)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[rel] => next
[href] => /reisverslagen/p/2
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype Object
(
[_defaultDoctype:protected] => HTML4_LOOSE
[_registry:protected] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[doctypes] => Array
(
[XHTML11] =>
[XHTML1_STRICT] =>
[XHTML1_TRANSITIONAL] =>
[XHTML1_FRAMESET] =>
[XHTML1_RDFA] =>
[XHTML_BASIC1] =>
[XHTML5] =>
[HTML4_STRICT] =>
[HTML4_LOOSE] =>
[HTML4_FRAMESET] =>
[HTML5] =>
)
[doctype] => HTML4_LOOSE
)
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_Doctype
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink Object
(
[_itemKeys:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => href
[2] => hreflang
[3] => id
[4] => media
[5] => rel
[6] => rev
[7] => type
[8] => title
[9] => extras
[10] => sizes
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadLink
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[rel] => next
[href] => /reisverslagen/p/2
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[rel] => next
[href] => /reisverslagen/p/2
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[rel] => next
[href] => /reisverslagen/p/2
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_InlineScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[rel] => next
[href] => /reisverslagen/p/2
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[_translate:protected] =>
[_translator:protected] =>
[_defaultAttachOrder:protected] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[rel] => next
[href] => /reisverslagen/p/2
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop Object
(
[partialCounter:protected] => 15
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial Object
(
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Url] => Zend_View_Helper_Url Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
)
[_helperLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_helperLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filter:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterClass:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_escape:Zend_View_Abstract:private] => htmlspecialchars
[_encoding:Zend_View_Abstract:private] => UTF-8
[_lfiProtectionOn:Zend_View_Abstract:private] => 1
[_loaders:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[filter] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Filter_] => Array
(
[0] => Zend/View/Filter/
[1] => ./views/filters/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/filters/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
[helper] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
[HeadMeta] => Zend_View_Helper_HeadMeta
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop
[Slugify] => TravelLog\View\Helper\Slugify
[DateTime] => TravelLog\View\Helper\DateTime
[Url] => Zend_View_Helper_Url
[ClickTracking] => TravelLog\View\Helper\ClickTracking
[TruncateWords] => TravelLog\View\Helper\TruncateWords
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Helper_] => Array
(
[0] => Zend/View/Helper/
[1] => ./views/helpers/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/helpers/
)
[TravelLog\View\Helper\] => Array
(
[0] => /srv/www/tl-www/website/application/library/TravelLog/View/Helper/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
)
[_loaderTypes:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[0] => filter
[1] => helper
)
[_strictVars:Zend_View_Abstract:private] =>
[module] => home
[controller] => reports
[action] => index
[currentUserId] => 0
[currentUserName] =>
[domainName] => waarbenjij.nu
[protocol] => https://
[cdnRoot] => https://cdn.easyapps.nl/
[cdn] => https://cdn.easyapps.nl/578/
[notificationWindow] =>
[customBannerParameters] => Array
(
)
[analyticsDomain] => .waarbenjij.nu
[analyticsCode] => UA-109425-7
[analyticsClickTracking] =>
[allContinents] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 1
[name] => Afrika
[nameSlugified] => afrika
[nameSlugifiedCrc32] => 1586791595
[info] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 2
[name] => Azië
[nameSlugified] => azie
[nameSlugifiedCrc32] => 1918887877
[info] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 3
[name] => Centraal-Amerika
[nameSlugified] => centraal-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 4250903019
[info] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 4
[name] => Europa
[nameSlugified] => europa
[nameSlugifiedCrc32] => 1342086343
[info] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 5
[name] => Midden Oosten
[nameSlugified] => midden-oosten
[nameSlugifiedCrc32] => 3432809701
[info] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 6
[name] => Noord-Amerika
[nameSlugified] => noord-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 20851603
[info] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 7
[name] => Oceanië
[nameSlugified] => oceanie
[nameSlugifiedCrc32] => 1997821390
[info] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 8
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[nameSlugifiedCrc32] => 2319586005
[info] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 9
[name] => Zuid-Amerika
[nameSlugified] => zuid-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 2250637612
[info] =>
)
)
[allCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 209
[isoCode] => af
[name] => Afghanistan
[nameSlugified] => afghanistan
[continentId] => 2
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 254
[isoCode] => ax
[name] => Åland
[nameSlugified] => aland
[continentId] => 4
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 242
[isoCode] => us
[name] => Alaska
[nameSlugified] => alaska
[continentId] => 6
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 1
[isoCode] => al
[name] => Albanië
[nameSlugified] => albanie
[continentId] => 4
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 2
[isoCode] => dz
[name] => Algerije
[nameSlugified] => algerije
[continentId] => 1
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 3
[isoCode] => as
[name] => Amerikaans Samoa
[nameSlugified] => amerikaans-samoa
[continentId] => 7
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[isoCode] => vi
[name] => Amerikaanse maagdeneilanden
[nameSlugified] => amerikaanse-maagdeneilanden
[continentId] => 3
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 4
[isoCode] => ad
[name] => Andorra
[nameSlugified] => andorra
[continentId] => 4
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 5
[isoCode] => ao
[name] => Angola
[nameSlugified] => angola
[continentId] => 1
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 6
[isoCode] => ai
[name] => Anguilla
[nameSlugified] => anguilla
[continentId] => 3
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 212
[isoCode] => aq
[name] => Antarctica
[nameSlugified] => antarctica
[continentId] => 9
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 7
[isoCode] => ag
[name] => Antigua
[nameSlugified] => antigua
[continentId] => 3
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[isoCode] => ar
[name] => Argentinië
[nameSlugified] => argentinie
[continentId] => 9
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 9
[isoCode] => am
[name] => Armenië
[nameSlugified] => armenie
[continentId] => 2
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[isoCode] => aw
[name] => Aruba
[nameSlugified] => aruba
[continentId] => 3
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[isoCode] => au
[name] => Australië
[nameSlugified] => australie
[continentId] => 7
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 13
[isoCode] => az
[name] => Azerbeidjan
[nameSlugified] => azerbeidjan
[continentId] => 2
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[isoCode] => bs
[name] => Bahama's
[nameSlugified] => bahama-s
[continentId] => 3
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 15
[isoCode] => bh
[name] => Bahrain
[nameSlugified] => bahrain
[continentId] => 5
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 16
[isoCode] => bd
[name] => Bangladesh
[nameSlugified] => bangladesh
[continentId] => 2
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 17
[isoCode] => bb
[name] => Barbados
[nameSlugified] => barbados
[continentId] => 3
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[isoCode] => be
[name] => België
[nameSlugified] => belgie
[continentId] => 4
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 20
[isoCode] => bz
[name] => Belize
[nameSlugified] => belize
[continentId] => 1
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 21
[isoCode] => bj
[name] => Benin
[nameSlugified] => benin
[continentId] => 1
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 22
[isoCode] => bm
[name] => Bermuda
[nameSlugified] => bermuda
[continentId] => 6
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 23
[isoCode] => bt
[name] => Bhutan
[nameSlugified] => bhutan
[continentId] => 2
)
[26] => stdClass Object
(
[countryId] => 24
[isoCode] => bo
[name] => Bolivia
[nameSlugified] => bolivia
[continentId] => 9
)
[27] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[isoCode] => bq
[name] => Bonaire
[nameSlugified] => bonaire
[continentId] => 9
)
[28] => stdClass Object
(
[countryId] => 217
[isoCode] => ba
[name] => Bosnië en Herzegovina
[nameSlugified] => bosnie-en-herzegovina
[continentId] => 4
)
[29] => stdClass Object
(
[countryId] => 25
[isoCode] => bw
[name] => Botswana
[nameSlugified] => botswana
[continentId] => 1
)
[30] => stdClass Object
(
[countryId] => 226
[isoCode] => bv
[name] => Bouve Eilanden
[nameSlugified] => bouve-eilanden
[continentId] => 7
)
[31] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[isoCode] => br
[name] => Brazilië
[nameSlugified] => brazilie
[continentId] => 9
)
[32] => stdClass Object
(
[countryId] => 229
[isoCode] => io
[name] => Brits Territorium
[nameSlugified] => brits-territorium
[continentId] => 2
)
[33] => stdClass Object
(
[countryId] => 27
[isoCode] => vg
[name] => Britse maagdeneilanden
[nameSlugified] => britse-maagdeneilanden
[continentId] => 7
)
[34] => stdClass Object
(
[countryId] => 28
[isoCode] => bn
[name] => Brunei
[nameSlugified] => brunei
[continentId] => 2
)
[35] => stdClass Object
(
[countryId] => 29
[isoCode] => bg
[name] => Bulgarije
[nameSlugified] => bulgarije
[continentId] => 4
)
[36] => stdClass Object
(
[countryId] => 30
[isoCode] => bf
[name] => Burkina Faso
[nameSlugified] => burkina-faso
[continentId] => 1
)
[37] => stdClass Object
(
[countryId] => 31
[isoCode] => bi
[name] => Burundi
[nameSlugified] => burundi
[continentId] => 1
)
[38] => stdClass Object
(
[countryId] => 32
[isoCode] => kh
[name] => Cambodja
[nameSlugified] => cambodja
[continentId] => 2
)
[39] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[isoCode] => ca
[name] => Canada
[nameSlugified] => canada
[continentId] => 6
)
[40] => stdClass Object
(
[countryId] => 36
[isoCode] => ky
[name] => Cayman Eilanden
[nameSlugified] => cayman-eilanden
[continentId] => 3
)
[41] => stdClass Object
(
[countryId] => 37
[isoCode] => cf
[name] => Centraal Afrikaanse Republiek
[nameSlugified] => centraal-afrikaanse-republiek
[continentId] => 1
)
[42] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[isoCode] => cl
[name] => Chili
[nameSlugified] => chili
[continentId] => 9
)
[43] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[isoCode] => cn
[name] => China
[nameSlugified] => china
[continentId] => 2
)
[44] => stdClass Object
(
[countryId] => 42
[isoCode] => co
[name] => Colombia
[nameSlugified] => colombia
[continentId] => 9
)
[45] => stdClass Object
(
[countryId] => 231
[isoCode] => km
[name] => Comoros
[nameSlugified] => comoros
[continentId] => 7
)
[46] => stdClass Object
(
[countryId] => 43
[isoCode] => cg
[name] => Congo - Brazzaville
[nameSlugified] => congo-brazzaville
[continentId] => 1
)
[47] => stdClass Object
(
[countryId] => 44
[isoCode] => cd
[name] => Congo, Democratische Republiek v
[nameSlugified] => congo-democratische-republiek-v
[continentId] => 1
)
[48] => stdClass Object
(
[countryId] => 45
[isoCode] => ck
[name] => Cook Eilanden
[nameSlugified] => cook-eilanden
[continentId] => 7
)
[49] => stdClass Object
(
[countryId] => 46
[isoCode] => cr
[name] => Costa Rica
[nameSlugified] => costa-rica
[continentId] => 3
)
[50] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[isoCode] => cu
[name] => Cuba
[nameSlugified] => cuba
[continentId] => 3
)
[51] => stdClass Object
(
[countryId] => 251
[isoCode] => cw
[name] => Curaçao
[nameSlugified] => curacao
[continentId] => 9
)
[52] => stdClass Object
(
[countryId] => 48
[isoCode] => cy
[name] => Cyprus
[nameSlugified] => cyprus
[continentId] => 5
)
[53] => stdClass Object
(
[countryId] => 249
[isoCode] => gx
[name] => De ruimte
[nameSlugified] => de-ruimte
[continentId] => 0
)
[54] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[isoCode] => dk
[name] => Denemarken
[nameSlugified] => denemarken
[continentId] => 4
)
[55] => stdClass Object
(
[countryId] => 51
[isoCode] => dj
[name] => Djibouti
[nameSlugified] => djibouti
[continentId] => 1
)
[56] => stdClass Object
(
[countryId] => 52
[isoCode] => dm
[name] => Dominica
[nameSlugified] => dominica
[continentId] => 3
)
[57] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[isoCode] => do
[name] => Dominicaanse Republiek
[nameSlugified] => dominicaanse-republiek
[continentId] => 3
)
[58] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[isoCode] => de
[name] => Duitsland
[nameSlugified] => duitsland
[continentId] => 4
)
[59] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[isoCode] => ec
[name] => Ecuador
[nameSlugified] => ecuador
[continentId] => 9
)
[60] => stdClass Object
(
[countryId] => 55
[isoCode] => eg
[name] => Egypte
[nameSlugified] => egypte
[continentId] => 1
)
[61] => stdClass Object
(
[countryId] => 56
[isoCode] => sv
[name] => El Salvador
[nameSlugified] => el-salvador
[continentId] => 3
)
[62] => stdClass Object
(
[countryId] => 57
[isoCode] => gq
[name] => Equatoriaal Guinea
[nameSlugified] => equatoriaal-guinea
[continentId] => 1
)
[63] => stdClass Object
(
[countryId] => 58
[isoCode] => er
[name] => Eritrea
[nameSlugified] => eritrea
[continentId] => 1
)
[64] => stdClass Object
(
[countryId] => 59
[isoCode] => ee
[name] => Estland
[nameSlugified] => estland
[continentId] => 4
)
[65] => stdClass Object
(
[countryId] => 60
[isoCode] => et
[name] => Ethiopië
[nameSlugified] => ethiopie
[continentId] => 1
)
[66] => stdClass Object
(
[countryId] => 219
[isoCode] => fk
[name] => Falkland Eilanden
[nameSlugified] => falkland-eilanden
[continentId] => 9
)
[67] => stdClass Object
(
[countryId] => 61
[isoCode] => fo
[name] => Faroe eilanden
[nameSlugified] => faroe-eilanden
[continentId] => 4
)
[68] => stdClass Object
(
[countryId] => 62
[isoCode] => fj
[name] => Fiji
[nameSlugified] => fiji
[continentId] => 7
)
[69] => stdClass Object
(
[countryId] => 148
[isoCode] => ph
[name] => Filipijnen
[nameSlugified] => filipijnen
[continentId] => 2
)
[70] => stdClass Object
(
[countryId] => 63
[isoCode] => fi
[name] => Finland
[nameSlugified] => finland
[continentId] => 4
)
[71] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[isoCode] => fr
[name] => Frankrijk
[nameSlugified] => frankrijk
[continentId] => 4
)
[72] => stdClass Object
(
[countryId] => 65
[isoCode] => gf
[name] => Frans Guiana
[nameSlugified] => frans-guiana
[continentId] => 9
)
[73] => stdClass Object
(
[countryId] => 66
[isoCode] => pf
[name] => Frans Polynesië
[nameSlugified] => frans-polynesie
[continentId] => 7
)
[74] => stdClass Object
(
[countryId] => 67
[isoCode] => ga
[name] => Gabon
[nameSlugified] => gabon
[continentId] => 1
)
[75] => stdClass Object
(
[countryId] => 68
[isoCode] => gm
[name] => Gambia
[nameSlugified] => gambia
[continentId] => 1
)
[76] => stdClass Object
(
[countryId] => 69
[isoCode] => ge
[name] => Georgië
[nameSlugified] => georgie
[continentId] => 2
)
[77] => stdClass Object
(
[countryId] => 71
[isoCode] => gh
[name] => Ghana
[nameSlugified] => ghana
[continentId] => 1
)
[78] => stdClass Object
(
[countryId] => 72
[isoCode] => gi
[name] => Gibraltar
[nameSlugified] => gibraltar
[continentId] => 4
)
[79] => stdClass Object
(
[countryId] => 73
[isoCode] => gd
[name] => Granada
[nameSlugified] => granada
[continentId] => 4
)
[80] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[isoCode] => gr
[name] => Griekenland
[nameSlugified] => griekenland
[continentId] => 4
)
[81] => stdClass Object
(
[countryId] => 75
[isoCode] => gl
[name] => Groenland
[nameSlugified] => groenland
[continentId] => 4
)
[82] => stdClass Object
(
[countryId] => 76
[isoCode] => gp
[name] => Guadeloupe
[nameSlugified] => guadeloupe
[continentId] => 3
)
[83] => stdClass Object
(
[countryId] => 77
[isoCode] => gu
[name] => Guam
[nameSlugified] => guam
[continentId] => 7
)
[84] => stdClass Object
(
[countryId] => 78
[isoCode] => gt
[name] => Guatemala
[nameSlugified] => guatemala
[continentId] => 3
)
[85] => stdClass Object
(
[countryId] => 80
[isoCode] => gn
[name] => Guinea
[nameSlugified] => guinea
[continentId] => 1
)
[86] => stdClass Object
(
[countryId] => 79
[isoCode] => gw
[name] => Guinea-Bissau
[nameSlugified] => guinea-bissau
[continentId] => 1
)
[87] => stdClass Object
(
[countryId] => 81
[isoCode] => gy
[name] => Guyana
[nameSlugified] => guyana
[continentId] => 9
)
[88] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[isoCode] => ht
[name] => Haïti
[nameSlugified] => haiti
[continentId] => 3
)
[89] => stdClass Object
(
[countryId] => 248
[isoCode] => hi
[name] => Hawaï
[nameSlugified] => hawai
[continentId] => 6
)
[90] => stdClass Object
(
[countryId] => 228
[isoCode] => hm
[name] => Heard en Mc Donald Eilanden
[nameSlugified] => heard-en-mc-donald-eilanden
[continentId] => 7
)
[91] => stdClass Object
(
[countryId] => 83
[isoCode] => hn
[name] => Honduras
[nameSlugified] => honduras
[continentId] => 3
)
[92] => stdClass Object
(
[countryId] => 84
[isoCode] => hk
[name] => Hong Kong
[nameSlugified] => hong-kong
[continentId] => 2
)
[93] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[isoCode] => hu
[name] => Hongarije
[nameSlugified] => hongarije
[continentId] => 4
)
[94] => stdClass Object
(
[countryId] => 91
[isoCode] => ie
[name] => Ierland
[nameSlugified] => ierland
[continentId] => 4
)
[95] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[isoCode] => is
[name] => IJsland
[nameSlugified] => ijsland
[continentId] => 4
)
[96] => stdClass Object
(
[countryId] => 87
[isoCode] => in
[name] => India
[nameSlugified] => india
[continentId] => 2
)
[97] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[isoCode] => id
[name] => Indonesië
[nameSlugified] => indonesie
[continentId] => 2
)
[98] => stdClass Object
(
[countryId] => 90
[isoCode] => iq
[name] => Irak
[nameSlugified] => irak
[continentId] => 5
)
[99] => stdClass Object
(
[countryId] => 89
[isoCode] => ir
[name] => Iran
[nameSlugified] => iran
[continentId] => 5
)
[100] => stdClass Object
(
[countryId] => 92
[isoCode] => il
[name] => Israel
[nameSlugified] => israel
[continentId] => 5
)
[101] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[isoCode] => it
[name] => Italië
[nameSlugified] => italie
[continentId] => 4
)
[102] => stdClass Object
(
[countryId] => 94
[isoCode] => ci
[name] => Ivoorkust
[nameSlugified] => ivoorkust
[continentId] => 1
)
[103] => stdClass Object
(
[countryId] => 95
[isoCode] => jm
[name] => Jamaica
[nameSlugified] => jamaica
[continentId] => 3
)
[104] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[isoCode] => jp
[name] => Japan
[nameSlugified] => japan
[continentId] => 2
)
[105] => stdClass Object
(
[countryId] => 203
[isoCode] => ye
[name] => Jemen
[nameSlugified] => jemen
[continentId] => 5
)
[106] => stdClass Object
(
[countryId] => 97
[isoCode] => jo
[name] => Jordanië
[nameSlugified] => jordanie
[continentId] => 5
)
[107] => stdClass Object
(
[countryId] => 35
[isoCode] => cv
[name] => Kaap Verdië
[nameSlugified] => kaap-verdie
[continentId] => 3
)
[108] => stdClass Object
(
[countryId] => 33
[isoCode] => cm
[name] => Kameroen
[nameSlugified] => kameroen
[continentId] => 1
)
[109] => stdClass Object
(
[countryId] => 39
[isoCode] => cs
[name] => Kanaaleilanden
[nameSlugified] => kanaaleilanden
[continentId] => 4
)
[110] => stdClass Object
(
[countryId] => 98
[isoCode] => kz
[name] => Kazachstan
[nameSlugified] => kazachstan
[continentId] => 2
)
[111] => stdClass Object
(
[countryId] => 99
[isoCode] => ke
[name] => Kenia
[nameSlugified] => kenia
[continentId] => 1
)
[112] => stdClass Object
(
[countryId] => 227
[isoCode] => cx
[name] => Kerst Eiland
[nameSlugified] => kerst-eiland
[continentId] => 7
)
[113] => stdClass Object
(
[countryId] => 230
[isoCode] => ki
[name] => Kiribati
[nameSlugified] => kiribati
[continentId] => 7
)
[114] => stdClass Object
(
[countryId] => 100
[isoCode] => kw
[name] => Koeweit
[nameSlugified] => koeweit
[continentId] => 5
)
[115] => stdClass Object
(
[countryId] => 243
[isoCode] => kx
[name] => Kosovo
[nameSlugified] => kosovo
[continentId] => 4
)
[116] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[isoCode] => hr
[name] => Kroatië
[nameSlugified] => kroatie
[continentId] => 4
)
[117] => stdClass Object
(
[countryId] => 101
[isoCode] => kg
[name] => Kyrgizië
[nameSlugified] => kyrgizie
[continentId] => 2
)
[118] => stdClass Object
(
[countryId] => 102
[isoCode] => la
[name] => Laos
[nameSlugified] => laos
[continentId] => 2
)
[119] => stdClass Object
(
[countryId] => 105
[isoCode] => ls
[name] => Lesotho
[nameSlugified] => lesotho
[continentId] => 1
)
[120] => stdClass Object
(
[countryId] => 103
[isoCode] => lv
[name] => Letland
[nameSlugified] => letland
[continentId] => 4
)
[121] => stdClass Object
(
[countryId] => 104
[isoCode] => lb
[name] => Libanon
[nameSlugified] => libanon
[continentId] => 5
)
[122] => stdClass Object
(
[countryId] => 106
[isoCode] => lr
[name] => Liberië
[nameSlugified] => liberie
[continentId] => 1
)
[123] => stdClass Object
(
[countryId] => 107
[isoCode] => ly
[name] => Libië
[nameSlugified] => libie
[continentId] => 1
)
[124] => stdClass Object
(
[countryId] => 108
[isoCode] => li
[name] => Liechtenstein
[nameSlugified] => liechtenstein
[continentId] => 4
)
[125] => stdClass Object
(
[countryId] => 109
[isoCode] => lt
[name] => Litouwen
[nameSlugified] => litouwen
[continentId] => 4
)
[126] => stdClass Object
(
[countryId] => 110
[isoCode] => lu
[name] => Luxemburg
[nameSlugified] => luxemburg
[continentId] => 4
)
[127] => stdClass Object
(
[countryId] => 111
[isoCode] => mo
[name] => Macau
[nameSlugified] => macau
[continentId] => 2
)
[128] => stdClass Object
(
[countryId] => 112
[isoCode] => mk
[name] => Macedonië
[nameSlugified] => macedonie
[continentId] => 4
)
[129] => stdClass Object
(
[countryId] => 113
[isoCode] => mg
[name] => Madagascar
[nameSlugified] => madagascar
[continentId] => 1
)
[130] => stdClass Object
(
[countryId] => 114
[isoCode] => mw
[name] => Malawi
[nameSlugified] => malawi
[continentId] => 1
)
[131] => stdClass Object
(
[countryId] => 221
[isoCode] => mv
[name] => Malediven
[nameSlugified] => malediven
[continentId] => 2
)
[132] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[isoCode] => my
[name] => Maleisië
[nameSlugified] => maleisie
[continentId] => 2
)
[133] => stdClass Object
(
[countryId] => 116
[isoCode] => ml
[name] => Mali
[nameSlugified] => mali
[continentId] => 1
)
[134] => stdClass Object
(
[countryId] => 117
[isoCode] => mt
[name] => Malta
[nameSlugified] => malta
[continentId] => 4
)
[135] => stdClass Object
(
[countryId] => 128
[isoCode] => ma
[name] => Marokko
[nameSlugified] => marokko
[continentId] => 1
)
[136] => stdClass Object
(
[countryId] => 118
[isoCode] => mh
[name] => Marshall eilanden
[nameSlugified] => marshall-eilanden
[continentId] => 7
)
[137] => stdClass Object
(
[countryId] => 119
[isoCode] => mq
[name] => Martinique
[nameSlugified] => martinique
[continentId] => 3
)
[138] => stdClass Object
(
[countryId] => 120
[isoCode] => mr
[name] => Mauritanië
[nameSlugified] => mauritanie
[continentId] => 1
)
[139] => stdClass Object
(
[countryId] => 121
[isoCode] => mu
[name] => Mauritius
[nameSlugified] => mauritius
[continentId] => 3
)
[140] => stdClass Object
(
[countryId] => 241
[isoCode] => yt
[name] => Mayotte
[nameSlugified] => mayotte
[continentId] => 7
)
[141] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[isoCode] => mx
[name] => Mexico
[nameSlugified] => mexico
[continentId] => 6
)
[142] => stdClass Object
(
[countryId] => 123
[isoCode] => fm
[name] => Micronesië
[nameSlugified] => micronesie
[continentId] => 7
)
[143] => stdClass Object
(
[countryId] => 124
[isoCode] => md
[name] => Moldavië
[nameSlugified] => moldavie
[continentId] => 4
)
[144] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[isoCode] => mc
[name] => Monaco
[nameSlugified] => monaco
[continentId] => 4
)
[145] => stdClass Object
(
[countryId] => 126
[isoCode] => mn
[name] => Mongolië
[nameSlugified] => mongolie
[continentId] => 2
)
[146] => stdClass Object
(
[countryId] => 244
[isoCode] => me
[name] => Montenegro
[nameSlugified] => montenegro
[continentId] => 4
)
[147] => stdClass Object
(
[countryId] => 127
[isoCode] => ms
[name] => Montserat
[nameSlugified] => montserat
[continentId] => 9
)
[148] => stdClass Object
(
[countryId] => 129
[isoCode] => mz
[name] => Mozambique
[nameSlugified] => mozambique
[continentId] => 1
)
[149] => stdClass Object
(
[countryId] => 130
[isoCode] => mm
[name] => Myanmar
[nameSlugified] => myanmar
[continentId] => 2
)
[150] => stdClass Object
(
[countryId] => 131
[isoCode] => na
[name] => Namibië
[nameSlugified] => namibie
[continentId] => 1
)
[151] => stdClass Object
(
[countryId] => 233
[isoCode] => nr
[name] => Nauru
[nameSlugified] => nauru
[continentId] => 7
)
[152] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[isoCode] => nl
[name] => Nederland
[nameSlugified] => nederland
[continentId] => 4
)
[153] => stdClass Object
(
[countryId] => 133
[isoCode] => cw
[name] => Nederlandse Antillen
[nameSlugified] => nederlandse-antillen
[continentId] => 3
)
[154] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[isoCode] => np
[name] => Nepal
[nameSlugified] => nepal
[continentId] => 2
)
[155] => stdClass Object
(
[countryId] => 137
[isoCode] => ni
[name] => Nicaragua
[nameSlugified] => nicaragua
[continentId] => 3
)
[156] => stdClass Object
(
[countryId] => 135
[isoCode] => nc
[name] => Nieuw Caledonië
[nameSlugified] => nieuw-caledonie
[continentId] => 7
)
[157] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[isoCode] => nz
[name] => Nieuw Zeeland
[nameSlugified] => nieuw-zeeland
[continentId] => 7
)
[158] => stdClass Object
(
[countryId] => 138
[isoCode] => ne
[name] => Niger
[nameSlugified] => niger
[continentId] => 1
)
[159] => stdClass Object
(
[countryId] => 139
[isoCode] => ng
[name] => Nigeria
[nameSlugified] => nigeria
[continentId] => 1
)
[160] => stdClass Object
(
[countryId] => 234
[isoCode] => nu
[name] => Niue
[nameSlugified] => niue
[continentId] => 7
)
[161] => stdClass Object
(
[countryId] => 210
[isoCode] => kp
[name] => Noord-Korea
[nameSlugified] => noord-korea
[continentId] => 2
)
[162] => stdClass Object
(
[countryId] => 216
[isoCode] => nt
[name] => Noordpool
[nameSlugified] => noordpool
[continentId] => 4
)
[163] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[isoCode] => no
[name] => Noorwegen
[nameSlugified] => noorwegen
[continentId] => 4
)
[164] => stdClass Object
(
[countryId] => 232
[isoCode] => nf
[name] => Norfolk Eilanden
[nameSlugified] => norfolk-eilanden
[continentId] => 7
)
[165] => stdClass Object
(
[countryId] => 191
[isoCode] => ug
[name] => Oeganda
[nameSlugified] => oeganda
[continentId] => 1
)
[166] => stdClass Object
(
[countryId] => 192
[isoCode] => ua
[name] => Oekraïne
[nameSlugified] => oekraine
[continentId] => 4
)
[167] => stdClass Object
(
[countryId] => 197
[isoCode] => uz
[name] => Oezbekistan
[nameSlugified] => oezbekistan
[continentId] => 2
)
[168] => stdClass Object
(
[countryId] => 141
[isoCode] => om
[name] => Oman
[nameSlugified] => oman
[continentId] => 5
)
[169] => stdClass Object
(
[countryId] => 218
[isoCode] => tl
[name] => Oost Timor
[nameSlugified] => oost-timor
[continentId] => 2
)
[170] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[isoCode] => at
[name] => Oostenrijk
[nameSlugified] => oostenrijk
[continentId] => 4
)
[171] => stdClass Object
(
[countryId] => 246
[isoCode] => rn
[name] => Paaseiland
[nameSlugified] => paaseiland
[continentId] => 7
)
[172] => stdClass Object
(
[countryId] => 142
[isoCode] => pk
[name] => Pakistan
[nameSlugified] => pakistan
[continentId] => 2
)
[173] => stdClass Object
(
[countryId] => 143
[isoCode] => pw
[name] => Palau
[nameSlugified] => palau
[continentId] => 7
)
[174] => stdClass Object
(
[countryId] => 214
[isoCode] => ps
[name] => Palestina
[nameSlugified] => palestina
[continentId] => 5
)
[175] => stdClass Object
(
[countryId] => 144
[isoCode] => pa
[name] => Panama
[nameSlugified] => panama
[continentId] => 3
)
[176] => stdClass Object
(
[countryId] => 145
[isoCode] => pg
[name] => Papua Nieuw Guinea
[nameSlugified] => papua-nieuw-guinea
[continentId] => 7
)
[177] => stdClass Object
(
[countryId] => 146
[isoCode] => py
[name] => Paraguay
[nameSlugified] => paraguay
[continentId] => 9
)
[178] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[isoCode] => pe
[name] => Peru
[nameSlugified] => peru
[continentId] => 9
)
[179] => stdClass Object
(
[countryId] => 236
[isoCode] => pn
[name] => Pitcairn
[nameSlugified] => pitcairn
[continentId] => 7
)
[180] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[isoCode] => pl
[name] => Polen
[nameSlugified] => polen
[continentId] => 4
)
[181] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[isoCode] => pt
[name] => Portugal
[nameSlugified] => portugal
[continentId] => 4
)
[182] => stdClass Object
(
[countryId] => 151
[isoCode] => pr
[name] => Puerto Rico
[nameSlugified] => puerto-rico
[continentId] => 3
)
[183] => stdClass Object
(
[countryId] => 152
[isoCode] => qa
[name] => Qatar
[nameSlugified] => qatar
[continentId] => 5
)
[184] => stdClass Object
(
[countryId] => 999
[isoCode] => rr
[name] => reisinspiratie
[nameSlugified] => reisinspiratie
[continentId] => 4
)
[185] => stdClass Object
(
[countryId] => 153
[isoCode] => re
[name] => Réunion
[nameSlugified] => reunion
[continentId] => 1
)
[186] => stdClass Object
(
[countryId] => 154
[isoCode] => ro
[name] => Roemenië
[nameSlugified] => roemenie
[continentId] => 4
)
[187] => stdClass Object
(
[countryId] => 155
[isoCode] => ru
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[continentId] => 4
)
[188] => stdClass Object
(
[countryId] => 156
[isoCode] => rw
[name] => Rwanda
[nameSlugified] => rwanda
[continentId] => 1
)
[189] => stdClass Object
(
[countryId] => 157
[isoCode] => mp
[name] => Saipan
[nameSlugified] => saipan
[continentId] => 7
)
[190] => stdClass Object
(
[countryId] => 222
[isoCode] => ws
[name] => Samoa
[nameSlugified] => samoa
[continentId] => 7
)
[191] => stdClass Object
(
[countryId] => 158
[isoCode] => sm
[name] => San Marino
[nameSlugified] => san-marino
[continentId] => 4
)
[192] => stdClass Object
(
[countryId] => 239
[isoCode] => st
[name] => Sao Tome en Principe
[nameSlugified] => sao-tome-en-principe
[continentId] => 1
)
[193] => stdClass Object
(
[countryId] => 159
[isoCode] => sa
[name] => Saudi Arabië
[nameSlugified] => saudi-arabie
[continentId] => 5
)
[194] => stdClass Object
(
[countryId] => 160
[isoCode] => sn
[name] => Senegal
[nameSlugified] => senegal
[continentId] => 1
)
[195] => stdClass Object
(
[countryId] => 247
[isoCode] => rs
[name] => Servië
[nameSlugified] => servie
[continentId] => 4
)
[196] => stdClass Object
(
[countryId] => 207
[isoCode] => yu
[name] => Servie en Montenegro
[nameSlugified] => servie-en-montenegro
[continentId] => 4
)
[197] => stdClass Object
(
[countryId] => 161
[isoCode] => sc
[name] => Seychellen
[nameSlugified] => seychellen
[continentId] => 1
)
[198] => stdClass Object
(
[countryId] => 162
[isoCode] => sl
[name] => Sierra Leone
[nameSlugified] => sierra-leone
[continentId] => 1
)
[199] => stdClass Object
(
[countryId] => 163
[isoCode] => sg
[name] => Singapore
[nameSlugified] => singapore
[continentId] => 2
)
[200] => stdClass Object
(
[countryId] => 238
[isoCode] => sh
[name] => Sint Helena
[nameSlugified] => sint-helena
[continentId] => 7
)
[201] => stdClass Object
(
[countryId] => 253
[isoCode] => cx
[name] => Sint Maarten
[nameSlugified] => sint-maarten
[continentId] => 3
)
[202] => stdClass Object
(
[countryId] => 235
[isoCode] => pm
[name] => Sint Pierre en Miquelon
[nameSlugified] => sint-pierre-en-miquelon
[continentId] => 7
)
[203] => stdClass Object
(
[countryId] => 165
[isoCode] => si
[name] => Slovenië
[nameSlugified] => slovenie
[continentId] => 4
)
[204] => stdClass Object
(
[countryId] => 164
[isoCode] => sk
[name] => Slowaakse Republiek
[nameSlugified] => slowaakse-republiek
[continentId] => 4
)
[205] => stdClass Object
(
[countryId] => 175
[isoCode] => sd
[name] => Soedan
[nameSlugified] => soedan
[continentId] => 1
)
[206] => stdClass Object
(
[countryId] => 237
[isoCode] => sb
[name] => Solomon Eilanden
[nameSlugified] => solomon-eilanden
[continentId] => 7
)
[207] => stdClass Object
(
[countryId] => 166
[isoCode] => so
[name] => Somalië
[nameSlugified] => somalie
[continentId] => 1
)
[208] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => South Sudan
[nameSlugified] => south-sudan
[continentId] => 1
)
[209] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[isoCode] => es
[name] => Spanje
[nameSlugified] => spanje
[continentId] => 4
)
[210] => stdClass Object
(
[countryId] => 211
[isoCode] => sj
[name] => Spitsbergen
[nameSlugified] => spitsbergen
[continentId] => 4
)
[211] => stdClass Object
(
[countryId] => 170
[isoCode] => lk
[name] => Sri Lanka
[nameSlugified] => sri-lanka
[continentId] => 2
)
[212] => stdClass Object
(
[countryId] => 172
[isoCode] => kn
[name] => St. Kitts and Nevis
[nameSlugified] => st-kitts-and-nevis
[continentId] => 3
)
[213] => stdClass Object
(
[countryId] => 173
[isoCode] => lc
[name] => St. Lucia
[nameSlugified] => st-lucia
[continentId] => 3
)
[214] => stdClass Object
(
[countryId] => 174
[isoCode] => vc
[name] => St. Vincent
[nameSlugified] => st-vincent
[continentId] => 3
)
[215] => stdClass Object
(
[countryId] => 176
[isoCode] => sr
[name] => Suriname
[nameSlugified] => suriname
[continentId] => 9
)
[216] => stdClass Object
(
[countryId] => 177
[isoCode] => sz
[name] => Swaziland
[nameSlugified] => swaziland
[continentId] => 1
)
[217] => stdClass Object
(
[countryId] => 180
[isoCode] => sy
[name] => Syrië
[nameSlugified] => syrie
[continentId] => 5
)
[218] => stdClass Object
(
[countryId] => 181
[isoCode] => tw
[name] => Taiwan
[nameSlugified] => taiwan
[continentId] => 2
)
[219] => stdClass Object
(
[countryId] => 213
[isoCode] => tj
[name] => Tajikistan
[nameSlugified] => tajikistan
[continentId] => 2
)
[220] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[isoCode] => tz
[name] => Tanzania
[nameSlugified] => tanzania
[continentId] => 1
)
[221] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[isoCode] => th
[name] => Thailand
[nameSlugified] => thailand
[continentId] => 2
)
[222] => stdClass Object
(
[countryId] => 220
[isoCode] => tb
[name] => Tibet
[nameSlugified] => tibet
[continentId] => 2
)
[223] => stdClass Object
(
[countryId] => 184
[isoCode] => tg
[name] => Togo
[nameSlugified] => togo
[continentId] => 1
)
[224] => stdClass Object
(
[countryId] => 240
[isoCode] => tk
[name] => Tokelau
[nameSlugified] => tokelau
[continentId] => 7
)
[225] => stdClass Object
(
[countryId] => 223
[isoCode] => to
[name] => Tonga
[nameSlugified] => tonga
[continentId] => 7
)
[226] => stdClass Object
(
[countryId] => 185
[isoCode] => tt
[name] => Trinidad en Tobago
[nameSlugified] => trinidad-en-tobago
[continentId] => 3
)
[227] => stdClass Object
(
[countryId] => 38
[isoCode] => td
[name] => Tsjaad
[nameSlugified] => tsjaad
[continentId] => 1
)
[228] => stdClass Object
(
[countryId] => 49
[isoCode] => cz
[name] => Tsjechische Republiek
[nameSlugified] => tsjechische-republiek
[continentId] => 4
)
[229] => stdClass Object
(
[countryId] => 186
[isoCode] => tn
[name] => Tunesië
[nameSlugified] => tunesie
[continentId] => 1
)
[230] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[isoCode] => tr
[name] => Turkije
[nameSlugified] => turkije
[continentId] => 5
)
[231] => stdClass Object
(
[countryId] => 188
[isoCode] => tm
[name] => Turkmenistan
[nameSlugified] => turkmenistan
[continentId] => 2
)
[232] => stdClass Object
(
[countryId] => 189
[isoCode] => tc
[name] => Turkse en Caicos Eilanden
[nameSlugified] => turkse-en-caicos-eilanden
[continentId] => 3
)
[233] => stdClass Object
(
[countryId] => 245
[isoCode] => tv
[name] => Tuvalu
[nameSlugified] => tuvalu
[continentId] => 7
)
[234] => stdClass Object
(
[countryId] => 195
[isoCode] => uy
[name] => Uruguay
[nameSlugified] => uruguay
[continentId] => 9
)
[235] => stdClass Object
(
[countryId] => 198
[isoCode] => vu
[name] => Vanuatu
[nameSlugified] => vanuatu
[continentId] => 7
)
[236] => stdClass Object
(
[countryId] => 199
[isoCode] => va
[name] => Vaticaanstad
[nameSlugified] => vaticaanstad
[continentId] => 4
)
[237] => stdClass Object
(
[countryId] => 200
[isoCode] => ve
[name] => Venezuela
[nameSlugified] => venezuela
[continentId] => 9
)
[238] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[isoCode] => gb
[name] => Verenigd Koninkrijk
[nameSlugified] => verenigd-koninkrijk
[continentId] => 4
)
[239] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[isoCode] => ae
[name] => Verenigde Arabische Emiraten
[nameSlugified] => verenigde-arabische-emiraten
[continentId] => 5
)
[240] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[isoCode] => us
[name] => Verenigde Staten
[nameSlugified] => verenigde-staten
[continentId] => 6
)
[241] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[isoCode] => vn
[name] => Vietnam
[nameSlugified] => vietnam
[continentId] => 2
)
[242] => stdClass Object
(
[countryId] => 202
[isoCode] => wf
[name] => Wallis & Futuna
[nameSlugified] => wallis-futuna
[continentId] => 7
)
[243] => stdClass Object
(
[countryId] => 215
[isoCode] => eh
[name] => Westelijke Sahara
[nameSlugified] => westelijke-sahara
[continentId] => 1
)
[244] => stdClass Object
(
[countryId] => 18
[isoCode] => by
[name] => Wit-Rusland
[nameSlugified] => wit-rusland
[continentId] => 4
)
[245] => stdClass Object
(
[countryId] => 204
[isoCode] => zm
[name] => Zambia
[nameSlugified] => zambia
[continentId] => 1
)
[246] => stdClass Object
(
[countryId] => 205
[isoCode] => zw
[name] => Zimbabwe
[nameSlugified] => zimbabwe
[continentId] => 1
)
[247] => stdClass Object
(
[countryId] => 171
[isoCode] => gs
[name] => Zuid Georgia
[nameSlugified] => zuid-georgia
[continentId] => 3
)
[248] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => Zuid Sudan
[nameSlugified] => zuid-sudan
[continentId] => 1
)
[249] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[isoCode] => za
[name] => Zuid-Afrika
[nameSlugified] => zuid-afrika
[continentId] => 1
)
[250] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[isoCode] => kr
[name] => Zuid-Korea
[nameSlugified] => zuid-korea
[continentId] => 2
)
[251] => stdClass Object
(
[countryId] => 178
[isoCode] => se
[name] => Zweden
[nameSlugified] => zweden
[continentId] => 4
)
[252] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[isoCode] => ch
[name] => Zwitserland
[nameSlugified] => zwitserland
[continentId] => 4
)
)
[portalTicker] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[userId] => 282255
[username] => jacquelinehaiti
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 3
[currentContinentName] => Centraal-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => centraal-amerika
[currentCountryNameSlugified] => haiti
[currentCountryName] => Haïti
[currentCountryIsoCode] => ht
[currentCountryId] => 82
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
)
[name] => Jacqueline Weerd
[firstName] => Jacqueline
[reportsCount] => 336
[travelsCount] => 10
)
[1] => stdClass Object
(
[userId] => 179633
[username] => keessmitvietnam
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/179/633_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/179/633_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 2
[currentContinentName] => Azië
[currentContinentNameSlugified] => azie
[currentCountryNameSlugified] => vietnam
[currentCountryName] => Vietnam
[currentCountryIsoCode] => vn
[currentCountryId] => 201
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[countryName] => Vietnam
[countryIsoCode] => vn
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] => Kees Smit
[firstName] => Kees
[reportsCount] => 338
[travelsCount] => 31
)
[2] => stdClass Object
(
[userId] => 392954
[username] => dorrievb
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => portugal
[currentCountryName] => Portugal
[currentCountryIsoCode] => pt
[currentCountryId] => 150
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[countryName] => België
[countryIsoCode] => be
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[countryName] => Peru
[countryIsoCode] => pe
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
)
[name] => Dorrie Bracht
[firstName] => Dorrie
[reportsCount] => 503
[travelsCount] => 9
)
[3] => stdClass Object
(
[userId] => 380217
[username] => jirrypons
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/380/217_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/380/217_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => oostenrijk
[currentCountryName] => Oostenrijk
[currentCountryIsoCode] => at
[currentCountryId] => 12
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[countryName] => Brazilië
[countryIsoCode] => br
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[countryName] => Australië
[countryIsoCode] => au
[continentId] => 7
[continentName] => Oceanië
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 163
[countryName] => Singapore
[countryIsoCode] => sg
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 84
[countryName] => Hong Kong
[countryIsoCode] => hk
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[countryName] => Vietnam
[countryIsoCode] => vn
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[countryName] => Verenigde Arabische Emiraten
[countryIsoCode] => ae
[continentId] => 5
[continentName] => Midden Oosten
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[countryName] => Denemarken
[countryIsoCode] => dk
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[countryName] => Polen
[countryIsoCode] => pl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[countryName] => Italië
[countryIsoCode] => it
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 247
[countryName] => Servië
[countryIsoCode] => rs
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 117
[countryName] => Malta
[countryIsoCode] => mt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[countryName] => Cuba
[countryIsoCode] => cu
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[countryName] => Mexico
[countryIsoCode] => mx
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 165
[countryName] => Slovenië
[countryIsoCode] => si
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[countryName] => Kroatië
[countryIsoCode] => hr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 217
[countryName] => Bosnië en Herzegovina
[countryIsoCode] => ba
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[countryName] => Hongarije
[countryIsoCode] => hu
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 108
[countryName] => Liechtenstein
[countryIsoCode] => li
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[countryName] => Zwitserland
[countryIsoCode] => ch
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[countryName] => Duitsland
[countryIsoCode] => de
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[26] => stdClass Object
(
[countryId] => 110
[countryName] => Luxemburg
[countryIsoCode] => lu
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[27] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[countryName] => Griekenland
[countryIsoCode] => gr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[28] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[countryName] => Bonaire
[countryIsoCode] => bq
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[29] => stdClass Object
(
[countryId] => 55
[countryName] => Egypte
[countryIsoCode] => eg
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[30] => stdClass Object
(
[countryId] => 32
[countryName] => Cambodja
[countryIsoCode] => kh
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[31] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[countryName] => Ecuador
[countryIsoCode] => ec
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[32] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[countryName] => Peru
[countryIsoCode] => pe
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[33] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[countryName] => Maleisië
[countryIsoCode] => my
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[34] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[35] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] => Jirry Pons
[firstName] => Jirry
[reportsCount] => 143
[travelsCount] => 16
)
[4] => stdClass Object
(
[userId] => 383868
[username] => rollingmetal
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/383/868_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/383/868_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 2
[currentContinentName] => Azië
[currentContinentNameSlugified] => azie
[currentCountryNameSlugified] => cambodja
[currentCountryName] => Cambodja
[currentCountryIsoCode] => kh
[currentCountryId] => 32
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[countryName] => Kroatië
[countryIsoCode] => hr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[countryName] => Griekenland
[countryIsoCode] => gr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[countryName] => Turkije
[countryIsoCode] => tr
[continentId] => 5
[continentName] => Midden Oosten
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 69
[countryName] => Georgië
[countryIsoCode] => ge
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 13
[countryName] => Azerbeidjan
[countryIsoCode] => az
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 197
[countryName] => Oezbekistan
[countryIsoCode] => uz
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 101
[countryName] => Kyrgizië
[countryIsoCode] => kg
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 84
[countryName] => Hong Kong
[countryIsoCode] => hk
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[countryName] => China
[countryIsoCode] => cn
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 102
[countryName] => Laos
[countryIsoCode] => la
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[countryName] => Vietnam
[countryIsoCode] => vn
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 32
[countryName] => Cambodja
[countryIsoCode] => kh
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[countryName] => Maleisië
[countryIsoCode] => my
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[countryName] => Australië
[countryIsoCode] => au
[continentId] => 7
[continentName] => Oceanië
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[countryName] => Chili
[countryIsoCode] => cl
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[countryName] => Argentinië
[countryIsoCode] => ar
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 24
[countryName] => Bolivia
[countryIsoCode] => bo
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[countryName] => Peru
[countryIsoCode] => pe
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[countryName] => Ecuador
[countryIsoCode] => ec
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[countryName] => Italië
[countryIsoCode] => it
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 29
[countryName] => Bulgarije
[countryIsoCode] => bg
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[26] => stdClass Object
(
[countryId] => 98
[countryName] => Kazachstan
[countryIsoCode] => kz
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[27] => stdClass Object
(
[countryId] => 213
[countryName] => Tajikistan
[countryIsoCode] => tj
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[28] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[countryName] => Zuid-Korea
[countryIsoCode] => kr
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[29] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[countryName] => Japan
[countryIsoCode] => jp
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[30] => stdClass Object
(
[countryId] => 49
[countryName] => Tsjechische Republiek
[countryIsoCode] => cz
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[31] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[countryName] => Hongarije
[countryIsoCode] => hu
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[32] => stdClass Object
(
[countryId] => 154
[countryName] => Roemenië
[countryIsoCode] => ro
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[33] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[countryName] => IJsland
[countryIsoCode] => is
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[34] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[countryName] => Denemarken
[countryIsoCode] => dk
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[35] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[countryName] => Noorwegen
[countryIsoCode] => no
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[36] => stdClass Object
(
[countryId] => 59
[countryName] => Estland
[countryIsoCode] => ee
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[37] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[countryName] => Mexico
[countryIsoCode] => mx
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[38] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[countryName] => Brazilië
[countryIsoCode] => br
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[39] => stdClass Object
(
[countryId] => 81
[countryName] => Guyana
[countryIsoCode] => gy
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[40] => stdClass Object
(
[countryId] => 176
[countryName] => Suriname
[countryIsoCode] => sr
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[41] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[42] => stdClass Object
(
[countryId] => 128
[countryName] => Marokko
[countryIsoCode] => ma
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[43] => stdClass Object
(
[countryId] => 215
[countryName] => Westelijke Sahara
[countryIsoCode] => eh
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[44] => stdClass Object
(
[countryId] => 131
[countryName] => Namibië
[countryIsoCode] => na
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[45] => stdClass Object
(
[countryId] => 204
[countryName] => Zambia
[countryIsoCode] => zm
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[46] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[countryName] => Tanzania
[countryIsoCode] => tz
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[47] => stdClass Object
(
[countryId] => 114
[countryName] => Malawi
[countryIsoCode] => mw
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[48] => stdClass Object
(
[countryId] => 205
[countryName] => Zimbabwe
[countryIsoCode] => zw
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[49] => stdClass Object
(
[countryId] => 25
[countryName] => Botswana
[countryIsoCode] => bw
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[50] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[countryName] => Zuid-Afrika
[countryIsoCode] => za
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[51] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[52] => stdClass Object
(
[countryId] => 247
[countryName] => Servië
[countryIsoCode] => rs
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[53] => stdClass Object
(
[countryId] => 9
[countryName] => Armenië
[countryIsoCode] => am
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[54] => stdClass Object
(
[countryId] => 126
[countryName] => Mongolië
[countryIsoCode] => mn
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
)
[name] => Richard Dijke
[firstName] => Richard
[reportsCount] => 125
[travelsCount] => 3
)
[5] => stdClass Object
(
[userId] => 408323
[username] => Toubabo
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/408/323_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/408/323_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 1
[currentContinentName] => Afrika
[currentContinentNameSlugified] => afrika
[currentCountryNameSlugified] => gambia
[currentCountryName] => Gambia
[currentCountryIsoCode] => gm
[currentCountryId] => 68
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 68
[countryName] => Gambia
[countryIsoCode] => gm
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
)
[name] => Alied en Freek-Jan Steege
[firstName] => Alied en Freek-Jan
[reportsCount] => 124
[travelsCount] => 7
)
[6] => stdClass Object
(
[userId] => 332233
[username] => secretsofivonne
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/332/233_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/332/233_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 2
[currentContinentName] => Azië
[currentContinentNameSlugified] => azie
[currentCountryNameSlugified] => thailand
[currentCountryName] => Thailand
[currentCountryIsoCode] => th
[currentCountryId] => 183
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[countryName] => Verenigde Arabische Emiraten
[countryIsoCode] => ae
[continentId] => 5
[continentName] => Midden Oosten
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 141
[countryName] => Oman
[countryIsoCode] => om
[continentId] => 5
[continentName] => Midden Oosten
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 163
[countryName] => Singapore
[countryIsoCode] => sg
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 130
[countryName] => Myanmar
[countryIsoCode] => mm
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 87
[countryName] => India
[countryIsoCode] => in
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 29
[countryName] => Bulgarije
[countryIsoCode] => bg
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 164
[countryName] => Slowaakse Republiek
[countryIsoCode] => sk
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[name] => ivonne secret
[firstName] => ivonne
[reportsCount] => 234
[travelsCount] => 33
)
[7] => stdClass Object
(
[userId] => 328273
[username] => margotkuijsters
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/328/273_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/328/273_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 1
[currentContinentName] => Afrika
[currentContinentNameSlugified] => afrika
[currentCountryNameSlugified] => tanzania
[currentCountryName] => Tanzania
[currentCountryIsoCode] => tz
[currentCountryId] => 182
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[countryName] => Tanzania
[countryIsoCode] => tz
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 129
[countryName] => Mozambique
[countryIsoCode] => mz
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 253
[countryName] => Sint Maarten
[countryIsoCode] => cx
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[countryName] => Bonaire
[countryIsoCode] => bq
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
)
[name] => Margot Kuijsters
[firstName] => Margot
[reportsCount] => 198
[travelsCount] => 13
)
)
[latestNews] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[newsId] => 135
[date] => 2026-01-28
[title] => Van droom naar bezit: hoe je verantwoord een boot of tweede huis koopt
[text] =>
Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens iets te huren of in een druk hotel te zitten. Maar voordat je die stap zet, is het slim om eerst goed na te denken.
Een eigen boot of vakantiehuis heeft veel aantrekkingskracht: het is jouw eigen plek om tot rust te komen, weg van dagelijkse beslommeringen. Je bepaalt zelf wanneer je gaat, met wie, en hoe lang je blijft. Voor veel reizigers voelt het als een rustpunt.
Tegelijkertijd is bezit geen vanzelfsprekendheid: het brengt verplichtingen en kosten mee die je niet moet onderschatten. Een vakantiehuis of boot is geen hotel of huurwoning. Je bent verantwoordelijk voor onderhoud, stalling, verzekering en alle bijkomende lasten. Denk bijvoorbeeld aan onvoorziene uitgaven voor reparaties, extra kosten bij verhuur of seizoensgebonden beperkingen die het gebruik beïnvloeden.
Of je nu kiest voor een boot of vakantiehuis: de locatie bepaalt veel. Hoe ver is het van je ‘thuis’? Hoe vaak ga je echt? Als je slechts één of twee weekenden per jaar kunt gaan, is het de vraag of de investering de moeite waard is.
De meeste experts raden aan om vóór aankoop te huren of te logeren op een vergelijkbare plek, om te ervaren of het écht bij je past.
Bij een vakantiehuis moet je ook uitzoeken wat de lokale regels zijn. In Nederland is permanente bewoning van een recreatiewoning bijvoorbeeld niet altijd toegestaan.
Ook kan de omgeving of het seizoen invloed hebben op het gebruiksgemak. Bij een boot spelen zaken als vaargebied, ligplaatsen en bereikbaarheid een rol.
De koopprijs is vaak nog maar het begin. Denk aan overdrachtsbelasting, notariskosten en soms advieskosten. Daarna komen de vaste lasten: energie, belastingen, verzekeringen, onderhoud en eventuele park- of ligplaatskosten.
Winterstalling en antifoulingPeriodiek motoronderhoud en keuringBrandstof, waterkaarten, havengeldenEen recreatiewoning vraagt om structureel onderhoud van zowel binnen- als buitenzijde, denk aan schilderwerk, dakonderhoud, cv-installaties of tuinbeheer. Vergeet ook niet de kosten voor schoonmaak bij verhuur of een lokale beheerder.
Kostenvoorbeeld
Reken voor een bescheiden vakantiewoning op €3.000–€6.000 vaste lasten per jaar. Voor een middelgrote boot al snel €2.500–€4.000, afhankelijk van gebruik en stalling.
Wat past beter bij jou: boot of vakantiehuis?
Een boot biedt ultieme flexibiliteit. Je kunt meerdere locaties aandoen, je ‘verplaatst’ je vakantieplek als het ware. Dat is perfect voor mensen die houden van avontuur op het water en zich makkelijk kunnen aanpassen. Tegelijkertijd vraagt een boot intensief onderhoud, en zijn de jaarlijkse kosten vaak hoger dan verwacht. Zeker als je er niet zelf veel aan doet.
Een vakantiehuis is stabieler qua investering. Je kiest voor een vaste plek die je naar eigen smaak kunt inrichten en verbeteren. Bovendien kun je het huis mogelijk (deels) verhuren als je er zelf niet bent. De keerzijde: minder mobiliteit, en ook hier zijn er terugkerende kosten die vaak onderschat worden.
Let op: De waardeontwikkeling van een vakantiehuis kan aantrekkelijk zijn, maar dit is sterk afhankelijk van locatie, onderhoud en regelgeving.
Een slimme investering bescherm je met een goede verzekering
Welke keuze je ook maakt, je koopt geen luxeproduct maar een bezit met waarde. En waarde vraagt om bescherming. Het risico op schade door brand, storm, inbraak of ongelukjes is niet te vermijden maar je kunt je er wel goed tegen wapenen.
Daarom is het verstandig om je vanaf het begin goed te laten adviseren over passende verzekeringen. Eerdmans is verzekeringsspecialist voor recreatie die precies weet wat belangrijk is bij het verzekeren van een boot of vakantiehuis. Denk aan dekking voor schade, aansprakelijkheid, inboedel of milieuschade.
Wat als je droom verandert?
Een boot of vakantiehuis koop je vaak met het idee om er jarenlang van te genieten. Maar levens veranderen. Misschien gebruik je het minder dan gedacht, wil je overstappen op een ander type vaartuig of woning, of komt er een moment dat je de investering liever liquide maakt. Dan is het goed om een plan B te hebben.
- Restwaarde en marktvraag: Boten schrijven doorgaans sneller af dan recreatiewoningen. Een goed onderhouden huis op een gewilde locatie kan zijn waarde behouden of zelfs stijgen, zeker bij schaarste.
- Verkoopproces: Bij een vakantiehuis moet je denken aan een verkoopmakelaar, juridische afhandeling (zeker in het buitenland), en eventueel het afkopen van erfpacht of parkcontracten. Voor een boot: registratie, keuring en mogelijk btw-status.
- Verhuren als tussenstap: Als verkoop nog geen optie is, kun je overwegen om (tijdelijk) te verhuren om kosten te dekken. Let dan wel op extra regels, vergunningen en verzekeringseisen.
Tip: Bepaal bij aankoop al wat je ideale gebruikstermijn is. Zo kun je tijdig inspelen op veranderingen en voorkom je dat het bezit een last wordt.
Maak van jouw droom een doordacht plan
Een eigen boot of vakantiehuis kopen is fantastisch. Het kan jouw reislust en behoefte aan vrijheid vervullen. Maar de droom wordt pas echt duurzaam als je realistisch bent over kosten, tijd, onderhoud en verzekeringen.
Neem de tijd om te rekenen, plannen en vergelijken. Kijk of de investering bij je levensstijl past, en maak gebruik van de juiste expertise. Zo wordt je vakantiedroom geen zorgenpost, maar een plek waar je jaar na jaar van kunt genieten.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => van-droom-naar-bezit-hoe-je-verantwoord-een-boot-of-tweede-huis-koopt
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/135/135_1.jpg
)
[1] => stdClass Object
(
[newsId] => 136
[date] => 2025-12-30
[title] => Vrijheid onderweg begint met overzicht
[text] => De paradox van vrijheid
Reizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je nodig hebt en hoe je keuzes maakt, wordt reizen pas echt zorgeloos. Dat geldt voor alles onderweg: je route, je bagage, je geld en zelfs de manier waarop je met technologie omgaat. In een wereld waarin innovatie snel vooruitgaat draait vrijheid steeds meer om inzicht.
De voorbereiding als fundament
Spontaan reizen klinkt romantisch, maar zelfs de meest vrije avonturier plant bewust. Een goede voorbereiding betekent niet dat je alles vastlegt, maar dat je ruimte creëert voor improvisatie. Door inzicht te hebben in je budget, je documenten en je route, kun je met vertrouwen loslaten. Overzicht is geen beperking, maar een hulpmiddel. Het maakt dat je keuzes kunt maken zonder stress, omdat je weet wat je achterlaat en waar je naartoe wilt.
Rust in plaats van controle
Overzicht geeft rust. Niet omdat alles voorspelbaar wordt, maar omdat je beter weet hoe je kunt omgaan met het onverwachte. Een gemiste trein, een omweg of een vertraging voelt minder zwaar als je grip houdt op het geheel.
Digitale vrijheid onderweg
Reizen anno nu is digitaal. Van tickets tot navigatie, van reserveringen tot communicatie: bijna alles gebeurt online. Dat brengt gemak, maar ook verantwoordelijkheid. De moderne reiziger kiest bewust hoe hij technologie gebruikt. Digitale innovaties laten zien hoe transparantie en flexibiliteit hand in hand kunnen gaan. Ze helpen ons niet om méér vast te leggen, maar om slimmer te plannen.
Balans tussen plannen en genieten
De kunst van reizen is weten wanneer je moet plannen en wanneer je moet loslaten. Te veel voorbereiding kan spontaniteit doden, maar te weinig overzicht zorgt voor onrust. De balans ligt ergens in het midden. Door vooraf te bedenken wat belangrijk is, of dat nu je budget, vervoer of gezondheid is, maak je ruimte om onderweg te genieten.
Een reis zonder zorgen is een reis met aandacht
Vrijheid is niet hetzelfde als impulsiviteit. Wie met aandacht reist, ziet meer, voelt meer en beleeft meer. Overzicht helpt om dat bewustzijn vast te houden, ook in een wereld vol prikkels en keuzes.
Slim omgaan met middelen
Wie reist, weet dat geld niet alleen een praktisch hulpmiddel is, maar ook invloed heeft op rust en vrijheid. Een overzicht van wat je hebt en wat je uitgeeft voorkomt onnodige stress. Door bewust te kiezen hoe je je middelen beheert, digitaal of contant, houd je de regie. Ook nieuwe vormen van technologie, zoals ethereum, maken het makkelijker om inzicht te krijgen in waarde, transacties en mogelijkheden, waar ter wereld je ook bent.
Vrijheid is weten wat genoeg is
Een van de mooiste lessen van reizen is leren wat je écht nodig hebt. Vaak blijkt dat veel minder te zijn dan je denkt. Overzicht helpt om dat te ontdekken. Niet alleen in spullen, maar ook in keuzes. Wanneer je weet wat belangrijk is, kun je de rest loslaten. Dat geldt voor bagage, maar ook voor verwachtingen.
Inzicht als kompas
Inzicht vervangt geen avontuur, maar maakt het dieper. Het helpt je bewuster te reizen en beter te begrijpen wat je onderweg zoekt. Of het nu gaat om een lange roadtrip, een wereldreis of een weekend in eigen land: inzicht is je kompas. Het laat zien waar je vandaan komt, waar je nu bent en waar je naartoe wilt.
Vrijheid door bewust leven
Vrijheid onderweg is meer dan bewegen, het is leven met intentie. Wie bewust reist, kiest niet voor het drukste schema, maar voor het rijkste moment. Overzicht maakt dat mogelijk. In een tijd waarin reizen, technologie en financiën steeds meer met elkaar verweven zijn, wordt inzicht de sleutel tot rust. Ethereum is daar een mooi symbool van: een systeem dat draait om transparantie en autonomie, net als reizen zelf. Want echte vrijheid is niet weglopen van structuur, maar het bewust kiezen van richting.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => vrijheid-onderweg-begint-met-overzicht
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/136/136_1.jpg
)
[2] => stdClass Object
(
[newsId] => 134
[date] => 2025-12-29
[title] => De juiste reisverzekering voor jouw wereldreis
[text] => Op reis gaan is voor vele reizigers een droom die werkelijkheid wordt. Nieuwe landen ontdekken, culturen beleven, spontane beslissingen nemen en dagen lang niets plannen. Juist daarom is het belangrijk om vóór vertrek goed na te denken over je verzekering. Want stel: je breekt je enkel tijdens een hike in de bergen, of je raakt ernstig ziek in een land ver van huis. Zomaar even naar Nederland terugkeren kan dan vanwege medische en transportkosten een enorme last zijn.
Waarom een standaard reisverzekering vaak niet volstaat voor een wereldreis
Veel Nederlanders denken bij “verzekering op reis” aan hun standaard zorgverzekering plus een kortlopende reisverzekering, die ze afsluiten voor een vakantie van één à twee weken. Voor een kort weekend weg is dat vaak voldoende maar bij een wereldreis of backpacktrip gaat dat meestal niet op.
- Duur en bestemmingen: Op wereldreis verblijf je maanden tot soms jaren buiten Nederland. Veel kortlopende polissen hebben beperkingen op reisduur of aantal aaneengesloten maanden. Je bent dan misschien niet de hele duur van je reis verzekerd.
- Onverwachte omstandigheden: Reizigers doen spullen bijna voortdurend van de hand, verplaatsen zich vaak over grote afstanden, leven in wisselende omstandigheden en bezoeken soms afgelegen gebieden. Dat vergroot het risico op ongelukken, verlies of diefstal. Met een ruimere dekking ga je relaxter op reis.
- Activiteiten en avontuur: Backpacken betekent vaak hiken, duiken, scooters huren of misschien wil je nog wel iets extremers doen. Zulke activiteiten vallen meestal niet onder de basisdekking. Het is slim om dan een uitgebreidere dekking te kiezen.
Voor wereldreizigers is een goede, volledige reisverzekering die bij voorkeur wereldwijd dekking biedt daarom echt van belang.
Kies tussen kortlopend of doorlopend: wat past bij jouw reisstijl?
Als je langere tijd reist of meerdere reizen per jaar maakt, kun je het beste kiezen tussen een kortlopende of een doorlopende reisverzekering.
- Kortlopende reisverzekering: Handig voor een enkele vakantie van een paar weken; vaak goedkoper, maar met beperkingen op duur en dekking.
- Doorlopende reisverzekering: Een doorlopende polis die het hele jaar geldig is, ongeacht aantal reizen of duur. Ideaal voor reizigers die langdurig op pad zijn of regelmatig rondreizen.
Ben je voor een lange periode onderweg? Of maak je een uitgebreide rondreis? Dan is het verstandig om te kiezen voor een doorlopende reisverzekering. Je weet dan dat al je reizen het hele jaar door goed verzekerd zijn.
Let op deze dekkingen bij avontuurlijke reizen
Waar moet je daarna op letten? Niet elke reisverzekering is hetzelfde. Vooral niet als je gaat backpacken, hiken, duiken of andere avontuurlijke activiteiten onderneemt. Let bij het afsluiten op de volgende zaken:
- Werelddekking (en niet alleen Europa): Als je buiten Europa reist, is werelddekking essentieel.
- Medische kosten en spoedeisende zorg: Zorg dat ziekenhuisopname en noodzakelijke behandelingen in het buitenland vergoed zijn. Kijk zelf ook naar hoe het in het land geregeld is. Zijn er (dure)privéklinieken? Of juist niet?
- Repatriëring en medisch transport: Evacuatie of terugkeer naar Nederland moet goed geregeld zijn. Als je dit zelf moet betalen dan kunnen de kosten flink oplopen.
- Avontuurlijke activiteiten: Activiteiten als bergwandelen, duiken of scooterrijden zijn niet altijd standaard gedekt. Ga je juist naar een wintersportgebied? Dan heb je eigenlijk altijd een uitgebreide dekking nodig.
- Bagage en diefstal: Controleer wat vergoed wordt bij verlies of schade. Bereken vooraf wat de waarde is van de spullen die je meeneemt. Reis je licht of juist met heel veel dure tech?
- Aansprakelijkheid en rechtsbijstand: Zeker bij ongelukken of conflicten in het buitenland kan dit waardevol zijn. Je zit niet te wachten op een langlopend conflict als je alweer terug in Nederland bent.
Wat kost een goede dekking?
Wanneer je denkt “ik reis maar zelden” of “ik hoop dat er niets gebeurt”, kan de verleiding groot zijn om te besparen op je verzekering. Maar de financiële risico’s zijn niet te onderschatten. Een medische behandeling in het buitenland of een noodtransport naar huis kan al snel duizenden euro’s kosten. De premie voor een goede reisverzekering weegt hier ruimschoots tegenop.
Check de kleine lettertjes: veelvoorkomende uitsluitingen en voorwaarden
Een verzekeringspolis is geen garantie op zorgeloosheid. De dekking hangt sterk af van de voorwaarden. Let onder andere op:
- Maximale reisduur per reis: Ook doorlopende verzekeringen kunnen een limiet hebben.
- Uitsluiting van risicovolle activiteiten: Zoals extreme sporten of rijden zonder helm.
- Gedrag onder invloed: Schade onder invloed van alcohol of drugs wordt meestal niet vergoed.
- Eigen risico: Sommige polissen hanteren een eigen bijdrage per schadegeval.
- Verplichte melding aan alarmcentrale: Voor bepaalde situaties moet je eerst contact opnemen.
Zorgeloos op wereldreis met de juiste verzekering
Een wereldreis is een unieke ervaring vol vrijheid en avontuur die je waarschijnlijk niet snel vergeet. Maar bij die vrijheid hoort ook verantwoordelijkheid. Een goede reisverzekering voorkomt dat een ongeluk of ziekte jouw droomreis verandert in een financiële nachtmerrie.
Met een doorlopende reisverzekering ben je goed voorbereid, waar je ook naartoe gaat en kun je met een gerust hart het onbekende tegemoet. Alpina heeft een onafhankelijke vergelijker waarbij je verschillende verzekeraars met elkaar vergelijkt. Dan kun je de beste en voordeligste keuze maken voor jouw situatie.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => de-juiste-reisverzekering-voor-jouw-wereldreis
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/134/134_1.jpg
)
)
[topCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[continentId] => 6
[countryId] => 196
[reportCount] => 31
[pictureCount] => 65535
[position] => 1
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => US
[continentName] => Noord-Amerika
)
[1] => stdClass Object
(
[continentId] => 4
[countryId] => 169
[reportCount] => 22
[pictureCount] => 65535
[position] => 2
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => ES
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[continentId] => 4
[countryId] => 64
[reportCount] => 10
[pictureCount] => 65535
[position] => 3
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => FR
[continentName] => Europa
)
[3] => stdClass Object
(
[continentId] => 9
[countryId] => 42
[reportCount] => 8
[pictureCount] => 30001
[position] => 4
[countryName] => Colombia
[countryIsoCode] => CO
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[4] => stdClass Object
(
[continentId] => 4
[countryId] => 85
[reportCount] => 7
[pictureCount] => 12025
[position] => 5
[countryName] => Hongarije
[countryIsoCode] => HU
[continentName] => Europa
)
[5] => stdClass Object
(
[continentId] => 2
[countryId] => 88
[reportCount] => 7
[pictureCount] => 65535
[position] => 6
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => ID
[continentName] => Azië
)
[6] => stdClass Object
(
[continentId] => 9
[countryId] => 147
[reportCount] => 4
[pictureCount] => 65535
[position] => 7
[countryName] => Peru
[countryIsoCode] => PE
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[7] => stdClass Object
(
[continentId] => 2
[countryId] => 183
[reportCount] => 4
[pictureCount] => 65535
[position] => 8
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => TH
[continentName] => Azië
)
[8] => stdClass Object
(
[continentId] => 4
[countryId] => 140
[reportCount] => 3
[pictureCount] => 63480
[position] => 9
[countryName] => Noorwegen
[countryIsoCode] => NO
[continentName] => Europa
)
[9] => stdClass Object
(
[continentId] => 4
[countryId] => 93
[reportCount] => 3
[pictureCount] => 65535
[position] => 10
[countryName] => Italië
[countryIsoCode] => IT
[continentName] => Europa
)
)
[countryId] => 0
[countryName] =>
[continentId] => 0
[continentName] =>
[portalReports] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111128
[userId] => 342334
[countryId] => 183
[username] => edmar
[datePublication] => 2026-02-04
[photoRevision] => 0
[title] => Fiets huren? €0,80! ... koekoek ;)
[message] => 2 februari
Na een typisch thais ontbijt met rijst (zoals bijna elke dag), en het voeren van de vissen bij het hotel,rijden we met dezelfde Grab chauffeur als gisteren naar het Sukhothai Historical Park (UNESCO werelderfgoed sinds 1991). We huren een fiets voor de hele dag voor.... tadaaaaa €0,80 per fiets. Echt niet normaal! En dan wonen wij in een fietsland,wat kost dat bij ons? We moeten wel zwaar trappen, maar hè dit is dan ook geen elektrisch exemplaar ;) We beginnen bij de grootste tempel Wat Mahathat. Vanuit daar fietsen we langs een bel die we natuurlijk luiden voor good luck. We vervolgen onze weg langs o.a. Wat Sa Si, Wat Si Sawai, het prachtige Wat Phra Pai Luang en de enorme buddha (ook wel: "hij die niet bevreesd is" genoemd) van Wat Si Chum. Onderweg zien we heel veel scholieren, tja de oude hoofdstad van Thailand is natuurlijk geweldig voor een praktische les geschiedenis! We zwaaien en 'hello-en' wat af :) En ondertussen trappen we van de ene naar de andere tempel, langs vijvertjes, ruïnes vol met duiven en idyllische bruggetjes.
Hadden we het al eerder over vogels, ook hier is de Aziatische koekoek erg aanwezig. Ook horen we in dit park weer een ander irritant geluid: overal hoor je voor je gevoel het getuut van een achteruit rijdende auto. Je wordt er gek van! Wat het is geen idee, googlen levert weinig op en het is misschien dan ook niet eens een vogel.
We pakken ook het westdeel waar we richting de prachtige bergen fietsen. We fietsen langs ruïnes van tempels en buddha's, mijn slippers worden doorboort door iets super scherps, geen idee wat,het lijkt goed te gaan. We zien een hele mooie hop vogel en tempels/chedi's met Sri Lanka invloed en dus olifanten (beelden, geen echte ;). Na heel veel tempels, pakken we na het noorddeel ook nog het zuiddeel van het complex. We zien velden vol met reigers, mooie bloemen en we zien Wat Chetuphon en Wat Chedi Si Hong. Hier zijn overblijfselen te zien van 4 buddha's in verschillende poses: staand, liggend, zittend en wandelend. Ik google nog even wat het ook alweer betekent. Dus voor de geïnteresseerden:
Zittende Boeddhais de meditatiehouding:
• Betekenis:Verlichting, meditatie, en innerlijke rust. Symboliseert het overwinnen van demonen en brengt balans.
Staande Boeddha(Onderwijzende/Krachtige houding):
• Betekenis:Kracht, innerlijke groei, en het onderwijzen van de leer na de verlichting. Symboliseert het kalmeren van gevaren of het brengen van vrede (rechterhand omhoog)
Liggende Boeddha(Parinirvana-houding):
• Betekenis:De laatste momenten van Boeddha's aardse leven en de overgang naar het Nirvana (volledige rust). Symboliseert harmonie en sereniteit.
Lopende Boeddha:
• Betekenis:symboliseert gratie, innerlijke vrede en de bereidheid van Boeddha om alle voelende wezens te helpen en te begeleiden op hun pad naar verlichting.
We zien ook zo nu en dan versiering om bomen, gekleurde linten. We weten waar het voor is, want tijdens onze jungletour vertelt gids Kit dat deze worden aangebracht als offer voor geluk of om bomen te beschermen tegen omhakken, aangezien men gelooft dat er geesten in deze bomen wonen.Net zoals we weten dat de oude slingerende bomen die we jaren geleden ook zagen in Angkor What, de nieuwe bomen zijn die de dode oude eronder bomen als ware verslinden.
Na 4,5u fietsen en tempels bekijken zijn we er klaar mee. We leveren de fiets in, regelen een Grab en drinken een biertje in het stadje. Daarna koelen we af bij ons hotel! We eten weer heerlijk bij het Poo restaurant , waar ze de benen uit het lijf lopen omdat het druk is. Dus ik zeg: mai pang rai ran: niet haasten! Dat wordt goed ontvangen, met een grote glimlach. Als we spicy bestellen, worden de ogen groot en bijna vol trots met een lichte "echt"? Jaaaa!! Het is allemaal weer fanatastisch: springrolls,noodles en Pad Krapow Gai.
3 februari
Na weer een thais ontbijt en het voeren van de vissen stappen we om 8.50 in onze taxi naar Kanchanaburi. Dit is niet makkelijk om met de bus te doen, dus daarom doen we het op deze manier, het gaat overigens ook een stuk sneller! Met ruim 5u (inclusief één plasstop), zijn we er.Het hotel is een goedkoopje, op de foto's zag het er beter uit dan in het echt.. achja,voor €40 voor 2 nachten mogen we niet klagen.Het is in ieder geval schoon! We regelen een Grab en gaan op onderzoek uit.Ook hier is het weer één hoofdstraat, met de vreemdste bordjes die we tegenkomen: "get high for 50 baht", "get drunk for 10 baht", "sorry we're hangover". We lopen naar de Chong Kai Allied War cemetry. Deze Erebegraafplaats is één van de drie rustplaatsen voor de slachtoffers van de Dodenspoorlijn. De dodenspoorlijn ( Death Railway) is de beruchte Birma-Siam Spoorweg tussen het toenmalige Birma (Myanmar) en Thailand.Hier liggen de stoffelijke resten van 6.982 Australische, Britse en Nederlandsekrijgsgevangenen. De begraafplaats is door de Nederlandse overheid erkend als officieel Nederlands ereveld. We pakken een terrasje, pakken een folder voor een excursie morgen (we blijven in dubio, zelf met de trein maar dan 2u heen en 2u terug of een totale tour) en lopen naar de Bridge over the River Kwai. Het is hier druk. We lopen midden over de brug die gewoon nog in gebruik is. Het is ook indrukwekkend, zeker als de trein voorbij rijdt en iedereen aan de kant moet. We eten luxe Thais bij Keeree Tara: vis en heerlijke saté. Daarna boeken we een tour voor morgen waarbij we de Erawan watervallen aandoen, de Hellfire Pass en ca 45-60min met de trein gaan, voordat we bij de Bridge over the River Kwai eindigen. Vervolgens lopen we langs de achterbuurt, met agressieve honden waardoor we omlopen, naar een bierwinkel. Super grappig! Één van de gekochte biertjes drinken we voor de zaak op. Daarna gaan we met de Grab richting hotel, waarbij we ook nog even met een politiecontrole te maken krijgen. Gelukkig is dit daar heel normaal: "for safety", aldus onze chauffeur.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2012-03-15 02:12:07
[totalVisitorCount] => 46127
[pictureCount] => 20
[visitorCount] => 25
[author] => Erwin en Marjan
[cityName] => Sukhothai
[travelId] => 530907
[travelTitle] => Thailand
[travelTitleSlugified] => thailand
[dateDepart] => 2026-01-22
[dateReturn] => 2026-02-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/943_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/334_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => fiets-huren-0-80-koekoek
)
[1] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111127
[userId] => 332233
[countryId] => 183
[username] => secretsofivonne
[datePublication] => 2026-02-04
[photoRevision] => 0
[title] => Chiangmai, onze eerste stop
[message] => Chiangmai, de roos van het noorden
Na een lange reis van bijna 16 uur zijn we aangekomen in Chiangmai, in het noorden van Thailand. We reizen met z’n drieeen, ik, en manlief met dochter Fa.
Buiten dat er wel geklust word aan het hotel hebben we toch een rustige
kamer. Ons hotel bevind zich in de oude stad en is een oud opgeknapt pand vanuit de opium tijd. Houtenvloeren en balken in het plafond geven het de koloniale sfeer. Het vertrouwde geluid van een roepende lokroep vogel maakt dat ik weet dat ik weer in Thailand ben! We zitten in een leuke buurt met aan de overkant een plein omringd met restaurantjes waar je kan eten wat je maar lekker vind. Heerlijk om echt op z’n Thais aan een tafeltje te zitten op kleine krukjes. Iedere avond is het gezellig druk en is er live muziek.
We hebben ons inmiddels al laten masseren bij hoe toepasselijk ‘take a nap massage’, echt super!
Gisteren zijn we naar een 3D museum gegaan waar je selfies kan maken. Hylarische foto’s gemaakt. Sommige zijn zelfs bewegend en andere in een heel wonderlijke setting, echt grappig…aan het eind kon je iets drinken in een restaurant wat net leek op een stripboek, bizar!
Op een tafel lag zo’n kat met ingedeukt gezicht en geknakte oren, het had verpleegster kleding aan, en keek ons chagrijnig aan. Haar naam was Latte…voordeel voor Latte was wel dat er niemand ging zitten want de prijzen waren schrikbarend hoog.
Fa is al lekker aan het inslaan en vind alles leuk. Ik vrees dat het een uitdaging gaat worden om alle bagage het vliegtuig in te krijgen…
Een bijzonder moment was voor mij om ‘mijn monnik’ weer te zien, hij is al jaren dood maar maakt toch steeds weer indruk. Heel sereen in meditatie houding zit hij in de beroemdste tempel van Chiangmai. De wat phra singh tempel…
Vandaag zijn we met mr. Sorn, een prive gids op pad geweest. We zijn naar een bergdorp gegaan en naar de Doi Suthep tempel bovenop een berg, echt prachtig. Ik heb een klankschaal gekocht bij een oud vrouwtje, ik was de eerste die iets kocht die morgen, ze straalde en tikte mij en al haar spullen in haar kraam aan voor geluk, heel apart.
Onderweg kwamen we ook langs een oude mystieke tempel in de jungle, en hebben we prachtige watervallen gezien. De stilte en schoonheid maakt me bewust van mijn onrust in mijn benen en gezoem in mijn hoofd wat nog uit mijn systeem mag gaan de komende tijd…Ondanks de moeheid was het weer een fijne dag tot nu toe en zie ik uit naar morgen want…
Morgen ben ik jarig en ga ik naar mijn grote vrienden, de olifanten!!!
Jippie!!!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2012-01-10 11:32:58
[totalVisitorCount] => 368456
[pictureCount] => 11
[visitorCount] => 24
[author] => ivonne
[cityName] => Chiang Mai
[travelId] => 530920
[travelTitle] => Thailand 2026
[travelTitleSlugified] => thailand-2026
[dateDepart] => 2026-01-27
[dateReturn] => 2026-03-01
[showDate] => no
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/922_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/332/233_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => chiangmai-onze-eerste-stop
)
[2] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111126
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => Italiaan Nicola
[message] => febr van Ansao naarRabacal
15 km (441)
Overnachting ; Versao B
Na een luxe nacht ga ik ontbijten aan de overkant. Het plenst. Het restaurant is van dezelfde eigenaar. Ik krijg het ontbijt gratis van hem. Zo aardig.
Een uurtje later is het droog en met veel zin ga ik op pad.
De voorspellingen voor vandaag zijn heel slecht, de praktijk laat zien dat het dan altijd meevalt. Uiteraard word ik nat. Maar ik droog ook weer op. Ik mijd de bospaden. Dat is natuurlijk wel jammer. Die zijn t mooiste en het meest relaxt om te lopen. Mensen waarschuwen mij er voor; daar niet lopen. De omgeving is mooi, vooral als er soms een zonnestraaltje doorkomt. Het land is op sommige plekken ,door al die regen prachtig groen.
In een bar brandt een open haardvuur. Dat voelt fijn.
Ik lees dat vanmiddag storm Leonardo er aan komt. Dan moet ik zorgen dat ik binnen ben.
Na 15 km begint het ineens keihard te regenen. Ik ben dan in het plaatsje Rabacal. Net op tijd kan ik in het restaurant naar binnen. Hier kan ik heerlijk eten en ook heerlijk slapen. Wat een mazzelaar voel ik me.
Dus vandaag ondanks de slechte voorspellingen, weer best een fijne wandeldag.
Het is voorlopig van dag tot dagde situatie bekijken en me vooral daaraan aanpassen
Ik had een nogal flinke karafwijn bij het eten dus een dutje erna is heerlijk. En dan zie ik een zwembad naast de albergue, hier zal ik toch gebruik van moeten maken. Morgenvroeg?
Ietsje later wandelt er een Italiaan binnen, Nicola genaamd.
Als we aan de praat raken is het duidelijk dat hij erg teleurgesteld is in de camino. Zijn verwachtingen waren hoog gespannen. Hij loopt ongeveer een week en ik ben de eerste pelgrim die hij tegenkomt. Dat snapt hij al helemaal niet,hij had verwacht vele andere lopers tegen te komen ( ik snap t wel, dat met deze weersomstandigheden niet veel mensen hier zin in hebben.) Ook loopt hij op de paden, en dat is nauwelijks te doen. En hij loopt 30 km per dag. Dat is heel veel.
Verder is t gezellig, en hebben we een leuk gesprek.
We eten wat samen in de keuken, die ook al tegenvalt. Ik ben minder kritisch als hij. Ik neem het meer zoals het komt, en ik realiseer me dat je bij goedkopere hostels, minder verwachtingen moet hebben. Nicola moet dit nog leren.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 108
[author] => Dorrie
[cityName] => Rabaçal
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/911_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => italiaan-nicola
)
[3] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111124
[userId] => 298176
[countryId] => 196
[username] => flyingtothewest
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => Wandelen mmt Augie
[message] => Zondagmiddag 2-2-26
Relaxt dagje, beetje wennen aan elkaar en flink gewandeld, goed voor mijn conditie hier ook en in de middag voor de afwisseling naar Roque Valley Shopping Mall gereden, daar bij Bath [e-38] bodyworks opnieuw (dee keer op bestelling)wat gekocht en een hapje gegeten bij Texas Roadhouse.
Oohja, werd ik aangesproken in de Mall dat ik zo'n mooie huid heb, jaja, maar probeerde wel een flesje met een soort van lotion te verkopen voor maar liefst $ 389,-- A no go ofcourse, die is gek.
2 dagen verder ondertussen, beide nachten zijn goed gegaan, Augie is gelukkig ook 's nachts een goed getrainde hond, slaapt in the crate op mijn slaapkamer, maar geeft geen kik ook niet als ik er eens een keer uit moet en blijft rustig wachten tot ik hem er uit laat, dan laat ik hem wel even gelijk uit in de tuin, krijgt hij 2 scoops aan brokjes , daarna verzorg ik me zelf en ga een flinke ronde wandelen.
Had ik al verteld hoe mooi de omgeving is maar ook hoe steep soms, flink wat klimpartijen en afdalinkjes al zit je midden in de stad. Maar niet te ontkennen: Dit gebied waar Ashland ligt is geweldig.
Gisteren dan ook de moed opgepakt om the white rabbit trail te gaan lopen, maar werd door Jo al gewaarschuwd dat die best stijl is. Daar waar ik de auto geparkeerd had en ging starten viel het nog wel mee, je loopt in no time ook een bos is met leuke wandelpaden, maar ja, dan verlies ik ook gelijk weer internet en.... als je weet hoe lonely het hier kan zijn. Lees eerdere verslagen.
Dit zijn echt trails/hikes om met meerderen te lopen of je moet iemand kunnen laten weten hoe of wat. Daarom na een kwartiertje de auto naar Glenwood Park gereden waar ik Augie flink heb laten rennen met een balletje.
Voor mij ook even prima zo.
Moest even aan een leesboek denken dat ik eens gekocht heb: Echte Amerikanen lopen niet, maaaaaar ik ben in de ochtend toch even naar de Safeway GEWANDELD, ja dat kan hier, zo dichtbij, voor een kleine boodschap, want terug is het weer omhoog. Alleen ff melk en yoghurt gescoord. Verder nog een gevulde koelkast en eveneens is het huis van alle gemakken voorzien.
Veel groter dan je in 1e instantie verwacht, maar het is 2 lagen, ook vanwege de hoogte verschillen hier in Fairview Street.
Zondagmiddag kennisgemaakt met Merry and Mike, vrienden die mij een leuke wandeling hebben laten zien en waar ik Augie ook met gemak los kan laten lopen en vanmiddg 3-2-26 maak ik kennis met Victoria, eveneens een vriendin en komend uit Nederland.
Kijken wat de volgende dagen me nog brengen
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-06-21 16:22:38
[totalVisitorCount] => 147621
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 24
[author] => Ingrid
[cityName] => Ashland
[travelId] => 530875
[travelTitle] => USA again
[travelTitleSlugified] => usa-again
[dateDepart] => 2026-01-23
[dateReturn] => 2026-02-24
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/verenigde-staten,ashland
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/176_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => wandelen-mmt-augie
)
[4] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111123
[userId] => 212639
[countryId] => 134
[username] => hansjoerdsma
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => De heenreis.
[message] => Vandaag, 3 februari, begint mijn trip. Ik heb gisteren mijn reistasje gepakt, vanmorgen hoeven alleen nog maar de laptop en de telefoon in de handbagage. Omdat mijn hele trip nogal last-minute in elkaar is gedraaid, kome vannacht om 01:15 nog de laatste bevestiging binnen van mijn favoriete Azië reisbureau, Greenwood Travel. Omdat ik niet een moderne digitale nomade ben heb ik mijn e-tickets ook afgedrukt. Ik lees tenslotte ook nog steeds een papieren krant [e-1f60f] De reis kan beginnen. Ik word naar Schiphol gebracht, da's wel luxe. Normaliter ga ik met de trein, dat gaat ook prima, maar in deze kou is een charmante chauffeuse met een warme auto zeer welkom. Ik heb thuis al ingecheckt en heb mijn boarding pass uiteraard ook op papier mee. Op Schiphol hoef ik alleen nog maar mijn bagage af te geven. Na controle van mijzelf en mijn handbagage ga ik door de douane, allemaal self-service. Na de douane geef ik toe aan mijn vaste ritueel, een biertje, ongeacht het tijdstip. Daarna koop ik wat puzzelboekjes en slenter ik langzaam naar gate G3. Daar puzzel ik wat en kijk wat naar het vliegtuig dat wordt geladen. Rond 11.45 start het boarden, om 12.30 vliegen we weg. Ik heb Premium Economy geboekt, wat inhoudt dat ik veel meer beenruimte heb en gratis internet. Ik vind dat voor zo'n lange vlucht wel eens de moeite waard. Ik kom naast een Australische filmstudent te zitten die net 6 maanden in Groningen heeft gestudeerd en nu weer op weg is naar huis. Na een lekker lunch zie ik dat de twee stoelen achter ons vrij zijn. Ik verhuis naar achteren zodat we beiden nog meer ruimte hebben. Heel comfortabel. Ik krijg internet op mijn telefoon niet aan de praat, maar op mijn laptopje wel. Ik kan dus appen en dit stukje reisverslag alvast tikken.
Na toch wel een lange vlucht komen we aan in HongKong. Mijn ruimbagage is doorgelabeld naar Hanoi, daar heb ik dus geen zorgen over. Ik heb hier 1,5 uur de tijd om bij een andere gate te komen. Uiteraard eerst door immigratie, daarna weer door de veiligheidsscan. Alles lukt ruim op tijd. Bij deze korte vlucht vlieg ik gewoon cattle-class. Het verschil is pijnlijk duidelijk. Ik zit wel bulkhead, dus de benen kunnen vooruit, maar de rest is smal en krap. Voor die 5 kwartier kan dat prima. Ik maak een babbeltje met mijn Vietnamese buurvrouw die naast haar eigen taal alleen Duits spreekt. Dat lukt natuurlijk wel. Ze woont in Duitsland en is nu op vakantie naar haar familie. De ruimbagage laat een uurtje op zich wachten, maar verschijnt dan toch. Buiten het gebouw staat een chauffeur te wachten met een bordje "GWT Mr. Han Sjoerdsma". Hij rijd me in een uurtje naar het Golden Rooster hotel in het oude centrum. De dame manager is een topper. Ze regelt van alles, tekent belangrijke dingen op een kaartje en op mijn vraag waar ik een data-sim kan kopen tovert ze een 28-dagen sim uit het bureau en installeert 'm ook nog. Die mag ik afrekenen bij het uitchecken. Ik richt mijn kamer een beetje in en maak daarna een wandeling. Heerlijk, die chaos. Overal toeterende brommertjes en auto's die zich van regels niets lijken aan te trekken. Kleine gespecialiseerde winkeltjes die per straat gegroepeerd zijn. Mode, lasbedrijfjes, souvenirwinkeltjes, allemaal hun eigen straat. Het feest van de herkenning (Thailand) is begonnen, alleen lijkt het hier nog wat rauwer. Ik pin in totaal 6 miljoen Dong, je voelt je hier al snel rijk, Bij elkaar wordt er 208 euro afgeschreven, dus die munt is echt niets waard. Bedragen worden ook aangegeven min de laatste drie nullen, dus zoveel K. Terug op mijn kamer doe ik een dutje van een half uur. De manager heeft op een lijstje aangekruist waar ik eens kan gaan eten. Ik zoek er een uit en wandel erheen. Bun Cha Men wordt het, de specialiteit van deze tent. De loempia's worden buiten voor de deur gebakken, maar ik word op de eerste verdieping bij iemand aan een tafeltje gezet. Dat blijkt een Vietnamees te zijn die in Canada woont en hier op vakantie is. Een gezellige babbel en heerlijk eten! Terug op kot moet ik me er echt toe zetten om mijn verhaal af te maken, ik ben er eigenlijk te moe voor. Toch maar gedaan, waarvan dit schrijfsel het bewijs is. Op tijd erin, jetlag oplossen, morgen een vrije dag in deze leuke stad.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-12-31 04:59:49
[totalVisitorCount] => 57179
[pictureCount] => 20
[visitorCount] => 39
[author] => Han
[cityName] => Waddinxveen
[travelId] => 530934
[travelTitle] => Vietnam 2026
[travelTitleSlugified] => vietnam-2026
[dateDepart] => 2026-02-03
[dateReturn] => 2026-03-05
[showDate] => no
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/963_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/212/639_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => de-heenreis
)
[5] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111122
[userId] => 383868
[countryId] => 32
[username] => rollingmetal
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => Politie te slipper
[message] => Daar zat ik, in mijn hotel in Saigon. Ik had mezelf klemgereden: voor een Cambodjaans 'visa on arrival' had ik dollars nodig en die kon ik in Vietnam nergens krijgen. En in Vietnam raakte mijn tijd op. Ik ging nu bij zonsondergang naar Bangkok vliegen en bij zonsopgang zou ik weer terug zijn, met 45 verse dagen aan reistijd in Vietnam en misschien met dollars, zodat ik alsnog naar Cambodja kon.
Natuurlijk werden er door het lot wat spannende elementen toegevoegd aan mijn situatie. De man van het hotel stond plots aan mijn deur en wilde geld zien, terwijl ik in de ochtend reeds voor deze dag had betaald bij de jongen van de receptie, die speciaal daarvoor een fractie van zijn aandacht verplaatst had van zijn telefoon naar de buitenwereld en inmiddels niet meer op zijn plek zat. Ik ging er toch niet uitgezet worden nu ik vanavond moest vliegen? Ik beschreef de betaling in detail en de man controleerde telefonisch mijn woorden bij een getuige van de betaling. Ze klopten, maar nu zei hij dat het weekendtarief hoger was, en het was nu zaterdag. Ik betaalde bij, dat was stukken praktischer dan enig ander scenario. Daarna wilde ik voor de zekerheid een tijdelijk vliegticket kopen naar Nederland, voor het geval daarom gevraagd werd als ik morgen terugkeerde in Vietnam. Het was goed dat ik tijdig ontdekte dat ik niet meer kon inloggen op mijn e-mailaccount. Ik was genoodzaakt het ticket te laten verzenden naar mijn alternatieve e-mailadres, en het was even spitten in het geheugen om dat adres en het wachtwoord te achterhalen. Daarna kostte het de grootste moeite om het pdf-bestand met het ticket te downloaden omdat de downloadknop onder een schermbutton verstopt zat. Daarna was het over met de stress. Ik kon gaan vliegen.
Om zes uur liep ik naar de luchthaven, die op een kleine drie kilometer afstand lag. Het vliegtuig was een toestel zonder beeldschermen en met stewardessen die nog ouderwets veiligheidsinstructies gaven (opvallend was de instructie voor Vietnamezen om vóór het aanbrengen van een zuurstofmasker het gezichtsmasker af te doen). Het was een vluchtje van niks: in anderhalf uur was ik in Bangkok. Ik kon onmiddellijk euro's wisselen voor dollars. Just like that. Ik kon nu naar Cambodja. Ik ging zitten in de wachtruimte, en een paar uur later liggen. Ik had nooit gedacht te kunnen slapen op de harde banken en moest me haasten voor mijn terugvlucht. Slordig. In een mum van tijd in was ik terug in Vietnam. Naar een 'onward ticket' werd niet gevraagd. Ik kreeg weer 45 dagen maar had daar nu maar een klein deel van nodig nu ik op weg kon naar Cambodja. Ik liep terug naar mijn hotelkamer en vond de discipline om direct het een en ander in gang te zetten. Ik verzamelde vuile was en bracht die weg. Ik deed aansluitend een deel van de bevoorrading en tegen twaalven was ik terug voor de betaling van een laatste dag in dit hotel. Pas nu was er tijd voor koffie en noodles en tijd om bij te slapen. Later hervatte ik de werkzaamheden. Ik werkte een nieuw reisplan uit. Eerder was ik met fiets en al per bus van Pleiku naar Saigon gereisd om te vliegen. Nu zou ik per fiets terugkeren naar Pleiku om alsnog bij de Cambodjaanse grensovergang terecht te komen die ik eerder wilde nemen om in het noordoosten van Cambodja te fietsen. Waarschijnlijk zou ik daarna niet meer terugkeren naar Vietnam, en vanuit de Cambodjaanse hoofdstad Phnom Penh naar huis vliegen na een jaar reizen.
Mijn fietsleven kon hervat worden na zes vrijwel fietsloze dagen. De verkeerschaos van Saigon was draaglijker dan die van Bangkok negen jaar geleden. Van het een op het andere moment was ik op een weg waar het rustiger was. Ik moest er weer in komen, ik zat niet vol energie. Het was warm, dorstig weer. Ik vond dat ik op dit vlakke terrein een degelijke afstand moest neerzetten en ging lang door. Tegen vijven werd ik gepasseerd door een man. Hij vroeg waar ik vandaan kwam en reed na het antwoord weer verder. Even later reed hij opnieuw naast me, nu met een pakweg veertienjarig meisje achterop. Ze sprak zeer goed Engels en bood een slaapplaats aan bij haar en haar familie. Ik zei dat ik de voorkeur gaf aan een motel. Ze bleef proberen: 'Wij zijn vriendelijke mensen en nodigen wel vaker reizigers uit.' Ik bedankte. Nadat ze vertrokken waren zag ik ze later toch weer terug, en ze waagden een nieuwe poging. Een motel was nog ver weg, zo hoorde ik. 'En als je meegaat kun je ons Engels leren', zei ze in perfect Engels. Ik vertrouwde dit duo al lang niet meer. Ik reed nog liever uren in het donker dan mee te gaan. Ik schudde ze opnieuw af, nu voorgoed. Zes kilometer verderop was er een verlossend bord met daarop 'nha nghi' (‘motel’). Een vrolijk vrouwtje toonde me de soberste accommodatie in bijna acht weken Vietnam. Een verhoging met matras en toebehoren. Geen tafel of stoel, en in de badkamer geen wasbak, wc-bril of de gebruikelijke hygiënische douche voor na de toiletgang, noch wc-papier. Wel veel muggen, maar hun aantal nam af in de avond. Ik kon mijn draai niet vinden en begon meteen met het avondprogramma. Ik nam een koude douche, noodgedwongen maar ook met genoegen op deze plakdag. Buiten at ik een 'bun bo', noodlesoep met rundvlees. Ik begon de degelijkheid van een maaltijd als deze te waarderen, vooral de selectie groenvoer die erbij geserveerd werd. Eigenlijk zou ik net als thuis zoveel mogelijk van bewerkt voedsel moeten afblijven; ik had de vorige dag eens de ingrediënten van blikvoer bekeken en echt overal zat mononatriumglutamaat in, een hoogst ongezonde smaakversterker. (Toch ligt het in kilozakken in menige winkel; wie weet wordt het in restaurants gretig gebruikt.)
Om negen uur ging ik weer op pad. Er zouden motels zijn op circa 50, 75, 100 en 150 kilometer. De laatste 50 kilometers zouden zwaar zijn, te zwaar om de afstand in twee delen van 75 kilometer te splitsen. Ik moest de afstand in driëen hakken óf proberen deze dag 100 kilometer te rijden. De omgeving was nog niet inspirerend; ik reed niet veel door natuur. Het was een stuk warmer dan in de regio Pleiku, maar met 34°C nog niet heet. De vaart zat er goed in en ik ging de 100 kilometer netjes halen binnen de tijd, zelfs nadat de rit onderbroken was door de politie voor een paspoortcontrole. Dat was me nog niet eerder overkomen in dit land. Tien kilometer verderop was het weer raak. Nu werd ik gestopt door een jongeman in militaire kledij op een scooter. Hij droeg slippers en een helm met loshangend bandje. Hij deed wazig en deed ook geen moeite zich verstaanbaar te maken. Hij sprak vooral met anderen, over de telefoon. Ik vroeg hem zich te identificeren maar hij volstond met het wijzen op een embleem op zijn schouder. Ik vertrok, maar hij hield me vast. Nu begon hij teksten in te voeren op zijn telefoon. Ik was in een grensgebied en de politie zou mijn documenten moeten controleren. Ik typte dat ik tien kilometer eerder al was gecontroleerd, maar hij antwoordde dat dit een andere gemeente of provincie was. De 'politie' stond plots aan de overkant; ik had de agent in kwestie niet zien aankomen. Hij was in burger en droeg eveneens slippers. Ik was geneigd om ook hem om identificatie te vragen, maar liet dat achterwege omdat deze man slechts informatie gaf en verder nergens belang bij had. Via zijn telefoon liet hij weten: 'Ik ben van de grenspolitie. Je mag hier niet zonder vergunning rijden. Motels mogen geen buitenlanders toelaten. Het ligt gecompliceerd in deze regio. Je zult moeten terugkeren naar het vorige dorp en een andere route moeten nemen.' Het was kwart over vijf en ik had nog een half uur licht. Ik zat op 94 kilometer en had er nog maar 6 hoeven rijden, maar nu moest ik 19 kilometer terug, gelukkig wel meer bergafwaarts dan bergopwaarts. Ik reed snel terug. Bij de invallende duisternis deed ik mijn regenkleding aan tegen eventuele muggen, wat in deze warmte niet aangenaam was. Ik reed ook nog te ver door en moest een kilometer terug. Het eerste motel op de kaart was onherkenbaar. Ik vroeg ernaar aan een jongeman die buiten aan een tafel zat. Onmiddellijk schonk hij een glas thee voor me in en daarna verwees hij me naar de buren. Daar werd ik echter verder verwezen, naar een ander motel. Gelukkig werd me aldaar wel een kamer getoond. Ik nam er mijn intrek, dronk koffie en puzzelde op de route. Als ik nu in hetzelfde aantal dagen naar de grens wilde rijden moest ik over een alternatieve route meer kilometers gaan maken dan voorheen. Maar omdat dit geen uitgestorven bergroute was waren er overal motels en kon ik in principe dagelijks tot de avond doorfietsen. Na een douche was het al laat en ik at uit eigen voorraad. Na 115 kilometer en 1128 hoogtemeters had ik weinig energie meer en mijn avond werd niet veel langer.
Observatie: op mijn eerste reis in Vietnam, in 2013, trof ik geregeld verzuurde vrouwen aan van boven de veertig. Ik kreeg het idee dat bijna alle Vietnamese vrouwen van die leeftijd zo waren. Anno 2026 deugt er weinig van een dergelijke generalisatie. Ik zie veel vrolijke en vriendelijke vrouwen van 40-plus. Ook de merkwaardige wijze van reageren destijds van mannen kwam ik nu niet meer tegen, al was er wel een scooterende jongeman geweest die krachtig zijn middelvinger naar me opstak. Het overkomt me vaker dat mijn ervaring anders is als ik een land opnieuw bezoek. Zo zag ik in Georgië helemaal niets meer terug van de drankzucht van weleer; overal zag ik brave, nuchtere burgers.
Na een beduidend minder energieke fietsdag ging ik eens na hoe ver ik was gevorderd in twee dagen, nu ik mijn route had moeten herzien na mijn ontmoeting met de politie te slipper. Ik had 115 62 = 177 kilometer gefietst maar was nu slechts 73 kilometer dichter bij de Cambodjaanse grens gekomen. Au! Op het aantal dagen dat ik nodig zou hebben om Cambodja te bereiken was ook mijn geld afgestemd. Er kwam nu redelijkerwijs een dag bij. Meer tijd verliezen betekende dat ik in een stad weer geld moest pinnen. Ik ging liever voortaan een wekker zetten om te zorgen dat ik op tijd vertrok.
In mijn oude aantekeningen uit Afrika die ik las nu ik mijn boeken uitgelezen had, las ik meermaals dat ik patat at. Wat had ik graag even geruild. Groot was mijn blijdschap toen ik een klein restaurant zag met patat in de vitrine. Iets later had ik een stevig bord patat voor me, of eigenlijk patat in een krokant beslag. Deze patat was beter dan ik in jaren had gegeten. Op het menu stond een afbeelding van een bord kroketten. Eén kroket was doormidden gebroken en er leek kaas uit te vloeien. Dat zag er goed uit, al leek het gerecht 'hotdog' te heten. Ik bestelde twee exemplaren, en het waren inderdaad gepaneerde worstjes - evengoed prima te doen. Het was niet de vitaminerijke lunch die ik gepland had, maar dat was niet belangrijk; ik had patat op! Ik vervolgde mijn weg naar Gia Nghia en verliet na die stad de hoofdroute en nam de verbindingsweg naar een andere route. De hoofdroute ging namelijk langs de Cambodjaanse grens en op dat vlak nam ik geen risico's meer. De route was taai deze dag: ik bleef maar klimmen en had uiteindelijk dik 1300 hoogtemeters op de teller staan. Ik nam net voor het donker zou worden in Dak Ha het eerste motel dat ik zag. Het was een flinke stap terug nadat ik de vorige nacht weer een prima kamer had gehad. Ik had nu wel veel ruimte en stoelen en een tafel, maar verder was de kamer basic. Er was geen wasbak maar wel een halfvolle vuilnisbak, koud water, verschimmelde kussens en ik moest om een ventilator vragen. Vanwege het koude water moest ik direct douchen, want zodra ik afgekoeld was zou een koude douche onaangenaam zijn. Later ging ik het dorp in. Ik moest toch eens de 'com phan' proberen, wat volgens Google Translate rijst met mest was. Ik kreeg rijst en mocht er vlees bij kiezen. Ik kreeg er een kledder groene groente bij en twee kommetjes, één metbouillon en één met een vloeibare specerij. De rijst en bouillon waren lauw, het overige koud.
Ik verwisselde mijn fietsketting en dat zou me heugen. Al vlot viel de ketting van het kleinste kettingblad. Achter vielen de stelboutjes goed aan te draaien, maar bij de voorderailleur was dat net even lastiger: minder zicht, minder bewegingsruimte. Onderweg wilden twee jongens met me op de foto. Twee anderen maakten van de gelegenheid gebruik en wilden ook, op het moment dat het eerste duo vertrok. Dit tweede duo zag er armoedig uit en een van hen beeldde 'drinken' uit en wees naar een kleine winkel. Ik wees naar hun telefoon: konden we de foto nemen en het bedelen achterwege laten? De foto kwam niet, en ik reed verder. Vijf minuten later werd ik ingehaald door dezelfde jongens. Ze gaven me een blik limonade. Oeps, daar had ik een verkeerde inschatting gemaakt. De jongen had zojuist niet gebedeld, maar me iets aangeboden. De fotosessie vond alsnog plaats. Verderop was er een dorp met eetzaakjes. Eén serveerde 'com trua'. Google Translate was weer nuttig: 'rijst laat'. Ik bestelde gewoon 'com' en zou wel zien wat ik kreeg; de ene keer was ik in een avontuurlijkere bui dan de andere keer. Het werd rijst met groente en een roerei, en een heet aarden pannetje met wat vlees en kleine eitjes in gepeperd vocht. De middag die volgde was warm. Mijn humeur had te lijden onder de ketting die op iedere klim van het blad viel, maar ook was er een scooterende jongen die meerdere kilometers voor, achter en naast me reed en zelfs na een kilometer of twintig plots weer opdook en mijn achter op de fiets gebonden restant heet water wilde hebben, al kan ik dat verkeerd geïnterpreteerd hebben. Ik was langzaamaan wel aan iets nieuws toe; het was goed dat Cambodja op vier dagen fietsen lag. Ik poogde nu terug te keren op de hoofdweg, die op een dagafstand van 92 kilometer lag, maar ging niet verder komen dan Dak Mam op 75 kilometer. Het eerste motel wilde me niet en het tweede ook niet. Bij dat laatste motel was een Vietnamese gast die Engels sprak. Hij kon me vertellen dat buitenlanders niet in dit motel mochten verblijven van de politie; zij moesten naar een hotel in de hoofdstraat. Aldaar trof ik een bazige dame op leeftijd die communicatie tot iets heel lastigs maakte, met stemverheffingen en leesproblemen. Maar ik had een charmante manier ontwikkeld om met narrige vrouwen om te gaan ('Nou nou, mevrouwtje toch! Vanwaar dat boze bolletje?') en alles kwam goed. Via een dochter vernam ik dat zij met mijn paspoort langs de politie zou gaan, waarschijnlijk voor een registratie. Ik zat hier aan het uiteinde van Dak Mam maar het was er levendig genoeg voor een boodschap, een maaltijd (bun bo) en een blik op een klein dorpsmeer vanaf de boulevard. In mijn mooie kamer met moderne douche (stralen uit een plaat) nam ik plaats in de gerieflijke stoel en werkte mijn aantekeningen bij. Later deed ik het sfeerlicht aan en bekeek video’s met politieke commentaren.
Op de hoofdroute kwam ik aan in de stad Buon Ma Thuot. Ik lunchte in een klein restaurant. Ik was nu helemaal los: na de 'com phan' en de 'com trua' wilde ik nu de 'com binh' uitproberen. Twee tafelende mannen wenkten me en nodigden me bij hen uit aan tafel, maar ik bedankte. Ze betaalden evengoed mijn eten. Dat eten was overigens rijst met groene groenten en meerdere soorten vlees, waaronder ook enkele plakken boterhamworst. Omdat ik een extra portie rijst en saus had gekregen wilde ik alsnog wat geld geven, maar de vrouw wilde er niets van weten; alles was betaald. In de middag nam ik de zogeheten 'bypass': een weg die om bewoond gebied heen lag en geflankeerd werd door plantages. Deze weg was een heuse achtbaan. Ik had me 's morgens gerealiseerd dat ik al lang geen lekke band meer had gehad, misschien wel een maand. En dus had ik nu een lekke band. Met moeite vond ik wat ruimte want lange tijd reed ik stijf langs een kanaaltje. Ik moest mijn regenpak aantrekken want in deze regio zat weer onzichtbaar stekend ongedierte. Ik gebruikte inmiddels de laagste voorversnelling niet meer en dat maakte fietsen lastiger. Moest ik er nog iets aan doen of was Cambodja vlak en kon ik het uitzingen in de drie resterende dagen in Vietnam? Het was laat toen ik Pong Drang bereikte. Ik deed eerst boodschappen en zag bij de kassa een groep vrouwen met verdacht mannelijke stemmen. Thailand stond erom bekend maar hier in Vietnam zag je ze soms ook. Ik vond een goede kamer, al was het jammer dat de handdoeken en het beddengoed bepaald niet fris waren.
Vietnamezen houden over het algemeen niet van lange woorden; dat ondervond ik onder andere toen ik dollars nodig had. 'Dollar' is al te lang, dat wordt 'do la', en 'Amerikaanse dollars' wordt 'do la My'. De namen van hun eigen land en de grootste steden zijn ook te lang om in één woord te vatten: Viet Nam, Sai Gon en Ha Noi. Maar soms zijn Vietnamezen in een dolle bui en plakken ze alles toch gewoon aan elkaar, wat bekbrekers en curieuze namen oplevert als Thegioididong (winkelketen voor mobiele elektronica) en Giaohangtietkiem (logistiek bedrijf/pakketdienst).
Er was direct een klim van zo'n honderd meter maar later zou ik veel dalen en er stond dan ook al vlot een kilometer of veertig op de teller. Ik was onderweg wel aangehouden door politie. De agent wees op mijn sinaasappelsap. 'Sinaasappelsap', zei ik, 'para beber'. Hij wees op mijn broek. 'Broek', zei ik, 'tegen naaktheid'. Hij poogde vergeefs mijn stuurtas te openen en gaf mij daar uiteindelijk opdracht toe. Hij pakte mijn brillenkoker eruit en bekeek hem. Ik pakte de goudkleurige fluit die om zijn nek hing en bekeek hem. Die bewondering beviel hem wel. Hij floot ermee naar een passerende vrachtwagen. 'Prachtig', zei ik. 'Travel safely', liet hij via zijn telefoon weten en 'Is there anything to remember?' 'Ja, eh, vast wel', zei ik, 'u verrast mij met deze merkwaardige vraag'. 'You can go ahead', las ik daarna. Ik sloeg de lunch over want ik had meer zin in een paar gomblokken. Dat mocht ik combineren met een reparatie, want er was iets mis. Eerst leek het slechts om een lekke achterband te gaan en ik probeerde allereerst bij te pompen, maar ik zag dat de lucht eenvoudigweg weer uit de buitenband kwam. Er zat een gaatje in de buitenband - dat had ik gisteren al gezien - en blijkbaar was het groot genoeg om gaten in de binnenband mogelijk te maken. Ik bracht een buitenbandplakker aan en plaatste de band om de voorvelg. Ik had mijn laatste versleten Schwalbe lang aangehouden als reserveband maar 'm uiteindelijk ergens achtergelaten. Ik had erop gehoopt dat ik het de laatste weken wel kon uitzingen met deze twee Kenda's, maar ik was er niet meer zo zeker van. Er was inmiddels enige variatie in de omgeving: die was gedurende enige tijd droger en minder bevolkt dan ik gewend was. Rond drieën was wildkamperen zeker mogelijk geweest. Tegen vijven was ik het fietsen zat en kon ik ook eenvoudig stoppen; ik had nog zo'n 140 kilometer te gaan naar de grens en dat kon met gemak in twee dagen. Er was een motel en die had een prima kamer. Na koffie en een douche ging ik naar buiten, maar ik zat te ver van het dorp. Langs de provinciale weg liep ik een paar honderd meter maar dat was niet prettig met die verkeersdrukte in het donker. Ik keerde om en at op de kamer, uit eigen voorraad.
Het was een lange klim, op weg naar Pleiku. Strikt genomen hoefde ik er niet heen - ik moest linksaf naar Cambodja - maar ik wilde de lijn Da Nang - Saigon voltooien en fietste enkele tientallen kilometers extra. Het was leuk om weer op bekend terrein te zijn. Ik maakte een draai op een knooppunt in Pleiku en reed langs mijn oude motel en favoriete broodjeskraam, daarna terug naar de kruising en toen westwaarts, naar de grens. Ik stopte in Plei La Puch. In het eerste motel was geen plek voor mij, het tweede was onbemand en toen bleef alleen het basic ogende derde motel over. Ik kreeg een alleszins acceptabele kamer, met redelijk schoon beddengoed en een tafel en stoeltje. Wel trof ik het eerste hurktoilet in Vietnam. Was er deze reis al één op mijn pad gekomen? Ik wist het niet meer.
Tegen enen was er een enorme herrie. Na enige tijd kwam ik mijn bed uit, want het was onmogelijk om te slapen bij dit absurde lawaai. Ik realiseerde me toen dat het mijn deur was waartegen geklopt, nee geramd werd. 'Go away', zei ik. Iemand zei: 'Police'. Ik zei: 'Come back tomorrow' en deed het licht weer uit. Maar daar kwam ik niet mee weg. Ik hoorde iets als 'This is the police, please cooperate' vanaf een telefoon. Ik hoorde ook vrouwenstemmen; dat maakte het minder bedreigend. Ik deed open, gekleed in een lange broek. Er stonden zes agenten, waaronder twee vrouwen. Het meisje van het hostel stond er ook bij. De politie wilde mijn paspoort zien. De agenten hadden de grootste moeite om wijs te worden uit pagina's vol stempels. Ik kreeg rare vragen en verzoeken: 'Waar heb je Vietnam verlaten?' en 'Zou je je volledig aan willen kleden?' Het meisje textte 'Kun je een shirt aandoen?' Ik deed er niets mee. Als ze opschoten hoefden ze niet meer naar me te kijken. Ze vonden de recente Thaise stempels. En op de volgende pagina stonden Vietnamese stempels. Ik kreeg mijn paspoort terug. Eén agent gaf een hand. Het meisje textte 'Sorry voor het ongemak'. Daarna kon ik niet meer slapen. Ik vervolgde het kijken naar een lang interview op Youtube en deed om half vijf weer een poging tot slapen. Met wat moeite lukte het.
Half acht wakker. Ik had vooraf het plan om wat later te vertrekken want de rit naar Le Thanh zou kort zijn, maar dit was er bij nader inzien de kamer niet naar om voor de lol in te verblijven. Ik vertrok, grotendeels dalend waardoor ik bijna vloog. Mijn laatste dag in Vietnam. Voor het laatst langs de rode vlaggen; heel het land hing vol met rode vlaggen, meestal de nationale vlag - met gele ster - soms ook met hamer en sikkel. Ik hoopte ook dat ik na China en Vietnam verlost werd van de toetergekte, iets dat grotendeels het geval zou blijken te zijn. Het was een mooie dag, net als de vorige dagen. Al heel lang had ik geen regen of zware bewolking meer gezien. Ik zag opnieuw datgene wat ik vrijwel dagelijks gezien had in Vietnam: een bruiloftsfeest in een tent langs de weg. Deze dag zag ik er zeker drie, en er werden ook nog een paar tenten leeg- en opgeruimd. Ik was nog van plan geweest onderweg te eten, maar ik had nog geen honger en reed de afstand van 57 kilometer naar grensplaats Le Thanh in één keer. Le Thanh was zoals ik verwachtte een plaats van niets. Ik koos direct voor het grote guesthouse dat leek op een hotel. Als ik daar geen kamer kon betalen met wat ik nog had kon ik altijd nog een motel proberen. Maar de prijs was oké en ik kreeg een mooie ruime kamer. Ik downloadde een kaart van Cambodja en voegde Khmer toe aan mijn toetsenbord en Google Translate. Ik nam een douche en schoor mijn baard eraf maar behield de snor om op mijn verouderde pasfoto te lijken die ik morgen moest verstrekken voor een Cambodjaans visum. Ik vond het geen gezicht maar het moest maar even. Ik bereidde me voor op Banlung, op een kilometer of zeventig rijden. Ik zag interessante onderkomens: bungalows met badkamer en wifi voor geen geld (vanaf €3). Ging ik dan meteen een dag extra blijven? De leukste verblijfplaats kon immers heel goed direct aan het begin liggen van mijn tocht door Cambodja. Ik ging naar buiten, at nog eenmaal een Vietnamees rijstmaal en maakte mijn laatste dongs op. Ik had het precies gered met wat ik in Saigon gepind had. Op de kamer oriënteerde ik me nog iets meer op mijn aanstaande verblijfplaats, keek een half uur video en daarna werd wakker blijven een gevecht dat ik niet aanging.
Half zeven. Met een grensovergang en zeventig te fietsen kilometers voor de boeg at ik direct en pakte in. De zee van tijd die ik hier bij mijn vroege aankomst had gehad was weer vlot verdampt. Ik pompte mijn achterband harder op en toen begaf mijn Chinese pomp het, al kon hij mogelijk nog gelijmd worden. Van een man in het hotel kreeg ik een tros bananen mee, waarvan twee derde nog groen was. Ik reed de korte afstand naar de grens. De Vietnamezen vonden dat alle bagage door de scanner moest, maar de Cambodjanen waren relaxter. Het was een sobere grensovergang. Er was een bordje met 'Visa on arrival', wijzend naar een loket. Ik kreeg er een kaartje met een paar vragen. Ik beantwoordde ze met de datum van mijn laatste onward ticket in gedachten - die zou ik indien nodig tonen, ook al was deze niet meer geldig. Ik kreeg een mooie sticker in het paspoort en een volle maand reistijd. Op de dertig dollar na en een (ongecontroleerd) verblijfadres werd er nergens om gevraagd: niet om een bewijs dat ik het land verliet en voldoende geld had, niet om een kopie van mijn paspoort, niet om pasfoto's. Soms ben je te goed voorbereid en heb je te veel informatie ingewonnen, ook onjuiste. Ik reed Cambodja in - naar alle waarschijnlijkheid het laatste land op deze reis en tevens het eerste waarvoor ik een visum nodig had. Er was geen dorp, alleen rust om me heen. Er leefde bij mij een misverstand dat Cambodja vlak was, en de hellingen vielen me zwaar. Verderop kwamen de dorpen alsnog op mijn pad. Er waren andere huizen nu, van planken en golfplaat, vaak op palen. Opnieuw vriendelijkheid om me heen. Na ruim twintig kilometer at ik mijn gele bananen op, op een stenen trap in de schaduw. Het was warmer dan ik gewend was, 37°C in de zon, en het fietsen viel me zwaar, mede omdat de fiets niet lekker trapte. Ik miste de koude cola bij de lunch, al heel lang, maar ik vond nog steeds dat ik zonder die rotzooi moest kunnen op deze verkorte fietsdagen. Na de 'lunch' was mijn voorband lek en ik pakte een andere binnenband. Ging mijn buitenband het nog drie weken redden? Ik realiseerde me nu dat ik nog steeds op de twee Kenda's reed die ik in augustus in Semey kocht, in Kazachstan, al waren het tot Ulaanbaatar reservebanden, en hadden ze bijna uitsluitend op asfalt gereden. Maar toch, Ulaanbaatar lag inmiddels ruim 7300 kilometer achter me en de voorband met het gat heb ik maar liefst 6000 kilometer als achterband gebruikt, de band die het zwaarst belast wordt. Een vol jaar rijden met drie Schwalbes en drie (Chinese!) Kenda's is niet slecht. Ik golfde verder door het landschap. Soms waren er dorpen, soms was er alleen natuur, eenmaal zelfs een heus bos, waar ik even de koelte opzocht. Er waren scooters, toch ook weer toeters, maar Cambodja was merkbaar dunner bevolkt. Ik kwam ruim op tijd aan in Banlung. Het farmhouse met bungalows dat ik op het oog had lag afgelegen, net als mijn alternatieve keuzes. In Banlung zelf probeerde ik eenmaal te pinnen en zag dat er alleen biljetten van $100 en voor het overige Cambodjaanse riel-biljetten waren; dat er lokaal geld te pinnen viel was nieuw voor me. In Cambodja worden dollars en riels naast elkaar gebruikt, met een vaste wisselkoers (1:4000). Ik wilde dollars, die kon ik ook buiten Cambodja gebruiken, maar ik wilde geen biljetten van $100. Wie accepteert die? Ik had nog wat dollars over dus kon ik even vooruit. Ik reed naar de Ratanakiri Farmhouse and Trekking. Van buiten leken de bungalows een stuk soberder dan op de foto’s die ik gezien had en het was rokerig op het (vrij kleine) terrein. Ik begon te twijfelen maar die twijfel werd weggevaagd door de vriendelijke ontvangst. Binnen zag de getoonde bungalow er toch wel aantrekkelijk uit, zeker omdat er zo knap een echte badkamer aangebouwd was. Omdat er ook wifi was, was deze bungalow aantrekkelijker dan de bungalows die ik eerder had gehad in Cherating (Maleisië) en Nkhata Bay (Malawi). Eigenaar Sart toonde me zijn paddenstoelenkwekerij. Ik zag rekken waarin honderden cilindervormige pakketten lagen, geplastificeerde voedingsbodems. Uit een aantal groeiden paddenstoelen. Verderop was een ketel waarin de voedingsbodems gesteriliseerd werden, 8 uur lang bij 100°C. De paddenstoelen werden verkocht op de markt, zo zei Sart. Later dronk ik koffie op mijn veranda en nam een douche. Sart gaf dagelijks een uur Engelse les aan lokale kinderen omdat daar bij de gemeente geen geld voor was, en ik pikte de slotminuten mee. Sarts Engels schoot eigenlijk tekort, iets wat hij zich realiseerde, maar de kinderen kregen allicht wat basiskennis. Op de eerste verdieping van de woning van Sart en zijn vrouw Tiemhong werden maaltijden geserveerd, aan lange tafels omgeven door ornamenten (een pijlenkoker, instrumenten) en ik at er noodles met ei en groenten. In mijn bungalow maakte ik een nieuwe planning en keek video's, eerst bij een blazende ventilator, daarna onder een neergelaten muskietennet.
Ik sliep uit, al zat er geen record in omdat er een Canadees gezin naast me woonde met luidruchtige kinderen. Na een ontbijt van broodjes en een omelet ontdekte ik dat er behalve de reeds gespotte hangmat ook licht en een plafondventilator op mijn veranda was. Deze plek werd steeds fantastischer. Ik bekeek mijn lekke band. Deze binnenband kon afgeschreven worden. Ik had veel plakleed ondervonden deze reis, maar dat was grotendeels geschiedenis. Ik had nu nog vier banden in gebruik zonder rare toestanden zoals scheuren en overlappende plakkers. Ik ging een poging wagen om mijn voorderailleur goed af te stellen want fietsen was hopeloos op deze manier. Ik bleek toch beweging te kriijgen in de stelbouten. Aanvankelijk ging er een hoop mis, maar uiteindelijk kreeg ik 'm helemaal goed afgesteld. In de middag ging ik Banlung in, te voet. Het was een fikse wandeling. Ik wilde alsnog dollars pinnen, maar wilde geen biljetten van $100. Een bankmedewerkster die nabij een automaat stond vertelde me echter - nadat ze me verzocht mijn hoed af te nemen - dat ik grote biljetten aan de balie kon wisselen voor kleine biljetten. Zo had ik uiteindelijk toch een portemonnee gevuld met biljetten van $20. Ik bezocht kort een overdekte markt en realiseerde me dat dit een rode draad was op mijn reis; ik dacht terug aan de markten van Edirne en Osh. Ik vond ook een supermarkt. Het was een soort supermarkt-voor-expats, zo'n supermarkt waar je weinig producten vindt voor minder dan twee dollar. Ik werd getergd door autotune en was mijn oordoppen vergeten. Dan maar winkelen met vingers in de oren, mijn winkelwagen manoeuvrerend met de heupen. Dat zal er vast raar uit hebben gezien, maar ik verdraag die klanken simpelweg niet. Het is een marteling. Ik pakte acht pakken Indomie-noodles en hield mijn bezoek kort. De rest zou ik onderweg naar mijn bungalow wel vinden. Maar dat viel tegen. Hier waren vreemde winkels: een soort kleine, open pakhuizen. Er stonden stapels dozen en andere grote verpakkingen: pakken plastic met pakjes folie erin, en daarin dan weer dingetjes die kraken en wellicht smaken - waarschijnlijk chipjes en koekjes. Ik liet ze voor wat ze waren. Ik liep terug en dronk koffie op de veranda, met de gedisciplineerde opdreun-geluiden uit de kinderklas op de achtergrond. Ik kwam weer tot rust; in mijn kamp was het leven na het gedoe met geld, geluidsoverlast en vreemde winkels weer perfect. Ik kon in de avond vis krijgen. Of liever gezegd: ik kon niets anders dan vis krijgen, maar ik was in een avontuurlijke bui (verse vis eten is avontuurlijk voor mij) en ik kreeg een flinke maaltijd: een forse portie rijst en een kom hete 'soep' met moten gekookte vis en tomaat. Ik trof veel graten aan en de maaltijd was eerder voedzaam dan smakelijk, maar dat kwam me goed uit in een stad met pakjes en zakjes meel met suiker, conserveringsmiddelen en mononatriumglutamaat. 's Avonds zat ik op de veranda, onder de ventilator, en schreef. Morgen weg? Nee, ik zag mezelf nog niet vertrekken. Het was veel te heerlijk hier. Of mijn bungalow moest verhuurd zijn op Booking.com, dan moest ik wel. Er was wat speling: twee van de vijf bungalows waren momenteel nog leeg.
Een nieuwe dag in het paradijs, maar ik keek wel vast vooruit. De volgende dag zou ik op weg gaan naar Stung Treng, maar dat was te ver. Op 93 kilometer moest een hotel zijn; die kon ik gebruiken ter overbrugging van de afstand. In Stung Treng zou opnieuw een alleraardigst onderkomen moeten zitten, maar ik was me er wel van bewust dat mijn huidige stek weleens het accommodatie-hoogtepunt kon zijn van deze reis. Ik zou na Stung Treng naar Sambor fietsen en dan langs de Mekong naar Kratié. De middag bracht ik grotendeels door op de veranda en ik zocht naar interessante muzikale albums. Om half vijf ging ik een klein uur liggen en toen ik de oordoppen weer uitdeed hoorde ik de kinderstemmen weer die in koor Engelse woorden opdreunden. Sart plaatste (kunst)fakkels om het terrein te voorzien van sfeervol flikkerend licht en dat betekende dat hij geen les gaf. Ik ging naar voren en zag nu een mij onbekende westerling lesgeven, een kerel van een jaar of zestig, met een accent dat mogelijk Frans was. Hij verbleef niet hier. Ik nam plaats op de bovenverdieping en kreeg een verrukkelijk maal voorgeschoteld: rijst en een schaal groente met varkensvlees. In de avond hield ik me op de veranda weer bezig met muzikale video's en schakelde later over op interviews en gesproken columns. Eenmaal binnen ontdekte ik schuifdeurtjes in een van de muren. Het bleef me verbazen hoeveel vindingrijkheid er in deze bungalows was gestopt.
Met pijn in mijn hart verliet ik mijn bungalow, maar ik voelde dat ik verder moest. Ik was ook door mijn bezigheden heen. Ik reed een paar uur langs een decor dat al snel vertrouwd aanvoelde: de houten huizen op palen met groetende kinderen en de winkels zonder pui die leken op pakhuizen. Bromfietsen trokken aanhangwagens zo groot als praalwagens voort, met metershoog opgestapelde lege tonnen en jerrycans. Na veertig kilometer deed ik iets dat ik lang niet gedaan had: ik ging op zoek naar koude cola. Hier was geen sinaasappelsap verkrijgbaar, dus kon ik dat niet langer aanlengen met water. Ik voelde er niets voor om deze dag 93 kilometer - zes uur lang - te fietsen met water als brandstof. Ik miste het vleugje geestelijke stimulering. Ik vond mijn cola en eenmaal gezeten at ik de bananen die ik eerder als tros kreeg. De groene exemplaren waren nu mooi geel geworden. In de middag werd ik verrast. Het reliëf verdween en ik kwam in een savanne terecht. Ik zag al vlot verbrande delen langs de kant van de weg en reed later langs stukken die nog brandden. De branden stoorden me minder dan voorheen in Suriname, Mozambique en vrij recent nog in voormalig Joegoslavië. Ik verwonderde me nu vooral. Niet lang geleden reed ik in dichtbewoond Vietnamees groen en nu door een soort Australische outback. De cola hield zoals gehoopt de geest bezig en probleemloos reed ik de dag vol. Het enige hotel op de route naar Stung Treng was eenvoudig en goedkoop. Een meisje van elf sprak Engels en moest de communicatie doen. Er was een drukke binnenplaats met aan twee zijden kamers. Ik nam een vlotte koude douche en bleef deze avond binnen want hier was geen dorp.
De savanne leek alweer achter me te liggen; ik zag weer palmen, bananenbomen en mooie houten huizen. Cambodja staat laag in mijn landenlijst en dat kon wel eens volkomen onterecht zijn. Het is een aangenaam land met opnieuw volop vriendelijkheid. Het viel me wel zwaar om meteen meer dan honderd meter omhoog te moeten. Het totale aantal hoogtemeters op een dag stelde weinig meer voor tegenwoordig, maar ik verwachtte ten onrechte dat ze verspreid over het traject lagen. Stung Treng was niet zozeer een stad, eerder een uitgerekt dorp. Ik liet mijn beoogde verblijfplaats even liggen om in het centrum inkopen te doen. Dat laatste viel niet mee, want ik vond er geen supermarkt of convenience store. Ook de overdekte markt stelde teleur omdat het aanbod weinig gevarieerd was: kleding, sieraden, vlees en fruit. Ik kon er de aardigheid wel van inzien. Ik werd weer eens getest. Kon ik me nog handhaven in den vreemde? Ik mocht gaan scharrelen. Ik vond spekjes en noodles. Het was een begin. Ik keerde terug naar het alom bewierookte onderkomen. Niemand gaf in beoordelingen ooit minder dan de maximale waardering. Maar ik trof een vergrendeld hek aan. Door dit memorabele verblijf kon een streep. Ik reed weer terug naar het centrum en nam een kamer in een net guesthouse. Na drie onderkomens vielen me enkele dingen op: ik had nog geen airco's gezien, maar het beddengoed was schoon. Prijzen in het goedkoopste segment waren nog weer iets lager dan in Vietnam, waar ik per dag vijftien euro uitgaf waarvan de helft voor onderdak. Ik ging de straat op. Ik liep langs het water, de grote Tonle Sekong-rivier die een paar kilometer westwaarts uitmondde in de Mekong. In het centrum at ik rijst met groente en vlees. Mensen spraken hier een beetje Engels en restaurants toonden vaak afbeeldingen; dat maakte uit eten gaan iets eenvoudiger dan in Vietnam.
Ik verliet het guesthouse met de zeer nette kamer en ging op pad. Ik was me bewust van mijn opdracht: ik had van tien tot zes de tijd om 116 kilometer te fietsen naar Sambor. Als ik in die acht uur aan één stuk door 15 km/u reed haalde ik het maar net, maar ik had ook mijn pauzes nodig. Eigenlijk was het gekkenwerk. Als ik onderweg een guesthouse vond dan moest ik daar maar overnachten. Ik had een liter water bij me en er waren onderweg veel koelkasten langs de weg te vinden. Ik reed in hoog tempo en bij vijftig kilometer stopte ik voor een lunch. Ik vond een koelkast met cola en bij de buren gebakken banaan. Ik had bij de winkel met koelkast gezelschap van twee Nederlandse fietsers. De vrouwelijke helft was doof en de mannelijke slechthorend. Ze waren in totaal vier weken aan het fietsen, door Thailand en Laos en nu twee weken in Cambodja, eindigend in Siem Reap. Ze zouden vijftien kilometer verderop verblijven in een guesthouse en ik keek nog even aan of ik hetzelfde ging doen, want ik zat eigenlijk best goed op schema om de hele afstand naar Sambor te rijden. Ik heb het guesthouse uiteindelijk niet zien liggen, maar deed ook niet mijn best om het te vinden. Ik had een degelijke lunch op en ik ging verder met mijn poging. Bij 74 kilometer nam ik een laatste ijskoude cola, zo koud dat je het in je hersenen voelt, en bij 89 kilometer een bevroren fles water. En toen nam ik de afslag naar Sambor, aan de Mekong. Het betrof hier een gravelweg. Aanvankelijk was er veel bewoning langs de weg, maar later volop natuur. Na enige kilometers was mijn voorband lek, met als oorzaak een doorgesleten buitenbandplakker. Ik kon me dit oponthoud eigenlijk niet veroorloven. Na 10 kilometer gravel was ik even versleten als mijn buitenbandplakker, maar ik moest nog 17 kilometer. Het deed me denken aan mijn tijd in Kazachstan, toen ik in de hitte afgepeigerd de kilometers aftelde naar een volgend restaurant. Op een zeker moment was er asfalt, en later zag ik degelijke woningen langs de weg. Rond zessen werd het donker. Mijn beoogde guesthouse lag niet in het centrum maar een paar kilometer verder, op de weg naar Kratié. Half zeven kwam ik aan. De kamer was oké. Aan de muur hing een notitie in het Khmer en in het Engels: 'WARNING Do not use weapon and heroin in guest house. Thanks!' Ik dronk van mijn ontdooide water, net zoals ik dat onderweg had gedaan, en dronk daarna thee. Ik had bananen gekregen en dat kon samen met een blikje vis mooi doorgaan voor een diner, want er waren hier geen restaurants, zo ver van het centrum. Ik sliep een uur en oriënteerde me op Kratié. Ook daar zou ik een guesthouse nemen; de homestays boden geen bungalows aan.
Ik reed een stukje terug en bekeek het centrum van Sambor. Op een plein had ik een goed uitzicht over de Mekong. Aan de andere kant van de weg was een tempel. Ik had er al meerdere gezien, met van die fascinerende hoekpunten, wat ze een sprookjesachtig aanzien gaf. Ik reed vervolgens zuidwaarts, voor een korte rit naar het toeristenoord Kratié. Veel bewoning langs de weg, veel 'Hello' roepende kinderen, veel kleine winkels. Geregeld had ik zicht op de Mekong en ik zag veel groene eilandjes in de enorme stroom. Ik probeerde te lunchen vóór mijn aankomst in Kratié maar in het enige restaurant dat ik vond kreeg ik een 'no' te horen; het was nog niet open. In Kratié reed ik langs de waterkant en zag menig guesthouse. Ik zag zowaar ook een 7 Eleven en bleef staan bij een guesthouse dat er vlakbij lag. Ik werd aangesproken door een Nederlandse jongen, een ware reisfanaat. Zijn naam was Elang ("een Indonesische naam") en hij bezocht alle landen in de regio; zo had hij ook Taiwan en de Filipijnen bezocht. Zijn volgende land lag echter in Afrika: Ethiopië. Eerder had hij een fietstocht gemaakt, via Georgië en Armenië naar Marokko. Hij was zojuist aangekomen in Kratié en zat in een nabijgelegen guesthouse. Ik ging eens kijken in het guesthouse waar ik voor stond. Voor $7,50 kon ik er een kamer met fan krijgen. Dat vond ik een goede deal. Ik liet de lunch schieten en dronk thee. Ik sliep een uur, nam een douche en bracht de was weg. Daarna bezocht ik de 7 Eleven. Het was de treurigste 7 Eleven die ik ooit zag. Hoe kon het ook anders in het praktisch supermarktloze Cambodja? De schappen en koelingen waren voor een groot deel leeg. Ik vond er niet eens een fles water. Ik zou er nog een paar keer langs lopen maar zag er nooit klanten. Ik kocht ergens een sixpack water, trok mijn avondtenue aan en ging op weg om te eten. Het restaurant in mijn guesthouse bleek relatief duur te zijn en ik meed alle restaurants die er net zo uitzagen. Er bleef weinig over, maar ik vond toch een eenvoudig maar sfeervol restaurant: een tuin met gekleurde lampjes, rieten ornamenten en een omheining van bamboe. Ik koos een maaltijd uit de plaatjes - het leek op een maal met aardappels, groente en vlees - en het jonge meisje ging koken. Een kwartier later was mijn maaltijd daar. Het bestond bijna geheel uit het bewerkte vlees dat ik bij kraampjes weleens zag (categorie frikandel, smac etc.), nu in chilisaus en met wat komkommer. Het was niet geheel de voedzame maaltijd die ik op het oog had, maar er zaten allicht wat eiwitten in. Ik snuffelde daarna rond in enkele tankshops, maar vond er niets van mijn gading. Op de terugweg was er een winkel met wat lokale snacks - rijstcrackers en gegrilde mais - en ik nam beide mee. Op de kamer voelde ik me moe. Ik at crackers; ze waren ten prooi gevallen aan piepkleine mieren, maar er waren er niet veel die zich door de minimale ingang hadden weten te wurmen. Ik spoelde de mieren van de verpakking, maar het kraanwater trok enigszins in de snack en maakte deze hier en daar wat papperig. Dat was geen handige zet. Ik probeerde de avond nog wat te rekken, maar ik vermoedde dat ik te maken had met de gevolgen van de zware inspanningen van de vorige dag. Ik gaf het op. De deken rook onfris en ik pakte mijn slaapzak, voor later, als deze warme kamer (ca. 28°C) afgekoeld zou zijn.
Ik bleef een dag in Kratié en deed kalm aan. Ik maakte een wandeling maar was ook zo weer terug, want feitelijk had ik het meeste van Kratié al gezien. Ik haalde de was op en belandde opnieuw in het sfeervolle restaurant, waar ik nu een uitstekende maaltijd kreeg, met echt vlees en een gebakken ei. Ik liep nog eens langs het water, en over een met gekleurde lampen verlichte straat. Over twee weken was dit alles afgelopen. Dan ging ik naar Nederland. Dat voelde vreemd. Ik hoor op reis te zijn, dat is mijn natuurlijke leven. Maar het moet even, voor een nieuw paspoort en om wat zaken goed te regelen. Ik keek video's op mijn kamer maar was vlot moe. Ik had het idee dat ik dagelijks koffie moest drinken in de namiddag om niet halverwege de avond al in te storten. Ik sliep voor het nacht was.
Het kostte geen moeite Kratié te verlaten; het was een aardig plaatsje maar ik moest het delen met te veel anderen. Ik vond na enige tijd een zaakje waar secondenlijm verkocht werd; zo kon ik mijn Chinese pomp wellicht redden. Niet veel verder werd mijn achterband te zacht. Ik pompte 'm op. Ik was net klaar toen twee fietsers me tegemoet kwamen. Het waren Bart en Inge uit België. Ze zagen er doorgewinterd uit. Ze waren nu negen maanden onderweg, op dezelfde route als ik, en gingen hierna in Afrika verder, in Zimbabwe, en dan op weg naar Congo. Misschien vond u al dat het woord 'Afrika' de laatste tijd verdacht veel voorkomt in mijn blog. Waar het hart vol van is, loopt de mond van over: het was ook mijn plan om weer naar Afrika te gaan.
De route was mooi. Ik zag niet veel van de Mekong - er lagen huizen tussen mij en het water - maar mijn omgeving fascineerde me, met zijn tempels, beelden en overige bouwsels, en met zijn palmen. Ik meende meer en meer moslima's te zien. Er waren tot op heden geen moskeeën op mijn pad gekomen, niet meer sinds Kazachstan, maar enkele dagen later zou ik ze toch zien. In een winkel met vrieskist vond ik een bevroren fles water en een ijskoude Ize-cola. Ik kreeg een stoel aangeboden en iets later ook een soort grote, warme witlof. Ik pelde de stugge bladeren af en vroeg me af hoe ver ik moest pellen voordat ik mijn tanden erin kon zetten, totdat ik witte mais tevoorschijn zag komen en me realiseerde dat ik een maiskolf had gekregen. Verderop verslechterde de weg maar die hield me niet zo bezig. Ik keek om me heen en groette kinderen. Dit was een drukke wereld maar het voelde niet beklemmend om hier te rijden; hier was het aangenaam touren. Rond vijven zag ik een guesthouse. Er was niemand om me te ontvangen, maar een vriendelijke jongen die wat Engels sprak ging iemand halen. Even later verscheen er een vriendelijke oudere dame. Ze toonde de kamer. Die was erg basic maar volstond. Ik had net thee gezet toen er geklopt werd. Het was een onvriendelijke jongedame die om geld vroeg. Ik probeerde haar duidelijk te maken dat ik al betaald had, maar iets later kwam ze terug, weer met een verzoek om geld, en nu met twee personen van wie één zei van de politie te zijn. Er stond ook 'police' op zijn trui. Hij wilde mijn paspoort. Ik vroeg om een politiebadge. 'Die heb ik niet bij me, maar hier is een dienstfoto', maakte hij duidelijk. Ik was niet onder de indruk. Hij ging met zijn telefoon in de weer en vertrok op een scooter. De tweede persoon was gaan zitten, de jongedame was weg. Hier ging ik niet op wachten. Ik nam een douche en hoorde later weer geklop, maar nu mochten ze even op mij wachten. Toen ik buiten kwam was er niemand meer. Ik ging op zoek naar eten. Ik trof de jongen weer die me had geholpen. Hij toonde me waar ik eten kon en ik at er een eenvoudig bord rijst met groente en wat vlees. Eenmaal terug dronk ik thee en er werd opnieuw geklopt. Nu stond mijn helper aan de deur met een vriendelijk, gespierd mannetje die, zo zei mijn helper, bij de politie werkte. Omdat ik mijn helper vertrouwde en er bovendien ook een geüniformeerde man arriveerde mochten ze nu een fotosessie houden met mijn paspoort. Daarna kon ik aan mijn avond beginnen, maar ik had geen energie meer. Met het oog op de wedstrijd Betis Sevilla - Feyenoord om drie uur 's nachts besloot ik alvast te gaan slapen. Dat viel niet mee. De plafondventilator was niet krachtig en de luchtstroom bereikte mijn voeten niet; daar werd ik gestoken door muggen. Een verbrandingsgeur van buiten bereikte mijn neus. Het was nog steeds ruim 30°C in dit hok. Na anderhalf uur begon ik alsnog aan mijn avondroutine. Ik had een gladde vloer en zo kon ik een plots opdoemende kakkerlak met de slipper eenvoudig door de openstaande deur naar buiten sjoelen. Op een zeker moment werd ik te moe en ging opnieuw slapen. Dat lukte - voor mijn gevoel - pas vlak voor de wekker om 2.45 uur ging. Ik volgde de wedstrijd en sliep daarna nog een kleine drie uur.
Ik reed tien kilometer en stak de enorme Mekong over. Ik reed nu over een grotere weg, niet meer tussen de kinderen door. Na twee uur reed er een jongedame naast me op de scooter. 'Are you hungry?, vroeg ze. 'Do you want a sandwich? I want to give this to you.' Ze gaf me twee broodjes. Omdat ik niet veel honger had was dit een geschikte lunch. Ik vond ergens koude cola, kon er op een stoel zitten en at de broodjes op. In de middag reed ik kortstondig over een weg door een aangelegd bos en pauzeerde er even. Aan enkele bomen waren een soort kapstokken bevestigd waaraan identiteitskaarten aan koorden hingen. Een man op een scooter reed het bospad op en hing ook zijn kaart aan de boom. Was het een systeem om weer te geven welke bosarbeiders aanwezig waren? Ik reed verder. Menigmaal zag ik weer bijzondere religieuze bouwwerken. Verder was deze dag niets meer dan een zalige fietsdag. Ik kocht een fles bevroren water en bereikte een uur later Kampong Thmar. Ik waagde een poging bij het chic ogende Darasei Guesthouse en was verbaasd te horen dat een kamer hier zes dollar zou kosten. De kamer was luxe. En dan te bedenken dat ik gisteren meer betaalde voor een hok dat slechts geschikt was voor locals en avonturiers.
Ik reisde nu via een zigzagroute naar Phnom Penh. Ik besloot de huidige lus op mijn route iets uit te breiden. Ik ging nu iets verder noordwestwaarts en dan zou ik over een kleine weg gaan fietsen naar Kampong Leaeng, bij een uitloper van het Tonle Sap-meer. Dan kon ik daar de volgende dag een ferry nemen naar Kampong Chhnang en dan de route hervatten. De vriendelijke geüniformeerde oude man die buiten toezicht hield bij het hotel hielp me met het dragen van de bagage. Ik reed vlot naar de afslag op ruim dertig kilometer. Het leek me beter hier te eten want ik wist niet wat ik op de weg - waarschijnlijk een gravelweg - naar Tonle Sap kon verwachten. Ik vond weer een kraam waar aardappel en banaan in beslag gefrituurd werden. De mevrouw schepte een zakje vol en gaf het me als geschenk. Ik vond ergens een halfkoud flesje cola en at van mijn aardappelschijfjes in beslag. Daarna ging ik op pad, eerst op asfalt, toen op gravel. Het werd een bijzondere ervaring want ik kreeg een heel ander Cambodja te zien. Dit was een vlak steppegebied met gebarsten aarde. Het was net Kazachstan, maar incidenteel stond er nog steeds een koelkast langs de weg, bij een kraam of eenvoudige winkel. Verderop werd het gebied groener; nu had ik landbouwgebied om me heen. Ik nam een cola bij een kraam. Verderop rees een klein gebergte voor me op. Ik moest linksom of rechtsom. Links waren er wegwerkzaamheden, rechts was asfalt. Ik ging rechts en reed enkele kilometers door bewoond gebied. Daarna was er weer enige tijd gravel. Het was wederom een ideale fietsdag. Cambodja was even geschikt voor een fietsvakantie als Vietnam. In Kampong Leaeng vond ik een guesthouse en in de avond zag ik een eethuis met grote pannen op een tafel. In een van de pannen zat rijst, in een andere een aantrekkelijk ogend mengsel van groente en vlees en dat bleek even later een correcte inschatting te zijn. Ik kreeg er een glas ijs en een ketel koude thee bij. Ik maakte nadien nog een korte wandeling in dit tropische boulevard-dorp en zocht mijn kamer weer op.
Mijn Chinese pomp brak opnieuw; ik had 'm tevergeefs gelijmd. Hij mag in Azië blijven. Het was een kort ritje naar de ferry en die stond al klaar. De pont vond zijn weg door de doorgangen tussen de eilanden in deze uitloper van het meer. Het was mooi om weer even op het water te zijn hier in de tropen, net als ooit in Laos, Brazilië en tussen Guyana en Suriname. In Kampong Chhnang reed ik een extra ronde door de stad om er iets meer van te zien. Het leek een aantrekkelijke plaats. Na twee uur fietsen waren er kramen langs de weg met ambachtelijk bereid voedsel. Bij een grotere kraam kocht ik een zak chips. Het was naar alle waarschijnlijkheid gezonde chips - biologische chips - van aardappelsoorten en wellicht ook groente (zo zaten er ook rode chipjes tussen). Ik kon er een cola uit de koelkast nemen en even zitten. In de middag, nabij Kampong Tralach, zag ik ander voedsel: kramen met gevilde katten en trosjes geplukte kuikens. Schildpadden, vogelspinnen en kevers had ik op dit verblijf in Cambodja nog niet gezien; waren de eetgewoonten veranderd of was dat streekgebonden voedsel? Verder was mijn traject deze dag niet bijzonder: een vrij drukke weg naar Phnom Penh zonder opvallend landschap en met weinig bijzondere bouwwerken. Rond half vier kwam ik aan in Oudong. Ik vond een alleraardigste retro-kamer met jaren 70-design, met bruine hanglampen en een plafond in lagen (helaas niet met licht tussen de lagen - overigens wel in de badkamer).
Ik mag nog een paar dagen touren in dit verrukkelijke land. Ik mag ook gaan pogen een vlucht te boeken. Het valt niet mee om een geschikte vlucht te vinden. Sites van niet-westerse maatschappijen zijn vaak onvolledig als het gaat om informatie over fietsvervoer en communicatie is in de praktijk vaak onmogelijk. Sommige sites zijn juist pijnlijk duidelijk en vragen tientallen dollars per kilogram overgewicht. Als maatschappijen ook nog een doos eisen betaal je al gauw 5 kg * $30 = $150 voor alleen al het vervoeren van de doos. Dan moet de fiets van 19 kg er nog in. Absurde praktijken. Westerse maatschappijen hanteren normalere regels en tarieven voor fietsvervoer, maar vragen gerust zeshonderd euro meer voor een ticket. Het zal mij benieuwen hoe dit gaat eindigen.
Oh, en dan was er nog mijn onderzoekje. Voor mijn vermoeden dat het lezersaantal van mijn blog negatief beïnvloed wordt door het gebruik van politiek ongewenste woorden vind ik geen steun. Maar kunnen we een effect vinden in de andere richting - een positieve beïnvloeding - bij gebruik van politiek gewenste woorden? Om dat te testen heb ik een soortgelijke dicteezin gecreëerd: "Terwijl het ministerie van Complotdenkers een hartstochtelijk pleidooi hield voor een transitie naar een inclusieve opwarming van duurzame ecosystemen, beschuldigden door klimaatverandering aangetaste wappies, geroyeerde leden van de actiegroep Global Gay Rights Now én de immer bijdehante Bono de lhbtiq -gemeenschap van het verspreiden van desinformatie over de diversiteit van stikstof en CO₂ tijdens de Holocaust."
Ik ga nog even genieten van Cambodja. En dromen van Afrika.
_________________________________________
Mijn boek ‘Vinnig meppen met een bos tulpen’, over de eerste twee jaar van mijn fietsleven, is bij de boekhandels verkrijgbaar, of tegen gereduceerd tarief bij:
https://www.boekenbestellen.nl/boek/vinnigmeppen
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-02-16 15:41:14
[totalVisitorCount] => 346439
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 140
[author] => Richard
[cityName] => Kâmpóng Trâlach
[travelId] => 530429
[travelTitle] => Een wereldfietser heeft negen levens (deel 2)
[travelTitleSlugified] => een-wereldfietser-heeft-negen-levens-deel-2
[dateDepart] => 2025-02-11
[dateReturn] => 9999-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 5
[goalName] => Een wereldreis
[countryName] => Cambodja
[countryIsoCode] => kh
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/851_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/383/868_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => politie-te-slipper
)
[6] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111121
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => Best een mooie wandeldag
[message] => febr
Van Alvaiazere naar Ansiao
14 km (426)
Overnachting Albergaria Pinheiros
S'nachtswaait er weer een harde storm over het land. Ik slaap er slecht van.
De ochtend ziet er vredig uit.Na een vies croissantje ga ik op pad( de bakker voor normaal brood is nog niet open). Ik probeer te pinnen, maar dat werkt niet. Men wil overal cash geld. Ik leer zo al enigszins wat het betekent als een land in crisis raakt.
Dat vredige weer is maar schijn, na een half uur komt er een enorme bui over me heen. Ik vind gelukkig een schuilplaats onder een afdakje. Daarna wisselen wat lichtere buienen zelfs een zonnetje elkaar de hele dag af. Ik word soms nat, maar de wind droogt mij weer. Best een fijne wandeldag.
De hosp van gisteren adviseerde mij om naar Ansiao te gaan. Dat is een stad en daar is electriciteit en kan ik pinnen. Daar zijn de mensen in de dorpenboos over. Zij worden te weinig geholpen.
Ik loop dus wat minder kilometers. De route is mooi vandaag. Soms is het flink stijgen en daar krijg je prachtige uitzichten voor cadeau. Het is een mooi stuk van Portugal . Maar wat is het land gehavend. Overal omgevallen bomen, de electriciteitsdraden liggen over de weg. In de dorpen ligt de straat bezaaid met dakpannen. De brandweer rijdt af en aan.
Mensen zijn hard aan t werk om op te ruimen.
Bijtijds ben ik in Ansiao, en ja daar is internet.
Tijdens het koffie drinken ga ik zoeken naar een plek om te overnachten. Dit keer kies ik voor een luxere plek, is ook fijn voor een keer.
In t dorp loop ik Paul tegen t lijf. Hij is op weg naar Pingo Doce om te lunchen. Laat dat nu ook mijn favoriete supermarkt zijn!
We eten heerlijk o.a. pasta met zalm.
We hebben een mooi gesprek over ons beider leven. Het is weer eens een constatering dat niemand het leven zomaar cadeau krijgt.
Daarna doen we boodschappen en scheiden onze wegen.
Ik ga lekker douchen in mijn mooie badkamer, en verder doe ik vooral lui. Wat is het dan weer fijn om internet te hebben!
Ik bel nog met mijn zus, het is fijn om iets van het thuisfront te horen. Zij is in Spanje, ook daar doet het weer vreemd. De wereld verandert, zoals het nu gaat, in een heel snel tempo.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 138
[author] => Dorrie
[cityName] => Alvaiázere
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/849_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => best-een-mooie-wandeldag
)
[7] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111120
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => Al dat water
[message] => febr
Van Salinos naarAlvaiazere 20 km ( 412)
Overnachting albergue Salinos
Ondanks de enorme kou heb ik goedgeslapen onder een dikke berg dekens. Ik was gisteren zo blij dat ik hier kon slapen, dat ik alles voor lief neem. De albergue is een oude school, en is heel netjes en schoon, en het lekt niet meer.
Het is in de ochtend mistig en ik neem me voor om zoveel mogelijk op het asfalt te blijven.Die straten zijn vrij van bomen, gemaakt, dus al die bomen zijn netjes aan de kant geschoven .Naarmate ik meer naar het noorden loop ,lijkt het alsof de storm hier iets minder heeft huisgehouden. De meeste bomen staan overeind.
Het miezert en ik word er behoorlijk nattig van.
Na die bomen van gisteren ben ik blij dat ik gewoon kan doorlopen.
Al die gymnastische oefeningen waren veel voor mij en ik ben toch steeds meer fan van gewoon lopen.
Het is niet druk op de weg, ik denk door de zondag. De meeste automobilisten, zwaaien vriendelijk.
Het regent soms wel en soms ook niet.Het blijft grijs vandaag, geen stukje blauwe lucht.
De route is dus vandaag niet spannend, maar na gisteren ben ik even klaar met de natuur. Voor sommige caminopaden staan gevarenborden, dus dat vind ik dan al helemaal geen optie.
Het laatste stuk loopt over kinderkopjes. Daar houdt men in Portugal van. Ik helemaal niet, ze zijn voortdurend spiegelglad, zeker met die nattigheid.
In Alvaiazere, werkt internet beter, niet helemaal perfect, en het valt ook geregeld weer helemaal weg.
Het eerste restaurant dat ik tegen kom, neem ik. Ik heb enorme honger. Na die kippepootjes van gisteren at ik niet meerheel veel. Gelukkig had ik vanochtend mijn restje haver nog. En er was oploskoffie. Zo niet, dan had ik echt een probleem gehad, ik zag geen enkele bar onderweg.
In het restaurant verwen ik mezelf met een lekker visje. Ik leerde dit van Marion. Eerder vond ik vis toch een beetje eng om te bestellen, maar ik weet nu dat vis hier veel beter smaakt als het vlees, dat vaak varkensvlees is.
Ik heb naar het hostel gebeld, echter als ik er aan kom is er wel een man, maar hij is niet de de hosp. Wie hij wel is is mij niet zo duidelijk.
De albergue is vriendelijk vooral omdat er her en der electrische kacheltjes staan. Dat voelt fijn. Ik wacht een tijdje op de hosp, als die niet komt eigen ik me maar een bed toe en ga douchen. Dit had ik gisteren niet gedaan, door gebrek aan water. Nu pas zie ik hoeveel schrammen en blauwe plekken ik op mijn armen en benen heb, allemaal door het gekruip over en onder die bomen gisteren.
Rond 7 uur komt de hosp. Zelf een caminoloper, dat merk je snel. Hij maakt van de stempel een waar kunstwerk, daarbij drinken we samen een lekker portje.
S'avonds regent het weer zo enorm hard, dar ik me af vraag waar al dat water weer naar toe moet, maar vooral wanneer stopt dit eindelijk?
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 119
[author] => Dorrie
[cityName] => Alvaiázere
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/831_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => al-dat-water
)
[8] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111119
[userId] => 435633
[countryId] => 191
[username] => NarandeinUganda
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => Thuiskomen en settelen. Coming home
[message] => (English below)
Ja, terug in Uganda voelt als thuiskomen. Het temperatuursverschil is groot. Van 4 graden in Nederland naar 29 graden. Maar goed. Daar wennen we wel weer aan. Vooral veel water drinken.
En dan weer alles op de rit krijgen hier. De keuken is leeg. Dus iets te eten halen is een prioriteit. Om boodschappen te kunnen doen heb je hier cash geld nodig (het kan ook met je telefoon, maar die was afgesloten…). Dus de prioriteit is eerst naar de bank om geld te halen. Geld halen doen we met de auto. Een veiligheidsregel. Ik weet niet of er direct iets zou gaan gebeuren, better safe than sorry.
We zien onze auto: 2 platte banden. Oke. De prioriteit is: eerst de banden een beetje meer op spanning krijgen, dan naar de bank geld halen. Want als we geld hebben kunnen we bij de garage betalen voor voldoende druk in de banden en dan kunnen we boodschappen doen.
Zo is het leven in Uganda. Je wilt iets, maar om iets gedaan te krijgen mag je vaak andere acties doen. Het kost tijd.
Elke keer als ik terug kom in Uganda denk ik: Oke, wat gaat ons deze keer verrassen?
Ondertussen hebben we geld gehaald, de banden op spanning, eten in huis. Tijd om langzaamaan het huis schoon te maken. Want hier is de stof heel bruin en heel fijn. Het komt overal tussen door. Ik kan schrijven op de vloer, de tafel, de kast. Werkelijk alles heeft een natte lap nodig. Een keer vegen, stofzuigen en dweilen is niet voldoende. Stukje bij beetje wordt het huis zoals we het willen: koffers uitgepakt, beetje schoon en hebben we ontmoetingen met de mensen hier.
En dan hebben we de eerste twee stormen van het jaar. Het gaat heftig tekeer. Meteen valt de stroom uit: Zaterdagavond aan en uit. Laat in de avond definitief uit tot aan zondagavond half 9. Gelukkig hadden we de vriezer niet meteen vol. Het is even wennen dat laptop, telefoon altijd volgehouden mogen worden. We zijn niet zeker van elk moment stroom. Op dit moment van schrijven, zonder regen, weer geen stroom.
Nou ja, als de laptop leeg is en de telefoon, dan kunnen we geen werk meer doen. Tijd om andere bezigheden te zoeken.
We weten het weer: we zijn in Uganda! We voelen ons thuis en zijn gesetteld.
Oh ja, we koken op gas. Dus vanavond kunnen we onze warme hap klaarmaken.
English
Coming home and settling in
Yes, being back in Uganda feels like coming home. The temperature difference is huge. From 4 degrees Celsius in the Netherlands to 29 degrees Celsius. Oh well. We'll get used to that. Especially drinking lots of water.
And then getting everything back on track here. The kitchen is empty. So getting something to eat is a priority. To do your grocery shopping here, you need cash (you can also use your phone, but it was disconnected...). So the priority is to go to the bank first to get some money. We'll get the money by car. A safety rule. I don't know if anything would happen right away; better safe than sorry.
We see our car: two flat tires. Okay. The priority is: first get the tires a bit more inflated, then go to the bank to get some money. Because if we have money, we can pay at the garage for sufficient tire pressure and then we can go grocery shopping.
That's life in Uganda. You want something, but to get it done, you often have to do other things. It takes time. Every time I return to Uganda, I think: Okay, what's going to surprise us this time?
Meanwhile, we've gotten money, inflated the tires, and brought food into the house. Time to slowly start cleaning the house. Because the dust here is very brown and very fine. It gets everywhere. I can write on the floor, the table, the cupboard. Literally everything needs a wet rag. Sweeping, vacuuming, and mopping once isn't enough. Little by little, the house is becoming the way we want it: suitcases unpacked, a bit of a clean, and we're meeting people here.
And then we have the first two storms of the year. They're raging. Immediately, the power goes out: on and off Saturday night. Late that evening, it finally goes out until 8:30 pm Sunday evening. Luckily, we didn't have the freezer full right away. It's taking some getting used to keeping our laptop and phone charged all the time. We're not guaranteed power at all times. At the time of writing, without rain, no power again. Well, if the laptop and phone are dead, we can't do any work. Time to find other things to do.
We remember: we're in Uganda! We feel at home and settled.
Oh yeah, we're cooking on gas. So tonight we can make our hot meal.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2018-01-30 16:28:32
[totalVisitorCount] => 88477
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 227
[author] => Wilma
[cityName] => Jinja
[travelId] => 516816
[travelTitle] => Thuis in Uganda
[travelTitleSlugified] => thuis-in-uganda
[dateDepart] => 2018-01-30
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Oeganda
[countryIsoCode] => ug
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/753_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/435/633_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => thuiskomen-en-settelen-coming-home
)
[9] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111118
[userId] => 342334
[countryId] => 183
[username] => edmar
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => High five Hotman!
[message] => 31 januari
Om 8.40 worden we opgehaald voor onze Zabb E Lee cooking class. Onze teacher heet M en ze vraagt ons onderweg naar de markt wat de keuze voor het menu is. Als Erwin voor de hete lokale soep kiest zegt ze "oeee Hot Man"! Haha, don't I know ;). Ze neemt ons eerst mee naar een lokale markt met uitleg over groenten. Daarna gaan we richting de plek waar we gaan koken. En wat voor plek is dat!! Ontzettend mooi aangelegde tuinen, heel veel verschillende kookstations, prachtig! We beginnen met de appetizer. Erwin maakt gebakken springrolls en ik een thai fresh springroll. We maken er allebei iets fantastisch van en het smaakt heerlijk. Daarna maakt mijn "hot man" cashewnut chicken en Tom zabb (die lokale hele pittige soep) en ik maak Pad thai en een soep Tom Yum Kung. Daarna kunnen we het weer opeten. Lekker! Tijdens het maken van de gerechten high fiven we wat af met onze zingende kooklerares M. Dan gaan we allebei nog met een curry aan de slag: Erwin de Paenang curry en ik de lokale Khao Soy (Chiang Mai noedels). We zitten eigenlijk best vol, maar eten toch nog wat van de gerechten. De mango sticky rice die we tussendoor ook nog even gemaakt hebben gaat in een bakje mee naar het hotel! Als we daar aankomen vallen we midden in de Thai Tea van het hotel en gaan met Thaise poffertjes aan het zwembad zitten. Jeetje, het is goed dat we een deel ook verbruiken doordat het hardwerken is voor ons lichaam in deze temperaturen. Eten hoeven we vandaag niet meer. In de avond lopen we langs verlichte tempels. Wat? Ja hoor nog een Wat. Maar we zijn op zoek naar Wat Chedi Luang, en wat we daar zien: de tempel wordt langzaam verlicht door monniken met duizenden kaarsjes. Heel bijzonder! Wat Chedi Luang is een historische 14e-eeuwse tempel die bekend staat om zijn enorme, deels ingestorte stoepa (chedi). Het was ooit het hoogste gebouw in het Lanna-koninkrijk en herbergde vroeger de beroemde Smaragdgroene Boeddha die we in Bangkok hebben gezien. Wat me wel verbaast is dat ik de hal van de city pillar niet in mag als vrouw zijnde. Reden: vrouwen menstrueren, en dat beschaamd en beschadigd de heiligheid van deze 'city pillar'. Oké....... alsof ik daar iets aan kan doen ;)
Daarna lopen we door naar het Chiang Mai Boxing Stadium voor een avondje Muay Thai oftwel Thais boksen. Onderweg zien we dat er geen alcohol meer wordt verkocht tussen 18u vanavond en 18u morgenavond in verband met voor-verkiezingsdag morgen. Voorverkiezingen zijn voor degenen die zich al vroeg aangemeld hebben of zoiets, ik kom er niet helemaal uit hoe het hier werkt. Toch kunnen we een biertje kopen in het stadium. Achteraf gezien had ons dit 6 maanden gevangenisstraf kunnen opleveren of een boete van €245 (doe die dan maar), want er is geen uitzondering voor welke vorm van tourisme/evenementen/etc. Goed om te weten, want op de echte verkiezingsdag 7-8 februari geldt hetzelfde! Eenmaal binnen nemen we zitting op de hoogste tribune waar we heel mooi overzicht hebben en wat nog steeds heel dichtbij is. Al snel begint het eerste gevecht. Bijzonder om te zien: rituelen, vechttechnieken en uithoudingsvermogen worden gecombineerd. Niet alleen mogen vuisten gebruikt worden, maar vooral ook knieën, ellebogen en benen. Sportwedstrijden bezoeken in het buitenland blijft toch wel een mooi iets. Na 3 uurtjes is het af en lopen we terug naar ons hotel.Soms zie je hele rare dingen: "women massage by 'ex-prisoners'.... uhmmm, we denken er verder maar niet over na.We relaxen nog even op het balkon van ons hotel nu het nog kan, morgen reizen we naar Sukhothai.
1 februari
Na nog een fantastisch ontbijt is het tijd om een Grab te bestellen naar het busstation. Een vrolijke vrouw bij de bus zegt dat we nog even moeten plassen want vrij vertaald: "ieuuwww in de bus wil je niet moeten plassen" we lachen er om met z'n drieën haha. Dit illustreert ze ook nog even door met haar vingers haar neus dicht te knijpen. We krijgen water en snackjes (gedroogde banaan en aardappel) waarmee we de boerenhuisvrouwen steunen. Na 2 uur hebben we een stop om te lunchen. We kopen een magnum en cornetto en krijgen met ons busticket korting waardoor de ijsjes nog maar 35 baht kosten, tegen de wisselkoers van Mr. Pierre is dat nog geen €0,95! Om half 5 komen we aan op het busstation. Een tuktuk dame krijgen we niet overtuigd om ons voor 80baht naar het hotel te brengen, terwijl we laten zien dat Grab het voor 77 baht doet. Dus dan de Grab, die er met 2 minuten is. Hotel is leuk, met mooie gouden karpertjes in de watertjes eromheen. We lopen het stadje in, verbazen ons weer om die ongelooflijk irritante (eerder door mij Pino genoemd) vogel die zich best vaak laat horen, vooral tijdens zonsopgang en zonondergang. Het blijkt de Aziatische koekoek (Nok Ga-wow) te zijn, zijn roep wordt steeds intenser en hij laat zich vooral tussen december en april horen.
Het stadje bestaat uit slechts één hoofdstraat en een Tree of Love market (ohja en natuurlijk een night market op vrijdag, zaterdag en zondag). Op de Tree of Love market eten we een inktvisje in pittige saus voor we een terrasje pakken. Daarna eten we bij het Poo restaurant. De naam van het restaurant doet het eten geen eer aan. Het smaakt namelijk fantastisch!! Het restaurant is overigens vernoemd naar de eigenaar en niet naar wat anders ;) Na wat muggengeplaag op ons terras, tja het nadeel van een pool access room, gaan we lekker slapen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2012-03-15 02:12:07
[totalVisitorCount] => 46127
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 38
[author] => Erwin en Marjan
[cityName] => Chiang Mai
[travelId] => 530907
[travelTitle] => Thailand
[travelTitleSlugified] => thailand
[dateDepart] => 2026-01-22
[dateReturn] => 2026-02-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/751_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/334_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => high-five-hotman
)
[10] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111116
[userId] => 380217
[countryId] => 12
[username] => jirrypons
[datePublication] => 2026-01-31
[photoRevision] => 0
[title] => Eerste skivakantie als gezin
[message] => Ik kijk er al naar uit sinds ik voor het eerst op latten sta. Skivakantie als gezin. Die kleine kinderen die zonder enige vorm van angst of schaamte die piste af zoefden, waren machtig mooi om te zien. Mijn eerste skivakantie was dit ook frustrerend, want er was geen kindje te vinden dat slechter kon skiën dan ik. In 2026 waren we ondertussen twaalf jaar verder. Het skiën gaat een stuk beter en dat gezin is er. Maar met een kindje van amper negen maanden oud skiën, hoe doe je dat? De oplossing was simpel.
Vlak voordat mijn ouders op hun zomervakantie vertrokken, gaf ik ze het advies dat je tijdens je vakantie altijd na moet denken over je volgende vakantie. Wat mooi uitkwam is dat Sandra en ik in januari wilden gaan skiën en op zoek waren naar oppas voor Emilia. Bij voorkeur iemand met al een paar maanden ervaring. Toen we een paar dagen later foto’s kregen van potentiële ski jassen, hadden we het gevoel dat het wel goed zou komen.
De laatste week van januari was het zover. Op mijn moeders verjaardag vertrokken we naar Zell am See, Oostenrijk. De uitdaging die Emilia was in de auto op vakantie in Portugal, was als sneeuw voor de zon verdwenen. De autorit van ruim zes uur exclusief stops ging rete soepel. Ze viel prima in slaap en was daarbuiten heerlijk aan het spelen. Ook de eerste verre reis met onze elektrische auto ging prima. De laadsessie was altijd eerder klaar dan wij met de verzorging van Emilia.
Vlak voor Neurenberg hadden we een overnachting. Na een prima pizza ging Emilia wat later naar bed dan normaal. Helaas was de nachtrust net als de nacht ervoor niet helemaal top. Ook omdat ik de auto van de lader moest halen om elf uur. Alsnog te laat, want er was al wachtgeld berekend. Behoorlijk moe reden we de volgende dag de laatste vier uur. Inchecken, spullen uitladen en onszelf installeren in het prima appartement. Emilia deed het goed ondanks alle onregelmatigheid. In het restaurant aangrenzend aan het hotel hadden we Oostenrijkse lekkernijen zoals schnitzel en käsespätzle. Emilia zat super gezellig te wezen in haar kinderstoeltje. Om negen uur was het alweer papa-mamabedtijd, we waren kapot moe.
Het eerste dagje skiën stonden we met verse skipas om 08:34 bij de lift. Dit ging zo vroeg omdat Emilia al om zes uur wakker was. Een traditie die ze de rest van de vakantie voort zou zetten. Het was een heerlijk zonnige dag en de pistes waren helemaal top. Ondanks dat de laatste sneeuwval weer even geleden was, was het wel goed koud gebleven dus de sneeuw was prima. Na lekker inkomen op de blauwe pistes gingen we voor rood en binnen no time zaten we weer op niveau. We gingen lunchen op een plek waar je alleen via een verborgen bospadje kan komen. Mega uitzicht en lekker eten. Tiroler gröstl met nog apfelstrudel en kaiserschmarrn toe. Vervolgens mochten we achterop de sneeuwscooter weer terug naar de piste.
De vermoeidheid zat er een paar uur later goed in en we misten ons kleine meisje eigenlijk wel. Lekker de dalafdaling naar beneden. Het appartement was echt maar drie straten lopen, dus we waren er zo. Mijn ouders hadden een prima dagje gehad met hun engeltje van een kleindochter. Na douchen en even bijkomen werd Emilia mooi wakker. Dan gaat de tijd tot haar volgende bedtijd ineens snel. Eerst een klein hapje eten en na even spelen op de speelmat door naar een restaurant. De koperen ketel was vol bezet, druk, wild ingericht en er was daarmee genoeg om naar te kijken. Emilia keek haar ogen uit in haar stoeltje. Achter haar waren drie Britse oudere echtparen luid aan het kletsen. Dit was beduidend interessanter dan haar potje zalm pasta. Ze bleef maar omkijken en zonder enige schaamte staren naar ze. Toen de Britten dat opviel, was ze de ster van de show. Zo ook bij de ober. Na het eten tilde Sandra haar op om met de kerstballen aan het plafond te spelen. De Britten wensten Emilia innig en met handkusjes vaarwel.
De volgende ochtend mochten we weer skiën! Het was lekker koud gebleven, dus de piste-kwaliteit was niet veel veranderd. De zon was ongekend aan het branden die dag. Het resultaat daarvan was goed zicht en lunchen in een stevig zonnetje. Dit keer hadden we ons beter ingesmeerd om de verbrande snoet van de dag ervoor te vermijden. Tijdens de eerste kolfpauze deed ik nog twee liftjes extra en daarna gingen we van ski’s wisselen. Sandra had niet verwacht dat ze mijn bakbeesten zou waarderen, maar ze was snel fan. In ieder geval van hoe langere ski’s aanvoelen. Meer stabiliteit maar moeilijker bochtjes maken, waar ze van dat laatste geen last had. Ik moest vooral wennen aan de bizar lichte latjes die ineens onder mijn voeten zaten. Leuk om gedaan te hebben en Sandra was meteen druk aan het plannen wanneer de nieuwe ski’s er zouden komen. Of ze er zouden komen was na twee liftjes al geen vraag meer. Redelijk tegen het einde van de dag landde er nog een traumaheli midden op de piste. Indrukwekkend. Hopelijk gaat het snel weer goed met de persoon in kwestie.
We hadden die middag wat langer volgehouden dan de dag ervoor. Mijn ouders en Emilia hadden ook heerlijk van het zonnetje genoten en het leuke dorpje en het meer goed verkend. Strak om twee uur hadden ze haar op bed gelegd en mijn vader haalde haar strak om vier uur weer uit bed. Wat heerlijk om na zo’n mooie dag skiën ons blije meisje weer te zien. Plus wat een zegen dat mijn ouders dit wilden doen. Zoals ik ze met Emilia bezig zag, meer voor zichzelf dan voor ons. We gingen nog even een rondje lopen die namiddag. Langs het bevroren meer en door de sfeervolle straten. Die avond stal Emilia helemaal de show tijdens het avondeten. Het meisje van de bediening was binnen no time helemaal verliefd op haar geworden. Nu keek Emilia haar ook heel de tijd ontzettend blij aan. Elke beweging werd gevolgd. Ein glückliches Mädchen noemde ze haar. Toen ze op de bank mocht staan, kwam het blije ei helemaal naar boven.
De derde dag skiën vertrokken we naar de berg van Kaprun. De top van dit skigebied ligt op 3000 meter en het was maar negentien minuten rijden naar de parkeerplaats. Om 08:43 stapten we in de onderste lift en na in totaal vier liften waren we op de top. Het was maar liefst vijftig minuten later. Wij hadden zin om te skiën. Al gauw belandden we aan de top van de rode piste waar Sandra zes jaar geleden op haar billen vanaf is gekropen. Haar hoogtevrees sloeg hier toen een flinke slag. Nu wilde ze eigenlijk even warmdraaien op een blauwe piste. Echter zag deze rode er zo fantastisch uit dat we er meteen vanaf gingen. Wat een partijtje genießen was dat. Heerlijk rustig qua andere wintersporters ook. Wat overigens in Zell ook zo was.
Als bezetenen waren we aan het skiën. Onder een steile rode piste hadden we al wat hopen sneeuw gezien. Even opletten daar. Dat deden we in ieder geval beter dan de skiër voor ons die de piste af vloog in een koprol. Per meter vloog er iets los. Eerst een ski, toen een stok, daarna de rest. Ik wist naar zijn ski op de piste te komen en Sandra had een stok voor hem klaar aan de zijkant van de piste. De man sprintte snel terug naar de piste en was zo weer het mannetje. Gelukkig had hij de hoop stenen pal naast zijn val gemist. Na een snelle kolf/thee/hete choco/apfelstrudel pauze gingen we door met heerlijk skiën. Bovenin het gebied kreeg ik Sandra zo gek om een zwarte piste te pakken. Via een sleepjeslift kwamen we er. Een behoorlijk steil beestje, maar met veel lol en gevoel van overwinning gingen we er vanaf. Plus daarna nog een keer. Het uitzicht vanaf daarboven was zo mooi dat Sandra even vergeten was dat ik onderaan stond te koukleumen om haar te filmen.
Toen we zo’n beetje elke piste wel gehad hadden, gingen we pas om twee uur lunchen. Met uitzicht op het dal en goede pasta gerechten waren we aan het nagenießen van de ochtend. Wat zijn we op zoveel vlakken gezegend dat we dit op deze manier mogen doen. Na nog wat pistes ging zelfs de laatste dalafdaling soepel. Vanaf hier kon je alleen met de gondel naar beneden, de laatste welverdiende pauze. Na de korte autorit liepen we de kamer van het appartement binnen. Ons meisje was alweer wakker en aan het spelen op haar mat. Dat blije koppie was de kers op de taart van de dag. Mijn vader had een goed restaurant gevonden. Sfeervol aangekleed en alleen maar traditioneel Oostenrijks eten. Helaas ging er een enorme groep twintigers vlak achter ons zitten. Het vele gekakel maakte het wat minder sfeervol. Emilia stoorde zich er minder aan dan ons, zo leek het. Dat gekakel en de hitte binnen waren goede redenen om elders een ijsje te halen.
Bij terugkomst in het appartement was Emilia niet in haar hum. Toen we vroegen wat ze wilde, wees ze naar haar speelmat. We zetten haar neer en keken nog bijna een uur met vier man toe hoe ze heerlijk relaxed met haar speelgoed bezig was. Ze ging laat slapen, maar dat was het waard. Emilia liet ons die nacht wat beter slapen, waardoor we redelijk fris wakker werden. Mooi om half negen stonden we weer in de rij voor de lift, die net begonnen was. Vanuit dit gondeltje spotte Sandra drie reetjes die onder ons door het bos liepen. Het had die nacht aardig gesneeuwd, dus we hadden verse poeder. Op veel plekken op de piste was de sneeuw nog onaangeroerd. Er is niks zo lekker als de eerste sporen trekken in verse sneeuw. Het is alsof je over een wolk heen skiet die je in alle rust de goede kant op begeleidt. Ik had Sandra snel overtuigd om de dag op de rode piste te beginnen. Eén waar nog nauwelijks iemand vanaf was gegaan. Dit was wel de plek waar Sandra vrij snel een goede hap sneeuw nam. Ze zat goed onder. Een goede herinnering dat je in deze conditie je sneeuwvanger dicht moet doen.
De eerste pistes van de dag waren op en top genieten, maar al snel werd het wat zwaarder. De losse sneeuw werd al snel hopen en hier en daar waren de onderliggende ijsplaten al te merken. Het was die dag daarom een val festijn van jewelste. Op een rode piste viel een jochie die daarna luidkeels aan het balen was. Een maat van hem maakte goed gebruik van het moment door hem een goede poederdouche te geven. Wij zaten er net letterlijk boven in de lift. Lachen man. Na een dalafdaling gingen we voor de laatste keer lunchen op de piste. Daarna nog even helemaal naar boven om daarna de laatste afdaling in te zetten. Wat eerder stoppen voelde prima. We hadden ingeschat dat de zwarte dalafdaling er slecht bij zou liggen ondertussen, dus we pakten de gondel. Met grote spijt, want wat we konden zien vanaf boven was dat hij er nog prima bij lag. Voor de volgende keer dan maar weer. We waren in ieder geval weer heelhuids beneden na vier dagen skiën.
Na wat grof inpakwerk gingen we nog even door het dorpje wandelen. Het bevroren meer van Zell am See had nog een mooi laagje sneeuw op zich. Op onze weg naar het restaurant van die avond liepen we langs de plek waar we twee avonden geleden gegeten hadden. Emilia zat bij Sandra in de draagzak en Sandra zag de serveerster van die avond. Die zag ons, wenkte naar de deur en trok bijna een sprintje naar buiten toe. Dolgelukkig om Emilia weer te zien. Het is zo makkelijk om verliefd op haar te worden. Het avondeten hadden we in het restaurant van de eerste avond. Met welverdiende schnitzel en witbier. Na het eten vulden we de auto’s al met onze bagage en gingen we kort daarna slapen.
Na een ontbijtbuffet bij ons appartementencomplex sprongen we de auto in. We hoopten dat Emilia het net zo goed zou gaan doen als op de heenweg. Toen ik tijdens het tweede stuk rijden in de achteruitkijkspiegel keek, kreeg ik hetzelfde gevoel als op de heenweg. Emilia was uit zichzelf kiekeboe gaan spelen door haar roze muts op en neer over haar ogen te trekken. Sandra ging er helemaal in op en ik hoorde ze alle twee alleen maar giechelen. Zelfs de autorit voelde als een mooie quality time met ons gezin. Dit was al vakantie. Toen ik de laatste rit van de dag weer achterin zat toen Emilia moest slapen, zei Sandra dat ik weer het makkelijke stuk had. Ik kon alleen maar zeggen dat ik had gezien hoe ontzettend zwaar ze het had gehad.
Rond zes uur waren we ergens in de buurt van Frankfurt aangekomen. De auto lag aan een trage lader en we gingen nog snel uit eten in een bierbrouwerij die in het hotel zat. Een mooie afsluiter. Sandra wilde wat zout op haar frietjes. Dat deed ze in overvloed toen ze het hele ding open draaide en de grove versie in alle onhandigheid over haar halve bord heen strooide. Wij kwamen niet meer bij van het lachen. Het zal een gevalletje “je had erbij moeten zijn” geweest zijn, maar ik had mijn ouders beloofd dat het in de blog zou komen. Rond twee uur in de middag kwamen we thuis aan. Ons meisje kon weer lekker in haar eigen bedje in slaap vallen. Wat hebben we alle vijf een heerlijke week gehad. Allemaal op een heel andere manier, maar genoten hebben we allemaal. Fijn dat dit zo kon zijn.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-01-04 22:05:43
[totalVisitorCount] => 215712
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 27
[author] => Jirry
[cityName] => Zell am See
[travelId] => 462843
[travelTitle] => Skivakanties
[travelTitleSlugified] => skivakanties
[dateDepart] => 2014-01-03
[dateReturn] => 2014-01-12
[showDate] => yes
[goalId] => 6
[goalName] => Een korte vakantie
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/oostenrijk,zell-am-see
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/380/217_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => eerste-skivakantie-als-gezin
)
[11] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111115
[userId] => 298176
[countryId] => 196
[username] => flyingtothewest
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Meeting Augie the doggie
[message] => Na een nachtje te hebben overbrugd hier in Ashlaad bij Timbers motel, dan in de middag kennis gemaakt met Augie, (een Boykin Spaniel), Jo and Alan. Leuk, een heel aardig en geinteresseerd stel. Zij voor 2 weken op trip naar San Diego en ik blijf hier in Ashland op passen.
In de avond mee gegeten en een heerlijkj soep met salade voorgeschoteld gekregen. Recept gevraagd.
Al een flinke wandeling achter de rug, gelopen langs een stukje waar ik in de middag ook al was geweest, het Lithia Park, maar daar mogen geen honden in ter verstoring van wildife en langs het theater waar ik voor dodag een voorstelling bij ga wonen, aangeboden door Jo/Alan. Leuk aanbod en graag aangenomen.
Een heel leuk, veel groter huis dan je op het eerste gezicht zou zeggen, er blijkt ook een stuk te zijn aangebouwd en het is 2 laags, ik heb ter beschikking een eigen badkamer en slaapkamer (eigenlijk in the basement, met de trap toch 16 treden naar beneden), maar daar loop ik ook zo de tuin in. (dus ook ground floor), De hoofdingang is ook groudfloor, alles te maken met het heuvelachtige gebied waar ik ben.
Op de 31e jan Jo and Alan de deur uitgewerkt en nu het huis voor mij en Augie alleen.
Reuze benieuwd of dit avontuur me gaat bevallen, zo 2 weken op een hondje passen in the States.
Vooralsnog veel belovend. Temperatuur is for the time of the year, way too high, zo rond de 16 C, terwijl er eigenlijk sneeuw had moeten liggen.
Gezien de perikelen al met oa icy roads on the road , happy there isn't anymore.
Dit wandelt gewoon veel makkelijker.
Ondertussen mijn 1e nacht alleen hier achter de rug, Augie slaapt bij mij in de kamer en in een crate (bench) en no complaints at all, heel de nacht stil geweest en vanochtend om 7 uur opgestaan, ochtend routine, eerst even in de tuin laten p-en , dan zijn eten en dan straks voor een wandeling naar buiten.
Voor de middag staat een wandeling met Merry and Mike in de planning, goede vrienden van en die laten me een mooie wandeling zien.
Vanmiddag wil ik nog naar Medford rijden, hier in Ashland zijn wel wat lokale winkeltjes en zeker een leuke stad, maar ik wil ook echt de omgeving verkennen. Augie kan best een paar uur alleen zijn.
So for now...... come back later
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-06-21 16:22:38
[totalVisitorCount] => 147621
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 29
[author] => Ingrid
[cityName] => Medford
[travelId] => 530875
[travelTitle] => USA again
[travelTitleSlugified] => usa-again
[dateDepart] => 2026-01-23
[dateReturn] => 2026-02-24
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/verenigde-staten,medford
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/176_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => meeting-augie-the-doggie
)
[12] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111114
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Een ravage
[message] => 31 januari
Van Tomar naar Salinos
Overnachting; hostel 2300 Thomar
11km (392)
Het is een prachtige ochtend; fris ,met een opkomende zon. Dat voelt zo anders als het laffe weer van de afgelopen dagen.
Ik heb heel veel zin om op pad te gaan
De route staat meteen goed aangegeven, ik loop Tomar gemakkelijk uit.
Snel kom ik op een wandelpad, dat mooi is. De rivier stroomt wild , en ligt beneden het pad. En dan wordt steeds meer de ravage duidelijk, die de storm heeft aangericht. Voortdurend liggen er bomen op het pad. Er rest mij niets anders als eroverheen, er onderdoor,of ertussendoor. Het is soms nauwelijks te doen.Dus nu is niet het water het probleem, maar de ongevallen bomen. Ik moet gewoon door, en raak steeds meer bekrast. Het nare is dat er door al die bomen steeds stekelstruiken zitten. Die prikken overal pijnlijk door heen. Iedere keer als ik voor zo'n boom sta, ontvallen mij enige scheldwoorden. Wat ben ik blij als ik eindelijk uit dat bos ben, en hier ga ik voorlopig ook niet meer in.
Pas om half 1 kom ik aan in Casais. Ik had dit om 10 uur gepland. Steeds meer merk ik dat internet niet werkt. Ik denk natuurlijk dat dit aan mijn tel ligt. Appjes gaan nog mondjesmaat, maar daar blijft het bij.Totdat ik in een bar kom.
Daar ontmoet je de mensen.
Het blijkt dat ze hier al vanaf woensdag geen internet hebben, geen water en sinds vandaag weer electriciteit. Ik zei dat ik daar in Tomar niets van had gemerkt. De mensen hier vinden dat de overheid hen in de steek laat. De mensen zijn verbitterd, wat ik snap Electriciteitskabels, zijn door de omvallende bomen, kapotgegaan. Dat zie ik onderweg . Er is veel ellende voor deze mensen. Vlg hen worden vooral de steden geholpen.
Ik kan niet meer bij Gronze en niet meer bij booking. Het enige dat overblijft is de route volgen. De mensen vertellen mij dat er in het volgende dorp een albergue is. Die had ik gisteren gebeld, maar was dicht.
Op hoop van zegen loop ik daar toch maar naar toe. Intussen heb ik leuk gezelschap gekregen van een hondje, Lucy.
Tijdens het lopen, stopt er een mevrouw,ze vraagt of ik onderweg ben naar de albergue. Ja..dus...echter het dak is eraf gewaaid en er komt regen binnen. Haar neef managed de albergue en ze gaat hem bellen.
Als ik er aan kom is zij er, met de neef en nog iemand. Samen overleggen ze dat ik toch kan blijven slapen. Ik ben helemaal opgelucht.
De mevrouw brengt mij een bordje eten, zo ontzettend lief.
Er is hier niets, geen supermarkt, geen restaurant. Ik heb altijd wel eten voor nood bij me, maar zo'n kippepootje is zeer welkom. In het begin kan ik nog in de zon zitten, later wordt het vies koud.
Ik vermaak me met lezen, dat kan off-line en ik kan off-line sudoko's doen .
Gelukkig hebben ze flink wat dekens hier, dus ik lig al snel in bed.
Ik kan vanavond mijn verslag niet doorsturen, hopelijk morgen . What's app werkt nog steeds, wel met vertraging.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 106
[author] => Dorrie
[cityName] => Santarém
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/728_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-ravage
)
[13] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111112
[userId] => 328273
[countryId] => 182
[username] => margotkuijsters
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Kleermakers.
[message] => Kom in welke stad ook in Tanzania en op iedere straathoek zitten kleermakers buiten, ijverig achter hun trapnaaimachine om mooie, kleurige kleding te maken.
Centimeter om de nek en prrrr, trap trap, trap, er worden perfect passende jurken gemaakt, schooluniformen, zondagse kleren en voor wat al niet meer worden kleurige kanga's verwerkt.
Verwoed naaien ze door, van de eerste zonnestraal tot de laatste.
Trapnaaimachines werken altijd en gezien de talrijke powercuts is dat wel nodig.
Mijn oma had er ook een en ook ik kan erop werken, in een ver verleden heb ik mijn coupeuse diploma behaald.
Zelfs bij de kringloop kom je geen trapnaaimachines meer tegen, maar hier dus ratelen "Singers" en "Butterflies" op iedere straathoek.
Een idee van onze Stichting om nieuwe schooluniformen te laten maken door lokale kleermakers krijgt nu gestalte.
Daarmee willen we de plaatselijke economie helpen, een goede prijs betalen en werkgelegenheid geven.
Die kleermakers gaan hun geld weer uitgeven bij de kapper etc. waardoor het dorp floreert.
Dus een aankondiging gedaan dat ze zich op vrijdag om 12 uur konden melden. Te beginnen met de jongensbroeken. Over het algemeen doen mannelijke kleermakers dat hier.
De jongens werden opgesteld in rijtjes van zes en de maten worden munitieus genomen, in inches, daterend nog de tijd dat Tanzania een Britse kolonie was (tot december 1961).
Over een week zullen deze broeken klaar zijn.
Dat volgt dezelfde sessie met de meisjes, die krijgen rokken met een elastiek in de taille, lijkt ons handig.
Tot zover de onderkant van het schooluniform, waar dan nog witte sokken en zwarte schoenen bij horen.
De bovenkant lijkt wat gecompliceerder. Wij zouden graag met een knipoog naar Nederland oranje truien zien. Oranje boven! Niet te krijgen dus hier, althans niet industrieel gemaakt. Dus zou het met breimachines moeten.
Echter, men heeft hier andere opvattingen over oranje. Geel/ oranje is voor ons geen oranje.
Dus moeten we op zoek naar écht oranje truien, zo'n 130 stuks. Dat wordt dus nog een uitdaging.
Mocht iemand weten hoe we die desnoods in Nederland kunnen verkrijgen, laat het ons weten.
In feite zeggen jullie natuurlijk, zoals ik dat ook deed, laat zitten die uniformen en kom in gewone kleren naar school.
Maar hier is het een must, iedere school heeft zijn eigen uniform en op de staatsscholen hebben ze die afgerakte truien in de kleuren van de nationale vlag.
Ze willen ook met trots uitstralen dat ze op onze school zitten en daarom draagt niemand een jas over zijn uniform.
Momenteel ben ik even in de grote stad om te winkelen en windowshopping te doen voor een aantal dingen die bij ons niet te krijgen.
Zo moeten we dus van het brandhout af.
Maar een groot butagasstel moet op maat in elkaar gelast worden. Op weg naar die ijzersmederij buiten Moshi achterop een pikipiki bijna verongelukt, een noodstop voor een vrachtwagen.
Dan moet dat immense gasstel nog op een of andere manier die berg op getransporteerd moeten... het wordt nog een hele uitdaging.
In ieder geval zitten nu dus 16 lokale kleermakers verwoed achter hun trapnaaimachines om blauwe broeken en rokken te maken.
Volgende week kan ik al een foto sturen met het eindresultaat!
Fijne zondag allemaal en vergeet niet te kijken naar de volle maan vanavond.
Er starten hier in Moshi tegenwoordig volle maan expedities, om precies dan boven op de berg te staan, moet adembenemend zijn.
Zelf houd ik het wel bij het drinken van een Kilimanjaro, if you don't climb, you just drink!
Heb nog wel een mooie wandeling gemaakt naar de grote waterval van 85m bij de Kili.
Tot snel,
Margot.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-12-16 16:34:24
[totalVisitorCount] => 259357
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 115
[author] => Margot
[cityName] => Gonja
[travelId] => 530905
[travelTitle] => Jubileumreis 2026
[travelTitleSlugified] => jubileumreis-2026
[dateDepart] => 2026-01-05
[dateReturn] => 2026-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Tanzania
[countryIsoCode] => tz
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/710_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/328/273_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => kleermakers
)
[14] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111111
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Een ravage
[message] => 31 januari
Van Tomar naar Salinos
Overnachting; hostel 2300 Thomar
11km (392)
Het is een prachtige ochtend; fris ,met een opkomende zon. Dat voelt zo anders als het laffe weer van de afgelopen dagen.
Ik heb heel veel zin om op pad te gaan
De route staat meteen goed aangegeven, ik loop Tomar gemakkelijk uit.
Snel kom ik op een wandelpad, dat mooi is. De rivier stroomt wild , en ligt beneden het pad. En dan wordt steeds meer de ravage duidelijk, die de storm heeft aangericht. Voortdurend liggen er bomen op het pad. Er rest mij niets anders als eroverheen, er onderdoor,of ertussendoor. Het is soms nauwelijks te doen.Dus nu is niet het water het probleem, maar de ongevallen bomen. Ik moet gewoon door, en raak steeds meer bekrast. Het nare is dat er door al die bomen steeds stekelstruiken zitten. Die prikken overal pijnlijk door heen. Iedere keer als ik voor zo'n boom sta, ontvallen mij enige scheldwoorden. Wat ben ik blij als ik eindelijk uit dat bos ben, en hier ga ik voorlopig ook niet meer in.
Pas om half 1 kom ik aan in Casais. Ik had dit om 10 uur gepland. Steeds meer merk ik dat internet niet werkt. Ik denk natuurlijk dat dit aan mijn tel ligt. Appjes gaan nog mondjesmaat, maar daar blijft het bij.Totdat ik in een bar kom.
Daar ontmoet je de mensen.
Het blijkt dat ze hier al vanaf woensdag geen internet hebben, geen water en sinds vandaag weer electriciteit. Ik zei dat ik daar in Tomar niets van had gemerkt. De mensen hier vinden dat de overheid hen in de steek laat. De mensen zijn verbitterd, wat ik snap Electriciteitskabels, zijn door de omvallende bomen, kapotgegaan. Dat zie ik onderweg . Er is veel ellende voor deze mensen. Vlg hen worden vooral de steden geholpen.
Ik kan niet meer bij Gronze en niet meer bij booking. Het enige dat overblijft is de route volgen. De mensen vertellen mij dat er in het volgende dorp een albergue is. Die had ik gisteren gebeld, maar was dicht.
Op hoop van zegen loop ik daar toch maar naar toe. Intussen heb ik leuk gezelschap gekregen van een hondje, Lucy.
Tijdens het lopen, stopt er een mevrouw,ze vraagt of ik onderweg ben naar de albergue. Ja..dus...echter het dak is eraf gewaaid en er komt regen binnen. Haar neef managed de albergue en ze gaat hem bellen.
Als ik er aan kom is zij er, met de neef en nog iemand. Samen overleggen ze dat ik toch kan blijven slapen. Ik ben helemaal opgelucht.
De mevrouw brengt mij een bordje eten, zo ontzettend lief.
Er is hier niets, geen supermarkt, geen restaurant. Ik heb altijd wel eten voor nood bij me, maar zo'n kippepootje is zeer welkom. In het begin kan ik nog in de zon zitten, later wordt het vies koud.
Ik vermaak me met lezen, dat kan off-line en ik kan off-line sudoko's doen .
Gelukkig hebben ze flink wat dekens hier, dus ik lig al snel in bed.
Ik kan vanavond mijn verslag niet doorsturen, hopelijk morgen . What's app werkt nog steeds, wel met vertraging.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 110
[author] => Dorrie
[cityName] => Santarém
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/portugal,santarem
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-ravage
)
)
)
[reportsPaginator] => Zend_Paginator Object
(
[_cacheEnabled:protected] => 1
[_adapter:protected] => TravelLog\PaginatorAdapter Object
(
[_count:protected] => 60
[_array:protected] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111128
[userId] => 342334
[countryId] => 183
[username] => edmar
[datePublication] => 2026-02-04
[photoRevision] => 0
[title] => Fiets huren? €0,80! ... koekoek ;)
[message] => 2 februari
Na een typisch thais ontbijt met rijst (zoals bijna elke dag), en het voeren van de vissen bij het hotel,rijden we met dezelfde Grab chauffeur als gisteren naar het Sukhothai Historical Park (UNESCO werelderfgoed sinds 1991). We huren een fiets voor de hele dag voor.... tadaaaaa €0,80 per fiets. Echt niet normaal! En dan wonen wij in een fietsland,wat kost dat bij ons? We moeten wel zwaar trappen, maar hè dit is dan ook geen elektrisch exemplaar ;) We beginnen bij de grootste tempel Wat Mahathat. Vanuit daar fietsen we langs een bel die we natuurlijk luiden voor good luck. We vervolgen onze weg langs o.a. Wat Sa Si, Wat Si Sawai, het prachtige Wat Phra Pai Luang en de enorme buddha (ook wel: "hij die niet bevreesd is" genoemd) van Wat Si Chum. Onderweg zien we heel veel scholieren, tja de oude hoofdstad van Thailand is natuurlijk geweldig voor een praktische les geschiedenis! We zwaaien en 'hello-en' wat af :) En ondertussen trappen we van de ene naar de andere tempel, langs vijvertjes, ruïnes vol met duiven en idyllische bruggetjes.
Hadden we het al eerder over vogels, ook hier is de Aziatische koekoek erg aanwezig. Ook horen we in dit park weer een ander irritant geluid: overal hoor je voor je gevoel het getuut van een achteruit rijdende auto. Je wordt er gek van! Wat het is geen idee, googlen levert weinig op en het is misschien dan ook niet eens een vogel.
We pakken ook het westdeel waar we richting de prachtige bergen fietsen. We fietsen langs ruïnes van tempels en buddha's, mijn slippers worden doorboort door iets super scherps, geen idee wat,het lijkt goed te gaan. We zien een hele mooie hop vogel en tempels/chedi's met Sri Lanka invloed en dus olifanten (beelden, geen echte ;). Na heel veel tempels, pakken we na het noorddeel ook nog het zuiddeel van het complex. We zien velden vol met reigers, mooie bloemen en we zien Wat Chetuphon en Wat Chedi Si Hong. Hier zijn overblijfselen te zien van 4 buddha's in verschillende poses: staand, liggend, zittend en wandelend. Ik google nog even wat het ook alweer betekent. Dus voor de geïnteresseerden:
Zittende Boeddhais de meditatiehouding:
• Betekenis:Verlichting, meditatie, en innerlijke rust. Symboliseert het overwinnen van demonen en brengt balans.
Staande Boeddha(Onderwijzende/Krachtige houding):
• Betekenis:Kracht, innerlijke groei, en het onderwijzen van de leer na de verlichting. Symboliseert het kalmeren van gevaren of het brengen van vrede (rechterhand omhoog)
Liggende Boeddha(Parinirvana-houding):
• Betekenis:De laatste momenten van Boeddha's aardse leven en de overgang naar het Nirvana (volledige rust). Symboliseert harmonie en sereniteit.
Lopende Boeddha:
• Betekenis:symboliseert gratie, innerlijke vrede en de bereidheid van Boeddha om alle voelende wezens te helpen en te begeleiden op hun pad naar verlichting.
We zien ook zo nu en dan versiering om bomen, gekleurde linten. We weten waar het voor is, want tijdens onze jungletour vertelt gids Kit dat deze worden aangebracht als offer voor geluk of om bomen te beschermen tegen omhakken, aangezien men gelooft dat er geesten in deze bomen wonen.Net zoals we weten dat de oude slingerende bomen die we jaren geleden ook zagen in Angkor What, de nieuwe bomen zijn die de dode oude eronder bomen als ware verslinden.
Na 4,5u fietsen en tempels bekijken zijn we er klaar mee. We leveren de fiets in, regelen een Grab en drinken een biertje in het stadje. Daarna koelen we af bij ons hotel! We eten weer heerlijk bij het Poo restaurant , waar ze de benen uit het lijf lopen omdat het druk is. Dus ik zeg: mai pang rai ran: niet haasten! Dat wordt goed ontvangen, met een grote glimlach. Als we spicy bestellen, worden de ogen groot en bijna vol trots met een lichte "echt"? Jaaaa!! Het is allemaal weer fanatastisch: springrolls,noodles en Pad Krapow Gai.
3 februari
Na weer een thais ontbijt en het voeren van de vissen stappen we om 8.50 in onze taxi naar Kanchanaburi. Dit is niet makkelijk om met de bus te doen, dus daarom doen we het op deze manier, het gaat overigens ook een stuk sneller! Met ruim 5u (inclusief één plasstop), zijn we er.Het hotel is een goedkoopje, op de foto's zag het er beter uit dan in het echt.. achja,voor €40 voor 2 nachten mogen we niet klagen.Het is in ieder geval schoon! We regelen een Grab en gaan op onderzoek uit.Ook hier is het weer één hoofdstraat, met de vreemdste bordjes die we tegenkomen: "get high for 50 baht", "get drunk for 10 baht", "sorry we're hangover". We lopen naar de Chong Kai Allied War cemetry. Deze Erebegraafplaats is één van de drie rustplaatsen voor de slachtoffers van de Dodenspoorlijn. De dodenspoorlijn ( Death Railway) is de beruchte Birma-Siam Spoorweg tussen het toenmalige Birma (Myanmar) en Thailand.Hier liggen de stoffelijke resten van 6.982 Australische, Britse en Nederlandsekrijgsgevangenen. De begraafplaats is door de Nederlandse overheid erkend als officieel Nederlands ereveld. We pakken een terrasje, pakken een folder voor een excursie morgen (we blijven in dubio, zelf met de trein maar dan 2u heen en 2u terug of een totale tour) en lopen naar de Bridge over the River Kwai. Het is hier druk. We lopen midden over de brug die gewoon nog in gebruik is. Het is ook indrukwekkend, zeker als de trein voorbij rijdt en iedereen aan de kant moet. We eten luxe Thais bij Keeree Tara: vis en heerlijke saté. Daarna boeken we een tour voor morgen waarbij we de Erawan watervallen aandoen, de Hellfire Pass en ca 45-60min met de trein gaan, voordat we bij de Bridge over the River Kwai eindigen. Vervolgens lopen we langs de achterbuurt, met agressieve honden waardoor we omlopen, naar een bierwinkel. Super grappig! Één van de gekochte biertjes drinken we voor de zaak op. Daarna gaan we met de Grab richting hotel, waarbij we ook nog even met een politiecontrole te maken krijgen. Gelukkig is dit daar heel normaal: "for safety", aldus onze chauffeur.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2012-03-15 02:12:07
[totalVisitorCount] => 46127
[pictureCount] => 20
[visitorCount] => 25
[author] => Erwin en Marjan
[cityName] => Sukhothai
[travelId] => 530907
[travelTitle] => Thailand
[travelTitleSlugified] => thailand
[dateDepart] => 2026-01-22
[dateReturn] => 2026-02-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/943_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/334_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => fiets-huren-0-80-koekoek
)
[1] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111127
[userId] => 332233
[countryId] => 183
[username] => secretsofivonne
[datePublication] => 2026-02-04
[photoRevision] => 0
[title] => Chiangmai, onze eerste stop
[message] => Chiangmai, de roos van het noorden
Na een lange reis van bijna 16 uur zijn we aangekomen in Chiangmai, in het noorden van Thailand. We reizen met z’n drieeen, ik, en manlief met dochter Fa.
Buiten dat er wel geklust word aan het hotel hebben we toch een rustige
kamer. Ons hotel bevind zich in de oude stad en is een oud opgeknapt pand vanuit de opium tijd. Houtenvloeren en balken in het plafond geven het de koloniale sfeer. Het vertrouwde geluid van een roepende lokroep vogel maakt dat ik weet dat ik weer in Thailand ben! We zitten in een leuke buurt met aan de overkant een plein omringd met restaurantjes waar je kan eten wat je maar lekker vind. Heerlijk om echt op z’n Thais aan een tafeltje te zitten op kleine krukjes. Iedere avond is het gezellig druk en is er live muziek.
We hebben ons inmiddels al laten masseren bij hoe toepasselijk ‘take a nap massage’, echt super!
Gisteren zijn we naar een 3D museum gegaan waar je selfies kan maken. Hylarische foto’s gemaakt. Sommige zijn zelfs bewegend en andere in een heel wonderlijke setting, echt grappig…aan het eind kon je iets drinken in een restaurant wat net leek op een stripboek, bizar!
Op een tafel lag zo’n kat met ingedeukt gezicht en geknakte oren, het had verpleegster kleding aan, en keek ons chagrijnig aan. Haar naam was Latte…voordeel voor Latte was wel dat er niemand ging zitten want de prijzen waren schrikbarend hoog.
Fa is al lekker aan het inslaan en vind alles leuk. Ik vrees dat het een uitdaging gaat worden om alle bagage het vliegtuig in te krijgen…
Een bijzonder moment was voor mij om ‘mijn monnik’ weer te zien, hij is al jaren dood maar maakt toch steeds weer indruk. Heel sereen in meditatie houding zit hij in de beroemdste tempel van Chiangmai. De wat phra singh tempel…
Vandaag zijn we met mr. Sorn, een prive gids op pad geweest. We zijn naar een bergdorp gegaan en naar de Doi Suthep tempel bovenop een berg, echt prachtig. Ik heb een klankschaal gekocht bij een oud vrouwtje, ik was de eerste die iets kocht die morgen, ze straalde en tikte mij en al haar spullen in haar kraam aan voor geluk, heel apart.
Onderweg kwamen we ook langs een oude mystieke tempel in de jungle, en hebben we prachtige watervallen gezien. De stilte en schoonheid maakt me bewust van mijn onrust in mijn benen en gezoem in mijn hoofd wat nog uit mijn systeem mag gaan de komende tijd…Ondanks de moeheid was het weer een fijne dag tot nu toe en zie ik uit naar morgen want…
Morgen ben ik jarig en ga ik naar mijn grote vrienden, de olifanten!!!
Jippie!!!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2012-01-10 11:32:58
[totalVisitorCount] => 368456
[pictureCount] => 11
[visitorCount] => 24
[author] => ivonne
[cityName] => Chiang Mai
[travelId] => 530920
[travelTitle] => Thailand 2026
[travelTitleSlugified] => thailand-2026
[dateDepart] => 2026-01-27
[dateReturn] => 2026-03-01
[showDate] => no
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/922_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/332/233_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => chiangmai-onze-eerste-stop
)
[2] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111126
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => Italiaan Nicola
[message] => febr van Ansao naarRabacal
15 km (441)
Overnachting ; Versao B
Na een luxe nacht ga ik ontbijten aan de overkant. Het plenst. Het restaurant is van dezelfde eigenaar. Ik krijg het ontbijt gratis van hem. Zo aardig.
Een uurtje later is het droog en met veel zin ga ik op pad.
De voorspellingen voor vandaag zijn heel slecht, de praktijk laat zien dat het dan altijd meevalt. Uiteraard word ik nat. Maar ik droog ook weer op. Ik mijd de bospaden. Dat is natuurlijk wel jammer. Die zijn t mooiste en het meest relaxt om te lopen. Mensen waarschuwen mij er voor; daar niet lopen. De omgeving is mooi, vooral als er soms een zonnestraaltje doorkomt. Het land is op sommige plekken ,door al die regen prachtig groen.
In een bar brandt een open haardvuur. Dat voelt fijn.
Ik lees dat vanmiddag storm Leonardo er aan komt. Dan moet ik zorgen dat ik binnen ben.
Na 15 km begint het ineens keihard te regenen. Ik ben dan in het plaatsje Rabacal. Net op tijd kan ik in het restaurant naar binnen. Hier kan ik heerlijk eten en ook heerlijk slapen. Wat een mazzelaar voel ik me.
Dus vandaag ondanks de slechte voorspellingen, weer best een fijne wandeldag.
Het is voorlopig van dag tot dagde situatie bekijken en me vooral daaraan aanpassen
Ik had een nogal flinke karafwijn bij het eten dus een dutje erna is heerlijk. En dan zie ik een zwembad naast de albergue, hier zal ik toch gebruik van moeten maken. Morgenvroeg?
Ietsje later wandelt er een Italiaan binnen, Nicola genaamd.
Als we aan de praat raken is het duidelijk dat hij erg teleurgesteld is in de camino. Zijn verwachtingen waren hoog gespannen. Hij loopt ongeveer een week en ik ben de eerste pelgrim die hij tegenkomt. Dat snapt hij al helemaal niet,hij had verwacht vele andere lopers tegen te komen ( ik snap t wel, dat met deze weersomstandigheden niet veel mensen hier zin in hebben.) Ook loopt hij op de paden, en dat is nauwelijks te doen. En hij loopt 30 km per dag. Dat is heel veel.
Verder is t gezellig, en hebben we een leuk gesprek.
We eten wat samen in de keuken, die ook al tegenvalt. Ik ben minder kritisch als hij. Ik neem het meer zoals het komt, en ik realiseer me dat je bij goedkopere hostels, minder verwachtingen moet hebben. Nicola moet dit nog leren.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 108
[author] => Dorrie
[cityName] => Rabaçal
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/911_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => italiaan-nicola
)
[3] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111124
[userId] => 298176
[countryId] => 196
[username] => flyingtothewest
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => Wandelen mmt Augie
[message] => Zondagmiddag 2-2-26
Relaxt dagje, beetje wennen aan elkaar en flink gewandeld, goed voor mijn conditie hier ook en in de middag voor de afwisseling naar Roque Valley Shopping Mall gereden, daar bij Bath [e-38] bodyworks opnieuw (dee keer op bestelling)wat gekocht en een hapje gegeten bij Texas Roadhouse.
Oohja, werd ik aangesproken in de Mall dat ik zo'n mooie huid heb, jaja, maar probeerde wel een flesje met een soort van lotion te verkopen voor maar liefst $ 389,-- A no go ofcourse, die is gek.
2 dagen verder ondertussen, beide nachten zijn goed gegaan, Augie is gelukkig ook 's nachts een goed getrainde hond, slaapt in the crate op mijn slaapkamer, maar geeft geen kik ook niet als ik er eens een keer uit moet en blijft rustig wachten tot ik hem er uit laat, dan laat ik hem wel even gelijk uit in de tuin, krijgt hij 2 scoops aan brokjes , daarna verzorg ik me zelf en ga een flinke ronde wandelen.
Had ik al verteld hoe mooi de omgeving is maar ook hoe steep soms, flink wat klimpartijen en afdalinkjes al zit je midden in de stad. Maar niet te ontkennen: Dit gebied waar Ashland ligt is geweldig.
Gisteren dan ook de moed opgepakt om the white rabbit trail te gaan lopen, maar werd door Jo al gewaarschuwd dat die best stijl is. Daar waar ik de auto geparkeerd had en ging starten viel het nog wel mee, je loopt in no time ook een bos is met leuke wandelpaden, maar ja, dan verlies ik ook gelijk weer internet en.... als je weet hoe lonely het hier kan zijn. Lees eerdere verslagen.
Dit zijn echt trails/hikes om met meerderen te lopen of je moet iemand kunnen laten weten hoe of wat. Daarom na een kwartiertje de auto naar Glenwood Park gereden waar ik Augie flink heb laten rennen met een balletje.
Voor mij ook even prima zo.
Moest even aan een leesboek denken dat ik eens gekocht heb: Echte Amerikanen lopen niet, maaaaaar ik ben in de ochtend toch even naar de Safeway GEWANDELD, ja dat kan hier, zo dichtbij, voor een kleine boodschap, want terug is het weer omhoog. Alleen ff melk en yoghurt gescoord. Verder nog een gevulde koelkast en eveneens is het huis van alle gemakken voorzien.
Veel groter dan je in 1e instantie verwacht, maar het is 2 lagen, ook vanwege de hoogte verschillen hier in Fairview Street.
Zondagmiddag kennisgemaakt met Merry and Mike, vrienden die mij een leuke wandeling hebben laten zien en waar ik Augie ook met gemak los kan laten lopen en vanmiddg 3-2-26 maak ik kennis met Victoria, eveneens een vriendin en komend uit Nederland.
Kijken wat de volgende dagen me nog brengen
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-06-21 16:22:38
[totalVisitorCount] => 147621
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 24
[author] => Ingrid
[cityName] => Ashland
[travelId] => 530875
[travelTitle] => USA again
[travelTitleSlugified] => usa-again
[dateDepart] => 2026-01-23
[dateReturn] => 2026-02-24
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/verenigde-staten,ashland
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/176_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => wandelen-mmt-augie
)
[4] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111123
[userId] => 212639
[countryId] => 134
[username] => hansjoerdsma
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => De heenreis.
[message] => Vandaag, 3 februari, begint mijn trip. Ik heb gisteren mijn reistasje gepakt, vanmorgen hoeven alleen nog maar de laptop en de telefoon in de handbagage. Omdat mijn hele trip nogal last-minute in elkaar is gedraaid, kome vannacht om 01:15 nog de laatste bevestiging binnen van mijn favoriete Azië reisbureau, Greenwood Travel. Omdat ik niet een moderne digitale nomade ben heb ik mijn e-tickets ook afgedrukt. Ik lees tenslotte ook nog steeds een papieren krant [e-1f60f] De reis kan beginnen. Ik word naar Schiphol gebracht, da's wel luxe. Normaliter ga ik met de trein, dat gaat ook prima, maar in deze kou is een charmante chauffeuse met een warme auto zeer welkom. Ik heb thuis al ingecheckt en heb mijn boarding pass uiteraard ook op papier mee. Op Schiphol hoef ik alleen nog maar mijn bagage af te geven. Na controle van mijzelf en mijn handbagage ga ik door de douane, allemaal self-service. Na de douane geef ik toe aan mijn vaste ritueel, een biertje, ongeacht het tijdstip. Daarna koop ik wat puzzelboekjes en slenter ik langzaam naar gate G3. Daar puzzel ik wat en kijk wat naar het vliegtuig dat wordt geladen. Rond 11.45 start het boarden, om 12.30 vliegen we weg. Ik heb Premium Economy geboekt, wat inhoudt dat ik veel meer beenruimte heb en gratis internet. Ik vind dat voor zo'n lange vlucht wel eens de moeite waard. Ik kom naast een Australische filmstudent te zitten die net 6 maanden in Groningen heeft gestudeerd en nu weer op weg is naar huis. Na een lekker lunch zie ik dat de twee stoelen achter ons vrij zijn. Ik verhuis naar achteren zodat we beiden nog meer ruimte hebben. Heel comfortabel. Ik krijg internet op mijn telefoon niet aan de praat, maar op mijn laptopje wel. Ik kan dus appen en dit stukje reisverslag alvast tikken.
Na toch wel een lange vlucht komen we aan in HongKong. Mijn ruimbagage is doorgelabeld naar Hanoi, daar heb ik dus geen zorgen over. Ik heb hier 1,5 uur de tijd om bij een andere gate te komen. Uiteraard eerst door immigratie, daarna weer door de veiligheidsscan. Alles lukt ruim op tijd. Bij deze korte vlucht vlieg ik gewoon cattle-class. Het verschil is pijnlijk duidelijk. Ik zit wel bulkhead, dus de benen kunnen vooruit, maar de rest is smal en krap. Voor die 5 kwartier kan dat prima. Ik maak een babbeltje met mijn Vietnamese buurvrouw die naast haar eigen taal alleen Duits spreekt. Dat lukt natuurlijk wel. Ze woont in Duitsland en is nu op vakantie naar haar familie. De ruimbagage laat een uurtje op zich wachten, maar verschijnt dan toch. Buiten het gebouw staat een chauffeur te wachten met een bordje "GWT Mr. Han Sjoerdsma". Hij rijd me in een uurtje naar het Golden Rooster hotel in het oude centrum. De dame manager is een topper. Ze regelt van alles, tekent belangrijke dingen op een kaartje en op mijn vraag waar ik een data-sim kan kopen tovert ze een 28-dagen sim uit het bureau en installeert 'm ook nog. Die mag ik afrekenen bij het uitchecken. Ik richt mijn kamer een beetje in en maak daarna een wandeling. Heerlijk, die chaos. Overal toeterende brommertjes en auto's die zich van regels niets lijken aan te trekken. Kleine gespecialiseerde winkeltjes die per straat gegroepeerd zijn. Mode, lasbedrijfjes, souvenirwinkeltjes, allemaal hun eigen straat. Het feest van de herkenning (Thailand) is begonnen, alleen lijkt het hier nog wat rauwer. Ik pin in totaal 6 miljoen Dong, je voelt je hier al snel rijk, Bij elkaar wordt er 208 euro afgeschreven, dus die munt is echt niets waard. Bedragen worden ook aangegeven min de laatste drie nullen, dus zoveel K. Terug op mijn kamer doe ik een dutje van een half uur. De manager heeft op een lijstje aangekruist waar ik eens kan gaan eten. Ik zoek er een uit en wandel erheen. Bun Cha Men wordt het, de specialiteit van deze tent. De loempia's worden buiten voor de deur gebakken, maar ik word op de eerste verdieping bij iemand aan een tafeltje gezet. Dat blijkt een Vietnamees te zijn die in Canada woont en hier op vakantie is. Een gezellige babbel en heerlijk eten! Terug op kot moet ik me er echt toe zetten om mijn verhaal af te maken, ik ben er eigenlijk te moe voor. Toch maar gedaan, waarvan dit schrijfsel het bewijs is. Op tijd erin, jetlag oplossen, morgen een vrije dag in deze leuke stad.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-12-31 04:59:49
[totalVisitorCount] => 57179
[pictureCount] => 20
[visitorCount] => 39
[author] => Han
[cityName] => Waddinxveen
[travelId] => 530934
[travelTitle] => Vietnam 2026
[travelTitleSlugified] => vietnam-2026
[dateDepart] => 2026-02-03
[dateReturn] => 2026-03-05
[showDate] => no
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/963_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/212/639_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => de-heenreis
)
[5] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111122
[userId] => 383868
[countryId] => 32
[username] => rollingmetal
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => Politie te slipper
[message] => Daar zat ik, in mijn hotel in Saigon. Ik had mezelf klemgereden: voor een Cambodjaans 'visa on arrival' had ik dollars nodig en die kon ik in Vietnam nergens krijgen. En in Vietnam raakte mijn tijd op. Ik ging nu bij zonsondergang naar Bangkok vliegen en bij zonsopgang zou ik weer terug zijn, met 45 verse dagen aan reistijd in Vietnam en misschien met dollars, zodat ik alsnog naar Cambodja kon.
Natuurlijk werden er door het lot wat spannende elementen toegevoegd aan mijn situatie. De man van het hotel stond plots aan mijn deur en wilde geld zien, terwijl ik in de ochtend reeds voor deze dag had betaald bij de jongen van de receptie, die speciaal daarvoor een fractie van zijn aandacht verplaatst had van zijn telefoon naar de buitenwereld en inmiddels niet meer op zijn plek zat. Ik ging er toch niet uitgezet worden nu ik vanavond moest vliegen? Ik beschreef de betaling in detail en de man controleerde telefonisch mijn woorden bij een getuige van de betaling. Ze klopten, maar nu zei hij dat het weekendtarief hoger was, en het was nu zaterdag. Ik betaalde bij, dat was stukken praktischer dan enig ander scenario. Daarna wilde ik voor de zekerheid een tijdelijk vliegticket kopen naar Nederland, voor het geval daarom gevraagd werd als ik morgen terugkeerde in Vietnam. Het was goed dat ik tijdig ontdekte dat ik niet meer kon inloggen op mijn e-mailaccount. Ik was genoodzaakt het ticket te laten verzenden naar mijn alternatieve e-mailadres, en het was even spitten in het geheugen om dat adres en het wachtwoord te achterhalen. Daarna kostte het de grootste moeite om het pdf-bestand met het ticket te downloaden omdat de downloadknop onder een schermbutton verstopt zat. Daarna was het over met de stress. Ik kon gaan vliegen.
Om zes uur liep ik naar de luchthaven, die op een kleine drie kilometer afstand lag. Het vliegtuig was een toestel zonder beeldschermen en met stewardessen die nog ouderwets veiligheidsinstructies gaven (opvallend was de instructie voor Vietnamezen om vóór het aanbrengen van een zuurstofmasker het gezichtsmasker af te doen). Het was een vluchtje van niks: in anderhalf uur was ik in Bangkok. Ik kon onmiddellijk euro's wisselen voor dollars. Just like that. Ik kon nu naar Cambodja. Ik ging zitten in de wachtruimte, en een paar uur later liggen. Ik had nooit gedacht te kunnen slapen op de harde banken en moest me haasten voor mijn terugvlucht. Slordig. In een mum van tijd in was ik terug in Vietnam. Naar een 'onward ticket' werd niet gevraagd. Ik kreeg weer 45 dagen maar had daar nu maar een klein deel van nodig nu ik op weg kon naar Cambodja. Ik liep terug naar mijn hotelkamer en vond de discipline om direct het een en ander in gang te zetten. Ik verzamelde vuile was en bracht die weg. Ik deed aansluitend een deel van de bevoorrading en tegen twaalven was ik terug voor de betaling van een laatste dag in dit hotel. Pas nu was er tijd voor koffie en noodles en tijd om bij te slapen. Later hervatte ik de werkzaamheden. Ik werkte een nieuw reisplan uit. Eerder was ik met fiets en al per bus van Pleiku naar Saigon gereisd om te vliegen. Nu zou ik per fiets terugkeren naar Pleiku om alsnog bij de Cambodjaanse grensovergang terecht te komen die ik eerder wilde nemen om in het noordoosten van Cambodja te fietsen. Waarschijnlijk zou ik daarna niet meer terugkeren naar Vietnam, en vanuit de Cambodjaanse hoofdstad Phnom Penh naar huis vliegen na een jaar reizen.
Mijn fietsleven kon hervat worden na zes vrijwel fietsloze dagen. De verkeerschaos van Saigon was draaglijker dan die van Bangkok negen jaar geleden. Van het een op het andere moment was ik op een weg waar het rustiger was. Ik moest er weer in komen, ik zat niet vol energie. Het was warm, dorstig weer. Ik vond dat ik op dit vlakke terrein een degelijke afstand moest neerzetten en ging lang door. Tegen vijven werd ik gepasseerd door een man. Hij vroeg waar ik vandaan kwam en reed na het antwoord weer verder. Even later reed hij opnieuw naast me, nu met een pakweg veertienjarig meisje achterop. Ze sprak zeer goed Engels en bood een slaapplaats aan bij haar en haar familie. Ik zei dat ik de voorkeur gaf aan een motel. Ze bleef proberen: 'Wij zijn vriendelijke mensen en nodigen wel vaker reizigers uit.' Ik bedankte. Nadat ze vertrokken waren zag ik ze later toch weer terug, en ze waagden een nieuwe poging. Een motel was nog ver weg, zo hoorde ik. 'En als je meegaat kun je ons Engels leren', zei ze in perfect Engels. Ik vertrouwde dit duo al lang niet meer. Ik reed nog liever uren in het donker dan mee te gaan. Ik schudde ze opnieuw af, nu voorgoed. Zes kilometer verderop was er een verlossend bord met daarop 'nha nghi' (‘motel’). Een vrolijk vrouwtje toonde me de soberste accommodatie in bijna acht weken Vietnam. Een verhoging met matras en toebehoren. Geen tafel of stoel, en in de badkamer geen wasbak, wc-bril of de gebruikelijke hygiënische douche voor na de toiletgang, noch wc-papier. Wel veel muggen, maar hun aantal nam af in de avond. Ik kon mijn draai niet vinden en begon meteen met het avondprogramma. Ik nam een koude douche, noodgedwongen maar ook met genoegen op deze plakdag. Buiten at ik een 'bun bo', noodlesoep met rundvlees. Ik begon de degelijkheid van een maaltijd als deze te waarderen, vooral de selectie groenvoer die erbij geserveerd werd. Eigenlijk zou ik net als thuis zoveel mogelijk van bewerkt voedsel moeten afblijven; ik had de vorige dag eens de ingrediënten van blikvoer bekeken en echt overal zat mononatriumglutamaat in, een hoogst ongezonde smaakversterker. (Toch ligt het in kilozakken in menige winkel; wie weet wordt het in restaurants gretig gebruikt.)
Om negen uur ging ik weer op pad. Er zouden motels zijn op circa 50, 75, 100 en 150 kilometer. De laatste 50 kilometers zouden zwaar zijn, te zwaar om de afstand in twee delen van 75 kilometer te splitsen. Ik moest de afstand in driëen hakken óf proberen deze dag 100 kilometer te rijden. De omgeving was nog niet inspirerend; ik reed niet veel door natuur. Het was een stuk warmer dan in de regio Pleiku, maar met 34°C nog niet heet. De vaart zat er goed in en ik ging de 100 kilometer netjes halen binnen de tijd, zelfs nadat de rit onderbroken was door de politie voor een paspoortcontrole. Dat was me nog niet eerder overkomen in dit land. Tien kilometer verderop was het weer raak. Nu werd ik gestopt door een jongeman in militaire kledij op een scooter. Hij droeg slippers en een helm met loshangend bandje. Hij deed wazig en deed ook geen moeite zich verstaanbaar te maken. Hij sprak vooral met anderen, over de telefoon. Ik vroeg hem zich te identificeren maar hij volstond met het wijzen op een embleem op zijn schouder. Ik vertrok, maar hij hield me vast. Nu begon hij teksten in te voeren op zijn telefoon. Ik was in een grensgebied en de politie zou mijn documenten moeten controleren. Ik typte dat ik tien kilometer eerder al was gecontroleerd, maar hij antwoordde dat dit een andere gemeente of provincie was. De 'politie' stond plots aan de overkant; ik had de agent in kwestie niet zien aankomen. Hij was in burger en droeg eveneens slippers. Ik was geneigd om ook hem om identificatie te vragen, maar liet dat achterwege omdat deze man slechts informatie gaf en verder nergens belang bij had. Via zijn telefoon liet hij weten: 'Ik ben van de grenspolitie. Je mag hier niet zonder vergunning rijden. Motels mogen geen buitenlanders toelaten. Het ligt gecompliceerd in deze regio. Je zult moeten terugkeren naar het vorige dorp en een andere route moeten nemen.' Het was kwart over vijf en ik had nog een half uur licht. Ik zat op 94 kilometer en had er nog maar 6 hoeven rijden, maar nu moest ik 19 kilometer terug, gelukkig wel meer bergafwaarts dan bergopwaarts. Ik reed snel terug. Bij de invallende duisternis deed ik mijn regenkleding aan tegen eventuele muggen, wat in deze warmte niet aangenaam was. Ik reed ook nog te ver door en moest een kilometer terug. Het eerste motel op de kaart was onherkenbaar. Ik vroeg ernaar aan een jongeman die buiten aan een tafel zat. Onmiddellijk schonk hij een glas thee voor me in en daarna verwees hij me naar de buren. Daar werd ik echter verder verwezen, naar een ander motel. Gelukkig werd me aldaar wel een kamer getoond. Ik nam er mijn intrek, dronk koffie en puzzelde op de route. Als ik nu in hetzelfde aantal dagen naar de grens wilde rijden moest ik over een alternatieve route meer kilometers gaan maken dan voorheen. Maar omdat dit geen uitgestorven bergroute was waren er overal motels en kon ik in principe dagelijks tot de avond doorfietsen. Na een douche was het al laat en ik at uit eigen voorraad. Na 115 kilometer en 1128 hoogtemeters had ik weinig energie meer en mijn avond werd niet veel langer.
Observatie: op mijn eerste reis in Vietnam, in 2013, trof ik geregeld verzuurde vrouwen aan van boven de veertig. Ik kreeg het idee dat bijna alle Vietnamese vrouwen van die leeftijd zo waren. Anno 2026 deugt er weinig van een dergelijke generalisatie. Ik zie veel vrolijke en vriendelijke vrouwen van 40-plus. Ook de merkwaardige wijze van reageren destijds van mannen kwam ik nu niet meer tegen, al was er wel een scooterende jongeman geweest die krachtig zijn middelvinger naar me opstak. Het overkomt me vaker dat mijn ervaring anders is als ik een land opnieuw bezoek. Zo zag ik in Georgië helemaal niets meer terug van de drankzucht van weleer; overal zag ik brave, nuchtere burgers.
Na een beduidend minder energieke fietsdag ging ik eens na hoe ver ik was gevorderd in twee dagen, nu ik mijn route had moeten herzien na mijn ontmoeting met de politie te slipper. Ik had 115 62 = 177 kilometer gefietst maar was nu slechts 73 kilometer dichter bij de Cambodjaanse grens gekomen. Au! Op het aantal dagen dat ik nodig zou hebben om Cambodja te bereiken was ook mijn geld afgestemd. Er kwam nu redelijkerwijs een dag bij. Meer tijd verliezen betekende dat ik in een stad weer geld moest pinnen. Ik ging liever voortaan een wekker zetten om te zorgen dat ik op tijd vertrok.
In mijn oude aantekeningen uit Afrika die ik las nu ik mijn boeken uitgelezen had, las ik meermaals dat ik patat at. Wat had ik graag even geruild. Groot was mijn blijdschap toen ik een klein restaurant zag met patat in de vitrine. Iets later had ik een stevig bord patat voor me, of eigenlijk patat in een krokant beslag. Deze patat was beter dan ik in jaren had gegeten. Op het menu stond een afbeelding van een bord kroketten. Eén kroket was doormidden gebroken en er leek kaas uit te vloeien. Dat zag er goed uit, al leek het gerecht 'hotdog' te heten. Ik bestelde twee exemplaren, en het waren inderdaad gepaneerde worstjes - evengoed prima te doen. Het was niet de vitaminerijke lunch die ik gepland had, maar dat was niet belangrijk; ik had patat op! Ik vervolgde mijn weg naar Gia Nghia en verliet na die stad de hoofdroute en nam de verbindingsweg naar een andere route. De hoofdroute ging namelijk langs de Cambodjaanse grens en op dat vlak nam ik geen risico's meer. De route was taai deze dag: ik bleef maar klimmen en had uiteindelijk dik 1300 hoogtemeters op de teller staan. Ik nam net voor het donker zou worden in Dak Ha het eerste motel dat ik zag. Het was een flinke stap terug nadat ik de vorige nacht weer een prima kamer had gehad. Ik had nu wel veel ruimte en stoelen en een tafel, maar verder was de kamer basic. Er was geen wasbak maar wel een halfvolle vuilnisbak, koud water, verschimmelde kussens en ik moest om een ventilator vragen. Vanwege het koude water moest ik direct douchen, want zodra ik afgekoeld was zou een koude douche onaangenaam zijn. Later ging ik het dorp in. Ik moest toch eens de 'com phan' proberen, wat volgens Google Translate rijst met mest was. Ik kreeg rijst en mocht er vlees bij kiezen. Ik kreeg er een kledder groene groente bij en twee kommetjes, één metbouillon en één met een vloeibare specerij. De rijst en bouillon waren lauw, het overige koud.
Ik verwisselde mijn fietsketting en dat zou me heugen. Al vlot viel de ketting van het kleinste kettingblad. Achter vielen de stelboutjes goed aan te draaien, maar bij de voorderailleur was dat net even lastiger: minder zicht, minder bewegingsruimte. Onderweg wilden twee jongens met me op de foto. Twee anderen maakten van de gelegenheid gebruik en wilden ook, op het moment dat het eerste duo vertrok. Dit tweede duo zag er armoedig uit en een van hen beeldde 'drinken' uit en wees naar een kleine winkel. Ik wees naar hun telefoon: konden we de foto nemen en het bedelen achterwege laten? De foto kwam niet, en ik reed verder. Vijf minuten later werd ik ingehaald door dezelfde jongens. Ze gaven me een blik limonade. Oeps, daar had ik een verkeerde inschatting gemaakt. De jongen had zojuist niet gebedeld, maar me iets aangeboden. De fotosessie vond alsnog plaats. Verderop was er een dorp met eetzaakjes. Eén serveerde 'com trua'. Google Translate was weer nuttig: 'rijst laat'. Ik bestelde gewoon 'com' en zou wel zien wat ik kreeg; de ene keer was ik in een avontuurlijkere bui dan de andere keer. Het werd rijst met groente en een roerei, en een heet aarden pannetje met wat vlees en kleine eitjes in gepeperd vocht. De middag die volgde was warm. Mijn humeur had te lijden onder de ketting die op iedere klim van het blad viel, maar ook was er een scooterende jongen die meerdere kilometers voor, achter en naast me reed en zelfs na een kilometer of twintig plots weer opdook en mijn achter op de fiets gebonden restant heet water wilde hebben, al kan ik dat verkeerd geïnterpreteerd hebben. Ik was langzaamaan wel aan iets nieuws toe; het was goed dat Cambodja op vier dagen fietsen lag. Ik poogde nu terug te keren op de hoofdweg, die op een dagafstand van 92 kilometer lag, maar ging niet verder komen dan Dak Mam op 75 kilometer. Het eerste motel wilde me niet en het tweede ook niet. Bij dat laatste motel was een Vietnamese gast die Engels sprak. Hij kon me vertellen dat buitenlanders niet in dit motel mochten verblijven van de politie; zij moesten naar een hotel in de hoofdstraat. Aldaar trof ik een bazige dame op leeftijd die communicatie tot iets heel lastigs maakte, met stemverheffingen en leesproblemen. Maar ik had een charmante manier ontwikkeld om met narrige vrouwen om te gaan ('Nou nou, mevrouwtje toch! Vanwaar dat boze bolletje?') en alles kwam goed. Via een dochter vernam ik dat zij met mijn paspoort langs de politie zou gaan, waarschijnlijk voor een registratie. Ik zat hier aan het uiteinde van Dak Mam maar het was er levendig genoeg voor een boodschap, een maaltijd (bun bo) en een blik op een klein dorpsmeer vanaf de boulevard. In mijn mooie kamer met moderne douche (stralen uit een plaat) nam ik plaats in de gerieflijke stoel en werkte mijn aantekeningen bij. Later deed ik het sfeerlicht aan en bekeek video’s met politieke commentaren.
Op de hoofdroute kwam ik aan in de stad Buon Ma Thuot. Ik lunchte in een klein restaurant. Ik was nu helemaal los: na de 'com phan' en de 'com trua' wilde ik nu de 'com binh' uitproberen. Twee tafelende mannen wenkten me en nodigden me bij hen uit aan tafel, maar ik bedankte. Ze betaalden evengoed mijn eten. Dat eten was overigens rijst met groene groenten en meerdere soorten vlees, waaronder ook enkele plakken boterhamworst. Omdat ik een extra portie rijst en saus had gekregen wilde ik alsnog wat geld geven, maar de vrouw wilde er niets van weten; alles was betaald. In de middag nam ik de zogeheten 'bypass': een weg die om bewoond gebied heen lag en geflankeerd werd door plantages. Deze weg was een heuse achtbaan. Ik had me 's morgens gerealiseerd dat ik al lang geen lekke band meer had gehad, misschien wel een maand. En dus had ik nu een lekke band. Met moeite vond ik wat ruimte want lange tijd reed ik stijf langs een kanaaltje. Ik moest mijn regenpak aantrekken want in deze regio zat weer onzichtbaar stekend ongedierte. Ik gebruikte inmiddels de laagste voorversnelling niet meer en dat maakte fietsen lastiger. Moest ik er nog iets aan doen of was Cambodja vlak en kon ik het uitzingen in de drie resterende dagen in Vietnam? Het was laat toen ik Pong Drang bereikte. Ik deed eerst boodschappen en zag bij de kassa een groep vrouwen met verdacht mannelijke stemmen. Thailand stond erom bekend maar hier in Vietnam zag je ze soms ook. Ik vond een goede kamer, al was het jammer dat de handdoeken en het beddengoed bepaald niet fris waren.
Vietnamezen houden over het algemeen niet van lange woorden; dat ondervond ik onder andere toen ik dollars nodig had. 'Dollar' is al te lang, dat wordt 'do la', en 'Amerikaanse dollars' wordt 'do la My'. De namen van hun eigen land en de grootste steden zijn ook te lang om in één woord te vatten: Viet Nam, Sai Gon en Ha Noi. Maar soms zijn Vietnamezen in een dolle bui en plakken ze alles toch gewoon aan elkaar, wat bekbrekers en curieuze namen oplevert als Thegioididong (winkelketen voor mobiele elektronica) en Giaohangtietkiem (logistiek bedrijf/pakketdienst).
Er was direct een klim van zo'n honderd meter maar later zou ik veel dalen en er stond dan ook al vlot een kilometer of veertig op de teller. Ik was onderweg wel aangehouden door politie. De agent wees op mijn sinaasappelsap. 'Sinaasappelsap', zei ik, 'para beber'. Hij wees op mijn broek. 'Broek', zei ik, 'tegen naaktheid'. Hij poogde vergeefs mijn stuurtas te openen en gaf mij daar uiteindelijk opdracht toe. Hij pakte mijn brillenkoker eruit en bekeek hem. Ik pakte de goudkleurige fluit die om zijn nek hing en bekeek hem. Die bewondering beviel hem wel. Hij floot ermee naar een passerende vrachtwagen. 'Prachtig', zei ik. 'Travel safely', liet hij via zijn telefoon weten en 'Is there anything to remember?' 'Ja, eh, vast wel', zei ik, 'u verrast mij met deze merkwaardige vraag'. 'You can go ahead', las ik daarna. Ik sloeg de lunch over want ik had meer zin in een paar gomblokken. Dat mocht ik combineren met een reparatie, want er was iets mis. Eerst leek het slechts om een lekke achterband te gaan en ik probeerde allereerst bij te pompen, maar ik zag dat de lucht eenvoudigweg weer uit de buitenband kwam. Er zat een gaatje in de buitenband - dat had ik gisteren al gezien - en blijkbaar was het groot genoeg om gaten in de binnenband mogelijk te maken. Ik bracht een buitenbandplakker aan en plaatste de band om de voorvelg. Ik had mijn laatste versleten Schwalbe lang aangehouden als reserveband maar 'm uiteindelijk ergens achtergelaten. Ik had erop gehoopt dat ik het de laatste weken wel kon uitzingen met deze twee Kenda's, maar ik was er niet meer zo zeker van. Er was inmiddels enige variatie in de omgeving: die was gedurende enige tijd droger en minder bevolkt dan ik gewend was. Rond drieën was wildkamperen zeker mogelijk geweest. Tegen vijven was ik het fietsen zat en kon ik ook eenvoudig stoppen; ik had nog zo'n 140 kilometer te gaan naar de grens en dat kon met gemak in twee dagen. Er was een motel en die had een prima kamer. Na koffie en een douche ging ik naar buiten, maar ik zat te ver van het dorp. Langs de provinciale weg liep ik een paar honderd meter maar dat was niet prettig met die verkeersdrukte in het donker. Ik keerde om en at op de kamer, uit eigen voorraad.
Het was een lange klim, op weg naar Pleiku. Strikt genomen hoefde ik er niet heen - ik moest linksaf naar Cambodja - maar ik wilde de lijn Da Nang - Saigon voltooien en fietste enkele tientallen kilometers extra. Het was leuk om weer op bekend terrein te zijn. Ik maakte een draai op een knooppunt in Pleiku en reed langs mijn oude motel en favoriete broodjeskraam, daarna terug naar de kruising en toen westwaarts, naar de grens. Ik stopte in Plei La Puch. In het eerste motel was geen plek voor mij, het tweede was onbemand en toen bleef alleen het basic ogende derde motel over. Ik kreeg een alleszins acceptabele kamer, met redelijk schoon beddengoed en een tafel en stoeltje. Wel trof ik het eerste hurktoilet in Vietnam. Was er deze reis al één op mijn pad gekomen? Ik wist het niet meer.
Tegen enen was er een enorme herrie. Na enige tijd kwam ik mijn bed uit, want het was onmogelijk om te slapen bij dit absurde lawaai. Ik realiseerde me toen dat het mijn deur was waartegen geklopt, nee geramd werd. 'Go away', zei ik. Iemand zei: 'Police'. Ik zei: 'Come back tomorrow' en deed het licht weer uit. Maar daar kwam ik niet mee weg. Ik hoorde iets als 'This is the police, please cooperate' vanaf een telefoon. Ik hoorde ook vrouwenstemmen; dat maakte het minder bedreigend. Ik deed open, gekleed in een lange broek. Er stonden zes agenten, waaronder twee vrouwen. Het meisje van het hostel stond er ook bij. De politie wilde mijn paspoort zien. De agenten hadden de grootste moeite om wijs te worden uit pagina's vol stempels. Ik kreeg rare vragen en verzoeken: 'Waar heb je Vietnam verlaten?' en 'Zou je je volledig aan willen kleden?' Het meisje textte 'Kun je een shirt aandoen?' Ik deed er niets mee. Als ze opschoten hoefden ze niet meer naar me te kijken. Ze vonden de recente Thaise stempels. En op de volgende pagina stonden Vietnamese stempels. Ik kreeg mijn paspoort terug. Eén agent gaf een hand. Het meisje textte 'Sorry voor het ongemak'. Daarna kon ik niet meer slapen. Ik vervolgde het kijken naar een lang interview op Youtube en deed om half vijf weer een poging tot slapen. Met wat moeite lukte het.
Half acht wakker. Ik had vooraf het plan om wat later te vertrekken want de rit naar Le Thanh zou kort zijn, maar dit was er bij nader inzien de kamer niet naar om voor de lol in te verblijven. Ik vertrok, grotendeels dalend waardoor ik bijna vloog. Mijn laatste dag in Vietnam. Voor het laatst langs de rode vlaggen; heel het land hing vol met rode vlaggen, meestal de nationale vlag - met gele ster - soms ook met hamer en sikkel. Ik hoopte ook dat ik na China en Vietnam verlost werd van de toetergekte, iets dat grotendeels het geval zou blijken te zijn. Het was een mooie dag, net als de vorige dagen. Al heel lang had ik geen regen of zware bewolking meer gezien. Ik zag opnieuw datgene wat ik vrijwel dagelijks gezien had in Vietnam: een bruiloftsfeest in een tent langs de weg. Deze dag zag ik er zeker drie, en er werden ook nog een paar tenten leeg- en opgeruimd. Ik was nog van plan geweest onderweg te eten, maar ik had nog geen honger en reed de afstand van 57 kilometer naar grensplaats Le Thanh in één keer. Le Thanh was zoals ik verwachtte een plaats van niets. Ik koos direct voor het grote guesthouse dat leek op een hotel. Als ik daar geen kamer kon betalen met wat ik nog had kon ik altijd nog een motel proberen. Maar de prijs was oké en ik kreeg een mooie ruime kamer. Ik downloadde een kaart van Cambodja en voegde Khmer toe aan mijn toetsenbord en Google Translate. Ik nam een douche en schoor mijn baard eraf maar behield de snor om op mijn verouderde pasfoto te lijken die ik morgen moest verstrekken voor een Cambodjaans visum. Ik vond het geen gezicht maar het moest maar even. Ik bereidde me voor op Banlung, op een kilometer of zeventig rijden. Ik zag interessante onderkomens: bungalows met badkamer en wifi voor geen geld (vanaf €3). Ging ik dan meteen een dag extra blijven? De leukste verblijfplaats kon immers heel goed direct aan het begin liggen van mijn tocht door Cambodja. Ik ging naar buiten, at nog eenmaal een Vietnamees rijstmaal en maakte mijn laatste dongs op. Ik had het precies gered met wat ik in Saigon gepind had. Op de kamer oriënteerde ik me nog iets meer op mijn aanstaande verblijfplaats, keek een half uur video en daarna werd wakker blijven een gevecht dat ik niet aanging.
Half zeven. Met een grensovergang en zeventig te fietsen kilometers voor de boeg at ik direct en pakte in. De zee van tijd die ik hier bij mijn vroege aankomst had gehad was weer vlot verdampt. Ik pompte mijn achterband harder op en toen begaf mijn Chinese pomp het, al kon hij mogelijk nog gelijmd worden. Van een man in het hotel kreeg ik een tros bananen mee, waarvan twee derde nog groen was. Ik reed de korte afstand naar de grens. De Vietnamezen vonden dat alle bagage door de scanner moest, maar de Cambodjanen waren relaxter. Het was een sobere grensovergang. Er was een bordje met 'Visa on arrival', wijzend naar een loket. Ik kreeg er een kaartje met een paar vragen. Ik beantwoordde ze met de datum van mijn laatste onward ticket in gedachten - die zou ik indien nodig tonen, ook al was deze niet meer geldig. Ik kreeg een mooie sticker in het paspoort en een volle maand reistijd. Op de dertig dollar na en een (ongecontroleerd) verblijfadres werd er nergens om gevraagd: niet om een bewijs dat ik het land verliet en voldoende geld had, niet om een kopie van mijn paspoort, niet om pasfoto's. Soms ben je te goed voorbereid en heb je te veel informatie ingewonnen, ook onjuiste. Ik reed Cambodja in - naar alle waarschijnlijkheid het laatste land op deze reis en tevens het eerste waarvoor ik een visum nodig had. Er was geen dorp, alleen rust om me heen. Er leefde bij mij een misverstand dat Cambodja vlak was, en de hellingen vielen me zwaar. Verderop kwamen de dorpen alsnog op mijn pad. Er waren andere huizen nu, van planken en golfplaat, vaak op palen. Opnieuw vriendelijkheid om me heen. Na ruim twintig kilometer at ik mijn gele bananen op, op een stenen trap in de schaduw. Het was warmer dan ik gewend was, 37°C in de zon, en het fietsen viel me zwaar, mede omdat de fiets niet lekker trapte. Ik miste de koude cola bij de lunch, al heel lang, maar ik vond nog steeds dat ik zonder die rotzooi moest kunnen op deze verkorte fietsdagen. Na de 'lunch' was mijn voorband lek en ik pakte een andere binnenband. Ging mijn buitenband het nog drie weken redden? Ik realiseerde me nu dat ik nog steeds op de twee Kenda's reed die ik in augustus in Semey kocht, in Kazachstan, al waren het tot Ulaanbaatar reservebanden, en hadden ze bijna uitsluitend op asfalt gereden. Maar toch, Ulaanbaatar lag inmiddels ruim 7300 kilometer achter me en de voorband met het gat heb ik maar liefst 6000 kilometer als achterband gebruikt, de band die het zwaarst belast wordt. Een vol jaar rijden met drie Schwalbes en drie (Chinese!) Kenda's is niet slecht. Ik golfde verder door het landschap. Soms waren er dorpen, soms was er alleen natuur, eenmaal zelfs een heus bos, waar ik even de koelte opzocht. Er waren scooters, toch ook weer toeters, maar Cambodja was merkbaar dunner bevolkt. Ik kwam ruim op tijd aan in Banlung. Het farmhouse met bungalows dat ik op het oog had lag afgelegen, net als mijn alternatieve keuzes. In Banlung zelf probeerde ik eenmaal te pinnen en zag dat er alleen biljetten van $100 en voor het overige Cambodjaanse riel-biljetten waren; dat er lokaal geld te pinnen viel was nieuw voor me. In Cambodja worden dollars en riels naast elkaar gebruikt, met een vaste wisselkoers (1:4000). Ik wilde dollars, die kon ik ook buiten Cambodja gebruiken, maar ik wilde geen biljetten van $100. Wie accepteert die? Ik had nog wat dollars over dus kon ik even vooruit. Ik reed naar de Ratanakiri Farmhouse and Trekking. Van buiten leken de bungalows een stuk soberder dan op de foto’s die ik gezien had en het was rokerig op het (vrij kleine) terrein. Ik begon te twijfelen maar die twijfel werd weggevaagd door de vriendelijke ontvangst. Binnen zag de getoonde bungalow er toch wel aantrekkelijk uit, zeker omdat er zo knap een echte badkamer aangebouwd was. Omdat er ook wifi was, was deze bungalow aantrekkelijker dan de bungalows die ik eerder had gehad in Cherating (Maleisië) en Nkhata Bay (Malawi). Eigenaar Sart toonde me zijn paddenstoelenkwekerij. Ik zag rekken waarin honderden cilindervormige pakketten lagen, geplastificeerde voedingsbodems. Uit een aantal groeiden paddenstoelen. Verderop was een ketel waarin de voedingsbodems gesteriliseerd werden, 8 uur lang bij 100°C. De paddenstoelen werden verkocht op de markt, zo zei Sart. Later dronk ik koffie op mijn veranda en nam een douche. Sart gaf dagelijks een uur Engelse les aan lokale kinderen omdat daar bij de gemeente geen geld voor was, en ik pikte de slotminuten mee. Sarts Engels schoot eigenlijk tekort, iets wat hij zich realiseerde, maar de kinderen kregen allicht wat basiskennis. Op de eerste verdieping van de woning van Sart en zijn vrouw Tiemhong werden maaltijden geserveerd, aan lange tafels omgeven door ornamenten (een pijlenkoker, instrumenten) en ik at er noodles met ei en groenten. In mijn bungalow maakte ik een nieuwe planning en keek video's, eerst bij een blazende ventilator, daarna onder een neergelaten muskietennet.
Ik sliep uit, al zat er geen record in omdat er een Canadees gezin naast me woonde met luidruchtige kinderen. Na een ontbijt van broodjes en een omelet ontdekte ik dat er behalve de reeds gespotte hangmat ook licht en een plafondventilator op mijn veranda was. Deze plek werd steeds fantastischer. Ik bekeek mijn lekke band. Deze binnenband kon afgeschreven worden. Ik had veel plakleed ondervonden deze reis, maar dat was grotendeels geschiedenis. Ik had nu nog vier banden in gebruik zonder rare toestanden zoals scheuren en overlappende plakkers. Ik ging een poging wagen om mijn voorderailleur goed af te stellen want fietsen was hopeloos op deze manier. Ik bleek toch beweging te kriijgen in de stelbouten. Aanvankelijk ging er een hoop mis, maar uiteindelijk kreeg ik 'm helemaal goed afgesteld. In de middag ging ik Banlung in, te voet. Het was een fikse wandeling. Ik wilde alsnog dollars pinnen, maar wilde geen biljetten van $100. Een bankmedewerkster die nabij een automaat stond vertelde me echter - nadat ze me verzocht mijn hoed af te nemen - dat ik grote biljetten aan de balie kon wisselen voor kleine biljetten. Zo had ik uiteindelijk toch een portemonnee gevuld met biljetten van $20. Ik bezocht kort een overdekte markt en realiseerde me dat dit een rode draad was op mijn reis; ik dacht terug aan de markten van Edirne en Osh. Ik vond ook een supermarkt. Het was een soort supermarkt-voor-expats, zo'n supermarkt waar je weinig producten vindt voor minder dan twee dollar. Ik werd getergd door autotune en was mijn oordoppen vergeten. Dan maar winkelen met vingers in de oren, mijn winkelwagen manoeuvrerend met de heupen. Dat zal er vast raar uit hebben gezien, maar ik verdraag die klanken simpelweg niet. Het is een marteling. Ik pakte acht pakken Indomie-noodles en hield mijn bezoek kort. De rest zou ik onderweg naar mijn bungalow wel vinden. Maar dat viel tegen. Hier waren vreemde winkels: een soort kleine, open pakhuizen. Er stonden stapels dozen en andere grote verpakkingen: pakken plastic met pakjes folie erin, en daarin dan weer dingetjes die kraken en wellicht smaken - waarschijnlijk chipjes en koekjes. Ik liet ze voor wat ze waren. Ik liep terug en dronk koffie op de veranda, met de gedisciplineerde opdreun-geluiden uit de kinderklas op de achtergrond. Ik kwam weer tot rust; in mijn kamp was het leven na het gedoe met geld, geluidsoverlast en vreemde winkels weer perfect. Ik kon in de avond vis krijgen. Of liever gezegd: ik kon niets anders dan vis krijgen, maar ik was in een avontuurlijke bui (verse vis eten is avontuurlijk voor mij) en ik kreeg een flinke maaltijd: een forse portie rijst en een kom hete 'soep' met moten gekookte vis en tomaat. Ik trof veel graten aan en de maaltijd was eerder voedzaam dan smakelijk, maar dat kwam me goed uit in een stad met pakjes en zakjes meel met suiker, conserveringsmiddelen en mononatriumglutamaat. 's Avonds zat ik op de veranda, onder de ventilator, en schreef. Morgen weg? Nee, ik zag mezelf nog niet vertrekken. Het was veel te heerlijk hier. Of mijn bungalow moest verhuurd zijn op Booking.com, dan moest ik wel. Er was wat speling: twee van de vijf bungalows waren momenteel nog leeg.
Een nieuwe dag in het paradijs, maar ik keek wel vast vooruit. De volgende dag zou ik op weg gaan naar Stung Treng, maar dat was te ver. Op 93 kilometer moest een hotel zijn; die kon ik gebruiken ter overbrugging van de afstand. In Stung Treng zou opnieuw een alleraardigst onderkomen moeten zitten, maar ik was me er wel van bewust dat mijn huidige stek weleens het accommodatie-hoogtepunt kon zijn van deze reis. Ik zou na Stung Treng naar Sambor fietsen en dan langs de Mekong naar Kratié. De middag bracht ik grotendeels door op de veranda en ik zocht naar interessante muzikale albums. Om half vijf ging ik een klein uur liggen en toen ik de oordoppen weer uitdeed hoorde ik de kinderstemmen weer die in koor Engelse woorden opdreunden. Sart plaatste (kunst)fakkels om het terrein te voorzien van sfeervol flikkerend licht en dat betekende dat hij geen les gaf. Ik ging naar voren en zag nu een mij onbekende westerling lesgeven, een kerel van een jaar of zestig, met een accent dat mogelijk Frans was. Hij verbleef niet hier. Ik nam plaats op de bovenverdieping en kreeg een verrukkelijk maal voorgeschoteld: rijst en een schaal groente met varkensvlees. In de avond hield ik me op de veranda weer bezig met muzikale video's en schakelde later over op interviews en gesproken columns. Eenmaal binnen ontdekte ik schuifdeurtjes in een van de muren. Het bleef me verbazen hoeveel vindingrijkheid er in deze bungalows was gestopt.
Met pijn in mijn hart verliet ik mijn bungalow, maar ik voelde dat ik verder moest. Ik was ook door mijn bezigheden heen. Ik reed een paar uur langs een decor dat al snel vertrouwd aanvoelde: de houten huizen op palen met groetende kinderen en de winkels zonder pui die leken op pakhuizen. Bromfietsen trokken aanhangwagens zo groot als praalwagens voort, met metershoog opgestapelde lege tonnen en jerrycans. Na veertig kilometer deed ik iets dat ik lang niet gedaan had: ik ging op zoek naar koude cola. Hier was geen sinaasappelsap verkrijgbaar, dus kon ik dat niet langer aanlengen met water. Ik voelde er niets voor om deze dag 93 kilometer - zes uur lang - te fietsen met water als brandstof. Ik miste het vleugje geestelijke stimulering. Ik vond mijn cola en eenmaal gezeten at ik de bananen die ik eerder als tros kreeg. De groene exemplaren waren nu mooi geel geworden. In de middag werd ik verrast. Het reliëf verdween en ik kwam in een savanne terecht. Ik zag al vlot verbrande delen langs de kant van de weg en reed later langs stukken die nog brandden. De branden stoorden me minder dan voorheen in Suriname, Mozambique en vrij recent nog in voormalig Joegoslavië. Ik verwonderde me nu vooral. Niet lang geleden reed ik in dichtbewoond Vietnamees groen en nu door een soort Australische outback. De cola hield zoals gehoopt de geest bezig en probleemloos reed ik de dag vol. Het enige hotel op de route naar Stung Treng was eenvoudig en goedkoop. Een meisje van elf sprak Engels en moest de communicatie doen. Er was een drukke binnenplaats met aan twee zijden kamers. Ik nam een vlotte koude douche en bleef deze avond binnen want hier was geen dorp.
De savanne leek alweer achter me te liggen; ik zag weer palmen, bananenbomen en mooie houten huizen. Cambodja staat laag in mijn landenlijst en dat kon wel eens volkomen onterecht zijn. Het is een aangenaam land met opnieuw volop vriendelijkheid. Het viel me wel zwaar om meteen meer dan honderd meter omhoog te moeten. Het totale aantal hoogtemeters op een dag stelde weinig meer voor tegenwoordig, maar ik verwachtte ten onrechte dat ze verspreid over het traject lagen. Stung Treng was niet zozeer een stad, eerder een uitgerekt dorp. Ik liet mijn beoogde verblijfplaats even liggen om in het centrum inkopen te doen. Dat laatste viel niet mee, want ik vond er geen supermarkt of convenience store. Ook de overdekte markt stelde teleur omdat het aanbod weinig gevarieerd was: kleding, sieraden, vlees en fruit. Ik kon er de aardigheid wel van inzien. Ik werd weer eens getest. Kon ik me nog handhaven in den vreemde? Ik mocht gaan scharrelen. Ik vond spekjes en noodles. Het was een begin. Ik keerde terug naar het alom bewierookte onderkomen. Niemand gaf in beoordelingen ooit minder dan de maximale waardering. Maar ik trof een vergrendeld hek aan. Door dit memorabele verblijf kon een streep. Ik reed weer terug naar het centrum en nam een kamer in een net guesthouse. Na drie onderkomens vielen me enkele dingen op: ik had nog geen airco's gezien, maar het beddengoed was schoon. Prijzen in het goedkoopste segment waren nog weer iets lager dan in Vietnam, waar ik per dag vijftien euro uitgaf waarvan de helft voor onderdak. Ik ging de straat op. Ik liep langs het water, de grote Tonle Sekong-rivier die een paar kilometer westwaarts uitmondde in de Mekong. In het centrum at ik rijst met groente en vlees. Mensen spraken hier een beetje Engels en restaurants toonden vaak afbeeldingen; dat maakte uit eten gaan iets eenvoudiger dan in Vietnam.
Ik verliet het guesthouse met de zeer nette kamer en ging op pad. Ik was me bewust van mijn opdracht: ik had van tien tot zes de tijd om 116 kilometer te fietsen naar Sambor. Als ik in die acht uur aan één stuk door 15 km/u reed haalde ik het maar net, maar ik had ook mijn pauzes nodig. Eigenlijk was het gekkenwerk. Als ik onderweg een guesthouse vond dan moest ik daar maar overnachten. Ik had een liter water bij me en er waren onderweg veel koelkasten langs de weg te vinden. Ik reed in hoog tempo en bij vijftig kilometer stopte ik voor een lunch. Ik vond een koelkast met cola en bij de buren gebakken banaan. Ik had bij de winkel met koelkast gezelschap van twee Nederlandse fietsers. De vrouwelijke helft was doof en de mannelijke slechthorend. Ze waren in totaal vier weken aan het fietsen, door Thailand en Laos en nu twee weken in Cambodja, eindigend in Siem Reap. Ze zouden vijftien kilometer verderop verblijven in een guesthouse en ik keek nog even aan of ik hetzelfde ging doen, want ik zat eigenlijk best goed op schema om de hele afstand naar Sambor te rijden. Ik heb het guesthouse uiteindelijk niet zien liggen, maar deed ook niet mijn best om het te vinden. Ik had een degelijke lunch op en ik ging verder met mijn poging. Bij 74 kilometer nam ik een laatste ijskoude cola, zo koud dat je het in je hersenen voelt, en bij 89 kilometer een bevroren fles water. En toen nam ik de afslag naar Sambor, aan de Mekong. Het betrof hier een gravelweg. Aanvankelijk was er veel bewoning langs de weg, maar later volop natuur. Na enige kilometers was mijn voorband lek, met als oorzaak een doorgesleten buitenbandplakker. Ik kon me dit oponthoud eigenlijk niet veroorloven. Na 10 kilometer gravel was ik even versleten als mijn buitenbandplakker, maar ik moest nog 17 kilometer. Het deed me denken aan mijn tijd in Kazachstan, toen ik in de hitte afgepeigerd de kilometers aftelde naar een volgend restaurant. Op een zeker moment was er asfalt, en later zag ik degelijke woningen langs de weg. Rond zessen werd het donker. Mijn beoogde guesthouse lag niet in het centrum maar een paar kilometer verder, op de weg naar Kratié. Half zeven kwam ik aan. De kamer was oké. Aan de muur hing een notitie in het Khmer en in het Engels: 'WARNING Do not use weapon and heroin in guest house. Thanks!' Ik dronk van mijn ontdooide water, net zoals ik dat onderweg had gedaan, en dronk daarna thee. Ik had bananen gekregen en dat kon samen met een blikje vis mooi doorgaan voor een diner, want er waren hier geen restaurants, zo ver van het centrum. Ik sliep een uur en oriënteerde me op Kratié. Ook daar zou ik een guesthouse nemen; de homestays boden geen bungalows aan.
Ik reed een stukje terug en bekeek het centrum van Sambor. Op een plein had ik een goed uitzicht over de Mekong. Aan de andere kant van de weg was een tempel. Ik had er al meerdere gezien, met van die fascinerende hoekpunten, wat ze een sprookjesachtig aanzien gaf. Ik reed vervolgens zuidwaarts, voor een korte rit naar het toeristenoord Kratié. Veel bewoning langs de weg, veel 'Hello' roepende kinderen, veel kleine winkels. Geregeld had ik zicht op de Mekong en ik zag veel groene eilandjes in de enorme stroom. Ik probeerde te lunchen vóór mijn aankomst in Kratié maar in het enige restaurant dat ik vond kreeg ik een 'no' te horen; het was nog niet open. In Kratié reed ik langs de waterkant en zag menig guesthouse. Ik zag zowaar ook een 7 Eleven en bleef staan bij een guesthouse dat er vlakbij lag. Ik werd aangesproken door een Nederlandse jongen, een ware reisfanaat. Zijn naam was Elang ("een Indonesische naam") en hij bezocht alle landen in de regio; zo had hij ook Taiwan en de Filipijnen bezocht. Zijn volgende land lag echter in Afrika: Ethiopië. Eerder had hij een fietstocht gemaakt, via Georgië en Armenië naar Marokko. Hij was zojuist aangekomen in Kratié en zat in een nabijgelegen guesthouse. Ik ging eens kijken in het guesthouse waar ik voor stond. Voor $7,50 kon ik er een kamer met fan krijgen. Dat vond ik een goede deal. Ik liet de lunch schieten en dronk thee. Ik sliep een uur, nam een douche en bracht de was weg. Daarna bezocht ik de 7 Eleven. Het was de treurigste 7 Eleven die ik ooit zag. Hoe kon het ook anders in het praktisch supermarktloze Cambodja? De schappen en koelingen waren voor een groot deel leeg. Ik vond er niet eens een fles water. Ik zou er nog een paar keer langs lopen maar zag er nooit klanten. Ik kocht ergens een sixpack water, trok mijn avondtenue aan en ging op weg om te eten. Het restaurant in mijn guesthouse bleek relatief duur te zijn en ik meed alle restaurants die er net zo uitzagen. Er bleef weinig over, maar ik vond toch een eenvoudig maar sfeervol restaurant: een tuin met gekleurde lampjes, rieten ornamenten en een omheining van bamboe. Ik koos een maaltijd uit de plaatjes - het leek op een maal met aardappels, groente en vlees - en het jonge meisje ging koken. Een kwartier later was mijn maaltijd daar. Het bestond bijna geheel uit het bewerkte vlees dat ik bij kraampjes weleens zag (categorie frikandel, smac etc.), nu in chilisaus en met wat komkommer. Het was niet geheel de voedzame maaltijd die ik op het oog had, maar er zaten allicht wat eiwitten in. Ik snuffelde daarna rond in enkele tankshops, maar vond er niets van mijn gading. Op de terugweg was er een winkel met wat lokale snacks - rijstcrackers en gegrilde mais - en ik nam beide mee. Op de kamer voelde ik me moe. Ik at crackers; ze waren ten prooi gevallen aan piepkleine mieren, maar er waren er niet veel die zich door de minimale ingang hadden weten te wurmen. Ik spoelde de mieren van de verpakking, maar het kraanwater trok enigszins in de snack en maakte deze hier en daar wat papperig. Dat was geen handige zet. Ik probeerde de avond nog wat te rekken, maar ik vermoedde dat ik te maken had met de gevolgen van de zware inspanningen van de vorige dag. Ik gaf het op. De deken rook onfris en ik pakte mijn slaapzak, voor later, als deze warme kamer (ca. 28°C) afgekoeld zou zijn.
Ik bleef een dag in Kratié en deed kalm aan. Ik maakte een wandeling maar was ook zo weer terug, want feitelijk had ik het meeste van Kratié al gezien. Ik haalde de was op en belandde opnieuw in het sfeervolle restaurant, waar ik nu een uitstekende maaltijd kreeg, met echt vlees en een gebakken ei. Ik liep nog eens langs het water, en over een met gekleurde lampen verlichte straat. Over twee weken was dit alles afgelopen. Dan ging ik naar Nederland. Dat voelde vreemd. Ik hoor op reis te zijn, dat is mijn natuurlijke leven. Maar het moet even, voor een nieuw paspoort en om wat zaken goed te regelen. Ik keek video's op mijn kamer maar was vlot moe. Ik had het idee dat ik dagelijks koffie moest drinken in de namiddag om niet halverwege de avond al in te storten. Ik sliep voor het nacht was.
Het kostte geen moeite Kratié te verlaten; het was een aardig plaatsje maar ik moest het delen met te veel anderen. Ik vond na enige tijd een zaakje waar secondenlijm verkocht werd; zo kon ik mijn Chinese pomp wellicht redden. Niet veel verder werd mijn achterband te zacht. Ik pompte 'm op. Ik was net klaar toen twee fietsers me tegemoet kwamen. Het waren Bart en Inge uit België. Ze zagen er doorgewinterd uit. Ze waren nu negen maanden onderweg, op dezelfde route als ik, en gingen hierna in Afrika verder, in Zimbabwe, en dan op weg naar Congo. Misschien vond u al dat het woord 'Afrika' de laatste tijd verdacht veel voorkomt in mijn blog. Waar het hart vol van is, loopt de mond van over: het was ook mijn plan om weer naar Afrika te gaan.
De route was mooi. Ik zag niet veel van de Mekong - er lagen huizen tussen mij en het water - maar mijn omgeving fascineerde me, met zijn tempels, beelden en overige bouwsels, en met zijn palmen. Ik meende meer en meer moslima's te zien. Er waren tot op heden geen moskeeën op mijn pad gekomen, niet meer sinds Kazachstan, maar enkele dagen later zou ik ze toch zien. In een winkel met vrieskist vond ik een bevroren fles water en een ijskoude Ize-cola. Ik kreeg een stoel aangeboden en iets later ook een soort grote, warme witlof. Ik pelde de stugge bladeren af en vroeg me af hoe ver ik moest pellen voordat ik mijn tanden erin kon zetten, totdat ik witte mais tevoorschijn zag komen en me realiseerde dat ik een maiskolf had gekregen. Verderop verslechterde de weg maar die hield me niet zo bezig. Ik keek om me heen en groette kinderen. Dit was een drukke wereld maar het voelde niet beklemmend om hier te rijden; hier was het aangenaam touren. Rond vijven zag ik een guesthouse. Er was niemand om me te ontvangen, maar een vriendelijke jongen die wat Engels sprak ging iemand halen. Even later verscheen er een vriendelijke oudere dame. Ze toonde de kamer. Die was erg basic maar volstond. Ik had net thee gezet toen er geklopt werd. Het was een onvriendelijke jongedame die om geld vroeg. Ik probeerde haar duidelijk te maken dat ik al betaald had, maar iets later kwam ze terug, weer met een verzoek om geld, en nu met twee personen van wie één zei van de politie te zijn. Er stond ook 'police' op zijn trui. Hij wilde mijn paspoort. Ik vroeg om een politiebadge. 'Die heb ik niet bij me, maar hier is een dienstfoto', maakte hij duidelijk. Ik was niet onder de indruk. Hij ging met zijn telefoon in de weer en vertrok op een scooter. De tweede persoon was gaan zitten, de jongedame was weg. Hier ging ik niet op wachten. Ik nam een douche en hoorde later weer geklop, maar nu mochten ze even op mij wachten. Toen ik buiten kwam was er niemand meer. Ik ging op zoek naar eten. Ik trof de jongen weer die me had geholpen. Hij toonde me waar ik eten kon en ik at er een eenvoudig bord rijst met groente en wat vlees. Eenmaal terug dronk ik thee en er werd opnieuw geklopt. Nu stond mijn helper aan de deur met een vriendelijk, gespierd mannetje die, zo zei mijn helper, bij de politie werkte. Omdat ik mijn helper vertrouwde en er bovendien ook een geüniformeerde man arriveerde mochten ze nu een fotosessie houden met mijn paspoort. Daarna kon ik aan mijn avond beginnen, maar ik had geen energie meer. Met het oog op de wedstrijd Betis Sevilla - Feyenoord om drie uur 's nachts besloot ik alvast te gaan slapen. Dat viel niet mee. De plafondventilator was niet krachtig en de luchtstroom bereikte mijn voeten niet; daar werd ik gestoken door muggen. Een verbrandingsgeur van buiten bereikte mijn neus. Het was nog steeds ruim 30°C in dit hok. Na anderhalf uur begon ik alsnog aan mijn avondroutine. Ik had een gladde vloer en zo kon ik een plots opdoemende kakkerlak met de slipper eenvoudig door de openstaande deur naar buiten sjoelen. Op een zeker moment werd ik te moe en ging opnieuw slapen. Dat lukte - voor mijn gevoel - pas vlak voor de wekker om 2.45 uur ging. Ik volgde de wedstrijd en sliep daarna nog een kleine drie uur.
Ik reed tien kilometer en stak de enorme Mekong over. Ik reed nu over een grotere weg, niet meer tussen de kinderen door. Na twee uur reed er een jongedame naast me op de scooter. 'Are you hungry?, vroeg ze. 'Do you want a sandwich? I want to give this to you.' Ze gaf me twee broodjes. Omdat ik niet veel honger had was dit een geschikte lunch. Ik vond ergens koude cola, kon er op een stoel zitten en at de broodjes op. In de middag reed ik kortstondig over een weg door een aangelegd bos en pauzeerde er even. Aan enkele bomen waren een soort kapstokken bevestigd waaraan identiteitskaarten aan koorden hingen. Een man op een scooter reed het bospad op en hing ook zijn kaart aan de boom. Was het een systeem om weer te geven welke bosarbeiders aanwezig waren? Ik reed verder. Menigmaal zag ik weer bijzondere religieuze bouwwerken. Verder was deze dag niets meer dan een zalige fietsdag. Ik kocht een fles bevroren water en bereikte een uur later Kampong Thmar. Ik waagde een poging bij het chic ogende Darasei Guesthouse en was verbaasd te horen dat een kamer hier zes dollar zou kosten. De kamer was luxe. En dan te bedenken dat ik gisteren meer betaalde voor een hok dat slechts geschikt was voor locals en avonturiers.
Ik reisde nu via een zigzagroute naar Phnom Penh. Ik besloot de huidige lus op mijn route iets uit te breiden. Ik ging nu iets verder noordwestwaarts en dan zou ik over een kleine weg gaan fietsen naar Kampong Leaeng, bij een uitloper van het Tonle Sap-meer. Dan kon ik daar de volgende dag een ferry nemen naar Kampong Chhnang en dan de route hervatten. De vriendelijke geüniformeerde oude man die buiten toezicht hield bij het hotel hielp me met het dragen van de bagage. Ik reed vlot naar de afslag op ruim dertig kilometer. Het leek me beter hier te eten want ik wist niet wat ik op de weg - waarschijnlijk een gravelweg - naar Tonle Sap kon verwachten. Ik vond weer een kraam waar aardappel en banaan in beslag gefrituurd werden. De mevrouw schepte een zakje vol en gaf het me als geschenk. Ik vond ergens een halfkoud flesje cola en at van mijn aardappelschijfjes in beslag. Daarna ging ik op pad, eerst op asfalt, toen op gravel. Het werd een bijzondere ervaring want ik kreeg een heel ander Cambodja te zien. Dit was een vlak steppegebied met gebarsten aarde. Het was net Kazachstan, maar incidenteel stond er nog steeds een koelkast langs de weg, bij een kraam of eenvoudige winkel. Verderop werd het gebied groener; nu had ik landbouwgebied om me heen. Ik nam een cola bij een kraam. Verderop rees een klein gebergte voor me op. Ik moest linksom of rechtsom. Links waren er wegwerkzaamheden, rechts was asfalt. Ik ging rechts en reed enkele kilometers door bewoond gebied. Daarna was er weer enige tijd gravel. Het was wederom een ideale fietsdag. Cambodja was even geschikt voor een fietsvakantie als Vietnam. In Kampong Leaeng vond ik een guesthouse en in de avond zag ik een eethuis met grote pannen op een tafel. In een van de pannen zat rijst, in een andere een aantrekkelijk ogend mengsel van groente en vlees en dat bleek even later een correcte inschatting te zijn. Ik kreeg er een glas ijs en een ketel koude thee bij. Ik maakte nadien nog een korte wandeling in dit tropische boulevard-dorp en zocht mijn kamer weer op.
Mijn Chinese pomp brak opnieuw; ik had 'm tevergeefs gelijmd. Hij mag in Azië blijven. Het was een kort ritje naar de ferry en die stond al klaar. De pont vond zijn weg door de doorgangen tussen de eilanden in deze uitloper van het meer. Het was mooi om weer even op het water te zijn hier in de tropen, net als ooit in Laos, Brazilië en tussen Guyana en Suriname. In Kampong Chhnang reed ik een extra ronde door de stad om er iets meer van te zien. Het leek een aantrekkelijke plaats. Na twee uur fietsen waren er kramen langs de weg met ambachtelijk bereid voedsel. Bij een grotere kraam kocht ik een zak chips. Het was naar alle waarschijnlijkheid gezonde chips - biologische chips - van aardappelsoorten en wellicht ook groente (zo zaten er ook rode chipjes tussen). Ik kon er een cola uit de koelkast nemen en even zitten. In de middag, nabij Kampong Tralach, zag ik ander voedsel: kramen met gevilde katten en trosjes geplukte kuikens. Schildpadden, vogelspinnen en kevers had ik op dit verblijf in Cambodja nog niet gezien; waren de eetgewoonten veranderd of was dat streekgebonden voedsel? Verder was mijn traject deze dag niet bijzonder: een vrij drukke weg naar Phnom Penh zonder opvallend landschap en met weinig bijzondere bouwwerken. Rond half vier kwam ik aan in Oudong. Ik vond een alleraardigste retro-kamer met jaren 70-design, met bruine hanglampen en een plafond in lagen (helaas niet met licht tussen de lagen - overigens wel in de badkamer).
Ik mag nog een paar dagen touren in dit verrukkelijke land. Ik mag ook gaan pogen een vlucht te boeken. Het valt niet mee om een geschikte vlucht te vinden. Sites van niet-westerse maatschappijen zijn vaak onvolledig als het gaat om informatie over fietsvervoer en communicatie is in de praktijk vaak onmogelijk. Sommige sites zijn juist pijnlijk duidelijk en vragen tientallen dollars per kilogram overgewicht. Als maatschappijen ook nog een doos eisen betaal je al gauw 5 kg * $30 = $150 voor alleen al het vervoeren van de doos. Dan moet de fiets van 19 kg er nog in. Absurde praktijken. Westerse maatschappijen hanteren normalere regels en tarieven voor fietsvervoer, maar vragen gerust zeshonderd euro meer voor een ticket. Het zal mij benieuwen hoe dit gaat eindigen.
Oh, en dan was er nog mijn onderzoekje. Voor mijn vermoeden dat het lezersaantal van mijn blog negatief beïnvloed wordt door het gebruik van politiek ongewenste woorden vind ik geen steun. Maar kunnen we een effect vinden in de andere richting - een positieve beïnvloeding - bij gebruik van politiek gewenste woorden? Om dat te testen heb ik een soortgelijke dicteezin gecreëerd: "Terwijl het ministerie van Complotdenkers een hartstochtelijk pleidooi hield voor een transitie naar een inclusieve opwarming van duurzame ecosystemen, beschuldigden door klimaatverandering aangetaste wappies, geroyeerde leden van de actiegroep Global Gay Rights Now én de immer bijdehante Bono de lhbtiq -gemeenschap van het verspreiden van desinformatie over de diversiteit van stikstof en CO₂ tijdens de Holocaust."
Ik ga nog even genieten van Cambodja. En dromen van Afrika.
_________________________________________
Mijn boek ‘Vinnig meppen met een bos tulpen’, over de eerste twee jaar van mijn fietsleven, is bij de boekhandels verkrijgbaar, of tegen gereduceerd tarief bij:
https://www.boekenbestellen.nl/boek/vinnigmeppen
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-02-16 15:41:14
[totalVisitorCount] => 346439
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 140
[author] => Richard
[cityName] => Kâmpóng Trâlach
[travelId] => 530429
[travelTitle] => Een wereldfietser heeft negen levens (deel 2)
[travelTitleSlugified] => een-wereldfietser-heeft-negen-levens-deel-2
[dateDepart] => 2025-02-11
[dateReturn] => 9999-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 5
[goalName] => Een wereldreis
[countryName] => Cambodja
[countryIsoCode] => kh
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/851_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/383/868_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => politie-te-slipper
)
[6] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111121
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => Best een mooie wandeldag
[message] => febr
Van Alvaiazere naar Ansiao
14 km (426)
Overnachting Albergaria Pinheiros
S'nachtswaait er weer een harde storm over het land. Ik slaap er slecht van.
De ochtend ziet er vredig uit.Na een vies croissantje ga ik op pad( de bakker voor normaal brood is nog niet open). Ik probeer te pinnen, maar dat werkt niet. Men wil overal cash geld. Ik leer zo al enigszins wat het betekent als een land in crisis raakt.
Dat vredige weer is maar schijn, na een half uur komt er een enorme bui over me heen. Ik vind gelukkig een schuilplaats onder een afdakje. Daarna wisselen wat lichtere buienen zelfs een zonnetje elkaar de hele dag af. Ik word soms nat, maar de wind droogt mij weer. Best een fijne wandeldag.
De hosp van gisteren adviseerde mij om naar Ansiao te gaan. Dat is een stad en daar is electriciteit en kan ik pinnen. Daar zijn de mensen in de dorpenboos over. Zij worden te weinig geholpen.
Ik loop dus wat minder kilometers. De route is mooi vandaag. Soms is het flink stijgen en daar krijg je prachtige uitzichten voor cadeau. Het is een mooi stuk van Portugal . Maar wat is het land gehavend. Overal omgevallen bomen, de electriciteitsdraden liggen over de weg. In de dorpen ligt de straat bezaaid met dakpannen. De brandweer rijdt af en aan.
Mensen zijn hard aan t werk om op te ruimen.
Bijtijds ben ik in Ansiao, en ja daar is internet.
Tijdens het koffie drinken ga ik zoeken naar een plek om te overnachten. Dit keer kies ik voor een luxere plek, is ook fijn voor een keer.
In t dorp loop ik Paul tegen t lijf. Hij is op weg naar Pingo Doce om te lunchen. Laat dat nu ook mijn favoriete supermarkt zijn!
We eten heerlijk o.a. pasta met zalm.
We hebben een mooi gesprek over ons beider leven. Het is weer eens een constatering dat niemand het leven zomaar cadeau krijgt.
Daarna doen we boodschappen en scheiden onze wegen.
Ik ga lekker douchen in mijn mooie badkamer, en verder doe ik vooral lui. Wat is het dan weer fijn om internet te hebben!
Ik bel nog met mijn zus, het is fijn om iets van het thuisfront te horen. Zij is in Spanje, ook daar doet het weer vreemd. De wereld verandert, zoals het nu gaat, in een heel snel tempo.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 138
[author] => Dorrie
[cityName] => Alvaiázere
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/849_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => best-een-mooie-wandeldag
)
[7] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111120
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => Al dat water
[message] => febr
Van Salinos naarAlvaiazere 20 km ( 412)
Overnachting albergue Salinos
Ondanks de enorme kou heb ik goedgeslapen onder een dikke berg dekens. Ik was gisteren zo blij dat ik hier kon slapen, dat ik alles voor lief neem. De albergue is een oude school, en is heel netjes en schoon, en het lekt niet meer.
Het is in de ochtend mistig en ik neem me voor om zoveel mogelijk op het asfalt te blijven.Die straten zijn vrij van bomen, gemaakt, dus al die bomen zijn netjes aan de kant geschoven .Naarmate ik meer naar het noorden loop ,lijkt het alsof de storm hier iets minder heeft huisgehouden. De meeste bomen staan overeind.
Het miezert en ik word er behoorlijk nattig van.
Na die bomen van gisteren ben ik blij dat ik gewoon kan doorlopen.
Al die gymnastische oefeningen waren veel voor mij en ik ben toch steeds meer fan van gewoon lopen.
Het is niet druk op de weg, ik denk door de zondag. De meeste automobilisten, zwaaien vriendelijk.
Het regent soms wel en soms ook niet.Het blijft grijs vandaag, geen stukje blauwe lucht.
De route is dus vandaag niet spannend, maar na gisteren ben ik even klaar met de natuur. Voor sommige caminopaden staan gevarenborden, dus dat vind ik dan al helemaal geen optie.
Het laatste stuk loopt over kinderkopjes. Daar houdt men in Portugal van. Ik helemaal niet, ze zijn voortdurend spiegelglad, zeker met die nattigheid.
In Alvaiazere, werkt internet beter, niet helemaal perfect, en het valt ook geregeld weer helemaal weg.
Het eerste restaurant dat ik tegen kom, neem ik. Ik heb enorme honger. Na die kippepootjes van gisteren at ik niet meerheel veel. Gelukkig had ik vanochtend mijn restje haver nog. En er was oploskoffie. Zo niet, dan had ik echt een probleem gehad, ik zag geen enkele bar onderweg.
In het restaurant verwen ik mezelf met een lekker visje. Ik leerde dit van Marion. Eerder vond ik vis toch een beetje eng om te bestellen, maar ik weet nu dat vis hier veel beter smaakt als het vlees, dat vaak varkensvlees is.
Ik heb naar het hostel gebeld, echter als ik er aan kom is er wel een man, maar hij is niet de de hosp. Wie hij wel is is mij niet zo duidelijk.
De albergue is vriendelijk vooral omdat er her en der electrische kacheltjes staan. Dat voelt fijn. Ik wacht een tijdje op de hosp, als die niet komt eigen ik me maar een bed toe en ga douchen. Dit had ik gisteren niet gedaan, door gebrek aan water. Nu pas zie ik hoeveel schrammen en blauwe plekken ik op mijn armen en benen heb, allemaal door het gekruip over en onder die bomen gisteren.
Rond 7 uur komt de hosp. Zelf een caminoloper, dat merk je snel. Hij maakt van de stempel een waar kunstwerk, daarbij drinken we samen een lekker portje.
S'avonds regent het weer zo enorm hard, dar ik me af vraag waar al dat water weer naar toe moet, maar vooral wanneer stopt dit eindelijk?
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 119
[author] => Dorrie
[cityName] => Alvaiázere
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/831_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => al-dat-water
)
[8] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111119
[userId] => 435633
[countryId] => 191
[username] => NarandeinUganda
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => Thuiskomen en settelen. Coming home
[message] => (English below)
Ja, terug in Uganda voelt als thuiskomen. Het temperatuursverschil is groot. Van 4 graden in Nederland naar 29 graden. Maar goed. Daar wennen we wel weer aan. Vooral veel water drinken.
En dan weer alles op de rit krijgen hier. De keuken is leeg. Dus iets te eten halen is een prioriteit. Om boodschappen te kunnen doen heb je hier cash geld nodig (het kan ook met je telefoon, maar die was afgesloten…). Dus de prioriteit is eerst naar de bank om geld te halen. Geld halen doen we met de auto. Een veiligheidsregel. Ik weet niet of er direct iets zou gaan gebeuren, better safe than sorry.
We zien onze auto: 2 platte banden. Oke. De prioriteit is: eerst de banden een beetje meer op spanning krijgen, dan naar de bank geld halen. Want als we geld hebben kunnen we bij de garage betalen voor voldoende druk in de banden en dan kunnen we boodschappen doen.
Zo is het leven in Uganda. Je wilt iets, maar om iets gedaan te krijgen mag je vaak andere acties doen. Het kost tijd.
Elke keer als ik terug kom in Uganda denk ik: Oke, wat gaat ons deze keer verrassen?
Ondertussen hebben we geld gehaald, de banden op spanning, eten in huis. Tijd om langzaamaan het huis schoon te maken. Want hier is de stof heel bruin en heel fijn. Het komt overal tussen door. Ik kan schrijven op de vloer, de tafel, de kast. Werkelijk alles heeft een natte lap nodig. Een keer vegen, stofzuigen en dweilen is niet voldoende. Stukje bij beetje wordt het huis zoals we het willen: koffers uitgepakt, beetje schoon en hebben we ontmoetingen met de mensen hier.
En dan hebben we de eerste twee stormen van het jaar. Het gaat heftig tekeer. Meteen valt de stroom uit: Zaterdagavond aan en uit. Laat in de avond definitief uit tot aan zondagavond half 9. Gelukkig hadden we de vriezer niet meteen vol. Het is even wennen dat laptop, telefoon altijd volgehouden mogen worden. We zijn niet zeker van elk moment stroom. Op dit moment van schrijven, zonder regen, weer geen stroom.
Nou ja, als de laptop leeg is en de telefoon, dan kunnen we geen werk meer doen. Tijd om andere bezigheden te zoeken.
We weten het weer: we zijn in Uganda! We voelen ons thuis en zijn gesetteld.
Oh ja, we koken op gas. Dus vanavond kunnen we onze warme hap klaarmaken.
English
Coming home and settling in
Yes, being back in Uganda feels like coming home. The temperature difference is huge. From 4 degrees Celsius in the Netherlands to 29 degrees Celsius. Oh well. We'll get used to that. Especially drinking lots of water.
And then getting everything back on track here. The kitchen is empty. So getting something to eat is a priority. To do your grocery shopping here, you need cash (you can also use your phone, but it was disconnected...). So the priority is to go to the bank first to get some money. We'll get the money by car. A safety rule. I don't know if anything would happen right away; better safe than sorry.
We see our car: two flat tires. Okay. The priority is: first get the tires a bit more inflated, then go to the bank to get some money. Because if we have money, we can pay at the garage for sufficient tire pressure and then we can go grocery shopping.
That's life in Uganda. You want something, but to get it done, you often have to do other things. It takes time. Every time I return to Uganda, I think: Okay, what's going to surprise us this time?
Meanwhile, we've gotten money, inflated the tires, and brought food into the house. Time to slowly start cleaning the house. Because the dust here is very brown and very fine. It gets everywhere. I can write on the floor, the table, the cupboard. Literally everything needs a wet rag. Sweeping, vacuuming, and mopping once isn't enough. Little by little, the house is becoming the way we want it: suitcases unpacked, a bit of a clean, and we're meeting people here.
And then we have the first two storms of the year. They're raging. Immediately, the power goes out: on and off Saturday night. Late that evening, it finally goes out until 8:30 pm Sunday evening. Luckily, we didn't have the freezer full right away. It's taking some getting used to keeping our laptop and phone charged all the time. We're not guaranteed power at all times. At the time of writing, without rain, no power again. Well, if the laptop and phone are dead, we can't do any work. Time to find other things to do.
We remember: we're in Uganda! We feel at home and settled.
Oh yeah, we're cooking on gas. So tonight we can make our hot meal.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2018-01-30 16:28:32
[totalVisitorCount] => 88477
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 227
[author] => Wilma
[cityName] => Jinja
[travelId] => 516816
[travelTitle] => Thuis in Uganda
[travelTitleSlugified] => thuis-in-uganda
[dateDepart] => 2018-01-30
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Oeganda
[countryIsoCode] => ug
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/753_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/435/633_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => thuiskomen-en-settelen-coming-home
)
[9] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111118
[userId] => 342334
[countryId] => 183
[username] => edmar
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => High five Hotman!
[message] => 31 januari
Om 8.40 worden we opgehaald voor onze Zabb E Lee cooking class. Onze teacher heet M en ze vraagt ons onderweg naar de markt wat de keuze voor het menu is. Als Erwin voor de hete lokale soep kiest zegt ze "oeee Hot Man"! Haha, don't I know ;). Ze neemt ons eerst mee naar een lokale markt met uitleg over groenten. Daarna gaan we richting de plek waar we gaan koken. En wat voor plek is dat!! Ontzettend mooi aangelegde tuinen, heel veel verschillende kookstations, prachtig! We beginnen met de appetizer. Erwin maakt gebakken springrolls en ik een thai fresh springroll. We maken er allebei iets fantastisch van en het smaakt heerlijk. Daarna maakt mijn "hot man" cashewnut chicken en Tom zabb (die lokale hele pittige soep) en ik maak Pad thai en een soep Tom Yum Kung. Daarna kunnen we het weer opeten. Lekker! Tijdens het maken van de gerechten high fiven we wat af met onze zingende kooklerares M. Dan gaan we allebei nog met een curry aan de slag: Erwin de Paenang curry en ik de lokale Khao Soy (Chiang Mai noedels). We zitten eigenlijk best vol, maar eten toch nog wat van de gerechten. De mango sticky rice die we tussendoor ook nog even gemaakt hebben gaat in een bakje mee naar het hotel! Als we daar aankomen vallen we midden in de Thai Tea van het hotel en gaan met Thaise poffertjes aan het zwembad zitten. Jeetje, het is goed dat we een deel ook verbruiken doordat het hardwerken is voor ons lichaam in deze temperaturen. Eten hoeven we vandaag niet meer. In de avond lopen we langs verlichte tempels. Wat? Ja hoor nog een Wat. Maar we zijn op zoek naar Wat Chedi Luang, en wat we daar zien: de tempel wordt langzaam verlicht door monniken met duizenden kaarsjes. Heel bijzonder! Wat Chedi Luang is een historische 14e-eeuwse tempel die bekend staat om zijn enorme, deels ingestorte stoepa (chedi). Het was ooit het hoogste gebouw in het Lanna-koninkrijk en herbergde vroeger de beroemde Smaragdgroene Boeddha die we in Bangkok hebben gezien. Wat me wel verbaast is dat ik de hal van de city pillar niet in mag als vrouw zijnde. Reden: vrouwen menstrueren, en dat beschaamd en beschadigd de heiligheid van deze 'city pillar'. Oké....... alsof ik daar iets aan kan doen ;)
Daarna lopen we door naar het Chiang Mai Boxing Stadium voor een avondje Muay Thai oftwel Thais boksen. Onderweg zien we dat er geen alcohol meer wordt verkocht tussen 18u vanavond en 18u morgenavond in verband met voor-verkiezingsdag morgen. Voorverkiezingen zijn voor degenen die zich al vroeg aangemeld hebben of zoiets, ik kom er niet helemaal uit hoe het hier werkt. Toch kunnen we een biertje kopen in het stadium. Achteraf gezien had ons dit 6 maanden gevangenisstraf kunnen opleveren of een boete van €245 (doe die dan maar), want er is geen uitzondering voor welke vorm van tourisme/evenementen/etc. Goed om te weten, want op de echte verkiezingsdag 7-8 februari geldt hetzelfde! Eenmaal binnen nemen we zitting op de hoogste tribune waar we heel mooi overzicht hebben en wat nog steeds heel dichtbij is. Al snel begint het eerste gevecht. Bijzonder om te zien: rituelen, vechttechnieken en uithoudingsvermogen worden gecombineerd. Niet alleen mogen vuisten gebruikt worden, maar vooral ook knieën, ellebogen en benen. Sportwedstrijden bezoeken in het buitenland blijft toch wel een mooi iets. Na 3 uurtjes is het af en lopen we terug naar ons hotel.Soms zie je hele rare dingen: "women massage by 'ex-prisoners'.... uhmmm, we denken er verder maar niet over na.We relaxen nog even op het balkon van ons hotel nu het nog kan, morgen reizen we naar Sukhothai.
1 februari
Na nog een fantastisch ontbijt is het tijd om een Grab te bestellen naar het busstation. Een vrolijke vrouw bij de bus zegt dat we nog even moeten plassen want vrij vertaald: "ieuuwww in de bus wil je niet moeten plassen" we lachen er om met z'n drieën haha. Dit illustreert ze ook nog even door met haar vingers haar neus dicht te knijpen. We krijgen water en snackjes (gedroogde banaan en aardappel) waarmee we de boerenhuisvrouwen steunen. Na 2 uur hebben we een stop om te lunchen. We kopen een magnum en cornetto en krijgen met ons busticket korting waardoor de ijsjes nog maar 35 baht kosten, tegen de wisselkoers van Mr. Pierre is dat nog geen €0,95! Om half 5 komen we aan op het busstation. Een tuktuk dame krijgen we niet overtuigd om ons voor 80baht naar het hotel te brengen, terwijl we laten zien dat Grab het voor 77 baht doet. Dus dan de Grab, die er met 2 minuten is. Hotel is leuk, met mooie gouden karpertjes in de watertjes eromheen. We lopen het stadje in, verbazen ons weer om die ongelooflijk irritante (eerder door mij Pino genoemd) vogel die zich best vaak laat horen, vooral tijdens zonsopgang en zonondergang. Het blijkt de Aziatische koekoek (Nok Ga-wow) te zijn, zijn roep wordt steeds intenser en hij laat zich vooral tussen december en april horen.
Het stadje bestaat uit slechts één hoofdstraat en een Tree of Love market (ohja en natuurlijk een night market op vrijdag, zaterdag en zondag). Op de Tree of Love market eten we een inktvisje in pittige saus voor we een terrasje pakken. Daarna eten we bij het Poo restaurant. De naam van het restaurant doet het eten geen eer aan. Het smaakt namelijk fantastisch!! Het restaurant is overigens vernoemd naar de eigenaar en niet naar wat anders ;) Na wat muggengeplaag op ons terras, tja het nadeel van een pool access room, gaan we lekker slapen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2012-03-15 02:12:07
[totalVisitorCount] => 46127
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 38
[author] => Erwin en Marjan
[cityName] => Chiang Mai
[travelId] => 530907
[travelTitle] => Thailand
[travelTitleSlugified] => thailand
[dateDepart] => 2026-01-22
[dateReturn] => 2026-02-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/751_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/334_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => high-five-hotman
)
[10] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111116
[userId] => 380217
[countryId] => 12
[username] => jirrypons
[datePublication] => 2026-01-31
[photoRevision] => 0
[title] => Eerste skivakantie als gezin
[message] => Ik kijk er al naar uit sinds ik voor het eerst op latten sta. Skivakantie als gezin. Die kleine kinderen die zonder enige vorm van angst of schaamte die piste af zoefden, waren machtig mooi om te zien. Mijn eerste skivakantie was dit ook frustrerend, want er was geen kindje te vinden dat slechter kon skiën dan ik. In 2026 waren we ondertussen twaalf jaar verder. Het skiën gaat een stuk beter en dat gezin is er. Maar met een kindje van amper negen maanden oud skiën, hoe doe je dat? De oplossing was simpel.
Vlak voordat mijn ouders op hun zomervakantie vertrokken, gaf ik ze het advies dat je tijdens je vakantie altijd na moet denken over je volgende vakantie. Wat mooi uitkwam is dat Sandra en ik in januari wilden gaan skiën en op zoek waren naar oppas voor Emilia. Bij voorkeur iemand met al een paar maanden ervaring. Toen we een paar dagen later foto’s kregen van potentiële ski jassen, hadden we het gevoel dat het wel goed zou komen.
De laatste week van januari was het zover. Op mijn moeders verjaardag vertrokken we naar Zell am See, Oostenrijk. De uitdaging die Emilia was in de auto op vakantie in Portugal, was als sneeuw voor de zon verdwenen. De autorit van ruim zes uur exclusief stops ging rete soepel. Ze viel prima in slaap en was daarbuiten heerlijk aan het spelen. Ook de eerste verre reis met onze elektrische auto ging prima. De laadsessie was altijd eerder klaar dan wij met de verzorging van Emilia.
Vlak voor Neurenberg hadden we een overnachting. Na een prima pizza ging Emilia wat later naar bed dan normaal. Helaas was de nachtrust net als de nacht ervoor niet helemaal top. Ook omdat ik de auto van de lader moest halen om elf uur. Alsnog te laat, want er was al wachtgeld berekend. Behoorlijk moe reden we de volgende dag de laatste vier uur. Inchecken, spullen uitladen en onszelf installeren in het prima appartement. Emilia deed het goed ondanks alle onregelmatigheid. In het restaurant aangrenzend aan het hotel hadden we Oostenrijkse lekkernijen zoals schnitzel en käsespätzle. Emilia zat super gezellig te wezen in haar kinderstoeltje. Om negen uur was het alweer papa-mamabedtijd, we waren kapot moe.
Het eerste dagje skiën stonden we met verse skipas om 08:34 bij de lift. Dit ging zo vroeg omdat Emilia al om zes uur wakker was. Een traditie die ze de rest van de vakantie voort zou zetten. Het was een heerlijk zonnige dag en de pistes waren helemaal top. Ondanks dat de laatste sneeuwval weer even geleden was, was het wel goed koud gebleven dus de sneeuw was prima. Na lekker inkomen op de blauwe pistes gingen we voor rood en binnen no time zaten we weer op niveau. We gingen lunchen op een plek waar je alleen via een verborgen bospadje kan komen. Mega uitzicht en lekker eten. Tiroler gröstl met nog apfelstrudel en kaiserschmarrn toe. Vervolgens mochten we achterop de sneeuwscooter weer terug naar de piste.
De vermoeidheid zat er een paar uur later goed in en we misten ons kleine meisje eigenlijk wel. Lekker de dalafdaling naar beneden. Het appartement was echt maar drie straten lopen, dus we waren er zo. Mijn ouders hadden een prima dagje gehad met hun engeltje van een kleindochter. Na douchen en even bijkomen werd Emilia mooi wakker. Dan gaat de tijd tot haar volgende bedtijd ineens snel. Eerst een klein hapje eten en na even spelen op de speelmat door naar een restaurant. De koperen ketel was vol bezet, druk, wild ingericht en er was daarmee genoeg om naar te kijken. Emilia keek haar ogen uit in haar stoeltje. Achter haar waren drie Britse oudere echtparen luid aan het kletsen. Dit was beduidend interessanter dan haar potje zalm pasta. Ze bleef maar omkijken en zonder enige schaamte staren naar ze. Toen de Britten dat opviel, was ze de ster van de show. Zo ook bij de ober. Na het eten tilde Sandra haar op om met de kerstballen aan het plafond te spelen. De Britten wensten Emilia innig en met handkusjes vaarwel.
De volgende ochtend mochten we weer skiën! Het was lekker koud gebleven, dus de piste-kwaliteit was niet veel veranderd. De zon was ongekend aan het branden die dag. Het resultaat daarvan was goed zicht en lunchen in een stevig zonnetje. Dit keer hadden we ons beter ingesmeerd om de verbrande snoet van de dag ervoor te vermijden. Tijdens de eerste kolfpauze deed ik nog twee liftjes extra en daarna gingen we van ski’s wisselen. Sandra had niet verwacht dat ze mijn bakbeesten zou waarderen, maar ze was snel fan. In ieder geval van hoe langere ski’s aanvoelen. Meer stabiliteit maar moeilijker bochtjes maken, waar ze van dat laatste geen last had. Ik moest vooral wennen aan de bizar lichte latjes die ineens onder mijn voeten zaten. Leuk om gedaan te hebben en Sandra was meteen druk aan het plannen wanneer de nieuwe ski’s er zouden komen. Of ze er zouden komen was na twee liftjes al geen vraag meer. Redelijk tegen het einde van de dag landde er nog een traumaheli midden op de piste. Indrukwekkend. Hopelijk gaat het snel weer goed met de persoon in kwestie.
We hadden die middag wat langer volgehouden dan de dag ervoor. Mijn ouders en Emilia hadden ook heerlijk van het zonnetje genoten en het leuke dorpje en het meer goed verkend. Strak om twee uur hadden ze haar op bed gelegd en mijn vader haalde haar strak om vier uur weer uit bed. Wat heerlijk om na zo’n mooie dag skiën ons blije meisje weer te zien. Plus wat een zegen dat mijn ouders dit wilden doen. Zoals ik ze met Emilia bezig zag, meer voor zichzelf dan voor ons. We gingen nog even een rondje lopen die namiddag. Langs het bevroren meer en door de sfeervolle straten. Die avond stal Emilia helemaal de show tijdens het avondeten. Het meisje van de bediening was binnen no time helemaal verliefd op haar geworden. Nu keek Emilia haar ook heel de tijd ontzettend blij aan. Elke beweging werd gevolgd. Ein glückliches Mädchen noemde ze haar. Toen ze op de bank mocht staan, kwam het blije ei helemaal naar boven.
De derde dag skiën vertrokken we naar de berg van Kaprun. De top van dit skigebied ligt op 3000 meter en het was maar negentien minuten rijden naar de parkeerplaats. Om 08:43 stapten we in de onderste lift en na in totaal vier liften waren we op de top. Het was maar liefst vijftig minuten later. Wij hadden zin om te skiën. Al gauw belandden we aan de top van de rode piste waar Sandra zes jaar geleden op haar billen vanaf is gekropen. Haar hoogtevrees sloeg hier toen een flinke slag. Nu wilde ze eigenlijk even warmdraaien op een blauwe piste. Echter zag deze rode er zo fantastisch uit dat we er meteen vanaf gingen. Wat een partijtje genießen was dat. Heerlijk rustig qua andere wintersporters ook. Wat overigens in Zell ook zo was.
Als bezetenen waren we aan het skiën. Onder een steile rode piste hadden we al wat hopen sneeuw gezien. Even opletten daar. Dat deden we in ieder geval beter dan de skiër voor ons die de piste af vloog in een koprol. Per meter vloog er iets los. Eerst een ski, toen een stok, daarna de rest. Ik wist naar zijn ski op de piste te komen en Sandra had een stok voor hem klaar aan de zijkant van de piste. De man sprintte snel terug naar de piste en was zo weer het mannetje. Gelukkig had hij de hoop stenen pal naast zijn val gemist. Na een snelle kolf/thee/hete choco/apfelstrudel pauze gingen we door met heerlijk skiën. Bovenin het gebied kreeg ik Sandra zo gek om een zwarte piste te pakken. Via een sleepjeslift kwamen we er. Een behoorlijk steil beestje, maar met veel lol en gevoel van overwinning gingen we er vanaf. Plus daarna nog een keer. Het uitzicht vanaf daarboven was zo mooi dat Sandra even vergeten was dat ik onderaan stond te koukleumen om haar te filmen.
Toen we zo’n beetje elke piste wel gehad hadden, gingen we pas om twee uur lunchen. Met uitzicht op het dal en goede pasta gerechten waren we aan het nagenießen van de ochtend. Wat zijn we op zoveel vlakken gezegend dat we dit op deze manier mogen doen. Na nog wat pistes ging zelfs de laatste dalafdaling soepel. Vanaf hier kon je alleen met de gondel naar beneden, de laatste welverdiende pauze. Na de korte autorit liepen we de kamer van het appartement binnen. Ons meisje was alweer wakker en aan het spelen op haar mat. Dat blije koppie was de kers op de taart van de dag. Mijn vader had een goed restaurant gevonden. Sfeervol aangekleed en alleen maar traditioneel Oostenrijks eten. Helaas ging er een enorme groep twintigers vlak achter ons zitten. Het vele gekakel maakte het wat minder sfeervol. Emilia stoorde zich er minder aan dan ons, zo leek het. Dat gekakel en de hitte binnen waren goede redenen om elders een ijsje te halen.
Bij terugkomst in het appartement was Emilia niet in haar hum. Toen we vroegen wat ze wilde, wees ze naar haar speelmat. We zetten haar neer en keken nog bijna een uur met vier man toe hoe ze heerlijk relaxed met haar speelgoed bezig was. Ze ging laat slapen, maar dat was het waard. Emilia liet ons die nacht wat beter slapen, waardoor we redelijk fris wakker werden. Mooi om half negen stonden we weer in de rij voor de lift, die net begonnen was. Vanuit dit gondeltje spotte Sandra drie reetjes die onder ons door het bos liepen. Het had die nacht aardig gesneeuwd, dus we hadden verse poeder. Op veel plekken op de piste was de sneeuw nog onaangeroerd. Er is niks zo lekker als de eerste sporen trekken in verse sneeuw. Het is alsof je over een wolk heen skiet die je in alle rust de goede kant op begeleidt. Ik had Sandra snel overtuigd om de dag op de rode piste te beginnen. Eén waar nog nauwelijks iemand vanaf was gegaan. Dit was wel de plek waar Sandra vrij snel een goede hap sneeuw nam. Ze zat goed onder. Een goede herinnering dat je in deze conditie je sneeuwvanger dicht moet doen.
De eerste pistes van de dag waren op en top genieten, maar al snel werd het wat zwaarder. De losse sneeuw werd al snel hopen en hier en daar waren de onderliggende ijsplaten al te merken. Het was die dag daarom een val festijn van jewelste. Op een rode piste viel een jochie die daarna luidkeels aan het balen was. Een maat van hem maakte goed gebruik van het moment door hem een goede poederdouche te geven. Wij zaten er net letterlijk boven in de lift. Lachen man. Na een dalafdaling gingen we voor de laatste keer lunchen op de piste. Daarna nog even helemaal naar boven om daarna de laatste afdaling in te zetten. Wat eerder stoppen voelde prima. We hadden ingeschat dat de zwarte dalafdaling er slecht bij zou liggen ondertussen, dus we pakten de gondel. Met grote spijt, want wat we konden zien vanaf boven was dat hij er nog prima bij lag. Voor de volgende keer dan maar weer. We waren in ieder geval weer heelhuids beneden na vier dagen skiën.
Na wat grof inpakwerk gingen we nog even door het dorpje wandelen. Het bevroren meer van Zell am See had nog een mooi laagje sneeuw op zich. Op onze weg naar het restaurant van die avond liepen we langs de plek waar we twee avonden geleden gegeten hadden. Emilia zat bij Sandra in de draagzak en Sandra zag de serveerster van die avond. Die zag ons, wenkte naar de deur en trok bijna een sprintje naar buiten toe. Dolgelukkig om Emilia weer te zien. Het is zo makkelijk om verliefd op haar te worden. Het avondeten hadden we in het restaurant van de eerste avond. Met welverdiende schnitzel en witbier. Na het eten vulden we de auto’s al met onze bagage en gingen we kort daarna slapen.
Na een ontbijtbuffet bij ons appartementencomplex sprongen we de auto in. We hoopten dat Emilia het net zo goed zou gaan doen als op de heenweg. Toen ik tijdens het tweede stuk rijden in de achteruitkijkspiegel keek, kreeg ik hetzelfde gevoel als op de heenweg. Emilia was uit zichzelf kiekeboe gaan spelen door haar roze muts op en neer over haar ogen te trekken. Sandra ging er helemaal in op en ik hoorde ze alle twee alleen maar giechelen. Zelfs de autorit voelde als een mooie quality time met ons gezin. Dit was al vakantie. Toen ik de laatste rit van de dag weer achterin zat toen Emilia moest slapen, zei Sandra dat ik weer het makkelijke stuk had. Ik kon alleen maar zeggen dat ik had gezien hoe ontzettend zwaar ze het had gehad.
Rond zes uur waren we ergens in de buurt van Frankfurt aangekomen. De auto lag aan een trage lader en we gingen nog snel uit eten in een bierbrouwerij die in het hotel zat. Een mooie afsluiter. Sandra wilde wat zout op haar frietjes. Dat deed ze in overvloed toen ze het hele ding open draaide en de grove versie in alle onhandigheid over haar halve bord heen strooide. Wij kwamen niet meer bij van het lachen. Het zal een gevalletje “je had erbij moeten zijn” geweest zijn, maar ik had mijn ouders beloofd dat het in de blog zou komen. Rond twee uur in de middag kwamen we thuis aan. Ons meisje kon weer lekker in haar eigen bedje in slaap vallen. Wat hebben we alle vijf een heerlijke week gehad. Allemaal op een heel andere manier, maar genoten hebben we allemaal. Fijn dat dit zo kon zijn.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-01-04 22:05:43
[totalVisitorCount] => 215712
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 27
[author] => Jirry
[cityName] => Zell am See
[travelId] => 462843
[travelTitle] => Skivakanties
[travelTitleSlugified] => skivakanties
[dateDepart] => 2014-01-03
[dateReturn] => 2014-01-12
[showDate] => yes
[goalId] => 6
[goalName] => Een korte vakantie
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/oostenrijk,zell-am-see
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/380/217_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => eerste-skivakantie-als-gezin
)
[11] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111115
[userId] => 298176
[countryId] => 196
[username] => flyingtothewest
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Meeting Augie the doggie
[message] => Na een nachtje te hebben overbrugd hier in Ashlaad bij Timbers motel, dan in de middag kennis gemaakt met Augie, (een Boykin Spaniel), Jo and Alan. Leuk, een heel aardig en geinteresseerd stel. Zij voor 2 weken op trip naar San Diego en ik blijf hier in Ashland op passen.
In de avond mee gegeten en een heerlijkj soep met salade voorgeschoteld gekregen. Recept gevraagd.
Al een flinke wandeling achter de rug, gelopen langs een stukje waar ik in de middag ook al was geweest, het Lithia Park, maar daar mogen geen honden in ter verstoring van wildife en langs het theater waar ik voor dodag een voorstelling bij ga wonen, aangeboden door Jo/Alan. Leuk aanbod en graag aangenomen.
Een heel leuk, veel groter huis dan je op het eerste gezicht zou zeggen, er blijkt ook een stuk te zijn aangebouwd en het is 2 laags, ik heb ter beschikking een eigen badkamer en slaapkamer (eigenlijk in the basement, met de trap toch 16 treden naar beneden), maar daar loop ik ook zo de tuin in. (dus ook ground floor), De hoofdingang is ook groudfloor, alles te maken met het heuvelachtige gebied waar ik ben.
Op de 31e jan Jo and Alan de deur uitgewerkt en nu het huis voor mij en Augie alleen.
Reuze benieuwd of dit avontuur me gaat bevallen, zo 2 weken op een hondje passen in the States.
Vooralsnog veel belovend. Temperatuur is for the time of the year, way too high, zo rond de 16 C, terwijl er eigenlijk sneeuw had moeten liggen.
Gezien de perikelen al met oa icy roads on the road , happy there isn't anymore.
Dit wandelt gewoon veel makkelijker.
Ondertussen mijn 1e nacht alleen hier achter de rug, Augie slaapt bij mij in de kamer en in een crate (bench) en no complaints at all, heel de nacht stil geweest en vanochtend om 7 uur opgestaan, ochtend routine, eerst even in de tuin laten p-en , dan zijn eten en dan straks voor een wandeling naar buiten.
Voor de middag staat een wandeling met Merry and Mike in de planning, goede vrienden van en die laten me een mooie wandeling zien.
Vanmiddag wil ik nog naar Medford rijden, hier in Ashland zijn wel wat lokale winkeltjes en zeker een leuke stad, maar ik wil ook echt de omgeving verkennen. Augie kan best een paar uur alleen zijn.
So for now...... come back later
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-06-21 16:22:38
[totalVisitorCount] => 147621
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 29
[author] => Ingrid
[cityName] => Medford
[travelId] => 530875
[travelTitle] => USA again
[travelTitleSlugified] => usa-again
[dateDepart] => 2026-01-23
[dateReturn] => 2026-02-24
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/verenigde-staten,medford
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/176_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => meeting-augie-the-doggie
)
[12] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111114
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Een ravage
[message] => 31 januari
Van Tomar naar Salinos
Overnachting; hostel 2300 Thomar
11km (392)
Het is een prachtige ochtend; fris ,met een opkomende zon. Dat voelt zo anders als het laffe weer van de afgelopen dagen.
Ik heb heel veel zin om op pad te gaan
De route staat meteen goed aangegeven, ik loop Tomar gemakkelijk uit.
Snel kom ik op een wandelpad, dat mooi is. De rivier stroomt wild , en ligt beneden het pad. En dan wordt steeds meer de ravage duidelijk, die de storm heeft aangericht. Voortdurend liggen er bomen op het pad. Er rest mij niets anders als eroverheen, er onderdoor,of ertussendoor. Het is soms nauwelijks te doen.Dus nu is niet het water het probleem, maar de ongevallen bomen. Ik moet gewoon door, en raak steeds meer bekrast. Het nare is dat er door al die bomen steeds stekelstruiken zitten. Die prikken overal pijnlijk door heen. Iedere keer als ik voor zo'n boom sta, ontvallen mij enige scheldwoorden. Wat ben ik blij als ik eindelijk uit dat bos ben, en hier ga ik voorlopig ook niet meer in.
Pas om half 1 kom ik aan in Casais. Ik had dit om 10 uur gepland. Steeds meer merk ik dat internet niet werkt. Ik denk natuurlijk dat dit aan mijn tel ligt. Appjes gaan nog mondjesmaat, maar daar blijft het bij.Totdat ik in een bar kom.
Daar ontmoet je de mensen.
Het blijkt dat ze hier al vanaf woensdag geen internet hebben, geen water en sinds vandaag weer electriciteit. Ik zei dat ik daar in Tomar niets van had gemerkt. De mensen hier vinden dat de overheid hen in de steek laat. De mensen zijn verbitterd, wat ik snap Electriciteitskabels, zijn door de omvallende bomen, kapotgegaan. Dat zie ik onderweg . Er is veel ellende voor deze mensen. Vlg hen worden vooral de steden geholpen.
Ik kan niet meer bij Gronze en niet meer bij booking. Het enige dat overblijft is de route volgen. De mensen vertellen mij dat er in het volgende dorp een albergue is. Die had ik gisteren gebeld, maar was dicht.
Op hoop van zegen loop ik daar toch maar naar toe. Intussen heb ik leuk gezelschap gekregen van een hondje, Lucy.
Tijdens het lopen, stopt er een mevrouw,ze vraagt of ik onderweg ben naar de albergue. Ja..dus...echter het dak is eraf gewaaid en er komt regen binnen. Haar neef managed de albergue en ze gaat hem bellen.
Als ik er aan kom is zij er, met de neef en nog iemand. Samen overleggen ze dat ik toch kan blijven slapen. Ik ben helemaal opgelucht.
De mevrouw brengt mij een bordje eten, zo ontzettend lief.
Er is hier niets, geen supermarkt, geen restaurant. Ik heb altijd wel eten voor nood bij me, maar zo'n kippepootje is zeer welkom. In het begin kan ik nog in de zon zitten, later wordt het vies koud.
Ik vermaak me met lezen, dat kan off-line en ik kan off-line sudoko's doen .
Gelukkig hebben ze flink wat dekens hier, dus ik lig al snel in bed.
Ik kan vanavond mijn verslag niet doorsturen, hopelijk morgen . What's app werkt nog steeds, wel met vertraging.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 106
[author] => Dorrie
[cityName] => Santarém
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/728_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-ravage
)
[13] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111112
[userId] => 328273
[countryId] => 182
[username] => margotkuijsters
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Kleermakers.
[message] => Kom in welke stad ook in Tanzania en op iedere straathoek zitten kleermakers buiten, ijverig achter hun trapnaaimachine om mooie, kleurige kleding te maken.
Centimeter om de nek en prrrr, trap trap, trap, er worden perfect passende jurken gemaakt, schooluniformen, zondagse kleren en voor wat al niet meer worden kleurige kanga's verwerkt.
Verwoed naaien ze door, van de eerste zonnestraal tot de laatste.
Trapnaaimachines werken altijd en gezien de talrijke powercuts is dat wel nodig.
Mijn oma had er ook een en ook ik kan erop werken, in een ver verleden heb ik mijn coupeuse diploma behaald.
Zelfs bij de kringloop kom je geen trapnaaimachines meer tegen, maar hier dus ratelen "Singers" en "Butterflies" op iedere straathoek.
Een idee van onze Stichting om nieuwe schooluniformen te laten maken door lokale kleermakers krijgt nu gestalte.
Daarmee willen we de plaatselijke economie helpen, een goede prijs betalen en werkgelegenheid geven.
Die kleermakers gaan hun geld weer uitgeven bij de kapper etc. waardoor het dorp floreert.
Dus een aankondiging gedaan dat ze zich op vrijdag om 12 uur konden melden. Te beginnen met de jongensbroeken. Over het algemeen doen mannelijke kleermakers dat hier.
De jongens werden opgesteld in rijtjes van zes en de maten worden munitieus genomen, in inches, daterend nog de tijd dat Tanzania een Britse kolonie was (tot december 1961).
Over een week zullen deze broeken klaar zijn.
Dat volgt dezelfde sessie met de meisjes, die krijgen rokken met een elastiek in de taille, lijkt ons handig.
Tot zover de onderkant van het schooluniform, waar dan nog witte sokken en zwarte schoenen bij horen.
De bovenkant lijkt wat gecompliceerder. Wij zouden graag met een knipoog naar Nederland oranje truien zien. Oranje boven! Niet te krijgen dus hier, althans niet industrieel gemaakt. Dus zou het met breimachines moeten.
Echter, men heeft hier andere opvattingen over oranje. Geel/ oranje is voor ons geen oranje.
Dus moeten we op zoek naar écht oranje truien, zo'n 130 stuks. Dat wordt dus nog een uitdaging.
Mocht iemand weten hoe we die desnoods in Nederland kunnen verkrijgen, laat het ons weten.
In feite zeggen jullie natuurlijk, zoals ik dat ook deed, laat zitten die uniformen en kom in gewone kleren naar school.
Maar hier is het een must, iedere school heeft zijn eigen uniform en op de staatsscholen hebben ze die afgerakte truien in de kleuren van de nationale vlag.
Ze willen ook met trots uitstralen dat ze op onze school zitten en daarom draagt niemand een jas over zijn uniform.
Momenteel ben ik even in de grote stad om te winkelen en windowshopping te doen voor een aantal dingen die bij ons niet te krijgen.
Zo moeten we dus van het brandhout af.
Maar een groot butagasstel moet op maat in elkaar gelast worden. Op weg naar die ijzersmederij buiten Moshi achterop een pikipiki bijna verongelukt, een noodstop voor een vrachtwagen.
Dan moet dat immense gasstel nog op een of andere manier die berg op getransporteerd moeten... het wordt nog een hele uitdaging.
In ieder geval zitten nu dus 16 lokale kleermakers verwoed achter hun trapnaaimachines om blauwe broeken en rokken te maken.
Volgende week kan ik al een foto sturen met het eindresultaat!
Fijne zondag allemaal en vergeet niet te kijken naar de volle maan vanavond.
Er starten hier in Moshi tegenwoordig volle maan expedities, om precies dan boven op de berg te staan, moet adembenemend zijn.
Zelf houd ik het wel bij het drinken van een Kilimanjaro, if you don't climb, you just drink!
Heb nog wel een mooie wandeling gemaakt naar de grote waterval van 85m bij de Kili.
Tot snel,
Margot.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-12-16 16:34:24
[totalVisitorCount] => 259357
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 115
[author] => Margot
[cityName] => Gonja
[travelId] => 530905
[travelTitle] => Jubileumreis 2026
[travelTitleSlugified] => jubileumreis-2026
[dateDepart] => 2026-01-05
[dateReturn] => 2026-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Tanzania
[countryIsoCode] => tz
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/710_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/328/273_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => kleermakers
)
[14] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111111
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Een ravage
[message] => 31 januari
Van Tomar naar Salinos
Overnachting; hostel 2300 Thomar
11km (392)
Het is een prachtige ochtend; fris ,met een opkomende zon. Dat voelt zo anders als het laffe weer van de afgelopen dagen.
Ik heb heel veel zin om op pad te gaan
De route staat meteen goed aangegeven, ik loop Tomar gemakkelijk uit.
Snel kom ik op een wandelpad, dat mooi is. De rivier stroomt wild , en ligt beneden het pad. En dan wordt steeds meer de ravage duidelijk, die de storm heeft aangericht. Voortdurend liggen er bomen op het pad. Er rest mij niets anders als eroverheen, er onderdoor,of ertussendoor. Het is soms nauwelijks te doen.Dus nu is niet het water het probleem, maar de ongevallen bomen. Ik moet gewoon door, en raak steeds meer bekrast. Het nare is dat er door al die bomen steeds stekelstruiken zitten. Die prikken overal pijnlijk door heen. Iedere keer als ik voor zo'n boom sta, ontvallen mij enige scheldwoorden. Wat ben ik blij als ik eindelijk uit dat bos ben, en hier ga ik voorlopig ook niet meer in.
Pas om half 1 kom ik aan in Casais. Ik had dit om 10 uur gepland. Steeds meer merk ik dat internet niet werkt. Ik denk natuurlijk dat dit aan mijn tel ligt. Appjes gaan nog mondjesmaat, maar daar blijft het bij.Totdat ik in een bar kom.
Daar ontmoet je de mensen.
Het blijkt dat ze hier al vanaf woensdag geen internet hebben, geen water en sinds vandaag weer electriciteit. Ik zei dat ik daar in Tomar niets van had gemerkt. De mensen hier vinden dat de overheid hen in de steek laat. De mensen zijn verbitterd, wat ik snap Electriciteitskabels, zijn door de omvallende bomen, kapotgegaan. Dat zie ik onderweg . Er is veel ellende voor deze mensen. Vlg hen worden vooral de steden geholpen.
Ik kan niet meer bij Gronze en niet meer bij booking. Het enige dat overblijft is de route volgen. De mensen vertellen mij dat er in het volgende dorp een albergue is. Die had ik gisteren gebeld, maar was dicht.
Op hoop van zegen loop ik daar toch maar naar toe. Intussen heb ik leuk gezelschap gekregen van een hondje, Lucy.
Tijdens het lopen, stopt er een mevrouw,ze vraagt of ik onderweg ben naar de albergue. Ja..dus...echter het dak is eraf gewaaid en er komt regen binnen. Haar neef managed de albergue en ze gaat hem bellen.
Als ik er aan kom is zij er, met de neef en nog iemand. Samen overleggen ze dat ik toch kan blijven slapen. Ik ben helemaal opgelucht.
De mevrouw brengt mij een bordje eten, zo ontzettend lief.
Er is hier niets, geen supermarkt, geen restaurant. Ik heb altijd wel eten voor nood bij me, maar zo'n kippepootje is zeer welkom. In het begin kan ik nog in de zon zitten, later wordt het vies koud.
Ik vermaak me met lezen, dat kan off-line en ik kan off-line sudoko's doen .
Gelukkig hebben ze flink wat dekens hier, dus ik lig al snel in bed.
Ik kan vanavond mijn verslag niet doorsturen, hopelijk morgen . What's app werkt nog steeds, wel met vertraging.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 110
[author] => Dorrie
[cityName] => Santarém
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/portugal,santarem
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-ravage
)
)
)
[_currentItemCount:protected] => 15
[_currentItems:protected] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111128
[userId] => 342334
[countryId] => 183
[username] => edmar
[datePublication] => 2026-02-04
[photoRevision] => 0
[title] => Fiets huren? €0,80! ... koekoek ;)
[message] => 2 februari
Na een typisch thais ontbijt met rijst (zoals bijna elke dag), en het voeren van de vissen bij het hotel,rijden we met dezelfde Grab chauffeur als gisteren naar het Sukhothai Historical Park (UNESCO werelderfgoed sinds 1991). We huren een fiets voor de hele dag voor.... tadaaaaa €0,80 per fiets. Echt niet normaal! En dan wonen wij in een fietsland,wat kost dat bij ons? We moeten wel zwaar trappen, maar hè dit is dan ook geen elektrisch exemplaar ;) We beginnen bij de grootste tempel Wat Mahathat. Vanuit daar fietsen we langs een bel die we natuurlijk luiden voor good luck. We vervolgen onze weg langs o.a. Wat Sa Si, Wat Si Sawai, het prachtige Wat Phra Pai Luang en de enorme buddha (ook wel: "hij die niet bevreesd is" genoemd) van Wat Si Chum. Onderweg zien we heel veel scholieren, tja de oude hoofdstad van Thailand is natuurlijk geweldig voor een praktische les geschiedenis! We zwaaien en 'hello-en' wat af :) En ondertussen trappen we van de ene naar de andere tempel, langs vijvertjes, ruïnes vol met duiven en idyllische bruggetjes.
Hadden we het al eerder over vogels, ook hier is de Aziatische koekoek erg aanwezig. Ook horen we in dit park weer een ander irritant geluid: overal hoor je voor je gevoel het getuut van een achteruit rijdende auto. Je wordt er gek van! Wat het is geen idee, googlen levert weinig op en het is misschien dan ook niet eens een vogel.
We pakken ook het westdeel waar we richting de prachtige bergen fietsen. We fietsen langs ruïnes van tempels en buddha's, mijn slippers worden doorboort door iets super scherps, geen idee wat,het lijkt goed te gaan. We zien een hele mooie hop vogel en tempels/chedi's met Sri Lanka invloed en dus olifanten (beelden, geen echte ;). Na heel veel tempels, pakken we na het noorddeel ook nog het zuiddeel van het complex. We zien velden vol met reigers, mooie bloemen en we zien Wat Chetuphon en Wat Chedi Si Hong. Hier zijn overblijfselen te zien van 4 buddha's in verschillende poses: staand, liggend, zittend en wandelend. Ik google nog even wat het ook alweer betekent. Dus voor de geïnteresseerden:
Zittende Boeddhais de meditatiehouding:
• Betekenis:Verlichting, meditatie, en innerlijke rust. Symboliseert het overwinnen van demonen en brengt balans.
Staande Boeddha(Onderwijzende/Krachtige houding):
• Betekenis:Kracht, innerlijke groei, en het onderwijzen van de leer na de verlichting. Symboliseert het kalmeren van gevaren of het brengen van vrede (rechterhand omhoog)
Liggende Boeddha(Parinirvana-houding):
• Betekenis:De laatste momenten van Boeddha's aardse leven en de overgang naar het Nirvana (volledige rust). Symboliseert harmonie en sereniteit.
Lopende Boeddha:
• Betekenis:symboliseert gratie, innerlijke vrede en de bereidheid van Boeddha om alle voelende wezens te helpen en te begeleiden op hun pad naar verlichting.
We zien ook zo nu en dan versiering om bomen, gekleurde linten. We weten waar het voor is, want tijdens onze jungletour vertelt gids Kit dat deze worden aangebracht als offer voor geluk of om bomen te beschermen tegen omhakken, aangezien men gelooft dat er geesten in deze bomen wonen.Net zoals we weten dat de oude slingerende bomen die we jaren geleden ook zagen in Angkor What, de nieuwe bomen zijn die de dode oude eronder bomen als ware verslinden.
Na 4,5u fietsen en tempels bekijken zijn we er klaar mee. We leveren de fiets in, regelen een Grab en drinken een biertje in het stadje. Daarna koelen we af bij ons hotel! We eten weer heerlijk bij het Poo restaurant , waar ze de benen uit het lijf lopen omdat het druk is. Dus ik zeg: mai pang rai ran: niet haasten! Dat wordt goed ontvangen, met een grote glimlach. Als we spicy bestellen, worden de ogen groot en bijna vol trots met een lichte "echt"? Jaaaa!! Het is allemaal weer fanatastisch: springrolls,noodles en Pad Krapow Gai.
3 februari
Na weer een thais ontbijt en het voeren van de vissen stappen we om 8.50 in onze taxi naar Kanchanaburi. Dit is niet makkelijk om met de bus te doen, dus daarom doen we het op deze manier, het gaat overigens ook een stuk sneller! Met ruim 5u (inclusief één plasstop), zijn we er.Het hotel is een goedkoopje, op de foto's zag het er beter uit dan in het echt.. achja,voor €40 voor 2 nachten mogen we niet klagen.Het is in ieder geval schoon! We regelen een Grab en gaan op onderzoek uit.Ook hier is het weer één hoofdstraat, met de vreemdste bordjes die we tegenkomen: "get high for 50 baht", "get drunk for 10 baht", "sorry we're hangover". We lopen naar de Chong Kai Allied War cemetry. Deze Erebegraafplaats is één van de drie rustplaatsen voor de slachtoffers van de Dodenspoorlijn. De dodenspoorlijn ( Death Railway) is de beruchte Birma-Siam Spoorweg tussen het toenmalige Birma (Myanmar) en Thailand.Hier liggen de stoffelijke resten van 6.982 Australische, Britse en Nederlandsekrijgsgevangenen. De begraafplaats is door de Nederlandse overheid erkend als officieel Nederlands ereveld. We pakken een terrasje, pakken een folder voor een excursie morgen (we blijven in dubio, zelf met de trein maar dan 2u heen en 2u terug of een totale tour) en lopen naar de Bridge over the River Kwai. Het is hier druk. We lopen midden over de brug die gewoon nog in gebruik is. Het is ook indrukwekkend, zeker als de trein voorbij rijdt en iedereen aan de kant moet. We eten luxe Thais bij Keeree Tara: vis en heerlijke saté. Daarna boeken we een tour voor morgen waarbij we de Erawan watervallen aandoen, de Hellfire Pass en ca 45-60min met de trein gaan, voordat we bij de Bridge over the River Kwai eindigen. Vervolgens lopen we langs de achterbuurt, met agressieve honden waardoor we omlopen, naar een bierwinkel. Super grappig! Één van de gekochte biertjes drinken we voor de zaak op. Daarna gaan we met de Grab richting hotel, waarbij we ook nog even met een politiecontrole te maken krijgen. Gelukkig is dit daar heel normaal: "for safety", aldus onze chauffeur.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2012-03-15 02:12:07
[totalVisitorCount] => 46127
[pictureCount] => 20
[visitorCount] => 25
[author] => Erwin en Marjan
[cityName] => Sukhothai
[travelId] => 530907
[travelTitle] => Thailand
[travelTitleSlugified] => thailand
[dateDepart] => 2026-01-22
[dateReturn] => 2026-02-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/943_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/334_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => fiets-huren-0-80-koekoek
)
[1] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111127
[userId] => 332233
[countryId] => 183
[username] => secretsofivonne
[datePublication] => 2026-02-04
[photoRevision] => 0
[title] => Chiangmai, onze eerste stop
[message] => Chiangmai, de roos van het noorden
Na een lange reis van bijna 16 uur zijn we aangekomen in Chiangmai, in het noorden van Thailand. We reizen met z’n drieeen, ik, en manlief met dochter Fa.
Buiten dat er wel geklust word aan het hotel hebben we toch een rustige
kamer. Ons hotel bevind zich in de oude stad en is een oud opgeknapt pand vanuit de opium tijd. Houtenvloeren en balken in het plafond geven het de koloniale sfeer. Het vertrouwde geluid van een roepende lokroep vogel maakt dat ik weet dat ik weer in Thailand ben! We zitten in een leuke buurt met aan de overkant een plein omringd met restaurantjes waar je kan eten wat je maar lekker vind. Heerlijk om echt op z’n Thais aan een tafeltje te zitten op kleine krukjes. Iedere avond is het gezellig druk en is er live muziek.
We hebben ons inmiddels al laten masseren bij hoe toepasselijk ‘take a nap massage’, echt super!
Gisteren zijn we naar een 3D museum gegaan waar je selfies kan maken. Hylarische foto’s gemaakt. Sommige zijn zelfs bewegend en andere in een heel wonderlijke setting, echt grappig…aan het eind kon je iets drinken in een restaurant wat net leek op een stripboek, bizar!
Op een tafel lag zo’n kat met ingedeukt gezicht en geknakte oren, het had verpleegster kleding aan, en keek ons chagrijnig aan. Haar naam was Latte…voordeel voor Latte was wel dat er niemand ging zitten want de prijzen waren schrikbarend hoog.
Fa is al lekker aan het inslaan en vind alles leuk. Ik vrees dat het een uitdaging gaat worden om alle bagage het vliegtuig in te krijgen…
Een bijzonder moment was voor mij om ‘mijn monnik’ weer te zien, hij is al jaren dood maar maakt toch steeds weer indruk. Heel sereen in meditatie houding zit hij in de beroemdste tempel van Chiangmai. De wat phra singh tempel…
Vandaag zijn we met mr. Sorn, een prive gids op pad geweest. We zijn naar een bergdorp gegaan en naar de Doi Suthep tempel bovenop een berg, echt prachtig. Ik heb een klankschaal gekocht bij een oud vrouwtje, ik was de eerste die iets kocht die morgen, ze straalde en tikte mij en al haar spullen in haar kraam aan voor geluk, heel apart.
Onderweg kwamen we ook langs een oude mystieke tempel in de jungle, en hebben we prachtige watervallen gezien. De stilte en schoonheid maakt me bewust van mijn onrust in mijn benen en gezoem in mijn hoofd wat nog uit mijn systeem mag gaan de komende tijd…Ondanks de moeheid was het weer een fijne dag tot nu toe en zie ik uit naar morgen want…
Morgen ben ik jarig en ga ik naar mijn grote vrienden, de olifanten!!!
Jippie!!!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2012-01-10 11:32:58
[totalVisitorCount] => 368456
[pictureCount] => 11
[visitorCount] => 24
[author] => ivonne
[cityName] => Chiang Mai
[travelId] => 530920
[travelTitle] => Thailand 2026
[travelTitleSlugified] => thailand-2026
[dateDepart] => 2026-01-27
[dateReturn] => 2026-03-01
[showDate] => no
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/922_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/332/233_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => chiangmai-onze-eerste-stop
)
[2] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111126
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => Italiaan Nicola
[message] => febr van Ansao naarRabacal
15 km (441)
Overnachting ; Versao B
Na een luxe nacht ga ik ontbijten aan de overkant. Het plenst. Het restaurant is van dezelfde eigenaar. Ik krijg het ontbijt gratis van hem. Zo aardig.
Een uurtje later is het droog en met veel zin ga ik op pad.
De voorspellingen voor vandaag zijn heel slecht, de praktijk laat zien dat het dan altijd meevalt. Uiteraard word ik nat. Maar ik droog ook weer op. Ik mijd de bospaden. Dat is natuurlijk wel jammer. Die zijn t mooiste en het meest relaxt om te lopen. Mensen waarschuwen mij er voor; daar niet lopen. De omgeving is mooi, vooral als er soms een zonnestraaltje doorkomt. Het land is op sommige plekken ,door al die regen prachtig groen.
In een bar brandt een open haardvuur. Dat voelt fijn.
Ik lees dat vanmiddag storm Leonardo er aan komt. Dan moet ik zorgen dat ik binnen ben.
Na 15 km begint het ineens keihard te regenen. Ik ben dan in het plaatsje Rabacal. Net op tijd kan ik in het restaurant naar binnen. Hier kan ik heerlijk eten en ook heerlijk slapen. Wat een mazzelaar voel ik me.
Dus vandaag ondanks de slechte voorspellingen, weer best een fijne wandeldag.
Het is voorlopig van dag tot dagde situatie bekijken en me vooral daaraan aanpassen
Ik had een nogal flinke karafwijn bij het eten dus een dutje erna is heerlijk. En dan zie ik een zwembad naast de albergue, hier zal ik toch gebruik van moeten maken. Morgenvroeg?
Ietsje later wandelt er een Italiaan binnen, Nicola genaamd.
Als we aan de praat raken is het duidelijk dat hij erg teleurgesteld is in de camino. Zijn verwachtingen waren hoog gespannen. Hij loopt ongeveer een week en ik ben de eerste pelgrim die hij tegenkomt. Dat snapt hij al helemaal niet,hij had verwacht vele andere lopers tegen te komen ( ik snap t wel, dat met deze weersomstandigheden niet veel mensen hier zin in hebben.) Ook loopt hij op de paden, en dat is nauwelijks te doen. En hij loopt 30 km per dag. Dat is heel veel.
Verder is t gezellig, en hebben we een leuk gesprek.
We eten wat samen in de keuken, die ook al tegenvalt. Ik ben minder kritisch als hij. Ik neem het meer zoals het komt, en ik realiseer me dat je bij goedkopere hostels, minder verwachtingen moet hebben. Nicola moet dit nog leren.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 108
[author] => Dorrie
[cityName] => Rabaçal
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/911_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => italiaan-nicola
)
[3] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111124
[userId] => 298176
[countryId] => 196
[username] => flyingtothewest
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => Wandelen mmt Augie
[message] => Zondagmiddag 2-2-26
Relaxt dagje, beetje wennen aan elkaar en flink gewandeld, goed voor mijn conditie hier ook en in de middag voor de afwisseling naar Roque Valley Shopping Mall gereden, daar bij Bath [e-38] bodyworks opnieuw (dee keer op bestelling)wat gekocht en een hapje gegeten bij Texas Roadhouse.
Oohja, werd ik aangesproken in de Mall dat ik zo'n mooie huid heb, jaja, maar probeerde wel een flesje met een soort van lotion te verkopen voor maar liefst $ 389,-- A no go ofcourse, die is gek.
2 dagen verder ondertussen, beide nachten zijn goed gegaan, Augie is gelukkig ook 's nachts een goed getrainde hond, slaapt in the crate op mijn slaapkamer, maar geeft geen kik ook niet als ik er eens een keer uit moet en blijft rustig wachten tot ik hem er uit laat, dan laat ik hem wel even gelijk uit in de tuin, krijgt hij 2 scoops aan brokjes , daarna verzorg ik me zelf en ga een flinke ronde wandelen.
Had ik al verteld hoe mooi de omgeving is maar ook hoe steep soms, flink wat klimpartijen en afdalinkjes al zit je midden in de stad. Maar niet te ontkennen: Dit gebied waar Ashland ligt is geweldig.
Gisteren dan ook de moed opgepakt om the white rabbit trail te gaan lopen, maar werd door Jo al gewaarschuwd dat die best stijl is. Daar waar ik de auto geparkeerd had en ging starten viel het nog wel mee, je loopt in no time ook een bos is met leuke wandelpaden, maar ja, dan verlies ik ook gelijk weer internet en.... als je weet hoe lonely het hier kan zijn. Lees eerdere verslagen.
Dit zijn echt trails/hikes om met meerderen te lopen of je moet iemand kunnen laten weten hoe of wat. Daarom na een kwartiertje de auto naar Glenwood Park gereden waar ik Augie flink heb laten rennen met een balletje.
Voor mij ook even prima zo.
Moest even aan een leesboek denken dat ik eens gekocht heb: Echte Amerikanen lopen niet, maaaaaar ik ben in de ochtend toch even naar de Safeway GEWANDELD, ja dat kan hier, zo dichtbij, voor een kleine boodschap, want terug is het weer omhoog. Alleen ff melk en yoghurt gescoord. Verder nog een gevulde koelkast en eveneens is het huis van alle gemakken voorzien.
Veel groter dan je in 1e instantie verwacht, maar het is 2 lagen, ook vanwege de hoogte verschillen hier in Fairview Street.
Zondagmiddag kennisgemaakt met Merry and Mike, vrienden die mij een leuke wandeling hebben laten zien en waar ik Augie ook met gemak los kan laten lopen en vanmiddg 3-2-26 maak ik kennis met Victoria, eveneens een vriendin en komend uit Nederland.
Kijken wat de volgende dagen me nog brengen
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-06-21 16:22:38
[totalVisitorCount] => 147621
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 24
[author] => Ingrid
[cityName] => Ashland
[travelId] => 530875
[travelTitle] => USA again
[travelTitleSlugified] => usa-again
[dateDepart] => 2026-01-23
[dateReturn] => 2026-02-24
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/verenigde-staten,ashland
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/176_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => wandelen-mmt-augie
)
[4] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111123
[userId] => 212639
[countryId] => 134
[username] => hansjoerdsma
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => De heenreis.
[message] => Vandaag, 3 februari, begint mijn trip. Ik heb gisteren mijn reistasje gepakt, vanmorgen hoeven alleen nog maar de laptop en de telefoon in de handbagage. Omdat mijn hele trip nogal last-minute in elkaar is gedraaid, kome vannacht om 01:15 nog de laatste bevestiging binnen van mijn favoriete Azië reisbureau, Greenwood Travel. Omdat ik niet een moderne digitale nomade ben heb ik mijn e-tickets ook afgedrukt. Ik lees tenslotte ook nog steeds een papieren krant [e-1f60f] De reis kan beginnen. Ik word naar Schiphol gebracht, da's wel luxe. Normaliter ga ik met de trein, dat gaat ook prima, maar in deze kou is een charmante chauffeuse met een warme auto zeer welkom. Ik heb thuis al ingecheckt en heb mijn boarding pass uiteraard ook op papier mee. Op Schiphol hoef ik alleen nog maar mijn bagage af te geven. Na controle van mijzelf en mijn handbagage ga ik door de douane, allemaal self-service. Na de douane geef ik toe aan mijn vaste ritueel, een biertje, ongeacht het tijdstip. Daarna koop ik wat puzzelboekjes en slenter ik langzaam naar gate G3. Daar puzzel ik wat en kijk wat naar het vliegtuig dat wordt geladen. Rond 11.45 start het boarden, om 12.30 vliegen we weg. Ik heb Premium Economy geboekt, wat inhoudt dat ik veel meer beenruimte heb en gratis internet. Ik vind dat voor zo'n lange vlucht wel eens de moeite waard. Ik kom naast een Australische filmstudent te zitten die net 6 maanden in Groningen heeft gestudeerd en nu weer op weg is naar huis. Na een lekker lunch zie ik dat de twee stoelen achter ons vrij zijn. Ik verhuis naar achteren zodat we beiden nog meer ruimte hebben. Heel comfortabel. Ik krijg internet op mijn telefoon niet aan de praat, maar op mijn laptopje wel. Ik kan dus appen en dit stukje reisverslag alvast tikken.
Na toch wel een lange vlucht komen we aan in HongKong. Mijn ruimbagage is doorgelabeld naar Hanoi, daar heb ik dus geen zorgen over. Ik heb hier 1,5 uur de tijd om bij een andere gate te komen. Uiteraard eerst door immigratie, daarna weer door de veiligheidsscan. Alles lukt ruim op tijd. Bij deze korte vlucht vlieg ik gewoon cattle-class. Het verschil is pijnlijk duidelijk. Ik zit wel bulkhead, dus de benen kunnen vooruit, maar de rest is smal en krap. Voor die 5 kwartier kan dat prima. Ik maak een babbeltje met mijn Vietnamese buurvrouw die naast haar eigen taal alleen Duits spreekt. Dat lukt natuurlijk wel. Ze woont in Duitsland en is nu op vakantie naar haar familie. De ruimbagage laat een uurtje op zich wachten, maar verschijnt dan toch. Buiten het gebouw staat een chauffeur te wachten met een bordje "GWT Mr. Han Sjoerdsma". Hij rijd me in een uurtje naar het Golden Rooster hotel in het oude centrum. De dame manager is een topper. Ze regelt van alles, tekent belangrijke dingen op een kaartje en op mijn vraag waar ik een data-sim kan kopen tovert ze een 28-dagen sim uit het bureau en installeert 'm ook nog. Die mag ik afrekenen bij het uitchecken. Ik richt mijn kamer een beetje in en maak daarna een wandeling. Heerlijk, die chaos. Overal toeterende brommertjes en auto's die zich van regels niets lijken aan te trekken. Kleine gespecialiseerde winkeltjes die per straat gegroepeerd zijn. Mode, lasbedrijfjes, souvenirwinkeltjes, allemaal hun eigen straat. Het feest van de herkenning (Thailand) is begonnen, alleen lijkt het hier nog wat rauwer. Ik pin in totaal 6 miljoen Dong, je voelt je hier al snel rijk, Bij elkaar wordt er 208 euro afgeschreven, dus die munt is echt niets waard. Bedragen worden ook aangegeven min de laatste drie nullen, dus zoveel K. Terug op mijn kamer doe ik een dutje van een half uur. De manager heeft op een lijstje aangekruist waar ik eens kan gaan eten. Ik zoek er een uit en wandel erheen. Bun Cha Men wordt het, de specialiteit van deze tent. De loempia's worden buiten voor de deur gebakken, maar ik word op de eerste verdieping bij iemand aan een tafeltje gezet. Dat blijkt een Vietnamees te zijn die in Canada woont en hier op vakantie is. Een gezellige babbel en heerlijk eten! Terug op kot moet ik me er echt toe zetten om mijn verhaal af te maken, ik ben er eigenlijk te moe voor. Toch maar gedaan, waarvan dit schrijfsel het bewijs is. Op tijd erin, jetlag oplossen, morgen een vrije dag in deze leuke stad.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2009-12-31 04:59:49
[totalVisitorCount] => 57179
[pictureCount] => 20
[visitorCount] => 39
[author] => Han
[cityName] => Waddinxveen
[travelId] => 530934
[travelTitle] => Vietnam 2026
[travelTitleSlugified] => vietnam-2026
[dateDepart] => 2026-02-03
[dateReturn] => 2026-03-05
[showDate] => no
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/963_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/212/639_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => de-heenreis
)
[5] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111122
[userId] => 383868
[countryId] => 32
[username] => rollingmetal
[datePublication] => 2026-02-03
[photoRevision] => 0
[title] => Politie te slipper
[message] => Daar zat ik, in mijn hotel in Saigon. Ik had mezelf klemgereden: voor een Cambodjaans 'visa on arrival' had ik dollars nodig en die kon ik in Vietnam nergens krijgen. En in Vietnam raakte mijn tijd op. Ik ging nu bij zonsondergang naar Bangkok vliegen en bij zonsopgang zou ik weer terug zijn, met 45 verse dagen aan reistijd in Vietnam en misschien met dollars, zodat ik alsnog naar Cambodja kon.
Natuurlijk werden er door het lot wat spannende elementen toegevoegd aan mijn situatie. De man van het hotel stond plots aan mijn deur en wilde geld zien, terwijl ik in de ochtend reeds voor deze dag had betaald bij de jongen van de receptie, die speciaal daarvoor een fractie van zijn aandacht verplaatst had van zijn telefoon naar de buitenwereld en inmiddels niet meer op zijn plek zat. Ik ging er toch niet uitgezet worden nu ik vanavond moest vliegen? Ik beschreef de betaling in detail en de man controleerde telefonisch mijn woorden bij een getuige van de betaling. Ze klopten, maar nu zei hij dat het weekendtarief hoger was, en het was nu zaterdag. Ik betaalde bij, dat was stukken praktischer dan enig ander scenario. Daarna wilde ik voor de zekerheid een tijdelijk vliegticket kopen naar Nederland, voor het geval daarom gevraagd werd als ik morgen terugkeerde in Vietnam. Het was goed dat ik tijdig ontdekte dat ik niet meer kon inloggen op mijn e-mailaccount. Ik was genoodzaakt het ticket te laten verzenden naar mijn alternatieve e-mailadres, en het was even spitten in het geheugen om dat adres en het wachtwoord te achterhalen. Daarna kostte het de grootste moeite om het pdf-bestand met het ticket te downloaden omdat de downloadknop onder een schermbutton verstopt zat. Daarna was het over met de stress. Ik kon gaan vliegen.
Om zes uur liep ik naar de luchthaven, die op een kleine drie kilometer afstand lag. Het vliegtuig was een toestel zonder beeldschermen en met stewardessen die nog ouderwets veiligheidsinstructies gaven (opvallend was de instructie voor Vietnamezen om vóór het aanbrengen van een zuurstofmasker het gezichtsmasker af te doen). Het was een vluchtje van niks: in anderhalf uur was ik in Bangkok. Ik kon onmiddellijk euro's wisselen voor dollars. Just like that. Ik kon nu naar Cambodja. Ik ging zitten in de wachtruimte, en een paar uur later liggen. Ik had nooit gedacht te kunnen slapen op de harde banken en moest me haasten voor mijn terugvlucht. Slordig. In een mum van tijd in was ik terug in Vietnam. Naar een 'onward ticket' werd niet gevraagd. Ik kreeg weer 45 dagen maar had daar nu maar een klein deel van nodig nu ik op weg kon naar Cambodja. Ik liep terug naar mijn hotelkamer en vond de discipline om direct het een en ander in gang te zetten. Ik verzamelde vuile was en bracht die weg. Ik deed aansluitend een deel van de bevoorrading en tegen twaalven was ik terug voor de betaling van een laatste dag in dit hotel. Pas nu was er tijd voor koffie en noodles en tijd om bij te slapen. Later hervatte ik de werkzaamheden. Ik werkte een nieuw reisplan uit. Eerder was ik met fiets en al per bus van Pleiku naar Saigon gereisd om te vliegen. Nu zou ik per fiets terugkeren naar Pleiku om alsnog bij de Cambodjaanse grensovergang terecht te komen die ik eerder wilde nemen om in het noordoosten van Cambodja te fietsen. Waarschijnlijk zou ik daarna niet meer terugkeren naar Vietnam, en vanuit de Cambodjaanse hoofdstad Phnom Penh naar huis vliegen na een jaar reizen.
Mijn fietsleven kon hervat worden na zes vrijwel fietsloze dagen. De verkeerschaos van Saigon was draaglijker dan die van Bangkok negen jaar geleden. Van het een op het andere moment was ik op een weg waar het rustiger was. Ik moest er weer in komen, ik zat niet vol energie. Het was warm, dorstig weer. Ik vond dat ik op dit vlakke terrein een degelijke afstand moest neerzetten en ging lang door. Tegen vijven werd ik gepasseerd door een man. Hij vroeg waar ik vandaan kwam en reed na het antwoord weer verder. Even later reed hij opnieuw naast me, nu met een pakweg veertienjarig meisje achterop. Ze sprak zeer goed Engels en bood een slaapplaats aan bij haar en haar familie. Ik zei dat ik de voorkeur gaf aan een motel. Ze bleef proberen: 'Wij zijn vriendelijke mensen en nodigen wel vaker reizigers uit.' Ik bedankte. Nadat ze vertrokken waren zag ik ze later toch weer terug, en ze waagden een nieuwe poging. Een motel was nog ver weg, zo hoorde ik. 'En als je meegaat kun je ons Engels leren', zei ze in perfect Engels. Ik vertrouwde dit duo al lang niet meer. Ik reed nog liever uren in het donker dan mee te gaan. Ik schudde ze opnieuw af, nu voorgoed. Zes kilometer verderop was er een verlossend bord met daarop 'nha nghi' (‘motel’). Een vrolijk vrouwtje toonde me de soberste accommodatie in bijna acht weken Vietnam. Een verhoging met matras en toebehoren. Geen tafel of stoel, en in de badkamer geen wasbak, wc-bril of de gebruikelijke hygiënische douche voor na de toiletgang, noch wc-papier. Wel veel muggen, maar hun aantal nam af in de avond. Ik kon mijn draai niet vinden en begon meteen met het avondprogramma. Ik nam een koude douche, noodgedwongen maar ook met genoegen op deze plakdag. Buiten at ik een 'bun bo', noodlesoep met rundvlees. Ik begon de degelijkheid van een maaltijd als deze te waarderen, vooral de selectie groenvoer die erbij geserveerd werd. Eigenlijk zou ik net als thuis zoveel mogelijk van bewerkt voedsel moeten afblijven; ik had de vorige dag eens de ingrediënten van blikvoer bekeken en echt overal zat mononatriumglutamaat in, een hoogst ongezonde smaakversterker. (Toch ligt het in kilozakken in menige winkel; wie weet wordt het in restaurants gretig gebruikt.)
Om negen uur ging ik weer op pad. Er zouden motels zijn op circa 50, 75, 100 en 150 kilometer. De laatste 50 kilometers zouden zwaar zijn, te zwaar om de afstand in twee delen van 75 kilometer te splitsen. Ik moest de afstand in driëen hakken óf proberen deze dag 100 kilometer te rijden. De omgeving was nog niet inspirerend; ik reed niet veel door natuur. Het was een stuk warmer dan in de regio Pleiku, maar met 34°C nog niet heet. De vaart zat er goed in en ik ging de 100 kilometer netjes halen binnen de tijd, zelfs nadat de rit onderbroken was door de politie voor een paspoortcontrole. Dat was me nog niet eerder overkomen in dit land. Tien kilometer verderop was het weer raak. Nu werd ik gestopt door een jongeman in militaire kledij op een scooter. Hij droeg slippers en een helm met loshangend bandje. Hij deed wazig en deed ook geen moeite zich verstaanbaar te maken. Hij sprak vooral met anderen, over de telefoon. Ik vroeg hem zich te identificeren maar hij volstond met het wijzen op een embleem op zijn schouder. Ik vertrok, maar hij hield me vast. Nu begon hij teksten in te voeren op zijn telefoon. Ik was in een grensgebied en de politie zou mijn documenten moeten controleren. Ik typte dat ik tien kilometer eerder al was gecontroleerd, maar hij antwoordde dat dit een andere gemeente of provincie was. De 'politie' stond plots aan de overkant; ik had de agent in kwestie niet zien aankomen. Hij was in burger en droeg eveneens slippers. Ik was geneigd om ook hem om identificatie te vragen, maar liet dat achterwege omdat deze man slechts informatie gaf en verder nergens belang bij had. Via zijn telefoon liet hij weten: 'Ik ben van de grenspolitie. Je mag hier niet zonder vergunning rijden. Motels mogen geen buitenlanders toelaten. Het ligt gecompliceerd in deze regio. Je zult moeten terugkeren naar het vorige dorp en een andere route moeten nemen.' Het was kwart over vijf en ik had nog een half uur licht. Ik zat op 94 kilometer en had er nog maar 6 hoeven rijden, maar nu moest ik 19 kilometer terug, gelukkig wel meer bergafwaarts dan bergopwaarts. Ik reed snel terug. Bij de invallende duisternis deed ik mijn regenkleding aan tegen eventuele muggen, wat in deze warmte niet aangenaam was. Ik reed ook nog te ver door en moest een kilometer terug. Het eerste motel op de kaart was onherkenbaar. Ik vroeg ernaar aan een jongeman die buiten aan een tafel zat. Onmiddellijk schonk hij een glas thee voor me in en daarna verwees hij me naar de buren. Daar werd ik echter verder verwezen, naar een ander motel. Gelukkig werd me aldaar wel een kamer getoond. Ik nam er mijn intrek, dronk koffie en puzzelde op de route. Als ik nu in hetzelfde aantal dagen naar de grens wilde rijden moest ik over een alternatieve route meer kilometers gaan maken dan voorheen. Maar omdat dit geen uitgestorven bergroute was waren er overal motels en kon ik in principe dagelijks tot de avond doorfietsen. Na een douche was het al laat en ik at uit eigen voorraad. Na 115 kilometer en 1128 hoogtemeters had ik weinig energie meer en mijn avond werd niet veel langer.
Observatie: op mijn eerste reis in Vietnam, in 2013, trof ik geregeld verzuurde vrouwen aan van boven de veertig. Ik kreeg het idee dat bijna alle Vietnamese vrouwen van die leeftijd zo waren. Anno 2026 deugt er weinig van een dergelijke generalisatie. Ik zie veel vrolijke en vriendelijke vrouwen van 40-plus. Ook de merkwaardige wijze van reageren destijds van mannen kwam ik nu niet meer tegen, al was er wel een scooterende jongeman geweest die krachtig zijn middelvinger naar me opstak. Het overkomt me vaker dat mijn ervaring anders is als ik een land opnieuw bezoek. Zo zag ik in Georgië helemaal niets meer terug van de drankzucht van weleer; overal zag ik brave, nuchtere burgers.
Na een beduidend minder energieke fietsdag ging ik eens na hoe ver ik was gevorderd in twee dagen, nu ik mijn route had moeten herzien na mijn ontmoeting met de politie te slipper. Ik had 115 62 = 177 kilometer gefietst maar was nu slechts 73 kilometer dichter bij de Cambodjaanse grens gekomen. Au! Op het aantal dagen dat ik nodig zou hebben om Cambodja te bereiken was ook mijn geld afgestemd. Er kwam nu redelijkerwijs een dag bij. Meer tijd verliezen betekende dat ik in een stad weer geld moest pinnen. Ik ging liever voortaan een wekker zetten om te zorgen dat ik op tijd vertrok.
In mijn oude aantekeningen uit Afrika die ik las nu ik mijn boeken uitgelezen had, las ik meermaals dat ik patat at. Wat had ik graag even geruild. Groot was mijn blijdschap toen ik een klein restaurant zag met patat in de vitrine. Iets later had ik een stevig bord patat voor me, of eigenlijk patat in een krokant beslag. Deze patat was beter dan ik in jaren had gegeten. Op het menu stond een afbeelding van een bord kroketten. Eén kroket was doormidden gebroken en er leek kaas uit te vloeien. Dat zag er goed uit, al leek het gerecht 'hotdog' te heten. Ik bestelde twee exemplaren, en het waren inderdaad gepaneerde worstjes - evengoed prima te doen. Het was niet de vitaminerijke lunch die ik gepland had, maar dat was niet belangrijk; ik had patat op! Ik vervolgde mijn weg naar Gia Nghia en verliet na die stad de hoofdroute en nam de verbindingsweg naar een andere route. De hoofdroute ging namelijk langs de Cambodjaanse grens en op dat vlak nam ik geen risico's meer. De route was taai deze dag: ik bleef maar klimmen en had uiteindelijk dik 1300 hoogtemeters op de teller staan. Ik nam net voor het donker zou worden in Dak Ha het eerste motel dat ik zag. Het was een flinke stap terug nadat ik de vorige nacht weer een prima kamer had gehad. Ik had nu wel veel ruimte en stoelen en een tafel, maar verder was de kamer basic. Er was geen wasbak maar wel een halfvolle vuilnisbak, koud water, verschimmelde kussens en ik moest om een ventilator vragen. Vanwege het koude water moest ik direct douchen, want zodra ik afgekoeld was zou een koude douche onaangenaam zijn. Later ging ik het dorp in. Ik moest toch eens de 'com phan' proberen, wat volgens Google Translate rijst met mest was. Ik kreeg rijst en mocht er vlees bij kiezen. Ik kreeg er een kledder groene groente bij en twee kommetjes, één metbouillon en één met een vloeibare specerij. De rijst en bouillon waren lauw, het overige koud.
Ik verwisselde mijn fietsketting en dat zou me heugen. Al vlot viel de ketting van het kleinste kettingblad. Achter vielen de stelboutjes goed aan te draaien, maar bij de voorderailleur was dat net even lastiger: minder zicht, minder bewegingsruimte. Onderweg wilden twee jongens met me op de foto. Twee anderen maakten van de gelegenheid gebruik en wilden ook, op het moment dat het eerste duo vertrok. Dit tweede duo zag er armoedig uit en een van hen beeldde 'drinken' uit en wees naar een kleine winkel. Ik wees naar hun telefoon: konden we de foto nemen en het bedelen achterwege laten? De foto kwam niet, en ik reed verder. Vijf minuten later werd ik ingehaald door dezelfde jongens. Ze gaven me een blik limonade. Oeps, daar had ik een verkeerde inschatting gemaakt. De jongen had zojuist niet gebedeld, maar me iets aangeboden. De fotosessie vond alsnog plaats. Verderop was er een dorp met eetzaakjes. Eén serveerde 'com trua'. Google Translate was weer nuttig: 'rijst laat'. Ik bestelde gewoon 'com' en zou wel zien wat ik kreeg; de ene keer was ik in een avontuurlijkere bui dan de andere keer. Het werd rijst met groente en een roerei, en een heet aarden pannetje met wat vlees en kleine eitjes in gepeperd vocht. De middag die volgde was warm. Mijn humeur had te lijden onder de ketting die op iedere klim van het blad viel, maar ook was er een scooterende jongen die meerdere kilometers voor, achter en naast me reed en zelfs na een kilometer of twintig plots weer opdook en mijn achter op de fiets gebonden restant heet water wilde hebben, al kan ik dat verkeerd geïnterpreteerd hebben. Ik was langzaamaan wel aan iets nieuws toe; het was goed dat Cambodja op vier dagen fietsen lag. Ik poogde nu terug te keren op de hoofdweg, die op een dagafstand van 92 kilometer lag, maar ging niet verder komen dan Dak Mam op 75 kilometer. Het eerste motel wilde me niet en het tweede ook niet. Bij dat laatste motel was een Vietnamese gast die Engels sprak. Hij kon me vertellen dat buitenlanders niet in dit motel mochten verblijven van de politie; zij moesten naar een hotel in de hoofdstraat. Aldaar trof ik een bazige dame op leeftijd die communicatie tot iets heel lastigs maakte, met stemverheffingen en leesproblemen. Maar ik had een charmante manier ontwikkeld om met narrige vrouwen om te gaan ('Nou nou, mevrouwtje toch! Vanwaar dat boze bolletje?') en alles kwam goed. Via een dochter vernam ik dat zij met mijn paspoort langs de politie zou gaan, waarschijnlijk voor een registratie. Ik zat hier aan het uiteinde van Dak Mam maar het was er levendig genoeg voor een boodschap, een maaltijd (bun bo) en een blik op een klein dorpsmeer vanaf de boulevard. In mijn mooie kamer met moderne douche (stralen uit een plaat) nam ik plaats in de gerieflijke stoel en werkte mijn aantekeningen bij. Later deed ik het sfeerlicht aan en bekeek video’s met politieke commentaren.
Op de hoofdroute kwam ik aan in de stad Buon Ma Thuot. Ik lunchte in een klein restaurant. Ik was nu helemaal los: na de 'com phan' en de 'com trua' wilde ik nu de 'com binh' uitproberen. Twee tafelende mannen wenkten me en nodigden me bij hen uit aan tafel, maar ik bedankte. Ze betaalden evengoed mijn eten. Dat eten was overigens rijst met groene groenten en meerdere soorten vlees, waaronder ook enkele plakken boterhamworst. Omdat ik een extra portie rijst en saus had gekregen wilde ik alsnog wat geld geven, maar de vrouw wilde er niets van weten; alles was betaald. In de middag nam ik de zogeheten 'bypass': een weg die om bewoond gebied heen lag en geflankeerd werd door plantages. Deze weg was een heuse achtbaan. Ik had me 's morgens gerealiseerd dat ik al lang geen lekke band meer had gehad, misschien wel een maand. En dus had ik nu een lekke band. Met moeite vond ik wat ruimte want lange tijd reed ik stijf langs een kanaaltje. Ik moest mijn regenpak aantrekken want in deze regio zat weer onzichtbaar stekend ongedierte. Ik gebruikte inmiddels de laagste voorversnelling niet meer en dat maakte fietsen lastiger. Moest ik er nog iets aan doen of was Cambodja vlak en kon ik het uitzingen in de drie resterende dagen in Vietnam? Het was laat toen ik Pong Drang bereikte. Ik deed eerst boodschappen en zag bij de kassa een groep vrouwen met verdacht mannelijke stemmen. Thailand stond erom bekend maar hier in Vietnam zag je ze soms ook. Ik vond een goede kamer, al was het jammer dat de handdoeken en het beddengoed bepaald niet fris waren.
Vietnamezen houden over het algemeen niet van lange woorden; dat ondervond ik onder andere toen ik dollars nodig had. 'Dollar' is al te lang, dat wordt 'do la', en 'Amerikaanse dollars' wordt 'do la My'. De namen van hun eigen land en de grootste steden zijn ook te lang om in één woord te vatten: Viet Nam, Sai Gon en Ha Noi. Maar soms zijn Vietnamezen in een dolle bui en plakken ze alles toch gewoon aan elkaar, wat bekbrekers en curieuze namen oplevert als Thegioididong (winkelketen voor mobiele elektronica) en Giaohangtietkiem (logistiek bedrijf/pakketdienst).
Er was direct een klim van zo'n honderd meter maar later zou ik veel dalen en er stond dan ook al vlot een kilometer of veertig op de teller. Ik was onderweg wel aangehouden door politie. De agent wees op mijn sinaasappelsap. 'Sinaasappelsap', zei ik, 'para beber'. Hij wees op mijn broek. 'Broek', zei ik, 'tegen naaktheid'. Hij poogde vergeefs mijn stuurtas te openen en gaf mij daar uiteindelijk opdracht toe. Hij pakte mijn brillenkoker eruit en bekeek hem. Ik pakte de goudkleurige fluit die om zijn nek hing en bekeek hem. Die bewondering beviel hem wel. Hij floot ermee naar een passerende vrachtwagen. 'Prachtig', zei ik. 'Travel safely', liet hij via zijn telefoon weten en 'Is there anything to remember?' 'Ja, eh, vast wel', zei ik, 'u verrast mij met deze merkwaardige vraag'. 'You can go ahead', las ik daarna. Ik sloeg de lunch over want ik had meer zin in een paar gomblokken. Dat mocht ik combineren met een reparatie, want er was iets mis. Eerst leek het slechts om een lekke achterband te gaan en ik probeerde allereerst bij te pompen, maar ik zag dat de lucht eenvoudigweg weer uit de buitenband kwam. Er zat een gaatje in de buitenband - dat had ik gisteren al gezien - en blijkbaar was het groot genoeg om gaten in de binnenband mogelijk te maken. Ik bracht een buitenbandplakker aan en plaatste de band om de voorvelg. Ik had mijn laatste versleten Schwalbe lang aangehouden als reserveband maar 'm uiteindelijk ergens achtergelaten. Ik had erop gehoopt dat ik het de laatste weken wel kon uitzingen met deze twee Kenda's, maar ik was er niet meer zo zeker van. Er was inmiddels enige variatie in de omgeving: die was gedurende enige tijd droger en minder bevolkt dan ik gewend was. Rond drieën was wildkamperen zeker mogelijk geweest. Tegen vijven was ik het fietsen zat en kon ik ook eenvoudig stoppen; ik had nog zo'n 140 kilometer te gaan naar de grens en dat kon met gemak in twee dagen. Er was een motel en die had een prima kamer. Na koffie en een douche ging ik naar buiten, maar ik zat te ver van het dorp. Langs de provinciale weg liep ik een paar honderd meter maar dat was niet prettig met die verkeersdrukte in het donker. Ik keerde om en at op de kamer, uit eigen voorraad.
Het was een lange klim, op weg naar Pleiku. Strikt genomen hoefde ik er niet heen - ik moest linksaf naar Cambodja - maar ik wilde de lijn Da Nang - Saigon voltooien en fietste enkele tientallen kilometers extra. Het was leuk om weer op bekend terrein te zijn. Ik maakte een draai op een knooppunt in Pleiku en reed langs mijn oude motel en favoriete broodjeskraam, daarna terug naar de kruising en toen westwaarts, naar de grens. Ik stopte in Plei La Puch. In het eerste motel was geen plek voor mij, het tweede was onbemand en toen bleef alleen het basic ogende derde motel over. Ik kreeg een alleszins acceptabele kamer, met redelijk schoon beddengoed en een tafel en stoeltje. Wel trof ik het eerste hurktoilet in Vietnam. Was er deze reis al één op mijn pad gekomen? Ik wist het niet meer.
Tegen enen was er een enorme herrie. Na enige tijd kwam ik mijn bed uit, want het was onmogelijk om te slapen bij dit absurde lawaai. Ik realiseerde me toen dat het mijn deur was waartegen geklopt, nee geramd werd. 'Go away', zei ik. Iemand zei: 'Police'. Ik zei: 'Come back tomorrow' en deed het licht weer uit. Maar daar kwam ik niet mee weg. Ik hoorde iets als 'This is the police, please cooperate' vanaf een telefoon. Ik hoorde ook vrouwenstemmen; dat maakte het minder bedreigend. Ik deed open, gekleed in een lange broek. Er stonden zes agenten, waaronder twee vrouwen. Het meisje van het hostel stond er ook bij. De politie wilde mijn paspoort zien. De agenten hadden de grootste moeite om wijs te worden uit pagina's vol stempels. Ik kreeg rare vragen en verzoeken: 'Waar heb je Vietnam verlaten?' en 'Zou je je volledig aan willen kleden?' Het meisje textte 'Kun je een shirt aandoen?' Ik deed er niets mee. Als ze opschoten hoefden ze niet meer naar me te kijken. Ze vonden de recente Thaise stempels. En op de volgende pagina stonden Vietnamese stempels. Ik kreeg mijn paspoort terug. Eén agent gaf een hand. Het meisje textte 'Sorry voor het ongemak'. Daarna kon ik niet meer slapen. Ik vervolgde het kijken naar een lang interview op Youtube en deed om half vijf weer een poging tot slapen. Met wat moeite lukte het.
Half acht wakker. Ik had vooraf het plan om wat later te vertrekken want de rit naar Le Thanh zou kort zijn, maar dit was er bij nader inzien de kamer niet naar om voor de lol in te verblijven. Ik vertrok, grotendeels dalend waardoor ik bijna vloog. Mijn laatste dag in Vietnam. Voor het laatst langs de rode vlaggen; heel het land hing vol met rode vlaggen, meestal de nationale vlag - met gele ster - soms ook met hamer en sikkel. Ik hoopte ook dat ik na China en Vietnam verlost werd van de toetergekte, iets dat grotendeels het geval zou blijken te zijn. Het was een mooie dag, net als de vorige dagen. Al heel lang had ik geen regen of zware bewolking meer gezien. Ik zag opnieuw datgene wat ik vrijwel dagelijks gezien had in Vietnam: een bruiloftsfeest in een tent langs de weg. Deze dag zag ik er zeker drie, en er werden ook nog een paar tenten leeg- en opgeruimd. Ik was nog van plan geweest onderweg te eten, maar ik had nog geen honger en reed de afstand van 57 kilometer naar grensplaats Le Thanh in één keer. Le Thanh was zoals ik verwachtte een plaats van niets. Ik koos direct voor het grote guesthouse dat leek op een hotel. Als ik daar geen kamer kon betalen met wat ik nog had kon ik altijd nog een motel proberen. Maar de prijs was oké en ik kreeg een mooie ruime kamer. Ik downloadde een kaart van Cambodja en voegde Khmer toe aan mijn toetsenbord en Google Translate. Ik nam een douche en schoor mijn baard eraf maar behield de snor om op mijn verouderde pasfoto te lijken die ik morgen moest verstrekken voor een Cambodjaans visum. Ik vond het geen gezicht maar het moest maar even. Ik bereidde me voor op Banlung, op een kilometer of zeventig rijden. Ik zag interessante onderkomens: bungalows met badkamer en wifi voor geen geld (vanaf €3). Ging ik dan meteen een dag extra blijven? De leukste verblijfplaats kon immers heel goed direct aan het begin liggen van mijn tocht door Cambodja. Ik ging naar buiten, at nog eenmaal een Vietnamees rijstmaal en maakte mijn laatste dongs op. Ik had het precies gered met wat ik in Saigon gepind had. Op de kamer oriënteerde ik me nog iets meer op mijn aanstaande verblijfplaats, keek een half uur video en daarna werd wakker blijven een gevecht dat ik niet aanging.
Half zeven. Met een grensovergang en zeventig te fietsen kilometers voor de boeg at ik direct en pakte in. De zee van tijd die ik hier bij mijn vroege aankomst had gehad was weer vlot verdampt. Ik pompte mijn achterband harder op en toen begaf mijn Chinese pomp het, al kon hij mogelijk nog gelijmd worden. Van een man in het hotel kreeg ik een tros bananen mee, waarvan twee derde nog groen was. Ik reed de korte afstand naar de grens. De Vietnamezen vonden dat alle bagage door de scanner moest, maar de Cambodjanen waren relaxter. Het was een sobere grensovergang. Er was een bordje met 'Visa on arrival', wijzend naar een loket. Ik kreeg er een kaartje met een paar vragen. Ik beantwoordde ze met de datum van mijn laatste onward ticket in gedachten - die zou ik indien nodig tonen, ook al was deze niet meer geldig. Ik kreeg een mooie sticker in het paspoort en een volle maand reistijd. Op de dertig dollar na en een (ongecontroleerd) verblijfadres werd er nergens om gevraagd: niet om een bewijs dat ik het land verliet en voldoende geld had, niet om een kopie van mijn paspoort, niet om pasfoto's. Soms ben je te goed voorbereid en heb je te veel informatie ingewonnen, ook onjuiste. Ik reed Cambodja in - naar alle waarschijnlijkheid het laatste land op deze reis en tevens het eerste waarvoor ik een visum nodig had. Er was geen dorp, alleen rust om me heen. Er leefde bij mij een misverstand dat Cambodja vlak was, en de hellingen vielen me zwaar. Verderop kwamen de dorpen alsnog op mijn pad. Er waren andere huizen nu, van planken en golfplaat, vaak op palen. Opnieuw vriendelijkheid om me heen. Na ruim twintig kilometer at ik mijn gele bananen op, op een stenen trap in de schaduw. Het was warmer dan ik gewend was, 37°C in de zon, en het fietsen viel me zwaar, mede omdat de fiets niet lekker trapte. Ik miste de koude cola bij de lunch, al heel lang, maar ik vond nog steeds dat ik zonder die rotzooi moest kunnen op deze verkorte fietsdagen. Na de 'lunch' was mijn voorband lek en ik pakte een andere binnenband. Ging mijn buitenband het nog drie weken redden? Ik realiseerde me nu dat ik nog steeds op de twee Kenda's reed die ik in augustus in Semey kocht, in Kazachstan, al waren het tot Ulaanbaatar reservebanden, en hadden ze bijna uitsluitend op asfalt gereden. Maar toch, Ulaanbaatar lag inmiddels ruim 7300 kilometer achter me en de voorband met het gat heb ik maar liefst 6000 kilometer als achterband gebruikt, de band die het zwaarst belast wordt. Een vol jaar rijden met drie Schwalbes en drie (Chinese!) Kenda's is niet slecht. Ik golfde verder door het landschap. Soms waren er dorpen, soms was er alleen natuur, eenmaal zelfs een heus bos, waar ik even de koelte opzocht. Er waren scooters, toch ook weer toeters, maar Cambodja was merkbaar dunner bevolkt. Ik kwam ruim op tijd aan in Banlung. Het farmhouse met bungalows dat ik op het oog had lag afgelegen, net als mijn alternatieve keuzes. In Banlung zelf probeerde ik eenmaal te pinnen en zag dat er alleen biljetten van $100 en voor het overige Cambodjaanse riel-biljetten waren; dat er lokaal geld te pinnen viel was nieuw voor me. In Cambodja worden dollars en riels naast elkaar gebruikt, met een vaste wisselkoers (1:4000). Ik wilde dollars, die kon ik ook buiten Cambodja gebruiken, maar ik wilde geen biljetten van $100. Wie accepteert die? Ik had nog wat dollars over dus kon ik even vooruit. Ik reed naar de Ratanakiri Farmhouse and Trekking. Van buiten leken de bungalows een stuk soberder dan op de foto’s die ik gezien had en het was rokerig op het (vrij kleine) terrein. Ik begon te twijfelen maar die twijfel werd weggevaagd door de vriendelijke ontvangst. Binnen zag de getoonde bungalow er toch wel aantrekkelijk uit, zeker omdat er zo knap een echte badkamer aangebouwd was. Omdat er ook wifi was, was deze bungalow aantrekkelijker dan de bungalows die ik eerder had gehad in Cherating (Maleisië) en Nkhata Bay (Malawi). Eigenaar Sart toonde me zijn paddenstoelenkwekerij. Ik zag rekken waarin honderden cilindervormige pakketten lagen, geplastificeerde voedingsbodems. Uit een aantal groeiden paddenstoelen. Verderop was een ketel waarin de voedingsbodems gesteriliseerd werden, 8 uur lang bij 100°C. De paddenstoelen werden verkocht op de markt, zo zei Sart. Later dronk ik koffie op mijn veranda en nam een douche. Sart gaf dagelijks een uur Engelse les aan lokale kinderen omdat daar bij de gemeente geen geld voor was, en ik pikte de slotminuten mee. Sarts Engels schoot eigenlijk tekort, iets wat hij zich realiseerde, maar de kinderen kregen allicht wat basiskennis. Op de eerste verdieping van de woning van Sart en zijn vrouw Tiemhong werden maaltijden geserveerd, aan lange tafels omgeven door ornamenten (een pijlenkoker, instrumenten) en ik at er noodles met ei en groenten. In mijn bungalow maakte ik een nieuwe planning en keek video's, eerst bij een blazende ventilator, daarna onder een neergelaten muskietennet.
Ik sliep uit, al zat er geen record in omdat er een Canadees gezin naast me woonde met luidruchtige kinderen. Na een ontbijt van broodjes en een omelet ontdekte ik dat er behalve de reeds gespotte hangmat ook licht en een plafondventilator op mijn veranda was. Deze plek werd steeds fantastischer. Ik bekeek mijn lekke band. Deze binnenband kon afgeschreven worden. Ik had veel plakleed ondervonden deze reis, maar dat was grotendeels geschiedenis. Ik had nu nog vier banden in gebruik zonder rare toestanden zoals scheuren en overlappende plakkers. Ik ging een poging wagen om mijn voorderailleur goed af te stellen want fietsen was hopeloos op deze manier. Ik bleek toch beweging te kriijgen in de stelbouten. Aanvankelijk ging er een hoop mis, maar uiteindelijk kreeg ik 'm helemaal goed afgesteld. In de middag ging ik Banlung in, te voet. Het was een fikse wandeling. Ik wilde alsnog dollars pinnen, maar wilde geen biljetten van $100. Een bankmedewerkster die nabij een automaat stond vertelde me echter - nadat ze me verzocht mijn hoed af te nemen - dat ik grote biljetten aan de balie kon wisselen voor kleine biljetten. Zo had ik uiteindelijk toch een portemonnee gevuld met biljetten van $20. Ik bezocht kort een overdekte markt en realiseerde me dat dit een rode draad was op mijn reis; ik dacht terug aan de markten van Edirne en Osh. Ik vond ook een supermarkt. Het was een soort supermarkt-voor-expats, zo'n supermarkt waar je weinig producten vindt voor minder dan twee dollar. Ik werd getergd door autotune en was mijn oordoppen vergeten. Dan maar winkelen met vingers in de oren, mijn winkelwagen manoeuvrerend met de heupen. Dat zal er vast raar uit hebben gezien, maar ik verdraag die klanken simpelweg niet. Het is een marteling. Ik pakte acht pakken Indomie-noodles en hield mijn bezoek kort. De rest zou ik onderweg naar mijn bungalow wel vinden. Maar dat viel tegen. Hier waren vreemde winkels: een soort kleine, open pakhuizen. Er stonden stapels dozen en andere grote verpakkingen: pakken plastic met pakjes folie erin, en daarin dan weer dingetjes die kraken en wellicht smaken - waarschijnlijk chipjes en koekjes. Ik liet ze voor wat ze waren. Ik liep terug en dronk koffie op de veranda, met de gedisciplineerde opdreun-geluiden uit de kinderklas op de achtergrond. Ik kwam weer tot rust; in mijn kamp was het leven na het gedoe met geld, geluidsoverlast en vreemde winkels weer perfect. Ik kon in de avond vis krijgen. Of liever gezegd: ik kon niets anders dan vis krijgen, maar ik was in een avontuurlijke bui (verse vis eten is avontuurlijk voor mij) en ik kreeg een flinke maaltijd: een forse portie rijst en een kom hete 'soep' met moten gekookte vis en tomaat. Ik trof veel graten aan en de maaltijd was eerder voedzaam dan smakelijk, maar dat kwam me goed uit in een stad met pakjes en zakjes meel met suiker, conserveringsmiddelen en mononatriumglutamaat. 's Avonds zat ik op de veranda, onder de ventilator, en schreef. Morgen weg? Nee, ik zag mezelf nog niet vertrekken. Het was veel te heerlijk hier. Of mijn bungalow moest verhuurd zijn op Booking.com, dan moest ik wel. Er was wat speling: twee van de vijf bungalows waren momenteel nog leeg.
Een nieuwe dag in het paradijs, maar ik keek wel vast vooruit. De volgende dag zou ik op weg gaan naar Stung Treng, maar dat was te ver. Op 93 kilometer moest een hotel zijn; die kon ik gebruiken ter overbrugging van de afstand. In Stung Treng zou opnieuw een alleraardigst onderkomen moeten zitten, maar ik was me er wel van bewust dat mijn huidige stek weleens het accommodatie-hoogtepunt kon zijn van deze reis. Ik zou na Stung Treng naar Sambor fietsen en dan langs de Mekong naar Kratié. De middag bracht ik grotendeels door op de veranda en ik zocht naar interessante muzikale albums. Om half vijf ging ik een klein uur liggen en toen ik de oordoppen weer uitdeed hoorde ik de kinderstemmen weer die in koor Engelse woorden opdreunden. Sart plaatste (kunst)fakkels om het terrein te voorzien van sfeervol flikkerend licht en dat betekende dat hij geen les gaf. Ik ging naar voren en zag nu een mij onbekende westerling lesgeven, een kerel van een jaar of zestig, met een accent dat mogelijk Frans was. Hij verbleef niet hier. Ik nam plaats op de bovenverdieping en kreeg een verrukkelijk maal voorgeschoteld: rijst en een schaal groente met varkensvlees. In de avond hield ik me op de veranda weer bezig met muzikale video's en schakelde later over op interviews en gesproken columns. Eenmaal binnen ontdekte ik schuifdeurtjes in een van de muren. Het bleef me verbazen hoeveel vindingrijkheid er in deze bungalows was gestopt.
Met pijn in mijn hart verliet ik mijn bungalow, maar ik voelde dat ik verder moest. Ik was ook door mijn bezigheden heen. Ik reed een paar uur langs een decor dat al snel vertrouwd aanvoelde: de houten huizen op palen met groetende kinderen en de winkels zonder pui die leken op pakhuizen. Bromfietsen trokken aanhangwagens zo groot als praalwagens voort, met metershoog opgestapelde lege tonnen en jerrycans. Na veertig kilometer deed ik iets dat ik lang niet gedaan had: ik ging op zoek naar koude cola. Hier was geen sinaasappelsap verkrijgbaar, dus kon ik dat niet langer aanlengen met water. Ik voelde er niets voor om deze dag 93 kilometer - zes uur lang - te fietsen met water als brandstof. Ik miste het vleugje geestelijke stimulering. Ik vond mijn cola en eenmaal gezeten at ik de bananen die ik eerder als tros kreeg. De groene exemplaren waren nu mooi geel geworden. In de middag werd ik verrast. Het reliëf verdween en ik kwam in een savanne terecht. Ik zag al vlot verbrande delen langs de kant van de weg en reed later langs stukken die nog brandden. De branden stoorden me minder dan voorheen in Suriname, Mozambique en vrij recent nog in voormalig Joegoslavië. Ik verwonderde me nu vooral. Niet lang geleden reed ik in dichtbewoond Vietnamees groen en nu door een soort Australische outback. De cola hield zoals gehoopt de geest bezig en probleemloos reed ik de dag vol. Het enige hotel op de route naar Stung Treng was eenvoudig en goedkoop. Een meisje van elf sprak Engels en moest de communicatie doen. Er was een drukke binnenplaats met aan twee zijden kamers. Ik nam een vlotte koude douche en bleef deze avond binnen want hier was geen dorp.
De savanne leek alweer achter me te liggen; ik zag weer palmen, bananenbomen en mooie houten huizen. Cambodja staat laag in mijn landenlijst en dat kon wel eens volkomen onterecht zijn. Het is een aangenaam land met opnieuw volop vriendelijkheid. Het viel me wel zwaar om meteen meer dan honderd meter omhoog te moeten. Het totale aantal hoogtemeters op een dag stelde weinig meer voor tegenwoordig, maar ik verwachtte ten onrechte dat ze verspreid over het traject lagen. Stung Treng was niet zozeer een stad, eerder een uitgerekt dorp. Ik liet mijn beoogde verblijfplaats even liggen om in het centrum inkopen te doen. Dat laatste viel niet mee, want ik vond er geen supermarkt of convenience store. Ook de overdekte markt stelde teleur omdat het aanbod weinig gevarieerd was: kleding, sieraden, vlees en fruit. Ik kon er de aardigheid wel van inzien. Ik werd weer eens getest. Kon ik me nog handhaven in den vreemde? Ik mocht gaan scharrelen. Ik vond spekjes en noodles. Het was een begin. Ik keerde terug naar het alom bewierookte onderkomen. Niemand gaf in beoordelingen ooit minder dan de maximale waardering. Maar ik trof een vergrendeld hek aan. Door dit memorabele verblijf kon een streep. Ik reed weer terug naar het centrum en nam een kamer in een net guesthouse. Na drie onderkomens vielen me enkele dingen op: ik had nog geen airco's gezien, maar het beddengoed was schoon. Prijzen in het goedkoopste segment waren nog weer iets lager dan in Vietnam, waar ik per dag vijftien euro uitgaf waarvan de helft voor onderdak. Ik ging de straat op. Ik liep langs het water, de grote Tonle Sekong-rivier die een paar kilometer westwaarts uitmondde in de Mekong. In het centrum at ik rijst met groente en vlees. Mensen spraken hier een beetje Engels en restaurants toonden vaak afbeeldingen; dat maakte uit eten gaan iets eenvoudiger dan in Vietnam.
Ik verliet het guesthouse met de zeer nette kamer en ging op pad. Ik was me bewust van mijn opdracht: ik had van tien tot zes de tijd om 116 kilometer te fietsen naar Sambor. Als ik in die acht uur aan één stuk door 15 km/u reed haalde ik het maar net, maar ik had ook mijn pauzes nodig. Eigenlijk was het gekkenwerk. Als ik onderweg een guesthouse vond dan moest ik daar maar overnachten. Ik had een liter water bij me en er waren onderweg veel koelkasten langs de weg te vinden. Ik reed in hoog tempo en bij vijftig kilometer stopte ik voor een lunch. Ik vond een koelkast met cola en bij de buren gebakken banaan. Ik had bij de winkel met koelkast gezelschap van twee Nederlandse fietsers. De vrouwelijke helft was doof en de mannelijke slechthorend. Ze waren in totaal vier weken aan het fietsen, door Thailand en Laos en nu twee weken in Cambodja, eindigend in Siem Reap. Ze zouden vijftien kilometer verderop verblijven in een guesthouse en ik keek nog even aan of ik hetzelfde ging doen, want ik zat eigenlijk best goed op schema om de hele afstand naar Sambor te rijden. Ik heb het guesthouse uiteindelijk niet zien liggen, maar deed ook niet mijn best om het te vinden. Ik had een degelijke lunch op en ik ging verder met mijn poging. Bij 74 kilometer nam ik een laatste ijskoude cola, zo koud dat je het in je hersenen voelt, en bij 89 kilometer een bevroren fles water. En toen nam ik de afslag naar Sambor, aan de Mekong. Het betrof hier een gravelweg. Aanvankelijk was er veel bewoning langs de weg, maar later volop natuur. Na enige kilometers was mijn voorband lek, met als oorzaak een doorgesleten buitenbandplakker. Ik kon me dit oponthoud eigenlijk niet veroorloven. Na 10 kilometer gravel was ik even versleten als mijn buitenbandplakker, maar ik moest nog 17 kilometer. Het deed me denken aan mijn tijd in Kazachstan, toen ik in de hitte afgepeigerd de kilometers aftelde naar een volgend restaurant. Op een zeker moment was er asfalt, en later zag ik degelijke woningen langs de weg. Rond zessen werd het donker. Mijn beoogde guesthouse lag niet in het centrum maar een paar kilometer verder, op de weg naar Kratié. Half zeven kwam ik aan. De kamer was oké. Aan de muur hing een notitie in het Khmer en in het Engels: 'WARNING Do not use weapon and heroin in guest house. Thanks!' Ik dronk van mijn ontdooide water, net zoals ik dat onderweg had gedaan, en dronk daarna thee. Ik had bananen gekregen en dat kon samen met een blikje vis mooi doorgaan voor een diner, want er waren hier geen restaurants, zo ver van het centrum. Ik sliep een uur en oriënteerde me op Kratié. Ook daar zou ik een guesthouse nemen; de homestays boden geen bungalows aan.
Ik reed een stukje terug en bekeek het centrum van Sambor. Op een plein had ik een goed uitzicht over de Mekong. Aan de andere kant van de weg was een tempel. Ik had er al meerdere gezien, met van die fascinerende hoekpunten, wat ze een sprookjesachtig aanzien gaf. Ik reed vervolgens zuidwaarts, voor een korte rit naar het toeristenoord Kratié. Veel bewoning langs de weg, veel 'Hello' roepende kinderen, veel kleine winkels. Geregeld had ik zicht op de Mekong en ik zag veel groene eilandjes in de enorme stroom. Ik probeerde te lunchen vóór mijn aankomst in Kratié maar in het enige restaurant dat ik vond kreeg ik een 'no' te horen; het was nog niet open. In Kratié reed ik langs de waterkant en zag menig guesthouse. Ik zag zowaar ook een 7 Eleven en bleef staan bij een guesthouse dat er vlakbij lag. Ik werd aangesproken door een Nederlandse jongen, een ware reisfanaat. Zijn naam was Elang ("een Indonesische naam") en hij bezocht alle landen in de regio; zo had hij ook Taiwan en de Filipijnen bezocht. Zijn volgende land lag echter in Afrika: Ethiopië. Eerder had hij een fietstocht gemaakt, via Georgië en Armenië naar Marokko. Hij was zojuist aangekomen in Kratié en zat in een nabijgelegen guesthouse. Ik ging eens kijken in het guesthouse waar ik voor stond. Voor $7,50 kon ik er een kamer met fan krijgen. Dat vond ik een goede deal. Ik liet de lunch schieten en dronk thee. Ik sliep een uur, nam een douche en bracht de was weg. Daarna bezocht ik de 7 Eleven. Het was de treurigste 7 Eleven die ik ooit zag. Hoe kon het ook anders in het praktisch supermarktloze Cambodja? De schappen en koelingen waren voor een groot deel leeg. Ik vond er niet eens een fles water. Ik zou er nog een paar keer langs lopen maar zag er nooit klanten. Ik kocht ergens een sixpack water, trok mijn avondtenue aan en ging op weg om te eten. Het restaurant in mijn guesthouse bleek relatief duur te zijn en ik meed alle restaurants die er net zo uitzagen. Er bleef weinig over, maar ik vond toch een eenvoudig maar sfeervol restaurant: een tuin met gekleurde lampjes, rieten ornamenten en een omheining van bamboe. Ik koos een maaltijd uit de plaatjes - het leek op een maal met aardappels, groente en vlees - en het jonge meisje ging koken. Een kwartier later was mijn maaltijd daar. Het bestond bijna geheel uit het bewerkte vlees dat ik bij kraampjes weleens zag (categorie frikandel, smac etc.), nu in chilisaus en met wat komkommer. Het was niet geheel de voedzame maaltijd die ik op het oog had, maar er zaten allicht wat eiwitten in. Ik snuffelde daarna rond in enkele tankshops, maar vond er niets van mijn gading. Op de terugweg was er een winkel met wat lokale snacks - rijstcrackers en gegrilde mais - en ik nam beide mee. Op de kamer voelde ik me moe. Ik at crackers; ze waren ten prooi gevallen aan piepkleine mieren, maar er waren er niet veel die zich door de minimale ingang hadden weten te wurmen. Ik spoelde de mieren van de verpakking, maar het kraanwater trok enigszins in de snack en maakte deze hier en daar wat papperig. Dat was geen handige zet. Ik probeerde de avond nog wat te rekken, maar ik vermoedde dat ik te maken had met de gevolgen van de zware inspanningen van de vorige dag. Ik gaf het op. De deken rook onfris en ik pakte mijn slaapzak, voor later, als deze warme kamer (ca. 28°C) afgekoeld zou zijn.
Ik bleef een dag in Kratié en deed kalm aan. Ik maakte een wandeling maar was ook zo weer terug, want feitelijk had ik het meeste van Kratié al gezien. Ik haalde de was op en belandde opnieuw in het sfeervolle restaurant, waar ik nu een uitstekende maaltijd kreeg, met echt vlees en een gebakken ei. Ik liep nog eens langs het water, en over een met gekleurde lampen verlichte straat. Over twee weken was dit alles afgelopen. Dan ging ik naar Nederland. Dat voelde vreemd. Ik hoor op reis te zijn, dat is mijn natuurlijke leven. Maar het moet even, voor een nieuw paspoort en om wat zaken goed te regelen. Ik keek video's op mijn kamer maar was vlot moe. Ik had het idee dat ik dagelijks koffie moest drinken in de namiddag om niet halverwege de avond al in te storten. Ik sliep voor het nacht was.
Het kostte geen moeite Kratié te verlaten; het was een aardig plaatsje maar ik moest het delen met te veel anderen. Ik vond na enige tijd een zaakje waar secondenlijm verkocht werd; zo kon ik mijn Chinese pomp wellicht redden. Niet veel verder werd mijn achterband te zacht. Ik pompte 'm op. Ik was net klaar toen twee fietsers me tegemoet kwamen. Het waren Bart en Inge uit België. Ze zagen er doorgewinterd uit. Ze waren nu negen maanden onderweg, op dezelfde route als ik, en gingen hierna in Afrika verder, in Zimbabwe, en dan op weg naar Congo. Misschien vond u al dat het woord 'Afrika' de laatste tijd verdacht veel voorkomt in mijn blog. Waar het hart vol van is, loopt de mond van over: het was ook mijn plan om weer naar Afrika te gaan.
De route was mooi. Ik zag niet veel van de Mekong - er lagen huizen tussen mij en het water - maar mijn omgeving fascineerde me, met zijn tempels, beelden en overige bouwsels, en met zijn palmen. Ik meende meer en meer moslima's te zien. Er waren tot op heden geen moskeeën op mijn pad gekomen, niet meer sinds Kazachstan, maar enkele dagen later zou ik ze toch zien. In een winkel met vrieskist vond ik een bevroren fles water en een ijskoude Ize-cola. Ik kreeg een stoel aangeboden en iets later ook een soort grote, warme witlof. Ik pelde de stugge bladeren af en vroeg me af hoe ver ik moest pellen voordat ik mijn tanden erin kon zetten, totdat ik witte mais tevoorschijn zag komen en me realiseerde dat ik een maiskolf had gekregen. Verderop verslechterde de weg maar die hield me niet zo bezig. Ik keek om me heen en groette kinderen. Dit was een drukke wereld maar het voelde niet beklemmend om hier te rijden; hier was het aangenaam touren. Rond vijven zag ik een guesthouse. Er was niemand om me te ontvangen, maar een vriendelijke jongen die wat Engels sprak ging iemand halen. Even later verscheen er een vriendelijke oudere dame. Ze toonde de kamer. Die was erg basic maar volstond. Ik had net thee gezet toen er geklopt werd. Het was een onvriendelijke jongedame die om geld vroeg. Ik probeerde haar duidelijk te maken dat ik al betaald had, maar iets later kwam ze terug, weer met een verzoek om geld, en nu met twee personen van wie één zei van de politie te zijn. Er stond ook 'police' op zijn trui. Hij wilde mijn paspoort. Ik vroeg om een politiebadge. 'Die heb ik niet bij me, maar hier is een dienstfoto', maakte hij duidelijk. Ik was niet onder de indruk. Hij ging met zijn telefoon in de weer en vertrok op een scooter. De tweede persoon was gaan zitten, de jongedame was weg. Hier ging ik niet op wachten. Ik nam een douche en hoorde later weer geklop, maar nu mochten ze even op mij wachten. Toen ik buiten kwam was er niemand meer. Ik ging op zoek naar eten. Ik trof de jongen weer die me had geholpen. Hij toonde me waar ik eten kon en ik at er een eenvoudig bord rijst met groente en wat vlees. Eenmaal terug dronk ik thee en er werd opnieuw geklopt. Nu stond mijn helper aan de deur met een vriendelijk, gespierd mannetje die, zo zei mijn helper, bij de politie werkte. Omdat ik mijn helper vertrouwde en er bovendien ook een geüniformeerde man arriveerde mochten ze nu een fotosessie houden met mijn paspoort. Daarna kon ik aan mijn avond beginnen, maar ik had geen energie meer. Met het oog op de wedstrijd Betis Sevilla - Feyenoord om drie uur 's nachts besloot ik alvast te gaan slapen. Dat viel niet mee. De plafondventilator was niet krachtig en de luchtstroom bereikte mijn voeten niet; daar werd ik gestoken door muggen. Een verbrandingsgeur van buiten bereikte mijn neus. Het was nog steeds ruim 30°C in dit hok. Na anderhalf uur begon ik alsnog aan mijn avondroutine. Ik had een gladde vloer en zo kon ik een plots opdoemende kakkerlak met de slipper eenvoudig door de openstaande deur naar buiten sjoelen. Op een zeker moment werd ik te moe en ging opnieuw slapen. Dat lukte - voor mijn gevoel - pas vlak voor de wekker om 2.45 uur ging. Ik volgde de wedstrijd en sliep daarna nog een kleine drie uur.
Ik reed tien kilometer en stak de enorme Mekong over. Ik reed nu over een grotere weg, niet meer tussen de kinderen door. Na twee uur reed er een jongedame naast me op de scooter. 'Are you hungry?, vroeg ze. 'Do you want a sandwich? I want to give this to you.' Ze gaf me twee broodjes. Omdat ik niet veel honger had was dit een geschikte lunch. Ik vond ergens koude cola, kon er op een stoel zitten en at de broodjes op. In de middag reed ik kortstondig over een weg door een aangelegd bos en pauzeerde er even. Aan enkele bomen waren een soort kapstokken bevestigd waaraan identiteitskaarten aan koorden hingen. Een man op een scooter reed het bospad op en hing ook zijn kaart aan de boom. Was het een systeem om weer te geven welke bosarbeiders aanwezig waren? Ik reed verder. Menigmaal zag ik weer bijzondere religieuze bouwwerken. Verder was deze dag niets meer dan een zalige fietsdag. Ik kocht een fles bevroren water en bereikte een uur later Kampong Thmar. Ik waagde een poging bij het chic ogende Darasei Guesthouse en was verbaasd te horen dat een kamer hier zes dollar zou kosten. De kamer was luxe. En dan te bedenken dat ik gisteren meer betaalde voor een hok dat slechts geschikt was voor locals en avonturiers.
Ik reisde nu via een zigzagroute naar Phnom Penh. Ik besloot de huidige lus op mijn route iets uit te breiden. Ik ging nu iets verder noordwestwaarts en dan zou ik over een kleine weg gaan fietsen naar Kampong Leaeng, bij een uitloper van het Tonle Sap-meer. Dan kon ik daar de volgende dag een ferry nemen naar Kampong Chhnang en dan de route hervatten. De vriendelijke geüniformeerde oude man die buiten toezicht hield bij het hotel hielp me met het dragen van de bagage. Ik reed vlot naar de afslag op ruim dertig kilometer. Het leek me beter hier te eten want ik wist niet wat ik op de weg - waarschijnlijk een gravelweg - naar Tonle Sap kon verwachten. Ik vond weer een kraam waar aardappel en banaan in beslag gefrituurd werden. De mevrouw schepte een zakje vol en gaf het me als geschenk. Ik vond ergens een halfkoud flesje cola en at van mijn aardappelschijfjes in beslag. Daarna ging ik op pad, eerst op asfalt, toen op gravel. Het werd een bijzondere ervaring want ik kreeg een heel ander Cambodja te zien. Dit was een vlak steppegebied met gebarsten aarde. Het was net Kazachstan, maar incidenteel stond er nog steeds een koelkast langs de weg, bij een kraam of eenvoudige winkel. Verderop werd het gebied groener; nu had ik landbouwgebied om me heen. Ik nam een cola bij een kraam. Verderop rees een klein gebergte voor me op. Ik moest linksom of rechtsom. Links waren er wegwerkzaamheden, rechts was asfalt. Ik ging rechts en reed enkele kilometers door bewoond gebied. Daarna was er weer enige tijd gravel. Het was wederom een ideale fietsdag. Cambodja was even geschikt voor een fietsvakantie als Vietnam. In Kampong Leaeng vond ik een guesthouse en in de avond zag ik een eethuis met grote pannen op een tafel. In een van de pannen zat rijst, in een andere een aantrekkelijk ogend mengsel van groente en vlees en dat bleek even later een correcte inschatting te zijn. Ik kreeg er een glas ijs en een ketel koude thee bij. Ik maakte nadien nog een korte wandeling in dit tropische boulevard-dorp en zocht mijn kamer weer op.
Mijn Chinese pomp brak opnieuw; ik had 'm tevergeefs gelijmd. Hij mag in Azië blijven. Het was een kort ritje naar de ferry en die stond al klaar. De pont vond zijn weg door de doorgangen tussen de eilanden in deze uitloper van het meer. Het was mooi om weer even op het water te zijn hier in de tropen, net als ooit in Laos, Brazilië en tussen Guyana en Suriname. In Kampong Chhnang reed ik een extra ronde door de stad om er iets meer van te zien. Het leek een aantrekkelijke plaats. Na twee uur fietsen waren er kramen langs de weg met ambachtelijk bereid voedsel. Bij een grotere kraam kocht ik een zak chips. Het was naar alle waarschijnlijkheid gezonde chips - biologische chips - van aardappelsoorten en wellicht ook groente (zo zaten er ook rode chipjes tussen). Ik kon er een cola uit de koelkast nemen en even zitten. In de middag, nabij Kampong Tralach, zag ik ander voedsel: kramen met gevilde katten en trosjes geplukte kuikens. Schildpadden, vogelspinnen en kevers had ik op dit verblijf in Cambodja nog niet gezien; waren de eetgewoonten veranderd of was dat streekgebonden voedsel? Verder was mijn traject deze dag niet bijzonder: een vrij drukke weg naar Phnom Penh zonder opvallend landschap en met weinig bijzondere bouwwerken. Rond half vier kwam ik aan in Oudong. Ik vond een alleraardigste retro-kamer met jaren 70-design, met bruine hanglampen en een plafond in lagen (helaas niet met licht tussen de lagen - overigens wel in de badkamer).
Ik mag nog een paar dagen touren in dit verrukkelijke land. Ik mag ook gaan pogen een vlucht te boeken. Het valt niet mee om een geschikte vlucht te vinden. Sites van niet-westerse maatschappijen zijn vaak onvolledig als het gaat om informatie over fietsvervoer en communicatie is in de praktijk vaak onmogelijk. Sommige sites zijn juist pijnlijk duidelijk en vragen tientallen dollars per kilogram overgewicht. Als maatschappijen ook nog een doos eisen betaal je al gauw 5 kg * $30 = $150 voor alleen al het vervoeren van de doos. Dan moet de fiets van 19 kg er nog in. Absurde praktijken. Westerse maatschappijen hanteren normalere regels en tarieven voor fietsvervoer, maar vragen gerust zeshonderd euro meer voor een ticket. Het zal mij benieuwen hoe dit gaat eindigen.
Oh, en dan was er nog mijn onderzoekje. Voor mijn vermoeden dat het lezersaantal van mijn blog negatief beïnvloed wordt door het gebruik van politiek ongewenste woorden vind ik geen steun. Maar kunnen we een effect vinden in de andere richting - een positieve beïnvloeding - bij gebruik van politiek gewenste woorden? Om dat te testen heb ik een soortgelijke dicteezin gecreëerd: "Terwijl het ministerie van Complotdenkers een hartstochtelijk pleidooi hield voor een transitie naar een inclusieve opwarming van duurzame ecosystemen, beschuldigden door klimaatverandering aangetaste wappies, geroyeerde leden van de actiegroep Global Gay Rights Now én de immer bijdehante Bono de lhbtiq -gemeenschap van het verspreiden van desinformatie over de diversiteit van stikstof en CO₂ tijdens de Holocaust."
Ik ga nog even genieten van Cambodja. En dromen van Afrika.
_________________________________________
Mijn boek ‘Vinnig meppen met een bos tulpen’, over de eerste twee jaar van mijn fietsleven, is bij de boekhandels verkrijgbaar, of tegen gereduceerd tarief bij:
https://www.boekenbestellen.nl/boek/vinnigmeppen
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-02-16 15:41:14
[totalVisitorCount] => 346439
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 140
[author] => Richard
[cityName] => Kâmpóng Trâlach
[travelId] => 530429
[travelTitle] => Een wereldfietser heeft negen levens (deel 2)
[travelTitleSlugified] => een-wereldfietser-heeft-negen-levens-deel-2
[dateDepart] => 2025-02-11
[dateReturn] => 9999-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 5
[goalName] => Een wereldreis
[countryName] => Cambodja
[countryIsoCode] => kh
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/851_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/383/868_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => politie-te-slipper
)
[6] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111121
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => Best een mooie wandeldag
[message] => febr
Van Alvaiazere naar Ansiao
14 km (426)
Overnachting Albergaria Pinheiros
S'nachtswaait er weer een harde storm over het land. Ik slaap er slecht van.
De ochtend ziet er vredig uit.Na een vies croissantje ga ik op pad( de bakker voor normaal brood is nog niet open). Ik probeer te pinnen, maar dat werkt niet. Men wil overal cash geld. Ik leer zo al enigszins wat het betekent als een land in crisis raakt.
Dat vredige weer is maar schijn, na een half uur komt er een enorme bui over me heen. Ik vind gelukkig een schuilplaats onder een afdakje. Daarna wisselen wat lichtere buienen zelfs een zonnetje elkaar de hele dag af. Ik word soms nat, maar de wind droogt mij weer. Best een fijne wandeldag.
De hosp van gisteren adviseerde mij om naar Ansiao te gaan. Dat is een stad en daar is electriciteit en kan ik pinnen. Daar zijn de mensen in de dorpenboos over. Zij worden te weinig geholpen.
Ik loop dus wat minder kilometers. De route is mooi vandaag. Soms is het flink stijgen en daar krijg je prachtige uitzichten voor cadeau. Het is een mooi stuk van Portugal . Maar wat is het land gehavend. Overal omgevallen bomen, de electriciteitsdraden liggen over de weg. In de dorpen ligt de straat bezaaid met dakpannen. De brandweer rijdt af en aan.
Mensen zijn hard aan t werk om op te ruimen.
Bijtijds ben ik in Ansiao, en ja daar is internet.
Tijdens het koffie drinken ga ik zoeken naar een plek om te overnachten. Dit keer kies ik voor een luxere plek, is ook fijn voor een keer.
In t dorp loop ik Paul tegen t lijf. Hij is op weg naar Pingo Doce om te lunchen. Laat dat nu ook mijn favoriete supermarkt zijn!
We eten heerlijk o.a. pasta met zalm.
We hebben een mooi gesprek over ons beider leven. Het is weer eens een constatering dat niemand het leven zomaar cadeau krijgt.
Daarna doen we boodschappen en scheiden onze wegen.
Ik ga lekker douchen in mijn mooie badkamer, en verder doe ik vooral lui. Wat is het dan weer fijn om internet te hebben!
Ik bel nog met mijn zus, het is fijn om iets van het thuisfront te horen. Zij is in Spanje, ook daar doet het weer vreemd. De wereld verandert, zoals het nu gaat, in een heel snel tempo.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 138
[author] => Dorrie
[cityName] => Alvaiázere
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/849_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => best-een-mooie-wandeldag
)
[7] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111120
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => Al dat water
[message] => febr
Van Salinos naarAlvaiazere 20 km ( 412)
Overnachting albergue Salinos
Ondanks de enorme kou heb ik goedgeslapen onder een dikke berg dekens. Ik was gisteren zo blij dat ik hier kon slapen, dat ik alles voor lief neem. De albergue is een oude school, en is heel netjes en schoon, en het lekt niet meer.
Het is in de ochtend mistig en ik neem me voor om zoveel mogelijk op het asfalt te blijven.Die straten zijn vrij van bomen, gemaakt, dus al die bomen zijn netjes aan de kant geschoven .Naarmate ik meer naar het noorden loop ,lijkt het alsof de storm hier iets minder heeft huisgehouden. De meeste bomen staan overeind.
Het miezert en ik word er behoorlijk nattig van.
Na die bomen van gisteren ben ik blij dat ik gewoon kan doorlopen.
Al die gymnastische oefeningen waren veel voor mij en ik ben toch steeds meer fan van gewoon lopen.
Het is niet druk op de weg, ik denk door de zondag. De meeste automobilisten, zwaaien vriendelijk.
Het regent soms wel en soms ook niet.Het blijft grijs vandaag, geen stukje blauwe lucht.
De route is dus vandaag niet spannend, maar na gisteren ben ik even klaar met de natuur. Voor sommige caminopaden staan gevarenborden, dus dat vind ik dan al helemaal geen optie.
Het laatste stuk loopt over kinderkopjes. Daar houdt men in Portugal van. Ik helemaal niet, ze zijn voortdurend spiegelglad, zeker met die nattigheid.
In Alvaiazere, werkt internet beter, niet helemaal perfect, en het valt ook geregeld weer helemaal weg.
Het eerste restaurant dat ik tegen kom, neem ik. Ik heb enorme honger. Na die kippepootjes van gisteren at ik niet meerheel veel. Gelukkig had ik vanochtend mijn restje haver nog. En er was oploskoffie. Zo niet, dan had ik echt een probleem gehad, ik zag geen enkele bar onderweg.
In het restaurant verwen ik mezelf met een lekker visje. Ik leerde dit van Marion. Eerder vond ik vis toch een beetje eng om te bestellen, maar ik weet nu dat vis hier veel beter smaakt als het vlees, dat vaak varkensvlees is.
Ik heb naar het hostel gebeld, echter als ik er aan kom is er wel een man, maar hij is niet de de hosp. Wie hij wel is is mij niet zo duidelijk.
De albergue is vriendelijk vooral omdat er her en der electrische kacheltjes staan. Dat voelt fijn. Ik wacht een tijdje op de hosp, als die niet komt eigen ik me maar een bed toe en ga douchen. Dit had ik gisteren niet gedaan, door gebrek aan water. Nu pas zie ik hoeveel schrammen en blauwe plekken ik op mijn armen en benen heb, allemaal door het gekruip over en onder die bomen gisteren.
Rond 7 uur komt de hosp. Zelf een caminoloper, dat merk je snel. Hij maakt van de stempel een waar kunstwerk, daarbij drinken we samen een lekker portje.
S'avonds regent het weer zo enorm hard, dar ik me af vraag waar al dat water weer naar toe moet, maar vooral wanneer stopt dit eindelijk?
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 119
[author] => Dorrie
[cityName] => Alvaiázere
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/831_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => al-dat-water
)
[8] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111119
[userId] => 435633
[countryId] => 191
[username] => NarandeinUganda
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => Thuiskomen en settelen. Coming home
[message] => (English below)
Ja, terug in Uganda voelt als thuiskomen. Het temperatuursverschil is groot. Van 4 graden in Nederland naar 29 graden. Maar goed. Daar wennen we wel weer aan. Vooral veel water drinken.
En dan weer alles op de rit krijgen hier. De keuken is leeg. Dus iets te eten halen is een prioriteit. Om boodschappen te kunnen doen heb je hier cash geld nodig (het kan ook met je telefoon, maar die was afgesloten…). Dus de prioriteit is eerst naar de bank om geld te halen. Geld halen doen we met de auto. Een veiligheidsregel. Ik weet niet of er direct iets zou gaan gebeuren, better safe than sorry.
We zien onze auto: 2 platte banden. Oke. De prioriteit is: eerst de banden een beetje meer op spanning krijgen, dan naar de bank geld halen. Want als we geld hebben kunnen we bij de garage betalen voor voldoende druk in de banden en dan kunnen we boodschappen doen.
Zo is het leven in Uganda. Je wilt iets, maar om iets gedaan te krijgen mag je vaak andere acties doen. Het kost tijd.
Elke keer als ik terug kom in Uganda denk ik: Oke, wat gaat ons deze keer verrassen?
Ondertussen hebben we geld gehaald, de banden op spanning, eten in huis. Tijd om langzaamaan het huis schoon te maken. Want hier is de stof heel bruin en heel fijn. Het komt overal tussen door. Ik kan schrijven op de vloer, de tafel, de kast. Werkelijk alles heeft een natte lap nodig. Een keer vegen, stofzuigen en dweilen is niet voldoende. Stukje bij beetje wordt het huis zoals we het willen: koffers uitgepakt, beetje schoon en hebben we ontmoetingen met de mensen hier.
En dan hebben we de eerste twee stormen van het jaar. Het gaat heftig tekeer. Meteen valt de stroom uit: Zaterdagavond aan en uit. Laat in de avond definitief uit tot aan zondagavond half 9. Gelukkig hadden we de vriezer niet meteen vol. Het is even wennen dat laptop, telefoon altijd volgehouden mogen worden. We zijn niet zeker van elk moment stroom. Op dit moment van schrijven, zonder regen, weer geen stroom.
Nou ja, als de laptop leeg is en de telefoon, dan kunnen we geen werk meer doen. Tijd om andere bezigheden te zoeken.
We weten het weer: we zijn in Uganda! We voelen ons thuis en zijn gesetteld.
Oh ja, we koken op gas. Dus vanavond kunnen we onze warme hap klaarmaken.
English
Coming home and settling in
Yes, being back in Uganda feels like coming home. The temperature difference is huge. From 4 degrees Celsius in the Netherlands to 29 degrees Celsius. Oh well. We'll get used to that. Especially drinking lots of water.
And then getting everything back on track here. The kitchen is empty. So getting something to eat is a priority. To do your grocery shopping here, you need cash (you can also use your phone, but it was disconnected...). So the priority is to go to the bank first to get some money. We'll get the money by car. A safety rule. I don't know if anything would happen right away; better safe than sorry.
We see our car: two flat tires. Okay. The priority is: first get the tires a bit more inflated, then go to the bank to get some money. Because if we have money, we can pay at the garage for sufficient tire pressure and then we can go grocery shopping.
That's life in Uganda. You want something, but to get it done, you often have to do other things. It takes time. Every time I return to Uganda, I think: Okay, what's going to surprise us this time?
Meanwhile, we've gotten money, inflated the tires, and brought food into the house. Time to slowly start cleaning the house. Because the dust here is very brown and very fine. It gets everywhere. I can write on the floor, the table, the cupboard. Literally everything needs a wet rag. Sweeping, vacuuming, and mopping once isn't enough. Little by little, the house is becoming the way we want it: suitcases unpacked, a bit of a clean, and we're meeting people here.
And then we have the first two storms of the year. They're raging. Immediately, the power goes out: on and off Saturday night. Late that evening, it finally goes out until 8:30 pm Sunday evening. Luckily, we didn't have the freezer full right away. It's taking some getting used to keeping our laptop and phone charged all the time. We're not guaranteed power at all times. At the time of writing, without rain, no power again. Well, if the laptop and phone are dead, we can't do any work. Time to find other things to do.
We remember: we're in Uganda! We feel at home and settled.
Oh yeah, we're cooking on gas. So tonight we can make our hot meal.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2018-01-30 16:28:32
[totalVisitorCount] => 88477
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 227
[author] => Wilma
[cityName] => Jinja
[travelId] => 516816
[travelTitle] => Thuis in Uganda
[travelTitleSlugified] => thuis-in-uganda
[dateDepart] => 2018-01-30
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Oeganda
[countryIsoCode] => ug
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/753_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/435/633_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => thuiskomen-en-settelen-coming-home
)
[9] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111118
[userId] => 342334
[countryId] => 183
[username] => edmar
[datePublication] => 2026-02-02
[photoRevision] => 0
[title] => High five Hotman!
[message] => 31 januari
Om 8.40 worden we opgehaald voor onze Zabb E Lee cooking class. Onze teacher heet M en ze vraagt ons onderweg naar de markt wat de keuze voor het menu is. Als Erwin voor de hete lokale soep kiest zegt ze "oeee Hot Man"! Haha, don't I know ;). Ze neemt ons eerst mee naar een lokale markt met uitleg over groenten. Daarna gaan we richting de plek waar we gaan koken. En wat voor plek is dat!! Ontzettend mooi aangelegde tuinen, heel veel verschillende kookstations, prachtig! We beginnen met de appetizer. Erwin maakt gebakken springrolls en ik een thai fresh springroll. We maken er allebei iets fantastisch van en het smaakt heerlijk. Daarna maakt mijn "hot man" cashewnut chicken en Tom zabb (die lokale hele pittige soep) en ik maak Pad thai en een soep Tom Yum Kung. Daarna kunnen we het weer opeten. Lekker! Tijdens het maken van de gerechten high fiven we wat af met onze zingende kooklerares M. Dan gaan we allebei nog met een curry aan de slag: Erwin de Paenang curry en ik de lokale Khao Soy (Chiang Mai noedels). We zitten eigenlijk best vol, maar eten toch nog wat van de gerechten. De mango sticky rice die we tussendoor ook nog even gemaakt hebben gaat in een bakje mee naar het hotel! Als we daar aankomen vallen we midden in de Thai Tea van het hotel en gaan met Thaise poffertjes aan het zwembad zitten. Jeetje, het is goed dat we een deel ook verbruiken doordat het hardwerken is voor ons lichaam in deze temperaturen. Eten hoeven we vandaag niet meer. In de avond lopen we langs verlichte tempels. Wat? Ja hoor nog een Wat. Maar we zijn op zoek naar Wat Chedi Luang, en wat we daar zien: de tempel wordt langzaam verlicht door monniken met duizenden kaarsjes. Heel bijzonder! Wat Chedi Luang is een historische 14e-eeuwse tempel die bekend staat om zijn enorme, deels ingestorte stoepa (chedi). Het was ooit het hoogste gebouw in het Lanna-koninkrijk en herbergde vroeger de beroemde Smaragdgroene Boeddha die we in Bangkok hebben gezien. Wat me wel verbaast is dat ik de hal van de city pillar niet in mag als vrouw zijnde. Reden: vrouwen menstrueren, en dat beschaamd en beschadigd de heiligheid van deze 'city pillar'. Oké....... alsof ik daar iets aan kan doen ;)
Daarna lopen we door naar het Chiang Mai Boxing Stadium voor een avondje Muay Thai oftwel Thais boksen. Onderweg zien we dat er geen alcohol meer wordt verkocht tussen 18u vanavond en 18u morgenavond in verband met voor-verkiezingsdag morgen. Voorverkiezingen zijn voor degenen die zich al vroeg aangemeld hebben of zoiets, ik kom er niet helemaal uit hoe het hier werkt. Toch kunnen we een biertje kopen in het stadium. Achteraf gezien had ons dit 6 maanden gevangenisstraf kunnen opleveren of een boete van €245 (doe die dan maar), want er is geen uitzondering voor welke vorm van tourisme/evenementen/etc. Goed om te weten, want op de echte verkiezingsdag 7-8 februari geldt hetzelfde! Eenmaal binnen nemen we zitting op de hoogste tribune waar we heel mooi overzicht hebben en wat nog steeds heel dichtbij is. Al snel begint het eerste gevecht. Bijzonder om te zien: rituelen, vechttechnieken en uithoudingsvermogen worden gecombineerd. Niet alleen mogen vuisten gebruikt worden, maar vooral ook knieën, ellebogen en benen. Sportwedstrijden bezoeken in het buitenland blijft toch wel een mooi iets. Na 3 uurtjes is het af en lopen we terug naar ons hotel.Soms zie je hele rare dingen: "women massage by 'ex-prisoners'.... uhmmm, we denken er verder maar niet over na.We relaxen nog even op het balkon van ons hotel nu het nog kan, morgen reizen we naar Sukhothai.
1 februari
Na nog een fantastisch ontbijt is het tijd om een Grab te bestellen naar het busstation. Een vrolijke vrouw bij de bus zegt dat we nog even moeten plassen want vrij vertaald: "ieuuwww in de bus wil je niet moeten plassen" we lachen er om met z'n drieën haha. Dit illustreert ze ook nog even door met haar vingers haar neus dicht te knijpen. We krijgen water en snackjes (gedroogde banaan en aardappel) waarmee we de boerenhuisvrouwen steunen. Na 2 uur hebben we een stop om te lunchen. We kopen een magnum en cornetto en krijgen met ons busticket korting waardoor de ijsjes nog maar 35 baht kosten, tegen de wisselkoers van Mr. Pierre is dat nog geen €0,95! Om half 5 komen we aan op het busstation. Een tuktuk dame krijgen we niet overtuigd om ons voor 80baht naar het hotel te brengen, terwijl we laten zien dat Grab het voor 77 baht doet. Dus dan de Grab, die er met 2 minuten is. Hotel is leuk, met mooie gouden karpertjes in de watertjes eromheen. We lopen het stadje in, verbazen ons weer om die ongelooflijk irritante (eerder door mij Pino genoemd) vogel die zich best vaak laat horen, vooral tijdens zonsopgang en zonondergang. Het blijkt de Aziatische koekoek (Nok Ga-wow) te zijn, zijn roep wordt steeds intenser en hij laat zich vooral tussen december en april horen.
Het stadje bestaat uit slechts één hoofdstraat en een Tree of Love market (ohja en natuurlijk een night market op vrijdag, zaterdag en zondag). Op de Tree of Love market eten we een inktvisje in pittige saus voor we een terrasje pakken. Daarna eten we bij het Poo restaurant. De naam van het restaurant doet het eten geen eer aan. Het smaakt namelijk fantastisch!! Het restaurant is overigens vernoemd naar de eigenaar en niet naar wat anders ;) Na wat muggengeplaag op ons terras, tja het nadeel van een pool access room, gaan we lekker slapen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2012-03-15 02:12:07
[totalVisitorCount] => 46127
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 38
[author] => Erwin en Marjan
[cityName] => Chiang Mai
[travelId] => 530907
[travelTitle] => Thailand
[travelTitleSlugified] => thailand
[dateDepart] => 2026-01-22
[dateReturn] => 2026-02-13
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/751_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/334_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => high-five-hotman
)
[10] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111116
[userId] => 380217
[countryId] => 12
[username] => jirrypons
[datePublication] => 2026-01-31
[photoRevision] => 0
[title] => Eerste skivakantie als gezin
[message] => Ik kijk er al naar uit sinds ik voor het eerst op latten sta. Skivakantie als gezin. Die kleine kinderen die zonder enige vorm van angst of schaamte die piste af zoefden, waren machtig mooi om te zien. Mijn eerste skivakantie was dit ook frustrerend, want er was geen kindje te vinden dat slechter kon skiën dan ik. In 2026 waren we ondertussen twaalf jaar verder. Het skiën gaat een stuk beter en dat gezin is er. Maar met een kindje van amper negen maanden oud skiën, hoe doe je dat? De oplossing was simpel.
Vlak voordat mijn ouders op hun zomervakantie vertrokken, gaf ik ze het advies dat je tijdens je vakantie altijd na moet denken over je volgende vakantie. Wat mooi uitkwam is dat Sandra en ik in januari wilden gaan skiën en op zoek waren naar oppas voor Emilia. Bij voorkeur iemand met al een paar maanden ervaring. Toen we een paar dagen later foto’s kregen van potentiële ski jassen, hadden we het gevoel dat het wel goed zou komen.
De laatste week van januari was het zover. Op mijn moeders verjaardag vertrokken we naar Zell am See, Oostenrijk. De uitdaging die Emilia was in de auto op vakantie in Portugal, was als sneeuw voor de zon verdwenen. De autorit van ruim zes uur exclusief stops ging rete soepel. Ze viel prima in slaap en was daarbuiten heerlijk aan het spelen. Ook de eerste verre reis met onze elektrische auto ging prima. De laadsessie was altijd eerder klaar dan wij met de verzorging van Emilia.
Vlak voor Neurenberg hadden we een overnachting. Na een prima pizza ging Emilia wat later naar bed dan normaal. Helaas was de nachtrust net als de nacht ervoor niet helemaal top. Ook omdat ik de auto van de lader moest halen om elf uur. Alsnog te laat, want er was al wachtgeld berekend. Behoorlijk moe reden we de volgende dag de laatste vier uur. Inchecken, spullen uitladen en onszelf installeren in het prima appartement. Emilia deed het goed ondanks alle onregelmatigheid. In het restaurant aangrenzend aan het hotel hadden we Oostenrijkse lekkernijen zoals schnitzel en käsespätzle. Emilia zat super gezellig te wezen in haar kinderstoeltje. Om negen uur was het alweer papa-mamabedtijd, we waren kapot moe.
Het eerste dagje skiën stonden we met verse skipas om 08:34 bij de lift. Dit ging zo vroeg omdat Emilia al om zes uur wakker was. Een traditie die ze de rest van de vakantie voort zou zetten. Het was een heerlijk zonnige dag en de pistes waren helemaal top. Ondanks dat de laatste sneeuwval weer even geleden was, was het wel goed koud gebleven dus de sneeuw was prima. Na lekker inkomen op de blauwe pistes gingen we voor rood en binnen no time zaten we weer op niveau. We gingen lunchen op een plek waar je alleen via een verborgen bospadje kan komen. Mega uitzicht en lekker eten. Tiroler gröstl met nog apfelstrudel en kaiserschmarrn toe. Vervolgens mochten we achterop de sneeuwscooter weer terug naar de piste.
De vermoeidheid zat er een paar uur later goed in en we misten ons kleine meisje eigenlijk wel. Lekker de dalafdaling naar beneden. Het appartement was echt maar drie straten lopen, dus we waren er zo. Mijn ouders hadden een prima dagje gehad met hun engeltje van een kleindochter. Na douchen en even bijkomen werd Emilia mooi wakker. Dan gaat de tijd tot haar volgende bedtijd ineens snel. Eerst een klein hapje eten en na even spelen op de speelmat door naar een restaurant. De koperen ketel was vol bezet, druk, wild ingericht en er was daarmee genoeg om naar te kijken. Emilia keek haar ogen uit in haar stoeltje. Achter haar waren drie Britse oudere echtparen luid aan het kletsen. Dit was beduidend interessanter dan haar potje zalm pasta. Ze bleef maar omkijken en zonder enige schaamte staren naar ze. Toen de Britten dat opviel, was ze de ster van de show. Zo ook bij de ober. Na het eten tilde Sandra haar op om met de kerstballen aan het plafond te spelen. De Britten wensten Emilia innig en met handkusjes vaarwel.
De volgende ochtend mochten we weer skiën! Het was lekker koud gebleven, dus de piste-kwaliteit was niet veel veranderd. De zon was ongekend aan het branden die dag. Het resultaat daarvan was goed zicht en lunchen in een stevig zonnetje. Dit keer hadden we ons beter ingesmeerd om de verbrande snoet van de dag ervoor te vermijden. Tijdens de eerste kolfpauze deed ik nog twee liftjes extra en daarna gingen we van ski’s wisselen. Sandra had niet verwacht dat ze mijn bakbeesten zou waarderen, maar ze was snel fan. In ieder geval van hoe langere ski’s aanvoelen. Meer stabiliteit maar moeilijker bochtjes maken, waar ze van dat laatste geen last had. Ik moest vooral wennen aan de bizar lichte latjes die ineens onder mijn voeten zaten. Leuk om gedaan te hebben en Sandra was meteen druk aan het plannen wanneer de nieuwe ski’s er zouden komen. Of ze er zouden komen was na twee liftjes al geen vraag meer. Redelijk tegen het einde van de dag landde er nog een traumaheli midden op de piste. Indrukwekkend. Hopelijk gaat het snel weer goed met de persoon in kwestie.
We hadden die middag wat langer volgehouden dan de dag ervoor. Mijn ouders en Emilia hadden ook heerlijk van het zonnetje genoten en het leuke dorpje en het meer goed verkend. Strak om twee uur hadden ze haar op bed gelegd en mijn vader haalde haar strak om vier uur weer uit bed. Wat heerlijk om na zo’n mooie dag skiën ons blije meisje weer te zien. Plus wat een zegen dat mijn ouders dit wilden doen. Zoals ik ze met Emilia bezig zag, meer voor zichzelf dan voor ons. We gingen nog even een rondje lopen die namiddag. Langs het bevroren meer en door de sfeervolle straten. Die avond stal Emilia helemaal de show tijdens het avondeten. Het meisje van de bediening was binnen no time helemaal verliefd op haar geworden. Nu keek Emilia haar ook heel de tijd ontzettend blij aan. Elke beweging werd gevolgd. Ein glückliches Mädchen noemde ze haar. Toen ze op de bank mocht staan, kwam het blije ei helemaal naar boven.
De derde dag skiën vertrokken we naar de berg van Kaprun. De top van dit skigebied ligt op 3000 meter en het was maar negentien minuten rijden naar de parkeerplaats. Om 08:43 stapten we in de onderste lift en na in totaal vier liften waren we op de top. Het was maar liefst vijftig minuten later. Wij hadden zin om te skiën. Al gauw belandden we aan de top van de rode piste waar Sandra zes jaar geleden op haar billen vanaf is gekropen. Haar hoogtevrees sloeg hier toen een flinke slag. Nu wilde ze eigenlijk even warmdraaien op een blauwe piste. Echter zag deze rode er zo fantastisch uit dat we er meteen vanaf gingen. Wat een partijtje genießen was dat. Heerlijk rustig qua andere wintersporters ook. Wat overigens in Zell ook zo was.
Als bezetenen waren we aan het skiën. Onder een steile rode piste hadden we al wat hopen sneeuw gezien. Even opletten daar. Dat deden we in ieder geval beter dan de skiër voor ons die de piste af vloog in een koprol. Per meter vloog er iets los. Eerst een ski, toen een stok, daarna de rest. Ik wist naar zijn ski op de piste te komen en Sandra had een stok voor hem klaar aan de zijkant van de piste. De man sprintte snel terug naar de piste en was zo weer het mannetje. Gelukkig had hij de hoop stenen pal naast zijn val gemist. Na een snelle kolf/thee/hete choco/apfelstrudel pauze gingen we door met heerlijk skiën. Bovenin het gebied kreeg ik Sandra zo gek om een zwarte piste te pakken. Via een sleepjeslift kwamen we er. Een behoorlijk steil beestje, maar met veel lol en gevoel van overwinning gingen we er vanaf. Plus daarna nog een keer. Het uitzicht vanaf daarboven was zo mooi dat Sandra even vergeten was dat ik onderaan stond te koukleumen om haar te filmen.
Toen we zo’n beetje elke piste wel gehad hadden, gingen we pas om twee uur lunchen. Met uitzicht op het dal en goede pasta gerechten waren we aan het nagenießen van de ochtend. Wat zijn we op zoveel vlakken gezegend dat we dit op deze manier mogen doen. Na nog wat pistes ging zelfs de laatste dalafdaling soepel. Vanaf hier kon je alleen met de gondel naar beneden, de laatste welverdiende pauze. Na de korte autorit liepen we de kamer van het appartement binnen. Ons meisje was alweer wakker en aan het spelen op haar mat. Dat blije koppie was de kers op de taart van de dag. Mijn vader had een goed restaurant gevonden. Sfeervol aangekleed en alleen maar traditioneel Oostenrijks eten. Helaas ging er een enorme groep twintigers vlak achter ons zitten. Het vele gekakel maakte het wat minder sfeervol. Emilia stoorde zich er minder aan dan ons, zo leek het. Dat gekakel en de hitte binnen waren goede redenen om elders een ijsje te halen.
Bij terugkomst in het appartement was Emilia niet in haar hum. Toen we vroegen wat ze wilde, wees ze naar haar speelmat. We zetten haar neer en keken nog bijna een uur met vier man toe hoe ze heerlijk relaxed met haar speelgoed bezig was. Ze ging laat slapen, maar dat was het waard. Emilia liet ons die nacht wat beter slapen, waardoor we redelijk fris wakker werden. Mooi om half negen stonden we weer in de rij voor de lift, die net begonnen was. Vanuit dit gondeltje spotte Sandra drie reetjes die onder ons door het bos liepen. Het had die nacht aardig gesneeuwd, dus we hadden verse poeder. Op veel plekken op de piste was de sneeuw nog onaangeroerd. Er is niks zo lekker als de eerste sporen trekken in verse sneeuw. Het is alsof je over een wolk heen skiet die je in alle rust de goede kant op begeleidt. Ik had Sandra snel overtuigd om de dag op de rode piste te beginnen. Eén waar nog nauwelijks iemand vanaf was gegaan. Dit was wel de plek waar Sandra vrij snel een goede hap sneeuw nam. Ze zat goed onder. Een goede herinnering dat je in deze conditie je sneeuwvanger dicht moet doen.
De eerste pistes van de dag waren op en top genieten, maar al snel werd het wat zwaarder. De losse sneeuw werd al snel hopen en hier en daar waren de onderliggende ijsplaten al te merken. Het was die dag daarom een val festijn van jewelste. Op een rode piste viel een jochie die daarna luidkeels aan het balen was. Een maat van hem maakte goed gebruik van het moment door hem een goede poederdouche te geven. Wij zaten er net letterlijk boven in de lift. Lachen man. Na een dalafdaling gingen we voor de laatste keer lunchen op de piste. Daarna nog even helemaal naar boven om daarna de laatste afdaling in te zetten. Wat eerder stoppen voelde prima. We hadden ingeschat dat de zwarte dalafdaling er slecht bij zou liggen ondertussen, dus we pakten de gondel. Met grote spijt, want wat we konden zien vanaf boven was dat hij er nog prima bij lag. Voor de volgende keer dan maar weer. We waren in ieder geval weer heelhuids beneden na vier dagen skiën.
Na wat grof inpakwerk gingen we nog even door het dorpje wandelen. Het bevroren meer van Zell am See had nog een mooi laagje sneeuw op zich. Op onze weg naar het restaurant van die avond liepen we langs de plek waar we twee avonden geleden gegeten hadden. Emilia zat bij Sandra in de draagzak en Sandra zag de serveerster van die avond. Die zag ons, wenkte naar de deur en trok bijna een sprintje naar buiten toe. Dolgelukkig om Emilia weer te zien. Het is zo makkelijk om verliefd op haar te worden. Het avondeten hadden we in het restaurant van de eerste avond. Met welverdiende schnitzel en witbier. Na het eten vulden we de auto’s al met onze bagage en gingen we kort daarna slapen.
Na een ontbijtbuffet bij ons appartementencomplex sprongen we de auto in. We hoopten dat Emilia het net zo goed zou gaan doen als op de heenweg. Toen ik tijdens het tweede stuk rijden in de achteruitkijkspiegel keek, kreeg ik hetzelfde gevoel als op de heenweg. Emilia was uit zichzelf kiekeboe gaan spelen door haar roze muts op en neer over haar ogen te trekken. Sandra ging er helemaal in op en ik hoorde ze alle twee alleen maar giechelen. Zelfs de autorit voelde als een mooie quality time met ons gezin. Dit was al vakantie. Toen ik de laatste rit van de dag weer achterin zat toen Emilia moest slapen, zei Sandra dat ik weer het makkelijke stuk had. Ik kon alleen maar zeggen dat ik had gezien hoe ontzettend zwaar ze het had gehad.
Rond zes uur waren we ergens in de buurt van Frankfurt aangekomen. De auto lag aan een trage lader en we gingen nog snel uit eten in een bierbrouwerij die in het hotel zat. Een mooie afsluiter. Sandra wilde wat zout op haar frietjes. Dat deed ze in overvloed toen ze het hele ding open draaide en de grove versie in alle onhandigheid over haar halve bord heen strooide. Wij kwamen niet meer bij van het lachen. Het zal een gevalletje “je had erbij moeten zijn” geweest zijn, maar ik had mijn ouders beloofd dat het in de blog zou komen. Rond twee uur in de middag kwamen we thuis aan. Ons meisje kon weer lekker in haar eigen bedje in slaap vallen. Wat hebben we alle vijf een heerlijke week gehad. Allemaal op een heel andere manier, maar genoten hebben we allemaal. Fijn dat dit zo kon zijn.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-01-04 22:05:43
[totalVisitorCount] => 215712
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 27
[author] => Jirry
[cityName] => Zell am See
[travelId] => 462843
[travelTitle] => Skivakanties
[travelTitleSlugified] => skivakanties
[dateDepart] => 2014-01-03
[dateReturn] => 2014-01-12
[showDate] => yes
[goalId] => 6
[goalName] => Een korte vakantie
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/oostenrijk,zell-am-see
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/380/217_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => eerste-skivakantie-als-gezin
)
[11] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111115
[userId] => 298176
[countryId] => 196
[username] => flyingtothewest
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Meeting Augie the doggie
[message] => Na een nachtje te hebben overbrugd hier in Ashlaad bij Timbers motel, dan in de middag kennis gemaakt met Augie, (een Boykin Spaniel), Jo and Alan. Leuk, een heel aardig en geinteresseerd stel. Zij voor 2 weken op trip naar San Diego en ik blijf hier in Ashland op passen.
In de avond mee gegeten en een heerlijkj soep met salade voorgeschoteld gekregen. Recept gevraagd.
Al een flinke wandeling achter de rug, gelopen langs een stukje waar ik in de middag ook al was geweest, het Lithia Park, maar daar mogen geen honden in ter verstoring van wildife en langs het theater waar ik voor dodag een voorstelling bij ga wonen, aangeboden door Jo/Alan. Leuk aanbod en graag aangenomen.
Een heel leuk, veel groter huis dan je op het eerste gezicht zou zeggen, er blijkt ook een stuk te zijn aangebouwd en het is 2 laags, ik heb ter beschikking een eigen badkamer en slaapkamer (eigenlijk in the basement, met de trap toch 16 treden naar beneden), maar daar loop ik ook zo de tuin in. (dus ook ground floor), De hoofdingang is ook groudfloor, alles te maken met het heuvelachtige gebied waar ik ben.
Op de 31e jan Jo and Alan de deur uitgewerkt en nu het huis voor mij en Augie alleen.
Reuze benieuwd of dit avontuur me gaat bevallen, zo 2 weken op een hondje passen in the States.
Vooralsnog veel belovend. Temperatuur is for the time of the year, way too high, zo rond de 16 C, terwijl er eigenlijk sneeuw had moeten liggen.
Gezien de perikelen al met oa icy roads on the road , happy there isn't anymore.
Dit wandelt gewoon veel makkelijker.
Ondertussen mijn 1e nacht alleen hier achter de rug, Augie slaapt bij mij in de kamer en in een crate (bench) en no complaints at all, heel de nacht stil geweest en vanochtend om 7 uur opgestaan, ochtend routine, eerst even in de tuin laten p-en , dan zijn eten en dan straks voor een wandeling naar buiten.
Voor de middag staat een wandeling met Merry and Mike in de planning, goede vrienden van en die laten me een mooie wandeling zien.
Vanmiddag wil ik nog naar Medford rijden, hier in Ashland zijn wel wat lokale winkeltjes en zeker een leuke stad, maar ik wil ook echt de omgeving verkennen. Augie kan best een paar uur alleen zijn.
So for now...... come back later
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-06-21 16:22:38
[totalVisitorCount] => 147621
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 29
[author] => Ingrid
[cityName] => Medford
[travelId] => 530875
[travelTitle] => USA again
[travelTitleSlugified] => usa-again
[dateDepart] => 2026-01-23
[dateReturn] => 2026-02-24
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/verenigde-staten,medford
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/176_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => meeting-augie-the-doggie
)
[12] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111114
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Een ravage
[message] => 31 januari
Van Tomar naar Salinos
Overnachting; hostel 2300 Thomar
11km (392)
Het is een prachtige ochtend; fris ,met een opkomende zon. Dat voelt zo anders als het laffe weer van de afgelopen dagen.
Ik heb heel veel zin om op pad te gaan
De route staat meteen goed aangegeven, ik loop Tomar gemakkelijk uit.
Snel kom ik op een wandelpad, dat mooi is. De rivier stroomt wild , en ligt beneden het pad. En dan wordt steeds meer de ravage duidelijk, die de storm heeft aangericht. Voortdurend liggen er bomen op het pad. Er rest mij niets anders als eroverheen, er onderdoor,of ertussendoor. Het is soms nauwelijks te doen.Dus nu is niet het water het probleem, maar de ongevallen bomen. Ik moet gewoon door, en raak steeds meer bekrast. Het nare is dat er door al die bomen steeds stekelstruiken zitten. Die prikken overal pijnlijk door heen. Iedere keer als ik voor zo'n boom sta, ontvallen mij enige scheldwoorden. Wat ben ik blij als ik eindelijk uit dat bos ben, en hier ga ik voorlopig ook niet meer in.
Pas om half 1 kom ik aan in Casais. Ik had dit om 10 uur gepland. Steeds meer merk ik dat internet niet werkt. Ik denk natuurlijk dat dit aan mijn tel ligt. Appjes gaan nog mondjesmaat, maar daar blijft het bij.Totdat ik in een bar kom.
Daar ontmoet je de mensen.
Het blijkt dat ze hier al vanaf woensdag geen internet hebben, geen water en sinds vandaag weer electriciteit. Ik zei dat ik daar in Tomar niets van had gemerkt. De mensen hier vinden dat de overheid hen in de steek laat. De mensen zijn verbitterd, wat ik snap Electriciteitskabels, zijn door de omvallende bomen, kapotgegaan. Dat zie ik onderweg . Er is veel ellende voor deze mensen. Vlg hen worden vooral de steden geholpen.
Ik kan niet meer bij Gronze en niet meer bij booking. Het enige dat overblijft is de route volgen. De mensen vertellen mij dat er in het volgende dorp een albergue is. Die had ik gisteren gebeld, maar was dicht.
Op hoop van zegen loop ik daar toch maar naar toe. Intussen heb ik leuk gezelschap gekregen van een hondje, Lucy.
Tijdens het lopen, stopt er een mevrouw,ze vraagt of ik onderweg ben naar de albergue. Ja..dus...echter het dak is eraf gewaaid en er komt regen binnen. Haar neef managed de albergue en ze gaat hem bellen.
Als ik er aan kom is zij er, met de neef en nog iemand. Samen overleggen ze dat ik toch kan blijven slapen. Ik ben helemaal opgelucht.
De mevrouw brengt mij een bordje eten, zo ontzettend lief.
Er is hier niets, geen supermarkt, geen restaurant. Ik heb altijd wel eten voor nood bij me, maar zo'n kippepootje is zeer welkom. In het begin kan ik nog in de zon zitten, later wordt het vies koud.
Ik vermaak me met lezen, dat kan off-line en ik kan off-line sudoko's doen .
Gelukkig hebben ze flink wat dekens hier, dus ik lig al snel in bed.
Ik kan vanavond mijn verslag niet doorsturen, hopelijk morgen . What's app werkt nog steeds, wel met vertraging.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 106
[author] => Dorrie
[cityName] => Santarém
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/728_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-ravage
)
[13] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111112
[userId] => 328273
[countryId] => 182
[username] => margotkuijsters
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Kleermakers.
[message] => Kom in welke stad ook in Tanzania en op iedere straathoek zitten kleermakers buiten, ijverig achter hun trapnaaimachine om mooie, kleurige kleding te maken.
Centimeter om de nek en prrrr, trap trap, trap, er worden perfect passende jurken gemaakt, schooluniformen, zondagse kleren en voor wat al niet meer worden kleurige kanga's verwerkt.
Verwoed naaien ze door, van de eerste zonnestraal tot de laatste.
Trapnaaimachines werken altijd en gezien de talrijke powercuts is dat wel nodig.
Mijn oma had er ook een en ook ik kan erop werken, in een ver verleden heb ik mijn coupeuse diploma behaald.
Zelfs bij de kringloop kom je geen trapnaaimachines meer tegen, maar hier dus ratelen "Singers" en "Butterflies" op iedere straathoek.
Een idee van onze Stichting om nieuwe schooluniformen te laten maken door lokale kleermakers krijgt nu gestalte.
Daarmee willen we de plaatselijke economie helpen, een goede prijs betalen en werkgelegenheid geven.
Die kleermakers gaan hun geld weer uitgeven bij de kapper etc. waardoor het dorp floreert.
Dus een aankondiging gedaan dat ze zich op vrijdag om 12 uur konden melden. Te beginnen met de jongensbroeken. Over het algemeen doen mannelijke kleermakers dat hier.
De jongens werden opgesteld in rijtjes van zes en de maten worden munitieus genomen, in inches, daterend nog de tijd dat Tanzania een Britse kolonie was (tot december 1961).
Over een week zullen deze broeken klaar zijn.
Dat volgt dezelfde sessie met de meisjes, die krijgen rokken met een elastiek in de taille, lijkt ons handig.
Tot zover de onderkant van het schooluniform, waar dan nog witte sokken en zwarte schoenen bij horen.
De bovenkant lijkt wat gecompliceerder. Wij zouden graag met een knipoog naar Nederland oranje truien zien. Oranje boven! Niet te krijgen dus hier, althans niet industrieel gemaakt. Dus zou het met breimachines moeten.
Echter, men heeft hier andere opvattingen over oranje. Geel/ oranje is voor ons geen oranje.
Dus moeten we op zoek naar écht oranje truien, zo'n 130 stuks. Dat wordt dus nog een uitdaging.
Mocht iemand weten hoe we die desnoods in Nederland kunnen verkrijgen, laat het ons weten.
In feite zeggen jullie natuurlijk, zoals ik dat ook deed, laat zitten die uniformen en kom in gewone kleren naar school.
Maar hier is het een must, iedere school heeft zijn eigen uniform en op de staatsscholen hebben ze die afgerakte truien in de kleuren van de nationale vlag.
Ze willen ook met trots uitstralen dat ze op onze school zitten en daarom draagt niemand een jas over zijn uniform.
Momenteel ben ik even in de grote stad om te winkelen en windowshopping te doen voor een aantal dingen die bij ons niet te krijgen.
Zo moeten we dus van het brandhout af.
Maar een groot butagasstel moet op maat in elkaar gelast worden. Op weg naar die ijzersmederij buiten Moshi achterop een pikipiki bijna verongelukt, een noodstop voor een vrachtwagen.
Dan moet dat immense gasstel nog op een of andere manier die berg op getransporteerd moeten... het wordt nog een hele uitdaging.
In ieder geval zitten nu dus 16 lokale kleermakers verwoed achter hun trapnaaimachines om blauwe broeken en rokken te maken.
Volgende week kan ik al een foto sturen met het eindresultaat!
Fijne zondag allemaal en vergeet niet te kijken naar de volle maan vanavond.
Er starten hier in Moshi tegenwoordig volle maan expedities, om precies dan boven op de berg te staan, moet adembenemend zijn.
Zelf houd ik het wel bij het drinken van een Kilimanjaro, if you don't climb, you just drink!
Heb nog wel een mooie wandeling gemaakt naar de grote waterval van 85m bij de Kili.
Tot snel,
Margot.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-12-16 16:34:24
[totalVisitorCount] => 259357
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 115
[author] => Margot
[cityName] => Gonja
[travelId] => 530905
[travelTitle] => Jubileumreis 2026
[travelTitleSlugified] => jubileumreis-2026
[dateDepart] => 2026-01-05
[dateReturn] => 2026-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Tanzania
[countryIsoCode] => tz
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/710_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/328/273_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => kleermakers
)
[14] => stdClass Object
(
[reportId] => 5111111
[userId] => 392954
[countryId] => 150
[username] => dorrievb
[datePublication] => 2026-02-01
[photoRevision] => 0
[title] => Een ravage
[message] => 31 januari
Van Tomar naar Salinos
Overnachting; hostel 2300 Thomar
11km (392)
Het is een prachtige ochtend; fris ,met een opkomende zon. Dat voelt zo anders als het laffe weer van de afgelopen dagen.
Ik heb heel veel zin om op pad te gaan
De route staat meteen goed aangegeven, ik loop Tomar gemakkelijk uit.
Snel kom ik op een wandelpad, dat mooi is. De rivier stroomt wild , en ligt beneden het pad. En dan wordt steeds meer de ravage duidelijk, die de storm heeft aangericht. Voortdurend liggen er bomen op het pad. Er rest mij niets anders als eroverheen, er onderdoor,of ertussendoor. Het is soms nauwelijks te doen.Dus nu is niet het water het probleem, maar de ongevallen bomen. Ik moet gewoon door, en raak steeds meer bekrast. Het nare is dat er door al die bomen steeds stekelstruiken zitten. Die prikken overal pijnlijk door heen. Iedere keer als ik voor zo'n boom sta, ontvallen mij enige scheldwoorden. Wat ben ik blij als ik eindelijk uit dat bos ben, en hier ga ik voorlopig ook niet meer in.
Pas om half 1 kom ik aan in Casais. Ik had dit om 10 uur gepland. Steeds meer merk ik dat internet niet werkt. Ik denk natuurlijk dat dit aan mijn tel ligt. Appjes gaan nog mondjesmaat, maar daar blijft het bij.Totdat ik in een bar kom.
Daar ontmoet je de mensen.
Het blijkt dat ze hier al vanaf woensdag geen internet hebben, geen water en sinds vandaag weer electriciteit. Ik zei dat ik daar in Tomar niets van had gemerkt. De mensen hier vinden dat de overheid hen in de steek laat. De mensen zijn verbitterd, wat ik snap Electriciteitskabels, zijn door de omvallende bomen, kapotgegaan. Dat zie ik onderweg . Er is veel ellende voor deze mensen. Vlg hen worden vooral de steden geholpen.
Ik kan niet meer bij Gronze en niet meer bij booking. Het enige dat overblijft is de route volgen. De mensen vertellen mij dat er in het volgende dorp een albergue is. Die had ik gisteren gebeld, maar was dicht.
Op hoop van zegen loop ik daar toch maar naar toe. Intussen heb ik leuk gezelschap gekregen van een hondje, Lucy.
Tijdens het lopen, stopt er een mevrouw,ze vraagt of ik onderweg ben naar de albergue. Ja..dus...echter het dak is eraf gewaaid en er komt regen binnen. Haar neef managed de albergue en ze gaat hem bellen.
Als ik er aan kom is zij er, met de neef en nog iemand. Samen overleggen ze dat ik toch kan blijven slapen. Ik ben helemaal opgelucht.
De mevrouw brengt mij een bordje eten, zo ontzettend lief.
Er is hier niets, geen supermarkt, geen restaurant. Ik heb altijd wel eten voor nood bij me, maar zo'n kippepootje is zeer welkom. In het begin kan ik nog in de zon zitten, later wordt het vies koud.
Ik vermaak me met lezen, dat kan off-line en ik kan off-line sudoko's doen .
Gelukkig hebben ze flink wat dekens hier, dus ik lig al snel in bed.
Ik kan vanavond mijn verslag niet doorsturen, hopelijk morgen . What's app werkt nog steeds, wel met vertraging.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-08-01 01:38:44
[totalVisitorCount] => 211246
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 110
[author] => Dorrie
[cityName] => Santarém
[travelId] => 530897
[travelTitle] => CaminoVIII
[travelTitleSlugified] => caminoviii
[dateDepart] => 2026-01-02
[dateReturn] => 2026-04-02
[showDate] => yes
[goalId] => 12
[goalName] => Camino / Pelgrimstocht
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/portugal,santarem
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/392/954_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-ravage
)
)
)
[_currentPageNumber:protected] => 1
[_filter:protected] =>
[_itemCountPerPage:protected] => 15
[_pageCount:protected] => 4
[_pageRange:protected] => 10
[_pages:protected] => stdClass Object
(
[pageCount] => 4
[itemCountPerPage] => 15
[first] => 1
[current] => 1
[last] => 4
[next] => 2
[pagesInRange] => Array
(
[1] => 1
[2] => 2
[3] => 3
[4] => 4
)
[firstPageInRange] => 1
[lastPageInRange] => 4
[currentItemCount] => 15
[totalItemCount] => 60
[firstItemNumber] => 1
[lastItemNumber] => 15
)
[_view:protected] =>
)
[breadcrumb] =>
>
Reisverslagen
[styleSheet] => https://cdn.easyapps.nl/578/css/style.css
)
Sukhothai - Thailand 
Rabaçal - Portugal 
Ashland - Verenigde Staten 
Waddinxveen - Nederland 
Kâmpóng Trâlach - Cambodja 
Jinja - Oeganda 
Zell am See - Oostenrijk 
Gonja - Tanzania 
