Met de auto op reis gaan blijft één van de fijnste manieren om vrijheid te voelen. Je bepaalt zelf je tempo, je route en je stops. Geen wachtrijen, geen bagagelimieten, geen vaste schema’s. Maar die vrijheid werkt alleen echt als je je reis goed aanpakt. Zonder voorbereiding wordt een roadtrip al snel vermoeiend in plaats van ontspannend. Met de juiste mindset en een paar slimme keuzes maak je van elke rit een onvergetelijke ervaring.
Begin met een realistische planning
Veel stress ontstaat al vóór vertrek. Te veel kilometers per dag, te weinig rustmomenten en te hoge verwachtingen.
Probeer je reisdagen niet voller te proppen dan nodig. Vier tot zes uur rijden per dag is voor de meeste mensen meer dan genoeg. Zo hou je tijd over om onderweg te stoppen, iets te eten, een wandeling te maken of gewoon even niets te doen.
Plan je grote lijnen, maar laat ruimte voor spontaniteit. Soms is het net die onverwachte afslag die je bij het mooiste uitzicht brengt.
Comfort is belangrijker dan snelheid
Op lange ritten merk je snel wat echt telt: een goede zithouding, weinig rijgeluid en een stabiel gevoel op de weg. Niet hoe snel je gaat, maar hoe ontspannen je aankomt.
Daarom kiezen sommige reizigers bewust voor een tweedehands Audi. Niet om indruk te maken, maar omdat die bekendstaan om hun rustige rijervaring en degelijke afwerking. Zeker op lange snelwegtrajecten kan dat het verschil maken tussen uitgeput aankomen of fris uitstappen.
Elektrisch reizen
Elektrisch rijden op vakantie klinkt voor sommigen nog spannend, maar in de praktijk valt het goed mee.
Met een tweedehands elektrische auto rijd je stil, soepel en zonder schakelmomenten. Je pauzes worden automatisch rustmomenten: even stoppen om te laden, iets drinken, benen strekken. Dat natuurlijke ritme zorgt ervoor dat je minder gehaast bent en meer in het moment zit.
Bovendien ontdek je onderweg vaak leuke plekken bij laadstations: parkjes, cafés, kleine dorpen waar je anders gewoon voorbij zou rijden.
Check je auto voor vertrek
Een korte controle kan veel ellende voorkomen: – Bandenspanning – Olie en koelvloeistof – Ruitensproeiervloeistof – Verlichting – Remmen
Het kost je tien minuten en kan uren stress besparen.
Een goede auto maakt het verschil
Wie nog op zoek is naar een betrouwbare auto, vindt vandaag veel opties online. Zo is Touring CarSelect een platform waar je rustig kunt kijken naar recente tweedehandswagens met garantie, zonder de typische showroomdruk. Dat is handig als je zonder zorgen wil vertrekken.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => praktische-tips-voor-een-ontspannen-autoreis
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/137/137_1.jpg
)
[1] => stdClass Object
(
[newsId] => 135
[date] => 2026-01-28
[title] => Van droom naar bezit: hoe je verantwoord een boot of tweede huis koopt
[text] =>
Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens iets te huren of in een druk hotel te zitten. Maar voordat je die stap zet, is het slim om eerst goed na te denken.
Waarom een eigen boot of vakantiehuis aantrekkelijk is
Een eigen boot of vakantiehuis heeft veel aantrekkingskracht: het is jouw eigen plek om tot rust te komen, weg van dagelijkse beslommeringen. Je bepaalt zelf wanneer je gaat, met wie, en hoe lang je blijft. Voor veel reizigers voelt het als een rustpunt.
Tegelijkertijd is bezit geen vanzelfsprekendheid: het brengt verplichtingen en kosten mee die je niet moet onderschatten. Een vakantiehuis of boot is geen hotel of huurwoning. Je bent verantwoordelijk voor onderhoud, stalling, verzekering en alle bijkomende lasten. Denk bijvoorbeeld aan onvoorziene uitgaven voor reparaties, extra kosten bij verhuur of seizoensgebonden beperkingen die het gebruik beïnvloeden.
Waar je vooraf op moet letten
Locatie en gebruiksfrequentie
Of je nu kiest voor een boot of vakantiehuis: de locatie bepaalt veel. Hoe ver is het van je ‘thuis’? Hoe vaak ga je echt? Als je slechts één of twee weekenden per jaar kunt gaan, is het de vraag of de investering de moeite waard is.
De meeste experts raden aan om vóór aankoop te huren of te logeren op een vergelijkbare plek, om te ervaren of het écht bij je past.
Bij een vakantiehuis moet je ook uitzoeken wat de lokale regels zijn. In Nederland is permanente bewoning van een recreatiewoning bijvoorbeeld niet altijd toegestaan.
Ook kan de omgeving of het seizoen invloed hebben op het gebruiksgemak. Bij een boot spelen zaken als vaargebied, ligplaatsen en bereikbaarheid een rol.
Aankoopkosten en terugkerende lasten
De koopprijs is vaak nog maar het begin. Denk aan overdrachtsbelasting, notariskosten en soms advieskosten. Daarna komen de vaste lasten: energie, belastingen, verzekeringen, onderhoud en eventuele park- of ligplaatskosten.
Bij een boot moet je bijvoorbeeld rekenen op:
Winterstalling en antifouling
Periodiek motoronderhoud en keuring
Brandstof, waterkaarten, havengelden
Een recreatiewoning vraagt om structureel onderhoud van zowel binnen- als buitenzijde, denk aan schilderwerk, dakonderhoud, cv-installaties of tuinbeheer. Vergeet ook niet de kosten voor schoonmaak bij verhuur of een lokale beheerder.
Kostenvoorbeeld
Reken voor een bescheiden vakantiewoning op €3.000–€6.000 vaste lasten per jaar. Voor een middelgrote boot al snel €2.500–€4.000, afhankelijk van gebruik en stalling.
Wat past beter bij jou: boot of vakantiehuis?
Een boot biedt ultieme flexibiliteit. Je kunt meerdere locaties aandoen, je ‘verplaatst’ je vakantieplek als het ware. Dat is perfect voor mensen die houden van avontuur op het water en zich makkelijk kunnen aanpassen. Tegelijkertijd vraagt een boot intensief onderhoud, en zijn de jaarlijkse kosten vaak hoger dan verwacht. Zeker als je er niet zelf veel aan doet.
Een vakantiehuis is stabieler qua investering. Je kiest voor een vaste plek die je naar eigen smaak kunt inrichten en verbeteren. Bovendien kun je het huis mogelijk (deels) verhuren als je er zelf niet bent. De keerzijde: minder mobiliteit, en ook hier zijn er terugkerende kosten die vaak onderschat worden.
Let op: De waardeontwikkeling van een vakantiehuis kan aantrekkelijk zijn, maar dit is sterk afhankelijk van locatie, onderhoud en regelgeving.
Een slimme investering bescherm je met een goede verzekering
Welke keuze je ook maakt, je koopt geen luxeproduct maar een bezit met waarde. En waarde vraagt om bescherming. Het risico op schade door brand, storm, inbraak of ongelukjes is niet te vermijden maar je kunt je er wel goed tegen wapenen.
Daarom is het verstandig om je vanaf het begin goed te laten adviseren over passende verzekeringen. Eerdmans is verzekeringsspecialist voor recreatie die precies weet wat belangrijk is bij het verzekeren van een boot of vakantiehuis. Denk aan dekking voor schade, aansprakelijkheid, inboedel of milieuschade.
Wat als je droom verandert?
Een boot of vakantiehuis koop je vaak met het idee om er jarenlang van te genieten. Maar levens veranderen. Misschien gebruik je het minder dan gedacht, wil je overstappen op een ander type vaartuig of woning, of komt er een moment dat je de investering liever liquide maakt. Dan is het goed om een plan B te hebben.
Restwaarde en marktvraag: Boten schrijven doorgaans sneller af dan recreatiewoningen. Een goed onderhouden huis op een gewilde locatie kan zijn waarde behouden of zelfs stijgen, zeker bij schaarste.
Verkoopproces: Bij een vakantiehuis moet je denken aan een verkoopmakelaar, juridische afhandeling (zeker in het buitenland), en eventueel het afkopen van erfpacht of parkcontracten. Voor een boot: registratie, keuring en mogelijk btw-status.
Verhuren als tussenstap: Als verkoop nog geen optie is, kun je overwegen om (tijdelijk) te verhuren om kosten te dekken. Let dan wel op extra regels, vergunningen en verzekeringseisen.
Tip: Bepaal bij aankoop al wat je ideale gebruikstermijn is. Zo kun je tijdig inspelen op veranderingen en voorkom je dat het bezit een last wordt.
Maak van jouw droom een doordacht plan
Een eigen boot of vakantiehuis kopen is fantastisch. Het kan jouw reislust en behoefte aan vrijheid vervullen. Maar de droom wordt pas echt duurzaam als je realistisch bent over kosten, tijd, onderhoud en verzekeringen.
Neem de tijd om te rekenen, plannen en vergelijken. Kijk of de investering bij je levensstijl past, en maak gebruik van de juiste expertise. Zo wordt je vakantiedroom geen zorgenpost, maar een plek waar je jaar na jaar van kunt genieten.
Reizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je nodig hebt en hoe je keuzes maakt, wordt reizen pas echt zorgeloos. Dat geldt voor alles onderweg: je route, je bagage, je geld en zelfs de manier waarop je met technologie omgaat. In een wereld waarin innovatie snel vooruitgaat draait vrijheid steeds meer om inzicht.
De voorbereiding als fundament
Spontaan reizen klinkt romantisch, maar zelfs de meest vrije avonturier plant bewust. Een goede voorbereiding betekent niet dat je alles vastlegt, maar dat je ruimte creëert voor improvisatie. Door inzicht te hebben in je budget, je documenten en je route, kun je met vertrouwen loslaten. Overzicht is geen beperking, maar een hulpmiddel. Het maakt dat je keuzes kunt maken zonder stress, omdat je weet wat je achterlaat en waar je naartoe wilt.
Rust in plaats van controle
Overzicht geeft rust. Niet omdat alles voorspelbaar wordt, maar omdat je beter weet hoe je kunt omgaan met het onverwachte. Een gemiste trein, een omweg of een vertraging voelt minder zwaar als je grip houdt op het geheel.
Digitale vrijheid onderweg
Reizen anno nu is digitaal. Van tickets tot navigatie, van reserveringen tot communicatie: bijna alles gebeurt online. Dat brengt gemak, maar ook verantwoordelijkheid. De moderne reiziger kiest bewust hoe hij technologie gebruikt. Digitale innovaties laten zien hoe transparantie en flexibiliteit hand in hand kunnen gaan. Ze helpen ons niet om méér vast te leggen, maar om slimmer te plannen.
Balans tussen plannen en genieten
De kunst van reizen is weten wanneer je moet plannen en wanneer je moet loslaten. Te veel voorbereiding kan spontaniteit doden, maar te weinig overzicht zorgt voor onrust. De balans ligt ergens in het midden. Door vooraf te bedenken wat belangrijk is, of dat nu je budget, vervoer of gezondheid is, maak je ruimte om onderweg te genieten.
Een reis zonder zorgen is een reis met aandacht
Vrijheid is niet hetzelfde als impulsiviteit. Wie met aandacht reist, ziet meer, voelt meer en beleeft meer. Overzicht helpt om dat bewustzijn vast te houden, ook in een wereld vol prikkels en keuzes.
Slim omgaan met middelen
Wie reist, weet dat geld niet alleen een praktisch hulpmiddel is, maar ook invloed heeft op rust en vrijheid. Een overzicht van wat je hebt en wat je uitgeeft voorkomt onnodige stress. Door bewust te kiezen hoe je je middelen beheert, digitaal of contant, houd je de regie. Ook nieuwe vormen van technologie, zoals ethereum, maken het makkelijker om inzicht te krijgen in waarde, transacties en mogelijkheden, waar ter wereld je ook bent.
Vrijheid is weten wat genoeg is
Een van de mooiste lessen van reizen is leren wat je écht nodig hebt. Vaak blijkt dat veel minder te zijn dan je denkt. Overzicht helpt om dat te ontdekken. Niet alleen in spullen, maar ook in keuzes. Wanneer je weet wat belangrijk is, kun je de rest loslaten. Dat geldt voor bagage, maar ook voor verwachtingen.
Inzicht als kompas
Inzicht vervangt geen avontuur, maar maakt het dieper. Het helpt je bewuster te reizen en beter te begrijpen wat je onderweg zoekt. Of het nu gaat om een lange roadtrip, een wereldreis of een weekend in eigen land: inzicht is je kompas. Het laat zien waar je vandaan komt, waar je nu bent en waar je naartoe wilt.
Vrijheid door bewust leven
Vrijheid onderweg is meer dan bewegen, het is leven met intentie. Wie bewust reist, kiest niet voor het drukste schema, maar voor het rijkste moment. Overzicht maakt dat mogelijk. In een tijd waarin reizen, technologie en financiën steeds meer met elkaar verweven zijn, wordt inzicht de sleutel tot rust. Ethereum is daar een mooi symbool van: een systeem dat draait om transparantie en autonomie, net als reizen zelf. Want echte vrijheid is niet weglopen van structuur, maar het bewust kiezen van richting.
Na amper een dag van de rust genoten te hebben kriebelde bij mij de nieuwsgierigheid. In het walhalla van batik- en weefcultuur wilde ik op zoek naar het Javaanse textiele ambacht. Met de bemiddeling van Willy stap ik in de vroege ochtend door smalle koele steegjes in een buurt waar de textiel handnijverheid al eeuwen thuis hoort. Een jonge man, Arie 2 de ‘driver´ van de homestay, Jan en ik sjouwen tussen de langpotige kippen door alsof het doodgewoon is. In een schaarsverlicht schuurtje zie ik een oude vrouw voorover gebogen achter een fietswiel zonder band zitten. Het garen glijdt soepeltjes door haar vingers. Het blijkt een spinnewiel te zijn. Ik passeer schuurtjes zonder ramen met troosteloze grijze muren. Regelmatig hoor ik het voor mij bekende geluid. De schietspoel als lawaaischopper van een weefgetouw. En dan stappen we door openstaande deuren een door slecht daglicht verlichte kleine ruimte binnen. De jonge man en Arie 2 spreken gebrekkig Engels. Maar met handen en voeten komen we een heel eind. Tot mijn grote verbazing zie ik steenrode katoen hangen. “Geverfd met mahonie” is het antwoord op met vragende ogen. Uit een hoekje verschijnt een warboel. Even later ligt er een dradenpalet geverfd met indigo en allerlei boomschors te schitteren in mijn handen. Mijn enthousiasme slaat over op twee wevers die een boom opzetten met diverse kleuren garens in een vast Javaans patroon. Geweven lengte strepen met vooral blauw en naturel tinten zijn authentiek in dit deel van Java. In de donkere oude schuur van 10x4 meter staan drie houten doorleefde weefgetouwen. Een is nog afkomstig uit Nederland. Voor ons is dat een museumstuk. Ik keer me om en daar zie ik een opgespannen weefwerk met kwetsbare dunne draden in pasteltinten. De aardige werknemer, waarvan ik de naam niet zo snel kan verstaan, vraagt of ik zijn werk wil zien. Maar natuurlijk. Zijn slippers gaan uit en behendig kruipt hij op de kruk en zet zijn voeten op de pendalen onder het weefgetouw. Alsof hij op een orgel speelt. Hij schiet de spoel van links naar rechts. Mijn mond valt open en bewonder hoe hij met een vast ritme de stof laat groeien. Hij staat op een geeft aan dat het nu mijn beurt is. Olala, dit heb ik nog niet eerder gedaan. Eerst droog oefenen met de voetjes op en neer op de pendalen. En dan is het zover. De aanslag van voor naar achteren, de voeten op en neer en de spoel schiet weg. De drie wevers beginnen luidkeels te lachen. “Like a gym.” Zeker weten, wat is daar een armkracht voor nodig. Dat valt me vies tegen. De schietspoel is halverwege blijven hangen. Ze dagen me uit. Dat laat ik niet op me zitten. Nog een poging. En ik denk aan mijn pilates oefeningen. Na drie pogingen schiet de spoel met een rot vaart naar het andere uiteinde. Hè, hè mijn eer is gered.
De schemering is ingevallen, het is 17.30 uur. Het verkeer buiten met de ontelbare knetterende bromfietsen maken de straten onveilig. Ik zit op bed en denk terug aan de afgelopen week. Na drie dagen reizen, wachten en vliegen via Jeddah in Saoedi Arabië, kwamen we ´s avonds in het donker ergens aan. Anderhalf uur zoefde de chauffeur met ons door onbekende straten, langs talloze eetkraampjes vanaf het vliegveld van Yogyakarta. Links en rechts schoten brommertjes als dikke bromvliegen voorbij. En dan slaan we plotseling af. Een smalle weg met hier en daar een bungelende lamp aan een misvormde paal leidt ons langs donkergroene rijstvelden. De taxi stopt en rijdt langzaam over een zanderige weggetje. Wat later bij daglicht de oprit van onze homestay bleek. Arie, een zeer sociaal betrokken kleine Indonesiër, die 19 jaar als kok in België werkte, verwelkomt ons hartelijk. Even later schudt zijn vriend Willy, een gepensioneerde leraar uit België, ons de hand. Mijn maag rammelt en ik snak naar een heerlijke bord nasi goreng. Ik nam me voor om snel een plekje, in de ruime authentieke eenvoudige kamer, voor de bagage te zoeken. Zonder daar later over te struikelen en in het schemer de toilettas kwijt te zijn. Onze vriendelijke gastheren remden ons af ´ada waktu´. Hmm, wat bedoelen jullie? Is dat een soort nasi vraag ik mij af . “Take your time”, legt Arie uit. Het is Bahasa Indonesia, onze taal. Aha, glimlach ik, voor ons is het “doo mer heanig an!” En dat hebben we in onze oren geknoopt. Deze eerste week hebben we heerlijk relaxed in de kleinschalige homestay. Dit fantastische plekje voelde als een tweede thuis door de enorme gastvrijheid. De vele tips van de heren leidden ons naar bijzondere plekjes. Maar daarover later meer.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-09-11 11:37:44
[totalVisitorCount] => 394855
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 126
[author] => Yvonne
[cityName] => Jogjakarta
[travelId] => 530726
[travelTitle] => De archipel van smaragd en de rijzende zon.
[travelTitleSlugified] => de-archipel-van-smaragd-en-de-rijzende-zon
[dateDepart] => 2025-08-26
[dateReturn] => 2025-12-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/indonesie,jogjakarta
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/314/516_50x50.jpg?r=16
[titleSlugified] => ada-waktu
)
[47] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108988
[userId] => 205429
[countryId] => 88
[username] => binapurwaka
[datePublication] => 2025-08-09
[photoRevision] => 0
[title] => We gaan dankzij jullie ook dit schooljaar helpen!
[message] =>
Beste vrienden van Bina Purwaka,
Gelukkig hebben we veel positieve respons gehad op de oproep om extra donaties om daarmee ook de hulp voor dit schooljaar te kunnen continueren. We zijn daar erg dankbaar voor en kunnen jullie alleen maar bedanken voor deze steun en alle trouwe steun die we door de jaren heen van jullie hebben mogen ontvangen [e-1f64f].
Totaal zijn er voor dit schooljaar 47 leerlingen ingeschreven en hebben er 36 een aanvraag voor hulp gedaan. Om voor die hulp in aanmerking te komen moeten de ouders een verklaring van onvermogen van de plaatselijke overheid indienen maar ook gaan de juffen op huisbezoek bij de aanvragers om zelf ook te beoordelen in welke mate hulp nodig is. Inmiddels zijn de juffen op zoek geweest bij de 36 mensen die voor dit jaar een aanvraag voor hulp hadden gedaan.
Op basis van die bezoeken hebben de juffen in overleg met ons besloten om voor 26 van de 36 aanvragers de kleding, boekengeld en inschrijfkosten volledig te betalen en van de 10 overige aanvragers de helft van deze kosten te betalen. Van alle 47 leerlingen zullen we het hele schooljaar de helft van het schoolgeld en de helft van de kosten van een maandblad die ook voor de lessen wordt gebruikt, bekostigen.
Bij dit verslag heb ik van een 10-tal huizen foto´s geplaatst en daaraan kun je ook zien dat er wel onderscheid is in de woonomstandigheden van de verschillende aanvragers en dat is mede de basis geweest van het besluit om de volledige kosten of de helft van de kosten te gaan betalen.
We zijn er van overtuigd dat dit een goed besluit is geweest en we zijn heel blij dat we dankzij jullie steun het kleuteronderwijs in Jasri ook dit schooljaar weer een stuk toegankelijker hebben kunnen maken.
Volgende maand gaan we weer richting Jasri en dan kunnen we de nieuwe leerlingen persoonlijk ontmoeten en natuurlijk zullen we ook daarvan verslag doen via deze website.
Nogmaals ontzettend bedankt voor alle steun[e-1f64f]!!!
In Nederland zijn alle scholen wel zo´n beetje met vakantie terwijl op Bali de scholen sinds afgelopen maandag weer open zijn. Voor onze kleuterschool betekent dat echt wel een wisseling van de wacht omdat de meeste leerlingen maar 1 schooljaar naar de kleuterschool gaan en ze daarna doorstromen naar de lagere school. Dat lijkt kort dat ene schooljaar maar het is wel heel belangrijk omdat ze in dat ene jaar op school Indonesisch spreken terwijl er thuis voornamelijk Balinees gesproken wordt en er op de lagere school vanuit wordt gegaan dat de kinderen Indonesisch spreken (de lessen zijn daar ook voornamelijk in het Indonesisch omdat de overheid dat voorschrijft). Inmiddels zijn er 45 leerlingen ingeschreven op school en in de aankomende weken gaan de juffen door middel van huisbezoek en door middel van een door de plaatselijke overheid af te geven "verklaring van onvermogen" vaststellen welke kinderen er in aanmerking komen voor extra hulp.
Sowieso betalen we voor alle leerlingen de helft van het schoolgeld om het kleuteronderwijs zo toegankelijk mogelijk te maken maar daarnaast betalen we voor de leerlingen die daarvoor uitgekozen worden ook hun uniformen, boeken en inschrijfgeld. Dat is ieder jaar weer een flinke uitgave. jaarlijks geven we aan de kinderen zo'n €40,- uit aan schoolgelden maar de kosten voor de uniformen e.d. zijn ook zo'n €40,- en die moeten dan in 1 keer betaald worden. Vorig jaar hebben we die kosten voor 36 kinderen betaald en dan heb je het dus over een uitgave van een kleine €1500,- in 1 keer.
In het verleden beschikten we over ruimere reserves maar omdat we dit nu al weer zo'n 15 jaar doen, is het niet gek dat er hier en daar donateurs af vallen en dat reserves dus langzaam opdrogen. Wanneer u dit leest en denkt ons te kunnen helpen door een (extra) donatie, dan zou u ons (maar vooral de kinderen) daar een heel groot plezier mee doen zodat we op die manier een vaste waarde kunnen blijven voor onze plaatselijke kleuterschool.
Wanneer u wilt doneren, dan kunt u dat doen op op rekeningnummer NL21INGB0001978830 t.n.v. D.van Dommelen en/of A.H. Landheer.
We vinden het vervelend om te bedelen maar omdat het voor een goed doel is waar we volledig achterstaan, doen we dit onbeschaamd[e-1f601]!
Bedankt voor jullie trouwe steun en eventueel extra bedankt voor jullie extra steun.
Salam hangat (warme groet),
Ad en Brenda
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-10-07 06:45:00
[totalVisitorCount] => 205931
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 174
[author] => ad
[cityName] => Amlapura
[travelId] => 220213
[travelTitle] => help de school
[travelTitleSlugified] => help-de-school
[dateDepart] => 2009-10-17
[dateReturn] => 2023-12-04
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/842_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/205/429_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => schooljaar-2025-2026-is-begonnen
)
[49] => stdClass Object
(
[reportId] => 5107314
[userId] => 205429
[countryId] => 88
[username] => binapurwaka
[datePublication] => 2025-05-11
[photoRevision] => 0
[title] => gaat alles wel goed met de verslagen?
[message] =>
Beste lezers,
Van mijn vriend Marcel v/d Velden hoor ik dat ons verslag dat hem door waarbenjij.nu is toegestuurd genaamd "en dan is het alweer mei' hele vreemde fouten en misplaatste woorden bevat. Het verslag ziet er anders uit dan hetgeen ik heb aangeleverd en ook als de back-up die ik heb teruggekregen. Ook de reacties onder het verslag bevatten fouten, zo wordt bij mijn reactie mij naam Ad veranderd in Advertentie en waar ik zwager schrijf staat bij Marcel "zwaar". Komt dit bij 1 van jullie die het verslag ook via de mail krijgen toegestuurd bekend voor dat er zeker 6 zinnen of meer helemaal niet lopen en onlogische woorden bevatten? Zo ja, laat het ons even weten in een reactie, zo nee laat het dan ook even weten in een reactie. Als het om een fout in de instellingen van Marcels apparatuur gaat is dat vervelend maar te overzien. Als iedereen dit zo te zien krijgt, moet ik waarbenjij.nu gaan benaderen om e.e.a. op te lossen. Alvast bedankt voor jullie medewerking.
groetjes,
Ad
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-10-07 06:45:00
[totalVisitorCount] => 205931
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 271
[author] => ad
[cityName] => Amlapura
[travelId] => 220213
[travelTitle] => help de school
[travelTitleSlugified] => help-de-school
[dateDepart] => 2009-10-17
[dateReturn] => 2023-12-04
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/indonesie,amlapura
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/205/429_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => gaat-alles-wel-goed-met-de-verslagen
)
[50] => stdClass Object
(
[reportId] => 5107292
[userId] => 205429
[countryId] => 88
[username] => binapurwaka
[datePublication] => 2025-05-10
[photoRevision] => 0
[title] => en dan is het alweer mei
[message] =>
Beste lezers en vrienden van Bina Purwaka,
We zijn al weer sinds eind februari hier op Bali en voordat je het weet is het dan gewoon alweer mei. In de tussenliggende periode waren er een paar schoolvakanties van ieder zo'n 10 dagen. De 1e vanwege de stilte dag op Bali (Nyepi) die zowat samenviel met idul fitre dus dat was een gecombineerde vakantie van 2 godsdiensten en niet lang daarna was er de vakantie vanwege de Balinese Hindoe feestdagen Galungan en Kuningan. Nu blijft de school open tot half juni wat het einde van het schooljaar 2024/2025 is en half juli zal het nieuwe schooljaar zijn aanvang hebben. Inmiddels is het inschrijven voor het nieuwe schooljaar weer begonnen. De afgelopen 2 schooljaren hebben we voor alle leerlingen de helft van het schoolgeld betaald en voor de kinderen die het niet kunnen betalen hun uniformen, inschrijfgeld en boekengeld. Met voor iedereen een lager maandbedrag aan schoolgeld wordt het kleuteronderwijs voor iedereen toegankelijker en ik denk dat we het het volgende schooljaar weer op dezelfde manier gaan doen.
Het is mooi om te zien dat het team van onderwijzeressen in al die jaren haast niet van samenstelling is gewijzigd en de huidige samenstelling is denk ik al zeker 7 schooljaren ongewijzigd. Betekent dat de juffen het dus naar hun zin hebben en dat merk je ook als je op school bent, de sfeer is goed, er wordt samen ook lol gemaakt maar ook samen aangepakt als het nodig is. Dat geeft ook vertrouwen voor de aankomende schooljaren waarvan ik hoop dat wij de kleuterschool met jullie hulp en donaties kunnen blijven ondersteunen.
Het is iedere keer weer erg leuk om op de school te zijn en te zien hoeveel lol de kinderen hebben maar ook hoe serieus ze met opdrachten en/of vragen in de klas omgaan. We hebben het al eerder gezegd maar kinderen die naar de kleuterschool kunnen gaan hebben echt een stapje voor op de kinderen die vanuit het niets naar de lagere school gaan. Die 1 of 2 kleuterschooljaren bereidt ze goed voor op de lagere school.
Wat nieuw is dit schooljaar, is dat er door de landelijke overheid op 5 dagen per week een goede maaltijd wordt verstrekt aan alle kinderen op de kleuterschool. Alleen op zaterdag krijgen ze dat niet. De kinderen gaan hier 6 dagen per week naar school en zijn alleen op zondag vrij.
Wij zijn heel benieuwd hoeveel inschrijvingen er voor het nieuwe schooljaar gaan binnenkomen en we hopen dat we met jullie hulp de school ook in het nieuwe schooljaar kunnen ondersteunen.
Met dit laatste verslag sluiten we onze reis naar Biak in 2025 af. We zijn weer thuis en kijken terug op een mooie reis waar we weer heel veel hebben kunnen doen.
Op 12 februari vertrokken we naar Biak om diverse projecten te bezoeken en uit te voeren. Na een lange reis via Jakarta en Jayapura, kwamen we op 15 februari aan in Biak. Daar werden we verwelkomd door bekenden en begon de voorbereiding op de geplande projecten.
Waterprojecten
Waterproject in Amyamdam
In Amyamdam is na jaren van mislukte pogingen eindelijk een werkend watersysteem gerealiseerd. Vorig jaar hebben wij gepoogd met de pompen die er door een andere organisatie waren geplaatst water in kampong Amyamdam te krijgen. Na veel testen lukte ons dat niet, omdat de pompen niet geschikt bleken te zijn. We ging zelf teleurgesteld terug naar Nederland en deden de belofte dat we zouden gaan nadenken over een wel werkende oplossing.
Dit jaar hebben we door de aanleg van een onderwaterpomp en een mini-watertoren met een reservoir van 2,2 kuub, stromend water naar de kampong gebracht. Tijdens het aanleggen zagen we al hoe blij mensen kunnen zijn met stromend water dichtbij huis. Het project is succesvol afgerond en er stroomt water uit de tappunten in de kampong. De resterende kleine aanpassingen worden door Charles opgepakt.
Boren naar water in Nermnu
Een belangrijk nieuw initiatief was het boren naar een waterbron in kampong Nermnu. Door de financiering van stichting Water is our World is het mogelijk geworden om naar water te boren. Het aanboren van waterbronnen is erg duur en hebben we daarom niet eerder gedaan. In Nermnu ligt al een heel leidingen systeem, maar de waterbron een behoorlijk eind uit de kampong levert niet genoeg water meer. We zijn er zelf gaan kijken en dat zag er inderdaad niet goed meer uit. Omdat er in deze kampong al een leiding netwerk is, kunnen we met een nieuw te boren bron, vrij snel weer water krijgen voor deze kampong. Samen met een lokaal boorbedrijf werd begonnen aan een boring tot 70 meter diepte. Het boren in het keiharde koraal gaat erg langzaam. Er werd ons voordat de boring startte een schatting gegeven dat het makkelijk twee tot drie weken zou kunnen duren. De eigenaar van het boorbedrijf, Winsy, houdt ons goed op de hoogte van de vorderingen. Op de dag voor ons vertrek naar Nederland rijden we nog even naar Nermnu. Als we aan komen in Nermnu zien we de boorders en wat mensen van de kampong onder een zeiltje bij de boorinstallatie staan met grote glimlachen op hun gezicht! De duimen gaan om hoog. Ze hebben water aangeboord!Wat een mooi resultaat! Hier zijn de kampongbewoners en wij heel erg blij mee. Tijdens onze reis terug naar Nederland ontvangen we van Winsy verschillende filmpjes dat het water uit de bron komt. De bewoners van de kampong staan onder de straal te genieten van het water. Ze zijn er duidelijk heel blij mee! Dat maakt ons ook heel blij. We kijken de filmpjes tijdens onze tussenstop in Makassar. Wat fantastisch en wat hadden we daar graag bij willen zijn. De pomp zal nu worden aangesloten op de waterreservoirs die al in de kampong zijn. Charles zal zorgen dat het water verder de kampong in gedistribueerd zal worden.
Reparaties en inspecties in Wari
Vorig jaar hebben we in kampong Wari 3,5 km nieuw leiding gelegd. Deze kampong is opgedeeld in tweeën door de Wari rivier. De kant waar de waterbron van de kampong ligt had water. Doordat de leiding die over de rivier lag naar de andere kant van de kampong door een storm kapot was geslagen had die kant geen water meer. De school had ook al jaren geen water meer. Tijdens dit grote waterproject vorig jaar hebben we een nieuwe leiding over de brug naar kant van de kampong gebracht waar geen water meer was. Dit was een van onze kostbaarste projecten hier op Biak en werd mede door de steun van stichting Water is our World mogelijk gemaakt. Een groot deel van het werk was al verricht tijdens onze aanwezigheid in 2024. Het project werd in 2024 helemaal afgerond toen wij alweer in Nederland waren. Daarom zijn we samen met Charels dit jaar in Wari gaan kijken. We zag inderdaad waterdruk in het deel van de kampong waar voorheen geen water was. Mooi om te zien. We hebben een aantal lekken gerepareerd, zodat de druk optimaal blijft. Tijdens ons verblijf werd Jantinus via facebook benaderd door een kampongbewoner die klaagde dat ze al sinds december geen water meer hadden. Daar zijn we gaan kijken en constateerden we dat ongeveer 5 huizen geen water meer hadden. Na onderzoek bleek dat er een afsluiter kapot was. Die hebben we twee dagen later laten repareren en via facebook hoorden we dat er weer water op de adressen was. Charles zal de komende tijd nog zo’n 30 meter buis vervangen bij de aanvoer van de bron naar de kampong, zodat de druk verder omhoog kan. Een mooi succes!
Rijstproject
Het rijstproject, dat al 14 jaar loopt, hebben we ook dit jaar weer bekeken. De gezinnen in kampong Sundey, Yafdas en Inggiri zijn bezocht en enkele huishoudens zijn vervangen door nieuwe arme huishoudens. Het blijft elke keer weer heel confronterend om armoede te zien die echt niet voor te stellen is. Ouderen en kinderen die ziek zijn. Geen fatsoenlijk bed hebben om op te slapen. Geen stoelen om op te zitten en koken op hout. Huishoudens waar oude mensen voor kleine kinderen zorgen omdat de ouders overleden zijn. Gelukkig kunnen we met ons rijstproject een aantal van deze mensen een beetje helpen en we zien ook elk jaar dat er huishoudens van de lijft kunnen omdat het daar beter gaat. Bij de oude vrouw in Inggiri, waar we vorig jaar voor een nieuw dak haar huis hebben gezorgd, hebben we dit jaar ook de wanden aangepakt zodat het huis helemaal water en wind dicht wordt. De financiering van dit project staat onder druk doordat de Koninklijke Luchtmacht Veteranen hun sponsoring mogelijk stoppen. Deze groep mensen wordt steeds kleiner en ze zijn aan het kijken of ze hun activiteiten bij een andere veteranen vereniging kunnen onderbrengen. De veteranen sponsorden het rijst project voor ongeveer twee derde deel. We wachten af wat er uit de besprekingen komt die de KLu veteranen voeren met de andere veteranen vereniging. We hopen uiteraard dat we onze lange samenwerking met de KLu veteranen kunnen blijven doorzetten. Dit bericht leidde tot de actie Koffie voor Rijst, waarbij lokale koffie wordt verkocht om de financiering van de rijstpakketten te ondersteunen. We zijn uitverkocht dus dat is geslaagd.
Waterfilters voor scholen
In Nederland krijgen we contact met een bedrijf in Bandung dat waterfiltersystemen maakt. Deze waterfiltersystemen zijn geschikt om van onzuiver water door een zuiveringsproces drinkbaar water te maken. Het bedrijf verkoopt deze filtersystemen hier in Indonesië maar bijvoorbeeld ook in Afrika.
We hebben deze waterfiltersystemen besteld om te gaan gebruiken op scholen.
We hebben Irene, de vrouw die voor ons op Biak het scholingsproject behartigt, gevraagd om deze waterfilters te gaan testen op scholen. Irene weet wel een aantal scholen. Als de filters op Biak zijn aangekomen, zetten we een filter in elkaar bij Irene thuis. Irene zal thuis een aantal keren water filteren het gefilterde water daarna naar een laboratorium brengen. We gaan namelijk wel het gefilterde water laten testen in een laboratorium, voordat we de filters op scholen neergaan zetten.
In ons hotel zetten we zelf ook een filter in elkaar. Het in elkaar zetten is super eenvoudig. Dit is een heel simpel systeem waar bijna niks mis mee kan gaan. Iedereen zou dit moeten kunnen gebruiken. We vullen onze filter met water uit de douchekraan en het water hier is direct uit de kraan absoluut niet drinkbaar. Zelf hebben we het gefilterde water al gedronken.
Kleinschalige projecten
Naast de grotere water- en voedselprojecten werd ook aandacht besteed aan:
Naaicursus: De naaicursus voor vrouwen draait nog steeds goed. De dames hebben er plezier in. Ze kunnen hier kleren voor zichzelf, hun familie of voor de verkoop maken.
Hydrocultuur: In Sundey werd de voortgang van een hydrocultuursysteem bekeken. Dat draait nog steeds heel goed. De kinderen van de school worden er intensief bij betrokken en eten van de groenten als ze klaar zijn.
Kampong Mardori: Tijdens een bezoek aan Kampong Mardori werd een traditionele ceremonie voor ons gehouden. Hier hebben we gekeken naar de watervoorziening, omdat ze hier erg weinig waterdruk ervaren. We zagen al snel dat er heel veel lekken zijn in het leidingsysteem. We hebben de afspraak gemaakt dat ze die met behulp van ons gaan repareren. We verwachten dat er daarna weer voldoende waterdruk is in kampong Mardori. De school vroeg ons of we een printer konden bekostigen. Die printer inclusief scanner hebben we voor ze gekocht in Biak Stad en zal door Inge en Charles naar Mardori gebracht worden.
Deze reis zit erop! Bedankt voor jullie steun!
De afgelopen maand op Biak was weer intensief maar heel succesvol. Water in Amyamdam, het boren naar water in Nermnu. Het rijstproject dat zo belangrijk voor de mensen hier is. En al die andere grote en kleine projecten die we hebben gedaan om de lokale bevolking te proberen te ondersteunen.
Bedankt!!
Onze projecten gaan gewoon door en jullie steun blijft nodig!
We willen iedereen bedanken voor jullie reacties hier op deze website of naar ons persoonlijk. Onze allergrootste dank gaat natuurlijk naar degenen die ons financieel ondersteunen. Onze grote sponsoren, de sponsoren die elke maand bijdragen, iedereen die via de donatielink op deze website een bijdrage heeft overgemaakt en de koffiekopers. Hopelijk hebben we door onze verslagen laten zien dat met jullie steun het mogelijk is om mensen, die het beduidend minder hebben dan wij, een stukje verder te helpen.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 14
[visitorCount] => 1962
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/216/759_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onze-reis-zit-erop-bedankt-voor-jullie-steun
)
[52] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106497
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-03-13
[photoRevision] => 0
[title] => Water in Nermnu en Waterfilters
[message] =>
Boren naar water in Nermnu
Op de dag voor ons vertrek naar Nederland rijden we nog even naar Nermnu. Daar zijn ze nog altijd aan het boren naar water. We zijn er de afgelopen weken veel gaan kijken en onze belangstelling werd door de dorpsbewoners en de boorders erg gewaardeerd. Daarom willen we voordat we vertrekken afscheid nemen en natuurlijk nog even horen hoever ze met het boren zijn. Als we aan komen in Nermnu regent het heel hard. We schuilen even bij een gebouwtje, maar van afstand zien we de boorders en wat mensen van de kampong onder een zeiltje bij de boorinstallatie staan met grote glimlachen op hun gezicht! De duimen gaan om hoog. Dat nodigt toch uit om door de hevige regen toch naar ze toe te lopen. Onder het zeiltje aangekomen horen we dat ze water hebben aangeboord. Op de valreep van ons verblijf is het toch gelukt om water aan te boren! Wat een mooi resultaat! Hier zijn de kampongbewoners en wij heel erg blij mee. We horen dat de elektriciteitsvoorziening voor de pomp nog niet op orde is. Dus we dat hebben we terug in Biak stad direct geregeld bij het elektriciteitsbedrijf. En op Donderdag zal de pomp al in de bron worden geplaatst. Daarna zal de pomp aangesloten worden op de waterreservoirs die al in de kampong stonden. Charles zal zorgen dat het water verder de kampong in gedistribueerd zal worden.
Waterfilters
In Nederland krijgen we contact met een Nederlander die in Bandung woont en daar een bedrijf heeft dat waterfiltersystemen maakt. Deze waterfiltersystemen zijn geschikt om van onzuiver water, hier in Biak is dat kraanwater, maar ook regenwater en rivierwater te zuiveren naar drinkbaar water. Het bedrijf verkoopt deze filtersystemen hier in Indonesië maar bijvoorbeeld ook in Afrika.
We krijgen wat documentatie opgestuurd en zien dat het werkt met koolstoffilters. De waterfilters gaan ongeveer 3 jaar mee en kunnen in de tijd zo’n 7000 liter water filteren naar drinkwater. Het onderhoud aan dit filtersysteem is minimaal en uiterst simpel.
Dergelijke filters lijken ons heel zinvol op scholen hier op Biak. We vragen Irene, de vrouw die voor ons op Biak het scholingsproject behartigt wat zij van een dergelijk systeem vindt en of ze een aantal scholen weet waar we dit kunnen gaan testen. Irene weet wel een aantal scholen en wij vinden in Nederland een sponsor die een aantal filters wil bekostigen waarmee we kunnen gaan testen. We besluiten daarop de filters te bestellen. Vanuit Bandung horen we dat het ongeveer vier weken duurt voordat de filters op Biak aankomen. Dat komt mooi uit, want op het moment van bestellen zitten wij nog twee weken voor ons vertrek naar Biak. De filters moeten dus aankomen als wij er zijn.
Inmiddels zitten we in onze laatste dagen op Biak en we hebben nog geen filters gezien. We besluiten te informeren. De filters zouden in Jayapura zijn en dus bijna op Biak. We berichten dat aan Irene, want we hebben de filters naar haar laten versturen. Irene bericht ons dat de filters helemaal niet in Jayapura zijn, maar dat ze die net die middag heeft ontvangen. Mooier kan dus niet. We maken een afspraak met Irene om een filter op te halen voor onszelf om te testen en zetten een filter in elkaar bij Irene thuis. We gaan namelijk wel het gefilterde water laten testen in een laboratorium, voordat we de filters op scholen neergaan zetten. De testen zijn nog niet afgerond, dus het plaatsen op de scholen maken wij niet meer mee.
In ons hotel zetten we zelf ook een filter in elkaar. Het in elkaar zetten is super eenvoudig. Dit is een heel simpel systeem waar bijna niks mis mee kan gaan. Iedereen zou dit moeten kunnen gebruiken. We vullen onze filter met water uit de douchekraan en het water hier is direct uit de kraan absoluut niet drinkbaar. We hebben het water zelf ook gedronken nadat het gefilterd was. Prima drinkbaar water.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 363
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/216/362_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => water-in-nermnu-en-waterfilters
)
[53] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106474
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-03-11
[photoRevision] => 0
[title] => Water op de tappunten in Amyamdam
[message] =>
Zoals we in een eerder verslag schreven is het gelukt om water uit de rivier naar kampong Amyamdam te krijgen. We hadden de dorpsbewoners gevraagd om een pomphuis te bouwen. Vanuit het pomphuis steekt een buis de rivier in. In deze buis hebben we een onderwaterpomp geplaatst. Doordat er al een tyleenbuis vanaf de rivier naar de kampong lag van een poging door een andere organisatie konden we die gebruiken om te kijken of we water 50 meter hoger bij de kampong konden krijgen. Dat lukte!
In kampong Amyamdam zijn de afgelopen jaren verschillende pogingen gedaan om water uit de rivier naar de kampong te krijgen. Er is voor veel geld aan tyleenleidingen en ander leiding werk aangelegd. Er zijn watertappunten gemaakt verspreid door de kampong. Kennelijk is de infrastructuur er eerst aangelegd en daarna is er geprobeerd om waterdruk op de leidingen te krijgen. Het bijzondere is dat het allemaal nooit gefunctioneerd heeft. Zonde van de investeringen en voor de bewoners een teleurstelling.
Maar nu het wel lukt om water vanuit de rivier naar de kampong te krijgen maken een plan om het water naar de tappunten in de kampong te krijgen.
Daarvoor bouwen de kampongbewoners een mini watertoren aan de kop van de kampong. Daarboven op een waterreservoir van 2,2 kuub water. Doordat het waterreservoir hoog staat geeft dat waterdruk op de leidingen beneden in de kampong. Het is een heuvelachtige kampong dus er moet genoeg druk zijn om het water over een heuvel te kunnen drukken.
Als wij zaterdag aankomen in Amyamdam zien we de watertoren al staan, met daarboven op het waterreservoir. De watertoren is nog niet helemaal klaar, er moeten nog verstevigingschoren in en een dak op. We zeggen gelijk toe dat we zullen zorgen voor extra balken zodat de toren verstevigd wordt. Het moet allemaal wel veilig uiteraard. Maar de basis staat en het is veilig genoeg om te testen.
Voordat we water in het reservoir kunnen krijgen moeten we eerst de oude tyleenleiding omleiden naar het nieuwe reservoir. Een deel van die leiding ligt onder de grond weggewerkt en moet dus opgezocht worden. Daarna gaan we met man en macht proberen de leiding vrij te maken zodat we die naar het reservoir kunnen leiden. Na een half uurtje graven en vrijmaken van de leiding lukt het ons met z’n allen om door aan de leiding te trekken hem uit de bebossing te krijgen. We leggen de leiding langs het pad naar het waterreservoir.
Bij de pomp in de rivier willen we ook een deel van de oude tyleenleidng vervangen. Daar zitten inmiddels zoveel koppelingen tussen die we de afgelopen tijd hebben geplaatst om lekken te dichten dat we daar liever een lang stuk goede leiding neerleggen. Als die leiding aan de pomp is aangesloten, zetten we de pomp aan. We lopen langs de leiding terug naar de kampong om te kijken of we nog lekken tegenkomen, zodat we die kunnen dichten. Gelukkig komen we die niet tegen en boven aangekomen in de kampong was het opgevallen dat er water uit de buis kwam. Toen we kwamen aanlopen stonden er al mensen onder te douchen. Wat een mooi gezicht! De blijdschap die we zagen dat er stromend water was is bijna niet te voor te stellen. Iets wat voor ons zo normaal is, dat maakt mensen hier zo blij. Prachtig om te zien.
Charles was vandaag ook meegekomen en die zorgde ervoor dat de aanvoer en afvoerleiding aan het waterreservoir in de toren werd gekoppeld. Daarna kon de pomp aan en het reservoir worden gevuld. Tijdens het vullen van het reservoir kwamen er al kampongbewoners aan met emmers en tankjes om met water te vullen. Ook werd er snel even gedoucht onder de uitlaat van de watertank, zo leuk om te zien. Maar we willen water op de tappunten, dus zoeken we samen met de kampongbewoners de leiding op die op de tappunten aangesloten zit. Daar gaan we onze leiding op aansluiten. Het is een heel gezoek en gekap in de koraalbodem om de leiding te vinden. Nadat de leiding gevonden is moet er ruimte genoeg rond de leiding gekapt worden om onze leiding erop aan te sluiten. Het is een gepruts, maar het lukt om onze leiding aan te sluiten. Het waterreservoir is inmiddels vol en aan Charles de eer om de afsluiter van het reservoir open te draaien en zo waterdruk te zetten op de leidingen in de kampong.
Bij de watertappunten horen we lucht uit de kranen komen en niet veel later komt daar voor het eerst water uit! Wat een mooi gezicht! Wij gaan de tappunten in de kampong bij langs. Bij sommigen zitten de kranen verstopt met rommel en nadat die schoon zin gemaakt loopt ook daar het water uit. Een aantal kranen zijn kapot en die vervangen we gelijk. We lopen nog tegen wat kleine problemen aan, zoals lekkende koppelingen. Dat zijn problemen die we in de komende tijd nog op gaan lossen. En als we weer in Nederland zijn zal Charles dat doen.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 397
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/216/184_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => water-op-de-tappunten-in-amyamdam
)
[54] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106403
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-03-07
[photoRevision] => 0
[title] => Boren naar water in Nermnu
[message] =>
In januari zijn Jantinus en ik naar vrijwilligers van stichting Water is our World geweest. Deze Stichting richt zich op het realiseren, herstellen of verbeteren van de drinkwater- en sanitatievoorzieningen in kleine dorpen in ontwikkelingslanden. Deze stichting is onder andere actief geweest in Suriname, Senegal, Indonesië, Vietnam en Mozambique. Stichting Water is our World is wat omvang betreft vele malen groter dan onze kleine stichting, die zich richt op waterprojecten en algemene welzijnsprojecten op Biak.
Stichting Water is our World heeft ons al meerdere keren ondersteund met onze waterprojecten op Biak. Voor dit jaar wilden ze ons weer ondersteunen bij een waterproject dus zijn we naar Witharen in Overijssel gegaan om eens bij deze stichting te gaan kijken en om te bespreken wat ze dit jaar wellicht voor ons kunnen betekenen. Na een uitgebreide rondleiding op het terrein waar de stichting hun projecten voorbereiden leggen we uit dat we dit jaar op Biak naar een bron willen gaan boren. Wij maakten tot nu nooit gebruik van deze mogelijkheid om aan water te komen in kampongs omdat dit een erg duur middel is. Het boren naar een bron is wel een goede optie in kampongs waar geen natuurlijke bron in de buurt is. We maken de afspraak dat wij opzoek gaan naar een kampong die geschikt is om te gaan boren naar een bron en de kosten worden voor rekening genomen van stichting Water is our World.
Jantinus heeft vanuit Nederland al contact gekregen met de eigenaar van een bedrijf dat boringen naar waterbronnen doet. We zijn gelijk de eerste week toen we in Biak waren naar het bedrijf gegaan om kennis te maken en te bekijken wat hij voor ons kon betekenen. De eigenaar, leidde ons rond liet ons de technieken zien die hij gebruikt voor het boren naar water. Hij liet ons de boormachine, boorkoppen en lange buizen zien die door het koraal gaan om toegang te krijgen tot waterbronnen. Zodra er water gevonden wordt, wordt er een bronfilterbuis geplaatst, die door gaatjes het water naar binnen laat stromen. In deze buis wordt vervolgens een cilindervormige pomp geplaatst, die maar liefst 5 kuub water per uur naar boven kan pompen.
Op zoek naar een kampong die geschikt zou kunnen zijn om te gaan boren naar een waterbron wees Charles ons erop dat de school van kampong Nermnu geen water meer had. Bij aankomst bleek het probleem veel groter te zijn, want een groot deel van de kampong had geen water. Op zoek naar bron waar het water voor deze kampong vandaan moest komen, kwamen we na ongeveer 45 minuten klauteren door het oerwoud bij een kleine bak waar water in liep. Helaas bleek er veel te weinig water in deze bak te zitten om de hele kampong van water te voorzien, zelfs de school heeft niet genoeg aan dit beperkte aanbod. Bij de daadwerkelijke bron, waar het water uit de heuvel kwam bleek het wateraanbod veel te laag te zijn. Bovendien waren de goten die het water moesten vervoeren naar de bak, vuil en dichtgeslibd, wat de water toevoer verder bemoeilijkte. Deze bron is overduidelijk niet meer geschikt.
We gingen terug naar de kampong, waar we de reservoirs bekeken die ooit werden gebouwd om het water in op te slaan. Ze zagen er nog goed uit en we denken dat we hier een nieuwe bron kunnen boren, zodat de kampong en de school weer van voldoende water voorzien kunnen worden. Een dag of twee later gaan we daarom net de eigenaar van het boorbedrijf, de man heet Winsy, naar Nermnu om te kijken of hij daar mogelijkheden ziet om naar water te boren. Hij had een apparaatje meegenomen waarmee hij naar water kon zoeken. Het principe van een wiggelroede, maar dan versie 2.0. Wij hadden onze bedenkingen bij dit apparaat, maar Winsy liet ons weten dat er hier goed naar water te boren is. Hij schat in dat het water op deze plek op zo’n 70 meter diepte zit. Nadat we met de kampongbewoners hebben afgesproken dat we gaan proberen weer water naar de kampong te brengen en dat ze onderling moeten regelen dat er in de toekomst electra aanwezig is om een pomp kunnen laten draaien, besluiten we hier te gaan boren.
Wij zijn hier op Biak natuurlijk maar relatief kort en zijn heel nieuwsgierig hoe het boren gaat verlopen vragen we Winsy zo snel mogelijk te beginnen. Twee dagen later krijgen we al foto’s binnen dat de boorinstallatie al in Nermnu staat en dat hij de volgende kan beginnen. Dat betekent dat wij de volgende dag ook naar Nermnu gaan om te kijken hoe het boren in z’n werk gaat. In Nermnu aangekomen staat alles al klaar en er zijn veel dorpsbewoners uitgelopen om te komen kijken. Voordat het boren kan beginnen, spreekt de dominee een gebed uit. De mensen hier op Biak zijn erg kerkelijk, zonder de zegen van God kan een dergelijk project dan ook niet van start. Nadat het gebed is uitgesproken kan het boren echt gaan beginnen. Langzaam zien we de boorkop de harde koraalbodem in verdwijnen. Het boren naar een diepte van 70 meter kan 2 tot 3 weken duren. Dat is afhankelijk of er op harde grondlagen wordt gestuit. Nadat de eerste zes meter geboord zijn vertrekken we weer richting Biak-stad.
Onze andere projecten gaan ondertussen gewoon door, maar zodra we in de buurt zijn of in de mogelijkheid zijn om te gaan kijken rijden we richting Noord-Biak waar we even bij het boren gaan kijken. Met het schrijven van dit verslag hebben we dan ook even gewacht, want natuurlijk hoop je dat er tijdens ons verblijf hier water wordt aangeboord. Vandaag is het vrijdag 7 maart en de boor zit nu op 40 meter diepte. Bij het boren komt boorsel vrij en dat boorsel komt vrij lastig omhoog en blijft op de boorkop zitten. Daarom zijn ze nu tussendoor het boorgat ook aan het spoelen zodat al het boorsel (koraalgruis) naar boven komt. Het is ziet er dus niet naar uit dat het boren klaar is nog voordat wij weer naar Nederland vertrekken. Dat hoeft gelukkig ook niet, het boorbedrijf weet wat ze moet doen en Charles onze man van de waterprojecten hier op Biak weet wat er moet gebeuren zodra er water aangeboord wordt. En wij weten gelukkig dat we dat aan onze mensen hier over kunnen laten.
Hopelijk kunnen we komende week in één van onze verslagen nog melden dat er water is aangeboord.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
Vorige week schreven we al over het rijstproject dat inmiddels veertien jaar hier op Biak loopt. We ondersteunen de allerarmsten met basisbehoeften. Het rijstpakket bestaat uit een zak met rijst, handzeep, suiker, olie, thee, melk, wasmiddel en maandverband voor de vrouwen in het project.
We zijn vorige week onder andere in kampong Sundey geweest daar zijn 7 gezinnen de rijst krijgen. Van het schoolhoofd van Sundey hoorden we toen al dat ze nog een aantal kandidaten hadden die voor het rijstproject in aanmerking komen. Toen hadden we nog geen ruimte in het project, maar naar evaluatie van onze bezoeken vorige week hebben we gezien dat er een aantal gezinnen van het project geschrapt kunnen worden. Dat geeft ruimte om nieuwe adressen toe te voegen. We zijn daarom afgelopen donderdag in Sundey gaan kijken bij de gezinnen die in aanmerking kunnen komen. We hebben drie adressen bezocht. Bij het eerste adres troffen we een vader met kinderen in een armoedig huis. De vrouw was naar de pasar. De man is niet in staat om te werken, hij is geestelijk niet helemaal in orde. Hij is wel instaat wat te verbouwen in de tuin. Daar gaan we zaden voor regelen en we nemen dit gezin voorlopig in het rijstproject op. Op het tweede adres waar we kwamen, woont een gezin met drie kinderen. Alle drie de kinderen zijn geestelijk en of lichamelijk gehandicapt. Ook hier was het een treurige bedoeling om te zien. Het is gewoon niet voor te stellen hoe mensen soms moeten leven. Bij het derde adres woont een moeder met 5 kinderen. De man van de vrouw zit in de gevangenis en draagt dus niks bij aan het gezin. Toen we binnenkwamen zagen we gelijk hoe armoedig dit gezin leeft. Serli heeft een aantal van deze kinderen op school vandaar dat ze van de situatie wist. Toen we binnen waren zagen we ook een jongen laveloos op bed liggen. Dit bleek een oudere zoon van de vrouw te zijn. Helaas is de vrouw niet tegen deze zoon opgewassen om hem te behoeden van de alcohol en hem aan het werk te laten gaan. Al met al een hele treurige situatie voor al voor de jonge kinderen die hier aanwezig waren. Ook dit adres gaat voorlopig in het rijksproject opgenomen worden. Afgelopen maandag hebben we de rijstpakketten bij deze adressen afgeleverd.
De sponsoring stopt helaas!
Aan het einde van het verslag schreven we al dat onze belangrijkste sponsor de Koninklijke Luchtmacht veteranen (KLu) een steeds kleinere club wordt. De KLu veteranen hebben ons vorige week laten weten dat ze niet weten of dit jaar hun jaarlijkse bijdrage nog gaan overmaken. De club wordt zoals gezegd steeds kleiner en ze zijn aan het kijken of ze hun activiteiten bij een andere veteranen vereniging kunnen onderbrengen. Dat bericht is voor ons een enorme tegenvaller, we hadden er wel rekening mee gehouden dat deze sponsoring een keer zou gaan stoppen, maar niet zo abrupt als nu. De veteranen sponsorden het rijst project voor ongeveer twee derde deel. We wachten af wat er uit de besprekingen komt die de KLu veteranen voeren met de andere veteranen vereniging. We hopen uiteraard dat we onze lange samenwerking met de KLu veteranen kunnen blijven doorzetten. Maar vooralsnog is er dit jaar geen sponsering en zullen we het rijstproject uit de middelen van de stichting moeten betalen. We zullen komend jaar hard op zoek gaan naar een mogelijk nieuwe sponsor voor dit belangrijke project. De jaarlijkse kosten zijn ongeveer 3750 euro.
Om de financiering van het rijstproject dit jaar gelijk te ondersteunen zijn we de actie Koffie voor Rijst gestart.
Koffie voor Rijst – Geniet van échte Papoea-koffie en help mee!
Met Koffie voor Rijst geniet je van heerlijke, ambachtelijke koffie uit Biak en Yapen (West-Papoea) én draag je bij aan ons rijstproject. Wij kopen de koffie rechtstreeks van Marthen, een lokale Barista, en ondersteunen hem op deze manier. De volledige opbrengst gebruiken we om rijstpakketten te financieren voor mensen die het hard nodig hebben.
Het afgelopen jaar hebben we in Amyamdam geprobeerd water in de kampong te krijgen. Jantinus was al in 2016 in Amyamdam en wist dat er in het verleden verschillende pogingen waren gedaan om water naar de kampong te brengen, maar deze waren zonder succes.
In Amyamdam staat een watertoren van ongeveer 10 meter hoog en is daar al in 2010 gebouwd verder zijn watertappunten in de kampong. In 2022 zijn er weliswaar twee pompen geïnstalleerd door een andere organisatie, maar of dit systeem ooit gewerkt heeft vragen wij ons af. Er is hier hoe dan ook al langere tijd geen water meer. De pompen stonden tussen de bron (een rivier) en de watertoren, waarbij de eerste pomp het water 35 meter omhoog perstte en de tweede pomp de resterende 15 meter naar het reservoir van de watertoren pompte.
We bedachten vorig een eenvoudige oplossing door een reservoir van 2 kuub te plaatsen bij de tussenpomp. Op deze manier zou de pomp bij de bron altijd water kunnen afvoeren, zelfs als de tussenpomp niet draaide. Als de tussenpomp niet werkte, zou het reservoir overstromen, maar de pomp bij de bron zou nog steeds kunnen blijven werken. Door een vlotter in het reservoir te plaatsen, zouden we ook de tussenpomp kunnen beschermen tegen droog draaien.
Helaas bleken de, door de andere organisatie aangeschafte pompen, na onze testen vorig jaar helemaal niet geschikt te zijn voor dit systeem. We zijn vorig jaar terug naar Nederland gegaan met de belofte dat we naar een andere oplossing zouden gaan zoeken. Die oplossing denken we te hebben gevonden in een onderwater pomp. Dit type pomp wordt ook gebruikt bij aangeboorde waterbronnen. Deze pompen hebben een opvoer hoogte van ongeveer 100 meter.
We zijn dit jaar teruggegaan naar Kampong Amyamdam en hebben de bewoners gevraagd om een pomphuis te bouwen naast de rivier. Hier komt de buis in te zitten die schuin uit het pomphuis de rivier in steekt. In deze buis gaan we de pomp plaatsen. De mensen in de kampong Amyamdam zijn heel bereid willend om te helpen. Het is een prettige gemeenschap om mee samen te werken. Als we een aantal dagen later terugkomen met de buis die in de rivier moet komen ligt de fundering van het pomphuis er al. We bespreken met de bewoners wat onze verdere bedoeling is en spreken af om aan het einde van de week de pomp te komen installeren en te testen.
Voor het installeren van de pomp nemen we Winsly mee. Winsly is voor ons een bron aan het boren in Nermnu. In deze bron komt een soortgelijke pomp als die in Amyamdam. We hebben de pomp bij Winlsy aangeschaft en hij is meer dan bereid om ons te helpen met de installatie. Op zaterdag gaan we samen met Charles en Winsly naar Amyamdam met de nieuwe pomp. In Amyamdam aangekomen bij de bron zien we een prachtig opgemetselde bak staan als pomphuis. De buis steekt er mooi schuin in en loopt tot de bodem van de rivier. Dat ziet er allemaal prachtig uit. De tyleenbuis van het oude systeem ligt er allemaal nog, dus die kunnen we gebruiken om het water richting de kampong te krijgen. De pomp wordt aangesloten, in het oude pomphuis zit de elektriciteitsaansluiting dus daar plaatsen we ook de regelunit voor onze pomp. Als alles aangesloten is wordt het spannend. Gaan we water boven in de kampong krijgen of niet. Zodra de pomp wordt ingeschakeld horen we gerommel aan het einde van de buis en niet lang daarna komt er water uit de buis! Eindelijk succes hier in Amyamdam. Nu de pomp loopt zien we een aantal lekken zitten in de buis die naar de kampong loopt. Deze herstellen we snel, zodat de druk boven in de kampong ook nog wat hoger wordt. Helaas valt dan de stroom in hele kampong uit en stopt de pomp ook. Dat geeft voor nu niks, we maken een plan om het water naar de tappunten te krijgen die al in het dorp staan. We gaan daarvoor niet meer gebruik maken van de watertoren van Amyamdam. Die staat aan de andere kant van een inmiddels nieuw geasfalteerde weg en de buizen die onder de weg doorlagen zijn kapot. We hebben geen mogelijkheden om onder de weg door te boren en daarbij hebben we dan waarschijnlijk nog steeds een tweede tussen pomp nodig en eigenlijk willen we het met 1 pomp gaan doen. Daarom gaan we een mini watertoren bouwen aan de kop van het dorp van 7 meter hoog met daarboven op een reservoir van 2,2 kuub water. Dat reservoir gaan we aansluiten op de bestaande tappunten in het dorp. De materialen en het reservoir hebben we toen we terug waren in Biak-stad gelijk gekocht. We hopen aan het einde van de komende week het reservoir te kunnen vullen en de tappunten aan te kunnen sluiten op het reservoir. Daarover in een later verslag meer!
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
We zijn inmiddels twee weken van huis en de tijd gaat hier snel. We zijn volop bezig met verschillende projecten en hebben al mooie resultaten geboekt. We werkten aan het rijstproject, zoals eerder gedeeld, en daarnaast zijn we druk geweest met het waterproject in Amyamdam en het boorproject voor water in Nermnu. Over deze projecten zullen we jullie later uitgebreider informeren.
Tegelijkertijd richten we ons op kleinere projecten en verkennen we het eiland Biak.
Naaicursus
Dertien jaar geleden begonnen Elly en Jantinus met een naaicursus voor Papua-vrouwen. Het doel is eenvoudig: door vrouwen te leren naaien kunnen ze zelf kleding maken en mogelijk verkopen, wat hen een goedkope en zelfstandige manier van kledingvoorziening biedt. In het verleden zijn naaimachines aangeschaft, variërend van klassieke modellen met trapmechanisme tot elektrische machines. De cursus wordt gegeven in een lokaal bij het huis van Chris en Martha, en wordt goed begeleid door een naailerares.
Voordat we naar de naaicursus gingen, haalden we durian bij TipTop, de aanvoerhaven vlak bij ons hotel. Durian is hier zeer populair. De kraampjes voor het hotel staan dagelijks vol met deze vruchten. Bij de cursus waren de vrouwen druk bezig met hun naaiprojecten. Martha sneed de durian open zodat iedereen er wat van kon nemen. De cursus heeft niet alleen een praktisch doel, maar heeft ook een sociaal element.
Houtsnijwerk van Anton
Tijdens het rondbrengen van rijst in Padwa Sup kwamen we Anton tegen, die vorig jaar van ons beitels had gekregen voor het houtsnijden. Anton was verrast ons weer te zien en nodigde ons uit om zijn werk te bekijken. Hij had een prachtig houtsnijwerk van een draak gemaakt, samen met enkele kleinere stukken. Anton wil zijn werk graag verkopen, dus mocht er interesse zijn in een houtsnijwerk, horen we dat graag. Helaas is de draak te groot om mee te nemen naar Nederland. We hadden vorig jaar ook zaden uit Nederland meegenomen voor zijn tuin, maar helaas zag deze er minder goed uit dan vorig jaar. We hebben hem wat tips gegeven over bemesting.
Hydrocultuur
In Sundey, waar we in 2022 een hydrocultuursysteem hebben geïnstalleerd, hebben we de voortgang bekeken. Er staan tafels met zowel ontkiemende als grotere planten. Serli, het schoolhoofd, houdt toezicht op het systeem, waarvan de opbrengst naar de leerlingen van de school gaat. Dit project heeft ook een educatief doel. Wij hebben de opzet en de materialen gefinancierd, en de gemeenschap is nu zelf verantwoordelijk voor nieuwe zaden en voedingsstoffen. Dit project verloopt goed, en we zouden het graag uitbreiden naar andere scholen. We zoeken echter nog een school met voldoende discipline om het systeem te onderhouden.
Warm ontvangst in Kampong Mardori
Op verzoek van Charles bezochten we Kampong Mardori, waar onvoldoende water uit de bron komt om de gemeenschap goed van water te voorzien. We werden verwelkomd door de leerlingen van de school op traditionele wijze. Dit omvat een Adat-ritueel, waarbij ons een hoofdtooi werd opgezet en onze voeten werden gewassen. Het was een bijzondere ervaring, zoals altijd bij dit ritueel. Vervolgens werden we naar een Barapen geleid, een traditionele oven, waar vis en groenten werden bereid. Na de maaltijd bespraken we samen met de mensen van de kampong mogelijke oplossingen voor de watertoevoer. Het bleek dat de leidingen op meerdere plekken lek waren, en we hebben afgesproken deze eerst te repareren. We verwachten dat daarna geen verdere maatregelen nodig zijn.
Zondag voor onszelf
We hebben afgesproken één dag per week voor onszelf te houden. Hoewel we hier zeven dagen per week zouden kunnen werken, is een dag rust ook belangrijk. Zondagen gebruiken we voor persoonlijke zaken, zoals het bijwerken van administratie of het schrijven van een verslag. Later in de dag bezochten we het monument in Mokmer ter herdenking van de verongelukte KLM-vlucht Neutron, die in 1957 voor de kust van Biak neerkwam. Het monument, opgericht door nabestaanden, herdenkt de 58 slachtoffers.
Daarna reden we door naar Kampong Ruar, waar we een mangrove bezochten met een looppad erdoorheen. Het pad is niet tot de zee doorgetrokken, maar het blijft een leuke wandeling. In dit gebied komen vrouwen soms hun was doen in de rivier de Ruar. We besloten verder te rijden naar de mangrove in Kampong Ruar, waar het pad wel tot de zee doorloopt en zelfs een overkapping met ligbedden is gebouwd. Dit gebied wordt niet door toeristen bezocht, maar de bewoners hebben het prachtig aangelegd.
Elly en Jantinus zijn inmiddels veertien jaar actief met hun rijstproject op Biak. Het doel van dit project is om de allerarmsten op het eiland te ondersteunen met basisbehoeften. In de afgelopen jaren is het project gestaag gegroeid en heeft al veel gezinnen geholpen. Het rijstpakket bestaat nu uit 15 kg rijst, handzeep, suiker, olie, thee, melk, wasmiddel en maandverband voor de vrouwen in het project. Er staan momenteel 33 gezinnen op de lijst die elke twee maanden een pakket ontvangen.
Inge is nog steeds degene die verantwoordelijk is voor de inkoop en distributie van de rijstpakketten. Ze wordt inmiddels geholpen door Rudy, die een auto heeft om de pakketten naar de kampongs ver buiten Biak-stad te brengen.
Als we op Biak aanwezig zijn, gaan we altijd mee om te zien hoe het met de gezinnen gaat die een pakket ontvangen. Het is belangrijk om te controleren of er gezinnen zijn die zich inmiddels zelf beter kunnen onderhouden. Het doel blijft om alleen de allerarmsten te blijven helpen. In de loop der tijd kunnen gezinnen zich verbeteren door bijvoorbeeld werk te vinden of door een partner te vinden die kan bijdragen aan het inkomen. Degenen die nu in staat zijn om zichzelf te onderhouden, zullen plaatsmaken voor andere gezinnen die meer hulp nodig hebben.
We hebben deze week het rijst pakket in drie dagen rondgebracht. De eerste dag zijn we in kampong Sundey geweest daar zijn 7 gezinnen de rijst krijgen. We zagen dat er hier helaas geen mensen van de lijst kunnen. Van het schoolhoofd van Sundey hoorden we wel dat ze nog twee gezinnen wilde aandragen voor het project. Helaas hebben we nu geen ruimte om ze bij in het project op te nemen. Als er ruimte komt dan gaan we zeker bij deze twee gezinnen kijken. Het is heel lastig om nee te zeggen in dit soort gevallen, we zijn ook maar niet gaan kijken hoe deze gezinnen erbij zitten. Hoe graag we ook willen, meer ruimte is er niet. Dat is de zakelijke conclusie, al voelt die als een knoop in je maag.
Op de tweede dag hebben we de gezinnen bezocht in kampong Yafdas. Hier staan 13 adressen op de lijst. Ook hier zijn we gaan kijken hoe de mensen erbij zitten. In deze kampong zien we toch wel op een aantal adressen verbeteringen. Hier kunnen zeker 3 adressen van de lijst. Hier viel het ook op dat er op een adres een jonge man en vrouw aanwezig was. Als we vroegen of ze werk hadden, bleek dat niet het geval te zijn. We hoorden van de mensen die bij ons waren dat ze ook niet actief op zoek waren naar werk, terwijl de man wel als timmerman aan het werk was geweest. Ook op Biak is er als timmerman werk genoeg te vinden. Dit voelt voor ons wat dubbel. Wij willen er echt zijn voor mensen die door wat voor omstandigheden dan ook niet kunnen rondkomen en daardoor te weinig eten hebben. Hier gaan we eens kritisch naar kijken en dit adres waarschijnlijk ook schrappen, zodat er een adres terug kan komen waar de bewoners het zelf niet bij elkaar kunnen verdienen.
Op dag drie gaan we naar kampong Inggiri, Adoki en Padwa sup geweest. De vorige twee keren dat we mee zijn geweest naar kampon Inggiri, zijn we bij een vrouw geweest die in een kort woonde en heel ziek was. We hebben haar de eerste keer voorzien van een matras, want ze sliep op de grond. Toen we er vorig jaar waren hebben besloten om het huis water en wind dicht te maken. Toen we deze keer aan kwamen lopen kwam de oude vrouw ons al tegemoet lopen. Een stuk fitter dan de de vorige twee keren dat we haar zagen. Het huis is inmiddels voorzien van een nieuw dak en de komende weken zullen de gaten en kieren in de muren die er nog zijn, ook nog gedicht worden. We hebben besloten om haar in het project te houden. We zijn daarnaast hebben we ook een gezin met vier weeskinderen bezocht dat zeker onze steun nodig heeft. De neef die hen in huis heeft, kan niet voor ze zorgen, en we zullen blijven ondersteunen.
In Padwa sup steunen we twee meisjes die in een krot wonen, naast het huis van hun opa. Hun opa kijkt niet naar ze om. We steunen deze meisjes al jaren. Toen we aan kwamen rijden zagen we een nieuwe dakconstructie om het krot staan. De meisjes zelf waren er niet, omdat ze op school waren. Er liep een jonge man rond, die de neef van de meisje bleek te zijn. Hij en een andere neef hadden het initiatief genomen om een nieuw huis om het krot heen te bouwen. Echt mooi om te zien. Ze Voor de volgende stap hadden ze cement nodig om stenen te kunnen maken voor de muren. Stenen persen ze hier zelf door gemalen koraal te vermengen met cement en portland. Wij gaan zorgen dat er cement komt, zodat ze verder kunnen. Voorlopig blijven de meisjes nog in het rijst project.
Met de steun van onze sponsors en de inzet van de mensen op Biak blijft dit een mooi en belangrijk project.
Ook hier op Biak stijgen de kosten net als bij ons in Nederland. De belangrijkste sponsor van het rijst project zijn de KLu veteranen. Deze groep wordt echter steeds kleiner. De financiering van het rijst project komt daardoor onder druk te staan.We zijn een idee aan het uitwerken om de financiering van het rijstproject te ondersteunen.
De kosten per rijstpakket bedragen ongeveer 25 euro.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 26
[visitorCount] => 430
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/214/269_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => rijst-rondbrengen
)
[59] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106220
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-02-19
[photoRevision] => 0
[title] => Boren naar water en lekken repareren in Wari
[message] =>
Vandaag begon de dag redelijk vroeg, met een bezoek aan een bedrijf dat gespecialiseerd is in het boren naar water. Het aanboren van een waterbron is erg kostbaar. Voor ons als stichting eigenlijk niet te betalen, maar met een bijdrage van stichting Water is our world gaan we nu kijken wat de mogelijkheden daarvoor zijn. We haalden eerst Charles op bij zijn huis en reden daarna samen naar het bedrijf. Bij aankomst werden we ontvangen door de eigenaar, die ons rondleidde en de technieken toonde die hij gebruikt voor het boren naar water. Hij liet ons de boormachine, boorkoppen en lange buizen zien die door het koraal gaan om toegang te krijgen tot waterbronnen. Zodra er water gevonden wordt, wordt er een bronfilterbuis geplaatst, die door gaatjes het water naar binnen laat stromen. In deze buis wordt vervolgens een cilindervormige pomp geplaatst, die maar liefst 5 kuub water per uur naar boven kan pompen. Bij het bedrijf zelf had de eigenaar ook een bron die gebruikt wordt om tankauto's vol water te vullen.
We spraken af dat we snel met hem naar een kampong zouden gaan waar we hopen dat een dergelijk systeem een oplossing kan bieden voor het waterprobleem daar.
We gaan door naar Noord-Biak om de voortgang van ons grote waterproject in Wari te bekijken, dat we daar vorig jaar hadden uitgevoerd. We namen Marthen van Kopi Aten, de koffiecorner waar we regelmatig koffie drinken, mee. Hij heeft koffieplanten in Noord-Biak, die we ook graag wilden zien.
Onderweg naar Wari, kwamen we door kampong Nermnu. Charles wees ons erop dat de school daar geen water meer had. Bij aankomst bleek het probleem veel groter te zijn, want een groot deel van de kampong had geen water. We vroegen waar de bron voor deze kampong zich bevond en werden naar een paadje achter de school geleid. Daar aangekomen, bleek er een soort meertje te zijn. In dit meertje zit brak water, aangezien het zo goed als op zeeniveau ligt en we in de buurt van de zee zijn. Brak water is uiteraard niet geschikt. Dit was dus niet de bron die de kampong van water voorzag.
Waar was de bron dan wel? We werden gevraagd om in de auto te stappen en volgden het schoolhoofd en enkele leraren naar de werkelijke bron. Na een rit van ongeveer tien minuten liepen we met een groep van 8 mensen het oerwoud in. Na zo’n 45 minuten kwamen we bij een kleine bak waar water in liep. Helaas bleek er veel te weinig water in deze bak te zitten om de hele kampong van water te voorzien, zelfs de school heeft niet genoeg aan dit beperkte aanbod. Ik klom verder omhoog om de daadwerkelijke bron te vinden, waar water uit de heuvel kwam. Ook hier bleek het wateraanbod veel te laag te zijn. Bovendien waren de goten die het water moesten vervoeren naar de bak, vuil en dichtgeslibd, wat de water toevoer verder bemoeilijkte. Het was duidelijk dat deze bron niet meer geschikt is. De leiding die van de bron naar de kampong loopt is op verschillende plaatsen lek en zal vervangen moeten worden over de volledige lengte van 3 km en dat kost duizenden euro's. Al met al niet ideaal.
We gingen uiteindelijk terug naar de kampong, waar we de reservoirs bekeken die ooit werden gebouwd om het water in op te slaan. Ze zagen er nog goed uit en we denken dat we hier misschien een nieuwe bron kunnen boren, zodat de kampong en de school weer van voldoende water voorzien kunnen worden. We plannen deze week een afspraak met de booreigenaar om te kijken of hij ons hierbij kan helpen.
Daarna reden we door naar Wari, waar we het waterproject van vorig jaar inspecteerden. We zagen een lek in de leiding die direct bij de bron vandaan komt, die we probeerden te dichten, maar helaas hadden we het juiste materiaal niet bij ons. We komen hier tijdens ons verblijf nog terug met de benodigde spullen. We reden verder naar de andere kant van de rivier de Wari, waar de school van Wari staat. Charles wist dat daar twee lekken waren en gelukkig had hij de materialen meegebracht om ze te repareren. We zagen dat er nog steeds waterdruk is, wat geweldig nieuws is, aangezien dat jaren niet het geval is geweest. Bij de reparaties werden we geholpen door een vrouw uit de kampong, die het doorzagen van de buis gelijk overnam toen Charles even pauze nam. Ze stopte pas toen de buis volledig doorgezaagd was. We waren ontzettend blij met haar hulp.
Na de reparaties keerden we terug naar Biak stad. Onderweg stopten we nog bij de koffieplanten van Marthen, maar daar kom ik in een later verslag op terug. Terug in Biak stad gingen we nog even koffie drinken bij Marthen’s koffietentje en toen het was tijd om de dag af te sluiten.
We gingen naar ons hotel om een welverdiende douche te nemen, maar bij aankomst bleek er geen stroom te zijn. Geen stroom komt hier wel vaker voor, maar dat is normaal gesproken voor een uurtje. Nu hoorden al snel dat het hotel de elektriciteitsrekening niet had betaald, wat betekende dat we vanavond geen stroom meer konden verwachten. Geen stroom betekende ook geen water om te douchen, geen airco, en geen koelkast.
Snel samen de opties doorgenomen en toen hebben we besloten we om voor de nacht naar een ander hotel te gaan en we kozen voor Hotel Asana, het voormalige KLM-hotel. Hotel Asana heeft een wat luxere uitstraling, het heeft en zwembad en mooi aangelegde tuinen. Maar schijn bedriegt…. De kamer die we kregen was meer dan twee keer zo duur als de kamer in ons eigen hotel. We waren allang blij dat we konden douchen en het leek erop dat de airco werkte, dus wij waren blij. Maar nadat de airco twee uur had gedraaid was de kamer nog steeds niet koeler. We vroegen om een andere kamer, die we kregen. Op deze kamer deed de airco het wel, maar halverwege de nacht moest ik hem uitzetten vanwege het lawaai. De volgende ochtend bleek de douche niet te werken, maar gelukkig hadden we de avond ervoor al gedoucht in de kamer waarvan de airco niet werkte.
Na het ontbijt in het Asana hotel waar nog 1 plakje brood lag, hoorden we van de medewerkers van het Intsia hotel dat er weer stroom was. We besloten terug te gaan naar het Intsia hotel, waar alles weer werkte nu de elektriciteitsrekening betaald was. En hebben daar een lekker ontbijt gehad.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
Na amper een dag van de rust genoten te hebben kriebelde bij mij de nieuwsgierigheid. In het walhalla van batik- en weefcultuur wilde ik op zoek naar het Javaanse textiele ambacht. Met de bemiddeling van Willy stap ik in de vroege ochtend door smalle koele steegjes in een buurt waar de textiel handnijverheid al eeuwen thuis hoort. Een jonge man, Arie 2 de ‘driver´ van de homestay, Jan en ik sjouwen tussen de langpotige kippen door alsof het doodgewoon is. In een schaarsverlicht schuurtje zie ik een oude vrouw voorover gebogen achter een fietswiel zonder band zitten. Het garen glijdt soepeltjes door haar vingers. Het blijkt een spinnewiel te zijn. Ik passeer schuurtjes zonder ramen met troosteloze grijze muren. Regelmatig hoor ik het voor mij bekende geluid. De schietspoel als lawaaischopper van een weefgetouw. En dan stappen we door openstaande deuren een door slecht daglicht verlichte kleine ruimte binnen. De jonge man en Arie 2 spreken gebrekkig Engels. Maar met handen en voeten komen we een heel eind. Tot mijn grote verbazing zie ik steenrode katoen hangen. “Geverfd met mahonie” is het antwoord op met vragende ogen. Uit een hoekje verschijnt een warboel. Even later ligt er een dradenpalet geverfd met indigo en allerlei boomschors te schitteren in mijn handen. Mijn enthousiasme slaat over op twee wevers die een boom opzetten met diverse kleuren garens in een vast Javaans patroon. Geweven lengte strepen met vooral blauw en naturel tinten zijn authentiek in dit deel van Java. In de donkere oude schuur van 10x4 meter staan drie houten doorleefde weefgetouwen. Een is nog afkomstig uit Nederland. Voor ons is dat een museumstuk. Ik keer me om en daar zie ik een opgespannen weefwerk met kwetsbare dunne draden in pasteltinten. De aardige werknemer, waarvan ik de naam niet zo snel kan verstaan, vraagt of ik zijn werk wil zien. Maar natuurlijk. Zijn slippers gaan uit en behendig kruipt hij op de kruk en zet zijn voeten op de pendalen onder het weefgetouw. Alsof hij op een orgel speelt. Hij schiet de spoel van links naar rechts. Mijn mond valt open en bewonder hoe hij met een vast ritme de stof laat groeien. Hij staat op een geeft aan dat het nu mijn beurt is. Olala, dit heb ik nog niet eerder gedaan. Eerst droog oefenen met de voetjes op en neer op de pendalen. En dan is het zover. De aanslag van voor naar achteren, de voeten op en neer en de spoel schiet weg. De drie wevers beginnen luidkeels te lachen. “Like a gym.” Zeker weten, wat is daar een armkracht voor nodig. Dat valt me vies tegen. De schietspoel is halverwege blijven hangen. Ze dagen me uit. Dat laat ik niet op me zitten. Nog een poging. En ik denk aan mijn pilates oefeningen. Na drie pogingen schiet de spoel met een rot vaart naar het andere uiteinde. Hè, hè mijn eer is gered.
De schemering is ingevallen, het is 17.30 uur. Het verkeer buiten met de ontelbare knetterende bromfietsen maken de straten onveilig. Ik zit op bed en denk terug aan de afgelopen week. Na drie dagen reizen, wachten en vliegen via Jeddah in Saoedi Arabië, kwamen we ´s avonds in het donker ergens aan. Anderhalf uur zoefde de chauffeur met ons door onbekende straten, langs talloze eetkraampjes vanaf het vliegveld van Yogyakarta. Links en rechts schoten brommertjes als dikke bromvliegen voorbij. En dan slaan we plotseling af. Een smalle weg met hier en daar een bungelende lamp aan een misvormde paal leidt ons langs donkergroene rijstvelden. De taxi stopt en rijdt langzaam over een zanderige weggetje. Wat later bij daglicht de oprit van onze homestay bleek. Arie, een zeer sociaal betrokken kleine Indonesiër, die 19 jaar als kok in België werkte, verwelkomt ons hartelijk. Even later schudt zijn vriend Willy, een gepensioneerde leraar uit België, ons de hand. Mijn maag rammelt en ik snak naar een heerlijke bord nasi goreng. Ik nam me voor om snel een plekje, in de ruime authentieke eenvoudige kamer, voor de bagage te zoeken. Zonder daar later over te struikelen en in het schemer de toilettas kwijt te zijn. Onze vriendelijke gastheren remden ons af ´ada waktu´. Hmm, wat bedoelen jullie? Is dat een soort nasi vraag ik mij af . “Take your time”, legt Arie uit. Het is Bahasa Indonesia, onze taal. Aha, glimlach ik, voor ons is het “doo mer heanig an!” En dat hebben we in onze oren geknoopt. Deze eerste week hebben we heerlijk relaxed in de kleinschalige homestay. Dit fantastische plekje voelde als een tweede thuis door de enorme gastvrijheid. De vele tips van de heren leidden ons naar bijzondere plekjes. Maar daarover later meer.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-09-11 11:37:44
[totalVisitorCount] => 394855
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 126
[author] => Yvonne
[cityName] => Jogjakarta
[travelId] => 530726
[travelTitle] => De archipel van smaragd en de rijzende zon.
[travelTitleSlugified] => de-archipel-van-smaragd-en-de-rijzende-zon
[dateDepart] => 2025-08-26
[dateReturn] => 2025-12-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/indonesie,jogjakarta
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/314/516_50x50.jpg?r=16
[titleSlugified] => ada-waktu
)
[47] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108988
[userId] => 205429
[countryId] => 88
[username] => binapurwaka
[datePublication] => 2025-08-09
[photoRevision] => 0
[title] => We gaan dankzij jullie ook dit schooljaar helpen!
[message] =>
Beste vrienden van Bina Purwaka,
Gelukkig hebben we veel positieve respons gehad op de oproep om extra donaties om daarmee ook de hulp voor dit schooljaar te kunnen continueren. We zijn daar erg dankbaar voor en kunnen jullie alleen maar bedanken voor deze steun en alle trouwe steun die we door de jaren heen van jullie hebben mogen ontvangen [e-1f64f].
Totaal zijn er voor dit schooljaar 47 leerlingen ingeschreven en hebben er 36 een aanvraag voor hulp gedaan. Om voor die hulp in aanmerking te komen moeten de ouders een verklaring van onvermogen van de plaatselijke overheid indienen maar ook gaan de juffen op huisbezoek bij de aanvragers om zelf ook te beoordelen in welke mate hulp nodig is. Inmiddels zijn de juffen op zoek geweest bij de 36 mensen die voor dit jaar een aanvraag voor hulp hadden gedaan.
Op basis van die bezoeken hebben de juffen in overleg met ons besloten om voor 26 van de 36 aanvragers de kleding, boekengeld en inschrijfkosten volledig te betalen en van de 10 overige aanvragers de helft van deze kosten te betalen. Van alle 47 leerlingen zullen we het hele schooljaar de helft van het schoolgeld en de helft van de kosten van een maandblad die ook voor de lessen wordt gebruikt, bekostigen.
Bij dit verslag heb ik van een 10-tal huizen foto´s geplaatst en daaraan kun je ook zien dat er wel onderscheid is in de woonomstandigheden van de verschillende aanvragers en dat is mede de basis geweest van het besluit om de volledige kosten of de helft van de kosten te gaan betalen.
We zijn er van overtuigd dat dit een goed besluit is geweest en we zijn heel blij dat we dankzij jullie steun het kleuteronderwijs in Jasri ook dit schooljaar weer een stuk toegankelijker hebben kunnen maken.
Volgende maand gaan we weer richting Jasri en dan kunnen we de nieuwe leerlingen persoonlijk ontmoeten en natuurlijk zullen we ook daarvan verslag doen via deze website.
Nogmaals ontzettend bedankt voor alle steun[e-1f64f]!!!
In Nederland zijn alle scholen wel zo´n beetje met vakantie terwijl op Bali de scholen sinds afgelopen maandag weer open zijn. Voor onze kleuterschool betekent dat echt wel een wisseling van de wacht omdat de meeste leerlingen maar 1 schooljaar naar de kleuterschool gaan en ze daarna doorstromen naar de lagere school. Dat lijkt kort dat ene schooljaar maar het is wel heel belangrijk omdat ze in dat ene jaar op school Indonesisch spreken terwijl er thuis voornamelijk Balinees gesproken wordt en er op de lagere school vanuit wordt gegaan dat de kinderen Indonesisch spreken (de lessen zijn daar ook voornamelijk in het Indonesisch omdat de overheid dat voorschrijft). Inmiddels zijn er 45 leerlingen ingeschreven op school en in de aankomende weken gaan de juffen door middel van huisbezoek en door middel van een door de plaatselijke overheid af te geven "verklaring van onvermogen" vaststellen welke kinderen er in aanmerking komen voor extra hulp.
Sowieso betalen we voor alle leerlingen de helft van het schoolgeld om het kleuteronderwijs zo toegankelijk mogelijk te maken maar daarnaast betalen we voor de leerlingen die daarvoor uitgekozen worden ook hun uniformen, boeken en inschrijfgeld. Dat is ieder jaar weer een flinke uitgave. jaarlijks geven we aan de kinderen zo'n €40,- uit aan schoolgelden maar de kosten voor de uniformen e.d. zijn ook zo'n €40,- en die moeten dan in 1 keer betaald worden. Vorig jaar hebben we die kosten voor 36 kinderen betaald en dan heb je het dus over een uitgave van een kleine €1500,- in 1 keer.
In het verleden beschikten we over ruimere reserves maar omdat we dit nu al weer zo'n 15 jaar doen, is het niet gek dat er hier en daar donateurs af vallen en dat reserves dus langzaam opdrogen. Wanneer u dit leest en denkt ons te kunnen helpen door een (extra) donatie, dan zou u ons (maar vooral de kinderen) daar een heel groot plezier mee doen zodat we op die manier een vaste waarde kunnen blijven voor onze plaatselijke kleuterschool.
Wanneer u wilt doneren, dan kunt u dat doen op op rekeningnummer NL21INGB0001978830 t.n.v. D.van Dommelen en/of A.H. Landheer.
We vinden het vervelend om te bedelen maar omdat het voor een goed doel is waar we volledig achterstaan, doen we dit onbeschaamd[e-1f601]!
Bedankt voor jullie trouwe steun en eventueel extra bedankt voor jullie extra steun.
Salam hangat (warme groet),
Ad en Brenda
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-10-07 06:45:00
[totalVisitorCount] => 205931
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 174
[author] => ad
[cityName] => Amlapura
[travelId] => 220213
[travelTitle] => help de school
[travelTitleSlugified] => help-de-school
[dateDepart] => 2009-10-17
[dateReturn] => 2023-12-04
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/842_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/205/429_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => schooljaar-2025-2026-is-begonnen
)
[49] => stdClass Object
(
[reportId] => 5107314
[userId] => 205429
[countryId] => 88
[username] => binapurwaka
[datePublication] => 2025-05-11
[photoRevision] => 0
[title] => gaat alles wel goed met de verslagen?
[message] =>
Beste lezers,
Van mijn vriend Marcel v/d Velden hoor ik dat ons verslag dat hem door waarbenjij.nu is toegestuurd genaamd "en dan is het alweer mei' hele vreemde fouten en misplaatste woorden bevat. Het verslag ziet er anders uit dan hetgeen ik heb aangeleverd en ook als de back-up die ik heb teruggekregen. Ook de reacties onder het verslag bevatten fouten, zo wordt bij mijn reactie mij naam Ad veranderd in Advertentie en waar ik zwager schrijf staat bij Marcel "zwaar". Komt dit bij 1 van jullie die het verslag ook via de mail krijgen toegestuurd bekend voor dat er zeker 6 zinnen of meer helemaal niet lopen en onlogische woorden bevatten? Zo ja, laat het ons even weten in een reactie, zo nee laat het dan ook even weten in een reactie. Als het om een fout in de instellingen van Marcels apparatuur gaat is dat vervelend maar te overzien. Als iedereen dit zo te zien krijgt, moet ik waarbenjij.nu gaan benaderen om e.e.a. op te lossen. Alvast bedankt voor jullie medewerking.
groetjes,
Ad
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-10-07 06:45:00
[totalVisitorCount] => 205931
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 271
[author] => ad
[cityName] => Amlapura
[travelId] => 220213
[travelTitle] => help de school
[travelTitleSlugified] => help-de-school
[dateDepart] => 2009-10-17
[dateReturn] => 2023-12-04
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/indonesie,amlapura
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/205/429_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => gaat-alles-wel-goed-met-de-verslagen
)
[50] => stdClass Object
(
[reportId] => 5107292
[userId] => 205429
[countryId] => 88
[username] => binapurwaka
[datePublication] => 2025-05-10
[photoRevision] => 0
[title] => en dan is het alweer mei
[message] =>
Beste lezers en vrienden van Bina Purwaka,
We zijn al weer sinds eind februari hier op Bali en voordat je het weet is het dan gewoon alweer mei. In de tussenliggende periode waren er een paar schoolvakanties van ieder zo'n 10 dagen. De 1e vanwege de stilte dag op Bali (Nyepi) die zowat samenviel met idul fitre dus dat was een gecombineerde vakantie van 2 godsdiensten en niet lang daarna was er de vakantie vanwege de Balinese Hindoe feestdagen Galungan en Kuningan. Nu blijft de school open tot half juni wat het einde van het schooljaar 2024/2025 is en half juli zal het nieuwe schooljaar zijn aanvang hebben. Inmiddels is het inschrijven voor het nieuwe schooljaar weer begonnen. De afgelopen 2 schooljaren hebben we voor alle leerlingen de helft van het schoolgeld betaald en voor de kinderen die het niet kunnen betalen hun uniformen, inschrijfgeld en boekengeld. Met voor iedereen een lager maandbedrag aan schoolgeld wordt het kleuteronderwijs voor iedereen toegankelijker en ik denk dat we het het volgende schooljaar weer op dezelfde manier gaan doen.
Het is mooi om te zien dat het team van onderwijzeressen in al die jaren haast niet van samenstelling is gewijzigd en de huidige samenstelling is denk ik al zeker 7 schooljaren ongewijzigd. Betekent dat de juffen het dus naar hun zin hebben en dat merk je ook als je op school bent, de sfeer is goed, er wordt samen ook lol gemaakt maar ook samen aangepakt als het nodig is. Dat geeft ook vertrouwen voor de aankomende schooljaren waarvan ik hoop dat wij de kleuterschool met jullie hulp en donaties kunnen blijven ondersteunen.
Het is iedere keer weer erg leuk om op de school te zijn en te zien hoeveel lol de kinderen hebben maar ook hoe serieus ze met opdrachten en/of vragen in de klas omgaan. We hebben het al eerder gezegd maar kinderen die naar de kleuterschool kunnen gaan hebben echt een stapje voor op de kinderen die vanuit het niets naar de lagere school gaan. Die 1 of 2 kleuterschooljaren bereidt ze goed voor op de lagere school.
Wat nieuw is dit schooljaar, is dat er door de landelijke overheid op 5 dagen per week een goede maaltijd wordt verstrekt aan alle kinderen op de kleuterschool. Alleen op zaterdag krijgen ze dat niet. De kinderen gaan hier 6 dagen per week naar school en zijn alleen op zondag vrij.
Wij zijn heel benieuwd hoeveel inschrijvingen er voor het nieuwe schooljaar gaan binnenkomen en we hopen dat we met jullie hulp de school ook in het nieuwe schooljaar kunnen ondersteunen.
Met dit laatste verslag sluiten we onze reis naar Biak in 2025 af. We zijn weer thuis en kijken terug op een mooie reis waar we weer heel veel hebben kunnen doen.
Op 12 februari vertrokken we naar Biak om diverse projecten te bezoeken en uit te voeren. Na een lange reis via Jakarta en Jayapura, kwamen we op 15 februari aan in Biak. Daar werden we verwelkomd door bekenden en begon de voorbereiding op de geplande projecten.
Waterprojecten
Waterproject in Amyamdam
In Amyamdam is na jaren van mislukte pogingen eindelijk een werkend watersysteem gerealiseerd. Vorig jaar hebben wij gepoogd met de pompen die er door een andere organisatie waren geplaatst water in kampong Amyamdam te krijgen. Na veel testen lukte ons dat niet, omdat de pompen niet geschikt bleken te zijn. We ging zelf teleurgesteld terug naar Nederland en deden de belofte dat we zouden gaan nadenken over een wel werkende oplossing.
Dit jaar hebben we door de aanleg van een onderwaterpomp en een mini-watertoren met een reservoir van 2,2 kuub, stromend water naar de kampong gebracht. Tijdens het aanleggen zagen we al hoe blij mensen kunnen zijn met stromend water dichtbij huis. Het project is succesvol afgerond en er stroomt water uit de tappunten in de kampong. De resterende kleine aanpassingen worden door Charles opgepakt.
Boren naar water in Nermnu
Een belangrijk nieuw initiatief was het boren naar een waterbron in kampong Nermnu. Door de financiering van stichting Water is our World is het mogelijk geworden om naar water te boren. Het aanboren van waterbronnen is erg duur en hebben we daarom niet eerder gedaan. In Nermnu ligt al een heel leidingen systeem, maar de waterbron een behoorlijk eind uit de kampong levert niet genoeg water meer. We zijn er zelf gaan kijken en dat zag er inderdaad niet goed meer uit. Omdat er in deze kampong al een leiding netwerk is, kunnen we met een nieuw te boren bron, vrij snel weer water krijgen voor deze kampong. Samen met een lokaal boorbedrijf werd begonnen aan een boring tot 70 meter diepte. Het boren in het keiharde koraal gaat erg langzaam. Er werd ons voordat de boring startte een schatting gegeven dat het makkelijk twee tot drie weken zou kunnen duren. De eigenaar van het boorbedrijf, Winsy, houdt ons goed op de hoogte van de vorderingen. Op de dag voor ons vertrek naar Nederland rijden we nog even naar Nermnu. Als we aan komen in Nermnu zien we de boorders en wat mensen van de kampong onder een zeiltje bij de boorinstallatie staan met grote glimlachen op hun gezicht! De duimen gaan om hoog. Ze hebben water aangeboord!Wat een mooi resultaat! Hier zijn de kampongbewoners en wij heel erg blij mee. Tijdens onze reis terug naar Nederland ontvangen we van Winsy verschillende filmpjes dat het water uit de bron komt. De bewoners van de kampong staan onder de straal te genieten van het water. Ze zijn er duidelijk heel blij mee! Dat maakt ons ook heel blij. We kijken de filmpjes tijdens onze tussenstop in Makassar. Wat fantastisch en wat hadden we daar graag bij willen zijn. De pomp zal nu worden aangesloten op de waterreservoirs die al in de kampong zijn. Charles zal zorgen dat het water verder de kampong in gedistribueerd zal worden.
Reparaties en inspecties in Wari
Vorig jaar hebben we in kampong Wari 3,5 km nieuw leiding gelegd. Deze kampong is opgedeeld in tweeën door de Wari rivier. De kant waar de waterbron van de kampong ligt had water. Doordat de leiding die over de rivier lag naar de andere kant van de kampong door een storm kapot was geslagen had die kant geen water meer. De school had ook al jaren geen water meer. Tijdens dit grote waterproject vorig jaar hebben we een nieuwe leiding over de brug naar kant van de kampong gebracht waar geen water meer was. Dit was een van onze kostbaarste projecten hier op Biak en werd mede door de steun van stichting Water is our World mogelijk gemaakt. Een groot deel van het werk was al verricht tijdens onze aanwezigheid in 2024. Het project werd in 2024 helemaal afgerond toen wij alweer in Nederland waren. Daarom zijn we samen met Charels dit jaar in Wari gaan kijken. We zag inderdaad waterdruk in het deel van de kampong waar voorheen geen water was. Mooi om te zien. We hebben een aantal lekken gerepareerd, zodat de druk optimaal blijft. Tijdens ons verblijf werd Jantinus via facebook benaderd door een kampongbewoner die klaagde dat ze al sinds december geen water meer hadden. Daar zijn we gaan kijken en constateerden we dat ongeveer 5 huizen geen water meer hadden. Na onderzoek bleek dat er een afsluiter kapot was. Die hebben we twee dagen later laten repareren en via facebook hoorden we dat er weer water op de adressen was. Charles zal de komende tijd nog zo’n 30 meter buis vervangen bij de aanvoer van de bron naar de kampong, zodat de druk verder omhoog kan. Een mooi succes!
Rijstproject
Het rijstproject, dat al 14 jaar loopt, hebben we ook dit jaar weer bekeken. De gezinnen in kampong Sundey, Yafdas en Inggiri zijn bezocht en enkele huishoudens zijn vervangen door nieuwe arme huishoudens. Het blijft elke keer weer heel confronterend om armoede te zien die echt niet voor te stellen is. Ouderen en kinderen die ziek zijn. Geen fatsoenlijk bed hebben om op te slapen. Geen stoelen om op te zitten en koken op hout. Huishoudens waar oude mensen voor kleine kinderen zorgen omdat de ouders overleden zijn. Gelukkig kunnen we met ons rijstproject een aantal van deze mensen een beetje helpen en we zien ook elk jaar dat er huishoudens van de lijft kunnen omdat het daar beter gaat. Bij de oude vrouw in Inggiri, waar we vorig jaar voor een nieuw dak haar huis hebben gezorgd, hebben we dit jaar ook de wanden aangepakt zodat het huis helemaal water en wind dicht wordt. De financiering van dit project staat onder druk doordat de Koninklijke Luchtmacht Veteranen hun sponsoring mogelijk stoppen. Deze groep mensen wordt steeds kleiner en ze zijn aan het kijken of ze hun activiteiten bij een andere veteranen vereniging kunnen onderbrengen. De veteranen sponsorden het rijst project voor ongeveer twee derde deel. We wachten af wat er uit de besprekingen komt die de KLu veteranen voeren met de andere veteranen vereniging. We hopen uiteraard dat we onze lange samenwerking met de KLu veteranen kunnen blijven doorzetten. Dit bericht leidde tot de actie Koffie voor Rijst, waarbij lokale koffie wordt verkocht om de financiering van de rijstpakketten te ondersteunen. We zijn uitverkocht dus dat is geslaagd.
Waterfilters voor scholen
In Nederland krijgen we contact met een bedrijf in Bandung dat waterfiltersystemen maakt. Deze waterfiltersystemen zijn geschikt om van onzuiver water door een zuiveringsproces drinkbaar water te maken. Het bedrijf verkoopt deze filtersystemen hier in Indonesië maar bijvoorbeeld ook in Afrika.
We hebben deze waterfiltersystemen besteld om te gaan gebruiken op scholen.
We hebben Irene, de vrouw die voor ons op Biak het scholingsproject behartigt, gevraagd om deze waterfilters te gaan testen op scholen. Irene weet wel een aantal scholen. Als de filters op Biak zijn aangekomen, zetten we een filter in elkaar bij Irene thuis. Irene zal thuis een aantal keren water filteren het gefilterde water daarna naar een laboratorium brengen. We gaan namelijk wel het gefilterde water laten testen in een laboratorium, voordat we de filters op scholen neergaan zetten.
In ons hotel zetten we zelf ook een filter in elkaar. Het in elkaar zetten is super eenvoudig. Dit is een heel simpel systeem waar bijna niks mis mee kan gaan. Iedereen zou dit moeten kunnen gebruiken. We vullen onze filter met water uit de douchekraan en het water hier is direct uit de kraan absoluut niet drinkbaar. Zelf hebben we het gefilterde water al gedronken.
Kleinschalige projecten
Naast de grotere water- en voedselprojecten werd ook aandacht besteed aan:
Naaicursus: De naaicursus voor vrouwen draait nog steeds goed. De dames hebben er plezier in. Ze kunnen hier kleren voor zichzelf, hun familie of voor de verkoop maken.
Hydrocultuur: In Sundey werd de voortgang van een hydrocultuursysteem bekeken. Dat draait nog steeds heel goed. De kinderen van de school worden er intensief bij betrokken en eten van de groenten als ze klaar zijn.
Kampong Mardori: Tijdens een bezoek aan Kampong Mardori werd een traditionele ceremonie voor ons gehouden. Hier hebben we gekeken naar de watervoorziening, omdat ze hier erg weinig waterdruk ervaren. We zagen al snel dat er heel veel lekken zijn in het leidingsysteem. We hebben de afspraak gemaakt dat ze die met behulp van ons gaan repareren. We verwachten dat er daarna weer voldoende waterdruk is in kampong Mardori. De school vroeg ons of we een printer konden bekostigen. Die printer inclusief scanner hebben we voor ze gekocht in Biak Stad en zal door Inge en Charles naar Mardori gebracht worden.
Deze reis zit erop! Bedankt voor jullie steun!
De afgelopen maand op Biak was weer intensief maar heel succesvol. Water in Amyamdam, het boren naar water in Nermnu. Het rijstproject dat zo belangrijk voor de mensen hier is. En al die andere grote en kleine projecten die we hebben gedaan om de lokale bevolking te proberen te ondersteunen.
Bedankt!!
Onze projecten gaan gewoon door en jullie steun blijft nodig!
We willen iedereen bedanken voor jullie reacties hier op deze website of naar ons persoonlijk. Onze allergrootste dank gaat natuurlijk naar degenen die ons financieel ondersteunen. Onze grote sponsoren, de sponsoren die elke maand bijdragen, iedereen die via de donatielink op deze website een bijdrage heeft overgemaakt en de koffiekopers. Hopelijk hebben we door onze verslagen laten zien dat met jullie steun het mogelijk is om mensen, die het beduidend minder hebben dan wij, een stukje verder te helpen.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 14
[visitorCount] => 1962
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/216/759_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onze-reis-zit-erop-bedankt-voor-jullie-steun
)
[52] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106497
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-03-13
[photoRevision] => 0
[title] => Water in Nermnu en Waterfilters
[message] =>
Boren naar water in Nermnu
Op de dag voor ons vertrek naar Nederland rijden we nog even naar Nermnu. Daar zijn ze nog altijd aan het boren naar water. We zijn er de afgelopen weken veel gaan kijken en onze belangstelling werd door de dorpsbewoners en de boorders erg gewaardeerd. Daarom willen we voordat we vertrekken afscheid nemen en natuurlijk nog even horen hoever ze met het boren zijn. Als we aan komen in Nermnu regent het heel hard. We schuilen even bij een gebouwtje, maar van afstand zien we de boorders en wat mensen van de kampong onder een zeiltje bij de boorinstallatie staan met grote glimlachen op hun gezicht! De duimen gaan om hoog. Dat nodigt toch uit om door de hevige regen toch naar ze toe te lopen. Onder het zeiltje aangekomen horen we dat ze water hebben aangeboord. Op de valreep van ons verblijf is het toch gelukt om water aan te boren! Wat een mooi resultaat! Hier zijn de kampongbewoners en wij heel erg blij mee. We horen dat de elektriciteitsvoorziening voor de pomp nog niet op orde is. Dus we dat hebben we terug in Biak stad direct geregeld bij het elektriciteitsbedrijf. En op Donderdag zal de pomp al in de bron worden geplaatst. Daarna zal de pomp aangesloten worden op de waterreservoirs die al in de kampong stonden. Charles zal zorgen dat het water verder de kampong in gedistribueerd zal worden.
Waterfilters
In Nederland krijgen we contact met een Nederlander die in Bandung woont en daar een bedrijf heeft dat waterfiltersystemen maakt. Deze waterfiltersystemen zijn geschikt om van onzuiver water, hier in Biak is dat kraanwater, maar ook regenwater en rivierwater te zuiveren naar drinkbaar water. Het bedrijf verkoopt deze filtersystemen hier in Indonesië maar bijvoorbeeld ook in Afrika.
We krijgen wat documentatie opgestuurd en zien dat het werkt met koolstoffilters. De waterfilters gaan ongeveer 3 jaar mee en kunnen in de tijd zo’n 7000 liter water filteren naar drinkwater. Het onderhoud aan dit filtersysteem is minimaal en uiterst simpel.
Dergelijke filters lijken ons heel zinvol op scholen hier op Biak. We vragen Irene, de vrouw die voor ons op Biak het scholingsproject behartigt wat zij van een dergelijk systeem vindt en of ze een aantal scholen weet waar we dit kunnen gaan testen. Irene weet wel een aantal scholen en wij vinden in Nederland een sponsor die een aantal filters wil bekostigen waarmee we kunnen gaan testen. We besluiten daarop de filters te bestellen. Vanuit Bandung horen we dat het ongeveer vier weken duurt voordat de filters op Biak aankomen. Dat komt mooi uit, want op het moment van bestellen zitten wij nog twee weken voor ons vertrek naar Biak. De filters moeten dus aankomen als wij er zijn.
Inmiddels zitten we in onze laatste dagen op Biak en we hebben nog geen filters gezien. We besluiten te informeren. De filters zouden in Jayapura zijn en dus bijna op Biak. We berichten dat aan Irene, want we hebben de filters naar haar laten versturen. Irene bericht ons dat de filters helemaal niet in Jayapura zijn, maar dat ze die net die middag heeft ontvangen. Mooier kan dus niet. We maken een afspraak met Irene om een filter op te halen voor onszelf om te testen en zetten een filter in elkaar bij Irene thuis. We gaan namelijk wel het gefilterde water laten testen in een laboratorium, voordat we de filters op scholen neergaan zetten. De testen zijn nog niet afgerond, dus het plaatsen op de scholen maken wij niet meer mee.
In ons hotel zetten we zelf ook een filter in elkaar. Het in elkaar zetten is super eenvoudig. Dit is een heel simpel systeem waar bijna niks mis mee kan gaan. Iedereen zou dit moeten kunnen gebruiken. We vullen onze filter met water uit de douchekraan en het water hier is direct uit de kraan absoluut niet drinkbaar. We hebben het water zelf ook gedronken nadat het gefilterd was. Prima drinkbaar water.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 363
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/216/362_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => water-in-nermnu-en-waterfilters
)
[53] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106474
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-03-11
[photoRevision] => 0
[title] => Water op de tappunten in Amyamdam
[message] =>
Zoals we in een eerder verslag schreven is het gelukt om water uit de rivier naar kampong Amyamdam te krijgen. We hadden de dorpsbewoners gevraagd om een pomphuis te bouwen. Vanuit het pomphuis steekt een buis de rivier in. In deze buis hebben we een onderwaterpomp geplaatst. Doordat er al een tyleenbuis vanaf de rivier naar de kampong lag van een poging door een andere organisatie konden we die gebruiken om te kijken of we water 50 meter hoger bij de kampong konden krijgen. Dat lukte!
In kampong Amyamdam zijn de afgelopen jaren verschillende pogingen gedaan om water uit de rivier naar de kampong te krijgen. Er is voor veel geld aan tyleenleidingen en ander leiding werk aangelegd. Er zijn watertappunten gemaakt verspreid door de kampong. Kennelijk is de infrastructuur er eerst aangelegd en daarna is er geprobeerd om waterdruk op de leidingen te krijgen. Het bijzondere is dat het allemaal nooit gefunctioneerd heeft. Zonde van de investeringen en voor de bewoners een teleurstelling.
Maar nu het wel lukt om water vanuit de rivier naar de kampong te krijgen maken een plan om het water naar de tappunten in de kampong te krijgen.
Daarvoor bouwen de kampongbewoners een mini watertoren aan de kop van de kampong. Daarboven op een waterreservoir van 2,2 kuub water. Doordat het waterreservoir hoog staat geeft dat waterdruk op de leidingen beneden in de kampong. Het is een heuvelachtige kampong dus er moet genoeg druk zijn om het water over een heuvel te kunnen drukken.
Als wij zaterdag aankomen in Amyamdam zien we de watertoren al staan, met daarboven op het waterreservoir. De watertoren is nog niet helemaal klaar, er moeten nog verstevigingschoren in en een dak op. We zeggen gelijk toe dat we zullen zorgen voor extra balken zodat de toren verstevigd wordt. Het moet allemaal wel veilig uiteraard. Maar de basis staat en het is veilig genoeg om te testen.
Voordat we water in het reservoir kunnen krijgen moeten we eerst de oude tyleenleiding omleiden naar het nieuwe reservoir. Een deel van die leiding ligt onder de grond weggewerkt en moet dus opgezocht worden. Daarna gaan we met man en macht proberen de leiding vrij te maken zodat we die naar het reservoir kunnen leiden. Na een half uurtje graven en vrijmaken van de leiding lukt het ons met z’n allen om door aan de leiding te trekken hem uit de bebossing te krijgen. We leggen de leiding langs het pad naar het waterreservoir.
Bij de pomp in de rivier willen we ook een deel van de oude tyleenleidng vervangen. Daar zitten inmiddels zoveel koppelingen tussen die we de afgelopen tijd hebben geplaatst om lekken te dichten dat we daar liever een lang stuk goede leiding neerleggen. Als die leiding aan de pomp is aangesloten, zetten we de pomp aan. We lopen langs de leiding terug naar de kampong om te kijken of we nog lekken tegenkomen, zodat we die kunnen dichten. Gelukkig komen we die niet tegen en boven aangekomen in de kampong was het opgevallen dat er water uit de buis kwam. Toen we kwamen aanlopen stonden er al mensen onder te douchen. Wat een mooi gezicht! De blijdschap die we zagen dat er stromend water was is bijna niet te voor te stellen. Iets wat voor ons zo normaal is, dat maakt mensen hier zo blij. Prachtig om te zien.
Charles was vandaag ook meegekomen en die zorgde ervoor dat de aanvoer en afvoerleiding aan het waterreservoir in de toren werd gekoppeld. Daarna kon de pomp aan en het reservoir worden gevuld. Tijdens het vullen van het reservoir kwamen er al kampongbewoners aan met emmers en tankjes om met water te vullen. Ook werd er snel even gedoucht onder de uitlaat van de watertank, zo leuk om te zien. Maar we willen water op de tappunten, dus zoeken we samen met de kampongbewoners de leiding op die op de tappunten aangesloten zit. Daar gaan we onze leiding op aansluiten. Het is een heel gezoek en gekap in de koraalbodem om de leiding te vinden. Nadat de leiding gevonden is moet er ruimte genoeg rond de leiding gekapt worden om onze leiding erop aan te sluiten. Het is een gepruts, maar het lukt om onze leiding aan te sluiten. Het waterreservoir is inmiddels vol en aan Charles de eer om de afsluiter van het reservoir open te draaien en zo waterdruk te zetten op de leidingen in de kampong.
Bij de watertappunten horen we lucht uit de kranen komen en niet veel later komt daar voor het eerst water uit! Wat een mooi gezicht! Wij gaan de tappunten in de kampong bij langs. Bij sommigen zitten de kranen verstopt met rommel en nadat die schoon zin gemaakt loopt ook daar het water uit. Een aantal kranen zijn kapot en die vervangen we gelijk. We lopen nog tegen wat kleine problemen aan, zoals lekkende koppelingen. Dat zijn problemen die we in de komende tijd nog op gaan lossen. En als we weer in Nederland zijn zal Charles dat doen.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 397
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/216/184_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => water-op-de-tappunten-in-amyamdam
)
[54] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106403
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-03-07
[photoRevision] => 0
[title] => Boren naar water in Nermnu
[message] =>
In januari zijn Jantinus en ik naar vrijwilligers van stichting Water is our World geweest. Deze Stichting richt zich op het realiseren, herstellen of verbeteren van de drinkwater- en sanitatievoorzieningen in kleine dorpen in ontwikkelingslanden. Deze stichting is onder andere actief geweest in Suriname, Senegal, Indonesië, Vietnam en Mozambique. Stichting Water is our World is wat omvang betreft vele malen groter dan onze kleine stichting, die zich richt op waterprojecten en algemene welzijnsprojecten op Biak.
Stichting Water is our World heeft ons al meerdere keren ondersteund met onze waterprojecten op Biak. Voor dit jaar wilden ze ons weer ondersteunen bij een waterproject dus zijn we naar Witharen in Overijssel gegaan om eens bij deze stichting te gaan kijken en om te bespreken wat ze dit jaar wellicht voor ons kunnen betekenen. Na een uitgebreide rondleiding op het terrein waar de stichting hun projecten voorbereiden leggen we uit dat we dit jaar op Biak naar een bron willen gaan boren. Wij maakten tot nu nooit gebruik van deze mogelijkheid om aan water te komen in kampongs omdat dit een erg duur middel is. Het boren naar een bron is wel een goede optie in kampongs waar geen natuurlijke bron in de buurt is. We maken de afspraak dat wij opzoek gaan naar een kampong die geschikt is om te gaan boren naar een bron en de kosten worden voor rekening genomen van stichting Water is our World.
Jantinus heeft vanuit Nederland al contact gekregen met de eigenaar van een bedrijf dat boringen naar waterbronnen doet. We zijn gelijk de eerste week toen we in Biak waren naar het bedrijf gegaan om kennis te maken en te bekijken wat hij voor ons kon betekenen. De eigenaar, leidde ons rond liet ons de technieken zien die hij gebruikt voor het boren naar water. Hij liet ons de boormachine, boorkoppen en lange buizen zien die door het koraal gaan om toegang te krijgen tot waterbronnen. Zodra er water gevonden wordt, wordt er een bronfilterbuis geplaatst, die door gaatjes het water naar binnen laat stromen. In deze buis wordt vervolgens een cilindervormige pomp geplaatst, die maar liefst 5 kuub water per uur naar boven kan pompen.
Op zoek naar een kampong die geschikt zou kunnen zijn om te gaan boren naar een waterbron wees Charles ons erop dat de school van kampong Nermnu geen water meer had. Bij aankomst bleek het probleem veel groter te zijn, want een groot deel van de kampong had geen water. Op zoek naar bron waar het water voor deze kampong vandaan moest komen, kwamen we na ongeveer 45 minuten klauteren door het oerwoud bij een kleine bak waar water in liep. Helaas bleek er veel te weinig water in deze bak te zitten om de hele kampong van water te voorzien, zelfs de school heeft niet genoeg aan dit beperkte aanbod. Bij de daadwerkelijke bron, waar het water uit de heuvel kwam bleek het wateraanbod veel te laag te zijn. Bovendien waren de goten die het water moesten vervoeren naar de bak, vuil en dichtgeslibd, wat de water toevoer verder bemoeilijkte. Deze bron is overduidelijk niet meer geschikt.
We gingen terug naar de kampong, waar we de reservoirs bekeken die ooit werden gebouwd om het water in op te slaan. Ze zagen er nog goed uit en we denken dat we hier een nieuwe bron kunnen boren, zodat de kampong en de school weer van voldoende water voorzien kunnen worden. Een dag of twee later gaan we daarom net de eigenaar van het boorbedrijf, de man heet Winsy, naar Nermnu om te kijken of hij daar mogelijkheden ziet om naar water te boren. Hij had een apparaatje meegenomen waarmee hij naar water kon zoeken. Het principe van een wiggelroede, maar dan versie 2.0. Wij hadden onze bedenkingen bij dit apparaat, maar Winsy liet ons weten dat er hier goed naar water te boren is. Hij schat in dat het water op deze plek op zo’n 70 meter diepte zit. Nadat we met de kampongbewoners hebben afgesproken dat we gaan proberen weer water naar de kampong te brengen en dat ze onderling moeten regelen dat er in de toekomst electra aanwezig is om een pomp kunnen laten draaien, besluiten we hier te gaan boren.
Wij zijn hier op Biak natuurlijk maar relatief kort en zijn heel nieuwsgierig hoe het boren gaat verlopen vragen we Winsy zo snel mogelijk te beginnen. Twee dagen later krijgen we al foto’s binnen dat de boorinstallatie al in Nermnu staat en dat hij de volgende kan beginnen. Dat betekent dat wij de volgende dag ook naar Nermnu gaan om te kijken hoe het boren in z’n werk gaat. In Nermnu aangekomen staat alles al klaar en er zijn veel dorpsbewoners uitgelopen om te komen kijken. Voordat het boren kan beginnen, spreekt de dominee een gebed uit. De mensen hier op Biak zijn erg kerkelijk, zonder de zegen van God kan een dergelijk project dan ook niet van start. Nadat het gebed is uitgesproken kan het boren echt gaan beginnen. Langzaam zien we de boorkop de harde koraalbodem in verdwijnen. Het boren naar een diepte van 70 meter kan 2 tot 3 weken duren. Dat is afhankelijk of er op harde grondlagen wordt gestuit. Nadat de eerste zes meter geboord zijn vertrekken we weer richting Biak-stad.
Onze andere projecten gaan ondertussen gewoon door, maar zodra we in de buurt zijn of in de mogelijkheid zijn om te gaan kijken rijden we richting Noord-Biak waar we even bij het boren gaan kijken. Met het schrijven van dit verslag hebben we dan ook even gewacht, want natuurlijk hoop je dat er tijdens ons verblijf hier water wordt aangeboord. Vandaag is het vrijdag 7 maart en de boor zit nu op 40 meter diepte. Bij het boren komt boorsel vrij en dat boorsel komt vrij lastig omhoog en blijft op de boorkop zitten. Daarom zijn ze nu tussendoor het boorgat ook aan het spoelen zodat al het boorsel (koraalgruis) naar boven komt. Het is ziet er dus niet naar uit dat het boren klaar is nog voordat wij weer naar Nederland vertrekken. Dat hoeft gelukkig ook niet, het boorbedrijf weet wat ze moet doen en Charles onze man van de waterprojecten hier op Biak weet wat er moet gebeuren zodra er water aangeboord wordt. En wij weten gelukkig dat we dat aan onze mensen hier over kunnen laten.
Hopelijk kunnen we komende week in één van onze verslagen nog melden dat er water is aangeboord.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
Vorige week schreven we al over het rijstproject dat inmiddels veertien jaar hier op Biak loopt. We ondersteunen de allerarmsten met basisbehoeften. Het rijstpakket bestaat uit een zak met rijst, handzeep, suiker, olie, thee, melk, wasmiddel en maandverband voor de vrouwen in het project.
We zijn vorige week onder andere in kampong Sundey geweest daar zijn 7 gezinnen de rijst krijgen. Van het schoolhoofd van Sundey hoorden we toen al dat ze nog een aantal kandidaten hadden die voor het rijstproject in aanmerking komen. Toen hadden we nog geen ruimte in het project, maar naar evaluatie van onze bezoeken vorige week hebben we gezien dat er een aantal gezinnen van het project geschrapt kunnen worden. Dat geeft ruimte om nieuwe adressen toe te voegen. We zijn daarom afgelopen donderdag in Sundey gaan kijken bij de gezinnen die in aanmerking kunnen komen. We hebben drie adressen bezocht. Bij het eerste adres troffen we een vader met kinderen in een armoedig huis. De vrouw was naar de pasar. De man is niet in staat om te werken, hij is geestelijk niet helemaal in orde. Hij is wel instaat wat te verbouwen in de tuin. Daar gaan we zaden voor regelen en we nemen dit gezin voorlopig in het rijstproject op. Op het tweede adres waar we kwamen, woont een gezin met drie kinderen. Alle drie de kinderen zijn geestelijk en of lichamelijk gehandicapt. Ook hier was het een treurige bedoeling om te zien. Het is gewoon niet voor te stellen hoe mensen soms moeten leven. Bij het derde adres woont een moeder met 5 kinderen. De man van de vrouw zit in de gevangenis en draagt dus niks bij aan het gezin. Toen we binnenkwamen zagen we gelijk hoe armoedig dit gezin leeft. Serli heeft een aantal van deze kinderen op school vandaar dat ze van de situatie wist. Toen we binnen waren zagen we ook een jongen laveloos op bed liggen. Dit bleek een oudere zoon van de vrouw te zijn. Helaas is de vrouw niet tegen deze zoon opgewassen om hem te behoeden van de alcohol en hem aan het werk te laten gaan. Al met al een hele treurige situatie voor al voor de jonge kinderen die hier aanwezig waren. Ook dit adres gaat voorlopig in het rijksproject opgenomen worden. Afgelopen maandag hebben we de rijstpakketten bij deze adressen afgeleverd.
De sponsoring stopt helaas!
Aan het einde van het verslag schreven we al dat onze belangrijkste sponsor de Koninklijke Luchtmacht veteranen (KLu) een steeds kleinere club wordt. De KLu veteranen hebben ons vorige week laten weten dat ze niet weten of dit jaar hun jaarlijkse bijdrage nog gaan overmaken. De club wordt zoals gezegd steeds kleiner en ze zijn aan het kijken of ze hun activiteiten bij een andere veteranen vereniging kunnen onderbrengen. Dat bericht is voor ons een enorme tegenvaller, we hadden er wel rekening mee gehouden dat deze sponsoring een keer zou gaan stoppen, maar niet zo abrupt als nu. De veteranen sponsorden het rijst project voor ongeveer twee derde deel. We wachten af wat er uit de besprekingen komt die de KLu veteranen voeren met de andere veteranen vereniging. We hopen uiteraard dat we onze lange samenwerking met de KLu veteranen kunnen blijven doorzetten. Maar vooralsnog is er dit jaar geen sponsering en zullen we het rijstproject uit de middelen van de stichting moeten betalen. We zullen komend jaar hard op zoek gaan naar een mogelijk nieuwe sponsor voor dit belangrijke project. De jaarlijkse kosten zijn ongeveer 3750 euro.
Om de financiering van het rijstproject dit jaar gelijk te ondersteunen zijn we de actie Koffie voor Rijst gestart.
Koffie voor Rijst – Geniet van échte Papoea-koffie en help mee!
Met Koffie voor Rijst geniet je van heerlijke, ambachtelijke koffie uit Biak en Yapen (West-Papoea) én draag je bij aan ons rijstproject. Wij kopen de koffie rechtstreeks van Marthen, een lokale Barista, en ondersteunen hem op deze manier. De volledige opbrengst gebruiken we om rijstpakketten te financieren voor mensen die het hard nodig hebben.
Het afgelopen jaar hebben we in Amyamdam geprobeerd water in de kampong te krijgen. Jantinus was al in 2016 in Amyamdam en wist dat er in het verleden verschillende pogingen waren gedaan om water naar de kampong te brengen, maar deze waren zonder succes.
In Amyamdam staat een watertoren van ongeveer 10 meter hoog en is daar al in 2010 gebouwd verder zijn watertappunten in de kampong. In 2022 zijn er weliswaar twee pompen geïnstalleerd door een andere organisatie, maar of dit systeem ooit gewerkt heeft vragen wij ons af. Er is hier hoe dan ook al langere tijd geen water meer. De pompen stonden tussen de bron (een rivier) en de watertoren, waarbij de eerste pomp het water 35 meter omhoog perstte en de tweede pomp de resterende 15 meter naar het reservoir van de watertoren pompte.
We bedachten vorig een eenvoudige oplossing door een reservoir van 2 kuub te plaatsen bij de tussenpomp. Op deze manier zou de pomp bij de bron altijd water kunnen afvoeren, zelfs als de tussenpomp niet draaide. Als de tussenpomp niet werkte, zou het reservoir overstromen, maar de pomp bij de bron zou nog steeds kunnen blijven werken. Door een vlotter in het reservoir te plaatsen, zouden we ook de tussenpomp kunnen beschermen tegen droog draaien.
Helaas bleken de, door de andere organisatie aangeschafte pompen, na onze testen vorig jaar helemaal niet geschikt te zijn voor dit systeem. We zijn vorig jaar terug naar Nederland gegaan met de belofte dat we naar een andere oplossing zouden gaan zoeken. Die oplossing denken we te hebben gevonden in een onderwater pomp. Dit type pomp wordt ook gebruikt bij aangeboorde waterbronnen. Deze pompen hebben een opvoer hoogte van ongeveer 100 meter.
We zijn dit jaar teruggegaan naar Kampong Amyamdam en hebben de bewoners gevraagd om een pomphuis te bouwen naast de rivier. Hier komt de buis in te zitten die schuin uit het pomphuis de rivier in steekt. In deze buis gaan we de pomp plaatsen. De mensen in de kampong Amyamdam zijn heel bereid willend om te helpen. Het is een prettige gemeenschap om mee samen te werken. Als we een aantal dagen later terugkomen met de buis die in de rivier moet komen ligt de fundering van het pomphuis er al. We bespreken met de bewoners wat onze verdere bedoeling is en spreken af om aan het einde van de week de pomp te komen installeren en te testen.
Voor het installeren van de pomp nemen we Winsly mee. Winsly is voor ons een bron aan het boren in Nermnu. In deze bron komt een soortgelijke pomp als die in Amyamdam. We hebben de pomp bij Winlsy aangeschaft en hij is meer dan bereid om ons te helpen met de installatie. Op zaterdag gaan we samen met Charles en Winsly naar Amyamdam met de nieuwe pomp. In Amyamdam aangekomen bij de bron zien we een prachtig opgemetselde bak staan als pomphuis. De buis steekt er mooi schuin in en loopt tot de bodem van de rivier. Dat ziet er allemaal prachtig uit. De tyleenbuis van het oude systeem ligt er allemaal nog, dus die kunnen we gebruiken om het water richting de kampong te krijgen. De pomp wordt aangesloten, in het oude pomphuis zit de elektriciteitsaansluiting dus daar plaatsen we ook de regelunit voor onze pomp. Als alles aangesloten is wordt het spannend. Gaan we water boven in de kampong krijgen of niet. Zodra de pomp wordt ingeschakeld horen we gerommel aan het einde van de buis en niet lang daarna komt er water uit de buis! Eindelijk succes hier in Amyamdam. Nu de pomp loopt zien we een aantal lekken zitten in de buis die naar de kampong loopt. Deze herstellen we snel, zodat de druk boven in de kampong ook nog wat hoger wordt. Helaas valt dan de stroom in hele kampong uit en stopt de pomp ook. Dat geeft voor nu niks, we maken een plan om het water naar de tappunten te krijgen die al in het dorp staan. We gaan daarvoor niet meer gebruik maken van de watertoren van Amyamdam. Die staat aan de andere kant van een inmiddels nieuw geasfalteerde weg en de buizen die onder de weg doorlagen zijn kapot. We hebben geen mogelijkheden om onder de weg door te boren en daarbij hebben we dan waarschijnlijk nog steeds een tweede tussen pomp nodig en eigenlijk willen we het met 1 pomp gaan doen. Daarom gaan we een mini watertoren bouwen aan de kop van het dorp van 7 meter hoog met daarboven op een reservoir van 2,2 kuub water. Dat reservoir gaan we aansluiten op de bestaande tappunten in het dorp. De materialen en het reservoir hebben we toen we terug waren in Biak-stad gelijk gekocht. We hopen aan het einde van de komende week het reservoir te kunnen vullen en de tappunten aan te kunnen sluiten op het reservoir. Daarover in een later verslag meer!
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
We zijn inmiddels twee weken van huis en de tijd gaat hier snel. We zijn volop bezig met verschillende projecten en hebben al mooie resultaten geboekt. We werkten aan het rijstproject, zoals eerder gedeeld, en daarnaast zijn we druk geweest met het waterproject in Amyamdam en het boorproject voor water in Nermnu. Over deze projecten zullen we jullie later uitgebreider informeren.
Tegelijkertijd richten we ons op kleinere projecten en verkennen we het eiland Biak.
Naaicursus
Dertien jaar geleden begonnen Elly en Jantinus met een naaicursus voor Papua-vrouwen. Het doel is eenvoudig: door vrouwen te leren naaien kunnen ze zelf kleding maken en mogelijk verkopen, wat hen een goedkope en zelfstandige manier van kledingvoorziening biedt. In het verleden zijn naaimachines aangeschaft, variërend van klassieke modellen met trapmechanisme tot elektrische machines. De cursus wordt gegeven in een lokaal bij het huis van Chris en Martha, en wordt goed begeleid door een naailerares.
Voordat we naar de naaicursus gingen, haalden we durian bij TipTop, de aanvoerhaven vlak bij ons hotel. Durian is hier zeer populair. De kraampjes voor het hotel staan dagelijks vol met deze vruchten. Bij de cursus waren de vrouwen druk bezig met hun naaiprojecten. Martha sneed de durian open zodat iedereen er wat van kon nemen. De cursus heeft niet alleen een praktisch doel, maar heeft ook een sociaal element.
Houtsnijwerk van Anton
Tijdens het rondbrengen van rijst in Padwa Sup kwamen we Anton tegen, die vorig jaar van ons beitels had gekregen voor het houtsnijden. Anton was verrast ons weer te zien en nodigde ons uit om zijn werk te bekijken. Hij had een prachtig houtsnijwerk van een draak gemaakt, samen met enkele kleinere stukken. Anton wil zijn werk graag verkopen, dus mocht er interesse zijn in een houtsnijwerk, horen we dat graag. Helaas is de draak te groot om mee te nemen naar Nederland. We hadden vorig jaar ook zaden uit Nederland meegenomen voor zijn tuin, maar helaas zag deze er minder goed uit dan vorig jaar. We hebben hem wat tips gegeven over bemesting.
Hydrocultuur
In Sundey, waar we in 2022 een hydrocultuursysteem hebben geïnstalleerd, hebben we de voortgang bekeken. Er staan tafels met zowel ontkiemende als grotere planten. Serli, het schoolhoofd, houdt toezicht op het systeem, waarvan de opbrengst naar de leerlingen van de school gaat. Dit project heeft ook een educatief doel. Wij hebben de opzet en de materialen gefinancierd, en de gemeenschap is nu zelf verantwoordelijk voor nieuwe zaden en voedingsstoffen. Dit project verloopt goed, en we zouden het graag uitbreiden naar andere scholen. We zoeken echter nog een school met voldoende discipline om het systeem te onderhouden.
Warm ontvangst in Kampong Mardori
Op verzoek van Charles bezochten we Kampong Mardori, waar onvoldoende water uit de bron komt om de gemeenschap goed van water te voorzien. We werden verwelkomd door de leerlingen van de school op traditionele wijze. Dit omvat een Adat-ritueel, waarbij ons een hoofdtooi werd opgezet en onze voeten werden gewassen. Het was een bijzondere ervaring, zoals altijd bij dit ritueel. Vervolgens werden we naar een Barapen geleid, een traditionele oven, waar vis en groenten werden bereid. Na de maaltijd bespraken we samen met de mensen van de kampong mogelijke oplossingen voor de watertoevoer. Het bleek dat de leidingen op meerdere plekken lek waren, en we hebben afgesproken deze eerst te repareren. We verwachten dat daarna geen verdere maatregelen nodig zijn.
Zondag voor onszelf
We hebben afgesproken één dag per week voor onszelf te houden. Hoewel we hier zeven dagen per week zouden kunnen werken, is een dag rust ook belangrijk. Zondagen gebruiken we voor persoonlijke zaken, zoals het bijwerken van administratie of het schrijven van een verslag. Later in de dag bezochten we het monument in Mokmer ter herdenking van de verongelukte KLM-vlucht Neutron, die in 1957 voor de kust van Biak neerkwam. Het monument, opgericht door nabestaanden, herdenkt de 58 slachtoffers.
Daarna reden we door naar Kampong Ruar, waar we een mangrove bezochten met een looppad erdoorheen. Het pad is niet tot de zee doorgetrokken, maar het blijft een leuke wandeling. In dit gebied komen vrouwen soms hun was doen in de rivier de Ruar. We besloten verder te rijden naar de mangrove in Kampong Ruar, waar het pad wel tot de zee doorloopt en zelfs een overkapping met ligbedden is gebouwd. Dit gebied wordt niet door toeristen bezocht, maar de bewoners hebben het prachtig aangelegd.
Elly en Jantinus zijn inmiddels veertien jaar actief met hun rijstproject op Biak. Het doel van dit project is om de allerarmsten op het eiland te ondersteunen met basisbehoeften. In de afgelopen jaren is het project gestaag gegroeid en heeft al veel gezinnen geholpen. Het rijstpakket bestaat nu uit 15 kg rijst, handzeep, suiker, olie, thee, melk, wasmiddel en maandverband voor de vrouwen in het project. Er staan momenteel 33 gezinnen op de lijst die elke twee maanden een pakket ontvangen.
Inge is nog steeds degene die verantwoordelijk is voor de inkoop en distributie van de rijstpakketten. Ze wordt inmiddels geholpen door Rudy, die een auto heeft om de pakketten naar de kampongs ver buiten Biak-stad te brengen.
Als we op Biak aanwezig zijn, gaan we altijd mee om te zien hoe het met de gezinnen gaat die een pakket ontvangen. Het is belangrijk om te controleren of er gezinnen zijn die zich inmiddels zelf beter kunnen onderhouden. Het doel blijft om alleen de allerarmsten te blijven helpen. In de loop der tijd kunnen gezinnen zich verbeteren door bijvoorbeeld werk te vinden of door een partner te vinden die kan bijdragen aan het inkomen. Degenen die nu in staat zijn om zichzelf te onderhouden, zullen plaatsmaken voor andere gezinnen die meer hulp nodig hebben.
We hebben deze week het rijst pakket in drie dagen rondgebracht. De eerste dag zijn we in kampong Sundey geweest daar zijn 7 gezinnen de rijst krijgen. We zagen dat er hier helaas geen mensen van de lijst kunnen. Van het schoolhoofd van Sundey hoorden we wel dat ze nog twee gezinnen wilde aandragen voor het project. Helaas hebben we nu geen ruimte om ze bij in het project op te nemen. Als er ruimte komt dan gaan we zeker bij deze twee gezinnen kijken. Het is heel lastig om nee te zeggen in dit soort gevallen, we zijn ook maar niet gaan kijken hoe deze gezinnen erbij zitten. Hoe graag we ook willen, meer ruimte is er niet. Dat is de zakelijke conclusie, al voelt die als een knoop in je maag.
Op de tweede dag hebben we de gezinnen bezocht in kampong Yafdas. Hier staan 13 adressen op de lijst. Ook hier zijn we gaan kijken hoe de mensen erbij zitten. In deze kampong zien we toch wel op een aantal adressen verbeteringen. Hier kunnen zeker 3 adressen van de lijst. Hier viel het ook op dat er op een adres een jonge man en vrouw aanwezig was. Als we vroegen of ze werk hadden, bleek dat niet het geval te zijn. We hoorden van de mensen die bij ons waren dat ze ook niet actief op zoek waren naar werk, terwijl de man wel als timmerman aan het werk was geweest. Ook op Biak is er als timmerman werk genoeg te vinden. Dit voelt voor ons wat dubbel. Wij willen er echt zijn voor mensen die door wat voor omstandigheden dan ook niet kunnen rondkomen en daardoor te weinig eten hebben. Hier gaan we eens kritisch naar kijken en dit adres waarschijnlijk ook schrappen, zodat er een adres terug kan komen waar de bewoners het zelf niet bij elkaar kunnen verdienen.
Op dag drie gaan we naar kampong Inggiri, Adoki en Padwa sup geweest. De vorige twee keren dat we mee zijn geweest naar kampon Inggiri, zijn we bij een vrouw geweest die in een kort woonde en heel ziek was. We hebben haar de eerste keer voorzien van een matras, want ze sliep op de grond. Toen we er vorig jaar waren hebben besloten om het huis water en wind dicht te maken. Toen we deze keer aan kwamen lopen kwam de oude vrouw ons al tegemoet lopen. Een stuk fitter dan de de vorige twee keren dat we haar zagen. Het huis is inmiddels voorzien van een nieuw dak en de komende weken zullen de gaten en kieren in de muren die er nog zijn, ook nog gedicht worden. We hebben besloten om haar in het project te houden. We zijn daarnaast hebben we ook een gezin met vier weeskinderen bezocht dat zeker onze steun nodig heeft. De neef die hen in huis heeft, kan niet voor ze zorgen, en we zullen blijven ondersteunen.
In Padwa sup steunen we twee meisjes die in een krot wonen, naast het huis van hun opa. Hun opa kijkt niet naar ze om. We steunen deze meisjes al jaren. Toen we aan kwamen rijden zagen we een nieuwe dakconstructie om het krot staan. De meisjes zelf waren er niet, omdat ze op school waren. Er liep een jonge man rond, die de neef van de meisje bleek te zijn. Hij en een andere neef hadden het initiatief genomen om een nieuw huis om het krot heen te bouwen. Echt mooi om te zien. Ze Voor de volgende stap hadden ze cement nodig om stenen te kunnen maken voor de muren. Stenen persen ze hier zelf door gemalen koraal te vermengen met cement en portland. Wij gaan zorgen dat er cement komt, zodat ze verder kunnen. Voorlopig blijven de meisjes nog in het rijst project.
Met de steun van onze sponsors en de inzet van de mensen op Biak blijft dit een mooi en belangrijk project.
Ook hier op Biak stijgen de kosten net als bij ons in Nederland. De belangrijkste sponsor van het rijst project zijn de KLu veteranen. Deze groep wordt echter steeds kleiner. De financiering van het rijst project komt daardoor onder druk te staan.We zijn een idee aan het uitwerken om de financiering van het rijstproject te ondersteunen.
De kosten per rijstpakket bedragen ongeveer 25 euro.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 26
[visitorCount] => 430
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/214/269_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => rijst-rondbrengen
)
[59] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106220
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-02-19
[photoRevision] => 0
[title] => Boren naar water en lekken repareren in Wari
[message] =>
Vandaag begon de dag redelijk vroeg, met een bezoek aan een bedrijf dat gespecialiseerd is in het boren naar water. Het aanboren van een waterbron is erg kostbaar. Voor ons als stichting eigenlijk niet te betalen, maar met een bijdrage van stichting Water is our world gaan we nu kijken wat de mogelijkheden daarvoor zijn. We haalden eerst Charles op bij zijn huis en reden daarna samen naar het bedrijf. Bij aankomst werden we ontvangen door de eigenaar, die ons rondleidde en de technieken toonde die hij gebruikt voor het boren naar water. Hij liet ons de boormachine, boorkoppen en lange buizen zien die door het koraal gaan om toegang te krijgen tot waterbronnen. Zodra er water gevonden wordt, wordt er een bronfilterbuis geplaatst, die door gaatjes het water naar binnen laat stromen. In deze buis wordt vervolgens een cilindervormige pomp geplaatst, die maar liefst 5 kuub water per uur naar boven kan pompen. Bij het bedrijf zelf had de eigenaar ook een bron die gebruikt wordt om tankauto's vol water te vullen.
We spraken af dat we snel met hem naar een kampong zouden gaan waar we hopen dat een dergelijk systeem een oplossing kan bieden voor het waterprobleem daar.
We gaan door naar Noord-Biak om de voortgang van ons grote waterproject in Wari te bekijken, dat we daar vorig jaar hadden uitgevoerd. We namen Marthen van Kopi Aten, de koffiecorner waar we regelmatig koffie drinken, mee. Hij heeft koffieplanten in Noord-Biak, die we ook graag wilden zien.
Onderweg naar Wari, kwamen we door kampong Nermnu. Charles wees ons erop dat de school daar geen water meer had. Bij aankomst bleek het probleem veel groter te zijn, want een groot deel van de kampong had geen water. We vroegen waar de bron voor deze kampong zich bevond en werden naar een paadje achter de school geleid. Daar aangekomen, bleek er een soort meertje te zijn. In dit meertje zit brak water, aangezien het zo goed als op zeeniveau ligt en we in de buurt van de zee zijn. Brak water is uiteraard niet geschikt. Dit was dus niet de bron die de kampong van water voorzag.
Waar was de bron dan wel? We werden gevraagd om in de auto te stappen en volgden het schoolhoofd en enkele leraren naar de werkelijke bron. Na een rit van ongeveer tien minuten liepen we met een groep van 8 mensen het oerwoud in. Na zo’n 45 minuten kwamen we bij een kleine bak waar water in liep. Helaas bleek er veel te weinig water in deze bak te zitten om de hele kampong van water te voorzien, zelfs de school heeft niet genoeg aan dit beperkte aanbod. Ik klom verder omhoog om de daadwerkelijke bron te vinden, waar water uit de heuvel kwam. Ook hier bleek het wateraanbod veel te laag te zijn. Bovendien waren de goten die het water moesten vervoeren naar de bak, vuil en dichtgeslibd, wat de water toevoer verder bemoeilijkte. Het was duidelijk dat deze bron niet meer geschikt is. De leiding die van de bron naar de kampong loopt is op verschillende plaatsen lek en zal vervangen moeten worden over de volledige lengte van 3 km en dat kost duizenden euro's. Al met al niet ideaal.
We gingen uiteindelijk terug naar de kampong, waar we de reservoirs bekeken die ooit werden gebouwd om het water in op te slaan. Ze zagen er nog goed uit en we denken dat we hier misschien een nieuwe bron kunnen boren, zodat de kampong en de school weer van voldoende water voorzien kunnen worden. We plannen deze week een afspraak met de booreigenaar om te kijken of hij ons hierbij kan helpen.
Daarna reden we door naar Wari, waar we het waterproject van vorig jaar inspecteerden. We zagen een lek in de leiding die direct bij de bron vandaan komt, die we probeerden te dichten, maar helaas hadden we het juiste materiaal niet bij ons. We komen hier tijdens ons verblijf nog terug met de benodigde spullen. We reden verder naar de andere kant van de rivier de Wari, waar de school van Wari staat. Charles wist dat daar twee lekken waren en gelukkig had hij de materialen meegebracht om ze te repareren. We zagen dat er nog steeds waterdruk is, wat geweldig nieuws is, aangezien dat jaren niet het geval is geweest. Bij de reparaties werden we geholpen door een vrouw uit de kampong, die het doorzagen van de buis gelijk overnam toen Charles even pauze nam. Ze stopte pas toen de buis volledig doorgezaagd was. We waren ontzettend blij met haar hulp.
Na de reparaties keerden we terug naar Biak stad. Onderweg stopten we nog bij de koffieplanten van Marthen, maar daar kom ik in een later verslag op terug. Terug in Biak stad gingen we nog even koffie drinken bij Marthen’s koffietentje en toen het was tijd om de dag af te sluiten.
We gingen naar ons hotel om een welverdiende douche te nemen, maar bij aankomst bleek er geen stroom te zijn. Geen stroom komt hier wel vaker voor, maar dat is normaal gesproken voor een uurtje. Nu hoorden al snel dat het hotel de elektriciteitsrekening niet had betaald, wat betekende dat we vanavond geen stroom meer konden verwachten. Geen stroom betekende ook geen water om te douchen, geen airco, en geen koelkast.
Snel samen de opties doorgenomen en toen hebben we besloten we om voor de nacht naar een ander hotel te gaan en we kozen voor Hotel Asana, het voormalige KLM-hotel. Hotel Asana heeft een wat luxere uitstraling, het heeft en zwembad en mooi aangelegde tuinen. Maar schijn bedriegt…. De kamer die we kregen was meer dan twee keer zo duur als de kamer in ons eigen hotel. We waren allang blij dat we konden douchen en het leek erop dat de airco werkte, dus wij waren blij. Maar nadat de airco twee uur had gedraaid was de kamer nog steeds niet koeler. We vroegen om een andere kamer, die we kregen. Op deze kamer deed de airco het wel, maar halverwege de nacht moest ik hem uitzetten vanwege het lawaai. De volgende ochtend bleek de douche niet te werken, maar gelukkig hadden we de avond ervoor al gedoucht in de kamer waarvan de airco niet werkte.
Na het ontbijt in het Asana hotel waar nog 1 plakje brood lag, hoorden we van de medewerkers van het Intsia hotel dat er weer stroom was. We besloten terug te gaan naar het Intsia hotel, waar alles weer werkte nu de elektriciteitsrekening betaald was. En hebben daar een lekker ontbijt gehad.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
Na amper een dag van de rust genoten te hebben kriebelde bij mij de nieuwsgierigheid. In het walhalla van batik- en weefcultuur wilde ik op zoek naar het Javaanse textiele ambacht. Met de bemiddeling van Willy stap ik in de vroege ochtend door smalle koele steegjes in een buurt waar de textiel handnijverheid al eeuwen thuis hoort. Een jonge man, Arie 2 de ‘driver´ van de homestay, Jan en ik sjouwen tussen de langpotige kippen door alsof het doodgewoon is. In een schaarsverlicht schuurtje zie ik een oude vrouw voorover gebogen achter een fietswiel zonder band zitten. Het garen glijdt soepeltjes door haar vingers. Het blijkt een spinnewiel te zijn. Ik passeer schuurtjes zonder ramen met troosteloze grijze muren. Regelmatig hoor ik het voor mij bekende geluid. De schietspoel als lawaaischopper van een weefgetouw. En dan stappen we door openstaande deuren een door slecht daglicht verlichte kleine ruimte binnen. De jonge man en Arie 2 spreken gebrekkig Engels. Maar met handen en voeten komen we een heel eind. Tot mijn grote verbazing zie ik steenrode katoen hangen. “Geverfd met mahonie” is het antwoord op met vragende ogen. Uit een hoekje verschijnt een warboel. Even later ligt er een dradenpalet geverfd met indigo en allerlei boomschors te schitteren in mijn handen. Mijn enthousiasme slaat over op twee wevers die een boom opzetten met diverse kleuren garens in een vast Javaans patroon. Geweven lengte strepen met vooral blauw en naturel tinten zijn authentiek in dit deel van Java. In de donkere oude schuur van 10x4 meter staan drie houten doorleefde weefgetouwen. Een is nog afkomstig uit Nederland. Voor ons is dat een museumstuk. Ik keer me om en daar zie ik een opgespannen weefwerk met kwetsbare dunne draden in pasteltinten. De aardige werknemer, waarvan ik de naam niet zo snel kan verstaan, vraagt of ik zijn werk wil zien. Maar natuurlijk. Zijn slippers gaan uit en behendig kruipt hij op de kruk en zet zijn voeten op de pendalen onder het weefgetouw. Alsof hij op een orgel speelt. Hij schiet de spoel van links naar rechts. Mijn mond valt open en bewonder hoe hij met een vast ritme de stof laat groeien. Hij staat op een geeft aan dat het nu mijn beurt is. Olala, dit heb ik nog niet eerder gedaan. Eerst droog oefenen met de voetjes op en neer op de pendalen. En dan is het zover. De aanslag van voor naar achteren, de voeten op en neer en de spoel schiet weg. De drie wevers beginnen luidkeels te lachen. “Like a gym.” Zeker weten, wat is daar een armkracht voor nodig. Dat valt me vies tegen. De schietspoel is halverwege blijven hangen. Ze dagen me uit. Dat laat ik niet op me zitten. Nog een poging. En ik denk aan mijn pilates oefeningen. Na drie pogingen schiet de spoel met een rot vaart naar het andere uiteinde. Hè, hè mijn eer is gered.
De schemering is ingevallen, het is 17.30 uur. Het verkeer buiten met de ontelbare knetterende bromfietsen maken de straten onveilig. Ik zit op bed en denk terug aan de afgelopen week. Na drie dagen reizen, wachten en vliegen via Jeddah in Saoedi Arabië, kwamen we ´s avonds in het donker ergens aan. Anderhalf uur zoefde de chauffeur met ons door onbekende straten, langs talloze eetkraampjes vanaf het vliegveld van Yogyakarta. Links en rechts schoten brommertjes als dikke bromvliegen voorbij. En dan slaan we plotseling af. Een smalle weg met hier en daar een bungelende lamp aan een misvormde paal leidt ons langs donkergroene rijstvelden. De taxi stopt en rijdt langzaam over een zanderige weggetje. Wat later bij daglicht de oprit van onze homestay bleek. Arie, een zeer sociaal betrokken kleine Indonesiër, die 19 jaar als kok in België werkte, verwelkomt ons hartelijk. Even later schudt zijn vriend Willy, een gepensioneerde leraar uit België, ons de hand. Mijn maag rammelt en ik snak naar een heerlijke bord nasi goreng. Ik nam me voor om snel een plekje, in de ruime authentieke eenvoudige kamer, voor de bagage te zoeken. Zonder daar later over te struikelen en in het schemer de toilettas kwijt te zijn. Onze vriendelijke gastheren remden ons af ´ada waktu´. Hmm, wat bedoelen jullie? Is dat een soort nasi vraag ik mij af . “Take your time”, legt Arie uit. Het is Bahasa Indonesia, onze taal. Aha, glimlach ik, voor ons is het “doo mer heanig an!” En dat hebben we in onze oren geknoopt. Deze eerste week hebben we heerlijk relaxed in de kleinschalige homestay. Dit fantastische plekje voelde als een tweede thuis door de enorme gastvrijheid. De vele tips van de heren leidden ons naar bijzondere plekjes. Maar daarover later meer.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-09-11 11:37:44
[totalVisitorCount] => 394855
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 126
[author] => Yvonne
[cityName] => Jogjakarta
[travelId] => 530726
[travelTitle] => De archipel van smaragd en de rijzende zon.
[travelTitleSlugified] => de-archipel-van-smaragd-en-de-rijzende-zon
[dateDepart] => 2025-08-26
[dateReturn] => 2025-12-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/indonesie,jogjakarta
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/314/516_50x50.jpg?r=16
[titleSlugified] => ada-waktu
)
[47] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108988
[userId] => 205429
[countryId] => 88
[username] => binapurwaka
[datePublication] => 2025-08-09
[photoRevision] => 0
[title] => We gaan dankzij jullie ook dit schooljaar helpen!
[message] =>
Beste vrienden van Bina Purwaka,
Gelukkig hebben we veel positieve respons gehad op de oproep om extra donaties om daarmee ook de hulp voor dit schooljaar te kunnen continueren. We zijn daar erg dankbaar voor en kunnen jullie alleen maar bedanken voor deze steun en alle trouwe steun die we door de jaren heen van jullie hebben mogen ontvangen [e-1f64f].
Totaal zijn er voor dit schooljaar 47 leerlingen ingeschreven en hebben er 36 een aanvraag voor hulp gedaan. Om voor die hulp in aanmerking te komen moeten de ouders een verklaring van onvermogen van de plaatselijke overheid indienen maar ook gaan de juffen op huisbezoek bij de aanvragers om zelf ook te beoordelen in welke mate hulp nodig is. Inmiddels zijn de juffen op zoek geweest bij de 36 mensen die voor dit jaar een aanvraag voor hulp hadden gedaan.
Op basis van die bezoeken hebben de juffen in overleg met ons besloten om voor 26 van de 36 aanvragers de kleding, boekengeld en inschrijfkosten volledig te betalen en van de 10 overige aanvragers de helft van deze kosten te betalen. Van alle 47 leerlingen zullen we het hele schooljaar de helft van het schoolgeld en de helft van de kosten van een maandblad die ook voor de lessen wordt gebruikt, bekostigen.
Bij dit verslag heb ik van een 10-tal huizen foto´s geplaatst en daaraan kun je ook zien dat er wel onderscheid is in de woonomstandigheden van de verschillende aanvragers en dat is mede de basis geweest van het besluit om de volledige kosten of de helft van de kosten te gaan betalen.
We zijn er van overtuigd dat dit een goed besluit is geweest en we zijn heel blij dat we dankzij jullie steun het kleuteronderwijs in Jasri ook dit schooljaar weer een stuk toegankelijker hebben kunnen maken.
Volgende maand gaan we weer richting Jasri en dan kunnen we de nieuwe leerlingen persoonlijk ontmoeten en natuurlijk zullen we ook daarvan verslag doen via deze website.
Nogmaals ontzettend bedankt voor alle steun[e-1f64f]!!!
In Nederland zijn alle scholen wel zo´n beetje met vakantie terwijl op Bali de scholen sinds afgelopen maandag weer open zijn. Voor onze kleuterschool betekent dat echt wel een wisseling van de wacht omdat de meeste leerlingen maar 1 schooljaar naar de kleuterschool gaan en ze daarna doorstromen naar de lagere school. Dat lijkt kort dat ene schooljaar maar het is wel heel belangrijk omdat ze in dat ene jaar op school Indonesisch spreken terwijl er thuis voornamelijk Balinees gesproken wordt en er op de lagere school vanuit wordt gegaan dat de kinderen Indonesisch spreken (de lessen zijn daar ook voornamelijk in het Indonesisch omdat de overheid dat voorschrijft). Inmiddels zijn er 45 leerlingen ingeschreven op school en in de aankomende weken gaan de juffen door middel van huisbezoek en door middel van een door de plaatselijke overheid af te geven "verklaring van onvermogen" vaststellen welke kinderen er in aanmerking komen voor extra hulp.
Sowieso betalen we voor alle leerlingen de helft van het schoolgeld om het kleuteronderwijs zo toegankelijk mogelijk te maken maar daarnaast betalen we voor de leerlingen die daarvoor uitgekozen worden ook hun uniformen, boeken en inschrijfgeld. Dat is ieder jaar weer een flinke uitgave. jaarlijks geven we aan de kinderen zo'n €40,- uit aan schoolgelden maar de kosten voor de uniformen e.d. zijn ook zo'n €40,- en die moeten dan in 1 keer betaald worden. Vorig jaar hebben we die kosten voor 36 kinderen betaald en dan heb je het dus over een uitgave van een kleine €1500,- in 1 keer.
In het verleden beschikten we over ruimere reserves maar omdat we dit nu al weer zo'n 15 jaar doen, is het niet gek dat er hier en daar donateurs af vallen en dat reserves dus langzaam opdrogen. Wanneer u dit leest en denkt ons te kunnen helpen door een (extra) donatie, dan zou u ons (maar vooral de kinderen) daar een heel groot plezier mee doen zodat we op die manier een vaste waarde kunnen blijven voor onze plaatselijke kleuterschool.
Wanneer u wilt doneren, dan kunt u dat doen op op rekeningnummer NL21INGB0001978830 t.n.v. D.van Dommelen en/of A.H. Landheer.
We vinden het vervelend om te bedelen maar omdat het voor een goed doel is waar we volledig achterstaan, doen we dit onbeschaamd[e-1f601]!
Bedankt voor jullie trouwe steun en eventueel extra bedankt voor jullie extra steun.
Salam hangat (warme groet),
Ad en Brenda
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-10-07 06:45:00
[totalVisitorCount] => 205931
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 174
[author] => ad
[cityName] => Amlapura
[travelId] => 220213
[travelTitle] => help de school
[travelTitleSlugified] => help-de-school
[dateDepart] => 2009-10-17
[dateReturn] => 2023-12-04
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/842_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/205/429_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => schooljaar-2025-2026-is-begonnen
)
[49] => stdClass Object
(
[reportId] => 5107314
[userId] => 205429
[countryId] => 88
[username] => binapurwaka
[datePublication] => 2025-05-11
[photoRevision] => 0
[title] => gaat alles wel goed met de verslagen?
[message] =>
Beste lezers,
Van mijn vriend Marcel v/d Velden hoor ik dat ons verslag dat hem door waarbenjij.nu is toegestuurd genaamd "en dan is het alweer mei' hele vreemde fouten en misplaatste woorden bevat. Het verslag ziet er anders uit dan hetgeen ik heb aangeleverd en ook als de back-up die ik heb teruggekregen. Ook de reacties onder het verslag bevatten fouten, zo wordt bij mijn reactie mij naam Ad veranderd in Advertentie en waar ik zwager schrijf staat bij Marcel "zwaar". Komt dit bij 1 van jullie die het verslag ook via de mail krijgen toegestuurd bekend voor dat er zeker 6 zinnen of meer helemaal niet lopen en onlogische woorden bevatten? Zo ja, laat het ons even weten in een reactie, zo nee laat het dan ook even weten in een reactie. Als het om een fout in de instellingen van Marcels apparatuur gaat is dat vervelend maar te overzien. Als iedereen dit zo te zien krijgt, moet ik waarbenjij.nu gaan benaderen om e.e.a. op te lossen. Alvast bedankt voor jullie medewerking.
groetjes,
Ad
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-10-07 06:45:00
[totalVisitorCount] => 205931
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 271
[author] => ad
[cityName] => Amlapura
[travelId] => 220213
[travelTitle] => help de school
[travelTitleSlugified] => help-de-school
[dateDepart] => 2009-10-17
[dateReturn] => 2023-12-04
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/indonesie,amlapura
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/205/429_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => gaat-alles-wel-goed-met-de-verslagen
)
[50] => stdClass Object
(
[reportId] => 5107292
[userId] => 205429
[countryId] => 88
[username] => binapurwaka
[datePublication] => 2025-05-10
[photoRevision] => 0
[title] => en dan is het alweer mei
[message] =>
Beste lezers en vrienden van Bina Purwaka,
We zijn al weer sinds eind februari hier op Bali en voordat je het weet is het dan gewoon alweer mei. In de tussenliggende periode waren er een paar schoolvakanties van ieder zo'n 10 dagen. De 1e vanwege de stilte dag op Bali (Nyepi) die zowat samenviel met idul fitre dus dat was een gecombineerde vakantie van 2 godsdiensten en niet lang daarna was er de vakantie vanwege de Balinese Hindoe feestdagen Galungan en Kuningan. Nu blijft de school open tot half juni wat het einde van het schooljaar 2024/2025 is en half juli zal het nieuwe schooljaar zijn aanvang hebben. Inmiddels is het inschrijven voor het nieuwe schooljaar weer begonnen. De afgelopen 2 schooljaren hebben we voor alle leerlingen de helft van het schoolgeld betaald en voor de kinderen die het niet kunnen betalen hun uniformen, inschrijfgeld en boekengeld. Met voor iedereen een lager maandbedrag aan schoolgeld wordt het kleuteronderwijs voor iedereen toegankelijker en ik denk dat we het het volgende schooljaar weer op dezelfde manier gaan doen.
Het is mooi om te zien dat het team van onderwijzeressen in al die jaren haast niet van samenstelling is gewijzigd en de huidige samenstelling is denk ik al zeker 7 schooljaren ongewijzigd. Betekent dat de juffen het dus naar hun zin hebben en dat merk je ook als je op school bent, de sfeer is goed, er wordt samen ook lol gemaakt maar ook samen aangepakt als het nodig is. Dat geeft ook vertrouwen voor de aankomende schooljaren waarvan ik hoop dat wij de kleuterschool met jullie hulp en donaties kunnen blijven ondersteunen.
Het is iedere keer weer erg leuk om op de school te zijn en te zien hoeveel lol de kinderen hebben maar ook hoe serieus ze met opdrachten en/of vragen in de klas omgaan. We hebben het al eerder gezegd maar kinderen die naar de kleuterschool kunnen gaan hebben echt een stapje voor op de kinderen die vanuit het niets naar de lagere school gaan. Die 1 of 2 kleuterschooljaren bereidt ze goed voor op de lagere school.
Wat nieuw is dit schooljaar, is dat er door de landelijke overheid op 5 dagen per week een goede maaltijd wordt verstrekt aan alle kinderen op de kleuterschool. Alleen op zaterdag krijgen ze dat niet. De kinderen gaan hier 6 dagen per week naar school en zijn alleen op zondag vrij.
Wij zijn heel benieuwd hoeveel inschrijvingen er voor het nieuwe schooljaar gaan binnenkomen en we hopen dat we met jullie hulp de school ook in het nieuwe schooljaar kunnen ondersteunen.
Met dit laatste verslag sluiten we onze reis naar Biak in 2025 af. We zijn weer thuis en kijken terug op een mooie reis waar we weer heel veel hebben kunnen doen.
Op 12 februari vertrokken we naar Biak om diverse projecten te bezoeken en uit te voeren. Na een lange reis via Jakarta en Jayapura, kwamen we op 15 februari aan in Biak. Daar werden we verwelkomd door bekenden en begon de voorbereiding op de geplande projecten.
Waterprojecten
Waterproject in Amyamdam
In Amyamdam is na jaren van mislukte pogingen eindelijk een werkend watersysteem gerealiseerd. Vorig jaar hebben wij gepoogd met de pompen die er door een andere organisatie waren geplaatst water in kampong Amyamdam te krijgen. Na veel testen lukte ons dat niet, omdat de pompen niet geschikt bleken te zijn. We ging zelf teleurgesteld terug naar Nederland en deden de belofte dat we zouden gaan nadenken over een wel werkende oplossing.
Dit jaar hebben we door de aanleg van een onderwaterpomp en een mini-watertoren met een reservoir van 2,2 kuub, stromend water naar de kampong gebracht. Tijdens het aanleggen zagen we al hoe blij mensen kunnen zijn met stromend water dichtbij huis. Het project is succesvol afgerond en er stroomt water uit de tappunten in de kampong. De resterende kleine aanpassingen worden door Charles opgepakt.
Boren naar water in Nermnu
Een belangrijk nieuw initiatief was het boren naar een waterbron in kampong Nermnu. Door de financiering van stichting Water is our World is het mogelijk geworden om naar water te boren. Het aanboren van waterbronnen is erg duur en hebben we daarom niet eerder gedaan. In Nermnu ligt al een heel leidingen systeem, maar de waterbron een behoorlijk eind uit de kampong levert niet genoeg water meer. We zijn er zelf gaan kijken en dat zag er inderdaad niet goed meer uit. Omdat er in deze kampong al een leiding netwerk is, kunnen we met een nieuw te boren bron, vrij snel weer water krijgen voor deze kampong. Samen met een lokaal boorbedrijf werd begonnen aan een boring tot 70 meter diepte. Het boren in het keiharde koraal gaat erg langzaam. Er werd ons voordat de boring startte een schatting gegeven dat het makkelijk twee tot drie weken zou kunnen duren. De eigenaar van het boorbedrijf, Winsy, houdt ons goed op de hoogte van de vorderingen. Op de dag voor ons vertrek naar Nederland rijden we nog even naar Nermnu. Als we aan komen in Nermnu zien we de boorders en wat mensen van de kampong onder een zeiltje bij de boorinstallatie staan met grote glimlachen op hun gezicht! De duimen gaan om hoog. Ze hebben water aangeboord!Wat een mooi resultaat! Hier zijn de kampongbewoners en wij heel erg blij mee. Tijdens onze reis terug naar Nederland ontvangen we van Winsy verschillende filmpjes dat het water uit de bron komt. De bewoners van de kampong staan onder de straal te genieten van het water. Ze zijn er duidelijk heel blij mee! Dat maakt ons ook heel blij. We kijken de filmpjes tijdens onze tussenstop in Makassar. Wat fantastisch en wat hadden we daar graag bij willen zijn. De pomp zal nu worden aangesloten op de waterreservoirs die al in de kampong zijn. Charles zal zorgen dat het water verder de kampong in gedistribueerd zal worden.
Reparaties en inspecties in Wari
Vorig jaar hebben we in kampong Wari 3,5 km nieuw leiding gelegd. Deze kampong is opgedeeld in tweeën door de Wari rivier. De kant waar de waterbron van de kampong ligt had water. Doordat de leiding die over de rivier lag naar de andere kant van de kampong door een storm kapot was geslagen had die kant geen water meer. De school had ook al jaren geen water meer. Tijdens dit grote waterproject vorig jaar hebben we een nieuwe leiding over de brug naar kant van de kampong gebracht waar geen water meer was. Dit was een van onze kostbaarste projecten hier op Biak en werd mede door de steun van stichting Water is our World mogelijk gemaakt. Een groot deel van het werk was al verricht tijdens onze aanwezigheid in 2024. Het project werd in 2024 helemaal afgerond toen wij alweer in Nederland waren. Daarom zijn we samen met Charels dit jaar in Wari gaan kijken. We zag inderdaad waterdruk in het deel van de kampong waar voorheen geen water was. Mooi om te zien. We hebben een aantal lekken gerepareerd, zodat de druk optimaal blijft. Tijdens ons verblijf werd Jantinus via facebook benaderd door een kampongbewoner die klaagde dat ze al sinds december geen water meer hadden. Daar zijn we gaan kijken en constateerden we dat ongeveer 5 huizen geen water meer hadden. Na onderzoek bleek dat er een afsluiter kapot was. Die hebben we twee dagen later laten repareren en via facebook hoorden we dat er weer water op de adressen was. Charles zal de komende tijd nog zo’n 30 meter buis vervangen bij de aanvoer van de bron naar de kampong, zodat de druk verder omhoog kan. Een mooi succes!
Rijstproject
Het rijstproject, dat al 14 jaar loopt, hebben we ook dit jaar weer bekeken. De gezinnen in kampong Sundey, Yafdas en Inggiri zijn bezocht en enkele huishoudens zijn vervangen door nieuwe arme huishoudens. Het blijft elke keer weer heel confronterend om armoede te zien die echt niet voor te stellen is. Ouderen en kinderen die ziek zijn. Geen fatsoenlijk bed hebben om op te slapen. Geen stoelen om op te zitten en koken op hout. Huishoudens waar oude mensen voor kleine kinderen zorgen omdat de ouders overleden zijn. Gelukkig kunnen we met ons rijstproject een aantal van deze mensen een beetje helpen en we zien ook elk jaar dat er huishoudens van de lijft kunnen omdat het daar beter gaat. Bij de oude vrouw in Inggiri, waar we vorig jaar voor een nieuw dak haar huis hebben gezorgd, hebben we dit jaar ook de wanden aangepakt zodat het huis helemaal water en wind dicht wordt. De financiering van dit project staat onder druk doordat de Koninklijke Luchtmacht Veteranen hun sponsoring mogelijk stoppen. Deze groep mensen wordt steeds kleiner en ze zijn aan het kijken of ze hun activiteiten bij een andere veteranen vereniging kunnen onderbrengen. De veteranen sponsorden het rijst project voor ongeveer twee derde deel. We wachten af wat er uit de besprekingen komt die de KLu veteranen voeren met de andere veteranen vereniging. We hopen uiteraard dat we onze lange samenwerking met de KLu veteranen kunnen blijven doorzetten. Dit bericht leidde tot de actie Koffie voor Rijst, waarbij lokale koffie wordt verkocht om de financiering van de rijstpakketten te ondersteunen. We zijn uitverkocht dus dat is geslaagd.
Waterfilters voor scholen
In Nederland krijgen we contact met een bedrijf in Bandung dat waterfiltersystemen maakt. Deze waterfiltersystemen zijn geschikt om van onzuiver water door een zuiveringsproces drinkbaar water te maken. Het bedrijf verkoopt deze filtersystemen hier in Indonesië maar bijvoorbeeld ook in Afrika.
We hebben deze waterfiltersystemen besteld om te gaan gebruiken op scholen.
We hebben Irene, de vrouw die voor ons op Biak het scholingsproject behartigt, gevraagd om deze waterfilters te gaan testen op scholen. Irene weet wel een aantal scholen. Als de filters op Biak zijn aangekomen, zetten we een filter in elkaar bij Irene thuis. Irene zal thuis een aantal keren water filteren het gefilterde water daarna naar een laboratorium brengen. We gaan namelijk wel het gefilterde water laten testen in een laboratorium, voordat we de filters op scholen neergaan zetten.
In ons hotel zetten we zelf ook een filter in elkaar. Het in elkaar zetten is super eenvoudig. Dit is een heel simpel systeem waar bijna niks mis mee kan gaan. Iedereen zou dit moeten kunnen gebruiken. We vullen onze filter met water uit de douchekraan en het water hier is direct uit de kraan absoluut niet drinkbaar. Zelf hebben we het gefilterde water al gedronken.
Kleinschalige projecten
Naast de grotere water- en voedselprojecten werd ook aandacht besteed aan:
Naaicursus: De naaicursus voor vrouwen draait nog steeds goed. De dames hebben er plezier in. Ze kunnen hier kleren voor zichzelf, hun familie of voor de verkoop maken.
Hydrocultuur: In Sundey werd de voortgang van een hydrocultuursysteem bekeken. Dat draait nog steeds heel goed. De kinderen van de school worden er intensief bij betrokken en eten van de groenten als ze klaar zijn.
Kampong Mardori: Tijdens een bezoek aan Kampong Mardori werd een traditionele ceremonie voor ons gehouden. Hier hebben we gekeken naar de watervoorziening, omdat ze hier erg weinig waterdruk ervaren. We zagen al snel dat er heel veel lekken zijn in het leidingsysteem. We hebben de afspraak gemaakt dat ze die met behulp van ons gaan repareren. We verwachten dat er daarna weer voldoende waterdruk is in kampong Mardori. De school vroeg ons of we een printer konden bekostigen. Die printer inclusief scanner hebben we voor ze gekocht in Biak Stad en zal door Inge en Charles naar Mardori gebracht worden.
Deze reis zit erop! Bedankt voor jullie steun!
De afgelopen maand op Biak was weer intensief maar heel succesvol. Water in Amyamdam, het boren naar water in Nermnu. Het rijstproject dat zo belangrijk voor de mensen hier is. En al die andere grote en kleine projecten die we hebben gedaan om de lokale bevolking te proberen te ondersteunen.
Bedankt!!
Onze projecten gaan gewoon door en jullie steun blijft nodig!
We willen iedereen bedanken voor jullie reacties hier op deze website of naar ons persoonlijk. Onze allergrootste dank gaat natuurlijk naar degenen die ons financieel ondersteunen. Onze grote sponsoren, de sponsoren die elke maand bijdragen, iedereen die via de donatielink op deze website een bijdrage heeft overgemaakt en de koffiekopers. Hopelijk hebben we door onze verslagen laten zien dat met jullie steun het mogelijk is om mensen, die het beduidend minder hebben dan wij, een stukje verder te helpen.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 14
[visitorCount] => 1962
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/216/759_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onze-reis-zit-erop-bedankt-voor-jullie-steun
)
[52] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106497
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-03-13
[photoRevision] => 0
[title] => Water in Nermnu en Waterfilters
[message] =>
Boren naar water in Nermnu
Op de dag voor ons vertrek naar Nederland rijden we nog even naar Nermnu. Daar zijn ze nog altijd aan het boren naar water. We zijn er de afgelopen weken veel gaan kijken en onze belangstelling werd door de dorpsbewoners en de boorders erg gewaardeerd. Daarom willen we voordat we vertrekken afscheid nemen en natuurlijk nog even horen hoever ze met het boren zijn. Als we aan komen in Nermnu regent het heel hard. We schuilen even bij een gebouwtje, maar van afstand zien we de boorders en wat mensen van de kampong onder een zeiltje bij de boorinstallatie staan met grote glimlachen op hun gezicht! De duimen gaan om hoog. Dat nodigt toch uit om door de hevige regen toch naar ze toe te lopen. Onder het zeiltje aangekomen horen we dat ze water hebben aangeboord. Op de valreep van ons verblijf is het toch gelukt om water aan te boren! Wat een mooi resultaat! Hier zijn de kampongbewoners en wij heel erg blij mee. We horen dat de elektriciteitsvoorziening voor de pomp nog niet op orde is. Dus we dat hebben we terug in Biak stad direct geregeld bij het elektriciteitsbedrijf. En op Donderdag zal de pomp al in de bron worden geplaatst. Daarna zal de pomp aangesloten worden op de waterreservoirs die al in de kampong stonden. Charles zal zorgen dat het water verder de kampong in gedistribueerd zal worden.
Waterfilters
In Nederland krijgen we contact met een Nederlander die in Bandung woont en daar een bedrijf heeft dat waterfiltersystemen maakt. Deze waterfiltersystemen zijn geschikt om van onzuiver water, hier in Biak is dat kraanwater, maar ook regenwater en rivierwater te zuiveren naar drinkbaar water. Het bedrijf verkoopt deze filtersystemen hier in Indonesië maar bijvoorbeeld ook in Afrika.
We krijgen wat documentatie opgestuurd en zien dat het werkt met koolstoffilters. De waterfilters gaan ongeveer 3 jaar mee en kunnen in de tijd zo’n 7000 liter water filteren naar drinkwater. Het onderhoud aan dit filtersysteem is minimaal en uiterst simpel.
Dergelijke filters lijken ons heel zinvol op scholen hier op Biak. We vragen Irene, de vrouw die voor ons op Biak het scholingsproject behartigt wat zij van een dergelijk systeem vindt en of ze een aantal scholen weet waar we dit kunnen gaan testen. Irene weet wel een aantal scholen en wij vinden in Nederland een sponsor die een aantal filters wil bekostigen waarmee we kunnen gaan testen. We besluiten daarop de filters te bestellen. Vanuit Bandung horen we dat het ongeveer vier weken duurt voordat de filters op Biak aankomen. Dat komt mooi uit, want op het moment van bestellen zitten wij nog twee weken voor ons vertrek naar Biak. De filters moeten dus aankomen als wij er zijn.
Inmiddels zitten we in onze laatste dagen op Biak en we hebben nog geen filters gezien. We besluiten te informeren. De filters zouden in Jayapura zijn en dus bijna op Biak. We berichten dat aan Irene, want we hebben de filters naar haar laten versturen. Irene bericht ons dat de filters helemaal niet in Jayapura zijn, maar dat ze die net die middag heeft ontvangen. Mooier kan dus niet. We maken een afspraak met Irene om een filter op te halen voor onszelf om te testen en zetten een filter in elkaar bij Irene thuis. We gaan namelijk wel het gefilterde water laten testen in een laboratorium, voordat we de filters op scholen neergaan zetten. De testen zijn nog niet afgerond, dus het plaatsen op de scholen maken wij niet meer mee.
In ons hotel zetten we zelf ook een filter in elkaar. Het in elkaar zetten is super eenvoudig. Dit is een heel simpel systeem waar bijna niks mis mee kan gaan. Iedereen zou dit moeten kunnen gebruiken. We vullen onze filter met water uit de douchekraan en het water hier is direct uit de kraan absoluut niet drinkbaar. We hebben het water zelf ook gedronken nadat het gefilterd was. Prima drinkbaar water.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 363
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/216/362_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => water-in-nermnu-en-waterfilters
)
[53] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106474
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-03-11
[photoRevision] => 0
[title] => Water op de tappunten in Amyamdam
[message] =>
Zoals we in een eerder verslag schreven is het gelukt om water uit de rivier naar kampong Amyamdam te krijgen. We hadden de dorpsbewoners gevraagd om een pomphuis te bouwen. Vanuit het pomphuis steekt een buis de rivier in. In deze buis hebben we een onderwaterpomp geplaatst. Doordat er al een tyleenbuis vanaf de rivier naar de kampong lag van een poging door een andere organisatie konden we die gebruiken om te kijken of we water 50 meter hoger bij de kampong konden krijgen. Dat lukte!
In kampong Amyamdam zijn de afgelopen jaren verschillende pogingen gedaan om water uit de rivier naar de kampong te krijgen. Er is voor veel geld aan tyleenleidingen en ander leiding werk aangelegd. Er zijn watertappunten gemaakt verspreid door de kampong. Kennelijk is de infrastructuur er eerst aangelegd en daarna is er geprobeerd om waterdruk op de leidingen te krijgen. Het bijzondere is dat het allemaal nooit gefunctioneerd heeft. Zonde van de investeringen en voor de bewoners een teleurstelling.
Maar nu het wel lukt om water vanuit de rivier naar de kampong te krijgen maken een plan om het water naar de tappunten in de kampong te krijgen.
Daarvoor bouwen de kampongbewoners een mini watertoren aan de kop van de kampong. Daarboven op een waterreservoir van 2,2 kuub water. Doordat het waterreservoir hoog staat geeft dat waterdruk op de leidingen beneden in de kampong. Het is een heuvelachtige kampong dus er moet genoeg druk zijn om het water over een heuvel te kunnen drukken.
Als wij zaterdag aankomen in Amyamdam zien we de watertoren al staan, met daarboven op het waterreservoir. De watertoren is nog niet helemaal klaar, er moeten nog verstevigingschoren in en een dak op. We zeggen gelijk toe dat we zullen zorgen voor extra balken zodat de toren verstevigd wordt. Het moet allemaal wel veilig uiteraard. Maar de basis staat en het is veilig genoeg om te testen.
Voordat we water in het reservoir kunnen krijgen moeten we eerst de oude tyleenleiding omleiden naar het nieuwe reservoir. Een deel van die leiding ligt onder de grond weggewerkt en moet dus opgezocht worden. Daarna gaan we met man en macht proberen de leiding vrij te maken zodat we die naar het reservoir kunnen leiden. Na een half uurtje graven en vrijmaken van de leiding lukt het ons met z’n allen om door aan de leiding te trekken hem uit de bebossing te krijgen. We leggen de leiding langs het pad naar het waterreservoir.
Bij de pomp in de rivier willen we ook een deel van de oude tyleenleidng vervangen. Daar zitten inmiddels zoveel koppelingen tussen die we de afgelopen tijd hebben geplaatst om lekken te dichten dat we daar liever een lang stuk goede leiding neerleggen. Als die leiding aan de pomp is aangesloten, zetten we de pomp aan. We lopen langs de leiding terug naar de kampong om te kijken of we nog lekken tegenkomen, zodat we die kunnen dichten. Gelukkig komen we die niet tegen en boven aangekomen in de kampong was het opgevallen dat er water uit de buis kwam. Toen we kwamen aanlopen stonden er al mensen onder te douchen. Wat een mooi gezicht! De blijdschap die we zagen dat er stromend water was is bijna niet te voor te stellen. Iets wat voor ons zo normaal is, dat maakt mensen hier zo blij. Prachtig om te zien.
Charles was vandaag ook meegekomen en die zorgde ervoor dat de aanvoer en afvoerleiding aan het waterreservoir in de toren werd gekoppeld. Daarna kon de pomp aan en het reservoir worden gevuld. Tijdens het vullen van het reservoir kwamen er al kampongbewoners aan met emmers en tankjes om met water te vullen. Ook werd er snel even gedoucht onder de uitlaat van de watertank, zo leuk om te zien. Maar we willen water op de tappunten, dus zoeken we samen met de kampongbewoners de leiding op die op de tappunten aangesloten zit. Daar gaan we onze leiding op aansluiten. Het is een heel gezoek en gekap in de koraalbodem om de leiding te vinden. Nadat de leiding gevonden is moet er ruimte genoeg rond de leiding gekapt worden om onze leiding erop aan te sluiten. Het is een gepruts, maar het lukt om onze leiding aan te sluiten. Het waterreservoir is inmiddels vol en aan Charles de eer om de afsluiter van het reservoir open te draaien en zo waterdruk te zetten op de leidingen in de kampong.
Bij de watertappunten horen we lucht uit de kranen komen en niet veel later komt daar voor het eerst water uit! Wat een mooi gezicht! Wij gaan de tappunten in de kampong bij langs. Bij sommigen zitten de kranen verstopt met rommel en nadat die schoon zin gemaakt loopt ook daar het water uit. Een aantal kranen zijn kapot en die vervangen we gelijk. We lopen nog tegen wat kleine problemen aan, zoals lekkende koppelingen. Dat zijn problemen die we in de komende tijd nog op gaan lossen. En als we weer in Nederland zijn zal Charles dat doen.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 397
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/216/184_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => water-op-de-tappunten-in-amyamdam
)
[54] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106403
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-03-07
[photoRevision] => 0
[title] => Boren naar water in Nermnu
[message] =>
In januari zijn Jantinus en ik naar vrijwilligers van stichting Water is our World geweest. Deze Stichting richt zich op het realiseren, herstellen of verbeteren van de drinkwater- en sanitatievoorzieningen in kleine dorpen in ontwikkelingslanden. Deze stichting is onder andere actief geweest in Suriname, Senegal, Indonesië, Vietnam en Mozambique. Stichting Water is our World is wat omvang betreft vele malen groter dan onze kleine stichting, die zich richt op waterprojecten en algemene welzijnsprojecten op Biak.
Stichting Water is our World heeft ons al meerdere keren ondersteund met onze waterprojecten op Biak. Voor dit jaar wilden ze ons weer ondersteunen bij een waterproject dus zijn we naar Witharen in Overijssel gegaan om eens bij deze stichting te gaan kijken en om te bespreken wat ze dit jaar wellicht voor ons kunnen betekenen. Na een uitgebreide rondleiding op het terrein waar de stichting hun projecten voorbereiden leggen we uit dat we dit jaar op Biak naar een bron willen gaan boren. Wij maakten tot nu nooit gebruik van deze mogelijkheid om aan water te komen in kampongs omdat dit een erg duur middel is. Het boren naar een bron is wel een goede optie in kampongs waar geen natuurlijke bron in de buurt is. We maken de afspraak dat wij opzoek gaan naar een kampong die geschikt is om te gaan boren naar een bron en de kosten worden voor rekening genomen van stichting Water is our World.
Jantinus heeft vanuit Nederland al contact gekregen met de eigenaar van een bedrijf dat boringen naar waterbronnen doet. We zijn gelijk de eerste week toen we in Biak waren naar het bedrijf gegaan om kennis te maken en te bekijken wat hij voor ons kon betekenen. De eigenaar, leidde ons rond liet ons de technieken zien die hij gebruikt voor het boren naar water. Hij liet ons de boormachine, boorkoppen en lange buizen zien die door het koraal gaan om toegang te krijgen tot waterbronnen. Zodra er water gevonden wordt, wordt er een bronfilterbuis geplaatst, die door gaatjes het water naar binnen laat stromen. In deze buis wordt vervolgens een cilindervormige pomp geplaatst, die maar liefst 5 kuub water per uur naar boven kan pompen.
Op zoek naar een kampong die geschikt zou kunnen zijn om te gaan boren naar een waterbron wees Charles ons erop dat de school van kampong Nermnu geen water meer had. Bij aankomst bleek het probleem veel groter te zijn, want een groot deel van de kampong had geen water. Op zoek naar bron waar het water voor deze kampong vandaan moest komen, kwamen we na ongeveer 45 minuten klauteren door het oerwoud bij een kleine bak waar water in liep. Helaas bleek er veel te weinig water in deze bak te zitten om de hele kampong van water te voorzien, zelfs de school heeft niet genoeg aan dit beperkte aanbod. Bij de daadwerkelijke bron, waar het water uit de heuvel kwam bleek het wateraanbod veel te laag te zijn. Bovendien waren de goten die het water moesten vervoeren naar de bak, vuil en dichtgeslibd, wat de water toevoer verder bemoeilijkte. Deze bron is overduidelijk niet meer geschikt.
We gingen terug naar de kampong, waar we de reservoirs bekeken die ooit werden gebouwd om het water in op te slaan. Ze zagen er nog goed uit en we denken dat we hier een nieuwe bron kunnen boren, zodat de kampong en de school weer van voldoende water voorzien kunnen worden. Een dag of twee later gaan we daarom net de eigenaar van het boorbedrijf, de man heet Winsy, naar Nermnu om te kijken of hij daar mogelijkheden ziet om naar water te boren. Hij had een apparaatje meegenomen waarmee hij naar water kon zoeken. Het principe van een wiggelroede, maar dan versie 2.0. Wij hadden onze bedenkingen bij dit apparaat, maar Winsy liet ons weten dat er hier goed naar water te boren is. Hij schat in dat het water op deze plek op zo’n 70 meter diepte zit. Nadat we met de kampongbewoners hebben afgesproken dat we gaan proberen weer water naar de kampong te brengen en dat ze onderling moeten regelen dat er in de toekomst electra aanwezig is om een pomp kunnen laten draaien, besluiten we hier te gaan boren.
Wij zijn hier op Biak natuurlijk maar relatief kort en zijn heel nieuwsgierig hoe het boren gaat verlopen vragen we Winsy zo snel mogelijk te beginnen. Twee dagen later krijgen we al foto’s binnen dat de boorinstallatie al in Nermnu staat en dat hij de volgende kan beginnen. Dat betekent dat wij de volgende dag ook naar Nermnu gaan om te kijken hoe het boren in z’n werk gaat. In Nermnu aangekomen staat alles al klaar en er zijn veel dorpsbewoners uitgelopen om te komen kijken. Voordat het boren kan beginnen, spreekt de dominee een gebed uit. De mensen hier op Biak zijn erg kerkelijk, zonder de zegen van God kan een dergelijk project dan ook niet van start. Nadat het gebed is uitgesproken kan het boren echt gaan beginnen. Langzaam zien we de boorkop de harde koraalbodem in verdwijnen. Het boren naar een diepte van 70 meter kan 2 tot 3 weken duren. Dat is afhankelijk of er op harde grondlagen wordt gestuit. Nadat de eerste zes meter geboord zijn vertrekken we weer richting Biak-stad.
Onze andere projecten gaan ondertussen gewoon door, maar zodra we in de buurt zijn of in de mogelijkheid zijn om te gaan kijken rijden we richting Noord-Biak waar we even bij het boren gaan kijken. Met het schrijven van dit verslag hebben we dan ook even gewacht, want natuurlijk hoop je dat er tijdens ons verblijf hier water wordt aangeboord. Vandaag is het vrijdag 7 maart en de boor zit nu op 40 meter diepte. Bij het boren komt boorsel vrij en dat boorsel komt vrij lastig omhoog en blijft op de boorkop zitten. Daarom zijn ze nu tussendoor het boorgat ook aan het spoelen zodat al het boorsel (koraalgruis) naar boven komt. Het is ziet er dus niet naar uit dat het boren klaar is nog voordat wij weer naar Nederland vertrekken. Dat hoeft gelukkig ook niet, het boorbedrijf weet wat ze moet doen en Charles onze man van de waterprojecten hier op Biak weet wat er moet gebeuren zodra er water aangeboord wordt. En wij weten gelukkig dat we dat aan onze mensen hier over kunnen laten.
Hopelijk kunnen we komende week in één van onze verslagen nog melden dat er water is aangeboord.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
Vorige week schreven we al over het rijstproject dat inmiddels veertien jaar hier op Biak loopt. We ondersteunen de allerarmsten met basisbehoeften. Het rijstpakket bestaat uit een zak met rijst, handzeep, suiker, olie, thee, melk, wasmiddel en maandverband voor de vrouwen in het project.
We zijn vorige week onder andere in kampong Sundey geweest daar zijn 7 gezinnen de rijst krijgen. Van het schoolhoofd van Sundey hoorden we toen al dat ze nog een aantal kandidaten hadden die voor het rijstproject in aanmerking komen. Toen hadden we nog geen ruimte in het project, maar naar evaluatie van onze bezoeken vorige week hebben we gezien dat er een aantal gezinnen van het project geschrapt kunnen worden. Dat geeft ruimte om nieuwe adressen toe te voegen. We zijn daarom afgelopen donderdag in Sundey gaan kijken bij de gezinnen die in aanmerking kunnen komen. We hebben drie adressen bezocht. Bij het eerste adres troffen we een vader met kinderen in een armoedig huis. De vrouw was naar de pasar. De man is niet in staat om te werken, hij is geestelijk niet helemaal in orde. Hij is wel instaat wat te verbouwen in de tuin. Daar gaan we zaden voor regelen en we nemen dit gezin voorlopig in het rijstproject op. Op het tweede adres waar we kwamen, woont een gezin met drie kinderen. Alle drie de kinderen zijn geestelijk en of lichamelijk gehandicapt. Ook hier was het een treurige bedoeling om te zien. Het is gewoon niet voor te stellen hoe mensen soms moeten leven. Bij het derde adres woont een moeder met 5 kinderen. De man van de vrouw zit in de gevangenis en draagt dus niks bij aan het gezin. Toen we binnenkwamen zagen we gelijk hoe armoedig dit gezin leeft. Serli heeft een aantal van deze kinderen op school vandaar dat ze van de situatie wist. Toen we binnen waren zagen we ook een jongen laveloos op bed liggen. Dit bleek een oudere zoon van de vrouw te zijn. Helaas is de vrouw niet tegen deze zoon opgewassen om hem te behoeden van de alcohol en hem aan het werk te laten gaan. Al met al een hele treurige situatie voor al voor de jonge kinderen die hier aanwezig waren. Ook dit adres gaat voorlopig in het rijksproject opgenomen worden. Afgelopen maandag hebben we de rijstpakketten bij deze adressen afgeleverd.
De sponsoring stopt helaas!
Aan het einde van het verslag schreven we al dat onze belangrijkste sponsor de Koninklijke Luchtmacht veteranen (KLu) een steeds kleinere club wordt. De KLu veteranen hebben ons vorige week laten weten dat ze niet weten of dit jaar hun jaarlijkse bijdrage nog gaan overmaken. De club wordt zoals gezegd steeds kleiner en ze zijn aan het kijken of ze hun activiteiten bij een andere veteranen vereniging kunnen onderbrengen. Dat bericht is voor ons een enorme tegenvaller, we hadden er wel rekening mee gehouden dat deze sponsoring een keer zou gaan stoppen, maar niet zo abrupt als nu. De veteranen sponsorden het rijst project voor ongeveer twee derde deel. We wachten af wat er uit de besprekingen komt die de KLu veteranen voeren met de andere veteranen vereniging. We hopen uiteraard dat we onze lange samenwerking met de KLu veteranen kunnen blijven doorzetten. Maar vooralsnog is er dit jaar geen sponsering en zullen we het rijstproject uit de middelen van de stichting moeten betalen. We zullen komend jaar hard op zoek gaan naar een mogelijk nieuwe sponsor voor dit belangrijke project. De jaarlijkse kosten zijn ongeveer 3750 euro.
Om de financiering van het rijstproject dit jaar gelijk te ondersteunen zijn we de actie Koffie voor Rijst gestart.
Koffie voor Rijst – Geniet van échte Papoea-koffie en help mee!
Met Koffie voor Rijst geniet je van heerlijke, ambachtelijke koffie uit Biak en Yapen (West-Papoea) én draag je bij aan ons rijstproject. Wij kopen de koffie rechtstreeks van Marthen, een lokale Barista, en ondersteunen hem op deze manier. De volledige opbrengst gebruiken we om rijstpakketten te financieren voor mensen die het hard nodig hebben.
Het afgelopen jaar hebben we in Amyamdam geprobeerd water in de kampong te krijgen. Jantinus was al in 2016 in Amyamdam en wist dat er in het verleden verschillende pogingen waren gedaan om water naar de kampong te brengen, maar deze waren zonder succes.
In Amyamdam staat een watertoren van ongeveer 10 meter hoog en is daar al in 2010 gebouwd verder zijn watertappunten in de kampong. In 2022 zijn er weliswaar twee pompen geïnstalleerd door een andere organisatie, maar of dit systeem ooit gewerkt heeft vragen wij ons af. Er is hier hoe dan ook al langere tijd geen water meer. De pompen stonden tussen de bron (een rivier) en de watertoren, waarbij de eerste pomp het water 35 meter omhoog perstte en de tweede pomp de resterende 15 meter naar het reservoir van de watertoren pompte.
We bedachten vorig een eenvoudige oplossing door een reservoir van 2 kuub te plaatsen bij de tussenpomp. Op deze manier zou de pomp bij de bron altijd water kunnen afvoeren, zelfs als de tussenpomp niet draaide. Als de tussenpomp niet werkte, zou het reservoir overstromen, maar de pomp bij de bron zou nog steeds kunnen blijven werken. Door een vlotter in het reservoir te plaatsen, zouden we ook de tussenpomp kunnen beschermen tegen droog draaien.
Helaas bleken de, door de andere organisatie aangeschafte pompen, na onze testen vorig jaar helemaal niet geschikt te zijn voor dit systeem. We zijn vorig jaar terug naar Nederland gegaan met de belofte dat we naar een andere oplossing zouden gaan zoeken. Die oplossing denken we te hebben gevonden in een onderwater pomp. Dit type pomp wordt ook gebruikt bij aangeboorde waterbronnen. Deze pompen hebben een opvoer hoogte van ongeveer 100 meter.
We zijn dit jaar teruggegaan naar Kampong Amyamdam en hebben de bewoners gevraagd om een pomphuis te bouwen naast de rivier. Hier komt de buis in te zitten die schuin uit het pomphuis de rivier in steekt. In deze buis gaan we de pomp plaatsen. De mensen in de kampong Amyamdam zijn heel bereid willend om te helpen. Het is een prettige gemeenschap om mee samen te werken. Als we een aantal dagen later terugkomen met de buis die in de rivier moet komen ligt de fundering van het pomphuis er al. We bespreken met de bewoners wat onze verdere bedoeling is en spreken af om aan het einde van de week de pomp te komen installeren en te testen.
Voor het installeren van de pomp nemen we Winsly mee. Winsly is voor ons een bron aan het boren in Nermnu. In deze bron komt een soortgelijke pomp als die in Amyamdam. We hebben de pomp bij Winlsy aangeschaft en hij is meer dan bereid om ons te helpen met de installatie. Op zaterdag gaan we samen met Charles en Winsly naar Amyamdam met de nieuwe pomp. In Amyamdam aangekomen bij de bron zien we een prachtig opgemetselde bak staan als pomphuis. De buis steekt er mooi schuin in en loopt tot de bodem van de rivier. Dat ziet er allemaal prachtig uit. De tyleenbuis van het oude systeem ligt er allemaal nog, dus die kunnen we gebruiken om het water richting de kampong te krijgen. De pomp wordt aangesloten, in het oude pomphuis zit de elektriciteitsaansluiting dus daar plaatsen we ook de regelunit voor onze pomp. Als alles aangesloten is wordt het spannend. Gaan we water boven in de kampong krijgen of niet. Zodra de pomp wordt ingeschakeld horen we gerommel aan het einde van de buis en niet lang daarna komt er water uit de buis! Eindelijk succes hier in Amyamdam. Nu de pomp loopt zien we een aantal lekken zitten in de buis die naar de kampong loopt. Deze herstellen we snel, zodat de druk boven in de kampong ook nog wat hoger wordt. Helaas valt dan de stroom in hele kampong uit en stopt de pomp ook. Dat geeft voor nu niks, we maken een plan om het water naar de tappunten te krijgen die al in het dorp staan. We gaan daarvoor niet meer gebruik maken van de watertoren van Amyamdam. Die staat aan de andere kant van een inmiddels nieuw geasfalteerde weg en de buizen die onder de weg doorlagen zijn kapot. We hebben geen mogelijkheden om onder de weg door te boren en daarbij hebben we dan waarschijnlijk nog steeds een tweede tussen pomp nodig en eigenlijk willen we het met 1 pomp gaan doen. Daarom gaan we een mini watertoren bouwen aan de kop van het dorp van 7 meter hoog met daarboven op een reservoir van 2,2 kuub water. Dat reservoir gaan we aansluiten op de bestaande tappunten in het dorp. De materialen en het reservoir hebben we toen we terug waren in Biak-stad gelijk gekocht. We hopen aan het einde van de komende week het reservoir te kunnen vullen en de tappunten aan te kunnen sluiten op het reservoir. Daarover in een later verslag meer!
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
We zijn inmiddels twee weken van huis en de tijd gaat hier snel. We zijn volop bezig met verschillende projecten en hebben al mooie resultaten geboekt. We werkten aan het rijstproject, zoals eerder gedeeld, en daarnaast zijn we druk geweest met het waterproject in Amyamdam en het boorproject voor water in Nermnu. Over deze projecten zullen we jullie later uitgebreider informeren.
Tegelijkertijd richten we ons op kleinere projecten en verkennen we het eiland Biak.
Naaicursus
Dertien jaar geleden begonnen Elly en Jantinus met een naaicursus voor Papua-vrouwen. Het doel is eenvoudig: door vrouwen te leren naaien kunnen ze zelf kleding maken en mogelijk verkopen, wat hen een goedkope en zelfstandige manier van kledingvoorziening biedt. In het verleden zijn naaimachines aangeschaft, variërend van klassieke modellen met trapmechanisme tot elektrische machines. De cursus wordt gegeven in een lokaal bij het huis van Chris en Martha, en wordt goed begeleid door een naailerares.
Voordat we naar de naaicursus gingen, haalden we durian bij TipTop, de aanvoerhaven vlak bij ons hotel. Durian is hier zeer populair. De kraampjes voor het hotel staan dagelijks vol met deze vruchten. Bij de cursus waren de vrouwen druk bezig met hun naaiprojecten. Martha sneed de durian open zodat iedereen er wat van kon nemen. De cursus heeft niet alleen een praktisch doel, maar heeft ook een sociaal element.
Houtsnijwerk van Anton
Tijdens het rondbrengen van rijst in Padwa Sup kwamen we Anton tegen, die vorig jaar van ons beitels had gekregen voor het houtsnijden. Anton was verrast ons weer te zien en nodigde ons uit om zijn werk te bekijken. Hij had een prachtig houtsnijwerk van een draak gemaakt, samen met enkele kleinere stukken. Anton wil zijn werk graag verkopen, dus mocht er interesse zijn in een houtsnijwerk, horen we dat graag. Helaas is de draak te groot om mee te nemen naar Nederland. We hadden vorig jaar ook zaden uit Nederland meegenomen voor zijn tuin, maar helaas zag deze er minder goed uit dan vorig jaar. We hebben hem wat tips gegeven over bemesting.
Hydrocultuur
In Sundey, waar we in 2022 een hydrocultuursysteem hebben geïnstalleerd, hebben we de voortgang bekeken. Er staan tafels met zowel ontkiemende als grotere planten. Serli, het schoolhoofd, houdt toezicht op het systeem, waarvan de opbrengst naar de leerlingen van de school gaat. Dit project heeft ook een educatief doel. Wij hebben de opzet en de materialen gefinancierd, en de gemeenschap is nu zelf verantwoordelijk voor nieuwe zaden en voedingsstoffen. Dit project verloopt goed, en we zouden het graag uitbreiden naar andere scholen. We zoeken echter nog een school met voldoende discipline om het systeem te onderhouden.
Warm ontvangst in Kampong Mardori
Op verzoek van Charles bezochten we Kampong Mardori, waar onvoldoende water uit de bron komt om de gemeenschap goed van water te voorzien. We werden verwelkomd door de leerlingen van de school op traditionele wijze. Dit omvat een Adat-ritueel, waarbij ons een hoofdtooi werd opgezet en onze voeten werden gewassen. Het was een bijzondere ervaring, zoals altijd bij dit ritueel. Vervolgens werden we naar een Barapen geleid, een traditionele oven, waar vis en groenten werden bereid. Na de maaltijd bespraken we samen met de mensen van de kampong mogelijke oplossingen voor de watertoevoer. Het bleek dat de leidingen op meerdere plekken lek waren, en we hebben afgesproken deze eerst te repareren. We verwachten dat daarna geen verdere maatregelen nodig zijn.
Zondag voor onszelf
We hebben afgesproken één dag per week voor onszelf te houden. Hoewel we hier zeven dagen per week zouden kunnen werken, is een dag rust ook belangrijk. Zondagen gebruiken we voor persoonlijke zaken, zoals het bijwerken van administratie of het schrijven van een verslag. Later in de dag bezochten we het monument in Mokmer ter herdenking van de verongelukte KLM-vlucht Neutron, die in 1957 voor de kust van Biak neerkwam. Het monument, opgericht door nabestaanden, herdenkt de 58 slachtoffers.
Daarna reden we door naar Kampong Ruar, waar we een mangrove bezochten met een looppad erdoorheen. Het pad is niet tot de zee doorgetrokken, maar het blijft een leuke wandeling. In dit gebied komen vrouwen soms hun was doen in de rivier de Ruar. We besloten verder te rijden naar de mangrove in Kampong Ruar, waar het pad wel tot de zee doorloopt en zelfs een overkapping met ligbedden is gebouwd. Dit gebied wordt niet door toeristen bezocht, maar de bewoners hebben het prachtig aangelegd.
Elly en Jantinus zijn inmiddels veertien jaar actief met hun rijstproject op Biak. Het doel van dit project is om de allerarmsten op het eiland te ondersteunen met basisbehoeften. In de afgelopen jaren is het project gestaag gegroeid en heeft al veel gezinnen geholpen. Het rijstpakket bestaat nu uit 15 kg rijst, handzeep, suiker, olie, thee, melk, wasmiddel en maandverband voor de vrouwen in het project. Er staan momenteel 33 gezinnen op de lijst die elke twee maanden een pakket ontvangen.
Inge is nog steeds degene die verantwoordelijk is voor de inkoop en distributie van de rijstpakketten. Ze wordt inmiddels geholpen door Rudy, die een auto heeft om de pakketten naar de kampongs ver buiten Biak-stad te brengen.
Als we op Biak aanwezig zijn, gaan we altijd mee om te zien hoe het met de gezinnen gaat die een pakket ontvangen. Het is belangrijk om te controleren of er gezinnen zijn die zich inmiddels zelf beter kunnen onderhouden. Het doel blijft om alleen de allerarmsten te blijven helpen. In de loop der tijd kunnen gezinnen zich verbeteren door bijvoorbeeld werk te vinden of door een partner te vinden die kan bijdragen aan het inkomen. Degenen die nu in staat zijn om zichzelf te onderhouden, zullen plaatsmaken voor andere gezinnen die meer hulp nodig hebben.
We hebben deze week het rijst pakket in drie dagen rondgebracht. De eerste dag zijn we in kampong Sundey geweest daar zijn 7 gezinnen de rijst krijgen. We zagen dat er hier helaas geen mensen van de lijst kunnen. Van het schoolhoofd van Sundey hoorden we wel dat ze nog twee gezinnen wilde aandragen voor het project. Helaas hebben we nu geen ruimte om ze bij in het project op te nemen. Als er ruimte komt dan gaan we zeker bij deze twee gezinnen kijken. Het is heel lastig om nee te zeggen in dit soort gevallen, we zijn ook maar niet gaan kijken hoe deze gezinnen erbij zitten. Hoe graag we ook willen, meer ruimte is er niet. Dat is de zakelijke conclusie, al voelt die als een knoop in je maag.
Op de tweede dag hebben we de gezinnen bezocht in kampong Yafdas. Hier staan 13 adressen op de lijst. Ook hier zijn we gaan kijken hoe de mensen erbij zitten. In deze kampong zien we toch wel op een aantal adressen verbeteringen. Hier kunnen zeker 3 adressen van de lijst. Hier viel het ook op dat er op een adres een jonge man en vrouw aanwezig was. Als we vroegen of ze werk hadden, bleek dat niet het geval te zijn. We hoorden van de mensen die bij ons waren dat ze ook niet actief op zoek waren naar werk, terwijl de man wel als timmerman aan het werk was geweest. Ook op Biak is er als timmerman werk genoeg te vinden. Dit voelt voor ons wat dubbel. Wij willen er echt zijn voor mensen die door wat voor omstandigheden dan ook niet kunnen rondkomen en daardoor te weinig eten hebben. Hier gaan we eens kritisch naar kijken en dit adres waarschijnlijk ook schrappen, zodat er een adres terug kan komen waar de bewoners het zelf niet bij elkaar kunnen verdienen.
Op dag drie gaan we naar kampong Inggiri, Adoki en Padwa sup geweest. De vorige twee keren dat we mee zijn geweest naar kampon Inggiri, zijn we bij een vrouw geweest die in een kort woonde en heel ziek was. We hebben haar de eerste keer voorzien van een matras, want ze sliep op de grond. Toen we er vorig jaar waren hebben besloten om het huis water en wind dicht te maken. Toen we deze keer aan kwamen lopen kwam de oude vrouw ons al tegemoet lopen. Een stuk fitter dan de de vorige twee keren dat we haar zagen. Het huis is inmiddels voorzien van een nieuw dak en de komende weken zullen de gaten en kieren in de muren die er nog zijn, ook nog gedicht worden. We hebben besloten om haar in het project te houden. We zijn daarnaast hebben we ook een gezin met vier weeskinderen bezocht dat zeker onze steun nodig heeft. De neef die hen in huis heeft, kan niet voor ze zorgen, en we zullen blijven ondersteunen.
In Padwa sup steunen we twee meisjes die in een krot wonen, naast het huis van hun opa. Hun opa kijkt niet naar ze om. We steunen deze meisjes al jaren. Toen we aan kwamen rijden zagen we een nieuwe dakconstructie om het krot staan. De meisjes zelf waren er niet, omdat ze op school waren. Er liep een jonge man rond, die de neef van de meisje bleek te zijn. Hij en een andere neef hadden het initiatief genomen om een nieuw huis om het krot heen te bouwen. Echt mooi om te zien. Ze Voor de volgende stap hadden ze cement nodig om stenen te kunnen maken voor de muren. Stenen persen ze hier zelf door gemalen koraal te vermengen met cement en portland. Wij gaan zorgen dat er cement komt, zodat ze verder kunnen. Voorlopig blijven de meisjes nog in het rijst project.
Met de steun van onze sponsors en de inzet van de mensen op Biak blijft dit een mooi en belangrijk project.
Ook hier op Biak stijgen de kosten net als bij ons in Nederland. De belangrijkste sponsor van het rijst project zijn de KLu veteranen. Deze groep wordt echter steeds kleiner. De financiering van het rijst project komt daardoor onder druk te staan.We zijn een idee aan het uitwerken om de financiering van het rijstproject te ondersteunen.
De kosten per rijstpakket bedragen ongeveer 25 euro.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-01-11 07:41:11
[totalVisitorCount] => 659207
[pictureCount] => 26
[visitorCount] => 430
[author] => Jantinus en Mark
[cityName] => Biak
[travelId] => 530395
[travelTitle] => Biak 2025
[travelTitleSlugified] => biak-2025
[dateDepart] => 2025-02-12
[dateReturn] => 2025-03-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/214/269_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/174/380_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => rijst-rondbrengen
)
[59] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106220
[userId] => 174380
[countryId] => 88
[username] => ellyenjantinus
[datePublication] => 2025-02-19
[photoRevision] => 0
[title] => Boren naar water en lekken repareren in Wari
[message] =>
Vandaag begon de dag redelijk vroeg, met een bezoek aan een bedrijf dat gespecialiseerd is in het boren naar water. Het aanboren van een waterbron is erg kostbaar. Voor ons als stichting eigenlijk niet te betalen, maar met een bijdrage van stichting Water is our world gaan we nu kijken wat de mogelijkheden daarvoor zijn. We haalden eerst Charles op bij zijn huis en reden daarna samen naar het bedrijf. Bij aankomst werden we ontvangen door de eigenaar, die ons rondleidde en de technieken toonde die hij gebruikt voor het boren naar water. Hij liet ons de boormachine, boorkoppen en lange buizen zien die door het koraal gaan om toegang te krijgen tot waterbronnen. Zodra er water gevonden wordt, wordt er een bronfilterbuis geplaatst, die door gaatjes het water naar binnen laat stromen. In deze buis wordt vervolgens een cilindervormige pomp geplaatst, die maar liefst 5 kuub water per uur naar boven kan pompen. Bij het bedrijf zelf had de eigenaar ook een bron die gebruikt wordt om tankauto's vol water te vullen.
We spraken af dat we snel met hem naar een kampong zouden gaan waar we hopen dat een dergelijk systeem een oplossing kan bieden voor het waterprobleem daar.
We gaan door naar Noord-Biak om de voortgang van ons grote waterproject in Wari te bekijken, dat we daar vorig jaar hadden uitgevoerd. We namen Marthen van Kopi Aten, de koffiecorner waar we regelmatig koffie drinken, mee. Hij heeft koffieplanten in Noord-Biak, die we ook graag wilden zien.
Onderweg naar Wari, kwamen we door kampong Nermnu. Charles wees ons erop dat de school daar geen water meer had. Bij aankomst bleek het probleem veel groter te zijn, want een groot deel van de kampong had geen water. We vroegen waar de bron voor deze kampong zich bevond en werden naar een paadje achter de school geleid. Daar aangekomen, bleek er een soort meertje te zijn. In dit meertje zit brak water, aangezien het zo goed als op zeeniveau ligt en we in de buurt van de zee zijn. Brak water is uiteraard niet geschikt. Dit was dus niet de bron die de kampong van water voorzag.
Waar was de bron dan wel? We werden gevraagd om in de auto te stappen en volgden het schoolhoofd en enkele leraren naar de werkelijke bron. Na een rit van ongeveer tien minuten liepen we met een groep van 8 mensen het oerwoud in. Na zo’n 45 minuten kwamen we bij een kleine bak waar water in liep. Helaas bleek er veel te weinig water in deze bak te zitten om de hele kampong van water te voorzien, zelfs de school heeft niet genoeg aan dit beperkte aanbod. Ik klom verder omhoog om de daadwerkelijke bron te vinden, waar water uit de heuvel kwam. Ook hier bleek het wateraanbod veel te laag te zijn. Bovendien waren de goten die het water moesten vervoeren naar de bak, vuil en dichtgeslibd, wat de water toevoer verder bemoeilijkte. Het was duidelijk dat deze bron niet meer geschikt is. De leiding die van de bron naar de kampong loopt is op verschillende plaatsen lek en zal vervangen moeten worden over de volledige lengte van 3 km en dat kost duizenden euro's. Al met al niet ideaal.
We gingen uiteindelijk terug naar de kampong, waar we de reservoirs bekeken die ooit werden gebouwd om het water in op te slaan. Ze zagen er nog goed uit en we denken dat we hier misschien een nieuwe bron kunnen boren, zodat de kampong en de school weer van voldoende water voorzien kunnen worden. We plannen deze week een afspraak met de booreigenaar om te kijken of hij ons hierbij kan helpen.
Daarna reden we door naar Wari, waar we het waterproject van vorig jaar inspecteerden. We zagen een lek in de leiding die direct bij de bron vandaan komt, die we probeerden te dichten, maar helaas hadden we het juiste materiaal niet bij ons. We komen hier tijdens ons verblijf nog terug met de benodigde spullen. We reden verder naar de andere kant van de rivier de Wari, waar de school van Wari staat. Charles wist dat daar twee lekken waren en gelukkig had hij de materialen meegebracht om ze te repareren. We zagen dat er nog steeds waterdruk is, wat geweldig nieuws is, aangezien dat jaren niet het geval is geweest. Bij de reparaties werden we geholpen door een vrouw uit de kampong, die het doorzagen van de buis gelijk overnam toen Charles even pauze nam. Ze stopte pas toen de buis volledig doorgezaagd was. We waren ontzettend blij met haar hulp.
Na de reparaties keerden we terug naar Biak stad. Onderweg stopten we nog bij de koffieplanten van Marthen, maar daar kom ik in een later verslag op terug. Terug in Biak stad gingen we nog even koffie drinken bij Marthen’s koffietentje en toen het was tijd om de dag af te sluiten.
We gingen naar ons hotel om een welverdiende douche te nemen, maar bij aankomst bleek er geen stroom te zijn. Geen stroom komt hier wel vaker voor, maar dat is normaal gesproken voor een uurtje. Nu hoorden al snel dat het hotel de elektriciteitsrekening niet had betaald, wat betekende dat we vanavond geen stroom meer konden verwachten. Geen stroom betekende ook geen water om te douchen, geen airco, en geen koelkast.
Snel samen de opties doorgenomen en toen hebben we besloten we om voor de nacht naar een ander hotel te gaan en we kozen voor Hotel Asana, het voormalige KLM-hotel. Hotel Asana heeft een wat luxere uitstraling, het heeft en zwembad en mooi aangelegde tuinen. Maar schijn bedriegt…. De kamer die we kregen was meer dan twee keer zo duur als de kamer in ons eigen hotel. We waren allang blij dat we konden douchen en het leek erop dat de airco werkte, dus wij waren blij. Maar nadat de airco twee uur had gedraaid was de kamer nog steeds niet koeler. We vroegen om een andere kamer, die we kregen. Op deze kamer deed de airco het wel, maar halverwege de nacht moest ik hem uitzetten vanwege het lawaai. De volgende ochtend bleek de douche niet te werken, maar gelukkig hadden we de avond ervoor al gedoucht in de kamer waarvan de airco niet werkte.
Na het ontbijt in het Asana hotel waar nog 1 plakje brood lag, hoorden we van de medewerkers van het Intsia hotel dat er weer stroom was. We besloten terug te gaan naar het Intsia hotel, waar alles weer werkte nu de elektriciteitsrekening betaald was. En hebben daar een lekker ontbijt gehad.
Jantinus en Mark
Wil je ook bijdragen dat kan! Gebruik daarvoor de donatie link. Je kan zelf een bedrag invullen.
Wij leveren de mooiste reis albums af. Koffietafel boeken van 29 bij 29 cm. Als je de bestelling plaatst ontvang je vrijblijvend een offerte met een preview. Wijzigingen zijn eenvoudig door te voeren. Het boek is een geweldig aandenken aan je onvergetelijke reis. Probeer het uit!.
Praktische tips voor een ontspannen autoreis
Met de auto op reis gaan blijft één van de fijnste manieren om vrijheid te voelen. Je bepaalt zelf je tempo, je route en je stops. Geen wachtrijen, geen bagagelimieten, geen vaste schema’s. Maar die vrijheid werkt alleen echt als ...
Van droom naar bezit: hoe je verantwoord een boot of tweede huis koopt
Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens ...
Vrijheid onderweg begint met overzicht
De paradox van vrijheidReizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je ...
Momenteel maken wij geen gebruik van advertenties. Dit willen wij graag zo houden maar helaas kost het onderhoud van deze site veel geld. Wij hopen dan ook dat dagboekhouders snel overstappen naar een VIP abonnement of dat vaste lezers een VIP abonnement cadeau doen aan hun favoriete reizigers.
Als VIP steun je WaarBenJij.nu en krijg je als dank 25% korting op een foto-album. Deze korting is bij een uitgebreid boek veelal groter dan de kosten van een VIP-abonnement dus alleen hierdoor is het al de moeite waard
Wij leveren de mooiste fotoalbums met persoonlijke aandacht. Bundel je verslagen en foto's en maak een tastbare herinnering van een onvergetelijk avontuur.
Jogjakarta - Indonesië 
