)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype Object
(
[_defaultDoctype:protected] => HTML4_LOOSE
[_registry:protected] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[doctypes] => Array
(
[XHTML11] =>
[XHTML1_STRICT] =>
[XHTML1_TRANSITIONAL] =>
[XHTML1_FRAMESET] =>
[XHTML1_RDFA] =>
[XHTML_BASIC1] =>
[XHTML5] =>
[HTML4_STRICT] =>
[HTML4_LOOSE] =>
[HTML4_FRAMESET] =>
[HTML5] =>
)
[doctype] => HTML4_LOOSE
)
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_Doctype
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink Object
(
[_itemKeys:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => href
[2] => hreflang
[3] => id
[4] => media
[5] => rel
[6] => rev
[7] => type
[8] => title
[9] => extras
[10] => sizes
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadLink
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_InlineScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[_translate:protected] =>
[_translator:protected] =>
[_defaultAttachOrder:protected] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop Object
(
[partialCounter:protected] => 15
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial Object
(
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Url] => Zend_View_Helper_Url Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
)
[_helperLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_helperLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filter:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterClass:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_escape:Zend_View_Abstract:private] => htmlspecialchars
[_encoding:Zend_View_Abstract:private] => UTF-8
[_lfiProtectionOn:Zend_View_Abstract:private] => 1
[_loaders:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[filter] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Filter_] => Array
(
[0] => Zend/View/Filter/
[1] => ./views/filters/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/filters/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
[helper] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
[HeadMeta] => Zend_View_Helper_HeadMeta
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop
[Slugify] => TravelLog\View\Helper\Slugify
[DateTime] => TravelLog\View\Helper\DateTime
[Url] => Zend_View_Helper_Url
[ClickTracking] => TravelLog\View\Helper\ClickTracking
[TruncateWords] => TravelLog\View\Helper\TruncateWords
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Helper_] => Array
(
[0] => Zend/View/Helper/
[1] => ./views/helpers/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/helpers/
)
[TravelLog\View\Helper\] => Array
(
[0] => /srv/www/tl-www/website/application/library/TravelLog/View/Helper/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
)
[_loaderTypes:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[0] => filter
[1] => helper
)
[_strictVars:Zend_View_Abstract:private] =>
[module] => home
[controller] => verenigde-staten
[action] => reisverslagen
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
(
[_previous:Zend_Exception:private] =>
[message:protected] => Invalid controller specified (verenigde-staten)
[string:Exception:private] =>
[code:protected] => 0
[file:protected] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Dispatcher/Standard.php
[line:protected] => 248
[trace:Exception:private] => Array
(
[0] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Front.php
[line] => 954
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Dispatcher_Standard
[type] => ->
[args] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /verenigde-staten/reisverslagen/p/1/page/4
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => verenigde-staten/reisverslagen/p/1/page/4
[_params:protected] => Array
(
[controller] => verenigde-staten
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[page] => 4
[module] => home
[error_handler] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
[type] => EXCEPTION_NO_CONTROLLER
[request] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /verenigde-staten/reisverslagen/p/1/page/4
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => verenigde-staten/reisverslagen/p/1/page/4
[_params:protected] => Array
(
[controller] => verenigde-staten
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[page] => 4
[module] => home
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => verenigde-staten
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => reisverslagen
[_actionKey:protected] => action
)
)
)
[continentId] => 6
[countryId] => 196
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => reports
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => index
[_actionKey:protected] => action
)
[1] => Zend_Controller_Response_Http Object
(
[_body:protected] => Array
(
[default] =>
)
[_exceptions:protected] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
)
[_headers:protected] => Array
(
)
[_headersRaw:protected] => Array
(
)
[_httpResponseCode:protected] => 200
[_isRedirect:protected] =>
[_renderExceptions:protected] =>
[headersSentThrowsException] => 1
)
)
)
[1] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application/Bootstrap/Bootstrap.php
[line] => 97
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Front
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[2] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application.php
[line] => 366
[function] => run
[class] => Zend_Application_Bootstrap_Bootstrap
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[3] => Array
(
[file] => /srv/www/tl-www/website/public/index.php
[line] => 220
[function] => run
[class] => Zend_Application
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
)
[previous:Exception:private] =>
)
[currentUserId] => 0
[currentUserName] =>
[domainName] => waarbenjij.nu
[protocol] => https://
[cdnRoot] => https://cdn.easyapps.nl/
[cdn] => https://cdn.easyapps.nl/578/
[notificationWindow] =>
[customBannerParameters] => Array
(
)
[analyticsDomain] => .waarbenjij.nu
[analyticsCode] => UA-109425-7
[analyticsClickTracking] =>
[allContinents] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 1
[name] => Afrika
[nameSlugified] => afrika
[nameSlugifiedCrc32] => 1586791595
[info] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 2
[name] => Azië
[nameSlugified] => azie
[nameSlugifiedCrc32] => 1918887877
[info] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 3
[name] => Centraal-Amerika
[nameSlugified] => centraal-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 4250903019
[info] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 4
[name] => Europa
[nameSlugified] => europa
[nameSlugifiedCrc32] => 1342086343
[info] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 5
[name] => Midden Oosten
[nameSlugified] => midden-oosten
[nameSlugifiedCrc32] => 3432809701
[info] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 6
[name] => Noord-Amerika
[nameSlugified] => noord-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 20851603
[info] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 7
[name] => Oceanië
[nameSlugified] => oceanie
[nameSlugifiedCrc32] => 1997821390
[info] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 8
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[nameSlugifiedCrc32] => 2319586005
[info] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 9
[name] => Zuid-Amerika
[nameSlugified] => zuid-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 2250637612
[info] =>
)
)
[allCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 209
[isoCode] => af
[name] => Afghanistan
[nameSlugified] => afghanistan
[continentId] => 2
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 254
[isoCode] => ax
[name] => Åland
[nameSlugified] => aland
[continentId] => 4
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 242
[isoCode] => us
[name] => Alaska
[nameSlugified] => alaska
[continentId] => 6
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 1
[isoCode] => al
[name] => Albanië
[nameSlugified] => albanie
[continentId] => 4
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 2
[isoCode] => dz
[name] => Algerije
[nameSlugified] => algerije
[continentId] => 1
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 3
[isoCode] => as
[name] => Amerikaans Samoa
[nameSlugified] => amerikaans-samoa
[continentId] => 7
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[isoCode] => vi
[name] => Amerikaanse maagdeneilanden
[nameSlugified] => amerikaanse-maagdeneilanden
[continentId] => 3
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 4
[isoCode] => ad
[name] => Andorra
[nameSlugified] => andorra
[continentId] => 4
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 5
[isoCode] => ao
[name] => Angola
[nameSlugified] => angola
[continentId] => 1
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 6
[isoCode] => ai
[name] => Anguilla
[nameSlugified] => anguilla
[continentId] => 3
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 212
[isoCode] => aq
[name] => Antarctica
[nameSlugified] => antarctica
[continentId] => 9
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 7
[isoCode] => ag
[name] => Antigua
[nameSlugified] => antigua
[continentId] => 3
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[isoCode] => ar
[name] => Argentinië
[nameSlugified] => argentinie
[continentId] => 9
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 9
[isoCode] => am
[name] => Armenië
[nameSlugified] => armenie
[continentId] => 2
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[isoCode] => aw
[name] => Aruba
[nameSlugified] => aruba
[continentId] => 3
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[isoCode] => au
[name] => Australië
[nameSlugified] => australie
[continentId] => 7
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 13
[isoCode] => az
[name] => Azerbeidjan
[nameSlugified] => azerbeidjan
[continentId] => 2
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[isoCode] => bs
[name] => Bahama's
[nameSlugified] => bahama-s
[continentId] => 3
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 15
[isoCode] => bh
[name] => Bahrain
[nameSlugified] => bahrain
[continentId] => 5
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 16
[isoCode] => bd
[name] => Bangladesh
[nameSlugified] => bangladesh
[continentId] => 2
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 17
[isoCode] => bb
[name] => Barbados
[nameSlugified] => barbados
[continentId] => 3
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[isoCode] => be
[name] => België
[nameSlugified] => belgie
[continentId] => 4
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 20
[isoCode] => bz
[name] => Belize
[nameSlugified] => belize
[continentId] => 1
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 21
[isoCode] => bj
[name] => Benin
[nameSlugified] => benin
[continentId] => 1
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 22
[isoCode] => bm
[name] => Bermuda
[nameSlugified] => bermuda
[continentId] => 6
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 23
[isoCode] => bt
[name] => Bhutan
[nameSlugified] => bhutan
[continentId] => 2
)
[26] => stdClass Object
(
[countryId] => 24
[isoCode] => bo
[name] => Bolivia
[nameSlugified] => bolivia
[continentId] => 9
)
[27] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[isoCode] => bq
[name] => Bonaire
[nameSlugified] => bonaire
[continentId] => 9
)
[28] => stdClass Object
(
[countryId] => 217
[isoCode] => ba
[name] => Bosnië en Herzegovina
[nameSlugified] => bosnie-en-herzegovina
[continentId] => 4
)
[29] => stdClass Object
(
[countryId] => 25
[isoCode] => bw
[name] => Botswana
[nameSlugified] => botswana
[continentId] => 1
)
[30] => stdClass Object
(
[countryId] => 226
[isoCode] => bv
[name] => Bouve Eilanden
[nameSlugified] => bouve-eilanden
[continentId] => 7
)
[31] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[isoCode] => br
[name] => Brazilië
[nameSlugified] => brazilie
[continentId] => 9
)
[32] => stdClass Object
(
[countryId] => 229
[isoCode] => io
[name] => Brits Territorium
[nameSlugified] => brits-territorium
[continentId] => 2
)
[33] => stdClass Object
(
[countryId] => 27
[isoCode] => vg
[name] => Britse maagdeneilanden
[nameSlugified] => britse-maagdeneilanden
[continentId] => 7
)
[34] => stdClass Object
(
[countryId] => 28
[isoCode] => bn
[name] => Brunei
[nameSlugified] => brunei
[continentId] => 2
)
[35] => stdClass Object
(
[countryId] => 29
[isoCode] => bg
[name] => Bulgarije
[nameSlugified] => bulgarije
[continentId] => 4
)
[36] => stdClass Object
(
[countryId] => 30
[isoCode] => bf
[name] => Burkina Faso
[nameSlugified] => burkina-faso
[continentId] => 1
)
[37] => stdClass Object
(
[countryId] => 31
[isoCode] => bi
[name] => Burundi
[nameSlugified] => burundi
[continentId] => 1
)
[38] => stdClass Object
(
[countryId] => 32
[isoCode] => kh
[name] => Cambodja
[nameSlugified] => cambodja
[continentId] => 2
)
[39] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[isoCode] => ca
[name] => Canada
[nameSlugified] => canada
[continentId] => 6
)
[40] => stdClass Object
(
[countryId] => 36
[isoCode] => ky
[name] => Cayman Eilanden
[nameSlugified] => cayman-eilanden
[continentId] => 3
)
[41] => stdClass Object
(
[countryId] => 37
[isoCode] => cf
[name] => Centraal Afrikaanse Republiek
[nameSlugified] => centraal-afrikaanse-republiek
[continentId] => 1
)
[42] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[isoCode] => cl
[name] => Chili
[nameSlugified] => chili
[continentId] => 9
)
[43] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[isoCode] => cn
[name] => China
[nameSlugified] => china
[continentId] => 2
)
[44] => stdClass Object
(
[countryId] => 42
[isoCode] => co
[name] => Colombia
[nameSlugified] => colombia
[continentId] => 9
)
[45] => stdClass Object
(
[countryId] => 231
[isoCode] => km
[name] => Comoros
[nameSlugified] => comoros
[continentId] => 7
)
[46] => stdClass Object
(
[countryId] => 43
[isoCode] => cg
[name] => Congo - Brazzaville
[nameSlugified] => congo-brazzaville
[continentId] => 1
)
[47] => stdClass Object
(
[countryId] => 44
[isoCode] => cd
[name] => Congo, Democratische Republiek v
[nameSlugified] => congo-democratische-republiek-v
[continentId] => 1
)
[48] => stdClass Object
(
[countryId] => 45
[isoCode] => ck
[name] => Cook Eilanden
[nameSlugified] => cook-eilanden
[continentId] => 7
)
[49] => stdClass Object
(
[countryId] => 46
[isoCode] => cr
[name] => Costa Rica
[nameSlugified] => costa-rica
[continentId] => 3
)
[50] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[isoCode] => cu
[name] => Cuba
[nameSlugified] => cuba
[continentId] => 3
)
[51] => stdClass Object
(
[countryId] => 251
[isoCode] => cw
[name] => Curaçao
[nameSlugified] => curacao
[continentId] => 9
)
[52] => stdClass Object
(
[countryId] => 48
[isoCode] => cy
[name] => Cyprus
[nameSlugified] => cyprus
[continentId] => 5
)
[53] => stdClass Object
(
[countryId] => 249
[isoCode] => gx
[name] => De ruimte
[nameSlugified] => de-ruimte
[continentId] => 0
)
[54] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[isoCode] => dk
[name] => Denemarken
[nameSlugified] => denemarken
[continentId] => 4
)
[55] => stdClass Object
(
[countryId] => 51
[isoCode] => dj
[name] => Djibouti
[nameSlugified] => djibouti
[continentId] => 1
)
[56] => stdClass Object
(
[countryId] => 52
[isoCode] => dm
[name] => Dominica
[nameSlugified] => dominica
[continentId] => 3
)
[57] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[isoCode] => do
[name] => Dominicaanse Republiek
[nameSlugified] => dominicaanse-republiek
[continentId] => 3
)
[58] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[isoCode] => de
[name] => Duitsland
[nameSlugified] => duitsland
[continentId] => 4
)
[59] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[isoCode] => ec
[name] => Ecuador
[nameSlugified] => ecuador
[continentId] => 9
)
[60] => stdClass Object
(
[countryId] => 55
[isoCode] => eg
[name] => Egypte
[nameSlugified] => egypte
[continentId] => 1
)
[61] => stdClass Object
(
[countryId] => 56
[isoCode] => sv
[name] => El Salvador
[nameSlugified] => el-salvador
[continentId] => 3
)
[62] => stdClass Object
(
[countryId] => 57
[isoCode] => gq
[name] => Equatoriaal Guinea
[nameSlugified] => equatoriaal-guinea
[continentId] => 1
)
[63] => stdClass Object
(
[countryId] => 58
[isoCode] => er
[name] => Eritrea
[nameSlugified] => eritrea
[continentId] => 1
)
[64] => stdClass Object
(
[countryId] => 59
[isoCode] => ee
[name] => Estland
[nameSlugified] => estland
[continentId] => 4
)
[65] => stdClass Object
(
[countryId] => 60
[isoCode] => et
[name] => Ethiopië
[nameSlugified] => ethiopie
[continentId] => 1
)
[66] => stdClass Object
(
[countryId] => 219
[isoCode] => fk
[name] => Falkland Eilanden
[nameSlugified] => falkland-eilanden
[continentId] => 9
)
[67] => stdClass Object
(
[countryId] => 61
[isoCode] => fo
[name] => Faroe eilanden
[nameSlugified] => faroe-eilanden
[continentId] => 4
)
[68] => stdClass Object
(
[countryId] => 62
[isoCode] => fj
[name] => Fiji
[nameSlugified] => fiji
[continentId] => 7
)
[69] => stdClass Object
(
[countryId] => 148
[isoCode] => ph
[name] => Filipijnen
[nameSlugified] => filipijnen
[continentId] => 2
)
[70] => stdClass Object
(
[countryId] => 63
[isoCode] => fi
[name] => Finland
[nameSlugified] => finland
[continentId] => 4
)
[71] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[isoCode] => fr
[name] => Frankrijk
[nameSlugified] => frankrijk
[continentId] => 4
)
[72] => stdClass Object
(
[countryId] => 65
[isoCode] => gf
[name] => Frans Guiana
[nameSlugified] => frans-guiana
[continentId] => 9
)
[73] => stdClass Object
(
[countryId] => 66
[isoCode] => pf
[name] => Frans Polynesië
[nameSlugified] => frans-polynesie
[continentId] => 7
)
[74] => stdClass Object
(
[countryId] => 67
[isoCode] => ga
[name] => Gabon
[nameSlugified] => gabon
[continentId] => 1
)
[75] => stdClass Object
(
[countryId] => 68
[isoCode] => gm
[name] => Gambia
[nameSlugified] => gambia
[continentId] => 1
)
[76] => stdClass Object
(
[countryId] => 69
[isoCode] => ge
[name] => Georgië
[nameSlugified] => georgie
[continentId] => 2
)
[77] => stdClass Object
(
[countryId] => 71
[isoCode] => gh
[name] => Ghana
[nameSlugified] => ghana
[continentId] => 1
)
[78] => stdClass Object
(
[countryId] => 72
[isoCode] => gi
[name] => Gibraltar
[nameSlugified] => gibraltar
[continentId] => 4
)
[79] => stdClass Object
(
[countryId] => 73
[isoCode] => gd
[name] => Granada
[nameSlugified] => granada
[continentId] => 4
)
[80] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[isoCode] => gr
[name] => Griekenland
[nameSlugified] => griekenland
[continentId] => 4
)
[81] => stdClass Object
(
[countryId] => 75
[isoCode] => gl
[name] => Groenland
[nameSlugified] => groenland
[continentId] => 4
)
[82] => stdClass Object
(
[countryId] => 76
[isoCode] => gp
[name] => Guadeloupe
[nameSlugified] => guadeloupe
[continentId] => 3
)
[83] => stdClass Object
(
[countryId] => 77
[isoCode] => gu
[name] => Guam
[nameSlugified] => guam
[continentId] => 7
)
[84] => stdClass Object
(
[countryId] => 78
[isoCode] => gt
[name] => Guatemala
[nameSlugified] => guatemala
[continentId] => 3
)
[85] => stdClass Object
(
[countryId] => 80
[isoCode] => gn
[name] => Guinea
[nameSlugified] => guinea
[continentId] => 1
)
[86] => stdClass Object
(
[countryId] => 79
[isoCode] => gw
[name] => Guinea-Bissau
[nameSlugified] => guinea-bissau
[continentId] => 1
)
[87] => stdClass Object
(
[countryId] => 81
[isoCode] => gy
[name] => Guyana
[nameSlugified] => guyana
[continentId] => 9
)
[88] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[isoCode] => ht
[name] => Haïti
[nameSlugified] => haiti
[continentId] => 3
)
[89] => stdClass Object
(
[countryId] => 248
[isoCode] => hi
[name] => Hawaï
[nameSlugified] => hawai
[continentId] => 6
)
[90] => stdClass Object
(
[countryId] => 228
[isoCode] => hm
[name] => Heard en Mc Donald Eilanden
[nameSlugified] => heard-en-mc-donald-eilanden
[continentId] => 7
)
[91] => stdClass Object
(
[countryId] => 83
[isoCode] => hn
[name] => Honduras
[nameSlugified] => honduras
[continentId] => 3
)
[92] => stdClass Object
(
[countryId] => 84
[isoCode] => hk
[name] => Hong Kong
[nameSlugified] => hong-kong
[continentId] => 2
)
[93] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[isoCode] => hu
[name] => Hongarije
[nameSlugified] => hongarije
[continentId] => 4
)
[94] => stdClass Object
(
[countryId] => 91
[isoCode] => ie
[name] => Ierland
[nameSlugified] => ierland
[continentId] => 4
)
[95] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[isoCode] => is
[name] => IJsland
[nameSlugified] => ijsland
[continentId] => 4
)
[96] => stdClass Object
(
[countryId] => 87
[isoCode] => in
[name] => India
[nameSlugified] => india
[continentId] => 2
)
[97] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[isoCode] => id
[name] => Indonesië
[nameSlugified] => indonesie
[continentId] => 2
)
[98] => stdClass Object
(
[countryId] => 90
[isoCode] => iq
[name] => Irak
[nameSlugified] => irak
[continentId] => 5
)
[99] => stdClass Object
(
[countryId] => 89
[isoCode] => ir
[name] => Iran
[nameSlugified] => iran
[continentId] => 5
)
[100] => stdClass Object
(
[countryId] => 92
[isoCode] => il
[name] => Israel
[nameSlugified] => israel
[continentId] => 5
)
[101] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[isoCode] => it
[name] => Italië
[nameSlugified] => italie
[continentId] => 4
)
[102] => stdClass Object
(
[countryId] => 94
[isoCode] => ci
[name] => Ivoorkust
[nameSlugified] => ivoorkust
[continentId] => 1
)
[103] => stdClass Object
(
[countryId] => 95
[isoCode] => jm
[name] => Jamaica
[nameSlugified] => jamaica
[continentId] => 3
)
[104] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[isoCode] => jp
[name] => Japan
[nameSlugified] => japan
[continentId] => 2
)
[105] => stdClass Object
(
[countryId] => 203
[isoCode] => ye
[name] => Jemen
[nameSlugified] => jemen
[continentId] => 5
)
[106] => stdClass Object
(
[countryId] => 97
[isoCode] => jo
[name] => Jordanië
[nameSlugified] => jordanie
[continentId] => 5
)
[107] => stdClass Object
(
[countryId] => 35
[isoCode] => cv
[name] => Kaap Verdië
[nameSlugified] => kaap-verdie
[continentId] => 3
)
[108] => stdClass Object
(
[countryId] => 33
[isoCode] => cm
[name] => Kameroen
[nameSlugified] => kameroen
[continentId] => 1
)
[109] => stdClass Object
(
[countryId] => 39
[isoCode] => cs
[name] => Kanaaleilanden
[nameSlugified] => kanaaleilanden
[continentId] => 4
)
[110] => stdClass Object
(
[countryId] => 98
[isoCode] => kz
[name] => Kazachstan
[nameSlugified] => kazachstan
[continentId] => 2
)
[111] => stdClass Object
(
[countryId] => 99
[isoCode] => ke
[name] => Kenia
[nameSlugified] => kenia
[continentId] => 1
)
[112] => stdClass Object
(
[countryId] => 227
[isoCode] => cx
[name] => Kerst Eiland
[nameSlugified] => kerst-eiland
[continentId] => 7
)
[113] => stdClass Object
(
[countryId] => 230
[isoCode] => ki
[name] => Kiribati
[nameSlugified] => kiribati
[continentId] => 7
)
[114] => stdClass Object
(
[countryId] => 100
[isoCode] => kw
[name] => Koeweit
[nameSlugified] => koeweit
[continentId] => 5
)
[115] => stdClass Object
(
[countryId] => 243
[isoCode] => kx
[name] => Kosovo
[nameSlugified] => kosovo
[continentId] => 4
)
[116] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[isoCode] => hr
[name] => Kroatië
[nameSlugified] => kroatie
[continentId] => 4
)
[117] => stdClass Object
(
[countryId] => 101
[isoCode] => kg
[name] => Kyrgizië
[nameSlugified] => kyrgizie
[continentId] => 2
)
[118] => stdClass Object
(
[countryId] => 102
[isoCode] => la
[name] => Laos
[nameSlugified] => laos
[continentId] => 2
)
[119] => stdClass Object
(
[countryId] => 105
[isoCode] => ls
[name] => Lesotho
[nameSlugified] => lesotho
[continentId] => 1
)
[120] => stdClass Object
(
[countryId] => 103
[isoCode] => lv
[name] => Letland
[nameSlugified] => letland
[continentId] => 4
)
[121] => stdClass Object
(
[countryId] => 104
[isoCode] => lb
[name] => Libanon
[nameSlugified] => libanon
[continentId] => 5
)
[122] => stdClass Object
(
[countryId] => 106
[isoCode] => lr
[name] => Liberië
[nameSlugified] => liberie
[continentId] => 1
)
[123] => stdClass Object
(
[countryId] => 107
[isoCode] => ly
[name] => Libië
[nameSlugified] => libie
[continentId] => 1
)
[124] => stdClass Object
(
[countryId] => 108
[isoCode] => li
[name] => Liechtenstein
[nameSlugified] => liechtenstein
[continentId] => 4
)
[125] => stdClass Object
(
[countryId] => 109
[isoCode] => lt
[name] => Litouwen
[nameSlugified] => litouwen
[continentId] => 4
)
[126] => stdClass Object
(
[countryId] => 110
[isoCode] => lu
[name] => Luxemburg
[nameSlugified] => luxemburg
[continentId] => 4
)
[127] => stdClass Object
(
[countryId] => 111
[isoCode] => mo
[name] => Macau
[nameSlugified] => macau
[continentId] => 2
)
[128] => stdClass Object
(
[countryId] => 112
[isoCode] => mk
[name] => Macedonië
[nameSlugified] => macedonie
[continentId] => 4
)
[129] => stdClass Object
(
[countryId] => 113
[isoCode] => mg
[name] => Madagascar
[nameSlugified] => madagascar
[continentId] => 1
)
[130] => stdClass Object
(
[countryId] => 114
[isoCode] => mw
[name] => Malawi
[nameSlugified] => malawi
[continentId] => 1
)
[131] => stdClass Object
(
[countryId] => 221
[isoCode] => mv
[name] => Malediven
[nameSlugified] => malediven
[continentId] => 2
)
[132] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[isoCode] => my
[name] => Maleisië
[nameSlugified] => maleisie
[continentId] => 2
)
[133] => stdClass Object
(
[countryId] => 116
[isoCode] => ml
[name] => Mali
[nameSlugified] => mali
[continentId] => 1
)
[134] => stdClass Object
(
[countryId] => 117
[isoCode] => mt
[name] => Malta
[nameSlugified] => malta
[continentId] => 4
)
[135] => stdClass Object
(
[countryId] => 128
[isoCode] => ma
[name] => Marokko
[nameSlugified] => marokko
[continentId] => 1
)
[136] => stdClass Object
(
[countryId] => 118
[isoCode] => mh
[name] => Marshall eilanden
[nameSlugified] => marshall-eilanden
[continentId] => 7
)
[137] => stdClass Object
(
[countryId] => 119
[isoCode] => mq
[name] => Martinique
[nameSlugified] => martinique
[continentId] => 3
)
[138] => stdClass Object
(
[countryId] => 120
[isoCode] => mr
[name] => Mauritanië
[nameSlugified] => mauritanie
[continentId] => 1
)
[139] => stdClass Object
(
[countryId] => 121
[isoCode] => mu
[name] => Mauritius
[nameSlugified] => mauritius
[continentId] => 3
)
[140] => stdClass Object
(
[countryId] => 241
[isoCode] => yt
[name] => Mayotte
[nameSlugified] => mayotte
[continentId] => 7
)
[141] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[isoCode] => mx
[name] => Mexico
[nameSlugified] => mexico
[continentId] => 6
)
[142] => stdClass Object
(
[countryId] => 123
[isoCode] => fm
[name] => Micronesië
[nameSlugified] => micronesie
[continentId] => 7
)
[143] => stdClass Object
(
[countryId] => 124
[isoCode] => md
[name] => Moldavië
[nameSlugified] => moldavie
[continentId] => 4
)
[144] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[isoCode] => mc
[name] => Monaco
[nameSlugified] => monaco
[continentId] => 4
)
[145] => stdClass Object
(
[countryId] => 126
[isoCode] => mn
[name] => Mongolië
[nameSlugified] => mongolie
[continentId] => 2
)
[146] => stdClass Object
(
[countryId] => 244
[isoCode] => me
[name] => Montenegro
[nameSlugified] => montenegro
[continentId] => 4
)
[147] => stdClass Object
(
[countryId] => 127
[isoCode] => ms
[name] => Montserat
[nameSlugified] => montserat
[continentId] => 9
)
[148] => stdClass Object
(
[countryId] => 129
[isoCode] => mz
[name] => Mozambique
[nameSlugified] => mozambique
[continentId] => 1
)
[149] => stdClass Object
(
[countryId] => 130
[isoCode] => mm
[name] => Myanmar
[nameSlugified] => myanmar
[continentId] => 2
)
[150] => stdClass Object
(
[countryId] => 131
[isoCode] => na
[name] => Namibië
[nameSlugified] => namibie
[continentId] => 1
)
[151] => stdClass Object
(
[countryId] => 233
[isoCode] => nr
[name] => Nauru
[nameSlugified] => nauru
[continentId] => 7
)
[152] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[isoCode] => nl
[name] => Nederland
[nameSlugified] => nederland
[continentId] => 4
)
[153] => stdClass Object
(
[countryId] => 133
[isoCode] => cw
[name] => Nederlandse Antillen
[nameSlugified] => nederlandse-antillen
[continentId] => 3
)
[154] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[isoCode] => np
[name] => Nepal
[nameSlugified] => nepal
[continentId] => 2
)
[155] => stdClass Object
(
[countryId] => 137
[isoCode] => ni
[name] => Nicaragua
[nameSlugified] => nicaragua
[continentId] => 3
)
[156] => stdClass Object
(
[countryId] => 135
[isoCode] => nc
[name] => Nieuw Caledonië
[nameSlugified] => nieuw-caledonie
[continentId] => 7
)
[157] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[isoCode] => nz
[name] => Nieuw Zeeland
[nameSlugified] => nieuw-zeeland
[continentId] => 7
)
[158] => stdClass Object
(
[countryId] => 138
[isoCode] => ne
[name] => Niger
[nameSlugified] => niger
[continentId] => 1
)
[159] => stdClass Object
(
[countryId] => 139
[isoCode] => ng
[name] => Nigeria
[nameSlugified] => nigeria
[continentId] => 1
)
[160] => stdClass Object
(
[countryId] => 234
[isoCode] => nu
[name] => Niue
[nameSlugified] => niue
[continentId] => 7
)
[161] => stdClass Object
(
[countryId] => 210
[isoCode] => kp
[name] => Noord-Korea
[nameSlugified] => noord-korea
[continentId] => 2
)
[162] => stdClass Object
(
[countryId] => 216
[isoCode] => nt
[name] => Noordpool
[nameSlugified] => noordpool
[continentId] => 4
)
[163] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[isoCode] => no
[name] => Noorwegen
[nameSlugified] => noorwegen
[continentId] => 4
)
[164] => stdClass Object
(
[countryId] => 232
[isoCode] => nf
[name] => Norfolk Eilanden
[nameSlugified] => norfolk-eilanden
[continentId] => 7
)
[165] => stdClass Object
(
[countryId] => 191
[isoCode] => ug
[name] => Oeganda
[nameSlugified] => oeganda
[continentId] => 1
)
[166] => stdClass Object
(
[countryId] => 192
[isoCode] => ua
[name] => Oekraïne
[nameSlugified] => oekraine
[continentId] => 4
)
[167] => stdClass Object
(
[countryId] => 197
[isoCode] => uz
[name] => Oezbekistan
[nameSlugified] => oezbekistan
[continentId] => 2
)
[168] => stdClass Object
(
[countryId] => 141
[isoCode] => om
[name] => Oman
[nameSlugified] => oman
[continentId] => 5
)
[169] => stdClass Object
(
[countryId] => 218
[isoCode] => tl
[name] => Oost Timor
[nameSlugified] => oost-timor
[continentId] => 2
)
[170] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[isoCode] => at
[name] => Oostenrijk
[nameSlugified] => oostenrijk
[continentId] => 4
)
[171] => stdClass Object
(
[countryId] => 246
[isoCode] => rn
[name] => Paaseiland
[nameSlugified] => paaseiland
[continentId] => 7
)
[172] => stdClass Object
(
[countryId] => 142
[isoCode] => pk
[name] => Pakistan
[nameSlugified] => pakistan
[continentId] => 2
)
[173] => stdClass Object
(
[countryId] => 143
[isoCode] => pw
[name] => Palau
[nameSlugified] => palau
[continentId] => 7
)
[174] => stdClass Object
(
[countryId] => 214
[isoCode] => ps
[name] => Palestina
[nameSlugified] => palestina
[continentId] => 5
)
[175] => stdClass Object
(
[countryId] => 144
[isoCode] => pa
[name] => Panama
[nameSlugified] => panama
[continentId] => 3
)
[176] => stdClass Object
(
[countryId] => 145
[isoCode] => pg
[name] => Papua Nieuw Guinea
[nameSlugified] => papua-nieuw-guinea
[continentId] => 7
)
[177] => stdClass Object
(
[countryId] => 146
[isoCode] => py
[name] => Paraguay
[nameSlugified] => paraguay
[continentId] => 9
)
[178] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[isoCode] => pe
[name] => Peru
[nameSlugified] => peru
[continentId] => 9
)
[179] => stdClass Object
(
[countryId] => 236
[isoCode] => pn
[name] => Pitcairn
[nameSlugified] => pitcairn
[continentId] => 7
)
[180] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[isoCode] => pl
[name] => Polen
[nameSlugified] => polen
[continentId] => 4
)
[181] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[isoCode] => pt
[name] => Portugal
[nameSlugified] => portugal
[continentId] => 4
)
[182] => stdClass Object
(
[countryId] => 151
[isoCode] => pr
[name] => Puerto Rico
[nameSlugified] => puerto-rico
[continentId] => 3
)
[183] => stdClass Object
(
[countryId] => 152
[isoCode] => qa
[name] => Qatar
[nameSlugified] => qatar
[continentId] => 5
)
[184] => stdClass Object
(
[countryId] => 999
[isoCode] => rr
[name] => reisinspiratie
[nameSlugified] => reisinspiratie
[continentId] => 4
)
[185] => stdClass Object
(
[countryId] => 153
[isoCode] => re
[name] => Réunion
[nameSlugified] => reunion
[continentId] => 1
)
[186] => stdClass Object
(
[countryId] => 154
[isoCode] => ro
[name] => Roemenië
[nameSlugified] => roemenie
[continentId] => 4
)
[187] => stdClass Object
(
[countryId] => 155
[isoCode] => ru
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[continentId] => 4
)
[188] => stdClass Object
(
[countryId] => 156
[isoCode] => rw
[name] => Rwanda
[nameSlugified] => rwanda
[continentId] => 1
)
[189] => stdClass Object
(
[countryId] => 157
[isoCode] => mp
[name] => Saipan
[nameSlugified] => saipan
[continentId] => 7
)
[190] => stdClass Object
(
[countryId] => 222
[isoCode] => ws
[name] => Samoa
[nameSlugified] => samoa
[continentId] => 7
)
[191] => stdClass Object
(
[countryId] => 158
[isoCode] => sm
[name] => San Marino
[nameSlugified] => san-marino
[continentId] => 4
)
[192] => stdClass Object
(
[countryId] => 239
[isoCode] => st
[name] => Sao Tome en Principe
[nameSlugified] => sao-tome-en-principe
[continentId] => 1
)
[193] => stdClass Object
(
[countryId] => 159
[isoCode] => sa
[name] => Saudi Arabië
[nameSlugified] => saudi-arabie
[continentId] => 5
)
[194] => stdClass Object
(
[countryId] => 160
[isoCode] => sn
[name] => Senegal
[nameSlugified] => senegal
[continentId] => 1
)
[195] => stdClass Object
(
[countryId] => 247
[isoCode] => rs
[name] => Servië
[nameSlugified] => servie
[continentId] => 4
)
[196] => stdClass Object
(
[countryId] => 207
[isoCode] => yu
[name] => Servie en Montenegro
[nameSlugified] => servie-en-montenegro
[continentId] => 4
)
[197] => stdClass Object
(
[countryId] => 161
[isoCode] => sc
[name] => Seychellen
[nameSlugified] => seychellen
[continentId] => 1
)
[198] => stdClass Object
(
[countryId] => 162
[isoCode] => sl
[name] => Sierra Leone
[nameSlugified] => sierra-leone
[continentId] => 1
)
[199] => stdClass Object
(
[countryId] => 163
[isoCode] => sg
[name] => Singapore
[nameSlugified] => singapore
[continentId] => 2
)
[200] => stdClass Object
(
[countryId] => 238
[isoCode] => sh
[name] => Sint Helena
[nameSlugified] => sint-helena
[continentId] => 7
)
[201] => stdClass Object
(
[countryId] => 253
[isoCode] => cx
[name] => Sint Maarten
[nameSlugified] => sint-maarten
[continentId] => 3
)
[202] => stdClass Object
(
[countryId] => 235
[isoCode] => pm
[name] => Sint Pierre en Miquelon
[nameSlugified] => sint-pierre-en-miquelon
[continentId] => 7
)
[203] => stdClass Object
(
[countryId] => 165
[isoCode] => si
[name] => Slovenië
[nameSlugified] => slovenie
[continentId] => 4
)
[204] => stdClass Object
(
[countryId] => 164
[isoCode] => sk
[name] => Slowaakse Republiek
[nameSlugified] => slowaakse-republiek
[continentId] => 4
)
[205] => stdClass Object
(
[countryId] => 175
[isoCode] => sd
[name] => Soedan
[nameSlugified] => soedan
[continentId] => 1
)
[206] => stdClass Object
(
[countryId] => 237
[isoCode] => sb
[name] => Solomon Eilanden
[nameSlugified] => solomon-eilanden
[continentId] => 7
)
[207] => stdClass Object
(
[countryId] => 166
[isoCode] => so
[name] => Somalië
[nameSlugified] => somalie
[continentId] => 1
)
[208] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => South Sudan
[nameSlugified] => south-sudan
[continentId] => 1
)
[209] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[isoCode] => es
[name] => Spanje
[nameSlugified] => spanje
[continentId] => 4
)
[210] => stdClass Object
(
[countryId] => 211
[isoCode] => sj
[name] => Spitsbergen
[nameSlugified] => spitsbergen
[continentId] => 4
)
[211] => stdClass Object
(
[countryId] => 170
[isoCode] => lk
[name] => Sri Lanka
[nameSlugified] => sri-lanka
[continentId] => 2
)
[212] => stdClass Object
(
[countryId] => 172
[isoCode] => kn
[name] => St. Kitts and Nevis
[nameSlugified] => st-kitts-and-nevis
[continentId] => 3
)
[213] => stdClass Object
(
[countryId] => 173
[isoCode] => lc
[name] => St. Lucia
[nameSlugified] => st-lucia
[continentId] => 3
)
[214] => stdClass Object
(
[countryId] => 174
[isoCode] => vc
[name] => St. Vincent
[nameSlugified] => st-vincent
[continentId] => 3
)
[215] => stdClass Object
(
[countryId] => 176
[isoCode] => sr
[name] => Suriname
[nameSlugified] => suriname
[continentId] => 9
)
[216] => stdClass Object
(
[countryId] => 177
[isoCode] => sz
[name] => Swaziland
[nameSlugified] => swaziland
[continentId] => 1
)
[217] => stdClass Object
(
[countryId] => 180
[isoCode] => sy
[name] => Syrië
[nameSlugified] => syrie
[continentId] => 5
)
[218] => stdClass Object
(
[countryId] => 181
[isoCode] => tw
[name] => Taiwan
[nameSlugified] => taiwan
[continentId] => 2
)
[219] => stdClass Object
(
[countryId] => 213
[isoCode] => tj
[name] => Tajikistan
[nameSlugified] => tajikistan
[continentId] => 2
)
[220] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[isoCode] => tz
[name] => Tanzania
[nameSlugified] => tanzania
[continentId] => 1
)
[221] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[isoCode] => th
[name] => Thailand
[nameSlugified] => thailand
[continentId] => 2
)
[222] => stdClass Object
(
[countryId] => 220
[isoCode] => tb
[name] => Tibet
[nameSlugified] => tibet
[continentId] => 2
)
[223] => stdClass Object
(
[countryId] => 184
[isoCode] => tg
[name] => Togo
[nameSlugified] => togo
[continentId] => 1
)
[224] => stdClass Object
(
[countryId] => 240
[isoCode] => tk
[name] => Tokelau
[nameSlugified] => tokelau
[continentId] => 7
)
[225] => stdClass Object
(
[countryId] => 223
[isoCode] => to
[name] => Tonga
[nameSlugified] => tonga
[continentId] => 7
)
[226] => stdClass Object
(
[countryId] => 185
[isoCode] => tt
[name] => Trinidad en Tobago
[nameSlugified] => trinidad-en-tobago
[continentId] => 3
)
[227] => stdClass Object
(
[countryId] => 38
[isoCode] => td
[name] => Tsjaad
[nameSlugified] => tsjaad
[continentId] => 1
)
[228] => stdClass Object
(
[countryId] => 49
[isoCode] => cz
[name] => Tsjechische Republiek
[nameSlugified] => tsjechische-republiek
[continentId] => 4
)
[229] => stdClass Object
(
[countryId] => 186
[isoCode] => tn
[name] => Tunesië
[nameSlugified] => tunesie
[continentId] => 1
)
[230] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[isoCode] => tr
[name] => Turkije
[nameSlugified] => turkije
[continentId] => 5
)
[231] => stdClass Object
(
[countryId] => 188
[isoCode] => tm
[name] => Turkmenistan
[nameSlugified] => turkmenistan
[continentId] => 2
)
[232] => stdClass Object
(
[countryId] => 189
[isoCode] => tc
[name] => Turkse en Caicos Eilanden
[nameSlugified] => turkse-en-caicos-eilanden
[continentId] => 3
)
[233] => stdClass Object
(
[countryId] => 245
[isoCode] => tv
[name] => Tuvalu
[nameSlugified] => tuvalu
[continentId] => 7
)
[234] => stdClass Object
(
[countryId] => 195
[isoCode] => uy
[name] => Uruguay
[nameSlugified] => uruguay
[continentId] => 9
)
[235] => stdClass Object
(
[countryId] => 198
[isoCode] => vu
[name] => Vanuatu
[nameSlugified] => vanuatu
[continentId] => 7
)
[236] => stdClass Object
(
[countryId] => 199
[isoCode] => va
[name] => Vaticaanstad
[nameSlugified] => vaticaanstad
[continentId] => 4
)
[237] => stdClass Object
(
[countryId] => 200
[isoCode] => ve
[name] => Venezuela
[nameSlugified] => venezuela
[continentId] => 9
)
[238] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[isoCode] => gb
[name] => Verenigd Koninkrijk
[nameSlugified] => verenigd-koninkrijk
[continentId] => 4
)
[239] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[isoCode] => ae
[name] => Verenigde Arabische Emiraten
[nameSlugified] => verenigde-arabische-emiraten
[continentId] => 5
)
[240] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[isoCode] => us
[name] => Verenigde Staten
[nameSlugified] => verenigde-staten
[continentId] => 6
)
[241] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[isoCode] => vn
[name] => Vietnam
[nameSlugified] => vietnam
[continentId] => 2
)
[242] => stdClass Object
(
[countryId] => 202
[isoCode] => wf
[name] => Wallis & Futuna
[nameSlugified] => wallis-futuna
[continentId] => 7
)
[243] => stdClass Object
(
[countryId] => 215
[isoCode] => eh
[name] => Westelijke Sahara
[nameSlugified] => westelijke-sahara
[continentId] => 1
)
[244] => stdClass Object
(
[countryId] => 18
[isoCode] => by
[name] => Wit-Rusland
[nameSlugified] => wit-rusland
[continentId] => 4
)
[245] => stdClass Object
(
[countryId] => 204
[isoCode] => zm
[name] => Zambia
[nameSlugified] => zambia
[continentId] => 1
)
[246] => stdClass Object
(
[countryId] => 205
[isoCode] => zw
[name] => Zimbabwe
[nameSlugified] => zimbabwe
[continentId] => 1
)
[247] => stdClass Object
(
[countryId] => 171
[isoCode] => gs
[name] => Zuid Georgia
[nameSlugified] => zuid-georgia
[continentId] => 3
)
[248] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => Zuid Sudan
[nameSlugified] => zuid-sudan
[continentId] => 1
)
[249] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[isoCode] => za
[name] => Zuid-Afrika
[nameSlugified] => zuid-afrika
[continentId] => 1
)
[250] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[isoCode] => kr
[name] => Zuid-Korea
[nameSlugified] => zuid-korea
[continentId] => 2
)
[251] => stdClass Object
(
[countryId] => 178
[isoCode] => se
[name] => Zweden
[nameSlugified] => zweden
[continentId] => 4
)
[252] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[isoCode] => ch
[name] => Zwitserland
[nameSlugified] => zwitserland
[continentId] => 4
)
)
[portalTicker] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[userId] => 59208
[username] => annemiekkamphuis
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 6
[currentContinentName] => Noord-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => noord-amerika
[currentCountryNameSlugified] => verenigde-staten
[currentCountryName] => Verenigde Staten
[currentCountryIsoCode] => us
[currentCountryId] => 196
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[countryName] => Bahama's
[countryIsoCode] => bs
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[countryName] => Mexico
[countryIsoCode] => mx
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[countryName] => Japan
[countryIsoCode] => jp
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[countryName] => Aruba
[countryIsoCode] => aw
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[countryName] => Duitsland
[countryIsoCode] => de
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[countryName] => Zwitserland
[countryIsoCode] => ch
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[countryName] => Amerikaanse maagdeneilanden
[countryIsoCode] => vi
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[countryName] => Zuid-Korea
[countryIsoCode] => kr
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[countryName] => Verenigde Arabische Emiraten
[countryIsoCode] => ae
[continentId] => 5
[continentName] => Midden Oosten
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[countryName] => Italië
[countryIsoCode] => it
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[countryName] => Verenigd Koninkrijk
[countryIsoCode] => gb
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[countryName] => Canada
[countryIsoCode] => ca
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[countryName] => Monaco
[countryIsoCode] => mc
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[countryName] => China
[countryIsoCode] => cn
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[countryName] => Australië
[countryIsoCode] => au
[continentId] => 7
[continentName] => Oceanië
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[countryName] => Nieuw Zeeland
[countryIsoCode] => nz
[continentId] => 7
[continentName] => Oceanië
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] => Annemiek Kamphuis
[firstName] => Annemiek
[reportsCount] => 464
[travelsCount] => 1
)
[1] => stdClass Object
(
[userId] => 298176
[username] => flyingtothewest
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/176_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/176_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 6
[currentContinentName] => Noord-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => noord-amerika
[currentCountryNameSlugified] => verenigde-staten
[currentCountryName] => Verenigde Staten
[currentCountryIsoCode] => us
[currentCountryId] => 196
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[countryName] => IJsland
[countryIsoCode] => is
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[countryName] => Zuid-Afrika
[countryIsoCode] => za
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[countryName] => Hongarije
[countryIsoCode] => hu
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[countryName] => Vietnam
[countryIsoCode] => vn
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[countryName] => Verenigd Koninkrijk
[countryIsoCode] => gb
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 17
[countryName] => Barbados
[countryIsoCode] => bb
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 172
[countryName] => St. Kitts and Nevis
[countryIsoCode] => kn
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 7
[countryName] => Antigua
[countryIsoCode] => ag
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 52
[countryName] => Dominica
[countryIsoCode] => dm
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 119
[countryName] => Martinique
[countryIsoCode] => mq
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
)
[name] => Ingrid Vogels
[firstName] => Ingrid
[reportsCount] => 223
[travelsCount] => 21
)
[2] => stdClass Object
(
[userId] => 442264
[username] => inekesreizen
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_50x50.jpg
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_105x105.jpg
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => nederland
[currentCountryName] => Nederland
[currentCountryIsoCode] => nl
[currentCountryId] => 134
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[countryName] => Duitsland
[countryIsoCode] => de
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[countryName] => Kroatië
[countryIsoCode] => hr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[countryName] => Canada
[countryIsoCode] => ca
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[name] =>
[firstName] =>
[reportsCount] => 50
[travelsCount] => 2
)
[3] => stdClass Object
(
[userId] => 464047
[username] => usniniasen
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_50x50.jpg
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_105x105.jpg
[currentContinentId] => 6
[currentContinentName] => Noord-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => noord-amerika
[currentCountryNameSlugified] => verenigde-staten
[currentCountryName] => Verenigde Staten
[currentCountryIsoCode] => us
[currentCountryId] => 196
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[name] =>
[firstName] =>
[reportsCount] => 7
[travelsCount] => 1
)
)
[latestNews] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[newsId] => 137
[date] => 2026-02-10
[title] => Praktische tips voor een ontspannen autoreis
[text] =>
Met de auto op reis gaan blijft één van de fijnste manieren om vrijheid te voelen. Je bepaalt zelf je tempo, je route en je stops. Geen wachtrijen, geen bagagelimieten, geen vaste schema’s. Maar die vrijheid werkt alleen echt als je je reis goed aanpakt. Zonder voorbereiding wordt een roadtrip al snel vermoeiend in plaats van ontspannend. Met de juiste mindset en een paar slimme keuzes maak je van elke rit een onvergetelijke ervaring.
Veel stress ontstaat al vóór vertrek. Te veel kilometers per dag, te weinig rustmomenten en te hoge verwachtingen.
Probeer je reisdagen niet voller te proppen dan nodig. Vier tot zes uur rijden per dag is voor de meeste mensen meer dan genoeg. Zo hou je tijd over om onderweg te stoppen, iets te eten, een wandeling te maken of gewoon even niets te doen.
Plan je grote lijnen, maar laat ruimte voor spontaniteit. Soms is het net die onverwachte afslag die je bij het mooiste uitzicht brengt.
Op lange ritten merk je snel wat echt telt: een goede zithouding, weinig rijgeluid en een stabiel gevoel op de weg. Niet hoe snel je gaat, maar hoe ontspannen je aankomt.
Elektrisch rijden op vakantie klinkt voor sommigen nog spannend, maar in de praktijk valt het goed mee.
Bovendien ontdek je onderweg vaak leuke plekken bij laadstations: parkjes, cafés, kleine dorpen waar je anders gewoon voorbij zou rijden.
Het kost je tien minuten en kan uren stress besparen.
Wie nog op zoek is naar een betrouwbare auto, vindt vandaag veel opties online. Zo is Touring CarSelect een platform waar je rustig kunt kijken naar recente tweedehandswagens met garantie, zonder de typische showroomdruk. Dat is handig als je zonder zorgen wil vertrekken.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => praktische-tips-voor-een-ontspannen-autoreis
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/137/137_1.jpg
)
[1] => stdClass Object
(
[newsId] => 135
[date] => 2026-01-28
[title] => Van droom naar bezit: hoe je verantwoord een boot of tweede huis koopt
[text] =>
Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens iets te huren of in een druk hotel te zitten. Maar voordat je die stap zet, is het slim om eerst goed na te denken.
Een eigen boot of vakantiehuis heeft veel aantrekkingskracht: het is jouw eigen plek om tot rust te komen, weg van dagelijkse beslommeringen. Je bepaalt zelf wanneer je gaat, met wie, en hoe lang je blijft. Voor veel reizigers voelt het als een rustpunt.
Tegelijkertijd is bezit geen vanzelfsprekendheid: het brengt verplichtingen en kosten mee die je niet moet onderschatten. Een vakantiehuis of boot is geen hotel of huurwoning. Je bent verantwoordelijk voor onderhoud, stalling, verzekering en alle bijkomende lasten. Denk bijvoorbeeld aan onvoorziene uitgaven voor reparaties, extra kosten bij verhuur of seizoensgebonden beperkingen die het gebruik beïnvloeden.
Of je nu kiest voor een boot of vakantiehuis: de locatie bepaalt veel. Hoe ver is het van je ‘thuis’? Hoe vaak ga je echt? Als je slechts één of twee weekenden per jaar kunt gaan, is het de vraag of de investering de moeite waard is.
De meeste experts raden aan om vóór aankoop te huren of te logeren op een vergelijkbare plek, om te ervaren of het écht bij je past.
Bij een vakantiehuis moet je ook uitzoeken wat de lokale regels zijn. In Nederland is permanente bewoning van een recreatiewoning bijvoorbeeld niet altijd toegestaan.
Ook kan de omgeving of het seizoen invloed hebben op het gebruiksgemak. Bij een boot spelen zaken als vaargebied, ligplaatsen en bereikbaarheid een rol.
De koopprijs is vaak nog maar het begin. Denk aan overdrachtsbelasting, notariskosten en soms advieskosten. Daarna komen de vaste lasten: energie, belastingen, verzekeringen, onderhoud en eventuele park- of ligplaatskosten.
Winterstalling en antifoulingPeriodiek motoronderhoud en keuringBrandstof, waterkaarten, havengeldenEen recreatiewoning vraagt om structureel onderhoud van zowel binnen- als buitenzijde, denk aan schilderwerk, dakonderhoud, cv-installaties of tuinbeheer. Vergeet ook niet de kosten voor schoonmaak bij verhuur of een lokale beheerder.
Kostenvoorbeeld
Reken voor een bescheiden vakantiewoning op €3.000–€6.000 vaste lasten per jaar. Voor een middelgrote boot al snel €2.500–€4.000, afhankelijk van gebruik en stalling.
Wat past beter bij jou: boot of vakantiehuis?
Een boot biedt ultieme flexibiliteit. Je kunt meerdere locaties aandoen, je ‘verplaatst’ je vakantieplek als het ware. Dat is perfect voor mensen die houden van avontuur op het water en zich makkelijk kunnen aanpassen. Tegelijkertijd vraagt een boot intensief onderhoud, en zijn de jaarlijkse kosten vaak hoger dan verwacht. Zeker als je er niet zelf veel aan doet.
Een vakantiehuis is stabieler qua investering. Je kiest voor een vaste plek die je naar eigen smaak kunt inrichten en verbeteren. Bovendien kun je het huis mogelijk (deels) verhuren als je er zelf niet bent. De keerzijde: minder mobiliteit, en ook hier zijn er terugkerende kosten die vaak onderschat worden.
Let op: De waardeontwikkeling van een vakantiehuis kan aantrekkelijk zijn, maar dit is sterk afhankelijk van locatie, onderhoud en regelgeving.
Een slimme investering bescherm je met een goede verzekering
Welke keuze je ook maakt, je koopt geen luxeproduct maar een bezit met waarde. En waarde vraagt om bescherming. Het risico op schade door brand, storm, inbraak of ongelukjes is niet te vermijden maar je kunt je er wel goed tegen wapenen.
Daarom is het verstandig om je vanaf het begin goed te laten adviseren over passende verzekeringen. Eerdmans is verzekeringsspecialist voor recreatie die precies weet wat belangrijk is bij het verzekeren van een boot of vakantiehuis. Denk aan dekking voor schade, aansprakelijkheid, inboedel of milieuschade.
Wat als je droom verandert?
Een boot of vakantiehuis koop je vaak met het idee om er jarenlang van te genieten. Maar levens veranderen. Misschien gebruik je het minder dan gedacht, wil je overstappen op een ander type vaartuig of woning, of komt er een moment dat je de investering liever liquide maakt. Dan is het goed om een plan B te hebben.
- Restwaarde en marktvraag: Boten schrijven doorgaans sneller af dan recreatiewoningen. Een goed onderhouden huis op een gewilde locatie kan zijn waarde behouden of zelfs stijgen, zeker bij schaarste.
- Verkoopproces: Bij een vakantiehuis moet je denken aan een verkoopmakelaar, juridische afhandeling (zeker in het buitenland), en eventueel het afkopen van erfpacht of parkcontracten. Voor een boot: registratie, keuring en mogelijk btw-status.
- Verhuren als tussenstap: Als verkoop nog geen optie is, kun je overwegen om (tijdelijk) te verhuren om kosten te dekken. Let dan wel op extra regels, vergunningen en verzekeringseisen.
Tip: Bepaal bij aankoop al wat je ideale gebruikstermijn is. Zo kun je tijdig inspelen op veranderingen en voorkom je dat het bezit een last wordt.
Maak van jouw droom een doordacht plan
Een eigen boot of vakantiehuis kopen is fantastisch. Het kan jouw reislust en behoefte aan vrijheid vervullen. Maar de droom wordt pas echt duurzaam als je realistisch bent over kosten, tijd, onderhoud en verzekeringen.
Neem de tijd om te rekenen, plannen en vergelijken. Kijk of de investering bij je levensstijl past, en maak gebruik van de juiste expertise. Zo wordt je vakantiedroom geen zorgenpost, maar een plek waar je jaar na jaar van kunt genieten.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => van-droom-naar-bezit-hoe-je-verantwoord-een-boot-of-tweede-huis-koopt
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/135/135_1.jpg
)
[2] => stdClass Object
(
[newsId] => 136
[date] => 2025-12-30
[title] => Vrijheid onderweg begint met overzicht
[text] => De paradox van vrijheid
Reizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je nodig hebt en hoe je keuzes maakt, wordt reizen pas echt zorgeloos. Dat geldt voor alles onderweg: je route, je bagage, je geld en zelfs de manier waarop je met technologie omgaat. In een wereld waarin innovatie snel vooruitgaat draait vrijheid steeds meer om inzicht.
De voorbereiding als fundament
Spontaan reizen klinkt romantisch, maar zelfs de meest vrije avonturier plant bewust. Een goede voorbereiding betekent niet dat je alles vastlegt, maar dat je ruimte creëert voor improvisatie. Door inzicht te hebben in je budget, je documenten en je route, kun je met vertrouwen loslaten. Overzicht is geen beperking, maar een hulpmiddel. Het maakt dat je keuzes kunt maken zonder stress, omdat je weet wat je achterlaat en waar je naartoe wilt.
Rust in plaats van controle
Overzicht geeft rust. Niet omdat alles voorspelbaar wordt, maar omdat je beter weet hoe je kunt omgaan met het onverwachte. Een gemiste trein, een omweg of een vertraging voelt minder zwaar als je grip houdt op het geheel.
Digitale vrijheid onderweg
Reizen anno nu is digitaal. Van tickets tot navigatie, van reserveringen tot communicatie: bijna alles gebeurt online. Dat brengt gemak, maar ook verantwoordelijkheid. De moderne reiziger kiest bewust hoe hij technologie gebruikt. Digitale innovaties laten zien hoe transparantie en flexibiliteit hand in hand kunnen gaan. Ze helpen ons niet om méér vast te leggen, maar om slimmer te plannen.
Balans tussen plannen en genieten
De kunst van reizen is weten wanneer je moet plannen en wanneer je moet loslaten. Te veel voorbereiding kan spontaniteit doden, maar te weinig overzicht zorgt voor onrust. De balans ligt ergens in het midden. Door vooraf te bedenken wat belangrijk is, of dat nu je budget, vervoer of gezondheid is, maak je ruimte om onderweg te genieten.
Een reis zonder zorgen is een reis met aandacht
Vrijheid is niet hetzelfde als impulsiviteit. Wie met aandacht reist, ziet meer, voelt meer en beleeft meer. Overzicht helpt om dat bewustzijn vast te houden, ook in een wereld vol prikkels en keuzes.
Slim omgaan met middelen
Wie reist, weet dat geld niet alleen een praktisch hulpmiddel is, maar ook invloed heeft op rust en vrijheid. Een overzicht van wat je hebt en wat je uitgeeft voorkomt onnodige stress. Door bewust te kiezen hoe je je middelen beheert, digitaal of contant, houd je de regie. Ook nieuwe vormen van technologie, zoals ethereum, maken het makkelijker om inzicht te krijgen in waarde, transacties en mogelijkheden, waar ter wereld je ook bent.
Vrijheid is weten wat genoeg is
Een van de mooiste lessen van reizen is leren wat je écht nodig hebt. Vaak blijkt dat veel minder te zijn dan je denkt. Overzicht helpt om dat te ontdekken. Niet alleen in spullen, maar ook in keuzes. Wanneer je weet wat belangrijk is, kun je de rest loslaten. Dat geldt voor bagage, maar ook voor verwachtingen.
Inzicht als kompas
Inzicht vervangt geen avontuur, maar maakt het dieper. Het helpt je bewuster te reizen en beter te begrijpen wat je onderweg zoekt. Of het nu gaat om een lange roadtrip, een wereldreis of een weekend in eigen land: inzicht is je kompas. Het laat zien waar je vandaan komt, waar je nu bent en waar je naartoe wilt.
Vrijheid door bewust leven
Vrijheid onderweg is meer dan bewegen, het is leven met intentie. Wie bewust reist, kiest niet voor het drukste schema, maar voor het rijkste moment. Overzicht maakt dat mogelijk. In een tijd waarin reizen, technologie en financiën steeds meer met elkaar verweven zijn, wordt inzicht de sleutel tot rust. Ethereum is daar een mooi symbool van: een systeem dat draait om transparantie en autonomie, net als reizen zelf. Want echte vrijheid is niet weglopen van structuur, maar het bewust kiezen van richting.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => vrijheid-onderweg-begint-met-overzicht
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/136/136_1.jpg
)
)
[topCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[continentId] => 6
[countryId] => 196
[reportCount] => 31
[pictureCount] => 65535
[position] => 1
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => US
[continentName] => Noord-Amerika
)
[1] => stdClass Object
(
[continentId] => 6
[countryId] => 122
[reportCount] => 2
[pictureCount] => 43090
[position] => 2
[countryName] => Mexico
[countryIsoCode] => MX
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
[countryPopulation] => 0
[countrySurface] => 0
[capitalCityLongitude] => 0.000000
[capitalCitylatitude] => 0.000000
[portalReports] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[45] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109147
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-16
[photoRevision] => 0
[title] => De eerste kennismaking met Augustana University ..
[message] => We hebben vannacht, nadat we gisterenavond laat of beter gezegd vanmorgen vroeg in bed zijn gekomen, alle 3 goed en aan 1 stuk door geslapen. Roel wordt als 1e wakker en al snel volgen Ylva en ikzelf. Kijkend op de klok lijkt het alsof we een gat in de dag hebben geslapen, het is immers al 08.30u (l.t.), maar uiteindelijk was het toch maar een nachtje van 7 uurtjes. Als we de gordijnen openen zien we dat we deze keer echt ‘a beautiful vieuw’ hebben en zien we ook meteen een beetje van de omgeving waarbij ons meteen opvalt dat het hier een stuk rustiger is als waar we vandaan komen.
Nadat we ons gewassen en aangekleed hebben, gaan we naar beneden voor het ontbijt. De ontbijtzaal is klein en knus dat hadden we gisteravond al snel gezien, maar als we binnenkomen hebben we even het idee dat we verkeerd zijn. Er zit n.l een hele groep bejaarden gezellig te keuvelen en dat in combinatie met de entourage doet ons even denken dat we in een bejaardenhuis terecht zijn gekomen. We zoeken ons een plekje en als we nog niet goed en wel zitten, komt de ‘cheffin ontbijt’ (ook hoog bejaard) naar ons toe om uit te leggen hoe alles werkt. Alsof dat zo ingewikkeld is als het assortiment heel beperkt is waaruit gekozen kan worden. Daarna neemt ze weer plaats op haar krukje en houdt ze alles als een havik in de gaten. En als er iemand nieuw binnenkomt of je staat even te kijken omdat je toch twijfelt over wat te kiezen, staat ze meteen naast je en voorziet je van (ongevraagd) advies of uitleg. Verder valt het ons op dat hier een heel ander slag mensen is dan in NY en we vinden het soms moeilijk om te beoordelen of het nu toeristen zijn of mensen die hier voor hun werk verblijven. Ook zien we koppeltjes waarvan we denken “hoe hebben die elkaar gevonden” en komt ons meisje voor zichzelf tot de conclusie dat er nog hoop voor haar is.
Na het ontbijt gaan we terug naar onze kamer en merken we dat we eigenlijk alweer moe zijn. We besluiten dan ook om terug op bed te gaan liggen en kijken wat er gebeurt. Vallen we terug in slaap dan is dat prima en vallen we niet terug in slaap dan staan we op en gaan we op pad. Het 1ste is het geval, we vallen alle 3 weer als een blok in slaap en het is na 12.00u (l.t.) als we terug wakker schieten. “Ow … we waren precies heel moe als we nog zolang hebben geslapen”. Gelukkig hebben we vandaag geen strak programma en dus hoeven we ons niet schuldig te voelen. Nog steeds niet helemaal fit / uitgeslapen besluiten we toch dat het tijd is om op te staan want anders liggen we, als we niet uitkijken de hele dag in bed. En dat kan ook weer niet want om 15.00U (l.t.) wordt Ylva voor de 1e keer op de universiteit verwacht en voor de tijd willen we toch al een beetje van de omgeving hebben verkend.
Het is uiteindelijk 13.20u (l.t.) als we in de auto stappen en op verkenning gaan in en rond Sioux Falls. Al snel trekken we de conclusie dat het hier veel weg heeft van ons geliefde Dilsen. Het is rustig en de omgeving komt “liefelijk” op ons over. We kiezen ervoor om de ring te nemen. Eerst rijden we oostelijk via 10th street, om vervolgens zuidelijk te rijden via Cliff Avenues, dan via 33th West, dan even south via de 115 om vervolgens via 37th street naar het ‘Mall District’ te rijden. Deze rit geeft ons een duidelijk beeld van Sioux Falls en de eerste indrukken zijn goed. Er hangt, zoals in de reisgidsen omschreven wordt, een relaxte sfeer en het gaat hier allemaal gewoonweg iets langzamer.Je voelt je echt op de boerenbuiten.
Vanuit het Mall district rijden we richting de Augustana University. Onderweg stoppen we nog even voor een bakkie en iets lekkers bij ‘Baggle Boy”. Een lokaal tentje vlak bij de Universiteit waar ze heerlijk versgebakken baggles met beleg verkopen. Maar we hebben geen honger, alleen maar lekkere honger en dus gaan we voor 2 heerlijke muffins met carotcake smaak en een andere plaatselijke delicatesse die lijkt op een kersenflap.
Als hetons heeft gesmaakt, stappen we terug in de auto en rijden we het laatste stukje richting de Universiteit. En op dat moment komen bij ons alle 3 emoties naar boven. Hier zal ons meisje als alles goed gaat de Komende 4 jaar vertoeven en zich verder ontwikkelen. Het Universiteitscomplex ziet er op het eerste oog prachtig uit. De gebouwen, de sportcomplexen en het terrein waar dit alles is gehuisvestigd ligt er perfect bij. Het maakt echt indruk op ons en we merken dat het Ylva een goede vibe geeft. We parkeren onze auto en gaan opzoek naar het administratie-gebouw. Dit is even zoeken op dit grote complex en dus besluiten we een ouder koppel dat ons tegenkomt aan te spreken en te vragen of zij misschien weten waar we moeten zijn. De dame in kwestie weet dat zeker, zij heeft zelf hier op school gestudeerd en nu is ze de kamer van haar kleinzoon in orde komen maken die hier studeert. Gezellig pratend wandelt ze met ons mee en wijst ons waar we moeten zijn. Bij het administratiecentrum aangekomen nemen we afscheid en gaan naar binnen.
Eenmaal binnen wordt Ylva vriendelijke ontvangen. Er wordt direct tijd voor haar gemaakt, ze krijgt een uitgebreide gepersonaliseerde welkoms-map en aan haar wordt de eerste belangrijke informatie medegedeeld. Daarna loopt een 2e jaars samen met ons naar het gebouw waar Ylva haar kamer ligt en waar ze het komende jaar zal verblijven. Terwijl we daar naartoe lopen raken we nog meer onder de indruk van alles wat we hier zien. Onze eerste indruk is echt goed en overtreft alle verwachtingen. Het gebouw waar Ylva zal wonen is de ”A.J. Bergsaker Hall”; één van de drie complexen waar de studenten kunnen verblijven maar deze ligt het dichts bij het zwembad, vandaar dat Ylva hiervoor gekozen heeft.. Bij binnenkomst worden we opgewacht door de roommate van Ylva; de Braziliaanse Maria en haar moeder. Een hartelijke begroeting volgt. Na weken van over en weer appen zien ze elkaar nu dan eindelijk in reallive. Met Maria zal Ylva dit jaar “samen wonen”. Voor ons is het belangrijk om te zien dat de 1se klick goed is en duidelijk anders als 3 jaar geleden met ‘Inni-Minnie”. Ze laten ons even met rust zodat we samen met de begeleidster naar de kamer kunnen. Dit blijkt kamer 204 (hetzelfde kamernummer als we in ons hotel hebben) te zijn en is ook gelegen op de tweede verdieping. Ook nu weer is de eerste indruk goed. Er zijn gemeenschappelijke ruimtes, een keuken, aparte studieruimten, gezamenlijk sanitair. De kamer van Ylva en Maria is vergeleken met de kamer van het 1e jaar in Luik ook ruim en ziet er prima uit. De kamer is voorzien van twee bedden (twee stapel bedden zonder een onderste bed zodat de ruimte goed gebruikt kan worden onder het bed), een magnetron, een koelkast met vriezer, een bureau, een kastje en een muurkast.. Kortom: niks mis mee … “ik denk dat ik het hier wel kan volhouden”. Vlak daarna verschijnt ook Maria en haar moeder en al snel ontstaat er een spontaan gesprek met handen en voeten want de mama van Maria spreekt geen Engels (enkel Portugees) dat met name gaat over het inrichting van deze gemeenschappelijke kamer.
We besluiten met zijn vijven terug te rijden naar het Mall District om daar de eerste inkopen te gaan doen in de “Wallmart”. Enkele gezamenlijke stukken dienen er gekocht te worden en ook persoonlijke. Maar het is echt zoeken in deze gigantisch grote winkel. Het is bijna een dorp zo groot. En dan zijn hier enkele spullen toch net iets anders als bij ons wat de nodige stress oplevert.. Zo kennen ze bijvoorbeeld wel dekbedden, maar geen dekbedovertrekken. Ze doen hier eerst een laken en daar leggen ze het dekbed gewoon bovenop. Het is echt zoeken, puzzelen en ook nu komen de emoties weer naar boven; je wil immers dat je kind zo goed mogelijk achterblijft. En niet alleen bij ons, maar ook zichtbaar bij de moeder van Maria.
Na ruim 2 uur door de winkel te hebben gecrosst want je ziet soms door de bomen het bos niet meer en dan ben je aan de ene kant en moet je toch net weer iets hebben van de andere kant en dan ben je weer 10’ verder. Eén voordeel je komt hier aan je stappen. Met 2 redelijk volle winkelkarren lopen we richting de kassa om af te rekenen. Ook dit is een heel spektakel want ze stoppen elk product in een apart zakje. Hoezo milieubewust?. We laden alles in de auto, wat gelukkig net gaat en rijden terug naar de Universitieit. Daar brengen we deze eerste spullen naar de kamer en wordt alles nogmaals bekeken, geschoven met bureau’s en kastjes, besproken en nogmaals heroverwogen. Het inrichten is begonnen en niet alleen wij, in dit gebouw zijn meerder studenten met ouders inmiddels begonnen met het inrichten van hun kamers.
Inmiddels is het 18.30u (l.t) en is iedereen moe en zit vol met indrukken. We besluiten om te stoppen voor vandaag, morgen is een nieuwe dag. We brengen Maria en haar moeder terug naar hun hotel (zij hebben n.l. geen huurauto en waren met de Uber naar de Universiteit gekomen). Daarna gaan we opzoek naar een eettentje want we hebben nog niet gegeten en toch wel langzaam honger. We komen uiteindelijk uit in Downtown, het oude stadscentrum van Sioux Falls dat ook een gezellige en fijne indruk op ons maakt. Hier blijkt een openlucht concert bezig te zijn in het parkje bij de Falls. Super gezellig en leuk om te zien. Vooral omdat iedereen zijn/haar eigen stoel meebrengt om te zitten. Het ziet er uit als één groot gezellig terras met live muziek. We strijken neer op het terras van ‘Parkers Bistro’, vermoeid ,met emoties en vol met de eerste indrukken. We bestellen ons alle 3 een verschillende burger met chips (dat is hier heel normaal dat je overal chips bij krijgt) en terwijl we luisteren naar de muziek laten we ons deze goed smaken.
Om 20.15u (l.t.) als de buikjes zijn gevuld gaan we terug naar het hotel. Ylva en ik zijn nog te moe om “pap” te zeggen maar Roel wil nog even gaan hardlopen (op de loopband want buiten is het veel te warm). Terwijl hij zich in het zweet werkt gaan Ylva en ik onder de douche., even ‘me-time’.Als Roel terug is, gaat hij ook eerst douchen en daarna drinken we nog een theetjes en overlopen we de planning van morgen. Daarna gaan onze kaarsjes langzaam uit . Roel en Ylva liggen al op één oor. Om 22.45u (l.t.) vind ik het welletjes geweest en gaan ook bij mij de luiken toe. Hopelijk slaap ik vannacht wel door en heb eens een goede nacht.
Welterusten en tot morgen …
Lieve groetjesde Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 177
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/701_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => de-eerste-kennismaking-met-augustana-university
)
[46] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109130
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-15
[photoRevision] => 0
[title] => Bye Bye New York ....
[message] => Bye bye New York … op naar Sioux Falls
Helaas was ik vannacht alweer om 04.40u (l.t.) wakker; ik begin er langzaam moedeloos van te worden. Al zoveel maanden, weken en dagen zo weinig slapen, maar gelukkig slapen ons meisje en Roel wel gewoon door ondanks hun verkoudheid. Blijkbaar ben ik nadien toch nog in slaap gevallen want om 07.55u (l.t.) schrik ik wakker uit een gekke droom. Rechts naast mij slaapt Roel nog steeds maar als ik naar links kijk ligt Ylva al naar buiten te staren en op haar gsm te tokkelen. Als wij beginnen te kletsen is Roel ook snel wakker. We oeieren nog wat na en rond 08.15u (l.t.) komen we in actie.
Nadat we ons gewassen en aangekleed hebben, besluiten we om eerst te gaan ontbijten alvorens met de koffers aan de gang te gaan. Het ontbijt bestaat vandaag uit kliekjes van hetgeen nog over is van de afgelopen dagen. Maar het is nog voldoende om de 1ste honger te stillen. Als we klaar zijn ruimen we alles op, gooien weg wat weggegooid kan worden en facetimen nog even met Bomma. Die verteld ons dat het nog steeds heel warm is bij ons thuis, dat Lio-ke het goed doet maar dat hij alleen heel ondeugend is in de auto en dat ze met Leon [e-38] Jetje heeft gebeld om de overdracht te bespreken. “Maar wieer höb ich gein nieuts. Nou me dunkt”. We spreken met haar af dat we haar straks een berichtje sturen als we er zijn omdat het dan bij haar midden in de nacht is en hangen op.
Maar dan, dan begint het hoofdstuk koffers inpakken. Roel laat dit proces los.En terwijl Roel rustig op de bank plaatsneemt, beginnen Ylva en ik aan het inpakken van de koffers. We beginnen met die van Ylva omdat de op de heenreis precies op het gewicht was en we daar dus niks extra’s meer kunnen induwen. Als alles erin zit betekent het dat alles wat er dan nog op het bed ligt in de koffer van mij en Roelmoet. “Wat een zooi, dit gaat er echt niet in passen. Jij ging je er toch niet mee bemoeien”. Ik begin met stapelen en pakken, de tasje die we voor deze reis hebben gekocht zijn nog steeds ideaal en zorgen voor een ‘vacuüm effect’, maar de doos van de nieuw gekochte laptop van Ylva lijkt roet in het eten gaan te gooien. Want al zaten we op de heenweg onder het gewicht, het koffer lag wel helemaal vol. En nu met deze doos erbij, die toch wel 1/3 van één kant inneemt, wordt het dus een ander verhaal. “Ik zou die doos hier laten. Nee, we laten die doos niet hier. We hebben van alle onze computers nog de doos dus deze nemen we ook mee. Dan ben ik benieuwd hoe je dit gaat lukken. Maar ik ben een meester in stapelen en na tig keer heen en weer met spullen omdat ik natuurlijk ook het gewicht in de gaten moet houden, zit alles erin wat erin moet zitten. Nu kijken of ze ook nog dichtgaan. Ook dat lukt maar Roel moet wel bij beide koffers zijn gewicht in de strijd gooien, maar dicht is dicht. Als Roel de koffers van het bed tilt denkt hij dat het erom zal hangen. Omdat ik nu geen zin heb ik discussie spreken we af dat we ze op de luchthaven vooraf zullen wegen en als er dan toch iets uit moet, ik dat wel zal regelen.
Rond 10.45u zijn we klaar en omdat we nog ruim anderhalf uur hebben voordat we moeten vertrekken, besluiten we nog een keer terug te gaan naar Brayant Park om daar een laatste bakkie met een lekkere wafel te doen en een laatste keer te genieten van de Stadse rust. In een papieren zak hebben we de afgelopen week de flesje en blikjes bewaard die we hebben gedronken. In het begin als afvalscheiding totdat we erachter kwamen (doordat we zwevers in prullenbakken zagen zoeken en vaak met grote zakken vol flesjes zagen lopen) dat er statiegeld op zit. Met deze tas gaan we iemand blij maken.
Net zoals gisteren met de pizza komen we nu natuurlijk niemand tegen die ik de zak kan geven. Maar ik geef niet op. Als we vlak bij Bryant Park zijn zie ik een zwerver die de prullenbak aan het inspecteren is. Ik loop naar hem toe en geef hem de zak. Hij kijkt erin en is helemaal happy, en ik ook want ik heb een goede daad gedaan.
In Bryan Park zoekt Ylva een mooie plekje uit terwijl Roel een bakkie besteld en ik ‘a real Belgium Waffle’. We genieten nog een laatste keer van al het lekkers, deze mooie plek waar we even konden onthaasten en van NY.
Om 11.45u (l.t.) nemen we afscheid van ‘ons’ parkje en lopen terug naar het hotel. Daar checken we nog een laatste keer onze kamer en alle kastjes en laadjes. Trekken de bedden af, gooien alle lakens en handdoeken op een hoop en dan zijn we klaar voor vertrek. “Dag kamertje, bedankt voor the beautiful vieuw en leuke week.. Tot ooit weer”.We bedanken housekeeping, die al bezig zijn op onze gang, en nemen voor de laatste keer de lift van de 25ste naar beneden.
Het volgende wat we nu moeten doen, is een Uber bestellen die ons van het hotel naar ‘Airport La Guardia’ brengt. Appeltje - eitje want we hebben inmiddels ervaring met Uber. We zoeken ons een taxi uit en gaan over tot het boekingsproces. Als ik op betalen druk krijg ik de melding dat dit niet kan omdat de creditcard geen toestemming geeft. “Shit … dat komt natuurlijk omdat deze voor online betalingen geblokt is. Maar dan kunnen we die van mij ook niet gebruiken ….want die is ook geblokt. Inderdaad die kunnen we ook niet gebruiken en Pay Pal ook niet. We hebben dus een uitdaging”. Ik loop naar de receptie en leg de situatie uit, zij kunnen ook niet helpen maar verwijzen me door naar de bellboy die misschien een taxi kan regelen. Ik loop naar deze toe en leg hem de situatie uit. Hij staat mij heel vriendelijk te woord en zegt “no problem ….we gonna fix this”. En hij laat mij vervolgens hun taxilijst zien ….en wat schets mijn verbazing, de taxi nemen is nog net ietsjes goedkoper (voor zover je van goedkoop mag spreken) dan de Uber én we kunnen contant betalen. “Perfect!.” En dus regelt de bellboy dat de taxi over enkele minuutjes komt voorrijden.
We hoeven nog geen 5’ te wachten of een grote zwarte bolide komt voorrijden en er stapt een hele kleine dame uit; zij blijkt onze taxi-driver te zijn. Onze spullen worden in de taxi geladen en dan is het echt tijd om te gaan. In het centrum is het nog druk en nog even kunnen we genieten van het getoeter en gefoeter maar hoe verder we van NYC vandaan rijden, hoe rustiger het wordt. Onze drive-ster is ook rustig, ze zegt geen woord en is alleen maar druk aan het whatsappen met iemand. Het is een aangename rit n niet zo kamikaze als op de heenweg. Nee deze dame houdt zich keurig aan de regels, zet ons netjes bij terminal B af en helpt zelfs om de koffers mee uit te laden. Ze wenst ons “a save flight” en weg is ze.
Als we Airport La Guardia binnen stappen, worden we overvallen door een oase van rust. Geen gejaagde mensen die hun vlucht moeten halen, geen drukte van belang, nee het is er gewoon rustig en het valt ons op dat het ook niet zo groot is, althans terminal B toch niet.
Als 1ste gaan we op zoek naar een weegschaal want voordat we gaan inchecken willen we zeker zijn dat we geen overgewicht hebben. Als we deze gevonden hebben wordt het spannend. “Nou ik ben benieuwd. Ik ook”. Maar mijn gevoel voor gewicht heeft me niet in de steek gelaten en alle 3 zijn ze onder de 50lb oftewel 23kg. “Nou Netje goed gedaan, dat had ik niet gedacht”. Horde 1 is genomen.
Door naar horde 2: het inchecken. Normaal gezien kan hier weinig misgaan maar we zien dat we onze koffers zelf moeten inchecken. Dit lukt ons niet met mijn paspoort en krijgen steeds de melding dat er voor ons geen vlucht gevonden is. Een vriendelijke, we weten niet of het nu een jongen of meisje was, assistent helpt ons met zoeken en het uitprinten van de labels. Horde 2 is ook genomen.
Door naar horde nr.3: het bevestigen van de labels en afgeven van de koffers. Hier kan niks meer misgaan, zou je denken. Nog een laatste gewicht check en ook dat is in orde. Onze koffers staan bijna op de band als de dame bij de check-in balie nog 1x alles (lees: onze paspoorten en boarding passes) controleert en vraagt “who is Dautzemberg Johanna?. I am. Than you have a wrong ticket. A wrong ticket?”. Wat blijkt mijn voor- en n achternaam zijn omgedraaid op de ticket en dat mag niet. Ze doet in het begin een beetje gewichtig moeilijk en geeft aan dat ik zo niet mee mag doen n dat zijn geen aanpassingen aan de tickets mogen doen. Ondertussen is Roel alvast in de papieren een noodnummer van het reisbureau aan het zoeken. Voor het geval dat ….Vooruitdenken…..De dame blijft echter op haar computer “hengsten” en zeggen dat ze niks mag aanpassen. Ze vraagt wie dit geboekt heeft en we geven aan “an agency” en op dat moment lijkt ze wat te ontdooien. Denk dat ze dacht: “die mensen kunnen er zelf niks aan doen”. Ondertussen blijft ze op haar computer bezig en na verloop van tijd draaien er 2, aangepaste tickets uit. “Dankjewel bescherm engelen” want ik zag het al gebeuren, ons meisje en Roel die konden gaan en ik die eerst nieuwe tickets moest gaan regelen. Maar eind goed, al goed en horde 3 is ook genomen.
Blijft enkel nog horde 4 over: de douane. Dit valt gelukkig mee, het is niet druk en gaat allemaal heel vlot. Toch wordt onze tas eruit gepikt en gecontroleerd. De douané haalt het potje jam dat we hadden meegenomen eruit en kijkt ernaar alsof hij water ziet branden. Als we zeggen dat het “marmelade” is, zegt hij dat dat niet mag en onder “liquids” valt. Dat wisten we niet anders hadden. We het niet meegenomen en aan een zwerver gegeven. Maar ook horde 4 is een feit.
Eindelijk kunnen we op weg naar onze gate. En pas nu ontdekken we hoe groot dit vliegveld is. We wandelen zeker 20’ alvorens we bij onze gate aankomen. Hier kunnen we nog niet boarden en dus nemen we plaats op de stoeltjes. Het is inmiddels 15.15u (l.t) en dus tijd voor een bakkie. “Ylva en ik zullen wel wat gaan halen, dan kunnen we ook nog even bij de winkeltjes kijken. Bij één van de winkeltjes zien we een hele mooie drinkfles die me aan Marc (de pas overledenbroer van een vriendin/ collega coach laat denken). We contacten even en ik neem ze voor haar mee. Snel nog even naar Starbucks want anders heeft Roel nog zijn bakkie niet. Precies op tijd zijn we terug want om 15.45u (l.t.) begint het boarden.
Het boarden wordt geregeld door een steward die zijn taak heel serieus neemt. Groep voor groep mag iedereen naar binnen en omdat Ylva in groep 3 zit en wij in 4 proberen we met haar naar binnen te piepen, maar we worden teruggestuurd.
Om 16.25u zit iedereen in het vliegtuig en zijn we “ready for take off”, als de piloot omroept dat het heel druk s en dat we achteraan moeten aanschuiven om te kunnen vertrekken. Uiteindelijk gaan we pas om 17.25u(l.t.) de lucht in. Gelukkig is het een rustige vlucht zonder al teveel turbulentie.
Om 18.07u (l.t.) landen we uiteindelijk op ‘O-haro. Airport’. En voor wie nu denkt “dan hebben jullie maar 42’ gevlogen” die heeft het mis want er is onder nog een uur bijgekomen. Vanaf nu is het tijdverschil met thuis 7u.
Eenmaal geland hopen we er bijna te zijn, maar ook nu is het weer heel erg druk en staat er een file om te mogen taxiën naar de gate. Sterker nog onze gate is nog bezet en dus moeten we weer ‘even’ wachten. Dit even wordt uiteindelijk ruim een uur alvorens we naar de gate worden gebracht. Voor ons maakt dit, buiten dat we dood gaan van de hitte in het vliegtuig, niet veel uit. Wij hebben genoeg tijd voordat onze volgende vlucht vertrekt, al wordt dit ook steeds minder. Maar er zijn mensen in het vliegtuig die door dit wachten zich moeten gaan haasten om hun volgende vlucht te halen of zelfs gaan missen. De piloot verzoekt dan ook aan iedereen omdeze mensen als 1ste te laten uitstappen. Drie keer raden of dit ook gebeurt als we uiteindelijk om 19.10u(l.t.) aan de slurf worden gehangen.
Op papier hebben we nu nog ‘maar’ anderhalf uur voordat we weer moeten boarden en dus wil Roel eerst naar de gate lopen waar we moeten zijn, alvorens we ook maar iets anders mogen doen. Dat is verstandig van mijn ventje want de luchthaven hier in Chicago is gigantisch. Een groot gedeelte is ondergronds en beter geregeld en aangegeven dan de ondergrondse in NY. We zijn bijna 25’ onderweg voordat we bij onze gate zijn. We zoeken ons een plekje en Roel en Ylva gaan op zoek naar iets te eten want we moeten wel nog eten.
Om 20.25u (l.t.) begint dan het boarden voor de vlucht naar Sioux Falls. Dit verloopt vlot en als we uiteindelijk in het vliegtuig zitten begint ons meisje toch wel wat onrustig te worden. Ze beseft zich dat we nu op weg gaan naar haar nieuwe ‘thuis’ voor de komende 4 jaar als alles goed gaat.
Het vertrek staat gepland om 21.05u (l.t) maar de gezagvoerder laat weten dat we nog even wachten op passagiers die deze vlucht nog moeten halen aangezien dit de laatste vlucht die kant uit is. Vervolgens laat ze ons weten dat het stormachtig is onderweg, we turbulentie zullen krijgen en dat ze via een andere route gaat aanvliegen. En dan begint weeral het wachten, wachten, wachten en aanschuiven in een veel te heet vliegtuig. We worden er zelfs onpasselijk van. Uiteindelijk gaan we om 21.50u (l.t.) de lucht in ….“Thank God” ….want we zijn zowat geroosterd.
Om 23.01 (l.t.) landen we dan eindelijk, na een zeer turbulente vlucht op Sioux Falls Regional Airport. Alleen landen wil nog niet zeggen dat we er dan al zijn, dat hebben we vandaag wel geleerd. Maar gelukkig valt het hier mee en gaat het allemaal wat sneller dan in Chicago. We krijgen al vrij snel van onze vrouwelijke piloot te horen dat ze ons bedankt voor de vlucht , een aangenaam verblijf werst en dat we mogen uitstappen. En wat er dan gebeurt, dat hebben we nog nooit eerder meegemaakt maar het wel al heel vaak met elkaar over gehad. Zonder dat er ook maar iemand iets over zegt of opdracht toe geeft, begint iedereen rij voor rij uit te stappen. Er is wel een militair die van achter uit het vliegtuig naar voren snelt, maar die wordt door iedereen een beetje raar aangekeken met een blik van ‘wat doe jij nou’. Nee, rij voor rij mag iedereen z’n spullen pakken en weglopen zonder dat er ook maar iemand iets van zegt of er gedrang komt. Dit was zo’n gekke gewaarwording maar zo fijn want dan gaat het allemaal veel sneller en voel je je ook niet opgejaagd. Zalig!.
Gezien het tijdstip is het al donker en zien doen we dus niet veel meer. Maar als we het vliegtuig uitstappen is het eerste wat ons opvalt de klamheid en hoge luchtvochtigheid. De aankomsthal is niet groot of toch niet wat we gewend zijn, maar je hebt meteen het gevoel alsof je op de ‘boerenbuiten’ bent. Alles is heel knus en koozie. Het duurt even voordat onze koffers komen en het blijft ook altijd spannend óf ze komen als je meerdere vluchten hebt op een dag, maar gelukkig zien we ze op een gegeven moment van de band af naar beneden rollen. “Pffff” want Ylva maakte zich al zorgen en eerlijk gezegd zijn we ook zo moe. Het missen van een koffer konden we er niet bij hebben. Als we onze koffers verzameld hebben, lopen we naar de balie voor onze huurauto. De balie waar wij ons moeten melden blijkt al gesloten, lekker dan. Gelukkig staat er wel een bordje dat we ons bij een andere balie en andere firma mogen melden. Alleen dat geld voor iedereen die nog een huurauto moet ophalen, want er is nog maar slechts 1 balie open. En dus gaan we doen wat we vandaag al heel vaak hebben gedaan: wachten totdat we aan de beurt zijn.
Eenmaal aan de beurt worden we door een enthousiaste dame, die blijkbaar minder moe is dan wij, geholpen. Zij stelt ons wat vragen, informeert naar onze rijbewijzen en accordeert onze credit card. En dan, dan mogen we kiezen welke auto we willen. Ze heeft er 3 in de aanbieding voor ons: een kleine, een middelmatige en een grote. “Doe de grote dan maar want we moeten ook nog gaan verhuizen”. Op dat moment hebben we geen idee wat zij met groot bedoeld maar dat zien we dan wel als we buiten zijn. Zelf maken we ons al een voorstelling van zo’n grote pick-up. Dit ballonnetje wordt snel doorgeprikt als we buitenkomen en op zoek gaan naar onze auto, die we uiteindelijk vinden door gewoon op de sleutels te drukken. Onze bolide voor de komende dagen blijkt een witte, nog vrij nieuwe (want dat ruik je aan de bekleding) Hyundai Tucs te zijn. Maar heel eerlijk maakt het ons voor dit moment niet uit welke auto het is, we zijn doodop en willen naar het hotel en slapen.
We laden onze koffers en andere tassen in, wat overigens makkelijk gaat dus de auto is echt wel groot genoeg. Ik kruip achter het stuur, wat Roel wat minder vind maar hij is nu eenmaal een betere navigator. Roel zoekt even uit waar we naartoe moeten en we zijn vertrokken. Het is, en al helemaal in vergelijking met NY, heel rustig onderweg en bij alles wat we kunnen zien, zitten we hier inderdaad op de boerenbuiten. Na zo’n 10’ rijden bereiken we ons hotel, het ‘Country Inn Suites by Radisson Sioux Falls’. We moeten even zoeken voor een parkeerplekje want het staat er goed vol. Als we het hotel binnentreden worden we warm welkom geheten (echt niet dus) door de receptionist van dienst. Hij vraagt ons naar onze voucher en voor de rest komt er geen stom woord uit. Nu snap ik dat hij baalt dat we zo laat aankomen en hij daardoor wellicht langer is moeten opblijven, maar wij zijn ook moe en proberen ook nog vriendelijk te zijn.
Onze kamer is op de 2e verdieping en als we in de lift staan, zijn we er al voordat we er erg in hebben. Logisch natuurlijk maar we zitten nog in de flow van NY waar we naar de 25ste moesten. Aangekomen bij onze kamer werken de pasjes niet. Hoe ik het ook probeer, “het zal toch niet dat we nu weer helemaal naar beneden moeten naar die vriendelijke man”. Gelukkig is dit niet het geval, we hebben ze er gewoon verkeerd om ingestoken… duhhh. Als we de deur open doen weten we niet wat we zien. In vergelijking met wat we gewend zijn de afgelopen week is dit een balzaal. We hebben een ruime kamer met 2 hele grote bedden die ons toelachen. “Deze kamer is 2x die van NY”. Het plan was om de koffers neer te zetten en dan meteen het bed in te duiken en morgen dan wel weer verder te zien. Maar dat gaan we toch maar niet doen. We ruimen ze eerst even uit en op, drinken nog een theetje, bellen nog even met Bomma (want inmiddels is het bij haar 07.45u) om te zeggen dat we veilig zijn aangekomen en duiken dan stik, maar dan ook stikkalot ons bed in.
Wat een dag, we zijn de klokrond onderweg geweest. Nu slapen en dan vanaf morgen op verkenning en ontdekking waar het nieuwe avontuur van ons meisje gaat beginnen.
Welterusten en slaap wel!.
Liefs de Maïskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 2
[visitorCount] => 213
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/664_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bye-bye-new-york
)
[47] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109109
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-14
[photoRevision] => 0
[title] => De laatste dag in New York is aangebroken ...
[message] => Vannacht was een onrustige nacht op Time Square. Ik ben een aantal keren wakker geworden door de hoeveelheid aan sirenes en het feit dat wij die kunnen horen bij ons op de kamer wil wat zeggen. Gelukkig hebben ons meisje en Roel redelijk goed er doorheen geslapen. Zij hadden allebei meer last van hun verstopte neus en pijn in de keel. De airco’s en het geregeld switchen van warm naar erg gekoeld, begint zijn tol te eisen.
Tegen 07.40u (l.t.) zijn we alle 3 waker en komt de Konings trein langzaam in beweging. We starten zoals altijd met een ontbijtje en daarna maken we ons klaar voor de dag van vandaag. Vandaag is onze laatste volledige dag hier in NY want morgen vliegen we door naar Sioux Falls, maar we hebben nog valles op de planning.
Als we ons hebben gewassen, aangekleed, ontbeten, opgeruimd en wat telefoontjes hebben gepleegd met België maken we ons klaar voor vertrek. We wandelen als eerste naar de FAQ Schwarz. Zoals ik al eerder vertelde, kun je hier een beer naar geheel eigen invullen laten maken. Roel en ik gaan dit doen voor ons meisje. Roel is zondag niet mee naar binnen geweest en ziet het nu allemaal pas voor de 1ste keer, “oh my God, wat is dit allemaal?. Het is dat het voor ons meisje is anders rende ik weer heel hard naar buiten”. We gaan voor de hond als basis omdat dit aan ons Lio-ke doet denken. Dan zoeken we er kleertjes bij uit die iets zeggen over ons, sportief en stoer. We laten er ook een hartje in stoppen dat klopt en we stoppen er een hartje in met daarin een ingesproken boodschap van Roel en mij. Als ze het dan moeilijk of zwaar heeft dan kan ze daar naar luisteren. Het eindresultaat is echt geweldig. Zelfs Roel moet toegeven dat hij het eerst niet zag zitten en een beetje kinderachtig vond maar nu hij het ziet en hoort toch wel heel leuk vind. “Goed idee Netje”. En Ylva … die is meteen verliefd op haar nieuwe knuffel en is er superblij mee. “Nu heb ik jullie altijd bij mij en als ik het dan zwaar heb, dan kan ik jullie horen. En als ik jullie mis, dan doe ik het zwarte t-shirtje aan en stuur ik jullie een foto, dan weten jullie dat ik het moeilijk heb”. Ik ben blij dat we het gedaan hebben en zo zie je maar dat een knuffel, hoe oud iemand ook is, altijd iemand blij maakt.
Vanuit FQA Schwarz lopen we terug richting Times Square en wel naar het opstappunt van de Big Bus. We willen vandaag n.l. nog een keer de rode route doen omdat we gisteren ergens voorbij gekomen zijn, waar we vandaag graag willen uitstappen. Maar voordat we opstappen halen we eerst nog even bij Starbucks een lekker bakkie en voor Ylva een Strawberry frappachino (die trouwens ook heel lekker is).
De bus staat al klaar en we kunnen meteen instappen. Deze keer zijn we niet de eerste maar we kunnen wel weer op dezelfde plek gaan zitten als gisteren. Als we vertrekken begint het een beetje te regenen, maar gelukkig niet zo erg als gisterenavond en het is ook weer snel voorbij. Het leuke (want we doen dat wel vaker) van een route 2x doen, is dat je de 2e keer weer andere dingen ziet dan de eerste keer. Zo zien we vandaag o.a. dat er veel meer bedrijvigheid en straatverkoop is in Chinatown t.o.v. gisteren. Was het er gisteren enigszins uitgestorven , is er vandaag leven in de brouwerij.
Als we bij halte ‘Hudson River Park’ komen, stappen we uit. Toen we gisteren er voorbij kwamen trokdit onze aandacht en we willen hier vandaag eens wat uitgebreider gaan kijken. Maar voordat we naar binnen gaan bij ‘Pier 57’ , gaan we eerst een kijkje nemen bij het kleine eilandje dat naast Pier 57 ligt; ook wel ‘Little Island’ genoemd. Little Island is een kunstmatig aangelegd stukje groen, gedragen door witte betonnen tulpen die uit het water lijken te groeien. Via de sierlijke loopbrug stappen we het eiland op. Het lijkt wel een tuin die boven het water zweeft. De paden kronkelen omhoog langs kleurige bloemen, siergrassen en bomen. Op elk hoger punt wacht een nieuw uitzicht: in het oosten de skyline van Manhattan, in het westen het glinsterende water van de Hudson, en in de verte zie je het Jersey City Waterfront. Er bevindt zich zelfs een amfitheater waar met grote regelmaat optredens worden gegeven. Op weg naar beneden (lees: terug richting de uitgang) help ik nog een groepje collega’s die proberen een groepsfoto te maken. Ze wilden dit doen met de zelfontspanner maar natuurlijk ging dit veel makkelijker en ze waren heel blij met het resultaat.
Na onze wandeling over ‘Little Island’ lopen we door naar ‘Pier 57’. Pier 57 is gebouwd in 1950 als een, voor die tijd, innovatieve ‘drijvende pier’ waarvan de constructie rust op enorme holle betonnen caissons in plaats van op palen. De oorspronkelijk functie was die van terminal voor cruiseboten van de Grace Line. Nadat het een tijdje leeg heeft gelegen, heeft men het volledig gerenoveerd en maakt het nu deel uit van het ‘Hudson River Park. Eenmaal binnen doet het ons denken aan ‘Fort Isabelle’ in Vught of aan de ‘Public Market’ in Vancouver. Overal zijn er eetkraampjes van lokale chef-koks en eromheen zijn er zitgelegenheden waar je al het lekkers rustig kunt opeten met mooi zicht over de Hudson rivier. Omdat we vanmiddag nog niet gegeten hebben, zoeken we ons zelf ook iets lekkers uit waarvan we vervolgens in alle rust genieten. Als het ons heeft gesmaakt doen we nog een rondje, gewoon omdat het er zo gezellig is en lopen dan terug naar de opstapplaats van de Big Bus.
Het duurt een hele tijd voordat de bus komt en in de tussentijd raken we aan de babbel met een 2-tal oudere dames die ons precies weten te vertellen hoe lang het nog duurt voordat de bus er is. Als we vragen hoe ze dat weten, zeggen ze heel trots “there is a app”. “Ahhh een app” dat wisten we niet en blijkbaar kun je daarop precies zien hoelang het nog duurt voordat de bus er is. Zo zie je maar weer dat zolang je vingers niet even lang zijn, je kunt leren. In de verte zien we de bus komen en het is er niet 1 maar 2. De eerste bus blijkt helemaal vol te zitten en omdat er niemand wil uitstappen, rijdt deze door. In de 2e bus is het niet minder druk maar er zijn nog enkele plekken. Helaas in 1e instantie wel beneden en binnen maar bij de volgende halte lost ook dit zich op. Er stapt daar een groepje mensen uit en dan kunnen wij ons naar boven begeven.
Het is rond 15.00u (l.t.) als we terug Times Square opdraaien en bij de eindhalte aankomen. We bedanken de chauffeur van dienst, die vandaag een stuk minder goed reed als die van gisteren, en verlaten de bus. We willen nog een paar postkaarten kopen om te versturen en dus gaan Ylva en ik een souvenirwinkel binnen; Roel wacht buiten want die vind dat maar “kraom”. We kijken er wat op ons gemakje rond en als dekaarten zijn gekocht, kan de jacht op postzegels beginnen. Eigenlijk is het ongelooflijk, al die zaken verkopen kaarten maar postzegels “ho maar” Ik wordt van hot naar her gestuurd maar uiteindelijk kom ik bij een kraampje uit die er zou moeten hebben. Ik vraag “do you have stamps?” En de man die in het volledig zit ingebouwd in zijn kraam zegt “yes, for Europ?”. “Yes for Europ”. “Okay that’s $3,00 each”. $3,00 ??? . Ik weet niet wat ik hoor. De postzegels zijn 2x zo duur als de kaart zelf. Met deze prijzen is het niet raar dat er bijna geen kaarten meer worden gestuurd. Maar ja, het is voor een goed doel zullen we maar zeggen en dan hebben we dat er graag voor over.
Kaarten en postzegels, check. Maar Ylva en ik willen ook nog een t-shirt voor Roel gaan kopen en dus lopen we in de richten van de Ralph L winkel. “Waar gaan jullie nu nog weer heen?.” “We willen graag een t-shirt voor u gaan kopen”. “Papa hoeft geen t-shirt, papa heeft t-shirts genoeg”. “Nee dat heeft u niet, of toch geen leuke dus kom nu maar mee”. En dan gaat het zoals het altijd gaat, hij hoeft er in 1ste instantie geen en als dan puntje bij paaltje komt vind hij er verschillende leuk en lopen we dus uiteindelijk met 3 t-shirts de winkel uit. “Zo kunnen we nu een ijsje gaan eten?. “Ja, jullie kunnen een ijsje gaan eten maar ik wil graag iets voor jullie gaan kopen”. “Iets voor ons gaan kopen?”. “Ja, ik vind de beer die jullie voor mij hebben zo leuk dat ik er ook eentje voor jullie wil kopen”. “Maar dat hoeft toch niet lieverd, dat kost veel teveel en bovendien moeten we daar dan ook nog mee slepen (de laatste woorden zijn van Roel)”. “Ja maar ik wil dat graag en jullie hebben al zoveel voor mij gedaan. En dan is het een kado voor jullie samen en dan ben ik altijd bij jullie en als jullie mij dan missen dan kunnen jullie naar mij luisteren”. “Okay, als jij dat wil dan mag je dat doen”. En dus lopen we samen met ons meisje weer richting de Rockefeller Tower waar FAQ Schwarz gelegen is. We mogen niet mee naar binnen omdat het een verassing moet blijven welke ze kiest (maar ik heb wel een vermoeden) en dus gaan wij op jacht naar een ijsje voor Roel. Als we eindelijk dan een winkel gevonden hebben, ook nog wel Ben en Jerry’s ijs, bestelt hij zich een frappachino!.
We zoeken ons een leuk plekje uit om te zitten op het pleintje voor de Rockefeller Tower en wachten totdat ons meisje terug de winkel uitkomt. Op een gegeven moment zien we haar komen met een glimlach van oor tot oor. Als ze de beer uit de tas pakt is ze helemaal trots en dat mag ook want hij is echt geweldig. Helemaal hoe zij is met een jeans jackje, hakken schoentjes en een kroontje. En natuurlijk met een heel lief ingesproken berichtje. We zijn meteen verkocht. “Hij heeft mij een rib uit mijn lijf gekost, maar jullie zijn het waard en ik vind hem zelf ook echt heel leuk geworden”. Leuk is hij zeker!.
Het is inmiddels 17.15u (l.t.) en omdat we nogal bepakt en bezakt zijn, besluiten we om richting ons hotel te lopen en de spulletjes even naar de kamer te brengen. Als we op de kamer aankomen merken we dat we alle 3 een inzinking krijgen en het liefst een tukkie zouden willen gaan doen. Maar als we dat doen, dan staan we niet meer op en we moeten nog eten. We ruimen de spullen dan ook op, genieten van onze nieuwe aanwinsten en gaan dan toch terug op pad.
Ylva wil graag nog een keer naar het Braynt Park. Zo vond het daar deze week zo gezellig en wij ook. En dus gaan we die kant uit. Omdat het een echte verzamelplek is en de meeste mensen klaar zijn met werken, is het er gezellig druk. We zoeken ons een leuk plekje uit en gaan op ons gemakje wat om ons heen kijken, onthaasten, genieten van wat we allemaal zien en evalueren wat we de 3 minder leuke en de 3 leukste dingen van deze reis vonden.
Al de hele week zijn we kijken we ons de ogen uit als we mensen met een gigantisch grote pizza doos voorbij zien komen. “Dat is toch wel eigenlijk supergaaf”, en dus besluiten we om vandaag eens typisch Amerikaans te doen en ook te gaan voor pizza. Omdat we niet precies weten waar we deze kunnen krijgen, gaat Roel met Ylva op jacht en blijf ik lekker in het park achter om onze tafel, stoelen en spullen te bewaken en ondertussen te genieten van alles wat er om mij heen gebeurt. Er worden in dit parkje ook readings gegeven en blijkbaar zie ik er zo zen uit dat er opeens een man naar mij toe komen en vraagt “are you the one from the readings?”. Nee, ik ben maar een gewone toerist en niet iemand die readings geeft. Het moet niet gekker worden.
En dan opeens komt daar een joekel van een doos aanlopen met daarachter Ylva en Roel. Het is ze gelukt, ze hebben een reuze pizza gevonden. Schitterend!. Echt zoals ze dat hier doen, gaan wij dat nu ook doen … lekker zittend in het park genietend van de pizza en even alles en iedereen om ons heen vergeten. We merken ondertussen wel dat ook wij weer een inspiratie zijn vaor anderen. We zien meerdere gezinnen die voorbij komen naar onze pizza kijken en wijzen. De pizza is zo groot (50x500 dat we er met z’ n 3tjes van eten en het nog teveel is; we krijgen hem niet op. Roel wil de doosmet wat over isweggooien, maar dat gaan we niet doen met zoveel zwervers in de stad. “Jij bent knettergek”. Laat mij dan maar knettergek zijn, maar dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen en vind ik zonde en dus neem ik de doos als we weggaan mee. Daar loop ik dan met een joekel van een doos, iedereen die naar mij kijkt en zich afvraagt wat ik met zo’n grote pizza ga doen en Ylva die 10m voor mij loopt en Roel 20m achter mij omdat ze niet met mij gezien willen worden. En komen we normaal op iedere hoek van de straat een zwerver tegen, nu natuurlijk niet. “Man gooi die doos toch weg, je blijft daar toch niet mee lopen. Jawel dat blijf ik wel totdat ik een zwever ben tegengekomen”. Eenmaal terug op Time Square heb ik geluk. Nou ja geluk … de 1ste zwever die ik tegen kom die wil hem niet hebben, niet zijn smaak. Nou ja zeg. De 2e kijkt er eens naar maar wil liever geld. Loop ik nu serieus met 2 stukken pizza te leuren in een giga doos?. Dan zie we zwerver nr.3, zou 3x dan scheepsrecht zijn?. Ja dat is het want deze neemt het aan en begint er vol overgave aan te eten. Doel bereikt en geen eten verspild.
Omdat het de laatste avond is, willen we nog 1x genietenvan alles wat er op Time Square te beleven en te zien is. We zijn de afgelopen dagen nog niet op de rode trap gaan zitten en doen dit nu bij wijze van afscheid. We nemen bovenaan de trap plaats en hebben een prachtig uitzicht over TS, de gebeurtenissen en neon reclames. We vermaken ons met wat we allemaal zien en welke poses er allemaal worden aangenomen om maar die ene juiste foto te maken. Ook verzinken we alle 3 even in gedachten en laten de afgelopen week aan ons voorbij komen. Als we dreigen in slaap te vallen, is het tijd om op te staan. We maken nog een laatste rondje, wandelen langs bij Ellen Stardust om te kijken of er vandaag ook een rij staat, en die staat er en zelfs een stuk langer als gisteren, en lopen daarna rustig richting het hotel. Roel heeft nog zin in een Corona Biertjes en dus gaan we dat nog even halen voor hem.
Terug op de kamer, geniet Roel van zijn biertje, vult Ylva voor de zoveelste keer deze week lijsten in voor school en kijkt een filmpje en spring ik onder de douche. De andere twee volgen weldra. Daarna drinken we nog een theetje en dan vallen langzaam de ogen dicht. Onze laatste nacht hier in NY is aangebroken.
Welterusten en slaap wel!.
De Maïskolfjes [e-1f33d] xxx …
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 221
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/618_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => de-laatste-dag-in-new-york-is-aangebroken
)
[48] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109093
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-13
[photoRevision] => 0
[title] => Hop on Hop off met een muzikaal einde ...
[message] => We hebben vannacht alle 3 redelijk tot goed geslapen en worden gewekt door de vele geluiden op de gang. Hebben we dan zolang geslapen?. “Nee hoor” iedereen is hier gewoon heel vroeg wakker en op pad om zoveel mogelijk uit de dag te halen. Wij doen het een klein beetje rustiger aan. Met de nadruk op een klein beetje want vandaag is het dan eindelijk zover … vandaag gaan ‘Hop on Hop off’en’. Een inmiddels traditie die we altijd doen als we op reis en in een stad zijn waar dit mogelijk is. Vandaag gaan we dus NY bekijken boven de grond, vanuit de bus en waar we, als we willen, geregeld kunnen uitstappen. Maar voor het zover is gaan we eerst lekker ontbijten en ons wassen en aankleden. Omdat onze badkamer niet groot genoeg is voor ons alle 3, besluiten we Roel even te laten en gaan Ylva en ik aan de slag met iets dat we nog moeten bestellen voor school . Ook iets waarvan we denken “dat doen we even” maar wat dus niet het geval blijkt te zijn. Sterker nog als we eenmaal bij het betaalproces zijn aangekomen krijgen we de melding dat de creditcard van Roel geblokkeerd is. “Lekker dan, zeker omdat we die van mij ook al hebben moeten laten blokkeren vanwege ‘duistere transacties’. Ter jullie geruststelling ik ben geen (grote) bedragen kwijt.
Als we bellen voor de reden van de blokkering van Roel zijn kaart, blijkt dit te zijn omdat onze gegevens via een bedrijf gehackt zijn. Dat wordt dus niet bestellen.
Dan maar even met Bomma skypen, wat in 1ste instantie niet meteen lukt omdat ze, zo blijkt als we haar aan de lijn krijgen, ze een tukkie lag te doen samen met
Lio-ke. Gelukkig is alles in orde en kunnen we met een gerust hart aan de dag beginnen.
We gaan dus Hop On Hop Offen. Deze keer niet met de rode bus maar met de Bigbus. Er zijn in NY diverse bedrijven die met bussen rondrijden maar wij hebben, omdat we dagelijks voor ons hotel door deze vriendelijke medewerkers worden aangesproken, kaartjes voor de Big Bus. We moeten een klein stukje lopen vanuit het hotel naar het opstappunt en als we daar aankomen, zien we dat meer mensen dit idee hadden vandaag. Er staat weer een rij van hier tot ginder. We zijn inmiddels gewend om aan te sluiten dus dat doen we nu ook maar.Roel gaat nog even snel een bakkie voor ons halen maar dan blijkt de rij snellere gaan dan gedacht. Ylva wordt er ongeduldig van “papa altijd met z’n bakkie”. Uiteindelijk moeten we één gezin voor laten gaan wat weer tot voordeel heeft dat we vooraan in de rij staan en bij de volgende bus als 1ste naar binnen mogen en alle plaats hebben om te kiezen waar we willen zitten. We gaan voor voor boven op het dak helemaal achteraan want daar hebben we goed zicht.
Het is 10.15u (l.t) als onze chauffeur de bus in beweging zet. Er zijn 2 routes, de rode die Downtown rijdt en de blauwe die Uptown rijdt. Wij beginnen met de rode route.
De rode route doorkruist het zuidelijke deel van Manhattan en voert ons door de beroemde en rijke buurten. We zien prachtige gebouwen in oude stijl, gecombineerd en/of met daarnaast de nieuwe en moderne wolkenkrabbers. Enkele highlights van deze route zijn: Times Square East, Empire State Building, Koreatown, Flatiron District, Chinatouw, Litte Italy, Brooklyn Bridge, Wall Street, the Charging Bull, het World Trade Centre en Hudson Yard.
Om 12.30u (l.t) zijn we terug bij het beginpunt. We bedanken onze driver want hij heeft dit echt goed gedaan om met zo’n volle bus in het drukke verkeer van NYte crossen. We hebben zin in iets lekkers gekregen en natuurlijk ook in een bakkie. We willen deze keer iets typisch Amerikaans en dus gaan we naar Krispy Kreme waar ze de enige echte Amerikaanse donuts verkopen. In de winkel kun je zien hoe ze de donuts aan het maken zijn. De keuze is reuze maar omdat we ook weten dat het caloriebommen zijn, nemen we er ‘maar’ 2 voor elk van ons mee. Natuurlijk wel 6 verschillende want dan kunnen we vanalles proeven. Met de donuts en koffie onder de arm lopen we terug naar ons hotel. Aan de voorkant hebben ze daar een leuk terrasje en daar willen we even gaan zitten. Het is echter veel en veel te warm en dus besluiten we om even te gaan voor wat verkoeling en zoeken onze kamer op.
Rond 13.15u (l.t.) gaan we opnieuw op pad en lopen richting het opstappunt van de Big Bus voor de blauwe route. Dit is 3 straten verder gelegen dan het opstappunt van deze morgen. Als we er om 13.30u (l.t.) aankomen lopen, zien we de bus net voor onze neus vertrekken. Dat wordt dus wachten op de volgende. Omdat het buiten echt heel benauwd is, zoeken we even de verkoeling op door het bankgebouw dat achter ons ligt, binnen tegen. Na zo’n 20’ wachten kwam de bus er dan eindelijk aan. Er zaten niet veel mensen op en dus konden we weer mooi hetzelfde plekje innemen als vanmorgen maar dan in een andere bus.
De blauwe route rijdt door het noordelijke deel van Manhattan oftewel Uptown. Ook hier zien we weer mooie oude gebouwen gecombineerd met moderne. Wat verder opvalt is dat het op dit deel van de route groener is en dat er meer culturele bezienswaardigheden zijn. Enkele hoogtepunten van deze route zijn: Hope Sculpturen, Times Square East, Rockefeller Center, het Metropolitan Museum of Art (The Met), Central Park en de Central Park Zoo, Colombus Circle en de Carnegie Hall. De blauwe route is korter en eerlijk gezegd ook minder interessant dan de rode route maar het is wel mooi om het allemaal een keer gezien te hebben al waren er ook op deze route al verschillende zaken die we al gezien hadden. Rond 15.10u (l.t.) komen we bij het eindpunt aan en verlaten we de bus. Onze driver kunnen we deze keer niet bedanken want die heeft pauze en is meteen uit de bus vertrokken.
Nog een leuk weetje: in New York heb je 4 soorten (lees: kleuren) straatnaamborden. De bruine borden zijn historische straten of historisch district, de groene borden zijn ‘normale’ / nieuwe straten, blauwe borden verwijzen naar toeristische attracties of culturele zones en de gele borden zijn voor waarschuwing of speciale aanwijzingen.
We willen vanmiddag ook nog een bezoek aan Madam Tussauds brengen en besluiten hier te voet naar toe te wandelen omdat het maar 14 blokken is van waar we zijn uitgestapt. We zijn in dit eerste gedeelte nog niet eerder geweest de afgelopen dagen en ons meisje ontdekt er een paar nieuwe en leuke winkeltjes. Uiteraard worden deze even bezocht en wat gekocht.
We lopen verder via Times Square, waar we ook vandaag weer onze ogen uitkijken naar de bijzondere types die er rondlopen. Want “ja, ja” vandaag doemde zomaar opeens ‘the Nacked Cowboy’ voor mij op. Eén ding is hier zeker, het is er nooit saai.
Rond 15.45u (l.t.) komen we bij Madam Tussauds (MT)aan. We hebben geluk want het is er niet druk of toch er staat geen rij. We moeten ook hier even een tassen en controle check ondergaan en mogen dan doorlopen. Met de lift worden we naar de 9e verdieping gebracht en krijgen uitgelegd dat we van de 9e terug naar beneden moeten afzakken. Als de deuren van de lift open gaan, stappen we letterlijk een andere wereld in. Leonardo DiCaprio wacht ons op en het lijkt alsof hij ons persoonlijk wil begroeten. Verder staan er in deze zaal nog tal van andere beroemdheden die stuk voor stuk levensecht lijken. Als we doorlopen doorkruisen we een zal met allemaal beroemdheden uit de musical- en filmwereld gevolgd door bekenden uit de TV-wereld. Er is een zaal met alle staatshoofden van de afgelopen decennia, sporthelden en ga zo maar door. Allemaal op gesteld in de entourage waarvan we ze kennen en zo levensecht. Nu weet ik wel dat dit is waar MT om bekend staat maar toch. Ze hebben het hier in NY zo mooi gedaan en zo mooi opgesteld dat je gedurende de tijd dat je er bent (wij zijn zo’n anderhalf uur binnen geweest) het idee hebt dat je zelf onderdeel uitmaakt van deze wereld van glitter, glamour en een tikkeltje fantasie. Als we om 17.20u (l.t.) naar buiten lopen zijn we onder de indruk van wat voor moois we gezien hebben. Het stond op mijn lijstje om ooit een keer naar MT te gaan maar dit is zeker en vast een aanrader.
Inmiddels loopt de klok tegen 17.30u (l.t.) en hebben we toch wel wat trek gekregen. Van Rianne hebben we de tip gekregen om eens te gaan eten bij ‘Ellen Stardust’. Ylva leek dit heel leuk en omdat deze trip toch een beetje haar feestje is, besluiten we om er vandaag een kijkje gaan te nemen. Het restaurant ligt n.l. helemaal aan de andere kant van Times Square dan waar we op dat moment zijn en dus besluiten we om (weer) terug te lopen. Rianne had ons ook al gewaarschuwd dat de kans groot is dat er een rij staat met wachtende mensen maar dat het over het algemeen wel snel gaat. En als we er aankomen staat er inderdaad een rij en wat voor eentje. Braaf sluiten we achteraan maar we zien aan Roel dat hij dit echtniet ziet zitten. “We gaan hier toch niet ik weet niet hoelang in de rij staan om te mogen eten. Zullen we het niet morgen opnieuw proberen?. Misschien is het dan minder druk”. Maar ons meisje heeft vandaag haar zinnen hierop gezet en wat ze voor heeft, dat heeft ze nog niet achter en dus blijven we in de rij staan. Roel loopt er een paar keer ongeduldig langs af en komt op een gegeven moment terug met de mededeling dat het ongeveer 45’ wachten is. En dus probeert hij weer om ons over te halen het niet te doen en het morgen te proberen. Maar Ylva houdt voet bij stuk “het valt best mee en kijk de rij komt alweer in beweging”. En dus zwicht papa voor dochterlief en sluit hij mee aan in de rij. Beetje bij beetje schuiven we naar voren en als we bijna vooraan staan, komt één van de waitters naar buiten en begint langs de rij op te lopen en vraagt aan iedereen met hoeveel ze zijn. Als wij zeggen met 3 geeft hij ons een teken en mogen we uit de rij en doorlopen. Dat is nog eens mazzel hebben, maar ondertussen hebben we toch al wel een half uurtje in de rij gestaan.
We stapten binnen en worden meteen overspoeld door kleur, licht en een energie die je bijna kunt aanraken. Het voelt alsof we midden in een Broadway-musical terecht zijn gekomen, maar dan met hamburgers en milkshakes op het menu. De muren hangen vol met oude theaterposters en neonlichten. Een waiter in roze t-shirt brengt ons naar onze plek. We hebben een zitje boven bij het raam. Hier hebben we een mooi overzicht over de zaak en over alles wat er staat te gebeuren. We nemen plaats en nog voordat we onze bestelling hebben kunnen doorgeven, begint een waiter loepzuiver een uitvoering van een musicalnummer te zingen om daarna weer gewoon door te gaan met bestellingen opnemen en eten uit te serveren.
Helemaal afgeleid door wat er allemaal gebeurt duurt het even voordat we weten wat we willen eten. Maar eenmaal onze bestelling gedaan genieten we, ondanks dat het geluid wel een beetje hard staat, met volle teugen.
Ylva en Roel gaan voor Penne Alfredo met kip en ik kies voor de Stardust Nacho’s. En hoewel de zaak helemaal vol zit (er staat buiten nog steeds een rij), wordt het eten snel geserveerd. Het ziet er niet alleen overheerlijk uit, het smaakt ook nog heel lekker. Maar eerlijk gezegd is dit bijna bijzaak. De ene na de andere Starduster (want zo worden de serveerder/serveerster hier genoemd) grijpt de microfoon en zingt alsof hun leven er vanaf hangt; van klassieke Broadway-hits tot verrassend goede popcovers. Ik kijk om me heen en zie toeristen, New Yorkers, gezinnen en stelletjes, allemaal met dezelfde blik: een mengeling van verbazing en pure lol. Het voelt alsof we deel uitmaakten van iets bijzonders, iets dat je alleen hier, in het hart van Manhattan, kunt meemaken. En voor wie nu denkt (want dat dacht ik n.l. ook) “waarom werken die dan hier en gaan die geen zangcarrière ergens beginnen”. Dat gebeurt ook want er zijn al heel wat Stardusters die hier hun carrière zijn begonnen en nu in Broadway producties staan.
En terwijl wij binnen genieten van lekker eten en goed entertainment barst er buiten een noodweer los. Het was gemeld maar het is dan altijd nog de vraag of het ook daadwerkelijk komt. De regen valt met bakken uit de lucht en mensen rennen over en weer om zo min mogelijk nat te worden en te schuilen. De toeristen winkels maken hier dan weer even goed gebruik van want opeens heeft iedereen een paraplu of poncho nodig. Zelf houden we de weerapp even in de gaten en gaan proberen om tussen de bui door terug naar het hotel te gaan. Helaas lukt dit niet helemaal en tikken ook wij een parapluutje op de kop om niet helemaal als een verzopen kat in het hotel aan te komen.
Eenmaal terug op onze kamer wil Roel even gaan sporten en we laten hem. We hebben het allemaal (emotioneel) zwaar. Ylva en ik springen ondertussen onder de douche, kijken een serie en werken het dagboek bij. Als Roel terug is en gedoucht drinken we nog een theetje en overlopen de dag. We hebben weer heel veel mooie en bijzondere dingen gedaan en gezien.
Welterusten, slaap lekker en liefs.
De Maïskolfjes [e-1f33d] xxx …
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 146
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/569_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => hop-on-hop-off-met-een-muzikaal-einde
)
[49] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109073
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-12
[photoRevision] => 0
[title] => Terug naar het verleden ...
[message] => De dag van gisteren heeft er mentaal en fysiek ingeslagen. Hierdoor hebben we alle 3 wat minder geslapen en zijn we al vroeg wakker. Om 07.00u (l.t.) begint op onze inmiddels vertrouwde hotelkamer dan ook het ochtendritueel. Douchen, aankleden, het inklappen van de slaapbank van ons meisje zodat we ruimte hebben om te ontbijten. Ylva schuift elke ochtend de gordijnen aan de kant zodat we kunnen genieten van “the beautiful vieuw” vanaf verdieping 25.
Het ontbijt wordt geserveerd en terwijl we daarvan genieten evalueren we nog een keer de dag van gisteren en wat het met ons gedaan heeft.. Daarna proberen we contact te zoeken met Bomma. Ze begint de telefoon steeds beter onder de knie te krijgen (al moeten we haar soms wel 3x bellen en horen we een hoop gekraak en gegrommel) waardoor we deze ochtend zelfs kunnen facetimen. Hierdoor kunnen we ook even ons Lio-ke zien, die precies wat veel last van de warmte heeft want veel beweging zit er niet in. Nadat we zijn bijgesprongen, ruimen we het ontbijt op, poetsen onze tanden, ruimen onze rugzak ik en om 09.30u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek en alweer dag 3 van ons verblijf in New York.
We lopen vanuit het hotel via de Sixth Avenue in de richting van Central Park. Het is vanmorgen een drukte van belang en overhal horen we het inmiddels vertrouwde getoeter van de auto’s en ruiken we de (aangebrande) lucht van de verkoopstandjes. Vanuit de Sixth Avenue slaan we rechtsaf de W 56th street in waar we stoppen en ons melden bij ‘Rental Bike Office Central Park’. Vanmorgen gaan we dit wereldberoemde park van op de fiets verkennen. En we zijn niet de enige die op dit idee gekomen zijn. Voor de ingang van de zaak staat een grote groep mensen en wanneer we ons door deze groep heen geworsteld hebben komen we in de zaak waar het net zo druk, hetzij nog drukker is. We zien verschillende rijen die tot vooraan in de winkel staan en even twijfelen we of we in deze drukte wel willen aansluiten. Maar ons meisje wil dit heel graag doen en dus sluiten we achteraan in de rij aan. We hebben nog even gekeken of er geen ’short cut’ was en/of we konden doen alsof we gek zijn, maar deze keer is dat niet mogelijk.
Terwijl we staan te wachten, worden we aangesproken door een vriendelijke medewerkster die ons kort uitlegt wat we moeten doen met onze ‘Go City’ oftewel New York pas. Je kunt in New York n.l. een pas kopen waarmee je korting krijgt op meer dan 108 activiteiten. Je bepaalt zelf hoeveel dagen je de pas wilt gebruiken (daar betaal je ook voor) maar het scheelt een enorme slok op een borrel. Als we de instructies hebben opgevolgd gaat het allemaal heel vlotjes en voor we het weten staan we aan de kassa en hebben we voor 10.30u (l.t.) onder begeleiding van een Duits sprekende gids (we waren door de drukte net te laat aanwezig voor een Nederlands sprekende gids)een tour geboekt. We mogen (lees: moeten) een helm uitzoeken en kunnen daarna buiten in de rij aansluiten om onze fietsen te krijgen. Als we deze hebben gekregen, ik heb weer geluk want ik krijg er eentje waar de ketting vanaf gelopen is, mogen we ons begeven naar de hoek van de straat. Daar staat Catharina, onze gids al op ons te wachten. Catharina is van Oostenrijkse afkomst en zeer enthousiast (en druk). Alvorens te vertrekken legt ze ons, en het Berlijns koppel dat ook meefietst, uit wat de spelregels in het park. Zo is de linkerbaan voor voetgangers, de middelste baan voor de ‘trage’ fietsers en fietsers onder begeleiding en de rechterbaan voor diegene die willen trainen voor de Tour de France. Dit gezegd hebbende vertrekken we te voet (ik dacht dat we een fietstocht geboekt hadden) richting het Central Park.
Central Park is een groot, rechthoekig, kunstmatig aangelegd stadspark in het hart van Manhattan. Het is zo’n 4 kilometer lang en 800 meter breed, waardoor het bijna 3,5 km² beslaat en daarmee groter is dan veel kleine steden. Het bijzondere is dat we midden in een van de drukste steden ter wereld ineens in een groene oase fietsen, waar het geluid van taxi’s en sirenes plaatsmaakt voor vogelgezang, muziek van straatartiesten en het geruis van bladeren.
Catharina neemt ons op de fiets mee het wereld beroemde park in. En dat ze enthousiast is, dat is 1 en alleen maar fijn. Maar dat ze ook nog eens in het heuvelachtige park, want er zitten hier en daar best wel wat flinke klimmetjes in, een nieuw persoonlijke record wil fietsen dat is 2. En ondanks dat we in de middelste baan fietsen, is ze amper bij te houden. Samen met het Duitse koppel moeten we hier enorm om lachen. Het is bloedheet, het zweet gutst over ons lijf maar Catharina houdt er de vaart in en wij volgen haar. We vragen ons dan ook af of zij dit ziet als een trainingsrit. Maar vertellen kan we als geen ander en gelukkig stopt ze ook regelmatig zodatwe kunnen genieten van de mooie uitzichten en de boeiende verhalen.
Na 2 uur fietsen en er alles aan gedaan hebbende Catharina haar tempo te volgen, zijn we weer terug bij de start. En zo snel als ze sprak en fietste, zo snel is ze ook weer weg. We kunnen haar niets eens bedanken of een fooi geven of ze was alweer gevlogen. We leveren de fietsen en onze helmen in en verlaten de zaak.
“Zo nu eerst tijd voor een bakkie” alvorens we verder gaan naar onze activiteit van vanmiddag. We besluiten om dit te doen bij ‘Magnolia Bakkery’. We hebben deze zaak als tip van Joost (de vriend van tante Yvonne) gekregen. Bij Magnolia Bakkery hebben ze naar het schijnt de lekkerste cheescake van NY en omstreken en natuurlijk willen wij dat testen. Helaas is er geen zitgelegenheid in de zaak en dus wordt het 3 verschillende cheescakes (want we kunnen weer eens niet kiezen) en 2 lattes ‘to go’. We vaten vervolgens het plan op om deze gezellig op te etenop het publieke pleintje dat in de buurt gelegen is, maar de banken zijn daar door de zon zo verwarmd dat je er je billen aan brand. Ook geen goed plan dus. We besluiten dan maar om door te lopen naar ons hotel en daar, in de koelte en even weg uit de drukte, te genieten van ons bakkie en zo blijkt overheerlijke cheescake. Dankjewel voor de tip Joost. We frissen ons daarna wat op en rond 14.00u (l.t.) wandelen weer het hotel uit, nu richting Times Square.
We zijn net vertrokken als we een berichtje uit Nederland krijgen van Joost (mijn vriend en BB). Zijn vader was toen we vertrokken ziek dat wisten we, maar blijkbaar is zijn gezondheid zo snel achteruitgegaan dat hij gisteren is opgenomen in het ziekenhuis en zojuist vredig is ingeslapen. Dit komt wel even binnen en moeten we even laten bezinken en een plekje geven. Natuurlijk zijn we in gedachten bij hem en zijn moeder, maar baal er ook wel van dat ik vanaf hier niet meer kan doen. Even op en neer is helaas geen optie.
Aangekomen op Times Square pakken we, nadat we weer nieuwe kaartjes hebben gekocht, op de Fifth Avenue de metro naar het eindstation van deze lijn: South Ferry. Na een ritje van ongeveer 20 minuten stappen we vanuit de airco gekoelde metro weer terug de hitte in. Het is vandaag abnormaal warm en boven de 30gr.. Bij de uitgang van het metro station worden we door alweer een vriendelijke meneer (iedereen is hier zo, soms overdreven, vriendelijk dat je er soms moe van wordt) verder verwezen naar de ingang van de ferry’s. Om 15.00u (l.t.) hebben we namelijk de ‘Ferry tour naar Liberty Island en Ellis Island’ geboekt.
Maar voordat we de boot op mogen moeten we eerst weer door een heuse security check, die niet onder doet voor die op de luchthaven. Weer alles in de bakken leggen en wijzelf door een body-scanpoortje. Gelukkig is alles in orde en mogen we mee, boffen wij even.
Als we de pier oplopen schrikken we ons echter een appelflauwte. Wat een massa mensen staat hier te wachten. Hebben die serieus allemaal de boot van 15.00u geboekt?. Even twijfelen we of we dit wel willen want eigenlijk is dit niet normaal, maar in de verte zijn we ‘the Statue’ en die willen we toch wel graag van dichtbij zien.
Gelukkig komt de boot die ons moet brengen aangevaren, nu kan het toch niet lang meer duren. Het is n.l. bloedheet en eigenlijk niet te doen om te wachten in die hitte. Ik wordt er zelfs niet goed van. Eigenlijk is het raar de Amerikanen die met alles rekening houden omdat ze anders een claim aan hun broek kunnen krijgen, hier geen tentjes hebben neergezet waaronder de mensen kunnen wachten. Maar de boot zit prop en propvol en eer die mensen allemaal op hun dooie gemakje van de boot af zijn, zijn we ruim een kwartier tot 20’ verder. Dan begint eindelijk de massa te bewegen en kan het geduw en getrek beginnen. Iedereen wil n.l. mee op de boot en uiteraard wil ook iedereen het beste plekje hebben. Vanwege de hitte kiezen we er in 1ste instantie voor om te kijken voor een plekje binnen. We hebben hierbij even geen rekening gehouden met de Pakistaanse en Japanse families die hele rijen bezet houden zodat niemand anders kan zitten. Dan maar naar boven naar het buitendek want daar is wel nog plek. En achteraf blijkt dit een hele goede keuze want er staat een lekker windje en we hebben een goed zicht.
Onze kapitein heeft de vaart er goed in en in nog geen 10 minuten varen we voorbij aan het ‘Statue of Liberty’ en meren we aan aan de stijgers van ‘Liberty Island’. Als we de boot verlaten krijgen we opnieuw een beslag van de mensenmassa die we dan zien staan. “Moeten al deze mensen serieus met de boot mee?”. Waar en zover we kunnen kijken staan er mensen die mee moeten. De moed zakt ons al in de schoenen en we vragen ons oprecht af waar we mee bezig zijn. Als er een andere manier zou zijn om weg te kunnen, zou ik dat meteen doen maar helaas is die er niet. We besluiten er het beste van te maken, op ons gemakje te gaan kijken en dan zien we straks wel hoe druk het dan nog is en hoelang we moeten wachten.
Maar eerst een klein beetje geschiedenis over het eiland: Liberty Island is een klein eiland in de haven van New York, vlakbij de monding van de Hudson River. Het eiland dankt zijn bekendheid aan het feit dat het ‘het thuis’ is van één van de bekendste symbolen ter wereld: het Vrijheidsbeeld (Statue of Liberty). Het beeld is 93 meter hoog en in de kroon is een restaurant gevestigd. Vanwege veiligheidsredenen is dit gesloten. Liberty Island is daarmee niet alleen een toeristische trekpleister (dat hebben we ervaren), maar ook een plek met diepe historische betekenis: The Statue of Liberty was vaak het eerste wat miljoenen immigranten zagen toen ze per schip in New York aankwamen.
Dit gezegd hebbende gaan we zelf ook beginnen aan onze tour over het eiland. Het is druk, maar het is te doen. Immers de grootste massa mensen staat te wachten om terug op de boot te kunnen. We wandelen langs het water en aan de voet van het Vrijheidsbeeld voorbijHet is echt magisch en heel indrukwekkend om te zien. Wat ook prachtig is, is de skyline van NY aan de andere kant. Omdat het bloedheet is, trakteren we ons zelf op een overheerlijke aardbeien-bananen smoothie met een zak chips welke we aan de voet van het beeld met zicht op de skyline nuttigen. “Dit is genieten en beter dan dit wordt het niet …”.
Na 1,5 uur genoten te hebben van de prachtige uitzichten en de overheerlijke smoothie wandelen we terug naar de pier waar de rij mensen inmiddels gelukkig flink is ingekort. Bovendien hebben we geluk want we hoeven niet lang te wachten totdat de boot komt aangevaren. Even is het weer duwen en trekken maar iedereen kan mee. We zoeken ons weer een plekje boven op het dek, genieten nog een keer van het Vrijheidsbeeld en laten het daarna achter ons liggen als we op weg gaan naar ‘Ellis Island’.
Ellis Island is een klein eiland dat dus vlak naast Liberty Island ligt. Het werd wereldberoemd als de toegangspoort tot Amerika voor miljoenen immigranten tussen 1892 en 1954.
Schepen vol mensen uit Europa, Azië en andere delen van de wereld legden hier aan na een lange en vaak zware reis. Op het eiland ondergingen ze medische en juridische keuringen om te bepalen of ze het land binnen mochten. Voor velen was het een plek van hoop en een nieuw begin, voor sommigen van spanning en onzekerheid.
Het is een kleine 5’ varen (want ook deze kapitein heeft er goed de vaart in)van Liberty Island naar Ellis Isand. Als we aankomen zien we dat één gedeelte van het eiland is afgesloten voor publiek. Op het gedeelte dat wel toegankelijk is, staat het ‘Immigration Station’ maar helaas staat dit ook in de steigers, maar op foto’s kunnen we zien dat het een mooi gebouw met grote bogen en rode bakstenen is. We wandelen naar het ‘Immigration station’ dat tegenwoordig is ingericht als museum en nu ‘Ellis Island National Museum of Immigration heet. We komen als eerst in een prachtige grote zaal die vroeger dienst heeft gedaan als wachtruimte voor alle immigranten. “Deze zaal is dus te vergelijken met de zaal waarin ik heb gezeten toen ik mijn visum ging aanvragen. “Inderdaad daar kun je het mee vergelijken. Nou die van mij was wel niet zo mooi en veel kleiner. Ja, maar destijds kwamen er ook veel meer mensen het land binnen dan tegenwoordig. Dat is waar”. We wandelen verder en krijgen persoonlijke verhalen, foto’s, documenten, postkaarten en voorwerpen van de immigranten van destijds te zien. Indrukwekkend maar eerlijk gezegd valt dit bezoek ons een beetje tegen. We hadden verwacht een inkijk in de gebouwen en ‘het leven’ van destijds te krijgen. Na er een 45 minuutjes te hebben rond gewandeld, besluiten we terug te gaan naar de pier om de boot terug naar Manhattan te nemen. Ook nu hebben we weer geluk want de boot ligt al klaar en we kunnen er nog net op. De boot zit stok en stok vol en even hebben we het gevoel dat we terug in de tijd gaan. Terug naar het gevoel dat de immigranten destijds hadden. Zij zaten ook met zovelen op de boot in de hoop en op weg naar een nieuwe toekomst. Net als wij, of toch net als ons meisje. Ook zij gaat hier een nieuwe toekomst tegemoet, of toch een nieuw hoofdstuk van haar toekomst want we hopen natuurlijk niet dat ze hier voorgoed blijft.
Als we terug aanmeren in South Ferry lopen we rechtstreeks naar het metro station. We zijn moe, moe van de indrukken maar ook van de warmte. We informeren even welke de juiste metro is, kopen nieuwe kaartjes (weeral geholpen door een overvriendelijke mevrouw omdat onze bankkaart opeens niet meer blijkt te werken) en reizen terug naar Times Square. Als we daar aankomen en weer terug boven de grond zijn, worden we overvallen door de drukte. Het is overduidelijk dat we terecht zijn gekomen in de avondspits.
We hebben nog niet gegeten en besluiten ook vanavond om iets gaan te halen in onze inmiddels favourite Whoole Market en dit in het hotel op te eten. Eén omdat we dan even weg zijn uit de drukte en twee (en niet geheel onbelangrijk) dat dit ook een slok op een borrel scheelt. Bovendien is het warme eten er heerlijk en je kunt nemen wat je er wil; aardappelen, pasta, groenten, vlees, vis je kunt het zo gek niet verzinnen. Gelukkig is het er vandaag niet zo druk als gisteren en lijkt de ‘hamsterrage’ voorbij. We kopen onze maaltijd, doen nog wat kleine boodschappen voor het ontbijt morgenvroeg en wandelen dan terug naar ons hotel waar we rond 19.30u (l.t.) aankomen en de rust en koelte van ons kamertje opzoeken.
Eenmaal op de kamer ploffen we neer op onze bank en in de stoel en doen we ons te goed aan het heerlijke meegebrachte eten. Daarna ruimen we op en springen één voor één onder de douche. De planning was om nog even Times Square op te wandelen maar we zijn alle 3 zo moe van alle indrukken maar toch ook wel het vele wandelen wat we hier doen (na vandaag staat de teller alweer op 45 km), dat we besluiten om nog een theetje te drinken, Roel gaat wat lezen, Ylva kijkt naar een film op haar I-pad en ik werk het dagboek bij. Het is tegen 23.00u (l.t.) als de luikjes dichtvallen.
Ook vandaag was weer een mooie en interessante dag, op naar morgen!.
Welterusten en slaap wel …
Liefs de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 163
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/473_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => terug-naar-het-verleden
)
[50] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109067
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-11
[photoRevision] => 0
[title] => Een dag van uiterste ...
[message] => De wallen onder onze ogen verraden dat we nog niet helemaal geacclimatiseerd, uitgerust en aan het tijdsverschil gewend zijn. Het tijdstip van wakker worden wel. De laatste maanden en weken wordt ik bijna dagelijks wakker tussen 04.00-05.00u en zo ook vannacht. En daar waar ik gisteren door de vermoeidheid nog terug in slaap viel, lag ik nu wakker. Gelukkig slapen mijn lieftallige echtgenoot en dochter wel gewoon verder. Mijn gedachten gaan alle kanten op … naar het zwemmen waar ik nog vanalles voor wil en moet regelen, het dagboek en naar het naderende afscheid … ik wordt er emotioneel van. Momenteel lijkt het nog alsof we op reis zijn zoals we dat al zo vaak zijn geweest, maar niets is minder waar. Ik besluit bij ons meisje in bed te kruipen, gewoon omdat het nu nog kan … ik haar nu nog even kan vasthouden.
Rond 07.30u (l.t.) worden Ylva en Roel ook langzaam wakker en starten we de dag zoals we deze de afgelopen 2 dagen gestart zijn, n.l. door de gordijnen aan de kant te schuiven en te genieten van “the beautiful vieuw”. Rond 7.30u beginnen we langzaam in actie te komen en op te staan. Het bed van Ylva wordt ingeklapt en terwijl ik nog even snel onder de douche spring, maken Roel en Ylva het ontbijtje klaar.
Na het ontbijt gaan Roel en Ylva eerst even aan slag met de nieuwe computer van ons meisje. Ylva wil dat graag voor het geval het niet lukt of er is iets aan de computer we dan nu nog kunnen terug gaan. Gelukkig heeft Nonkel samen met Roel alles goed voorbereid zodat de installatie in een vloek en een zucht geregeld is. Dat is mooi, dan hoeven we ons daar al geen zorgen meer om te maken.
Ondertussen loopt het tegen 09.45u (l.t.) en en wordt het langzaam tijd om op pad te gaan. Gelukkig is het bij - en in de lift vandaagminder druk dan gisteren. Eenmaal buiten slaan we vandaag wederom af naar links richting de Sixthe Avenue. Daar aangekomen weten we niet wat we meemaken, zo’n rust in vergelijking met de afgelopen 2 dagen. De huurfietsen zijn weer terug op de plek gezet (die waren de afgelopen 2 dagen in geen velden of wegen te bekennen)en er is sprake van gewoon woon- werk verkeer. Natuurlijk drukker dan bij ons in Dilsen maar voor hier op dit moment zeer zeker goed te doen.
Zaterdagochtend toen we boodschappen gingen doen, zagen we aan de overkant van de winkel een gezellig pleintje met een wafelkraampje. We zeiden toen al tegen elkaar “hier komen we nog terug en vandaag is het dan (al) zover want we komen er op weg naar het Empire Statebuilding toch langs. Het pleintje waar het om gaat is het Bryant Park, een gezellig stadspark met mooie bloemperken, een groot gazon en terrasstoelen welk gelegen is net achterde beroemde ‘New York Public Libary’. Het pleintje wordt ook wel de woonkamer van NY genoemd omdat als je er zit, je even het gevoel hebt dat je weg bent uit de drukte van de stad. Een bijzonder weetje is, dat onder het gazon de opslag van de boeken en documenten van de bibliotheek ligt.
Nadat we bij de wafelkraam een bakkie hebben besteld met een lekkere wafel, zoeken we ons een plekje waar we even rustig kunnen zitten en genieten. Genieten, niet alleen van de overheerlijke wafel die van Belgische makelaardij blijkt te zijn; sterker nog er zit een hele uitleg in het Vlaams bij. Maar ook genieten van de rust en de sfeer. Even ontsnappen aan de drukte, we voelen ons even net echte Amerikanen.
Maar aan alle mooie liedjes komt helaas een einde. We worden om 11.00u (l.t.) bij het Empire Statebuilding (EmSb)verwacht en dus is het rond 10.45u (l.t.) tijd om op te stappen en koers richting dit gigantische gebouw te zetten. We zijn mooi op tijd en al snel worden we door verschillende vriendelijke medewerkers begroet en op weg gewezen. Te beginnen bij een prachtige replica van het Empire Statebuilding waarmee je op de foto kunt maar de rij is te lang en we besluiten naderhand terug te komen. Daarna begint de tour en worden we, met beelden alsof we er live bij zijn, meegenomen in de bouw van dit gigantische bouwwerk. Het E.Sb was tot 40 jaar geleden het hoogste gebouw van de wereld. Vervolgens worden we meegenomen in de films waarin het gebouw een rol heeft gespeeld en krijgen we te zien welke beroemdheden er allemaal al een bezoek hebben gebracht. Onze ‘eigen’ Martin Garrix hangt er ook tussen. We wandelen door en komen uit in een prachtige gang met acht liften:4 links en 4 rechts. Wij mogen instappen in de laatste lift rechts instappen. In een nagenoeg geruisloze “ride” (want je oren ploppen volledig dicht) worden we binnen 45 seconden naar een hoogte van 285 meter “geschoten”. Als de deuren open gaan is het eventjes bijkomen en oriënteren.
We zijn aangekomen op de 80ste verdieping en bevinden ons op het binnen observatiedek. Doorde grote ramen heb je een prachtig uitzicht hebt over Manhattan en de omliggende wijken. Vanaf deze hoogte zie je de stad zich als een uitgestrekt mozaïek van straten, gebouwen en parken voor je uitspreiden. Omdat er wordt gewerkt met tijdssloten zijn er steeds maar een bepaald aantal bezoekers binnen, waardoor er een bepaalde rust hangt en je niet door massa’s toeristen onder de voeten wordt gelopen. Op deze manier kun je rustig genieten en alvast wennen aan de indrukwekkende hoogte. Voor Roel, die ietwat last heeft van hoogtevrees, is het een ietwat minder rustige en prettige ervaring. Maar …voor zijn 2 dames heeft hij alles over.
Als we op ons gemakje het rondje hebben gemaakt en alles wat er nog tentoongesteld wordt, hebben bekeken lopen we door naar de volgende lift. Met deze lift gaan we nog eens 6 verdiepingen hoger. Aangekomen op de 86ste verdieping, bevinden we ons op 320m boven het straatniveau. Hier is er opnieuw een observatiedek maar dan buiten!.
Zodra je de deur uitstapt, voel je de frisse wind op je gezicht en word je omringd door een 360 graden panorama. Het uitzicht hier is nog adembenemender en vrijer, tenminste voor wie geen hoogtevrees heeft. Je ziet de iconische skyline van NY, in de verte het bruisende Central Park, de Hutson rivier die de stad omringt en nog zoveel meer. Het open dek geeft een intens gevoel van vrijheid én hoogte. We nemen ons dan ook uitgebreid de tijd om hiervan te genieten.
Als het genoeg is geweest, wandelen we terug naar de lift die ons van de 86ste verdieping terug brengt naar de 80ste waar we worden opgeslokt door de foto verkopers. Op een gigantisch scherm zien we ons zelf meermaals terug en natuurlijk is de ene foto nog leuker dan de andere. En “ja” we trappen er in en kopen ze natuurlijk. Maar wel digitaal zodat we er nadien in het album ook nog iets mee kunnen. Van de 80ste verdieping nemen we vervolgens de lift terug naar de uitgang waar je natuurlijk eerst nog even een tour moet doen door de souvenirshop alvorens je echt naar buiten kunt. En “nee”, hier blijft ons niks aan de vingers plakken.
Eenmaal buiten moeten we nog even terug naar binnen. We hebben immers aan het begin van ons bezoek de replica gelaten voor wat het is, maar we willen er toch nog graag even mee op de foto. En dus doen we alsof we opnieuw voor de tour komen en gaan we opnieuw naar binnen waar we opnieuw vriendelijk worden welkom geheten en op weg geholpen. Maar we weten de weg, we willen enkel alleen even naar de replica van het gebouw. Deze keer staat er gelukkig geen lange rij. Sterker nog er staat niemand en dus kunnen we even op ons gemakje, zonder dat er anderen in je nek staan te hijgen, een paar foto’s maken. Als we dit gedaan hebben, bedanken we de medewerkers en gaan terug naar buiten. Het is ondertussen 13.15u en dus tijd voor een bakkie!.
Nadat we eerst nog even een bezoekje brengen aan een souvenierswinkel, besluiten we om terug te lopen naar the Sixth Avenue waar we op de heenweg een heel leuk tentje hebben gezien, ‘Paris Baguette’. Ze hebben er zoveel lekkernijen dat het moeilijk is om een keuze te maken, maar het lukt uiteindelijk toch. Samen met een overheerlijke Latte genieten we van onze lunch, kijken we terug op het bezoek aan het Empire en bereiden we ons voor op onze volgende activiteit. Vanmiddag gaan we n.l. ‘Ground Zero’ en het 9/11 museum bezoeken.
Rond 14.45 uur verlaten we Paris Baguette en begeven we ons voor het eerst deze reis, richting de ondergrondse. Bij de automaat kopen we, zo heeft Roel uitgezocht, voor $9,00 p.p eenticket waarmee we 7 dagen onbeperkt kunnen reizen met het openbaar vervoer. Maar hoe zeggen ze dat? Als iets te mooi is om waar te zijn, dan klopt er iets niet?. Er klopt inderdaad iets niet maar daar komen we pas later op de middag achter.
Op 34 Street Herald gaan we het metrostation binnen en is het even zoeken. In vergelijking met Londen of Parijs is het metro netwerk hier echt een drama en onoverzichtelijk. Er hangen bijna geen plattegronden en dus vragen we een vriendelijke medewerker welke richting we op moeten. Het blijkt richting R en de gele lus te zijn. In 15 minuten zijn we bij halte Cortland en daar verlaten we de metro. Als we via de trappen naar boven lopen, kijken we onze ogen uit. Dit station is niet alleen een metrostation maar tevens een prachtig hyper modern overdekt winkelcentrum. De architectuur van dit gebouw is adembenemend.
Als we het gebouw uitlopen, bevinden we ons meteen in het gebied van het World Trade Centre (WTC) en Ground Zero. Opvallend is dat hier geen verkeer is en de weg tussen het WTC en Memorial 9/11 afgesloten lijkt.
Ground Zero is de plek in Lower Manhattan waar de Twin Towers van het World Trade Center instortten na de terroristische aanslagen van 11 september 2001. Het is een plek van diepe herinnering en stille reflectie, waar het leven abrupt veranderde en duizenden mensen hun dierbaren verloren. Tegenwoordig is Ground Zero een symbool van veerkracht en hoop, met het indrukwekkende 9/11 Memorial dat bestaat uit twee grote reflectiebassins op de exacte plekken waar de torens stonden. De bassins, met in het midden een gat dat de slachtoffers symboliseert, worden omringd door de namen van de slachtoffers in bronzen letters. Deze plek maakt diepe indruk op ons en we nemen Ylva mee in wat er op 11 september 2001 gebeurde. We merken aan haar dat ze er veel minder gevoel bij heeft dan wij; wat logisch is want ze was toen nog niet geboren en heeft de beelden destijds niet gezien. Zelf weten we nog precies waar we waren op het moment dat we het nieuws hoorden en de beelden die daarna op het nieuws volgenden komen weer voorbij. Nu we hier staan is dat nog intenser voelbaar.
Het is 15.30u (l.t.) als we ons richting de ingang van het Memorial 9/11 begeven. Een strenge mevrouw bij de eerste controle informeert naar onze tickets en ziet dat we pas voor 16.00u gereserveerd hebben. Ze sommeert ons “you are to early and have to wait”. “Yes ma’am” en als 3 kleine kindjes die straf krijgen druipen we af. Dan nog maar even een plekje in de schaduw opzoeken en wachten. En terwijl we dat doen, hengst ons meisje wat op haar gsm en dwalen onze gedachten af naar wat zich hier op 9 september 2001 allemaal heeft afgespeeld.
Om 15.50u (l.t.) doen we een nieuwe poging om naar binnen te gaan en deze keer mogen we wel doorlopen. Onze tickets worden gescand, onze tassen gecontroleerd en nu kan ons bezoek aan het museum beginnen.
Met een stijle trap dalen we af naar beneden en ontdekken dat het museum volledig onder de grond, onder de 2 reflectiebassins is gelegen. Alleen dit al is enorm indrukwekkend.
Al wandelend voelt het 9/11 Memorial voor ons als een indrukwekkende en ontroerende plek die het verhaal vertelt van de gebeurtenissen op 11 september 2001 en hun impact op de wereld. We zien dat het museum is gebouwd op en rond de originele fundamenten van het World Trade Center. Al wandelend zien we dat het een combinatie is van geschiedenis, herinneringen en educatie op een respectvolle manier. We worden meegenomen in persoonlijke verhalen, authentieke artefacten, foto’s en video’s die het leed, de moed en het doorzettingsvermogen van slachtoffers, hulpverleners en nabestaanden laten zien. Dit alles laat een hele diepe indruk achter en het is te hopen dat zoiets als dit nooit, maar dan ook nooit meer gebeurt.
Als we om 18.00u (l.t.) de trap terug naar boven nemen om het museum te verlaten, zit ons hoofd vol staan en willen we hier gewoon nog even zijn. We willen deze indrukwekkende en serene plek nog niet meteen verlaten. We besluiten daarom een korte wandeling te maken door de wijk vlak achter het World Trade Center. Rond 18.45u (l.t.) voelt het alsof we deze bijzondere middag kunnen loslaten en lopen we terug richting de metro om naar ons hotel te gaan.
Althans dat is de bedoeling. We dalen af naar het metro station en nemen de metro waarvan we denken dat dit de juiste is. We komen er echter al snel achter dat dit niet het geval is en dat we de verkeerde kant uitgaan en dus stappen we bij de volgende halte uit en lopen terug naar boven alwaar de zoektocht begint naar de ingang van het metrostation dat we wel moeten hebben. Als we dit dan eindelijk na wat gevloek en getier gevonden hebben, dalen we terug af naar beneden en scannen onze kaartjes. Bij Ylva en mij is er geen probleem, maar Roel geraakt niet door het poortje. Hoe vaak hij zijn kaartje ook door de scanner haalt, er gebeurt niks.. Gelukkig zit er in het locket bij de ingang een mevrouw die zich alles van afstand heeft gadegeslagen en die zich er eens mee komt bemoeien. Zij maakt ons duidelijk dat de tickets die we hebben geen unlimitted tickets zijn, maar gewoon een dagkaart voor 3 ritten. En omdat we 1x verkeerd zijn ingestapt en dit dus onze 3e rit van dag is, is er voor Ylva en mij niks aan de hand. Gelukkig is de mevrouw de kwaaiste niet en laat ze Roel toch door en zo kunnen we nu wel de juiste metro nemen en staan we binnen 20’ op Times Square.
We hebben echter nog niet gegeten en hebben tijden de metrorit overlegd dat we ons iets gaan halen bij Whoole Foods, de supermarkt waar we zaterdag ook geweest zijn. Je kunt daar n.l. ook warme maaltijden krijgen en die eten we ons dan op op onze kamer. Ons meisje loods ons prima door de straten tot bij de winkel. Bij de winkel aangekomen weten we echter niet wat we zien. Daar waar we zaterdag in alle rust konden winkelen en konden genieten van de perfect ingerichte winkel, leek het nu dat het “hamster” uur was uitgebroken. We kunnen stellen dat er een lichte chaos was uitgebroken in deze winkel en het leek alsof iedereen nog snel, voordat deze winkel een jaar lang dicht ging, de laatste inkopen wilde kopen. Ik heb het nog nooit in heel mijn leven zo druk gezien in een winkel. De dag voor Kerstmis was er niks bij. Wij hebben ons eten zo snel mogelijk bijelkaar gezocht, de wachtrij bij de kassa getrotseerd en daarna de winkel zo snel mogelijk weer verlaten. Niet normaal wat een drukte.
Als we terug zijn in het hotel, dekken we ons tafeltje op en genieten we in alle rust van ons eten. Daarna gaan we ons douchen, drinken we nog een theetje, evalueren de dag en maken ons klaar om naar bed te gaan. Het was vandaag een heel bijzondere dag. Een dag met (lett.) hoogtepunten maar ook een dag die ons emotioneel heeft geraakt.
Nu gaan we slapen en kijken we uit naar de dag van morgen.
Slaap lekker en liefs!.
De Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 166
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/449_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-dag-van-uiterste
)
[51] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109065
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-08-13
[photoRevision] => 0
[title] => Toerist in ‘’eigen’’ land
[message] => Geachte lezers,
Deze blog begin ik formeel om alvast een beetje de toon te zetten. Je moet op deze plek (en eigenlijk op veel plekken hier haha) namelijk geen grapjes uithalen. We zijn weer op avontuur geweest naar een plek waar de machtigste man op aarde zijn huis heeft staan. En de kleur van het huis is wit... Raden jullie het al? Juist! Washington D.C. De hoofdstad van de Verenigde Staten en de plek waar heel veel politieke kwesties worden besproken, ondertekend en doorgevoerd. Dus eigenlijk ook het Den Haag van de Verenigde Staten. Alleen valt Den Haag een beetje in het niets als je het hebt over de term ''stad''. Ik ga hier niet over politieke kwesties schrijven; dat moet iedereen lekker zelf weten. Ik ben hier om jullie te vertellen hoe het is om als echte toerist Washington D.C. te ontdekken. Want dat kunnen we wel zeggen: we waren echte toeristen haha
Ik zou zeggen ga er lekker voor zitten, pak een lekker vers kopje thee of bakkie ko... uuhhh kopje koffie en dan neem ik jullie weer mee!
Oke, allereerst wat extra informatie over Washington D.C. De letters D.C. staan voor ''District of Columbia''. De naam Washington komt van de eerste president van Amerika, George Washington. District of Columbia is het federale district waar Washington D.C. in ligt. Columbia is hierbij afgeleid van Columbus; de ontdekker van Amerika. Washington D.C. ligt niet in een staat, het is een plek/district op zich. Wellicht dat mensen denken dat het in de staat Washington ligt, maar dat is niet het geval. Washington D.C. ligt in het Oosten tussen de staten Virginia en Maryland in. Wanneer je spreekt van de staat Washington zeg je ''Washington State''. Bij Washington D.C. spreek je van ''D.C.'' of gewoon ''Washington D.C.''.
Op zaterdag 26 juli vliegen we om 11:00 uur Phoenix tijd naar Washington D.C. Het is zo'n 4 uur vliegen en we gaan 3 uur vooruit in de tijd. Rond etenstijd komen we aan in ons hotel wat echt prachtig is! Nadat we gesetteld zijn gaan we een hapje eten. Het weer is behoorlijk warm. En ik hoor jullie denken: Maar in Phoenix is het toch ook warm, dus dat zijn jullie toch wel gewend? Ik zal het jullie uitleggen. In Phoenix zijn de zomers droog met weinig regen. Door de droge lucht is de vochtigheid hier heel erg laag, zo'n 10 tot 15%. Als het hier regent schiet de vochtigheid natuurlijk omhoog, maar die verdwijnt al snel weer. De hitte in Phoenix is het best te vergelijken met een hete oven. Wanneer je oven is voorverwarmd op 200 graden en je doet de deur van de oven open dan is dat de hitte die je hier voelt in de zomermaanden. De temperaturen zijn op dit moment erg hoog (40 graden of meer) en begrijp me niet verkeerd, dat is heel warm.
Echter, in Washington D.C. was het 35 graden met een vochtigheid van 80%. Dat was voor ons toch wel heel erg wennen. Het leek wel veel op de lekkere (plak)zomers in Nederland. Dat als je op een (plastic) stoel gaat zitten je er zo weer vanaf glijdt[e-1f61c]In beide gevallen geldt: Goed drinken!! En dan niet alleen wijn en bier, nee water[e-1f92a]Blijven hydrateren.
Nadat we in ons hotel gesetteld waren zijn we wat gaan eten. Echt grote honger hadden we niet vanwege het tijdsverschil maar we gaan mee met het ritme van de stad. Na het eten gaan we terug naar het hotel en spelen we nog een paar potjes Skip-Bo. En ik blijf versteld staan hoe het kan dat Niels zo ontzettend vaak wint. Het is ongelooflijk. Gelukkig ben ik niet geheel kansloos want ook ik win wel eens, maar Niels heeft een gave of iets. Ik weet het niet. Soms is dat best irritant[e-1f605]Ach ja, dat hoort ook bij het leven. Wat een wijze woorden.[e-1f913]
De volgende ochtend breekt aan. Ik wil heel even een momentje nemen voor het ontbijt in dit hotel. Het was fan-tas-tisch! Het brood[e-1f631]Vers en heerlijk! Het is heeeeel lang geleden dat wij zo’n ontbijt in een hotel hebben gehad. Eindelijk weer waar we zo naar snakken, goed brood! Ik heb het er de hele ochtend nog over gehad[e-1f60b]
Na het ontbijt pakken we de metro naar Washington Union Station. De metro werkt hier perfect, heel goed te vergelijken met de metro in New York City als je daar ooit bent geweest.
Naar mijn mening is dit het meest toeristische wat je als toerist kunt doen. De Hop On Hop Off Trolley Tour[e-1f683]En ja, wij gaan dit doen! Het is gewoon makkelijk om overal naartoe gereden te worden met wat leuke achtergrond informatie. Rond 09:00 uur zijn we op het station. Dit is ook het beginpunt van de Trolley Tour. Als eerst stappen we uit bij het Capitool. Tijdens onze roadtrip door Utah zijn we in Salt Lake City in het Utah State Capitol geweest. Dat vonden we al heel indrukwekkend. Maar zodra we het Capitool van Washington D.C. zien zijn we allebei stil. Wat een indrukwekkend gebouw. Het Utah State Capitol valt echt in het niet. We kijken elkaar ook echt met grote ogen aan[e-1f633]We hoppen uit de trolley om lekker in de hop on hop off termen te blijven en lopen rond bij het Capitool. Het is zondag en helaas kun je er dan niet naar binnen. Maar wat ze op dat moment wél aan het doen zijn is een (militaire) oefening. Dat was ook zeker interessant om te zien.
Vanaf het Capitool kun je Washington Monument zien. Veel bezienswaardigheden liggen bij elkaar wat fijn is. Je hoeft niet van de ene kant van de stad naar de andere kant van de stad om populaire (toeristische) attracties te zien. We hoppen weer in de trolley en rijden een stukje verder tot aan de stop van Washington Monument. Dit monument is 169 meter hoog en gemaakt voor de eerste Amerikaanse President van Amerika: George Washington. Het is gemaakt van marmer, graniet en zandsteen en is de hoogste obelisk die ooit gebouwd is. Je kunt in Washington Monument en gaat dan met een lift omhoog. Wij hebben dit niet gedaan, maar het zal ongetwijfeld een mooi uitzicht zijn geweest. Het gedeelte van het Capitool tot aan Washington Monument wordt de National Mall genoemd. Dit gebied bestaat uit tuinen, bloemenperken en monumenten. Verder vind je er ook museums waar je bij de meesten gratis naar binnen mag. Gezien onze tijd haalden we dit niet maar dit was voor ons ook geen echte must.
Washington Monument is zeker een monument wat Washington D.C. tekent. Het staat op heel veel foto’s, je ziet ‘m bij vrijwel elk uitzicht er bovenuit steken. D.C. heeft verder weinig hoogbouw dus dan valt het natuurlijk ook meer op. Het is een heel mooi plaatje.
Na deze stop hoppen we verder en bezoeken we meerdere plekken bij 1 stop. Allereerst het Lincoln Memorial. Dit is een nationaal monument ter ere van de zestiende president van de VS; Abraham Lincoln. Dit monument is groot! En het is van marmer, holymoly. Hier heeft onder andere ook de ‘’I have a dream’’ toespraak plaatsgevonden van Martin Luther King Jr.
Vanuit hier lopen we verder naar World War II Memorial. Dit monument is in 2004 door George W. Bush geopend en herdenkt de Amerikaanse burgers die zowel binnen als buiten Amerika hebben gediend tijdens de Tweede Wereldoorlog. Normaal zie je ook water met fonteinen, maar tijdens ons bezoek stond het droog. Ik vermoed wellicht voor onderhoud of iets dergelijks.
We lopen door richting het Martin Luther King Jr. memorial. Ook dit is net als Abraham Lincoln een groot monument. Beiden beelden zijn ook super gedetailleerd, bij Martin Luther King Jr. zag je bijvoorbeeld de structuur van zijn wenkbrauwharen heel goed.
Vanuit Martin Luther King Jr. lopen we naar het Korean War Veterans Memorial. Het monument bestaat uit 19 standbeelden die symbool staan voor de Amerikaanse militairen die hebben gediend tijdens de Koreaanse Oorlog van 1950 tot 1953. Alle monumenten en gedenktekens zijn imposant en mooi. Deze vond ik persoonlijk het meest bijzonder. De gezichtsuitdrukkingen van de 19 standbeelden vond ik heel indrukwekkend.
We lopen terug naar onze hop on plek en stoppen bij dé plek waar het allemaal gebeurd: Het Witte Huis. Voordat we naar D.C. gingen heeft Niels gecheckt of we Het Witte Huis mochten bezoeken. Hij kreeg al heel gauw een reactie dat dit voor Nederlanders niet mogelijk was. Alleen als je een Amerikaans paspoort of verblijfsvergunning hebt kun je in aanmerking komen om Het Witte Huis te bezoeken. Persoonlijk vond ik dat niet zo heel erg, ik voelde me er niet zo fijn bij om Het Witte Huis te bezoeken; een beetje pottenkijker idee kreeg ik ervan. Er is een Visitor Center wat je kunt bezoeken waar je veel informatie kunt vinden over Het Witte Huis. Uiteraard hebben we daar wel een kijkje genomen. Bij binnenkomst werden we heel streng toegesproken en moesten we door een Security controle. Een beetje overdreven was het zeker wel te noemen, maar ja, je bent in Amerika. De Security dame had beter een andere baan kunnen zoeken want het was nogal te merken dat ze haar baan niet heel leuk vond [e-1f62c] Het lag op het puntje van mijn tong om te vragen of ze niet beter ander werk kon gaan zoeken, maar heb maar gewoon gedaan wat ze vroeg, dat leek me verstandiger[e-1f913][e-1f910]In het Visitor Center vond je informatie over de vorige Presidenten, de geschiedenis, de bouw, de binnenkant en het personeel van Het Witte Huis. Ook vind je er oude meubels die tentoongesteld staan en kwamen we te weten wat het lievelingseten van sommige Presidenten was. Altijd leuk haha
Toen we buitenkwamen werd de lucht heel donker en kwam het al gauw met bakken uit de lucht. Dat was een mooi moment om te gaan lunchen. Even binnen zitten, wat eten en wachten tot de regen ophield. Dat hebben we perfect kunnen overbruggen. Eenmaal droog zijn we weer terug richting Het Witte Huis gelopen. Deze keer om het van de voorkant te bewonderen. Er stonden wat demonstranten en overal staat de politie en secret service opgesteld. Toch wel gek om er dan in het echt te staan. Je ziet het zo vaak op TV, nu stonden we gewoon op de plek.
We lopen verder en stoppen nog even bij een souvenir winkel. Dat hoort er natuurlijk bij als toerist in ‘’eigen’’ land[e-1f92a]En we moeten een magneet scoren! Met de Trolley gaan we terug naar het startpunt, Washington Union Station en pakken we de metro terug naar het hotel. We frissen ons op en voordat we gaan uit eten drinken we in de lobby nog een drankje. We hadden een reservering bij een tapas restaurant! Eindelijk weer eens iets anders dan een burger en pizza. Weer eens een keer lekker lang tafelen. Het was héérlijk en we voelden ons weer een beetje in Europa.
Na het eten lopen we nog even terug naar Het Witte Huis. ‘s Avonds is alles heel mooi verlicht en kun je Het Witte Huis en Washington Monument mooi vastleggen. Deze keer konden we dichterbij Het Witte Huis komen, tot het hek! Dit kon ‘s middags niet dus dat was een hele leuke bijkomstigheid!
En dan komt er aan deze dag een eind en lopen we terug naar ons hotel.
Onze laatste dag. We starten wederom met het fantastische ontbijt en een lekkere iced latte[e-2615]️Zo’n genietmomentje vind ik dat altijd. We gaan vandaag naar Arlington National Cemetery, een militaire begraafplaats. Klinkt wel een beetje luguber eigenlijk nu ik dit zo typ haha[e-1f606]Naast militairen liggen hier ook bekende Amerikanen zoals presidenten, astronauten en politici begraven. Dit doen we met wederom een Hop On Hop Off Trolley, dus ze nodigen toeristen ook wel uit om de begraafplaats te bezoeken[e-1f609]Het is nog steeds een actieve begraafplaats en op de dag dat wij er waren, waren er 20 begrafenissen gepland. Uiteraard is hier respect voor en wordt hier rekening mee gehouden. Arlington National Cemetery heeft zo’n 420.000 graven.
Door de geplande begrafenissen stopten we niet bij alle stops wat heel begrijpelijk is. We stappen uit bij een gedenkteken wat zeker op onze lijst staat: The Tomb of the Unknown Soldier. Vertaald: Het graf van de onbekende soldaat. In 1921 werd een onbekende gesneuvelde soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog begraven op Arlington National Cemetery. De tombe van wit marmer werd in 1932 boven zijn graf geplaatst. Later werden hier ook de lichamen van onbekende gesneuvelde soldaten uit de Tweede Wereldoorlog en de Koreaanse Oorlog begraven.
Het graf staat symbool voor alle onbekende Amerikaanse soldaten die zijn omgekomen in dienst in verschillende oorlogen.
Sinds 1937 wordt dit monument 24 uur per dag, alle dagen van het jaar bewaakt door ‘’The Old Guard’’. Dit is de officiële ceremoniële eenheid van het leger en zijn de oudste actieve grondtroepen in het leger. Iedere 30 minuten vind er een wisseling plaats en deze wisseling is heel indrukwekkend om te zien. En ook diep respect voor deze mensen.
Na de wisseling gaan we door en stoppen we nog bij het Arlington House waar we een mooi uitzicht over D.C. hebben.
Na Arlington National Cemetery is het een klein stukje door naar het Pentagon. We wilden graag het 9/11 Memorial zien. Het Pentagon was natuurlijk ook een target tijdens de terroristische aanvallen van 11 september 2001. Helaas konden we niet lang blijven want we moesten om 12:00 uur bij het Capitool zijn voor een rondleiding. We wilden uiteindelijk toch wel graag het Capitool van binnen zien.
Eenmaal bij het Capitool kregen we een film te zien over hoe Amerika is geworden zoals het nu is en hoe het politieke systeem tot stand is gekomen. Na de film gingen we met een gids een aantal gedeeltes van het Capitool in waaronder de ruimte met de welbekende koepel. In het Capitool staan borstbeelden van personen die veel hebben betekent voor de Verenigde Staten.
De koepel van het Capitool heeft een diameter van ongeveer 30 meter. Van buiten ziet het er al heel indrukwekkend uit, maar van binnen is het mega indrukwekkend. In de koepel bevindt zich een schildering die met de hand geschilderd is in 11 maanden![e-1f631]Onze gids wist heel veel te vertellen en vertelde ook heel gepassioneerd wat het heel leuk maakte om naar te luisteren. Echter, heb ik niet alle informatie opgeslagen door alle indrukken [e-1f605] En ik wil jullie natuurlijk wel de juiste informatie geven!
Al met al was het zeker de moeite waard en met de warmte was het ook lekker in de airco[e-1f609]
Na al die informatie hadden we wel zin in iets lekkers en trakteerden we onszelf op een heerlijk Capitool gebakje[e-1f370]Super commercieel, maar geniaal bedacht! En lekker! Niet geheel onbelangrijk haha
Na het Capitool besluiten we terug te gaan naar het hotel om onze bagage op te halen. We pakken de metro naar het vliegveld en vliegen volgens schema weer terug naar Phoenix. We landen vroeg in de avond en dat is de tijd dat de zon ondergaat. De lucht is dan zo mooi met warme kleuren, daar moest ik gewoon een foto van maken. Vanuit de lucht is het namelijk nog mooier.
Het is ons weer gelukt; een succesvolle leuke, mooie en bijzondere citytrip! Ooh, en had ik het woord ‘’indrukwekkend’’ al gezegd?[e-1f92a]Dat is gewoon hét juiste woord voor deze stad naar mijn mening. We hebben weer genoten. Op naar het volgende avontuur!
Groetjes[e-1f44b]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17954
[pictureCount] => 27
[visitorCount] => 249
[author] => Vera
[cityName] => Washington, D. C.
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/440_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => toerist-in-eigen-land
)
[52] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109035
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-10
[photoRevision] => 0
[title] => Big Apple, here we come ....
[message] => We hebben alle 3 een wisselende 1e nacht achter de rug. Roel en Ylva zijn om 21.00u (l.t.) gaan slapen en ik een uurtje later. Voor ons gevoel was het middenin de nacht en waren we stikkapot. Maar om in het ritme te komen hebben we vol gehouden. Alle 3 zijn we meermaals wakker geweest op onze ‘normale’ - middenin de nacht tijdstippen maar we hebben ons zelf verplicht te blijven liggen. Sterker nog … we hebben uitgeslapen tot 08.30u (l.t.).
Als 1ste genieten we van het “beautifull vieuw” dat bestaat uit torenhoge gebouwen. Daarna verbazen we ons dat we vannacht weinig tot geen lawaai hebben gehoord, maar eigenlijk kan dat ook niet anders als je op de 25ste verdieping en dus bijna in de hemel slaapt. Bekomen van dit alles staan we op en gaan we ons wassen en aankleden. Daarna doen we een poging om te fase-timen met Bomma en wonder boven wonder lukt dit. Ze heeft haar nieuwe gsm beter onder de knie dan we hadden durven hopen. “Thank God” [e-1f64f].
Inmiddels is het 09.30u (l.t.) en hebben we gekeken waar in de buurt een supermarkt kunnen vinden. Deze blijkt maar 2 blokken verderop te liggen en dus is de planning dat we daar even naartoe gaan om spullen voor het ontbijt te scoren. Ontbijten kost hier n.l. een godsvermogen en we zijn en blijven toch Nederlanders.
De trap nemen in het hotel is geen optie en dus drukken we op de knop van de lift. We horen vanalles maar het duurt zeker 5 minuten eer ze er is. Er staat op dat moment maar 1 gezin in de lift en dus kunnen we er gemakkelijk bij. Vervolgens zitten we, zonder het zelf te willen, in de lift attractie. Werkelijk waar op elke verdieping naar beneden stopt deze en stappen er mensen in. Uiteindelijk zitten we als ‘haringen in een ton’ en kan er echt niemand meer bij. Het wordt zelfs nog even spannend want een mijnheer komt met zijn rugzak tegen the boebbies van een sjieke dame aan en daar is haar partner niet van gediend en dat laat hij duidelijk merken. De heer in kwestie biedt 100x zijn verontschuldigingen aan, wat maar goed is want een escalade in een veel te kleine en volle lift, daar wordt niemand blij van. De laatste 8 verdiepingen worden overgeslagen en gelukkig komen we met z’n allen veilig en wel beneden.
Buiten op straat wacht ons de volgende verassing, een aroma van wiet komt ons tegenmoet. Je ruikt dit hier trouwens overal en te pas en te onpas. Als je niet uitkijkt wordt je er zelf spontaan high van. We wandelen richting de Sixth Avenue waar we eerst getuigen zijn van een gezelschap hoogwaardigheid bekleders (geen idee wie maar het zag er spannend uit) die onder zware beveiliging de auto’s worden ingeleid om vervolgens onder politie escorte te kunnen wegrijden. Op de Sixth Avenue zelf is men volop bezig met het plaatsen van dranghekken en het opbouwen van podia. Er is hier vandaag dus weer iets te doen. Navraag leert ons dat het gaat om de ‘National Dominican Day Parade’ (NDDP). Het zegt ons nu nog niks maar we gaan dat wel nog uitzoeken vandaag.
Door waarvoor we gekomen zijn, de supermarkt. Als we bij‘Whole Foods’ (winkel gespecialiseerd in natuurlijke producten) aankomen weten we niet wat we zien. De winkel oogt klein maar bestaat uit 2 verdiepingen. Zowel beneden als boven ligt er een bakery afdeling waarbij je het water in de mond loopt. De keuze is reuze en aangezien Ylva vandaag mag kiezen, duurt het een eeuwigheid. Naast brood, knackers, muffins en zelfs croissants (ja, ja ze hoeft ze nog niet te missen) kopen we ook kaas, jam, kiwi’s en thee. Alles wordt aan de kassa netjes voor ons ingepakt in een mooie papieren zak. Maar wat ons het meeste van deze winkel bij blijft, is hoe strak alles gepresenteerd ligt. De groenten en het fruit, maar ook alle andere levensmiddelen worden hier met de meetlat ernaast in het schap gelegd en gepresenteerd. Een lust voor het oog om te zien, zeker in zo’n grote stad als deze.
Het ontbijt is in the pocket, nu nog een bakkie scoren voor Roel want hij heeft deze morgen al zeker 10x gezegd “ik ruik koffie” of met andere woorden “ik heb zin in een bakkie”. Hiervoor gaan we naar, voor ons tijdens onze reizen inmiddels vertrouwde, Starbucks. Er is geen kat in de zaak maar toch weet de verkoper er zo’n show van te maken dat het zeker 10’ duurt voordat Roel zijn Late Macchiato heeft. “Enjoy” , nou dat gaat hij zeker doen want deze is met liefde gemaakt.
We lopen terug naar het hotel waar we dan eindelijk, want ik begin een beetje ‘flauw’ te worden, kunnen ontbijten. Maar niet voordat we jacht hebben gemaakt op een mes en lepel want anders wordt het moeilijk snijden en smeren. Maar uiteindelijk krijgen we die ook op de kop getikt en kunnen we genieten van onze eigen roomservice. Als het ontbijtje heeft gesmaakt en is opgeruimd, maken we ons klaar voor de dag. Vandaag gaan we wederom met de benenwagen op pad en is het de bedoeling dat we The Fifth Avenue bezoeken en op jacht gaan voor een Mac book voor ons meisje. Ook gaan we proberen een graantje mee te pikken van de NDDP en kijken wat deze precies inhoudt. Lets go …
Als we het hotel uitlopen en naar links gaan, horen en zien we in de verte al de geluiden van de parade. Aangekomen op de Sixth Avenue (waar deze parade zich jaarlijks afspeelt) is het een waar volksfeest (een beetje te vergelijken met carnaval) wat er aan de gang is. Veel mensen zijn uitgedost in kleren en de kleuren van de Dominicaanse gemeenschap van NY. En voor wie nog niks heeft, die kan terecht bij de tientallen mini-kraampjes langs de weg. Vol verbazing kijken we naar de parade en ondertussen probeer ik erachter te komen wat het nou precies inhoudt. Ik vraag het aan een groepje enthousiastelingen naast mij. De ‘National Dominican Day Parade’ is een lokale culturele viering met muziek, dans, optochten en tributes aan prominente gemeenschapsleiders en vind dit jaar voor de 43e keer plaats. Het valt ons wel op dat er enorm veel politie bij op de been is en de reden hiervan is dat de parade vorig jaar is moeten worden stilgelegd vanwege rellen. Na een tijdje hebben we het wel gezien, we weten toch niet wie al die prominenten zijn, en besluiten om verder te lopen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan want buiten dat het abnormaal druk is (er worden hier 100duizend toeschouwers verwacht), is ook alles met dranghekken afgezet en kun je de straat niet oversteken.
Het lukt ons uiteindelijk om aan de andere kant van de weg te komen via het metrostation en we lopen verder richting Fifth Avenue . Op weg hier naartoe passeren we eerst voorbij de gigantische speelgoedwinkel FAO Schwarz. Wat hier onze aandacht trekt is ‘Build-A-Bear Wordkshop’ en natuurlijk moeten ons meisje en ik hier het fijne van weten. Binnen zien we allemaal verschillende soorten beren en nog meer soorten kleding voor deze beren. Maar wat is nu het concept: je kunt hier dus je eigen beer vorm uitkiezen, zelf bepalen of hij hard of zacht moet zijn en deze dan vervolgens voorzien van een hartje (waardoor hij tot leven komt), zelf uitgekozen kleding en evt. personaliseren met je eigen stem. Het moet niet gekker worden maar het brengt me wel op een idee … wordt misschien nog vervolgd.
We lopen verder en komen uit bij een ontzettend leuk en gezellig pleintje. Het pleintje komt ons bekend voor maar we kunnen nog niet meteen zeggen waarvan. Als we aan de andere kant gaan staan, zien we daar de ‘Rockefeller Tower’ liggen. Deze hebben we vaker gezien in films, vandaar. Een knus en gezellig straatje brengt ons uiteindelijk op de Fifth Avenue.
The Fifth Avenue is de beroemdste winkel- en paradeboulevard van de VS en wordt gekenmerkt door iconische gebouwen, bezienswaardigheden en luxe winkels. Tevens is het op veel plekken de scheidslijn tussen East en West Manhattan.
Omdat het vandaag zondag is en we voor vertrek niet meer in de gelegenheid zijn geweest om naar Heppeneert te gaan om een kaarsje aan te steken, besluiten we om als 1ste een bezoek te brengen aan de St. Patrick’s Cathedral gelegen op de 5Avenue recht tegenover de Rockefeller Tower. En toeval of niet maar als we er binnen komen begint net de mis. We lopen eerst een rondje door de kerk en aanschouwen de diverse altaren die er gelegen zijn.Nemen dan even plaats in de banken, doen een gebedje, steken een kaarsje aan, en besluiten om dan toch maar weer verder te gaan. En voor wie nu denkt “staan ze dan gewoon op uit de mis”?. “Ja en Nee” want we zaten niet in het midden van de kerk maar aan de zijkant.
We wandelen langs de diverse luxe winkels: Louis Vuitton, Prada, Gucci, Burberry, etc. (en bij sommigen gaan we ook even naar binnen om ‘the rich and famous ‘ op te snuiven) op zoek naar de Apple Store. Onderweg komen we ook nog lans de ‘Trump Tower’ , een gebouw net zo hoog en glad als zijn ego. De Apple Store blijkt bijna op het einde van de straat te liggen aan het begin van Central Park. Maar voordat we naar binnen gaan, doen we ons eerst even tegoed aan een pretsel en cola want het is al ver na de middag en we hebben niks meer gegeten of gedronken.
Het is een gigantische winkel onder de grond, het krioelt er van de mensen maar de meesten zitten gewoon op hun gsm te surfen op de wifi. We zoeken ons een verkoper want zelf zien we hier door de bomen het bos niet. De verkoopster die we aanspreken verwijst ons vervolgens weer door naar iemand anders en deze lijkt er niet zoveel zin in te hebben. Of misschien heeft hj er wel zin in gehad maar zijn we al de zoveelste klant vandaag en is hij het helemaal zat. We vertellen wat we willen en zonder ook maar enige vorm van emotie of inleving staat hij ons te woord. Het Mac Book dat we willen hebben, Nonkel heeft op voorhand met Ylva vooronderzoek gedaan dus we weten precies wat we willen en nodig hebben) is er maar alle accessoires zijn uitverkocht. Hiervoor moeten we naar de andere App Store aan de ander kant van Manhattan. We besluiten om de computer dan ook maar niet te kopen en erop te gokken dat ze in de andere winkel alles hebben.
En dus gaan we weer op pad maar nu aan de andere kant van de straat. We bezoeken nog een paar winkels waaronder de Nike store, Lego winkel en Victoria Secret. Bij deze laatste duurt het wel even want ons meisje komt hier ogen tekort. En tja … alle geurtjes moeten ook (één voor één ) uitgeprobeerd worden want je zou maar net de verkeerde kopen. Een uur later en een tas gevuld, lopen we daarna door naar het Grand Central waar de andere App Store in gelegen zou moeten zijn. Het is even zoeken maar we komen uiteindelijk aan bij het Grand Central, het grootste en beroemdste treinstation van NYC. Het is hier een komen en gaan van reizigers, maar inderdaad de App Store ligt er ook in. We lopen de trappen op om deze te bereiken en worden meteen ontvangen door een vriendelijke juffrouw die er wel zin in heeft om iets te verkopen. Ze luistert naar wat we willen, voorziet ons nog van wat advies en binnen de 15’ is de deal geklonken.
Maar nu, nu moeten we met een Apple tas vol dure spullen terug richting het hotel. Normaal niet echt een drama ware het niet dat we de Sixth Avenue moeten passeren waar nog steeds een massa volk is vanwege de parade. En waar we ook merken dat de sfeer grimmiger is dan vanmorgen. Hier en daar zijn we zelfs getuige van wat opstootjes tussen de politie en inmiddels veel te dronken en high publiek. Het is niet bepaalt het volk waar je nu op je gemakje tussen loopt met onze tas, zelfs agent Roel niet. Maar Netje zou Netje niet zijn als ze daar geen oplossing voor zoekt én vind. Ik zie n.l. langs de kant van de weg een bigshopper liggen en besluit om die te pakken. Roel verklaart mij voor gek maar dat kan mij niks schelen. Het is een tas die waarschijnlijk is uitgedeeld tijdens de parade en die iemand heeft achter gelaten. Er zitten wat reclame folders in maar dat mag de pret niet drukken. We stoppen onze spullen erbij en vanaf nu kan niemand meer zien dat er een waardevol transport plaatsvind.
Als we in ons hotel aankomen, het is inmiddels 16.30u, kunnen we niet meteen op onze kamer omdat housekeeping er nog bezig is. We wachten even beneden in de lobby en gaan als ze klaar zijn naar boven. Tijd en gelegenheid voor een bakkie is er vandaag nog niet geweest maar gelukkig hebben we zelf wat zakjes oploskoffie mee genomen die we met ons eigen waterkokertje nu kunnen maken. Het smaakt en de muffins die we vanmorgen hebben gekocht zijn ook heerlijk.
Als we weer een beetje zijn bijgetankt, Ylva haar favoriete serie heeft afgekeken en Roel een nappie heeft gedaan, gaan we weer terug op pad. Buiten aangekomen slaan we nu niet linksaf zoals we vanmorgen 2x hebben gedaan, maar rechtsaf richting ‘Times Square’. Daar lijkt wel een bom ontploft … het is er (lett.) zwart van de mensen. De 100.000 bezoekers van de parade lijken zich van de Sixth Avenue naar hier verplaatst te hebben. Er is bijna geen doorkomen aan en de sfeer voelt niet goed … een schril contrast met gisteren. We geven onze ogen goed de kost. Enerzijds om te kijken waar we lopen en om niet te botsen en anderzijds naar de vele verschillende types die er rondlopen en hoe ze zijn gekleed.
De planning was om rustig over TS te slenteren maar dat gaat hem dus niet worden, daar is het veel en veel te druk voor. We besluiten dan maar, omdat het ook al 18.45u is om ergens een hapje gaan te eten … maar waar?. De keuze valt uiteindelijk op het Hard Rock Café. Traditie getrouw brengen we elke vakantie in het (verre) buitenland én er is een Hard Rock Café er een bezoekje je aan. Tja en het Café van NY kunnen we dan zeer zeker niet overslaan.
We gaan naar binnen en hopen dat er nog plek is gezien de drukte buiten. Maar blijkbaar zijn dit niet de mensen die in het Hard Rock Café gaan eten want er is voldoende plek. We moeten heel even wachten en vervolgens worden we door de waiter naar onze plek gebracht.
Eenmaal op onze plek aangekomen zaten we nog niet goed en wel of daar was Bann (onze waiter van dienst) met de kaart en de vraag wat we wilden drinken. “Uhhh zo ver zijn we nog niet, mogen we even gaan zitten” of “can you come back later?”. “Okay” en evensnel als hij was gekomen, verdween hij ook weer om ons vervolgens lekker lang te laten wachten met terug te komen. Nadat we al een paar keer naar hem hadden gekeken, kwam hij dan toch terug om de bestelling op te nemen en weer op de ‘Speedy Gonzales’ versnelling over te schakelen. Want het eten was er in know-time, we hadden onze bordjes goed en wel leeg en toen kwam hij ze al weghalen en vragen of we een toetje wilden. “Ja dat willen we” en hup daar was de kaart al met vrij snel erachteraan of we al wisten wat we wilden. “Uhh no, may we have a look?”. Onze keuze viel op appelcrumble en zonder dat we iets te hoefden zeggen werd dit geserveerd met 3 lepels. Kon hij zo goed zien dat we Nederlanders zijn?. Of weten ze zelf dat dit eigenlijk wel een heel groot toetje is voor 1 iemand, dat ze er meteen altijd meer lepels bij doen. Maar terwijl we nog aan het genieten zijn is Speedy weer daar. Niet om te vragen of het smaakt, wat hij trouwens tijdens het eten niet 1x heeft gedaan, maar met de rekening. “Uhhhm hallo we zijn nog aan het eten”. We doen gewoon waar we goed in zijn, n.l. of we gek zijn en laten het boekje met daarin de rekening nog even voor wat het is. Maar dit is duidelijk niet de bedoeling, want hup daar is Speedy weer … “is het ready?”. “Nee vriend, we zijn nog aan het eten en als we klaar zijn dan zullen we betalen”. Als we dan uiteindelijk klaar zijn, bekijken we de rekening en daar heeft hij echt veel moeite op gedaan. Hij heeft er een persoonlijke tekst opgeschreven en de verschillende % tip en de daarbij behorende bedragen geel gemarkeerd. We weten dat fooi hier in Amerika gewenst is, maar dit gaat er toch wel over. Uit protest en vanwege het feit dat hij ons niet op het gemak heeft laten eten, besluiten we om hem niet het gewenste fooi bedrag te geven maar een gedeelte ervan. We leggen het boekje klaar en “hup” daar is hij al om het op te halen. En wat dan gebeurt … nog voordat we kunnen opstaan, is hij terug aan tafel en gooit er onze fooi op. We weten eigenlijk niet zo goed wat er gebeurt en Ylva is helemaal verpoepzakt. “Is hij nou niet tevreden met wat hij heeft gekregen en geeft hij het daarom terug?”. “Nou oké dan, dan krijg je niks” en ons meisje neemt het bedrag van tafel. “Heb ik lekker wat extra’s om van te kopen” en gelijk heeft ze.
Als we buiten komen is het gelukkig al wat minder druk, niet dus .En gelukkig is de wietlucht ook een stuk minder (lees: veel meer). Inmiddels is de schemering al ingevallen en waar je kijkt lopennog steeds mensen. De toeristen haal je er zo uit, al is het maar aan hun ‘bange’ en verbaasde gezichten. We steken de straat over omdat ons meisje nog graag naar een winkel wil die aan de andere kant ligt. En terwijl we erheen lopen, houden we stil bij een man die op 2 emmers geweldige muziek zit te maken en een groepje dat helemaal los gaat op de DJ die er staat te draaien. Verder kijken we nog steeds onze ogen uit want het lijkt erop dat hoe later het op de avond wordt, hoe minder de dames gaan dragen.
Roel is er inmiddels wel even klaar met de drukte mee en al wandelt al rustig naar het hotel, maar Ylva en ik willen nog even langs de M[e-38]M store. Je ziet bijna iedereen met een zakje van deze winkel lopen dus dan moeten wij daar ook een kijkje gaan nemen. En het blijft bij een kijkje want het is echt niet normaal wat ze daar voor een prijzen hanteren. Je kunt beter een zak M[e-38]M’s in de winkel kopen. Dan heb je meer en betaal je minder. Wat niet wil zeggen dat het wel leuk is om er even rond te kijken want je kunt het zo gek niet verzinnen of ze hebben het van M[e-38]M.
De klok loopt inmiddels tegen 21.45u en we zijn moe. Buiten dat we vandaag veel hebben gezien en veel indrukken hebben opgedaan, hebben we ook veel gewandeld. Stoned als een garnaal, want de wietlucht is inmiddels niet meer te harden, lopen we terug naar het hotel. Daar is de rust in de lobby wedergekeerd want toen we vertrokken was het daar een heksenketel.
Terug op de kamer drinken we nog een theetje, nemen we alle 3 even een lekkere douche en gaan daarna slapen. “Ik vond het vandaag een hele mooie dag”. “Dat klopt lieverd dat vonden wij ook”.
Slaap wel en tot morgen!.
Liefs de Maïskolfjes xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 170
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/225_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => big-apple-here-we-come
)
[53] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109015
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-09
[photoRevision] => 0
[title] => Het is zover ...
[message] => De afspraak was 05.30u maar omdat Roel ons inmiddels goed kent, had hij de wekker toch om 05.20u gezet.
Het is zover … vandaag gaat het dan echt gebeuren. Maanden weken en dagen van voorbereidingen komen vandaag samen, we vertrekken naar Amerika … to start a new Adventure. Een ‘new adventure’ niet alleen voor ons als gezin maar over een dikke week ook voor ons meisje.
Nadat we ons gewassen en aangekleed hebben, worden de lunchpakketten gesmeerd. “Ja, ja” lunchpakketten, niet alleen voor ons zelf (want het is nog veel te vroeg om nu al wat te eten) maar ook voor Bomma en Willy die ons gaan brengen. Ons Lio-ke komt ook voorzichtig zijn hokje uitgekropen en vraagt zich af waarom hij zo vroeg moet opstaan.
De laatste spullenworden in de koffers gestopt en dan komt het 1ste moment van de waarheid van deze dag: hebben we overgewicht of niet?. We hebben gisteren tijdens het inpakken continue zitten wegen maar in de loop van de avond is er toch nog vanalles bijgekomen. Op onze weegschaal ziet het er heel belovend uit, hopelijk is dat op de airport ook nog steeds zo.
Met Bomma hebben we om 06.30u afgesproken maar om 06.15u horen we het vertrouwde geluid van haar autootje in ons grind, ze zijn er al.
Wij en Lioke helemaal zijn blij om haar te zien. Ze ziet er ‘fris’ uit wat erop lijkt dat ze vannacht toch wel redelijk geslapen heeft. Terwijl wij beginnen met de koffers in te laden, het laatse afwasje wordt gedaan en de bedden worden afgetrokken, wandelt ons meisje samen met Bomma, een voor haar voorlopig laatste rondje, met Lio-ke. Om 6.45u zijn we klaar voor vertrek en maakt Ylva een laatste rondje door het huis … “ dag kamertje, dag bed, dag huisje tot over een paar maanden”.
We vertrekkenrichting Brussel en hopen dat we onderweg geen files krijgen want volgens Roel zijn we eigenlijk iets te laat vertrokken. Volgens mij is hij vergeten dat het zaterdagochtend vroeg is en dus geen werkverkeer én heel veel mensen nog vakantie hebben. Ons meisje kroelt met Lio-ke en ik merk dat ze het ‘zwaar’ krijgt. Het besef dat ze hem een tijdje niet gaat zien, komt binnen. Ook Bommatje kijkt stilletjes voor zich uit, ook zij weet dat het (voorlopige) afscheid snel nadert.
De heenreis verloopt voorspoedig, het is niet druk onderweg en om 7.55u rijden we parking P1 van Zaventem binnen. Hier komen we er al snel achter dat we niet alleen zijn en moeten zeker 10 minuten zoeken voor een parkeerplek. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen dat het even duurde voordat we in de gaten hadden dat alle plekken een oplaadpaal hebben, maar dat je hier ook met een gewone auto mag staan.
Als we een plekje hebben gevonden en de koffers en handbagage uit de auto hebben gehaald (het lijkt alsof we een hele boel vergeten zijn want voor ons doen hebben we echt weinig bij ons), begeven we ons naar de vertrekhal. We vliegen voor de 1ste keer vanuit Brussel en dus is het even zoeken. In de vertrekhal aankomen heerst er een relaxte sfeer. We kijken even op het bord waar we ons moeten melden om in te checken en ook dat hebben we snel gevonden. De rij bij de zelf-check-in is lang maar wij begeven ons naar de balie waar we nog door een echt persoon worden geholpen. We zijn, na de afgelopen weken, het geregel via de computer even helemaal zat.
Voordat we daadwerkelijk bij vriendelijke dame kunnen aanschuiven, worden we al voor de 1ste keer gecontroleerd vandaag en iets in mij zegt me dat het niet de laatste keer gaat zijn. Onze papieren en paspoorten worden gecontroleerd door een, eveneens, vriendelijke mijnheer en we krijgen een groene stikker op ons paspoort. De sticker die, maar dat weten we dan nog niet, nadien heel belangrijk is om te kunnen vertrekken. Vervolgens mogen we door naar de dame, die wederom al onze papieren controleert, en worden onze koffers ingecheckt. Dit is, gezien ons verleden, altijd weer even spannend. Maar geloof het of geloof het niet, we zitten buitengewoon goed deze keer. De koffer van Ylva weegt met 23,6kg het meeste en die van Roel en mij zitten beiden onder de 20kg. Dit is echt voor het eerst in onze reisgeschiedenis, we beginnen het langzaam te leren. Hoe zeggen ze dat: “verstand en wijsheid komt met de jaren”. En ook ons meisje kan opgelucht ademhalen want ze had zich toch wel wat zorgen hierover gemaakt. Of toch om haar koffer.
De dame heeft echter ook een iets mindere boodschap voor ons, en wel dat we nog geen stoelen krijgen toegewezen. Het vliegtuig is n.l. overboekt en ze moeten nog gaan kijken waar we kunnen zitten. Ze belooft ons wel dat we mee mogen. Gelukkig maar want onze koffers zijn al verdwenen.
Als alles is ingecheckt, is het de hoogste tijd voor een, voorlopig, laatste bakkie op Belgische bodem. We zijn al wat gewend qua prijzen, maar hier kunnen ze er ook wat van. Gelukkig hebben we ons eigen lunchpakket bij ons en dus hoeven we enkel een bakkie te kopen. Na een klein halfuurtje wordt het dan echt tijd om afscheid te nemen. Een laatste dikke knuffel voor Bomma en Lio-ke … de traantjes vloeien maar dat mag. En Bomma spreekt de wijze woorden “morgen is het alweer 1 dag minder dat je weer voor even terugkomt”, voor haar is het aftellen duidelijk al begonnen. Lio-ke lijkt het deze keer allemaal niet zo te beseffen en huppelt vrolijk met Bomma mee.
We zwaaien totdat we Bomma, Lio-ke en Willy niet meer zien en lopen dan door naar de douane. Daar vind de 3e controle voor vandaag plaats. Alles maar dan ook alles moet apart in de bakken worden gelegd. De rugzak van Ylva zit zo vol dat ze besluit om deze er gewoon helemaal op te leggen, gevolg haar bak neemt een andere afslag en moet gecontroleerd worden. Gelukkig is de douané die de controle moet doen niet de allervervelenste en heeft hij het flesje (van 100ml) waar het om gaat snel gevonden. Het blijkt dus loos alarm. “Dat flesje valt hun op maar de vijl die ik erin heb zitten niet”. En het schaartje dat ik in mijn handtas heb zitten, hebben ze ook niet gezien.
Als we al onze spullen weer bijelkaar verzameld hebben, lopen we door naar controlepost nr.4. Er staat een hele, hele lange rij maar Roel ziet een bord met daarop de vlag van Canada, Amerika en Groot-Britanië. “Daar moeten wij zijn” en nietsvermoeden lopen we die kant uit en laten de lange rij links van ons liggen. Een wederom vriendelijke jonge man vraagt nog “Americans ?” en braaf zeggen we “ja”.Nog steeds niets in de gaten hebbend. Ik zie wel een bordje hangen met ‘European citezen’ en denk nog “amai gaan er zoveel naar Europa”, maar mijne frank valt nog steeds niet. Als we bij het poortje komen waar we ons paspoort moeten laten lezen en de irisscan, duurt het even maar de poortjes gaan open.
Maar dan … we worden opgewacht door een hele grote, maar weeral, vriendelijke douané die ons erop wijst dat we in de verkeerde rij staan. Dit was de rij voor Amerikanen, Canadezen en Engelsen en niet voor de mensen met deze landen als bestemming.
Owww … foutje … dit hadden we natuurlijk moeten weten met al
onze reiservaring. “En nu?”, “nu niks, dit kan gebeuren en geen probleem. Fijne reis!”. “Dankjewel mijnheer” . En terwijl we naar links keken realiseerden we ons dat we heel veel geluk hadden gehad. Want niet alleen stond er ‘buiten’ een rij, er was ‘binnen’ ook nog een heel stuk waar de mensen stonden te slingeren … de rij van de Phyton is er niks bij. “Mama het is te merken dat u een Belg bent geworden”, als Nederlander was u dat nooit gebeurd”. “Bedankt lieverd, wrijf het nog maar een keer in.
Deze controle heeft een behoorlijk wat tijd opgeleverd en dus is er even tijd om te neuzen bij de winkeltjes waar we voorbij lopen. Maar Roel wil naar de gate omdat we onze stoelen nog moeten vastleggen. Bij de gate aangekomen staat ook hier een lange rij, maar wij moeten ons melden aan een speciale desk. Hier krijgen we te horen dat ze nog steeds geen stoelen voor ons hebben maar dat het goed komt.We nemen plaats en wachten rustig af totdat we opeens worden afgeroepen en de tickets met ons stoelnummer krijgen. We zitten (in 1ste instantie) niet samen maar we kunnen mee en dat is het belangrijkste.
Als om 09.45u het boarden begint, schrikken we van de rij die er staat. Moeten al deze mensen mee in ons vliegtuig ?. We besluiten om even te doen alsof we gek zijn (nu zijn we dat ook wel) en sluiten nadat ze hebben omgeroepen dat iedereen mag gaan boarden, mee aan bij de mensen van groep 3, die mochten n.l als 1ste. door. Het vriendelijke mijnheertje van onze 1ste controle staat ook nu weer hier en controle nr.5 is een feit. Deze wordt snel opgevolgd door controle nr.6 van onze boarding passen en paspoorten en dan kunnen we eindelijk richting het vliegtuig en onze plaatsen innemen. En op het laatste moment toch nog een wissel…. We zitten uiteindelijk wel naast elkaar.
Om 10.45u, 10’ later dan gepland, klinkt het signaal “ready for take-off”. Het vliegtuig komt in beweging en binnen now time zitten we hoog en droog boven in de lucht. Onze gordels dienen we om te laten want we hebben te maken met voortdurende lichte turbulentie.
De uren in de vlieger brengen we door met slapen, eten, muziek luisteren, film kijken, weer slapen en eten, het verslag al een beetje up-to-date houden en overleven. We hebben onderweg n.l zeer turbulent weer en moeten bijna de hele reis onze riemen aanhouden. Ik merk aan mijzelf dat hoe langer het duur, ik steeds beroerder wordt.
En als we dan rond 12.30u (l.t.) de landing beginnen in te zetten, gaat het bijna mis. We maken zo’n enorme luchtval dat het mij begint te draaien voor de ogen. Ik kan nog net optijd een zakje grijpen, wat ik uiteindelijk gelukkig niet heb nodig gehad om te k….. maar wel om te hyperventileren. Ik ben dan ook blij als ik voel dat de wielen de grond raken, dat hebben we weer ‘overleeft’. De piloot (dhr. Verstreepen) verzoekt iedereen om te blijven zitten omdat we eerst nog een stuk moeten taxiën en daarna naar binnen gesleept worden. Hier op John F.Kennedy Airport mogen de vliegtuigen n.l. niet op eigen gelegenheid naar de gate taxiën.
Precies om 13.00u (l.t.) worden we aangelegd aan de gate en dan gaat het feest beginnen. De grote massa meent altijd dat ze allemaal tegelijk het vliegtuig uit kunnen en hebben nog steeds niet in de gaten dat dat niet gaat. Iedereen staat te dringen en te wachten als 1 grote kudde i.p.v. te wachten dat je rij aan de beurt is, dan je spullen pakken en dan kun je zo naar buiten wandelen.
We moeten een klein (voor Amerikaanse begrippen toch) stukje wandelen naar de hal waar we ons moeten opmaken voor nr. 7 en hopelijk laatste controle van vandaag. Eenmaal in de hal aangekomen lijkt het wel voor niks, zo druk is het er. En deze keer is er geen mogelijkheid om de rij een beetje te omzeilen. Dus sluiten we achteraan en kan het slingeren als in de Efteling beginnen. Zelf voel ik mij nog steeds niet oké maar ik moet nog even vol houden. Na ruim een half uur slingeren en het einde nog lang niet in zicht lijkt, hebben we geluk. De rij voor de US citizens is weggewerkt en dus worden we die kant uit gestuurd. Dat gaat opeens een stuk sneller en voordat we het weten staan we oog in oog met een douané die zijn job heel serieus neemt, streng kijkt en praat en waar geen lachje vanaf kan. We worden alle 3 wederom aan een irisscan onderworpen, Roel en ik moeten onze vingerafdrukken achter laten en nadat onze ESTA-formulieren gecontroleerd zijn, mogen we doorlopen. En Ylva, die mag omdat ze een visum heeft gewoon doorlopen.
Het hele gebeuren bij de douane heeft zolang geduurd dat onze koffers allang op de band zijn verschenen en er zelfs al vanaf zijn gehaald. In een grote wirwar van allemaal koffers en andere spullen mogen we die van ons gaan zoeken. Gelukkig heb ik om de handvaten Hawaïslingers slingers gedraaid. Roel vond dit belachelijk en overbodig, maar nu komt het goed van pas want hierdoor zien we onze koffers op afstand al staan. We zien ze staan, maar erbij geraken dat is een ander paar mouwen want ze staan helemaal ingebouwd. Als het uiteindelijk is gelukt, kunnen we eindelijk op weg naar buiten.
In de aankomsthal kijken we onze ogen uit naar de bordjes van iedereen die wordt opgehaald. Het krioelt er en gelukkig hoeven wij onze naam niet te zoeken want je ziet door de bomen het bos niet. Nee, wij kunnen en mogen gewoon naar buiten lopen om op zoek te gaan naar een Uber. Tenminste dat denken we, maar we zijn nog niet goed en wel buiten of we worden al aangesproken met de vraag “taxi of Uber?”. Als we zeggen “Uber” worden we in 1ste instantie doorverwezen maar als de chauffeur ziet hoe weinig bagage we maar bij ons hebben, vraagt hij waar we heen moeten en worden we in no time door hem meegenomen naar zijn auto. Het moet allemaal heel snel gaan want hij staat illegaal geparkeerd en voordat we het weten zitten we al in de auto en zijn we onderweg. We krijgen nog niet te kans om te vragen wat het ons gaat kosten.
De chauffeur verteld ons dat het ongeveer een 3 kwartier rijden is, afhankelijk van de drukte, naar ons hotel. Echt de kans om goed rond te kijken krijgen we niet want hij scheurt als een heuse formule 1 coureur over de snelweg en door de straten. Van maximum snelheid heeft hij nog nooit gehoord, zijn claxons gebruikt hij regelmatig en op een bepaald moment waant hij zich zelfs een vrachtwagen door op een rijstrook te gaan rijden die alleen voor vrachtwagens bedoeld is. Hij wint er veel tijd mee, maar mijn misselijk- en duizeligheid komt het niet ten goede.
Eenmaal in het hartje van NY aangekomen ontdekt hij dat verschillende straten, als gevolg van een dodelijke steekpartij gisterenavond, zijn afgesloten. Dit betekend dat hij ons niet voor het hotel kan afzetten en even snel als we in de auto zaten, worden we er ook weer uitgezet en moeten we nog 2 blokken zelf lopen. Kosten $200 en graag contant betalen. We hebben nog niet gepind en dus wordt het schrapen om het geld bijenkaar te krijgen. En of we ons genaaid voelen?. Dat voelen we ons zeker maar dat besef komt pas later. Op het moment zelf ging het allemaal zo snel.
Met onze koffers wandelen we 2 blokken verder, wat opzicht goed te doen is, en binnen een paar minuten bereiken we ons hotel, ‘Hotel Riu Manhattan Times Sqoare’. Een vriendelijke receptioniste heet ons van harte welkom en vraagt of we een goed reis hebben gehad. Voor het gemak zeggen we maar “yes”. Ze checkt ons in en deelt ons mede dat we nog $200 aan servicekosten en taxen dienen te betalen. Goedemorgen!. We zijn nog geen uur hier en al $400 lichter … “welkom in New York”.
Volgens de juffrouw hebben we een hele mooie familie kamer met “beautiful vieuw” op de 25ste verdieping. De verwachtingen zijn hoog gespannen, benieuwd in welke suite we terecht gaan komen. Nou laat suite maar weg, want als we op de kamer aankomen, schrikken we wel een beetje. Niet omdat het geen mooie kamer is, maar voor een familie kamer is ze toch wel wat klein uitgevallen en the vieuw is minder beautiful dan verwacht. Zijn wij het nu te goed gewend of zijn de begrippen hier anders en maken ze hier alles nicer en bigger dan het in werkelijkheid is?.
Affin … we zullen het ermee moeten doen. In NY kost elke vierkante meter veel geld dus het is eigenlijk ook wel logisch dat ze hier geen giga kamers hebben. Omdat we op doorreis zijn, leven we normaal gezien uit de koffer maar dat gaat nu niet. Er is geen plaats om de koffers neer te leggen en dus ben ik heel blij met de mooie tasjes waarin ik al onze kleren heb ingepakt. Deze leg ik in de beperkte kastruimte en de koffers die schuiven we dicht (want open zijn ze te breed en passen ze niet) onder het bed. Keurig en niks meer aan doen.
Eigenlijk zijn we heel moe (bij ons thuis is het immers al 21.00u en we zijn al van 5.30u op) en het liefste gingen we slapen.Maar als we nu gaan slapen dan verslapen we ons en komen we niet in het ritme van hier. We besluiten dan ook om al eens een 1ste kennismakings- en orientatierondje te gaan maken. Als eens even snuiven aan wat we de komende dagen gaan zien en beleven. En zoals we als snel ontdekken, op Times Square is altijd wat te beleven. We kijken onze ogen uit naar de verschillende typen mensen die er zijn, maar vergapen ons ook al aan de hoge gebouwen, de vele lichtreclames en genieten van de vele straatartiesten.
We wandelen of beter gezegd slenteren zo’n 2-2,5 uur rond en dan is Roel er wel even klaar mee. Hij begint langzaam trek te krijgen en stelt voor om ergens een hapje te gaan eten. Ylva heeft tijdens de wandeling een leuk tentje zien liggen en wil daar graag naartoe. Het is een klein stukje terug wandelen en zo zitten we niet veel later bij ‘Brooklyn diner’. Een leuk knus en gezellig zaakje in typisch Amerikaanse stijl ingericht. We bestellen ons alle 3 wat kleins en laten het ons smaken. Bij mijn menu zit ook een milkshake en die is overheerlijk.
Wordt je normaal gezien van eten fit, bij ons begint de man met de hamer toch toe te slaan. We besluiten dan ook om na het eten terug naar het hotel te gaan … het is mooi geweest voor vandaag. Op de kamer drinken we nog een lekker theetje wat we ons gelukkig kunnen maken me onze eigen meegebrachte waterkoker. Springen we nog snel even onder de douche en gaan daarna gestrekt. Het is een hele lange maar ook mooie 1ste dag geweest. Benieuwd naar wat morgen ons gaat brengen.
Welterusten en slaap lekker!.
De Maïskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 171
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/164_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => het-is-zover
)
[54] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108886
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-08-03
[photoRevision] => 268
[title] => Een soort van jubileum
[message] => De dag nadat we terugkwamen uit Aspen vloog Danko naar Philadelphia voor een meeting. Tenminste, dat was het plan, want hij is tot Atlanta gekomen en daar maar weer omgekeerd naar huis. Er was enorm veel onweer aan de oostkust met allemaal gesloten vliegvelden, en hij zag aankomen dat hij met alle gecancelde vluchten of niet zou aankomen, of daarna ergens zou stranden omdat het vliegverkeer helemaal ontregeld zou zijn. Uiteindelijk is hij veertien uur onderweg geweest om weer thuis uit te komen, het is wat! Ik vond het niet erg want het is gezelliger om niet alleen thuis te zijn, en Danko vond het niet erg omdat hij bij voorbaat al helemaal geen zin in die meeting had. Dus gingen we op dinsdag samen naar het werk, waar we in ons kantoor glitterconfetti aantroffen, een versierd bureau voor Danko en als cadeau een mooie fles whiskey. Dat was een leuke verrassing! En een goede herinnering om wat petit-fourtjes mee te nemen bij de boodschappen als traktatie bij de koffie, want daar hadden we allebei totaal niet aan gedacht.
Die middag was er ook eindelijk uitsluitsel van de verzekering over het vergoeden van de schade aan Danko's motor. Volgens de polis was op een circuitje rijden gewoon gedekt, een eerste bedrag was ook al een flinke poos geleden uitgekeerd, en daarna duurde het maar en duurde het maar. Danko heeft er elke week meerdere keren achteraan gebeld en nadat het blijkbaar door heel wat mensen goedgekeurd had moeten worden was de beslissing dat ze het 'voor deze keer' zouden dekken. Blijkbaar is er nog ergens een clausule die het voorbereiden op een race uitsluit, waarbij het een beetje kort door de bocht is om te zeggen dat als je op een circuit bent je dat ‘dus’ aan het doen bent. Maar goed. Het blijft wat ons betreft heel erg bij deze ene keer! Ik zag Danko aan de telefoon zitten en telkens meer moeten lachen, dat was blijkbaar het gedeelte van het gesprek waarin bedragen genoemd werden. De vergoeding is gebaseerd op wat het zou kosten om dezelfde motor tweedehands terug te kopen. Blijkbaar is deze nogal zeldzaam in de kleur die Danko had want er staan er in het hele land maar twee te koop voor belachelijke vraagprijzen, waardoor het uit te keren bedrag ruim hoger is dan wat Danko ooit betaalde om de motor te kopen. Dat hadden we niet aan zien komen! Het maximumbedrag voor kleding en helm dekt dat gedeelte dan weer niet helemaal maar dat is niet zo erg!
Tussen de warme dagen door was het die woensdag bewolkt bij het opstaan, en maar iets van zeventien graden. Oooooh! Ik was al wel van plan die dag hard te lopen en heb prompt mijn plan aangepast en heb heerlijk voor het ontbijt een rondje om het Boulder Reservoir gelopen, dat was fijn! Danko is die ochtend een stuk wezen mountainbiken, na het weekendje in Aspen hebben we ontdekt dat dat wel positieve effecten heeft op zijn hand dus dat is erg mooi meegenomen. Ondertussen stond er ook (eindelijk) fysiotherapie op de planning, de verwijzing kwam op de dag dat we naar Aspen reden, nadat we zelf met behulp van wat aanbevelingen al uitgezocht hadden waar dat onze voorkeur had. Heel handig is er een grote orthopediepraktijk redelijk dicht bij het werk, waar behalve een heel aantal fysiotherapeuten ook een aantal handchirurgen werken. Stel dat je zo iemand nog nodig zou hebben dan ben je daar direct op de goede plek was ons idee.
Op donderdag had ik na de krachttraining met Jesse afgesproken om samen een broodje te gaan eten tussen de middag. Meestal verschuift hij mijn afspraak dan zodat we aansluitend aan de krachttraining kunnen gaan maar deze keer kon dat niet. Ik heb mijn laptop meegenomen en op het terras bij de bakker even een uurtje zitten werken, het is toch handig dat dat overal kan. Kopje thee erbij en het kon erger! Heel erg leuk had hij gevraagd of het goed was als zijn vrouw en pasgeboren dochtertje ook mee zouden komen, en natuurlijk vond ik dat goed. Het was zo leuk hen te ontmoeten en zo gezellig!
De volgende ochtend bleven wij thuis zodat we onze nieuwe banken in ontvangst konden nemen. Die werden uiteindelijk aan het begin van de middag bezorgd, en we zijn er zo blij mee! Ze zitten véél fijner dan wat we hadden, en de woonkamer doet ruimer aan met de lichtere bekleding. Wat een verandering! Het was ook direct duidelijk dat we ook nieuwe bijzettafeltjes, voetenbankjes en een daadwerkelijk tv-meubel nodig hebben, maar we zijn in ieder geval al goed op weg! Dan was er de vraag wat we dan met de oude banken wilden doen, omdat het de laatste keren zo slecht is bevallen om te proberen iets tweedehands te verkopen. Danko keek toch maar eens op de lokale versie van marktplaats en vond daar dezelfde banken die wij hebben, maar dan in slechtere staat en voor idiote bedragen. Dus maar een paar foto's gemaakt, die op zaterdagavond online gezet en behalve één oplichter was er daarna direct al iemand die geïnteresseerd was, op zondag kwam kijken en ze die dag tegen de avond is komen ophalen. Ze wilden de stoel met het afbladderende leer ook wel hebben en zo waren we dus ineens drie van de vier dingen al kwijt. Dat ging even veel beter dan we verwacht hadden! De laatste (en oudste) bank is dan ook maar even het internet op geslingerd in de hoop dat we die ook zo makkelijk zouden kwijtraken nu het wat dat betreft wel lekker liep. Hahaha wat dachten we wel niet want heeft helemaal niemand interesse in gehad!
Op zondagmorgen zijn we samen een rondje wezen fietsen en het was al flink warm toen we om tien uur op de fiets zaten. We hadden allebei flink gesport de dag ervoor en wat meestal niet gebeurt, waren we nu allebei klaar om thuis te zijn tegen het eind van een rondje mountainbiken, haha! 's Middags kwam Leen om 'even' een motorband te verwisselen, wat nog wat moeite gekost had, en waarna we gezellig buiten hebben gezeten om even iets te drinken. Gelukkig waren we daar vroeg genoeg mee begonnen, want tegen de avond zijn de muggen er ineens weer en vlucht ik liever naar binnen voordat ze me opeten.
Op dinsdag had Danko zijn eerste afspraak voor fysiotherapie. Het kwam zo uit dat er geen tijd was mij eerst bij het werk af te zetten en dus ben ik mee geweest. Dat vonden ze prima, en het was fijn te horen dat ze denken Danko's pink wel weer in beweging en zijn middelvinger wel weer recht te krijgen, want op het moment is de eerste vinger stijf en kan de tweede zich niet helemaal strekken. Als je iets lang genoeg niet beweegt (vanaf een week!) worden gewrichten al stijf, laat staan als je ruim twee maanden pinnen in een vinger gehad hebt. En weer is het dan heel apart te merken hoe je brein dan blijkbaar werkt. Als Danko naar zijn pink kijkt terwijl hij die probeert te buigen dan gebeurt er niet veel, maar als hij met zijn ogen dicht eerst zijn rechterpink buigt, en dan de linker probeert te buigen dan wil dat iets beter. Zijn hersenen moeten blijkbaar leren dat weer aan te sturen. Heel apart! Hij kreeg oefeningen mee om elke dag te doen, en eenmaal op het werk hebben we met behulp van Chiel even gevideobeld met Daan die die dag negentig werd. We hadden het graag mee willen vieren maar konden niet zo lang op reis naar Nederland op het moment, maar zo konden we elkaar wel even zien en kon Danko Daan een rondleiding geven door het bedrijf. Leuk!
Er kwam ook eindelijk een vergoedingenoverzicht van de verzekering voor Danko's operatie én opname in het ziekenhuis. Totaal $45,000, dat viel ons ergens nog mee omdat we het veel hoger verwacht hadden. Maar het is duur genoeg! Er stond iets van $1100 voor 'implantaten' tussen, waarvan ik me afvroeg wat dat dan zou zijn en Danko dacht dat ze daar vast de twee pinnetjes mee bedoelden die in zijn pink hebben gezeten. Er was de mysterieuze omschrijving ‘trauma response – not used’ voor rond de $6500 waarbij we onze wenkbrauwen opgetrokken hebben, en iets van $1000 voor 'fysiotherapie en evaluatie' de ochtend na de operatie - Danko heeft inderdaad tien minuutjes door de gang gewandeld met iemand, het is toch wat! Maar erg fijn dat ze van gedachten veranderd zijn over wie de nacht in het ziekenhuis moest betalen zodat wij dat niet hoeven!
Het weekend begon ik zoals gewoonlijk met hardlopen. Lekker binnen want het was buiten al vroeg in de ochtend erg warm, en dan is het zo fijn dat ik in de kelder net kan doen waar ik zin in heb! Het ging wel lekker, en waar ik van plan was te lopen totdat ik begon te voelen dat het wel genoeg was geweest ben ik maar eens opgehouden toen ik veertien kilometer in de benen had. Hahaha, dat was niet mijn bedoeling en had ik ook niet verwacht! Maar het gaat allemaal wel prettig sinds ik van drie keer per week naar vier keer per week ben gegaan en twee van die keren een half uurtje zijn op een lekker rustig tempo'tje :-).
Nadat we brood gegeten hadden zei Danko "Kom we gaan even naar de fietsenwinkel", even kijken wat voor maat mountainbike ik zou moeten hebben als ik een nieuwe zou kopen. Dat wil ik al wel een poosje maar het bleef telkens nog bij alleen de gedachte. Ik probeerde er eens een paar fietsen die ze van hetzelfde type in beide maten hadden, daarna probeerde ik een echt supermooie fiets die ze in de goede maat ook in de winkel hadden staan, en het eindigde ermee dat ik nadat ze er een ander stuur op gezet hadden met die fiets naar huis ging, dat had ik totaal niet aan zien komen maar ik ben er wel heel erg blij mee! Ik had voor zondagmorgen al met Michelle afgesproken om te gaan mountainbiken, met het idee dat ik dan mooi met de auto tot ergens in Boulder zou rijden omdat ik geen zin had om helemaal vanaf huis te komen met alle hardloopkilometers in de benen. Maar nu wilde ik het hele stuk dus wel fietsen! En Danko wilde ook wel mee op mijn eerste ritje. En wow, deze fiets heeft alle nieuwe snufjes die ze de afgelopen vijftien jaar bedacht hebben, én is ook nog eens stukken lichter en wat maakt dat een verschil! Grotere wielen waardoor ik Danko veel beter bij kon houden, het genot van elektronisch schakelen en de geniale uitvinding van elektronische vering en zo nog een aantal fijne veranderingen. Als ze zijn maat ook gehad hadden had Danko er ook één gekocht maar dat was nog even lastig. Specialized heeft een soort van ongelukkig talent om echt vreselijke kleurencombinaties voor frames te bedenken, en alle beschikbare grote maten van deze fiets waren niet wat Danko wilde hebben vanwege lelijk. Na wat zoeken dacht hij er toch nog één gevonden te hebben bij een winkel in Fort Collins, waar we op zondagmiddag naartoe gereden zijn, maar ze hadden het typenummer niet goed opgeschreven en bleken een heel andere fiets te hebben. Jammer! Na nog wat verder bellen op maandag vond hij hetzelfde frame als ik heb dat ze over konden laten komen vanuit Houston, op te halen bij een winkel in Denver.
Afgelopen week ging vooral snel! Een poosje geleden had ik uitgerekend dat ik afgelopen maandag precies mijn halve leven samen was met Danko, en dat vond ik toch wel iets bijzonders :-). Ik had een kaartje gekocht en Danko had geen idee waarom ik dat ’s ochtends aan hem gaf omdat hij helemaal niet jarig was, hahaha! Het was een geinig weetje, ter ere waarvan we ’s avonds gezellig uit eten geweest zijn!
Op het bedrijf hadden we iemand op bezoek waar we een paar keer een broodje mee zijn wezen eten tussen de middag en aan wie ik tot zijn enthousiasme mijn oude mountainbike voor een paar dagen uitgeleend had; ik had met Michelle afgesproken om koffie te drinken en te kletsen, we namen onze bezoeker op zijn laatste dag ‘s avonds mee uit eten en vroegen direct maar of onze voormalige werknemer die toch liever voor ons wilde werken en we opnieuw aangenomen hebben ook mee wilde. Dat was gezellig! Op vrijdagmiddag zijn we Danko's mountainbike wezen ophalen, dat duurde wel even want in de winkel kregen ze het niet voor elkaar alle elektronische onderdelen goed met elkaar te laten communiceren. Het was 'ooit' toch wel eenvoudiger toen je een fiets gewoon in elkaar zette en er dan mee klaar was! Het instellen van de onderdelen blijkt ook stúkken eenvoudiger als je gewoon de handleiding volgt trouwens, haha!
Gisteren begon onverwacht koel en bewolkt, en waar ik helemaal niet op de temperatuur gelet had was dat ideaal om buiten te kunnen hardlopen. Dat was onverwacht en fijn! Wel even doorbuffelen het laatste stukje tegen de ineens harde wind in, die Danko op de heenweg naar Ward ook tegen gehad had. 's Middags hadden we tijd voor wat klusjes, nog wat werk, en even de stad in om langs de fietsenwinkel te gaan voor een ander stuur voor Danko mountainbike. Omdat we er dan toch waren zijn we daarna op een terrasje iets wezen drinken en we hebben onszelf op Chinees eten getrakteerd. Daar konden we vanmorgen goed op fietsen want nu moest Danko’s fiets natuurlijk ingewijd worden! Hij vindt hem net zo geniaal als ik, we zijn er allebei helemaal blij mee!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 330208
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 255
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/234/394_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=268
[titleSlugified] => een-soort-van-jubileum
)
[55] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108811
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-08-01
[photoRevision] => 0
[title] => Houston, we have a problem!
[message] => Het is alweer tijd voor de reis terug, wat helaas niet vlekkeloos gaat. Maar daarover later meer…
In Austin hebben we echt hele fijne dagen gehad. Vooral veel gerelaxed en rondgereden. De afstanden zijn echt groot! De laatste dag zijn we nog naar Gourdoughs gereden, een foodtruck midden in Austin, bekend om zijn bijzondere donuts. Deze heb ik al meerdere keren voorbij zien komen en ik wilde echt heel graag de “fat Elvis donut” proberen. Dit is een donut met pindakaascreme, bacon en maple siroop. Na de bestelling gaven ze aan dat het ongeveer 10 minuutjes zou duren, omdat ze ze vers maken. Nou dat klonk al veelbelovend! Een lekkere ijskoffie erbij, want het was alweer zeker 30/ 35 graden! Al is het in de schaduw prima vol te houden. Best grappig, zo’n foodtruck in een oude airstream caravan en aan de rand van een best drukke weg. Paar zitjes erbij, en je hebt iets heel leuks! En de donuts waren echt ontzettend lekker, wel een heftige combi! De naam fat Elvis konden we dan ook wel voorstellen [e-1f600]!
Daarna zijn we naar Barton Springs gereden, waar we een heel stuk langs de oever hebben gelopen en heel wat schildpadden hebben gespot. Leefden de andere twee helemaal van op, ik heb al een vermoeden wat we volgend jaar moeten gaan doen [e-1f609]! Was wel echt prachtig! Maar echt te heet om heel veel andere activiteiten buiten te ondernemen. Ik had gezien dat er downtown een Pitch and putt golfbaan was met mooi uitzicht op de skyline, maar dat durfden we niet aan qua warmte. Maar goed, dat hadden we vooraf allemaal ingecalculeerd. Dus hebben we al rijdend van de skyline genoten!
De reis naar Houston voor onze laatste dagen ging in het begin vlekkeloos, maar toen we in de buurt van Houston kwamen werd het weer heftig. Het was ontzettend opletten geblazen, soms gingen er zelfs 4 rijbanen boven elkaar langs! Eigenlijk hetzelfde als bij Dallas. Het doorgaand verkeer wordt allemaal over de rondwegen gestuurd en als je eenmaal een afslag neemt dan kom je in een stuk rustiger gedeelte. Dit waren beide geen fijne steden om in te rijden!
Het laatste huis was even wennen. Het buitengedeelte was echt prachtig, met een aantal mooie terrassen en een supergroot zwembad! Maar het huis zelf was een beetje schmutzig. Toen ik op een gegeven moment een klein slangetje bij ons toilet trof en Amy een kakkerlak tussen haar kleding zag wegglippen werd het niet beter [e-1f616]! Gelukkig was Arno er to the rescue, hahaha. Zo heeft iedereen zijn eigen rol tijdens de vakantie, hahaha. Niet te veel over nadenken verder, en blij zijn dat het maar 2 nachten is.
We hebben wel nog het Nasa space center bezocht, en dat was wel echt de moeite waard. Supergroot en heel veel te doen! De dag hebben we afgerond met een vroeg diner bij Texas Roadhouse, net Arno’s felbegeerde primerib. Hij had een extragrote besteld, echt een afschuwelijk groot ding, hahaha. Maar we hebben allemaal echt heerlijk gegeten hoor, echt wel een favoriet restaurant sinds vorig jaar!
Eigenlijk hebben we weinig tegenvallers gehad deze vakantie. Van Texas zijn we niet super onder de indruk alleen, het eerste gedeelte van de vakantie was mooier. Komt waarschijnlijk ook door de warmte, dat je dan geen langere wandelingen wil maken. En ook de afstanden droegen hier aan bij. De omgeving vonden we ook niet supermooi ( al hebben we wel de Samsung fabriek in Austin gespot, voor de productie van chips) en blijkbaar zit de hoofdfabriek van Tesla er ook. Maar die hebben we niet gezien. De rit van Austin naar Houston was wel mooi, meer wat ik had verwacht van Texas: veel ranches ,et witte hekken om hun land en mooie boerderijen. Dus wat ons betreft: been there, done that.
Midden in de nacht werd onze rechtstreekse vlucht geannuleerd en heb ik ons vannacht met veel kunst en vliegwerk om kunnen boeken, anders zouden we 9 uur later in Nederland zijn aangekomen. Het lijkt goed te komen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 16
[visitorCount] => 333
[author] => Marcia
[cityName] => Houston
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/233/618_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => houston-we-have-a-problem
)
[56] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108729
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-28
[photoRevision] => 0
[title] => Texas
[message] => We zijn nu een paar nachten in Austin in Texas en ik moet zeggen dat het niet heel anders voelt dan de rest van Amerika. De auto’s zijn wel veel groter, en duurder en vooral opvallender. Arno kijkt zijn ogen uit, hij noemt wel namen, maar die kan ik helaas niet meer opnoemen [e-1f600]. Het landschap is over het algemeen niet heel opvallend, alleen de mensen wel. Dat wel [e-1f600]. Niet alleen compleet uitgedoste cowboys zie je bij de kassa van de supermarkt, ook mensen met hele kleurrijke kapsels.
Vandaag zijn we wat verder Austin ingereden en daar werd de natuur ineens een stuk mooier. We zijn nog naar een mooi uitzichtpunt gereden waar je over Austin heen kon kijken. Prachtig, maar ik was wel weer een illusie armer. Ik dacht dat Austin een beetje kneuterig hippiestadje zou zijn, nou dat is dus absoluut niet zo! We keken zo tegen de wolkenkrabbers aan…. Ook prachtig over de rivier, met waanzinnig mooie huizen. We vroegen ons al af of die ook op Airbnb zouden staan….
Gisteren heeft Arno zijn absolute Texas dream waargemaakt! We zijn naar zo’n bbq tent gegereden. Wel eentje waar je niet eerst uren in de rij moet gaan staan en dan nog moet hopen dat je daar kan eten. Dat doen we dus echt niet! Maar goed zijn droom was dus texas bbq en dan vooral een beefrib eten. Nou, dat is dus gelukt! Amy en ik zijn niet zulke fanatieke vleeseters, maar ook bij ons viel hij goed in de smaak en we hebben samen gesmuld!
Vandaag zijn we naar een Steakhouse gereden waar ze een zondagse brunch hebben, ook heel lekker maar kon die bbq van gisteren niet overtreffen. Morgen nog 1 dag in Austin, willen we nog op foodtruck toer gaan en dan rijden we overmorgen alweer naar ons laatste verblijf in Houston!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 14
[visitorCount] => 150
[author] => Marcia
[cityName] => Austin
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/233/205_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => texas
)
[57] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108666
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-25
[photoRevision] => 0
[title] => Dallas
[message] => De reis naar Dallas duurde best lang. We waren het relaxen nu misschien te veel gewend [e-1f609]…. Maar uiteindelijk kwamen we rond kwart over vier eindelijk aan. Daarna zijn we nog even nog in het zwembad gesprongen, dit was warempel verfrissend! Ongetwijfeld wordt dit water gekoeld, dat kan niet anders met temperaturen tegen de 40 graden.
De volgende ochtend zijn we eerst naar Fort Worth gereden, naar de stockyards. Twee keer per dag drijven ze zogenaamd het vee door de straten, op weg naar de veiling. Supertoeristisch, maar Amerika ten top hoor [e-1f600]. Superwarm ook, vanmorgen om 9 uur was het al 30 graden! Arme longhorns die met deze temperaturen een rondje moesten lopen. Toen hebben we in de winkeltjes de nodige verkoeling opgezocht en ons vermaakt met Arno cowboy hoeden te laten passen. Daarna nog even wat boodschappen gedaan en gelunched. Toen stond het Sixt Floor museum (jawel, weer één!!) in Dallas op het programma. De afstanden vielen trouwens best tegen allemaal, je bent zo een uur onderweg om je van het ene naar het andere stadsdeel te verplaatsen. En de wegen, wow, echt kriskras door elkaar en de borden zijn een beetje op zijn Belgisch…opletten geblazen dus. En dan rijden die Amerikanen tegenwoordig ook best pittig en vaak veel te hard! Dit is niet zo’n fijne stad om in te rijden!
Maar goed, het museum hadden we weer gevonden en was best aardig. Wel indrukwekkend omdat je zo goed een beeld krijgt hoe de aanslag op JFK heeft plaatsgevonden, maar ook bizar om te bedenken dat die mogelijkheid er gewoon was. Ik kan me niet voorstellen dat dit in deze tijd ook was gelukt….
in de avond heeft Arno weer eens van zijn felbegeerde primerib bij de Texas Roadhouse kunnen genieten! Speciaal voor Sjaak zullen we de foto’s bij het verslag zetten [e-1f609]!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 164
[author] => Marcia
[cityName] => Dallas
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/833_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dallas
)
[58] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108639
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-23
[photoRevision] => 0
[title] => The house at the lake
[message] => Het verslag van de afgelopen dagen doe ik maar in 1 verslag tegelijk. We hebben namelijk niet zo heel veel gedaan….wel heel erg genoten van get prachtige uitzicht hier over Lake Ouachita. En we hebben gebruik gemaakt van de kano’s bij het huis en er waren ook paddleboards om te kunnen suppen (staand roeien) en eer was zelfs visgerei. Dat laatste was trouwens geen groot succes. Maar de lat ligt hier nogal hoog natuurlijk. Er zijn zelfs weinig foto’s gemaakt. Gisteren aijn we nog even Hot Springs national park ingegaan. Stelde niet zo veel voor, beetje vergane glorie. Daarnaast is het hier behoorlijk warm, rond de 35 graden, dus de geplande wandeling hebben we maar half uitgevoerd. Het was gewoon te warm, dus even verplichte rust. Heerlijk! Zelfs Arno geeft er qua nachtrust eindelijk een beetje aan toe.
Morgen staat de laatste wat langere reisdag op de planning. Het is ongeveer 4,5 uur rijden naar Dallas. We zijn erg benieuwd naar Texas en hoe de natuur zal zijn. Hier in Arkansas is het echt prachtig namelijk! We gaan het meemaken! Texas stond al heel lang op het verlanglijstje!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 191
[author] => Marcia
[cityName] => Springfield
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/781_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => the-house-at-the-lake
)
[59] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108624
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-22
[photoRevision] => 0
[title] => Tussenstop in Springfield, Missouri
[message] => Vandaag hebben we een lange rijdag voor de boeg, van bij a 5 uur. Het heeft de hele nacht al ontzettend geregend en hier voorspellen ze ook de rest van de dag heel veel regen. Gelukkig is het wel mooi weer op de plek waar we naartoe rijden! Maar liefst 36 graden…
het was lekker om de koffers eens helemaal uit te pakken, maar met dat geshop van gisteren wordt het weer wat lastiger inpakken. Gelukkig konden we alles redelijk droog weer inladen in de auto, al ben ik in die paar minuten wel 5 keer door een mug gestoken. En ik had al een heel mooi exemplaar op de achterkant van mijn been die steeds groter werd, net als Amy trouwens. Niet te doen die jeuk! Vanavond toch maar weer op zoek naar een extra sterk middeltje!
Onderweg kregen we nog een paar fikse buien, maar uiteindelijk kwam er weer mooie blauwe lucht in zicht. Toen zag ik dat er vlakbij ons hotel een Buccees was (een megagroot tankstation, ik zou zeggen : google het maar eens) en toen kwam er een grote glimlach op Arno’s gezicht! Het leek zo’ n goed idee. Maar de enige conclusies die wij kunnen trekken is: het is ontzettend groot en ga vooral NIET ik herhaal NIET in het weekend. Het was zo ontzettend druk, dat het niet leuk was. Dus daar waren we echt zo weg, nadat een Arno zijn gedroomde sandwicht met brisket bad gescoord.
Bij het hotel zijn we lekker het zwembad gedoken en in de avond zijn we nog naar een Skecher winkel geweest waar we alledrie heel goed zijn geslaagd. Morgen op weg naar de volgende airbnb: een huisje aan een meer!!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 123
[author] => Marcia
[cityName] => Springfield
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/723_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => tussenstop-in-springfield-missouri
)
)
)
[reportsPaginator] => Zend_Paginator Object
(
[_cacheEnabled:protected] => 1
[_adapter:protected] => TravelLog\PaginatorAdapter Object
(
[_count:protected] => 60
[_array:protected] => Array
(
[45] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109147
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-16
[photoRevision] => 0
[title] => De eerste kennismaking met Augustana University ..
[message] => We hebben vannacht, nadat we gisterenavond laat of beter gezegd vanmorgen vroeg in bed zijn gekomen, alle 3 goed en aan 1 stuk door geslapen. Roel wordt als 1e wakker en al snel volgen Ylva en ikzelf. Kijkend op de klok lijkt het alsof we een gat in de dag hebben geslapen, het is immers al 08.30u (l.t.), maar uiteindelijk was het toch maar een nachtje van 7 uurtjes. Als we de gordijnen openen zien we dat we deze keer echt ‘a beautiful vieuw’ hebben en zien we ook meteen een beetje van de omgeving waarbij ons meteen opvalt dat het hier een stuk rustiger is als waar we vandaan komen.
Nadat we ons gewassen en aangekleed hebben, gaan we naar beneden voor het ontbijt. De ontbijtzaal is klein en knus dat hadden we gisteravond al snel gezien, maar als we binnenkomen hebben we even het idee dat we verkeerd zijn. Er zit n.l een hele groep bejaarden gezellig te keuvelen en dat in combinatie met de entourage doet ons even denken dat we in een bejaardenhuis terecht zijn gekomen. We zoeken ons een plekje en als we nog niet goed en wel zitten, komt de ‘cheffin ontbijt’ (ook hoog bejaard) naar ons toe om uit te leggen hoe alles werkt. Alsof dat zo ingewikkeld is als het assortiment heel beperkt is waaruit gekozen kan worden. Daarna neemt ze weer plaats op haar krukje en houdt ze alles als een havik in de gaten. En als er iemand nieuw binnenkomt of je staat even te kijken omdat je toch twijfelt over wat te kiezen, staat ze meteen naast je en voorziet je van (ongevraagd) advies of uitleg. Verder valt het ons op dat hier een heel ander slag mensen is dan in NY en we vinden het soms moeilijk om te beoordelen of het nu toeristen zijn of mensen die hier voor hun werk verblijven. Ook zien we koppeltjes waarvan we denken “hoe hebben die elkaar gevonden” en komt ons meisje voor zichzelf tot de conclusie dat er nog hoop voor haar is.
Na het ontbijt gaan we terug naar onze kamer en merken we dat we eigenlijk alweer moe zijn. We besluiten dan ook om terug op bed te gaan liggen en kijken wat er gebeurt. Vallen we terug in slaap dan is dat prima en vallen we niet terug in slaap dan staan we op en gaan we op pad. Het 1ste is het geval, we vallen alle 3 weer als een blok in slaap en het is na 12.00u (l.t.) als we terug wakker schieten. “Ow … we waren precies heel moe als we nog zolang hebben geslapen”. Gelukkig hebben we vandaag geen strak programma en dus hoeven we ons niet schuldig te voelen. Nog steeds niet helemaal fit / uitgeslapen besluiten we toch dat het tijd is om op te staan want anders liggen we, als we niet uitkijken de hele dag in bed. En dat kan ook weer niet want om 15.00U (l.t.) wordt Ylva voor de 1e keer op de universiteit verwacht en voor de tijd willen we toch al een beetje van de omgeving hebben verkend.
Het is uiteindelijk 13.20u (l.t.) als we in de auto stappen en op verkenning gaan in en rond Sioux Falls. Al snel trekken we de conclusie dat het hier veel weg heeft van ons geliefde Dilsen. Het is rustig en de omgeving komt “liefelijk” op ons over. We kiezen ervoor om de ring te nemen. Eerst rijden we oostelijk via 10th street, om vervolgens zuidelijk te rijden via Cliff Avenues, dan via 33th West, dan even south via de 115 om vervolgens via 37th street naar het ‘Mall District’ te rijden. Deze rit geeft ons een duidelijk beeld van Sioux Falls en de eerste indrukken zijn goed. Er hangt, zoals in de reisgidsen omschreven wordt, een relaxte sfeer en het gaat hier allemaal gewoonweg iets langzamer.Je voelt je echt op de boerenbuiten.
Vanuit het Mall district rijden we richting de Augustana University. Onderweg stoppen we nog even voor een bakkie en iets lekkers bij ‘Baggle Boy”. Een lokaal tentje vlak bij de Universiteit waar ze heerlijk versgebakken baggles met beleg verkopen. Maar we hebben geen honger, alleen maar lekkere honger en dus gaan we voor 2 heerlijke muffins met carotcake smaak en een andere plaatselijke delicatesse die lijkt op een kersenflap.
Als hetons heeft gesmaakt, stappen we terug in de auto en rijden we het laatste stukje richting de Universiteit. En op dat moment komen bij ons alle 3 emoties naar boven. Hier zal ons meisje als alles goed gaat de Komende 4 jaar vertoeven en zich verder ontwikkelen. Het Universiteitscomplex ziet er op het eerste oog prachtig uit. De gebouwen, de sportcomplexen en het terrein waar dit alles is gehuisvestigd ligt er perfect bij. Het maakt echt indruk op ons en we merken dat het Ylva een goede vibe geeft. We parkeren onze auto en gaan opzoek naar het administratie-gebouw. Dit is even zoeken op dit grote complex en dus besluiten we een ouder koppel dat ons tegenkomt aan te spreken en te vragen of zij misschien weten waar we moeten zijn. De dame in kwestie weet dat zeker, zij heeft zelf hier op school gestudeerd en nu is ze de kamer van haar kleinzoon in orde komen maken die hier studeert. Gezellig pratend wandelt ze met ons mee en wijst ons waar we moeten zijn. Bij het administratiecentrum aangekomen nemen we afscheid en gaan naar binnen.
Eenmaal binnen wordt Ylva vriendelijke ontvangen. Er wordt direct tijd voor haar gemaakt, ze krijgt een uitgebreide gepersonaliseerde welkoms-map en aan haar wordt de eerste belangrijke informatie medegedeeld. Daarna loopt een 2e jaars samen met ons naar het gebouw waar Ylva haar kamer ligt en waar ze het komende jaar zal verblijven. Terwijl we daar naartoe lopen raken we nog meer onder de indruk van alles wat we hier zien. Onze eerste indruk is echt goed en overtreft alle verwachtingen. Het gebouw waar Ylva zal wonen is de ”A.J. Bergsaker Hall”; één van de drie complexen waar de studenten kunnen verblijven maar deze ligt het dichts bij het zwembad, vandaar dat Ylva hiervoor gekozen heeft.. Bij binnenkomst worden we opgewacht door de roommate van Ylva; de Braziliaanse Maria en haar moeder. Een hartelijke begroeting volgt. Na weken van over en weer appen zien ze elkaar nu dan eindelijk in reallive. Met Maria zal Ylva dit jaar “samen wonen”. Voor ons is het belangrijk om te zien dat de 1se klick goed is en duidelijk anders als 3 jaar geleden met ‘Inni-Minnie”. Ze laten ons even met rust zodat we samen met de begeleidster naar de kamer kunnen. Dit blijkt kamer 204 (hetzelfde kamernummer als we in ons hotel hebben) te zijn en is ook gelegen op de tweede verdieping. Ook nu weer is de eerste indruk goed. Er zijn gemeenschappelijke ruimtes, een keuken, aparte studieruimten, gezamenlijk sanitair. De kamer van Ylva en Maria is vergeleken met de kamer van het 1e jaar in Luik ook ruim en ziet er prima uit. De kamer is voorzien van twee bedden (twee stapel bedden zonder een onderste bed zodat de ruimte goed gebruikt kan worden onder het bed), een magnetron, een koelkast met vriezer, een bureau, een kastje en een muurkast.. Kortom: niks mis mee … “ik denk dat ik het hier wel kan volhouden”. Vlak daarna verschijnt ook Maria en haar moeder en al snel ontstaat er een spontaan gesprek met handen en voeten want de mama van Maria spreekt geen Engels (enkel Portugees) dat met name gaat over het inrichting van deze gemeenschappelijke kamer.
We besluiten met zijn vijven terug te rijden naar het Mall District om daar de eerste inkopen te gaan doen in de “Wallmart”. Enkele gezamenlijke stukken dienen er gekocht te worden en ook persoonlijke. Maar het is echt zoeken in deze gigantisch grote winkel. Het is bijna een dorp zo groot. En dan zijn hier enkele spullen toch net iets anders als bij ons wat de nodige stress oplevert.. Zo kennen ze bijvoorbeeld wel dekbedden, maar geen dekbedovertrekken. Ze doen hier eerst een laken en daar leggen ze het dekbed gewoon bovenop. Het is echt zoeken, puzzelen en ook nu komen de emoties weer naar boven; je wil immers dat je kind zo goed mogelijk achterblijft. En niet alleen bij ons, maar ook zichtbaar bij de moeder van Maria.
Na ruim 2 uur door de winkel te hebben gecrosst want je ziet soms door de bomen het bos niet meer en dan ben je aan de ene kant en moet je toch net weer iets hebben van de andere kant en dan ben je weer 10’ verder. Eén voordeel je komt hier aan je stappen. Met 2 redelijk volle winkelkarren lopen we richting de kassa om af te rekenen. Ook dit is een heel spektakel want ze stoppen elk product in een apart zakje. Hoezo milieubewust?. We laden alles in de auto, wat gelukkig net gaat en rijden terug naar de Universitieit. Daar brengen we deze eerste spullen naar de kamer en wordt alles nogmaals bekeken, geschoven met bureau’s en kastjes, besproken en nogmaals heroverwogen. Het inrichten is begonnen en niet alleen wij, in dit gebouw zijn meerder studenten met ouders inmiddels begonnen met het inrichten van hun kamers.
Inmiddels is het 18.30u (l.t) en is iedereen moe en zit vol met indrukken. We besluiten om te stoppen voor vandaag, morgen is een nieuwe dag. We brengen Maria en haar moeder terug naar hun hotel (zij hebben n.l. geen huurauto en waren met de Uber naar de Universiteit gekomen). Daarna gaan we opzoek naar een eettentje want we hebben nog niet gegeten en toch wel langzaam honger. We komen uiteindelijk uit in Downtown, het oude stadscentrum van Sioux Falls dat ook een gezellige en fijne indruk op ons maakt. Hier blijkt een openlucht concert bezig te zijn in het parkje bij de Falls. Super gezellig en leuk om te zien. Vooral omdat iedereen zijn/haar eigen stoel meebrengt om te zitten. Het ziet er uit als één groot gezellig terras met live muziek. We strijken neer op het terras van ‘Parkers Bistro’, vermoeid ,met emoties en vol met de eerste indrukken. We bestellen ons alle 3 een verschillende burger met chips (dat is hier heel normaal dat je overal chips bij krijgt) en terwijl we luisteren naar de muziek laten we ons deze goed smaken.
Om 20.15u (l.t.) als de buikjes zijn gevuld gaan we terug naar het hotel. Ylva en ik zijn nog te moe om “pap” te zeggen maar Roel wil nog even gaan hardlopen (op de loopband want buiten is het veel te warm). Terwijl hij zich in het zweet werkt gaan Ylva en ik onder de douche., even ‘me-time’.Als Roel terug is, gaat hij ook eerst douchen en daarna drinken we nog een theetjes en overlopen we de planning van morgen. Daarna gaan onze kaarsjes langzaam uit . Roel en Ylva liggen al op één oor. Om 22.45u (l.t.) vind ik het welletjes geweest en gaan ook bij mij de luiken toe. Hopelijk slaap ik vannacht wel door en heb eens een goede nacht.
Welterusten en tot morgen …
Lieve groetjesde Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 177
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/701_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => de-eerste-kennismaking-met-augustana-university
)
[46] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109130
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-15
[photoRevision] => 0
[title] => Bye Bye New York ....
[message] => Bye bye New York … op naar Sioux Falls
Helaas was ik vannacht alweer om 04.40u (l.t.) wakker; ik begin er langzaam moedeloos van te worden. Al zoveel maanden, weken en dagen zo weinig slapen, maar gelukkig slapen ons meisje en Roel wel gewoon door ondanks hun verkoudheid. Blijkbaar ben ik nadien toch nog in slaap gevallen want om 07.55u (l.t.) schrik ik wakker uit een gekke droom. Rechts naast mij slaapt Roel nog steeds maar als ik naar links kijk ligt Ylva al naar buiten te staren en op haar gsm te tokkelen. Als wij beginnen te kletsen is Roel ook snel wakker. We oeieren nog wat na en rond 08.15u (l.t.) komen we in actie.
Nadat we ons gewassen en aangekleed hebben, besluiten we om eerst te gaan ontbijten alvorens met de koffers aan de gang te gaan. Het ontbijt bestaat vandaag uit kliekjes van hetgeen nog over is van de afgelopen dagen. Maar het is nog voldoende om de 1ste honger te stillen. Als we klaar zijn ruimen we alles op, gooien weg wat weggegooid kan worden en facetimen nog even met Bomma. Die verteld ons dat het nog steeds heel warm is bij ons thuis, dat Lio-ke het goed doet maar dat hij alleen heel ondeugend is in de auto en dat ze met Leon [e-38] Jetje heeft gebeld om de overdracht te bespreken. “Maar wieer höb ich gein nieuts. Nou me dunkt”. We spreken met haar af dat we haar straks een berichtje sturen als we er zijn omdat het dan bij haar midden in de nacht is en hangen op.
Maar dan, dan begint het hoofdstuk koffers inpakken. Roel laat dit proces los.En terwijl Roel rustig op de bank plaatsneemt, beginnen Ylva en ik aan het inpakken van de koffers. We beginnen met die van Ylva omdat de op de heenreis precies op het gewicht was en we daar dus niks extra’s meer kunnen induwen. Als alles erin zit betekent het dat alles wat er dan nog op het bed ligt in de koffer van mij en Roelmoet. “Wat een zooi, dit gaat er echt niet in passen. Jij ging je er toch niet mee bemoeien”. Ik begin met stapelen en pakken, de tasje die we voor deze reis hebben gekocht zijn nog steeds ideaal en zorgen voor een ‘vacuüm effect’, maar de doos van de nieuw gekochte laptop van Ylva lijkt roet in het eten gaan te gooien. Want al zaten we op de heenweg onder het gewicht, het koffer lag wel helemaal vol. En nu met deze doos erbij, die toch wel 1/3 van één kant inneemt, wordt het dus een ander verhaal. “Ik zou die doos hier laten. Nee, we laten die doos niet hier. We hebben van alle onze computers nog de doos dus deze nemen we ook mee. Dan ben ik benieuwd hoe je dit gaat lukken. Maar ik ben een meester in stapelen en na tig keer heen en weer met spullen omdat ik natuurlijk ook het gewicht in de gaten moet houden, zit alles erin wat erin moet zitten. Nu kijken of ze ook nog dichtgaan. Ook dat lukt maar Roel moet wel bij beide koffers zijn gewicht in de strijd gooien, maar dicht is dicht. Als Roel de koffers van het bed tilt denkt hij dat het erom zal hangen. Omdat ik nu geen zin heb ik discussie spreken we af dat we ze op de luchthaven vooraf zullen wegen en als er dan toch iets uit moet, ik dat wel zal regelen.
Rond 10.45u zijn we klaar en omdat we nog ruim anderhalf uur hebben voordat we moeten vertrekken, besluiten we nog een keer terug te gaan naar Brayant Park om daar een laatste bakkie met een lekkere wafel te doen en een laatste keer te genieten van de Stadse rust. In een papieren zak hebben we de afgelopen week de flesje en blikjes bewaard die we hebben gedronken. In het begin als afvalscheiding totdat we erachter kwamen (doordat we zwevers in prullenbakken zagen zoeken en vaak met grote zakken vol flesjes zagen lopen) dat er statiegeld op zit. Met deze tas gaan we iemand blij maken.
Net zoals gisteren met de pizza komen we nu natuurlijk niemand tegen die ik de zak kan geven. Maar ik geef niet op. Als we vlak bij Bryant Park zijn zie ik een zwerver die de prullenbak aan het inspecteren is. Ik loop naar hem toe en geef hem de zak. Hij kijkt erin en is helemaal happy, en ik ook want ik heb een goede daad gedaan.
In Bryan Park zoekt Ylva een mooie plekje uit terwijl Roel een bakkie besteld en ik ‘a real Belgium Waffle’. We genieten nog een laatste keer van al het lekkers, deze mooie plek waar we even konden onthaasten en van NY.
Om 11.45u (l.t.) nemen we afscheid van ‘ons’ parkje en lopen terug naar het hotel. Daar checken we nog een laatste keer onze kamer en alle kastjes en laadjes. Trekken de bedden af, gooien alle lakens en handdoeken op een hoop en dan zijn we klaar voor vertrek. “Dag kamertje, bedankt voor the beautiful vieuw en leuke week.. Tot ooit weer”.We bedanken housekeeping, die al bezig zijn op onze gang, en nemen voor de laatste keer de lift van de 25ste naar beneden.
Het volgende wat we nu moeten doen, is een Uber bestellen die ons van het hotel naar ‘Airport La Guardia’ brengt. Appeltje - eitje want we hebben inmiddels ervaring met Uber. We zoeken ons een taxi uit en gaan over tot het boekingsproces. Als ik op betalen druk krijg ik de melding dat dit niet kan omdat de creditcard geen toestemming geeft. “Shit … dat komt natuurlijk omdat deze voor online betalingen geblokt is. Maar dan kunnen we die van mij ook niet gebruiken ….want die is ook geblokt. Inderdaad die kunnen we ook niet gebruiken en Pay Pal ook niet. We hebben dus een uitdaging”. Ik loop naar de receptie en leg de situatie uit, zij kunnen ook niet helpen maar verwijzen me door naar de bellboy die misschien een taxi kan regelen. Ik loop naar deze toe en leg hem de situatie uit. Hij staat mij heel vriendelijk te woord en zegt “no problem ….we gonna fix this”. En hij laat mij vervolgens hun taxilijst zien ….en wat schets mijn verbazing, de taxi nemen is nog net ietsjes goedkoper (voor zover je van goedkoop mag spreken) dan de Uber én we kunnen contant betalen. “Perfect!.” En dus regelt de bellboy dat de taxi over enkele minuutjes komt voorrijden.
We hoeven nog geen 5’ te wachten of een grote zwarte bolide komt voorrijden en er stapt een hele kleine dame uit; zij blijkt onze taxi-driver te zijn. Onze spullen worden in de taxi geladen en dan is het echt tijd om te gaan. In het centrum is het nog druk en nog even kunnen we genieten van het getoeter en gefoeter maar hoe verder we van NYC vandaan rijden, hoe rustiger het wordt. Onze drive-ster is ook rustig, ze zegt geen woord en is alleen maar druk aan het whatsappen met iemand. Het is een aangename rit n niet zo kamikaze als op de heenweg. Nee deze dame houdt zich keurig aan de regels, zet ons netjes bij terminal B af en helpt zelfs om de koffers mee uit te laden. Ze wenst ons “a save flight” en weg is ze.
Als we Airport La Guardia binnen stappen, worden we overvallen door een oase van rust. Geen gejaagde mensen die hun vlucht moeten halen, geen drukte van belang, nee het is er gewoon rustig en het valt ons op dat het ook niet zo groot is, althans terminal B toch niet.
Als 1ste gaan we op zoek naar een weegschaal want voordat we gaan inchecken willen we zeker zijn dat we geen overgewicht hebben. Als we deze gevonden hebben wordt het spannend. “Nou ik ben benieuwd. Ik ook”. Maar mijn gevoel voor gewicht heeft me niet in de steek gelaten en alle 3 zijn ze onder de 50lb oftewel 23kg. “Nou Netje goed gedaan, dat had ik niet gedacht”. Horde 1 is genomen.
Door naar horde 2: het inchecken. Normaal gezien kan hier weinig misgaan maar we zien dat we onze koffers zelf moeten inchecken. Dit lukt ons niet met mijn paspoort en krijgen steeds de melding dat er voor ons geen vlucht gevonden is. Een vriendelijke, we weten niet of het nu een jongen of meisje was, assistent helpt ons met zoeken en het uitprinten van de labels. Horde 2 is ook genomen.
Door naar horde nr.3: het bevestigen van de labels en afgeven van de koffers. Hier kan niks meer misgaan, zou je denken. Nog een laatste gewicht check en ook dat is in orde. Onze koffers staan bijna op de band als de dame bij de check-in balie nog 1x alles (lees: onze paspoorten en boarding passes) controleert en vraagt “who is Dautzemberg Johanna?. I am. Than you have a wrong ticket. A wrong ticket?”. Wat blijkt mijn voor- en n achternaam zijn omgedraaid op de ticket en dat mag niet. Ze doet in het begin een beetje gewichtig moeilijk en geeft aan dat ik zo niet mee mag doen n dat zijn geen aanpassingen aan de tickets mogen doen. Ondertussen is Roel alvast in de papieren een noodnummer van het reisbureau aan het zoeken. Voor het geval dat ….Vooruitdenken…..De dame blijft echter op haar computer “hengsten” en zeggen dat ze niks mag aanpassen. Ze vraagt wie dit geboekt heeft en we geven aan “an agency” en op dat moment lijkt ze wat te ontdooien. Denk dat ze dacht: “die mensen kunnen er zelf niks aan doen”. Ondertussen blijft ze op haar computer bezig en na verloop van tijd draaien er 2, aangepaste tickets uit. “Dankjewel bescherm engelen” want ik zag het al gebeuren, ons meisje en Roel die konden gaan en ik die eerst nieuwe tickets moest gaan regelen. Maar eind goed, al goed en horde 3 is ook genomen.
Blijft enkel nog horde 4 over: de douane. Dit valt gelukkig mee, het is niet druk en gaat allemaal heel vlot. Toch wordt onze tas eruit gepikt en gecontroleerd. De douané haalt het potje jam dat we hadden meegenomen eruit en kijkt ernaar alsof hij water ziet branden. Als we zeggen dat het “marmelade” is, zegt hij dat dat niet mag en onder “liquids” valt. Dat wisten we niet anders hadden. We het niet meegenomen en aan een zwerver gegeven. Maar ook horde 4 is een feit.
Eindelijk kunnen we op weg naar onze gate. En pas nu ontdekken we hoe groot dit vliegveld is. We wandelen zeker 20’ alvorens we bij onze gate aankomen. Hier kunnen we nog niet boarden en dus nemen we plaats op de stoeltjes. Het is inmiddels 15.15u (l.t) en dus tijd voor een bakkie. “Ylva en ik zullen wel wat gaan halen, dan kunnen we ook nog even bij de winkeltjes kijken. Bij één van de winkeltjes zien we een hele mooie drinkfles die me aan Marc (de pas overledenbroer van een vriendin/ collega coach laat denken). We contacten even en ik neem ze voor haar mee. Snel nog even naar Starbucks want anders heeft Roel nog zijn bakkie niet. Precies op tijd zijn we terug want om 15.45u (l.t.) begint het boarden.
Het boarden wordt geregeld door een steward die zijn taak heel serieus neemt. Groep voor groep mag iedereen naar binnen en omdat Ylva in groep 3 zit en wij in 4 proberen we met haar naar binnen te piepen, maar we worden teruggestuurd.
Om 16.25u zit iedereen in het vliegtuig en zijn we “ready for take off”, als de piloot omroept dat het heel druk s en dat we achteraan moeten aanschuiven om te kunnen vertrekken. Uiteindelijk gaan we pas om 17.25u(l.t.) de lucht in. Gelukkig is het een rustige vlucht zonder al teveel turbulentie.
Om 18.07u (l.t.) landen we uiteindelijk op ‘O-haro. Airport’. En voor wie nu denkt “dan hebben jullie maar 42’ gevlogen” die heeft het mis want er is onder nog een uur bijgekomen. Vanaf nu is het tijdverschil met thuis 7u.
Eenmaal geland hopen we er bijna te zijn, maar ook nu is het weer heel erg druk en staat er een file om te mogen taxiën naar de gate. Sterker nog onze gate is nog bezet en dus moeten we weer ‘even’ wachten. Dit even wordt uiteindelijk ruim een uur alvorens we naar de gate worden gebracht. Voor ons maakt dit, buiten dat we dood gaan van de hitte in het vliegtuig, niet veel uit. Wij hebben genoeg tijd voordat onze volgende vlucht vertrekt, al wordt dit ook steeds minder. Maar er zijn mensen in het vliegtuig die door dit wachten zich moeten gaan haasten om hun volgende vlucht te halen of zelfs gaan missen. De piloot verzoekt dan ook aan iedereen omdeze mensen als 1ste te laten uitstappen. Drie keer raden of dit ook gebeurt als we uiteindelijk om 19.10u(l.t.) aan de slurf worden gehangen.
Op papier hebben we nu nog ‘maar’ anderhalf uur voordat we weer moeten boarden en dus wil Roel eerst naar de gate lopen waar we moeten zijn, alvorens we ook maar iets anders mogen doen. Dat is verstandig van mijn ventje want de luchthaven hier in Chicago is gigantisch. Een groot gedeelte is ondergronds en beter geregeld en aangegeven dan de ondergrondse in NY. We zijn bijna 25’ onderweg voordat we bij onze gate zijn. We zoeken ons een plekje en Roel en Ylva gaan op zoek naar iets te eten want we moeten wel nog eten.
Om 20.25u (l.t.) begint dan het boarden voor de vlucht naar Sioux Falls. Dit verloopt vlot en als we uiteindelijk in het vliegtuig zitten begint ons meisje toch wel wat onrustig te worden. Ze beseft zich dat we nu op weg gaan naar haar nieuwe ‘thuis’ voor de komende 4 jaar als alles goed gaat.
Het vertrek staat gepland om 21.05u (l.t) maar de gezagvoerder laat weten dat we nog even wachten op passagiers die deze vlucht nog moeten halen aangezien dit de laatste vlucht die kant uit is. Vervolgens laat ze ons weten dat het stormachtig is onderweg, we turbulentie zullen krijgen en dat ze via een andere route gaat aanvliegen. En dan begint weeral het wachten, wachten, wachten en aanschuiven in een veel te heet vliegtuig. We worden er zelfs onpasselijk van. Uiteindelijk gaan we om 21.50u (l.t.) de lucht in ….“Thank God” ….want we zijn zowat geroosterd.
Om 23.01 (l.t.) landen we dan eindelijk, na een zeer turbulente vlucht op Sioux Falls Regional Airport. Alleen landen wil nog niet zeggen dat we er dan al zijn, dat hebben we vandaag wel geleerd. Maar gelukkig valt het hier mee en gaat het allemaal wat sneller dan in Chicago. We krijgen al vrij snel van onze vrouwelijke piloot te horen dat ze ons bedankt voor de vlucht , een aangenaam verblijf werst en dat we mogen uitstappen. En wat er dan gebeurt, dat hebben we nog nooit eerder meegemaakt maar het wel al heel vaak met elkaar over gehad. Zonder dat er ook maar iemand iets over zegt of opdracht toe geeft, begint iedereen rij voor rij uit te stappen. Er is wel een militair die van achter uit het vliegtuig naar voren snelt, maar die wordt door iedereen een beetje raar aangekeken met een blik van ‘wat doe jij nou’. Nee, rij voor rij mag iedereen z’n spullen pakken en weglopen zonder dat er ook maar iemand iets van zegt of er gedrang komt. Dit was zo’n gekke gewaarwording maar zo fijn want dan gaat het allemaal veel sneller en voel je je ook niet opgejaagd. Zalig!.
Gezien het tijdstip is het al donker en zien doen we dus niet veel meer. Maar als we het vliegtuig uitstappen is het eerste wat ons opvalt de klamheid en hoge luchtvochtigheid. De aankomsthal is niet groot of toch niet wat we gewend zijn, maar je hebt meteen het gevoel alsof je op de ‘boerenbuiten’ bent. Alles is heel knus en koozie. Het duurt even voordat onze koffers komen en het blijft ook altijd spannend óf ze komen als je meerdere vluchten hebt op een dag, maar gelukkig zien we ze op een gegeven moment van de band af naar beneden rollen. “Pffff” want Ylva maakte zich al zorgen en eerlijk gezegd zijn we ook zo moe. Het missen van een koffer konden we er niet bij hebben. Als we onze koffers verzameld hebben, lopen we naar de balie voor onze huurauto. De balie waar wij ons moeten melden blijkt al gesloten, lekker dan. Gelukkig staat er wel een bordje dat we ons bij een andere balie en andere firma mogen melden. Alleen dat geld voor iedereen die nog een huurauto moet ophalen, want er is nog maar slechts 1 balie open. En dus gaan we doen wat we vandaag al heel vaak hebben gedaan: wachten totdat we aan de beurt zijn.
Eenmaal aan de beurt worden we door een enthousiaste dame, die blijkbaar minder moe is dan wij, geholpen. Zij stelt ons wat vragen, informeert naar onze rijbewijzen en accordeert onze credit card. En dan, dan mogen we kiezen welke auto we willen. Ze heeft er 3 in de aanbieding voor ons: een kleine, een middelmatige en een grote. “Doe de grote dan maar want we moeten ook nog gaan verhuizen”. Op dat moment hebben we geen idee wat zij met groot bedoeld maar dat zien we dan wel als we buiten zijn. Zelf maken we ons al een voorstelling van zo’n grote pick-up. Dit ballonnetje wordt snel doorgeprikt als we buitenkomen en op zoek gaan naar onze auto, die we uiteindelijk vinden door gewoon op de sleutels te drukken. Onze bolide voor de komende dagen blijkt een witte, nog vrij nieuwe (want dat ruik je aan de bekleding) Hyundai Tucs te zijn. Maar heel eerlijk maakt het ons voor dit moment niet uit welke auto het is, we zijn doodop en willen naar het hotel en slapen.
We laden onze koffers en andere tassen in, wat overigens makkelijk gaat dus de auto is echt wel groot genoeg. Ik kruip achter het stuur, wat Roel wat minder vind maar hij is nu eenmaal een betere navigator. Roel zoekt even uit waar we naartoe moeten en we zijn vertrokken. Het is, en al helemaal in vergelijking met NY, heel rustig onderweg en bij alles wat we kunnen zien, zitten we hier inderdaad op de boerenbuiten. Na zo’n 10’ rijden bereiken we ons hotel, het ‘Country Inn Suites by Radisson Sioux Falls’. We moeten even zoeken voor een parkeerplekje want het staat er goed vol. Als we het hotel binnentreden worden we warm welkom geheten (echt niet dus) door de receptionist van dienst. Hij vraagt ons naar onze voucher en voor de rest komt er geen stom woord uit. Nu snap ik dat hij baalt dat we zo laat aankomen en hij daardoor wellicht langer is moeten opblijven, maar wij zijn ook moe en proberen ook nog vriendelijk te zijn.
Onze kamer is op de 2e verdieping en als we in de lift staan, zijn we er al voordat we er erg in hebben. Logisch natuurlijk maar we zitten nog in de flow van NY waar we naar de 25ste moesten. Aangekomen bij onze kamer werken de pasjes niet. Hoe ik het ook probeer, “het zal toch niet dat we nu weer helemaal naar beneden moeten naar die vriendelijke man”. Gelukkig is dit niet het geval, we hebben ze er gewoon verkeerd om ingestoken… duhhh. Als we de deur open doen weten we niet wat we zien. In vergelijking met wat we gewend zijn de afgelopen week is dit een balzaal. We hebben een ruime kamer met 2 hele grote bedden die ons toelachen. “Deze kamer is 2x die van NY”. Het plan was om de koffers neer te zetten en dan meteen het bed in te duiken en morgen dan wel weer verder te zien. Maar dat gaan we toch maar niet doen. We ruimen ze eerst even uit en op, drinken nog een theetje, bellen nog even met Bomma (want inmiddels is het bij haar 07.45u) om te zeggen dat we veilig zijn aangekomen en duiken dan stik, maar dan ook stikkalot ons bed in.
Wat een dag, we zijn de klokrond onderweg geweest. Nu slapen en dan vanaf morgen op verkenning en ontdekking waar het nieuwe avontuur van ons meisje gaat beginnen.
Welterusten en slaap wel!.
Liefs de Maïskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 2
[visitorCount] => 213
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/664_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bye-bye-new-york
)
[47] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109109
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-14
[photoRevision] => 0
[title] => De laatste dag in New York is aangebroken ...
[message] => Vannacht was een onrustige nacht op Time Square. Ik ben een aantal keren wakker geworden door de hoeveelheid aan sirenes en het feit dat wij die kunnen horen bij ons op de kamer wil wat zeggen. Gelukkig hebben ons meisje en Roel redelijk goed er doorheen geslapen. Zij hadden allebei meer last van hun verstopte neus en pijn in de keel. De airco’s en het geregeld switchen van warm naar erg gekoeld, begint zijn tol te eisen.
Tegen 07.40u (l.t.) zijn we alle 3 waker en komt de Konings trein langzaam in beweging. We starten zoals altijd met een ontbijtje en daarna maken we ons klaar voor de dag van vandaag. Vandaag is onze laatste volledige dag hier in NY want morgen vliegen we door naar Sioux Falls, maar we hebben nog valles op de planning.
Als we ons hebben gewassen, aangekleed, ontbeten, opgeruimd en wat telefoontjes hebben gepleegd met België maken we ons klaar voor vertrek. We wandelen als eerste naar de FAQ Schwarz. Zoals ik al eerder vertelde, kun je hier een beer naar geheel eigen invullen laten maken. Roel en ik gaan dit doen voor ons meisje. Roel is zondag niet mee naar binnen geweest en ziet het nu allemaal pas voor de 1ste keer, “oh my God, wat is dit allemaal?. Het is dat het voor ons meisje is anders rende ik weer heel hard naar buiten”. We gaan voor de hond als basis omdat dit aan ons Lio-ke doet denken. Dan zoeken we er kleertjes bij uit die iets zeggen over ons, sportief en stoer. We laten er ook een hartje in stoppen dat klopt en we stoppen er een hartje in met daarin een ingesproken boodschap van Roel en mij. Als ze het dan moeilijk of zwaar heeft dan kan ze daar naar luisteren. Het eindresultaat is echt geweldig. Zelfs Roel moet toegeven dat hij het eerst niet zag zitten en een beetje kinderachtig vond maar nu hij het ziet en hoort toch wel heel leuk vind. “Goed idee Netje”. En Ylva … die is meteen verliefd op haar nieuwe knuffel en is er superblij mee. “Nu heb ik jullie altijd bij mij en als ik het dan zwaar heb, dan kan ik jullie horen. En als ik jullie mis, dan doe ik het zwarte t-shirtje aan en stuur ik jullie een foto, dan weten jullie dat ik het moeilijk heb”. Ik ben blij dat we het gedaan hebben en zo zie je maar dat een knuffel, hoe oud iemand ook is, altijd iemand blij maakt.
Vanuit FQA Schwarz lopen we terug richting Times Square en wel naar het opstappunt van de Big Bus. We willen vandaag n.l. nog een keer de rode route doen omdat we gisteren ergens voorbij gekomen zijn, waar we vandaag graag willen uitstappen. Maar voordat we opstappen halen we eerst nog even bij Starbucks een lekker bakkie en voor Ylva een Strawberry frappachino (die trouwens ook heel lekker is).
De bus staat al klaar en we kunnen meteen instappen. Deze keer zijn we niet de eerste maar we kunnen wel weer op dezelfde plek gaan zitten als gisteren. Als we vertrekken begint het een beetje te regenen, maar gelukkig niet zo erg als gisterenavond en het is ook weer snel voorbij. Het leuke (want we doen dat wel vaker) van een route 2x doen, is dat je de 2e keer weer andere dingen ziet dan de eerste keer. Zo zien we vandaag o.a. dat er veel meer bedrijvigheid en straatverkoop is in Chinatown t.o.v. gisteren. Was het er gisteren enigszins uitgestorven , is er vandaag leven in de brouwerij.
Als we bij halte ‘Hudson River Park’ komen, stappen we uit. Toen we gisteren er voorbij kwamen trokdit onze aandacht en we willen hier vandaag eens wat uitgebreider gaan kijken. Maar voordat we naar binnen gaan bij ‘Pier 57’ , gaan we eerst een kijkje nemen bij het kleine eilandje dat naast Pier 57 ligt; ook wel ‘Little Island’ genoemd. Little Island is een kunstmatig aangelegd stukje groen, gedragen door witte betonnen tulpen die uit het water lijken te groeien. Via de sierlijke loopbrug stappen we het eiland op. Het lijkt wel een tuin die boven het water zweeft. De paden kronkelen omhoog langs kleurige bloemen, siergrassen en bomen. Op elk hoger punt wacht een nieuw uitzicht: in het oosten de skyline van Manhattan, in het westen het glinsterende water van de Hudson, en in de verte zie je het Jersey City Waterfront. Er bevindt zich zelfs een amfitheater waar met grote regelmaat optredens worden gegeven. Op weg naar beneden (lees: terug richting de uitgang) help ik nog een groepje collega’s die proberen een groepsfoto te maken. Ze wilden dit doen met de zelfontspanner maar natuurlijk ging dit veel makkelijker en ze waren heel blij met het resultaat.
Na onze wandeling over ‘Little Island’ lopen we door naar ‘Pier 57’. Pier 57 is gebouwd in 1950 als een, voor die tijd, innovatieve ‘drijvende pier’ waarvan de constructie rust op enorme holle betonnen caissons in plaats van op palen. De oorspronkelijk functie was die van terminal voor cruiseboten van de Grace Line. Nadat het een tijdje leeg heeft gelegen, heeft men het volledig gerenoveerd en maakt het nu deel uit van het ‘Hudson River Park. Eenmaal binnen doet het ons denken aan ‘Fort Isabelle’ in Vught of aan de ‘Public Market’ in Vancouver. Overal zijn er eetkraampjes van lokale chef-koks en eromheen zijn er zitgelegenheden waar je al het lekkers rustig kunt opeten met mooi zicht over de Hudson rivier. Omdat we vanmiddag nog niet gegeten hebben, zoeken we ons zelf ook iets lekkers uit waarvan we vervolgens in alle rust genieten. Als het ons heeft gesmaakt doen we nog een rondje, gewoon omdat het er zo gezellig is en lopen dan terug naar de opstapplaats van de Big Bus.
Het duurt een hele tijd voordat de bus komt en in de tussentijd raken we aan de babbel met een 2-tal oudere dames die ons precies weten te vertellen hoe lang het nog duurt voordat de bus er is. Als we vragen hoe ze dat weten, zeggen ze heel trots “there is a app”. “Ahhh een app” dat wisten we niet en blijkbaar kun je daarop precies zien hoelang het nog duurt voordat de bus er is. Zo zie je maar weer dat zolang je vingers niet even lang zijn, je kunt leren. In de verte zien we de bus komen en het is er niet 1 maar 2. De eerste bus blijkt helemaal vol te zitten en omdat er niemand wil uitstappen, rijdt deze door. In de 2e bus is het niet minder druk maar er zijn nog enkele plekken. Helaas in 1e instantie wel beneden en binnen maar bij de volgende halte lost ook dit zich op. Er stapt daar een groepje mensen uit en dan kunnen wij ons naar boven begeven.
Het is rond 15.00u (l.t.) als we terug Times Square opdraaien en bij de eindhalte aankomen. We bedanken de chauffeur van dienst, die vandaag een stuk minder goed reed als die van gisteren, en verlaten de bus. We willen nog een paar postkaarten kopen om te versturen en dus gaan Ylva en ik een souvenirwinkel binnen; Roel wacht buiten want die vind dat maar “kraom”. We kijken er wat op ons gemakje rond en als dekaarten zijn gekocht, kan de jacht op postzegels beginnen. Eigenlijk is het ongelooflijk, al die zaken verkopen kaarten maar postzegels “ho maar” Ik wordt van hot naar her gestuurd maar uiteindelijk kom ik bij een kraampje uit die er zou moeten hebben. Ik vraag “do you have stamps?” En de man die in het volledig zit ingebouwd in zijn kraam zegt “yes, for Europ?”. “Yes for Europ”. “Okay that’s $3,00 each”. $3,00 ??? . Ik weet niet wat ik hoor. De postzegels zijn 2x zo duur als de kaart zelf. Met deze prijzen is het niet raar dat er bijna geen kaarten meer worden gestuurd. Maar ja, het is voor een goed doel zullen we maar zeggen en dan hebben we dat er graag voor over.
Kaarten en postzegels, check. Maar Ylva en ik willen ook nog een t-shirt voor Roel gaan kopen en dus lopen we in de richten van de Ralph L winkel. “Waar gaan jullie nu nog weer heen?.” “We willen graag een t-shirt voor u gaan kopen”. “Papa hoeft geen t-shirt, papa heeft t-shirts genoeg”. “Nee dat heeft u niet, of toch geen leuke dus kom nu maar mee”. En dan gaat het zoals het altijd gaat, hij hoeft er in 1ste instantie geen en als dan puntje bij paaltje komt vind hij er verschillende leuk en lopen we dus uiteindelijk met 3 t-shirts de winkel uit. “Zo kunnen we nu een ijsje gaan eten?. “Ja, jullie kunnen een ijsje gaan eten maar ik wil graag iets voor jullie gaan kopen”. “Iets voor ons gaan kopen?”. “Ja, ik vind de beer die jullie voor mij hebben zo leuk dat ik er ook eentje voor jullie wil kopen”. “Maar dat hoeft toch niet lieverd, dat kost veel teveel en bovendien moeten we daar dan ook nog mee slepen (de laatste woorden zijn van Roel)”. “Ja maar ik wil dat graag en jullie hebben al zoveel voor mij gedaan. En dan is het een kado voor jullie samen en dan ben ik altijd bij jullie en als jullie mij dan missen dan kunnen jullie naar mij luisteren”. “Okay, als jij dat wil dan mag je dat doen”. En dus lopen we samen met ons meisje weer richting de Rockefeller Tower waar FAQ Schwarz gelegen is. We mogen niet mee naar binnen omdat het een verassing moet blijven welke ze kiest (maar ik heb wel een vermoeden) en dus gaan wij op jacht naar een ijsje voor Roel. Als we eindelijk dan een winkel gevonden hebben, ook nog wel Ben en Jerry’s ijs, bestelt hij zich een frappachino!.
We zoeken ons een leuk plekje uit om te zitten op het pleintje voor de Rockefeller Tower en wachten totdat ons meisje terug de winkel uitkomt. Op een gegeven moment zien we haar komen met een glimlach van oor tot oor. Als ze de beer uit de tas pakt is ze helemaal trots en dat mag ook want hij is echt geweldig. Helemaal hoe zij is met een jeans jackje, hakken schoentjes en een kroontje. En natuurlijk met een heel lief ingesproken berichtje. We zijn meteen verkocht. “Hij heeft mij een rib uit mijn lijf gekost, maar jullie zijn het waard en ik vind hem zelf ook echt heel leuk geworden”. Leuk is hij zeker!.
Het is inmiddels 17.15u (l.t.) en omdat we nogal bepakt en bezakt zijn, besluiten we om richting ons hotel te lopen en de spulletjes even naar de kamer te brengen. Als we op de kamer aankomen merken we dat we alle 3 een inzinking krijgen en het liefst een tukkie zouden willen gaan doen. Maar als we dat doen, dan staan we niet meer op en we moeten nog eten. We ruimen de spullen dan ook op, genieten van onze nieuwe aanwinsten en gaan dan toch terug op pad.
Ylva wil graag nog een keer naar het Braynt Park. Zo vond het daar deze week zo gezellig en wij ook. En dus gaan we die kant uit. Omdat het een echte verzamelplek is en de meeste mensen klaar zijn met werken, is het er gezellig druk. We zoeken ons een leuk plekje uit en gaan op ons gemakje wat om ons heen kijken, onthaasten, genieten van wat we allemaal zien en evalueren wat we de 3 minder leuke en de 3 leukste dingen van deze reis vonden.
Al de hele week zijn we kijken we ons de ogen uit als we mensen met een gigantisch grote pizza doos voorbij zien komen. “Dat is toch wel eigenlijk supergaaf”, en dus besluiten we om vandaag eens typisch Amerikaans te doen en ook te gaan voor pizza. Omdat we niet precies weten waar we deze kunnen krijgen, gaat Roel met Ylva op jacht en blijf ik lekker in het park achter om onze tafel, stoelen en spullen te bewaken en ondertussen te genieten van alles wat er om mij heen gebeurt. Er worden in dit parkje ook readings gegeven en blijkbaar zie ik er zo zen uit dat er opeens een man naar mij toe komen en vraagt “are you the one from the readings?”. Nee, ik ben maar een gewone toerist en niet iemand die readings geeft. Het moet niet gekker worden.
En dan opeens komt daar een joekel van een doos aanlopen met daarachter Ylva en Roel. Het is ze gelukt, ze hebben een reuze pizza gevonden. Schitterend!. Echt zoals ze dat hier doen, gaan wij dat nu ook doen … lekker zittend in het park genietend van de pizza en even alles en iedereen om ons heen vergeten. We merken ondertussen wel dat ook wij weer een inspiratie zijn vaor anderen. We zien meerdere gezinnen die voorbij komen naar onze pizza kijken en wijzen. De pizza is zo groot (50x500 dat we er met z’ n 3tjes van eten en het nog teveel is; we krijgen hem niet op. Roel wil de doosmet wat over isweggooien, maar dat gaan we niet doen met zoveel zwervers in de stad. “Jij bent knettergek”. Laat mij dan maar knettergek zijn, maar dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen en vind ik zonde en dus neem ik de doos als we weggaan mee. Daar loop ik dan met een joekel van een doos, iedereen die naar mij kijkt en zich afvraagt wat ik met zo’n grote pizza ga doen en Ylva die 10m voor mij loopt en Roel 20m achter mij omdat ze niet met mij gezien willen worden. En komen we normaal op iedere hoek van de straat een zwerver tegen, nu natuurlijk niet. “Man gooi die doos toch weg, je blijft daar toch niet mee lopen. Jawel dat blijf ik wel totdat ik een zwever ben tegengekomen”. Eenmaal terug op Time Square heb ik geluk. Nou ja geluk … de 1ste zwever die ik tegen kom die wil hem niet hebben, niet zijn smaak. Nou ja zeg. De 2e kijkt er eens naar maar wil liever geld. Loop ik nu serieus met 2 stukken pizza te leuren in een giga doos?. Dan zie we zwerver nr.3, zou 3x dan scheepsrecht zijn?. Ja dat is het want deze neemt het aan en begint er vol overgave aan te eten. Doel bereikt en geen eten verspild.
Omdat het de laatste avond is, willen we nog 1x genietenvan alles wat er op Time Square te beleven en te zien is. We zijn de afgelopen dagen nog niet op de rode trap gaan zitten en doen dit nu bij wijze van afscheid. We nemen bovenaan de trap plaats en hebben een prachtig uitzicht over TS, de gebeurtenissen en neon reclames. We vermaken ons met wat we allemaal zien en welke poses er allemaal worden aangenomen om maar die ene juiste foto te maken. Ook verzinken we alle 3 even in gedachten en laten de afgelopen week aan ons voorbij komen. Als we dreigen in slaap te vallen, is het tijd om op te staan. We maken nog een laatste rondje, wandelen langs bij Ellen Stardust om te kijken of er vandaag ook een rij staat, en die staat er en zelfs een stuk langer als gisteren, en lopen daarna rustig richting het hotel. Roel heeft nog zin in een Corona Biertjes en dus gaan we dat nog even halen voor hem.
Terug op de kamer, geniet Roel van zijn biertje, vult Ylva voor de zoveelste keer deze week lijsten in voor school en kijkt een filmpje en spring ik onder de douche. De andere twee volgen weldra. Daarna drinken we nog een theetje en dan vallen langzaam de ogen dicht. Onze laatste nacht hier in NY is aangebroken.
Welterusten en slaap wel!.
De Maïskolfjes [e-1f33d] xxx …
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 221
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/618_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => de-laatste-dag-in-new-york-is-aangebroken
)
[48] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109093
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-13
[photoRevision] => 0
[title] => Hop on Hop off met een muzikaal einde ...
[message] => We hebben vannacht alle 3 redelijk tot goed geslapen en worden gewekt door de vele geluiden op de gang. Hebben we dan zolang geslapen?. “Nee hoor” iedereen is hier gewoon heel vroeg wakker en op pad om zoveel mogelijk uit de dag te halen. Wij doen het een klein beetje rustiger aan. Met de nadruk op een klein beetje want vandaag is het dan eindelijk zover … vandaag gaan ‘Hop on Hop off’en’. Een inmiddels traditie die we altijd doen als we op reis en in een stad zijn waar dit mogelijk is. Vandaag gaan we dus NY bekijken boven de grond, vanuit de bus en waar we, als we willen, geregeld kunnen uitstappen. Maar voor het zover is gaan we eerst lekker ontbijten en ons wassen en aankleden. Omdat onze badkamer niet groot genoeg is voor ons alle 3, besluiten we Roel even te laten en gaan Ylva en ik aan de slag met iets dat we nog moeten bestellen voor school . Ook iets waarvan we denken “dat doen we even” maar wat dus niet het geval blijkt te zijn. Sterker nog als we eenmaal bij het betaalproces zijn aangekomen krijgen we de melding dat de creditcard van Roel geblokkeerd is. “Lekker dan, zeker omdat we die van mij ook al hebben moeten laten blokkeren vanwege ‘duistere transacties’. Ter jullie geruststelling ik ben geen (grote) bedragen kwijt.
Als we bellen voor de reden van de blokkering van Roel zijn kaart, blijkt dit te zijn omdat onze gegevens via een bedrijf gehackt zijn. Dat wordt dus niet bestellen.
Dan maar even met Bomma skypen, wat in 1ste instantie niet meteen lukt omdat ze, zo blijkt als we haar aan de lijn krijgen, ze een tukkie lag te doen samen met
Lio-ke. Gelukkig is alles in orde en kunnen we met een gerust hart aan de dag beginnen.
We gaan dus Hop On Hop Offen. Deze keer niet met de rode bus maar met de Bigbus. Er zijn in NY diverse bedrijven die met bussen rondrijden maar wij hebben, omdat we dagelijks voor ons hotel door deze vriendelijke medewerkers worden aangesproken, kaartjes voor de Big Bus. We moeten een klein stukje lopen vanuit het hotel naar het opstappunt en als we daar aankomen, zien we dat meer mensen dit idee hadden vandaag. Er staat weer een rij van hier tot ginder. We zijn inmiddels gewend om aan te sluiten dus dat doen we nu ook maar.Roel gaat nog even snel een bakkie voor ons halen maar dan blijkt de rij snellere gaan dan gedacht. Ylva wordt er ongeduldig van “papa altijd met z’n bakkie”. Uiteindelijk moeten we één gezin voor laten gaan wat weer tot voordeel heeft dat we vooraan in de rij staan en bij de volgende bus als 1ste naar binnen mogen en alle plaats hebben om te kiezen waar we willen zitten. We gaan voor voor boven op het dak helemaal achteraan want daar hebben we goed zicht.
Het is 10.15u (l.t) als onze chauffeur de bus in beweging zet. Er zijn 2 routes, de rode die Downtown rijdt en de blauwe die Uptown rijdt. Wij beginnen met de rode route.
De rode route doorkruist het zuidelijke deel van Manhattan en voert ons door de beroemde en rijke buurten. We zien prachtige gebouwen in oude stijl, gecombineerd en/of met daarnaast de nieuwe en moderne wolkenkrabbers. Enkele highlights van deze route zijn: Times Square East, Empire State Building, Koreatown, Flatiron District, Chinatouw, Litte Italy, Brooklyn Bridge, Wall Street, the Charging Bull, het World Trade Centre en Hudson Yard.
Om 12.30u (l.t) zijn we terug bij het beginpunt. We bedanken onze driver want hij heeft dit echt goed gedaan om met zo’n volle bus in het drukke verkeer van NYte crossen. We hebben zin in iets lekkers gekregen en natuurlijk ook in een bakkie. We willen deze keer iets typisch Amerikaans en dus gaan we naar Krispy Kreme waar ze de enige echte Amerikaanse donuts verkopen. In de winkel kun je zien hoe ze de donuts aan het maken zijn. De keuze is reuze maar omdat we ook weten dat het caloriebommen zijn, nemen we er ‘maar’ 2 voor elk van ons mee. Natuurlijk wel 6 verschillende want dan kunnen we vanalles proeven. Met de donuts en koffie onder de arm lopen we terug naar ons hotel. Aan de voorkant hebben ze daar een leuk terrasje en daar willen we even gaan zitten. Het is echter veel en veel te warm en dus besluiten we om even te gaan voor wat verkoeling en zoeken onze kamer op.
Rond 13.15u (l.t.) gaan we opnieuw op pad en lopen richting het opstappunt van de Big Bus voor de blauwe route. Dit is 3 straten verder gelegen dan het opstappunt van deze morgen. Als we er om 13.30u (l.t.) aankomen lopen, zien we de bus net voor onze neus vertrekken. Dat wordt dus wachten op de volgende. Omdat het buiten echt heel benauwd is, zoeken we even de verkoeling op door het bankgebouw dat achter ons ligt, binnen tegen. Na zo’n 20’ wachten kwam de bus er dan eindelijk aan. Er zaten niet veel mensen op en dus konden we weer mooi hetzelfde plekje innemen als vanmorgen maar dan in een andere bus.
De blauwe route rijdt door het noordelijke deel van Manhattan oftewel Uptown. Ook hier zien we weer mooie oude gebouwen gecombineerd met moderne. Wat verder opvalt is dat het op dit deel van de route groener is en dat er meer culturele bezienswaardigheden zijn. Enkele hoogtepunten van deze route zijn: Hope Sculpturen, Times Square East, Rockefeller Center, het Metropolitan Museum of Art (The Met), Central Park en de Central Park Zoo, Colombus Circle en de Carnegie Hall. De blauwe route is korter en eerlijk gezegd ook minder interessant dan de rode route maar het is wel mooi om het allemaal een keer gezien te hebben al waren er ook op deze route al verschillende zaken die we al gezien hadden. Rond 15.10u (l.t.) komen we bij het eindpunt aan en verlaten we de bus. Onze driver kunnen we deze keer niet bedanken want die heeft pauze en is meteen uit de bus vertrokken.
Nog een leuk weetje: in New York heb je 4 soorten (lees: kleuren) straatnaamborden. De bruine borden zijn historische straten of historisch district, de groene borden zijn ‘normale’ / nieuwe straten, blauwe borden verwijzen naar toeristische attracties of culturele zones en de gele borden zijn voor waarschuwing of speciale aanwijzingen.
We willen vanmiddag ook nog een bezoek aan Madam Tussauds brengen en besluiten hier te voet naar toe te wandelen omdat het maar 14 blokken is van waar we zijn uitgestapt. We zijn in dit eerste gedeelte nog niet eerder geweest de afgelopen dagen en ons meisje ontdekt er een paar nieuwe en leuke winkeltjes. Uiteraard worden deze even bezocht en wat gekocht.
We lopen verder via Times Square, waar we ook vandaag weer onze ogen uitkijken naar de bijzondere types die er rondlopen. Want “ja, ja” vandaag doemde zomaar opeens ‘the Nacked Cowboy’ voor mij op. Eén ding is hier zeker, het is er nooit saai.
Rond 15.45u (l.t.) komen we bij Madam Tussauds (MT)aan. We hebben geluk want het is er niet druk of toch er staat geen rij. We moeten ook hier even een tassen en controle check ondergaan en mogen dan doorlopen. Met de lift worden we naar de 9e verdieping gebracht en krijgen uitgelegd dat we van de 9e terug naar beneden moeten afzakken. Als de deuren van de lift open gaan, stappen we letterlijk een andere wereld in. Leonardo DiCaprio wacht ons op en het lijkt alsof hij ons persoonlijk wil begroeten. Verder staan er in deze zaal nog tal van andere beroemdheden die stuk voor stuk levensecht lijken. Als we doorlopen doorkruisen we een zal met allemaal beroemdheden uit de musical- en filmwereld gevolgd door bekenden uit de TV-wereld. Er is een zaal met alle staatshoofden van de afgelopen decennia, sporthelden en ga zo maar door. Allemaal op gesteld in de entourage waarvan we ze kennen en zo levensecht. Nu weet ik wel dat dit is waar MT om bekend staat maar toch. Ze hebben het hier in NY zo mooi gedaan en zo mooi opgesteld dat je gedurende de tijd dat je er bent (wij zijn zo’n anderhalf uur binnen geweest) het idee hebt dat je zelf onderdeel uitmaakt van deze wereld van glitter, glamour en een tikkeltje fantasie. Als we om 17.20u (l.t.) naar buiten lopen zijn we onder de indruk van wat voor moois we gezien hebben. Het stond op mijn lijstje om ooit een keer naar MT te gaan maar dit is zeker en vast een aanrader.
Inmiddels loopt de klok tegen 17.30u (l.t.) en hebben we toch wel wat trek gekregen. Van Rianne hebben we de tip gekregen om eens te gaan eten bij ‘Ellen Stardust’. Ylva leek dit heel leuk en omdat deze trip toch een beetje haar feestje is, besluiten we om er vandaag een kijkje gaan te nemen. Het restaurant ligt n.l. helemaal aan de andere kant van Times Square dan waar we op dat moment zijn en dus besluiten we om (weer) terug te lopen. Rianne had ons ook al gewaarschuwd dat de kans groot is dat er een rij staat met wachtende mensen maar dat het over het algemeen wel snel gaat. En als we er aankomen staat er inderdaad een rij en wat voor eentje. Braaf sluiten we achteraan maar we zien aan Roel dat hij dit echtniet ziet zitten. “We gaan hier toch niet ik weet niet hoelang in de rij staan om te mogen eten. Zullen we het niet morgen opnieuw proberen?. Misschien is het dan minder druk”. Maar ons meisje heeft vandaag haar zinnen hierop gezet en wat ze voor heeft, dat heeft ze nog niet achter en dus blijven we in de rij staan. Roel loopt er een paar keer ongeduldig langs af en komt op een gegeven moment terug met de mededeling dat het ongeveer 45’ wachten is. En dus probeert hij weer om ons over te halen het niet te doen en het morgen te proberen. Maar Ylva houdt voet bij stuk “het valt best mee en kijk de rij komt alweer in beweging”. En dus zwicht papa voor dochterlief en sluit hij mee aan in de rij. Beetje bij beetje schuiven we naar voren en als we bijna vooraan staan, komt één van de waitters naar buiten en begint langs de rij op te lopen en vraagt aan iedereen met hoeveel ze zijn. Als wij zeggen met 3 geeft hij ons een teken en mogen we uit de rij en doorlopen. Dat is nog eens mazzel hebben, maar ondertussen hebben we toch al wel een half uurtje in de rij gestaan.
We stapten binnen en worden meteen overspoeld door kleur, licht en een energie die je bijna kunt aanraken. Het voelt alsof we midden in een Broadway-musical terecht zijn gekomen, maar dan met hamburgers en milkshakes op het menu. De muren hangen vol met oude theaterposters en neonlichten. Een waiter in roze t-shirt brengt ons naar onze plek. We hebben een zitje boven bij het raam. Hier hebben we een mooi overzicht over de zaak en over alles wat er staat te gebeuren. We nemen plaats en nog voordat we onze bestelling hebben kunnen doorgeven, begint een waiter loepzuiver een uitvoering van een musicalnummer te zingen om daarna weer gewoon door te gaan met bestellingen opnemen en eten uit te serveren.
Helemaal afgeleid door wat er allemaal gebeurt duurt het even voordat we weten wat we willen eten. Maar eenmaal onze bestelling gedaan genieten we, ondanks dat het geluid wel een beetje hard staat, met volle teugen.
Ylva en Roel gaan voor Penne Alfredo met kip en ik kies voor de Stardust Nacho’s. En hoewel de zaak helemaal vol zit (er staat buiten nog steeds een rij), wordt het eten snel geserveerd. Het ziet er niet alleen overheerlijk uit, het smaakt ook nog heel lekker. Maar eerlijk gezegd is dit bijna bijzaak. De ene na de andere Starduster (want zo worden de serveerder/serveerster hier genoemd) grijpt de microfoon en zingt alsof hun leven er vanaf hangt; van klassieke Broadway-hits tot verrassend goede popcovers. Ik kijk om me heen en zie toeristen, New Yorkers, gezinnen en stelletjes, allemaal met dezelfde blik: een mengeling van verbazing en pure lol. Het voelt alsof we deel uitmaakten van iets bijzonders, iets dat je alleen hier, in het hart van Manhattan, kunt meemaken. En voor wie nu denkt (want dat dacht ik n.l. ook) “waarom werken die dan hier en gaan die geen zangcarrière ergens beginnen”. Dat gebeurt ook want er zijn al heel wat Stardusters die hier hun carrière zijn begonnen en nu in Broadway producties staan.
En terwijl wij binnen genieten van lekker eten en goed entertainment barst er buiten een noodweer los. Het was gemeld maar het is dan altijd nog de vraag of het ook daadwerkelijk komt. De regen valt met bakken uit de lucht en mensen rennen over en weer om zo min mogelijk nat te worden en te schuilen. De toeristen winkels maken hier dan weer even goed gebruik van want opeens heeft iedereen een paraplu of poncho nodig. Zelf houden we de weerapp even in de gaten en gaan proberen om tussen de bui door terug naar het hotel te gaan. Helaas lukt dit niet helemaal en tikken ook wij een parapluutje op de kop om niet helemaal als een verzopen kat in het hotel aan te komen.
Eenmaal terug op onze kamer wil Roel even gaan sporten en we laten hem. We hebben het allemaal (emotioneel) zwaar. Ylva en ik springen ondertussen onder de douche, kijken een serie en werken het dagboek bij. Als Roel terug is en gedoucht drinken we nog een theetje en overlopen de dag. We hebben weer heel veel mooie en bijzondere dingen gedaan en gezien.
Welterusten, slaap lekker en liefs.
De Maïskolfjes [e-1f33d] xxx …
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 146
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/569_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => hop-on-hop-off-met-een-muzikaal-einde
)
[49] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109073
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-12
[photoRevision] => 0
[title] => Terug naar het verleden ...
[message] => De dag van gisteren heeft er mentaal en fysiek ingeslagen. Hierdoor hebben we alle 3 wat minder geslapen en zijn we al vroeg wakker. Om 07.00u (l.t.) begint op onze inmiddels vertrouwde hotelkamer dan ook het ochtendritueel. Douchen, aankleden, het inklappen van de slaapbank van ons meisje zodat we ruimte hebben om te ontbijten. Ylva schuift elke ochtend de gordijnen aan de kant zodat we kunnen genieten van “the beautiful vieuw” vanaf verdieping 25.
Het ontbijt wordt geserveerd en terwijl we daarvan genieten evalueren we nog een keer de dag van gisteren en wat het met ons gedaan heeft.. Daarna proberen we contact te zoeken met Bomma. Ze begint de telefoon steeds beter onder de knie te krijgen (al moeten we haar soms wel 3x bellen en horen we een hoop gekraak en gegrommel) waardoor we deze ochtend zelfs kunnen facetimen. Hierdoor kunnen we ook even ons Lio-ke zien, die precies wat veel last van de warmte heeft want veel beweging zit er niet in. Nadat we zijn bijgesprongen, ruimen we het ontbijt op, poetsen onze tanden, ruimen onze rugzak ik en om 09.30u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek en alweer dag 3 van ons verblijf in New York.
We lopen vanuit het hotel via de Sixth Avenue in de richting van Central Park. Het is vanmorgen een drukte van belang en overhal horen we het inmiddels vertrouwde getoeter van de auto’s en ruiken we de (aangebrande) lucht van de verkoopstandjes. Vanuit de Sixth Avenue slaan we rechtsaf de W 56th street in waar we stoppen en ons melden bij ‘Rental Bike Office Central Park’. Vanmorgen gaan we dit wereldberoemde park van op de fiets verkennen. En we zijn niet de enige die op dit idee gekomen zijn. Voor de ingang van de zaak staat een grote groep mensen en wanneer we ons door deze groep heen geworsteld hebben komen we in de zaak waar het net zo druk, hetzij nog drukker is. We zien verschillende rijen die tot vooraan in de winkel staan en even twijfelen we of we in deze drukte wel willen aansluiten. Maar ons meisje wil dit heel graag doen en dus sluiten we achteraan in de rij aan. We hebben nog even gekeken of er geen ’short cut’ was en/of we konden doen alsof we gek zijn, maar deze keer is dat niet mogelijk.
Terwijl we staan te wachten, worden we aangesproken door een vriendelijke medewerkster die ons kort uitlegt wat we moeten doen met onze ‘Go City’ oftewel New York pas. Je kunt in New York n.l. een pas kopen waarmee je korting krijgt op meer dan 108 activiteiten. Je bepaalt zelf hoeveel dagen je de pas wilt gebruiken (daar betaal je ook voor) maar het scheelt een enorme slok op een borrel. Als we de instructies hebben opgevolgd gaat het allemaal heel vlotjes en voor we het weten staan we aan de kassa en hebben we voor 10.30u (l.t.) onder begeleiding van een Duits sprekende gids (we waren door de drukte net te laat aanwezig voor een Nederlands sprekende gids)een tour geboekt. We mogen (lees: moeten) een helm uitzoeken en kunnen daarna buiten in de rij aansluiten om onze fietsen te krijgen. Als we deze hebben gekregen, ik heb weer geluk want ik krijg er eentje waar de ketting vanaf gelopen is, mogen we ons begeven naar de hoek van de straat. Daar staat Catharina, onze gids al op ons te wachten. Catharina is van Oostenrijkse afkomst en zeer enthousiast (en druk). Alvorens te vertrekken legt ze ons, en het Berlijns koppel dat ook meefietst, uit wat de spelregels in het park. Zo is de linkerbaan voor voetgangers, de middelste baan voor de ‘trage’ fietsers en fietsers onder begeleiding en de rechterbaan voor diegene die willen trainen voor de Tour de France. Dit gezegd hebbende vertrekken we te voet (ik dacht dat we een fietstocht geboekt hadden) richting het Central Park.
Central Park is een groot, rechthoekig, kunstmatig aangelegd stadspark in het hart van Manhattan. Het is zo’n 4 kilometer lang en 800 meter breed, waardoor het bijna 3,5 km² beslaat en daarmee groter is dan veel kleine steden. Het bijzondere is dat we midden in een van de drukste steden ter wereld ineens in een groene oase fietsen, waar het geluid van taxi’s en sirenes plaatsmaakt voor vogelgezang, muziek van straatartiesten en het geruis van bladeren.
Catharina neemt ons op de fiets mee het wereld beroemde park in. En dat ze enthousiast is, dat is 1 en alleen maar fijn. Maar dat ze ook nog eens in het heuvelachtige park, want er zitten hier en daar best wel wat flinke klimmetjes in, een nieuw persoonlijke record wil fietsen dat is 2. En ondanks dat we in de middelste baan fietsen, is ze amper bij te houden. Samen met het Duitse koppel moeten we hier enorm om lachen. Het is bloedheet, het zweet gutst over ons lijf maar Catharina houdt er de vaart in en wij volgen haar. We vragen ons dan ook af of zij dit ziet als een trainingsrit. Maar vertellen kan we als geen ander en gelukkig stopt ze ook regelmatig zodatwe kunnen genieten van de mooie uitzichten en de boeiende verhalen.
Na 2 uur fietsen en er alles aan gedaan hebbende Catharina haar tempo te volgen, zijn we weer terug bij de start. En zo snel als ze sprak en fietste, zo snel is ze ook weer weg. We kunnen haar niets eens bedanken of een fooi geven of ze was alweer gevlogen. We leveren de fietsen en onze helmen in en verlaten de zaak.
“Zo nu eerst tijd voor een bakkie” alvorens we verder gaan naar onze activiteit van vanmiddag. We besluiten om dit te doen bij ‘Magnolia Bakkery’. We hebben deze zaak als tip van Joost (de vriend van tante Yvonne) gekregen. Bij Magnolia Bakkery hebben ze naar het schijnt de lekkerste cheescake van NY en omstreken en natuurlijk willen wij dat testen. Helaas is er geen zitgelegenheid in de zaak en dus wordt het 3 verschillende cheescakes (want we kunnen weer eens niet kiezen) en 2 lattes ‘to go’. We vaten vervolgens het plan op om deze gezellig op te etenop het publieke pleintje dat in de buurt gelegen is, maar de banken zijn daar door de zon zo verwarmd dat je er je billen aan brand. Ook geen goed plan dus. We besluiten dan maar om door te lopen naar ons hotel en daar, in de koelte en even weg uit de drukte, te genieten van ons bakkie en zo blijkt overheerlijke cheescake. Dankjewel voor de tip Joost. We frissen ons daarna wat op en rond 14.00u (l.t.) wandelen weer het hotel uit, nu richting Times Square.
We zijn net vertrokken als we een berichtje uit Nederland krijgen van Joost (mijn vriend en BB). Zijn vader was toen we vertrokken ziek dat wisten we, maar blijkbaar is zijn gezondheid zo snel achteruitgegaan dat hij gisteren is opgenomen in het ziekenhuis en zojuist vredig is ingeslapen. Dit komt wel even binnen en moeten we even laten bezinken en een plekje geven. Natuurlijk zijn we in gedachten bij hem en zijn moeder, maar baal er ook wel van dat ik vanaf hier niet meer kan doen. Even op en neer is helaas geen optie.
Aangekomen op Times Square pakken we, nadat we weer nieuwe kaartjes hebben gekocht, op de Fifth Avenue de metro naar het eindstation van deze lijn: South Ferry. Na een ritje van ongeveer 20 minuten stappen we vanuit de airco gekoelde metro weer terug de hitte in. Het is vandaag abnormaal warm en boven de 30gr.. Bij de uitgang van het metro station worden we door alweer een vriendelijke meneer (iedereen is hier zo, soms overdreven, vriendelijk dat je er soms moe van wordt) verder verwezen naar de ingang van de ferry’s. Om 15.00u (l.t.) hebben we namelijk de ‘Ferry tour naar Liberty Island en Ellis Island’ geboekt.
Maar voordat we de boot op mogen moeten we eerst weer door een heuse security check, die niet onder doet voor die op de luchthaven. Weer alles in de bakken leggen en wijzelf door een body-scanpoortje. Gelukkig is alles in orde en mogen we mee, boffen wij even.
Als we de pier oplopen schrikken we ons echter een appelflauwte. Wat een massa mensen staat hier te wachten. Hebben die serieus allemaal de boot van 15.00u geboekt?. Even twijfelen we of we dit wel willen want eigenlijk is dit niet normaal, maar in de verte zijn we ‘the Statue’ en die willen we toch wel graag van dichtbij zien.
Gelukkig komt de boot die ons moet brengen aangevaren, nu kan het toch niet lang meer duren. Het is n.l. bloedheet en eigenlijk niet te doen om te wachten in die hitte. Ik wordt er zelfs niet goed van. Eigenlijk is het raar de Amerikanen die met alles rekening houden omdat ze anders een claim aan hun broek kunnen krijgen, hier geen tentjes hebben neergezet waaronder de mensen kunnen wachten. Maar de boot zit prop en propvol en eer die mensen allemaal op hun dooie gemakje van de boot af zijn, zijn we ruim een kwartier tot 20’ verder. Dan begint eindelijk de massa te bewegen en kan het geduw en getrek beginnen. Iedereen wil n.l. mee op de boot en uiteraard wil ook iedereen het beste plekje hebben. Vanwege de hitte kiezen we er in 1ste instantie voor om te kijken voor een plekje binnen. We hebben hierbij even geen rekening gehouden met de Pakistaanse en Japanse families die hele rijen bezet houden zodat niemand anders kan zitten. Dan maar naar boven naar het buitendek want daar is wel nog plek. En achteraf blijkt dit een hele goede keuze want er staat een lekker windje en we hebben een goed zicht.
Onze kapitein heeft de vaart er goed in en in nog geen 10 minuten varen we voorbij aan het ‘Statue of Liberty’ en meren we aan aan de stijgers van ‘Liberty Island’. Als we de boot verlaten krijgen we opnieuw een beslag van de mensenmassa die we dan zien staan. “Moeten al deze mensen serieus met de boot mee?”. Waar en zover we kunnen kijken staan er mensen die mee moeten. De moed zakt ons al in de schoenen en we vragen ons oprecht af waar we mee bezig zijn. Als er een andere manier zou zijn om weg te kunnen, zou ik dat meteen doen maar helaas is die er niet. We besluiten er het beste van te maken, op ons gemakje te gaan kijken en dan zien we straks wel hoe druk het dan nog is en hoelang we moeten wachten.
Maar eerst een klein beetje geschiedenis over het eiland: Liberty Island is een klein eiland in de haven van New York, vlakbij de monding van de Hudson River. Het eiland dankt zijn bekendheid aan het feit dat het ‘het thuis’ is van één van de bekendste symbolen ter wereld: het Vrijheidsbeeld (Statue of Liberty). Het beeld is 93 meter hoog en in de kroon is een restaurant gevestigd. Vanwege veiligheidsredenen is dit gesloten. Liberty Island is daarmee niet alleen een toeristische trekpleister (dat hebben we ervaren), maar ook een plek met diepe historische betekenis: The Statue of Liberty was vaak het eerste wat miljoenen immigranten zagen toen ze per schip in New York aankwamen.
Dit gezegd hebbende gaan we zelf ook beginnen aan onze tour over het eiland. Het is druk, maar het is te doen. Immers de grootste massa mensen staat te wachten om terug op de boot te kunnen. We wandelen langs het water en aan de voet van het Vrijheidsbeeld voorbijHet is echt magisch en heel indrukwekkend om te zien. Wat ook prachtig is, is de skyline van NY aan de andere kant. Omdat het bloedheet is, trakteren we ons zelf op een overheerlijke aardbeien-bananen smoothie met een zak chips welke we aan de voet van het beeld met zicht op de skyline nuttigen. “Dit is genieten en beter dan dit wordt het niet …”.
Na 1,5 uur genoten te hebben van de prachtige uitzichten en de overheerlijke smoothie wandelen we terug naar de pier waar de rij mensen inmiddels gelukkig flink is ingekort. Bovendien hebben we geluk want we hoeven niet lang te wachten totdat de boot komt aangevaren. Even is het weer duwen en trekken maar iedereen kan mee. We zoeken ons weer een plekje boven op het dek, genieten nog een keer van het Vrijheidsbeeld en laten het daarna achter ons liggen als we op weg gaan naar ‘Ellis Island’.
Ellis Island is een klein eiland dat dus vlak naast Liberty Island ligt. Het werd wereldberoemd als de toegangspoort tot Amerika voor miljoenen immigranten tussen 1892 en 1954.
Schepen vol mensen uit Europa, Azië en andere delen van de wereld legden hier aan na een lange en vaak zware reis. Op het eiland ondergingen ze medische en juridische keuringen om te bepalen of ze het land binnen mochten. Voor velen was het een plek van hoop en een nieuw begin, voor sommigen van spanning en onzekerheid.
Het is een kleine 5’ varen (want ook deze kapitein heeft er goed de vaart in)van Liberty Island naar Ellis Isand. Als we aankomen zien we dat één gedeelte van het eiland is afgesloten voor publiek. Op het gedeelte dat wel toegankelijk is, staat het ‘Immigration Station’ maar helaas staat dit ook in de steigers, maar op foto’s kunnen we zien dat het een mooi gebouw met grote bogen en rode bakstenen is. We wandelen naar het ‘Immigration station’ dat tegenwoordig is ingericht als museum en nu ‘Ellis Island National Museum of Immigration heet. We komen als eerst in een prachtige grote zaal die vroeger dienst heeft gedaan als wachtruimte voor alle immigranten. “Deze zaal is dus te vergelijken met de zaal waarin ik heb gezeten toen ik mijn visum ging aanvragen. “Inderdaad daar kun je het mee vergelijken. Nou die van mij was wel niet zo mooi en veel kleiner. Ja, maar destijds kwamen er ook veel meer mensen het land binnen dan tegenwoordig. Dat is waar”. We wandelen verder en krijgen persoonlijke verhalen, foto’s, documenten, postkaarten en voorwerpen van de immigranten van destijds te zien. Indrukwekkend maar eerlijk gezegd valt dit bezoek ons een beetje tegen. We hadden verwacht een inkijk in de gebouwen en ‘het leven’ van destijds te krijgen. Na er een 45 minuutjes te hebben rond gewandeld, besluiten we terug te gaan naar de pier om de boot terug naar Manhattan te nemen. Ook nu hebben we weer geluk want de boot ligt al klaar en we kunnen er nog net op. De boot zit stok en stok vol en even hebben we het gevoel dat we terug in de tijd gaan. Terug naar het gevoel dat de immigranten destijds hadden. Zij zaten ook met zovelen op de boot in de hoop en op weg naar een nieuwe toekomst. Net als wij, of toch net als ons meisje. Ook zij gaat hier een nieuwe toekomst tegemoet, of toch een nieuw hoofdstuk van haar toekomst want we hopen natuurlijk niet dat ze hier voorgoed blijft.
Als we terug aanmeren in South Ferry lopen we rechtstreeks naar het metro station. We zijn moe, moe van de indrukken maar ook van de warmte. We informeren even welke de juiste metro is, kopen nieuwe kaartjes (weeral geholpen door een overvriendelijke mevrouw omdat onze bankkaart opeens niet meer blijkt te werken) en reizen terug naar Times Square. Als we daar aankomen en weer terug boven de grond zijn, worden we overvallen door de drukte. Het is overduidelijk dat we terecht zijn gekomen in de avondspits.
We hebben nog niet gegeten en besluiten ook vanavond om iets gaan te halen in onze inmiddels favourite Whoole Market en dit in het hotel op te eten. Eén omdat we dan even weg zijn uit de drukte en twee (en niet geheel onbelangrijk) dat dit ook een slok op een borrel scheelt. Bovendien is het warme eten er heerlijk en je kunt nemen wat je er wil; aardappelen, pasta, groenten, vlees, vis je kunt het zo gek niet verzinnen. Gelukkig is het er vandaag niet zo druk als gisteren en lijkt de ‘hamsterrage’ voorbij. We kopen onze maaltijd, doen nog wat kleine boodschappen voor het ontbijt morgenvroeg en wandelen dan terug naar ons hotel waar we rond 19.30u (l.t.) aankomen en de rust en koelte van ons kamertje opzoeken.
Eenmaal op de kamer ploffen we neer op onze bank en in de stoel en doen we ons te goed aan het heerlijke meegebrachte eten. Daarna ruimen we op en springen één voor één onder de douche. De planning was om nog even Times Square op te wandelen maar we zijn alle 3 zo moe van alle indrukken maar toch ook wel het vele wandelen wat we hier doen (na vandaag staat de teller alweer op 45 km), dat we besluiten om nog een theetje te drinken, Roel gaat wat lezen, Ylva kijkt naar een film op haar I-pad en ik werk het dagboek bij. Het is tegen 23.00u (l.t.) als de luikjes dichtvallen.
Ook vandaag was weer een mooie en interessante dag, op naar morgen!.
Welterusten en slaap wel …
Liefs de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 163
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/473_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => terug-naar-het-verleden
)
[50] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109067
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-11
[photoRevision] => 0
[title] => Een dag van uiterste ...
[message] => De wallen onder onze ogen verraden dat we nog niet helemaal geacclimatiseerd, uitgerust en aan het tijdsverschil gewend zijn. Het tijdstip van wakker worden wel. De laatste maanden en weken wordt ik bijna dagelijks wakker tussen 04.00-05.00u en zo ook vannacht. En daar waar ik gisteren door de vermoeidheid nog terug in slaap viel, lag ik nu wakker. Gelukkig slapen mijn lieftallige echtgenoot en dochter wel gewoon verder. Mijn gedachten gaan alle kanten op … naar het zwemmen waar ik nog vanalles voor wil en moet regelen, het dagboek en naar het naderende afscheid … ik wordt er emotioneel van. Momenteel lijkt het nog alsof we op reis zijn zoals we dat al zo vaak zijn geweest, maar niets is minder waar. Ik besluit bij ons meisje in bed te kruipen, gewoon omdat het nu nog kan … ik haar nu nog even kan vasthouden.
Rond 07.30u (l.t.) worden Ylva en Roel ook langzaam wakker en starten we de dag zoals we deze de afgelopen 2 dagen gestart zijn, n.l. door de gordijnen aan de kant te schuiven en te genieten van “the beautiful vieuw”. Rond 7.30u beginnen we langzaam in actie te komen en op te staan. Het bed van Ylva wordt ingeklapt en terwijl ik nog even snel onder de douche spring, maken Roel en Ylva het ontbijtje klaar.
Na het ontbijt gaan Roel en Ylva eerst even aan slag met de nieuwe computer van ons meisje. Ylva wil dat graag voor het geval het niet lukt of er is iets aan de computer we dan nu nog kunnen terug gaan. Gelukkig heeft Nonkel samen met Roel alles goed voorbereid zodat de installatie in een vloek en een zucht geregeld is. Dat is mooi, dan hoeven we ons daar al geen zorgen meer om te maken.
Ondertussen loopt het tegen 09.45u (l.t.) en en wordt het langzaam tijd om op pad te gaan. Gelukkig is het bij - en in de lift vandaagminder druk dan gisteren. Eenmaal buiten slaan we vandaag wederom af naar links richting de Sixthe Avenue. Daar aangekomen weten we niet wat we meemaken, zo’n rust in vergelijking met de afgelopen 2 dagen. De huurfietsen zijn weer terug op de plek gezet (die waren de afgelopen 2 dagen in geen velden of wegen te bekennen)en er is sprake van gewoon woon- werk verkeer. Natuurlijk drukker dan bij ons in Dilsen maar voor hier op dit moment zeer zeker goed te doen.
Zaterdagochtend toen we boodschappen gingen doen, zagen we aan de overkant van de winkel een gezellig pleintje met een wafelkraampje. We zeiden toen al tegen elkaar “hier komen we nog terug en vandaag is het dan (al) zover want we komen er op weg naar het Empire Statebuilding toch langs. Het pleintje waar het om gaat is het Bryant Park, een gezellig stadspark met mooie bloemperken, een groot gazon en terrasstoelen welk gelegen is net achterde beroemde ‘New York Public Libary’. Het pleintje wordt ook wel de woonkamer van NY genoemd omdat als je er zit, je even het gevoel hebt dat je weg bent uit de drukte van de stad. Een bijzonder weetje is, dat onder het gazon de opslag van de boeken en documenten van de bibliotheek ligt.
Nadat we bij de wafelkraam een bakkie hebben besteld met een lekkere wafel, zoeken we ons een plekje waar we even rustig kunnen zitten en genieten. Genieten, niet alleen van de overheerlijke wafel die van Belgische makelaardij blijkt te zijn; sterker nog er zit een hele uitleg in het Vlaams bij. Maar ook genieten van de rust en de sfeer. Even ontsnappen aan de drukte, we voelen ons even net echte Amerikanen.
Maar aan alle mooie liedjes komt helaas een einde. We worden om 11.00u (l.t.) bij het Empire Statebuilding (EmSb)verwacht en dus is het rond 10.45u (l.t.) tijd om op te stappen en koers richting dit gigantische gebouw te zetten. We zijn mooi op tijd en al snel worden we door verschillende vriendelijke medewerkers begroet en op weg gewezen. Te beginnen bij een prachtige replica van het Empire Statebuilding waarmee je op de foto kunt maar de rij is te lang en we besluiten naderhand terug te komen. Daarna begint de tour en worden we, met beelden alsof we er live bij zijn, meegenomen in de bouw van dit gigantische bouwwerk. Het E.Sb was tot 40 jaar geleden het hoogste gebouw van de wereld. Vervolgens worden we meegenomen in de films waarin het gebouw een rol heeft gespeeld en krijgen we te zien welke beroemdheden er allemaal al een bezoek hebben gebracht. Onze ‘eigen’ Martin Garrix hangt er ook tussen. We wandelen door en komen uit in een prachtige gang met acht liften:4 links en 4 rechts. Wij mogen instappen in de laatste lift rechts instappen. In een nagenoeg geruisloze “ride” (want je oren ploppen volledig dicht) worden we binnen 45 seconden naar een hoogte van 285 meter “geschoten”. Als de deuren open gaan is het eventjes bijkomen en oriënteren.
We zijn aangekomen op de 80ste verdieping en bevinden ons op het binnen observatiedek. Doorde grote ramen heb je een prachtig uitzicht hebt over Manhattan en de omliggende wijken. Vanaf deze hoogte zie je de stad zich als een uitgestrekt mozaïek van straten, gebouwen en parken voor je uitspreiden. Omdat er wordt gewerkt met tijdssloten zijn er steeds maar een bepaald aantal bezoekers binnen, waardoor er een bepaalde rust hangt en je niet door massa’s toeristen onder de voeten wordt gelopen. Op deze manier kun je rustig genieten en alvast wennen aan de indrukwekkende hoogte. Voor Roel, die ietwat last heeft van hoogtevrees, is het een ietwat minder rustige en prettige ervaring. Maar …voor zijn 2 dames heeft hij alles over.
Als we op ons gemakje het rondje hebben gemaakt en alles wat er nog tentoongesteld wordt, hebben bekeken lopen we door naar de volgende lift. Met deze lift gaan we nog eens 6 verdiepingen hoger. Aangekomen op de 86ste verdieping, bevinden we ons op 320m boven het straatniveau. Hier is er opnieuw een observatiedek maar dan buiten!.
Zodra je de deur uitstapt, voel je de frisse wind op je gezicht en word je omringd door een 360 graden panorama. Het uitzicht hier is nog adembenemender en vrijer, tenminste voor wie geen hoogtevrees heeft. Je ziet de iconische skyline van NY, in de verte het bruisende Central Park, de Hutson rivier die de stad omringt en nog zoveel meer. Het open dek geeft een intens gevoel van vrijheid én hoogte. We nemen ons dan ook uitgebreid de tijd om hiervan te genieten.
Als het genoeg is geweest, wandelen we terug naar de lift die ons van de 86ste verdieping terug brengt naar de 80ste waar we worden opgeslokt door de foto verkopers. Op een gigantisch scherm zien we ons zelf meermaals terug en natuurlijk is de ene foto nog leuker dan de andere. En “ja” we trappen er in en kopen ze natuurlijk. Maar wel digitaal zodat we er nadien in het album ook nog iets mee kunnen. Van de 80ste verdieping nemen we vervolgens de lift terug naar de uitgang waar je natuurlijk eerst nog even een tour moet doen door de souvenirshop alvorens je echt naar buiten kunt. En “nee”, hier blijft ons niks aan de vingers plakken.
Eenmaal buiten moeten we nog even terug naar binnen. We hebben immers aan het begin van ons bezoek de replica gelaten voor wat het is, maar we willen er toch nog graag even mee op de foto. En dus doen we alsof we opnieuw voor de tour komen en gaan we opnieuw naar binnen waar we opnieuw vriendelijk worden welkom geheten en op weg geholpen. Maar we weten de weg, we willen enkel alleen even naar de replica van het gebouw. Deze keer staat er gelukkig geen lange rij. Sterker nog er staat niemand en dus kunnen we even op ons gemakje, zonder dat er anderen in je nek staan te hijgen, een paar foto’s maken. Als we dit gedaan hebben, bedanken we de medewerkers en gaan terug naar buiten. Het is ondertussen 13.15u en dus tijd voor een bakkie!.
Nadat we eerst nog even een bezoekje brengen aan een souvenierswinkel, besluiten we om terug te lopen naar the Sixth Avenue waar we op de heenweg een heel leuk tentje hebben gezien, ‘Paris Baguette’. Ze hebben er zoveel lekkernijen dat het moeilijk is om een keuze te maken, maar het lukt uiteindelijk toch. Samen met een overheerlijke Latte genieten we van onze lunch, kijken we terug op het bezoek aan het Empire en bereiden we ons voor op onze volgende activiteit. Vanmiddag gaan we n.l. ‘Ground Zero’ en het 9/11 museum bezoeken.
Rond 14.45 uur verlaten we Paris Baguette en begeven we ons voor het eerst deze reis, richting de ondergrondse. Bij de automaat kopen we, zo heeft Roel uitgezocht, voor $9,00 p.p eenticket waarmee we 7 dagen onbeperkt kunnen reizen met het openbaar vervoer. Maar hoe zeggen ze dat? Als iets te mooi is om waar te zijn, dan klopt er iets niet?. Er klopt inderdaad iets niet maar daar komen we pas later op de middag achter.
Op 34 Street Herald gaan we het metrostation binnen en is het even zoeken. In vergelijking met Londen of Parijs is het metro netwerk hier echt een drama en onoverzichtelijk. Er hangen bijna geen plattegronden en dus vragen we een vriendelijke medewerker welke richting we op moeten. Het blijkt richting R en de gele lus te zijn. In 15 minuten zijn we bij halte Cortland en daar verlaten we de metro. Als we via de trappen naar boven lopen, kijken we onze ogen uit. Dit station is niet alleen een metrostation maar tevens een prachtig hyper modern overdekt winkelcentrum. De architectuur van dit gebouw is adembenemend.
Als we het gebouw uitlopen, bevinden we ons meteen in het gebied van het World Trade Centre (WTC) en Ground Zero. Opvallend is dat hier geen verkeer is en de weg tussen het WTC en Memorial 9/11 afgesloten lijkt.
Ground Zero is de plek in Lower Manhattan waar de Twin Towers van het World Trade Center instortten na de terroristische aanslagen van 11 september 2001. Het is een plek van diepe herinnering en stille reflectie, waar het leven abrupt veranderde en duizenden mensen hun dierbaren verloren. Tegenwoordig is Ground Zero een symbool van veerkracht en hoop, met het indrukwekkende 9/11 Memorial dat bestaat uit twee grote reflectiebassins op de exacte plekken waar de torens stonden. De bassins, met in het midden een gat dat de slachtoffers symboliseert, worden omringd door de namen van de slachtoffers in bronzen letters. Deze plek maakt diepe indruk op ons en we nemen Ylva mee in wat er op 11 september 2001 gebeurde. We merken aan haar dat ze er veel minder gevoel bij heeft dan wij; wat logisch is want ze was toen nog niet geboren en heeft de beelden destijds niet gezien. Zelf weten we nog precies waar we waren op het moment dat we het nieuws hoorden en de beelden die daarna op het nieuws volgenden komen weer voorbij. Nu we hier staan is dat nog intenser voelbaar.
Het is 15.30u (l.t.) als we ons richting de ingang van het Memorial 9/11 begeven. Een strenge mevrouw bij de eerste controle informeert naar onze tickets en ziet dat we pas voor 16.00u gereserveerd hebben. Ze sommeert ons “you are to early and have to wait”. “Yes ma’am” en als 3 kleine kindjes die straf krijgen druipen we af. Dan nog maar even een plekje in de schaduw opzoeken en wachten. En terwijl we dat doen, hengst ons meisje wat op haar gsm en dwalen onze gedachten af naar wat zich hier op 9 september 2001 allemaal heeft afgespeeld.
Om 15.50u (l.t.) doen we een nieuwe poging om naar binnen te gaan en deze keer mogen we wel doorlopen. Onze tickets worden gescand, onze tassen gecontroleerd en nu kan ons bezoek aan het museum beginnen.
Met een stijle trap dalen we af naar beneden en ontdekken dat het museum volledig onder de grond, onder de 2 reflectiebassins is gelegen. Alleen dit al is enorm indrukwekkend.
Al wandelend voelt het 9/11 Memorial voor ons als een indrukwekkende en ontroerende plek die het verhaal vertelt van de gebeurtenissen op 11 september 2001 en hun impact op de wereld. We zien dat het museum is gebouwd op en rond de originele fundamenten van het World Trade Center. Al wandelend zien we dat het een combinatie is van geschiedenis, herinneringen en educatie op een respectvolle manier. We worden meegenomen in persoonlijke verhalen, authentieke artefacten, foto’s en video’s die het leed, de moed en het doorzettingsvermogen van slachtoffers, hulpverleners en nabestaanden laten zien. Dit alles laat een hele diepe indruk achter en het is te hopen dat zoiets als dit nooit, maar dan ook nooit meer gebeurt.
Als we om 18.00u (l.t.) de trap terug naar boven nemen om het museum te verlaten, zit ons hoofd vol staan en willen we hier gewoon nog even zijn. We willen deze indrukwekkende en serene plek nog niet meteen verlaten. We besluiten daarom een korte wandeling te maken door de wijk vlak achter het World Trade Center. Rond 18.45u (l.t.) voelt het alsof we deze bijzondere middag kunnen loslaten en lopen we terug richting de metro om naar ons hotel te gaan.
Althans dat is de bedoeling. We dalen af naar het metro station en nemen de metro waarvan we denken dat dit de juiste is. We komen er echter al snel achter dat dit niet het geval is en dat we de verkeerde kant uitgaan en dus stappen we bij de volgende halte uit en lopen terug naar boven alwaar de zoektocht begint naar de ingang van het metrostation dat we wel moeten hebben. Als we dit dan eindelijk na wat gevloek en getier gevonden hebben, dalen we terug af naar beneden en scannen onze kaartjes. Bij Ylva en mij is er geen probleem, maar Roel geraakt niet door het poortje. Hoe vaak hij zijn kaartje ook door de scanner haalt, er gebeurt niks.. Gelukkig zit er in het locket bij de ingang een mevrouw die zich alles van afstand heeft gadegeslagen en die zich er eens mee komt bemoeien. Zij maakt ons duidelijk dat de tickets die we hebben geen unlimitted tickets zijn, maar gewoon een dagkaart voor 3 ritten. En omdat we 1x verkeerd zijn ingestapt en dit dus onze 3e rit van dag is, is er voor Ylva en mij niks aan de hand. Gelukkig is de mevrouw de kwaaiste niet en laat ze Roel toch door en zo kunnen we nu wel de juiste metro nemen en staan we binnen 20’ op Times Square.
We hebben echter nog niet gegeten en hebben tijden de metrorit overlegd dat we ons iets gaan halen bij Whoole Foods, de supermarkt waar we zaterdag ook geweest zijn. Je kunt daar n.l. ook warme maaltijden krijgen en die eten we ons dan op op onze kamer. Ons meisje loods ons prima door de straten tot bij de winkel. Bij de winkel aangekomen weten we echter niet wat we zien. Daar waar we zaterdag in alle rust konden winkelen en konden genieten van de perfect ingerichte winkel, leek het nu dat het “hamster” uur was uitgebroken. We kunnen stellen dat er een lichte chaos was uitgebroken in deze winkel en het leek alsof iedereen nog snel, voordat deze winkel een jaar lang dicht ging, de laatste inkopen wilde kopen. Ik heb het nog nooit in heel mijn leven zo druk gezien in een winkel. De dag voor Kerstmis was er niks bij. Wij hebben ons eten zo snel mogelijk bijelkaar gezocht, de wachtrij bij de kassa getrotseerd en daarna de winkel zo snel mogelijk weer verlaten. Niet normaal wat een drukte.
Als we terug zijn in het hotel, dekken we ons tafeltje op en genieten we in alle rust van ons eten. Daarna gaan we ons douchen, drinken we nog een theetje, evalueren de dag en maken ons klaar om naar bed te gaan. Het was vandaag een heel bijzondere dag. Een dag met (lett.) hoogtepunten maar ook een dag die ons emotioneel heeft geraakt.
Nu gaan we slapen en kijken we uit naar de dag van morgen.
Slaap lekker en liefs!.
De Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 166
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/449_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-dag-van-uiterste
)
[51] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109065
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-08-13
[photoRevision] => 0
[title] => Toerist in ‘’eigen’’ land
[message] => Geachte lezers,
Deze blog begin ik formeel om alvast een beetje de toon te zetten. Je moet op deze plek (en eigenlijk op veel plekken hier haha) namelijk geen grapjes uithalen. We zijn weer op avontuur geweest naar een plek waar de machtigste man op aarde zijn huis heeft staan. En de kleur van het huis is wit... Raden jullie het al? Juist! Washington D.C. De hoofdstad van de Verenigde Staten en de plek waar heel veel politieke kwesties worden besproken, ondertekend en doorgevoerd. Dus eigenlijk ook het Den Haag van de Verenigde Staten. Alleen valt Den Haag een beetje in het niets als je het hebt over de term ''stad''. Ik ga hier niet over politieke kwesties schrijven; dat moet iedereen lekker zelf weten. Ik ben hier om jullie te vertellen hoe het is om als echte toerist Washington D.C. te ontdekken. Want dat kunnen we wel zeggen: we waren echte toeristen haha
Ik zou zeggen ga er lekker voor zitten, pak een lekker vers kopje thee of bakkie ko... uuhhh kopje koffie en dan neem ik jullie weer mee!
Oke, allereerst wat extra informatie over Washington D.C. De letters D.C. staan voor ''District of Columbia''. De naam Washington komt van de eerste president van Amerika, George Washington. District of Columbia is het federale district waar Washington D.C. in ligt. Columbia is hierbij afgeleid van Columbus; de ontdekker van Amerika. Washington D.C. ligt niet in een staat, het is een plek/district op zich. Wellicht dat mensen denken dat het in de staat Washington ligt, maar dat is niet het geval. Washington D.C. ligt in het Oosten tussen de staten Virginia en Maryland in. Wanneer je spreekt van de staat Washington zeg je ''Washington State''. Bij Washington D.C. spreek je van ''D.C.'' of gewoon ''Washington D.C.''.
Op zaterdag 26 juli vliegen we om 11:00 uur Phoenix tijd naar Washington D.C. Het is zo'n 4 uur vliegen en we gaan 3 uur vooruit in de tijd. Rond etenstijd komen we aan in ons hotel wat echt prachtig is! Nadat we gesetteld zijn gaan we een hapje eten. Het weer is behoorlijk warm. En ik hoor jullie denken: Maar in Phoenix is het toch ook warm, dus dat zijn jullie toch wel gewend? Ik zal het jullie uitleggen. In Phoenix zijn de zomers droog met weinig regen. Door de droge lucht is de vochtigheid hier heel erg laag, zo'n 10 tot 15%. Als het hier regent schiet de vochtigheid natuurlijk omhoog, maar die verdwijnt al snel weer. De hitte in Phoenix is het best te vergelijken met een hete oven. Wanneer je oven is voorverwarmd op 200 graden en je doet de deur van de oven open dan is dat de hitte die je hier voelt in de zomermaanden. De temperaturen zijn op dit moment erg hoog (40 graden of meer) en begrijp me niet verkeerd, dat is heel warm.
Echter, in Washington D.C. was het 35 graden met een vochtigheid van 80%. Dat was voor ons toch wel heel erg wennen. Het leek wel veel op de lekkere (plak)zomers in Nederland. Dat als je op een (plastic) stoel gaat zitten je er zo weer vanaf glijdt[e-1f61c]In beide gevallen geldt: Goed drinken!! En dan niet alleen wijn en bier, nee water[e-1f92a]Blijven hydrateren.
Nadat we in ons hotel gesetteld waren zijn we wat gaan eten. Echt grote honger hadden we niet vanwege het tijdsverschil maar we gaan mee met het ritme van de stad. Na het eten gaan we terug naar het hotel en spelen we nog een paar potjes Skip-Bo. En ik blijf versteld staan hoe het kan dat Niels zo ontzettend vaak wint. Het is ongelooflijk. Gelukkig ben ik niet geheel kansloos want ook ik win wel eens, maar Niels heeft een gave of iets. Ik weet het niet. Soms is dat best irritant[e-1f605]Ach ja, dat hoort ook bij het leven. Wat een wijze woorden.[e-1f913]
De volgende ochtend breekt aan. Ik wil heel even een momentje nemen voor het ontbijt in dit hotel. Het was fan-tas-tisch! Het brood[e-1f631]Vers en heerlijk! Het is heeeeel lang geleden dat wij zo’n ontbijt in een hotel hebben gehad. Eindelijk weer waar we zo naar snakken, goed brood! Ik heb het er de hele ochtend nog over gehad[e-1f60b]
Na het ontbijt pakken we de metro naar Washington Union Station. De metro werkt hier perfect, heel goed te vergelijken met de metro in New York City als je daar ooit bent geweest.
Naar mijn mening is dit het meest toeristische wat je als toerist kunt doen. De Hop On Hop Off Trolley Tour[e-1f683]En ja, wij gaan dit doen! Het is gewoon makkelijk om overal naartoe gereden te worden met wat leuke achtergrond informatie. Rond 09:00 uur zijn we op het station. Dit is ook het beginpunt van de Trolley Tour. Als eerst stappen we uit bij het Capitool. Tijdens onze roadtrip door Utah zijn we in Salt Lake City in het Utah State Capitol geweest. Dat vonden we al heel indrukwekkend. Maar zodra we het Capitool van Washington D.C. zien zijn we allebei stil. Wat een indrukwekkend gebouw. Het Utah State Capitol valt echt in het niet. We kijken elkaar ook echt met grote ogen aan[e-1f633]We hoppen uit de trolley om lekker in de hop on hop off termen te blijven en lopen rond bij het Capitool. Het is zondag en helaas kun je er dan niet naar binnen. Maar wat ze op dat moment wél aan het doen zijn is een (militaire) oefening. Dat was ook zeker interessant om te zien.
Vanaf het Capitool kun je Washington Monument zien. Veel bezienswaardigheden liggen bij elkaar wat fijn is. Je hoeft niet van de ene kant van de stad naar de andere kant van de stad om populaire (toeristische) attracties te zien. We hoppen weer in de trolley en rijden een stukje verder tot aan de stop van Washington Monument. Dit monument is 169 meter hoog en gemaakt voor de eerste Amerikaanse President van Amerika: George Washington. Het is gemaakt van marmer, graniet en zandsteen en is de hoogste obelisk die ooit gebouwd is. Je kunt in Washington Monument en gaat dan met een lift omhoog. Wij hebben dit niet gedaan, maar het zal ongetwijfeld een mooi uitzicht zijn geweest. Het gedeelte van het Capitool tot aan Washington Monument wordt de National Mall genoemd. Dit gebied bestaat uit tuinen, bloemenperken en monumenten. Verder vind je er ook museums waar je bij de meesten gratis naar binnen mag. Gezien onze tijd haalden we dit niet maar dit was voor ons ook geen echte must.
Washington Monument is zeker een monument wat Washington D.C. tekent. Het staat op heel veel foto’s, je ziet ‘m bij vrijwel elk uitzicht er bovenuit steken. D.C. heeft verder weinig hoogbouw dus dan valt het natuurlijk ook meer op. Het is een heel mooi plaatje.
Na deze stop hoppen we verder en bezoeken we meerdere plekken bij 1 stop. Allereerst het Lincoln Memorial. Dit is een nationaal monument ter ere van de zestiende president van de VS; Abraham Lincoln. Dit monument is groot! En het is van marmer, holymoly. Hier heeft onder andere ook de ‘’I have a dream’’ toespraak plaatsgevonden van Martin Luther King Jr.
Vanuit hier lopen we verder naar World War II Memorial. Dit monument is in 2004 door George W. Bush geopend en herdenkt de Amerikaanse burgers die zowel binnen als buiten Amerika hebben gediend tijdens de Tweede Wereldoorlog. Normaal zie je ook water met fonteinen, maar tijdens ons bezoek stond het droog. Ik vermoed wellicht voor onderhoud of iets dergelijks.
We lopen door richting het Martin Luther King Jr. memorial. Ook dit is net als Abraham Lincoln een groot monument. Beiden beelden zijn ook super gedetailleerd, bij Martin Luther King Jr. zag je bijvoorbeeld de structuur van zijn wenkbrauwharen heel goed.
Vanuit Martin Luther King Jr. lopen we naar het Korean War Veterans Memorial. Het monument bestaat uit 19 standbeelden die symbool staan voor de Amerikaanse militairen die hebben gediend tijdens de Koreaanse Oorlog van 1950 tot 1953. Alle monumenten en gedenktekens zijn imposant en mooi. Deze vond ik persoonlijk het meest bijzonder. De gezichtsuitdrukkingen van de 19 standbeelden vond ik heel indrukwekkend.
We lopen terug naar onze hop on plek en stoppen bij dé plek waar het allemaal gebeurd: Het Witte Huis. Voordat we naar D.C. gingen heeft Niels gecheckt of we Het Witte Huis mochten bezoeken. Hij kreeg al heel gauw een reactie dat dit voor Nederlanders niet mogelijk was. Alleen als je een Amerikaans paspoort of verblijfsvergunning hebt kun je in aanmerking komen om Het Witte Huis te bezoeken. Persoonlijk vond ik dat niet zo heel erg, ik voelde me er niet zo fijn bij om Het Witte Huis te bezoeken; een beetje pottenkijker idee kreeg ik ervan. Er is een Visitor Center wat je kunt bezoeken waar je veel informatie kunt vinden over Het Witte Huis. Uiteraard hebben we daar wel een kijkje genomen. Bij binnenkomst werden we heel streng toegesproken en moesten we door een Security controle. Een beetje overdreven was het zeker wel te noemen, maar ja, je bent in Amerika. De Security dame had beter een andere baan kunnen zoeken want het was nogal te merken dat ze haar baan niet heel leuk vond [e-1f62c] Het lag op het puntje van mijn tong om te vragen of ze niet beter ander werk kon gaan zoeken, maar heb maar gewoon gedaan wat ze vroeg, dat leek me verstandiger[e-1f913][e-1f910]In het Visitor Center vond je informatie over de vorige Presidenten, de geschiedenis, de bouw, de binnenkant en het personeel van Het Witte Huis. Ook vind je er oude meubels die tentoongesteld staan en kwamen we te weten wat het lievelingseten van sommige Presidenten was. Altijd leuk haha
Toen we buitenkwamen werd de lucht heel donker en kwam het al gauw met bakken uit de lucht. Dat was een mooi moment om te gaan lunchen. Even binnen zitten, wat eten en wachten tot de regen ophield. Dat hebben we perfect kunnen overbruggen. Eenmaal droog zijn we weer terug richting Het Witte Huis gelopen. Deze keer om het van de voorkant te bewonderen. Er stonden wat demonstranten en overal staat de politie en secret service opgesteld. Toch wel gek om er dan in het echt te staan. Je ziet het zo vaak op TV, nu stonden we gewoon op de plek.
We lopen verder en stoppen nog even bij een souvenir winkel. Dat hoort er natuurlijk bij als toerist in ‘’eigen’’ land[e-1f92a]En we moeten een magneet scoren! Met de Trolley gaan we terug naar het startpunt, Washington Union Station en pakken we de metro terug naar het hotel. We frissen ons op en voordat we gaan uit eten drinken we in de lobby nog een drankje. We hadden een reservering bij een tapas restaurant! Eindelijk weer eens iets anders dan een burger en pizza. Weer eens een keer lekker lang tafelen. Het was héérlijk en we voelden ons weer een beetje in Europa.
Na het eten lopen we nog even terug naar Het Witte Huis. ‘s Avonds is alles heel mooi verlicht en kun je Het Witte Huis en Washington Monument mooi vastleggen. Deze keer konden we dichterbij Het Witte Huis komen, tot het hek! Dit kon ‘s middags niet dus dat was een hele leuke bijkomstigheid!
En dan komt er aan deze dag een eind en lopen we terug naar ons hotel.
Onze laatste dag. We starten wederom met het fantastische ontbijt en een lekkere iced latte[e-2615]️Zo’n genietmomentje vind ik dat altijd. We gaan vandaag naar Arlington National Cemetery, een militaire begraafplaats. Klinkt wel een beetje luguber eigenlijk nu ik dit zo typ haha[e-1f606]Naast militairen liggen hier ook bekende Amerikanen zoals presidenten, astronauten en politici begraven. Dit doen we met wederom een Hop On Hop Off Trolley, dus ze nodigen toeristen ook wel uit om de begraafplaats te bezoeken[e-1f609]Het is nog steeds een actieve begraafplaats en op de dag dat wij er waren, waren er 20 begrafenissen gepland. Uiteraard is hier respect voor en wordt hier rekening mee gehouden. Arlington National Cemetery heeft zo’n 420.000 graven.
Door de geplande begrafenissen stopten we niet bij alle stops wat heel begrijpelijk is. We stappen uit bij een gedenkteken wat zeker op onze lijst staat: The Tomb of the Unknown Soldier. Vertaald: Het graf van de onbekende soldaat. In 1921 werd een onbekende gesneuvelde soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog begraven op Arlington National Cemetery. De tombe van wit marmer werd in 1932 boven zijn graf geplaatst. Later werden hier ook de lichamen van onbekende gesneuvelde soldaten uit de Tweede Wereldoorlog en de Koreaanse Oorlog begraven.
Het graf staat symbool voor alle onbekende Amerikaanse soldaten die zijn omgekomen in dienst in verschillende oorlogen.
Sinds 1937 wordt dit monument 24 uur per dag, alle dagen van het jaar bewaakt door ‘’The Old Guard’’. Dit is de officiële ceremoniële eenheid van het leger en zijn de oudste actieve grondtroepen in het leger. Iedere 30 minuten vind er een wisseling plaats en deze wisseling is heel indrukwekkend om te zien. En ook diep respect voor deze mensen.
Na de wisseling gaan we door en stoppen we nog bij het Arlington House waar we een mooi uitzicht over D.C. hebben.
Na Arlington National Cemetery is het een klein stukje door naar het Pentagon. We wilden graag het 9/11 Memorial zien. Het Pentagon was natuurlijk ook een target tijdens de terroristische aanvallen van 11 september 2001. Helaas konden we niet lang blijven want we moesten om 12:00 uur bij het Capitool zijn voor een rondleiding. We wilden uiteindelijk toch wel graag het Capitool van binnen zien.
Eenmaal bij het Capitool kregen we een film te zien over hoe Amerika is geworden zoals het nu is en hoe het politieke systeem tot stand is gekomen. Na de film gingen we met een gids een aantal gedeeltes van het Capitool in waaronder de ruimte met de welbekende koepel. In het Capitool staan borstbeelden van personen die veel hebben betekent voor de Verenigde Staten.
De koepel van het Capitool heeft een diameter van ongeveer 30 meter. Van buiten ziet het er al heel indrukwekkend uit, maar van binnen is het mega indrukwekkend. In de koepel bevindt zich een schildering die met de hand geschilderd is in 11 maanden![e-1f631]Onze gids wist heel veel te vertellen en vertelde ook heel gepassioneerd wat het heel leuk maakte om naar te luisteren. Echter, heb ik niet alle informatie opgeslagen door alle indrukken [e-1f605] En ik wil jullie natuurlijk wel de juiste informatie geven!
Al met al was het zeker de moeite waard en met de warmte was het ook lekker in de airco[e-1f609]
Na al die informatie hadden we wel zin in iets lekkers en trakteerden we onszelf op een heerlijk Capitool gebakje[e-1f370]Super commercieel, maar geniaal bedacht! En lekker! Niet geheel onbelangrijk haha
Na het Capitool besluiten we terug te gaan naar het hotel om onze bagage op te halen. We pakken de metro naar het vliegveld en vliegen volgens schema weer terug naar Phoenix. We landen vroeg in de avond en dat is de tijd dat de zon ondergaat. De lucht is dan zo mooi met warme kleuren, daar moest ik gewoon een foto van maken. Vanuit de lucht is het namelijk nog mooier.
Het is ons weer gelukt; een succesvolle leuke, mooie en bijzondere citytrip! Ooh, en had ik het woord ‘’indrukwekkend’’ al gezegd?[e-1f92a]Dat is gewoon hét juiste woord voor deze stad naar mijn mening. We hebben weer genoten. Op naar het volgende avontuur!
Groetjes[e-1f44b]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17954
[pictureCount] => 27
[visitorCount] => 249
[author] => Vera
[cityName] => Washington, D. C.
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/440_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => toerist-in-eigen-land
)
[52] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109035
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-10
[photoRevision] => 0
[title] => Big Apple, here we come ....
[message] => We hebben alle 3 een wisselende 1e nacht achter de rug. Roel en Ylva zijn om 21.00u (l.t.) gaan slapen en ik een uurtje later. Voor ons gevoel was het middenin de nacht en waren we stikkapot. Maar om in het ritme te komen hebben we vol gehouden. Alle 3 zijn we meermaals wakker geweest op onze ‘normale’ - middenin de nacht tijdstippen maar we hebben ons zelf verplicht te blijven liggen. Sterker nog … we hebben uitgeslapen tot 08.30u (l.t.).
Als 1ste genieten we van het “beautifull vieuw” dat bestaat uit torenhoge gebouwen. Daarna verbazen we ons dat we vannacht weinig tot geen lawaai hebben gehoord, maar eigenlijk kan dat ook niet anders als je op de 25ste verdieping en dus bijna in de hemel slaapt. Bekomen van dit alles staan we op en gaan we ons wassen en aankleden. Daarna doen we een poging om te fase-timen met Bomma en wonder boven wonder lukt dit. Ze heeft haar nieuwe gsm beter onder de knie dan we hadden durven hopen. “Thank God” [e-1f64f].
Inmiddels is het 09.30u (l.t.) en hebben we gekeken waar in de buurt een supermarkt kunnen vinden. Deze blijkt maar 2 blokken verderop te liggen en dus is de planning dat we daar even naartoe gaan om spullen voor het ontbijt te scoren. Ontbijten kost hier n.l. een godsvermogen en we zijn en blijven toch Nederlanders.
De trap nemen in het hotel is geen optie en dus drukken we op de knop van de lift. We horen vanalles maar het duurt zeker 5 minuten eer ze er is. Er staat op dat moment maar 1 gezin in de lift en dus kunnen we er gemakkelijk bij. Vervolgens zitten we, zonder het zelf te willen, in de lift attractie. Werkelijk waar op elke verdieping naar beneden stopt deze en stappen er mensen in. Uiteindelijk zitten we als ‘haringen in een ton’ en kan er echt niemand meer bij. Het wordt zelfs nog even spannend want een mijnheer komt met zijn rugzak tegen the boebbies van een sjieke dame aan en daar is haar partner niet van gediend en dat laat hij duidelijk merken. De heer in kwestie biedt 100x zijn verontschuldigingen aan, wat maar goed is want een escalade in een veel te kleine en volle lift, daar wordt niemand blij van. De laatste 8 verdiepingen worden overgeslagen en gelukkig komen we met z’n allen veilig en wel beneden.
Buiten op straat wacht ons de volgende verassing, een aroma van wiet komt ons tegenmoet. Je ruikt dit hier trouwens overal en te pas en te onpas. Als je niet uitkijkt wordt je er zelf spontaan high van. We wandelen richting de Sixth Avenue waar we eerst getuigen zijn van een gezelschap hoogwaardigheid bekleders (geen idee wie maar het zag er spannend uit) die onder zware beveiliging de auto’s worden ingeleid om vervolgens onder politie escorte te kunnen wegrijden. Op de Sixth Avenue zelf is men volop bezig met het plaatsen van dranghekken en het opbouwen van podia. Er is hier vandaag dus weer iets te doen. Navraag leert ons dat het gaat om de ‘National Dominican Day Parade’ (NDDP). Het zegt ons nu nog niks maar we gaan dat wel nog uitzoeken vandaag.
Door waarvoor we gekomen zijn, de supermarkt. Als we bij‘Whole Foods’ (winkel gespecialiseerd in natuurlijke producten) aankomen weten we niet wat we zien. De winkel oogt klein maar bestaat uit 2 verdiepingen. Zowel beneden als boven ligt er een bakery afdeling waarbij je het water in de mond loopt. De keuze is reuze en aangezien Ylva vandaag mag kiezen, duurt het een eeuwigheid. Naast brood, knackers, muffins en zelfs croissants (ja, ja ze hoeft ze nog niet te missen) kopen we ook kaas, jam, kiwi’s en thee. Alles wordt aan de kassa netjes voor ons ingepakt in een mooie papieren zak. Maar wat ons het meeste van deze winkel bij blijft, is hoe strak alles gepresenteerd ligt. De groenten en het fruit, maar ook alle andere levensmiddelen worden hier met de meetlat ernaast in het schap gelegd en gepresenteerd. Een lust voor het oog om te zien, zeker in zo’n grote stad als deze.
Het ontbijt is in the pocket, nu nog een bakkie scoren voor Roel want hij heeft deze morgen al zeker 10x gezegd “ik ruik koffie” of met andere woorden “ik heb zin in een bakkie”. Hiervoor gaan we naar, voor ons tijdens onze reizen inmiddels vertrouwde, Starbucks. Er is geen kat in de zaak maar toch weet de verkoper er zo’n show van te maken dat het zeker 10’ duurt voordat Roel zijn Late Macchiato heeft. “Enjoy” , nou dat gaat hij zeker doen want deze is met liefde gemaakt.
We lopen terug naar het hotel waar we dan eindelijk, want ik begin een beetje ‘flauw’ te worden, kunnen ontbijten. Maar niet voordat we jacht hebben gemaakt op een mes en lepel want anders wordt het moeilijk snijden en smeren. Maar uiteindelijk krijgen we die ook op de kop getikt en kunnen we genieten van onze eigen roomservice. Als het ontbijtje heeft gesmaakt en is opgeruimd, maken we ons klaar voor de dag. Vandaag gaan we wederom met de benenwagen op pad en is het de bedoeling dat we The Fifth Avenue bezoeken en op jacht gaan voor een Mac book voor ons meisje. Ook gaan we proberen een graantje mee te pikken van de NDDP en kijken wat deze precies inhoudt. Lets go …
Als we het hotel uitlopen en naar links gaan, horen en zien we in de verte al de geluiden van de parade. Aangekomen op de Sixth Avenue (waar deze parade zich jaarlijks afspeelt) is het een waar volksfeest (een beetje te vergelijken met carnaval) wat er aan de gang is. Veel mensen zijn uitgedost in kleren en de kleuren van de Dominicaanse gemeenschap van NY. En voor wie nog niks heeft, die kan terecht bij de tientallen mini-kraampjes langs de weg. Vol verbazing kijken we naar de parade en ondertussen probeer ik erachter te komen wat het nou precies inhoudt. Ik vraag het aan een groepje enthousiastelingen naast mij. De ‘National Dominican Day Parade’ is een lokale culturele viering met muziek, dans, optochten en tributes aan prominente gemeenschapsleiders en vind dit jaar voor de 43e keer plaats. Het valt ons wel op dat er enorm veel politie bij op de been is en de reden hiervan is dat de parade vorig jaar is moeten worden stilgelegd vanwege rellen. Na een tijdje hebben we het wel gezien, we weten toch niet wie al die prominenten zijn, en besluiten om verder te lopen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan want buiten dat het abnormaal druk is (er worden hier 100duizend toeschouwers verwacht), is ook alles met dranghekken afgezet en kun je de straat niet oversteken.
Het lukt ons uiteindelijk om aan de andere kant van de weg te komen via het metrostation en we lopen verder richting Fifth Avenue . Op weg hier naartoe passeren we eerst voorbij de gigantische speelgoedwinkel FAO Schwarz. Wat hier onze aandacht trekt is ‘Build-A-Bear Wordkshop’ en natuurlijk moeten ons meisje en ik hier het fijne van weten. Binnen zien we allemaal verschillende soorten beren en nog meer soorten kleding voor deze beren. Maar wat is nu het concept: je kunt hier dus je eigen beer vorm uitkiezen, zelf bepalen of hij hard of zacht moet zijn en deze dan vervolgens voorzien van een hartje (waardoor hij tot leven komt), zelf uitgekozen kleding en evt. personaliseren met je eigen stem. Het moet niet gekker worden maar het brengt me wel op een idee … wordt misschien nog vervolgd.
We lopen verder en komen uit bij een ontzettend leuk en gezellig pleintje. Het pleintje komt ons bekend voor maar we kunnen nog niet meteen zeggen waarvan. Als we aan de andere kant gaan staan, zien we daar de ‘Rockefeller Tower’ liggen. Deze hebben we vaker gezien in films, vandaar. Een knus en gezellig straatje brengt ons uiteindelijk op de Fifth Avenue.
The Fifth Avenue is de beroemdste winkel- en paradeboulevard van de VS en wordt gekenmerkt door iconische gebouwen, bezienswaardigheden en luxe winkels. Tevens is het op veel plekken de scheidslijn tussen East en West Manhattan.
Omdat het vandaag zondag is en we voor vertrek niet meer in de gelegenheid zijn geweest om naar Heppeneert te gaan om een kaarsje aan te steken, besluiten we om als 1ste een bezoek te brengen aan de St. Patrick’s Cathedral gelegen op de 5Avenue recht tegenover de Rockefeller Tower. En toeval of niet maar als we er binnen komen begint net de mis. We lopen eerst een rondje door de kerk en aanschouwen de diverse altaren die er gelegen zijn.Nemen dan even plaats in de banken, doen een gebedje, steken een kaarsje aan, en besluiten om dan toch maar weer verder te gaan. En voor wie nu denkt “staan ze dan gewoon op uit de mis”?. “Ja en Nee” want we zaten niet in het midden van de kerk maar aan de zijkant.
We wandelen langs de diverse luxe winkels: Louis Vuitton, Prada, Gucci, Burberry, etc. (en bij sommigen gaan we ook even naar binnen om ‘the rich and famous ‘ op te snuiven) op zoek naar de Apple Store. Onderweg komen we ook nog lans de ‘Trump Tower’ , een gebouw net zo hoog en glad als zijn ego. De Apple Store blijkt bijna op het einde van de straat te liggen aan het begin van Central Park. Maar voordat we naar binnen gaan, doen we ons eerst even tegoed aan een pretsel en cola want het is al ver na de middag en we hebben niks meer gegeten of gedronken.
Het is een gigantische winkel onder de grond, het krioelt er van de mensen maar de meesten zitten gewoon op hun gsm te surfen op de wifi. We zoeken ons een verkoper want zelf zien we hier door de bomen het bos niet. De verkoopster die we aanspreken verwijst ons vervolgens weer door naar iemand anders en deze lijkt er niet zoveel zin in te hebben. Of misschien heeft hj er wel zin in gehad maar zijn we al de zoveelste klant vandaag en is hij het helemaal zat. We vertellen wat we willen en zonder ook maar enige vorm van emotie of inleving staat hij ons te woord. Het Mac Book dat we willen hebben, Nonkel heeft op voorhand met Ylva vooronderzoek gedaan dus we weten precies wat we willen en nodig hebben) is er maar alle accessoires zijn uitverkocht. Hiervoor moeten we naar de andere App Store aan de ander kant van Manhattan. We besluiten om de computer dan ook maar niet te kopen en erop te gokken dat ze in de andere winkel alles hebben.
En dus gaan we weer op pad maar nu aan de andere kant van de straat. We bezoeken nog een paar winkels waaronder de Nike store, Lego winkel en Victoria Secret. Bij deze laatste duurt het wel even want ons meisje komt hier ogen tekort. En tja … alle geurtjes moeten ook (één voor één ) uitgeprobeerd worden want je zou maar net de verkeerde kopen. Een uur later en een tas gevuld, lopen we daarna door naar het Grand Central waar de andere App Store in gelegen zou moeten zijn. Het is even zoeken maar we komen uiteindelijk aan bij het Grand Central, het grootste en beroemdste treinstation van NYC. Het is hier een komen en gaan van reizigers, maar inderdaad de App Store ligt er ook in. We lopen de trappen op om deze te bereiken en worden meteen ontvangen door een vriendelijke juffrouw die er wel zin in heeft om iets te verkopen. Ze luistert naar wat we willen, voorziet ons nog van wat advies en binnen de 15’ is de deal geklonken.
Maar nu, nu moeten we met een Apple tas vol dure spullen terug richting het hotel. Normaal niet echt een drama ware het niet dat we de Sixth Avenue moeten passeren waar nog steeds een massa volk is vanwege de parade. En waar we ook merken dat de sfeer grimmiger is dan vanmorgen. Hier en daar zijn we zelfs getuige van wat opstootjes tussen de politie en inmiddels veel te dronken en high publiek. Het is niet bepaalt het volk waar je nu op je gemakje tussen loopt met onze tas, zelfs agent Roel niet. Maar Netje zou Netje niet zijn als ze daar geen oplossing voor zoekt én vind. Ik zie n.l. langs de kant van de weg een bigshopper liggen en besluit om die te pakken. Roel verklaart mij voor gek maar dat kan mij niks schelen. Het is een tas die waarschijnlijk is uitgedeeld tijdens de parade en die iemand heeft achter gelaten. Er zitten wat reclame folders in maar dat mag de pret niet drukken. We stoppen onze spullen erbij en vanaf nu kan niemand meer zien dat er een waardevol transport plaatsvind.
Als we in ons hotel aankomen, het is inmiddels 16.30u, kunnen we niet meteen op onze kamer omdat housekeeping er nog bezig is. We wachten even beneden in de lobby en gaan als ze klaar zijn naar boven. Tijd en gelegenheid voor een bakkie is er vandaag nog niet geweest maar gelukkig hebben we zelf wat zakjes oploskoffie mee genomen die we met ons eigen waterkokertje nu kunnen maken. Het smaakt en de muffins die we vanmorgen hebben gekocht zijn ook heerlijk.
Als we weer een beetje zijn bijgetankt, Ylva haar favoriete serie heeft afgekeken en Roel een nappie heeft gedaan, gaan we weer terug op pad. Buiten aangekomen slaan we nu niet linksaf zoals we vanmorgen 2x hebben gedaan, maar rechtsaf richting ‘Times Square’. Daar lijkt wel een bom ontploft … het is er (lett.) zwart van de mensen. De 100.000 bezoekers van de parade lijken zich van de Sixth Avenue naar hier verplaatst te hebben. Er is bijna geen doorkomen aan en de sfeer voelt niet goed … een schril contrast met gisteren. We geven onze ogen goed de kost. Enerzijds om te kijken waar we lopen en om niet te botsen en anderzijds naar de vele verschillende types die er rondlopen en hoe ze zijn gekleed.
De planning was om rustig over TS te slenteren maar dat gaat hem dus niet worden, daar is het veel en veel te druk voor. We besluiten dan maar, omdat het ook al 18.45u is om ergens een hapje gaan te eten … maar waar?. De keuze valt uiteindelijk op het Hard Rock Café. Traditie getrouw brengen we elke vakantie in het (verre) buitenland én er is een Hard Rock Café er een bezoekje je aan. Tja en het Café van NY kunnen we dan zeer zeker niet overslaan.
We gaan naar binnen en hopen dat er nog plek is gezien de drukte buiten. Maar blijkbaar zijn dit niet de mensen die in het Hard Rock Café gaan eten want er is voldoende plek. We moeten heel even wachten en vervolgens worden we door de waiter naar onze plek gebracht.
Eenmaal op onze plek aangekomen zaten we nog niet goed en wel of daar was Bann (onze waiter van dienst) met de kaart en de vraag wat we wilden drinken. “Uhhh zo ver zijn we nog niet, mogen we even gaan zitten” of “can you come back later?”. “Okay” en evensnel als hij was gekomen, verdween hij ook weer om ons vervolgens lekker lang te laten wachten met terug te komen. Nadat we al een paar keer naar hem hadden gekeken, kwam hij dan toch terug om de bestelling op te nemen en weer op de ‘Speedy Gonzales’ versnelling over te schakelen. Want het eten was er in know-time, we hadden onze bordjes goed en wel leeg en toen kwam hij ze al weghalen en vragen of we een toetje wilden. “Ja dat willen we” en hup daar was de kaart al met vrij snel erachteraan of we al wisten wat we wilden. “Uhh no, may we have a look?”. Onze keuze viel op appelcrumble en zonder dat we iets te hoefden zeggen werd dit geserveerd met 3 lepels. Kon hij zo goed zien dat we Nederlanders zijn?. Of weten ze zelf dat dit eigenlijk wel een heel groot toetje is voor 1 iemand, dat ze er meteen altijd meer lepels bij doen. Maar terwijl we nog aan het genieten zijn is Speedy weer daar. Niet om te vragen of het smaakt, wat hij trouwens tijdens het eten niet 1x heeft gedaan, maar met de rekening. “Uhhhm hallo we zijn nog aan het eten”. We doen gewoon waar we goed in zijn, n.l. of we gek zijn en laten het boekje met daarin de rekening nog even voor wat het is. Maar dit is duidelijk niet de bedoeling, want hup daar is Speedy weer … “is het ready?”. “Nee vriend, we zijn nog aan het eten en als we klaar zijn dan zullen we betalen”. Als we dan uiteindelijk klaar zijn, bekijken we de rekening en daar heeft hij echt veel moeite op gedaan. Hij heeft er een persoonlijke tekst opgeschreven en de verschillende % tip en de daarbij behorende bedragen geel gemarkeerd. We weten dat fooi hier in Amerika gewenst is, maar dit gaat er toch wel over. Uit protest en vanwege het feit dat hij ons niet op het gemak heeft laten eten, besluiten we om hem niet het gewenste fooi bedrag te geven maar een gedeelte ervan. We leggen het boekje klaar en “hup” daar is hij al om het op te halen. En wat dan gebeurt … nog voordat we kunnen opstaan, is hij terug aan tafel en gooit er onze fooi op. We weten eigenlijk niet zo goed wat er gebeurt en Ylva is helemaal verpoepzakt. “Is hij nou niet tevreden met wat hij heeft gekregen en geeft hij het daarom terug?”. “Nou oké dan, dan krijg je niks” en ons meisje neemt het bedrag van tafel. “Heb ik lekker wat extra’s om van te kopen” en gelijk heeft ze.
Als we buiten komen is het gelukkig al wat minder druk, niet dus .En gelukkig is de wietlucht ook een stuk minder (lees: veel meer). Inmiddels is de schemering al ingevallen en waar je kijkt lopennog steeds mensen. De toeristen haal je er zo uit, al is het maar aan hun ‘bange’ en verbaasde gezichten. We steken de straat over omdat ons meisje nog graag naar een winkel wil die aan de andere kant ligt. En terwijl we erheen lopen, houden we stil bij een man die op 2 emmers geweldige muziek zit te maken en een groepje dat helemaal los gaat op de DJ die er staat te draaien. Verder kijken we nog steeds onze ogen uit want het lijkt erop dat hoe later het op de avond wordt, hoe minder de dames gaan dragen.
Roel is er inmiddels wel even klaar met de drukte mee en al wandelt al rustig naar het hotel, maar Ylva en ik willen nog even langs de M[e-38]M store. Je ziet bijna iedereen met een zakje van deze winkel lopen dus dan moeten wij daar ook een kijkje gaan nemen. En het blijft bij een kijkje want het is echt niet normaal wat ze daar voor een prijzen hanteren. Je kunt beter een zak M[e-38]M’s in de winkel kopen. Dan heb je meer en betaal je minder. Wat niet wil zeggen dat het wel leuk is om er even rond te kijken want je kunt het zo gek niet verzinnen of ze hebben het van M[e-38]M.
De klok loopt inmiddels tegen 21.45u en we zijn moe. Buiten dat we vandaag veel hebben gezien en veel indrukken hebben opgedaan, hebben we ook veel gewandeld. Stoned als een garnaal, want de wietlucht is inmiddels niet meer te harden, lopen we terug naar het hotel. Daar is de rust in de lobby wedergekeerd want toen we vertrokken was het daar een heksenketel.
Terug op de kamer drinken we nog een theetje, nemen we alle 3 even een lekkere douche en gaan daarna slapen. “Ik vond het vandaag een hele mooie dag”. “Dat klopt lieverd dat vonden wij ook”.
Slaap wel en tot morgen!.
Liefs de Maïskolfjes xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 170
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/225_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => big-apple-here-we-come
)
[53] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109015
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-09
[photoRevision] => 0
[title] => Het is zover ...
[message] => De afspraak was 05.30u maar omdat Roel ons inmiddels goed kent, had hij de wekker toch om 05.20u gezet.
Het is zover … vandaag gaat het dan echt gebeuren. Maanden weken en dagen van voorbereidingen komen vandaag samen, we vertrekken naar Amerika … to start a new Adventure. Een ‘new adventure’ niet alleen voor ons als gezin maar over een dikke week ook voor ons meisje.
Nadat we ons gewassen en aangekleed hebben, worden de lunchpakketten gesmeerd. “Ja, ja” lunchpakketten, niet alleen voor ons zelf (want het is nog veel te vroeg om nu al wat te eten) maar ook voor Bomma en Willy die ons gaan brengen. Ons Lio-ke komt ook voorzichtig zijn hokje uitgekropen en vraagt zich af waarom hij zo vroeg moet opstaan.
De laatste spullenworden in de koffers gestopt en dan komt het 1ste moment van de waarheid van deze dag: hebben we overgewicht of niet?. We hebben gisteren tijdens het inpakken continue zitten wegen maar in de loop van de avond is er toch nog vanalles bijgekomen. Op onze weegschaal ziet het er heel belovend uit, hopelijk is dat op de airport ook nog steeds zo.
Met Bomma hebben we om 06.30u afgesproken maar om 06.15u horen we het vertrouwde geluid van haar autootje in ons grind, ze zijn er al.
Wij en Lioke helemaal zijn blij om haar te zien. Ze ziet er ‘fris’ uit wat erop lijkt dat ze vannacht toch wel redelijk geslapen heeft. Terwijl wij beginnen met de koffers in te laden, het laatse afwasje wordt gedaan en de bedden worden afgetrokken, wandelt ons meisje samen met Bomma, een voor haar voorlopig laatste rondje, met Lio-ke. Om 6.45u zijn we klaar voor vertrek en maakt Ylva een laatste rondje door het huis … “ dag kamertje, dag bed, dag huisje tot over een paar maanden”.
We vertrekkenrichting Brussel en hopen dat we onderweg geen files krijgen want volgens Roel zijn we eigenlijk iets te laat vertrokken. Volgens mij is hij vergeten dat het zaterdagochtend vroeg is en dus geen werkverkeer én heel veel mensen nog vakantie hebben. Ons meisje kroelt met Lio-ke en ik merk dat ze het ‘zwaar’ krijgt. Het besef dat ze hem een tijdje niet gaat zien, komt binnen. Ook Bommatje kijkt stilletjes voor zich uit, ook zij weet dat het (voorlopige) afscheid snel nadert.
De heenreis verloopt voorspoedig, het is niet druk onderweg en om 7.55u rijden we parking P1 van Zaventem binnen. Hier komen we er al snel achter dat we niet alleen zijn en moeten zeker 10 minuten zoeken voor een parkeerplek. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen dat het even duurde voordat we in de gaten hadden dat alle plekken een oplaadpaal hebben, maar dat je hier ook met een gewone auto mag staan.
Als we een plekje hebben gevonden en de koffers en handbagage uit de auto hebben gehaald (het lijkt alsof we een hele boel vergeten zijn want voor ons doen hebben we echt weinig bij ons), begeven we ons naar de vertrekhal. We vliegen voor de 1ste keer vanuit Brussel en dus is het even zoeken. In de vertrekhal aankomen heerst er een relaxte sfeer. We kijken even op het bord waar we ons moeten melden om in te checken en ook dat hebben we snel gevonden. De rij bij de zelf-check-in is lang maar wij begeven ons naar de balie waar we nog door een echt persoon worden geholpen. We zijn, na de afgelopen weken, het geregel via de computer even helemaal zat.
Voordat we daadwerkelijk bij vriendelijke dame kunnen aanschuiven, worden we al voor de 1ste keer gecontroleerd vandaag en iets in mij zegt me dat het niet de laatste keer gaat zijn. Onze papieren en paspoorten worden gecontroleerd door een, eveneens, vriendelijke mijnheer en we krijgen een groene stikker op ons paspoort. De sticker die, maar dat weten we dan nog niet, nadien heel belangrijk is om te kunnen vertrekken. Vervolgens mogen we door naar de dame, die wederom al onze papieren controleert, en worden onze koffers ingecheckt. Dit is, gezien ons verleden, altijd weer even spannend. Maar geloof het of geloof het niet, we zitten buitengewoon goed deze keer. De koffer van Ylva weegt met 23,6kg het meeste en die van Roel en mij zitten beiden onder de 20kg. Dit is echt voor het eerst in onze reisgeschiedenis, we beginnen het langzaam te leren. Hoe zeggen ze dat: “verstand en wijsheid komt met de jaren”. En ook ons meisje kan opgelucht ademhalen want ze had zich toch wel wat zorgen hierover gemaakt. Of toch om haar koffer.
De dame heeft echter ook een iets mindere boodschap voor ons, en wel dat we nog geen stoelen krijgen toegewezen. Het vliegtuig is n.l. overboekt en ze moeten nog gaan kijken waar we kunnen zitten. Ze belooft ons wel dat we mee mogen. Gelukkig maar want onze koffers zijn al verdwenen.
Als alles is ingecheckt, is het de hoogste tijd voor een, voorlopig, laatste bakkie op Belgische bodem. We zijn al wat gewend qua prijzen, maar hier kunnen ze er ook wat van. Gelukkig hebben we ons eigen lunchpakket bij ons en dus hoeven we enkel een bakkie te kopen. Na een klein halfuurtje wordt het dan echt tijd om afscheid te nemen. Een laatste dikke knuffel voor Bomma en Lio-ke … de traantjes vloeien maar dat mag. En Bomma spreekt de wijze woorden “morgen is het alweer 1 dag minder dat je weer voor even terugkomt”, voor haar is het aftellen duidelijk al begonnen. Lio-ke lijkt het deze keer allemaal niet zo te beseffen en huppelt vrolijk met Bomma mee.
We zwaaien totdat we Bomma, Lio-ke en Willy niet meer zien en lopen dan door naar de douane. Daar vind de 3e controle voor vandaag plaats. Alles maar dan ook alles moet apart in de bakken worden gelegd. De rugzak van Ylva zit zo vol dat ze besluit om deze er gewoon helemaal op te leggen, gevolg haar bak neemt een andere afslag en moet gecontroleerd worden. Gelukkig is de douané die de controle moet doen niet de allervervelenste en heeft hij het flesje (van 100ml) waar het om gaat snel gevonden. Het blijkt dus loos alarm. “Dat flesje valt hun op maar de vijl die ik erin heb zitten niet”. En het schaartje dat ik in mijn handtas heb zitten, hebben ze ook niet gezien.
Als we al onze spullen weer bijelkaar verzameld hebben, lopen we door naar controlepost nr.4. Er staat een hele, hele lange rij maar Roel ziet een bord met daarop de vlag van Canada, Amerika en Groot-Britanië. “Daar moeten wij zijn” en nietsvermoeden lopen we die kant uit en laten de lange rij links van ons liggen. Een wederom vriendelijke jonge man vraagt nog “Americans ?” en braaf zeggen we “ja”.Nog steeds niets in de gaten hebbend. Ik zie wel een bordje hangen met ‘European citezen’ en denk nog “amai gaan er zoveel naar Europa”, maar mijne frank valt nog steeds niet. Als we bij het poortje komen waar we ons paspoort moeten laten lezen en de irisscan, duurt het even maar de poortjes gaan open.
Maar dan … we worden opgewacht door een hele grote, maar weeral, vriendelijke douané die ons erop wijst dat we in de verkeerde rij staan. Dit was de rij voor Amerikanen, Canadezen en Engelsen en niet voor de mensen met deze landen als bestemming.
Owww … foutje … dit hadden we natuurlijk moeten weten met al
onze reiservaring. “En nu?”, “nu niks, dit kan gebeuren en geen probleem. Fijne reis!”. “Dankjewel mijnheer” . En terwijl we naar links keken realiseerden we ons dat we heel veel geluk hadden gehad. Want niet alleen stond er ‘buiten’ een rij, er was ‘binnen’ ook nog een heel stuk waar de mensen stonden te slingeren … de rij van de Phyton is er niks bij. “Mama het is te merken dat u een Belg bent geworden”, als Nederlander was u dat nooit gebeurd”. “Bedankt lieverd, wrijf het nog maar een keer in.
Deze controle heeft een behoorlijk wat tijd opgeleverd en dus is er even tijd om te neuzen bij de winkeltjes waar we voorbij lopen. Maar Roel wil naar de gate omdat we onze stoelen nog moeten vastleggen. Bij de gate aangekomen staat ook hier een lange rij, maar wij moeten ons melden aan een speciale desk. Hier krijgen we te horen dat ze nog steeds geen stoelen voor ons hebben maar dat het goed komt.We nemen plaats en wachten rustig af totdat we opeens worden afgeroepen en de tickets met ons stoelnummer krijgen. We zitten (in 1ste instantie) niet samen maar we kunnen mee en dat is het belangrijkste.
Als om 09.45u het boarden begint, schrikken we van de rij die er staat. Moeten al deze mensen mee in ons vliegtuig ?. We besluiten om even te doen alsof we gek zijn (nu zijn we dat ook wel) en sluiten nadat ze hebben omgeroepen dat iedereen mag gaan boarden, mee aan bij de mensen van groep 3, die mochten n.l als 1ste. door. Het vriendelijke mijnheertje van onze 1ste controle staat ook nu weer hier en controle nr.5 is een feit. Deze wordt snel opgevolgd door controle nr.6 van onze boarding passen en paspoorten en dan kunnen we eindelijk richting het vliegtuig en onze plaatsen innemen. En op het laatste moment toch nog een wissel…. We zitten uiteindelijk wel naast elkaar.
Om 10.45u, 10’ later dan gepland, klinkt het signaal “ready for take-off”. Het vliegtuig komt in beweging en binnen now time zitten we hoog en droog boven in de lucht. Onze gordels dienen we om te laten want we hebben te maken met voortdurende lichte turbulentie.
De uren in de vlieger brengen we door met slapen, eten, muziek luisteren, film kijken, weer slapen en eten, het verslag al een beetje up-to-date houden en overleven. We hebben onderweg n.l zeer turbulent weer en moeten bijna de hele reis onze riemen aanhouden. Ik merk aan mijzelf dat hoe langer het duur, ik steeds beroerder wordt.
En als we dan rond 12.30u (l.t.) de landing beginnen in te zetten, gaat het bijna mis. We maken zo’n enorme luchtval dat het mij begint te draaien voor de ogen. Ik kan nog net optijd een zakje grijpen, wat ik uiteindelijk gelukkig niet heb nodig gehad om te k….. maar wel om te hyperventileren. Ik ben dan ook blij als ik voel dat de wielen de grond raken, dat hebben we weer ‘overleeft’. De piloot (dhr. Verstreepen) verzoekt iedereen om te blijven zitten omdat we eerst nog een stuk moeten taxiën en daarna naar binnen gesleept worden. Hier op John F.Kennedy Airport mogen de vliegtuigen n.l. niet op eigen gelegenheid naar de gate taxiën.
Precies om 13.00u (l.t.) worden we aangelegd aan de gate en dan gaat het feest beginnen. De grote massa meent altijd dat ze allemaal tegelijk het vliegtuig uit kunnen en hebben nog steeds niet in de gaten dat dat niet gaat. Iedereen staat te dringen en te wachten als 1 grote kudde i.p.v. te wachten dat je rij aan de beurt is, dan je spullen pakken en dan kun je zo naar buiten wandelen.
We moeten een klein (voor Amerikaanse begrippen toch) stukje wandelen naar de hal waar we ons moeten opmaken voor nr. 7 en hopelijk laatste controle van vandaag. Eenmaal in de hal aangekomen lijkt het wel voor niks, zo druk is het er. En deze keer is er geen mogelijkheid om de rij een beetje te omzeilen. Dus sluiten we achteraan en kan het slingeren als in de Efteling beginnen. Zelf voel ik mij nog steeds niet oké maar ik moet nog even vol houden. Na ruim een half uur slingeren en het einde nog lang niet in zicht lijkt, hebben we geluk. De rij voor de US citizens is weggewerkt en dus worden we die kant uit gestuurd. Dat gaat opeens een stuk sneller en voordat we het weten staan we oog in oog met een douané die zijn job heel serieus neemt, streng kijkt en praat en waar geen lachje vanaf kan. We worden alle 3 wederom aan een irisscan onderworpen, Roel en ik moeten onze vingerafdrukken achter laten en nadat onze ESTA-formulieren gecontroleerd zijn, mogen we doorlopen. En Ylva, die mag omdat ze een visum heeft gewoon doorlopen.
Het hele gebeuren bij de douane heeft zolang geduurd dat onze koffers allang op de band zijn verschenen en er zelfs al vanaf zijn gehaald. In een grote wirwar van allemaal koffers en andere spullen mogen we die van ons gaan zoeken. Gelukkig heb ik om de handvaten Hawaïslingers slingers gedraaid. Roel vond dit belachelijk en overbodig, maar nu komt het goed van pas want hierdoor zien we onze koffers op afstand al staan. We zien ze staan, maar erbij geraken dat is een ander paar mouwen want ze staan helemaal ingebouwd. Als het uiteindelijk is gelukt, kunnen we eindelijk op weg naar buiten.
In de aankomsthal kijken we onze ogen uit naar de bordjes van iedereen die wordt opgehaald. Het krioelt er en gelukkig hoeven wij onze naam niet te zoeken want je ziet door de bomen het bos niet. Nee, wij kunnen en mogen gewoon naar buiten lopen om op zoek te gaan naar een Uber. Tenminste dat denken we, maar we zijn nog niet goed en wel buiten of we worden al aangesproken met de vraag “taxi of Uber?”. Als we zeggen “Uber” worden we in 1ste instantie doorverwezen maar als de chauffeur ziet hoe weinig bagage we maar bij ons hebben, vraagt hij waar we heen moeten en worden we in no time door hem meegenomen naar zijn auto. Het moet allemaal heel snel gaan want hij staat illegaal geparkeerd en voordat we het weten zitten we al in de auto en zijn we onderweg. We krijgen nog niet te kans om te vragen wat het ons gaat kosten.
De chauffeur verteld ons dat het ongeveer een 3 kwartier rijden is, afhankelijk van de drukte, naar ons hotel. Echt de kans om goed rond te kijken krijgen we niet want hij scheurt als een heuse formule 1 coureur over de snelweg en door de straten. Van maximum snelheid heeft hij nog nooit gehoord, zijn claxons gebruikt hij regelmatig en op een bepaald moment waant hij zich zelfs een vrachtwagen door op een rijstrook te gaan rijden die alleen voor vrachtwagens bedoeld is. Hij wint er veel tijd mee, maar mijn misselijk- en duizeligheid komt het niet ten goede.
Eenmaal in het hartje van NY aangekomen ontdekt hij dat verschillende straten, als gevolg van een dodelijke steekpartij gisterenavond, zijn afgesloten. Dit betekend dat hij ons niet voor het hotel kan afzetten en even snel als we in de auto zaten, worden we er ook weer uitgezet en moeten we nog 2 blokken zelf lopen. Kosten $200 en graag contant betalen. We hebben nog niet gepind en dus wordt het schrapen om het geld bijenkaar te krijgen. En of we ons genaaid voelen?. Dat voelen we ons zeker maar dat besef komt pas later. Op het moment zelf ging het allemaal zo snel.
Met onze koffers wandelen we 2 blokken verder, wat opzicht goed te doen is, en binnen een paar minuten bereiken we ons hotel, ‘Hotel Riu Manhattan Times Sqoare’. Een vriendelijke receptioniste heet ons van harte welkom en vraagt of we een goed reis hebben gehad. Voor het gemak zeggen we maar “yes”. Ze checkt ons in en deelt ons mede dat we nog $200 aan servicekosten en taxen dienen te betalen. Goedemorgen!. We zijn nog geen uur hier en al $400 lichter … “welkom in New York”.
Volgens de juffrouw hebben we een hele mooie familie kamer met “beautiful vieuw” op de 25ste verdieping. De verwachtingen zijn hoog gespannen, benieuwd in welke suite we terecht gaan komen. Nou laat suite maar weg, want als we op de kamer aankomen, schrikken we wel een beetje. Niet omdat het geen mooie kamer is, maar voor een familie kamer is ze toch wel wat klein uitgevallen en the vieuw is minder beautiful dan verwacht. Zijn wij het nu te goed gewend of zijn de begrippen hier anders en maken ze hier alles nicer en bigger dan het in werkelijkheid is?.
Affin … we zullen het ermee moeten doen. In NY kost elke vierkante meter veel geld dus het is eigenlijk ook wel logisch dat ze hier geen giga kamers hebben. Omdat we op doorreis zijn, leven we normaal gezien uit de koffer maar dat gaat nu niet. Er is geen plaats om de koffers neer te leggen en dus ben ik heel blij met de mooie tasjes waarin ik al onze kleren heb ingepakt. Deze leg ik in de beperkte kastruimte en de koffers die schuiven we dicht (want open zijn ze te breed en passen ze niet) onder het bed. Keurig en niks meer aan doen.
Eigenlijk zijn we heel moe (bij ons thuis is het immers al 21.00u en we zijn al van 5.30u op) en het liefste gingen we slapen.Maar als we nu gaan slapen dan verslapen we ons en komen we niet in het ritme van hier. We besluiten dan ook om al eens een 1ste kennismakings- en orientatierondje te gaan maken. Als eens even snuiven aan wat we de komende dagen gaan zien en beleven. En zoals we als snel ontdekken, op Times Square is altijd wat te beleven. We kijken onze ogen uit naar de verschillende typen mensen die er zijn, maar vergapen ons ook al aan de hoge gebouwen, de vele lichtreclames en genieten van de vele straatartiesten.
We wandelen of beter gezegd slenteren zo’n 2-2,5 uur rond en dan is Roel er wel even klaar mee. Hij begint langzaam trek te krijgen en stelt voor om ergens een hapje te gaan eten. Ylva heeft tijdens de wandeling een leuk tentje zien liggen en wil daar graag naartoe. Het is een klein stukje terug wandelen en zo zitten we niet veel later bij ‘Brooklyn diner’. Een leuk knus en gezellig zaakje in typisch Amerikaanse stijl ingericht. We bestellen ons alle 3 wat kleins en laten het ons smaken. Bij mijn menu zit ook een milkshake en die is overheerlijk.
Wordt je normaal gezien van eten fit, bij ons begint de man met de hamer toch toe te slaan. We besluiten dan ook om na het eten terug naar het hotel te gaan … het is mooi geweest voor vandaag. Op de kamer drinken we nog een lekker theetje wat we ons gelukkig kunnen maken me onze eigen meegebrachte waterkoker. Springen we nog snel even onder de douche en gaan daarna gestrekt. Het is een hele lange maar ook mooie 1ste dag geweest. Benieuwd naar wat morgen ons gaat brengen.
Welterusten en slaap lekker!.
De Maïskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 171
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/164_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => het-is-zover
)
[54] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108886
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-08-03
[photoRevision] => 268
[title] => Een soort van jubileum
[message] => De dag nadat we terugkwamen uit Aspen vloog Danko naar Philadelphia voor een meeting. Tenminste, dat was het plan, want hij is tot Atlanta gekomen en daar maar weer omgekeerd naar huis. Er was enorm veel onweer aan de oostkust met allemaal gesloten vliegvelden, en hij zag aankomen dat hij met alle gecancelde vluchten of niet zou aankomen, of daarna ergens zou stranden omdat het vliegverkeer helemaal ontregeld zou zijn. Uiteindelijk is hij veertien uur onderweg geweest om weer thuis uit te komen, het is wat! Ik vond het niet erg want het is gezelliger om niet alleen thuis te zijn, en Danko vond het niet erg omdat hij bij voorbaat al helemaal geen zin in die meeting had. Dus gingen we op dinsdag samen naar het werk, waar we in ons kantoor glitterconfetti aantroffen, een versierd bureau voor Danko en als cadeau een mooie fles whiskey. Dat was een leuke verrassing! En een goede herinnering om wat petit-fourtjes mee te nemen bij de boodschappen als traktatie bij de koffie, want daar hadden we allebei totaal niet aan gedacht.
Die middag was er ook eindelijk uitsluitsel van de verzekering over het vergoeden van de schade aan Danko's motor. Volgens de polis was op een circuitje rijden gewoon gedekt, een eerste bedrag was ook al een flinke poos geleden uitgekeerd, en daarna duurde het maar en duurde het maar. Danko heeft er elke week meerdere keren achteraan gebeld en nadat het blijkbaar door heel wat mensen goedgekeurd had moeten worden was de beslissing dat ze het 'voor deze keer' zouden dekken. Blijkbaar is er nog ergens een clausule die het voorbereiden op een race uitsluit, waarbij het een beetje kort door de bocht is om te zeggen dat als je op een circuit bent je dat ‘dus’ aan het doen bent. Maar goed. Het blijft wat ons betreft heel erg bij deze ene keer! Ik zag Danko aan de telefoon zitten en telkens meer moeten lachen, dat was blijkbaar het gedeelte van het gesprek waarin bedragen genoemd werden. De vergoeding is gebaseerd op wat het zou kosten om dezelfde motor tweedehands terug te kopen. Blijkbaar is deze nogal zeldzaam in de kleur die Danko had want er staan er in het hele land maar twee te koop voor belachelijke vraagprijzen, waardoor het uit te keren bedrag ruim hoger is dan wat Danko ooit betaalde om de motor te kopen. Dat hadden we niet aan zien komen! Het maximumbedrag voor kleding en helm dekt dat gedeelte dan weer niet helemaal maar dat is niet zo erg!
Tussen de warme dagen door was het die woensdag bewolkt bij het opstaan, en maar iets van zeventien graden. Oooooh! Ik was al wel van plan die dag hard te lopen en heb prompt mijn plan aangepast en heb heerlijk voor het ontbijt een rondje om het Boulder Reservoir gelopen, dat was fijn! Danko is die ochtend een stuk wezen mountainbiken, na het weekendje in Aspen hebben we ontdekt dat dat wel positieve effecten heeft op zijn hand dus dat is erg mooi meegenomen. Ondertussen stond er ook (eindelijk) fysiotherapie op de planning, de verwijzing kwam op de dag dat we naar Aspen reden, nadat we zelf met behulp van wat aanbevelingen al uitgezocht hadden waar dat onze voorkeur had. Heel handig is er een grote orthopediepraktijk redelijk dicht bij het werk, waar behalve een heel aantal fysiotherapeuten ook een aantal handchirurgen werken. Stel dat je zo iemand nog nodig zou hebben dan ben je daar direct op de goede plek was ons idee.
Op donderdag had ik na de krachttraining met Jesse afgesproken om samen een broodje te gaan eten tussen de middag. Meestal verschuift hij mijn afspraak dan zodat we aansluitend aan de krachttraining kunnen gaan maar deze keer kon dat niet. Ik heb mijn laptop meegenomen en op het terras bij de bakker even een uurtje zitten werken, het is toch handig dat dat overal kan. Kopje thee erbij en het kon erger! Heel erg leuk had hij gevraagd of het goed was als zijn vrouw en pasgeboren dochtertje ook mee zouden komen, en natuurlijk vond ik dat goed. Het was zo leuk hen te ontmoeten en zo gezellig!
De volgende ochtend bleven wij thuis zodat we onze nieuwe banken in ontvangst konden nemen. Die werden uiteindelijk aan het begin van de middag bezorgd, en we zijn er zo blij mee! Ze zitten véél fijner dan wat we hadden, en de woonkamer doet ruimer aan met de lichtere bekleding. Wat een verandering! Het was ook direct duidelijk dat we ook nieuwe bijzettafeltjes, voetenbankjes en een daadwerkelijk tv-meubel nodig hebben, maar we zijn in ieder geval al goed op weg! Dan was er de vraag wat we dan met de oude banken wilden doen, omdat het de laatste keren zo slecht is bevallen om te proberen iets tweedehands te verkopen. Danko keek toch maar eens op de lokale versie van marktplaats en vond daar dezelfde banken die wij hebben, maar dan in slechtere staat en voor idiote bedragen. Dus maar een paar foto's gemaakt, die op zaterdagavond online gezet en behalve één oplichter was er daarna direct al iemand die geïnteresseerd was, op zondag kwam kijken en ze die dag tegen de avond is komen ophalen. Ze wilden de stoel met het afbladderende leer ook wel hebben en zo waren we dus ineens drie van de vier dingen al kwijt. Dat ging even veel beter dan we verwacht hadden! De laatste (en oudste) bank is dan ook maar even het internet op geslingerd in de hoop dat we die ook zo makkelijk zouden kwijtraken nu het wat dat betreft wel lekker liep. Hahaha wat dachten we wel niet want heeft helemaal niemand interesse in gehad!
Op zondagmorgen zijn we samen een rondje wezen fietsen en het was al flink warm toen we om tien uur op de fiets zaten. We hadden allebei flink gesport de dag ervoor en wat meestal niet gebeurt, waren we nu allebei klaar om thuis te zijn tegen het eind van een rondje mountainbiken, haha! 's Middags kwam Leen om 'even' een motorband te verwisselen, wat nog wat moeite gekost had, en waarna we gezellig buiten hebben gezeten om even iets te drinken. Gelukkig waren we daar vroeg genoeg mee begonnen, want tegen de avond zijn de muggen er ineens weer en vlucht ik liever naar binnen voordat ze me opeten.
Op dinsdag had Danko zijn eerste afspraak voor fysiotherapie. Het kwam zo uit dat er geen tijd was mij eerst bij het werk af te zetten en dus ben ik mee geweest. Dat vonden ze prima, en het was fijn te horen dat ze denken Danko's pink wel weer in beweging en zijn middelvinger wel weer recht te krijgen, want op het moment is de eerste vinger stijf en kan de tweede zich niet helemaal strekken. Als je iets lang genoeg niet beweegt (vanaf een week!) worden gewrichten al stijf, laat staan als je ruim twee maanden pinnen in een vinger gehad hebt. En weer is het dan heel apart te merken hoe je brein dan blijkbaar werkt. Als Danko naar zijn pink kijkt terwijl hij die probeert te buigen dan gebeurt er niet veel, maar als hij met zijn ogen dicht eerst zijn rechterpink buigt, en dan de linker probeert te buigen dan wil dat iets beter. Zijn hersenen moeten blijkbaar leren dat weer aan te sturen. Heel apart! Hij kreeg oefeningen mee om elke dag te doen, en eenmaal op het werk hebben we met behulp van Chiel even gevideobeld met Daan die die dag negentig werd. We hadden het graag mee willen vieren maar konden niet zo lang op reis naar Nederland op het moment, maar zo konden we elkaar wel even zien en kon Danko Daan een rondleiding geven door het bedrijf. Leuk!
Er kwam ook eindelijk een vergoedingenoverzicht van de verzekering voor Danko's operatie én opname in het ziekenhuis. Totaal $45,000, dat viel ons ergens nog mee omdat we het veel hoger verwacht hadden. Maar het is duur genoeg! Er stond iets van $1100 voor 'implantaten' tussen, waarvan ik me afvroeg wat dat dan zou zijn en Danko dacht dat ze daar vast de twee pinnetjes mee bedoelden die in zijn pink hebben gezeten. Er was de mysterieuze omschrijving ‘trauma response – not used’ voor rond de $6500 waarbij we onze wenkbrauwen opgetrokken hebben, en iets van $1000 voor 'fysiotherapie en evaluatie' de ochtend na de operatie - Danko heeft inderdaad tien minuutjes door de gang gewandeld met iemand, het is toch wat! Maar erg fijn dat ze van gedachten veranderd zijn over wie de nacht in het ziekenhuis moest betalen zodat wij dat niet hoeven!
Het weekend begon ik zoals gewoonlijk met hardlopen. Lekker binnen want het was buiten al vroeg in de ochtend erg warm, en dan is het zo fijn dat ik in de kelder net kan doen waar ik zin in heb! Het ging wel lekker, en waar ik van plan was te lopen totdat ik begon te voelen dat het wel genoeg was geweest ben ik maar eens opgehouden toen ik veertien kilometer in de benen had. Hahaha, dat was niet mijn bedoeling en had ik ook niet verwacht! Maar het gaat allemaal wel prettig sinds ik van drie keer per week naar vier keer per week ben gegaan en twee van die keren een half uurtje zijn op een lekker rustig tempo'tje :-).
Nadat we brood gegeten hadden zei Danko "Kom we gaan even naar de fietsenwinkel", even kijken wat voor maat mountainbike ik zou moeten hebben als ik een nieuwe zou kopen. Dat wil ik al wel een poosje maar het bleef telkens nog bij alleen de gedachte. Ik probeerde er eens een paar fietsen die ze van hetzelfde type in beide maten hadden, daarna probeerde ik een echt supermooie fiets die ze in de goede maat ook in de winkel hadden staan, en het eindigde ermee dat ik nadat ze er een ander stuur op gezet hadden met die fiets naar huis ging, dat had ik totaal niet aan zien komen maar ik ben er wel heel erg blij mee! Ik had voor zondagmorgen al met Michelle afgesproken om te gaan mountainbiken, met het idee dat ik dan mooi met de auto tot ergens in Boulder zou rijden omdat ik geen zin had om helemaal vanaf huis te komen met alle hardloopkilometers in de benen. Maar nu wilde ik het hele stuk dus wel fietsen! En Danko wilde ook wel mee op mijn eerste ritje. En wow, deze fiets heeft alle nieuwe snufjes die ze de afgelopen vijftien jaar bedacht hebben, én is ook nog eens stukken lichter en wat maakt dat een verschil! Grotere wielen waardoor ik Danko veel beter bij kon houden, het genot van elektronisch schakelen en de geniale uitvinding van elektronische vering en zo nog een aantal fijne veranderingen. Als ze zijn maat ook gehad hadden had Danko er ook één gekocht maar dat was nog even lastig. Specialized heeft een soort van ongelukkig talent om echt vreselijke kleurencombinaties voor frames te bedenken, en alle beschikbare grote maten van deze fiets waren niet wat Danko wilde hebben vanwege lelijk. Na wat zoeken dacht hij er toch nog één gevonden te hebben bij een winkel in Fort Collins, waar we op zondagmiddag naartoe gereden zijn, maar ze hadden het typenummer niet goed opgeschreven en bleken een heel andere fiets te hebben. Jammer! Na nog wat verder bellen op maandag vond hij hetzelfde frame als ik heb dat ze over konden laten komen vanuit Houston, op te halen bij een winkel in Denver.
Afgelopen week ging vooral snel! Een poosje geleden had ik uitgerekend dat ik afgelopen maandag precies mijn halve leven samen was met Danko, en dat vond ik toch wel iets bijzonders :-). Ik had een kaartje gekocht en Danko had geen idee waarom ik dat ’s ochtends aan hem gaf omdat hij helemaal niet jarig was, hahaha! Het was een geinig weetje, ter ere waarvan we ’s avonds gezellig uit eten geweest zijn!
Op het bedrijf hadden we iemand op bezoek waar we een paar keer een broodje mee zijn wezen eten tussen de middag en aan wie ik tot zijn enthousiasme mijn oude mountainbike voor een paar dagen uitgeleend had; ik had met Michelle afgesproken om koffie te drinken en te kletsen, we namen onze bezoeker op zijn laatste dag ‘s avonds mee uit eten en vroegen direct maar of onze voormalige werknemer die toch liever voor ons wilde werken en we opnieuw aangenomen hebben ook mee wilde. Dat was gezellig! Op vrijdagmiddag zijn we Danko's mountainbike wezen ophalen, dat duurde wel even want in de winkel kregen ze het niet voor elkaar alle elektronische onderdelen goed met elkaar te laten communiceren. Het was 'ooit' toch wel eenvoudiger toen je een fiets gewoon in elkaar zette en er dan mee klaar was! Het instellen van de onderdelen blijkt ook stúkken eenvoudiger als je gewoon de handleiding volgt trouwens, haha!
Gisteren begon onverwacht koel en bewolkt, en waar ik helemaal niet op de temperatuur gelet had was dat ideaal om buiten te kunnen hardlopen. Dat was onverwacht en fijn! Wel even doorbuffelen het laatste stukje tegen de ineens harde wind in, die Danko op de heenweg naar Ward ook tegen gehad had. 's Middags hadden we tijd voor wat klusjes, nog wat werk, en even de stad in om langs de fietsenwinkel te gaan voor een ander stuur voor Danko mountainbike. Omdat we er dan toch waren zijn we daarna op een terrasje iets wezen drinken en we hebben onszelf op Chinees eten getrakteerd. Daar konden we vanmorgen goed op fietsen want nu moest Danko’s fiets natuurlijk ingewijd worden! Hij vindt hem net zo geniaal als ik, we zijn er allebei helemaal blij mee!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 330208
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 255
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/234/394_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=268
[titleSlugified] => een-soort-van-jubileum
)
[55] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108811
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-08-01
[photoRevision] => 0
[title] => Houston, we have a problem!
[message] => Het is alweer tijd voor de reis terug, wat helaas niet vlekkeloos gaat. Maar daarover later meer…
In Austin hebben we echt hele fijne dagen gehad. Vooral veel gerelaxed en rondgereden. De afstanden zijn echt groot! De laatste dag zijn we nog naar Gourdoughs gereden, een foodtruck midden in Austin, bekend om zijn bijzondere donuts. Deze heb ik al meerdere keren voorbij zien komen en ik wilde echt heel graag de “fat Elvis donut” proberen. Dit is een donut met pindakaascreme, bacon en maple siroop. Na de bestelling gaven ze aan dat het ongeveer 10 minuutjes zou duren, omdat ze ze vers maken. Nou dat klonk al veelbelovend! Een lekkere ijskoffie erbij, want het was alweer zeker 30/ 35 graden! Al is het in de schaduw prima vol te houden. Best grappig, zo’n foodtruck in een oude airstream caravan en aan de rand van een best drukke weg. Paar zitjes erbij, en je hebt iets heel leuks! En de donuts waren echt ontzettend lekker, wel een heftige combi! De naam fat Elvis konden we dan ook wel voorstellen [e-1f600]!
Daarna zijn we naar Barton Springs gereden, waar we een heel stuk langs de oever hebben gelopen en heel wat schildpadden hebben gespot. Leefden de andere twee helemaal van op, ik heb al een vermoeden wat we volgend jaar moeten gaan doen [e-1f609]! Was wel echt prachtig! Maar echt te heet om heel veel andere activiteiten buiten te ondernemen. Ik had gezien dat er downtown een Pitch and putt golfbaan was met mooi uitzicht op de skyline, maar dat durfden we niet aan qua warmte. Maar goed, dat hadden we vooraf allemaal ingecalculeerd. Dus hebben we al rijdend van de skyline genoten!
De reis naar Houston voor onze laatste dagen ging in het begin vlekkeloos, maar toen we in de buurt van Houston kwamen werd het weer heftig. Het was ontzettend opletten geblazen, soms gingen er zelfs 4 rijbanen boven elkaar langs! Eigenlijk hetzelfde als bij Dallas. Het doorgaand verkeer wordt allemaal over de rondwegen gestuurd en als je eenmaal een afslag neemt dan kom je in een stuk rustiger gedeelte. Dit waren beide geen fijne steden om in te rijden!
Het laatste huis was even wennen. Het buitengedeelte was echt prachtig, met een aantal mooie terrassen en een supergroot zwembad! Maar het huis zelf was een beetje schmutzig. Toen ik op een gegeven moment een klein slangetje bij ons toilet trof en Amy een kakkerlak tussen haar kleding zag wegglippen werd het niet beter [e-1f616]! Gelukkig was Arno er to the rescue, hahaha. Zo heeft iedereen zijn eigen rol tijdens de vakantie, hahaha. Niet te veel over nadenken verder, en blij zijn dat het maar 2 nachten is.
We hebben wel nog het Nasa space center bezocht, en dat was wel echt de moeite waard. Supergroot en heel veel te doen! De dag hebben we afgerond met een vroeg diner bij Texas Roadhouse, net Arno’s felbegeerde primerib. Hij had een extragrote besteld, echt een afschuwelijk groot ding, hahaha. Maar we hebben allemaal echt heerlijk gegeten hoor, echt wel een favoriet restaurant sinds vorig jaar!
Eigenlijk hebben we weinig tegenvallers gehad deze vakantie. Van Texas zijn we niet super onder de indruk alleen, het eerste gedeelte van de vakantie was mooier. Komt waarschijnlijk ook door de warmte, dat je dan geen langere wandelingen wil maken. En ook de afstanden droegen hier aan bij. De omgeving vonden we ook niet supermooi ( al hebben we wel de Samsung fabriek in Austin gespot, voor de productie van chips) en blijkbaar zit de hoofdfabriek van Tesla er ook. Maar die hebben we niet gezien. De rit van Austin naar Houston was wel mooi, meer wat ik had verwacht van Texas: veel ranches ,et witte hekken om hun land en mooie boerderijen. Dus wat ons betreft: been there, done that.
Midden in de nacht werd onze rechtstreekse vlucht geannuleerd en heb ik ons vannacht met veel kunst en vliegwerk om kunnen boeken, anders zouden we 9 uur later in Nederland zijn aangekomen. Het lijkt goed te komen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 16
[visitorCount] => 333
[author] => Marcia
[cityName] => Houston
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/233/618_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => houston-we-have-a-problem
)
[56] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108729
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-28
[photoRevision] => 0
[title] => Texas
[message] => We zijn nu een paar nachten in Austin in Texas en ik moet zeggen dat het niet heel anders voelt dan de rest van Amerika. De auto’s zijn wel veel groter, en duurder en vooral opvallender. Arno kijkt zijn ogen uit, hij noemt wel namen, maar die kan ik helaas niet meer opnoemen [e-1f600]. Het landschap is over het algemeen niet heel opvallend, alleen de mensen wel. Dat wel [e-1f600]. Niet alleen compleet uitgedoste cowboys zie je bij de kassa van de supermarkt, ook mensen met hele kleurrijke kapsels.
Vandaag zijn we wat verder Austin ingereden en daar werd de natuur ineens een stuk mooier. We zijn nog naar een mooi uitzichtpunt gereden waar je over Austin heen kon kijken. Prachtig, maar ik was wel weer een illusie armer. Ik dacht dat Austin een beetje kneuterig hippiestadje zou zijn, nou dat is dus absoluut niet zo! We keken zo tegen de wolkenkrabbers aan…. Ook prachtig over de rivier, met waanzinnig mooie huizen. We vroegen ons al af of die ook op Airbnb zouden staan….
Gisteren heeft Arno zijn absolute Texas dream waargemaakt! We zijn naar zo’n bbq tent gegereden. Wel eentje waar je niet eerst uren in de rij moet gaan staan en dan nog moet hopen dat je daar kan eten. Dat doen we dus echt niet! Maar goed zijn droom was dus texas bbq en dan vooral een beefrib eten. Nou, dat is dus gelukt! Amy en ik zijn niet zulke fanatieke vleeseters, maar ook bij ons viel hij goed in de smaak en we hebben samen gesmuld!
Vandaag zijn we naar een Steakhouse gereden waar ze een zondagse brunch hebben, ook heel lekker maar kon die bbq van gisteren niet overtreffen. Morgen nog 1 dag in Austin, willen we nog op foodtruck toer gaan en dan rijden we overmorgen alweer naar ons laatste verblijf in Houston!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 14
[visitorCount] => 150
[author] => Marcia
[cityName] => Austin
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/233/205_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => texas
)
[57] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108666
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-25
[photoRevision] => 0
[title] => Dallas
[message] => De reis naar Dallas duurde best lang. We waren het relaxen nu misschien te veel gewend [e-1f609]…. Maar uiteindelijk kwamen we rond kwart over vier eindelijk aan. Daarna zijn we nog even nog in het zwembad gesprongen, dit was warempel verfrissend! Ongetwijfeld wordt dit water gekoeld, dat kan niet anders met temperaturen tegen de 40 graden.
De volgende ochtend zijn we eerst naar Fort Worth gereden, naar de stockyards. Twee keer per dag drijven ze zogenaamd het vee door de straten, op weg naar de veiling. Supertoeristisch, maar Amerika ten top hoor [e-1f600]. Superwarm ook, vanmorgen om 9 uur was het al 30 graden! Arme longhorns die met deze temperaturen een rondje moesten lopen. Toen hebben we in de winkeltjes de nodige verkoeling opgezocht en ons vermaakt met Arno cowboy hoeden te laten passen. Daarna nog even wat boodschappen gedaan en gelunched. Toen stond het Sixt Floor museum (jawel, weer één!!) in Dallas op het programma. De afstanden vielen trouwens best tegen allemaal, je bent zo een uur onderweg om je van het ene naar het andere stadsdeel te verplaatsen. En de wegen, wow, echt kriskras door elkaar en de borden zijn een beetje op zijn Belgisch…opletten geblazen dus. En dan rijden die Amerikanen tegenwoordig ook best pittig en vaak veel te hard! Dit is niet zo’n fijne stad om in te rijden!
Maar goed, het museum hadden we weer gevonden en was best aardig. Wel indrukwekkend omdat je zo goed een beeld krijgt hoe de aanslag op JFK heeft plaatsgevonden, maar ook bizar om te bedenken dat die mogelijkheid er gewoon was. Ik kan me niet voorstellen dat dit in deze tijd ook was gelukt….
in de avond heeft Arno weer eens van zijn felbegeerde primerib bij de Texas Roadhouse kunnen genieten! Speciaal voor Sjaak zullen we de foto’s bij het verslag zetten [e-1f609]!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 164
[author] => Marcia
[cityName] => Dallas
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/833_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dallas
)
[58] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108639
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-23
[photoRevision] => 0
[title] => The house at the lake
[message] => Het verslag van de afgelopen dagen doe ik maar in 1 verslag tegelijk. We hebben namelijk niet zo heel veel gedaan….wel heel erg genoten van get prachtige uitzicht hier over Lake Ouachita. En we hebben gebruik gemaakt van de kano’s bij het huis en er waren ook paddleboards om te kunnen suppen (staand roeien) en eer was zelfs visgerei. Dat laatste was trouwens geen groot succes. Maar de lat ligt hier nogal hoog natuurlijk. Er zijn zelfs weinig foto’s gemaakt. Gisteren aijn we nog even Hot Springs national park ingegaan. Stelde niet zo veel voor, beetje vergane glorie. Daarnaast is het hier behoorlijk warm, rond de 35 graden, dus de geplande wandeling hebben we maar half uitgevoerd. Het was gewoon te warm, dus even verplichte rust. Heerlijk! Zelfs Arno geeft er qua nachtrust eindelijk een beetje aan toe.
Morgen staat de laatste wat langere reisdag op de planning. Het is ongeveer 4,5 uur rijden naar Dallas. We zijn erg benieuwd naar Texas en hoe de natuur zal zijn. Hier in Arkansas is het echt prachtig namelijk! We gaan het meemaken! Texas stond al heel lang op het verlanglijstje!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 191
[author] => Marcia
[cityName] => Springfield
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/781_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => the-house-at-the-lake
)
[59] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108624
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-22
[photoRevision] => 0
[title] => Tussenstop in Springfield, Missouri
[message] => Vandaag hebben we een lange rijdag voor de boeg, van bij a 5 uur. Het heeft de hele nacht al ontzettend geregend en hier voorspellen ze ook de rest van de dag heel veel regen. Gelukkig is het wel mooi weer op de plek waar we naartoe rijden! Maar liefst 36 graden…
het was lekker om de koffers eens helemaal uit te pakken, maar met dat geshop van gisteren wordt het weer wat lastiger inpakken. Gelukkig konden we alles redelijk droog weer inladen in de auto, al ben ik in die paar minuten wel 5 keer door een mug gestoken. En ik had al een heel mooi exemplaar op de achterkant van mijn been die steeds groter werd, net als Amy trouwens. Niet te doen die jeuk! Vanavond toch maar weer op zoek naar een extra sterk middeltje!
Onderweg kregen we nog een paar fikse buien, maar uiteindelijk kwam er weer mooie blauwe lucht in zicht. Toen zag ik dat er vlakbij ons hotel een Buccees was (een megagroot tankstation, ik zou zeggen : google het maar eens) en toen kwam er een grote glimlach op Arno’s gezicht! Het leek zo’ n goed idee. Maar de enige conclusies die wij kunnen trekken is: het is ontzettend groot en ga vooral NIET ik herhaal NIET in het weekend. Het was zo ontzettend druk, dat het niet leuk was. Dus daar waren we echt zo weg, nadat een Arno zijn gedroomde sandwicht met brisket bad gescoord.
Bij het hotel zijn we lekker het zwembad gedoken en in de avond zijn we nog naar een Skecher winkel geweest waar we alledrie heel goed zijn geslaagd. Morgen op weg naar de volgende airbnb: een huisje aan een meer!!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 123
[author] => Marcia
[cityName] => Springfield
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/723_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => tussenstop-in-springfield-missouri
)
)
)
[_currentItemCount:protected] => 15
[_currentItems:protected] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[45] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109147
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-16
[photoRevision] => 0
[title] => De eerste kennismaking met Augustana University ..
[message] => We hebben vannacht, nadat we gisterenavond laat of beter gezegd vanmorgen vroeg in bed zijn gekomen, alle 3 goed en aan 1 stuk door geslapen. Roel wordt als 1e wakker en al snel volgen Ylva en ikzelf. Kijkend op de klok lijkt het alsof we een gat in de dag hebben geslapen, het is immers al 08.30u (l.t.), maar uiteindelijk was het toch maar een nachtje van 7 uurtjes. Als we de gordijnen openen zien we dat we deze keer echt ‘a beautiful vieuw’ hebben en zien we ook meteen een beetje van de omgeving waarbij ons meteen opvalt dat het hier een stuk rustiger is als waar we vandaan komen.
Nadat we ons gewassen en aangekleed hebben, gaan we naar beneden voor het ontbijt. De ontbijtzaal is klein en knus dat hadden we gisteravond al snel gezien, maar als we binnenkomen hebben we even het idee dat we verkeerd zijn. Er zit n.l een hele groep bejaarden gezellig te keuvelen en dat in combinatie met de entourage doet ons even denken dat we in een bejaardenhuis terecht zijn gekomen. We zoeken ons een plekje en als we nog niet goed en wel zitten, komt de ‘cheffin ontbijt’ (ook hoog bejaard) naar ons toe om uit te leggen hoe alles werkt. Alsof dat zo ingewikkeld is als het assortiment heel beperkt is waaruit gekozen kan worden. Daarna neemt ze weer plaats op haar krukje en houdt ze alles als een havik in de gaten. En als er iemand nieuw binnenkomt of je staat even te kijken omdat je toch twijfelt over wat te kiezen, staat ze meteen naast je en voorziet je van (ongevraagd) advies of uitleg. Verder valt het ons op dat hier een heel ander slag mensen is dan in NY en we vinden het soms moeilijk om te beoordelen of het nu toeristen zijn of mensen die hier voor hun werk verblijven. Ook zien we koppeltjes waarvan we denken “hoe hebben die elkaar gevonden” en komt ons meisje voor zichzelf tot de conclusie dat er nog hoop voor haar is.
Na het ontbijt gaan we terug naar onze kamer en merken we dat we eigenlijk alweer moe zijn. We besluiten dan ook om terug op bed te gaan liggen en kijken wat er gebeurt. Vallen we terug in slaap dan is dat prima en vallen we niet terug in slaap dan staan we op en gaan we op pad. Het 1ste is het geval, we vallen alle 3 weer als een blok in slaap en het is na 12.00u (l.t.) als we terug wakker schieten. “Ow … we waren precies heel moe als we nog zolang hebben geslapen”. Gelukkig hebben we vandaag geen strak programma en dus hoeven we ons niet schuldig te voelen. Nog steeds niet helemaal fit / uitgeslapen besluiten we toch dat het tijd is om op te staan want anders liggen we, als we niet uitkijken de hele dag in bed. En dat kan ook weer niet want om 15.00U (l.t.) wordt Ylva voor de 1e keer op de universiteit verwacht en voor de tijd willen we toch al een beetje van de omgeving hebben verkend.
Het is uiteindelijk 13.20u (l.t.) als we in de auto stappen en op verkenning gaan in en rond Sioux Falls. Al snel trekken we de conclusie dat het hier veel weg heeft van ons geliefde Dilsen. Het is rustig en de omgeving komt “liefelijk” op ons over. We kiezen ervoor om de ring te nemen. Eerst rijden we oostelijk via 10th street, om vervolgens zuidelijk te rijden via Cliff Avenues, dan via 33th West, dan even south via de 115 om vervolgens via 37th street naar het ‘Mall District’ te rijden. Deze rit geeft ons een duidelijk beeld van Sioux Falls en de eerste indrukken zijn goed. Er hangt, zoals in de reisgidsen omschreven wordt, een relaxte sfeer en het gaat hier allemaal gewoonweg iets langzamer.Je voelt je echt op de boerenbuiten.
Vanuit het Mall district rijden we richting de Augustana University. Onderweg stoppen we nog even voor een bakkie en iets lekkers bij ‘Baggle Boy”. Een lokaal tentje vlak bij de Universiteit waar ze heerlijk versgebakken baggles met beleg verkopen. Maar we hebben geen honger, alleen maar lekkere honger en dus gaan we voor 2 heerlijke muffins met carotcake smaak en een andere plaatselijke delicatesse die lijkt op een kersenflap.
Als hetons heeft gesmaakt, stappen we terug in de auto en rijden we het laatste stukje richting de Universiteit. En op dat moment komen bij ons alle 3 emoties naar boven. Hier zal ons meisje als alles goed gaat de Komende 4 jaar vertoeven en zich verder ontwikkelen. Het Universiteitscomplex ziet er op het eerste oog prachtig uit. De gebouwen, de sportcomplexen en het terrein waar dit alles is gehuisvestigd ligt er perfect bij. Het maakt echt indruk op ons en we merken dat het Ylva een goede vibe geeft. We parkeren onze auto en gaan opzoek naar het administratie-gebouw. Dit is even zoeken op dit grote complex en dus besluiten we een ouder koppel dat ons tegenkomt aan te spreken en te vragen of zij misschien weten waar we moeten zijn. De dame in kwestie weet dat zeker, zij heeft zelf hier op school gestudeerd en nu is ze de kamer van haar kleinzoon in orde komen maken die hier studeert. Gezellig pratend wandelt ze met ons mee en wijst ons waar we moeten zijn. Bij het administratiecentrum aangekomen nemen we afscheid en gaan naar binnen.
Eenmaal binnen wordt Ylva vriendelijke ontvangen. Er wordt direct tijd voor haar gemaakt, ze krijgt een uitgebreide gepersonaliseerde welkoms-map en aan haar wordt de eerste belangrijke informatie medegedeeld. Daarna loopt een 2e jaars samen met ons naar het gebouw waar Ylva haar kamer ligt en waar ze het komende jaar zal verblijven. Terwijl we daar naartoe lopen raken we nog meer onder de indruk van alles wat we hier zien. Onze eerste indruk is echt goed en overtreft alle verwachtingen. Het gebouw waar Ylva zal wonen is de ”A.J. Bergsaker Hall”; één van de drie complexen waar de studenten kunnen verblijven maar deze ligt het dichts bij het zwembad, vandaar dat Ylva hiervoor gekozen heeft.. Bij binnenkomst worden we opgewacht door de roommate van Ylva; de Braziliaanse Maria en haar moeder. Een hartelijke begroeting volgt. Na weken van over en weer appen zien ze elkaar nu dan eindelijk in reallive. Met Maria zal Ylva dit jaar “samen wonen”. Voor ons is het belangrijk om te zien dat de 1se klick goed is en duidelijk anders als 3 jaar geleden met ‘Inni-Minnie”. Ze laten ons even met rust zodat we samen met de begeleidster naar de kamer kunnen. Dit blijkt kamer 204 (hetzelfde kamernummer als we in ons hotel hebben) te zijn en is ook gelegen op de tweede verdieping. Ook nu weer is de eerste indruk goed. Er zijn gemeenschappelijke ruimtes, een keuken, aparte studieruimten, gezamenlijk sanitair. De kamer van Ylva en Maria is vergeleken met de kamer van het 1e jaar in Luik ook ruim en ziet er prima uit. De kamer is voorzien van twee bedden (twee stapel bedden zonder een onderste bed zodat de ruimte goed gebruikt kan worden onder het bed), een magnetron, een koelkast met vriezer, een bureau, een kastje en een muurkast.. Kortom: niks mis mee … “ik denk dat ik het hier wel kan volhouden”. Vlak daarna verschijnt ook Maria en haar moeder en al snel ontstaat er een spontaan gesprek met handen en voeten want de mama van Maria spreekt geen Engels (enkel Portugees) dat met name gaat over het inrichting van deze gemeenschappelijke kamer.
We besluiten met zijn vijven terug te rijden naar het Mall District om daar de eerste inkopen te gaan doen in de “Wallmart”. Enkele gezamenlijke stukken dienen er gekocht te worden en ook persoonlijke. Maar het is echt zoeken in deze gigantisch grote winkel. Het is bijna een dorp zo groot. En dan zijn hier enkele spullen toch net iets anders als bij ons wat de nodige stress oplevert.. Zo kennen ze bijvoorbeeld wel dekbedden, maar geen dekbedovertrekken. Ze doen hier eerst een laken en daar leggen ze het dekbed gewoon bovenop. Het is echt zoeken, puzzelen en ook nu komen de emoties weer naar boven; je wil immers dat je kind zo goed mogelijk achterblijft. En niet alleen bij ons, maar ook zichtbaar bij de moeder van Maria.
Na ruim 2 uur door de winkel te hebben gecrosst want je ziet soms door de bomen het bos niet meer en dan ben je aan de ene kant en moet je toch net weer iets hebben van de andere kant en dan ben je weer 10’ verder. Eén voordeel je komt hier aan je stappen. Met 2 redelijk volle winkelkarren lopen we richting de kassa om af te rekenen. Ook dit is een heel spektakel want ze stoppen elk product in een apart zakje. Hoezo milieubewust?. We laden alles in de auto, wat gelukkig net gaat en rijden terug naar de Universitieit. Daar brengen we deze eerste spullen naar de kamer en wordt alles nogmaals bekeken, geschoven met bureau’s en kastjes, besproken en nogmaals heroverwogen. Het inrichten is begonnen en niet alleen wij, in dit gebouw zijn meerder studenten met ouders inmiddels begonnen met het inrichten van hun kamers.
Inmiddels is het 18.30u (l.t) en is iedereen moe en zit vol met indrukken. We besluiten om te stoppen voor vandaag, morgen is een nieuwe dag. We brengen Maria en haar moeder terug naar hun hotel (zij hebben n.l. geen huurauto en waren met de Uber naar de Universiteit gekomen). Daarna gaan we opzoek naar een eettentje want we hebben nog niet gegeten en toch wel langzaam honger. We komen uiteindelijk uit in Downtown, het oude stadscentrum van Sioux Falls dat ook een gezellige en fijne indruk op ons maakt. Hier blijkt een openlucht concert bezig te zijn in het parkje bij de Falls. Super gezellig en leuk om te zien. Vooral omdat iedereen zijn/haar eigen stoel meebrengt om te zitten. Het ziet er uit als één groot gezellig terras met live muziek. We strijken neer op het terras van ‘Parkers Bistro’, vermoeid ,met emoties en vol met de eerste indrukken. We bestellen ons alle 3 een verschillende burger met chips (dat is hier heel normaal dat je overal chips bij krijgt) en terwijl we luisteren naar de muziek laten we ons deze goed smaken.
Om 20.15u (l.t.) als de buikjes zijn gevuld gaan we terug naar het hotel. Ylva en ik zijn nog te moe om “pap” te zeggen maar Roel wil nog even gaan hardlopen (op de loopband want buiten is het veel te warm). Terwijl hij zich in het zweet werkt gaan Ylva en ik onder de douche., even ‘me-time’.Als Roel terug is, gaat hij ook eerst douchen en daarna drinken we nog een theetjes en overlopen we de planning van morgen. Daarna gaan onze kaarsjes langzaam uit . Roel en Ylva liggen al op één oor. Om 22.45u (l.t.) vind ik het welletjes geweest en gaan ook bij mij de luiken toe. Hopelijk slaap ik vannacht wel door en heb eens een goede nacht.
Welterusten en tot morgen …
Lieve groetjesde Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 177
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/701_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => de-eerste-kennismaking-met-augustana-university
)
[46] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109130
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-15
[photoRevision] => 0
[title] => Bye Bye New York ....
[message] => Bye bye New York … op naar Sioux Falls
Helaas was ik vannacht alweer om 04.40u (l.t.) wakker; ik begin er langzaam moedeloos van te worden. Al zoveel maanden, weken en dagen zo weinig slapen, maar gelukkig slapen ons meisje en Roel wel gewoon door ondanks hun verkoudheid. Blijkbaar ben ik nadien toch nog in slaap gevallen want om 07.55u (l.t.) schrik ik wakker uit een gekke droom. Rechts naast mij slaapt Roel nog steeds maar als ik naar links kijk ligt Ylva al naar buiten te staren en op haar gsm te tokkelen. Als wij beginnen te kletsen is Roel ook snel wakker. We oeieren nog wat na en rond 08.15u (l.t.) komen we in actie.
Nadat we ons gewassen en aangekleed hebben, besluiten we om eerst te gaan ontbijten alvorens met de koffers aan de gang te gaan. Het ontbijt bestaat vandaag uit kliekjes van hetgeen nog over is van de afgelopen dagen. Maar het is nog voldoende om de 1ste honger te stillen. Als we klaar zijn ruimen we alles op, gooien weg wat weggegooid kan worden en facetimen nog even met Bomma. Die verteld ons dat het nog steeds heel warm is bij ons thuis, dat Lio-ke het goed doet maar dat hij alleen heel ondeugend is in de auto en dat ze met Leon [e-38] Jetje heeft gebeld om de overdracht te bespreken. “Maar wieer höb ich gein nieuts. Nou me dunkt”. We spreken met haar af dat we haar straks een berichtje sturen als we er zijn omdat het dan bij haar midden in de nacht is en hangen op.
Maar dan, dan begint het hoofdstuk koffers inpakken. Roel laat dit proces los.En terwijl Roel rustig op de bank plaatsneemt, beginnen Ylva en ik aan het inpakken van de koffers. We beginnen met die van Ylva omdat de op de heenreis precies op het gewicht was en we daar dus niks extra’s meer kunnen induwen. Als alles erin zit betekent het dat alles wat er dan nog op het bed ligt in de koffer van mij en Roelmoet. “Wat een zooi, dit gaat er echt niet in passen. Jij ging je er toch niet mee bemoeien”. Ik begin met stapelen en pakken, de tasje die we voor deze reis hebben gekocht zijn nog steeds ideaal en zorgen voor een ‘vacuüm effect’, maar de doos van de nieuw gekochte laptop van Ylva lijkt roet in het eten gaan te gooien. Want al zaten we op de heenweg onder het gewicht, het koffer lag wel helemaal vol. En nu met deze doos erbij, die toch wel 1/3 van één kant inneemt, wordt het dus een ander verhaal. “Ik zou die doos hier laten. Nee, we laten die doos niet hier. We hebben van alle onze computers nog de doos dus deze nemen we ook mee. Dan ben ik benieuwd hoe je dit gaat lukken. Maar ik ben een meester in stapelen en na tig keer heen en weer met spullen omdat ik natuurlijk ook het gewicht in de gaten moet houden, zit alles erin wat erin moet zitten. Nu kijken of ze ook nog dichtgaan. Ook dat lukt maar Roel moet wel bij beide koffers zijn gewicht in de strijd gooien, maar dicht is dicht. Als Roel de koffers van het bed tilt denkt hij dat het erom zal hangen. Omdat ik nu geen zin heb ik discussie spreken we af dat we ze op de luchthaven vooraf zullen wegen en als er dan toch iets uit moet, ik dat wel zal regelen.
Rond 10.45u zijn we klaar en omdat we nog ruim anderhalf uur hebben voordat we moeten vertrekken, besluiten we nog een keer terug te gaan naar Brayant Park om daar een laatste bakkie met een lekkere wafel te doen en een laatste keer te genieten van de Stadse rust. In een papieren zak hebben we de afgelopen week de flesje en blikjes bewaard die we hebben gedronken. In het begin als afvalscheiding totdat we erachter kwamen (doordat we zwevers in prullenbakken zagen zoeken en vaak met grote zakken vol flesjes zagen lopen) dat er statiegeld op zit. Met deze tas gaan we iemand blij maken.
Net zoals gisteren met de pizza komen we nu natuurlijk niemand tegen die ik de zak kan geven. Maar ik geef niet op. Als we vlak bij Bryant Park zijn zie ik een zwerver die de prullenbak aan het inspecteren is. Ik loop naar hem toe en geef hem de zak. Hij kijkt erin en is helemaal happy, en ik ook want ik heb een goede daad gedaan.
In Bryan Park zoekt Ylva een mooie plekje uit terwijl Roel een bakkie besteld en ik ‘a real Belgium Waffle’. We genieten nog een laatste keer van al het lekkers, deze mooie plek waar we even konden onthaasten en van NY.
Om 11.45u (l.t.) nemen we afscheid van ‘ons’ parkje en lopen terug naar het hotel. Daar checken we nog een laatste keer onze kamer en alle kastjes en laadjes. Trekken de bedden af, gooien alle lakens en handdoeken op een hoop en dan zijn we klaar voor vertrek. “Dag kamertje, bedankt voor the beautiful vieuw en leuke week.. Tot ooit weer”.We bedanken housekeeping, die al bezig zijn op onze gang, en nemen voor de laatste keer de lift van de 25ste naar beneden.
Het volgende wat we nu moeten doen, is een Uber bestellen die ons van het hotel naar ‘Airport La Guardia’ brengt. Appeltje - eitje want we hebben inmiddels ervaring met Uber. We zoeken ons een taxi uit en gaan over tot het boekingsproces. Als ik op betalen druk krijg ik de melding dat dit niet kan omdat de creditcard geen toestemming geeft. “Shit … dat komt natuurlijk omdat deze voor online betalingen geblokt is. Maar dan kunnen we die van mij ook niet gebruiken ….want die is ook geblokt. Inderdaad die kunnen we ook niet gebruiken en Pay Pal ook niet. We hebben dus een uitdaging”. Ik loop naar de receptie en leg de situatie uit, zij kunnen ook niet helpen maar verwijzen me door naar de bellboy die misschien een taxi kan regelen. Ik loop naar deze toe en leg hem de situatie uit. Hij staat mij heel vriendelijk te woord en zegt “no problem ….we gonna fix this”. En hij laat mij vervolgens hun taxilijst zien ….en wat schets mijn verbazing, de taxi nemen is nog net ietsjes goedkoper (voor zover je van goedkoop mag spreken) dan de Uber én we kunnen contant betalen. “Perfect!.” En dus regelt de bellboy dat de taxi over enkele minuutjes komt voorrijden.
We hoeven nog geen 5’ te wachten of een grote zwarte bolide komt voorrijden en er stapt een hele kleine dame uit; zij blijkt onze taxi-driver te zijn. Onze spullen worden in de taxi geladen en dan is het echt tijd om te gaan. In het centrum is het nog druk en nog even kunnen we genieten van het getoeter en gefoeter maar hoe verder we van NYC vandaan rijden, hoe rustiger het wordt. Onze drive-ster is ook rustig, ze zegt geen woord en is alleen maar druk aan het whatsappen met iemand. Het is een aangename rit n niet zo kamikaze als op de heenweg. Nee deze dame houdt zich keurig aan de regels, zet ons netjes bij terminal B af en helpt zelfs om de koffers mee uit te laden. Ze wenst ons “a save flight” en weg is ze.
Als we Airport La Guardia binnen stappen, worden we overvallen door een oase van rust. Geen gejaagde mensen die hun vlucht moeten halen, geen drukte van belang, nee het is er gewoon rustig en het valt ons op dat het ook niet zo groot is, althans terminal B toch niet.
Als 1ste gaan we op zoek naar een weegschaal want voordat we gaan inchecken willen we zeker zijn dat we geen overgewicht hebben. Als we deze gevonden hebben wordt het spannend. “Nou ik ben benieuwd. Ik ook”. Maar mijn gevoel voor gewicht heeft me niet in de steek gelaten en alle 3 zijn ze onder de 50lb oftewel 23kg. “Nou Netje goed gedaan, dat had ik niet gedacht”. Horde 1 is genomen.
Door naar horde 2: het inchecken. Normaal gezien kan hier weinig misgaan maar we zien dat we onze koffers zelf moeten inchecken. Dit lukt ons niet met mijn paspoort en krijgen steeds de melding dat er voor ons geen vlucht gevonden is. Een vriendelijke, we weten niet of het nu een jongen of meisje was, assistent helpt ons met zoeken en het uitprinten van de labels. Horde 2 is ook genomen.
Door naar horde nr.3: het bevestigen van de labels en afgeven van de koffers. Hier kan niks meer misgaan, zou je denken. Nog een laatste gewicht check en ook dat is in orde. Onze koffers staan bijna op de band als de dame bij de check-in balie nog 1x alles (lees: onze paspoorten en boarding passes) controleert en vraagt “who is Dautzemberg Johanna?. I am. Than you have a wrong ticket. A wrong ticket?”. Wat blijkt mijn voor- en n achternaam zijn omgedraaid op de ticket en dat mag niet. Ze doet in het begin een beetje gewichtig moeilijk en geeft aan dat ik zo niet mee mag doen n dat zijn geen aanpassingen aan de tickets mogen doen. Ondertussen is Roel alvast in de papieren een noodnummer van het reisbureau aan het zoeken. Voor het geval dat ….Vooruitdenken…..De dame blijft echter op haar computer “hengsten” en zeggen dat ze niks mag aanpassen. Ze vraagt wie dit geboekt heeft en we geven aan “an agency” en op dat moment lijkt ze wat te ontdooien. Denk dat ze dacht: “die mensen kunnen er zelf niks aan doen”. Ondertussen blijft ze op haar computer bezig en na verloop van tijd draaien er 2, aangepaste tickets uit. “Dankjewel bescherm engelen” want ik zag het al gebeuren, ons meisje en Roel die konden gaan en ik die eerst nieuwe tickets moest gaan regelen. Maar eind goed, al goed en horde 3 is ook genomen.
Blijft enkel nog horde 4 over: de douane. Dit valt gelukkig mee, het is niet druk en gaat allemaal heel vlot. Toch wordt onze tas eruit gepikt en gecontroleerd. De douané haalt het potje jam dat we hadden meegenomen eruit en kijkt ernaar alsof hij water ziet branden. Als we zeggen dat het “marmelade” is, zegt hij dat dat niet mag en onder “liquids” valt. Dat wisten we niet anders hadden. We het niet meegenomen en aan een zwerver gegeven. Maar ook horde 4 is een feit.
Eindelijk kunnen we op weg naar onze gate. En pas nu ontdekken we hoe groot dit vliegveld is. We wandelen zeker 20’ alvorens we bij onze gate aankomen. Hier kunnen we nog niet boarden en dus nemen we plaats op de stoeltjes. Het is inmiddels 15.15u (l.t) en dus tijd voor een bakkie. “Ylva en ik zullen wel wat gaan halen, dan kunnen we ook nog even bij de winkeltjes kijken. Bij één van de winkeltjes zien we een hele mooie drinkfles die me aan Marc (de pas overledenbroer van een vriendin/ collega coach laat denken). We contacten even en ik neem ze voor haar mee. Snel nog even naar Starbucks want anders heeft Roel nog zijn bakkie niet. Precies op tijd zijn we terug want om 15.45u (l.t.) begint het boarden.
Het boarden wordt geregeld door een steward die zijn taak heel serieus neemt. Groep voor groep mag iedereen naar binnen en omdat Ylva in groep 3 zit en wij in 4 proberen we met haar naar binnen te piepen, maar we worden teruggestuurd.
Om 16.25u zit iedereen in het vliegtuig en zijn we “ready for take off”, als de piloot omroept dat het heel druk s en dat we achteraan moeten aanschuiven om te kunnen vertrekken. Uiteindelijk gaan we pas om 17.25u(l.t.) de lucht in. Gelukkig is het een rustige vlucht zonder al teveel turbulentie.
Om 18.07u (l.t.) landen we uiteindelijk op ‘O-haro. Airport’. En voor wie nu denkt “dan hebben jullie maar 42’ gevlogen” die heeft het mis want er is onder nog een uur bijgekomen. Vanaf nu is het tijdverschil met thuis 7u.
Eenmaal geland hopen we er bijna te zijn, maar ook nu is het weer heel erg druk en staat er een file om te mogen taxiën naar de gate. Sterker nog onze gate is nog bezet en dus moeten we weer ‘even’ wachten. Dit even wordt uiteindelijk ruim een uur alvorens we naar de gate worden gebracht. Voor ons maakt dit, buiten dat we dood gaan van de hitte in het vliegtuig, niet veel uit. Wij hebben genoeg tijd voordat onze volgende vlucht vertrekt, al wordt dit ook steeds minder. Maar er zijn mensen in het vliegtuig die door dit wachten zich moeten gaan haasten om hun volgende vlucht te halen of zelfs gaan missen. De piloot verzoekt dan ook aan iedereen omdeze mensen als 1ste te laten uitstappen. Drie keer raden of dit ook gebeurt als we uiteindelijk om 19.10u(l.t.) aan de slurf worden gehangen.
Op papier hebben we nu nog ‘maar’ anderhalf uur voordat we weer moeten boarden en dus wil Roel eerst naar de gate lopen waar we moeten zijn, alvorens we ook maar iets anders mogen doen. Dat is verstandig van mijn ventje want de luchthaven hier in Chicago is gigantisch. Een groot gedeelte is ondergronds en beter geregeld en aangegeven dan de ondergrondse in NY. We zijn bijna 25’ onderweg voordat we bij onze gate zijn. We zoeken ons een plekje en Roel en Ylva gaan op zoek naar iets te eten want we moeten wel nog eten.
Om 20.25u (l.t.) begint dan het boarden voor de vlucht naar Sioux Falls. Dit verloopt vlot en als we uiteindelijk in het vliegtuig zitten begint ons meisje toch wel wat onrustig te worden. Ze beseft zich dat we nu op weg gaan naar haar nieuwe ‘thuis’ voor de komende 4 jaar als alles goed gaat.
Het vertrek staat gepland om 21.05u (l.t) maar de gezagvoerder laat weten dat we nog even wachten op passagiers die deze vlucht nog moeten halen aangezien dit de laatste vlucht die kant uit is. Vervolgens laat ze ons weten dat het stormachtig is onderweg, we turbulentie zullen krijgen en dat ze via een andere route gaat aanvliegen. En dan begint weeral het wachten, wachten, wachten en aanschuiven in een veel te heet vliegtuig. We worden er zelfs onpasselijk van. Uiteindelijk gaan we om 21.50u (l.t.) de lucht in ….“Thank God” ….want we zijn zowat geroosterd.
Om 23.01 (l.t.) landen we dan eindelijk, na een zeer turbulente vlucht op Sioux Falls Regional Airport. Alleen landen wil nog niet zeggen dat we er dan al zijn, dat hebben we vandaag wel geleerd. Maar gelukkig valt het hier mee en gaat het allemaal wat sneller dan in Chicago. We krijgen al vrij snel van onze vrouwelijke piloot te horen dat ze ons bedankt voor de vlucht , een aangenaam verblijf werst en dat we mogen uitstappen. En wat er dan gebeurt, dat hebben we nog nooit eerder meegemaakt maar het wel al heel vaak met elkaar over gehad. Zonder dat er ook maar iemand iets over zegt of opdracht toe geeft, begint iedereen rij voor rij uit te stappen. Er is wel een militair die van achter uit het vliegtuig naar voren snelt, maar die wordt door iedereen een beetje raar aangekeken met een blik van ‘wat doe jij nou’. Nee, rij voor rij mag iedereen z’n spullen pakken en weglopen zonder dat er ook maar iemand iets van zegt of er gedrang komt. Dit was zo’n gekke gewaarwording maar zo fijn want dan gaat het allemaal veel sneller en voel je je ook niet opgejaagd. Zalig!.
Gezien het tijdstip is het al donker en zien doen we dus niet veel meer. Maar als we het vliegtuig uitstappen is het eerste wat ons opvalt de klamheid en hoge luchtvochtigheid. De aankomsthal is niet groot of toch niet wat we gewend zijn, maar je hebt meteen het gevoel alsof je op de ‘boerenbuiten’ bent. Alles is heel knus en koozie. Het duurt even voordat onze koffers komen en het blijft ook altijd spannend óf ze komen als je meerdere vluchten hebt op een dag, maar gelukkig zien we ze op een gegeven moment van de band af naar beneden rollen. “Pffff” want Ylva maakte zich al zorgen en eerlijk gezegd zijn we ook zo moe. Het missen van een koffer konden we er niet bij hebben. Als we onze koffers verzameld hebben, lopen we naar de balie voor onze huurauto. De balie waar wij ons moeten melden blijkt al gesloten, lekker dan. Gelukkig staat er wel een bordje dat we ons bij een andere balie en andere firma mogen melden. Alleen dat geld voor iedereen die nog een huurauto moet ophalen, want er is nog maar slechts 1 balie open. En dus gaan we doen wat we vandaag al heel vaak hebben gedaan: wachten totdat we aan de beurt zijn.
Eenmaal aan de beurt worden we door een enthousiaste dame, die blijkbaar minder moe is dan wij, geholpen. Zij stelt ons wat vragen, informeert naar onze rijbewijzen en accordeert onze credit card. En dan, dan mogen we kiezen welke auto we willen. Ze heeft er 3 in de aanbieding voor ons: een kleine, een middelmatige en een grote. “Doe de grote dan maar want we moeten ook nog gaan verhuizen”. Op dat moment hebben we geen idee wat zij met groot bedoeld maar dat zien we dan wel als we buiten zijn. Zelf maken we ons al een voorstelling van zo’n grote pick-up. Dit ballonnetje wordt snel doorgeprikt als we buitenkomen en op zoek gaan naar onze auto, die we uiteindelijk vinden door gewoon op de sleutels te drukken. Onze bolide voor de komende dagen blijkt een witte, nog vrij nieuwe (want dat ruik je aan de bekleding) Hyundai Tucs te zijn. Maar heel eerlijk maakt het ons voor dit moment niet uit welke auto het is, we zijn doodop en willen naar het hotel en slapen.
We laden onze koffers en andere tassen in, wat overigens makkelijk gaat dus de auto is echt wel groot genoeg. Ik kruip achter het stuur, wat Roel wat minder vind maar hij is nu eenmaal een betere navigator. Roel zoekt even uit waar we naartoe moeten en we zijn vertrokken. Het is, en al helemaal in vergelijking met NY, heel rustig onderweg en bij alles wat we kunnen zien, zitten we hier inderdaad op de boerenbuiten. Na zo’n 10’ rijden bereiken we ons hotel, het ‘Country Inn Suites by Radisson Sioux Falls’. We moeten even zoeken voor een parkeerplekje want het staat er goed vol. Als we het hotel binnentreden worden we warm welkom geheten (echt niet dus) door de receptionist van dienst. Hij vraagt ons naar onze voucher en voor de rest komt er geen stom woord uit. Nu snap ik dat hij baalt dat we zo laat aankomen en hij daardoor wellicht langer is moeten opblijven, maar wij zijn ook moe en proberen ook nog vriendelijk te zijn.
Onze kamer is op de 2e verdieping en als we in de lift staan, zijn we er al voordat we er erg in hebben. Logisch natuurlijk maar we zitten nog in de flow van NY waar we naar de 25ste moesten. Aangekomen bij onze kamer werken de pasjes niet. Hoe ik het ook probeer, “het zal toch niet dat we nu weer helemaal naar beneden moeten naar die vriendelijke man”. Gelukkig is dit niet het geval, we hebben ze er gewoon verkeerd om ingestoken… duhhh. Als we de deur open doen weten we niet wat we zien. In vergelijking met wat we gewend zijn de afgelopen week is dit een balzaal. We hebben een ruime kamer met 2 hele grote bedden die ons toelachen. “Deze kamer is 2x die van NY”. Het plan was om de koffers neer te zetten en dan meteen het bed in te duiken en morgen dan wel weer verder te zien. Maar dat gaan we toch maar niet doen. We ruimen ze eerst even uit en op, drinken nog een theetje, bellen nog even met Bomma (want inmiddels is het bij haar 07.45u) om te zeggen dat we veilig zijn aangekomen en duiken dan stik, maar dan ook stikkalot ons bed in.
Wat een dag, we zijn de klokrond onderweg geweest. Nu slapen en dan vanaf morgen op verkenning en ontdekking waar het nieuwe avontuur van ons meisje gaat beginnen.
Welterusten en slaap wel!.
Liefs de Maïskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 2
[visitorCount] => 213
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/664_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bye-bye-new-york
)
[47] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109109
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-14
[photoRevision] => 0
[title] => De laatste dag in New York is aangebroken ...
[message] => Vannacht was een onrustige nacht op Time Square. Ik ben een aantal keren wakker geworden door de hoeveelheid aan sirenes en het feit dat wij die kunnen horen bij ons op de kamer wil wat zeggen. Gelukkig hebben ons meisje en Roel redelijk goed er doorheen geslapen. Zij hadden allebei meer last van hun verstopte neus en pijn in de keel. De airco’s en het geregeld switchen van warm naar erg gekoeld, begint zijn tol te eisen.
Tegen 07.40u (l.t.) zijn we alle 3 waker en komt de Konings trein langzaam in beweging. We starten zoals altijd met een ontbijtje en daarna maken we ons klaar voor de dag van vandaag. Vandaag is onze laatste volledige dag hier in NY want morgen vliegen we door naar Sioux Falls, maar we hebben nog valles op de planning.
Als we ons hebben gewassen, aangekleed, ontbeten, opgeruimd en wat telefoontjes hebben gepleegd met België maken we ons klaar voor vertrek. We wandelen als eerste naar de FAQ Schwarz. Zoals ik al eerder vertelde, kun je hier een beer naar geheel eigen invullen laten maken. Roel en ik gaan dit doen voor ons meisje. Roel is zondag niet mee naar binnen geweest en ziet het nu allemaal pas voor de 1ste keer, “oh my God, wat is dit allemaal?. Het is dat het voor ons meisje is anders rende ik weer heel hard naar buiten”. We gaan voor de hond als basis omdat dit aan ons Lio-ke doet denken. Dan zoeken we er kleertjes bij uit die iets zeggen over ons, sportief en stoer. We laten er ook een hartje in stoppen dat klopt en we stoppen er een hartje in met daarin een ingesproken boodschap van Roel en mij. Als ze het dan moeilijk of zwaar heeft dan kan ze daar naar luisteren. Het eindresultaat is echt geweldig. Zelfs Roel moet toegeven dat hij het eerst niet zag zitten en een beetje kinderachtig vond maar nu hij het ziet en hoort toch wel heel leuk vind. “Goed idee Netje”. En Ylva … die is meteen verliefd op haar nieuwe knuffel en is er superblij mee. “Nu heb ik jullie altijd bij mij en als ik het dan zwaar heb, dan kan ik jullie horen. En als ik jullie mis, dan doe ik het zwarte t-shirtje aan en stuur ik jullie een foto, dan weten jullie dat ik het moeilijk heb”. Ik ben blij dat we het gedaan hebben en zo zie je maar dat een knuffel, hoe oud iemand ook is, altijd iemand blij maakt.
Vanuit FQA Schwarz lopen we terug richting Times Square en wel naar het opstappunt van de Big Bus. We willen vandaag n.l. nog een keer de rode route doen omdat we gisteren ergens voorbij gekomen zijn, waar we vandaag graag willen uitstappen. Maar voordat we opstappen halen we eerst nog even bij Starbucks een lekker bakkie en voor Ylva een Strawberry frappachino (die trouwens ook heel lekker is).
De bus staat al klaar en we kunnen meteen instappen. Deze keer zijn we niet de eerste maar we kunnen wel weer op dezelfde plek gaan zitten als gisteren. Als we vertrekken begint het een beetje te regenen, maar gelukkig niet zo erg als gisterenavond en het is ook weer snel voorbij. Het leuke (want we doen dat wel vaker) van een route 2x doen, is dat je de 2e keer weer andere dingen ziet dan de eerste keer. Zo zien we vandaag o.a. dat er veel meer bedrijvigheid en straatverkoop is in Chinatown t.o.v. gisteren. Was het er gisteren enigszins uitgestorven , is er vandaag leven in de brouwerij.
Als we bij halte ‘Hudson River Park’ komen, stappen we uit. Toen we gisteren er voorbij kwamen trokdit onze aandacht en we willen hier vandaag eens wat uitgebreider gaan kijken. Maar voordat we naar binnen gaan bij ‘Pier 57’ , gaan we eerst een kijkje nemen bij het kleine eilandje dat naast Pier 57 ligt; ook wel ‘Little Island’ genoemd. Little Island is een kunstmatig aangelegd stukje groen, gedragen door witte betonnen tulpen die uit het water lijken te groeien. Via de sierlijke loopbrug stappen we het eiland op. Het lijkt wel een tuin die boven het water zweeft. De paden kronkelen omhoog langs kleurige bloemen, siergrassen en bomen. Op elk hoger punt wacht een nieuw uitzicht: in het oosten de skyline van Manhattan, in het westen het glinsterende water van de Hudson, en in de verte zie je het Jersey City Waterfront. Er bevindt zich zelfs een amfitheater waar met grote regelmaat optredens worden gegeven. Op weg naar beneden (lees: terug richting de uitgang) help ik nog een groepje collega’s die proberen een groepsfoto te maken. Ze wilden dit doen met de zelfontspanner maar natuurlijk ging dit veel makkelijker en ze waren heel blij met het resultaat.
Na onze wandeling over ‘Little Island’ lopen we door naar ‘Pier 57’. Pier 57 is gebouwd in 1950 als een, voor die tijd, innovatieve ‘drijvende pier’ waarvan de constructie rust op enorme holle betonnen caissons in plaats van op palen. De oorspronkelijk functie was die van terminal voor cruiseboten van de Grace Line. Nadat het een tijdje leeg heeft gelegen, heeft men het volledig gerenoveerd en maakt het nu deel uit van het ‘Hudson River Park. Eenmaal binnen doet het ons denken aan ‘Fort Isabelle’ in Vught of aan de ‘Public Market’ in Vancouver. Overal zijn er eetkraampjes van lokale chef-koks en eromheen zijn er zitgelegenheden waar je al het lekkers rustig kunt opeten met mooi zicht over de Hudson rivier. Omdat we vanmiddag nog niet gegeten hebben, zoeken we ons zelf ook iets lekkers uit waarvan we vervolgens in alle rust genieten. Als het ons heeft gesmaakt doen we nog een rondje, gewoon omdat het er zo gezellig is en lopen dan terug naar de opstapplaats van de Big Bus.
Het duurt een hele tijd voordat de bus komt en in de tussentijd raken we aan de babbel met een 2-tal oudere dames die ons precies weten te vertellen hoe lang het nog duurt voordat de bus er is. Als we vragen hoe ze dat weten, zeggen ze heel trots “there is a app”. “Ahhh een app” dat wisten we niet en blijkbaar kun je daarop precies zien hoelang het nog duurt voordat de bus er is. Zo zie je maar weer dat zolang je vingers niet even lang zijn, je kunt leren. In de verte zien we de bus komen en het is er niet 1 maar 2. De eerste bus blijkt helemaal vol te zitten en omdat er niemand wil uitstappen, rijdt deze door. In de 2e bus is het niet minder druk maar er zijn nog enkele plekken. Helaas in 1e instantie wel beneden en binnen maar bij de volgende halte lost ook dit zich op. Er stapt daar een groepje mensen uit en dan kunnen wij ons naar boven begeven.
Het is rond 15.00u (l.t.) als we terug Times Square opdraaien en bij de eindhalte aankomen. We bedanken de chauffeur van dienst, die vandaag een stuk minder goed reed als die van gisteren, en verlaten de bus. We willen nog een paar postkaarten kopen om te versturen en dus gaan Ylva en ik een souvenirwinkel binnen; Roel wacht buiten want die vind dat maar “kraom”. We kijken er wat op ons gemakje rond en als dekaarten zijn gekocht, kan de jacht op postzegels beginnen. Eigenlijk is het ongelooflijk, al die zaken verkopen kaarten maar postzegels “ho maar” Ik wordt van hot naar her gestuurd maar uiteindelijk kom ik bij een kraampje uit die er zou moeten hebben. Ik vraag “do you have stamps?” En de man die in het volledig zit ingebouwd in zijn kraam zegt “yes, for Europ?”. “Yes for Europ”. “Okay that’s $3,00 each”. $3,00 ??? . Ik weet niet wat ik hoor. De postzegels zijn 2x zo duur als de kaart zelf. Met deze prijzen is het niet raar dat er bijna geen kaarten meer worden gestuurd. Maar ja, het is voor een goed doel zullen we maar zeggen en dan hebben we dat er graag voor over.
Kaarten en postzegels, check. Maar Ylva en ik willen ook nog een t-shirt voor Roel gaan kopen en dus lopen we in de richten van de Ralph L winkel. “Waar gaan jullie nu nog weer heen?.” “We willen graag een t-shirt voor u gaan kopen”. “Papa hoeft geen t-shirt, papa heeft t-shirts genoeg”. “Nee dat heeft u niet, of toch geen leuke dus kom nu maar mee”. En dan gaat het zoals het altijd gaat, hij hoeft er in 1ste instantie geen en als dan puntje bij paaltje komt vind hij er verschillende leuk en lopen we dus uiteindelijk met 3 t-shirts de winkel uit. “Zo kunnen we nu een ijsje gaan eten?. “Ja, jullie kunnen een ijsje gaan eten maar ik wil graag iets voor jullie gaan kopen”. “Iets voor ons gaan kopen?”. “Ja, ik vind de beer die jullie voor mij hebben zo leuk dat ik er ook eentje voor jullie wil kopen”. “Maar dat hoeft toch niet lieverd, dat kost veel teveel en bovendien moeten we daar dan ook nog mee slepen (de laatste woorden zijn van Roel)”. “Ja maar ik wil dat graag en jullie hebben al zoveel voor mij gedaan. En dan is het een kado voor jullie samen en dan ben ik altijd bij jullie en als jullie mij dan missen dan kunnen jullie naar mij luisteren”. “Okay, als jij dat wil dan mag je dat doen”. En dus lopen we samen met ons meisje weer richting de Rockefeller Tower waar FAQ Schwarz gelegen is. We mogen niet mee naar binnen omdat het een verassing moet blijven welke ze kiest (maar ik heb wel een vermoeden) en dus gaan wij op jacht naar een ijsje voor Roel. Als we eindelijk dan een winkel gevonden hebben, ook nog wel Ben en Jerry’s ijs, bestelt hij zich een frappachino!.
We zoeken ons een leuk plekje uit om te zitten op het pleintje voor de Rockefeller Tower en wachten totdat ons meisje terug de winkel uitkomt. Op een gegeven moment zien we haar komen met een glimlach van oor tot oor. Als ze de beer uit de tas pakt is ze helemaal trots en dat mag ook want hij is echt geweldig. Helemaal hoe zij is met een jeans jackje, hakken schoentjes en een kroontje. En natuurlijk met een heel lief ingesproken berichtje. We zijn meteen verkocht. “Hij heeft mij een rib uit mijn lijf gekost, maar jullie zijn het waard en ik vind hem zelf ook echt heel leuk geworden”. Leuk is hij zeker!.
Het is inmiddels 17.15u (l.t.) en omdat we nogal bepakt en bezakt zijn, besluiten we om richting ons hotel te lopen en de spulletjes even naar de kamer te brengen. Als we op de kamer aankomen merken we dat we alle 3 een inzinking krijgen en het liefst een tukkie zouden willen gaan doen. Maar als we dat doen, dan staan we niet meer op en we moeten nog eten. We ruimen de spullen dan ook op, genieten van onze nieuwe aanwinsten en gaan dan toch terug op pad.
Ylva wil graag nog een keer naar het Braynt Park. Zo vond het daar deze week zo gezellig en wij ook. En dus gaan we die kant uit. Omdat het een echte verzamelplek is en de meeste mensen klaar zijn met werken, is het er gezellig druk. We zoeken ons een leuk plekje uit en gaan op ons gemakje wat om ons heen kijken, onthaasten, genieten van wat we allemaal zien en evalueren wat we de 3 minder leuke en de 3 leukste dingen van deze reis vonden.
Al de hele week zijn we kijken we ons de ogen uit als we mensen met een gigantisch grote pizza doos voorbij zien komen. “Dat is toch wel eigenlijk supergaaf”, en dus besluiten we om vandaag eens typisch Amerikaans te doen en ook te gaan voor pizza. Omdat we niet precies weten waar we deze kunnen krijgen, gaat Roel met Ylva op jacht en blijf ik lekker in het park achter om onze tafel, stoelen en spullen te bewaken en ondertussen te genieten van alles wat er om mij heen gebeurt. Er worden in dit parkje ook readings gegeven en blijkbaar zie ik er zo zen uit dat er opeens een man naar mij toe komen en vraagt “are you the one from the readings?”. Nee, ik ben maar een gewone toerist en niet iemand die readings geeft. Het moet niet gekker worden.
En dan opeens komt daar een joekel van een doos aanlopen met daarachter Ylva en Roel. Het is ze gelukt, ze hebben een reuze pizza gevonden. Schitterend!. Echt zoals ze dat hier doen, gaan wij dat nu ook doen … lekker zittend in het park genietend van de pizza en even alles en iedereen om ons heen vergeten. We merken ondertussen wel dat ook wij weer een inspiratie zijn vaor anderen. We zien meerdere gezinnen die voorbij komen naar onze pizza kijken en wijzen. De pizza is zo groot (50x500 dat we er met z’ n 3tjes van eten en het nog teveel is; we krijgen hem niet op. Roel wil de doosmet wat over isweggooien, maar dat gaan we niet doen met zoveel zwervers in de stad. “Jij bent knettergek”. Laat mij dan maar knettergek zijn, maar dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen en vind ik zonde en dus neem ik de doos als we weggaan mee. Daar loop ik dan met een joekel van een doos, iedereen die naar mij kijkt en zich afvraagt wat ik met zo’n grote pizza ga doen en Ylva die 10m voor mij loopt en Roel 20m achter mij omdat ze niet met mij gezien willen worden. En komen we normaal op iedere hoek van de straat een zwerver tegen, nu natuurlijk niet. “Man gooi die doos toch weg, je blijft daar toch niet mee lopen. Jawel dat blijf ik wel totdat ik een zwever ben tegengekomen”. Eenmaal terug op Time Square heb ik geluk. Nou ja geluk … de 1ste zwever die ik tegen kom die wil hem niet hebben, niet zijn smaak. Nou ja zeg. De 2e kijkt er eens naar maar wil liever geld. Loop ik nu serieus met 2 stukken pizza te leuren in een giga doos?. Dan zie we zwerver nr.3, zou 3x dan scheepsrecht zijn?. Ja dat is het want deze neemt het aan en begint er vol overgave aan te eten. Doel bereikt en geen eten verspild.
Omdat het de laatste avond is, willen we nog 1x genietenvan alles wat er op Time Square te beleven en te zien is. We zijn de afgelopen dagen nog niet op de rode trap gaan zitten en doen dit nu bij wijze van afscheid. We nemen bovenaan de trap plaats en hebben een prachtig uitzicht over TS, de gebeurtenissen en neon reclames. We vermaken ons met wat we allemaal zien en welke poses er allemaal worden aangenomen om maar die ene juiste foto te maken. Ook verzinken we alle 3 even in gedachten en laten de afgelopen week aan ons voorbij komen. Als we dreigen in slaap te vallen, is het tijd om op te staan. We maken nog een laatste rondje, wandelen langs bij Ellen Stardust om te kijken of er vandaag ook een rij staat, en die staat er en zelfs een stuk langer als gisteren, en lopen daarna rustig richting het hotel. Roel heeft nog zin in een Corona Biertjes en dus gaan we dat nog even halen voor hem.
Terug op de kamer, geniet Roel van zijn biertje, vult Ylva voor de zoveelste keer deze week lijsten in voor school en kijkt een filmpje en spring ik onder de douche. De andere twee volgen weldra. Daarna drinken we nog een theetje en dan vallen langzaam de ogen dicht. Onze laatste nacht hier in NY is aangebroken.
Welterusten en slaap wel!.
De Maïskolfjes [e-1f33d] xxx …
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 221
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/618_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => de-laatste-dag-in-new-york-is-aangebroken
)
[48] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109093
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-13
[photoRevision] => 0
[title] => Hop on Hop off met een muzikaal einde ...
[message] => We hebben vannacht alle 3 redelijk tot goed geslapen en worden gewekt door de vele geluiden op de gang. Hebben we dan zolang geslapen?. “Nee hoor” iedereen is hier gewoon heel vroeg wakker en op pad om zoveel mogelijk uit de dag te halen. Wij doen het een klein beetje rustiger aan. Met de nadruk op een klein beetje want vandaag is het dan eindelijk zover … vandaag gaan ‘Hop on Hop off’en’. Een inmiddels traditie die we altijd doen als we op reis en in een stad zijn waar dit mogelijk is. Vandaag gaan we dus NY bekijken boven de grond, vanuit de bus en waar we, als we willen, geregeld kunnen uitstappen. Maar voor het zover is gaan we eerst lekker ontbijten en ons wassen en aankleden. Omdat onze badkamer niet groot genoeg is voor ons alle 3, besluiten we Roel even te laten en gaan Ylva en ik aan de slag met iets dat we nog moeten bestellen voor school . Ook iets waarvan we denken “dat doen we even” maar wat dus niet het geval blijkt te zijn. Sterker nog als we eenmaal bij het betaalproces zijn aangekomen krijgen we de melding dat de creditcard van Roel geblokkeerd is. “Lekker dan, zeker omdat we die van mij ook al hebben moeten laten blokkeren vanwege ‘duistere transacties’. Ter jullie geruststelling ik ben geen (grote) bedragen kwijt.
Als we bellen voor de reden van de blokkering van Roel zijn kaart, blijkt dit te zijn omdat onze gegevens via een bedrijf gehackt zijn. Dat wordt dus niet bestellen.
Dan maar even met Bomma skypen, wat in 1ste instantie niet meteen lukt omdat ze, zo blijkt als we haar aan de lijn krijgen, ze een tukkie lag te doen samen met
Lio-ke. Gelukkig is alles in orde en kunnen we met een gerust hart aan de dag beginnen.
We gaan dus Hop On Hop Offen. Deze keer niet met de rode bus maar met de Bigbus. Er zijn in NY diverse bedrijven die met bussen rondrijden maar wij hebben, omdat we dagelijks voor ons hotel door deze vriendelijke medewerkers worden aangesproken, kaartjes voor de Big Bus. We moeten een klein stukje lopen vanuit het hotel naar het opstappunt en als we daar aankomen, zien we dat meer mensen dit idee hadden vandaag. Er staat weer een rij van hier tot ginder. We zijn inmiddels gewend om aan te sluiten dus dat doen we nu ook maar.Roel gaat nog even snel een bakkie voor ons halen maar dan blijkt de rij snellere gaan dan gedacht. Ylva wordt er ongeduldig van “papa altijd met z’n bakkie”. Uiteindelijk moeten we één gezin voor laten gaan wat weer tot voordeel heeft dat we vooraan in de rij staan en bij de volgende bus als 1ste naar binnen mogen en alle plaats hebben om te kiezen waar we willen zitten. We gaan voor voor boven op het dak helemaal achteraan want daar hebben we goed zicht.
Het is 10.15u (l.t) als onze chauffeur de bus in beweging zet. Er zijn 2 routes, de rode die Downtown rijdt en de blauwe die Uptown rijdt. Wij beginnen met de rode route.
De rode route doorkruist het zuidelijke deel van Manhattan en voert ons door de beroemde en rijke buurten. We zien prachtige gebouwen in oude stijl, gecombineerd en/of met daarnaast de nieuwe en moderne wolkenkrabbers. Enkele highlights van deze route zijn: Times Square East, Empire State Building, Koreatown, Flatiron District, Chinatouw, Litte Italy, Brooklyn Bridge, Wall Street, the Charging Bull, het World Trade Centre en Hudson Yard.
Om 12.30u (l.t) zijn we terug bij het beginpunt. We bedanken onze driver want hij heeft dit echt goed gedaan om met zo’n volle bus in het drukke verkeer van NYte crossen. We hebben zin in iets lekkers gekregen en natuurlijk ook in een bakkie. We willen deze keer iets typisch Amerikaans en dus gaan we naar Krispy Kreme waar ze de enige echte Amerikaanse donuts verkopen. In de winkel kun je zien hoe ze de donuts aan het maken zijn. De keuze is reuze maar omdat we ook weten dat het caloriebommen zijn, nemen we er ‘maar’ 2 voor elk van ons mee. Natuurlijk wel 6 verschillende want dan kunnen we vanalles proeven. Met de donuts en koffie onder de arm lopen we terug naar ons hotel. Aan de voorkant hebben ze daar een leuk terrasje en daar willen we even gaan zitten. Het is echter veel en veel te warm en dus besluiten we om even te gaan voor wat verkoeling en zoeken onze kamer op.
Rond 13.15u (l.t.) gaan we opnieuw op pad en lopen richting het opstappunt van de Big Bus voor de blauwe route. Dit is 3 straten verder gelegen dan het opstappunt van deze morgen. Als we er om 13.30u (l.t.) aankomen lopen, zien we de bus net voor onze neus vertrekken. Dat wordt dus wachten op de volgende. Omdat het buiten echt heel benauwd is, zoeken we even de verkoeling op door het bankgebouw dat achter ons ligt, binnen tegen. Na zo’n 20’ wachten kwam de bus er dan eindelijk aan. Er zaten niet veel mensen op en dus konden we weer mooi hetzelfde plekje innemen als vanmorgen maar dan in een andere bus.
De blauwe route rijdt door het noordelijke deel van Manhattan oftewel Uptown. Ook hier zien we weer mooie oude gebouwen gecombineerd met moderne. Wat verder opvalt is dat het op dit deel van de route groener is en dat er meer culturele bezienswaardigheden zijn. Enkele hoogtepunten van deze route zijn: Hope Sculpturen, Times Square East, Rockefeller Center, het Metropolitan Museum of Art (The Met), Central Park en de Central Park Zoo, Colombus Circle en de Carnegie Hall. De blauwe route is korter en eerlijk gezegd ook minder interessant dan de rode route maar het is wel mooi om het allemaal een keer gezien te hebben al waren er ook op deze route al verschillende zaken die we al gezien hadden. Rond 15.10u (l.t.) komen we bij het eindpunt aan en verlaten we de bus. Onze driver kunnen we deze keer niet bedanken want die heeft pauze en is meteen uit de bus vertrokken.
Nog een leuk weetje: in New York heb je 4 soorten (lees: kleuren) straatnaamborden. De bruine borden zijn historische straten of historisch district, de groene borden zijn ‘normale’ / nieuwe straten, blauwe borden verwijzen naar toeristische attracties of culturele zones en de gele borden zijn voor waarschuwing of speciale aanwijzingen.
We willen vanmiddag ook nog een bezoek aan Madam Tussauds brengen en besluiten hier te voet naar toe te wandelen omdat het maar 14 blokken is van waar we zijn uitgestapt. We zijn in dit eerste gedeelte nog niet eerder geweest de afgelopen dagen en ons meisje ontdekt er een paar nieuwe en leuke winkeltjes. Uiteraard worden deze even bezocht en wat gekocht.
We lopen verder via Times Square, waar we ook vandaag weer onze ogen uitkijken naar de bijzondere types die er rondlopen. Want “ja, ja” vandaag doemde zomaar opeens ‘the Nacked Cowboy’ voor mij op. Eén ding is hier zeker, het is er nooit saai.
Rond 15.45u (l.t.) komen we bij Madam Tussauds (MT)aan. We hebben geluk want het is er niet druk of toch er staat geen rij. We moeten ook hier even een tassen en controle check ondergaan en mogen dan doorlopen. Met de lift worden we naar de 9e verdieping gebracht en krijgen uitgelegd dat we van de 9e terug naar beneden moeten afzakken. Als de deuren van de lift open gaan, stappen we letterlijk een andere wereld in. Leonardo DiCaprio wacht ons op en het lijkt alsof hij ons persoonlijk wil begroeten. Verder staan er in deze zaal nog tal van andere beroemdheden die stuk voor stuk levensecht lijken. Als we doorlopen doorkruisen we een zal met allemaal beroemdheden uit de musical- en filmwereld gevolgd door bekenden uit de TV-wereld. Er is een zaal met alle staatshoofden van de afgelopen decennia, sporthelden en ga zo maar door. Allemaal op gesteld in de entourage waarvan we ze kennen en zo levensecht. Nu weet ik wel dat dit is waar MT om bekend staat maar toch. Ze hebben het hier in NY zo mooi gedaan en zo mooi opgesteld dat je gedurende de tijd dat je er bent (wij zijn zo’n anderhalf uur binnen geweest) het idee hebt dat je zelf onderdeel uitmaakt van deze wereld van glitter, glamour en een tikkeltje fantasie. Als we om 17.20u (l.t.) naar buiten lopen zijn we onder de indruk van wat voor moois we gezien hebben. Het stond op mijn lijstje om ooit een keer naar MT te gaan maar dit is zeker en vast een aanrader.
Inmiddels loopt de klok tegen 17.30u (l.t.) en hebben we toch wel wat trek gekregen. Van Rianne hebben we de tip gekregen om eens te gaan eten bij ‘Ellen Stardust’. Ylva leek dit heel leuk en omdat deze trip toch een beetje haar feestje is, besluiten we om er vandaag een kijkje gaan te nemen. Het restaurant ligt n.l. helemaal aan de andere kant van Times Square dan waar we op dat moment zijn en dus besluiten we om (weer) terug te lopen. Rianne had ons ook al gewaarschuwd dat de kans groot is dat er een rij staat met wachtende mensen maar dat het over het algemeen wel snel gaat. En als we er aankomen staat er inderdaad een rij en wat voor eentje. Braaf sluiten we achteraan maar we zien aan Roel dat hij dit echtniet ziet zitten. “We gaan hier toch niet ik weet niet hoelang in de rij staan om te mogen eten. Zullen we het niet morgen opnieuw proberen?. Misschien is het dan minder druk”. Maar ons meisje heeft vandaag haar zinnen hierop gezet en wat ze voor heeft, dat heeft ze nog niet achter en dus blijven we in de rij staan. Roel loopt er een paar keer ongeduldig langs af en komt op een gegeven moment terug met de mededeling dat het ongeveer 45’ wachten is. En dus probeert hij weer om ons over te halen het niet te doen en het morgen te proberen. Maar Ylva houdt voet bij stuk “het valt best mee en kijk de rij komt alweer in beweging”. En dus zwicht papa voor dochterlief en sluit hij mee aan in de rij. Beetje bij beetje schuiven we naar voren en als we bijna vooraan staan, komt één van de waitters naar buiten en begint langs de rij op te lopen en vraagt aan iedereen met hoeveel ze zijn. Als wij zeggen met 3 geeft hij ons een teken en mogen we uit de rij en doorlopen. Dat is nog eens mazzel hebben, maar ondertussen hebben we toch al wel een half uurtje in de rij gestaan.
We stapten binnen en worden meteen overspoeld door kleur, licht en een energie die je bijna kunt aanraken. Het voelt alsof we midden in een Broadway-musical terecht zijn gekomen, maar dan met hamburgers en milkshakes op het menu. De muren hangen vol met oude theaterposters en neonlichten. Een waiter in roze t-shirt brengt ons naar onze plek. We hebben een zitje boven bij het raam. Hier hebben we een mooi overzicht over de zaak en over alles wat er staat te gebeuren. We nemen plaats en nog voordat we onze bestelling hebben kunnen doorgeven, begint een waiter loepzuiver een uitvoering van een musicalnummer te zingen om daarna weer gewoon door te gaan met bestellingen opnemen en eten uit te serveren.
Helemaal afgeleid door wat er allemaal gebeurt duurt het even voordat we weten wat we willen eten. Maar eenmaal onze bestelling gedaan genieten we, ondanks dat het geluid wel een beetje hard staat, met volle teugen.
Ylva en Roel gaan voor Penne Alfredo met kip en ik kies voor de Stardust Nacho’s. En hoewel de zaak helemaal vol zit (er staat buiten nog steeds een rij), wordt het eten snel geserveerd. Het ziet er niet alleen overheerlijk uit, het smaakt ook nog heel lekker. Maar eerlijk gezegd is dit bijna bijzaak. De ene na de andere Starduster (want zo worden de serveerder/serveerster hier genoemd) grijpt de microfoon en zingt alsof hun leven er vanaf hangt; van klassieke Broadway-hits tot verrassend goede popcovers. Ik kijk om me heen en zie toeristen, New Yorkers, gezinnen en stelletjes, allemaal met dezelfde blik: een mengeling van verbazing en pure lol. Het voelt alsof we deel uitmaakten van iets bijzonders, iets dat je alleen hier, in het hart van Manhattan, kunt meemaken. En voor wie nu denkt (want dat dacht ik n.l. ook) “waarom werken die dan hier en gaan die geen zangcarrière ergens beginnen”. Dat gebeurt ook want er zijn al heel wat Stardusters die hier hun carrière zijn begonnen en nu in Broadway producties staan.
En terwijl wij binnen genieten van lekker eten en goed entertainment barst er buiten een noodweer los. Het was gemeld maar het is dan altijd nog de vraag of het ook daadwerkelijk komt. De regen valt met bakken uit de lucht en mensen rennen over en weer om zo min mogelijk nat te worden en te schuilen. De toeristen winkels maken hier dan weer even goed gebruik van want opeens heeft iedereen een paraplu of poncho nodig. Zelf houden we de weerapp even in de gaten en gaan proberen om tussen de bui door terug naar het hotel te gaan. Helaas lukt dit niet helemaal en tikken ook wij een parapluutje op de kop om niet helemaal als een verzopen kat in het hotel aan te komen.
Eenmaal terug op onze kamer wil Roel even gaan sporten en we laten hem. We hebben het allemaal (emotioneel) zwaar. Ylva en ik springen ondertussen onder de douche, kijken een serie en werken het dagboek bij. Als Roel terug is en gedoucht drinken we nog een theetje en overlopen de dag. We hebben weer heel veel mooie en bijzondere dingen gedaan en gezien.
Welterusten, slaap lekker en liefs.
De Maïskolfjes [e-1f33d] xxx …
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 146
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/569_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => hop-on-hop-off-met-een-muzikaal-einde
)
[49] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109073
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-12
[photoRevision] => 0
[title] => Terug naar het verleden ...
[message] => De dag van gisteren heeft er mentaal en fysiek ingeslagen. Hierdoor hebben we alle 3 wat minder geslapen en zijn we al vroeg wakker. Om 07.00u (l.t.) begint op onze inmiddels vertrouwde hotelkamer dan ook het ochtendritueel. Douchen, aankleden, het inklappen van de slaapbank van ons meisje zodat we ruimte hebben om te ontbijten. Ylva schuift elke ochtend de gordijnen aan de kant zodat we kunnen genieten van “the beautiful vieuw” vanaf verdieping 25.
Het ontbijt wordt geserveerd en terwijl we daarvan genieten evalueren we nog een keer de dag van gisteren en wat het met ons gedaan heeft.. Daarna proberen we contact te zoeken met Bomma. Ze begint de telefoon steeds beter onder de knie te krijgen (al moeten we haar soms wel 3x bellen en horen we een hoop gekraak en gegrommel) waardoor we deze ochtend zelfs kunnen facetimen. Hierdoor kunnen we ook even ons Lio-ke zien, die precies wat veel last van de warmte heeft want veel beweging zit er niet in. Nadat we zijn bijgesprongen, ruimen we het ontbijt op, poetsen onze tanden, ruimen onze rugzak ik en om 09.30u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek en alweer dag 3 van ons verblijf in New York.
We lopen vanuit het hotel via de Sixth Avenue in de richting van Central Park. Het is vanmorgen een drukte van belang en overhal horen we het inmiddels vertrouwde getoeter van de auto’s en ruiken we de (aangebrande) lucht van de verkoopstandjes. Vanuit de Sixth Avenue slaan we rechtsaf de W 56th street in waar we stoppen en ons melden bij ‘Rental Bike Office Central Park’. Vanmorgen gaan we dit wereldberoemde park van op de fiets verkennen. En we zijn niet de enige die op dit idee gekomen zijn. Voor de ingang van de zaak staat een grote groep mensen en wanneer we ons door deze groep heen geworsteld hebben komen we in de zaak waar het net zo druk, hetzij nog drukker is. We zien verschillende rijen die tot vooraan in de winkel staan en even twijfelen we of we in deze drukte wel willen aansluiten. Maar ons meisje wil dit heel graag doen en dus sluiten we achteraan in de rij aan. We hebben nog even gekeken of er geen ’short cut’ was en/of we konden doen alsof we gek zijn, maar deze keer is dat niet mogelijk.
Terwijl we staan te wachten, worden we aangesproken door een vriendelijke medewerkster die ons kort uitlegt wat we moeten doen met onze ‘Go City’ oftewel New York pas. Je kunt in New York n.l. een pas kopen waarmee je korting krijgt op meer dan 108 activiteiten. Je bepaalt zelf hoeveel dagen je de pas wilt gebruiken (daar betaal je ook voor) maar het scheelt een enorme slok op een borrel. Als we de instructies hebben opgevolgd gaat het allemaal heel vlotjes en voor we het weten staan we aan de kassa en hebben we voor 10.30u (l.t.) onder begeleiding van een Duits sprekende gids (we waren door de drukte net te laat aanwezig voor een Nederlands sprekende gids)een tour geboekt. We mogen (lees: moeten) een helm uitzoeken en kunnen daarna buiten in de rij aansluiten om onze fietsen te krijgen. Als we deze hebben gekregen, ik heb weer geluk want ik krijg er eentje waar de ketting vanaf gelopen is, mogen we ons begeven naar de hoek van de straat. Daar staat Catharina, onze gids al op ons te wachten. Catharina is van Oostenrijkse afkomst en zeer enthousiast (en druk). Alvorens te vertrekken legt ze ons, en het Berlijns koppel dat ook meefietst, uit wat de spelregels in het park. Zo is de linkerbaan voor voetgangers, de middelste baan voor de ‘trage’ fietsers en fietsers onder begeleiding en de rechterbaan voor diegene die willen trainen voor de Tour de France. Dit gezegd hebbende vertrekken we te voet (ik dacht dat we een fietstocht geboekt hadden) richting het Central Park.
Central Park is een groot, rechthoekig, kunstmatig aangelegd stadspark in het hart van Manhattan. Het is zo’n 4 kilometer lang en 800 meter breed, waardoor het bijna 3,5 km² beslaat en daarmee groter is dan veel kleine steden. Het bijzondere is dat we midden in een van de drukste steden ter wereld ineens in een groene oase fietsen, waar het geluid van taxi’s en sirenes plaatsmaakt voor vogelgezang, muziek van straatartiesten en het geruis van bladeren.
Catharina neemt ons op de fiets mee het wereld beroemde park in. En dat ze enthousiast is, dat is 1 en alleen maar fijn. Maar dat ze ook nog eens in het heuvelachtige park, want er zitten hier en daar best wel wat flinke klimmetjes in, een nieuw persoonlijke record wil fietsen dat is 2. En ondanks dat we in de middelste baan fietsen, is ze amper bij te houden. Samen met het Duitse koppel moeten we hier enorm om lachen. Het is bloedheet, het zweet gutst over ons lijf maar Catharina houdt er de vaart in en wij volgen haar. We vragen ons dan ook af of zij dit ziet als een trainingsrit. Maar vertellen kan we als geen ander en gelukkig stopt ze ook regelmatig zodatwe kunnen genieten van de mooie uitzichten en de boeiende verhalen.
Na 2 uur fietsen en er alles aan gedaan hebbende Catharina haar tempo te volgen, zijn we weer terug bij de start. En zo snel als ze sprak en fietste, zo snel is ze ook weer weg. We kunnen haar niets eens bedanken of een fooi geven of ze was alweer gevlogen. We leveren de fietsen en onze helmen in en verlaten de zaak.
“Zo nu eerst tijd voor een bakkie” alvorens we verder gaan naar onze activiteit van vanmiddag. We besluiten om dit te doen bij ‘Magnolia Bakkery’. We hebben deze zaak als tip van Joost (de vriend van tante Yvonne) gekregen. Bij Magnolia Bakkery hebben ze naar het schijnt de lekkerste cheescake van NY en omstreken en natuurlijk willen wij dat testen. Helaas is er geen zitgelegenheid in de zaak en dus wordt het 3 verschillende cheescakes (want we kunnen weer eens niet kiezen) en 2 lattes ‘to go’. We vaten vervolgens het plan op om deze gezellig op te etenop het publieke pleintje dat in de buurt gelegen is, maar de banken zijn daar door de zon zo verwarmd dat je er je billen aan brand. Ook geen goed plan dus. We besluiten dan maar om door te lopen naar ons hotel en daar, in de koelte en even weg uit de drukte, te genieten van ons bakkie en zo blijkt overheerlijke cheescake. Dankjewel voor de tip Joost. We frissen ons daarna wat op en rond 14.00u (l.t.) wandelen weer het hotel uit, nu richting Times Square.
We zijn net vertrokken als we een berichtje uit Nederland krijgen van Joost (mijn vriend en BB). Zijn vader was toen we vertrokken ziek dat wisten we, maar blijkbaar is zijn gezondheid zo snel achteruitgegaan dat hij gisteren is opgenomen in het ziekenhuis en zojuist vredig is ingeslapen. Dit komt wel even binnen en moeten we even laten bezinken en een plekje geven. Natuurlijk zijn we in gedachten bij hem en zijn moeder, maar baal er ook wel van dat ik vanaf hier niet meer kan doen. Even op en neer is helaas geen optie.
Aangekomen op Times Square pakken we, nadat we weer nieuwe kaartjes hebben gekocht, op de Fifth Avenue de metro naar het eindstation van deze lijn: South Ferry. Na een ritje van ongeveer 20 minuten stappen we vanuit de airco gekoelde metro weer terug de hitte in. Het is vandaag abnormaal warm en boven de 30gr.. Bij de uitgang van het metro station worden we door alweer een vriendelijke meneer (iedereen is hier zo, soms overdreven, vriendelijk dat je er soms moe van wordt) verder verwezen naar de ingang van de ferry’s. Om 15.00u (l.t.) hebben we namelijk de ‘Ferry tour naar Liberty Island en Ellis Island’ geboekt.
Maar voordat we de boot op mogen moeten we eerst weer door een heuse security check, die niet onder doet voor die op de luchthaven. Weer alles in de bakken leggen en wijzelf door een body-scanpoortje. Gelukkig is alles in orde en mogen we mee, boffen wij even.
Als we de pier oplopen schrikken we ons echter een appelflauwte. Wat een massa mensen staat hier te wachten. Hebben die serieus allemaal de boot van 15.00u geboekt?. Even twijfelen we of we dit wel willen want eigenlijk is dit niet normaal, maar in de verte zijn we ‘the Statue’ en die willen we toch wel graag van dichtbij zien.
Gelukkig komt de boot die ons moet brengen aangevaren, nu kan het toch niet lang meer duren. Het is n.l. bloedheet en eigenlijk niet te doen om te wachten in die hitte. Ik wordt er zelfs niet goed van. Eigenlijk is het raar de Amerikanen die met alles rekening houden omdat ze anders een claim aan hun broek kunnen krijgen, hier geen tentjes hebben neergezet waaronder de mensen kunnen wachten. Maar de boot zit prop en propvol en eer die mensen allemaal op hun dooie gemakje van de boot af zijn, zijn we ruim een kwartier tot 20’ verder. Dan begint eindelijk de massa te bewegen en kan het geduw en getrek beginnen. Iedereen wil n.l. mee op de boot en uiteraard wil ook iedereen het beste plekje hebben. Vanwege de hitte kiezen we er in 1ste instantie voor om te kijken voor een plekje binnen. We hebben hierbij even geen rekening gehouden met de Pakistaanse en Japanse families die hele rijen bezet houden zodat niemand anders kan zitten. Dan maar naar boven naar het buitendek want daar is wel nog plek. En achteraf blijkt dit een hele goede keuze want er staat een lekker windje en we hebben een goed zicht.
Onze kapitein heeft de vaart er goed in en in nog geen 10 minuten varen we voorbij aan het ‘Statue of Liberty’ en meren we aan aan de stijgers van ‘Liberty Island’. Als we de boot verlaten krijgen we opnieuw een beslag van de mensenmassa die we dan zien staan. “Moeten al deze mensen serieus met de boot mee?”. Waar en zover we kunnen kijken staan er mensen die mee moeten. De moed zakt ons al in de schoenen en we vragen ons oprecht af waar we mee bezig zijn. Als er een andere manier zou zijn om weg te kunnen, zou ik dat meteen doen maar helaas is die er niet. We besluiten er het beste van te maken, op ons gemakje te gaan kijken en dan zien we straks wel hoe druk het dan nog is en hoelang we moeten wachten.
Maar eerst een klein beetje geschiedenis over het eiland: Liberty Island is een klein eiland in de haven van New York, vlakbij de monding van de Hudson River. Het eiland dankt zijn bekendheid aan het feit dat het ‘het thuis’ is van één van de bekendste symbolen ter wereld: het Vrijheidsbeeld (Statue of Liberty). Het beeld is 93 meter hoog en in de kroon is een restaurant gevestigd. Vanwege veiligheidsredenen is dit gesloten. Liberty Island is daarmee niet alleen een toeristische trekpleister (dat hebben we ervaren), maar ook een plek met diepe historische betekenis: The Statue of Liberty was vaak het eerste wat miljoenen immigranten zagen toen ze per schip in New York aankwamen.
Dit gezegd hebbende gaan we zelf ook beginnen aan onze tour over het eiland. Het is druk, maar het is te doen. Immers de grootste massa mensen staat te wachten om terug op de boot te kunnen. We wandelen langs het water en aan de voet van het Vrijheidsbeeld voorbijHet is echt magisch en heel indrukwekkend om te zien. Wat ook prachtig is, is de skyline van NY aan de andere kant. Omdat het bloedheet is, trakteren we ons zelf op een overheerlijke aardbeien-bananen smoothie met een zak chips welke we aan de voet van het beeld met zicht op de skyline nuttigen. “Dit is genieten en beter dan dit wordt het niet …”.
Na 1,5 uur genoten te hebben van de prachtige uitzichten en de overheerlijke smoothie wandelen we terug naar de pier waar de rij mensen inmiddels gelukkig flink is ingekort. Bovendien hebben we geluk want we hoeven niet lang te wachten totdat de boot komt aangevaren. Even is het weer duwen en trekken maar iedereen kan mee. We zoeken ons weer een plekje boven op het dek, genieten nog een keer van het Vrijheidsbeeld en laten het daarna achter ons liggen als we op weg gaan naar ‘Ellis Island’.
Ellis Island is een klein eiland dat dus vlak naast Liberty Island ligt. Het werd wereldberoemd als de toegangspoort tot Amerika voor miljoenen immigranten tussen 1892 en 1954.
Schepen vol mensen uit Europa, Azië en andere delen van de wereld legden hier aan na een lange en vaak zware reis. Op het eiland ondergingen ze medische en juridische keuringen om te bepalen of ze het land binnen mochten. Voor velen was het een plek van hoop en een nieuw begin, voor sommigen van spanning en onzekerheid.
Het is een kleine 5’ varen (want ook deze kapitein heeft er goed de vaart in)van Liberty Island naar Ellis Isand. Als we aankomen zien we dat één gedeelte van het eiland is afgesloten voor publiek. Op het gedeelte dat wel toegankelijk is, staat het ‘Immigration Station’ maar helaas staat dit ook in de steigers, maar op foto’s kunnen we zien dat het een mooi gebouw met grote bogen en rode bakstenen is. We wandelen naar het ‘Immigration station’ dat tegenwoordig is ingericht als museum en nu ‘Ellis Island National Museum of Immigration heet. We komen als eerst in een prachtige grote zaal die vroeger dienst heeft gedaan als wachtruimte voor alle immigranten. “Deze zaal is dus te vergelijken met de zaal waarin ik heb gezeten toen ik mijn visum ging aanvragen. “Inderdaad daar kun je het mee vergelijken. Nou die van mij was wel niet zo mooi en veel kleiner. Ja, maar destijds kwamen er ook veel meer mensen het land binnen dan tegenwoordig. Dat is waar”. We wandelen verder en krijgen persoonlijke verhalen, foto’s, documenten, postkaarten en voorwerpen van de immigranten van destijds te zien. Indrukwekkend maar eerlijk gezegd valt dit bezoek ons een beetje tegen. We hadden verwacht een inkijk in de gebouwen en ‘het leven’ van destijds te krijgen. Na er een 45 minuutjes te hebben rond gewandeld, besluiten we terug te gaan naar de pier om de boot terug naar Manhattan te nemen. Ook nu hebben we weer geluk want de boot ligt al klaar en we kunnen er nog net op. De boot zit stok en stok vol en even hebben we het gevoel dat we terug in de tijd gaan. Terug naar het gevoel dat de immigranten destijds hadden. Zij zaten ook met zovelen op de boot in de hoop en op weg naar een nieuwe toekomst. Net als wij, of toch net als ons meisje. Ook zij gaat hier een nieuwe toekomst tegemoet, of toch een nieuw hoofdstuk van haar toekomst want we hopen natuurlijk niet dat ze hier voorgoed blijft.
Als we terug aanmeren in South Ferry lopen we rechtstreeks naar het metro station. We zijn moe, moe van de indrukken maar ook van de warmte. We informeren even welke de juiste metro is, kopen nieuwe kaartjes (weeral geholpen door een overvriendelijke mevrouw omdat onze bankkaart opeens niet meer blijkt te werken) en reizen terug naar Times Square. Als we daar aankomen en weer terug boven de grond zijn, worden we overvallen door de drukte. Het is overduidelijk dat we terecht zijn gekomen in de avondspits.
We hebben nog niet gegeten en besluiten ook vanavond om iets gaan te halen in onze inmiddels favourite Whoole Market en dit in het hotel op te eten. Eén omdat we dan even weg zijn uit de drukte en twee (en niet geheel onbelangrijk) dat dit ook een slok op een borrel scheelt. Bovendien is het warme eten er heerlijk en je kunt nemen wat je er wil; aardappelen, pasta, groenten, vlees, vis je kunt het zo gek niet verzinnen. Gelukkig is het er vandaag niet zo druk als gisteren en lijkt de ‘hamsterrage’ voorbij. We kopen onze maaltijd, doen nog wat kleine boodschappen voor het ontbijt morgenvroeg en wandelen dan terug naar ons hotel waar we rond 19.30u (l.t.) aankomen en de rust en koelte van ons kamertje opzoeken.
Eenmaal op de kamer ploffen we neer op onze bank en in de stoel en doen we ons te goed aan het heerlijke meegebrachte eten. Daarna ruimen we op en springen één voor één onder de douche. De planning was om nog even Times Square op te wandelen maar we zijn alle 3 zo moe van alle indrukken maar toch ook wel het vele wandelen wat we hier doen (na vandaag staat de teller alweer op 45 km), dat we besluiten om nog een theetje te drinken, Roel gaat wat lezen, Ylva kijkt naar een film op haar I-pad en ik werk het dagboek bij. Het is tegen 23.00u (l.t.) als de luikjes dichtvallen.
Ook vandaag was weer een mooie en interessante dag, op naar morgen!.
Welterusten en slaap wel …
Liefs de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 163
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/473_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => terug-naar-het-verleden
)
[50] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109067
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-11
[photoRevision] => 0
[title] => Een dag van uiterste ...
[message] => De wallen onder onze ogen verraden dat we nog niet helemaal geacclimatiseerd, uitgerust en aan het tijdsverschil gewend zijn. Het tijdstip van wakker worden wel. De laatste maanden en weken wordt ik bijna dagelijks wakker tussen 04.00-05.00u en zo ook vannacht. En daar waar ik gisteren door de vermoeidheid nog terug in slaap viel, lag ik nu wakker. Gelukkig slapen mijn lieftallige echtgenoot en dochter wel gewoon verder. Mijn gedachten gaan alle kanten op … naar het zwemmen waar ik nog vanalles voor wil en moet regelen, het dagboek en naar het naderende afscheid … ik wordt er emotioneel van. Momenteel lijkt het nog alsof we op reis zijn zoals we dat al zo vaak zijn geweest, maar niets is minder waar. Ik besluit bij ons meisje in bed te kruipen, gewoon omdat het nu nog kan … ik haar nu nog even kan vasthouden.
Rond 07.30u (l.t.) worden Ylva en Roel ook langzaam wakker en starten we de dag zoals we deze de afgelopen 2 dagen gestart zijn, n.l. door de gordijnen aan de kant te schuiven en te genieten van “the beautiful vieuw”. Rond 7.30u beginnen we langzaam in actie te komen en op te staan. Het bed van Ylva wordt ingeklapt en terwijl ik nog even snel onder de douche spring, maken Roel en Ylva het ontbijtje klaar.
Na het ontbijt gaan Roel en Ylva eerst even aan slag met de nieuwe computer van ons meisje. Ylva wil dat graag voor het geval het niet lukt of er is iets aan de computer we dan nu nog kunnen terug gaan. Gelukkig heeft Nonkel samen met Roel alles goed voorbereid zodat de installatie in een vloek en een zucht geregeld is. Dat is mooi, dan hoeven we ons daar al geen zorgen meer om te maken.
Ondertussen loopt het tegen 09.45u (l.t.) en en wordt het langzaam tijd om op pad te gaan. Gelukkig is het bij - en in de lift vandaagminder druk dan gisteren. Eenmaal buiten slaan we vandaag wederom af naar links richting de Sixthe Avenue. Daar aangekomen weten we niet wat we meemaken, zo’n rust in vergelijking met de afgelopen 2 dagen. De huurfietsen zijn weer terug op de plek gezet (die waren de afgelopen 2 dagen in geen velden of wegen te bekennen)en er is sprake van gewoon woon- werk verkeer. Natuurlijk drukker dan bij ons in Dilsen maar voor hier op dit moment zeer zeker goed te doen.
Zaterdagochtend toen we boodschappen gingen doen, zagen we aan de overkant van de winkel een gezellig pleintje met een wafelkraampje. We zeiden toen al tegen elkaar “hier komen we nog terug en vandaag is het dan (al) zover want we komen er op weg naar het Empire Statebuilding toch langs. Het pleintje waar het om gaat is het Bryant Park, een gezellig stadspark met mooie bloemperken, een groot gazon en terrasstoelen welk gelegen is net achterde beroemde ‘New York Public Libary’. Het pleintje wordt ook wel de woonkamer van NY genoemd omdat als je er zit, je even het gevoel hebt dat je weg bent uit de drukte van de stad. Een bijzonder weetje is, dat onder het gazon de opslag van de boeken en documenten van de bibliotheek ligt.
Nadat we bij de wafelkraam een bakkie hebben besteld met een lekkere wafel, zoeken we ons een plekje waar we even rustig kunnen zitten en genieten. Genieten, niet alleen van de overheerlijke wafel die van Belgische makelaardij blijkt te zijn; sterker nog er zit een hele uitleg in het Vlaams bij. Maar ook genieten van de rust en de sfeer. Even ontsnappen aan de drukte, we voelen ons even net echte Amerikanen.
Maar aan alle mooie liedjes komt helaas een einde. We worden om 11.00u (l.t.) bij het Empire Statebuilding (EmSb)verwacht en dus is het rond 10.45u (l.t.) tijd om op te stappen en koers richting dit gigantische gebouw te zetten. We zijn mooi op tijd en al snel worden we door verschillende vriendelijke medewerkers begroet en op weg gewezen. Te beginnen bij een prachtige replica van het Empire Statebuilding waarmee je op de foto kunt maar de rij is te lang en we besluiten naderhand terug te komen. Daarna begint de tour en worden we, met beelden alsof we er live bij zijn, meegenomen in de bouw van dit gigantische bouwwerk. Het E.Sb was tot 40 jaar geleden het hoogste gebouw van de wereld. Vervolgens worden we meegenomen in de films waarin het gebouw een rol heeft gespeeld en krijgen we te zien welke beroemdheden er allemaal al een bezoek hebben gebracht. Onze ‘eigen’ Martin Garrix hangt er ook tussen. We wandelen door en komen uit in een prachtige gang met acht liften:4 links en 4 rechts. Wij mogen instappen in de laatste lift rechts instappen. In een nagenoeg geruisloze “ride” (want je oren ploppen volledig dicht) worden we binnen 45 seconden naar een hoogte van 285 meter “geschoten”. Als de deuren open gaan is het eventjes bijkomen en oriënteren.
We zijn aangekomen op de 80ste verdieping en bevinden ons op het binnen observatiedek. Doorde grote ramen heb je een prachtig uitzicht hebt over Manhattan en de omliggende wijken. Vanaf deze hoogte zie je de stad zich als een uitgestrekt mozaïek van straten, gebouwen en parken voor je uitspreiden. Omdat er wordt gewerkt met tijdssloten zijn er steeds maar een bepaald aantal bezoekers binnen, waardoor er een bepaalde rust hangt en je niet door massa’s toeristen onder de voeten wordt gelopen. Op deze manier kun je rustig genieten en alvast wennen aan de indrukwekkende hoogte. Voor Roel, die ietwat last heeft van hoogtevrees, is het een ietwat minder rustige en prettige ervaring. Maar …voor zijn 2 dames heeft hij alles over.
Als we op ons gemakje het rondje hebben gemaakt en alles wat er nog tentoongesteld wordt, hebben bekeken lopen we door naar de volgende lift. Met deze lift gaan we nog eens 6 verdiepingen hoger. Aangekomen op de 86ste verdieping, bevinden we ons op 320m boven het straatniveau. Hier is er opnieuw een observatiedek maar dan buiten!.
Zodra je de deur uitstapt, voel je de frisse wind op je gezicht en word je omringd door een 360 graden panorama. Het uitzicht hier is nog adembenemender en vrijer, tenminste voor wie geen hoogtevrees heeft. Je ziet de iconische skyline van NY, in de verte het bruisende Central Park, de Hutson rivier die de stad omringt en nog zoveel meer. Het open dek geeft een intens gevoel van vrijheid én hoogte. We nemen ons dan ook uitgebreid de tijd om hiervan te genieten.
Als het genoeg is geweest, wandelen we terug naar de lift die ons van de 86ste verdieping terug brengt naar de 80ste waar we worden opgeslokt door de foto verkopers. Op een gigantisch scherm zien we ons zelf meermaals terug en natuurlijk is de ene foto nog leuker dan de andere. En “ja” we trappen er in en kopen ze natuurlijk. Maar wel digitaal zodat we er nadien in het album ook nog iets mee kunnen. Van de 80ste verdieping nemen we vervolgens de lift terug naar de uitgang waar je natuurlijk eerst nog even een tour moet doen door de souvenirshop alvorens je echt naar buiten kunt. En “nee”, hier blijft ons niks aan de vingers plakken.
Eenmaal buiten moeten we nog even terug naar binnen. We hebben immers aan het begin van ons bezoek de replica gelaten voor wat het is, maar we willen er toch nog graag even mee op de foto. En dus doen we alsof we opnieuw voor de tour komen en gaan we opnieuw naar binnen waar we opnieuw vriendelijk worden welkom geheten en op weg geholpen. Maar we weten de weg, we willen enkel alleen even naar de replica van het gebouw. Deze keer staat er gelukkig geen lange rij. Sterker nog er staat niemand en dus kunnen we even op ons gemakje, zonder dat er anderen in je nek staan te hijgen, een paar foto’s maken. Als we dit gedaan hebben, bedanken we de medewerkers en gaan terug naar buiten. Het is ondertussen 13.15u en dus tijd voor een bakkie!.
Nadat we eerst nog even een bezoekje brengen aan een souvenierswinkel, besluiten we om terug te lopen naar the Sixth Avenue waar we op de heenweg een heel leuk tentje hebben gezien, ‘Paris Baguette’. Ze hebben er zoveel lekkernijen dat het moeilijk is om een keuze te maken, maar het lukt uiteindelijk toch. Samen met een overheerlijke Latte genieten we van onze lunch, kijken we terug op het bezoek aan het Empire en bereiden we ons voor op onze volgende activiteit. Vanmiddag gaan we n.l. ‘Ground Zero’ en het 9/11 museum bezoeken.
Rond 14.45 uur verlaten we Paris Baguette en begeven we ons voor het eerst deze reis, richting de ondergrondse. Bij de automaat kopen we, zo heeft Roel uitgezocht, voor $9,00 p.p eenticket waarmee we 7 dagen onbeperkt kunnen reizen met het openbaar vervoer. Maar hoe zeggen ze dat? Als iets te mooi is om waar te zijn, dan klopt er iets niet?. Er klopt inderdaad iets niet maar daar komen we pas later op de middag achter.
Op 34 Street Herald gaan we het metrostation binnen en is het even zoeken. In vergelijking met Londen of Parijs is het metro netwerk hier echt een drama en onoverzichtelijk. Er hangen bijna geen plattegronden en dus vragen we een vriendelijke medewerker welke richting we op moeten. Het blijkt richting R en de gele lus te zijn. In 15 minuten zijn we bij halte Cortland en daar verlaten we de metro. Als we via de trappen naar boven lopen, kijken we onze ogen uit. Dit station is niet alleen een metrostation maar tevens een prachtig hyper modern overdekt winkelcentrum. De architectuur van dit gebouw is adembenemend.
Als we het gebouw uitlopen, bevinden we ons meteen in het gebied van het World Trade Centre (WTC) en Ground Zero. Opvallend is dat hier geen verkeer is en de weg tussen het WTC en Memorial 9/11 afgesloten lijkt.
Ground Zero is de plek in Lower Manhattan waar de Twin Towers van het World Trade Center instortten na de terroristische aanslagen van 11 september 2001. Het is een plek van diepe herinnering en stille reflectie, waar het leven abrupt veranderde en duizenden mensen hun dierbaren verloren. Tegenwoordig is Ground Zero een symbool van veerkracht en hoop, met het indrukwekkende 9/11 Memorial dat bestaat uit twee grote reflectiebassins op de exacte plekken waar de torens stonden. De bassins, met in het midden een gat dat de slachtoffers symboliseert, worden omringd door de namen van de slachtoffers in bronzen letters. Deze plek maakt diepe indruk op ons en we nemen Ylva mee in wat er op 11 september 2001 gebeurde. We merken aan haar dat ze er veel minder gevoel bij heeft dan wij; wat logisch is want ze was toen nog niet geboren en heeft de beelden destijds niet gezien. Zelf weten we nog precies waar we waren op het moment dat we het nieuws hoorden en de beelden die daarna op het nieuws volgenden komen weer voorbij. Nu we hier staan is dat nog intenser voelbaar.
Het is 15.30u (l.t.) als we ons richting de ingang van het Memorial 9/11 begeven. Een strenge mevrouw bij de eerste controle informeert naar onze tickets en ziet dat we pas voor 16.00u gereserveerd hebben. Ze sommeert ons “you are to early and have to wait”. “Yes ma’am” en als 3 kleine kindjes die straf krijgen druipen we af. Dan nog maar even een plekje in de schaduw opzoeken en wachten. En terwijl we dat doen, hengst ons meisje wat op haar gsm en dwalen onze gedachten af naar wat zich hier op 9 september 2001 allemaal heeft afgespeeld.
Om 15.50u (l.t.) doen we een nieuwe poging om naar binnen te gaan en deze keer mogen we wel doorlopen. Onze tickets worden gescand, onze tassen gecontroleerd en nu kan ons bezoek aan het museum beginnen.
Met een stijle trap dalen we af naar beneden en ontdekken dat het museum volledig onder de grond, onder de 2 reflectiebassins is gelegen. Alleen dit al is enorm indrukwekkend.
Al wandelend voelt het 9/11 Memorial voor ons als een indrukwekkende en ontroerende plek die het verhaal vertelt van de gebeurtenissen op 11 september 2001 en hun impact op de wereld. We zien dat het museum is gebouwd op en rond de originele fundamenten van het World Trade Center. Al wandelend zien we dat het een combinatie is van geschiedenis, herinneringen en educatie op een respectvolle manier. We worden meegenomen in persoonlijke verhalen, authentieke artefacten, foto’s en video’s die het leed, de moed en het doorzettingsvermogen van slachtoffers, hulpverleners en nabestaanden laten zien. Dit alles laat een hele diepe indruk achter en het is te hopen dat zoiets als dit nooit, maar dan ook nooit meer gebeurt.
Als we om 18.00u (l.t.) de trap terug naar boven nemen om het museum te verlaten, zit ons hoofd vol staan en willen we hier gewoon nog even zijn. We willen deze indrukwekkende en serene plek nog niet meteen verlaten. We besluiten daarom een korte wandeling te maken door de wijk vlak achter het World Trade Center. Rond 18.45u (l.t.) voelt het alsof we deze bijzondere middag kunnen loslaten en lopen we terug richting de metro om naar ons hotel te gaan.
Althans dat is de bedoeling. We dalen af naar het metro station en nemen de metro waarvan we denken dat dit de juiste is. We komen er echter al snel achter dat dit niet het geval is en dat we de verkeerde kant uitgaan en dus stappen we bij de volgende halte uit en lopen terug naar boven alwaar de zoektocht begint naar de ingang van het metrostation dat we wel moeten hebben. Als we dit dan eindelijk na wat gevloek en getier gevonden hebben, dalen we terug af naar beneden en scannen onze kaartjes. Bij Ylva en mij is er geen probleem, maar Roel geraakt niet door het poortje. Hoe vaak hij zijn kaartje ook door de scanner haalt, er gebeurt niks.. Gelukkig zit er in het locket bij de ingang een mevrouw die zich alles van afstand heeft gadegeslagen en die zich er eens mee komt bemoeien. Zij maakt ons duidelijk dat de tickets die we hebben geen unlimitted tickets zijn, maar gewoon een dagkaart voor 3 ritten. En omdat we 1x verkeerd zijn ingestapt en dit dus onze 3e rit van dag is, is er voor Ylva en mij niks aan de hand. Gelukkig is de mevrouw de kwaaiste niet en laat ze Roel toch door en zo kunnen we nu wel de juiste metro nemen en staan we binnen 20’ op Times Square.
We hebben echter nog niet gegeten en hebben tijden de metrorit overlegd dat we ons iets gaan halen bij Whoole Foods, de supermarkt waar we zaterdag ook geweest zijn. Je kunt daar n.l. ook warme maaltijden krijgen en die eten we ons dan op op onze kamer. Ons meisje loods ons prima door de straten tot bij de winkel. Bij de winkel aangekomen weten we echter niet wat we zien. Daar waar we zaterdag in alle rust konden winkelen en konden genieten van de perfect ingerichte winkel, leek het nu dat het “hamster” uur was uitgebroken. We kunnen stellen dat er een lichte chaos was uitgebroken in deze winkel en het leek alsof iedereen nog snel, voordat deze winkel een jaar lang dicht ging, de laatste inkopen wilde kopen. Ik heb het nog nooit in heel mijn leven zo druk gezien in een winkel. De dag voor Kerstmis was er niks bij. Wij hebben ons eten zo snel mogelijk bijelkaar gezocht, de wachtrij bij de kassa getrotseerd en daarna de winkel zo snel mogelijk weer verlaten. Niet normaal wat een drukte.
Als we terug zijn in het hotel, dekken we ons tafeltje op en genieten we in alle rust van ons eten. Daarna gaan we ons douchen, drinken we nog een theetje, evalueren de dag en maken ons klaar om naar bed te gaan. Het was vandaag een heel bijzondere dag. Een dag met (lett.) hoogtepunten maar ook een dag die ons emotioneel heeft geraakt.
Nu gaan we slapen en kijken we uit naar de dag van morgen.
Slaap lekker en liefs!.
De Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 166
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/449_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-dag-van-uiterste
)
[51] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109065
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-08-13
[photoRevision] => 0
[title] => Toerist in ‘’eigen’’ land
[message] => Geachte lezers,
Deze blog begin ik formeel om alvast een beetje de toon te zetten. Je moet op deze plek (en eigenlijk op veel plekken hier haha) namelijk geen grapjes uithalen. We zijn weer op avontuur geweest naar een plek waar de machtigste man op aarde zijn huis heeft staan. En de kleur van het huis is wit... Raden jullie het al? Juist! Washington D.C. De hoofdstad van de Verenigde Staten en de plek waar heel veel politieke kwesties worden besproken, ondertekend en doorgevoerd. Dus eigenlijk ook het Den Haag van de Verenigde Staten. Alleen valt Den Haag een beetje in het niets als je het hebt over de term ''stad''. Ik ga hier niet over politieke kwesties schrijven; dat moet iedereen lekker zelf weten. Ik ben hier om jullie te vertellen hoe het is om als echte toerist Washington D.C. te ontdekken. Want dat kunnen we wel zeggen: we waren echte toeristen haha
Ik zou zeggen ga er lekker voor zitten, pak een lekker vers kopje thee of bakkie ko... uuhhh kopje koffie en dan neem ik jullie weer mee!
Oke, allereerst wat extra informatie over Washington D.C. De letters D.C. staan voor ''District of Columbia''. De naam Washington komt van de eerste president van Amerika, George Washington. District of Columbia is het federale district waar Washington D.C. in ligt. Columbia is hierbij afgeleid van Columbus; de ontdekker van Amerika. Washington D.C. ligt niet in een staat, het is een plek/district op zich. Wellicht dat mensen denken dat het in de staat Washington ligt, maar dat is niet het geval. Washington D.C. ligt in het Oosten tussen de staten Virginia en Maryland in. Wanneer je spreekt van de staat Washington zeg je ''Washington State''. Bij Washington D.C. spreek je van ''D.C.'' of gewoon ''Washington D.C.''.
Op zaterdag 26 juli vliegen we om 11:00 uur Phoenix tijd naar Washington D.C. Het is zo'n 4 uur vliegen en we gaan 3 uur vooruit in de tijd. Rond etenstijd komen we aan in ons hotel wat echt prachtig is! Nadat we gesetteld zijn gaan we een hapje eten. Het weer is behoorlijk warm. En ik hoor jullie denken: Maar in Phoenix is het toch ook warm, dus dat zijn jullie toch wel gewend? Ik zal het jullie uitleggen. In Phoenix zijn de zomers droog met weinig regen. Door de droge lucht is de vochtigheid hier heel erg laag, zo'n 10 tot 15%. Als het hier regent schiet de vochtigheid natuurlijk omhoog, maar die verdwijnt al snel weer. De hitte in Phoenix is het best te vergelijken met een hete oven. Wanneer je oven is voorverwarmd op 200 graden en je doet de deur van de oven open dan is dat de hitte die je hier voelt in de zomermaanden. De temperaturen zijn op dit moment erg hoog (40 graden of meer) en begrijp me niet verkeerd, dat is heel warm.
Echter, in Washington D.C. was het 35 graden met een vochtigheid van 80%. Dat was voor ons toch wel heel erg wennen. Het leek wel veel op de lekkere (plak)zomers in Nederland. Dat als je op een (plastic) stoel gaat zitten je er zo weer vanaf glijdt[e-1f61c]In beide gevallen geldt: Goed drinken!! En dan niet alleen wijn en bier, nee water[e-1f92a]Blijven hydrateren.
Nadat we in ons hotel gesetteld waren zijn we wat gaan eten. Echt grote honger hadden we niet vanwege het tijdsverschil maar we gaan mee met het ritme van de stad. Na het eten gaan we terug naar het hotel en spelen we nog een paar potjes Skip-Bo. En ik blijf versteld staan hoe het kan dat Niels zo ontzettend vaak wint. Het is ongelooflijk. Gelukkig ben ik niet geheel kansloos want ook ik win wel eens, maar Niels heeft een gave of iets. Ik weet het niet. Soms is dat best irritant[e-1f605]Ach ja, dat hoort ook bij het leven. Wat een wijze woorden.[e-1f913]
De volgende ochtend breekt aan. Ik wil heel even een momentje nemen voor het ontbijt in dit hotel. Het was fan-tas-tisch! Het brood[e-1f631]Vers en heerlijk! Het is heeeeel lang geleden dat wij zo’n ontbijt in een hotel hebben gehad. Eindelijk weer waar we zo naar snakken, goed brood! Ik heb het er de hele ochtend nog over gehad[e-1f60b]
Na het ontbijt pakken we de metro naar Washington Union Station. De metro werkt hier perfect, heel goed te vergelijken met de metro in New York City als je daar ooit bent geweest.
Naar mijn mening is dit het meest toeristische wat je als toerist kunt doen. De Hop On Hop Off Trolley Tour[e-1f683]En ja, wij gaan dit doen! Het is gewoon makkelijk om overal naartoe gereden te worden met wat leuke achtergrond informatie. Rond 09:00 uur zijn we op het station. Dit is ook het beginpunt van de Trolley Tour. Als eerst stappen we uit bij het Capitool. Tijdens onze roadtrip door Utah zijn we in Salt Lake City in het Utah State Capitol geweest. Dat vonden we al heel indrukwekkend. Maar zodra we het Capitool van Washington D.C. zien zijn we allebei stil. Wat een indrukwekkend gebouw. Het Utah State Capitol valt echt in het niet. We kijken elkaar ook echt met grote ogen aan[e-1f633]We hoppen uit de trolley om lekker in de hop on hop off termen te blijven en lopen rond bij het Capitool. Het is zondag en helaas kun je er dan niet naar binnen. Maar wat ze op dat moment wél aan het doen zijn is een (militaire) oefening. Dat was ook zeker interessant om te zien.
Vanaf het Capitool kun je Washington Monument zien. Veel bezienswaardigheden liggen bij elkaar wat fijn is. Je hoeft niet van de ene kant van de stad naar de andere kant van de stad om populaire (toeristische) attracties te zien. We hoppen weer in de trolley en rijden een stukje verder tot aan de stop van Washington Monument. Dit monument is 169 meter hoog en gemaakt voor de eerste Amerikaanse President van Amerika: George Washington. Het is gemaakt van marmer, graniet en zandsteen en is de hoogste obelisk die ooit gebouwd is. Je kunt in Washington Monument en gaat dan met een lift omhoog. Wij hebben dit niet gedaan, maar het zal ongetwijfeld een mooi uitzicht zijn geweest. Het gedeelte van het Capitool tot aan Washington Monument wordt de National Mall genoemd. Dit gebied bestaat uit tuinen, bloemenperken en monumenten. Verder vind je er ook museums waar je bij de meesten gratis naar binnen mag. Gezien onze tijd haalden we dit niet maar dit was voor ons ook geen echte must.
Washington Monument is zeker een monument wat Washington D.C. tekent. Het staat op heel veel foto’s, je ziet ‘m bij vrijwel elk uitzicht er bovenuit steken. D.C. heeft verder weinig hoogbouw dus dan valt het natuurlijk ook meer op. Het is een heel mooi plaatje.
Na deze stop hoppen we verder en bezoeken we meerdere plekken bij 1 stop. Allereerst het Lincoln Memorial. Dit is een nationaal monument ter ere van de zestiende president van de VS; Abraham Lincoln. Dit monument is groot! En het is van marmer, holymoly. Hier heeft onder andere ook de ‘’I have a dream’’ toespraak plaatsgevonden van Martin Luther King Jr.
Vanuit hier lopen we verder naar World War II Memorial. Dit monument is in 2004 door George W. Bush geopend en herdenkt de Amerikaanse burgers die zowel binnen als buiten Amerika hebben gediend tijdens de Tweede Wereldoorlog. Normaal zie je ook water met fonteinen, maar tijdens ons bezoek stond het droog. Ik vermoed wellicht voor onderhoud of iets dergelijks.
We lopen door richting het Martin Luther King Jr. memorial. Ook dit is net als Abraham Lincoln een groot monument. Beiden beelden zijn ook super gedetailleerd, bij Martin Luther King Jr. zag je bijvoorbeeld de structuur van zijn wenkbrauwharen heel goed.
Vanuit Martin Luther King Jr. lopen we naar het Korean War Veterans Memorial. Het monument bestaat uit 19 standbeelden die symbool staan voor de Amerikaanse militairen die hebben gediend tijdens de Koreaanse Oorlog van 1950 tot 1953. Alle monumenten en gedenktekens zijn imposant en mooi. Deze vond ik persoonlijk het meest bijzonder. De gezichtsuitdrukkingen van de 19 standbeelden vond ik heel indrukwekkend.
We lopen terug naar onze hop on plek en stoppen bij dé plek waar het allemaal gebeurd: Het Witte Huis. Voordat we naar D.C. gingen heeft Niels gecheckt of we Het Witte Huis mochten bezoeken. Hij kreeg al heel gauw een reactie dat dit voor Nederlanders niet mogelijk was. Alleen als je een Amerikaans paspoort of verblijfsvergunning hebt kun je in aanmerking komen om Het Witte Huis te bezoeken. Persoonlijk vond ik dat niet zo heel erg, ik voelde me er niet zo fijn bij om Het Witte Huis te bezoeken; een beetje pottenkijker idee kreeg ik ervan. Er is een Visitor Center wat je kunt bezoeken waar je veel informatie kunt vinden over Het Witte Huis. Uiteraard hebben we daar wel een kijkje genomen. Bij binnenkomst werden we heel streng toegesproken en moesten we door een Security controle. Een beetje overdreven was het zeker wel te noemen, maar ja, je bent in Amerika. De Security dame had beter een andere baan kunnen zoeken want het was nogal te merken dat ze haar baan niet heel leuk vond [e-1f62c] Het lag op het puntje van mijn tong om te vragen of ze niet beter ander werk kon gaan zoeken, maar heb maar gewoon gedaan wat ze vroeg, dat leek me verstandiger[e-1f913][e-1f910]In het Visitor Center vond je informatie over de vorige Presidenten, de geschiedenis, de bouw, de binnenkant en het personeel van Het Witte Huis. Ook vind je er oude meubels die tentoongesteld staan en kwamen we te weten wat het lievelingseten van sommige Presidenten was. Altijd leuk haha
Toen we buitenkwamen werd de lucht heel donker en kwam het al gauw met bakken uit de lucht. Dat was een mooi moment om te gaan lunchen. Even binnen zitten, wat eten en wachten tot de regen ophield. Dat hebben we perfect kunnen overbruggen. Eenmaal droog zijn we weer terug richting Het Witte Huis gelopen. Deze keer om het van de voorkant te bewonderen. Er stonden wat demonstranten en overal staat de politie en secret service opgesteld. Toch wel gek om er dan in het echt te staan. Je ziet het zo vaak op TV, nu stonden we gewoon op de plek.
We lopen verder en stoppen nog even bij een souvenir winkel. Dat hoort er natuurlijk bij als toerist in ‘’eigen’’ land[e-1f92a]En we moeten een magneet scoren! Met de Trolley gaan we terug naar het startpunt, Washington Union Station en pakken we de metro terug naar het hotel. We frissen ons op en voordat we gaan uit eten drinken we in de lobby nog een drankje. We hadden een reservering bij een tapas restaurant! Eindelijk weer eens iets anders dan een burger en pizza. Weer eens een keer lekker lang tafelen. Het was héérlijk en we voelden ons weer een beetje in Europa.
Na het eten lopen we nog even terug naar Het Witte Huis. ‘s Avonds is alles heel mooi verlicht en kun je Het Witte Huis en Washington Monument mooi vastleggen. Deze keer konden we dichterbij Het Witte Huis komen, tot het hek! Dit kon ‘s middags niet dus dat was een hele leuke bijkomstigheid!
En dan komt er aan deze dag een eind en lopen we terug naar ons hotel.
Onze laatste dag. We starten wederom met het fantastische ontbijt en een lekkere iced latte[e-2615]️Zo’n genietmomentje vind ik dat altijd. We gaan vandaag naar Arlington National Cemetery, een militaire begraafplaats. Klinkt wel een beetje luguber eigenlijk nu ik dit zo typ haha[e-1f606]Naast militairen liggen hier ook bekende Amerikanen zoals presidenten, astronauten en politici begraven. Dit doen we met wederom een Hop On Hop Off Trolley, dus ze nodigen toeristen ook wel uit om de begraafplaats te bezoeken[e-1f609]Het is nog steeds een actieve begraafplaats en op de dag dat wij er waren, waren er 20 begrafenissen gepland. Uiteraard is hier respect voor en wordt hier rekening mee gehouden. Arlington National Cemetery heeft zo’n 420.000 graven.
Door de geplande begrafenissen stopten we niet bij alle stops wat heel begrijpelijk is. We stappen uit bij een gedenkteken wat zeker op onze lijst staat: The Tomb of the Unknown Soldier. Vertaald: Het graf van de onbekende soldaat. In 1921 werd een onbekende gesneuvelde soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog begraven op Arlington National Cemetery. De tombe van wit marmer werd in 1932 boven zijn graf geplaatst. Later werden hier ook de lichamen van onbekende gesneuvelde soldaten uit de Tweede Wereldoorlog en de Koreaanse Oorlog begraven.
Het graf staat symbool voor alle onbekende Amerikaanse soldaten die zijn omgekomen in dienst in verschillende oorlogen.
Sinds 1937 wordt dit monument 24 uur per dag, alle dagen van het jaar bewaakt door ‘’The Old Guard’’. Dit is de officiële ceremoniële eenheid van het leger en zijn de oudste actieve grondtroepen in het leger. Iedere 30 minuten vind er een wisseling plaats en deze wisseling is heel indrukwekkend om te zien. En ook diep respect voor deze mensen.
Na de wisseling gaan we door en stoppen we nog bij het Arlington House waar we een mooi uitzicht over D.C. hebben.
Na Arlington National Cemetery is het een klein stukje door naar het Pentagon. We wilden graag het 9/11 Memorial zien. Het Pentagon was natuurlijk ook een target tijdens de terroristische aanvallen van 11 september 2001. Helaas konden we niet lang blijven want we moesten om 12:00 uur bij het Capitool zijn voor een rondleiding. We wilden uiteindelijk toch wel graag het Capitool van binnen zien.
Eenmaal bij het Capitool kregen we een film te zien over hoe Amerika is geworden zoals het nu is en hoe het politieke systeem tot stand is gekomen. Na de film gingen we met een gids een aantal gedeeltes van het Capitool in waaronder de ruimte met de welbekende koepel. In het Capitool staan borstbeelden van personen die veel hebben betekent voor de Verenigde Staten.
De koepel van het Capitool heeft een diameter van ongeveer 30 meter. Van buiten ziet het er al heel indrukwekkend uit, maar van binnen is het mega indrukwekkend. In de koepel bevindt zich een schildering die met de hand geschilderd is in 11 maanden![e-1f631]Onze gids wist heel veel te vertellen en vertelde ook heel gepassioneerd wat het heel leuk maakte om naar te luisteren. Echter, heb ik niet alle informatie opgeslagen door alle indrukken [e-1f605] En ik wil jullie natuurlijk wel de juiste informatie geven!
Al met al was het zeker de moeite waard en met de warmte was het ook lekker in de airco[e-1f609]
Na al die informatie hadden we wel zin in iets lekkers en trakteerden we onszelf op een heerlijk Capitool gebakje[e-1f370]Super commercieel, maar geniaal bedacht! En lekker! Niet geheel onbelangrijk haha
Na het Capitool besluiten we terug te gaan naar het hotel om onze bagage op te halen. We pakken de metro naar het vliegveld en vliegen volgens schema weer terug naar Phoenix. We landen vroeg in de avond en dat is de tijd dat de zon ondergaat. De lucht is dan zo mooi met warme kleuren, daar moest ik gewoon een foto van maken. Vanuit de lucht is het namelijk nog mooier.
Het is ons weer gelukt; een succesvolle leuke, mooie en bijzondere citytrip! Ooh, en had ik het woord ‘’indrukwekkend’’ al gezegd?[e-1f92a]Dat is gewoon hét juiste woord voor deze stad naar mijn mening. We hebben weer genoten. Op naar het volgende avontuur!
Groetjes[e-1f44b]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17954
[pictureCount] => 27
[visitorCount] => 249
[author] => Vera
[cityName] => Washington, D. C.
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/440_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => toerist-in-eigen-land
)
[52] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109035
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-10
[photoRevision] => 0
[title] => Big Apple, here we come ....
[message] => We hebben alle 3 een wisselende 1e nacht achter de rug. Roel en Ylva zijn om 21.00u (l.t.) gaan slapen en ik een uurtje later. Voor ons gevoel was het middenin de nacht en waren we stikkapot. Maar om in het ritme te komen hebben we vol gehouden. Alle 3 zijn we meermaals wakker geweest op onze ‘normale’ - middenin de nacht tijdstippen maar we hebben ons zelf verplicht te blijven liggen. Sterker nog … we hebben uitgeslapen tot 08.30u (l.t.).
Als 1ste genieten we van het “beautifull vieuw” dat bestaat uit torenhoge gebouwen. Daarna verbazen we ons dat we vannacht weinig tot geen lawaai hebben gehoord, maar eigenlijk kan dat ook niet anders als je op de 25ste verdieping en dus bijna in de hemel slaapt. Bekomen van dit alles staan we op en gaan we ons wassen en aankleden. Daarna doen we een poging om te fase-timen met Bomma en wonder boven wonder lukt dit. Ze heeft haar nieuwe gsm beter onder de knie dan we hadden durven hopen. “Thank God” [e-1f64f].
Inmiddels is het 09.30u (l.t.) en hebben we gekeken waar in de buurt een supermarkt kunnen vinden. Deze blijkt maar 2 blokken verderop te liggen en dus is de planning dat we daar even naartoe gaan om spullen voor het ontbijt te scoren. Ontbijten kost hier n.l. een godsvermogen en we zijn en blijven toch Nederlanders.
De trap nemen in het hotel is geen optie en dus drukken we op de knop van de lift. We horen vanalles maar het duurt zeker 5 minuten eer ze er is. Er staat op dat moment maar 1 gezin in de lift en dus kunnen we er gemakkelijk bij. Vervolgens zitten we, zonder het zelf te willen, in de lift attractie. Werkelijk waar op elke verdieping naar beneden stopt deze en stappen er mensen in. Uiteindelijk zitten we als ‘haringen in een ton’ en kan er echt niemand meer bij. Het wordt zelfs nog even spannend want een mijnheer komt met zijn rugzak tegen the boebbies van een sjieke dame aan en daar is haar partner niet van gediend en dat laat hij duidelijk merken. De heer in kwestie biedt 100x zijn verontschuldigingen aan, wat maar goed is want een escalade in een veel te kleine en volle lift, daar wordt niemand blij van. De laatste 8 verdiepingen worden overgeslagen en gelukkig komen we met z’n allen veilig en wel beneden.
Buiten op straat wacht ons de volgende verassing, een aroma van wiet komt ons tegenmoet. Je ruikt dit hier trouwens overal en te pas en te onpas. Als je niet uitkijkt wordt je er zelf spontaan high van. We wandelen richting de Sixth Avenue waar we eerst getuigen zijn van een gezelschap hoogwaardigheid bekleders (geen idee wie maar het zag er spannend uit) die onder zware beveiliging de auto’s worden ingeleid om vervolgens onder politie escorte te kunnen wegrijden. Op de Sixth Avenue zelf is men volop bezig met het plaatsen van dranghekken en het opbouwen van podia. Er is hier vandaag dus weer iets te doen. Navraag leert ons dat het gaat om de ‘National Dominican Day Parade’ (NDDP). Het zegt ons nu nog niks maar we gaan dat wel nog uitzoeken vandaag.
Door waarvoor we gekomen zijn, de supermarkt. Als we bij‘Whole Foods’ (winkel gespecialiseerd in natuurlijke producten) aankomen weten we niet wat we zien. De winkel oogt klein maar bestaat uit 2 verdiepingen. Zowel beneden als boven ligt er een bakery afdeling waarbij je het water in de mond loopt. De keuze is reuze en aangezien Ylva vandaag mag kiezen, duurt het een eeuwigheid. Naast brood, knackers, muffins en zelfs croissants (ja, ja ze hoeft ze nog niet te missen) kopen we ook kaas, jam, kiwi’s en thee. Alles wordt aan de kassa netjes voor ons ingepakt in een mooie papieren zak. Maar wat ons het meeste van deze winkel bij blijft, is hoe strak alles gepresenteerd ligt. De groenten en het fruit, maar ook alle andere levensmiddelen worden hier met de meetlat ernaast in het schap gelegd en gepresenteerd. Een lust voor het oog om te zien, zeker in zo’n grote stad als deze.
Het ontbijt is in the pocket, nu nog een bakkie scoren voor Roel want hij heeft deze morgen al zeker 10x gezegd “ik ruik koffie” of met andere woorden “ik heb zin in een bakkie”. Hiervoor gaan we naar, voor ons tijdens onze reizen inmiddels vertrouwde, Starbucks. Er is geen kat in de zaak maar toch weet de verkoper er zo’n show van te maken dat het zeker 10’ duurt voordat Roel zijn Late Macchiato heeft. “Enjoy” , nou dat gaat hij zeker doen want deze is met liefde gemaakt.
We lopen terug naar het hotel waar we dan eindelijk, want ik begin een beetje ‘flauw’ te worden, kunnen ontbijten. Maar niet voordat we jacht hebben gemaakt op een mes en lepel want anders wordt het moeilijk snijden en smeren. Maar uiteindelijk krijgen we die ook op de kop getikt en kunnen we genieten van onze eigen roomservice. Als het ontbijtje heeft gesmaakt en is opgeruimd, maken we ons klaar voor de dag. Vandaag gaan we wederom met de benenwagen op pad en is het de bedoeling dat we The Fifth Avenue bezoeken en op jacht gaan voor een Mac book voor ons meisje. Ook gaan we proberen een graantje mee te pikken van de NDDP en kijken wat deze precies inhoudt. Lets go …
Als we het hotel uitlopen en naar links gaan, horen en zien we in de verte al de geluiden van de parade. Aangekomen op de Sixth Avenue (waar deze parade zich jaarlijks afspeelt) is het een waar volksfeest (een beetje te vergelijken met carnaval) wat er aan de gang is. Veel mensen zijn uitgedost in kleren en de kleuren van de Dominicaanse gemeenschap van NY. En voor wie nog niks heeft, die kan terecht bij de tientallen mini-kraampjes langs de weg. Vol verbazing kijken we naar de parade en ondertussen probeer ik erachter te komen wat het nou precies inhoudt. Ik vraag het aan een groepje enthousiastelingen naast mij. De ‘National Dominican Day Parade’ is een lokale culturele viering met muziek, dans, optochten en tributes aan prominente gemeenschapsleiders en vind dit jaar voor de 43e keer plaats. Het valt ons wel op dat er enorm veel politie bij op de been is en de reden hiervan is dat de parade vorig jaar is moeten worden stilgelegd vanwege rellen. Na een tijdje hebben we het wel gezien, we weten toch niet wie al die prominenten zijn, en besluiten om verder te lopen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan want buiten dat het abnormaal druk is (er worden hier 100duizend toeschouwers verwacht), is ook alles met dranghekken afgezet en kun je de straat niet oversteken.
Het lukt ons uiteindelijk om aan de andere kant van de weg te komen via het metrostation en we lopen verder richting Fifth Avenue . Op weg hier naartoe passeren we eerst voorbij de gigantische speelgoedwinkel FAO Schwarz. Wat hier onze aandacht trekt is ‘Build-A-Bear Wordkshop’ en natuurlijk moeten ons meisje en ik hier het fijne van weten. Binnen zien we allemaal verschillende soorten beren en nog meer soorten kleding voor deze beren. Maar wat is nu het concept: je kunt hier dus je eigen beer vorm uitkiezen, zelf bepalen of hij hard of zacht moet zijn en deze dan vervolgens voorzien van een hartje (waardoor hij tot leven komt), zelf uitgekozen kleding en evt. personaliseren met je eigen stem. Het moet niet gekker worden maar het brengt me wel op een idee … wordt misschien nog vervolgd.
We lopen verder en komen uit bij een ontzettend leuk en gezellig pleintje. Het pleintje komt ons bekend voor maar we kunnen nog niet meteen zeggen waarvan. Als we aan de andere kant gaan staan, zien we daar de ‘Rockefeller Tower’ liggen. Deze hebben we vaker gezien in films, vandaar. Een knus en gezellig straatje brengt ons uiteindelijk op de Fifth Avenue.
The Fifth Avenue is de beroemdste winkel- en paradeboulevard van de VS en wordt gekenmerkt door iconische gebouwen, bezienswaardigheden en luxe winkels. Tevens is het op veel plekken de scheidslijn tussen East en West Manhattan.
Omdat het vandaag zondag is en we voor vertrek niet meer in de gelegenheid zijn geweest om naar Heppeneert te gaan om een kaarsje aan te steken, besluiten we om als 1ste een bezoek te brengen aan de St. Patrick’s Cathedral gelegen op de 5Avenue recht tegenover de Rockefeller Tower. En toeval of niet maar als we er binnen komen begint net de mis. We lopen eerst een rondje door de kerk en aanschouwen de diverse altaren die er gelegen zijn.Nemen dan even plaats in de banken, doen een gebedje, steken een kaarsje aan, en besluiten om dan toch maar weer verder te gaan. En voor wie nu denkt “staan ze dan gewoon op uit de mis”?. “Ja en Nee” want we zaten niet in het midden van de kerk maar aan de zijkant.
We wandelen langs de diverse luxe winkels: Louis Vuitton, Prada, Gucci, Burberry, etc. (en bij sommigen gaan we ook even naar binnen om ‘the rich and famous ‘ op te snuiven) op zoek naar de Apple Store. Onderweg komen we ook nog lans de ‘Trump Tower’ , een gebouw net zo hoog en glad als zijn ego. De Apple Store blijkt bijna op het einde van de straat te liggen aan het begin van Central Park. Maar voordat we naar binnen gaan, doen we ons eerst even tegoed aan een pretsel en cola want het is al ver na de middag en we hebben niks meer gegeten of gedronken.
Het is een gigantische winkel onder de grond, het krioelt er van de mensen maar de meesten zitten gewoon op hun gsm te surfen op de wifi. We zoeken ons een verkoper want zelf zien we hier door de bomen het bos niet. De verkoopster die we aanspreken verwijst ons vervolgens weer door naar iemand anders en deze lijkt er niet zoveel zin in te hebben. Of misschien heeft hj er wel zin in gehad maar zijn we al de zoveelste klant vandaag en is hij het helemaal zat. We vertellen wat we willen en zonder ook maar enige vorm van emotie of inleving staat hij ons te woord. Het Mac Book dat we willen hebben, Nonkel heeft op voorhand met Ylva vooronderzoek gedaan dus we weten precies wat we willen en nodig hebben) is er maar alle accessoires zijn uitverkocht. Hiervoor moeten we naar de andere App Store aan de ander kant van Manhattan. We besluiten om de computer dan ook maar niet te kopen en erop te gokken dat ze in de andere winkel alles hebben.
En dus gaan we weer op pad maar nu aan de andere kant van de straat. We bezoeken nog een paar winkels waaronder de Nike store, Lego winkel en Victoria Secret. Bij deze laatste duurt het wel even want ons meisje komt hier ogen tekort. En tja … alle geurtjes moeten ook (één voor één ) uitgeprobeerd worden want je zou maar net de verkeerde kopen. Een uur later en een tas gevuld, lopen we daarna door naar het Grand Central waar de andere App Store in gelegen zou moeten zijn. Het is even zoeken maar we komen uiteindelijk aan bij het Grand Central, het grootste en beroemdste treinstation van NYC. Het is hier een komen en gaan van reizigers, maar inderdaad de App Store ligt er ook in. We lopen de trappen op om deze te bereiken en worden meteen ontvangen door een vriendelijke juffrouw die er wel zin in heeft om iets te verkopen. Ze luistert naar wat we willen, voorziet ons nog van wat advies en binnen de 15’ is de deal geklonken.
Maar nu, nu moeten we met een Apple tas vol dure spullen terug richting het hotel. Normaal niet echt een drama ware het niet dat we de Sixth Avenue moeten passeren waar nog steeds een massa volk is vanwege de parade. En waar we ook merken dat de sfeer grimmiger is dan vanmorgen. Hier en daar zijn we zelfs getuige van wat opstootjes tussen de politie en inmiddels veel te dronken en high publiek. Het is niet bepaalt het volk waar je nu op je gemakje tussen loopt met onze tas, zelfs agent Roel niet. Maar Netje zou Netje niet zijn als ze daar geen oplossing voor zoekt én vind. Ik zie n.l. langs de kant van de weg een bigshopper liggen en besluit om die te pakken. Roel verklaart mij voor gek maar dat kan mij niks schelen. Het is een tas die waarschijnlijk is uitgedeeld tijdens de parade en die iemand heeft achter gelaten. Er zitten wat reclame folders in maar dat mag de pret niet drukken. We stoppen onze spullen erbij en vanaf nu kan niemand meer zien dat er een waardevol transport plaatsvind.
Als we in ons hotel aankomen, het is inmiddels 16.30u, kunnen we niet meteen op onze kamer omdat housekeeping er nog bezig is. We wachten even beneden in de lobby en gaan als ze klaar zijn naar boven. Tijd en gelegenheid voor een bakkie is er vandaag nog niet geweest maar gelukkig hebben we zelf wat zakjes oploskoffie mee genomen die we met ons eigen waterkokertje nu kunnen maken. Het smaakt en de muffins die we vanmorgen hebben gekocht zijn ook heerlijk.
Als we weer een beetje zijn bijgetankt, Ylva haar favoriete serie heeft afgekeken en Roel een nappie heeft gedaan, gaan we weer terug op pad. Buiten aangekomen slaan we nu niet linksaf zoals we vanmorgen 2x hebben gedaan, maar rechtsaf richting ‘Times Square’. Daar lijkt wel een bom ontploft … het is er (lett.) zwart van de mensen. De 100.000 bezoekers van de parade lijken zich van de Sixth Avenue naar hier verplaatst te hebben. Er is bijna geen doorkomen aan en de sfeer voelt niet goed … een schril contrast met gisteren. We geven onze ogen goed de kost. Enerzijds om te kijken waar we lopen en om niet te botsen en anderzijds naar de vele verschillende types die er rondlopen en hoe ze zijn gekleed.
De planning was om rustig over TS te slenteren maar dat gaat hem dus niet worden, daar is het veel en veel te druk voor. We besluiten dan maar, omdat het ook al 18.45u is om ergens een hapje gaan te eten … maar waar?. De keuze valt uiteindelijk op het Hard Rock Café. Traditie getrouw brengen we elke vakantie in het (verre) buitenland én er is een Hard Rock Café er een bezoekje je aan. Tja en het Café van NY kunnen we dan zeer zeker niet overslaan.
We gaan naar binnen en hopen dat er nog plek is gezien de drukte buiten. Maar blijkbaar zijn dit niet de mensen die in het Hard Rock Café gaan eten want er is voldoende plek. We moeten heel even wachten en vervolgens worden we door de waiter naar onze plek gebracht.
Eenmaal op onze plek aangekomen zaten we nog niet goed en wel of daar was Bann (onze waiter van dienst) met de kaart en de vraag wat we wilden drinken. “Uhhh zo ver zijn we nog niet, mogen we even gaan zitten” of “can you come back later?”. “Okay” en evensnel als hij was gekomen, verdween hij ook weer om ons vervolgens lekker lang te laten wachten met terug te komen. Nadat we al een paar keer naar hem hadden gekeken, kwam hij dan toch terug om de bestelling op te nemen en weer op de ‘Speedy Gonzales’ versnelling over te schakelen. Want het eten was er in know-time, we hadden onze bordjes goed en wel leeg en toen kwam hij ze al weghalen en vragen of we een toetje wilden. “Ja dat willen we” en hup daar was de kaart al met vrij snel erachteraan of we al wisten wat we wilden. “Uhh no, may we have a look?”. Onze keuze viel op appelcrumble en zonder dat we iets te hoefden zeggen werd dit geserveerd met 3 lepels. Kon hij zo goed zien dat we Nederlanders zijn?. Of weten ze zelf dat dit eigenlijk wel een heel groot toetje is voor 1 iemand, dat ze er meteen altijd meer lepels bij doen. Maar terwijl we nog aan het genieten zijn is Speedy weer daar. Niet om te vragen of het smaakt, wat hij trouwens tijdens het eten niet 1x heeft gedaan, maar met de rekening. “Uhhhm hallo we zijn nog aan het eten”. We doen gewoon waar we goed in zijn, n.l. of we gek zijn en laten het boekje met daarin de rekening nog even voor wat het is. Maar dit is duidelijk niet de bedoeling, want hup daar is Speedy weer … “is het ready?”. “Nee vriend, we zijn nog aan het eten en als we klaar zijn dan zullen we betalen”. Als we dan uiteindelijk klaar zijn, bekijken we de rekening en daar heeft hij echt veel moeite op gedaan. Hij heeft er een persoonlijke tekst opgeschreven en de verschillende % tip en de daarbij behorende bedragen geel gemarkeerd. We weten dat fooi hier in Amerika gewenst is, maar dit gaat er toch wel over. Uit protest en vanwege het feit dat hij ons niet op het gemak heeft laten eten, besluiten we om hem niet het gewenste fooi bedrag te geven maar een gedeelte ervan. We leggen het boekje klaar en “hup” daar is hij al om het op te halen. En wat dan gebeurt … nog voordat we kunnen opstaan, is hij terug aan tafel en gooit er onze fooi op. We weten eigenlijk niet zo goed wat er gebeurt en Ylva is helemaal verpoepzakt. “Is hij nou niet tevreden met wat hij heeft gekregen en geeft hij het daarom terug?”. “Nou oké dan, dan krijg je niks” en ons meisje neemt het bedrag van tafel. “Heb ik lekker wat extra’s om van te kopen” en gelijk heeft ze.
Als we buiten komen is het gelukkig al wat minder druk, niet dus .En gelukkig is de wietlucht ook een stuk minder (lees: veel meer). Inmiddels is de schemering al ingevallen en waar je kijkt lopennog steeds mensen. De toeristen haal je er zo uit, al is het maar aan hun ‘bange’ en verbaasde gezichten. We steken de straat over omdat ons meisje nog graag naar een winkel wil die aan de andere kant ligt. En terwijl we erheen lopen, houden we stil bij een man die op 2 emmers geweldige muziek zit te maken en een groepje dat helemaal los gaat op de DJ die er staat te draaien. Verder kijken we nog steeds onze ogen uit want het lijkt erop dat hoe later het op de avond wordt, hoe minder de dames gaan dragen.
Roel is er inmiddels wel even klaar met de drukte mee en al wandelt al rustig naar het hotel, maar Ylva en ik willen nog even langs de M[e-38]M store. Je ziet bijna iedereen met een zakje van deze winkel lopen dus dan moeten wij daar ook een kijkje gaan nemen. En het blijft bij een kijkje want het is echt niet normaal wat ze daar voor een prijzen hanteren. Je kunt beter een zak M[e-38]M’s in de winkel kopen. Dan heb je meer en betaal je minder. Wat niet wil zeggen dat het wel leuk is om er even rond te kijken want je kunt het zo gek niet verzinnen of ze hebben het van M[e-38]M.
De klok loopt inmiddels tegen 21.45u en we zijn moe. Buiten dat we vandaag veel hebben gezien en veel indrukken hebben opgedaan, hebben we ook veel gewandeld. Stoned als een garnaal, want de wietlucht is inmiddels niet meer te harden, lopen we terug naar het hotel. Daar is de rust in de lobby wedergekeerd want toen we vertrokken was het daar een heksenketel.
Terug op de kamer drinken we nog een theetje, nemen we alle 3 even een lekkere douche en gaan daarna slapen. “Ik vond het vandaag een hele mooie dag”. “Dat klopt lieverd dat vonden wij ook”.
Slaap wel en tot morgen!.
Liefs de Maïskolfjes xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 170
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/225_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => big-apple-here-we-come
)
[53] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109015
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-09
[photoRevision] => 0
[title] => Het is zover ...
[message] => De afspraak was 05.30u maar omdat Roel ons inmiddels goed kent, had hij de wekker toch om 05.20u gezet.
Het is zover … vandaag gaat het dan echt gebeuren. Maanden weken en dagen van voorbereidingen komen vandaag samen, we vertrekken naar Amerika … to start a new Adventure. Een ‘new adventure’ niet alleen voor ons als gezin maar over een dikke week ook voor ons meisje.
Nadat we ons gewassen en aangekleed hebben, worden de lunchpakketten gesmeerd. “Ja, ja” lunchpakketten, niet alleen voor ons zelf (want het is nog veel te vroeg om nu al wat te eten) maar ook voor Bomma en Willy die ons gaan brengen. Ons Lio-ke komt ook voorzichtig zijn hokje uitgekropen en vraagt zich af waarom hij zo vroeg moet opstaan.
De laatste spullenworden in de koffers gestopt en dan komt het 1ste moment van de waarheid van deze dag: hebben we overgewicht of niet?. We hebben gisteren tijdens het inpakken continue zitten wegen maar in de loop van de avond is er toch nog vanalles bijgekomen. Op onze weegschaal ziet het er heel belovend uit, hopelijk is dat op de airport ook nog steeds zo.
Met Bomma hebben we om 06.30u afgesproken maar om 06.15u horen we het vertrouwde geluid van haar autootje in ons grind, ze zijn er al.
Wij en Lioke helemaal zijn blij om haar te zien. Ze ziet er ‘fris’ uit wat erop lijkt dat ze vannacht toch wel redelijk geslapen heeft. Terwijl wij beginnen met de koffers in te laden, het laatse afwasje wordt gedaan en de bedden worden afgetrokken, wandelt ons meisje samen met Bomma, een voor haar voorlopig laatste rondje, met Lio-ke. Om 6.45u zijn we klaar voor vertrek en maakt Ylva een laatste rondje door het huis … “ dag kamertje, dag bed, dag huisje tot over een paar maanden”.
We vertrekkenrichting Brussel en hopen dat we onderweg geen files krijgen want volgens Roel zijn we eigenlijk iets te laat vertrokken. Volgens mij is hij vergeten dat het zaterdagochtend vroeg is en dus geen werkverkeer én heel veel mensen nog vakantie hebben. Ons meisje kroelt met Lio-ke en ik merk dat ze het ‘zwaar’ krijgt. Het besef dat ze hem een tijdje niet gaat zien, komt binnen. Ook Bommatje kijkt stilletjes voor zich uit, ook zij weet dat het (voorlopige) afscheid snel nadert.
De heenreis verloopt voorspoedig, het is niet druk onderweg en om 7.55u rijden we parking P1 van Zaventem binnen. Hier komen we er al snel achter dat we niet alleen zijn en moeten zeker 10 minuten zoeken voor een parkeerplek. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen dat het even duurde voordat we in de gaten hadden dat alle plekken een oplaadpaal hebben, maar dat je hier ook met een gewone auto mag staan.
Als we een plekje hebben gevonden en de koffers en handbagage uit de auto hebben gehaald (het lijkt alsof we een hele boel vergeten zijn want voor ons doen hebben we echt weinig bij ons), begeven we ons naar de vertrekhal. We vliegen voor de 1ste keer vanuit Brussel en dus is het even zoeken. In de vertrekhal aankomen heerst er een relaxte sfeer. We kijken even op het bord waar we ons moeten melden om in te checken en ook dat hebben we snel gevonden. De rij bij de zelf-check-in is lang maar wij begeven ons naar de balie waar we nog door een echt persoon worden geholpen. We zijn, na de afgelopen weken, het geregel via de computer even helemaal zat.
Voordat we daadwerkelijk bij vriendelijke dame kunnen aanschuiven, worden we al voor de 1ste keer gecontroleerd vandaag en iets in mij zegt me dat het niet de laatste keer gaat zijn. Onze papieren en paspoorten worden gecontroleerd door een, eveneens, vriendelijke mijnheer en we krijgen een groene stikker op ons paspoort. De sticker die, maar dat weten we dan nog niet, nadien heel belangrijk is om te kunnen vertrekken. Vervolgens mogen we door naar de dame, die wederom al onze papieren controleert, en worden onze koffers ingecheckt. Dit is, gezien ons verleden, altijd weer even spannend. Maar geloof het of geloof het niet, we zitten buitengewoon goed deze keer. De koffer van Ylva weegt met 23,6kg het meeste en die van Roel en mij zitten beiden onder de 20kg. Dit is echt voor het eerst in onze reisgeschiedenis, we beginnen het langzaam te leren. Hoe zeggen ze dat: “verstand en wijsheid komt met de jaren”. En ook ons meisje kan opgelucht ademhalen want ze had zich toch wel wat zorgen hierover gemaakt. Of toch om haar koffer.
De dame heeft echter ook een iets mindere boodschap voor ons, en wel dat we nog geen stoelen krijgen toegewezen. Het vliegtuig is n.l. overboekt en ze moeten nog gaan kijken waar we kunnen zitten. Ze belooft ons wel dat we mee mogen. Gelukkig maar want onze koffers zijn al verdwenen.
Als alles is ingecheckt, is het de hoogste tijd voor een, voorlopig, laatste bakkie op Belgische bodem. We zijn al wat gewend qua prijzen, maar hier kunnen ze er ook wat van. Gelukkig hebben we ons eigen lunchpakket bij ons en dus hoeven we enkel een bakkie te kopen. Na een klein halfuurtje wordt het dan echt tijd om afscheid te nemen. Een laatste dikke knuffel voor Bomma en Lio-ke … de traantjes vloeien maar dat mag. En Bomma spreekt de wijze woorden “morgen is het alweer 1 dag minder dat je weer voor even terugkomt”, voor haar is het aftellen duidelijk al begonnen. Lio-ke lijkt het deze keer allemaal niet zo te beseffen en huppelt vrolijk met Bomma mee.
We zwaaien totdat we Bomma, Lio-ke en Willy niet meer zien en lopen dan door naar de douane. Daar vind de 3e controle voor vandaag plaats. Alles maar dan ook alles moet apart in de bakken worden gelegd. De rugzak van Ylva zit zo vol dat ze besluit om deze er gewoon helemaal op te leggen, gevolg haar bak neemt een andere afslag en moet gecontroleerd worden. Gelukkig is de douané die de controle moet doen niet de allervervelenste en heeft hij het flesje (van 100ml) waar het om gaat snel gevonden. Het blijkt dus loos alarm. “Dat flesje valt hun op maar de vijl die ik erin heb zitten niet”. En het schaartje dat ik in mijn handtas heb zitten, hebben ze ook niet gezien.
Als we al onze spullen weer bijelkaar verzameld hebben, lopen we door naar controlepost nr.4. Er staat een hele, hele lange rij maar Roel ziet een bord met daarop de vlag van Canada, Amerika en Groot-Britanië. “Daar moeten wij zijn” en nietsvermoeden lopen we die kant uit en laten de lange rij links van ons liggen. Een wederom vriendelijke jonge man vraagt nog “Americans ?” en braaf zeggen we “ja”.Nog steeds niets in de gaten hebbend. Ik zie wel een bordje hangen met ‘European citezen’ en denk nog “amai gaan er zoveel naar Europa”, maar mijne frank valt nog steeds niet. Als we bij het poortje komen waar we ons paspoort moeten laten lezen en de irisscan, duurt het even maar de poortjes gaan open.
Maar dan … we worden opgewacht door een hele grote, maar weeral, vriendelijke douané die ons erop wijst dat we in de verkeerde rij staan. Dit was de rij voor Amerikanen, Canadezen en Engelsen en niet voor de mensen met deze landen als bestemming.
Owww … foutje … dit hadden we natuurlijk moeten weten met al
onze reiservaring. “En nu?”, “nu niks, dit kan gebeuren en geen probleem. Fijne reis!”. “Dankjewel mijnheer” . En terwijl we naar links keken realiseerden we ons dat we heel veel geluk hadden gehad. Want niet alleen stond er ‘buiten’ een rij, er was ‘binnen’ ook nog een heel stuk waar de mensen stonden te slingeren … de rij van de Phyton is er niks bij. “Mama het is te merken dat u een Belg bent geworden”, als Nederlander was u dat nooit gebeurd”. “Bedankt lieverd, wrijf het nog maar een keer in.
Deze controle heeft een behoorlijk wat tijd opgeleverd en dus is er even tijd om te neuzen bij de winkeltjes waar we voorbij lopen. Maar Roel wil naar de gate omdat we onze stoelen nog moeten vastleggen. Bij de gate aangekomen staat ook hier een lange rij, maar wij moeten ons melden aan een speciale desk. Hier krijgen we te horen dat ze nog steeds geen stoelen voor ons hebben maar dat het goed komt.We nemen plaats en wachten rustig af totdat we opeens worden afgeroepen en de tickets met ons stoelnummer krijgen. We zitten (in 1ste instantie) niet samen maar we kunnen mee en dat is het belangrijkste.
Als om 09.45u het boarden begint, schrikken we van de rij die er staat. Moeten al deze mensen mee in ons vliegtuig ?. We besluiten om even te doen alsof we gek zijn (nu zijn we dat ook wel) en sluiten nadat ze hebben omgeroepen dat iedereen mag gaan boarden, mee aan bij de mensen van groep 3, die mochten n.l als 1ste. door. Het vriendelijke mijnheertje van onze 1ste controle staat ook nu weer hier en controle nr.5 is een feit. Deze wordt snel opgevolgd door controle nr.6 van onze boarding passen en paspoorten en dan kunnen we eindelijk richting het vliegtuig en onze plaatsen innemen. En op het laatste moment toch nog een wissel…. We zitten uiteindelijk wel naast elkaar.
Om 10.45u, 10’ later dan gepland, klinkt het signaal “ready for take-off”. Het vliegtuig komt in beweging en binnen now time zitten we hoog en droog boven in de lucht. Onze gordels dienen we om te laten want we hebben te maken met voortdurende lichte turbulentie.
De uren in de vlieger brengen we door met slapen, eten, muziek luisteren, film kijken, weer slapen en eten, het verslag al een beetje up-to-date houden en overleven. We hebben onderweg n.l zeer turbulent weer en moeten bijna de hele reis onze riemen aanhouden. Ik merk aan mijzelf dat hoe langer het duur, ik steeds beroerder wordt.
En als we dan rond 12.30u (l.t.) de landing beginnen in te zetten, gaat het bijna mis. We maken zo’n enorme luchtval dat het mij begint te draaien voor de ogen. Ik kan nog net optijd een zakje grijpen, wat ik uiteindelijk gelukkig niet heb nodig gehad om te k….. maar wel om te hyperventileren. Ik ben dan ook blij als ik voel dat de wielen de grond raken, dat hebben we weer ‘overleeft’. De piloot (dhr. Verstreepen) verzoekt iedereen om te blijven zitten omdat we eerst nog een stuk moeten taxiën en daarna naar binnen gesleept worden. Hier op John F.Kennedy Airport mogen de vliegtuigen n.l. niet op eigen gelegenheid naar de gate taxiën.
Precies om 13.00u (l.t.) worden we aangelegd aan de gate en dan gaat het feest beginnen. De grote massa meent altijd dat ze allemaal tegelijk het vliegtuig uit kunnen en hebben nog steeds niet in de gaten dat dat niet gaat. Iedereen staat te dringen en te wachten als 1 grote kudde i.p.v. te wachten dat je rij aan de beurt is, dan je spullen pakken en dan kun je zo naar buiten wandelen.
We moeten een klein (voor Amerikaanse begrippen toch) stukje wandelen naar de hal waar we ons moeten opmaken voor nr. 7 en hopelijk laatste controle van vandaag. Eenmaal in de hal aangekomen lijkt het wel voor niks, zo druk is het er. En deze keer is er geen mogelijkheid om de rij een beetje te omzeilen. Dus sluiten we achteraan en kan het slingeren als in de Efteling beginnen. Zelf voel ik mij nog steeds niet oké maar ik moet nog even vol houden. Na ruim een half uur slingeren en het einde nog lang niet in zicht lijkt, hebben we geluk. De rij voor de US citizens is weggewerkt en dus worden we die kant uit gestuurd. Dat gaat opeens een stuk sneller en voordat we het weten staan we oog in oog met een douané die zijn job heel serieus neemt, streng kijkt en praat en waar geen lachje vanaf kan. We worden alle 3 wederom aan een irisscan onderworpen, Roel en ik moeten onze vingerafdrukken achter laten en nadat onze ESTA-formulieren gecontroleerd zijn, mogen we doorlopen. En Ylva, die mag omdat ze een visum heeft gewoon doorlopen.
Het hele gebeuren bij de douane heeft zolang geduurd dat onze koffers allang op de band zijn verschenen en er zelfs al vanaf zijn gehaald. In een grote wirwar van allemaal koffers en andere spullen mogen we die van ons gaan zoeken. Gelukkig heb ik om de handvaten Hawaïslingers slingers gedraaid. Roel vond dit belachelijk en overbodig, maar nu komt het goed van pas want hierdoor zien we onze koffers op afstand al staan. We zien ze staan, maar erbij geraken dat is een ander paar mouwen want ze staan helemaal ingebouwd. Als het uiteindelijk is gelukt, kunnen we eindelijk op weg naar buiten.
In de aankomsthal kijken we onze ogen uit naar de bordjes van iedereen die wordt opgehaald. Het krioelt er en gelukkig hoeven wij onze naam niet te zoeken want je ziet door de bomen het bos niet. Nee, wij kunnen en mogen gewoon naar buiten lopen om op zoek te gaan naar een Uber. Tenminste dat denken we, maar we zijn nog niet goed en wel buiten of we worden al aangesproken met de vraag “taxi of Uber?”. Als we zeggen “Uber” worden we in 1ste instantie doorverwezen maar als de chauffeur ziet hoe weinig bagage we maar bij ons hebben, vraagt hij waar we heen moeten en worden we in no time door hem meegenomen naar zijn auto. Het moet allemaal heel snel gaan want hij staat illegaal geparkeerd en voordat we het weten zitten we al in de auto en zijn we onderweg. We krijgen nog niet te kans om te vragen wat het ons gaat kosten.
De chauffeur verteld ons dat het ongeveer een 3 kwartier rijden is, afhankelijk van de drukte, naar ons hotel. Echt de kans om goed rond te kijken krijgen we niet want hij scheurt als een heuse formule 1 coureur over de snelweg en door de straten. Van maximum snelheid heeft hij nog nooit gehoord, zijn claxons gebruikt hij regelmatig en op een bepaald moment waant hij zich zelfs een vrachtwagen door op een rijstrook te gaan rijden die alleen voor vrachtwagens bedoeld is. Hij wint er veel tijd mee, maar mijn misselijk- en duizeligheid komt het niet ten goede.
Eenmaal in het hartje van NY aangekomen ontdekt hij dat verschillende straten, als gevolg van een dodelijke steekpartij gisterenavond, zijn afgesloten. Dit betekend dat hij ons niet voor het hotel kan afzetten en even snel als we in de auto zaten, worden we er ook weer uitgezet en moeten we nog 2 blokken zelf lopen. Kosten $200 en graag contant betalen. We hebben nog niet gepind en dus wordt het schrapen om het geld bijenkaar te krijgen. En of we ons genaaid voelen?. Dat voelen we ons zeker maar dat besef komt pas later. Op het moment zelf ging het allemaal zo snel.
Met onze koffers wandelen we 2 blokken verder, wat opzicht goed te doen is, en binnen een paar minuten bereiken we ons hotel, ‘Hotel Riu Manhattan Times Sqoare’. Een vriendelijke receptioniste heet ons van harte welkom en vraagt of we een goed reis hebben gehad. Voor het gemak zeggen we maar “yes”. Ze checkt ons in en deelt ons mede dat we nog $200 aan servicekosten en taxen dienen te betalen. Goedemorgen!. We zijn nog geen uur hier en al $400 lichter … “welkom in New York”.
Volgens de juffrouw hebben we een hele mooie familie kamer met “beautiful vieuw” op de 25ste verdieping. De verwachtingen zijn hoog gespannen, benieuwd in welke suite we terecht gaan komen. Nou laat suite maar weg, want als we op de kamer aankomen, schrikken we wel een beetje. Niet omdat het geen mooie kamer is, maar voor een familie kamer is ze toch wel wat klein uitgevallen en the vieuw is minder beautiful dan verwacht. Zijn wij het nu te goed gewend of zijn de begrippen hier anders en maken ze hier alles nicer en bigger dan het in werkelijkheid is?.
Affin … we zullen het ermee moeten doen. In NY kost elke vierkante meter veel geld dus het is eigenlijk ook wel logisch dat ze hier geen giga kamers hebben. Omdat we op doorreis zijn, leven we normaal gezien uit de koffer maar dat gaat nu niet. Er is geen plaats om de koffers neer te leggen en dus ben ik heel blij met de mooie tasjes waarin ik al onze kleren heb ingepakt. Deze leg ik in de beperkte kastruimte en de koffers die schuiven we dicht (want open zijn ze te breed en passen ze niet) onder het bed. Keurig en niks meer aan doen.
Eigenlijk zijn we heel moe (bij ons thuis is het immers al 21.00u en we zijn al van 5.30u op) en het liefste gingen we slapen.Maar als we nu gaan slapen dan verslapen we ons en komen we niet in het ritme van hier. We besluiten dan ook om al eens een 1ste kennismakings- en orientatierondje te gaan maken. Als eens even snuiven aan wat we de komende dagen gaan zien en beleven. En zoals we als snel ontdekken, op Times Square is altijd wat te beleven. We kijken onze ogen uit naar de verschillende typen mensen die er zijn, maar vergapen ons ook al aan de hoge gebouwen, de vele lichtreclames en genieten van de vele straatartiesten.
We wandelen of beter gezegd slenteren zo’n 2-2,5 uur rond en dan is Roel er wel even klaar mee. Hij begint langzaam trek te krijgen en stelt voor om ergens een hapje te gaan eten. Ylva heeft tijdens de wandeling een leuk tentje zien liggen en wil daar graag naartoe. Het is een klein stukje terug wandelen en zo zitten we niet veel later bij ‘Brooklyn diner’. Een leuk knus en gezellig zaakje in typisch Amerikaanse stijl ingericht. We bestellen ons alle 3 wat kleins en laten het ons smaken. Bij mijn menu zit ook een milkshake en die is overheerlijk.
Wordt je normaal gezien van eten fit, bij ons begint de man met de hamer toch toe te slaan. We besluiten dan ook om na het eten terug naar het hotel te gaan … het is mooi geweest voor vandaag. Op de kamer drinken we nog een lekker theetje wat we ons gelukkig kunnen maken me onze eigen meegebrachte waterkoker. Springen we nog snel even onder de douche en gaan daarna gestrekt. Het is een hele lange maar ook mooie 1ste dag geweest. Benieuwd naar wat morgen ons gaat brengen.
Welterusten en slaap lekker!.
De Maïskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 77151
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 171
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => New York
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/235/164_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => het-is-zover
)
[54] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108886
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-08-03
[photoRevision] => 268
[title] => Een soort van jubileum
[message] => De dag nadat we terugkwamen uit Aspen vloog Danko naar Philadelphia voor een meeting. Tenminste, dat was het plan, want hij is tot Atlanta gekomen en daar maar weer omgekeerd naar huis. Er was enorm veel onweer aan de oostkust met allemaal gesloten vliegvelden, en hij zag aankomen dat hij met alle gecancelde vluchten of niet zou aankomen, of daarna ergens zou stranden omdat het vliegverkeer helemaal ontregeld zou zijn. Uiteindelijk is hij veertien uur onderweg geweest om weer thuis uit te komen, het is wat! Ik vond het niet erg want het is gezelliger om niet alleen thuis te zijn, en Danko vond het niet erg omdat hij bij voorbaat al helemaal geen zin in die meeting had. Dus gingen we op dinsdag samen naar het werk, waar we in ons kantoor glitterconfetti aantroffen, een versierd bureau voor Danko en als cadeau een mooie fles whiskey. Dat was een leuke verrassing! En een goede herinnering om wat petit-fourtjes mee te nemen bij de boodschappen als traktatie bij de koffie, want daar hadden we allebei totaal niet aan gedacht.
Die middag was er ook eindelijk uitsluitsel van de verzekering over het vergoeden van de schade aan Danko's motor. Volgens de polis was op een circuitje rijden gewoon gedekt, een eerste bedrag was ook al een flinke poos geleden uitgekeerd, en daarna duurde het maar en duurde het maar. Danko heeft er elke week meerdere keren achteraan gebeld en nadat het blijkbaar door heel wat mensen goedgekeurd had moeten worden was de beslissing dat ze het 'voor deze keer' zouden dekken. Blijkbaar is er nog ergens een clausule die het voorbereiden op een race uitsluit, waarbij het een beetje kort door de bocht is om te zeggen dat als je op een circuit bent je dat ‘dus’ aan het doen bent. Maar goed. Het blijft wat ons betreft heel erg bij deze ene keer! Ik zag Danko aan de telefoon zitten en telkens meer moeten lachen, dat was blijkbaar het gedeelte van het gesprek waarin bedragen genoemd werden. De vergoeding is gebaseerd op wat het zou kosten om dezelfde motor tweedehands terug te kopen. Blijkbaar is deze nogal zeldzaam in de kleur die Danko had want er staan er in het hele land maar twee te koop voor belachelijke vraagprijzen, waardoor het uit te keren bedrag ruim hoger is dan wat Danko ooit betaalde om de motor te kopen. Dat hadden we niet aan zien komen! Het maximumbedrag voor kleding en helm dekt dat gedeelte dan weer niet helemaal maar dat is niet zo erg!
Tussen de warme dagen door was het die woensdag bewolkt bij het opstaan, en maar iets van zeventien graden. Oooooh! Ik was al wel van plan die dag hard te lopen en heb prompt mijn plan aangepast en heb heerlijk voor het ontbijt een rondje om het Boulder Reservoir gelopen, dat was fijn! Danko is die ochtend een stuk wezen mountainbiken, na het weekendje in Aspen hebben we ontdekt dat dat wel positieve effecten heeft op zijn hand dus dat is erg mooi meegenomen. Ondertussen stond er ook (eindelijk) fysiotherapie op de planning, de verwijzing kwam op de dag dat we naar Aspen reden, nadat we zelf met behulp van wat aanbevelingen al uitgezocht hadden waar dat onze voorkeur had. Heel handig is er een grote orthopediepraktijk redelijk dicht bij het werk, waar behalve een heel aantal fysiotherapeuten ook een aantal handchirurgen werken. Stel dat je zo iemand nog nodig zou hebben dan ben je daar direct op de goede plek was ons idee.
Op donderdag had ik na de krachttraining met Jesse afgesproken om samen een broodje te gaan eten tussen de middag. Meestal verschuift hij mijn afspraak dan zodat we aansluitend aan de krachttraining kunnen gaan maar deze keer kon dat niet. Ik heb mijn laptop meegenomen en op het terras bij de bakker even een uurtje zitten werken, het is toch handig dat dat overal kan. Kopje thee erbij en het kon erger! Heel erg leuk had hij gevraagd of het goed was als zijn vrouw en pasgeboren dochtertje ook mee zouden komen, en natuurlijk vond ik dat goed. Het was zo leuk hen te ontmoeten en zo gezellig!
De volgende ochtend bleven wij thuis zodat we onze nieuwe banken in ontvangst konden nemen. Die werden uiteindelijk aan het begin van de middag bezorgd, en we zijn er zo blij mee! Ze zitten véél fijner dan wat we hadden, en de woonkamer doet ruimer aan met de lichtere bekleding. Wat een verandering! Het was ook direct duidelijk dat we ook nieuwe bijzettafeltjes, voetenbankjes en een daadwerkelijk tv-meubel nodig hebben, maar we zijn in ieder geval al goed op weg! Dan was er de vraag wat we dan met de oude banken wilden doen, omdat het de laatste keren zo slecht is bevallen om te proberen iets tweedehands te verkopen. Danko keek toch maar eens op de lokale versie van marktplaats en vond daar dezelfde banken die wij hebben, maar dan in slechtere staat en voor idiote bedragen. Dus maar een paar foto's gemaakt, die op zaterdagavond online gezet en behalve één oplichter was er daarna direct al iemand die geïnteresseerd was, op zondag kwam kijken en ze die dag tegen de avond is komen ophalen. Ze wilden de stoel met het afbladderende leer ook wel hebben en zo waren we dus ineens drie van de vier dingen al kwijt. Dat ging even veel beter dan we verwacht hadden! De laatste (en oudste) bank is dan ook maar even het internet op geslingerd in de hoop dat we die ook zo makkelijk zouden kwijtraken nu het wat dat betreft wel lekker liep. Hahaha wat dachten we wel niet want heeft helemaal niemand interesse in gehad!
Op zondagmorgen zijn we samen een rondje wezen fietsen en het was al flink warm toen we om tien uur op de fiets zaten. We hadden allebei flink gesport de dag ervoor en wat meestal niet gebeurt, waren we nu allebei klaar om thuis te zijn tegen het eind van een rondje mountainbiken, haha! 's Middags kwam Leen om 'even' een motorband te verwisselen, wat nog wat moeite gekost had, en waarna we gezellig buiten hebben gezeten om even iets te drinken. Gelukkig waren we daar vroeg genoeg mee begonnen, want tegen de avond zijn de muggen er ineens weer en vlucht ik liever naar binnen voordat ze me opeten.
Op dinsdag had Danko zijn eerste afspraak voor fysiotherapie. Het kwam zo uit dat er geen tijd was mij eerst bij het werk af te zetten en dus ben ik mee geweest. Dat vonden ze prima, en het was fijn te horen dat ze denken Danko's pink wel weer in beweging en zijn middelvinger wel weer recht te krijgen, want op het moment is de eerste vinger stijf en kan de tweede zich niet helemaal strekken. Als je iets lang genoeg niet beweegt (vanaf een week!) worden gewrichten al stijf, laat staan als je ruim twee maanden pinnen in een vinger gehad hebt. En weer is het dan heel apart te merken hoe je brein dan blijkbaar werkt. Als Danko naar zijn pink kijkt terwijl hij die probeert te buigen dan gebeurt er niet veel, maar als hij met zijn ogen dicht eerst zijn rechterpink buigt, en dan de linker probeert te buigen dan wil dat iets beter. Zijn hersenen moeten blijkbaar leren dat weer aan te sturen. Heel apart! Hij kreeg oefeningen mee om elke dag te doen, en eenmaal op het werk hebben we met behulp van Chiel even gevideobeld met Daan die die dag negentig werd. We hadden het graag mee willen vieren maar konden niet zo lang op reis naar Nederland op het moment, maar zo konden we elkaar wel even zien en kon Danko Daan een rondleiding geven door het bedrijf. Leuk!
Er kwam ook eindelijk een vergoedingenoverzicht van de verzekering voor Danko's operatie én opname in het ziekenhuis. Totaal $45,000, dat viel ons ergens nog mee omdat we het veel hoger verwacht hadden. Maar het is duur genoeg! Er stond iets van $1100 voor 'implantaten' tussen, waarvan ik me afvroeg wat dat dan zou zijn en Danko dacht dat ze daar vast de twee pinnetjes mee bedoelden die in zijn pink hebben gezeten. Er was de mysterieuze omschrijving ‘trauma response – not used’ voor rond de $6500 waarbij we onze wenkbrauwen opgetrokken hebben, en iets van $1000 voor 'fysiotherapie en evaluatie' de ochtend na de operatie - Danko heeft inderdaad tien minuutjes door de gang gewandeld met iemand, het is toch wat! Maar erg fijn dat ze van gedachten veranderd zijn over wie de nacht in het ziekenhuis moest betalen zodat wij dat niet hoeven!
Het weekend begon ik zoals gewoonlijk met hardlopen. Lekker binnen want het was buiten al vroeg in de ochtend erg warm, en dan is het zo fijn dat ik in de kelder net kan doen waar ik zin in heb! Het ging wel lekker, en waar ik van plan was te lopen totdat ik begon te voelen dat het wel genoeg was geweest ben ik maar eens opgehouden toen ik veertien kilometer in de benen had. Hahaha, dat was niet mijn bedoeling en had ik ook niet verwacht! Maar het gaat allemaal wel prettig sinds ik van drie keer per week naar vier keer per week ben gegaan en twee van die keren een half uurtje zijn op een lekker rustig tempo'tje :-).
Nadat we brood gegeten hadden zei Danko "Kom we gaan even naar de fietsenwinkel", even kijken wat voor maat mountainbike ik zou moeten hebben als ik een nieuwe zou kopen. Dat wil ik al wel een poosje maar het bleef telkens nog bij alleen de gedachte. Ik probeerde er eens een paar fietsen die ze van hetzelfde type in beide maten hadden, daarna probeerde ik een echt supermooie fiets die ze in de goede maat ook in de winkel hadden staan, en het eindigde ermee dat ik nadat ze er een ander stuur op gezet hadden met die fiets naar huis ging, dat had ik totaal niet aan zien komen maar ik ben er wel heel erg blij mee! Ik had voor zondagmorgen al met Michelle afgesproken om te gaan mountainbiken, met het idee dat ik dan mooi met de auto tot ergens in Boulder zou rijden omdat ik geen zin had om helemaal vanaf huis te komen met alle hardloopkilometers in de benen. Maar nu wilde ik het hele stuk dus wel fietsen! En Danko wilde ook wel mee op mijn eerste ritje. En wow, deze fiets heeft alle nieuwe snufjes die ze de afgelopen vijftien jaar bedacht hebben, én is ook nog eens stukken lichter en wat maakt dat een verschil! Grotere wielen waardoor ik Danko veel beter bij kon houden, het genot van elektronisch schakelen en de geniale uitvinding van elektronische vering en zo nog een aantal fijne veranderingen. Als ze zijn maat ook gehad hadden had Danko er ook één gekocht maar dat was nog even lastig. Specialized heeft een soort van ongelukkig talent om echt vreselijke kleurencombinaties voor frames te bedenken, en alle beschikbare grote maten van deze fiets waren niet wat Danko wilde hebben vanwege lelijk. Na wat zoeken dacht hij er toch nog één gevonden te hebben bij een winkel in Fort Collins, waar we op zondagmiddag naartoe gereden zijn, maar ze hadden het typenummer niet goed opgeschreven en bleken een heel andere fiets te hebben. Jammer! Na nog wat verder bellen op maandag vond hij hetzelfde frame als ik heb dat ze over konden laten komen vanuit Houston, op te halen bij een winkel in Denver.
Afgelopen week ging vooral snel! Een poosje geleden had ik uitgerekend dat ik afgelopen maandag precies mijn halve leven samen was met Danko, en dat vond ik toch wel iets bijzonders :-). Ik had een kaartje gekocht en Danko had geen idee waarom ik dat ’s ochtends aan hem gaf omdat hij helemaal niet jarig was, hahaha! Het was een geinig weetje, ter ere waarvan we ’s avonds gezellig uit eten geweest zijn!
Op het bedrijf hadden we iemand op bezoek waar we een paar keer een broodje mee zijn wezen eten tussen de middag en aan wie ik tot zijn enthousiasme mijn oude mountainbike voor een paar dagen uitgeleend had; ik had met Michelle afgesproken om koffie te drinken en te kletsen, we namen onze bezoeker op zijn laatste dag ‘s avonds mee uit eten en vroegen direct maar of onze voormalige werknemer die toch liever voor ons wilde werken en we opnieuw aangenomen hebben ook mee wilde. Dat was gezellig! Op vrijdagmiddag zijn we Danko's mountainbike wezen ophalen, dat duurde wel even want in de winkel kregen ze het niet voor elkaar alle elektronische onderdelen goed met elkaar te laten communiceren. Het was 'ooit' toch wel eenvoudiger toen je een fiets gewoon in elkaar zette en er dan mee klaar was! Het instellen van de onderdelen blijkt ook stúkken eenvoudiger als je gewoon de handleiding volgt trouwens, haha!
Gisteren begon onverwacht koel en bewolkt, en waar ik helemaal niet op de temperatuur gelet had was dat ideaal om buiten te kunnen hardlopen. Dat was onverwacht en fijn! Wel even doorbuffelen het laatste stukje tegen de ineens harde wind in, die Danko op de heenweg naar Ward ook tegen gehad had. 's Middags hadden we tijd voor wat klusjes, nog wat werk, en even de stad in om langs de fietsenwinkel te gaan voor een ander stuur voor Danko mountainbike. Omdat we er dan toch waren zijn we daarna op een terrasje iets wezen drinken en we hebben onszelf op Chinees eten getrakteerd. Daar konden we vanmorgen goed op fietsen want nu moest Danko’s fiets natuurlijk ingewijd worden! Hij vindt hem net zo geniaal als ik, we zijn er allebei helemaal blij mee!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 330208
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 255
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/234/394_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=268
[titleSlugified] => een-soort-van-jubileum
)
[55] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108811
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-08-01
[photoRevision] => 0
[title] => Houston, we have a problem!
[message] => Het is alweer tijd voor de reis terug, wat helaas niet vlekkeloos gaat. Maar daarover later meer…
In Austin hebben we echt hele fijne dagen gehad. Vooral veel gerelaxed en rondgereden. De afstanden zijn echt groot! De laatste dag zijn we nog naar Gourdoughs gereden, een foodtruck midden in Austin, bekend om zijn bijzondere donuts. Deze heb ik al meerdere keren voorbij zien komen en ik wilde echt heel graag de “fat Elvis donut” proberen. Dit is een donut met pindakaascreme, bacon en maple siroop. Na de bestelling gaven ze aan dat het ongeveer 10 minuutjes zou duren, omdat ze ze vers maken. Nou dat klonk al veelbelovend! Een lekkere ijskoffie erbij, want het was alweer zeker 30/ 35 graden! Al is het in de schaduw prima vol te houden. Best grappig, zo’n foodtruck in een oude airstream caravan en aan de rand van een best drukke weg. Paar zitjes erbij, en je hebt iets heel leuks! En de donuts waren echt ontzettend lekker, wel een heftige combi! De naam fat Elvis konden we dan ook wel voorstellen [e-1f600]!
Daarna zijn we naar Barton Springs gereden, waar we een heel stuk langs de oever hebben gelopen en heel wat schildpadden hebben gespot. Leefden de andere twee helemaal van op, ik heb al een vermoeden wat we volgend jaar moeten gaan doen [e-1f609]! Was wel echt prachtig! Maar echt te heet om heel veel andere activiteiten buiten te ondernemen. Ik had gezien dat er downtown een Pitch and putt golfbaan was met mooi uitzicht op de skyline, maar dat durfden we niet aan qua warmte. Maar goed, dat hadden we vooraf allemaal ingecalculeerd. Dus hebben we al rijdend van de skyline genoten!
De reis naar Houston voor onze laatste dagen ging in het begin vlekkeloos, maar toen we in de buurt van Houston kwamen werd het weer heftig. Het was ontzettend opletten geblazen, soms gingen er zelfs 4 rijbanen boven elkaar langs! Eigenlijk hetzelfde als bij Dallas. Het doorgaand verkeer wordt allemaal over de rondwegen gestuurd en als je eenmaal een afslag neemt dan kom je in een stuk rustiger gedeelte. Dit waren beide geen fijne steden om in te rijden!
Het laatste huis was even wennen. Het buitengedeelte was echt prachtig, met een aantal mooie terrassen en een supergroot zwembad! Maar het huis zelf was een beetje schmutzig. Toen ik op een gegeven moment een klein slangetje bij ons toilet trof en Amy een kakkerlak tussen haar kleding zag wegglippen werd het niet beter [e-1f616]! Gelukkig was Arno er to the rescue, hahaha. Zo heeft iedereen zijn eigen rol tijdens de vakantie, hahaha. Niet te veel over nadenken verder, en blij zijn dat het maar 2 nachten is.
We hebben wel nog het Nasa space center bezocht, en dat was wel echt de moeite waard. Supergroot en heel veel te doen! De dag hebben we afgerond met een vroeg diner bij Texas Roadhouse, net Arno’s felbegeerde primerib. Hij had een extragrote besteld, echt een afschuwelijk groot ding, hahaha. Maar we hebben allemaal echt heerlijk gegeten hoor, echt wel een favoriet restaurant sinds vorig jaar!
Eigenlijk hebben we weinig tegenvallers gehad deze vakantie. Van Texas zijn we niet super onder de indruk alleen, het eerste gedeelte van de vakantie was mooier. Komt waarschijnlijk ook door de warmte, dat je dan geen langere wandelingen wil maken. En ook de afstanden droegen hier aan bij. De omgeving vonden we ook niet supermooi ( al hebben we wel de Samsung fabriek in Austin gespot, voor de productie van chips) en blijkbaar zit de hoofdfabriek van Tesla er ook. Maar die hebben we niet gezien. De rit van Austin naar Houston was wel mooi, meer wat ik had verwacht van Texas: veel ranches ,et witte hekken om hun land en mooie boerderijen. Dus wat ons betreft: been there, done that.
Midden in de nacht werd onze rechtstreekse vlucht geannuleerd en heb ik ons vannacht met veel kunst en vliegwerk om kunnen boeken, anders zouden we 9 uur later in Nederland zijn aangekomen. Het lijkt goed te komen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 16
[visitorCount] => 333
[author] => Marcia
[cityName] => Houston
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/233/618_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => houston-we-have-a-problem
)
[56] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108729
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-28
[photoRevision] => 0
[title] => Texas
[message] => We zijn nu een paar nachten in Austin in Texas en ik moet zeggen dat het niet heel anders voelt dan de rest van Amerika. De auto’s zijn wel veel groter, en duurder en vooral opvallender. Arno kijkt zijn ogen uit, hij noemt wel namen, maar die kan ik helaas niet meer opnoemen [e-1f600]. Het landschap is over het algemeen niet heel opvallend, alleen de mensen wel. Dat wel [e-1f600]. Niet alleen compleet uitgedoste cowboys zie je bij de kassa van de supermarkt, ook mensen met hele kleurrijke kapsels.
Vandaag zijn we wat verder Austin ingereden en daar werd de natuur ineens een stuk mooier. We zijn nog naar een mooi uitzichtpunt gereden waar je over Austin heen kon kijken. Prachtig, maar ik was wel weer een illusie armer. Ik dacht dat Austin een beetje kneuterig hippiestadje zou zijn, nou dat is dus absoluut niet zo! We keken zo tegen de wolkenkrabbers aan…. Ook prachtig over de rivier, met waanzinnig mooie huizen. We vroegen ons al af of die ook op Airbnb zouden staan….
Gisteren heeft Arno zijn absolute Texas dream waargemaakt! We zijn naar zo’n bbq tent gegereden. Wel eentje waar je niet eerst uren in de rij moet gaan staan en dan nog moet hopen dat je daar kan eten. Dat doen we dus echt niet! Maar goed zijn droom was dus texas bbq en dan vooral een beefrib eten. Nou, dat is dus gelukt! Amy en ik zijn niet zulke fanatieke vleeseters, maar ook bij ons viel hij goed in de smaak en we hebben samen gesmuld!
Vandaag zijn we naar een Steakhouse gereden waar ze een zondagse brunch hebben, ook heel lekker maar kon die bbq van gisteren niet overtreffen. Morgen nog 1 dag in Austin, willen we nog op foodtruck toer gaan en dan rijden we overmorgen alweer naar ons laatste verblijf in Houston!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 14
[visitorCount] => 150
[author] => Marcia
[cityName] => Austin
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/233/205_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => texas
)
[57] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108666
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-25
[photoRevision] => 0
[title] => Dallas
[message] => De reis naar Dallas duurde best lang. We waren het relaxen nu misschien te veel gewend [e-1f609]…. Maar uiteindelijk kwamen we rond kwart over vier eindelijk aan. Daarna zijn we nog even nog in het zwembad gesprongen, dit was warempel verfrissend! Ongetwijfeld wordt dit water gekoeld, dat kan niet anders met temperaturen tegen de 40 graden.
De volgende ochtend zijn we eerst naar Fort Worth gereden, naar de stockyards. Twee keer per dag drijven ze zogenaamd het vee door de straten, op weg naar de veiling. Supertoeristisch, maar Amerika ten top hoor [e-1f600]. Superwarm ook, vanmorgen om 9 uur was het al 30 graden! Arme longhorns die met deze temperaturen een rondje moesten lopen. Toen hebben we in de winkeltjes de nodige verkoeling opgezocht en ons vermaakt met Arno cowboy hoeden te laten passen. Daarna nog even wat boodschappen gedaan en gelunched. Toen stond het Sixt Floor museum (jawel, weer één!!) in Dallas op het programma. De afstanden vielen trouwens best tegen allemaal, je bent zo een uur onderweg om je van het ene naar het andere stadsdeel te verplaatsen. En de wegen, wow, echt kriskras door elkaar en de borden zijn een beetje op zijn Belgisch…opletten geblazen dus. En dan rijden die Amerikanen tegenwoordig ook best pittig en vaak veel te hard! Dit is niet zo’n fijne stad om in te rijden!
Maar goed, het museum hadden we weer gevonden en was best aardig. Wel indrukwekkend omdat je zo goed een beeld krijgt hoe de aanslag op JFK heeft plaatsgevonden, maar ook bizar om te bedenken dat die mogelijkheid er gewoon was. Ik kan me niet voorstellen dat dit in deze tijd ook was gelukt….
in de avond heeft Arno weer eens van zijn felbegeerde primerib bij de Texas Roadhouse kunnen genieten! Speciaal voor Sjaak zullen we de foto’s bij het verslag zetten [e-1f609]!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 164
[author] => Marcia
[cityName] => Dallas
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/833_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dallas
)
[58] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108639
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-23
[photoRevision] => 0
[title] => The house at the lake
[message] => Het verslag van de afgelopen dagen doe ik maar in 1 verslag tegelijk. We hebben namelijk niet zo heel veel gedaan….wel heel erg genoten van get prachtige uitzicht hier over Lake Ouachita. En we hebben gebruik gemaakt van de kano’s bij het huis en er waren ook paddleboards om te kunnen suppen (staand roeien) en eer was zelfs visgerei. Dat laatste was trouwens geen groot succes. Maar de lat ligt hier nogal hoog natuurlijk. Er zijn zelfs weinig foto’s gemaakt. Gisteren aijn we nog even Hot Springs national park ingegaan. Stelde niet zo veel voor, beetje vergane glorie. Daarnaast is het hier behoorlijk warm, rond de 35 graden, dus de geplande wandeling hebben we maar half uitgevoerd. Het was gewoon te warm, dus even verplichte rust. Heerlijk! Zelfs Arno geeft er qua nachtrust eindelijk een beetje aan toe.
Morgen staat de laatste wat langere reisdag op de planning. Het is ongeveer 4,5 uur rijden naar Dallas. We zijn erg benieuwd naar Texas en hoe de natuur zal zijn. Hier in Arkansas is het echt prachtig namelijk! We gaan het meemaken! Texas stond al heel lang op het verlanglijstje!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 191
[author] => Marcia
[cityName] => Springfield
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/781_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => the-house-at-the-lake
)
[59] => stdClass Object
(
[reportId] => 5108624
[userId] => 463861
[countryId] => 196
[username] => marciavangool
[datePublication] => 2025-07-22
[photoRevision] => 0
[title] => Tussenstop in Springfield, Missouri
[message] => Vandaag hebben we een lange rijdag voor de boeg, van bij a 5 uur. Het heeft de hele nacht al ontzettend geregend en hier voorspellen ze ook de rest van de dag heel veel regen. Gelukkig is het wel mooi weer op de plek waar we naartoe rijden! Maar liefst 36 graden…
het was lekker om de koffers eens helemaal uit te pakken, maar met dat geshop van gisteren wordt het weer wat lastiger inpakken. Gelukkig konden we alles redelijk droog weer inladen in de auto, al ben ik in die paar minuten wel 5 keer door een mug gestoken. En ik had al een heel mooi exemplaar op de achterkant van mijn been die steeds groter werd, net als Amy trouwens. Niet te doen die jeuk! Vanavond toch maar weer op zoek naar een extra sterk middeltje!
Onderweg kregen we nog een paar fikse buien, maar uiteindelijk kwam er weer mooie blauwe lucht in zicht. Toen zag ik dat er vlakbij ons hotel een Buccees was (een megagroot tankstation, ik zou zeggen : google het maar eens) en toen kwam er een grote glimlach op Arno’s gezicht! Het leek zo’ n goed idee. Maar de enige conclusies die wij kunnen trekken is: het is ontzettend groot en ga vooral NIET ik herhaal NIET in het weekend. Het was zo ontzettend druk, dat het niet leuk was. Dus daar waren we echt zo weg, nadat een Arno zijn gedroomde sandwicht met brisket bad gescoord.
Bij het hotel zijn we lekker het zwembad gedoken en in de avond zijn we nog naar een Skecher winkel geweest waar we alledrie heel goed zijn geslaagd. Morgen op weg naar de volgende airbnb: een huisje aan een meer!!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2024-07-12 20:59:11
[totalVisitorCount] => 5972
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 123
[author] => Marcia
[cityName] => Springfield
[travelId] => 530636
[travelTitle] => Van Chicago naar Houston
[travelTitleSlugified] => van-chicago-naar-houston
[dateDepart] => 2025-07-14
[dateReturn] => 2025-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/232/723_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/463/861_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => tussenstop-in-springfield-missouri
)
)
)
[_currentPageNumber:protected] => 4
[_filter:protected] =>
[_itemCountPerPage:protected] => 15
[_pageCount:protected] => 4
[_pageRange:protected] => 10
[_pages:protected] => stdClass Object
(
[pageCount] => 4
[itemCountPerPage] => 15
[first] => 1
[current] => 4
[last] => 4
[previous] => 3
[pagesInRange] => Array
(
[1] => 1
[2] => 2
[3] => 3
[4] => 4
)
[firstPageInRange] => 1
[lastPageInRange] => 4
[currentItemCount] => 15
[totalItemCount] => 60
[firstItemNumber] => 46
[lastItemNumber] => 60
)
[_view:protected] =>
)
[breadcrumb] =>
>
Reisverslagen
[styleSheet] => https://cdn.easyapps.nl/578/css/style.css
)
Sioux Falls - Verenigde Staten 
