)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype Object
(
[_defaultDoctype:protected] => HTML4_LOOSE
[_registry:protected] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[doctypes] => Array
(
[XHTML11] =>
[XHTML1_STRICT] =>
[XHTML1_TRANSITIONAL] =>
[XHTML1_FRAMESET] =>
[XHTML1_RDFA] =>
[XHTML_BASIC1] =>
[XHTML5] =>
[HTML4_STRICT] =>
[HTML4_LOOSE] =>
[HTML4_FRAMESET] =>
[HTML5] =>
)
[doctype] => HTML4_LOOSE
)
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_Doctype
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink Object
(
[_itemKeys:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => href
[2] => hreflang
[3] => id
[4] => media
[5] => rel
[6] => rev
[7] => type
[8] => title
[9] => extras
[10] => sizes
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadLink
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_InlineScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[_translate:protected] =>
[_translator:protected] =>
[_defaultAttachOrder:protected] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop Object
(
[partialCounter:protected] => 15
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial Object
(
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Url] => Zend_View_Helper_Url Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
)
[_helperLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_helperLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filter:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterClass:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_escape:Zend_View_Abstract:private] => htmlspecialchars
[_encoding:Zend_View_Abstract:private] => UTF-8
[_lfiProtectionOn:Zend_View_Abstract:private] => 1
[_loaders:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[filter] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Filter_] => Array
(
[0] => Zend/View/Filter/
[1] => ./views/filters/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/filters/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
[helper] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
[HeadMeta] => Zend_View_Helper_HeadMeta
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop
[Slugify] => TravelLog\View\Helper\Slugify
[DateTime] => TravelLog\View\Helper\DateTime
[Url] => Zend_View_Helper_Url
[ClickTracking] => TravelLog\View\Helper\ClickTracking
[TruncateWords] => TravelLog\View\Helper\TruncateWords
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Helper_] => Array
(
[0] => Zend/View/Helper/
[1] => ./views/helpers/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/helpers/
)
[TravelLog\View\Helper\] => Array
(
[0] => /srv/www/tl-www/website/application/library/TravelLog/View/Helper/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
)
[_loaderTypes:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[0] => filter
[1] => helper
)
[_strictVars:Zend_View_Abstract:private] =>
[module] => home
[controller] => verenigde-staten
[action] => reisverslagen
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
(
[_previous:Zend_Exception:private] =>
[message:protected] => Invalid controller specified (verenigde-staten)
[string:Exception:private] =>
[code:protected] => 0
[file:protected] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Dispatcher/Standard.php
[line:protected] => 248
[trace:Exception:private] => Array
(
[0] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Front.php
[line] => 954
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Dispatcher_Standard
[type] => ->
[args] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /verenigde-staten/reisverslagen/p/1/page/3
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => verenigde-staten/reisverslagen/p/1/page/3
[_params:protected] => Array
(
[controller] => verenigde-staten
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[page] => 3
[module] => home
[error_handler] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
[type] => EXCEPTION_NO_CONTROLLER
[request] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /verenigde-staten/reisverslagen/p/1/page/3
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => verenigde-staten/reisverslagen/p/1/page/3
[_params:protected] => Array
(
[controller] => verenigde-staten
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[page] => 3
[module] => home
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => verenigde-staten
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => reisverslagen
[_actionKey:protected] => action
)
)
)
[continentId] => 6
[countryId] => 196
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => reports
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => index
[_actionKey:protected] => action
)
[1] => Zend_Controller_Response_Http Object
(
[_body:protected] => Array
(
[default] =>
)
[_exceptions:protected] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
)
[_headers:protected] => Array
(
)
[_headersRaw:protected] => Array
(
)
[_httpResponseCode:protected] => 200
[_isRedirect:protected] =>
[_renderExceptions:protected] =>
[headersSentThrowsException] => 1
)
)
)
[1] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application/Bootstrap/Bootstrap.php
[line] => 97
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Front
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[2] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application.php
[line] => 366
[function] => run
[class] => Zend_Application_Bootstrap_Bootstrap
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[3] => Array
(
[file] => /srv/www/tl-www/website/public/index.php
[line] => 220
[function] => run
[class] => Zend_Application
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
)
[previous:Exception:private] =>
)
[currentUserId] => 0
[currentUserName] =>
[domainName] => waarbenjij.nu
[protocol] => https://
[cdnRoot] => https://cdn.easyapps.nl/
[cdn] => https://cdn.easyapps.nl/578/
[notificationWindow] =>
[customBannerParameters] => Array
(
)
[analyticsDomain] => .waarbenjij.nu
[analyticsCode] => UA-109425-7
[analyticsClickTracking] =>
[allContinents] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 1
[name] => Afrika
[nameSlugified] => afrika
[nameSlugifiedCrc32] => 1586791595
[info] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 2
[name] => Azië
[nameSlugified] => azie
[nameSlugifiedCrc32] => 1918887877
[info] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 3
[name] => Centraal-Amerika
[nameSlugified] => centraal-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 4250903019
[info] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 4
[name] => Europa
[nameSlugified] => europa
[nameSlugifiedCrc32] => 1342086343
[info] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 5
[name] => Midden Oosten
[nameSlugified] => midden-oosten
[nameSlugifiedCrc32] => 3432809701
[info] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 6
[name] => Noord-Amerika
[nameSlugified] => noord-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 20851603
[info] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 7
[name] => Oceanië
[nameSlugified] => oceanie
[nameSlugifiedCrc32] => 1997821390
[info] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 8
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[nameSlugifiedCrc32] => 2319586005
[info] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 9
[name] => Zuid-Amerika
[nameSlugified] => zuid-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 2250637612
[info] =>
)
)
[allCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 209
[isoCode] => af
[name] => Afghanistan
[nameSlugified] => afghanistan
[continentId] => 2
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 254
[isoCode] => ax
[name] => Åland
[nameSlugified] => aland
[continentId] => 4
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 242
[isoCode] => us
[name] => Alaska
[nameSlugified] => alaska
[continentId] => 6
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 1
[isoCode] => al
[name] => Albanië
[nameSlugified] => albanie
[continentId] => 4
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 2
[isoCode] => dz
[name] => Algerije
[nameSlugified] => algerije
[continentId] => 1
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 3
[isoCode] => as
[name] => Amerikaans Samoa
[nameSlugified] => amerikaans-samoa
[continentId] => 7
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[isoCode] => vi
[name] => Amerikaanse maagdeneilanden
[nameSlugified] => amerikaanse-maagdeneilanden
[continentId] => 3
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 4
[isoCode] => ad
[name] => Andorra
[nameSlugified] => andorra
[continentId] => 4
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 5
[isoCode] => ao
[name] => Angola
[nameSlugified] => angola
[continentId] => 1
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 6
[isoCode] => ai
[name] => Anguilla
[nameSlugified] => anguilla
[continentId] => 3
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 212
[isoCode] => aq
[name] => Antarctica
[nameSlugified] => antarctica
[continentId] => 9
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 7
[isoCode] => ag
[name] => Antigua
[nameSlugified] => antigua
[continentId] => 3
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[isoCode] => ar
[name] => Argentinië
[nameSlugified] => argentinie
[continentId] => 9
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 9
[isoCode] => am
[name] => Armenië
[nameSlugified] => armenie
[continentId] => 2
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[isoCode] => aw
[name] => Aruba
[nameSlugified] => aruba
[continentId] => 3
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[isoCode] => au
[name] => Australië
[nameSlugified] => australie
[continentId] => 7
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 13
[isoCode] => az
[name] => Azerbeidjan
[nameSlugified] => azerbeidjan
[continentId] => 2
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[isoCode] => bs
[name] => Bahama's
[nameSlugified] => bahama-s
[continentId] => 3
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 15
[isoCode] => bh
[name] => Bahrain
[nameSlugified] => bahrain
[continentId] => 5
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 16
[isoCode] => bd
[name] => Bangladesh
[nameSlugified] => bangladesh
[continentId] => 2
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 17
[isoCode] => bb
[name] => Barbados
[nameSlugified] => barbados
[continentId] => 3
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[isoCode] => be
[name] => België
[nameSlugified] => belgie
[continentId] => 4
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 20
[isoCode] => bz
[name] => Belize
[nameSlugified] => belize
[continentId] => 1
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 21
[isoCode] => bj
[name] => Benin
[nameSlugified] => benin
[continentId] => 1
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 22
[isoCode] => bm
[name] => Bermuda
[nameSlugified] => bermuda
[continentId] => 6
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 23
[isoCode] => bt
[name] => Bhutan
[nameSlugified] => bhutan
[continentId] => 2
)
[26] => stdClass Object
(
[countryId] => 24
[isoCode] => bo
[name] => Bolivia
[nameSlugified] => bolivia
[continentId] => 9
)
[27] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[isoCode] => bq
[name] => Bonaire
[nameSlugified] => bonaire
[continentId] => 9
)
[28] => stdClass Object
(
[countryId] => 217
[isoCode] => ba
[name] => Bosnië en Herzegovina
[nameSlugified] => bosnie-en-herzegovina
[continentId] => 4
)
[29] => stdClass Object
(
[countryId] => 25
[isoCode] => bw
[name] => Botswana
[nameSlugified] => botswana
[continentId] => 1
)
[30] => stdClass Object
(
[countryId] => 226
[isoCode] => bv
[name] => Bouve Eilanden
[nameSlugified] => bouve-eilanden
[continentId] => 7
)
[31] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[isoCode] => br
[name] => Brazilië
[nameSlugified] => brazilie
[continentId] => 9
)
[32] => stdClass Object
(
[countryId] => 229
[isoCode] => io
[name] => Brits Territorium
[nameSlugified] => brits-territorium
[continentId] => 2
)
[33] => stdClass Object
(
[countryId] => 27
[isoCode] => vg
[name] => Britse maagdeneilanden
[nameSlugified] => britse-maagdeneilanden
[continentId] => 7
)
[34] => stdClass Object
(
[countryId] => 28
[isoCode] => bn
[name] => Brunei
[nameSlugified] => brunei
[continentId] => 2
)
[35] => stdClass Object
(
[countryId] => 29
[isoCode] => bg
[name] => Bulgarije
[nameSlugified] => bulgarije
[continentId] => 4
)
[36] => stdClass Object
(
[countryId] => 30
[isoCode] => bf
[name] => Burkina Faso
[nameSlugified] => burkina-faso
[continentId] => 1
)
[37] => stdClass Object
(
[countryId] => 31
[isoCode] => bi
[name] => Burundi
[nameSlugified] => burundi
[continentId] => 1
)
[38] => stdClass Object
(
[countryId] => 32
[isoCode] => kh
[name] => Cambodja
[nameSlugified] => cambodja
[continentId] => 2
)
[39] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[isoCode] => ca
[name] => Canada
[nameSlugified] => canada
[continentId] => 6
)
[40] => stdClass Object
(
[countryId] => 36
[isoCode] => ky
[name] => Cayman Eilanden
[nameSlugified] => cayman-eilanden
[continentId] => 3
)
[41] => stdClass Object
(
[countryId] => 37
[isoCode] => cf
[name] => Centraal Afrikaanse Republiek
[nameSlugified] => centraal-afrikaanse-republiek
[continentId] => 1
)
[42] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[isoCode] => cl
[name] => Chili
[nameSlugified] => chili
[continentId] => 9
)
[43] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[isoCode] => cn
[name] => China
[nameSlugified] => china
[continentId] => 2
)
[44] => stdClass Object
(
[countryId] => 42
[isoCode] => co
[name] => Colombia
[nameSlugified] => colombia
[continentId] => 9
)
[45] => stdClass Object
(
[countryId] => 231
[isoCode] => km
[name] => Comoros
[nameSlugified] => comoros
[continentId] => 7
)
[46] => stdClass Object
(
[countryId] => 43
[isoCode] => cg
[name] => Congo - Brazzaville
[nameSlugified] => congo-brazzaville
[continentId] => 1
)
[47] => stdClass Object
(
[countryId] => 44
[isoCode] => cd
[name] => Congo, Democratische Republiek v
[nameSlugified] => congo-democratische-republiek-v
[continentId] => 1
)
[48] => stdClass Object
(
[countryId] => 45
[isoCode] => ck
[name] => Cook Eilanden
[nameSlugified] => cook-eilanden
[continentId] => 7
)
[49] => stdClass Object
(
[countryId] => 46
[isoCode] => cr
[name] => Costa Rica
[nameSlugified] => costa-rica
[continentId] => 3
)
[50] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[isoCode] => cu
[name] => Cuba
[nameSlugified] => cuba
[continentId] => 3
)
[51] => stdClass Object
(
[countryId] => 251
[isoCode] => cw
[name] => Curaçao
[nameSlugified] => curacao
[continentId] => 9
)
[52] => stdClass Object
(
[countryId] => 48
[isoCode] => cy
[name] => Cyprus
[nameSlugified] => cyprus
[continentId] => 5
)
[53] => stdClass Object
(
[countryId] => 249
[isoCode] => gx
[name] => De ruimte
[nameSlugified] => de-ruimte
[continentId] => 0
)
[54] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[isoCode] => dk
[name] => Denemarken
[nameSlugified] => denemarken
[continentId] => 4
)
[55] => stdClass Object
(
[countryId] => 51
[isoCode] => dj
[name] => Djibouti
[nameSlugified] => djibouti
[continentId] => 1
)
[56] => stdClass Object
(
[countryId] => 52
[isoCode] => dm
[name] => Dominica
[nameSlugified] => dominica
[continentId] => 3
)
[57] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[isoCode] => do
[name] => Dominicaanse Republiek
[nameSlugified] => dominicaanse-republiek
[continentId] => 3
)
[58] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[isoCode] => de
[name] => Duitsland
[nameSlugified] => duitsland
[continentId] => 4
)
[59] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[isoCode] => ec
[name] => Ecuador
[nameSlugified] => ecuador
[continentId] => 9
)
[60] => stdClass Object
(
[countryId] => 55
[isoCode] => eg
[name] => Egypte
[nameSlugified] => egypte
[continentId] => 1
)
[61] => stdClass Object
(
[countryId] => 56
[isoCode] => sv
[name] => El Salvador
[nameSlugified] => el-salvador
[continentId] => 3
)
[62] => stdClass Object
(
[countryId] => 57
[isoCode] => gq
[name] => Equatoriaal Guinea
[nameSlugified] => equatoriaal-guinea
[continentId] => 1
)
[63] => stdClass Object
(
[countryId] => 58
[isoCode] => er
[name] => Eritrea
[nameSlugified] => eritrea
[continentId] => 1
)
[64] => stdClass Object
(
[countryId] => 59
[isoCode] => ee
[name] => Estland
[nameSlugified] => estland
[continentId] => 4
)
[65] => stdClass Object
(
[countryId] => 60
[isoCode] => et
[name] => Ethiopië
[nameSlugified] => ethiopie
[continentId] => 1
)
[66] => stdClass Object
(
[countryId] => 219
[isoCode] => fk
[name] => Falkland Eilanden
[nameSlugified] => falkland-eilanden
[continentId] => 9
)
[67] => stdClass Object
(
[countryId] => 61
[isoCode] => fo
[name] => Faroe eilanden
[nameSlugified] => faroe-eilanden
[continentId] => 4
)
[68] => stdClass Object
(
[countryId] => 62
[isoCode] => fj
[name] => Fiji
[nameSlugified] => fiji
[continentId] => 7
)
[69] => stdClass Object
(
[countryId] => 148
[isoCode] => ph
[name] => Filipijnen
[nameSlugified] => filipijnen
[continentId] => 2
)
[70] => stdClass Object
(
[countryId] => 63
[isoCode] => fi
[name] => Finland
[nameSlugified] => finland
[continentId] => 4
)
[71] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[isoCode] => fr
[name] => Frankrijk
[nameSlugified] => frankrijk
[continentId] => 4
)
[72] => stdClass Object
(
[countryId] => 65
[isoCode] => gf
[name] => Frans Guiana
[nameSlugified] => frans-guiana
[continentId] => 9
)
[73] => stdClass Object
(
[countryId] => 66
[isoCode] => pf
[name] => Frans Polynesië
[nameSlugified] => frans-polynesie
[continentId] => 7
)
[74] => stdClass Object
(
[countryId] => 67
[isoCode] => ga
[name] => Gabon
[nameSlugified] => gabon
[continentId] => 1
)
[75] => stdClass Object
(
[countryId] => 68
[isoCode] => gm
[name] => Gambia
[nameSlugified] => gambia
[continentId] => 1
)
[76] => stdClass Object
(
[countryId] => 69
[isoCode] => ge
[name] => Georgië
[nameSlugified] => georgie
[continentId] => 2
)
[77] => stdClass Object
(
[countryId] => 71
[isoCode] => gh
[name] => Ghana
[nameSlugified] => ghana
[continentId] => 1
)
[78] => stdClass Object
(
[countryId] => 72
[isoCode] => gi
[name] => Gibraltar
[nameSlugified] => gibraltar
[continentId] => 4
)
[79] => stdClass Object
(
[countryId] => 73
[isoCode] => gd
[name] => Granada
[nameSlugified] => granada
[continentId] => 4
)
[80] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[isoCode] => gr
[name] => Griekenland
[nameSlugified] => griekenland
[continentId] => 4
)
[81] => stdClass Object
(
[countryId] => 75
[isoCode] => gl
[name] => Groenland
[nameSlugified] => groenland
[continentId] => 4
)
[82] => stdClass Object
(
[countryId] => 76
[isoCode] => gp
[name] => Guadeloupe
[nameSlugified] => guadeloupe
[continentId] => 3
)
[83] => stdClass Object
(
[countryId] => 77
[isoCode] => gu
[name] => Guam
[nameSlugified] => guam
[continentId] => 7
)
[84] => stdClass Object
(
[countryId] => 78
[isoCode] => gt
[name] => Guatemala
[nameSlugified] => guatemala
[continentId] => 3
)
[85] => stdClass Object
(
[countryId] => 80
[isoCode] => gn
[name] => Guinea
[nameSlugified] => guinea
[continentId] => 1
)
[86] => stdClass Object
(
[countryId] => 79
[isoCode] => gw
[name] => Guinea-Bissau
[nameSlugified] => guinea-bissau
[continentId] => 1
)
[87] => stdClass Object
(
[countryId] => 81
[isoCode] => gy
[name] => Guyana
[nameSlugified] => guyana
[continentId] => 9
)
[88] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[isoCode] => ht
[name] => Haïti
[nameSlugified] => haiti
[continentId] => 3
)
[89] => stdClass Object
(
[countryId] => 248
[isoCode] => hi
[name] => Hawaï
[nameSlugified] => hawai
[continentId] => 6
)
[90] => stdClass Object
(
[countryId] => 228
[isoCode] => hm
[name] => Heard en Mc Donald Eilanden
[nameSlugified] => heard-en-mc-donald-eilanden
[continentId] => 7
)
[91] => stdClass Object
(
[countryId] => 83
[isoCode] => hn
[name] => Honduras
[nameSlugified] => honduras
[continentId] => 3
)
[92] => stdClass Object
(
[countryId] => 84
[isoCode] => hk
[name] => Hong Kong
[nameSlugified] => hong-kong
[continentId] => 2
)
[93] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[isoCode] => hu
[name] => Hongarije
[nameSlugified] => hongarije
[continentId] => 4
)
[94] => stdClass Object
(
[countryId] => 91
[isoCode] => ie
[name] => Ierland
[nameSlugified] => ierland
[continentId] => 4
)
[95] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[isoCode] => is
[name] => IJsland
[nameSlugified] => ijsland
[continentId] => 4
)
[96] => stdClass Object
(
[countryId] => 87
[isoCode] => in
[name] => India
[nameSlugified] => india
[continentId] => 2
)
[97] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[isoCode] => id
[name] => Indonesië
[nameSlugified] => indonesie
[continentId] => 2
)
[98] => stdClass Object
(
[countryId] => 90
[isoCode] => iq
[name] => Irak
[nameSlugified] => irak
[continentId] => 5
)
[99] => stdClass Object
(
[countryId] => 89
[isoCode] => ir
[name] => Iran
[nameSlugified] => iran
[continentId] => 5
)
[100] => stdClass Object
(
[countryId] => 92
[isoCode] => il
[name] => Israel
[nameSlugified] => israel
[continentId] => 5
)
[101] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[isoCode] => it
[name] => Italië
[nameSlugified] => italie
[continentId] => 4
)
[102] => stdClass Object
(
[countryId] => 94
[isoCode] => ci
[name] => Ivoorkust
[nameSlugified] => ivoorkust
[continentId] => 1
)
[103] => stdClass Object
(
[countryId] => 95
[isoCode] => jm
[name] => Jamaica
[nameSlugified] => jamaica
[continentId] => 3
)
[104] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[isoCode] => jp
[name] => Japan
[nameSlugified] => japan
[continentId] => 2
)
[105] => stdClass Object
(
[countryId] => 203
[isoCode] => ye
[name] => Jemen
[nameSlugified] => jemen
[continentId] => 5
)
[106] => stdClass Object
(
[countryId] => 97
[isoCode] => jo
[name] => Jordanië
[nameSlugified] => jordanie
[continentId] => 5
)
[107] => stdClass Object
(
[countryId] => 35
[isoCode] => cv
[name] => Kaap Verdië
[nameSlugified] => kaap-verdie
[continentId] => 3
)
[108] => stdClass Object
(
[countryId] => 33
[isoCode] => cm
[name] => Kameroen
[nameSlugified] => kameroen
[continentId] => 1
)
[109] => stdClass Object
(
[countryId] => 39
[isoCode] => cs
[name] => Kanaaleilanden
[nameSlugified] => kanaaleilanden
[continentId] => 4
)
[110] => stdClass Object
(
[countryId] => 98
[isoCode] => kz
[name] => Kazachstan
[nameSlugified] => kazachstan
[continentId] => 2
)
[111] => stdClass Object
(
[countryId] => 99
[isoCode] => ke
[name] => Kenia
[nameSlugified] => kenia
[continentId] => 1
)
[112] => stdClass Object
(
[countryId] => 227
[isoCode] => cx
[name] => Kerst Eiland
[nameSlugified] => kerst-eiland
[continentId] => 7
)
[113] => stdClass Object
(
[countryId] => 230
[isoCode] => ki
[name] => Kiribati
[nameSlugified] => kiribati
[continentId] => 7
)
[114] => stdClass Object
(
[countryId] => 100
[isoCode] => kw
[name] => Koeweit
[nameSlugified] => koeweit
[continentId] => 5
)
[115] => stdClass Object
(
[countryId] => 243
[isoCode] => kx
[name] => Kosovo
[nameSlugified] => kosovo
[continentId] => 4
)
[116] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[isoCode] => hr
[name] => Kroatië
[nameSlugified] => kroatie
[continentId] => 4
)
[117] => stdClass Object
(
[countryId] => 101
[isoCode] => kg
[name] => Kyrgizië
[nameSlugified] => kyrgizie
[continentId] => 2
)
[118] => stdClass Object
(
[countryId] => 102
[isoCode] => la
[name] => Laos
[nameSlugified] => laos
[continentId] => 2
)
[119] => stdClass Object
(
[countryId] => 105
[isoCode] => ls
[name] => Lesotho
[nameSlugified] => lesotho
[continentId] => 1
)
[120] => stdClass Object
(
[countryId] => 103
[isoCode] => lv
[name] => Letland
[nameSlugified] => letland
[continentId] => 4
)
[121] => stdClass Object
(
[countryId] => 104
[isoCode] => lb
[name] => Libanon
[nameSlugified] => libanon
[continentId] => 5
)
[122] => stdClass Object
(
[countryId] => 106
[isoCode] => lr
[name] => Liberië
[nameSlugified] => liberie
[continentId] => 1
)
[123] => stdClass Object
(
[countryId] => 107
[isoCode] => ly
[name] => Libië
[nameSlugified] => libie
[continentId] => 1
)
[124] => stdClass Object
(
[countryId] => 108
[isoCode] => li
[name] => Liechtenstein
[nameSlugified] => liechtenstein
[continentId] => 4
)
[125] => stdClass Object
(
[countryId] => 109
[isoCode] => lt
[name] => Litouwen
[nameSlugified] => litouwen
[continentId] => 4
)
[126] => stdClass Object
(
[countryId] => 110
[isoCode] => lu
[name] => Luxemburg
[nameSlugified] => luxemburg
[continentId] => 4
)
[127] => stdClass Object
(
[countryId] => 111
[isoCode] => mo
[name] => Macau
[nameSlugified] => macau
[continentId] => 2
)
[128] => stdClass Object
(
[countryId] => 112
[isoCode] => mk
[name] => Macedonië
[nameSlugified] => macedonie
[continentId] => 4
)
[129] => stdClass Object
(
[countryId] => 113
[isoCode] => mg
[name] => Madagascar
[nameSlugified] => madagascar
[continentId] => 1
)
[130] => stdClass Object
(
[countryId] => 114
[isoCode] => mw
[name] => Malawi
[nameSlugified] => malawi
[continentId] => 1
)
[131] => stdClass Object
(
[countryId] => 221
[isoCode] => mv
[name] => Malediven
[nameSlugified] => malediven
[continentId] => 2
)
[132] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[isoCode] => my
[name] => Maleisië
[nameSlugified] => maleisie
[continentId] => 2
)
[133] => stdClass Object
(
[countryId] => 116
[isoCode] => ml
[name] => Mali
[nameSlugified] => mali
[continentId] => 1
)
[134] => stdClass Object
(
[countryId] => 117
[isoCode] => mt
[name] => Malta
[nameSlugified] => malta
[continentId] => 4
)
[135] => stdClass Object
(
[countryId] => 128
[isoCode] => ma
[name] => Marokko
[nameSlugified] => marokko
[continentId] => 1
)
[136] => stdClass Object
(
[countryId] => 118
[isoCode] => mh
[name] => Marshall eilanden
[nameSlugified] => marshall-eilanden
[continentId] => 7
)
[137] => stdClass Object
(
[countryId] => 119
[isoCode] => mq
[name] => Martinique
[nameSlugified] => martinique
[continentId] => 3
)
[138] => stdClass Object
(
[countryId] => 120
[isoCode] => mr
[name] => Mauritanië
[nameSlugified] => mauritanie
[continentId] => 1
)
[139] => stdClass Object
(
[countryId] => 121
[isoCode] => mu
[name] => Mauritius
[nameSlugified] => mauritius
[continentId] => 3
)
[140] => stdClass Object
(
[countryId] => 241
[isoCode] => yt
[name] => Mayotte
[nameSlugified] => mayotte
[continentId] => 7
)
[141] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[isoCode] => mx
[name] => Mexico
[nameSlugified] => mexico
[continentId] => 6
)
[142] => stdClass Object
(
[countryId] => 123
[isoCode] => fm
[name] => Micronesië
[nameSlugified] => micronesie
[continentId] => 7
)
[143] => stdClass Object
(
[countryId] => 124
[isoCode] => md
[name] => Moldavië
[nameSlugified] => moldavie
[continentId] => 4
)
[144] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[isoCode] => mc
[name] => Monaco
[nameSlugified] => monaco
[continentId] => 4
)
[145] => stdClass Object
(
[countryId] => 126
[isoCode] => mn
[name] => Mongolië
[nameSlugified] => mongolie
[continentId] => 2
)
[146] => stdClass Object
(
[countryId] => 244
[isoCode] => me
[name] => Montenegro
[nameSlugified] => montenegro
[continentId] => 4
)
[147] => stdClass Object
(
[countryId] => 127
[isoCode] => ms
[name] => Montserat
[nameSlugified] => montserat
[continentId] => 9
)
[148] => stdClass Object
(
[countryId] => 129
[isoCode] => mz
[name] => Mozambique
[nameSlugified] => mozambique
[continentId] => 1
)
[149] => stdClass Object
(
[countryId] => 130
[isoCode] => mm
[name] => Myanmar
[nameSlugified] => myanmar
[continentId] => 2
)
[150] => stdClass Object
(
[countryId] => 131
[isoCode] => na
[name] => Namibië
[nameSlugified] => namibie
[continentId] => 1
)
[151] => stdClass Object
(
[countryId] => 233
[isoCode] => nr
[name] => Nauru
[nameSlugified] => nauru
[continentId] => 7
)
[152] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[isoCode] => nl
[name] => Nederland
[nameSlugified] => nederland
[continentId] => 4
)
[153] => stdClass Object
(
[countryId] => 133
[isoCode] => cw
[name] => Nederlandse Antillen
[nameSlugified] => nederlandse-antillen
[continentId] => 3
)
[154] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[isoCode] => np
[name] => Nepal
[nameSlugified] => nepal
[continentId] => 2
)
[155] => stdClass Object
(
[countryId] => 137
[isoCode] => ni
[name] => Nicaragua
[nameSlugified] => nicaragua
[continentId] => 3
)
[156] => stdClass Object
(
[countryId] => 135
[isoCode] => nc
[name] => Nieuw Caledonië
[nameSlugified] => nieuw-caledonie
[continentId] => 7
)
[157] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[isoCode] => nz
[name] => Nieuw Zeeland
[nameSlugified] => nieuw-zeeland
[continentId] => 7
)
[158] => stdClass Object
(
[countryId] => 138
[isoCode] => ne
[name] => Niger
[nameSlugified] => niger
[continentId] => 1
)
[159] => stdClass Object
(
[countryId] => 139
[isoCode] => ng
[name] => Nigeria
[nameSlugified] => nigeria
[continentId] => 1
)
[160] => stdClass Object
(
[countryId] => 234
[isoCode] => nu
[name] => Niue
[nameSlugified] => niue
[continentId] => 7
)
[161] => stdClass Object
(
[countryId] => 210
[isoCode] => kp
[name] => Noord-Korea
[nameSlugified] => noord-korea
[continentId] => 2
)
[162] => stdClass Object
(
[countryId] => 216
[isoCode] => nt
[name] => Noordpool
[nameSlugified] => noordpool
[continentId] => 4
)
[163] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[isoCode] => no
[name] => Noorwegen
[nameSlugified] => noorwegen
[continentId] => 4
)
[164] => stdClass Object
(
[countryId] => 232
[isoCode] => nf
[name] => Norfolk Eilanden
[nameSlugified] => norfolk-eilanden
[continentId] => 7
)
[165] => stdClass Object
(
[countryId] => 191
[isoCode] => ug
[name] => Oeganda
[nameSlugified] => oeganda
[continentId] => 1
)
[166] => stdClass Object
(
[countryId] => 192
[isoCode] => ua
[name] => Oekraïne
[nameSlugified] => oekraine
[continentId] => 4
)
[167] => stdClass Object
(
[countryId] => 197
[isoCode] => uz
[name] => Oezbekistan
[nameSlugified] => oezbekistan
[continentId] => 2
)
[168] => stdClass Object
(
[countryId] => 141
[isoCode] => om
[name] => Oman
[nameSlugified] => oman
[continentId] => 5
)
[169] => stdClass Object
(
[countryId] => 218
[isoCode] => tl
[name] => Oost Timor
[nameSlugified] => oost-timor
[continentId] => 2
)
[170] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[isoCode] => at
[name] => Oostenrijk
[nameSlugified] => oostenrijk
[continentId] => 4
)
[171] => stdClass Object
(
[countryId] => 246
[isoCode] => rn
[name] => Paaseiland
[nameSlugified] => paaseiland
[continentId] => 7
)
[172] => stdClass Object
(
[countryId] => 142
[isoCode] => pk
[name] => Pakistan
[nameSlugified] => pakistan
[continentId] => 2
)
[173] => stdClass Object
(
[countryId] => 143
[isoCode] => pw
[name] => Palau
[nameSlugified] => palau
[continentId] => 7
)
[174] => stdClass Object
(
[countryId] => 214
[isoCode] => ps
[name] => Palestina
[nameSlugified] => palestina
[continentId] => 5
)
[175] => stdClass Object
(
[countryId] => 144
[isoCode] => pa
[name] => Panama
[nameSlugified] => panama
[continentId] => 3
)
[176] => stdClass Object
(
[countryId] => 145
[isoCode] => pg
[name] => Papua Nieuw Guinea
[nameSlugified] => papua-nieuw-guinea
[continentId] => 7
)
[177] => stdClass Object
(
[countryId] => 146
[isoCode] => py
[name] => Paraguay
[nameSlugified] => paraguay
[continentId] => 9
)
[178] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[isoCode] => pe
[name] => Peru
[nameSlugified] => peru
[continentId] => 9
)
[179] => stdClass Object
(
[countryId] => 236
[isoCode] => pn
[name] => Pitcairn
[nameSlugified] => pitcairn
[continentId] => 7
)
[180] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[isoCode] => pl
[name] => Polen
[nameSlugified] => polen
[continentId] => 4
)
[181] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[isoCode] => pt
[name] => Portugal
[nameSlugified] => portugal
[continentId] => 4
)
[182] => stdClass Object
(
[countryId] => 151
[isoCode] => pr
[name] => Puerto Rico
[nameSlugified] => puerto-rico
[continentId] => 3
)
[183] => stdClass Object
(
[countryId] => 152
[isoCode] => qa
[name] => Qatar
[nameSlugified] => qatar
[continentId] => 5
)
[184] => stdClass Object
(
[countryId] => 999
[isoCode] => rr
[name] => reisinspiratie
[nameSlugified] => reisinspiratie
[continentId] => 4
)
[185] => stdClass Object
(
[countryId] => 153
[isoCode] => re
[name] => Réunion
[nameSlugified] => reunion
[continentId] => 1
)
[186] => stdClass Object
(
[countryId] => 154
[isoCode] => ro
[name] => Roemenië
[nameSlugified] => roemenie
[continentId] => 4
)
[187] => stdClass Object
(
[countryId] => 155
[isoCode] => ru
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[continentId] => 4
)
[188] => stdClass Object
(
[countryId] => 156
[isoCode] => rw
[name] => Rwanda
[nameSlugified] => rwanda
[continentId] => 1
)
[189] => stdClass Object
(
[countryId] => 157
[isoCode] => mp
[name] => Saipan
[nameSlugified] => saipan
[continentId] => 7
)
[190] => stdClass Object
(
[countryId] => 222
[isoCode] => ws
[name] => Samoa
[nameSlugified] => samoa
[continentId] => 7
)
[191] => stdClass Object
(
[countryId] => 158
[isoCode] => sm
[name] => San Marino
[nameSlugified] => san-marino
[continentId] => 4
)
[192] => stdClass Object
(
[countryId] => 239
[isoCode] => st
[name] => Sao Tome en Principe
[nameSlugified] => sao-tome-en-principe
[continentId] => 1
)
[193] => stdClass Object
(
[countryId] => 159
[isoCode] => sa
[name] => Saudi Arabië
[nameSlugified] => saudi-arabie
[continentId] => 5
)
[194] => stdClass Object
(
[countryId] => 160
[isoCode] => sn
[name] => Senegal
[nameSlugified] => senegal
[continentId] => 1
)
[195] => stdClass Object
(
[countryId] => 247
[isoCode] => rs
[name] => Servië
[nameSlugified] => servie
[continentId] => 4
)
[196] => stdClass Object
(
[countryId] => 207
[isoCode] => yu
[name] => Servie en Montenegro
[nameSlugified] => servie-en-montenegro
[continentId] => 4
)
[197] => stdClass Object
(
[countryId] => 161
[isoCode] => sc
[name] => Seychellen
[nameSlugified] => seychellen
[continentId] => 1
)
[198] => stdClass Object
(
[countryId] => 162
[isoCode] => sl
[name] => Sierra Leone
[nameSlugified] => sierra-leone
[continentId] => 1
)
[199] => stdClass Object
(
[countryId] => 163
[isoCode] => sg
[name] => Singapore
[nameSlugified] => singapore
[continentId] => 2
)
[200] => stdClass Object
(
[countryId] => 238
[isoCode] => sh
[name] => Sint Helena
[nameSlugified] => sint-helena
[continentId] => 7
)
[201] => stdClass Object
(
[countryId] => 253
[isoCode] => cx
[name] => Sint Maarten
[nameSlugified] => sint-maarten
[continentId] => 3
)
[202] => stdClass Object
(
[countryId] => 235
[isoCode] => pm
[name] => Sint Pierre en Miquelon
[nameSlugified] => sint-pierre-en-miquelon
[continentId] => 7
)
[203] => stdClass Object
(
[countryId] => 165
[isoCode] => si
[name] => Slovenië
[nameSlugified] => slovenie
[continentId] => 4
)
[204] => stdClass Object
(
[countryId] => 164
[isoCode] => sk
[name] => Slowaakse Republiek
[nameSlugified] => slowaakse-republiek
[continentId] => 4
)
[205] => stdClass Object
(
[countryId] => 175
[isoCode] => sd
[name] => Soedan
[nameSlugified] => soedan
[continentId] => 1
)
[206] => stdClass Object
(
[countryId] => 237
[isoCode] => sb
[name] => Solomon Eilanden
[nameSlugified] => solomon-eilanden
[continentId] => 7
)
[207] => stdClass Object
(
[countryId] => 166
[isoCode] => so
[name] => Somalië
[nameSlugified] => somalie
[continentId] => 1
)
[208] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => South Sudan
[nameSlugified] => south-sudan
[continentId] => 1
)
[209] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[isoCode] => es
[name] => Spanje
[nameSlugified] => spanje
[continentId] => 4
)
[210] => stdClass Object
(
[countryId] => 211
[isoCode] => sj
[name] => Spitsbergen
[nameSlugified] => spitsbergen
[continentId] => 4
)
[211] => stdClass Object
(
[countryId] => 170
[isoCode] => lk
[name] => Sri Lanka
[nameSlugified] => sri-lanka
[continentId] => 2
)
[212] => stdClass Object
(
[countryId] => 172
[isoCode] => kn
[name] => St. Kitts and Nevis
[nameSlugified] => st-kitts-and-nevis
[continentId] => 3
)
[213] => stdClass Object
(
[countryId] => 173
[isoCode] => lc
[name] => St. Lucia
[nameSlugified] => st-lucia
[continentId] => 3
)
[214] => stdClass Object
(
[countryId] => 174
[isoCode] => vc
[name] => St. Vincent
[nameSlugified] => st-vincent
[continentId] => 3
)
[215] => stdClass Object
(
[countryId] => 176
[isoCode] => sr
[name] => Suriname
[nameSlugified] => suriname
[continentId] => 9
)
[216] => stdClass Object
(
[countryId] => 177
[isoCode] => sz
[name] => Swaziland
[nameSlugified] => swaziland
[continentId] => 1
)
[217] => stdClass Object
(
[countryId] => 180
[isoCode] => sy
[name] => Syrië
[nameSlugified] => syrie
[continentId] => 5
)
[218] => stdClass Object
(
[countryId] => 181
[isoCode] => tw
[name] => Taiwan
[nameSlugified] => taiwan
[continentId] => 2
)
[219] => stdClass Object
(
[countryId] => 213
[isoCode] => tj
[name] => Tajikistan
[nameSlugified] => tajikistan
[continentId] => 2
)
[220] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[isoCode] => tz
[name] => Tanzania
[nameSlugified] => tanzania
[continentId] => 1
)
[221] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[isoCode] => th
[name] => Thailand
[nameSlugified] => thailand
[continentId] => 2
)
[222] => stdClass Object
(
[countryId] => 220
[isoCode] => tb
[name] => Tibet
[nameSlugified] => tibet
[continentId] => 2
)
[223] => stdClass Object
(
[countryId] => 184
[isoCode] => tg
[name] => Togo
[nameSlugified] => togo
[continentId] => 1
)
[224] => stdClass Object
(
[countryId] => 240
[isoCode] => tk
[name] => Tokelau
[nameSlugified] => tokelau
[continentId] => 7
)
[225] => stdClass Object
(
[countryId] => 223
[isoCode] => to
[name] => Tonga
[nameSlugified] => tonga
[continentId] => 7
)
[226] => stdClass Object
(
[countryId] => 185
[isoCode] => tt
[name] => Trinidad en Tobago
[nameSlugified] => trinidad-en-tobago
[continentId] => 3
)
[227] => stdClass Object
(
[countryId] => 38
[isoCode] => td
[name] => Tsjaad
[nameSlugified] => tsjaad
[continentId] => 1
)
[228] => stdClass Object
(
[countryId] => 49
[isoCode] => cz
[name] => Tsjechische Republiek
[nameSlugified] => tsjechische-republiek
[continentId] => 4
)
[229] => stdClass Object
(
[countryId] => 186
[isoCode] => tn
[name] => Tunesië
[nameSlugified] => tunesie
[continentId] => 1
)
[230] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[isoCode] => tr
[name] => Turkije
[nameSlugified] => turkije
[continentId] => 5
)
[231] => stdClass Object
(
[countryId] => 188
[isoCode] => tm
[name] => Turkmenistan
[nameSlugified] => turkmenistan
[continentId] => 2
)
[232] => stdClass Object
(
[countryId] => 189
[isoCode] => tc
[name] => Turkse en Caicos Eilanden
[nameSlugified] => turkse-en-caicos-eilanden
[continentId] => 3
)
[233] => stdClass Object
(
[countryId] => 245
[isoCode] => tv
[name] => Tuvalu
[nameSlugified] => tuvalu
[continentId] => 7
)
[234] => stdClass Object
(
[countryId] => 195
[isoCode] => uy
[name] => Uruguay
[nameSlugified] => uruguay
[continentId] => 9
)
[235] => stdClass Object
(
[countryId] => 198
[isoCode] => vu
[name] => Vanuatu
[nameSlugified] => vanuatu
[continentId] => 7
)
[236] => stdClass Object
(
[countryId] => 199
[isoCode] => va
[name] => Vaticaanstad
[nameSlugified] => vaticaanstad
[continentId] => 4
)
[237] => stdClass Object
(
[countryId] => 200
[isoCode] => ve
[name] => Venezuela
[nameSlugified] => venezuela
[continentId] => 9
)
[238] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[isoCode] => gb
[name] => Verenigd Koninkrijk
[nameSlugified] => verenigd-koninkrijk
[continentId] => 4
)
[239] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[isoCode] => ae
[name] => Verenigde Arabische Emiraten
[nameSlugified] => verenigde-arabische-emiraten
[continentId] => 5
)
[240] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[isoCode] => us
[name] => Verenigde Staten
[nameSlugified] => verenigde-staten
[continentId] => 6
)
[241] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[isoCode] => vn
[name] => Vietnam
[nameSlugified] => vietnam
[continentId] => 2
)
[242] => stdClass Object
(
[countryId] => 202
[isoCode] => wf
[name] => Wallis & Futuna
[nameSlugified] => wallis-futuna
[continentId] => 7
)
[243] => stdClass Object
(
[countryId] => 215
[isoCode] => eh
[name] => Westelijke Sahara
[nameSlugified] => westelijke-sahara
[continentId] => 1
)
[244] => stdClass Object
(
[countryId] => 18
[isoCode] => by
[name] => Wit-Rusland
[nameSlugified] => wit-rusland
[continentId] => 4
)
[245] => stdClass Object
(
[countryId] => 204
[isoCode] => zm
[name] => Zambia
[nameSlugified] => zambia
[continentId] => 1
)
[246] => stdClass Object
(
[countryId] => 205
[isoCode] => zw
[name] => Zimbabwe
[nameSlugified] => zimbabwe
[continentId] => 1
)
[247] => stdClass Object
(
[countryId] => 171
[isoCode] => gs
[name] => Zuid Georgia
[nameSlugified] => zuid-georgia
[continentId] => 3
)
[248] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => Zuid Sudan
[nameSlugified] => zuid-sudan
[continentId] => 1
)
[249] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[isoCode] => za
[name] => Zuid-Afrika
[nameSlugified] => zuid-afrika
[continentId] => 1
)
[250] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[isoCode] => kr
[name] => Zuid-Korea
[nameSlugified] => zuid-korea
[continentId] => 2
)
[251] => stdClass Object
(
[countryId] => 178
[isoCode] => se
[name] => Zweden
[nameSlugified] => zweden
[continentId] => 4
)
[252] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[isoCode] => ch
[name] => Zwitserland
[nameSlugified] => zwitserland
[continentId] => 4
)
)
[portalTicker] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[userId] => 464047
[username] => usniniasen
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_50x50.jpg
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_105x105.jpg
[currentContinentId] => 6
[currentContinentName] => Noord-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => noord-amerika
[currentCountryNameSlugified] => verenigde-staten
[currentCountryName] => Verenigde Staten
[currentCountryIsoCode] => us
[currentCountryId] => 196
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[name] =>
[firstName] =>
[reportsCount] => 7
[travelsCount] => 1
)
[1] => stdClass Object
(
[userId] => 442264
[username] => inekesreizen
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_50x50.jpg
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_105x105.jpg
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => nederland
[currentCountryName] => Nederland
[currentCountryIsoCode] => nl
[currentCountryId] => 134
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[countryName] => Duitsland
[countryIsoCode] => de
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[countryName] => Kroatië
[countryIsoCode] => hr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[countryName] => Canada
[countryIsoCode] => ca
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[name] =>
[firstName] =>
[reportsCount] => 50
[travelsCount] => 2
)
[2] => stdClass Object
(
[userId] => 59208
[username] => annemiekkamphuis
[photoRevision] => 271
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=271
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_105x105.jpg?r=271
[currentContinentId] => 6
[currentContinentName] => Noord-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => noord-amerika
[currentCountryNameSlugified] => verenigde-staten
[currentCountryName] => Verenigde Staten
[currentCountryIsoCode] => us
[currentCountryId] => 196
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[countryName] => Bahama's
[countryIsoCode] => bs
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[countryName] => Mexico
[countryIsoCode] => mx
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[countryName] => Japan
[countryIsoCode] => jp
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[countryName] => Aruba
[countryIsoCode] => aw
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[countryName] => Duitsland
[countryIsoCode] => de
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[countryName] => Zwitserland
[countryIsoCode] => ch
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[countryName] => Amerikaanse maagdeneilanden
[countryIsoCode] => vi
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[countryName] => Zuid-Korea
[countryIsoCode] => kr
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[countryName] => Verenigde Arabische Emiraten
[countryIsoCode] => ae
[continentId] => 5
[continentName] => Midden Oosten
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[countryName] => Italië
[countryIsoCode] => it
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[countryName] => Verenigd Koninkrijk
[countryIsoCode] => gb
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[countryName] => Canada
[countryIsoCode] => ca
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[countryName] => Monaco
[countryIsoCode] => mc
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[countryName] => China
[countryIsoCode] => cn
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[countryName] => Australië
[countryIsoCode] => au
[continentId] => 7
[continentName] => Oceanië
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[countryName] => Nieuw Zeeland
[countryIsoCode] => nz
[continentId] => 7
[continentName] => Oceanië
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] => Annemiek Kamphuis
[firstName] => Annemiek
[reportsCount] => 467
[travelsCount] => 1
)
[3] => stdClass Object
(
[userId] => 464307
[username] => avotrip
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/307_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/307_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 6
[currentContinentName] => Noord-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => noord-amerika
[currentCountryNameSlugified] => verenigde-staten
[currentCountryName] => Verenigde Staten
[currentCountryIsoCode] => us
[currentCountryId] => 196
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] =>
[firstName] =>
[reportsCount] => 3
[travelsCount] => 2
)
[4] => stdClass Object
(
[userId] => 298176
[username] => flyingtothewest
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/176_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/176_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => nederland
[currentCountryName] => Nederland
[currentCountryIsoCode] => nl
[currentCountryId] => 134
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[countryName] => IJsland
[countryIsoCode] => is
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[countryName] => Zuid-Afrika
[countryIsoCode] => za
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[countryName] => Hongarije
[countryIsoCode] => hu
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[countryName] => Vietnam
[countryIsoCode] => vn
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[countryName] => Verenigd Koninkrijk
[countryIsoCode] => gb
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 17
[countryName] => Barbados
[countryIsoCode] => bb
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 172
[countryName] => St. Kitts and Nevis
[countryIsoCode] => kn
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 7
[countryName] => Antigua
[countryIsoCode] => ag
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 52
[countryName] => Dominica
[countryIsoCode] => dm
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 119
[countryName] => Martinique
[countryIsoCode] => mq
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
)
[name] => Ingrid Vogels
[firstName] => Ingrid
[reportsCount] => 225
[travelsCount] => 21
)
)
[latestNews] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[newsId] => 138
[date] => 2026-03-27
[title] => Vakantie naar Spanje plannen? Denk hier aan!
[text] =>
Spanje is een populair vakantieland onder Nederlanders. Elke zomer weer vieren veel mensen vakantie in dit Zuid-Europese land. Niet gek, want je vindt er zon, zee en strand. Je kunt er lekker ontspannen en ook nog eens genieten van heerlijk eten. Denk je erover na om komende zomer zelf op vakantie te gaan naar Spanje? Plan je reis van goed. Wij vertellen je hier wat je vooraf moet weten, zodat je niet voor verrassingen komt te staan.
Wil je met je kinderen op vakantie naar Spanje? Grote kans dat je in de zomer gaat, want je zit vast aan de schoolvakanties. Het is er vaak een drukte van belang, want mensen uit heel Europa trekken dan naar Spanje. Dit komt vooral doordat je er zekerheid hebt op mooi weer. Als je van levendigheid houdt en zongarantie wilt, is de zomer de beste tijd om naar Spanje te reizen.
Houd je niet van massatoerisme of heb je het al snel warm? En zit je ook niet vast aan schoolvakanties? Dan is het voor- of najaar een betere tijd om vakantie te vieren in Spanje. Het is er dan een stuk rustiger en ook minder warm. Bijkomend voordeel is dat je in deze periodes vaak ook minder betaalt voor een vakantie naar Spanje.
Voordat je begint met het plannen van een vakantie naar Spanje, is het slim om een budget vast te stellen. Je bespaart je zelf zo veel tijd en moeite. Als je op voorhand al weet dat een vakantie te duur is, hoef je er ook niet naar te kijken. Wil je naar Spanje op vakantie met TUI? Kies dit land dan als bestemming, geef aan wanneer je weg wilt en kies het aantal personen dat meegaat. Bij het aanbod zie je vervolgens de prijs staan. Hierdoor weet je direct of een vakantie binnen je budget valt of niet.
Veel mensen reizen met het vliegtuig naar Spanje. Dit komt vooral doordat je met de auto al snel een dag onderweg bent. Vanuit Utrecht is het 14 tot 18 uur rijden tot de grensregio. Wil je naar het zuiden? Dan ben je al snel meer dan 20 uur onderweg. Met het vliegtuig sta je binnen een paar uur in Spanje. Als je tijdens je vakantie veel wilt zien, kun je eventueel een auto huren. Je kunt dan gaan en staan waar je wilt en bent niet afhankelijk van taxi’s of het openbaar vervoer.
Wie vakantie wil vieren in Spanje, moet ook een accommodatie boeken. Doordat het zo’n populair vakantieland is, zijn er volop mogelijkheden. Toch is het niet slim om maar zo een verblijf te boeken. De accommodatie moet namelijk passen bij je vakantieplannen en het gezelschap waarmee je reist. Gaan er kinderen mee? Dan is een accommodatie met zwembad aan te raden. Kijk overigens niet alleen naar de ligging en faciliteiten, maar lees ook altijd reviews. Je weet zo wat je kunt verwachten.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => vakantie-naar-spanje-plannen-denk-hier-aan
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/138/138_1.jpg
)
[1] => stdClass Object
(
[newsId] => 137
[date] => 2026-02-10
[title] => Praktische tips voor een ontspannen autoreis
[text] =>
Met de auto op reis gaan blijft één van de fijnste manieren om vrijheid te voelen. Je bepaalt zelf je tempo, je route en je stops. Geen wachtrijen, geen bagagelimieten, geen vaste schema’s. Maar die vrijheid werkt alleen echt als je je reis goed aanpakt. Zonder voorbereiding wordt een roadtrip al snel vermoeiend in plaats van ontspannend. Met de juiste mindset en een paar slimme keuzes maak je van elke rit een onvergetelijke ervaring.
Veel stress ontstaat al vóór vertrek. Te veel kilometers per dag, te weinig rustmomenten en te hoge verwachtingen.
Probeer je reisdagen niet voller te proppen dan nodig. Vier tot zes uur rijden per dag is voor de meeste mensen meer dan genoeg. Zo hou je tijd over om onderweg te stoppen, iets te eten, een wandeling te maken of gewoon even niets te doen.
Plan je grote lijnen, maar laat ruimte voor spontaniteit. Soms is het net die onverwachte afslag die je bij het mooiste uitzicht brengt.
Op lange ritten merk je snel wat echt telt: een goede zithouding, weinig rijgeluid en een stabiel gevoel op de weg. Niet hoe snel je gaat, maar hoe ontspannen je aankomt.
Elektrisch rijden op vakantie klinkt voor sommigen nog spannend, maar in de praktijk valt het goed mee.
Bovendien ontdek je onderweg vaak leuke plekken bij laadstations: parkjes, cafés, kleine dorpen waar je anders gewoon voorbij zou rijden.
Het kost je tien minuten en kan uren stress besparen.
Wie nog op zoek is naar een betrouwbare auto, vindt vandaag veel opties online. Zo is Touring CarSelect een platform waar je rustig kunt kijken naar recente tweedehandswagens met garantie, zonder de typische showroomdruk. Dat is handig als je zonder zorgen wil vertrekken.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => praktische-tips-voor-een-ontspannen-autoreis
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/137/137_1.jpg
)
[2] => stdClass Object
(
[newsId] => 135
[date] => 2026-01-28
[title] => Van droom naar bezit: hoe je verantwoord een boot of tweede huis koopt
[text] =>
Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens iets te huren of in een druk hotel te zitten. Maar voordat je die stap zet, is het slim om eerst goed na te denken.
Een eigen boot of vakantiehuis heeft veel aantrekkingskracht: het is jouw eigen plek om tot rust te komen, weg van dagelijkse beslommeringen. Je bepaalt zelf wanneer je gaat, met wie, en hoe lang je blijft. Voor veel reizigers voelt het als een rustpunt.
Tegelijkertijd is bezit geen vanzelfsprekendheid: het brengt verplichtingen en kosten mee die je niet moet onderschatten. Een vakantiehuis of boot is geen hotel of huurwoning. Je bent verantwoordelijk voor onderhoud, stalling, verzekering en alle bijkomende lasten. Denk bijvoorbeeld aan onvoorziene uitgaven voor reparaties, extra kosten bij verhuur of seizoensgebonden beperkingen die het gebruik beïnvloeden.
Of je nu kiest voor een boot of vakantiehuis: de locatie bepaalt veel. Hoe ver is het van je ‘thuis’? Hoe vaak ga je echt? Als je slechts één of twee weekenden per jaar kunt gaan, is het de vraag of de investering de moeite waard is.
De meeste experts raden aan om vóór aankoop te huren of te logeren op een vergelijkbare plek, om te ervaren of het écht bij je past.
Bij een vakantiehuis moet je ook uitzoeken wat de lokale regels zijn. In Nederland is permanente bewoning van een recreatiewoning bijvoorbeeld niet altijd toegestaan.
Ook kan de omgeving of het seizoen invloed hebben op het gebruiksgemak. Bij een boot spelen zaken als vaargebied, ligplaatsen en bereikbaarheid een rol.
De koopprijs is vaak nog maar het begin. Denk aan overdrachtsbelasting, notariskosten en soms advieskosten. Daarna komen de vaste lasten: energie, belastingen, verzekeringen, onderhoud en eventuele park- of ligplaatskosten.
Winterstalling en antifoulingPeriodiek motoronderhoud en keuringBrandstof, waterkaarten, havengeldenEen recreatiewoning vraagt om structureel onderhoud van zowel binnen- als buitenzijde, denk aan schilderwerk, dakonderhoud, cv-installaties of tuinbeheer. Vergeet ook niet de kosten voor schoonmaak bij verhuur of een lokale beheerder.
Kostenvoorbeeld
Reken voor een bescheiden vakantiewoning op €3.000–€6.000 vaste lasten per jaar. Voor een middelgrote boot al snel €2.500–€4.000, afhankelijk van gebruik en stalling.
Wat past beter bij jou: boot of vakantiehuis?
Een boot biedt ultieme flexibiliteit. Je kunt meerdere locaties aandoen, je ‘verplaatst’ je vakantieplek als het ware. Dat is perfect voor mensen die houden van avontuur op het water en zich makkelijk kunnen aanpassen. Tegelijkertijd vraagt een boot intensief onderhoud, en zijn de jaarlijkse kosten vaak hoger dan verwacht. Zeker als je er niet zelf veel aan doet.
Een vakantiehuis is stabieler qua investering. Je kiest voor een vaste plek die je naar eigen smaak kunt inrichten en verbeteren. Bovendien kun je het huis mogelijk (deels) verhuren als je er zelf niet bent. De keerzijde: minder mobiliteit, en ook hier zijn er terugkerende kosten die vaak onderschat worden.
Let op: De waardeontwikkeling van een vakantiehuis kan aantrekkelijk zijn, maar dit is sterk afhankelijk van locatie, onderhoud en regelgeving.
Een slimme investering bescherm je met een goede verzekering
Welke keuze je ook maakt, je koopt geen luxeproduct maar een bezit met waarde. En waarde vraagt om bescherming. Het risico op schade door brand, storm, inbraak of ongelukjes is niet te vermijden maar je kunt je er wel goed tegen wapenen.
Daarom is het verstandig om je vanaf het begin goed te laten adviseren over passende verzekeringen. Eerdmans is verzekeringsspecialist voor recreatie die precies weet wat belangrijk is bij het verzekeren van een boot of vakantiehuis. Denk aan dekking voor schade, aansprakelijkheid, inboedel of milieuschade.
Wat als je droom verandert?
Een boot of vakantiehuis koop je vaak met het idee om er jarenlang van te genieten. Maar levens veranderen. Misschien gebruik je het minder dan gedacht, wil je overstappen op een ander type vaartuig of woning, of komt er een moment dat je de investering liever liquide maakt. Dan is het goed om een plan B te hebben.
- Restwaarde en marktvraag: Boten schrijven doorgaans sneller af dan recreatiewoningen. Een goed onderhouden huis op een gewilde locatie kan zijn waarde behouden of zelfs stijgen, zeker bij schaarste.
- Verkoopproces: Bij een vakantiehuis moet je denken aan een verkoopmakelaar, juridische afhandeling (zeker in het buitenland), en eventueel het afkopen van erfpacht of parkcontracten. Voor een boot: registratie, keuring en mogelijk btw-status.
- Verhuren als tussenstap: Als verkoop nog geen optie is, kun je overwegen om (tijdelijk) te verhuren om kosten te dekken. Let dan wel op extra regels, vergunningen en verzekeringseisen.
Tip: Bepaal bij aankoop al wat je ideale gebruikstermijn is. Zo kun je tijdig inspelen op veranderingen en voorkom je dat het bezit een last wordt.
Maak van jouw droom een doordacht plan
Een eigen boot of vakantiehuis kopen is fantastisch. Het kan jouw reislust en behoefte aan vrijheid vervullen. Maar de droom wordt pas echt duurzaam als je realistisch bent over kosten, tijd, onderhoud en verzekeringen.
Neem de tijd om te rekenen, plannen en vergelijken. Kijk of de investering bij je levensstijl past, en maak gebruik van de juiste expertise. Zo wordt je vakantiedroom geen zorgenpost, maar een plek waar je jaar na jaar van kunt genieten.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => van-droom-naar-bezit-hoe-je-verantwoord-een-boot-of-tweede-huis-koopt
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/135/135_1.jpg
)
)
[topCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[continentId] => 6
[countryId] => 196
[reportCount] => 31
[pictureCount] => 65535
[position] => 1
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => US
[continentName] => Noord-Amerika
)
[1] => stdClass Object
(
[continentId] => 6
[countryId] => 122
[reportCount] => 2
[pictureCount] => 43090
[position] => 2
[countryName] => Mexico
[countryIsoCode] => MX
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
[countryPopulation] => 0
[countrySurface] => 0
[capitalCityLongitude] => 0.000000
[capitalCitylatitude] => 0.000000
[portalReports] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[30] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109551
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-12
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 2
[message] => Daar ben ik weer met deel 2 van onze vakantie!
Ik voelde jullie enthousiasme in de reacties, super leuk! Laten we snel beginnen!
Na 3 dagen op het eiland Oahu (wat ook het dichtstbevolkte is vanwege de hoofdstad Honolulu) vliegen we in een half uurtje naar Big Island of Island of Hawaii. En wat een ander eiland is dit! Heel andere natuur vooral. Maar weet je wat écht raar was? Het vliegveld was gewoon open! Open als in de buitenlucht! Mensen zaten buiten bij de gate te wachten en de security controle was niets meer dan een overkapping om te zorgen dat je niet in de volle zon stond. Dat was zo apart om te zien.
We halen onze koffers en huurauto op en beginnen meteen aan onze roadtrip op Big Island. De naam verraad het natuurlijk al maar Big Island is het grootste eiland van de Staat Hawaii. Dit eiland staat bekend om Hawaii Volcanoes National Park met een actieve vulkaan die nog regelmatig uitbarst, maar ook om de regenwouden en steden Hilo en Kona.
Met onze huurauto rijden we richting Hilo, maar onderweg maken een aantal stops. Op Big Island zie je heel goed dat het een vulkanisch eiland is. Op verschillende plaatsen ligt opgedroogd lava. Door de twee meest actieve vulkanen op het eiland groeit Big Island nog steeds in oppervlakte. Ondanks dat de opgedroogde lava er pikzwart uitziet groeien er toch nog veel bomen en planten. Een heel apart maar bijzonder mooi uitzicht.
We komen aan bij onze eerste stop: Akaka Falls. Om bij deze waterval te komen moet je een stukje lopen, maar de weg ernaartoe is net zo prachtig als de waterval zelf. Ongelooflijk. We lopen door een regenwoud met de meest prachtige bloemen en planten. Het doet een beetje sprookjesachtig aan. Het water van Akaka Falls valt van 135 meter hoog naar beneden en biedt een adembenemend uitzicht.
Nadat we hier genoten hebben van onze eerste indrukken van Big Island rijden we verder naar Rainbow Falls; ook wel bekend als Waianuenue… Precies, we houden het bij Rainbow Falls[e-1f602]Deze watervallen danken zijn naam aan de regenboog die vaak te zien is door de nevel in de watervallen. Helaas geen regenboog, maar nog steeds ongelooflijk mooi[e-1f60d]Vanuit hier is het een klein stukje rijden naar Hilo; de hoofdstad van Big Island. Totáál anders dan het toeristische Honolulu. Veel rustiger ook. We lopen wat rond maar eerlijk gezegd was er niet veel te beleven. We besluiten om een hapje te eten en daarna naar ons hotel te gaan. Ons hotel ligt aan de andere kant van eiland in het plaatsje Kona. Samen met Hilo zijn dit de grotere plaatsen van het eiland. Kona is iets toeristischer. Nog een groot verschil is dat het in Hilo veel meer regent dan in Kona. Als het in Hilo 22 graden is en regent kan het in Kona goed 28 graden zijn met geen wolkje aan de lucht. Het is zo’n 1,5 uur rijden naar Kona. Onderweg wordt het zo intens donker en komt de regen met bakken uit de lucht. We zien echt geen hand voor ogen en passen uiteraard onze snelheid aan. Eenmaal in de regio van Kona is er niks aan de hand.
We verblijven de komende 5 nachten in een prachtig hotel met alles erop en eraan. Winkels, een expositieruimte, koffiezaak, een eigen privé strand en een heerlijk zwembad met bar. Nou, wat wil je nog meer?! Dit was een 3 sterren hotel, maar had in onze ogen minimaal 4 tot 5 sterren moeten krijgen[e-2b50]️We installeren ons op de kamer en zijn allebei moe maar voldaan van deze dag. Het duurt ook niet lang voordat we slapen. Opladen voor de volgende dag.
Dag 2 op Big Island breekt aan. En deze dag wordt spannend! Daar vertel ik jullie zo meer over. Ik moet jullie wel een beetje blijven prikkelen[e-1f92a]We beginnen bij het begin[e-1f913]En we beginnen goed! We gaan namelijk naar een Coffee Farm waar we een rondleiding krijgen. Kona staat bekend om hun koffieplantages en deze stond heel goed aangeschreven. Greenwell Farms (zo heet het bedrijf) is een familie bedrijf en draait al jaren mee in de koffieplantage wereld. En niet voor niks want de koffie was echt fantastisch! Koffie is het hoofdproduct maar naast koffie zien we ook avocado bomen, bananen, cacao, vanille, peperkorrels (als in zout en peper). Veel dingen die we voor de eerste keer in ons leven zagen. Tijdens de rondleiding gaf onze gids ons uitleg en inzicht in het proces van het verbouwen van koffie, maar het was zeker leuk om ook andere dingen op de boerderij te zien. Na een uurtje was de rondleiding voorbij en vervolgen we onze reis richting Punalu’u Beach, ook wel Black Sand Beach genoemd. Onderweg stoppen we nog bij een bakkerij die bekend staan om hun zoete brood en malasadas. Malasadas zijn een soort donuts. En die willen we natuurlijk proberen[e-1f60b]De inwendige mens is weer verzadigd en na 20 minuutjes komen we aan bij Black Sand Beach. Dit is één van de meest iconische stranden van het eiland. Het zand op dit strand is (zoals de naam al zegt) hartstikke zwart. Dit komt door het lava wat in de zee stroomt en daardoor snel afkoelt en breekt door de golven. Het blijft een bijzonder gezicht om te zien; een strand met zwart zand. Op dit strand zijn ook schildpadden te vinden en we hebben geluk want er ligt er één te chillen! We nemen alles goed in ons op en lopen wat rond. Daarna vervolgen we onze weg naar het Zuidelijkste puntje van de Verenigde Staten. Want Hawaii is natuurlijk nog steeds Amerika, al moet ik eerlijk zeggen dat het niet zo voelt. Ondanks dat we veel producten en ketens kennen zijn er ook culturele verschillen en hebben ze hun eigen locale producten waar we nog nooit van hadden gehoord. Dat draagt er denk ik wel aan bij dat we echt dat vakantie gevoel hebben.
We komen aan bij het meest Zuidelijke puntje van de US en het waait er héél hard. Ik moet de autodeur tegenhouden zodat die niet openvliegt. We lopen een stukje door en zien een aantal (vooral) jongeren van de kliffen afspringen! Mij absoluut NIET bellen! Doodeng! We krijgen er allebei de kriebels van. Het is en blijft moeder natuur en de golven kletsen hard tegen de kliffen aan. Het uitzicht is wederom prachtig.
Na deze stop rijden we weer terug richting Kona. Maar de dag is nog niet om want we hebben nog iets voor de avond gepland staan! Dat is (voor mij in ieder geval) het spannendste van de hele vakantie. We eten een hapje bij een restaurant met live muziek, uitzicht op de oceaan en de zonsondergang; het ultieme vakantie moment.
Na het eten gaan we naar ons hotel en doen we onze zwemkleding aan. We gaan namelijk met Mantaroggen zwemmen!! Waarom in hemelsnaam in de avond? Goeie vraag. In de avond komen mantaroggen namelijk dichtbij de kust om te eten. Op die plekken zit veel plankton. We gaan dus in het donker de oceaan op en dat vind ik toch wel een spannend iets. Gelukkig zijn we niet alleen en hebben we instructeurs bij ons die dit dagelijks doen. Eenmaal op de plek aangekomen ligt er een platform in het water. Aan dat platform zit een hele felle lamp waar de plankton op af komt en dat trekt dan weer de mantaroggen aan. We springen het water in en hangen als super(wo)men aan het platform. We blijven daar een half uur drijven en kijken naar hoe de mantaroggen gaan eten. En ik kan je vertellen, wanneer een mantarog met een spanwijdte van 3 tot 5 meter recht op je af komt zwemmen en mij tot 2 keer toe aanraakt (wij mochten ze zelf absoluut niet aanraken) dan schreeuwt je lijf in eerste instantie wel dat je weg moet. Tenminste, mijn lijf wel. Gelukkig waren we van te voren geïnformeerd en zijn mantaroggen niet gevaarlijk voor mensen. Het zijn eigenlijk (in hun woorden) de grote vlinders van de zee. De eerste paar keren was het echt een beetje eng, maar dat wende vrij snel. Maar jeetje, wat een ervaring! Ik kon helaas geen foto’s maken omdat mijn telefoon dat uiteraard niet zou overleven, dus ik probeer het beeldend te maken door mijn woorden. In totaal waren we in gezelschap van 7 mantaroggen en 1 baby! Eenmaal terug op de boot hebben we allemaal laten bezinken en besefte ik me dat we dit gewoon hebben gedaan! Toch wel een beetje uit mijn comfort zone, maar een gezegde luidt: ‘’Great things happen when you step outside your comfort zone’’. En dat is in dit geval zeker waar!
Na deze unieke ervaring rijden we terug naar ons hotel en genieten we na van deze mooie dag.
Onze derde dag begint wederom vroeg. We gaan namelijk naar Hawaii Volcanoes National Park[e-1f30b]Het is bijna 2,5 uur rijden en we willen zorgen dat we genoeg tijd hebben om dit park te bezichtigen.
Eenmaal aangekomen beginnen we bij het Volcano House; een hotel met uitzicht op de Kilauea vulkaan. Dit is één van de twee actiefste vulkanen van het eiland. We hadden het heel gaaf gevonden als de Kilauea vulkaan uit zou barsten tijdens ons verblijf op Big Island. Echter waren we één (!) dag te laat. Na een uitbarsting van ruim 12 uur was de vulkaan weer rustig tijdens ons bezoek. Wanneer de vulkaan uitbarst stroomt het park ook vol met mensen die hier getuige van willen zijn. Het is dan ook een heel bijzonder iets om dat in levende lijve (wel op gepaste afstand natuurlijk) te kunnen aanschouwen.
Bij het Volcano House maken we voor het eerst kennis met deze Kilauea vulkaan en met dit park. Dat blijft toch altijd wel een bijzonder moment. De vulkaan rookt flink en er gebeurt van alles onder de grond waar wij niets van merken. Maar dat het pruttelt is een ding wat zeker is. We rijden met de auto verder het park in en stoppen bij een aantal uitzichtpunten.
Via de Chain of Crater Road rijden we richting de kust. Onderweg rijden we langs lava ‘’velden’’ (noem het maar even zo) van eerdere uitbarstingen. We stoppen bij zo’n ‘’lavaveld’’ van een uitbarsting uit 1977. Waar je ook kijkt, alles om ons heen is bedekt van een zwarte deken van opgedroogd lava.
We vervolgen onze weg. Uiteindelijk zijn we aan het einde van de Chain of Crater Road en lopen we naar de Holei Sea Arch. Dit is een natuurlijke boog in de kliffen die gevormd is door lava en zee-erosie. Het water is ruig en klettert tegen de rotsen en kliffen op, een heel spectaculair beeld. Ook hier vinden we lava waarvan je de stroming nog een beetje kunt zien toen het vloeibaar was. We lopen een stukje verder en vinden opgedroogd lava waar nog wat rood in zit, super cool!
We rijden weer terug richting het Visitor Center en stoppen bij de Thurston Lava Tube. Dit is een lavatunnel die in 1912 is ontdekt. De tunnel is ontstaan toen gesmolten lava door een stroming onder het oppervlak stroomde. De gesmolten lava koelde af en er ontstond een lege grot. Via een korte hike door het regenwoud kun je bij deze tunnel komen en er doorheen lopen. Ja ik blijf het zeggen; het was wéér ongelooflijk mooi! Helaas is het tijd om weer richting het hotel te rijden, de tijd vliegt echt voorbij. Eenmaal terug genieten we van een lekker diner met (weer) uitzicht op de oceaan en blikken we terug op de afgelopen dagen en de dagen die nog gaan komen! We lopen weer terug naar ons hotel en kruipen in ons bed. Toch nog even een potje Skip-Bo spelen en dan gaan de lampjes uit.
Onze laatste dag op Big Island. Deze dag zal in het teken staan van rust. We spenderen het grootste gedeelte van de dag namelijk lekker aan het zwembad. Tussen de middag lopen we de boulevard op om iets te eten waar we nog nooit van hadden gehoord; shave ice. Shave ice is zoals de naam het al zegt geschaafd ijs máár dan ijs van ijsklontjes. Water eigenlijk. Een shave ice bestellen werkt als volgt: Je kiest je smaak roomijs/sorbetijs/frozen yoghurt. Daar doen ze één bolletje van in een bakje. Vervolgens gaan ze ijs schaven en plakken ze dat als het ware aan het bolletje gekozen ijs. Als laatste mag je 3 siropen kiezen die ze over het geschaafde ijs schenken. Hierdoor krijgt je shave ice kleur. En wauw wat een ding! We hadden een kleine (!!) besteld. Er stonden voorbeelden van de verschillende maten. De grote was niet normaal, dat was zowat een voetbal[e-1f602]Het was wel heel erg lekker en verfrissend. Eigenlijk een slushpuppie 2.0.
Na deze heerlijke ervaring lopen we weer terug naar het hotel. ‘s Avonds eten we bij de Kona Brewing Company, een bekende brouwerij met veel verschillende biertjes. We proosten op onze leuke dagen op Big Island en kijken terug op een fantastische tijd.
De volgende ochtend vliegen we vanuit Big Island weer terug naar Honolulu op het eiland Oahu. Deze keer halen we geen huurauto op maar pakken we een Uber naar ons hotel. In het volgende deel neem ik jullie mee in de laatste dagen van onze geweldige vakantie.
[e-1f44b][e-1f3fc]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 18643
[pictureCount] => 13
[visitorCount] => 180
[author] => Vera
[cityName] => Island of Hawai‘i
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/371_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-2
)
[31] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109503
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-10
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 1
[message] => Lieve trouwe lezers,
Deze blog zal ik verdelen over 3 delen; zoveel heb ik jullie te vertellen. Want ik kan het nog steeds niet helemaal beseffen wat we eigenlijk allemaal hebben gezien en gedaan. Dat geldt eigenlijk voor al deze jaren dat we in de US wonen, maar dit spant toch wel echt de kroon. Het is zo’n plek waar je aan denkt bij bijvoorbeeld een paradijs op aarde waarvan de kans vrij klein is dat je er ooit zal komen. Je ziet veel foto’s voorbij komen die je beeld van het paradijs op aarde alleen maar meer bevestigen. Maar dat het ook écht zo is en dat we de kans hebben gekregen om hier heen te mogen gaan vind ik bizar. Het was voor mij een bestemming die ik altijd in van die invulboeken schreef als de vraag was: ‘’Wat is jouw ultieme droom bestemming?’’ En die bestemming heeft de naam[e-1f334]H A W A I I ![e-1f334]
Even wat praktische info: Hawaii is sinds 1959 de 50ste Staat van de US. Hawaii bestaat uit 8 eilanden waarvan één onbewoond en een ander heel klein bewoond. De eilanden liggen midden in de Grote Oceaan. Met Phoenix is het tijdsverschil 3 uur vroeger.
Oké, bij voorbaat zeg ik alvast het volgende: de namen van bepaalde plaatsen, monumenten, stranden, etc. zijn voor ons zo moeilijk om uit te spreken dat ik dat aan jullie fantasie overlaat. Zo hebben wij het ook gedaan[e-1f602]
Op woensdag 20 augustus begint onze vakantie. Alles ingepakt en natuurlijk nog ruimte overgehouden om wat spulletjes mee terug te nemen[e-1f609] We vliegen vroeg in de ochtend en we zijn allebei hyper van enthousiasme. Na 6 uur vliegen komen we aan op het eiland Oahu. En er valt ons metéén iets op: het vliegveld is gedeeltelijk in de open lucht! Er is zelfs een tropische tuin waar je even tot rust kunt komen. Wel logische eigenlijk; Hawaii heeft namelijk een mild en tropisch klimaat. Het is er altijd aangenaam.
Oahu is het eiland waar de hoofdstad Honolulu zich op bevindt. Ook vind je hier Pearl Harbor en uiteraard nog veel meer! Daarover straks meer. We komen aan en halen onze huurauto op. We willen natuurlijk wel op avontuur en op verkenning! We rijden naar ons hotel en merken al meteen dat het hier nooit rustig is[e-1f605]Het is en blijft natuurlijk een stad. Daarbij is het ook echt een toeristenoord waarbij veel mensen (lees vrijwel iedereen) een huurauto heeft. Maar we hebben vakantie, we hebben de tijd! We komen aan bij ons eerste hotel voor de komende nachten en jawel, we worden begroet met ‘’ALOHA[e-1f33a]’’. Ja dan weet je dat je in Hawaii bent! Aloha betekent meer dan ‘’hallo, welkom of tot ziens’’.In de Hawaiiaanse cultuur wordt ‘’Aloha’’ ook gezien als een manier van leven. ‘’Alo’’ betekent delen, aanwezig zijn en ‘’ha’’ betekent adem. Je kunt ‘’Aloha’’ zien als ‘’de adem van het leven delen’’. Mooi toch?! Oké, we gaan verder. Na het inchecken settelen we even in onze hotelkamer en gaan we op pad. We lopen door de P.C. Hooftstraat van Honolulu en gaan bij een koffietentje wat lunchen. Terwijl we aan het genieten zijn van onze heerlijke açaí bowl gebeurt er iets wat hopelijk niet de toon van onze vakantie zet: Ik word namelijk onder gescheten door een duif!![e-1f54a][e-1f4a9][e-1f62b]Gelukkig niet in mijn lunch, godzijdank! Maar op mijn kleren en arm/hand. Brrrr ik krijg er nog de kriebels van als ik eraan terugdenk[e-1f605]Ik heb de grootste viezigheid eraf gekregen en de rest komt later wel. De vakantie is begonnen!![e-1f61c]
Na onze lunch lopen we naar Waikiki Beach. Dit is het bekendste strand van Hawaii met goudgeel zand en prachtig helder water. Het strand is ruim 3 km lang. Echter is het zand van Waikiki Beach in de loop van de jaren kunstmatig hersteld en aangelegd met zand uit bijvoorbeeld Huntington Beach in Californië. Maar dat maakt het zeker niet minder mooi. Integendeel; het is prachtig! We lopen een stukje over het strand waar veel mensen liggen te chillen maar ook heel veel mensen actief zijn. Vooral heel veel surfers; geweldig om te zien!
Na Waikiki Beach strijken we neer in een brouwerij waar we een proeverij aan 4 verschillende bieren bestellen. Hier geen duiven of andere vogels, dus ik ben veilig hahah
We doen alles lekker op ons gemakje en biertjes smaken op vakantie altijd net wat lekkerder dan thuis[e-1f609]Wanneer we de brouwerij uitlopen horen we muziek. We lopen richting het geluid en zien een klein groepje locals optreden met echte hula meisjes en lokale instrumenten. Zo leuk en mooi om te zien! Ik werd er helemaal blij van. Na een tijdje lopen we verder om avond te eten en komen we op een plek waar we één van de (al dan niet) de mooiste zonsondergang óóit meemaken. Wat een uitzicht, wat een paradijs.
En zo eindigt onze eerste dag, op naar morgen.
Dag twee breekt aan. Gezien het tijdsverschil van 3 uur vroeger zijn we vrij vroeg wakker. Maar dat geeft niet want dat hadden van tevoren wel ingeschat. Vandaag hebben we de hele dag gereserveerd voor Pearl Harbor. Na het ontbijt stappen we in onze auto en zijn we op tijd (voor de grote drukte) bij Pearl Harbor. Om 09:00 uur hebben we een reservering voor het bezoeken van een monument genaamd The USS Arizona Memorial. Pearl Harbor werd op 7 december 1941 aangevallen door Japan en was de start van de Tweede Wereldoorlog. De aanvallen kwamen als totale verrassing voor de Amerikanen. Er zijn ruim 2400 mensen overleden en er vielen bijna 1300 gewonden. De Japanners hebben veel schade aangericht waaronder aan de vele marineschepen die er lagen. Deze schepen hadden namen van de verschillende Amerikaanse Staten. De USS Arizona was zo’n marineschip en werd zwaar getroffen door bommen en torpedo’s van Japan. Dit schip ligt nu onder water en is een monument geworden. De mariniers die destijds op de USS Arizona verbleven zijn bij dit monument geplaatst. Een aantal weken geleden is het laatste marine lid van de USS Arizona gestorven en is bij het monument gelegd. Het is dus eigenlijk ook een begraafplaats. Je moet er met een boot naartoe omdat het midden op het water ligt. Het is een heel mooi, respectvol en bijzonder monument. Totale stilte. Het enige wat je hoort is de Amerikaanse vlag die tegen de vlaggenmast aantikt.
Na een half uur keren we weer terug met de boot en pakken we de shuttle bus naar de USS Missouri. Ook dit is een marineschip wat actief is geweest in de Tweede Wereldoorlog en de Golfoorlog. Sinds 1998 is het een museumschip geworden en is het dé plek waar de Tweede Wereldoorlog officieel tot een einde kwam! Op 2 september 1945 werd er getekend voor overgave op het dek van dit slagschip en daarmee was WW2 beëindigd.
We nemen deel aan een rondleiding met een gids die ons veel weet te vertellen over het schip en hoe het er in die tijd aan toe ging. Ook de exacte plek waar WW2 officieel is beëindigd wist hij aan te wijzen. Eenmaal op zo’n immens schip voel je je heel erg klein. Wat een machine. We mogen vrijwel alle ruimtes van het schip betreden en zien onder welke omstandigheden en situaties deze mensen hebben geleefd. Verder krijgen we ook een beeld van wat voor voorzieningen er op zo’n schip zitten en hoeveel er bij komt kijken. Zo lopen we langs de bakkerij, postkantoor, klaslokaal, restaurant, keuken, technische ruimte, douches, toiletten en ga zo nog maar even door. Aan alles is gedacht en dat moet ook! Heel indrukwekkend om te zien. Vanuit de USS Missouri keken we uit op het gedeelte van Pearl Harbor wat nog steeds actief is. Want dat is Pearl Harbor nog steeds. Het is nog steeds een actieve marinebasis. Het gedeelte waar de monumenten zijn is voor bezoekers, uiteraard is het actieve gedeelte dat niet.
Na de USS Missouri gaan we verder naar het Pearl Harbor Aviation Museum. Hier vind je de vliegtuigen en luchtvaartuigen die deelnamen aan de aanval en de gevechten. Zowel originele Japanse als Amerikaanse vliegtuigen zijn er tentoongesteld. En dit zijn serieuze toestellen. Heel veel verschillende soorten luchtvaartuigen kun je er bewonderen. Een gedeelte van deze toestellen staat in een hangaar die de kogelgaten nog in de glazen hebben zitten van de aanval op Pearl Harbor. Bizar.
Vanuit het Aviation Museum gaan we met de shuttle weer terug naar het Visitor Center. Daar nemen we nog een kijkje in de USS Bowfin; een onderzeeër die je een beeld geeft van hoe het leven aan boord tijdens WW2 was. De USS Bowfin is ook actief geweest en heeft 9 patrouilles uitgevoerd. Nu is het een monument en museum. Eenmaal in de onderzeeër dachten we dat het marineschip USS Missouri al heel krap was. Maar dit was nóg krapper en kleiner. En dan met 80 bemanningsleden![e-1f631]Jeetje, ik werd er een beetje claustrofobisch van. En dan is dit een onderzeeër waar je even doorheen kunt lopen. Ik moet er niet aan denken om maanden onder water te zitten met zo weinig (persoonlijke) ruimte. Echt respect! Voor iedereen overigens! Heel indrukwekkend, ook vooral om al deze monumenten van binnen te mogen bekijken.
Inmiddels zijn we uren verder en is het het einde van de middag. Uiteraard moet er nog een magneet gekocht worden en gaan dan terug richting ons hotel. Voor Hawaiiaanse termen was het een zeer warme dag met zo’n 30 graden. Door de hogere vochtigheid is het warm, maar ik denk dat onze lichamen een beetje gewend zijn aan 30 graden. In de tijd dat wij in Hawaii waren was het in Phoenix namelijk nog steeds 40 graden dus dit was voor ons echt perfect. En daarbij koelt het ‘s avonds af in tegenstelling tot Phoenix dus dat is echt een verademing[e-1f60c]
‘s Avonds eten we een (ja echt) heerlijke pizza met een wijntje erbij om deze leerzame en indrukwekkende dag af te sluiten.
Dag drie. Wederom zijn we vroeg uit de veren. Deze keer om te gaan hiken. Omdat de hike die we gaan doen vrij populair is hebben we een tijdslot moeten reserveren. Het gaat hier over de Diamond Head Crater. Een uitgedoofde vulkaankrater waar je een fantastisch uitzicht hebt over het eiland en Honolulu. We beginnen ook bewust vroeg in de ochtend omdat er geen schaduwplekken zijn en het wordt vrij warm. De beste tijd om dit te doen is dan ook in de ochtend[e-1f913]
Het was een hele leuke hike. Op de weg naar boven vonden we ook nog oude bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Hier mocht je ook in. De kers op de taart was natuurlijk het prachtige uitzicht. Wauw, prachtig! En het water is zó blauw en helder. We hebben een tijdje boven gestaan en alles in ons opgenomen. Eenmaal beneden stappen we in de auto en rijden we het binnenland in richting de Dole Plantation. Wellicht komt de naam je bekend voor. Deze staat namelijk vaak op fruit; met name ananassen. Dat is ook waar deze plantage om bekend staat: de ananas plantage. Maar ze verbouwen meer. Bananen, cacao, koffie, rietsuiker en verschillende thee soorten. De ananas is wel het hoofdproduct van Dole. We stappen aan boord van de Pineapple Express; een treintje die ons een klein ritje over de velden geeft en een indruk geeft van hoe ze te werk gaan. Helaas konden we niet veel verstaan van de uitleg, het geluid stond heel erg zacht. Maar ondanks dat was het wel heel leuk en mooi om te zien. Na de treinrit hadden we wel zin in iets te eten. En wat pak je als je op dé bekendste ananasplantage van de wereld bent? Juist! Ananas!! In ons geval een Dole Whip met ananasstukjes. Dole Whip is een soort softijs met ananas smaak. Dit was echt hemels! De verse ananasstukjes waren zo lekker vers en zoet. We hebben lekker zitten smikkelen.
Na dit geniet momentje zijn we de Botanische Tuin ingegaan. Je vind hier heel veel mooie bloemen en planten waaronder de gele hibiscus; de nationale bloem van Hawaii[e-1f33a]
Na een paar uurtjes rondgelopen te hebben op de plantage pakken we de auto en rijden we verder. De Dole Plantation was zeker de moeite waard! Onze volgende stop is Laniakea Beach; ook wel bekend als ‘’Turtle Beach’’. Het is een prachtig strand waar je groene zeeschildpadden (genaamd Honu) in het wild kunt zien. Ze komen naar dit strand om zich op te warmen. We komen het strand op en allereerst zien we hoe mooi dit strand is. Palmbomen, zacht lichtbruin zand, kraakhelder blauw water en… schildpadden![e-1f422]Ze laten zich meeslepen door de golven en zijn lekker aan het eten en chillen. Af en toe komen ze boven met hun hoofdjes om adem te happen, zo schattig! Het was zo bijzonder en mooi om deze dieren in het wild te zien.
Vanuit Laniakea Beach rijden we naar Turtle Bay Beach waar we even relaxen en afkoelen in het heerlijke water. Als we wat opgedroogd zijn rijden we verder en stoppen we nog bij wat uitzichtpunten en Lanikai Beach. Dit strand is rustig en het water is kalm en helderblauw natuurlijk[e-1f61c]Helaas kunnen we hier niet zo lang blijven omdat het al vrij laat is en we hebben nog één stop te gaan. Maar ook dit is weer adembenemend. Het maakt niet uit waar je uitstapt of waar je stopt; alles is mooi.
Onderweg naar onze laatste stop rijden we door groen en bebost gebied. Prachtige valleien die mij persoonlijk doen denken aan ‘’Platvoet’’ zijn woonplaats haha
Over dinosauriërs gesproken; wisten jullie dat de Jurassic Park en Jurassic World films voor een groot gedeelte zijn opgenomen in Hawaii? In de Kualoa Ranch op het eiland Oahu om precies te zijn. Wellicht dat ‘’Platvoet’’ een voorproefje voor deze films was?[e-1f61c][e-1f602]
Oke ik dwaal af, we zijn bijna aan het einde van deel 1 van onze vakantie. We stoppen als laatst nog bij een Macadamia Farm. Macadamia noten zijn big business in Hawaii. Bij deze boerderij mogen we verschillende soorten macadamia noten proeven en hebben ze ook hun eigen koffie. De macadamia noten zijn fantastisch, de koffie daarentegen… een beetje slap en weinig smaak. Maar ja, je kunt niet altijd 6 gooien hè[e-1f913]Verder verkochten ze ook nog verschillende olijfolies, siropen, jams, honing en sausjes.
Jeetje, wat een dag! Wat een drukke dag! Maar wat een leuke dag! We hebben zoveel gezien en gedaan. Oahu is zooo veel meer dan Honolulu en ik ben zo blij en dankbaar dat we dit allemaal mogen zien en meemaken.
Tot zover deel 1. De volgende dag hebben we een korte vlucht naar een ander eiland van Hawaii. In deel 2 zal ik jullie hierin meenemen.
Tot dan![e-1f44b]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 18643
[pictureCount] => 19
[visitorCount] => 188
[author] => Vera
[cityName] => Oahu Island
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/006_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-1
)
[32] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109478
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-08
[photoRevision] => 271
[title] => Een lang weekend mountainbiken in Vail
[message] => Na een korte werkweek van wel drie hele dagen gingen we vrijdag alweer op mini-vakantie. Danko wilde heel graag weer een keer gaan mountainbiken in Vail, met de herfst in aantocht konden we dan beter eerder dan later doen, en zo gingen we dus twee weekenden na elkaar weg. Leuk! En ook maar goed dat we weg gingen, want thuis hing er flink wat rook van Canadese bosbranden in de lucht waardoor je niet buiten had willen sporten de laatste paar dagen. We zijn aan het begin van de middag vertrokken en konden gezien het verkeer nog redelijk goed doorrijden, waardoor we al mooi op tijd bij ons hotel waren. Inchecken kon vanaf vier uur maar gelukkig was onze kamer al klaar, waardoor we om vier uur al op de fiets konden zitten. Omdat we niet superveel tijd hadden was het het makkelijkst om vanaf het hotel een rondje door het skigebied te fietsen, waarbij we hoewel het niet meer zou gaan regenen toch nog even een buitje over ons heen kregen. De zandweg omhoog was al nog nat van een eerdere bui, met de regen leek het helemaal een modderbende te worden en ik had er even een hard hoofd in of het wel een goed idee was om te gaan fietsen. Maar de zon kwam er daarna weer door, hoe hoger we kwamen hoe droger de weg werd, tot we eigenlijk al heel snel bij het skiliftstation waren waar de mountainbikepaadjes beginnen. Klimmen gaat wel zoveel fijner en makkelijker op onze nieuwe fietsen! En dat valt nog in het niks bij het enorme verschil in afdalen. We hebben nu het voor ons nieuwe snufje dat je je zadel iets lager kunt zetten, en de geniaal werkende vering, plus in mijn geval ben ik door de krachttraining een stuk sterker waardoor omlaag rijden veel makkelijker gaat en ik lang niet meer zo vaak afstap dan eerst. En daar wordt het een stuk leuker van! We hebben erg leuke paadjes door het bos omlaag gereden en ik ben wel wat dingen afgefietst die ik eerder nooit gedaan zou hebben. Dat was leuk! We hadden wel lamme armen toen we eenmaal beneden waren, en in mijn herinnering was dit een veel langer rondje toen we het jaren geleden gefietst hebben. We hadden het in ieder geval goed getimed zodat we precies terug waren voordat het begon te schemeren.
Op zaterdag heb ik een beetje uitgeslapen en daarna hebben we een lekker luie ochtend gehouden. We wilden pas ’s middags gaan fietsen omdat het daar ’s morgens nog wel te fris voor was en als je niet thuis bent dan hoeft er verder eigenlijk niks. Heerlijk! We hebben eens bedacht wat we die dag wel wilden fietsen, wat MotoGP gekeken tussen de middag en daarna gingen we op pad om een voor ons nieuw mountainbikepaadje te gaan fietsen naar een uitzichtspunt over de Vail Valley. Eerst via dezelfde zandwegen als de dag ervoor door het onderste gedeelte van het skigebied, en daarna een heel lang mountainbikepaadje dat hoe langer hoe hoger de berg op ging. Eerst door een flink aspenbos, daarna langs wat bergweides en dan een flink stuk door een dennenbos tot we bij het uitzichtspunt waren. Toen hadden we bijna duizend meter geklommen en zijn we redelijk snel verder gefietst omdat er een regenbui aan kwam die we liever niet over ons heen wilden krijgen, en we hebben het droog gehouden gelukkig! Het was nog iets verder tot het hoogste punt, en maar goed ook want ik had het wel gehad met omhoog fietsen, haha! En dan is het fijn als je over wat zandwegen naar beneden kunt vliegen zonder iets te hoeven doen :-). We kwamen uit op de plek waarvan je de leuke paadjes naar beneden kunt fietsen, en hoewel ik eerst had gezegd dat ik gewoon makkelijk de zandweg omlaag wilde nemen hebben we toch de paadjes nog een keer gedaan, net zo leuk als de dag ervoor! Toen we weer bij ons hotel waren was ik wel helemaal gaar, dat was me de monstertocht wel, maar we hebben ook heerlijk gefietst.
Gisteren moesten we allebei even op gang op komen ’s ochtends want we waren wel moe van het fietsen van de dag ervoor! Na nog een heerlijk langzaamaan ochtendje en MotoGP bij de lunch zijn we aan het begin van de middag naar Avon gereden om van daaruit een rondje te gaan fietsen. Als eerste zijn we naar Beaver Creek gefietst, toch al wel een aardig stukje klimmen, en dat ging bij mij niet erg snel want mijn benen waren volkomen leeg, hahaha! Vanuit het plaatsje namen we ook nu eerst een zandweg een stukje het skigebied in, waar we eerst maar eens bij een lift even geschuild hebben voor een plotseling buitje dat even voorbij kwam. En daarna konden we aan de mountainbikepaadjes beginnen, dat was weer zo leuk! Deze kronkelen leuk door het bos en oh wat maakt een fiets toch een verschil met waar je wel en niet overheen kunt fietsen! Ja, we zijn allebei erg blij met onze nieuwe aanwinsten! Vanaf het hoogste punt van de dag namen we het erg leuke paadje waarover je van het skigebied Beaver Creek naar dat van Arrowhead kunt rijden en we hadden er erg mooi zonnig weer bij na dat ene buitje. Daar hebben we geluk mee gehad elke dag! Voor we het wisten waren we eigenlijk al aan het eind en hebben we het laatste stukje teruggereden naar waar we geparkeerd waren. Onderweg kwam Danko op het goede idee om ergens koffie te gaan drinken met iets lekkers erbij, alleen ging de bakker die we daarvoor op het oog hadden om vier uur ’s middags al dicht en bleef het bij alleen het idee. Eenmaal terug in Vail hebben we dan zelf maar koffie en thee gezet en daarmee lekker lui op de bank gezeten :-).
Vandaag hadden we erg luxe ook vrij genomen en erg fijn konden we laat uitchecken uit het hotel waardoor we de hele ochtend nog voor onszelf hadden. En we wilden natuurlijk nog een stukje fietsen ’s middags! We hoefden pas om twaalf uur weg en toen waren we ook klaar om nog wat paadjes te gaan fietsen. Deze keer gingen we de heuvel op tegenover het skigebied en dat was nog even flink klimmen, en uit de wind en in de zon was het nog warm genoeg! Deze paadjes waren een beetje technischer dan de andere die we gedaan hebben, en als je dan een beetje vermoeid en daardoor een beetje onhandig bent helpt zelfs een fijne fiets daar niet bij, hahaha! Ik ben vandaag vaker afgestapt dan alle dagen ervoor, maar we hebben wel weer fijn gefietst met nog een mooi uitzicht vanaf het hoogste punt. Daarna hoefden we alleen nog maar omlaag te rollen en over het fietspad langs het riviertje terug te rijden naar het hotel. Heel fijn konden we daar nog even onder de douche voordat we op weg terug naar gingen, waardoor dat niet meer hoefde toen we net thuis kwamen. We hebben ons flink moe gefietst en een paar hele leuke dagen gehad!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 336020
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 192
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/868_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=271
[titleSlugified] => een-lang-weekend-mountainbiken-in-vail
)
[33] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109378
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-02
[photoRevision] => 271
[title] => Op de motor naar Crested Butte
[message] => Na een nachtje slapen op Schiphol (hoewel, slapen... we waren veel te lang voor de wekker al wakker!) vlogen we anderhalve geleden weer terug naar huis. Met enige vertraging, want eerst kon de loopbrug voor het instappen niet afgekoppeld worden, daarna was het wagentje om het vliegtuig van de gate weg te drukken er niet meer, het volgende wagentje was stuk, maar het derde wagentje was uiteindelijk scheepsrecht. Dat was ook voor het eerst, haha! Gelukkig hadden we meer dan genoeg overstaptijd en was de vertraging dus niet erg. We hebben onderweg nog wat bij weten te slapen, hadden nog een kort vluchtje van Minneapolis naar Denver en na nog een omweg via de supermarkt waren we aan het eind van de middag weer thuis.
Zoals altijd was dat weer even omschakelen en daar had ik op zaterdag wel even wat moeite mee, pfff. Maar ik ben ook nog een rondje wezen hardlopen, en we zijn op zondag een paar uur wezen fietsen op onze nieuwe mountainbikes. Het dreigde te gaan regenen dus hebben we wat paadjes dicht bij huis crreatief aan elkaar geplakt voor een leuk tochtje dat gelukkig droog bleef. En daarna was het tijd om een flinke pan nasi te koken, want 's middags was er het jaarlijkse Indonesische etentje van de Nederlandse groep, waarbij iedereen een gerecht meeneemt om van te delen. Dat was weer gezellig, ik heb een groot bord van mijn eigen nasi gegeten omdat het andere eten te scherp was voor mij, en vond het eigenlijk wel erg leuk dat mijn nasi ook Danko's voorkeur had :-). En zo was het weekend alweer om en konden we weer aan het werk. Daardoor ging de week net zo snel om als altijd, voor je het weet is het dan al donderdag en was het al een week geleden dat we naar Schiphol gingen!
Het beste van de week was Danko's fysiotherapie-afspraak op maandag, want hij bleek zijn pink zelf een heel klein beetje te kunnen buigen! Maar een paar graden, en hoe dan ook wil zijn lijf het zeg maar verkeerd om doen, dat als hij wil buigen de spier en pees om de vinger te strekken aangespannen worden, maar dat zou zich weer moeten kunnen corrigeren. Ik kreeg wel even wat vochtige ogen van dat nieuws, en zijn wij blij dat we gezorgd hebben dat Danko die pink nog heeft!
Hij had ondertussen een nieuw paar motorhandschoenen besteld om het kapotgevallen paar te vervangen en op woensdag is hij voor het eerst weer een stukje wezen rijden. Dat was als vanouds goed bevallen en leuk geweest, en toen ik Danko de tuin uit zag rijden (de motoren staan in de kelder, en die komt uit op de tuin) had ik nadat ik een hele poos helemaal geen behoefte eraan had gehad toch wel het gevoel dat samen motorrijden toch wel erg leuk was geweest altijd. Ongeveer op die dag kwamen we er ook achter dat we vanwege Labor Day een lang weekend zouden hebben en zo ontstond het idee iets met die extra vrije dag te gaan doen, we zouden een stukje met de motor op pad kunnen gaan? Ik wist eigenlijk helemaal niet wat ik nou van dat idee vond maar ik wilde het wel gezegd hebben, en Danko bleek dezelfde gedachte gehad te hebben. We hebben direct maar doorgepakt en een hotel in Mt. Crested Butte geboekt, het skidorpje vlakbij Crested Butte zelf. Ik ben op zaterdag nog een fijn eind wezen lopen terwijl Danko is wezen fietsen, 's middags kwamen er nog een stel studenten onze laatste oude bank kopen voor een aantal tientjes (dat we dat ding nog verkocht hebben!) en Danko heeft mijn motor meegenomen voor een ritje om te kijken of die nog goed liep, want hij had al bijna een jaar stilgestaan.
De volgende ochtend hebben we de paar spullen die we mee moesten nemen in Danko's koffers gestopt, brood gesmeerd, en zijn vertrokken richting de Peak to Peak. Ik moest er eventjes een beetje in komen, maar daarna ging het eigenlijk als vanouds, vanouds prettig :-). We hadden al trek tegen de tijd dat we in Nederland waren maar hebben het middageten nog even uitgesteld tot in Idaho Springs want het was bij ons 'vaste' lunchplekje in Black Hawk een beetje te fris om buiten te willen zitten. Daarna zijn we over de parallelweggetjes langs de snelweg naar Georgetown gereden en vanaf daar de Guanella Pass over richting Buena Vista. Het viel ons nog goed mee hoe druk het was met ander verkeer op de pas, en ook over de hoogvlakte aan de andere kant konden we goed doorrijden. En dat is wel zo'n leeg gebied! Op sommige stukken zie je alleen maar met gras begroeide heuvels, de lucht, en de schaduwen van de wolken. Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was ik wel toe aan even zitten en een grote beker thee, en Danko lustte wel een stukje van de huisgemaakte appel-bessentaart. Appel-bessenprak was het betere woord voor wat er daarna werd geserveerd (geen gezicht), maar het smaakte wel lekker. Meer lichtzurig dan zoet zelfs, dat is hier echt een uitzondering! Daarna konden we weer verder, de Cottonwood Pass over, en daar waren we nog nooit geweest. Blijkbaar was dit ooit alleen een zandweg, maar nu ligt er een mooie brede asfaltweg in, en zo aan het eind van de middag hadden we die voor onszelf, dat was leuk rijden! We kregen aan het begin wel even een buitje over ons heen, maar nauwelijks genoeg om nat van te worden gelukkig. We zijn niet gestopt bovenop want daar vonden we het te koud voor en zijn direct doorgereden het volgende dal in. Over een leuke kronkelige weg met alweer heel weinig verkeer :-). Daarna nog het laatste stukje doorgaande (rechte) weg naar Mt. Crested Butte en daar keken we even op onze neus bij het inchecken in het hotel, waar ze ons voor het parkeren op erg onsympathieke manier een poot uit wilden draaien, per motor ook nog. Gelukkig hadden we via Expedia geboekt, die de helft van die kosten op zich genomen hebben en ons nog een extraatje gaven voor de vervelende ervaring, erg aardig vonden we dat. En daarna was het tijd om eens te gaan eten! We hebben de shuttle naar Crested Butte genomen en daar erg lekker gegeten. Een voordeel aan als je aan de late kant bent was in dit geval dat we snel een tafel kregen en ook snel iets lekkers voor onze neus hadden staan.
De volgende ochtend botsten we tegen het volgende probleempje aan, namelijk dat er nergens te ontbijten viel in Mt. Crested Butte. We wilden niet drie kwartier aan de shuttle kwijt zijn en zijn dus maar bij het hotel naast het onze iets wezen eten, waar we niet erg lekkere 'breakfast sandwiches' geserveerd kregen in mandjes in plaats van op een bord, voor de hoofdprijs, in een ongezellig soort van eetzaaltje. We kregen er erg het gevoel van dat het alleen maar gaat om geld verdienen, zonder enige gastvrijheid. Gelukkig was er nog een koffiezaakje waar we terecht konden voor meer koffie en thee in een heel wat gezelligere omgeving! Daarna waren we mooi op tijd om uit te checken en aan de terugrit te beginnen, na eerst nog een kleine expeditie Crested Butte in voor een ansichtkaart. We hebben geprobeerd te bedenken waar we langs zouden willen rijden als we niet dezelfde weg terug wilden nemen, maar eerst besloten om gewoon de Cottonwood Pass nog een keer te doen en dan in Buena Vista wel verder te kijken. Deze keer hadden we de pas niet voor onszelf, maar kwamen we in een zeer langzaam rijdende file terecht van allemaal huiswaarts kerende mensen. Omdat we nu wel bovenop wilden stoppen had het ook totaal geen zin om te proberen de file voorbij te rijden waardoor het wel even duurde voor we eens boven waren. Er was wel een mooi uitzicht! Het was een goed moment om even iets te eten want het ontbijt was er allang doorheen gevallen, en we konden het verkeer even van ons laten weg rijden waardoor we op de afdaling iets harder konden rijden dan twintig kilometer per uur, gelukkig!
Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was het ruim tijd om te eten, en dat was nog even lastig als je zoals wij graag iets van een broodje wilt. We vonden een parkeerplek, daarna belegde bagels, een gesloten bakker, een ander gesloten zaakje, en toen zag ik toevallig op de overkant ergens 'bakkerij' op een gebouw staan. We konden er aansluiten in een flinke rij, maar we hebben er wel erg lekker gegeten, dat was een mooi gelukje! Tegen de tijd dat we klaar waren was het wel duidelijk dat we niet nog een creatieve, of langere, route naar huis wilden rijden want het was ondertussen al halverwege de middag. We zijn dus aangesloten bij de rest van het verkeer richting Denver, en kwamen na Fairplay in een flink file terecht. File rijden op de motor is vreselijk, je kunt gewoon niet de hele tijd maar de koppeling blijven intrekken en weer loslaten. We hebben eerst stukjes file op de gewone manier ingehaald, en later de vluchtstrook gebruikt om er op een langzaam tempootje langs te rijden ook al mag dat hier niet. Ik kon mooi voorop zei Danko, want niemand gaat het erg vinden zodra ze een blonde vlecht onder een helm uit zien steken, haha! Aan het begin van de file werd er nog door iemand "You go girl!" geroepen, waarbij er een duim opgestoken werd, dat was toch wel leuk en grappig! Tien kilometer verder begon het weer iets te rijden, en niet veel verder konden we de afslag nemen voor de Guanella Pass. En waar het op de andere (meer doorgaande) weg zo druk was, was hier helemaal niemand. Dat was nog eens een verbetering! Eenmaal aan de andere kant konden we de file op de snelweg zien, maar was er op de parallelwegen bijna helemaal geen verkeer, fijn voor ons want dan konden we mooi doorrijden. Op naar Idaho Springs en koffie en thee, en vooral even zitten op een stoel in plaats van een motor. Van dat langzame rijden wordt je namelijk wel zo lam! We hebben nog een stuk van de Peak to Peak gereden en zijn daarna via Boulder naar huis gereden. Dat was en een beetje sneller, want we waren wel moe na twee dagen rijden, en dan konden we ook even bij de Chinees gaan eten in plaats van thuis eerst nog te moeten koken. Oh, dat was lekker, en we waren er ook erg aan toe! Daarna het laatste stukje naar huis en toen hadden we twee dagen erg leuk motor gereden, en al gezegd dat we dat voordat het winter wordt nog maar een keertje moeten gaan doen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 336020
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 184
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/325_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=271
[titleSlugified] => op-de-motor-naar-crested-butte
)
[34] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109369
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-31
[photoRevision] => 0
[title] => Onze laatste dag samen ...
[message] => Wat heerlijk om gisterenavond weer met zijn drieën in slaap te zijn gevallen; iets wat zo ‘normaal’ is geweest de afgelopen jaren tijdens al onze reizen. Alle drie hebben we lang en goed geslapen en worden pas rond 08.45u (l.t.) wakker. Na-oeierend en de ogen pas open wordt er op onze deur wordt geklopt “housekeeping” … klop, klop “housekeeping!” “Die zijn er wel heel vroeg bij op zondagmorgen. Gisteren was onze kamer om, 13.00u nog niet klaar en nu staan ze al voor 09.00u op zondagmorgen al aan de deur”. Half slaapdronken loop ik naar de deur en laat de mevrouw vriendelijk weten dat we eerst nog wakker moeten worden en vraag haar of ze als we gaan ontbijten terug wil komen. “No problem madam I come back later” “Thank you”.
We staan rustig op, wassen ons en kleden ons aan en gaan rond 09.30u (l.t.) richting de ontbijtzaal. Daar is het behoorlijk druk maar gelukkig vinden we nog een plekje voor ons drietjes. Maggie (die eigenlijk Sharon blijkt te heten) herkent ons meteen terug en komt naar ons toe voor een praatje. Ze wil graag weten waar we de afgelopen 11 dagen allemaal geweest zijn. Ook informeert ze bij Ylva hoe haar eerste week is bevallen. Zo lief van deze vrouw en je voelt dat het oprecht is en niet vanwege een evt. fooi. Ook laat ze weten dat ze de wafelijzers heeft omgezet (tijdens ons laatste ontbijt hadden we het er met haar over dat 1 ijzer slecht is en aan vervanging toe maar dat ze afhankelijk is van haar baas of er een nieuwe/andere komt) omdat haar baas het niet nodig vind om een nieuw/ander ijzer te plaatsen. Ze vind het maar niks omdat deze ijzers veel gebruikt worden. Even moet ze haar ongenoegen kwijt en dat mag. Ondertussen is de ontbijtzaal leeggelopen en zijn we de laatste die weggaan. “Sharon kan de tent dichtgooien”.
Terug op onze kamer begin ik al met het uitzoeken, klaarleggen en in laundryzakken inpakken van onze vuile kleren. De zakjes die we hebben meegenomen en superhandig zijn, maak ik leeg en laat ik achter voor Ylva voor als zij terugkomt in December. Roel begint al een gedeelte van zijn kabeltjes bij elkaar te zoeken en Ylva wacht op een belletje van Nonkel. In de tussentijd facetimen we ook nog even met Bomma en ons Lio-ke die Bomma altijd lief even voor de camera houdt, maar die minder fotogeniek als onze Kane is. Rond 11.00u (l.t.) belt Nonkel in en kunnen hij, Ylva en Roel aan de slag met de laatste dingen op haar computer te installeren. Ook is zijn hulp nog even gewenst bij het aankopen van een Frans boek voor Ylva dat wij zelf momenteel niet kunnen aankopen omdat onze creditcards geblokkeerd zijn. Maar ook Nonkel lukt het niet. Blijkbaar kun je bij Amazon vanuit Europa niks kopen voor een afleveradres in Amerika. Dan maar een poging met de Amerikaanse creditcard van Ylva, maar ook dit werkt helaas niet. Reden: geen idee. Misschien omdat er nog niet voldoende geld opstaat hoewel het dubbelde van het bedrag dat ze moet betalen op haar rekening staat. “Dan ga ik dinsdag (want morgen is alles dicht vanwege Labor-day) maar weer naar de bank om te vragen hoe dat kan. Ik krijg er langzaam wel de schijt van en het levert mij stress op”. “Rustig blijven, alles kummt good, we hebben nu ook geld vanuit Nederland naar je Amerikaanse rekening overgeboekt dus één dezer dagen zal het wel in orde zijn”. “Ik hoop het”. We bedanken Nonkel, hij kan bijna naar bed en wij gaan verder met onze laatst dag samen.
De afgelopen 11 dagen hebben we nog van allerlei spulletjes meegebracht voor Ylva en deze gaan we als eerste even naar haar kamer brengen. Van daaruit rijden we verder naar de voor ons inmiddels bekende ‘Walmart’. Wij, maar gelukkig ook Ylva, hebben ons de afgelopen dagen gerealiseerd dat ze toch nog iets meer opbergruimte moet krijgen. De ruimte die ze nu heeft, is volledig in gebruik en nu komen daar de spullen die wij (oa. handdoeken) haar hebben meegebracht en de teamkleding die ze gaat krijgen nog bij. Ze heeft die extra opbergruimte dus echt wel nodig. Terwijl de dames de Walmart binnengaan blijft Roelie buiten bij de auto en doet een wandelingetje en een tukkie. Ylva en ik gaan op jacht naar nog een kastje. Even wordt er getwijfeld over welk kastje omdat ze ook niet wil dat het te vol komt te staan maar al snel zijn we eruit dat als we nog een blokkenkastje kopen en we zetten dit op z’n kant en 2 opklaar dat het dan een mooi blok is en niet te bombastisch. We maken verder nog een rondje voor wat ze nog allemaal nodig heeft (wat schrijfgerei, levensmiddelen, persoonlijke verzorgingsspullen) want “tja nu kan het nog en mama en papa betalen :-)”. “Klopt en gelijk heb je”. Na een goed uurtje komt Roel eens kijken of we nog niet klaar zijn, toevallig (lees: gelukkig) staan we net bij de kassa om te betalen. Alles wordt in de auto geladen en zeggen we de Walmarkt, die hier onze ‘huiswinkel’ was voorlopig gedag.
Het lange wachten en shoppen maakt dorstig en ondertussen is het ook de hoogste tijd voor een bakkie. Ylva wil graag nog naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ maar die ligt helemaal aan de andere kant dus dat is voor nu even geen optie, maar we gaan er zeker nog heen. Nee, we gaan terug ‘Flyboy Donuts’ van gisteren want dat was zo’ n leuk zaakje. De koffie is er goed en het lekkers voor erbij nog beter. Terwijl we genieten van ons bakkie en het lekkers is dit ook de ideale plek en gelegenheid om ons meisje daar de verrassing te geven die we al 3 weken in de oranje rugzak met ons meedragen. Zoals jullie weten hebben we in de weken voorafgaande aan ons vertrek onze familie en vrienden gevraagd of ze misschien iets op papier wilden zetten voor Ylva voor de momenten dat ze het moeilijk heeft of even nood heeft aan iets van ‘thuis’ en dat we dit dan bundelden in een boek. De reacties waren overweldigend (al weten we niet precies wie er allemaal gereageerd heeft, maar daar hopen we in de loop van de tijd achter te komen) en het heeft ons als ouders al geraakt. Het zijn er zoveel geworden dat we niet 1 maar 2 boek-bewaardoosjes en een kaft (met de inzendingen per mail) voor Ylva hebben gemaakt. Dit alles verpakt in een Nijntje rugzak welke Bommatje voor haar gekocht heeft omdat ze een kaartje schrijven moeilijk vond “en zwa dinkt ze toch aan mich”. Voor ons sim dit het moment om deze aan Ylva te overhandigen. Zoals te verwachten viel raakt ons dit alle 3 … en niet zomaar …de emoties gaan alle kanten op en Ylva is oprecht geraakt en er zichtbaar enorm blij mee. Deze had ze niet zien aankomen maar we merken aan haar dat het binnenkomt en haar heel goed doet. “Zo veel, wauw. Die ga ik allemaal in de loop van de tijd of als ik het moeilijk heb lezen”. Natuurlijk pakt en raakt ons dit als ouders ook.
Na deze emotionele onderbreking zijn we in stilte en elk met onze eigen gedachten naar de campus gereden. Rond 14.30u (l.t.) komen we hier aan. Onze ‘vrachtwagen’, want daar lijkt het wel een beetje op met alle spullen,wordt leeggemaakt en alle spullen worden naar de kamer gedragen. Terwijl Roel begint met het in elkaar draaien van het kastje, zetten Ylva en ik eerst nog een wasmachine aan en beginnen dan met het opruimen van de spullen. Rond 16.00u (l.t.) zijn we klaar met alles en zit onze taak, voor wat betreft het inrichting van en zorgen voor spulletjes, erop. Haar kamertje is naar onze mening prachtig. Het is praktisch, maar ook gezellig ingericht en voorzien van alles wat ze nodig heeft om zich thuis te voelen. Meer kunnen we niet voor haar doen.
Ook dit is weer een moment van loslaten … en emoties.
We nemen alles op haar kamertje en op en rond de campus nog 1 keer goed in ons op, maken de laatste foto’s hier en rijden daarna met ons drietjes terug naar ons hotel. Omdat de drogers op de campus bezet of kapot waren, hebben we de mand met natte was meegenomen. In ons hotel staat ook een droger en hier ga ik haar spullen nu drogen. En terwijl de droger draait rijden we, zoals beloofd, naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ om daar voor ons meisje nog een paar lekkere koeken in te slaan. Want ook hier geldt: voorlopig komt ze hier niet (of ze moet zich een chauffeur regelen) en nu betalen mama en papa nog met liefde :-).
Met de ingeslagen cookies rijden we terug naar het hotel waar de droger nog steeds aan het werk is en dus besluiten we om een lekkere frappacino te gaan halen bij de Starbucks aan de overkant. Terwijl we hiervan aan het genieten zijn op het terras komt er een donkere wolk over trekken en voordat we het goed en wel in de gaten hebben, begint het te regenen waardoor we verplicht zijn om te gaan schuilen in de lobby van het hotel.
Wat overigens geen straf is want ook hier kunnen we nog lekker kletsen en genieten van elkaar.
Als de was droog is en opgevouwen wordt alles weer in de auto geladen om naar haar kamer te brengen. Maar voordat we dit doen besluiten we eerst om wat te gaan eten omdat het anders wel weer heel laat wordt. We kiezen ervoor om ook vanavond te gaan eten in ‘Oldtown’ omdat we hier gisteren verschillende leuke zaakjes hebben gezien en er pas 1-tje hebben uitgeprobeerd. Het eerst zaakje waar onze keuze op valt mogen we helaas niet binnen. Reden: personen onder de 21jr. worden niet toegelaten en ze zien meteen aan Ylva dat ze nog geen 21 is, wat natuurlijk een mooi compliment is maar voor nu even niet handig. Dan maar naar het naast gelegen Blarney Stone’. Blarney Stone’ is een gezellige Irish Pub met een bar gedeelte (waar het vrij luidruchtig is) en een eetgedeelte maar ook hier geldt geen toegang onder de 21jr maar wel pas vanaf 21.00u dus we hebben geluk. We mogen zelf een plekje uitkiezen en dat is nog wel een dingetje omdat er mensen zijn die met 2 personen aan een tafel van 3-4 personen of meer zitten en waardoor er voor ons niet meteen een tafel vrij is. We wachten even en al snel komt er een tafeltje vrij waar we met z’n drieën aan plaats nemen. We zoeken ons alle 3 iets anders uit met het doel een beetje te delen, echter mijn salade is zo pittig dat Roelie er niet eens aan begint, Ylva een poging doet maar er niet blij van wordt en dus offer ik mij op omdat ik deze salade besteld heb, maar kom er wel in ‘vuur en vlam’ van te staan. Gelukkig hebben we grote glazen koud water gekregen die een blussende werking hebben. We genieten, ondanks dat mijn salade spicy is, van het lekkere eten want lekker dat is het, maar daarnaast ook van het feit dat we vanavond nog een keertje gezellig samen met ons meisje kunnen gaan eten want voorlopig is dit de laatste keer en thuis waren dit ook de momenten waarvan we genoten.
En zoals elke reis op het einde, kijken we ook nu terug op alles wat we hebben gedaan, gezien en meegemaakt. Alleen deze keer is het anders en voelt het anders en dat gevoel overheerst al de hele dag. We hebben een super goed gevoel over deze mooie plaats, de Universiteit, haar kamertje en de eerste indrukken zijn echt goed. Toch zijn dit de momenten in het leven die echt binnen komen, lastig zijn en moeilijk in woorden uit te leggen.
Rond 19.30u (l.t.) zijn we klaar met eten en verlaten het restaurant. We rijden nog één keertje richting de campus om de wasmand met spullen naar de kamer te brengen en op te ruimen. Maria is er ook en zo kunnen we ook afscheid van haar nemen. Daarna rijden we terug naar het hotel waar we muziek horen en Ylva en ik willen er graag even gaan kijken en nog een blokje lopen. Roel die eigenlijk wil gaan zwemmen besluit gelukkig toch met ons mee te gaan. Tijdens de wandeling houden we elkaar nogmaals stevig vast, knuffelen elkaar en ook nu komen er (vooral van Roel en mij) emoties aan te pas. Ylva geeft ons aan dat we niet verdrietig hoeven te zijn. Dat ze zich de afgelopen 2 weken heel goed heeft gevoeld en dat ze nog steeds een goed gevoel heeft. Dat het deze keer héél anders is én voelt dan in Luik. Daar is ze op zondag vaak verdrietig geweest en keek ze vaak uit naar de vrijdag, maar nu is het anders … ze heeft er echt zin in en telt (op dit moment) nog niet de dagen af tot Kerstmis. We geven aan dat we fijn vinden om dit te horen, maar dat als ze zich verdrietig of eenzaam voelt ze dit moet laten weten en dat niks hier moet. En mocht ze naar huis willen komen, dan kan dat. Dan heeft ze het geprobeerd en is er nog steeds niks verloren. “Beter geprobeerd dan de rest van je leven denken had ik maar”. “Ja mama en papa dat weet ik maar momenteel voel ik mij goed en heb ik zeker niet dit gevoel”. “Fijn!”. Ook drukt Roel, als papa én als politieagent, haar nog eens op het hart dat ze voorzichtig moet zijn met jongens en niet in 7 sloten tegelijk moet lopen. We geven haar mee dat ze moet GENIETEN!.
De wandeling doet ons goed en terug op de hotelkamer kleden we ons om, ploffen op ons bed, drinken we een theetje en babbelen nog een beetje . Dan nemen we even de tijd voor ons zelf, Ylva kijkt een serie, Roel tokkelt wat op zijn GSM en ik werk aan het verslag. Rond 22.30-23.00u (l.t.) wordt het tijd om de lichten te gaan doven. We maken ons op voor onze laatste nacht samen, fijn dat ons meisje vannacht nog bij ons kan slapen. Ik kruip lekker bij haar in bed en tegen haar aan … ik ben emotioneel en weet dat ik haar ontzettend ga missen.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 186
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/275_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onze-laatste-dag-samen
)
[35] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109348
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-30
[photoRevision] => 0
[title] => Een fijn weerzien ...
[message] => Ondanks de korte nacht en het ‘niet wauw’ hotel hebben we, elk in een eigen bed, goed geslapen. En hoewel het hotel aan een doorgaande weg ligt, hebben we weinig tot geen last gehad en/of gehoord van het verkeer. Het is de wekker die ons om 08.15u (l.t.) wekt. Veel langer slapen is geen optie omdat we maar tot 09.00u (l.t.) kunnen ontbijten. We kijken naar de laatste beelden van Lio bij Jetje [e-38] Leon want vandaag gaat hij weer terug naar Bommatje en wassen en kleden ons daarna snel aan om naar de ontbijtzaal te gaan. Hier zijn we nog net optijd voor een kopje thee en een geroosterde boterham want al de rest (scramble eggs pap) is al op. Dachten we dat we gisteren het slechtste ontbijt van deze reis hadden, dit komt nu met stip op 1.
Als we onze boterhammen met pindakaas en crème cheese (meer was er niet) op hebben gaan we terug naar onze kamer. We facetimen even met Bomma om te vragen of alles gelukt is met Lio-ke (wat gelukkig het geval is), hebben kort contact met ons meisje (zij is ook net wakker en gaat dadelijk naar haar 1e football match kijken) en ruimen daarna de koffers terug in. Alle spullen worden terug op de kar geladen want we hebben gisteren voor de zekerheid toch maar alles mee naar binnen genomen en om 09.50u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. We hadden een slaapplaats, de bedden en handdoeken waren schoon evenals het sanitair maar daar is ook alles mee gezegd. Het is een keuze die we hebben gemaakt en al was het Hotel dan niet top, we zijn blij dat we vandaag niet zolang hoeven te rijden en sneller bij ons meisje zijn.
Ylva heeft ons voor vertrek nog laten weten dat we zeker bij ‘Statue of Dignity’ en ‘Walldrug” moeten stoppen, maar omdat ze niet precies weet bij welke plaatsen dit ligt, is het maar de vraag of we daar al niet voorbij zijn. Volgens haar kunnen we het niet missen want het staat met grote borden aangegeven. “Oké dan zullen we opletten want gisterenavond hebben we daar niks van gezien”. Als we goed en wel op de snelweg zitten, zien we al meteen een bordje met ‘Statue of Dignity’ en voordat we goed en wel kunnen schakelen moeten we er ook alweer vanaf. We twijfelen nog even omdat Ylva zei dat het met grote borden staat aangegeven maar dit was niet echt een groot bord. Terug kunnen we niet meer want we zitten al op de afslag. Maar we zitten goed want opeens zien we het beeld aan onze rechterzijde voor ons opdoemen en het mega groot (en mooi). Heel bijzonder want vanaf de snelweg kan je het niet zien.
We parkeren de auto en we maken een korte wandeling naar het beeld. ‘The Statue of Dignity’. Dit idd een beeld van bijna 15 meter hoog en stelt een inheemse vrouwen van de Lakota en Dakota voor. Het beeld is dan ook een eerbetoon aan de Sioux bevolking en hun cultuur, moes en waardigheid. Het symboliseert ook respecten ndankbaarheid aan de inheemse bevolking van deze regio. Het is echt waanzinnig mooi en hoe dichter je bij het beeld komt, hoe imposanter het wordt. En het mooie is we zijn hier nu bijna alleen terwijl we foto’s van Ylva hebben gezien met tientallen anderen erop en eromheen. Dit gigantische imposante beeld, hoog op de berg en uitkijkend over de vlaktes doet ons meer weer eens beseffen hoe klein en nietig we zijn.
Om 10.15u (l.t.) laten we ‘Vrouwe Dignity’ achter ons en vervolgen onze weg naar Sioux Falls en ons meisje. Na een dik anderhalf uur rijden wordt het dan echt tijd voor een bakkie. Dit hebben we immers vandaag nog niet gehad. Er verschijnt een bord met ‘Fuelmart’ langs de snelweg en dus besluiten we om af te draaien want het is hier niet zo als bij ons dat je om de zoveel kilometer een tankstation tegen komt. De Fuelmart ligt in niemandsland en binnen ziet het eruit alsof de tijd is blijven stil staan. De rekken liggen er half leeg, het personeel valt nog net niet in slaap, de Subway heeft ook geen klanten, maar ze hebben er een koffiehoek daar zou menig tankstation en automobilist bij ons jaloers op worden. Je kunt kiezen uit 6 verschillende soorten bonen, koffie met welk smaakje je maar wil en de prijs … niet normaal hoe goedkoop. We betalen voor 2 kleine bakkies (wat bij ons een medium zou zijn) $3,52! “Hier wil ik voor altijd blijven” (uitspraak Roel). We laten ons het bakkie met uiteraard iets lekkers erbij goed smaken en om 12.10u (l.t.) rijden we verder richting ons meisje. We kijken ernaar uit om haar weer te zien.
Rond 13.00u (l.t.) verlaten we na lange tijd, van gisterenavond tot nu hebben we erop gezeten, de HW 90 East en vervolgen onze weg een klein stukje via de HW 29 South richting het vliegveld van Sioux Falls. Voordat we naar ons hotel rijden willen we hier nog even stoppen om in één van de winkeltjes een draagbare beker voor ons meisje te kopen. Toen we 11 dagen geleden vanuit hier richting Salt Lake City vertrokken, had ik deze beker gezien en naar haar doorgestuurd met de vraag of ze hem leuk vond. Het is n.l. een echte Ylva beker met veel roze. En ze vond hem GEWELDIG dus ja dan moet mama die nu even ophalen voor haar meisje.
Vanuit de HW 29 nemen we de afslag Airport en rond 13.15u (l.t.) stoppen we bij de ‘Shorts Parking’.We mogen hier maximaal 15 minuten parkeren maar dat moet haalbaar zijn. Terwijl Roel bij de auto blijft wachten loop ik de vertrekhal binnen en merk hoe rustig het ook nu weer hier is; net als 11 dagen geleden. Roelie heeft mij precies op het goede punt afgezet want ik kan in een rechte lijn naar het winkeltje lopen. Dat is goed, zo houdt ik de focus en kan ik niet afgeleid worden door andere dingen die ik nog zie. Nu maar hopen dat ze hem nog hebben en dat niet iemand anders hem ook mooi vond en gekocht heeft. Gelukkig hij staat er nog, deze is dan in “ the pocket”. Trots loop ik met het roze gevaarte naar buiten waar Roel staat te wachten.
Daarna is het nog maar een kleine 10 munten rijden tot aan ons hotel. Het voelt bijna als “thuiskomen” wanneer we door de straten van Sioux Falls rijden. Rond 13.30u (l.t.) parkeren we de auto bij het ‘Country Inn en Suites Radisson’, het hotel waar we 11 dagen geleden vertrokken zijn. We gaan naar binnen en zien achter de balie een bekend gezicht maar zij herkent ons niet. Ook is het enthousiasme van de vorige keer volledig verdwenen. Zij heeft er vandaag duidelijk weinig tot geen zin in. We vragen of we al kunnen en mogen inchecken. Mogen wel maar helaas is onze kamer nog niet klaar en dus moeten we nog wachten. De receptioniste stelt voor dat ze ons een berichtje zal sturen zodra de kamer klaar is; dat is fijn.
In plaats van gaan zitten wachten besluiten we om vanuit het hotel naar ‘Oldtown’ te wandelen. Hier zijn we vorige keer niet geweest en omdat we dit toch nog willen zien, combineren we het nuttige met het aangename. En aangenaam is het zeker want het is een heel leuk, gezellig en relaxt‘oud’ centrum. Er zijn leuke winkeltjes, eetgelegenheden, barretjes en daarnaast is er een kunstproject waardoor er om de zoveel meter een leuk en mooi kunstwerk te zien is met daarbij een verhaal. We slenteren hier een goed uurtje rond en lopen dan terug richting ons hotel. “De kamer zal nu toch wel schoon en klaar zijn?”. “Als ze nu niet klaar is, dan komt ze niet meer klaar vandaag”. Terwijl we teruglopen appt Ylva dat ze terug is van de Football wedstrijd en op ons wacht op haar kamertje.
Terug in het hotel vraagt de receptioniste of we haar berichtje niet hebben ontvangen. “No we don’t have a message”. Wat blijkt ze had het nummer letterlijk overgenomen, dus met 31 maar ze had i.p.v. die 00 moeten typen dus het was niet aangekomen. Kan gebeuren maar we kunnen nu inchecken dus dat is prima. We krijgen dezelfde kamer als 11 dagen geleden, dat was zo afgesproken omdat Ylva dan nog bij ons kan komen slapen de komende 2 nachten, dus ook dit voelt een beetje als ‘thuiskomen’. We brengen onze koffers en andere spullen naar de kamer, maken al wat tassen leeg en stallen de spulletjes die we onderweg allemaal mee hebben gebracht voor ons meisje uit.
Tegen 15.15u (l.t.) rijden we, de inmiddels ook al vertrouwde route, richting de campus van Augustana University waar Ylva ons buiten al staat op te wachten. Wat is het fijn om haar weer te zien en weer samen te zijn. Uiteraard krijgt ze eerst een hele dikke knuffel. We lopen nog even mee naar haar kamertje omdat ze zich nog wil omkleden (daar had ze nog geen tijd voor gehad terwijl ze zat te wachten) en ze moet wat spulletjes pakken voor de komende 2 nachten omdat ze dan gezellig bij ons blijft slapen.
Vanuit de campus rijden we als 1ste naar de ‘Imperial Mall’. Ylva heeft n.l. te horen gekregen dat ze voor de fotosessie van het zwemteam allemaal gekleed moeten gaan in het zwart. En aangezien ze niks zwarts bij zich heeft, moeten we op jacht naar een zwarte jurk, want dat wil ze het liefst. Omdat we geen idee hadden waar we hiervoor moesten zijn, had ik in het hotel bij de receptioniste geïnformeerd en zij adviseerde deze Mall. Terwijl we erheen rijden slaat het weer ineens om. De lucht wordt donder en al vrij snel begint het te regenen. Het lijkt erop alsof we het slechte weer hebben meegebracht. Ylva vertelt dat het de afgelopen dagen mooi weer is geweest en sinds vanmiddag is omgeslagen. Als we bij de ‘Imperial Mall’ aankomen besluiten de dames om met z’n tweetjes op jacht te gaan en zetten we Roelie in een zithoek in een luie stoel. “Hier kunt u wat gaffelen en kunnen wij rustig shoppen”. Nou laat rustig maar weg want als je een zwarte jurk moet hebben, dan vind je hem niet. Op een gegeven moment hebben we, op advies van een verkoopster uit een andere winkel, een winkel gevonden waar ze heel veel jurken hebben en gelukkig ook zwarte. Maar de dame heeft ook nog bepaalde noten op haar zang en niet alles is even leuk en/of mooi. We zoeken eerst alles bijelkaar wat ze evt. leuk vind of wil passen en duiken dan, met wel zeker 10 verschillende jurken en 1 broekpak, de paskamers in. Alles wordt gepast en uiteindelijk zijn er 2 dingen die ze leuk vind en wel ziet zitten. Het ene is een broekpak en het andere een jurkje. Omdat mama ze beiden heel mooi en leuk vind, mag ze ze allebei meenemen. Dan is het zoeken naar Roel die we gelukkig snel vinden want ik ben helemaal gaar. “En zijn jullie geslaagd?’ “We zijn zeer zeker geslaagd, maar het was een zware bevalling”. Ach ja, het is voorlopig de laatste keer dat ik met haar ben kunnen gaan shoppen dus het is goed en als ze het straks aan heeft, staat ze er mooi op.
We hebben er dorsten trek van gekregen en omdat het al even geleden is dat we een bakkie hebben gehad, gaan we op zoek naar een tentje. De keuze valt deze keer op ‘Flyboy Donuts’. Eigenlijk per toeval omdat je bij het zaakje waar Ylva eigenlijk heen wilde, Crunch, niet konden zitten en ze er geen koffie hadden. “Flyboy Donut is een leuk klein tentje waar ze lekkere normale koffie hebben maar nog lekkerdere donuts, cinnemonrollsen op eclairs lijkende zoetigheden hebben. We nemen ons een bakkie met iets lekkers erbij en geniet van elkaar en komen even tot rust.
Daarna rijden we terug naar het hotel om ons wat op te frissen en de spullen van Ylva op de kamer te leggen. “Laat papa de nieuwe kleren eens zien” en dus volgt er een kleine modeshow. “Mooi, heel mooi, staat je leuk”. “Ja hè, ik vind het ook echt mooi”. “Gelukkig”.
Als we ons wat hebben opgefrist gaan we eten. Vanmiddag tijdens onze wandeling door Oldtown hebben we een leuk zaakje gezien en we besluiten om daarheen te gaan. Het is ‘Philips Avenue Diner’, een zaak gevestigd in een vintage airstream-trailer die vroeger dienst heeft gedaan als Market Diner op Louise Avenue en nadien verplaatst is naar Oldtown Sioux Falls. De authentieke kitscherige 50’s sfeer zoals soda Fountain krukken, glanzende toonbanken, tegellattenvloeren, een jukebox en ga zo maar door zijn hier nog steeds te zien en terug te vinden. En ook hier is het personeel, net zoals ons dat de hele reis al is opgevallen, heel vriendelijk. Zodra ze horen dat je een ander accent hebt, vragen ze waar je vandaan komt en volgt een heel gesprek, ook nu weer.
Buiten dat het er heel gezellig is en het personeel vriendelijk, is het eten (Ylva en ik hebben een chickenburger en Roel een mac [e-38] cheese) ook heel lekker. Dus genieten we, niet alleen van het eten maar ook van het feit dat we weer even bij elkaar zijn. We luisteren naar de verhalen die Ylva te vertellen heeft en merken dat ze goed in haar vel zit en het naar haar zin heeft. Dat geeft ons een goeden trots gevoel, maar het besef dat we nog maar 1 dag samen hebben en dat we haar dan hier achter laten, begint binnen te komen en valt me zwaar.
Rond 19.45u (l.t.) wandelen we terug naar het hotel. Ik pak haar nog eens stevig vast nu het nog kan. Mijn kleine-grote meid gaat hier straks achterblijven en ik ga haar missen. De tranen branden in mijn ogen maar ik houdt me groot. Terug op de hotelkamer regelen we eerst nog wat bankzaken voor Ylvaen daarna gaat Roel een half uurtje op de loopband. Ik blijf met ons meisje op de kamer, we babbelen en houden elkaar stevig vast. “Mama gaat je missen” en de tranen waggelen over mijn wangen. Als Roel terug is en gedoucht, kletsen we nog wat, drinken een theetje, kijken naar de foto’s van onze reis en genieten van elkaar. Morgen is onze (voorlopig) laatste dag samen, we gaan er van genieten maar het zal ook zwaar worden.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 170
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/124_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-fijn-weerzien
)
[36] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109334
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-29
[photoRevision] => 0
[title] => Mount Rushmore ... en een spannende beslissing!
[message] => De lange, indrukwekkende maar ook vermoeiende reisdag van gisteren in combinatie met de (bloed)hete spa heeft ons goed gedaan. We hebben allebei niet als een roos maar als een blok geslapen. Beiden hebben we maar 1 sanitaire stop gemaakt en voor de rest aan één stuk door geslapen totdat we vanmorgen niet gewekt werden door de wekken maar door het “toettoettoettoet x100” van een auto-alarm. Het is inmiddels 08.15u (l.t.) en dus een mooie tijd om op te staan. Maar voordat we dit doen eerst ons vaste patroon en dat zijn de filmpjes van Lio-keen andere berichten bekijken en de spraakberichtjes van Ylva beluisteren. Nadat we hier weer van genoten hebben gaan we ons wassen en kleden ons aan want het ontbijt is in dit hotel ‘maar’ tot 09.30u (l.t.).
Als we beneden in de ontbijtzaal komen is het er nog gezellig druk, d.w.z. er zit een groot gezin dat nogal luidruchtig is. We zoeken ons een plaatsje en bereiden ons mentaal voor op het gigantische buffet wat we, gezien de stijl en goed verzorgdheid van het hotel, hier verwachten. Helaas … deze luchtbel wordt al vrij snel doorgeprikt als we zien hoe karig het buffet is. Dachten we in ‘ons’ hotel in Sioux Falls weinig keuze te hebben, nou het kan dus nog minder. Inmiddels zijn we gewend dat de ontbijtbuffetten in Amerika (of toch in dit deel) karig zijn maar dit spant de kroon. Of hebben we onze verwachting gewoon te hoog gelegd gezien de rest van het hotel, dat kan natuurijk ook.
Terug op onze kamer poetsen we onze tanden en zoeken de spullen bij elkaar die we vandaag willen meenemen. We proberen nog even ons meisje aan de lijn te krijgen en gelukkig lukt dat. Ze heeft goed geslapen en neemt ons mee in haar planning van die dag. Eerst moet ze naar de bank om daar nog wat zaken te regelen, daarna heeft ze college en ’s middags hebben ze nog een meeting met alle zwemmers en wordt het komend seizoen besproken. Voor haar dus ook een volle dag. Bomma hoeven we niet te bellen want als het goed is, is die op stap met Tant Griet en dus kunnen we vertrekken.
Vandaag staat ‘Mount Rushmore’ (MR) als 1ste op de planning en al de rest zien we wel. De reden waarom we als 1ste naar ‘MR’ willen is dat momenteel het zonnetje, al is het waterig, nog schijnt. Ze hebben vanaf 12.00u (l.t.) regen voorspelt en als dat uitkomt dan is de kans aanwezig dat je er niks kunt zien. Onderweg zoeken we nog even naar een bank, die we niet vinden of toch niet eentje waar we genoeg kunnen pinnen en zien we vele verleidingen. Dingen waar we graag zouden willen stoppen en gaan kijken, maar we blijven bij ons plan “eerst naar Mount Rushmore en dan kijken wel wel verder”.
De weg naar ‘Mount Rushmore’ is al een ervaring opzicht want ook hier zien we weer mooie natuur en rotsgesteente. Slingerend naar boven zijn we opeens MR voor ons verschijnen; we zijn er bijna. Rond 11.00u (l.t.) rijden we onder het genot van een stralend zonnetje naar de ingang van de parkeerplaats van ‘Mount Rushmore’. Een vriendelijk jongeman vraagt ons of wij de enige 2 in de auto zijn en of er iemand van 60 jaar of ouder bij is. Roel zegt “no” en ik reageer lachend “yes I am”. “Then it’s $5” zegt hij zonder te blikken of te blozen. Blijkbaar is het parkeertarief $10 maar als je iemand van 60 jaar of ouder bij je hebt, dan hoef je maar $5 te betalen. We kijken hem nog een keer aan en vragen wat we moeten betalen “$5” zegt hij lachend. We betalen hem $5, “have a nice day”. “Yes you to and you are a kind person”. Terwijl we naar onze parkeerplek rijden lachen we hartelijk om wat er net is gebeurt, “zou hij het echt niet gezien hebben? Of houdt hij van een geintje en heeft hij het spel meegespeeld?”Het zal hem immers een rotzorg zijn of iemand $5 of $10 betaald, als er maar betaald wordt. Ik hoop op het laatste want anders is het echt geen compliment en moet ik aan de verjongingscrème.
Nadat we de auto geparkeerd hebben in de overdekte parkeergarage lopen we naar de ingang van het monument waar we meteen aangenaam en positief verrast worden. Verrast in de manier hoe het is ingericht en hoe je naar de ‘Mount’ kunt toe lopen en hoe indrukwekkend het is. Ze hebben er een mooie ‘Avenue of Flags’ gemaakt met alle namen en vlaggen van de 50 verschillende staten van Amerika en daarnaast ook de vlaggen van Washington D.C. en Amerikaanse territoria. Op het einde heb je dan een prachtig uitzicht op ‘Mount Rushmore’
‘Mount Rushmore’ toont de gezichten van de 4 Amerikaanse presidenten:
George Washington (1e Amerikaanse president en symbool voor de oprichting van het land), Thomas Jefferson (auteur van de Onafhankelijkheidsverklaring en symbool voor de groei), Theodore Roosevelt (symbool voor ontwikkeling en de rol van de VS als wereldmach) en Abraham Lincoln (symbool voor de eenheid van de natie na de Burgeroorlog). Het monument is gemaakt tussen 1927 en 1941 en elk gezicht is ongeveer 18mtr hoog. We nemen plaats op de bankjes voor het beeld en nemen rustig in ons op waar we naar kijken. Dit is een stukje geschiedenis en wederom adembenemend en indrukwekkend!
We zijn met de laatste foto’s bezig als we opeens een paar druppels voelen. “Het begint wat te regenen, precies wat ze voorspelt hebben”. Ook horen we in de verte wat donderslagen. Omdat we nog in de souvenierswinkel willen kijken, lopen we langzaam die kant uit. Nogmaals genietend van de ‘Avenue of Flags. In de souvenierswinkel lijkt het wel voor niks, zo druk is het er. Maar dat mag de pret niet drukken en op ons gemakje struinen we door de winkel en natuurlijk blijft er ook het e.e.a. aan onze handen plakken. “Hebben we niet al genoeg?” “Jawel, maar voor ons meisje want zij is hier ook geweest en heeft zich niks gekocht”.
Als we naar buiten lopen regent het al een stuk harder, maar gelukkig hoeven we niet ver. Op advies van Ylva moeten we (lees: Roel) een ijsje gaan eten bij ‘Carver’s Café [e-38] Ice Cream Shop’ en als Ylva dat zegt dan doen we dat. En dus rennen we snel naar de andere kant waar het restaurant met ijszaak gelegen is. Ook hier lijkt het wel voor niks, zo druk. Omdat we eerst zin hebben in een bakkie met wat erbij en daarna pas in een ijsje gaan we op zoek naar een plekje om te zitten. Dit is met deze drukte niet snel te vinden, maar er is een oude vriendelijke dame die ziet dat we heen en weer aan het lopen zijn op zoek naar een tafeltje en die naar ons toe komt om te zeggen dat zij en haar man weggaan en we daar kunnen zitten. Zo lief!. Nu we een plekje hebben, haal ik 2 bakkies en wat erbij en ondertussen breekt buiten een noodweer los. De regen valt met bakken uit de lucht en veel mensen vluchten naar binnen. “Hebben wij geluk dat we binnen zitten en een plekje hebben”. “En we hebben geluk gehad dat we MR nog hebben gezien met goed weer want nu is het helemaal dichtgetrokken”. “Wij zitten goed en ik ga mij een ijsje halen”. “Doe dat schat”. Als Roel terugkomt met z’n ijsje wil ik uiteraard ook even proeven en we komen beiden tot de conclusie dat Ylva niks teveel gezegd heeft. Wanneer we zien dat de regen wat is gaan liggen, besluiten we om snel terug te lopen naar onze auto. We kijken nog een keer achterom naar de berg die helemaal in de nevel gehuld is. “We hebben echt geluk gehad”.
Op de buienradar hebben we gezien dat het de eerste uren droog gaat blijven meer dat het niet echt meer zal opentrekken. Daarom hebben we besloten om niet onze route te vervolgen, maar terug te rijden in de richting van het hotel en stoppen bij alle ‘verleidingen’ waar we vanmorgen aan voorbij gereden zijn en zeiden “dat is ook leuk om te stoppen”.
We rijden de berg weer af naar beneden, stoppen nog 1x om uit een andere hoek naar het beeld te kijken en beneden aangekomen is onze eerste stop bij‘Dahls Chainsaw Art’. Hier is het werk te bewonderen van de broers Jarett en Jordan Dahl, twee internationaal bekroonde kettingzaag kunstenaars. De door hun, en van 4 andere ‘carvers’ waar ze mee samen werken, uniek gecreëerde houten sculpturen zijn over het hele terrein te bewonderen. We zien dat de broers momenteel bezig zijn met een nieuw kunstwerk. Met twee kettingzagen zijn ze, staande op 2 etage stellingen, druk doende een paard te zagen.We zijn diep onder de indruk van alles wat we zien. We nemen ons dan ook echt die tijd om alle sculpturen te bewonderen. Jammer dat we nog met het vliegtuig terug naar huis moeten, want een prachtige houten bank met aan bieden uiteinden een beer hadden we direct willen meenemen voor ons huisje in Duitsland. Maar helaas, we zullen het moeten doen met foto’s.
Na ruim een uur genieten lopen we vanuit deze plek een stukje verder het gezellige en authentieke cowboy dorpje ‘Keystone’ binnen. Ook hier heerst een gezellige drukte en we wanen ons even in de Western tijd. We vergapen ons aan de prachtige gevels en alle gezellige winkeltjes. En dan begint het weer, volgens de buienradar, eventjes te regenen. We schuilen in één van de leuke winkeltjes waar ik nu de kans schoon zie om verschillende cowboyhoeden te passen. Zodra het weer droog is, lopen we terug naar de plek waar we de auto geparkeerd hebben en rijden vervolgens het dorpje Keystone uit terug in de richting van Rapid City.
Na ongeveer een kwartiertje rijden komt ‘Christmas Village’ in zicht. Dit hadden we op de heenweg al zien liggen en uiteraard kunnen we daar niet nog een keer voorbij rijden. ‘Christmas Village’ is een kerstwinkel die het hele jaar door geopend is. We weten niet wat we zien als we binnenkomen. Waar je ook kijkt of loopt, zie je de meest prachtige kerstballen, kerstvoorwerpen en kerstartikelen en op de achtergrond klinkt onvervalste kerstmuziek. Zalig!. Ik neem mij uitgebreid de tijd (Roel heeft het na 1 rondje al gezien en gaat buiten in de luie stoel zitten wachten) om hiervan te genieten, alles te aanschouwen en uiteraard blijft ook hier weer e.e.a. aan mijn vingers plakken.
Ik ben ongeveer een uurtje binnen geweest en in dat uur heeft het buiten weer flink geregend. Zelf heb ik er totaal niks van mee gekregen, ik was in Kerstsfeer, maar Roel heeft het zich zitten aanschouwen en geniet nu van de geur van vers nat gras. Het is ondertussen 16.00u (l.t) als we verder rijden naar onze laatste (voorgenomen) stop; ‘Bear Country USA’. Bear CountryU.S.A. is een drive-through Wildlife Park waar je met je eigen auto doorheen kunt rijden. Het park werd geopend in 1972 door de familie Kiehl (familie van dierenliefhebbers en ondernemers). Het idee was om een plek te creëren waar bezoekers Noord-Amerikaanse wilde dieren van dichtbij konden zien, maar dan op een manier die natuurlijker aanvoelt dan een klassieke dierentuin. Sinds de start is ‘Bear Country USA’ uitgegroeid tot een park van meer dan 250 hectare, waar nu honderden verschillende dieren leven.
We rijden langs Rocky Mtn elken, rendieren, Artic wolven, Big Horn schapen, Mule Deer, Mountain Lions en Buffels. Maar het spectaculairste blijft de rit door het gebied met de zwarte en bruine beren. Als je het gebied binnenrijdt staat er een uitkijkpost waar iemand inzit dit continue in de gaten moet houden dat er geen mensen uitstappen en/of hun raampjes open draaien. Dat eerste hebben we uiteraard niet gedaan, het tweede wel. Deze beesten zijn veel te mooi om van achter een raampje te bewonderen en zeker als je er zo dichtbij kunt komen. Ze te kunnen ruiken en bijna lett. voelen echt waanzinnig en een buitengewoon gevoel!
Aan het einde van de autotour is er een wandelgedeelte, de Wildlife Walk, waar je jongere dieren van dichtbij kunt bekijken. Er zitten Bear Cubs (beertjes), Lynxen Otters en diverse andere kleine diersoorten. En natuurlijk is er ook een souvernierswinkel met een heel bijzondere naam: ‘Bear’s Den’ en omdat Roel daar fan van is, gaan we natuurlijk ook hier even een kijkje nemen en tikken we voor Roelie een mooie trui op de kop.
Na deze wederom prachtige ervaring rijden we verder in de richting vanRapid City, waar we bijna zijn en waar we op zoek gaan naar een Burger King. De hele reis hebben we ons al voorgenomen om daar een keer een burgertje te gaan eten maar het is er nog steeds niet van gekomen, vandaag dus wel. Vlak bij ons hotel vinden we er eentje en genieten we van het combo-menu dat we bestellen. Naar de hoeveelheid calorieën die erachter staan, kijken we maar even niet want dan is ons de zin én de honger over.
Rond 18.45u (l.t.) zijn we weer terug in het hotel. De bedoeling is dat Roel een half uurtje gaat rennen en dat ik ga beginnen aan het verslag van vandaag. Echter de ellenlange en pittige rit van morgen, we moeten 550km overbruggen, blijft als het ‘zwaard van Damocles’ boven ons hoofd hangen. Ook het feit dat morgen we een tijdzone passeren en er nog 1 uur bij komt speelt ons door het hoofd. Als we in 1 rechte lijn rijden, zonder nog dingen te gaan bekijken en/of ergens te stoppen, betekend dit minimaal 5u rijden plus 1 uur door de tijdzone. Dat betekend dus dat we óf heel vroeg moeten vertrekken óf pas heel laat bij ons meisje zijn. Beiden scenario’s benauwen ons. We overleggen wat te doen. “Zouden we niet vanavond al een 2-3u gaan rijden en dan de rest morgen? We moeten n.l. ook nog door de tijdzone heen waardoor er ook nog een uur bij komt”. Goede raad is duur, we hebben immers hier het hotel betaald én als we gaan rijden hebben we nog geen andere slaapplek.We hakken de knoop door en begingen als een razende Roeland alles bijelkaar te rapen en de koffers in te pakken.Ylva wordt nog even gebeld om op de hoogte te brengen en een goed uur later checken we uit. De dame aan de receptie kijkt ons verbaast aan “are you leaving now?” “Yes we are leaving and already drive a lot in the direction of our daughter”. “Okay but be careful with the animals”. Hoezo moeten we voorzichtig zijn met de dieren, wij rijden toch op de snelweg?
Om 19.50u (l.t.) verlaten we de parking van het hotel en beginnen we aan iets wat ik misschien wel het spannends vind van deze hele reis en nog nooit eerder (bewust) heb gedaan, n.l. op de ‘bonne fooi’ gaan rijden en maar hopen dat je een hotel vind. Spannend!. Vlak na ons hotel draaien we de HW 90 East op in de richting van Sioux Falls dat al staat aangegeven op de borden. Het is pikke donker en er zit bijna geen verkeer op de weg. Dit in combinatie met het feit dat er nergens lantaarnpalen staan en er dus geen verlichting is, maakt dat het met stukken niet fijn rijden is. We hebben ook totaal geen idee door welk landschap we rijden want er is werkelijk niks, maar dan ook niks te zien.
Na zo’n 2 uurtjes rijden verschijnt er opeens een bord “National Timezone approaching”, we gaan dus zometeen de tijdzone passeren en komt er dus een uurtje bij. Roel had vantevoren nog op de kaart gekeken en de planning was om in Presho te stoppen en een motel te nemen. Toen we daar echter van de wegdraaiden en het motel zagen, hebben we snel besloten om rechtsomkeer weer de HW 90E op te rijden. Dit zag er zo schabbig uit. Hier wilden we echt niet slapen. Dan maar verder rijden tot de volgende plaats waar er logement is want het is hier 1. niet zo dat er veel afslagen zijn en 2. niet bij iedere afslag is een plaatsje en dus slaapgelegenheid. Bij de volgende mogelijk lagen er 3 motels die er alle 3 wel redelijk uitzagen maar alle 3 “volzet”. Dan maar weer doorrijden en ondertussen waren we al bijna 3 uur onderweg en liep de klok (door dat deze een uur vooruit was gegaan) al tegen middernacht. De tijd begint te dringen want stel dat de recepties om 00.00u dichtgaan dan hebben we niks.
Om 23.55u (l.t.) draaien we in Chamberlain voor de 3e keer van de HW af. Hopelijk is 3x scheepsrecht en vinden we nu wel iets. Er liggen hier 3 hotels van sjiek, naar middelmatig, naar “kan net en het is maar om te slapen”. We rijden ze alle 3 af en schrikken wel van de prijs. We hebben zelfs het gevoel omdat het na middernacht is en ze weten dat je slaapplaats nodig hebt, dat ze de prijzen verhogen. We kiezen uiteindelijk voor het “kan net en het is maar om te slapen” Econolodge hotel omdat deze de laagste, maar nog $119, in prijs is. De dame aan de receptie heeft nog 101 vragen alsof het midden op de dag is terwijl wij denken “mens schiet op we willen gaan slapen”. We halen, voor de zekerheid, al onze spullen uit de auto en brengen deze naar de kamer. Uit onze koffer nemen we deze keer alleen onze toilettas en pyjama en springen nog snel onder de douche. Ik wil nog graag een theetje en daar neem ik mij nog de tijd voor. Even afschakelen en in de tussentijd bel ik even met Bomma omdat ik weet dat zij ondertussen (door het tijdsverschil) toch al wakker is; ik wil haar even op de hoogte wil brengen zodat ze weet dat alles goed is.
Inmiddels is het 01.30u (l.t.) en dus de hoogste tijd om de luikjes te gaan sluiten. Het was, door de beslissing die we hebben genomen, een lange en pittige dag maar we hebben dit goed gedaan. We zijn nu op minder dan 200mijl van ons meisje en dat voelt goed. Dit geeft voor morgen of eigenlijk al vandaag RUST.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 193
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Chamberlain
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/075_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => mount-rushmore-en-een-spannende-beslissing
)
[37] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109314
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-28
[photoRevision] => 0
[title] => Monsterrit met veel natuurschoon ...
[message] => Tuut tuut tuut … voor het eerst deze reis worden we door de wekker, die Roel blijkbaar had ingesteld want stel je voor we verslapen ons, gewekt. En “nee” het is nog niet heel laat want het is ‘pas’ 07.45u (l.t.).We oeieren even na, kijken naar de filmpjes van ons ‘manneke’ die Jetje weer heeft doorgestuurd en waarop we zien dat hij goed verwend wordt door zijn meterke, luisteren naar het spraakbericht van ons meisje die wel al vroeg op weg was naar het ontbijt omdat ze om 08.00u (l.t.) al college heeft, lezen wat andere berichtjes en komen vervolgens in actie.
We wassen ons, kleden ons aan en in de tussentijd doen we een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. En warempel het lukt meteen de 1ste keer. Zou het dan toch nog goed komen zo tegen het einde van de reis? “Beter laat dan nooit zullen we dan maar zeggen”. Als we weer helemaal zijn bijgesproken over wat de dag van vandaag haar heeft gebracht en wat ze morgen gaat doen, ze gaat bij goed weer met Tant Griet naar Maastricht en daarna wat drinken en eten of dat is toch de planning en dus kunnen we haar morgen normaal gezien niet bereiken, hangen we op. Inmiddels zijn wij ook klaar om naar het ontbijt te gaan.
Om in de ontbijtzaal te komen nemen we de ‘Skywalk’ een overdekte brug van de ene kant van de weg naar de andere die onze kamer met de ontbijtzaal verbind. Het is rustig bij het ontbijt en dat kan wel kloppen want Roel heeft (voor zijn gevoel) al heel veel mensen heel vroeg horen weggaan. Ik ben daar blijkbaar doorheen geslapen. Het ontbijtbuffet ziet er goed verzorgd uit maar ook hier niet zoals we dat bij ons gewend zijn. Wel waren er deze keer pancakes en niet die al voorgebakken waren, nee deze moesten we zelf maken met de pancake machine. Een geniale uitvinding: je drukt op een knop, er komt een klodder deeg uit de machine, die valt op een lopende band, wordt vervolgens plat geplet en verwarmd en komt daarna als een heuse pancake eruit gerold. En “nee” het zijn niet de lekkerste die ik ook gegeten heb maar “ja” ze waren heel goed te doen en weer eens wat anders dan toastbrood met ei.
Na het ontbijt stoppen we de laatste spullen in de koffers (het lijkt wel of ze steeds lichter worden), wordt de auto opnieuw volgeladen met koffers en “tig losse tassen, ik word er gek van” en om 10.15u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. Omdat het stadje Sheridan ons gisteren niet echt aansprak besluiten we om meteen op weg te gaan en niet nog eerst een rondje door het centrum te maken. Bij het tankstation houden we nog even halt om te tanken en de ramen te wassen en dan zijn we vertrokken voor een, in 1e instantie, oersaaie rit van 2 uur over de High Way 90 East (HW90E). Tijdens onze rit op de HW90E zien we enkel en alleen uitgestrekte prairie grasvalktes met hier en daar ‘wildlife’ in de vorm van koeien. En wederom vragen we ons af hoe het mogelijk is dat ze hier zo’n mijlen lange rechte wegen aanleggen; voor de bestuurders oer en oer saai en levensgevaarlijk.
Rond 12.15u (l.t.) draaien we bij ‘Moorcroft’ van de HW19E af en slaan meteen linksaf naar ‘Heidi’s (tankstation, koffiebar, eetgelegenheid en supermarkt in één) , we zijn toe aan een bakkie met wat lekkers. We gaan deze keer voor een Latte Caramel en nemen er een lekkere, grote donut (passend bij mijn kleding) bij. Zoeken ons een plaatsje waar we even rustig kunnen zitten en genieten van ons bakkie met donut. Rond 13.05u (l.t.) verlaten we Heidi’s en willen we bij de naast gelegen ‘Drive-inn bank’ gaan pinnen. “Ik wil dat een keer gedaan hebben, bij ons heb je dat niet een drive-inn bank”. Maar dat wordt helaas geen succes, d.w.z. we kunnen er wel pinnen maar niet het bedrag dat ik wil en dus doe ik het niet. “Ik ga geen kosten betalen om maar een klein bedrag te mogen pinnen, dan hebben ze pech”. Van afstand zaten er ook dames aan het loket, die snapten er niks van maar dat is pech.
Inmiddels is het 13.15u (l.t.) en zetten koers richting het ‘Devils Tower National Monument” (DTNM). De ‘Devils Tower’ is een 260m hoge basaltrots die boven het omliggende prairielandschap uitsteekt. De rots is miljoenen jaren geleden ontstaan door vulkanische activiteit. Het bijzondere aan deze rots zijn de verticale groeven die er overduidelijk in te zien zijn. De legende van de ‘Plains Indians-stammern’ verteld dat er jonge meisjes tegen de rots opklommen op de vlucht voor een reusachtige beer. De beer klauwde in de rots waardoor er diepe verticale lijnen ontstonden. Tot op de dag van vandaag wordt ‘Devils Tower’ nog als een spirituele plaats beschouwd, te zien aan de gebedslinten in de bomen rondom de voet van de tower.
We zien ‘Devils Tower’ al van afstand boven de prairievlakte uitsteken en als plots een berichtje krijgen van Ylva of we even kunnen bellen. De schrik slaat ons om het lijf, “er zal toch niks gebeurd zijn”. We laten weten dat we onderweg zijn en zodra we wifi hebben even facetimen. Gelukkig is dat al vrij snel want net voordat we het ‘DTNM’ in kunnen rijden ligt er aan de linkerkant een souveniersschop met wifi. We proberen even contact te leggen, wat lukt, en gelukkig blijkt er niks ernstigs aan de hand te zijn. Ze heeft wat vragen over haar studie waar ze tegenaan loopt en wat haar op dit moment even benauwd. We praten er rustig met haar over en adviseren haar hierover ook contact te leggen met haar studiebegeleider. Dan moeten we plots het gesprek afbreken want ze heeft om 14.15u (l.t.) een meeting met de psychological coach van het team. “Prima dan gaan wij ook verder”.
Het is nog een minuutje rijden tot de ingang van ‘DTNM’. Hoe dichter we bij de toren komen hoe fascinerender en magischer het wordt. Terwijl we ons vergapen aan de enorme rotspartijen die we zien, lijkt de weg er naartoe net alsof we op autosafari zijn. We hebben het nog niet goed en wel tegen elkaar uitgesproken of er duikt een hertje uit de bossen vlak voor onze auto de weg op.
Aangekomen bij het Visitor Centre parkeren we de auto en nemen de ‘Tower Trail’ om naar de ‘Devils Tower’ te wandelen. Hoe dichter we bij komen, hoe imposanter dat het wordt. In het naar boven lopen passeert ons een jongen die de Tower gaat beklimmen. Zijn maten gingen hem al voor en hij ging er nu achteraan. Als een berggeit zien we hem naar boven klimmen en het echte kletteren langs de DT omhoog is huiveringwekkend en angstaanjagend. Wij blijven met de voetjes op de grond en aan de voet van de Tower. Maken een paar mooie schotjes, genieten van dit natuurwonder, bewonderen de gebedslintjes en wandelen dan weer terug naar de auto. Als we terug naar beneden rijden laat Ylva weten dat ze bereikbaar is en dus houden we nog even stil bij de souveniersschop om met haar te facetimen. Inmiddels hangt ze ook met Nonkel aan de lijn die e.e.a. voor haar heeft uitgezocht en heeft kunnen organiseren dat ze nu Amerikaanse apps kan downloaden en daarmee ook haar bankingapp. We zijn Alexander zeer dankbaar dit hij dit allemaal voor haar doet, zelf waren we daar nooit uitgekomen. Omdat we nog een lange weg te gaan hebben, nemen we afscheid en laten hen met z’n 2-tjes achter.
Vanuit ‘DTNM’ nemen we eerst een half uurtje de HW14East om richting HW90 te gaan. Deze weg voert ons door heuvelachtig prairielandschap met hier en daar een ranch maar over het algemeen niemandsland. Aangekomen bij de oprit van de HW90 is het nog ongeveer eenhalf uur tot aan de afslag ’Spearfish’. Hier verlaten we de HW 90 om om vanuit Spearfish de ’Scenic Byway’ / HW14A te nemen die ons dwars door de 30km lange ’Spearfisch Canyon’ voert. De “Spearfish Canyon’ is een smalle kloof met steile kalk- en zandstenen wanden tot wel 300m hoog afgewisseld met dichte bossen. Echt waanzinnig om te zien. Jammer dat het weer vandaag wat druilerig is want anders waren de kleuren van de wanden nog mooier uitgekomen. Als ‘rode draad’ door de canyon stroomt de ’Spearfish Creek’ welke de canyon oorspronkelijk heeft uitgesleten. Onderweg zijn we 2 watervallen tegen gekomen: de ‘Bridal Veil Falls’ een hoge maar smalle waterval die vanaf de weg te zien was. En de ‘Spearfish Falls’ die we konden bereiken via een korte trail, maar die eigenlijk slecht te zien was en heel eerlijk gezegd ook een beetje tegenviel. We hebben ook wildlife gezien tijdens onze tocht door de canyon : 4 mountain goats en een aantal hertjes. De eerste waren alles behalve schuw, de 2e daarentegen des te meer. Het was dan ook een hele kunst om ze op de foto te krijgen. Wat verder opviel was dat er veel electriciteitsdraden door de canyon liepen wat het natuurlijke beeld wel wat verstoorde. Deze draden liepen naar de huizen en lodges die er lagen en dat waren er in verhouding best veel. Of laat ik het anders zeggen: “we hadden dit niet verwacht want wie wil hier nu wonen?” Qua omgeving is het prachtig maar je woont gidsverlaten en mijlen ver van de bewoonde wereld.
Het loopt tegen 18.30u (l.t.) als we de Canyon uitrijden en de HW14A East richting ‘Deadwood’ nemen. We hebben nog getwijfeld of we dit zouden doen maar omdat het toch op onze route naar ‘Rapid City’ ligt, besluiten we ook hier even te stoppen, rond te kijken en wat te eten want ondertussen hebben we toch wel trek gekregen. ‘Deadwood’ ontstond in 1876 tijdens de Black Hills Gold Rush en was berucht als een echte frontier Town met gokhuizen, saloons en beruchte figuren. Die eerste 2 zijn er tot op de dag van vandaag nog steeds terug te vinden. We parkeren de auto net buiten het centrum en lopen dan ’The Main Street’ in waar je meteen terug gaat in de tijd en het gevoel hebt of je in het ‘Wilde Westen’ loopt. Veel oude gebouwen zijn gerestaureerd en zien er uit als saloons, casino’s, banken en winkels uit die tijd. Er lopen heuse cowboys over straat en ook de postkoets rijd op en af. Het ziet er allemaal heel leuk, gezellig en nostalgisch uit maar van de andere kant is het ook heel erg ‘nep’ en toeristisch. “Het is net Valkenburg maar dan in wild west stijl”.
Onze buikjes (of moet ik na 3 weken buiken zeggen) beginnen zich ondertussen ook te melden, we hebben trek en dus gaan we opzoek naar waar we iets kunnen eten. Bars en saloons zijn er genoeg en onze keuze valt op ‘Buffalo Bodega of Bully’s’ Een restaurant helemaal ingericht in historische sfeer en aangezien Roel graag een keer in een saloon wilde eten. We gaan voor een burger en een saladeen beiden smaken goed. Roel is ondertussen enigszins ingekakt. De lange en vermoeiende reisdag begint hem partte te spelen en we moeten dadelijk ook nog een flink stuk rijden. Als we gegeten hebben, rekenen we af en gaan terug naar onze auto.
Het is ondertussen 20.35u (l.t) en we moeten nog een 55 mijl (88km) naar ‘Rapid City’ rijden want hier ligt ons hotel voor de komende 2 nachten. We doen dit via de I-90 omdat dit de snelste route is en we helemaal klaar en gaar zijn voor vandaag. Om 21.25u (l.t.) komen we aan bij het ‘Country Inn [e-38] Suites by Radisson’ in Rapid City. Gelukkig verloopt het inchecken vlot en krijgen we niet allerlei ingewikkelde vragen gesteld zoals de afgelopen 2 dagen. Onze koffers en tassen laden we op een karretje en met de lift gaan we naar de 3e verdieping. Onze kamer is mooi en ruim en een beetje te vergelijken met de kamers bij vd Valk. Omdat we hier maar 2 nachten blijven, laden we op onze toilettas na niks uit en leven we zoals we dat de afgelopen 11 dagen al doen uit de koffer. Het hotel beschikt ook over een zwembad en spa en daar gaan we nog even lekker gebruik van maken. Even lekker ontspannen en relaxen na wederom een hele mooie maar ook vermoeiende dag. We (lees: Roel) hebben vandaag 530km afgelegd, veel mooie dingen gezien maar het was een monsterrit. Zeker ook omdat het hier niet de (snel)wegen van bij ons zijn. Je moet hier constant opletten en alert zijn. Ik ben dan ook zeer trots op mijn manlief dat hij ons weer veilig en wel naar hier heeft gebracht.
Na het zwemmen douchen we ons, haalt Roel een theetjes en terwijl ik aan het verslag werk, tokkelt Roel op z’n gsm en niet lang daarna vallen zijn luikjes dicht. Het was echt een heel intensieve dag; zeker voor hem als chauffeur. De tijdsgrens zijn we, in tegenstelling tot wat we gisteren dachten, nog niet gepasseerd.. South Dakato heeft naar het schijnt 2 tijdszones en wij overschrijden die pas zaterdag weer.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 187
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Rapid City
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/984_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => monsterrit-met-veel-natuurschoon
)
[38] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109305
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-27
[photoRevision] => 0
[title] => Weg door niemandsland en lokale ontdekkingen ...
[message] => Het is 07.45u (l.t.) als we wakker schieten. We hebben allebei,na ons rodeo uitje van gisterenavond, vast en goed geslapen. We starten rustig op door eerst wat whatsappjes te lezen, naar de filmpjes van ons Lio-ke te kijken die Jetje iedere dag trouw stuurt en te luisteren naar het voiceberichtje van ons meisje. Zij start vandaag met haar 1e officiële universiteitsdag en is zich daar nu pas echt van bewust. De afgelopen anderhalve week waren het enkel activiteiten en wennen, maar nu gaat het echte werk beginnen. Ze geeft aan dat ze het spannend vind. Dat is logisch en mag ook, wij vinden het ook spannend. Maar voor het zover is, moet ze eerst nog naar de bank én heeft ze een zoommeeting met Nonkel.
We wassen ons, kleden ons aan en gaan naar het ontbijt. Als we buiten komen merken we dat, het voor de 1e keer deze reis, fris is en dat het zonnetje niet schijnt. In de ontbijtzaal is het gezellig druk maar we vinden nog een plekje om te zitten. Het buffet ziet er goed uit, er is toast, baggles, wentelteefjes, ei, muesli, yoghurt, (smeer)kaas, jam, koffie, thee, sinaasappelsap oftewel er is voldoende om uit te kiezen. Het smaakt ons goed en als we een ‘bodempje’ hebben aangelegd voor het eerste gedeelte van de dag, gaan we terug naar onze kamen.
Op de kamer leggen we de laatste spullen in de koffers, we hebben deze omdat we hier maar 1 nacht blijven niet helemaal uitgepakt, en als dat is gebeurt begint Roel met het inpakken van de auto. Ik doe een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. Poging 1 mislukt maar bij poging 2 heeft ze de juiste knop gevonden, gelukkig. We kletsen bij en horen de nieuwtjes van de laatste 24u. Ze heeft gisteren een hele gezellige maar drukke visite dag gehad; Mémé, Veerle, oma Betty en Herman zijn langs geweest dus aan aandacht en gesprekken geen gebrek. Ik haal de bedden snel af, Roel checkt uit en om 10.00u (l.t.) rijden we richting ‘Oldtown Cody” nadat we eerst nog een rondje langs de beschilderde buffels hebben gemaakt om die vast te leggen.
Cody is een echt cowboy stadje en als je Oldtown komt binnen rijden ademt het één en al Wilde Westen sfeer uit. De huisjes en winkels, alles is in deze stijl ingericht en veel mensen op straat lopen er als echte cowboys bij. Cody is ook nauw verbonden met de legendarische figuur ‘Buffalo Bill Cody’ die hier vandaan kwam en waarnaar de plaats ook is vernoemd. Overal in het plaatsje komt je beelden, schilderingen en verhalen van hem tegen. We parkeren de auto en maken een wandeling dor het stadje om de sfeer op te snuiven. Ook bezoeken we een winkel met cowboy accessoires zoals hoeden en laarzen. Ik twijfel even over een hoed, maar na de verstandige woorden van mijn man “thuis doe je die toch nooit meer op” heb ik besloten om er toch maar geen te kopen. Als we verder lopen komen we langs ‘Chinatown’, dit blijft een All-you-can-eat Buffet restaurant te zijn. We zien er tientallen scholieren (aan de overkant ligt een Highschool) naar binnen gaan. Als ze naar buiten komen hebben ze witte foambakken gevuld met allerlei lekkers van het buffet bij zich. Een kostelijk gezicht om te zien. Bij ons gaan de studenten naar de bakker voor worstenbroodjes en allerlei andere lekkere dingen en hier gaan ze zich een bak met Chinees vullen om vervolgens op te eten. Verschil moet er zijn.
Om 11.25u (.l.t.) stappen we terug in de auto, rijden nog even langs het postkantoor en laten dan Cody achter ons liggen. We nemen de U.S. Highway 14/16/20 East. Vervolgens rijden we (lees: Roel want ik doe tussendoor een nappie) ongeveer een uur over een oer-oer-oer saaie kaarsrechte weg die voor een gedeelte langs de ‘Shoshone River’ loopt en voor de rest door open prairie en landbouwgebied. Iets saaiers hebben we nog niet eerder gezien deze reis en het is knap dat Roel is wakker gebleven.
Als we tegen 12.30u (l.t.) het plaatsje Greybull binnenrijden, zijn we dan ook echt toe aan een bakkie. “Ik snap niet dat ze zo’n rechte, saaie wegen kunnen aanleggen. Dat is echt levensgevaarlijk. Bij ons in Europa is dat zelfs verboden”. “Respect dit je niet in slaap bent gevallen en ons veilig naar hier hebt gebracht. Sorry dat ik wel in slaap gevallen ben”. “Geeft niet sjat, maar nu eerst een bakkie”.
We rijden door de hoofdstraat van Greybull op zoek naar een leuk tentje als we opeens aan de linkerkant ‘Brandi’s Candies Sweet, Sandwiches and Icecream’ zien liggen. “Hier gaan we stoppen want dat ziet er leuk uit”.
We parkeren de auto en bereiden ons voor op een klein, cowboy-achtig ingericht zaakje, echt iets lokaals dat vinden we leuk. Als we de deur openen weten we niet wat we zien en ik wordt er helemaal blij van. De eigenaresse heeft het meteen door en verwelkomt ons hartelijk bij de deur. Wat we zien is een, volledig in Amerikaanse stijl ingericht snoepwinkeltje. Er staan tientallen potten en maanden met allemaal verschillende snoepjes in alle soorten en maten. Ik weet echt niet wat ik zie en ben meteen helemaal “happy”, gewoon door hoe het zaakje is ingericht. De eigenaresse vraagt of ze ons kan helpen en we zeggen dat we eigenlijk graag koffie willen met iets erbij. Ze geeft aan dat ze eigenlijk alleen maar gewone koffie heeft en als we speciale willen we een paar deuren verder moeten gaan. Maar dat willen we helemaal niet, het is hier veel en veel te leuk en gezellig. Ze stelt voor om gewone koffie voor ons te maken en terwijl ze dat doet neus ik lekker rond in de winkel. Ik kom echt ogen tekort want ze heeft niet alleen lekker snoepgoed maar ook nog heel veel andere leuke snuisterijen te koop en mijn oog valt meteen op een ghnome in Amerikaanse stijl. Roel is ondertussen al bezig met het bestuderen van de kaart want hij heeft trek. “Kom je even kijken en focussen”. We kiezen voor een combo van Sandwich [e-38] Soup want soep hebben we al even niet meer gehad. Het is aardappel soep en ze smaakt heerlijk, evenals de sandwich die ze voor ons maakt. En de koffie … je proeft dat die met liefde gemaakt is. In de tussentijd komen er verschillende klanten binnen en tegen iedereen verteld ze dat we uit België komen waardoor er leuke gesprekken ontstaan. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan, ik zou hier nog uren kunnen blijven maar we moeten nog een heel eind en dus gaan we afscheid nemen van de eigenaresse en haar man (een politieagent die ook nog binnen is komen lopen in vol ornaat omdat hij moet gaan werken) maar niet voordat ik nog een aantal lekkere zakjes snoep heb uitgezocht voor ons meisje want die hadden we tussendoor foto’s gestuurd en vraagt of we haar iets meenemen, “natuurlijk lieverd”. Naast de snoep neem ik ook 2 ghnome’s (1 voor Ylva en 1 voor ons). Als we gaan afrekenen en ik zet alles op de toonbank zegt de eigenaresse heel vriendelijk “these (de ghnome’s) are not for selling, these are my decoration”. “Oh realy? But I like them so much”. Ze denkt even na en zegt dan “okay you get them from me because I saw you like them when you came inside”. Natuurijk ben ik haar hartelijk dankbaar en we geven haar een extra tip, gewoon omdat we het hier zo leuk vinden.
Om 13.35u (l.t.) zitten we terug in de auto en zetten we koers richting Sheridan. Dit doen we via de ‘Bighorn Scenic Byway’ (BSB). De BSB is een panoramische weg van 93 km die loopt van Shell (bij Greybull) naar Dayton (bij Sheridan). De weg loopt dwars door de ‘Bighorn Mountains’ en de top van deze weg ligt op ruim 2800 meter!!!! Het landschap wisselt voortdurend af en is adembenemend. Je rijdt door droge prairie, groene bergweiden, langs steile kloven, watervallen, alpine bossen en kale rotspartijen. Het (uit) zicht is fenomenaal in niet in woorden te omschrijven.
Het eerste gedeelte van de ‘BSB’ voert door de ‘Shell Canyon’ die door miljoenen jaren erosie, is uitgesleten. We passeren ook bij de ’Shell Fals; een waterval van 37m hoog die met een enorme kracht naar beneden stroomt. Als we echter bij de ingang van het platform komen, blijkt dit gesloten te zijn. “Dit betekent dat we er dus niet op kunnen”. “Nee inderdaad dan moeten we maar een foto maken vanaf de muur”. Want vanaf de muur rondom de parking kun je de waterval al zien. Het kan ons echter niet bekoren en gezien het feit dat we nog geen 2 auto’s zijn tegen gekomen op de route hiernaartoe en het voor de rest allemaal goed en veilig uitziet, besluiten we toch om naar binnen te gaan. D.w.z. ik ga naar binnen want Roel wil Wzich geen boete of straf hier in Amerika kan veroorloven “en stel er komt een over fanatieke ranger, dan zijn we het haasje”. “Zal ik dan gaan en dan blijf jij op de uitkijk staan en als er iemand komt dan doe je alsof je staat uit te rusten”. “Ja dat doen we en dan maak jij het rondje en maak je foto’s en film je het”. Zo gezegd, zo gedaan en dus ga ik achter het hek alleen op pad op de trail bij de waterval. Natuurlijk vind ik het spannend en dan vooral dat we niet betrapt worden (want als dat gebeurt hebben we echt een vet probleem), maar hier helemaal alleen lopen en genieten van het uitzicht en de waterval heeft ook iets magisch. Als ik terug richting de auto loop voel ik dat mijn hartslag wat toeneemt en loop ik gebukt achter de muur, want stel er staat iemand bij Roel dan zien ze mij niet. Gelukkig is er niemand en kan ik zo weer instappen alsof er niks is gebeurt. “Missie volbracht!”.
We vervolgen de route met enorme hoogteverschillen en de vele (haarspeld)bochten. Er zijn soms stijgingspercentages van 10% en meer. We genieten van de panoramische vergezichten, granieten kliffen en gletsjerdalen en zien hoe gletsjers en erosie het landschap gevormd hebben. Tegen 16.15u (l.t.) naderen we Dayton en laten hiermee de BSB achter ons. Het is dan nog een kleine 15’ rijden tot in Sheridan. Sheridan is een klein, charmant stadje dat wel uitgestorven lijkt. Ons hotel, het ‘Best Western Sheridan Center’ hebben we gelukkig snel gevonden want Roel is moe want het was een zeer intensieve dag en dan met name het rijden. Ik heb respect voor hem, hij heeft dat goed gedaan en ons veilig naar hier gebracht.
Bij het hotel aangekomen gaan we naar binnen om in te checken. Ik geef meteen onze paspoorten en creditcard af omdat dit is wat ze altijd als 1e vragen. Vervolgens begint de dame aan de receptie allerlei vragen te stellen over de auto: “what kind of car do you have?” “A Chrysler”. “What is de colour of the car?.” “Gray”. “What is the state?” “He is in a verry good state” waarna ze me aankijkt alsof ze het in Keulen hoort donderen. “I ment what is the state?” waarmee ze dus niet de staat van de auto, maar uit welke staat hij kwam. “Ja zeg dat dan” … en Roel, die kwam niet meer bij van het lachen.
Onze kamer ligt aan de overkant van de weg en we kunnen de auto voor onze deur neerzetten. De koffers en andere spullen worden uitgeladen en de kamer een beetje ingericht. Daarna maken we een kleine tour door het hotel o.a. om te kijken waar het zwembad ligt. Terug op de kamer gaan we even op bed liggen en bellen we met ons meisje. We zijn natuurlijk heel benieuwd hoe haar 1e college dag is geweest en hoe het is gegaan. Als ze oppakt zien we haar achter haar bureau zitten te leren. Ze vertelt dat het een hele mooie dag maar ook een hele vermoeiende dag was. Er is veel informatie (van school en het zwemmen) op haar af gekomen en ze moet het allemaal nog een beetje laten indalen. Ook het feit dat ze vanmorgen 2u met Nonkel is bezig geweest en dat helaas nog niet alles gelukt en geïnstalleerd is, vind ze vervelend. Gelukkig heeft ze wel al iets kunnen regelen voor een paar boeken, dus ze heeft al iets. Maar veel tijd om met ons te babbelen heeft ze niet want ze gaat met een paar meisje naar de gym. Terwijl we aan het skypen zijn, kleed ze zich dan ook om en showt ons haar nieuwe t-shirt dat ze al heeft gekregen. “Wauw … en ook nog helemaal jou kleur”. “Ja mooi hé”. Dan wordt er op de deur geklopt, “ik moet ophangen” en weg is ze.
Het is ondertussen 18.30u (l.t.) en voordat we gaan kijken waar we wat kunnen gaan eten springen we nog snel even onder de douche. Daarna gaan we op pad. Roel wil graag in een lokaal cowboy restaurant iets eten maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We doorkruisen Sheridan van noord naar zuid en vinden in 1e instantie niet echt wat we zoeken. Dan rijden we voorbij Wyomings Rip en Shop House waar met koeienletters op de muur staat dat ze ribben en steak hebben. “Dit wordt het”. Als we het restaurant binnen lopen, zien we inderdaad meteen dat het een locale zaak is en dat is goed. Het restaurant bestaat uit 2 gedeeltes, het ene gedeelte is koud en ongezellig ingericht en in het ondergedeelte zijn leuke zitjes en de bar. Helaas zijn alle zitjes volzet en dus gaan we aan de bar zitten. De waitres die ons gaat bedienen is erg vriendelijk en heeft er zin in. We krijgen een joekel van een kaart in onze handen geduwd maar we zijn er vrij snel uit. Roel gaat voor een burger en ik kies de spareribs. Omdat het druk is duurt het even voordat we het krijgen, maar ons wachten wordt beloond. De burger smaakt voortreffelijk en de ribben zijn gaarder dan gaar en vallen zo van het bot. Tijdens het wachten heb ik al verschillende toetjes voorbij zien koken, waaronder carrotcake dus als de waiter komt en vraagt of we nog een toetje willen is het antwoord “yes”. Maar omdat we net gegeten hebben en vol zitten vragen we of we de carrotcake mee naar huis mogen nemen en thuis opeten. Natuurlijk kan dat , dat is hier de normaalste zaak van de wereld. Onze carrotcake wordt netje ingepakt, we betalen, bedanken onze waiter en gaan dan terug naar de auto en het hotel.
De klok loopt tegen 21.00u (l.t.) en het is dus nog te vroeg om gaan te slapen. Roel regelt 2 kopjes thee (aan de andere kant van de weg) en onder het genot van een kopje thee en een stukje carrotcake overlopen we de dag nog eens. “Het was heel zwaar en vermoeiend auto rijden”. “Dat wil ik geloven maar ik ben blij dat we veilig hier zijn. Je hebt dat supergoed gedaan. Ik en trots op je!”. We kijken samen even naar de dag van morgen. Als het goed is gaan we dan weer een uur vooruit en zitten we terug op 7u tijdsverschil. Roel tokkelt nog wat op zijn gsm en ik werk aan het dagboek. Om 22.22u (l.t.) vallen de luikjes dicht.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 172
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sheridan
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/910_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => weg-door-niemandsland-en-lokale-ontdekkingen
)
[39] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109291
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-26
[photoRevision] => 0
[title] => Van de stilte naar de ruige Rodeo ....
[message] => Ondanks dat ik vannacht meermaals ben moeten opstaan voor een sanitaire stop, viel ik daarna gelukkig weer meteen in slaap. En ik heb veel gedroomd over ik weet niet wat allemaal. Uiteindelijk worden we beiden om 19.45u (l.t.) gewekt door de wekker die Roel voor de zekerheid had gezet. Het is vandaag een reisdag en dat betekent alles terug inpakken en proberen (met de nadruk op proberen) enigszins optijd te vertrekken. Roels streven is 11.00u (l.t.).
We wassen ons en kleden ons aan en in de tussentijd doen we een nieuwe poging om Bomma te bellen. Ze heeft vanmorgen bezoek gehad van Mémé en Veerle en die laatste had ik gevraagd naar haar telefoon te kijken zodat we haar weer aan de lijn konden krijgen. Blijkbaar was haar telefoon zondag plat gevallen, had ze hem weer opnieuw opgeladen maar wist hem niet meer aan te krijgen … hier krijg ik dus stress van. Maar het lukt, het duurt even voordat ze hem oppakt maar ze pakt op. Op dat moment heeft ze bezoek van oma Betty en dus keuvelen we even met z’n 3-tjes . Het is alleszins fijn dat ze weer bereikbaar is en dat alles in orde is. Roel heeft even contact met Nonkel om te checken of hij de uitdagingen waar ons meisje tegenaan loopt m.b.t. de Apple-store krijgt opgelost, en Nonkel zou Nonkel niet zijn als hij het niet krijgt opgelost. Nu kan ze vanavond weer rustig slapen.
Tijd om te gaan ontbijten. De vriendelijke juffrouw die ons de afgelopen 2 dagen naar onze tafel heeft gebracht is er vandaag ook en ze verbaast zich dat we er nog zijn. Blijkbaar zijn de meeste gasten na 2 dagen al ‘gevlogen’. Onze waiter van de afgelopen dagen is er vandaag niet en in de plaats daarvoor hebben we nu iemand die mij de hele tijd staat aan te kijken alsof ik iets van hem aan heb. Ook vandaag gaan we voor het buffet, dat is goed (overigens niet vergelijkbaar met de buffetten bij vd Valk) dus waarom zouden we iets van de kaart nemen. Als onze buikjes zijn gevuld, bedanken we de waiters en gaan terug naar onze kamer om ons klaar te maken voor vertrek.
Alle ‘tasjes’ met kleren worden weer in de koffer gelegd, de overige spulletjes in een tas gedaan, de koelkast wordt leeggemaakt en terwijl Roel de auto inlaad, haal ik de bedden af. We doen nog een laatste check om te controleren of we niks hebben laten liggen en gaan dan uitchecken. Nadat we hebben uitgecheckt doen we nog een rondje door het centrum omdat ik nog wat foto’s wil maken, een aantal beschilderde bizons wil vastleggen en nog even een paar winkeltjes wil bezoeken. Roelie wandelt gedwee mee en zegt en maar wijselijk niks van, na 21 jaar weet hij wel beter. Na het zoveelste winkeltje laat hij van zich horen “nu is het genoeg geweest, nu heb je genoeg gekeken, we gaan rijden”. Omdat het inmiddels al 11.15u (l.t.) is, stel ik voor om eerst nog even een bakkie en een koek te gaan halen bij ‘ons’ bakkertje van gisteren. En als Roel “bakkie” hoort dan heb ik z’n volle aandacht en is hij altijd akkoord. Nadat we 2 lekkere koeken hebben gescoord én 2 bakkies kunnen we dan eindelijk vertrekken. “Dag Three Bear Lodge, dag Yellowstone West bedankt voor de mooie dagen”.
Een half uur later dan Roel zijn planning zijn we dan eindelijk vertrokken en passeren we voor de (voorlopig) laatste keer de West Enterence. Het eerste gedeelte van de route van vandaag hebben we de afgelopen dagen al meermaals afgelegd. Als we voorbij de ‘Elken-oversteekplaats’ komen, zien we weer een hoop auto’s en mensen naar boven kijken. We stoppen even en het schijnt weer om de beer te gaan die we gisteren ook al gezien hebben. Vandaag ligt hij op z’n rug en denkt “bekijk het maar daar beneden, ik laat mij niet zien”. Voor ons een reden om door te rijden. Als we in de buurt van de plek komen waar we gisteren ‘Mr. Bison’ over de weg zagen lopen, zijn we even benieuwd of hij er vandaag ook is. En “ja hoor” daar komt hij ons al tegemoet gelopen maar nu de andere kant uit.
Vervolgens rijden we een hele tijd zonder echt iets (lees; wildlife) te zien, totdat er vlak voor ‘Canyon Village’ een groepje auto’s en mensen langs de kant zien staan. Ze staan enigszins verdeeld en het is niet duidelijk waar ze naar kijken. Roel zet de auto zo goed mogelijk langs de kant en ik besluit eens polshoogte te gaan nemen waar ze naar staan te kijken want zelf kom ik niet verder dan een groepje eendjes die het water in gaan en ik kan me niet voorstellen dat daar zoveel mensen naar staan te kijken. Er staat een erg enthousiaste dame langs de kant en die hoor ik zeggen “look look you can see his head”. Het blijkt om een ‘Moose” te gaan en laat dat nou juist het enige dier zijn dat we hier in Yellowstone nog niet hebben gezien. Ik loop terug naar de auto en Roel is eigenlijk al klaar om weg te rijden als ik zeg “er ligt een Moose. Een Moose?, Dan stap ik uit want die hebben we nog niet”. We wandelen samen terug en gaan ons dit schouwspel aanschouwen. Want een schouwspel dat is het zeker. De ‘Moose” komt steeds even met haar hoofd omhoog om dan weer te verdwijnen. Op een gegeven moment zien we nog iets bewegen en blijkt dat Mrs. Moose een kleintje bij zich heeft. De enthousiaste dame heeft het niet meer, alleen al naar haar reacties luisteren is geweldig. De hoop is dat mama Moose samen met het kleintje opstaan en aan de wandelen gaan, maar de natuur laat zich niet dwingen. Op een gegeven moment is Roel er een beetje klaar mee, “kom we gaan door want we moeten nog een eindje rijden. Nog heel even”. En dan op dat moment komt mama Moose omhoog, gaat aan de wandel en uiteraard loopt het kleintje met haar mee. Wat een SCHITTEREND beeld om naar te kijken; ook Roelie is er sprakeloos van. “Maar goed dat we nog even staan zijn gebleven want dit hebben we nu maar mooi meegepakt”. “Inderdaad”. “Vanmorgen was je misschien not amused dat ik nog zolang aan het slenteren was, maar het heeft ons nu wel dit mooie beeld opgeleverd. Het heeft dus zijn reden gehad”. “Dat is absoluut waar”.
Met alle dieren die we konden zien in Yellowstone vervolgen we onze reis. We rijden verder richting ‘Lake Village’ waar we zullen afbuigen naar de ‘East Enterance’ , maar eerst rijdenwe nog door de ‘Hayden Valley’. Hayden Valley is een brede, open vallei met glooiende grasvlaktes, omgeven door heuvels en bossen. Het gebied is ontstaan uit een oud gletsjermeer, waardoor de bodem rijk en vochtig is en dus ideaal voor grasgroei. En deze grasgroei zorgt er dan weer voor dat dit gebied bij uitstek geschikt is voor Bizons om hun dagelijkse kostje te vinden. Overal verspreid zien we dan ook groepjes Bizons staan te grazen.
Als we bij ‘Lake Village’ aankomen is het de hoogste tijd voor een bakkie met iets erbij. We gaan naar de General Store omdat we inmiddels weten dat ze daar lekkere bakkies hebben en ook altijd wel iets lekkers voor erbij. Roel gaat vanmiddag voor een croissant (die achteraf niet meer zo vers blijkt te zijn) en ik ga voor een boterham met eiersalade. Lekker maar één snee is hier zo dik als bij ons 2 sneeën en dat dus dubbel. Ik heb er lett. een hele boterham aan. Het restaurant in deze store is ingericht als een typisch Amerikaans fastfood restaurant wat al een beleving op zicht is. We genieten dan ook van alles wat we zien en gebeurt tijdens onze lunch.
Na de lunch rijden we verder richting de East Enterance en verlaten om 15.15u (l.t.)Yellowstone Park, waarna we meteen het ’Shoshone National Forest’ binnenrijden en de ‘Buffalo Bill Scenic Byway’ route (vernoemd naar Buffalo Bill Cody die een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van het westen) gaan volgen. We zien meteen een groot verschil met Yellowstone Park. Zagen we in YP wijdse groene vlaktes met op de verre achtergrond de Rocky Mountains, zien we nu prachtige rotsformaties, kloven en dichte bossen. Het is meteen een hele omschakeling. We passeren de ‘Wapiti Vallei’ waar we ons vergapen aan de vele mooie ranches die er liggen. Ook dit is net zoals je in de films ziet. Wat ook indruk maakt op deze route, voor mij althans is het ‘bomen kerkhof’ dat we passeren. Een stuk bos dat ooit verwoest is door een brand en dat er nu als een spookbos bij ligt.
We vervolgen de ‘Buffalo Bill Scenic Byway’ als er opeens aan onze rechterkant een groot stuwmeer opduikt, het ‘Buffalo Bill Reservoir’. Dit stuwmeer is ontstaan na de bouw van de ‘Buffalo Bill Dam’ waar we ook even een bezoekje aan brengen. Deze dam is een imposant bouwwerk van 99mtr hoog waar je overheen kunt lopen. Roelie, die een beetje last van de hoogte heeft, past maar ik ben er overheen gelopen en het was echt te gek. Kijk je aan de ene kant uit over een schitterend blauw meer omringd met prachtige rotsformaties, kijk je aan de andere kant 99mtr. de diepte in naar een prachtige vallei omringd met nog imposantere rotsformaties. Rotsformaties die de ‘tanden des tijds’ door de jaren en eeuwen heen laten zien. Adembenemend!.
Vanaf de Buffalo Bill Dam rijden we verder richting Cody waar we vannacht zullen logeren in het ‘Best Western Sunset Inn”. Cody is een echt westen stadje en is aan de ene kant bekend vanwege Buffalo Bill die hiervandaan komt en aan de andere kant om zijn rodeo, maar daarover later meer. Eerst gaan we op zoek naar ons hotel dat in aan de rand van het historisch centrum ligt. Als we hebben ingecheckt en onze kamer een beetje ingericht, bellen we ons meisje. Ze is op haar kamer en heeft ook vandaag weer een leuke maar vermoeiende dag gehad. Vandaag is het collegejaar officieel begonnen. Dit hebben ze vanmorgen (lett.) ingeluid door op de grote klok te slaan die bij het Elmen Centre gelegen is en wat een hele happening was. Daarna heeft ze kennis gemaakt met haar professoren van haar major en minor vakken en is ze naar de bank geweest om de laatste zaken m.b.t. haar Amerikaanse bankrekening en creditcard te regelen. En eigenlijk had ze nog een sportactiviteit maar omdat ze de introgroep waarin ze zit echt niet leuk vind, is ze daar niet naartoe gegaan. In plaats daarvan is ze op haar kamer gebleven en heeft ze 2 wasjes gedraaid. Iets wat niet zo vanzelfsprekend is want het is echt ‘vechten’ om een wasmachine en droger. Die staan daar continue te draaien.
Rond 18.30u (l.t.) kleden we ons aan en rijden het dorp in om wat te eten. We hebben gezien dat er een Pizzahut ligt en ik stel voor om daar te gaan kijken in de hoop dat ze mijn favoriete pizza (Sweet Chicken Curry) hebben. Helaas is dit niet het geval en dus kiezen we voor het pizza- en salade buffet. Ook lekker want op deze manier hebben we allemaal verschillende pizza’s kunnen proeven.
Als de klok tegen 19.30u (l.t.) loopt verlaten we het restaurant en maken we ons op voor een avondje rodeo. Omdat we in een echte cowboy omgeving zitten en Cody ook wel het ‘Rodeo Capital of the World’ wordt genoemd, kan een bezoek aan een echte rodeo niet ontbreken. We rijden naar het ‘Stampede Park’, een grote arena net buiten Cody. Als we komen aanrijden horen we al hoe het publiek wordt voorbereid op de avond. We kopen 2 tickets en vanaf het moment dat we de arena binnen lopen, begint het te leven. Overal zien we mensen met cowboy hoeden en laarzen, de arena is authentiek en er heerst een gezellige sfeer. Klokslag 20.00u (l.t.) begint het spektakel met een cowboy die ons welkom heet, vervolgens over Jezus begint te praten en dat we ‘the Lord’ dankbaar moeten zijn en er wordt zelfs gebeden, hij de mensen die het land dienen dankt en daarna het spektakel af te trappen door het spelen van het Amerikaanse volkslied. Het hele stadion gaat staan en alle Amerikanen beginnen met de hand op de borst mee te zingen.
Dan kan het echt beginnen en krijgen we: ‘Bareback Riding’ (paardrijden op een wild paard zonder zadel), ‘Tie-Down Roping’ (de cowboy vangt een kalf met de lasso, springt van zijn paard, legt het kalf op de grond en bindt drie poten vast), Bull Riding (stier rijden op een bokkende stier), ‘Team Roping’ (twee cowboys vangen een stier met lasso’s. De eerste ruiter (header) vangt de hoorns, de tweede ruiter (heeler) vangt de achterpoten en ‘Barrel Racing’ (dit wordt gedaan door cowgirls die met hun paard in klaverblad patroon om 3 tonnen racen. Tussendoor worden we vermaakt door een Rodeo Clown en zijn er ook onderdelen die door kinder cowboy’s en girls worden gedaan en dat is natuurlijk vertederend om naar te kijken en je ziet dat deze kinderen het met de paplepel krijgen ingegeven. Het lijkt bij rodeo te gaan om de cowboy’s en girls en dat is natuurlijk ook zo, maar zelf hebben we toch diep respect voor de‘Fighters’ gekregen. Dit zijn de mannen die ervoor zorgen dat als de cowboy van het paard of de stier valt, het wild bokkende paard of de bokkende stier terug vangen en tot ‘rust’ brengen. Dat is echt een serieus job en niet simpel.
We hebben ons gedurende het 2 uur durende spektakel goed vermaakt en de sfeer van rodeo opgesnoven. Het was heel mooi om een keer te zien en mee te maken en voor de mensen die dit doen is het echte topsport en zeker niet simpel. En is er wat van te zeggen?. “Ja”, er is misschien wat van te zeggen en bij ons zou dit niet kunnen omdat er dan allerlei groeperingen en instanties zijn die er wat van zouden vinden en het zien als dierenmishandeling. Maar hier is het een sport die ook zijn functie heeft omdat de dieren hier in werkelijkheid soms zo gevangen moeten worden omdat ze anders van de kudde afdrijven en ze gevaar lopen. Wij vonden het in elk geval een ervaring om een keer mee te maken.
Terug in het hotel, het is ondertussen 22.30u (l.t.) drinken we nog een theetje, kijken we terug op de dag van vandaag en alvast vooruit naar de dag van morgen.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 204
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Cody
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/766_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => van-de-stilte-naar-de-ruige-rodeo
)
[40] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109275
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-25
[photoRevision] => 0
[title] => Yellowstone Park dag 3 .... the lower loop ...
[message] => Het wordt bijna traditie deze reis dat ik rond 05.55u (l.t.) wakker wordt vanwege een sanitaire stop die ik moet maken om daarna weer vlug terug in bed te kruipen in de hoop terug in slaap te vallen. Vandaag duurt dit laatste wat langer omdat mijn gedachten afdwalen … afdwalen naar: dat we vandaag echt beginnen aan onze laatste vakantieweek, we volgende week om deze tijd ons meisje hier achterlaten en het (voorlopige) afscheid een feit is, we dan met z’n 2-tjes terug naar België keren, we 21 jaar geleden hier precies in hetzelfde gebied met z’n 2-tjes zijn begonnen. Gelukkig val ik daarna toch nog in slaap.
Het is rond 07.30u (l.t.) als ik opnieuw wakker wordt voor sanitaire stop nr.2 deze morgen. Vlak na mij is Roel ook aan de beurt en terwijl ik nog even terug in bed kruip, heeft hij hier geen zin in en wil gaan rennen op de loopband. “Prima, ga maar dan kan ik nog even blijven liggen”. Maar hij is snel terug want de fitness is nog niet open. Hij besluit dan buiten een rondje te gaan.Tegen 08.15u (l.t.) is hij terug en terwijl ik mij was en aankleed springt Roel snel onder de douche. We doen een aantal pogingen om Bomma aan de lijn te krijgen maar tevergeefs. Waarschijnlijk heeft ze gisteren weer niet goed opgelegd en krijgen we haar nu niet meer te pakken. “Ik krijg grijze haren van die vrouw”.
Rond 09.00u (l.t.) gaan we op ons gemak richting de ontbijtzaal. We geven ons zelf deze ochtend wat meer tijd omdat we pas in de loop van de ochtend / tegen de middag willen vertrekken. We hebben dit besloten omdat we vanavond later willen terug komen in de hoop dan wat meer Wildlife te spotten. In de ontbijtzaal wacht de waiter van gisteren ons weer op en het lijkt alsof hij vannacht beter geslapen heeft dan gisteren; hij is één en al vrolijkheid. Het ontbijt smaakt ons ook deze keer weer goed en het is al na 10-en als we richting onze kamer lopen. Ik neem meteen mijn laptop erbij want ik heb met mijn collega afgesproken om te facetimen om wat zaken voor het komende seizoen door te nemen, terwijl Roel lekker buiten in de zon gaat zitten en (als ik al meer dan een uur aan de lijn zit) kijkt of hij misschien ons meisje al aan de lijn krijgt. Dit lukt en ze verteld dat ze al een hele leuke en leerzame ochtend heeft gehad. Er was een soort van ‘markt’ van alle verenigingen die er op de campus en omgeving zijn die zichzelf presenteerden. En nu had ze wat stress omdat ze een aantal apps moest installeren maar die ze niet kon downloaden omdat haar Apple-store op Europa staat ingesteld en ze die van Amerika moet hebben.Gelukkig is er dan Nonkel die haar hopelijk kan helpen want ze maakt zich daar dan zorgen om. Ze vergeet hierbij dat ze op een internationale school zit en dat ze maar naar begeleiders hoeft te gaan die haar ook kunnen helpen. Typische Ylva alles meteen en goed in orde willen hebben en bang zijn om te vragen.
Het is uiteindelijk 11.30u (l.t.) als we na nog een paar pogingen om Bomma te bereiken, de spullen in de auto laden en vertrekken. Als 1e rijden we nog even bij een locale bakkery langs die Roel vanmorgen tijdens zijn renrondje heeft ontdekt, om een paar lekkere koeken op te halen die we dan mee kunnen nemen voor onderweg en de dag door te komen. Ook wordt er nog even getankt en de ramen gewassen want in het park zelf kan dit (bijna) nergens. Eindelijk zijn we dan klaar om naar de Westenterance te rijden waar er een vriendelijke dame met kerst-herten gewei ons ontvangt; “it’s August-X-mass and the Elks and Moose are ….. so be carefull and have an nice day”. We zijn onderweg.
Als we bij de Elken-oversteekplaats komen, zien we net als gisteren een hoop auto’s en mensen stilstaan. “Er moet hier toch wat te zien zijn als er zoveel mensen staan. Klopt maar ik zie toch echt niks. Stop toch maar eens en dan ga ik het wel vragen”.Zo gezegd zo gedaan en al snel kom ik erachter dat er een bruine beer met 2 jonkies zit. Dit moeten we natuurlijk zien én vastleggen dus ook Roel springt uit de auto (want als hij zoiets hoort of ziet, dan is hij van de partij).Wat een schitterend beeld om te zien, dit is echt genieten!. Als we moeder met kinderen (die hun eigen weg gaan) uit het oog zijn verloren rijden we verder. Maar niet voor lang want opeens zien we weer allemaal auto’s en mensen langs de kant staan en er staat een parkganger. We vragen wat er te zien is “a brown beer, so keep in the car or stay behind”. Natuurlijk doen we dat want we weten hoe snel en gevaarlijk een bruine beer kan zijn. Bruintje zit deze keer dichter bij de weg dan op de vorige plek en dus kunnen we hem goed aanschouwen en vastleggen. Het is echt waanzinnig!.
Ons beseffend dat we vanmorgen (of moet ik zeggen middag) al goed verwend zijn wat betreft wildlife, rijden we verder. Het eerste stuk is hetzelfde als gisteren totdat we bij ‘Canyon Village’ zijn waar we rechtsaf slaan richting Yellowstone Lake en de Eastside’ en we een nieuwe route gaan volgen. Als 1e stoppen we bij de ‘Upper [e-38] Lower Falls’. Vanaf het platform bij de parkeerplaats zie je de ‘Upper Falls’ met een hoogte van ongeveer 33m al liggen. Voor de ‘Lower Falls’, die met een hoogte van ongeveer 94m twee keer zo hoog is als de Niagara Falls moeten we de ‘Brink of the Lower Falls Trail’ nemen. Dezesteile trail van 1,2 km en 180m hoogteverschil en veel haarspeldbochten brengt je naar het platform precies boven de rand van de Lower Falls. Aangekomen bij het platform krijgen we iets te zien wat lett. en fig. ADEMBENEMEND is. We hebben al veel watervallen in ons leven gezien (zeker met een man die gek is van watervallen)maar zo’n mooie afgezet tegen de canyon waar deze instroomt en dat in combinatie met de regenboog op de achtergrond, echt adembenemend!. Wat ook adembenemend is, is de klim die we daarna weer naar boven moeten. De afdaling verraadde al dat het pittig ging worden en dat is het ook, zeker als je last hebt van je luchtwegen … maar we hebben het gered en het was meer dan de moeite waard. We stoppen nog even bij het ‘Overlook Point’ zodat we de ‘Lower Falls’ ook van bovenaf en van de voorkant kunnen zien.
Diep onder de indruk van wat we tot nu toe alweer allemaal hebben mogen zien, is het nu de hoogste tijd voor een bakkie. Hiervoor stoppen we bij de ‘Cannyon Village Loge’ waar we al snel in de gaten hebben dat ze niet alleen lekkere bakkies hebben maar ook WOK en daar had Roel wel oren naar. “Of we nu warm eten of straks, dat maakt ook niks uit. Dat maakt zeker niks uit schat en als jij dat wil. Ja dat wil ik” en dus bestellen we ons ook allebei een WOK maaltijd die ons heerlijk smaakt als is de combinatie met het bakkie niet echt top.
Om 15.45u (l.t.) zetten we weer koers richting ‘Yellowstone Lake’. We hebben het er met elkaar over dat als we nu nog een Elk met een groot gewei en een Moose tegenkomen, we ze allemaal hebben gehad vandaag. En terwijl we hierover bezig zijn, zien we langs de kant van de weg opeens een hoop auto’s zien en mensen en dat betekend er is iets te zien. En er is inderdaad iets te zien, geloof het of geloof het niet maar voor het huisje in het bos ligt een elk met een prachtig gewei. Het is haast niet te geloven en terwijl we aan het wachten zijn of ik toch om een mooi plaatje van de voorkant te schieten, ontdek ik dat er ook nog een kleintje ligt maar die ligt helemaal verscholen in het gras. We wachten in de hoop dat het kleintje zich ook nog beter gaat laten zien en ons wachten wordt beloond want opeens komt hij recht.
We rijden verder richting ‘Sulphur Caldron’, een kokende modderige heetwaterbron die extreem zuur is en de ‘Mud Vulcano’, een kegelvormige moddervulkaan die modder en stoom uitspuwde maar die door het instorten van de kegel nu enkel nog een borrelende modderpoel is. Terwijl we vanaf de parking naar de ‘Sulphur Caldron’ lopen gaan we in 1e instantie helemaal voorbij aan een kudde bizons die aan de overkant tegen de vlakte aan staan te grazen en er eentje zelfs heel mooi bij het water staat. Het moge duidelijk zijn dat je hier ogen tekort komt.
Bij de ‘Mud Vulcano’ nemen we de trail die ons langs de verschillende ‘potten’ voert maar eerlijk gezegd vinden we dit een beetje tegenvallen.
En dan, dan zien we het ‘Yellowstone Lake’ voor ons opduiken. Het ‘Yellowstone Lake’ heeft een oppervlakte van 350km2 en is het grootste hooggelegen meer in Noord-Amerika. Het meer ligt in de Yellowstone-caldera, het gigantische kratergebied van de supervulkaan die het park gevormd heeft. Wat een gigantische plas water is dit. Zover als je kunt kijken zie je water. Tuurlijk bij een zee zie je ook zover als je kunt kijken water maar dan weet je dat het een zee is, maar dit is een meer oftewel een plas water die omringd is door bossen en geisers.Het meer ziet er zo mooi en rustgevend uit dat we bij ‘Pumice Point’ besluiten om even van de weg af te draaien en een korte pauze te nemen. Even, onder het genot van een drankje en die meegebrachte koeken, elk in onze eigen gedachte genieten van het uitzicht en de rust.
‘Pumice Point’ is een rustplek van waaruit je schitterend uitzicht hebt over Yellowstone Lake. Het strand ligt bezaaid met prachtige stenen maar opvallend is dat er nog niet 1 steenmannetje staat terwijl er wel genoeg mensen stoppen. En daarom hebben Roel en ik er een begin mee gemaakt. We hebben boven op een rots (zodat hij niet meteen wegspoelt als het water onrustig wordt of stijgt door sneeuwwater) een heel mooi (al zeggen we het zelf) 1e steenmannetje op deze plek neergezet in de hoop dat er vanaf nu meerderen zullen volgen en het strandje binnen zoveel jaar vol staat met steenmannetjes die naar het meer staan te staren. En ik geef hem een naam, Marc naar de overleden broer van een vriendin/collega. Marc was een reiziger en ik weet zeker dat hij deze plek schitterend had gevonden. Kijkend over het water vind hij o.a. op deze plek zijn rust.
Met een goed, voldaan en rustgevend gevoel stappen we terug in de auto en rijden verder. Als we bij ‘West Tumb Geyser Basin’ aankomen hebben we een kleine discussie. Roel heeft inmiddels wel genoeg geisers gezien en ik wil toch even gaan kijken en aangezien “moeders wil wet is” draaien we af. Het ‘West Tumb Geyser Basin’ is bijzonder omdat de meeste bronnen en geisers pal aan de oever van Yellowstone Lake liggen. Sommigen liggen zelfs in het water, wat een heel bijzonder en mooi uitzicht geeft: borrelende hete bronnen met het helderblauwe meer op de achtergrond. Achteraf is Roel toch blij dat we zijn afgedraaid en de trail hebben gelopen want het was echt meer dan de moeite. Het wonder der natuur met al de kleuren blijft prachtig.
Inmiddels is het ver na 18.00u (l.t) en moeten we nog een dik uur rijden voordat we bij de Westuitgang van het park zijn, hierbij hebben we het oponthoud van Wildlife niet meegerekend. En Wildlife komen we nog tegen, te beginnen met een wolf die we in de berm zien zitten maar die zo snel weg is als we stoppen dat we hem helaas niet hebben kunnen vastleggen. Dan komen we 2 kolossen van Bisons tegen waarvan er eentje zo dicht langs de weg staat dat we zijn snorharen kunnen tellen. En als hij op onze auto komt afgelopen begint de Ranger die inmiddels was gearriveerd te roepen dat we moeten vertrekken omdat hij te dichtbij komt. Dat doen we dan maar. Als we dan bij Maddison afdraaien naar links voor het laatste stuk richting de uitgang, komen we al vrij snel in de file terecht. Deze keer niet langszaamrijdend maar echt stilstaand en dat betekend dat er ergens iets loos is oftewel dat er ergens iets is gespot en mensen gaan stilstaan om het vast te leggen en vervolgens het hele verkeer opstremd. Dat is ook de reden waarom je als automobilist hier niet mag stoppen langs de weg en als je toch stopt dan moeten de banden achter de witte lijn staan. Nadat we zeker 3 kwartier in de file hebben gestaan komen we bij de plaats des onheils en wat zien we: een hele kudde Elken grazend aan de rand van het water. Het is een heel mooi plaatje en we zijn zeer zeker blij dat we gestopt zijn. Maar dan door voor het laatste stukje want de schemering begint al in te vallen als we aan de rand van de weg, nog steeds bij hetzelfde water maar nu een stukje verder door, wederom een kolos van een Bison zien staan en nu lett. aan de rand van de weg. We kunnen hem aanraken maar dat zullen we maar niet doen. Ik heb mijn raampje open gedraaid en hij kijkt mij met een heel indringende blik aan “hallo mijnheer de Bison, hoe maakt u het?”. We merken dat hij zich wat opgelaten voelt en rijden daarom bij hem vandaan waarna hij meteen midden op de weg gaat lopen het het hele verkeer ophoudt. Zelf draaien we om want we moeten de andere kant uit waardoor we hem weer tegenkomen midden op de weg.
Het is mooi geweest, inmiddels is het 20.45u en dus echt de hoogste tijd om naar het hotel te gaan. We hebben vanmiddag al warm gegeten dus we besluiten om wat kleins op de kamer te eten. We hebben nog brood, knäckers, beleg en bananenbrood en dit samen met een kopje thee is prima. Ondertussen proberen we ook ons meisje te bellen omdat we haar de hele dag niet gesproken hebben, maar die geeft ‘niet thuis’. Natuurlijk vinden we dat heel jammer, we hadden graag geweten wat ze vandaag gedaan heeft en ook willen vragen wat de status an haar ‘probleem’ van vanmorgen is. “Misschien ligt ze al in bed want het is daar een uur later. Dat zou kunnen we zullen het morgen wel horen”.
Om de dag af te sluiten en om al wat rozig te worden voor het slapen, gaan we nog even naar de spa die we ook vandaag weer voor ons alleen hebben. Daarna douchen we ons, drinken we een theetje en nemen we nog een keer de dag door. Wat hebben we weer veel schitterende en indrukwekkende dingen gezien. Sommige dingen zo mooi dat het niet in woorden te vatten is.
En net als we willen gaan slapen belt ons meisje, ze is net terug van een feestje met de zwemmers. Dat had ze inderdaad vanmorgen verteld maar dat waren we alweer vergeten (we moeten ook zoveel onthouden). Ze was erg enthousiast maar ook onder de indruk. Er is door sommigen blijkbaar zoveel gedronken dat ze niet meer op eigen benen konden staan. Natuurlijk vragen we of zij ook gedronken heeft, maar dat is gelukkig niet het geval. Als ik vraag wat ze dan wel gedronken heeft, “niks want er was alleen maar alcohol. Okay … Nou fijn dat je dan verstandig bent geweest”. Daarna hebben we het nog even kort over haar Apple ‘probleem’ dat nog niet is opgelost maar zeker goed komt. Dan wensen we haar “welterusten” en hangen op. Zij is moe en wij ook.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 191
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => West Yellowstone
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/654_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => yellowstone-park-dag-3-the-lower-loop
)
[41] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109264
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-24
[photoRevision] => 0
[title] => Dag 2 Yellow Stone NP .... The Upper Loop....
[message] => De spa van gisterenavond heeft ons klaarblijkelijk weer goed gedaan want ook vannacht slapen we de uren die we slapen als een roosje. Vanmorgen om 07.25u (l.t.) wordt ik in mijn ‘eigen”’bed wakker en eerlijk is eerlijk een heel bed voor jezelf is ook wel eens lekker. Aan de andere kant hoor ik ook al wat gedraai en geritsel wat betekend dat Roel ook aan het wakker worden is. We horen en zien dat er buiten al genoeg bedrijvigheid is, maar wij doen het even rustig aan.
We wassen ons en terwijl we ons aan het aankleden zijn, komt er een berichtje van ons meisje binnen. Ze geeft aan vannacht gelukkig wat beter geslapen te hebben dan gisterennacht. We besluiten om haar te bellen zodat we haar al eventjes gezien en gesproken hebben alvorens zij en wij aan de dag beginnen. Ze kan het vanmorgen rustig aan doen en hoeft ‘pas’ om 12.00u (.t.) acte de presents te geven, daarna heeft ze wel een middag vullend programma en vanavond is er een feest op de campus. Het is dus nog maar de vraag of we haar straks nog te spreken krijgen. Nadat we hebben opgehangen doen we een (zoveelste) poging om Bomma te bellen. We hebben haar vanmorgen al even kort gesproken maar nadat de verbinding is weggevallen krijgen we haar niet meer aan de lijn. “Het is een drama, Bomma en mobiele telefoons”.
Het is inmiddels 09.00u (l.t.) en dus de hoogste tijd om naar de ontbijtzaal gegaan. Deze is gelegen naast de receptie in een aparte zaak. Het is er (lett. en fig.) berengezellig ingericht. We krijgen een plaatsje in een hoekzitje aangewezen endar is helemaal prima want zo hebben we mooi het overzicht. We kunnen kiezen uit ‘alla card’ of het buffet, we kiezen voor het buffet. Onze waiter (volgens mij een skileraar die in de zomer hier moet werken in de bediening en in de winter les of tours mag geven) is namelijk een beetje onwennig. Hij schenkt ons elk een joekel van een mok koffie in (“uhhh maar ik wil thee”) en verteld ons hoe het buffet werkt (“alsof we dat niet zouden weten maar wel lief). Gelukkig is het niet druk en hoeven we niet zo als in Salt Lake City aan te schuiven en bijna vechten om een snee brood of wat muesli. Het ontbijtje smaakt heerlijk en “ja” ik heb ook een joekel van een mok thee gekregen en Roel heeft zich vrijwillig opgeofferd voor mijn mok koffie.
Terug op de kamer poetsen we onze tanden, doen nog 1x een poging of we Bomma nu aan de lijn krijgen wat niet lukt, pakken onze spullen bijelkaar en zijn klaar voor vertrek en een nieuwe dag in Yellowstone Park. Om 10.00u (l.t.) verlaten we de parking en rijden we terug naar de West-enterance van het park waar we kort moeten aanschuiven in de file om binnen te rijden.
Als we bij het punt komen waar we gisteren de Elken zagen, is het weer langzaam rijden en vragen we ons oprecht af wat er te zien gaat zijn. Immers die zijn op dit tijdstip allang weer terug naar boven de bossen in. Hele groepen mensen zien we naar boven kijken maar er is, buiten bomen en heel veel stenen niks te zien.
We rijden door en onze 1e stop is bij de “Gibbon Falls’ (GF) die gelegen is langs de Grand Loop Road en een hoogte heeft van ongeveer 26mtr. We wandelen een stuk over de Gibon Falls Trail waarna we een mooi overzicht hebben over de waterval. Het valt ons op dat er in en rondom de waterval veel afvalhout ligt en we vragen ons af of de natuur dit moet opruimen of dat dit door de mens wordt gedaan.
Van de G.F. rijden we door om vervolgens te stoppen bij het ‘Beryl Spring Basin’. De ‘Beryl Spring is één van de heetste (93-94gr Cel.) en meest indrukwekkende bronnen in het park. Als we de geiser naderen komt ons de geur van rotte eieren al tegemoet. De geiser zelf ziet eruit als mijn stoomstrijkijzer als ik dit heb gebruikt en de stoom aflaat. We hebben het snel gezien, zijn we misschien al verwend na gisteren?.
We vervolgen onze weg tot aan de “Artists Painpots’. Deze borrelende modderpoelen en warmtebronnen danken hun naam aan de veelkleurige modder en minerale afzettingen die hier te zien zijn. De modderpoelen veranderen van kleur afhankelijk van mineralen, bactieriën en de hoeveelheid water; van wit en grijst tot roze, geel en rood. Het lijkt alsof de kunstenaar hier zijn verfpalet heeft uitgespreid. Via de mooie trail die is aangelegd lopen we langs de verschillende basins tot aan het ‘look-over-point’ van waaraf we een mooi totaal overzicht hebben. Wat blijft fascineren is hoe het mogelijk is dat tussen de bossen met op de achtergrond de prachtige Rockies deze vlaktes met kokende basins zijn ontstaan.
Terug in de auto vervolgen we onze weg richting de ‘Mammoth Hot Springs’. We passeren bij het “Norris Geyser Basin’ maar besluiten dit even (lett.) links van ons te laten liggen. Als we de ‘Gibsson River’ oversteken zien we in het gras een joekel van een Bisson liggen. Hij ligt zo stil dat we even twijfelen of het een echte of een nagemaakte is, maar we kunnen ons ook niet voorstellen dat ze hier een opmaak Bison neerleggen. Ik besluit gaan te kijken en net als ik tot redelijk dichtbij ben geraakt, begint achter mij een bejaarde rangster met haar kraaienstem te roepen “don’t go closer, close enough” en begeeft mijn camera het (lees: batterij leeg). Is dat even balen.
We rijden verder en komen langs de ‘Roaring Mountain’; een indrukwekkende en enigszins mysterieuze plek die je het beste kunt omschrijven als een berghelling vol fumarolen (stoomopeningen). We stoppen even om te kijken en een foto te maken en rijden vervolgens weer verder. Opeens voor ons beginnen auto’s te remmen en dat betekent ‘Wildlife’. Aan de linkerkant van de weg staat een kudde Elken tegen de rotsten op maar onder aan de weg staat de ‘Opper Elke’ met z’n prachtige gewei. Omdat we eigenlijk al wat te ver gereden zijn, zetten we de auto enigszins onhandig en gevaarlijk aan de kant. Maar … alles voor het perfecte plaatje. Opper Elk neemt zijn tijd en staat op z’n gemakje tegrazen met z’n hoofd (en dus gewei) naar beneden. Inmiddels staat er een file aan auto’s die dit allemaal willen vastleggen en er zijn zelfs mensen die gewoon voor Opper Elk stoppen en totaal geen rekening houden met de mensen aan de overkant van de weg. Je merkt dan ook dat er bij sommigen wat onvrede ontstaat en dat snap ik. Opeens stapt er iemand uit een auto en begint te roepen, dusdanig dat Opper Elk ervan schrikt en zijn hoofd omhoog doet. En niet dat moment heb ik kunnen vastleggen en dus hebben we mr. Opper Elk met z’n gewei mooi op de foto.
Ongeveer 5’ later bereiken we de ‘Uper Mammoth Hot Springs’ (UMHS) We parkeren de auto en beginnen te wandelen als we er al snel achterkomen dat we de auto veel verder hadden kunnen meenemen en dus besluit Roel om de auto op te halen terwijl ik al rustig verder loop. Als snel wordt mij duidelijk waarom deze Hot Spring “Mammoth heet. Het is een immens grote vlakte uit terrassen opgebouwd en bestaande uit zout en lava. En als je van de geur van rotte eieren houdt, dan kom je je hier aan je trekken. Roel is inmiddels ook aangesloten en we lopen samen eerst het bovenste en dan het onderste rondje. Het is en blijft waanzinnig om te zien en te horen hoe de aarde hier ‘kookt’. Vervolgens halen we de auto op en maken een `Geiser Safaril’ om het Uper gedeelte te verlaten.
Van de UMHS rijden we door naar de ‘Lower Mammoth Hot Springs’ maar voordat we die gaan bekijken rijden we eerst een heel klein stukje verder tot in het ‘Mammoth’ (wat geen echt dorpje is) om een bakkie te halen en wat te eten want het is al 14.00u (l.t.). We stoppen bij de ‘Yellowstone General Store’ omdat we inmiddels weten dat daar de bakkies goed (en groot) zijn. Ook nemen we er allebei een hot-dog bij. Onze lunch is deze keer “all the way American”. Even laden we het motortje op want wat we allemaal zien aan natuurschoon is bijna niet te bevatten en dan heb ik het nog niet over de weidsheid van dit land. Niet normaal gewoon!.
Met onze buikjes weer gevuld en de nodige dosis cafeïne gaan we weer on-route en stoppen dus als 1e bij de ‘Lower Mammoth Hot Springs’ waar we ons oa. vergapen aan de ‘Canary Spring’ en de geur van zout en zwavel oftewel rotte eieren nogmaals tot ons nemen. De ‘Canary Spring ontleent zijn naam aan de gele tinten die vaak te zien zijn en veroorzaakt worden door thermofiele bacteriën die in het water leven. Het geel wordt versterkt door het wilt kalksteen en contrasterende oranje en bruine afzettingen. Persoonlijk begin ik nu wel langzaam klaar te worden en gelukkig heeft manlief dat ook. Dat komt dan goed uit want we rijden nu verder naar ‘Tower Roosevelt’.
Onderweg spotten we nog 2x bizons. De 1e keer liggen er 2 langs de rivier in het gras en Roelie heeft ze meteen geschoten (lett. en fig.). En niet veel verder staat weer zo’n kolos langs de rand van de weg te grazen en boeit het hem niks of er nu 1 of 20 auto’s naast hem stoppen om een foto te maken. Als we bij ‘Calcite Springs’ voorbij komen worden we aangetrokken door de opbouw van de muren (lees: het gesteente). Ik wil daar even een foto van maken maar wordt, als ik uitstap, overweldigd door wat ik zie. Wat een schitterende en adembenemende kloof. Niet te geloven en ook bijna niet te omschrijven. De wanden lijken er wel neergezet terwijl dat natuurlijk niet zo is en zo zijn afgesleten door de eeuwen heen.
Dan bereiken we de parking van ‘Tower Roosevelt’ van waaruit we met een trail de ‘Tower Falls’ (een iconische waterval van 40m die haar naam dankt aan de vulkanische rotstorens die boven de waterval uitsteken) gaan bekijken en op de terugweg even bij het souvenierwinkeltje binnenspringen om te kijken of ze niks moois voor ons meisje hebben; en natuurlijk hebben ze dat. We nemen haar een mooie en warme trui mee die ze in de winter in Sioux Falls goed kan gebruiken en een mooie mok voor op haar kamer. Het is ondertussen al 16.30u (l.t.) een mooie tijd om langzaam koers richting ons hotel te zetten want dat is zeker nog anderhalf uur rijden en dan mogen we geen Wildlife tegenkomen, wat we natuurlijk stiekem wel hopen dat dit wel zo is want daar zijn we toch ook voor hier.
Het uitzicht en de vergezichten die we zien, blijven schitterend. Zo rijden we over een weg met links en rechts dennenbomen en zo kunnen we zover al ons oog het toelaat kijken over de vlaktes met op de achtergrond de Rocky Mountains. En … we spotten ook nog wildlife, een wolf notabene. Hij loopt in een grasland in 1e instantie eigenlijk iets te ver weg maar ons geduld wordt beloond want hij komt beetje bij beetje steeds dichter onze kant uit zodat we hem goed kunnen zien en vastleggen. Inmiddels geeft de navigatie aan dat we ‘pas’ om 17.48u (l.t.) terug bij ons hotel zijn en dan is het te hopen dat we deze keer niet in de file komen bij de Elken oversteekplaats van gisterenavond. Al lijkt ons de kans klein omdat we vanmorgen al hebben gezien dat ze de parking en langs de weg hebben afgezet zodat er geen auto’s kunnen parkeren.
Uiteindelijk zijn we om 17.45u (l.t.) terug op de kamer en we zijn helemaal gaar. Daarom gaan we voordat we gaan eten eerst nog even wat zwemmen en naar de spa. We douchen ons vervolgens en toiletteren ons om rond 19.15u (l.t.) richting het centrum te lopen om te eten. Het is ons gisteren bij Pete’s Pizza [e-38] Pasta zo goed bevallen (qua bediening en snelheid) en het was lekker dat we er vandaag gewoon weer terug gaan. Omdat we buiten willen zitten moeten we even wachten maar ook nu kunnen we weer vrij snel plaatsnemen. Het is vanavond in het algemeen wel een stuk rustiger dan gisterenavond. Vanavond gaan we voor een pizza met een salade en ook dit smaakt weer heerlijk. En voor de prijs hoef je het ook niet te laten, het is een echte aanrader.
Als we terug wandelen naar de kamer brengen we (lees: ik) nog een paar bezoekjes aan wat souvernierswinkels. Ik vind het altijd leuk om gewoon te kijken, Roel vind het vreselijk, “we hebben genoeg kraom” en wacht geduldig buiten. Ik heb nog zin in een toetje en dus trakteer ik mijzelf op een reuze aardbeienmilkshake; het kost een paar dollar (lees: godsvermogen) maar dan heb je ook wat. Terwijl ik sta af te rekenen belt ons meisje, ik druk haar even weg. Terug op de kamer bel ik haar meteen terug “mama was even aan het betalen. Ik dacht wel dat u bezig was, geeft niet nu hebben we elkaar toch aan de lijn”. Als eerste heeft ze een paar vragen over de was, wat ze met wat mag en kan wassen. Ik leg haar dit uit en hoop dat het goed gaat. Ook maak ik haar duidelijk dat ze voorzichtig moet zijn met de droger omdat daarin alles krimi. Niet dat ze haar nieuwe Augustana trui erin stopt en dat hij als babytruitje eruit komt. We kletsen bij over onze en haar dag. Die van haar was niet echt spectaculair en bestond vooral uit diverse bijeenkomsten waar ze verplicht naartoe moesten. En vanavond was er ‘Blokfeest’ maar dat vond ze niet echt super. Daarom ging ze dan maar optijd slapen zodat ze morgen weer fit is. We wensen haar “welterusten en tot morgen”.
Eindelijk tijd om van mijn milkshake te genieten, die ondanks dat hij al even staat nog steeds top is en overheerlijk smaakt. Je proeft dat hij over vers is wat ook mag voor zoveel geld. Roel maakt in de tussentijd een theetje en tokkelt wat op zijn gsm terwijl ik met het verslag aan de gang ga. We kunnen weer terugkijken op een zeer mooie en geslaagde dag. Op naar morgen!.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 263
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => West Yellowstone
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/538_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dag-2-yellow-stone-np-the-upper-loop
)
[42] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109256
[userId] => 417970
[countryId] => 196
[username] => Nathaliehagenstein
[datePublication] => 2025-08-24
[photoRevision] => 11
[title] => Backstreet’s Back…... In Vegas!
[message] => Met voor ruim 33 dagen aan kleding en schoenen, vertrokken mijn zusje en ik voor 6 dagen naar Las Vegas. Met als hoofddoel de Backstreet Boys zien in het mooie Sphere, maar daarnaast natuurlijk vooral quality time samen.
In de eerste instantie twijfelde ik nog, voornamelijk omdat ik dit jaar nog niet langer dan 3 weken aaneengesloten in Nederland ben geweest, maar….. na 3 liedjes van De Backstreet Boys gehoord te hebben en 1638 instareels van mijn zusje te hebben ontvangen was ik om: we gaan!!!
Toen we aankwamen in het hotel (wij sliepen in Wynn-Encore, een beetje aan het begin van de strip), rook het naar sigaren en sigaretten. Wij zijn het helemaal niet meer gewend, maar in de casino’s mag er gewoon nog gerookt worden. En sinds wiet legaal is (2017) in Las Vegas, hoefden we de signature geur van Amsterdam ook niet te missen.
De kamer was fantastisch, een heerlijk bed, mooie badkamer, heel ruim maar het allerleukste van alles: we hadden Alexa! Dus het eerste uur kwam ik mijn kamer niet uit. Spelen met Alexa it was! ‘Alexa, open the drapes’, ‘Alexa, close the drapes’, ‘Alexa, turn on Backstreet’s back’, ‘Alexa, turn off the lights’. En zo kwam ik de eerste avond jetlag wel door.
Met 43 graden overleefden we ook de eerste dag. Na meerdere keren in Dubai te zijn geweest dacht ik gewend te zijn aan woestijn hitte, maar hier was ik echt een gecremeerde rollade in de oven. Dus we lagen bij het zwembad. Alle bedjes lagen volop in de zon, het was rustig aan het zwembad. Wil je een parasol erbij? Dat kan voor 150 dollar.
We begonnen onze dagen eigenlijk vrijwel altijd winkelend. Alle hotels op de strip hebben een eigen mall (in het hotel) met winkels, van Zara tot Chanel en van Louis Vuitton tot H [e-38] M een ander vreselijk arrogant merk met een H ;-). Omdat het overdag zo warm was en de hele dag in de zon liggen geen optie was, kon je uren en uren slenteren (lees: snel lopen – want ik houd niet van slenteren) in The Venetian, Bellagio, Caesars Palace en de grote mall tegenover ons hotel: Fashion Show.
Elke dag loop je hier minimaal 10.000 stappen want de hotels zijn zo groot. Het is er ook altijd druk. Je kunt in de hotels 24 uur per dag gokken, dus er is altijd wel wat te doen of te beleven. Je kunt de welbekende ‘Strip’ doorlopen in de airco, door alle hotels/shopping malls heen. De één nog mooier, groter en gekker dan de ander. Van achtbanen in het hotel (New York New York) tot met een gondel door het hotel heen (The Venetian)…. Vegas has it all.
We hebben heerlijk gegeten bij STK, een steakhouse in hey Cosmopolitan hotel, waar je een extra korst op je vlees kunt bestellen, bijvoorbeeld een ‘extra peppercorn crust’. Maar ook het uitzicht vanaf restaurant Lago is mooi (eten vond ik minder). Je kijkt dan op de fontein voor het Bellagio hotel, die elke 15 minuten op een ander nummer ‘speelt’. Als ik mijn zusje blij wilde maken gingen we lunchen of dineren (en dan het liefst de ene dag lunchen en de andere dag dineren) bij restaurant Red 8 (Chinees restaurant in The Wynn), waar we steevast hetzelfde bestelden: black pepper beef, dumplings van garnalen, witte rijst en gebakken rijst met garnalen.
Op vrijdag, de dag voor het Backstreetboys concert huurden we een Mustang cabrio en maakten we Amerikaanse wegen onveilig (althans, Naomi – ik zat er gewoon naast om content te maken). We reden vanuit Vegas ongeveer een half uur naar de Hoover Dam.
Deze dam ligt op de grens van Nevada en Arizona en houdt de Colorado River tegen. Hierdoor ontstond Lake Mead en dit is het grootste stuwmeer van de VS. De dam voorziet miljoenen mensen in Nevada, Arizona en Californië van elektriciteit en water. Schijnbaar was er voor de bouw van de Hoover Dam (tussen 1931-1936) meer dan 3,25 miljoen kubieke meter nodig, wat gelijk staat aan het aantal beton dat je nodig hebt om een snelweg van San Francisco naar New York te leggen. Het is ook echt een gigantisch bouwwerk.
Met de auto reden we door naar een shopping outlet, aten we Naomi’s favo ontbijt, lunch en diner bij In ’n Out burger, gingen we naar Target (want hey, je bent niet in Amerika geweest als je niet een hamburger eet en naar Target gaat) en reden we naar het Las Vegas ’sign’ want een dag geen foto gemaakt is een dag niet geleefd.
We eindigden de middag met het dak open over de strip. Even snel eten en Naomi was klaar om te gokken en ik was klaar om een helikopter vlucht te maken boven the strip. Avond uitzicht op de Sphere en de Bellagio fontein van bovenaf zien: ik was benieuwd.
Ik zat naast de piloot wat zowel spannend was (want wat als ik met mijn been een ‘crash’ button aantik) als fijn (meer overzicht, het gevoel hebben dat ik zelf de controle heb, ondanks dat ik helemaal niks kan in dat blik). Op het moment dat ik de Sphere zag met de Backstreet Boys promo met die duizenden lichtjes wist ik: morgen wordt on ze beste dag!
The Sphere is een rond gebouw en is pas geopend in 2023 en is het grootste bolvormige gebouw ter wereld. De buitenkant van de bol wordt verlicht door 1,2 miljoen programmeerbare LED lampjes, waardoor de Sphere vooral ’s avonds vanuit alle hoeken van de strip wel opvalt, dus zeker vanuit de helikopter.
Tijdens de dag van het concert hadden we niet alleen de outfit al helemaal klaar (Naomi had gepersonaliseerde Backstreet Boys Vegas jasjes voor ons gemaakt), maar hadden we ook een afspraak bij Sephora voor onze make-up en bij de Dry Bar voor ons haar. Ready, set, GO! De Sphere was indrukwekkend van dichtbij en van binnen. We zaten in vak 204, vrijwel één van de betere vakken voor goed uitzicht: het midden van het midden.
De avond was FANTASTISCH. Eigenlijk niet eens in woorden uit te drukken. De sfeer, de muziek, de show in 4D (onze stoelen bewogen mee toen we gelanceerd werden in een raket). Het was onvergetelijk en hoe ik het ook zou omschrijven, ik kan het niet genoeg betekenis geven. Zie foto’s!
Omdat we helemaal ‘pumped’ waren over hoe we het concert vonden hebben we de volgende ochtend spontaan weer kaartjes geboekt (ja, die waren er nog in de resell) en zijn we nog een keer gegaan: dit keer staan, eigenlijk vooral dansend en zingend. Er zal niet snel meer iets komen wat dit kan overtreffen, dat is één ding dat ik zeker weet!
De laatste dag spendeerden we bij het zwembad van het hotel. Al huilend verliet ik de hotelkamer: waarom moesten we hier weg?? (Aan m'n bankrekening te zien werd dat op zich snel duidelijk). Het was een onvergetelijke sister trip en dit gaan we zeker nog een keer doen. Als het aan mij ligt volgende maand (als het aan mijn bankrekening ligt over 3 jaar).
Echt blij dat ik dit met mijn zusje kon doen en blij dat zij er was om mij deze week te begeleiden. Zonder haar lag mijn mobiel nog op 6 verschillende openbare toiletten, oa. die van luchthaven, toen ik al door de security heen was (en zwaar gefouilleerd werd omdat er nog een papieren zakdoek in mijn broekzak zat). Ging ik altijd naar links waar we naar rechts moesten, liep ik regelmatig de winkel uit, dezelfde kant op als waar we vandaan kwamen, en kon ik mijn weg naar de hotelkamer geen enkele dag meer terug vinden.
Naomi, thanks for keeping me alive [e-2764]
LOVE YOU FOREVER!
Op naar de volgende trip samen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-03-02 11:07:21
[totalVisitorCount] => 180312
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 200
[author] => Nathalie
[cityName] => Las Vegas
[travelId] => 530727
[travelTitle] => Las Vegas
[travelTitleSlugified] => las-vegas
[dateDepart] => 2025-08-12
[dateReturn] => 2025-08-19
[showDate] => yes
[goalId] => 6
[goalName] => Een korte vakantie
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/verenigde-staten,las-vegas
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/417/970_50x50.jpg?r=11
[titleSlugified] => backstreet-s-back-in-vegas
)
[43] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109255
[userId] => 417970
[countryId] => 196
[username] => Nathaliehagenstein
[datePublication] => 2025-08-24
[photoRevision] => 11
[title] => Backstreet’s Back…... In Vegas!
[message] => Met voor ruim 33 dagen aan kleding en schoenen, vertrokken mijn zusje en ik voor 6 dagen naar Las Vegas. Met als hoofddoel de Backstreet Boys zien in het mooie Sphere, maar daarnaast natuurlijk vooral quality time samen.
In de eerste instantie twijfelde ik nog, voornamelijk omdat ik dit jaar nog niet langer dan 3 weken aaneengesloten in Nederland ben geweest, maar….. na 3 liedjes van De Backstreet Boys gehoord te hebben en 1638 instareels van mijn zusje te hebben ontvangen was ik om: we gaan!!!
Toen we aankwamen in het hotel (wij sliepen in Wynn-Encore, een beetje aan het begin van de strip), rook het naar sigaren en sigaretten. Wij zijn het helemaal niet meer gewend, maar in de casino’s mag er gewoon nog gerookt worden. En sinds wiet legaal is (2017) in Las Vegas, hoefden we de signature geur van Amsterdam ook niet te missen.
De kamer was fantastisch, een heerlijk bed, mooie badkamer, heel ruim maar het allerleukste van alles: we hadden Alexa! Dus het eerste uur kwam ik mijn kamer niet uit. Spelen met Alexa it was! ‘Alexa, open the drapes’, ‘Alexa, close the drapes’, ‘Alexa, turn on Backstreet’s back’, ‘Alexa, turn off the lights’. En zo kwam ik de eerste avond jetlag wel door.
Met 43 graden overleefden we ook de eerste dag. Na meerdere keren in Dubai te zijn geweest dacht ik gewend te zijn aan woestijn hitte, maar hier was ik echt een gecremeerde rollade in de oven. Dus we lagen bij het zwembad. Alle bedjes lagen volop in de zon, het was rustig aan het zwembad. Wil je een parasol erbij? Dat kan voor 150 dollar.
We begonnen onze dagen eigenlijk vrijwel altijd winkelend. Alle hotels op de strip hebben een eigen mall (in het hotel) met winkels, van Zara tot Chanel en van Louis Vuitton tot H[e-38]Men een ander vreselijk arrogant merk met een H. Omdat het overdag zo warm was en de hele dag in de zon liggen geen optie was, kon je uren en uren slenteren (lees: snel lopen – want ik houd niet van slenteren) in The Venetian, Bellagio, Caesars Palace en de grote mall tegenover ons hotel: Fashion Show.
Elke dag loop je hier minimaal 10.000 stappen want de hotels zijn zo groot. Het is er ook altijd druk. Je kunt in de hotels 24 uur per dag gokken, dus er is altijd wel wat te doen of te beleven. Je kunt de welbekende ‘Strip’ doorlopen in de airco, door alle hotels/shopping malls heen. De één nog mooier, groter en gekker dan de ander. Van achtbanen in het hotel (New York New York) tot met een gondel door het hotel heen (The Venetian)…. Vegas has it all.
We hebben heerlijk gegeten bij STK, een steakhouse in hey Cosmopolitan hotel, waar je een extra korst op je vlees kunt bestellen, bijvoorbeeld een ‘extra peppercorn crust’. Maar ook het uitzicht vanaf restaurant Lago is mooi (eten vond ik minder). Je kijkt dan op de fontein voor het Bellagio hotel, die elke 15 minuten op een ander nummer ‘speelt’. Als ik mijn zusje blij wilde maken gingen we lunchen of dineren (en dan het liefst de ene dag lunchen en de andere dag dineren) bij restaurant Red 8 (Chinees restaurant in The Wynn), waar we steevast hetzelfde bestelden: black pepper beef, dumplings van garnalen, witte rijst en gebakken rijst met garnalen.
Op vrijdag, de dag voor het Backstreetboys concert huurden we een Mustang cabrio en maakten we Amerikaanse wegen onveilig (althans, Naomi – ik zat er gewoon naast om content te maken). We reden vanuit Vegas ongeveer een half uur naar de Hoover Dam.
Deze dam ligt op de grens van Nevada en Arizona en houdt de Colorado River tegen. Hierdoor ontstond Lake Mead en dit is het grootste stuwmeer van de VS. De dam voorziet miljoenen mensen in Nevada, Arizona en Californië van elektriciteit en water. Schijnbaar was er voor de bouw van de Hoover Dam (tussen 1931-1936) meer dan 3,25 miljoen kubieke meter nodig, wat gelijk staat aan het aantal beton dat je nodig hebt om een snelweg van San Francisco naar New York te leggen. Het is ook echt een gigantisch bouwwerk.
Met de auto reden we door naar een shopping outlet, aten we Naomi’s favo ontbijt, lunch en diner bij In ’n Out burger, gingen we naar Target (want hey, je bent niet in Amerika geweest als je niet een hamburger eet en naar Target gaat) en reden we naar het Las Vegas ’sign’ want een dag geen foto gemaakt is een dag niet geleefd.
We eindigden de middag met het dak open over de strip. Even snel eten en Naomi was klaar om te gokken en ik was klaar om een helikopter vlucht te maken boven the strip. Avond uitzicht op de Sphere en de Bellagio fontein van bovenaf zien: ik was benieuwd.
Ik zat naast de piloot wat zowel spannend was (wat als ik met mijn been een ‘crash’ button aantik) als fijn (meer overzicht, het gevoel hebben dat ik zelf de controle heb, ondanks dat ik helemaal niks kan in dat blik). Op het moment dat ik de Sphere zag met de Backstreet Boys promo met die duizenden lichtjes wist ik: morgen wordt on ze beste dag!
The Sphere is een rond gebouw en is pas geopend in 2023 en is het grootste bolvormige gebouw ter wereld. De buitenkant van de bol wordt verlicht door 1,2 miljoen programmeerbare LED lampjes, waardoor de Sphere vooral ’s avonds vanuit alle hoeken van de strip wel opvalt, dus zeker vanuit de helikopter.
Tijdens de dag van het concert hadden we niet alleen de outfit al helemaal klaar (Naomi had gepersonaliseerde Backstreet Boys Vegas jasjes voor ons gemaakt), maar hadden we ook een afspraak bij Sephora voor onze make-up en bij de Dry Bar voor ons haar. Ready, set, GO! De Sphere was indrukwekkend van dichtbij en van binnen. We zaten in vak 204, vrijwel één van de betere vakken voor goed uitzicht: het midden van het midden.
De avond was FANTASTISCH. Eigenlijk niet eens in woorden uit te drukken. De sfeer, de muziek, de show in 4D (onze stoelen bewogen mee toen we gelanceerd werden in een raket). Het was onvergetelijk en hoe ik het ook zou omschrijven, ik kan het niet genoeg betekenis geven. Zie foto’s!
Omdat we helemaal ‘pumped’ waren over hoe we het concert vonden hebben we de volgende ochtend spontaan weer kaartjes geboekt (ja, die waren er nog in de resell) en zijn we nog een keer gegaan: dit keer staan, eigenlijk vooral dansend en zingend. Er zal niet snel meer iets komen wat dit kan overtreffen, dat is één ding dat ik zeker weet!
De laatste dag spendeerden we bij het zwembad van het hotel. Al huilend verliet ik de hotelkamer: waarom moesten we hier weg?? (Aan mn bankrekening te zien werd dat op zich snel duidelijk). Het was een onvergetelijke sister trip en dit gaan we zeker nog een keer doen. Als het aan mij ligt volgende maand (als het aan mijn bankrekening ligt over 3 jaar).
Echt blij dat ik dit met mijn zusje kon doen en blij dat zij er was om mij deze week te begeleiden. Zonder haar lag mijn mobiel nog op 6 verschillende openbare toiletten, oa. die van luchthaven, toen ik al door de security heen was (en zwaar gefouilleerd werd omdat er nog een papieren zakdoek in mijn broekzak zat). Ging ik altijd naar links waar we naar rechts moesten, liep ik regelmatig de winkel uit, dezelfde kant op als waar we vandaan kwamen, en kon ik mijn weg naar de hotelkamer geen enkele dag meer terug vinden.
Naomi, thanks for keeping me alive [e-2764]
LOVE YOU FOREVER!
Op naar de volgende trip samen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-03-02 11:07:21
[totalVisitorCount] => 180312
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 130
[author] => Nathalie
[cityName] => Las Vegas
[travelId] => 530727
[travelTitle] => Las Vegas
[travelTitleSlugified] => las-vegas
[dateDepart] => 2025-08-12
[dateReturn] => 2025-08-19
[showDate] => yes
[goalId] => 6
[goalName] => Een korte vakantie
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/366_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/417/970_50x50.jpg?r=11
[titleSlugified] => backstreet-s-back-in-vegas
)
[44] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109252
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-23
[photoRevision] => 0
[title] => Van Teton NP naar Yellowstone NP ....
[message] => Het zwemmen en de spa hebben ons goed gedaan want we slapen vannacht als een roosje. Rond 07.20u (l.t.) worden we wakker en na wat ge-oeiert te hebben en ochtendgymnastiek staan we om 07.55u (l.t.) op. We wassen ons en kleden ons aan en terwijl Roel begint met het ontbijt klaar te maken, maak ik al een start met het opnieuw inruimen van de koffers want vandaag hebben we weer een reisdag. We verlaten Grand Teton National Park en rijden richting Yellowstone. Maar eerst lekker ontbijten en kijken of we ons meisje nog aan de lijn krijgen want ze heeft laten weten vannacht niet zo goed geslapen te hebben omdat er veel lawaai op de gang was.
Rond 9.20u (l.t.) staan we op het punt van vertrek (Netje heeft het goed gedaan want Roelie wilde om uiterlijk 10.00u vertrekken en dat hebben we dus ruim gehaald) als ons meisje belt. Ze is klaar met ontbijten en is nu op haar kamer in afwachting van het introductieprogramma dat dadelijk gaat starten. Ze verteltons dat het momenteel een ‘gekkenhuis’ is met alle 1e jaars die komen en wat ze allemaal meebrengen. Ook zijn de kamerdeuren en gangen extra versiert wat waarschijnlijk het lawaai is geweest gisterenavond en vannacht. We adviseren haar om, als ze nog even de tijd heeft, nog een dutje te doen omdat het vandaag ook weer een intensieve dag gaat worden. “Dat is misschien wel slim ja”. We geven haar een virtuele knuffel en hangen op. De afgelopen dagen zijn intensief voor haar geweest en ze is continue bezig gehouden. Nu er even een moment van “wat moet ik nu doen” is, voelen we dat er gemis is en dat mag. Deze momenten zullen er (waarschijnlijk) nog wel meer komen de komende weken.
Om 09.35u (l.t.) checken we uit en verlaten onze kamer. We hebben een paar mooie en fijne dagen gehad hier in ‘Parkway Inn of Jackson Hole’.We rijden richting het Grand Teton N.P. maar slaan een stuk voor de ingang af naar rechts. We maken de lus die we gisteren, na ons bezoek aan Jenny Lack, hebben gemaakt vandaag in omgekeerde. Reden: we hopen toch nog wat ‘wildlife’ te spotten. Als we een kleine 5’ op de lus zitten komt er ineens een weggetje naar links. De ranger die Roel gisteren gesproken heeft in het VC heeft hem verteld dat de kans op wildlife hier aanwezig is maar dat het wel ‘off-road’ is. En voor off-road hebben we eigenlijk niet de geschikte auto maar we nemen toch het risico en buigen af. Rustig rijdend kijken we goed om ons heen over de vlaktes als ik opeens (in de verte) een zwarte bol van de heuvels af zie komen. “Is dat ‘Bruinte de Beer’ waar we 2 jaar geleden naar opzoek zijn geweest?” .We rijden wat verder en weten het dan zeker, “het is Bruintje”. Roel pakt snel de camera en legt vast wat hij nog vast kan leggen want hij gaat zo snel naar beneden om vervolgens in de bosjes te verdwijnen. We zijn er even stil van … we hebben dan toch Bruintje gezien.
We rijden rustig verder want het is echt off-road als Roel (hij heeft hier echt oog voor) in de verte iets ziet bewegen op de vlakte bij het gras; het is een Elk. De auto wordt aan de kant gezet en we stappen uit om er een paar mooie schotjes van te maken. We rijden verder in de richting van waar we gisteren Mr. Moose hebben gezien als er plotseling een ketting over de weg hangt en we niet meer verder kunnen. “Hebben wij weer”, het wordt dus draaien en dezelfde ellendige weg terug. Eenmaal terug op de doorgaande weg vervolgen we onze lus en komen eerst langs de plek waar we Mr. Moose gisteren hebben gezien. Helaas hij heeft zijn badje verlaten en is vertrokken. Verder op de route komen we weer langs de plek waar gisteren de Bizons stonden en die staan er nu nog steeds alleen veel en veel dichter langs de wegkant. Natuurlijk houden we hier halt om plaatjes te schieten en om te genieten. We zien nu duidelijk dat het een kudde is met mama’s, papa’s en kalfjes.
Om 12.10u (l.t.) rijden we, nadat onze parkpas en passen zijn gecontroleerd, de poorten van Teton uit en Yellowstone N.P. binnen en de natuur die we dan zien is meteen adembenemend. Watervallen, kloven, ruige natuur. We rijden van uitkijkpunt naar uitkijkpunt want alles is even mooi. We hebben zelfs het gevoel punten te herkennen van onze 1e reis samen 21 jaar geleden.
Rond 13.00u (l.t.) naderen we ‘Grand Village’ en is het de hoogste tijd voor een bakkie. Even buigen we af van de hoofdweg om in een nieuw aangelegd gebied te komen volledig ingericht voor de toeristen. Aan de parkings te zien kan het er heel druk worden maar gelukkig is het er nu heel rustig. We gaan bij de ‘Grand Village Groosery Shop’ naar binnen waar we eerst in een gezellig souvenir gedeelte komen en van waaruit je kunt doorlopen naar de cafetaria. Er worden 2 bakkies besteld en een sandwich PB[e-38]J.; “Joost mag weten wat het is, maar het klinkt leuk. De medewerkster laat weten dat als ze “Hotspring” roepen onze bestelling klaar is. Het is weer eens wat anders dan je naam doorgeven en hotspring past wel bij ons of toch bij mij. De bakkies zijn reuzen en de sandwich PB[e-38]J smaakt heerlijk maar het is gewoon een ordinaire bruine boterham met pindakaas en aardbeien jam. “Natuurlijk PB is peanutbutter en Jelle is jam. Goedemorgen dit hadden we zelf ook nog kunnen bedenken”.Ik kende de combinatie niet, maar het is wel een aanrader.
Om 13.05u (l.t.) verlaten we Grand Village en gaan op weg naar ‘ Upper Geyser Basin’. Onderweg genieten we volop van de adembenemende natuur en stoppen we nog even bij de ‘Lewis Falls’, een schilderachtige waterval met een hoogte van ongeveer 30mtr. Rond 13.35u (l.t.) komen we aan bij het ‘Uper Geyser Basin’ (UGB) en wie zien dat we niet alleen zijn. De parkeerplaats staat afgeladen vol en het is zoeken naar een plaatsje. Als we dit hebben gevonden lopen we richting het geiser gebied. We komen als 1ste bij de ‘Old Faithful’ geiser en er zitten al een hoop mensen te wachten op de uitbarsting. Ook wij zoeken en plaatsje en wachten geduldig af wanneer het gaat gebeuren. Om 14.10u (l.t) begint de ‘Ouwe Trouwe’, vertaald naar het Nederlands eerst te pruttelen om daarna gigantisch uit te barsten. De ‘Old Faithful’ is een kegelgeiser die op regelmatige basis heet water en stoom de lucht in spuit. Het is een mooi en bijzonder schouwspel om naar te kijken. Het spuiten duurt ongeveer 1-5 min. en dan is het weer voor bij voor ongeveer een uur tot anderhalf uur.
Na het schouwspel van de Old Faithful Geyser lopen we door over de Geyser Hill, waar talloze kleinere geisers en hete bronnen hun eigen ritme hebben. Het water varieert van diepblauw tot melkachtig wit, en overal kringelden stoomwolken omhoog. Hier en daar horen we het gesis of het plotselinge geklots van een geiser die uitbarst. Het pad loopt langs de ‘Firehole River’, waar de ‘Riverside Geyser’ schuin water over het kabbelende rivierwater spuit. Verderop ligt de imposante Grand Geyser, de hoogste voorspelbare geiser ter wereld. We lopen verder langs de ‘Daisy Geyser’, die haar water ritmisch in een schuine hoek spuit, en verder naar de ‘Castle Geyser’, waarvan de kegelvormige toren ons doet denken aan een oud kasteel van steen en mineraal. En tussendoor zijn we vele vele andere geisers en schone palletten van de 150 geisers die in dit gebied liggen. Als we anderhalf uur en 5,1km hebben gewandeld zijn we weer terug bij de Old Faithful Geyser die vlak ervoor weer opnieuw is uitgebarsten. Het rondje door het Upper Geyser Basin heeft een diepe indruk opons achtergelaten. Zoveel mooi en adembenemend (soms lett.) natuurschoon gelegen tussen de dennenbossen, ongelooflijk. Maar het heeft mij, met momenten, ook verdrietig gemaakt. Bij het zien van al dit moois mistte ik ons meisje. Dit zijn dingen die we op reizen ook met haar bezochten en waar ze van kon genieten, en nu nu is ze er niet bij en kunnen we het haar niet laten zien. Ik heb het moeilijk.
Als we terug naar de auto lopen merken we dat de parkeerplaats bijna leeg is. Veel mensen hebben dus gekozen voor een kortere route. We rijden de parking af en vervolgen onze weg richting de ‘West Enterance’. We pakken net een chippie als we opeens aan de linkerkant van de weg een gigantische Bizon uit de bosjes zien opduiken. Roel zet de auto meteen aan de kant en ik spring eruit om foto’s te maken terwijl Roel filmt vanuit de auto. Mister Bizon schijnt zich niet veel van ons aan te trekken en wandelt rustig door. Terwijl ik nog een stukje met hem meeloop, draait Roel de auto zodat we een stukje vooruit kunnen rijden en dan komt hij vanzelf weer bij ons voorbij, als het goed is tenminste en hij niet opeens weer de bosjes in duikt. Ons plan lukt enterwijl ik naast de auto sta, komt hij recht op mij af gelopen en sta ik bijna (lett.) oog in oog met hem. Maar ik ben verstandig en ga toch nog net optijd in de auto zitten want je weet maar nooit. Met het raampje open en een licht verhoogde hartslag komt hij vlak langs de auto afgelopen. Ik kan hem aanraken, maar doe het toch maar niet al is de neiging aanwezig. Wat een gewaarwording en belevenis en dat terwijl we de geisers nog mentaal aan het verwerken waren. Ook nu mis ik ons meisje gigantisch want ze zou dit super hebben gevonden en spannend. Maar ze zou ook hebben gemopperd en 1000x gezegd “mama niet te dicht bij, dat is gevaarlijk”.
De auto wordt opnieuw gekeerd en we vervolgen onze route als we na een tijdje in de verte aan de linker- en rechterzijde van de weg weer een hoop auto’s zien staan. Meestal betekend dit dat er iets te zien is, en dat is er ook. We zijn aangekomen bij het ‘Midway Geyser Basin” en natuurlijk stoppen we hier ook om te gaan kijken. Het Midway Geyser Basin (MGB) is klein in omvang maar enorm indrukwekkend vanwege de kleurrijke en beroemde warmwaterbronnen die er liggen. Ze behoren zelf tot de mooiste van de wereld. De 3 belangrijkste geisers / warmwaterbronnen hier zijn: de ‘Excelsior Geyser Crater’, de ‘Turquoise Pool [e-38] Opal Pool’ en de ‘Grand Prismatic Spring’. Deze laatste warmwaterbron is /-110m breed en 37m diep en is beroemd vanwege de intense kleuren: diepblauw in het midden, omringd met ringen van groen, geel, oranje en rood. Ook nu weer kijken we onze ogen uit en weten we niet wat we zien. Adembenemend mooi en ongelooflijk wat Moeder Aarde ons allemaal biedt. Als we terug wandelen naar de auto merken we allebei dat we ‘vol’ zitten. Het is ondertussen ook al 17.30u (l.t.) en het is mooi geweest voor vandaag.
We zetten koers richting de West Enterance van het park om op zoek te gaan naar ons hotel. Onderweg worden we echter opgehouden door een kudde Elken die van boven uit de bossen de berg komen afgedaald, een badje nemen in de rivier om vervolgens de weg over te steken om aan de andere kant van de weg op de vlakte te gaan grazen. Ook dit is weer een fantastisch schouwspel wat wij willen vastleggen, maar wij niet alleen. Het overgrote deel van de auto’s die voor ons (en achter ons, maar daar hebben we geen last van) rijden ook waardoor er een gigantische file ontstaat met langzaam rijdend tot stilstaand verkeer. Dit hele gebeuren kost ons zeker 3 kwartier maar het is zeer zeker ook weer de moeite waard.
Het is uiteindelijk 18.30u (l.t.) als we het park uitrijden en op zoek kunnen naar ons hotel. Gelukkig hebben we dat snel gevonden en het meisje aan de receptie van de ‘Three Beer Lodge’ heet ons van harte welkom en vraagt “did you have a nice day?. “Well, we certainly do”. We check in en rijden naar onze kamer die aan de achterkant is gelegen. Ook nu weer is het een schattige, schitterende kamer helemaal in de stijl van de naam van het hotel/motel. We installeren ons en Roel legt al al zijn kabels en stekkers klaar om straks alles te kunnen opladen. Ook stalt hij onze waterkoker uit en vraagt zich dan af “waar is de stekker?. Het zal toch niet waar zien hè, je bent die toch niet vergeten?. Nee, dat kan niet dat ik die vergeten ben” en dus wordt alles afgezocht en op z’n kop gezet, maar geen stekker.
Honger hebben we dus gaan we op pad om te kijken waar we gaan eten. Als snel valt op dat het hier heel toeristisch is en de ene souvernierswinkel naast de andere ligt. “Focus we gaan eerst eten en dan zien we wel verder”. We belanden uiteindelijk bij ‘Pete;s Rocky Mountain Pizza’. Een kleine, gezellige locale pizza zaak. We nemen plaats op het terras en bestelen ons een pasta en een salade en deze zijn beiden heerlijk. Roel wil nog een ijsje als toetje wat we moeten gaan halen aan de overkant bij de ijszaak. Terwijl Roel smult van zijn ijsje lopen we terug naar het hotel. Het is inmiddels al 20.25u (l.t.) en we merken dat het al stiller begint te worden op straat.
Als we op de kamer aankomen belt ons meisje. Ze heeft zich al gedoucht en ligt op bed, bij haar is het immers een uur later. Ze verteld dat ze ook vandaag weer een hele leuke dag heeft gehad. Vandaag is de introductie gestart van alle 1e jaars, dus alle ‘Vicking Babies”. Ze zit in een minder leuke groep wat ze wel jammer vind, “maar ik overleef het wel”. Ze hebben vandaag, nadat de nieuwe 1e jaars eerst hun kamers in orde hebben mogen brengen, een kennismakingsspel gedaan, een groepsfoto gemaakt, diverse activiteiten, een Italiandate met eten en drinken en tot slot ’s avonds met z’n allen film gekeken in het ijshockey stadion. Dit laatste was echt “gaaf” en heel gezellig. Nadat we hebben opgehangen besluiten Roel en ik nog even naar de Spa te gaan. Dit heeft ons gisteren goed gedaan en hopelijk vandaag ook. Na het Spa bezoek, douchen we ons af, drinken nog een theetje, Roel scrollt wat op het internet, ik schrijf het verslag en kruipen dan ons bedje in. Voor het eerst deze vakantie gaan we apart slapen. Dit vanwege het feit dat deze bedden te klein zijn voor 2 personen (volgens Roel)”.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 172
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => West Yellowstone
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/354_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => van-teton-np-naar-yellowstone-np
)
)
)
[reportsPaginator] => Zend_Paginator Object
(
[_cacheEnabled:protected] => 1
[_adapter:protected] => TravelLog\PaginatorAdapter Object
(
[_count:protected] => 60
[_array:protected] => Array
(
[30] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109551
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-12
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 2
[message] => Daar ben ik weer met deel 2 van onze vakantie!
Ik voelde jullie enthousiasme in de reacties, super leuk! Laten we snel beginnen!
Na 3 dagen op het eiland Oahu (wat ook het dichtstbevolkte is vanwege de hoofdstad Honolulu) vliegen we in een half uurtje naar Big Island of Island of Hawaii. En wat een ander eiland is dit! Heel andere natuur vooral. Maar weet je wat écht raar was? Het vliegveld was gewoon open! Open als in de buitenlucht! Mensen zaten buiten bij de gate te wachten en de security controle was niets meer dan een overkapping om te zorgen dat je niet in de volle zon stond. Dat was zo apart om te zien.
We halen onze koffers en huurauto op en beginnen meteen aan onze roadtrip op Big Island. De naam verraad het natuurlijk al maar Big Island is het grootste eiland van de Staat Hawaii. Dit eiland staat bekend om Hawaii Volcanoes National Park met een actieve vulkaan die nog regelmatig uitbarst, maar ook om de regenwouden en steden Hilo en Kona.
Met onze huurauto rijden we richting Hilo, maar onderweg maken een aantal stops. Op Big Island zie je heel goed dat het een vulkanisch eiland is. Op verschillende plaatsen ligt opgedroogd lava. Door de twee meest actieve vulkanen op het eiland groeit Big Island nog steeds in oppervlakte. Ondanks dat de opgedroogde lava er pikzwart uitziet groeien er toch nog veel bomen en planten. Een heel apart maar bijzonder mooi uitzicht.
We komen aan bij onze eerste stop: Akaka Falls. Om bij deze waterval te komen moet je een stukje lopen, maar de weg ernaartoe is net zo prachtig als de waterval zelf. Ongelooflijk. We lopen door een regenwoud met de meest prachtige bloemen en planten. Het doet een beetje sprookjesachtig aan. Het water van Akaka Falls valt van 135 meter hoog naar beneden en biedt een adembenemend uitzicht.
Nadat we hier genoten hebben van onze eerste indrukken van Big Island rijden we verder naar Rainbow Falls; ook wel bekend als Waianuenue… Precies, we houden het bij Rainbow Falls[e-1f602]Deze watervallen danken zijn naam aan de regenboog die vaak te zien is door de nevel in de watervallen. Helaas geen regenboog, maar nog steeds ongelooflijk mooi[e-1f60d]Vanuit hier is het een klein stukje rijden naar Hilo; de hoofdstad van Big Island. Totáál anders dan het toeristische Honolulu. Veel rustiger ook. We lopen wat rond maar eerlijk gezegd was er niet veel te beleven. We besluiten om een hapje te eten en daarna naar ons hotel te gaan. Ons hotel ligt aan de andere kant van eiland in het plaatsje Kona. Samen met Hilo zijn dit de grotere plaatsen van het eiland. Kona is iets toeristischer. Nog een groot verschil is dat het in Hilo veel meer regent dan in Kona. Als het in Hilo 22 graden is en regent kan het in Kona goed 28 graden zijn met geen wolkje aan de lucht. Het is zo’n 1,5 uur rijden naar Kona. Onderweg wordt het zo intens donker en komt de regen met bakken uit de lucht. We zien echt geen hand voor ogen en passen uiteraard onze snelheid aan. Eenmaal in de regio van Kona is er niks aan de hand.
We verblijven de komende 5 nachten in een prachtig hotel met alles erop en eraan. Winkels, een expositieruimte, koffiezaak, een eigen privé strand en een heerlijk zwembad met bar. Nou, wat wil je nog meer?! Dit was een 3 sterren hotel, maar had in onze ogen minimaal 4 tot 5 sterren moeten krijgen[e-2b50]️We installeren ons op de kamer en zijn allebei moe maar voldaan van deze dag. Het duurt ook niet lang voordat we slapen. Opladen voor de volgende dag.
Dag 2 op Big Island breekt aan. En deze dag wordt spannend! Daar vertel ik jullie zo meer over. Ik moet jullie wel een beetje blijven prikkelen[e-1f92a]We beginnen bij het begin[e-1f913]En we beginnen goed! We gaan namelijk naar een Coffee Farm waar we een rondleiding krijgen. Kona staat bekend om hun koffieplantages en deze stond heel goed aangeschreven. Greenwell Farms (zo heet het bedrijf) is een familie bedrijf en draait al jaren mee in de koffieplantage wereld. En niet voor niks want de koffie was echt fantastisch! Koffie is het hoofdproduct maar naast koffie zien we ook avocado bomen, bananen, cacao, vanille, peperkorrels (als in zout en peper). Veel dingen die we voor de eerste keer in ons leven zagen. Tijdens de rondleiding gaf onze gids ons uitleg en inzicht in het proces van het verbouwen van koffie, maar het was zeker leuk om ook andere dingen op de boerderij te zien. Na een uurtje was de rondleiding voorbij en vervolgen we onze reis richting Punalu’u Beach, ook wel Black Sand Beach genoemd. Onderweg stoppen we nog bij een bakkerij die bekend staan om hun zoete brood en malasadas. Malasadas zijn een soort donuts. En die willen we natuurlijk proberen[e-1f60b]De inwendige mens is weer verzadigd en na 20 minuutjes komen we aan bij Black Sand Beach. Dit is één van de meest iconische stranden van het eiland. Het zand op dit strand is (zoals de naam al zegt) hartstikke zwart. Dit komt door het lava wat in de zee stroomt en daardoor snel afkoelt en breekt door de golven. Het blijft een bijzonder gezicht om te zien; een strand met zwart zand. Op dit strand zijn ook schildpadden te vinden en we hebben geluk want er ligt er één te chillen! We nemen alles goed in ons op en lopen wat rond. Daarna vervolgen we onze weg naar het Zuidelijkste puntje van de Verenigde Staten. Want Hawaii is natuurlijk nog steeds Amerika, al moet ik eerlijk zeggen dat het niet zo voelt. Ondanks dat we veel producten en ketens kennen zijn er ook culturele verschillen en hebben ze hun eigen locale producten waar we nog nooit van hadden gehoord. Dat draagt er denk ik wel aan bij dat we echt dat vakantie gevoel hebben.
We komen aan bij het meest Zuidelijke puntje van de US en het waait er héél hard. Ik moet de autodeur tegenhouden zodat die niet openvliegt. We lopen een stukje door en zien een aantal (vooral) jongeren van de kliffen afspringen! Mij absoluut NIET bellen! Doodeng! We krijgen er allebei de kriebels van. Het is en blijft moeder natuur en de golven kletsen hard tegen de kliffen aan. Het uitzicht is wederom prachtig.
Na deze stop rijden we weer terug richting Kona. Maar de dag is nog niet om want we hebben nog iets voor de avond gepland staan! Dat is (voor mij in ieder geval) het spannendste van de hele vakantie. We eten een hapje bij een restaurant met live muziek, uitzicht op de oceaan en de zonsondergang; het ultieme vakantie moment.
Na het eten gaan we naar ons hotel en doen we onze zwemkleding aan. We gaan namelijk met Mantaroggen zwemmen!! Waarom in hemelsnaam in de avond? Goeie vraag. In de avond komen mantaroggen namelijk dichtbij de kust om te eten. Op die plekken zit veel plankton. We gaan dus in het donker de oceaan op en dat vind ik toch wel een spannend iets. Gelukkig zijn we niet alleen en hebben we instructeurs bij ons die dit dagelijks doen. Eenmaal op de plek aangekomen ligt er een platform in het water. Aan dat platform zit een hele felle lamp waar de plankton op af komt en dat trekt dan weer de mantaroggen aan. We springen het water in en hangen als super(wo)men aan het platform. We blijven daar een half uur drijven en kijken naar hoe de mantaroggen gaan eten. En ik kan je vertellen, wanneer een mantarog met een spanwijdte van 3 tot 5 meter recht op je af komt zwemmen en mij tot 2 keer toe aanraakt (wij mochten ze zelf absoluut niet aanraken) dan schreeuwt je lijf in eerste instantie wel dat je weg moet. Tenminste, mijn lijf wel. Gelukkig waren we van te voren geïnformeerd en zijn mantaroggen niet gevaarlijk voor mensen. Het zijn eigenlijk (in hun woorden) de grote vlinders van de zee. De eerste paar keren was het echt een beetje eng, maar dat wende vrij snel. Maar jeetje, wat een ervaring! Ik kon helaas geen foto’s maken omdat mijn telefoon dat uiteraard niet zou overleven, dus ik probeer het beeldend te maken door mijn woorden. In totaal waren we in gezelschap van 7 mantaroggen en 1 baby! Eenmaal terug op de boot hebben we allemaal laten bezinken en besefte ik me dat we dit gewoon hebben gedaan! Toch wel een beetje uit mijn comfort zone, maar een gezegde luidt: ‘’Great things happen when you step outside your comfort zone’’. En dat is in dit geval zeker waar!
Na deze unieke ervaring rijden we terug naar ons hotel en genieten we na van deze mooie dag.
Onze derde dag begint wederom vroeg. We gaan namelijk naar Hawaii Volcanoes National Park[e-1f30b]Het is bijna 2,5 uur rijden en we willen zorgen dat we genoeg tijd hebben om dit park te bezichtigen.
Eenmaal aangekomen beginnen we bij het Volcano House; een hotel met uitzicht op de Kilauea vulkaan. Dit is één van de twee actiefste vulkanen van het eiland. We hadden het heel gaaf gevonden als de Kilauea vulkaan uit zou barsten tijdens ons verblijf op Big Island. Echter waren we één (!) dag te laat. Na een uitbarsting van ruim 12 uur was de vulkaan weer rustig tijdens ons bezoek. Wanneer de vulkaan uitbarst stroomt het park ook vol met mensen die hier getuige van willen zijn. Het is dan ook een heel bijzonder iets om dat in levende lijve (wel op gepaste afstand natuurlijk) te kunnen aanschouwen.
Bij het Volcano House maken we voor het eerst kennis met deze Kilauea vulkaan en met dit park. Dat blijft toch altijd wel een bijzonder moment. De vulkaan rookt flink en er gebeurt van alles onder de grond waar wij niets van merken. Maar dat het pruttelt is een ding wat zeker is. We rijden met de auto verder het park in en stoppen bij een aantal uitzichtpunten.
Via de Chain of Crater Road rijden we richting de kust. Onderweg rijden we langs lava ‘’velden’’ (noem het maar even zo) van eerdere uitbarstingen. We stoppen bij zo’n ‘’lavaveld’’ van een uitbarsting uit 1977. Waar je ook kijkt, alles om ons heen is bedekt van een zwarte deken van opgedroogd lava.
We vervolgen onze weg. Uiteindelijk zijn we aan het einde van de Chain of Crater Road en lopen we naar de Holei Sea Arch. Dit is een natuurlijke boog in de kliffen die gevormd is door lava en zee-erosie. Het water is ruig en klettert tegen de rotsen en kliffen op, een heel spectaculair beeld. Ook hier vinden we lava waarvan je de stroming nog een beetje kunt zien toen het vloeibaar was. We lopen een stukje verder en vinden opgedroogd lava waar nog wat rood in zit, super cool!
We rijden weer terug richting het Visitor Center en stoppen bij de Thurston Lava Tube. Dit is een lavatunnel die in 1912 is ontdekt. De tunnel is ontstaan toen gesmolten lava door een stroming onder het oppervlak stroomde. De gesmolten lava koelde af en er ontstond een lege grot. Via een korte hike door het regenwoud kun je bij deze tunnel komen en er doorheen lopen. Ja ik blijf het zeggen; het was wéér ongelooflijk mooi! Helaas is het tijd om weer richting het hotel te rijden, de tijd vliegt echt voorbij. Eenmaal terug genieten we van een lekker diner met (weer) uitzicht op de oceaan en blikken we terug op de afgelopen dagen en de dagen die nog gaan komen! We lopen weer terug naar ons hotel en kruipen in ons bed. Toch nog even een potje Skip-Bo spelen en dan gaan de lampjes uit.
Onze laatste dag op Big Island. Deze dag zal in het teken staan van rust. We spenderen het grootste gedeelte van de dag namelijk lekker aan het zwembad. Tussen de middag lopen we de boulevard op om iets te eten waar we nog nooit van hadden gehoord; shave ice. Shave ice is zoals de naam het al zegt geschaafd ijs máár dan ijs van ijsklontjes. Water eigenlijk. Een shave ice bestellen werkt als volgt: Je kiest je smaak roomijs/sorbetijs/frozen yoghurt. Daar doen ze één bolletje van in een bakje. Vervolgens gaan ze ijs schaven en plakken ze dat als het ware aan het bolletje gekozen ijs. Als laatste mag je 3 siropen kiezen die ze over het geschaafde ijs schenken. Hierdoor krijgt je shave ice kleur. En wauw wat een ding! We hadden een kleine (!!) besteld. Er stonden voorbeelden van de verschillende maten. De grote was niet normaal, dat was zowat een voetbal[e-1f602]Het was wel heel erg lekker en verfrissend. Eigenlijk een slushpuppie 2.0.
Na deze heerlijke ervaring lopen we weer terug naar het hotel. ‘s Avonds eten we bij de Kona Brewing Company, een bekende brouwerij met veel verschillende biertjes. We proosten op onze leuke dagen op Big Island en kijken terug op een fantastische tijd.
De volgende ochtend vliegen we vanuit Big Island weer terug naar Honolulu op het eiland Oahu. Deze keer halen we geen huurauto op maar pakken we een Uber naar ons hotel. In het volgende deel neem ik jullie mee in de laatste dagen van onze geweldige vakantie.
[e-1f44b][e-1f3fc]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 18643
[pictureCount] => 13
[visitorCount] => 180
[author] => Vera
[cityName] => Island of Hawai‘i
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/371_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-2
)
[31] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109503
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-10
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 1
[message] => Lieve trouwe lezers,
Deze blog zal ik verdelen over 3 delen; zoveel heb ik jullie te vertellen. Want ik kan het nog steeds niet helemaal beseffen wat we eigenlijk allemaal hebben gezien en gedaan. Dat geldt eigenlijk voor al deze jaren dat we in de US wonen, maar dit spant toch wel echt de kroon. Het is zo’n plek waar je aan denkt bij bijvoorbeeld een paradijs op aarde waarvan de kans vrij klein is dat je er ooit zal komen. Je ziet veel foto’s voorbij komen die je beeld van het paradijs op aarde alleen maar meer bevestigen. Maar dat het ook écht zo is en dat we de kans hebben gekregen om hier heen te mogen gaan vind ik bizar. Het was voor mij een bestemming die ik altijd in van die invulboeken schreef als de vraag was: ‘’Wat is jouw ultieme droom bestemming?’’ En die bestemming heeft de naam[e-1f334]H A W A I I ![e-1f334]
Even wat praktische info: Hawaii is sinds 1959 de 50ste Staat van de US. Hawaii bestaat uit 8 eilanden waarvan één onbewoond en een ander heel klein bewoond. De eilanden liggen midden in de Grote Oceaan. Met Phoenix is het tijdsverschil 3 uur vroeger.
Oké, bij voorbaat zeg ik alvast het volgende: de namen van bepaalde plaatsen, monumenten, stranden, etc. zijn voor ons zo moeilijk om uit te spreken dat ik dat aan jullie fantasie overlaat. Zo hebben wij het ook gedaan[e-1f602]
Op woensdag 20 augustus begint onze vakantie. Alles ingepakt en natuurlijk nog ruimte overgehouden om wat spulletjes mee terug te nemen[e-1f609] We vliegen vroeg in de ochtend en we zijn allebei hyper van enthousiasme. Na 6 uur vliegen komen we aan op het eiland Oahu. En er valt ons metéén iets op: het vliegveld is gedeeltelijk in de open lucht! Er is zelfs een tropische tuin waar je even tot rust kunt komen. Wel logische eigenlijk; Hawaii heeft namelijk een mild en tropisch klimaat. Het is er altijd aangenaam.
Oahu is het eiland waar de hoofdstad Honolulu zich op bevindt. Ook vind je hier Pearl Harbor en uiteraard nog veel meer! Daarover straks meer. We komen aan en halen onze huurauto op. We willen natuurlijk wel op avontuur en op verkenning! We rijden naar ons hotel en merken al meteen dat het hier nooit rustig is[e-1f605]Het is en blijft natuurlijk een stad. Daarbij is het ook echt een toeristenoord waarbij veel mensen (lees vrijwel iedereen) een huurauto heeft. Maar we hebben vakantie, we hebben de tijd! We komen aan bij ons eerste hotel voor de komende nachten en jawel, we worden begroet met ‘’ALOHA[e-1f33a]’’. Ja dan weet je dat je in Hawaii bent! Aloha betekent meer dan ‘’hallo, welkom of tot ziens’’.In de Hawaiiaanse cultuur wordt ‘’Aloha’’ ook gezien als een manier van leven. ‘’Alo’’ betekent delen, aanwezig zijn en ‘’ha’’ betekent adem. Je kunt ‘’Aloha’’ zien als ‘’de adem van het leven delen’’. Mooi toch?! Oké, we gaan verder. Na het inchecken settelen we even in onze hotelkamer en gaan we op pad. We lopen door de P.C. Hooftstraat van Honolulu en gaan bij een koffietentje wat lunchen. Terwijl we aan het genieten zijn van onze heerlijke açaí bowl gebeurt er iets wat hopelijk niet de toon van onze vakantie zet: Ik word namelijk onder gescheten door een duif!![e-1f54a][e-1f4a9][e-1f62b]Gelukkig niet in mijn lunch, godzijdank! Maar op mijn kleren en arm/hand. Brrrr ik krijg er nog de kriebels van als ik eraan terugdenk[e-1f605]Ik heb de grootste viezigheid eraf gekregen en de rest komt later wel. De vakantie is begonnen!![e-1f61c]
Na onze lunch lopen we naar Waikiki Beach. Dit is het bekendste strand van Hawaii met goudgeel zand en prachtig helder water. Het strand is ruim 3 km lang. Echter is het zand van Waikiki Beach in de loop van de jaren kunstmatig hersteld en aangelegd met zand uit bijvoorbeeld Huntington Beach in Californië. Maar dat maakt het zeker niet minder mooi. Integendeel; het is prachtig! We lopen een stukje over het strand waar veel mensen liggen te chillen maar ook heel veel mensen actief zijn. Vooral heel veel surfers; geweldig om te zien!
Na Waikiki Beach strijken we neer in een brouwerij waar we een proeverij aan 4 verschillende bieren bestellen. Hier geen duiven of andere vogels, dus ik ben veilig hahah
We doen alles lekker op ons gemakje en biertjes smaken op vakantie altijd net wat lekkerder dan thuis[e-1f609]Wanneer we de brouwerij uitlopen horen we muziek. We lopen richting het geluid en zien een klein groepje locals optreden met echte hula meisjes en lokale instrumenten. Zo leuk en mooi om te zien! Ik werd er helemaal blij van. Na een tijdje lopen we verder om avond te eten en komen we op een plek waar we één van de (al dan niet) de mooiste zonsondergang óóit meemaken. Wat een uitzicht, wat een paradijs.
En zo eindigt onze eerste dag, op naar morgen.
Dag twee breekt aan. Gezien het tijdsverschil van 3 uur vroeger zijn we vrij vroeg wakker. Maar dat geeft niet want dat hadden van tevoren wel ingeschat. Vandaag hebben we de hele dag gereserveerd voor Pearl Harbor. Na het ontbijt stappen we in onze auto en zijn we op tijd (voor de grote drukte) bij Pearl Harbor. Om 09:00 uur hebben we een reservering voor het bezoeken van een monument genaamd The USS Arizona Memorial. Pearl Harbor werd op 7 december 1941 aangevallen door Japan en was de start van de Tweede Wereldoorlog. De aanvallen kwamen als totale verrassing voor de Amerikanen. Er zijn ruim 2400 mensen overleden en er vielen bijna 1300 gewonden. De Japanners hebben veel schade aangericht waaronder aan de vele marineschepen die er lagen. Deze schepen hadden namen van de verschillende Amerikaanse Staten. De USS Arizona was zo’n marineschip en werd zwaar getroffen door bommen en torpedo’s van Japan. Dit schip ligt nu onder water en is een monument geworden. De mariniers die destijds op de USS Arizona verbleven zijn bij dit monument geplaatst. Een aantal weken geleden is het laatste marine lid van de USS Arizona gestorven en is bij het monument gelegd. Het is dus eigenlijk ook een begraafplaats. Je moet er met een boot naartoe omdat het midden op het water ligt. Het is een heel mooi, respectvol en bijzonder monument. Totale stilte. Het enige wat je hoort is de Amerikaanse vlag die tegen de vlaggenmast aantikt.
Na een half uur keren we weer terug met de boot en pakken we de shuttle bus naar de USS Missouri. Ook dit is een marineschip wat actief is geweest in de Tweede Wereldoorlog en de Golfoorlog. Sinds 1998 is het een museumschip geworden en is het dé plek waar de Tweede Wereldoorlog officieel tot een einde kwam! Op 2 september 1945 werd er getekend voor overgave op het dek van dit slagschip en daarmee was WW2 beëindigd.
We nemen deel aan een rondleiding met een gids die ons veel weet te vertellen over het schip en hoe het er in die tijd aan toe ging. Ook de exacte plek waar WW2 officieel is beëindigd wist hij aan te wijzen. Eenmaal op zo’n immens schip voel je je heel erg klein. Wat een machine. We mogen vrijwel alle ruimtes van het schip betreden en zien onder welke omstandigheden en situaties deze mensen hebben geleefd. Verder krijgen we ook een beeld van wat voor voorzieningen er op zo’n schip zitten en hoeveel er bij komt kijken. Zo lopen we langs de bakkerij, postkantoor, klaslokaal, restaurant, keuken, technische ruimte, douches, toiletten en ga zo nog maar even door. Aan alles is gedacht en dat moet ook! Heel indrukwekkend om te zien. Vanuit de USS Missouri keken we uit op het gedeelte van Pearl Harbor wat nog steeds actief is. Want dat is Pearl Harbor nog steeds. Het is nog steeds een actieve marinebasis. Het gedeelte waar de monumenten zijn is voor bezoekers, uiteraard is het actieve gedeelte dat niet.
Na de USS Missouri gaan we verder naar het Pearl Harbor Aviation Museum. Hier vind je de vliegtuigen en luchtvaartuigen die deelnamen aan de aanval en de gevechten. Zowel originele Japanse als Amerikaanse vliegtuigen zijn er tentoongesteld. En dit zijn serieuze toestellen. Heel veel verschillende soorten luchtvaartuigen kun je er bewonderen. Een gedeelte van deze toestellen staat in een hangaar die de kogelgaten nog in de glazen hebben zitten van de aanval op Pearl Harbor. Bizar.
Vanuit het Aviation Museum gaan we met de shuttle weer terug naar het Visitor Center. Daar nemen we nog een kijkje in de USS Bowfin; een onderzeeër die je een beeld geeft van hoe het leven aan boord tijdens WW2 was. De USS Bowfin is ook actief geweest en heeft 9 patrouilles uitgevoerd. Nu is het een monument en museum. Eenmaal in de onderzeeër dachten we dat het marineschip USS Missouri al heel krap was. Maar dit was nóg krapper en kleiner. En dan met 80 bemanningsleden![e-1f631]Jeetje, ik werd er een beetje claustrofobisch van. En dan is dit een onderzeeër waar je even doorheen kunt lopen. Ik moet er niet aan denken om maanden onder water te zitten met zo weinig (persoonlijke) ruimte. Echt respect! Voor iedereen overigens! Heel indrukwekkend, ook vooral om al deze monumenten van binnen te mogen bekijken.
Inmiddels zijn we uren verder en is het het einde van de middag. Uiteraard moet er nog een magneet gekocht worden en gaan dan terug richting ons hotel. Voor Hawaiiaanse termen was het een zeer warme dag met zo’n 30 graden. Door de hogere vochtigheid is het warm, maar ik denk dat onze lichamen een beetje gewend zijn aan 30 graden. In de tijd dat wij in Hawaii waren was het in Phoenix namelijk nog steeds 40 graden dus dit was voor ons echt perfect. En daarbij koelt het ‘s avonds af in tegenstelling tot Phoenix dus dat is echt een verademing[e-1f60c]
‘s Avonds eten we een (ja echt) heerlijke pizza met een wijntje erbij om deze leerzame en indrukwekkende dag af te sluiten.
Dag drie. Wederom zijn we vroeg uit de veren. Deze keer om te gaan hiken. Omdat de hike die we gaan doen vrij populair is hebben we een tijdslot moeten reserveren. Het gaat hier over de Diamond Head Crater. Een uitgedoofde vulkaankrater waar je een fantastisch uitzicht hebt over het eiland en Honolulu. We beginnen ook bewust vroeg in de ochtend omdat er geen schaduwplekken zijn en het wordt vrij warm. De beste tijd om dit te doen is dan ook in de ochtend[e-1f913]
Het was een hele leuke hike. Op de weg naar boven vonden we ook nog oude bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Hier mocht je ook in. De kers op de taart was natuurlijk het prachtige uitzicht. Wauw, prachtig! En het water is zó blauw en helder. We hebben een tijdje boven gestaan en alles in ons opgenomen. Eenmaal beneden stappen we in de auto en rijden we het binnenland in richting de Dole Plantation. Wellicht komt de naam je bekend voor. Deze staat namelijk vaak op fruit; met name ananassen. Dat is ook waar deze plantage om bekend staat: de ananas plantage. Maar ze verbouwen meer. Bananen, cacao, koffie, rietsuiker en verschillende thee soorten. De ananas is wel het hoofdproduct van Dole. We stappen aan boord van de Pineapple Express; een treintje die ons een klein ritje over de velden geeft en een indruk geeft van hoe ze te werk gaan. Helaas konden we niet veel verstaan van de uitleg, het geluid stond heel erg zacht. Maar ondanks dat was het wel heel leuk en mooi om te zien. Na de treinrit hadden we wel zin in iets te eten. En wat pak je als je op dé bekendste ananasplantage van de wereld bent? Juist! Ananas!! In ons geval een Dole Whip met ananasstukjes. Dole Whip is een soort softijs met ananas smaak. Dit was echt hemels! De verse ananasstukjes waren zo lekker vers en zoet. We hebben lekker zitten smikkelen.
Na dit geniet momentje zijn we de Botanische Tuin ingegaan. Je vind hier heel veel mooie bloemen en planten waaronder de gele hibiscus; de nationale bloem van Hawaii[e-1f33a]
Na een paar uurtjes rondgelopen te hebben op de plantage pakken we de auto en rijden we verder. De Dole Plantation was zeker de moeite waard! Onze volgende stop is Laniakea Beach; ook wel bekend als ‘’Turtle Beach’’. Het is een prachtig strand waar je groene zeeschildpadden (genaamd Honu) in het wild kunt zien. Ze komen naar dit strand om zich op te warmen. We komen het strand op en allereerst zien we hoe mooi dit strand is. Palmbomen, zacht lichtbruin zand, kraakhelder blauw water en… schildpadden![e-1f422]Ze laten zich meeslepen door de golven en zijn lekker aan het eten en chillen. Af en toe komen ze boven met hun hoofdjes om adem te happen, zo schattig! Het was zo bijzonder en mooi om deze dieren in het wild te zien.
Vanuit Laniakea Beach rijden we naar Turtle Bay Beach waar we even relaxen en afkoelen in het heerlijke water. Als we wat opgedroogd zijn rijden we verder en stoppen we nog bij wat uitzichtpunten en Lanikai Beach. Dit strand is rustig en het water is kalm en helderblauw natuurlijk[e-1f61c]Helaas kunnen we hier niet zo lang blijven omdat het al vrij laat is en we hebben nog één stop te gaan. Maar ook dit is weer adembenemend. Het maakt niet uit waar je uitstapt of waar je stopt; alles is mooi.
Onderweg naar onze laatste stop rijden we door groen en bebost gebied. Prachtige valleien die mij persoonlijk doen denken aan ‘’Platvoet’’ zijn woonplaats haha
Over dinosauriërs gesproken; wisten jullie dat de Jurassic Park en Jurassic World films voor een groot gedeelte zijn opgenomen in Hawaii? In de Kualoa Ranch op het eiland Oahu om precies te zijn. Wellicht dat ‘’Platvoet’’ een voorproefje voor deze films was?[e-1f61c][e-1f602]
Oke ik dwaal af, we zijn bijna aan het einde van deel 1 van onze vakantie. We stoppen als laatst nog bij een Macadamia Farm. Macadamia noten zijn big business in Hawaii. Bij deze boerderij mogen we verschillende soorten macadamia noten proeven en hebben ze ook hun eigen koffie. De macadamia noten zijn fantastisch, de koffie daarentegen… een beetje slap en weinig smaak. Maar ja, je kunt niet altijd 6 gooien hè[e-1f913]Verder verkochten ze ook nog verschillende olijfolies, siropen, jams, honing en sausjes.
Jeetje, wat een dag! Wat een drukke dag! Maar wat een leuke dag! We hebben zoveel gezien en gedaan. Oahu is zooo veel meer dan Honolulu en ik ben zo blij en dankbaar dat we dit allemaal mogen zien en meemaken.
Tot zover deel 1. De volgende dag hebben we een korte vlucht naar een ander eiland van Hawaii. In deel 2 zal ik jullie hierin meenemen.
Tot dan![e-1f44b]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 18643
[pictureCount] => 19
[visitorCount] => 188
[author] => Vera
[cityName] => Oahu Island
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/006_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-1
)
[32] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109478
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-08
[photoRevision] => 271
[title] => Een lang weekend mountainbiken in Vail
[message] => Na een korte werkweek van wel drie hele dagen gingen we vrijdag alweer op mini-vakantie. Danko wilde heel graag weer een keer gaan mountainbiken in Vail, met de herfst in aantocht konden we dan beter eerder dan later doen, en zo gingen we dus twee weekenden na elkaar weg. Leuk! En ook maar goed dat we weg gingen, want thuis hing er flink wat rook van Canadese bosbranden in de lucht waardoor je niet buiten had willen sporten de laatste paar dagen. We zijn aan het begin van de middag vertrokken en konden gezien het verkeer nog redelijk goed doorrijden, waardoor we al mooi op tijd bij ons hotel waren. Inchecken kon vanaf vier uur maar gelukkig was onze kamer al klaar, waardoor we om vier uur al op de fiets konden zitten. Omdat we niet superveel tijd hadden was het het makkelijkst om vanaf het hotel een rondje door het skigebied te fietsen, waarbij we hoewel het niet meer zou gaan regenen toch nog even een buitje over ons heen kregen. De zandweg omhoog was al nog nat van een eerdere bui, met de regen leek het helemaal een modderbende te worden en ik had er even een hard hoofd in of het wel een goed idee was om te gaan fietsen. Maar de zon kwam er daarna weer door, hoe hoger we kwamen hoe droger de weg werd, tot we eigenlijk al heel snel bij het skiliftstation waren waar de mountainbikepaadjes beginnen. Klimmen gaat wel zoveel fijner en makkelijker op onze nieuwe fietsen! En dat valt nog in het niks bij het enorme verschil in afdalen. We hebben nu het voor ons nieuwe snufje dat je je zadel iets lager kunt zetten, en de geniaal werkende vering, plus in mijn geval ben ik door de krachttraining een stuk sterker waardoor omlaag rijden veel makkelijker gaat en ik lang niet meer zo vaak afstap dan eerst. En daar wordt het een stuk leuker van! We hebben erg leuke paadjes door het bos omlaag gereden en ik ben wel wat dingen afgefietst die ik eerder nooit gedaan zou hebben. Dat was leuk! We hadden wel lamme armen toen we eenmaal beneden waren, en in mijn herinnering was dit een veel langer rondje toen we het jaren geleden gefietst hebben. We hadden het in ieder geval goed getimed zodat we precies terug waren voordat het begon te schemeren.
Op zaterdag heb ik een beetje uitgeslapen en daarna hebben we een lekker luie ochtend gehouden. We wilden pas ’s middags gaan fietsen omdat het daar ’s morgens nog wel te fris voor was en als je niet thuis bent dan hoeft er verder eigenlijk niks. Heerlijk! We hebben eens bedacht wat we die dag wel wilden fietsen, wat MotoGP gekeken tussen de middag en daarna gingen we op pad om een voor ons nieuw mountainbikepaadje te gaan fietsen naar een uitzichtspunt over de Vail Valley. Eerst via dezelfde zandwegen als de dag ervoor door het onderste gedeelte van het skigebied, en daarna een heel lang mountainbikepaadje dat hoe langer hoe hoger de berg op ging. Eerst door een flink aspenbos, daarna langs wat bergweides en dan een flink stuk door een dennenbos tot we bij het uitzichtspunt waren. Toen hadden we bijna duizend meter geklommen en zijn we redelijk snel verder gefietst omdat er een regenbui aan kwam die we liever niet over ons heen wilden krijgen, en we hebben het droog gehouden gelukkig! Het was nog iets verder tot het hoogste punt, en maar goed ook want ik had het wel gehad met omhoog fietsen, haha! En dan is het fijn als je over wat zandwegen naar beneden kunt vliegen zonder iets te hoeven doen :-). We kwamen uit op de plek waarvan je de leuke paadjes naar beneden kunt fietsen, en hoewel ik eerst had gezegd dat ik gewoon makkelijk de zandweg omlaag wilde nemen hebben we toch de paadjes nog een keer gedaan, net zo leuk als de dag ervoor! Toen we weer bij ons hotel waren was ik wel helemaal gaar, dat was me de monstertocht wel, maar we hebben ook heerlijk gefietst.
Gisteren moesten we allebei even op gang op komen ’s ochtends want we waren wel moe van het fietsen van de dag ervoor! Na nog een heerlijk langzaamaan ochtendje en MotoGP bij de lunch zijn we aan het begin van de middag naar Avon gereden om van daaruit een rondje te gaan fietsen. Als eerste zijn we naar Beaver Creek gefietst, toch al wel een aardig stukje klimmen, en dat ging bij mij niet erg snel want mijn benen waren volkomen leeg, hahaha! Vanuit het plaatsje namen we ook nu eerst een zandweg een stukje het skigebied in, waar we eerst maar eens bij een lift even geschuild hebben voor een plotseling buitje dat even voorbij kwam. En daarna konden we aan de mountainbikepaadjes beginnen, dat was weer zo leuk! Deze kronkelen leuk door het bos en oh wat maakt een fiets toch een verschil met waar je wel en niet overheen kunt fietsen! Ja, we zijn allebei erg blij met onze nieuwe aanwinsten! Vanaf het hoogste punt van de dag namen we het erg leuke paadje waarover je van het skigebied Beaver Creek naar dat van Arrowhead kunt rijden en we hadden er erg mooi zonnig weer bij na dat ene buitje. Daar hebben we geluk mee gehad elke dag! Voor we het wisten waren we eigenlijk al aan het eind en hebben we het laatste stukje teruggereden naar waar we geparkeerd waren. Onderweg kwam Danko op het goede idee om ergens koffie te gaan drinken met iets lekkers erbij, alleen ging de bakker die we daarvoor op het oog hadden om vier uur ’s middags al dicht en bleef het bij alleen het idee. Eenmaal terug in Vail hebben we dan zelf maar koffie en thee gezet en daarmee lekker lui op de bank gezeten :-).
Vandaag hadden we erg luxe ook vrij genomen en erg fijn konden we laat uitchecken uit het hotel waardoor we de hele ochtend nog voor onszelf hadden. En we wilden natuurlijk nog een stukje fietsen ’s middags! We hoefden pas om twaalf uur weg en toen waren we ook klaar om nog wat paadjes te gaan fietsen. Deze keer gingen we de heuvel op tegenover het skigebied en dat was nog even flink klimmen, en uit de wind en in de zon was het nog warm genoeg! Deze paadjes waren een beetje technischer dan de andere die we gedaan hebben, en als je dan een beetje vermoeid en daardoor een beetje onhandig bent helpt zelfs een fijne fiets daar niet bij, hahaha! Ik ben vandaag vaker afgestapt dan alle dagen ervoor, maar we hebben wel weer fijn gefietst met nog een mooi uitzicht vanaf het hoogste punt. Daarna hoefden we alleen nog maar omlaag te rollen en over het fietspad langs het riviertje terug te rijden naar het hotel. Heel fijn konden we daar nog even onder de douche voordat we op weg terug naar gingen, waardoor dat niet meer hoefde toen we net thuis kwamen. We hebben ons flink moe gefietst en een paar hele leuke dagen gehad!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 336020
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 192
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/868_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=271
[titleSlugified] => een-lang-weekend-mountainbiken-in-vail
)
[33] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109378
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-02
[photoRevision] => 271
[title] => Op de motor naar Crested Butte
[message] => Na een nachtje slapen op Schiphol (hoewel, slapen... we waren veel te lang voor de wekker al wakker!) vlogen we anderhalve geleden weer terug naar huis. Met enige vertraging, want eerst kon de loopbrug voor het instappen niet afgekoppeld worden, daarna was het wagentje om het vliegtuig van de gate weg te drukken er niet meer, het volgende wagentje was stuk, maar het derde wagentje was uiteindelijk scheepsrecht. Dat was ook voor het eerst, haha! Gelukkig hadden we meer dan genoeg overstaptijd en was de vertraging dus niet erg. We hebben onderweg nog wat bij weten te slapen, hadden nog een kort vluchtje van Minneapolis naar Denver en na nog een omweg via de supermarkt waren we aan het eind van de middag weer thuis.
Zoals altijd was dat weer even omschakelen en daar had ik op zaterdag wel even wat moeite mee, pfff. Maar ik ben ook nog een rondje wezen hardlopen, en we zijn op zondag een paar uur wezen fietsen op onze nieuwe mountainbikes. Het dreigde te gaan regenen dus hebben we wat paadjes dicht bij huis crreatief aan elkaar geplakt voor een leuk tochtje dat gelukkig droog bleef. En daarna was het tijd om een flinke pan nasi te koken, want 's middags was er het jaarlijkse Indonesische etentje van de Nederlandse groep, waarbij iedereen een gerecht meeneemt om van te delen. Dat was weer gezellig, ik heb een groot bord van mijn eigen nasi gegeten omdat het andere eten te scherp was voor mij, en vond het eigenlijk wel erg leuk dat mijn nasi ook Danko's voorkeur had :-). En zo was het weekend alweer om en konden we weer aan het werk. Daardoor ging de week net zo snel om als altijd, voor je het weet is het dan al donderdag en was het al een week geleden dat we naar Schiphol gingen!
Het beste van de week was Danko's fysiotherapie-afspraak op maandag, want hij bleek zijn pink zelf een heel klein beetje te kunnen buigen! Maar een paar graden, en hoe dan ook wil zijn lijf het zeg maar verkeerd om doen, dat als hij wil buigen de spier en pees om de vinger te strekken aangespannen worden, maar dat zou zich weer moeten kunnen corrigeren. Ik kreeg wel even wat vochtige ogen van dat nieuws, en zijn wij blij dat we gezorgd hebben dat Danko die pink nog heeft!
Hij had ondertussen een nieuw paar motorhandschoenen besteld om het kapotgevallen paar te vervangen en op woensdag is hij voor het eerst weer een stukje wezen rijden. Dat was als vanouds goed bevallen en leuk geweest, en toen ik Danko de tuin uit zag rijden (de motoren staan in de kelder, en die komt uit op de tuin) had ik nadat ik een hele poos helemaal geen behoefte eraan had gehad toch wel het gevoel dat samen motorrijden toch wel erg leuk was geweest altijd. Ongeveer op die dag kwamen we er ook achter dat we vanwege Labor Day een lang weekend zouden hebben en zo ontstond het idee iets met die extra vrije dag te gaan doen, we zouden een stukje met de motor op pad kunnen gaan? Ik wist eigenlijk helemaal niet wat ik nou van dat idee vond maar ik wilde het wel gezegd hebben, en Danko bleek dezelfde gedachte gehad te hebben. We hebben direct maar doorgepakt en een hotel in Mt. Crested Butte geboekt, het skidorpje vlakbij Crested Butte zelf. Ik ben op zaterdag nog een fijn eind wezen lopen terwijl Danko is wezen fietsen, 's middags kwamen er nog een stel studenten onze laatste oude bank kopen voor een aantal tientjes (dat we dat ding nog verkocht hebben!) en Danko heeft mijn motor meegenomen voor een ritje om te kijken of die nog goed liep, want hij had al bijna een jaar stilgestaan.
De volgende ochtend hebben we de paar spullen die we mee moesten nemen in Danko's koffers gestopt, brood gesmeerd, en zijn vertrokken richting de Peak to Peak. Ik moest er eventjes een beetje in komen, maar daarna ging het eigenlijk als vanouds, vanouds prettig :-). We hadden al trek tegen de tijd dat we in Nederland waren maar hebben het middageten nog even uitgesteld tot in Idaho Springs want het was bij ons 'vaste' lunchplekje in Black Hawk een beetje te fris om buiten te willen zitten. Daarna zijn we over de parallelweggetjes langs de snelweg naar Georgetown gereden en vanaf daar de Guanella Pass over richting Buena Vista. Het viel ons nog goed mee hoe druk het was met ander verkeer op de pas, en ook over de hoogvlakte aan de andere kant konden we goed doorrijden. En dat is wel zo'n leeg gebied! Op sommige stukken zie je alleen maar met gras begroeide heuvels, de lucht, en de schaduwen van de wolken. Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was ik wel toe aan even zitten en een grote beker thee, en Danko lustte wel een stukje van de huisgemaakte appel-bessentaart. Appel-bessenprak was het betere woord voor wat er daarna werd geserveerd (geen gezicht), maar het smaakte wel lekker. Meer lichtzurig dan zoet zelfs, dat is hier echt een uitzondering! Daarna konden we weer verder, de Cottonwood Pass over, en daar waren we nog nooit geweest. Blijkbaar was dit ooit alleen een zandweg, maar nu ligt er een mooie brede asfaltweg in, en zo aan het eind van de middag hadden we die voor onszelf, dat was leuk rijden! We kregen aan het begin wel even een buitje over ons heen, maar nauwelijks genoeg om nat van te worden gelukkig. We zijn niet gestopt bovenop want daar vonden we het te koud voor en zijn direct doorgereden het volgende dal in. Over een leuke kronkelige weg met alweer heel weinig verkeer :-). Daarna nog het laatste stukje doorgaande (rechte) weg naar Mt. Crested Butte en daar keken we even op onze neus bij het inchecken in het hotel, waar ze ons voor het parkeren op erg onsympathieke manier een poot uit wilden draaien, per motor ook nog. Gelukkig hadden we via Expedia geboekt, die de helft van die kosten op zich genomen hebben en ons nog een extraatje gaven voor de vervelende ervaring, erg aardig vonden we dat. En daarna was het tijd om eens te gaan eten! We hebben de shuttle naar Crested Butte genomen en daar erg lekker gegeten. Een voordeel aan als je aan de late kant bent was in dit geval dat we snel een tafel kregen en ook snel iets lekkers voor onze neus hadden staan.
De volgende ochtend botsten we tegen het volgende probleempje aan, namelijk dat er nergens te ontbijten viel in Mt. Crested Butte. We wilden niet drie kwartier aan de shuttle kwijt zijn en zijn dus maar bij het hotel naast het onze iets wezen eten, waar we niet erg lekkere 'breakfast sandwiches' geserveerd kregen in mandjes in plaats van op een bord, voor de hoofdprijs, in een ongezellig soort van eetzaaltje. We kregen er erg het gevoel van dat het alleen maar gaat om geld verdienen, zonder enige gastvrijheid. Gelukkig was er nog een koffiezaakje waar we terecht konden voor meer koffie en thee in een heel wat gezelligere omgeving! Daarna waren we mooi op tijd om uit te checken en aan de terugrit te beginnen, na eerst nog een kleine expeditie Crested Butte in voor een ansichtkaart. We hebben geprobeerd te bedenken waar we langs zouden willen rijden als we niet dezelfde weg terug wilden nemen, maar eerst besloten om gewoon de Cottonwood Pass nog een keer te doen en dan in Buena Vista wel verder te kijken. Deze keer hadden we de pas niet voor onszelf, maar kwamen we in een zeer langzaam rijdende file terecht van allemaal huiswaarts kerende mensen. Omdat we nu wel bovenop wilden stoppen had het ook totaal geen zin om te proberen de file voorbij te rijden waardoor het wel even duurde voor we eens boven waren. Er was wel een mooi uitzicht! Het was een goed moment om even iets te eten want het ontbijt was er allang doorheen gevallen, en we konden het verkeer even van ons laten weg rijden waardoor we op de afdaling iets harder konden rijden dan twintig kilometer per uur, gelukkig!
Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was het ruim tijd om te eten, en dat was nog even lastig als je zoals wij graag iets van een broodje wilt. We vonden een parkeerplek, daarna belegde bagels, een gesloten bakker, een ander gesloten zaakje, en toen zag ik toevallig op de overkant ergens 'bakkerij' op een gebouw staan. We konden er aansluiten in een flinke rij, maar we hebben er wel erg lekker gegeten, dat was een mooi gelukje! Tegen de tijd dat we klaar waren was het wel duidelijk dat we niet nog een creatieve, of langere, route naar huis wilden rijden want het was ondertussen al halverwege de middag. We zijn dus aangesloten bij de rest van het verkeer richting Denver, en kwamen na Fairplay in een flink file terecht. File rijden op de motor is vreselijk, je kunt gewoon niet de hele tijd maar de koppeling blijven intrekken en weer loslaten. We hebben eerst stukjes file op de gewone manier ingehaald, en later de vluchtstrook gebruikt om er op een langzaam tempootje langs te rijden ook al mag dat hier niet. Ik kon mooi voorop zei Danko, want niemand gaat het erg vinden zodra ze een blonde vlecht onder een helm uit zien steken, haha! Aan het begin van de file werd er nog door iemand "You go girl!" geroepen, waarbij er een duim opgestoken werd, dat was toch wel leuk en grappig! Tien kilometer verder begon het weer iets te rijden, en niet veel verder konden we de afslag nemen voor de Guanella Pass. En waar het op de andere (meer doorgaande) weg zo druk was, was hier helemaal niemand. Dat was nog eens een verbetering! Eenmaal aan de andere kant konden we de file op de snelweg zien, maar was er op de parallelwegen bijna helemaal geen verkeer, fijn voor ons want dan konden we mooi doorrijden. Op naar Idaho Springs en koffie en thee, en vooral even zitten op een stoel in plaats van een motor. Van dat langzame rijden wordt je namelijk wel zo lam! We hebben nog een stuk van de Peak to Peak gereden en zijn daarna via Boulder naar huis gereden. Dat was en een beetje sneller, want we waren wel moe na twee dagen rijden, en dan konden we ook even bij de Chinees gaan eten in plaats van thuis eerst nog te moeten koken. Oh, dat was lekker, en we waren er ook erg aan toe! Daarna het laatste stukje naar huis en toen hadden we twee dagen erg leuk motor gereden, en al gezegd dat we dat voordat het winter wordt nog maar een keertje moeten gaan doen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 336020
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 184
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/325_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=271
[titleSlugified] => op-de-motor-naar-crested-butte
)
[34] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109369
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-31
[photoRevision] => 0
[title] => Onze laatste dag samen ...
[message] => Wat heerlijk om gisterenavond weer met zijn drieën in slaap te zijn gevallen; iets wat zo ‘normaal’ is geweest de afgelopen jaren tijdens al onze reizen. Alle drie hebben we lang en goed geslapen en worden pas rond 08.45u (l.t.) wakker. Na-oeierend en de ogen pas open wordt er op onze deur wordt geklopt “housekeeping” … klop, klop “housekeeping!” “Die zijn er wel heel vroeg bij op zondagmorgen. Gisteren was onze kamer om, 13.00u nog niet klaar en nu staan ze al voor 09.00u op zondagmorgen al aan de deur”. Half slaapdronken loop ik naar de deur en laat de mevrouw vriendelijk weten dat we eerst nog wakker moeten worden en vraag haar of ze als we gaan ontbijten terug wil komen. “No problem madam I come back later” “Thank you”.
We staan rustig op, wassen ons en kleden ons aan en gaan rond 09.30u (l.t.) richting de ontbijtzaal. Daar is het behoorlijk druk maar gelukkig vinden we nog een plekje voor ons drietjes. Maggie (die eigenlijk Sharon blijkt te heten) herkent ons meteen terug en komt naar ons toe voor een praatje. Ze wil graag weten waar we de afgelopen 11 dagen allemaal geweest zijn. Ook informeert ze bij Ylva hoe haar eerste week is bevallen. Zo lief van deze vrouw en je voelt dat het oprecht is en niet vanwege een evt. fooi. Ook laat ze weten dat ze de wafelijzers heeft omgezet (tijdens ons laatste ontbijt hadden we het er met haar over dat 1 ijzer slecht is en aan vervanging toe maar dat ze afhankelijk is van haar baas of er een nieuwe/andere komt) omdat haar baas het niet nodig vind om een nieuw/ander ijzer te plaatsen. Ze vind het maar niks omdat deze ijzers veel gebruikt worden. Even moet ze haar ongenoegen kwijt en dat mag. Ondertussen is de ontbijtzaal leeggelopen en zijn we de laatste die weggaan. “Sharon kan de tent dichtgooien”.
Terug op onze kamer begin ik al met het uitzoeken, klaarleggen en in laundryzakken inpakken van onze vuile kleren. De zakjes die we hebben meegenomen en superhandig zijn, maak ik leeg en laat ik achter voor Ylva voor als zij terugkomt in December. Roel begint al een gedeelte van zijn kabeltjes bij elkaar te zoeken en Ylva wacht op een belletje van Nonkel. In de tussentijd facetimen we ook nog even met Bomma en ons Lio-ke die Bomma altijd lief even voor de camera houdt, maar die minder fotogeniek als onze Kane is. Rond 11.00u (l.t.) belt Nonkel in en kunnen hij, Ylva en Roel aan de slag met de laatste dingen op haar computer te installeren. Ook is zijn hulp nog even gewenst bij het aankopen van een Frans boek voor Ylva dat wij zelf momenteel niet kunnen aankopen omdat onze creditcards geblokkeerd zijn. Maar ook Nonkel lukt het niet. Blijkbaar kun je bij Amazon vanuit Europa niks kopen voor een afleveradres in Amerika. Dan maar een poging met de Amerikaanse creditcard van Ylva, maar ook dit werkt helaas niet. Reden: geen idee. Misschien omdat er nog niet voldoende geld opstaat hoewel het dubbelde van het bedrag dat ze moet betalen op haar rekening staat. “Dan ga ik dinsdag (want morgen is alles dicht vanwege Labor-day) maar weer naar de bank om te vragen hoe dat kan. Ik krijg er langzaam wel de schijt van en het levert mij stress op”. “Rustig blijven, alles kummt good, we hebben nu ook geld vanuit Nederland naar je Amerikaanse rekening overgeboekt dus één dezer dagen zal het wel in orde zijn”. “Ik hoop het”. We bedanken Nonkel, hij kan bijna naar bed en wij gaan verder met onze laatst dag samen.
De afgelopen 11 dagen hebben we nog van allerlei spulletjes meegebracht voor Ylva en deze gaan we als eerste even naar haar kamer brengen. Van daaruit rijden we verder naar de voor ons inmiddels bekende ‘Walmart’. Wij, maar gelukkig ook Ylva, hebben ons de afgelopen dagen gerealiseerd dat ze toch nog iets meer opbergruimte moet krijgen. De ruimte die ze nu heeft, is volledig in gebruik en nu komen daar de spullen die wij (oa. handdoeken) haar hebben meegebracht en de teamkleding die ze gaat krijgen nog bij. Ze heeft die extra opbergruimte dus echt wel nodig. Terwijl de dames de Walmart binnengaan blijft Roelie buiten bij de auto en doet een wandelingetje en een tukkie. Ylva en ik gaan op jacht naar nog een kastje. Even wordt er getwijfeld over welk kastje omdat ze ook niet wil dat het te vol komt te staan maar al snel zijn we eruit dat als we nog een blokkenkastje kopen en we zetten dit op z’n kant en 2 opklaar dat het dan een mooi blok is en niet te bombastisch. We maken verder nog een rondje voor wat ze nog allemaal nodig heeft (wat schrijfgerei, levensmiddelen, persoonlijke verzorgingsspullen) want “tja nu kan het nog en mama en papa betalen :-)”. “Klopt en gelijk heb je”. Na een goed uurtje komt Roel eens kijken of we nog niet klaar zijn, toevallig (lees: gelukkig) staan we net bij de kassa om te betalen. Alles wordt in de auto geladen en zeggen we de Walmarkt, die hier onze ‘huiswinkel’ was voorlopig gedag.
Het lange wachten en shoppen maakt dorstig en ondertussen is het ook de hoogste tijd voor een bakkie. Ylva wil graag nog naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ maar die ligt helemaal aan de andere kant dus dat is voor nu even geen optie, maar we gaan er zeker nog heen. Nee, we gaan terug ‘Flyboy Donuts’ van gisteren want dat was zo’ n leuk zaakje. De koffie is er goed en het lekkers voor erbij nog beter. Terwijl we genieten van ons bakkie en het lekkers is dit ook de ideale plek en gelegenheid om ons meisje daar de verrassing te geven die we al 3 weken in de oranje rugzak met ons meedragen. Zoals jullie weten hebben we in de weken voorafgaande aan ons vertrek onze familie en vrienden gevraagd of ze misschien iets op papier wilden zetten voor Ylva voor de momenten dat ze het moeilijk heeft of even nood heeft aan iets van ‘thuis’ en dat we dit dan bundelden in een boek. De reacties waren overweldigend (al weten we niet precies wie er allemaal gereageerd heeft, maar daar hopen we in de loop van de tijd achter te komen) en het heeft ons als ouders al geraakt. Het zijn er zoveel geworden dat we niet 1 maar 2 boek-bewaardoosjes en een kaft (met de inzendingen per mail) voor Ylva hebben gemaakt. Dit alles verpakt in een Nijntje rugzak welke Bommatje voor haar gekocht heeft omdat ze een kaartje schrijven moeilijk vond “en zwa dinkt ze toch aan mich”. Voor ons sim dit het moment om deze aan Ylva te overhandigen. Zoals te verwachten viel raakt ons dit alle 3 … en niet zomaar …de emoties gaan alle kanten op en Ylva is oprecht geraakt en er zichtbaar enorm blij mee. Deze had ze niet zien aankomen maar we merken aan haar dat het binnenkomt en haar heel goed doet. “Zo veel, wauw. Die ga ik allemaal in de loop van de tijd of als ik het moeilijk heb lezen”. Natuurlijk pakt en raakt ons dit als ouders ook.
Na deze emotionele onderbreking zijn we in stilte en elk met onze eigen gedachten naar de campus gereden. Rond 14.30u (l.t.) komen we hier aan. Onze ‘vrachtwagen’, want daar lijkt het wel een beetje op met alle spullen,wordt leeggemaakt en alle spullen worden naar de kamer gedragen. Terwijl Roel begint met het in elkaar draaien van het kastje, zetten Ylva en ik eerst nog een wasmachine aan en beginnen dan met het opruimen van de spullen. Rond 16.00u (l.t.) zijn we klaar met alles en zit onze taak, voor wat betreft het inrichting van en zorgen voor spulletjes, erop. Haar kamertje is naar onze mening prachtig. Het is praktisch, maar ook gezellig ingericht en voorzien van alles wat ze nodig heeft om zich thuis te voelen. Meer kunnen we niet voor haar doen.
Ook dit is weer een moment van loslaten … en emoties.
We nemen alles op haar kamertje en op en rond de campus nog 1 keer goed in ons op, maken de laatste foto’s hier en rijden daarna met ons drietjes terug naar ons hotel. Omdat de drogers op de campus bezet of kapot waren, hebben we de mand met natte was meegenomen. In ons hotel staat ook een droger en hier ga ik haar spullen nu drogen. En terwijl de droger draait rijden we, zoals beloofd, naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ om daar voor ons meisje nog een paar lekkere koeken in te slaan. Want ook hier geldt: voorlopig komt ze hier niet (of ze moet zich een chauffeur regelen) en nu betalen mama en papa nog met liefde :-).
Met de ingeslagen cookies rijden we terug naar het hotel waar de droger nog steeds aan het werk is en dus besluiten we om een lekkere frappacino te gaan halen bij de Starbucks aan de overkant. Terwijl we hiervan aan het genieten zijn op het terras komt er een donkere wolk over trekken en voordat we het goed en wel in de gaten hebben, begint het te regenen waardoor we verplicht zijn om te gaan schuilen in de lobby van het hotel.
Wat overigens geen straf is want ook hier kunnen we nog lekker kletsen en genieten van elkaar.
Als de was droog is en opgevouwen wordt alles weer in de auto geladen om naar haar kamer te brengen. Maar voordat we dit doen besluiten we eerst om wat te gaan eten omdat het anders wel weer heel laat wordt. We kiezen ervoor om ook vanavond te gaan eten in ‘Oldtown’ omdat we hier gisteren verschillende leuke zaakjes hebben gezien en er pas 1-tje hebben uitgeprobeerd. Het eerst zaakje waar onze keuze op valt mogen we helaas niet binnen. Reden: personen onder de 21jr. worden niet toegelaten en ze zien meteen aan Ylva dat ze nog geen 21 is, wat natuurlijk een mooi compliment is maar voor nu even niet handig. Dan maar naar het naast gelegen Blarney Stone’. Blarney Stone’ is een gezellige Irish Pub met een bar gedeelte (waar het vrij luidruchtig is) en een eetgedeelte maar ook hier geldt geen toegang onder de 21jr maar wel pas vanaf 21.00u dus we hebben geluk. We mogen zelf een plekje uitkiezen en dat is nog wel een dingetje omdat er mensen zijn die met 2 personen aan een tafel van 3-4 personen of meer zitten en waardoor er voor ons niet meteen een tafel vrij is. We wachten even en al snel komt er een tafeltje vrij waar we met z’n drieën aan plaats nemen. We zoeken ons alle 3 iets anders uit met het doel een beetje te delen, echter mijn salade is zo pittig dat Roelie er niet eens aan begint, Ylva een poging doet maar er niet blij van wordt en dus offer ik mij op omdat ik deze salade besteld heb, maar kom er wel in ‘vuur en vlam’ van te staan. Gelukkig hebben we grote glazen koud water gekregen die een blussende werking hebben. We genieten, ondanks dat mijn salade spicy is, van het lekkere eten want lekker dat is het, maar daarnaast ook van het feit dat we vanavond nog een keertje gezellig samen met ons meisje kunnen gaan eten want voorlopig is dit de laatste keer en thuis waren dit ook de momenten waarvan we genoten.
En zoals elke reis op het einde, kijken we ook nu terug op alles wat we hebben gedaan, gezien en meegemaakt. Alleen deze keer is het anders en voelt het anders en dat gevoel overheerst al de hele dag. We hebben een super goed gevoel over deze mooie plaats, de Universiteit, haar kamertje en de eerste indrukken zijn echt goed. Toch zijn dit de momenten in het leven die echt binnen komen, lastig zijn en moeilijk in woorden uit te leggen.
Rond 19.30u (l.t.) zijn we klaar met eten en verlaten het restaurant. We rijden nog één keertje richting de campus om de wasmand met spullen naar de kamer te brengen en op te ruimen. Maria is er ook en zo kunnen we ook afscheid van haar nemen. Daarna rijden we terug naar het hotel waar we muziek horen en Ylva en ik willen er graag even gaan kijken en nog een blokje lopen. Roel die eigenlijk wil gaan zwemmen besluit gelukkig toch met ons mee te gaan. Tijdens de wandeling houden we elkaar nogmaals stevig vast, knuffelen elkaar en ook nu komen er (vooral van Roel en mij) emoties aan te pas. Ylva geeft ons aan dat we niet verdrietig hoeven te zijn. Dat ze zich de afgelopen 2 weken heel goed heeft gevoeld en dat ze nog steeds een goed gevoel heeft. Dat het deze keer héél anders is én voelt dan in Luik. Daar is ze op zondag vaak verdrietig geweest en keek ze vaak uit naar de vrijdag, maar nu is het anders … ze heeft er echt zin in en telt (op dit moment) nog niet de dagen af tot Kerstmis. We geven aan dat we fijn vinden om dit te horen, maar dat als ze zich verdrietig of eenzaam voelt ze dit moet laten weten en dat niks hier moet. En mocht ze naar huis willen komen, dan kan dat. Dan heeft ze het geprobeerd en is er nog steeds niks verloren. “Beter geprobeerd dan de rest van je leven denken had ik maar”. “Ja mama en papa dat weet ik maar momenteel voel ik mij goed en heb ik zeker niet dit gevoel”. “Fijn!”. Ook drukt Roel, als papa én als politieagent, haar nog eens op het hart dat ze voorzichtig moet zijn met jongens en niet in 7 sloten tegelijk moet lopen. We geven haar mee dat ze moet GENIETEN!.
De wandeling doet ons goed en terug op de hotelkamer kleden we ons om, ploffen op ons bed, drinken we een theetje en babbelen nog een beetje . Dan nemen we even de tijd voor ons zelf, Ylva kijkt een serie, Roel tokkelt wat op zijn GSM en ik werk aan het verslag. Rond 22.30-23.00u (l.t.) wordt het tijd om de lichten te gaan doven. We maken ons op voor onze laatste nacht samen, fijn dat ons meisje vannacht nog bij ons kan slapen. Ik kruip lekker bij haar in bed en tegen haar aan … ik ben emotioneel en weet dat ik haar ontzettend ga missen.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 186
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/275_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onze-laatste-dag-samen
)
[35] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109348
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-30
[photoRevision] => 0
[title] => Een fijn weerzien ...
[message] => Ondanks de korte nacht en het ‘niet wauw’ hotel hebben we, elk in een eigen bed, goed geslapen. En hoewel het hotel aan een doorgaande weg ligt, hebben we weinig tot geen last gehad en/of gehoord van het verkeer. Het is de wekker die ons om 08.15u (l.t.) wekt. Veel langer slapen is geen optie omdat we maar tot 09.00u (l.t.) kunnen ontbijten. We kijken naar de laatste beelden van Lio bij Jetje [e-38] Leon want vandaag gaat hij weer terug naar Bommatje en wassen en kleden ons daarna snel aan om naar de ontbijtzaal te gaan. Hier zijn we nog net optijd voor een kopje thee en een geroosterde boterham want al de rest (scramble eggs pap) is al op. Dachten we dat we gisteren het slechtste ontbijt van deze reis hadden, dit komt nu met stip op 1.
Als we onze boterhammen met pindakaas en crème cheese (meer was er niet) op hebben gaan we terug naar onze kamer. We facetimen even met Bomma om te vragen of alles gelukt is met Lio-ke (wat gelukkig het geval is), hebben kort contact met ons meisje (zij is ook net wakker en gaat dadelijk naar haar 1e football match kijken) en ruimen daarna de koffers terug in. Alle spullen worden terug op de kar geladen want we hebben gisteren voor de zekerheid toch maar alles mee naar binnen genomen en om 09.50u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. We hadden een slaapplaats, de bedden en handdoeken waren schoon evenals het sanitair maar daar is ook alles mee gezegd. Het is een keuze die we hebben gemaakt en al was het Hotel dan niet top, we zijn blij dat we vandaag niet zolang hoeven te rijden en sneller bij ons meisje zijn.
Ylva heeft ons voor vertrek nog laten weten dat we zeker bij ‘Statue of Dignity’ en ‘Walldrug” moeten stoppen, maar omdat ze niet precies weet bij welke plaatsen dit ligt, is het maar de vraag of we daar al niet voorbij zijn. Volgens haar kunnen we het niet missen want het staat met grote borden aangegeven. “Oké dan zullen we opletten want gisterenavond hebben we daar niks van gezien”. Als we goed en wel op de snelweg zitten, zien we al meteen een bordje met ‘Statue of Dignity’ en voordat we goed en wel kunnen schakelen moeten we er ook alweer vanaf. We twijfelen nog even omdat Ylva zei dat het met grote borden staat aangegeven maar dit was niet echt een groot bord. Terug kunnen we niet meer want we zitten al op de afslag. Maar we zitten goed want opeens zien we het beeld aan onze rechterzijde voor ons opdoemen en het mega groot (en mooi). Heel bijzonder want vanaf de snelweg kan je het niet zien.
We parkeren de auto en we maken een korte wandeling naar het beeld. ‘The Statue of Dignity’. Dit idd een beeld van bijna 15 meter hoog en stelt een inheemse vrouwen van de Lakota en Dakota voor. Het beeld is dan ook een eerbetoon aan de Sioux bevolking en hun cultuur, moes en waardigheid. Het symboliseert ook respecten ndankbaarheid aan de inheemse bevolking van deze regio. Het is echt waanzinnig mooi en hoe dichter je bij het beeld komt, hoe imposanter het wordt. En het mooie is we zijn hier nu bijna alleen terwijl we foto’s van Ylva hebben gezien met tientallen anderen erop en eromheen. Dit gigantische imposante beeld, hoog op de berg en uitkijkend over de vlaktes doet ons meer weer eens beseffen hoe klein en nietig we zijn.
Om 10.15u (l.t.) laten we ‘Vrouwe Dignity’ achter ons en vervolgen onze weg naar Sioux Falls en ons meisje. Na een dik anderhalf uur rijden wordt het dan echt tijd voor een bakkie. Dit hebben we immers vandaag nog niet gehad. Er verschijnt een bord met ‘Fuelmart’ langs de snelweg en dus besluiten we om af te draaien want het is hier niet zo als bij ons dat je om de zoveel kilometer een tankstation tegen komt. De Fuelmart ligt in niemandsland en binnen ziet het eruit alsof de tijd is blijven stil staan. De rekken liggen er half leeg, het personeel valt nog net niet in slaap, de Subway heeft ook geen klanten, maar ze hebben er een koffiehoek daar zou menig tankstation en automobilist bij ons jaloers op worden. Je kunt kiezen uit 6 verschillende soorten bonen, koffie met welk smaakje je maar wil en de prijs … niet normaal hoe goedkoop. We betalen voor 2 kleine bakkies (wat bij ons een medium zou zijn) $3,52! “Hier wil ik voor altijd blijven” (uitspraak Roel). We laten ons het bakkie met uiteraard iets lekkers erbij goed smaken en om 12.10u (l.t.) rijden we verder richting ons meisje. We kijken ernaar uit om haar weer te zien.
Rond 13.00u (l.t.) verlaten we na lange tijd, van gisterenavond tot nu hebben we erop gezeten, de HW 90 East en vervolgen onze weg een klein stukje via de HW 29 South richting het vliegveld van Sioux Falls. Voordat we naar ons hotel rijden willen we hier nog even stoppen om in één van de winkeltjes een draagbare beker voor ons meisje te kopen. Toen we 11 dagen geleden vanuit hier richting Salt Lake City vertrokken, had ik deze beker gezien en naar haar doorgestuurd met de vraag of ze hem leuk vond. Het is n.l. een echte Ylva beker met veel roze. En ze vond hem GEWELDIG dus ja dan moet mama die nu even ophalen voor haar meisje.
Vanuit de HW 29 nemen we de afslag Airport en rond 13.15u (l.t.) stoppen we bij de ‘Shorts Parking’.We mogen hier maximaal 15 minuten parkeren maar dat moet haalbaar zijn. Terwijl Roel bij de auto blijft wachten loop ik de vertrekhal binnen en merk hoe rustig het ook nu weer hier is; net als 11 dagen geleden. Roelie heeft mij precies op het goede punt afgezet want ik kan in een rechte lijn naar het winkeltje lopen. Dat is goed, zo houdt ik de focus en kan ik niet afgeleid worden door andere dingen die ik nog zie. Nu maar hopen dat ze hem nog hebben en dat niet iemand anders hem ook mooi vond en gekocht heeft. Gelukkig hij staat er nog, deze is dan in “ the pocket”. Trots loop ik met het roze gevaarte naar buiten waar Roel staat te wachten.
Daarna is het nog maar een kleine 10 munten rijden tot aan ons hotel. Het voelt bijna als “thuiskomen” wanneer we door de straten van Sioux Falls rijden. Rond 13.30u (l.t.) parkeren we de auto bij het ‘Country Inn en Suites Radisson’, het hotel waar we 11 dagen geleden vertrokken zijn. We gaan naar binnen en zien achter de balie een bekend gezicht maar zij herkent ons niet. Ook is het enthousiasme van de vorige keer volledig verdwenen. Zij heeft er vandaag duidelijk weinig tot geen zin in. We vragen of we al kunnen en mogen inchecken. Mogen wel maar helaas is onze kamer nog niet klaar en dus moeten we nog wachten. De receptioniste stelt voor dat ze ons een berichtje zal sturen zodra de kamer klaar is; dat is fijn.
In plaats van gaan zitten wachten besluiten we om vanuit het hotel naar ‘Oldtown’ te wandelen. Hier zijn we vorige keer niet geweest en omdat we dit toch nog willen zien, combineren we het nuttige met het aangename. En aangenaam is het zeker want het is een heel leuk, gezellig en relaxt‘oud’ centrum. Er zijn leuke winkeltjes, eetgelegenheden, barretjes en daarnaast is er een kunstproject waardoor er om de zoveel meter een leuk en mooi kunstwerk te zien is met daarbij een verhaal. We slenteren hier een goed uurtje rond en lopen dan terug richting ons hotel. “De kamer zal nu toch wel schoon en klaar zijn?”. “Als ze nu niet klaar is, dan komt ze niet meer klaar vandaag”. Terwijl we teruglopen appt Ylva dat ze terug is van de Football wedstrijd en op ons wacht op haar kamertje.
Terug in het hotel vraagt de receptioniste of we haar berichtje niet hebben ontvangen. “No we don’t have a message”. Wat blijkt ze had het nummer letterlijk overgenomen, dus met 31 maar ze had i.p.v. die 00 moeten typen dus het was niet aangekomen. Kan gebeuren maar we kunnen nu inchecken dus dat is prima. We krijgen dezelfde kamer als 11 dagen geleden, dat was zo afgesproken omdat Ylva dan nog bij ons kan komen slapen de komende 2 nachten, dus ook dit voelt een beetje als ‘thuiskomen’. We brengen onze koffers en andere spullen naar de kamer, maken al wat tassen leeg en stallen de spulletjes die we onderweg allemaal mee hebben gebracht voor ons meisje uit.
Tegen 15.15u (l.t.) rijden we, de inmiddels ook al vertrouwde route, richting de campus van Augustana University waar Ylva ons buiten al staat op te wachten. Wat is het fijn om haar weer te zien en weer samen te zijn. Uiteraard krijgt ze eerst een hele dikke knuffel. We lopen nog even mee naar haar kamertje omdat ze zich nog wil omkleden (daar had ze nog geen tijd voor gehad terwijl ze zat te wachten) en ze moet wat spulletjes pakken voor de komende 2 nachten omdat ze dan gezellig bij ons blijft slapen.
Vanuit de campus rijden we als 1ste naar de ‘Imperial Mall’. Ylva heeft n.l. te horen gekregen dat ze voor de fotosessie van het zwemteam allemaal gekleed moeten gaan in het zwart. En aangezien ze niks zwarts bij zich heeft, moeten we op jacht naar een zwarte jurk, want dat wil ze het liefst. Omdat we geen idee hadden waar we hiervoor moesten zijn, had ik in het hotel bij de receptioniste geïnformeerd en zij adviseerde deze Mall. Terwijl we erheen rijden slaat het weer ineens om. De lucht wordt donder en al vrij snel begint het te regenen. Het lijkt erop alsof we het slechte weer hebben meegebracht. Ylva vertelt dat het de afgelopen dagen mooi weer is geweest en sinds vanmiddag is omgeslagen. Als we bij de ‘Imperial Mall’ aankomen besluiten de dames om met z’n tweetjes op jacht te gaan en zetten we Roelie in een zithoek in een luie stoel. “Hier kunt u wat gaffelen en kunnen wij rustig shoppen”. Nou laat rustig maar weg want als je een zwarte jurk moet hebben, dan vind je hem niet. Op een gegeven moment hebben we, op advies van een verkoopster uit een andere winkel, een winkel gevonden waar ze heel veel jurken hebben en gelukkig ook zwarte. Maar de dame heeft ook nog bepaalde noten op haar zang en niet alles is even leuk en/of mooi. We zoeken eerst alles bijelkaar wat ze evt. leuk vind of wil passen en duiken dan, met wel zeker 10 verschillende jurken en 1 broekpak, de paskamers in. Alles wordt gepast en uiteindelijk zijn er 2 dingen die ze leuk vind en wel ziet zitten. Het ene is een broekpak en het andere een jurkje. Omdat mama ze beiden heel mooi en leuk vind, mag ze ze allebei meenemen. Dan is het zoeken naar Roel die we gelukkig snel vinden want ik ben helemaal gaar. “En zijn jullie geslaagd?’ “We zijn zeer zeker geslaagd, maar het was een zware bevalling”. Ach ja, het is voorlopig de laatste keer dat ik met haar ben kunnen gaan shoppen dus het is goed en als ze het straks aan heeft, staat ze er mooi op.
We hebben er dorsten trek van gekregen en omdat het al even geleden is dat we een bakkie hebben gehad, gaan we op zoek naar een tentje. De keuze valt deze keer op ‘Flyboy Donuts’. Eigenlijk per toeval omdat je bij het zaakje waar Ylva eigenlijk heen wilde, Crunch, niet konden zitten en ze er geen koffie hadden. “Flyboy Donut is een leuk klein tentje waar ze lekkere normale koffie hebben maar nog lekkerdere donuts, cinnemonrollsen op eclairs lijkende zoetigheden hebben. We nemen ons een bakkie met iets lekkers erbij en geniet van elkaar en komen even tot rust.
Daarna rijden we terug naar het hotel om ons wat op te frissen en de spullen van Ylva op de kamer te leggen. “Laat papa de nieuwe kleren eens zien” en dus volgt er een kleine modeshow. “Mooi, heel mooi, staat je leuk”. “Ja hè, ik vind het ook echt mooi”. “Gelukkig”.
Als we ons wat hebben opgefrist gaan we eten. Vanmiddag tijdens onze wandeling door Oldtown hebben we een leuk zaakje gezien en we besluiten om daarheen te gaan. Het is ‘Philips Avenue Diner’, een zaak gevestigd in een vintage airstream-trailer die vroeger dienst heeft gedaan als Market Diner op Louise Avenue en nadien verplaatst is naar Oldtown Sioux Falls. De authentieke kitscherige 50’s sfeer zoals soda Fountain krukken, glanzende toonbanken, tegellattenvloeren, een jukebox en ga zo maar door zijn hier nog steeds te zien en terug te vinden. En ook hier is het personeel, net zoals ons dat de hele reis al is opgevallen, heel vriendelijk. Zodra ze horen dat je een ander accent hebt, vragen ze waar je vandaan komt en volgt een heel gesprek, ook nu weer.
Buiten dat het er heel gezellig is en het personeel vriendelijk, is het eten (Ylva en ik hebben een chickenburger en Roel een mac [e-38] cheese) ook heel lekker. Dus genieten we, niet alleen van het eten maar ook van het feit dat we weer even bij elkaar zijn. We luisteren naar de verhalen die Ylva te vertellen heeft en merken dat ze goed in haar vel zit en het naar haar zin heeft. Dat geeft ons een goeden trots gevoel, maar het besef dat we nog maar 1 dag samen hebben en dat we haar dan hier achter laten, begint binnen te komen en valt me zwaar.
Rond 19.45u (l.t.) wandelen we terug naar het hotel. Ik pak haar nog eens stevig vast nu het nog kan. Mijn kleine-grote meid gaat hier straks achterblijven en ik ga haar missen. De tranen branden in mijn ogen maar ik houdt me groot. Terug op de hotelkamer regelen we eerst nog wat bankzaken voor Ylvaen daarna gaat Roel een half uurtje op de loopband. Ik blijf met ons meisje op de kamer, we babbelen en houden elkaar stevig vast. “Mama gaat je missen” en de tranen waggelen over mijn wangen. Als Roel terug is en gedoucht, kletsen we nog wat, drinken een theetje, kijken naar de foto’s van onze reis en genieten van elkaar. Morgen is onze (voorlopig) laatste dag samen, we gaan er van genieten maar het zal ook zwaar worden.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 170
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/124_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-fijn-weerzien
)
[36] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109334
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-29
[photoRevision] => 0
[title] => Mount Rushmore ... en een spannende beslissing!
[message] => De lange, indrukwekkende maar ook vermoeiende reisdag van gisteren in combinatie met de (bloed)hete spa heeft ons goed gedaan. We hebben allebei niet als een roos maar als een blok geslapen. Beiden hebben we maar 1 sanitaire stop gemaakt en voor de rest aan één stuk door geslapen totdat we vanmorgen niet gewekt werden door de wekken maar door het “toettoettoettoet x100” van een auto-alarm. Het is inmiddels 08.15u (l.t.) en dus een mooie tijd om op te staan. Maar voordat we dit doen eerst ons vaste patroon en dat zijn de filmpjes van Lio-keen andere berichten bekijken en de spraakberichtjes van Ylva beluisteren. Nadat we hier weer van genoten hebben gaan we ons wassen en kleden ons aan want het ontbijt is in dit hotel ‘maar’ tot 09.30u (l.t.).
Als we beneden in de ontbijtzaal komen is het er nog gezellig druk, d.w.z. er zit een groot gezin dat nogal luidruchtig is. We zoeken ons een plaatsje en bereiden ons mentaal voor op het gigantische buffet wat we, gezien de stijl en goed verzorgdheid van het hotel, hier verwachten. Helaas … deze luchtbel wordt al vrij snel doorgeprikt als we zien hoe karig het buffet is. Dachten we in ‘ons’ hotel in Sioux Falls weinig keuze te hebben, nou het kan dus nog minder. Inmiddels zijn we gewend dat de ontbijtbuffetten in Amerika (of toch in dit deel) karig zijn maar dit spant de kroon. Of hebben we onze verwachting gewoon te hoog gelegd gezien de rest van het hotel, dat kan natuurijk ook.
Terug op onze kamer poetsen we onze tanden en zoeken de spullen bij elkaar die we vandaag willen meenemen. We proberen nog even ons meisje aan de lijn te krijgen en gelukkig lukt dat. Ze heeft goed geslapen en neemt ons mee in haar planning van die dag. Eerst moet ze naar de bank om daar nog wat zaken te regelen, daarna heeft ze college en ’s middags hebben ze nog een meeting met alle zwemmers en wordt het komend seizoen besproken. Voor haar dus ook een volle dag. Bomma hoeven we niet te bellen want als het goed is, is die op stap met Tant Griet en dus kunnen we vertrekken.
Vandaag staat ‘Mount Rushmore’ (MR) als 1ste op de planning en al de rest zien we wel. De reden waarom we als 1ste naar ‘MR’ willen is dat momenteel het zonnetje, al is het waterig, nog schijnt. Ze hebben vanaf 12.00u (l.t.) regen voorspelt en als dat uitkomt dan is de kans aanwezig dat je er niks kunt zien. Onderweg zoeken we nog even naar een bank, die we niet vinden of toch niet eentje waar we genoeg kunnen pinnen en zien we vele verleidingen. Dingen waar we graag zouden willen stoppen en gaan kijken, maar we blijven bij ons plan “eerst naar Mount Rushmore en dan kijken wel wel verder”.
De weg naar ‘Mount Rushmore’ is al een ervaring opzicht want ook hier zien we weer mooie natuur en rotsgesteente. Slingerend naar boven zijn we opeens MR voor ons verschijnen; we zijn er bijna. Rond 11.00u (l.t.) rijden we onder het genot van een stralend zonnetje naar de ingang van de parkeerplaats van ‘Mount Rushmore’. Een vriendelijk jongeman vraagt ons of wij de enige 2 in de auto zijn en of er iemand van 60 jaar of ouder bij is. Roel zegt “no” en ik reageer lachend “yes I am”. “Then it’s $5” zegt hij zonder te blikken of te blozen. Blijkbaar is het parkeertarief $10 maar als je iemand van 60 jaar of ouder bij je hebt, dan hoef je maar $5 te betalen. We kijken hem nog een keer aan en vragen wat we moeten betalen “$5” zegt hij lachend. We betalen hem $5, “have a nice day”. “Yes you to and you are a kind person”. Terwijl we naar onze parkeerplek rijden lachen we hartelijk om wat er net is gebeurt, “zou hij het echt niet gezien hebben? Of houdt hij van een geintje en heeft hij het spel meegespeeld?”Het zal hem immers een rotzorg zijn of iemand $5 of $10 betaald, als er maar betaald wordt. Ik hoop op het laatste want anders is het echt geen compliment en moet ik aan de verjongingscrème.
Nadat we de auto geparkeerd hebben in de overdekte parkeergarage lopen we naar de ingang van het monument waar we meteen aangenaam en positief verrast worden. Verrast in de manier hoe het is ingericht en hoe je naar de ‘Mount’ kunt toe lopen en hoe indrukwekkend het is. Ze hebben er een mooie ‘Avenue of Flags’ gemaakt met alle namen en vlaggen van de 50 verschillende staten van Amerika en daarnaast ook de vlaggen van Washington D.C. en Amerikaanse territoria. Op het einde heb je dan een prachtig uitzicht op ‘Mount Rushmore’
‘Mount Rushmore’ toont de gezichten van de 4 Amerikaanse presidenten:
George Washington (1e Amerikaanse president en symbool voor de oprichting van het land), Thomas Jefferson (auteur van de Onafhankelijkheidsverklaring en symbool voor de groei), Theodore Roosevelt (symbool voor ontwikkeling en de rol van de VS als wereldmach) en Abraham Lincoln (symbool voor de eenheid van de natie na de Burgeroorlog). Het monument is gemaakt tussen 1927 en 1941 en elk gezicht is ongeveer 18mtr hoog. We nemen plaats op de bankjes voor het beeld en nemen rustig in ons op waar we naar kijken. Dit is een stukje geschiedenis en wederom adembenemend en indrukwekkend!
We zijn met de laatste foto’s bezig als we opeens een paar druppels voelen. “Het begint wat te regenen, precies wat ze voorspelt hebben”. Ook horen we in de verte wat donderslagen. Omdat we nog in de souvenierswinkel willen kijken, lopen we langzaam die kant uit. Nogmaals genietend van de ‘Avenue of Flags. In de souvenierswinkel lijkt het wel voor niks, zo druk is het er. Maar dat mag de pret niet drukken en op ons gemakje struinen we door de winkel en natuurlijk blijft er ook het e.e.a. aan onze handen plakken. “Hebben we niet al genoeg?” “Jawel, maar voor ons meisje want zij is hier ook geweest en heeft zich niks gekocht”.
Als we naar buiten lopen regent het al een stuk harder, maar gelukkig hoeven we niet ver. Op advies van Ylva moeten we (lees: Roel) een ijsje gaan eten bij ‘Carver’s Café [e-38] Ice Cream Shop’ en als Ylva dat zegt dan doen we dat. En dus rennen we snel naar de andere kant waar het restaurant met ijszaak gelegen is. Ook hier lijkt het wel voor niks, zo druk. Omdat we eerst zin hebben in een bakkie met wat erbij en daarna pas in een ijsje gaan we op zoek naar een plekje om te zitten. Dit is met deze drukte niet snel te vinden, maar er is een oude vriendelijke dame die ziet dat we heen en weer aan het lopen zijn op zoek naar een tafeltje en die naar ons toe komt om te zeggen dat zij en haar man weggaan en we daar kunnen zitten. Zo lief!. Nu we een plekje hebben, haal ik 2 bakkies en wat erbij en ondertussen breekt buiten een noodweer los. De regen valt met bakken uit de lucht en veel mensen vluchten naar binnen. “Hebben wij geluk dat we binnen zitten en een plekje hebben”. “En we hebben geluk gehad dat we MR nog hebben gezien met goed weer want nu is het helemaal dichtgetrokken”. “Wij zitten goed en ik ga mij een ijsje halen”. “Doe dat schat”. Als Roel terugkomt met z’n ijsje wil ik uiteraard ook even proeven en we komen beiden tot de conclusie dat Ylva niks teveel gezegd heeft. Wanneer we zien dat de regen wat is gaan liggen, besluiten we om snel terug te lopen naar onze auto. We kijken nog een keer achterom naar de berg die helemaal in de nevel gehuld is. “We hebben echt geluk gehad”.
Op de buienradar hebben we gezien dat het de eerste uren droog gaat blijven meer dat het niet echt meer zal opentrekken. Daarom hebben we besloten om niet onze route te vervolgen, maar terug te rijden in de richting van het hotel en stoppen bij alle ‘verleidingen’ waar we vanmorgen aan voorbij gereden zijn en zeiden “dat is ook leuk om te stoppen”.
We rijden de berg weer af naar beneden, stoppen nog 1x om uit een andere hoek naar het beeld te kijken en beneden aangekomen is onze eerste stop bij‘Dahls Chainsaw Art’. Hier is het werk te bewonderen van de broers Jarett en Jordan Dahl, twee internationaal bekroonde kettingzaag kunstenaars. De door hun, en van 4 andere ‘carvers’ waar ze mee samen werken, uniek gecreëerde houten sculpturen zijn over het hele terrein te bewonderen. We zien dat de broers momenteel bezig zijn met een nieuw kunstwerk. Met twee kettingzagen zijn ze, staande op 2 etage stellingen, druk doende een paard te zagen.We zijn diep onder de indruk van alles wat we zien. We nemen ons dan ook echt die tijd om alle sculpturen te bewonderen. Jammer dat we nog met het vliegtuig terug naar huis moeten, want een prachtige houten bank met aan bieden uiteinden een beer hadden we direct willen meenemen voor ons huisje in Duitsland. Maar helaas, we zullen het moeten doen met foto’s.
Na ruim een uur genieten lopen we vanuit deze plek een stukje verder het gezellige en authentieke cowboy dorpje ‘Keystone’ binnen. Ook hier heerst een gezellige drukte en we wanen ons even in de Western tijd. We vergapen ons aan de prachtige gevels en alle gezellige winkeltjes. En dan begint het weer, volgens de buienradar, eventjes te regenen. We schuilen in één van de leuke winkeltjes waar ik nu de kans schoon zie om verschillende cowboyhoeden te passen. Zodra het weer droog is, lopen we terug naar de plek waar we de auto geparkeerd hebben en rijden vervolgens het dorpje Keystone uit terug in de richting van Rapid City.
Na ongeveer een kwartiertje rijden komt ‘Christmas Village’ in zicht. Dit hadden we op de heenweg al zien liggen en uiteraard kunnen we daar niet nog een keer voorbij rijden. ‘Christmas Village’ is een kerstwinkel die het hele jaar door geopend is. We weten niet wat we zien als we binnenkomen. Waar je ook kijkt of loopt, zie je de meest prachtige kerstballen, kerstvoorwerpen en kerstartikelen en op de achtergrond klinkt onvervalste kerstmuziek. Zalig!. Ik neem mij uitgebreid de tijd (Roel heeft het na 1 rondje al gezien en gaat buiten in de luie stoel zitten wachten) om hiervan te genieten, alles te aanschouwen en uiteraard blijft ook hier weer e.e.a. aan mijn vingers plakken.
Ik ben ongeveer een uurtje binnen geweest en in dat uur heeft het buiten weer flink geregend. Zelf heb ik er totaal niks van mee gekregen, ik was in Kerstsfeer, maar Roel heeft het zich zitten aanschouwen en geniet nu van de geur van vers nat gras. Het is ondertussen 16.00u (l.t) als we verder rijden naar onze laatste (voorgenomen) stop; ‘Bear Country USA’. Bear CountryU.S.A. is een drive-through Wildlife Park waar je met je eigen auto doorheen kunt rijden. Het park werd geopend in 1972 door de familie Kiehl (familie van dierenliefhebbers en ondernemers). Het idee was om een plek te creëren waar bezoekers Noord-Amerikaanse wilde dieren van dichtbij konden zien, maar dan op een manier die natuurlijker aanvoelt dan een klassieke dierentuin. Sinds de start is ‘Bear Country USA’ uitgegroeid tot een park van meer dan 250 hectare, waar nu honderden verschillende dieren leven.
We rijden langs Rocky Mtn elken, rendieren, Artic wolven, Big Horn schapen, Mule Deer, Mountain Lions en Buffels. Maar het spectaculairste blijft de rit door het gebied met de zwarte en bruine beren. Als je het gebied binnenrijdt staat er een uitkijkpost waar iemand inzit dit continue in de gaten moet houden dat er geen mensen uitstappen en/of hun raampjes open draaien. Dat eerste hebben we uiteraard niet gedaan, het tweede wel. Deze beesten zijn veel te mooi om van achter een raampje te bewonderen en zeker als je er zo dichtbij kunt komen. Ze te kunnen ruiken en bijna lett. voelen echt waanzinnig en een buitengewoon gevoel!
Aan het einde van de autotour is er een wandelgedeelte, de Wildlife Walk, waar je jongere dieren van dichtbij kunt bekijken. Er zitten Bear Cubs (beertjes), Lynxen Otters en diverse andere kleine diersoorten. En natuurlijk is er ook een souvernierswinkel met een heel bijzondere naam: ‘Bear’s Den’ en omdat Roel daar fan van is, gaan we natuurlijk ook hier even een kijkje nemen en tikken we voor Roelie een mooie trui op de kop.
Na deze wederom prachtige ervaring rijden we verder in de richting vanRapid City, waar we bijna zijn en waar we op zoek gaan naar een Burger King. De hele reis hebben we ons al voorgenomen om daar een keer een burgertje te gaan eten maar het is er nog steeds niet van gekomen, vandaag dus wel. Vlak bij ons hotel vinden we er eentje en genieten we van het combo-menu dat we bestellen. Naar de hoeveelheid calorieën die erachter staan, kijken we maar even niet want dan is ons de zin én de honger over.
Rond 18.45u (l.t.) zijn we weer terug in het hotel. De bedoeling is dat Roel een half uurtje gaat rennen en dat ik ga beginnen aan het verslag van vandaag. Echter de ellenlange en pittige rit van morgen, we moeten 550km overbruggen, blijft als het ‘zwaard van Damocles’ boven ons hoofd hangen. Ook het feit dat morgen we een tijdzone passeren en er nog 1 uur bij komt speelt ons door het hoofd. Als we in 1 rechte lijn rijden, zonder nog dingen te gaan bekijken en/of ergens te stoppen, betekend dit minimaal 5u rijden plus 1 uur door de tijdzone. Dat betekend dus dat we óf heel vroeg moeten vertrekken óf pas heel laat bij ons meisje zijn. Beiden scenario’s benauwen ons. We overleggen wat te doen. “Zouden we niet vanavond al een 2-3u gaan rijden en dan de rest morgen? We moeten n.l. ook nog door de tijdzone heen waardoor er ook nog een uur bij komt”. Goede raad is duur, we hebben immers hier het hotel betaald én als we gaan rijden hebben we nog geen andere slaapplek.We hakken de knoop door en begingen als een razende Roeland alles bijelkaar te rapen en de koffers in te pakken.Ylva wordt nog even gebeld om op de hoogte te brengen en een goed uur later checken we uit. De dame aan de receptie kijkt ons verbaast aan “are you leaving now?” “Yes we are leaving and already drive a lot in the direction of our daughter”. “Okay but be careful with the animals”. Hoezo moeten we voorzichtig zijn met de dieren, wij rijden toch op de snelweg?
Om 19.50u (l.t.) verlaten we de parking van het hotel en beginnen we aan iets wat ik misschien wel het spannends vind van deze hele reis en nog nooit eerder (bewust) heb gedaan, n.l. op de ‘bonne fooi’ gaan rijden en maar hopen dat je een hotel vind. Spannend!. Vlak na ons hotel draaien we de HW 90 East op in de richting van Sioux Falls dat al staat aangegeven op de borden. Het is pikke donker en er zit bijna geen verkeer op de weg. Dit in combinatie met het feit dat er nergens lantaarnpalen staan en er dus geen verlichting is, maakt dat het met stukken niet fijn rijden is. We hebben ook totaal geen idee door welk landschap we rijden want er is werkelijk niks, maar dan ook niks te zien.
Na zo’n 2 uurtjes rijden verschijnt er opeens een bord “National Timezone approaching”, we gaan dus zometeen de tijdzone passeren en komt er dus een uurtje bij. Roel had vantevoren nog op de kaart gekeken en de planning was om in Presho te stoppen en een motel te nemen. Toen we daar echter van de wegdraaiden en het motel zagen, hebben we snel besloten om rechtsomkeer weer de HW 90E op te rijden. Dit zag er zo schabbig uit. Hier wilden we echt niet slapen. Dan maar verder rijden tot de volgende plaats waar er logement is want het is hier 1. niet zo dat er veel afslagen zijn en 2. niet bij iedere afslag is een plaatsje en dus slaapgelegenheid. Bij de volgende mogelijk lagen er 3 motels die er alle 3 wel redelijk uitzagen maar alle 3 “volzet”. Dan maar weer doorrijden en ondertussen waren we al bijna 3 uur onderweg en liep de klok (door dat deze een uur vooruit was gegaan) al tegen middernacht. De tijd begint te dringen want stel dat de recepties om 00.00u dichtgaan dan hebben we niks.
Om 23.55u (l.t.) draaien we in Chamberlain voor de 3e keer van de HW af. Hopelijk is 3x scheepsrecht en vinden we nu wel iets. Er liggen hier 3 hotels van sjiek, naar middelmatig, naar “kan net en het is maar om te slapen”. We rijden ze alle 3 af en schrikken wel van de prijs. We hebben zelfs het gevoel omdat het na middernacht is en ze weten dat je slaapplaats nodig hebt, dat ze de prijzen verhogen. We kiezen uiteindelijk voor het “kan net en het is maar om te slapen” Econolodge hotel omdat deze de laagste, maar nog $119, in prijs is. De dame aan de receptie heeft nog 101 vragen alsof het midden op de dag is terwijl wij denken “mens schiet op we willen gaan slapen”. We halen, voor de zekerheid, al onze spullen uit de auto en brengen deze naar de kamer. Uit onze koffer nemen we deze keer alleen onze toilettas en pyjama en springen nog snel onder de douche. Ik wil nog graag een theetje en daar neem ik mij nog de tijd voor. Even afschakelen en in de tussentijd bel ik even met Bomma omdat ik weet dat zij ondertussen (door het tijdsverschil) toch al wakker is; ik wil haar even op de hoogte wil brengen zodat ze weet dat alles goed is.
Inmiddels is het 01.30u (l.t.) en dus de hoogste tijd om de luikjes te gaan sluiten. Het was, door de beslissing die we hebben genomen, een lange en pittige dag maar we hebben dit goed gedaan. We zijn nu op minder dan 200mijl van ons meisje en dat voelt goed. Dit geeft voor morgen of eigenlijk al vandaag RUST.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 193
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Chamberlain
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/075_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => mount-rushmore-en-een-spannende-beslissing
)
[37] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109314
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-28
[photoRevision] => 0
[title] => Monsterrit met veel natuurschoon ...
[message] => Tuut tuut tuut … voor het eerst deze reis worden we door de wekker, die Roel blijkbaar had ingesteld want stel je voor we verslapen ons, gewekt. En “nee” het is nog niet heel laat want het is ‘pas’ 07.45u (l.t.).We oeieren even na, kijken naar de filmpjes van ons ‘manneke’ die Jetje weer heeft doorgestuurd en waarop we zien dat hij goed verwend wordt door zijn meterke, luisteren naar het spraakbericht van ons meisje die wel al vroeg op weg was naar het ontbijt omdat ze om 08.00u (l.t.) al college heeft, lezen wat andere berichtjes en komen vervolgens in actie.
We wassen ons, kleden ons aan en in de tussentijd doen we een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. En warempel het lukt meteen de 1ste keer. Zou het dan toch nog goed komen zo tegen het einde van de reis? “Beter laat dan nooit zullen we dan maar zeggen”. Als we weer helemaal zijn bijgesproken over wat de dag van vandaag haar heeft gebracht en wat ze morgen gaat doen, ze gaat bij goed weer met Tant Griet naar Maastricht en daarna wat drinken en eten of dat is toch de planning en dus kunnen we haar morgen normaal gezien niet bereiken, hangen we op. Inmiddels zijn wij ook klaar om naar het ontbijt te gaan.
Om in de ontbijtzaal te komen nemen we de ‘Skywalk’ een overdekte brug van de ene kant van de weg naar de andere die onze kamer met de ontbijtzaal verbind. Het is rustig bij het ontbijt en dat kan wel kloppen want Roel heeft (voor zijn gevoel) al heel veel mensen heel vroeg horen weggaan. Ik ben daar blijkbaar doorheen geslapen. Het ontbijtbuffet ziet er goed verzorgd uit maar ook hier niet zoals we dat bij ons gewend zijn. Wel waren er deze keer pancakes en niet die al voorgebakken waren, nee deze moesten we zelf maken met de pancake machine. Een geniale uitvinding: je drukt op een knop, er komt een klodder deeg uit de machine, die valt op een lopende band, wordt vervolgens plat geplet en verwarmd en komt daarna als een heuse pancake eruit gerold. En “nee” het zijn niet de lekkerste die ik ook gegeten heb maar “ja” ze waren heel goed te doen en weer eens wat anders dan toastbrood met ei.
Na het ontbijt stoppen we de laatste spullen in de koffers (het lijkt wel of ze steeds lichter worden), wordt de auto opnieuw volgeladen met koffers en “tig losse tassen, ik word er gek van” en om 10.15u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. Omdat het stadje Sheridan ons gisteren niet echt aansprak besluiten we om meteen op weg te gaan en niet nog eerst een rondje door het centrum te maken. Bij het tankstation houden we nog even halt om te tanken en de ramen te wassen en dan zijn we vertrokken voor een, in 1e instantie, oersaaie rit van 2 uur over de High Way 90 East (HW90E). Tijdens onze rit op de HW90E zien we enkel en alleen uitgestrekte prairie grasvalktes met hier en daar ‘wildlife’ in de vorm van koeien. En wederom vragen we ons af hoe het mogelijk is dat ze hier zo’n mijlen lange rechte wegen aanleggen; voor de bestuurders oer en oer saai en levensgevaarlijk.
Rond 12.15u (l.t.) draaien we bij ‘Moorcroft’ van de HW19E af en slaan meteen linksaf naar ‘Heidi’s (tankstation, koffiebar, eetgelegenheid en supermarkt in één) , we zijn toe aan een bakkie met wat lekkers. We gaan deze keer voor een Latte Caramel en nemen er een lekkere, grote donut (passend bij mijn kleding) bij. Zoeken ons een plaatsje waar we even rustig kunnen zitten en genieten van ons bakkie met donut. Rond 13.05u (l.t.) verlaten we Heidi’s en willen we bij de naast gelegen ‘Drive-inn bank’ gaan pinnen. “Ik wil dat een keer gedaan hebben, bij ons heb je dat niet een drive-inn bank”. Maar dat wordt helaas geen succes, d.w.z. we kunnen er wel pinnen maar niet het bedrag dat ik wil en dus doe ik het niet. “Ik ga geen kosten betalen om maar een klein bedrag te mogen pinnen, dan hebben ze pech”. Van afstand zaten er ook dames aan het loket, die snapten er niks van maar dat is pech.
Inmiddels is het 13.15u (l.t.) en zetten koers richting het ‘Devils Tower National Monument” (DTNM). De ‘Devils Tower’ is een 260m hoge basaltrots die boven het omliggende prairielandschap uitsteekt. De rots is miljoenen jaren geleden ontstaan door vulkanische activiteit. Het bijzondere aan deze rots zijn de verticale groeven die er overduidelijk in te zien zijn. De legende van de ‘Plains Indians-stammern’ verteld dat er jonge meisjes tegen de rots opklommen op de vlucht voor een reusachtige beer. De beer klauwde in de rots waardoor er diepe verticale lijnen ontstonden. Tot op de dag van vandaag wordt ‘Devils Tower’ nog als een spirituele plaats beschouwd, te zien aan de gebedslinten in de bomen rondom de voet van de tower.
We zien ‘Devils Tower’ al van afstand boven de prairievlakte uitsteken en als plots een berichtje krijgen van Ylva of we even kunnen bellen. De schrik slaat ons om het lijf, “er zal toch niks gebeurd zijn”. We laten weten dat we onderweg zijn en zodra we wifi hebben even facetimen. Gelukkig is dat al vrij snel want net voordat we het ‘DTNM’ in kunnen rijden ligt er aan de linkerkant een souveniersschop met wifi. We proberen even contact te leggen, wat lukt, en gelukkig blijkt er niks ernstigs aan de hand te zijn. Ze heeft wat vragen over haar studie waar ze tegenaan loopt en wat haar op dit moment even benauwd. We praten er rustig met haar over en adviseren haar hierover ook contact te leggen met haar studiebegeleider. Dan moeten we plots het gesprek afbreken want ze heeft om 14.15u (l.t.) een meeting met de psychological coach van het team. “Prima dan gaan wij ook verder”.
Het is nog een minuutje rijden tot de ingang van ‘DTNM’. Hoe dichter we bij de toren komen hoe fascinerender en magischer het wordt. Terwijl we ons vergapen aan de enorme rotspartijen die we zien, lijkt de weg er naartoe net alsof we op autosafari zijn. We hebben het nog niet goed en wel tegen elkaar uitgesproken of er duikt een hertje uit de bossen vlak voor onze auto de weg op.
Aangekomen bij het Visitor Centre parkeren we de auto en nemen de ‘Tower Trail’ om naar de ‘Devils Tower’ te wandelen. Hoe dichter we bij komen, hoe imposanter dat het wordt. In het naar boven lopen passeert ons een jongen die de Tower gaat beklimmen. Zijn maten gingen hem al voor en hij ging er nu achteraan. Als een berggeit zien we hem naar boven klimmen en het echte kletteren langs de DT omhoog is huiveringwekkend en angstaanjagend. Wij blijven met de voetjes op de grond en aan de voet van de Tower. Maken een paar mooie schotjes, genieten van dit natuurwonder, bewonderen de gebedslintjes en wandelen dan weer terug naar de auto. Als we terug naar beneden rijden laat Ylva weten dat ze bereikbaar is en dus houden we nog even stil bij de souveniersschop om met haar te facetimen. Inmiddels hangt ze ook met Nonkel aan de lijn die e.e.a. voor haar heeft uitgezocht en heeft kunnen organiseren dat ze nu Amerikaanse apps kan downloaden en daarmee ook haar bankingapp. We zijn Alexander zeer dankbaar dit hij dit allemaal voor haar doet, zelf waren we daar nooit uitgekomen. Omdat we nog een lange weg te gaan hebben, nemen we afscheid en laten hen met z’n 2-tjes achter.
Vanuit ‘DTNM’ nemen we eerst een half uurtje de HW14East om richting HW90 te gaan. Deze weg voert ons door heuvelachtig prairielandschap met hier en daar een ranch maar over het algemeen niemandsland. Aangekomen bij de oprit van de HW90 is het nog ongeveer eenhalf uur tot aan de afslag ’Spearfish’. Hier verlaten we de HW 90 om om vanuit Spearfish de ’Scenic Byway’ / HW14A te nemen die ons dwars door de 30km lange ’Spearfisch Canyon’ voert. De “Spearfish Canyon’ is een smalle kloof met steile kalk- en zandstenen wanden tot wel 300m hoog afgewisseld met dichte bossen. Echt waanzinnig om te zien. Jammer dat het weer vandaag wat druilerig is want anders waren de kleuren van de wanden nog mooier uitgekomen. Als ‘rode draad’ door de canyon stroomt de ’Spearfish Creek’ welke de canyon oorspronkelijk heeft uitgesleten. Onderweg zijn we 2 watervallen tegen gekomen: de ‘Bridal Veil Falls’ een hoge maar smalle waterval die vanaf de weg te zien was. En de ‘Spearfish Falls’ die we konden bereiken via een korte trail, maar die eigenlijk slecht te zien was en heel eerlijk gezegd ook een beetje tegenviel. We hebben ook wildlife gezien tijdens onze tocht door de canyon : 4 mountain goats en een aantal hertjes. De eerste waren alles behalve schuw, de 2e daarentegen des te meer. Het was dan ook een hele kunst om ze op de foto te krijgen. Wat verder opviel was dat er veel electriciteitsdraden door de canyon liepen wat het natuurlijke beeld wel wat verstoorde. Deze draden liepen naar de huizen en lodges die er lagen en dat waren er in verhouding best veel. Of laat ik het anders zeggen: “we hadden dit niet verwacht want wie wil hier nu wonen?” Qua omgeving is het prachtig maar je woont gidsverlaten en mijlen ver van de bewoonde wereld.
Het loopt tegen 18.30u (l.t.) als we de Canyon uitrijden en de HW14A East richting ‘Deadwood’ nemen. We hebben nog getwijfeld of we dit zouden doen maar omdat het toch op onze route naar ‘Rapid City’ ligt, besluiten we ook hier even te stoppen, rond te kijken en wat te eten want ondertussen hebben we toch wel trek gekregen. ‘Deadwood’ ontstond in 1876 tijdens de Black Hills Gold Rush en was berucht als een echte frontier Town met gokhuizen, saloons en beruchte figuren. Die eerste 2 zijn er tot op de dag van vandaag nog steeds terug te vinden. We parkeren de auto net buiten het centrum en lopen dan ’The Main Street’ in waar je meteen terug gaat in de tijd en het gevoel hebt of je in het ‘Wilde Westen’ loopt. Veel oude gebouwen zijn gerestaureerd en zien er uit als saloons, casino’s, banken en winkels uit die tijd. Er lopen heuse cowboys over straat en ook de postkoets rijd op en af. Het ziet er allemaal heel leuk, gezellig en nostalgisch uit maar van de andere kant is het ook heel erg ‘nep’ en toeristisch. “Het is net Valkenburg maar dan in wild west stijl”.
Onze buikjes (of moet ik na 3 weken buiken zeggen) beginnen zich ondertussen ook te melden, we hebben trek en dus gaan we opzoek naar waar we iets kunnen eten. Bars en saloons zijn er genoeg en onze keuze valt op ‘Buffalo Bodega of Bully’s’ Een restaurant helemaal ingericht in historische sfeer en aangezien Roel graag een keer in een saloon wilde eten. We gaan voor een burger en een saladeen beiden smaken goed. Roel is ondertussen enigszins ingekakt. De lange en vermoeiende reisdag begint hem partte te spelen en we moeten dadelijk ook nog een flink stuk rijden. Als we gegeten hebben, rekenen we af en gaan terug naar onze auto.
Het is ondertussen 20.35u (l.t) en we moeten nog een 55 mijl (88km) naar ‘Rapid City’ rijden want hier ligt ons hotel voor de komende 2 nachten. We doen dit via de I-90 omdat dit de snelste route is en we helemaal klaar en gaar zijn voor vandaag. Om 21.25u (l.t.) komen we aan bij het ‘Country Inn [e-38] Suites by Radisson’ in Rapid City. Gelukkig verloopt het inchecken vlot en krijgen we niet allerlei ingewikkelde vragen gesteld zoals de afgelopen 2 dagen. Onze koffers en tassen laden we op een karretje en met de lift gaan we naar de 3e verdieping. Onze kamer is mooi en ruim en een beetje te vergelijken met de kamers bij vd Valk. Omdat we hier maar 2 nachten blijven, laden we op onze toilettas na niks uit en leven we zoals we dat de afgelopen 11 dagen al doen uit de koffer. Het hotel beschikt ook over een zwembad en spa en daar gaan we nog even lekker gebruik van maken. Even lekker ontspannen en relaxen na wederom een hele mooie maar ook vermoeiende dag. We (lees: Roel) hebben vandaag 530km afgelegd, veel mooie dingen gezien maar het was een monsterrit. Zeker ook omdat het hier niet de (snel)wegen van bij ons zijn. Je moet hier constant opletten en alert zijn. Ik ben dan ook zeer trots op mijn manlief dat hij ons weer veilig en wel naar hier heeft gebracht.
Na het zwemmen douchen we ons, haalt Roel een theetjes en terwijl ik aan het verslag werk, tokkelt Roel op z’n gsm en niet lang daarna vallen zijn luikjes dicht. Het was echt een heel intensieve dag; zeker voor hem als chauffeur. De tijdsgrens zijn we, in tegenstelling tot wat we gisteren dachten, nog niet gepasseerd.. South Dakato heeft naar het schijnt 2 tijdszones en wij overschrijden die pas zaterdag weer.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 187
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Rapid City
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/984_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => monsterrit-met-veel-natuurschoon
)
[38] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109305
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-27
[photoRevision] => 0
[title] => Weg door niemandsland en lokale ontdekkingen ...
[message] => Het is 07.45u (l.t.) als we wakker schieten. We hebben allebei,na ons rodeo uitje van gisterenavond, vast en goed geslapen. We starten rustig op door eerst wat whatsappjes te lezen, naar de filmpjes van ons Lio-ke te kijken die Jetje iedere dag trouw stuurt en te luisteren naar het voiceberichtje van ons meisje. Zij start vandaag met haar 1e officiële universiteitsdag en is zich daar nu pas echt van bewust. De afgelopen anderhalve week waren het enkel activiteiten en wennen, maar nu gaat het echte werk beginnen. Ze geeft aan dat ze het spannend vind. Dat is logisch en mag ook, wij vinden het ook spannend. Maar voor het zover is, moet ze eerst nog naar de bank én heeft ze een zoommeeting met Nonkel.
We wassen ons, kleden ons aan en gaan naar het ontbijt. Als we buiten komen merken we dat, het voor de 1e keer deze reis, fris is en dat het zonnetje niet schijnt. In de ontbijtzaal is het gezellig druk maar we vinden nog een plekje om te zitten. Het buffet ziet er goed uit, er is toast, baggles, wentelteefjes, ei, muesli, yoghurt, (smeer)kaas, jam, koffie, thee, sinaasappelsap oftewel er is voldoende om uit te kiezen. Het smaakt ons goed en als we een ‘bodempje’ hebben aangelegd voor het eerste gedeelte van de dag, gaan we terug naar onze kamen.
Op de kamer leggen we de laatste spullen in de koffers, we hebben deze omdat we hier maar 1 nacht blijven niet helemaal uitgepakt, en als dat is gebeurt begint Roel met het inpakken van de auto. Ik doe een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. Poging 1 mislukt maar bij poging 2 heeft ze de juiste knop gevonden, gelukkig. We kletsen bij en horen de nieuwtjes van de laatste 24u. Ze heeft gisteren een hele gezellige maar drukke visite dag gehad; Mémé, Veerle, oma Betty en Herman zijn langs geweest dus aan aandacht en gesprekken geen gebrek. Ik haal de bedden snel af, Roel checkt uit en om 10.00u (l.t.) rijden we richting ‘Oldtown Cody” nadat we eerst nog een rondje langs de beschilderde buffels hebben gemaakt om die vast te leggen.
Cody is een echt cowboy stadje en als je Oldtown komt binnen rijden ademt het één en al Wilde Westen sfeer uit. De huisjes en winkels, alles is in deze stijl ingericht en veel mensen op straat lopen er als echte cowboys bij. Cody is ook nauw verbonden met de legendarische figuur ‘Buffalo Bill Cody’ die hier vandaan kwam en waarnaar de plaats ook is vernoemd. Overal in het plaatsje komt je beelden, schilderingen en verhalen van hem tegen. We parkeren de auto en maken een wandeling dor het stadje om de sfeer op te snuiven. Ook bezoeken we een winkel met cowboy accessoires zoals hoeden en laarzen. Ik twijfel even over een hoed, maar na de verstandige woorden van mijn man “thuis doe je die toch nooit meer op” heb ik besloten om er toch maar geen te kopen. Als we verder lopen komen we langs ‘Chinatown’, dit blijft een All-you-can-eat Buffet restaurant te zijn. We zien er tientallen scholieren (aan de overkant ligt een Highschool) naar binnen gaan. Als ze naar buiten komen hebben ze witte foambakken gevuld met allerlei lekkers van het buffet bij zich. Een kostelijk gezicht om te zien. Bij ons gaan de studenten naar de bakker voor worstenbroodjes en allerlei andere lekkere dingen en hier gaan ze zich een bak met Chinees vullen om vervolgens op te eten. Verschil moet er zijn.
Om 11.25u (.l.t.) stappen we terug in de auto, rijden nog even langs het postkantoor en laten dan Cody achter ons liggen. We nemen de U.S. Highway 14/16/20 East. Vervolgens rijden we (lees: Roel want ik doe tussendoor een nappie) ongeveer een uur over een oer-oer-oer saaie kaarsrechte weg die voor een gedeelte langs de ‘Shoshone River’ loopt en voor de rest door open prairie en landbouwgebied. Iets saaiers hebben we nog niet eerder gezien deze reis en het is knap dat Roel is wakker gebleven.
Als we tegen 12.30u (l.t.) het plaatsje Greybull binnenrijden, zijn we dan ook echt toe aan een bakkie. “Ik snap niet dat ze zo’n rechte, saaie wegen kunnen aanleggen. Dat is echt levensgevaarlijk. Bij ons in Europa is dat zelfs verboden”. “Respect dit je niet in slaap bent gevallen en ons veilig naar hier hebt gebracht. Sorry dat ik wel in slaap gevallen ben”. “Geeft niet sjat, maar nu eerst een bakkie”.
We rijden door de hoofdstraat van Greybull op zoek naar een leuk tentje als we opeens aan de linkerkant ‘Brandi’s Candies Sweet, Sandwiches and Icecream’ zien liggen. “Hier gaan we stoppen want dat ziet er leuk uit”.
We parkeren de auto en bereiden ons voor op een klein, cowboy-achtig ingericht zaakje, echt iets lokaals dat vinden we leuk. Als we de deur openen weten we niet wat we zien en ik wordt er helemaal blij van. De eigenaresse heeft het meteen door en verwelkomt ons hartelijk bij de deur. Wat we zien is een, volledig in Amerikaanse stijl ingericht snoepwinkeltje. Er staan tientallen potten en maanden met allemaal verschillende snoepjes in alle soorten en maten. Ik weet echt niet wat ik zie en ben meteen helemaal “happy”, gewoon door hoe het zaakje is ingericht. De eigenaresse vraagt of ze ons kan helpen en we zeggen dat we eigenlijk graag koffie willen met iets erbij. Ze geeft aan dat ze eigenlijk alleen maar gewone koffie heeft en als we speciale willen we een paar deuren verder moeten gaan. Maar dat willen we helemaal niet, het is hier veel en veel te leuk en gezellig. Ze stelt voor om gewone koffie voor ons te maken en terwijl ze dat doet neus ik lekker rond in de winkel. Ik kom echt ogen tekort want ze heeft niet alleen lekker snoepgoed maar ook nog heel veel andere leuke snuisterijen te koop en mijn oog valt meteen op een ghnome in Amerikaanse stijl. Roel is ondertussen al bezig met het bestuderen van de kaart want hij heeft trek. “Kom je even kijken en focussen”. We kiezen voor een combo van Sandwich [e-38] Soup want soep hebben we al even niet meer gehad. Het is aardappel soep en ze smaakt heerlijk, evenals de sandwich die ze voor ons maakt. En de koffie … je proeft dat die met liefde gemaakt is. In de tussentijd komen er verschillende klanten binnen en tegen iedereen verteld ze dat we uit België komen waardoor er leuke gesprekken ontstaan. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan, ik zou hier nog uren kunnen blijven maar we moeten nog een heel eind en dus gaan we afscheid nemen van de eigenaresse en haar man (een politieagent die ook nog binnen is komen lopen in vol ornaat omdat hij moet gaan werken) maar niet voordat ik nog een aantal lekkere zakjes snoep heb uitgezocht voor ons meisje want die hadden we tussendoor foto’s gestuurd en vraagt of we haar iets meenemen, “natuurlijk lieverd”. Naast de snoep neem ik ook 2 ghnome’s (1 voor Ylva en 1 voor ons). Als we gaan afrekenen en ik zet alles op de toonbank zegt de eigenaresse heel vriendelijk “these (de ghnome’s) are not for selling, these are my decoration”. “Oh realy? But I like them so much”. Ze denkt even na en zegt dan “okay you get them from me because I saw you like them when you came inside”. Natuurijk ben ik haar hartelijk dankbaar en we geven haar een extra tip, gewoon omdat we het hier zo leuk vinden.
Om 13.35u (l.t.) zitten we terug in de auto en zetten we koers richting Sheridan. Dit doen we via de ‘Bighorn Scenic Byway’ (BSB). De BSB is een panoramische weg van 93 km die loopt van Shell (bij Greybull) naar Dayton (bij Sheridan). De weg loopt dwars door de ‘Bighorn Mountains’ en de top van deze weg ligt op ruim 2800 meter!!!! Het landschap wisselt voortdurend af en is adembenemend. Je rijdt door droge prairie, groene bergweiden, langs steile kloven, watervallen, alpine bossen en kale rotspartijen. Het (uit) zicht is fenomenaal in niet in woorden te omschrijven.
Het eerste gedeelte van de ‘BSB’ voert door de ‘Shell Canyon’ die door miljoenen jaren erosie, is uitgesleten. We passeren ook bij de ’Shell Fals; een waterval van 37m hoog die met een enorme kracht naar beneden stroomt. Als we echter bij de ingang van het platform komen, blijkt dit gesloten te zijn. “Dit betekent dat we er dus niet op kunnen”. “Nee inderdaad dan moeten we maar een foto maken vanaf de muur”. Want vanaf de muur rondom de parking kun je de waterval al zien. Het kan ons echter niet bekoren en gezien het feit dat we nog geen 2 auto’s zijn tegen gekomen op de route hiernaartoe en het voor de rest allemaal goed en veilig uitziet, besluiten we toch om naar binnen te gaan. D.w.z. ik ga naar binnen want Roel wil Wzich geen boete of straf hier in Amerika kan veroorloven “en stel er komt een over fanatieke ranger, dan zijn we het haasje”. “Zal ik dan gaan en dan blijf jij op de uitkijk staan en als er iemand komt dan doe je alsof je staat uit te rusten”. “Ja dat doen we en dan maak jij het rondje en maak je foto’s en film je het”. Zo gezegd, zo gedaan en dus ga ik achter het hek alleen op pad op de trail bij de waterval. Natuurlijk vind ik het spannend en dan vooral dat we niet betrapt worden (want als dat gebeurt hebben we echt een vet probleem), maar hier helemaal alleen lopen en genieten van het uitzicht en de waterval heeft ook iets magisch. Als ik terug richting de auto loop voel ik dat mijn hartslag wat toeneemt en loop ik gebukt achter de muur, want stel er staat iemand bij Roel dan zien ze mij niet. Gelukkig is er niemand en kan ik zo weer instappen alsof er niks is gebeurt. “Missie volbracht!”.
We vervolgen de route met enorme hoogteverschillen en de vele (haarspeld)bochten. Er zijn soms stijgingspercentages van 10% en meer. We genieten van de panoramische vergezichten, granieten kliffen en gletsjerdalen en zien hoe gletsjers en erosie het landschap gevormd hebben. Tegen 16.15u (l.t.) naderen we Dayton en laten hiermee de BSB achter ons. Het is dan nog een kleine 15’ rijden tot in Sheridan. Sheridan is een klein, charmant stadje dat wel uitgestorven lijkt. Ons hotel, het ‘Best Western Sheridan Center’ hebben we gelukkig snel gevonden want Roel is moe want het was een zeer intensieve dag en dan met name het rijden. Ik heb respect voor hem, hij heeft dat goed gedaan en ons veilig naar hier gebracht.
Bij het hotel aangekomen gaan we naar binnen om in te checken. Ik geef meteen onze paspoorten en creditcard af omdat dit is wat ze altijd als 1e vragen. Vervolgens begint de dame aan de receptie allerlei vragen te stellen over de auto: “what kind of car do you have?” “A Chrysler”. “What is de colour of the car?.” “Gray”. “What is the state?” “He is in a verry good state” waarna ze me aankijkt alsof ze het in Keulen hoort donderen. “I ment what is the state?” waarmee ze dus niet de staat van de auto, maar uit welke staat hij kwam. “Ja zeg dat dan” … en Roel, die kwam niet meer bij van het lachen.
Onze kamer ligt aan de overkant van de weg en we kunnen de auto voor onze deur neerzetten. De koffers en andere spullen worden uitgeladen en de kamer een beetje ingericht. Daarna maken we een kleine tour door het hotel o.a. om te kijken waar het zwembad ligt. Terug op de kamer gaan we even op bed liggen en bellen we met ons meisje. We zijn natuurlijk heel benieuwd hoe haar 1e college dag is geweest en hoe het is gegaan. Als ze oppakt zien we haar achter haar bureau zitten te leren. Ze vertelt dat het een hele mooie dag maar ook een hele vermoeiende dag was. Er is veel informatie (van school en het zwemmen) op haar af gekomen en ze moet het allemaal nog een beetje laten indalen. Ook het feit dat ze vanmorgen 2u met Nonkel is bezig geweest en dat helaas nog niet alles gelukt en geïnstalleerd is, vind ze vervelend. Gelukkig heeft ze wel al iets kunnen regelen voor een paar boeken, dus ze heeft al iets. Maar veel tijd om met ons te babbelen heeft ze niet want ze gaat met een paar meisje naar de gym. Terwijl we aan het skypen zijn, kleed ze zich dan ook om en showt ons haar nieuwe t-shirt dat ze al heeft gekregen. “Wauw … en ook nog helemaal jou kleur”. “Ja mooi hé”. Dan wordt er op de deur geklopt, “ik moet ophangen” en weg is ze.
Het is ondertussen 18.30u (l.t.) en voordat we gaan kijken waar we wat kunnen gaan eten springen we nog snel even onder de douche. Daarna gaan we op pad. Roel wil graag in een lokaal cowboy restaurant iets eten maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We doorkruisen Sheridan van noord naar zuid en vinden in 1e instantie niet echt wat we zoeken. Dan rijden we voorbij Wyomings Rip en Shop House waar met koeienletters op de muur staat dat ze ribben en steak hebben. “Dit wordt het”. Als we het restaurant binnen lopen, zien we inderdaad meteen dat het een locale zaak is en dat is goed. Het restaurant bestaat uit 2 gedeeltes, het ene gedeelte is koud en ongezellig ingericht en in het ondergedeelte zijn leuke zitjes en de bar. Helaas zijn alle zitjes volzet en dus gaan we aan de bar zitten. De waitres die ons gaat bedienen is erg vriendelijk en heeft er zin in. We krijgen een joekel van een kaart in onze handen geduwd maar we zijn er vrij snel uit. Roel gaat voor een burger en ik kies de spareribs. Omdat het druk is duurt het even voordat we het krijgen, maar ons wachten wordt beloond. De burger smaakt voortreffelijk en de ribben zijn gaarder dan gaar en vallen zo van het bot. Tijdens het wachten heb ik al verschillende toetjes voorbij zien koken, waaronder carrotcake dus als de waiter komt en vraagt of we nog een toetje willen is het antwoord “yes”. Maar omdat we net gegeten hebben en vol zitten vragen we of we de carrotcake mee naar huis mogen nemen en thuis opeten. Natuurlijk kan dat , dat is hier de normaalste zaak van de wereld. Onze carrotcake wordt netje ingepakt, we betalen, bedanken onze waiter en gaan dan terug naar de auto en het hotel.
De klok loopt tegen 21.00u (l.t.) en het is dus nog te vroeg om gaan te slapen. Roel regelt 2 kopjes thee (aan de andere kant van de weg) en onder het genot van een kopje thee en een stukje carrotcake overlopen we de dag nog eens. “Het was heel zwaar en vermoeiend auto rijden”. “Dat wil ik geloven maar ik ben blij dat we veilig hier zijn. Je hebt dat supergoed gedaan. Ik en trots op je!”. We kijken samen even naar de dag van morgen. Als het goed is gaan we dan weer een uur vooruit en zitten we terug op 7u tijdsverschil. Roel tokkelt nog wat op zijn gsm en ik werk aan het dagboek. Om 22.22u (l.t.) vallen de luikjes dicht.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 172
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sheridan
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/910_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => weg-door-niemandsland-en-lokale-ontdekkingen
)
[39] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109291
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-26
[photoRevision] => 0
[title] => Van de stilte naar de ruige Rodeo ....
[message] => Ondanks dat ik vannacht meermaals ben moeten opstaan voor een sanitaire stop, viel ik daarna gelukkig weer meteen in slaap. En ik heb veel gedroomd over ik weet niet wat allemaal. Uiteindelijk worden we beiden om 19.45u (l.t.) gewekt door de wekker die Roel voor de zekerheid had gezet. Het is vandaag een reisdag en dat betekent alles terug inpakken en proberen (met de nadruk op proberen) enigszins optijd te vertrekken. Roels streven is 11.00u (l.t.).
We wassen ons en kleden ons aan en in de tussentijd doen we een nieuwe poging om Bomma te bellen. Ze heeft vanmorgen bezoek gehad van Mémé en Veerle en die laatste had ik gevraagd naar haar telefoon te kijken zodat we haar weer aan de lijn konden krijgen. Blijkbaar was haar telefoon zondag plat gevallen, had ze hem weer opnieuw opgeladen maar wist hem niet meer aan te krijgen … hier krijg ik dus stress van. Maar het lukt, het duurt even voordat ze hem oppakt maar ze pakt op. Op dat moment heeft ze bezoek van oma Betty en dus keuvelen we even met z’n 3-tjes . Het is alleszins fijn dat ze weer bereikbaar is en dat alles in orde is. Roel heeft even contact met Nonkel om te checken of hij de uitdagingen waar ons meisje tegenaan loopt m.b.t. de Apple-store krijgt opgelost, en Nonkel zou Nonkel niet zijn als hij het niet krijgt opgelost. Nu kan ze vanavond weer rustig slapen.
Tijd om te gaan ontbijten. De vriendelijke juffrouw die ons de afgelopen 2 dagen naar onze tafel heeft gebracht is er vandaag ook en ze verbaast zich dat we er nog zijn. Blijkbaar zijn de meeste gasten na 2 dagen al ‘gevlogen’. Onze waiter van de afgelopen dagen is er vandaag niet en in de plaats daarvoor hebben we nu iemand die mij de hele tijd staat aan te kijken alsof ik iets van hem aan heb. Ook vandaag gaan we voor het buffet, dat is goed (overigens niet vergelijkbaar met de buffetten bij vd Valk) dus waarom zouden we iets van de kaart nemen. Als onze buikjes zijn gevuld, bedanken we de waiters en gaan terug naar onze kamer om ons klaar te maken voor vertrek.
Alle ‘tasjes’ met kleren worden weer in de koffer gelegd, de overige spulletjes in een tas gedaan, de koelkast wordt leeggemaakt en terwijl Roel de auto inlaad, haal ik de bedden af. We doen nog een laatste check om te controleren of we niks hebben laten liggen en gaan dan uitchecken. Nadat we hebben uitgecheckt doen we nog een rondje door het centrum omdat ik nog wat foto’s wil maken, een aantal beschilderde bizons wil vastleggen en nog even een paar winkeltjes wil bezoeken. Roelie wandelt gedwee mee en zegt en maar wijselijk niks van, na 21 jaar weet hij wel beter. Na het zoveelste winkeltje laat hij van zich horen “nu is het genoeg geweest, nu heb je genoeg gekeken, we gaan rijden”. Omdat het inmiddels al 11.15u (l.t.) is, stel ik voor om eerst nog even een bakkie en een koek te gaan halen bij ‘ons’ bakkertje van gisteren. En als Roel “bakkie” hoort dan heb ik z’n volle aandacht en is hij altijd akkoord. Nadat we 2 lekkere koeken hebben gescoord én 2 bakkies kunnen we dan eindelijk vertrekken. “Dag Three Bear Lodge, dag Yellowstone West bedankt voor de mooie dagen”.
Een half uur later dan Roel zijn planning zijn we dan eindelijk vertrokken en passeren we voor de (voorlopig) laatste keer de West Enterence. Het eerste gedeelte van de route van vandaag hebben we de afgelopen dagen al meermaals afgelegd. Als we voorbij de ‘Elken-oversteekplaats’ komen, zien we weer een hoop auto’s en mensen naar boven kijken. We stoppen even en het schijnt weer om de beer te gaan die we gisteren ook al gezien hebben. Vandaag ligt hij op z’n rug en denkt “bekijk het maar daar beneden, ik laat mij niet zien”. Voor ons een reden om door te rijden. Als we in de buurt van de plek komen waar we gisteren ‘Mr. Bison’ over de weg zagen lopen, zijn we even benieuwd of hij er vandaag ook is. En “ja hoor” daar komt hij ons al tegemoet gelopen maar nu de andere kant uit.
Vervolgens rijden we een hele tijd zonder echt iets (lees; wildlife) te zien, totdat er vlak voor ‘Canyon Village’ een groepje auto’s en mensen langs de kant zien staan. Ze staan enigszins verdeeld en het is niet duidelijk waar ze naar kijken. Roel zet de auto zo goed mogelijk langs de kant en ik besluit eens polshoogte te gaan nemen waar ze naar staan te kijken want zelf kom ik niet verder dan een groepje eendjes die het water in gaan en ik kan me niet voorstellen dat daar zoveel mensen naar staan te kijken. Er staat een erg enthousiaste dame langs de kant en die hoor ik zeggen “look look you can see his head”. Het blijkt om een ‘Moose” te gaan en laat dat nou juist het enige dier zijn dat we hier in Yellowstone nog niet hebben gezien. Ik loop terug naar de auto en Roel is eigenlijk al klaar om weg te rijden als ik zeg “er ligt een Moose. Een Moose?, Dan stap ik uit want die hebben we nog niet”. We wandelen samen terug en gaan ons dit schouwspel aanschouwen. Want een schouwspel dat is het zeker. De ‘Moose” komt steeds even met haar hoofd omhoog om dan weer te verdwijnen. Op een gegeven moment zien we nog iets bewegen en blijkt dat Mrs. Moose een kleintje bij zich heeft. De enthousiaste dame heeft het niet meer, alleen al naar haar reacties luisteren is geweldig. De hoop is dat mama Moose samen met het kleintje opstaan en aan de wandelen gaan, maar de natuur laat zich niet dwingen. Op een gegeven moment is Roel er een beetje klaar mee, “kom we gaan door want we moeten nog een eindje rijden. Nog heel even”. En dan op dat moment komt mama Moose omhoog, gaat aan de wandel en uiteraard loopt het kleintje met haar mee. Wat een SCHITTEREND beeld om naar te kijken; ook Roelie is er sprakeloos van. “Maar goed dat we nog even staan zijn gebleven want dit hebben we nu maar mooi meegepakt”. “Inderdaad”. “Vanmorgen was je misschien not amused dat ik nog zolang aan het slenteren was, maar het heeft ons nu wel dit mooie beeld opgeleverd. Het heeft dus zijn reden gehad”. “Dat is absoluut waar”.
Met alle dieren die we konden zien in Yellowstone vervolgen we onze reis. We rijden verder richting ‘Lake Village’ waar we zullen afbuigen naar de ‘East Enterance’ , maar eerst rijdenwe nog door de ‘Hayden Valley’. Hayden Valley is een brede, open vallei met glooiende grasvlaktes, omgeven door heuvels en bossen. Het gebied is ontstaan uit een oud gletsjermeer, waardoor de bodem rijk en vochtig is en dus ideaal voor grasgroei. En deze grasgroei zorgt er dan weer voor dat dit gebied bij uitstek geschikt is voor Bizons om hun dagelijkse kostje te vinden. Overal verspreid zien we dan ook groepjes Bizons staan te grazen.
Als we bij ‘Lake Village’ aankomen is het de hoogste tijd voor een bakkie met iets erbij. We gaan naar de General Store omdat we inmiddels weten dat ze daar lekkere bakkies hebben en ook altijd wel iets lekkers voor erbij. Roel gaat vanmiddag voor een croissant (die achteraf niet meer zo vers blijkt te zijn) en ik ga voor een boterham met eiersalade. Lekker maar één snee is hier zo dik als bij ons 2 sneeën en dat dus dubbel. Ik heb er lett. een hele boterham aan. Het restaurant in deze store is ingericht als een typisch Amerikaans fastfood restaurant wat al een beleving op zicht is. We genieten dan ook van alles wat we zien en gebeurt tijdens onze lunch.
Na de lunch rijden we verder richting de East Enterance en verlaten om 15.15u (l.t.)Yellowstone Park, waarna we meteen het ’Shoshone National Forest’ binnenrijden en de ‘Buffalo Bill Scenic Byway’ route (vernoemd naar Buffalo Bill Cody die een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van het westen) gaan volgen. We zien meteen een groot verschil met Yellowstone Park. Zagen we in YP wijdse groene vlaktes met op de verre achtergrond de Rocky Mountains, zien we nu prachtige rotsformaties, kloven en dichte bossen. Het is meteen een hele omschakeling. We passeren de ‘Wapiti Vallei’ waar we ons vergapen aan de vele mooie ranches die er liggen. Ook dit is net zoals je in de films ziet. Wat ook indruk maakt op deze route, voor mij althans is het ‘bomen kerkhof’ dat we passeren. Een stuk bos dat ooit verwoest is door een brand en dat er nu als een spookbos bij ligt.
We vervolgen de ‘Buffalo Bill Scenic Byway’ als er opeens aan onze rechterkant een groot stuwmeer opduikt, het ‘Buffalo Bill Reservoir’. Dit stuwmeer is ontstaan na de bouw van de ‘Buffalo Bill Dam’ waar we ook even een bezoekje aan brengen. Deze dam is een imposant bouwwerk van 99mtr hoog waar je overheen kunt lopen. Roelie, die een beetje last van de hoogte heeft, past maar ik ben er overheen gelopen en het was echt te gek. Kijk je aan de ene kant uit over een schitterend blauw meer omringd met prachtige rotsformaties, kijk je aan de andere kant 99mtr. de diepte in naar een prachtige vallei omringd met nog imposantere rotsformaties. Rotsformaties die de ‘tanden des tijds’ door de jaren en eeuwen heen laten zien. Adembenemend!.
Vanaf de Buffalo Bill Dam rijden we verder richting Cody waar we vannacht zullen logeren in het ‘Best Western Sunset Inn”. Cody is een echt westen stadje en is aan de ene kant bekend vanwege Buffalo Bill die hiervandaan komt en aan de andere kant om zijn rodeo, maar daarover later meer. Eerst gaan we op zoek naar ons hotel dat in aan de rand van het historisch centrum ligt. Als we hebben ingecheckt en onze kamer een beetje ingericht, bellen we ons meisje. Ze is op haar kamer en heeft ook vandaag weer een leuke maar vermoeiende dag gehad. Vandaag is het collegejaar officieel begonnen. Dit hebben ze vanmorgen (lett.) ingeluid door op de grote klok te slaan die bij het Elmen Centre gelegen is en wat een hele happening was. Daarna heeft ze kennis gemaakt met haar professoren van haar major en minor vakken en is ze naar de bank geweest om de laatste zaken m.b.t. haar Amerikaanse bankrekening en creditcard te regelen. En eigenlijk had ze nog een sportactiviteit maar omdat ze de introgroep waarin ze zit echt niet leuk vind, is ze daar niet naartoe gegaan. In plaats daarvan is ze op haar kamer gebleven en heeft ze 2 wasjes gedraaid. Iets wat niet zo vanzelfsprekend is want het is echt ‘vechten’ om een wasmachine en droger. Die staan daar continue te draaien.
Rond 18.30u (l.t.) kleden we ons aan en rijden het dorp in om wat te eten. We hebben gezien dat er een Pizzahut ligt en ik stel voor om daar te gaan kijken in de hoop dat ze mijn favoriete pizza (Sweet Chicken Curry) hebben. Helaas is dit niet het geval en dus kiezen we voor het pizza- en salade buffet. Ook lekker want op deze manier hebben we allemaal verschillende pizza’s kunnen proeven.
Als de klok tegen 19.30u (l.t.) loopt verlaten we het restaurant en maken we ons op voor een avondje rodeo. Omdat we in een echte cowboy omgeving zitten en Cody ook wel het ‘Rodeo Capital of the World’ wordt genoemd, kan een bezoek aan een echte rodeo niet ontbreken. We rijden naar het ‘Stampede Park’, een grote arena net buiten Cody. Als we komen aanrijden horen we al hoe het publiek wordt voorbereid op de avond. We kopen 2 tickets en vanaf het moment dat we de arena binnen lopen, begint het te leven. Overal zien we mensen met cowboy hoeden en laarzen, de arena is authentiek en er heerst een gezellige sfeer. Klokslag 20.00u (l.t.) begint het spektakel met een cowboy die ons welkom heet, vervolgens over Jezus begint te praten en dat we ‘the Lord’ dankbaar moeten zijn en er wordt zelfs gebeden, hij de mensen die het land dienen dankt en daarna het spektakel af te trappen door het spelen van het Amerikaanse volkslied. Het hele stadion gaat staan en alle Amerikanen beginnen met de hand op de borst mee te zingen.
Dan kan het echt beginnen en krijgen we: ‘Bareback Riding’ (paardrijden op een wild paard zonder zadel), ‘Tie-Down Roping’ (de cowboy vangt een kalf met de lasso, springt van zijn paard, legt het kalf op de grond en bindt drie poten vast), Bull Riding (stier rijden op een bokkende stier), ‘Team Roping’ (twee cowboys vangen een stier met lasso’s. De eerste ruiter (header) vangt de hoorns, de tweede ruiter (heeler) vangt de achterpoten en ‘Barrel Racing’ (dit wordt gedaan door cowgirls die met hun paard in klaverblad patroon om 3 tonnen racen. Tussendoor worden we vermaakt door een Rodeo Clown en zijn er ook onderdelen die door kinder cowboy’s en girls worden gedaan en dat is natuurlijk vertederend om naar te kijken en je ziet dat deze kinderen het met de paplepel krijgen ingegeven. Het lijkt bij rodeo te gaan om de cowboy’s en girls en dat is natuurlijk ook zo, maar zelf hebben we toch diep respect voor de‘Fighters’ gekregen. Dit zijn de mannen die ervoor zorgen dat als de cowboy van het paard of de stier valt, het wild bokkende paard of de bokkende stier terug vangen en tot ‘rust’ brengen. Dat is echt een serieus job en niet simpel.
We hebben ons gedurende het 2 uur durende spektakel goed vermaakt en de sfeer van rodeo opgesnoven. Het was heel mooi om een keer te zien en mee te maken en voor de mensen die dit doen is het echte topsport en zeker niet simpel. En is er wat van te zeggen?. “Ja”, er is misschien wat van te zeggen en bij ons zou dit niet kunnen omdat er dan allerlei groeperingen en instanties zijn die er wat van zouden vinden en het zien als dierenmishandeling. Maar hier is het een sport die ook zijn functie heeft omdat de dieren hier in werkelijkheid soms zo gevangen moeten worden omdat ze anders van de kudde afdrijven en ze gevaar lopen. Wij vonden het in elk geval een ervaring om een keer mee te maken.
Terug in het hotel, het is ondertussen 22.30u (l.t.) drinken we nog een theetje, kijken we terug op de dag van vandaag en alvast vooruit naar de dag van morgen.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 204
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Cody
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/766_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => van-de-stilte-naar-de-ruige-rodeo
)
[40] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109275
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-25
[photoRevision] => 0
[title] => Yellowstone Park dag 3 .... the lower loop ...
[message] => Het wordt bijna traditie deze reis dat ik rond 05.55u (l.t.) wakker wordt vanwege een sanitaire stop die ik moet maken om daarna weer vlug terug in bed te kruipen in de hoop terug in slaap te vallen. Vandaag duurt dit laatste wat langer omdat mijn gedachten afdwalen … afdwalen naar: dat we vandaag echt beginnen aan onze laatste vakantieweek, we volgende week om deze tijd ons meisje hier achterlaten en het (voorlopige) afscheid een feit is, we dan met z’n 2-tjes terug naar België keren, we 21 jaar geleden hier precies in hetzelfde gebied met z’n 2-tjes zijn begonnen. Gelukkig val ik daarna toch nog in slaap.
Het is rond 07.30u (l.t.) als ik opnieuw wakker wordt voor sanitaire stop nr.2 deze morgen. Vlak na mij is Roel ook aan de beurt en terwijl ik nog even terug in bed kruip, heeft hij hier geen zin in en wil gaan rennen op de loopband. “Prima, ga maar dan kan ik nog even blijven liggen”. Maar hij is snel terug want de fitness is nog niet open. Hij besluit dan buiten een rondje te gaan.Tegen 08.15u (l.t.) is hij terug en terwijl ik mij was en aankleed springt Roel snel onder de douche. We doen een aantal pogingen om Bomma aan de lijn te krijgen maar tevergeefs. Waarschijnlijk heeft ze gisteren weer niet goed opgelegd en krijgen we haar nu niet meer te pakken. “Ik krijg grijze haren van die vrouw”.
Rond 09.00u (l.t.) gaan we op ons gemak richting de ontbijtzaal. We geven ons zelf deze ochtend wat meer tijd omdat we pas in de loop van de ochtend / tegen de middag willen vertrekken. We hebben dit besloten omdat we vanavond later willen terug komen in de hoop dan wat meer Wildlife te spotten. In de ontbijtzaal wacht de waiter van gisteren ons weer op en het lijkt alsof hij vannacht beter geslapen heeft dan gisteren; hij is één en al vrolijkheid. Het ontbijt smaakt ons ook deze keer weer goed en het is al na 10-en als we richting onze kamer lopen. Ik neem meteen mijn laptop erbij want ik heb met mijn collega afgesproken om te facetimen om wat zaken voor het komende seizoen door te nemen, terwijl Roel lekker buiten in de zon gaat zitten en (als ik al meer dan een uur aan de lijn zit) kijkt of hij misschien ons meisje al aan de lijn krijgt. Dit lukt en ze verteld dat ze al een hele leuke en leerzame ochtend heeft gehad. Er was een soort van ‘markt’ van alle verenigingen die er op de campus en omgeving zijn die zichzelf presenteerden. En nu had ze wat stress omdat ze een aantal apps moest installeren maar die ze niet kon downloaden omdat haar Apple-store op Europa staat ingesteld en ze die van Amerika moet hebben.Gelukkig is er dan Nonkel die haar hopelijk kan helpen want ze maakt zich daar dan zorgen om. Ze vergeet hierbij dat ze op een internationale school zit en dat ze maar naar begeleiders hoeft te gaan die haar ook kunnen helpen. Typische Ylva alles meteen en goed in orde willen hebben en bang zijn om te vragen.
Het is uiteindelijk 11.30u (l.t.) als we na nog een paar pogingen om Bomma te bereiken, de spullen in de auto laden en vertrekken. Als 1e rijden we nog even bij een locale bakkery langs die Roel vanmorgen tijdens zijn renrondje heeft ontdekt, om een paar lekkere koeken op te halen die we dan mee kunnen nemen voor onderweg en de dag door te komen. Ook wordt er nog even getankt en de ramen gewassen want in het park zelf kan dit (bijna) nergens. Eindelijk zijn we dan klaar om naar de Westenterance te rijden waar er een vriendelijke dame met kerst-herten gewei ons ontvangt; “it’s August-X-mass and the Elks and Moose are ….. so be carefull and have an nice day”. We zijn onderweg.
Als we bij de Elken-oversteekplaats komen, zien we net als gisteren een hoop auto’s en mensen stilstaan. “Er moet hier toch wat te zien zijn als er zoveel mensen staan. Klopt maar ik zie toch echt niks. Stop toch maar eens en dan ga ik het wel vragen”.Zo gezegd zo gedaan en al snel kom ik erachter dat er een bruine beer met 2 jonkies zit. Dit moeten we natuurlijk zien én vastleggen dus ook Roel springt uit de auto (want als hij zoiets hoort of ziet, dan is hij van de partij).Wat een schitterend beeld om te zien, dit is echt genieten!. Als we moeder met kinderen (die hun eigen weg gaan) uit het oog zijn verloren rijden we verder. Maar niet voor lang want opeens zien we weer allemaal auto’s en mensen langs de kant staan en er staat een parkganger. We vragen wat er te zien is “a brown beer, so keep in the car or stay behind”. Natuurlijk doen we dat want we weten hoe snel en gevaarlijk een bruine beer kan zijn. Bruintje zit deze keer dichter bij de weg dan op de vorige plek en dus kunnen we hem goed aanschouwen en vastleggen. Het is echt waanzinnig!.
Ons beseffend dat we vanmorgen (of moet ik zeggen middag) al goed verwend zijn wat betreft wildlife, rijden we verder. Het eerste stuk is hetzelfde als gisteren totdat we bij ‘Canyon Village’ zijn waar we rechtsaf slaan richting Yellowstone Lake en de Eastside’ en we een nieuwe route gaan volgen. Als 1e stoppen we bij de ‘Upper [e-38] Lower Falls’. Vanaf het platform bij de parkeerplaats zie je de ‘Upper Falls’ met een hoogte van ongeveer 33m al liggen. Voor de ‘Lower Falls’, die met een hoogte van ongeveer 94m twee keer zo hoog is als de Niagara Falls moeten we de ‘Brink of the Lower Falls Trail’ nemen. Dezesteile trail van 1,2 km en 180m hoogteverschil en veel haarspeldbochten brengt je naar het platform precies boven de rand van de Lower Falls. Aangekomen bij het platform krijgen we iets te zien wat lett. en fig. ADEMBENEMEND is. We hebben al veel watervallen in ons leven gezien (zeker met een man die gek is van watervallen)maar zo’n mooie afgezet tegen de canyon waar deze instroomt en dat in combinatie met de regenboog op de achtergrond, echt adembenemend!. Wat ook adembenemend is, is de klim die we daarna weer naar boven moeten. De afdaling verraadde al dat het pittig ging worden en dat is het ook, zeker als je last hebt van je luchtwegen … maar we hebben het gered en het was meer dan de moeite waard. We stoppen nog even bij het ‘Overlook Point’ zodat we de ‘Lower Falls’ ook van bovenaf en van de voorkant kunnen zien.
Diep onder de indruk van wat we tot nu toe alweer allemaal hebben mogen zien, is het nu de hoogste tijd voor een bakkie. Hiervoor stoppen we bij de ‘Cannyon Village Loge’ waar we al snel in de gaten hebben dat ze niet alleen lekkere bakkies hebben maar ook WOK en daar had Roel wel oren naar. “Of we nu warm eten of straks, dat maakt ook niks uit. Dat maakt zeker niks uit schat en als jij dat wil. Ja dat wil ik” en dus bestellen we ons ook allebei een WOK maaltijd die ons heerlijk smaakt als is de combinatie met het bakkie niet echt top.
Om 15.45u (l.t.) zetten we weer koers richting ‘Yellowstone Lake’. We hebben het er met elkaar over dat als we nu nog een Elk met een groot gewei en een Moose tegenkomen, we ze allemaal hebben gehad vandaag. En terwijl we hierover bezig zijn, zien we langs de kant van de weg opeens een hoop auto’s zien en mensen en dat betekend er is iets te zien. En er is inderdaad iets te zien, geloof het of geloof het niet maar voor het huisje in het bos ligt een elk met een prachtig gewei. Het is haast niet te geloven en terwijl we aan het wachten zijn of ik toch om een mooi plaatje van de voorkant te schieten, ontdek ik dat er ook nog een kleintje ligt maar die ligt helemaal verscholen in het gras. We wachten in de hoop dat het kleintje zich ook nog beter gaat laten zien en ons wachten wordt beloond want opeens komt hij recht.
We rijden verder richting ‘Sulphur Caldron’, een kokende modderige heetwaterbron die extreem zuur is en de ‘Mud Vulcano’, een kegelvormige moddervulkaan die modder en stoom uitspuwde maar die door het instorten van de kegel nu enkel nog een borrelende modderpoel is. Terwijl we vanaf de parking naar de ‘Sulphur Caldron’ lopen gaan we in 1e instantie helemaal voorbij aan een kudde bizons die aan de overkant tegen de vlakte aan staan te grazen en er eentje zelfs heel mooi bij het water staat. Het moge duidelijk zijn dat je hier ogen tekort komt.
Bij de ‘Mud Vulcano’ nemen we de trail die ons langs de verschillende ‘potten’ voert maar eerlijk gezegd vinden we dit een beetje tegenvallen.
En dan, dan zien we het ‘Yellowstone Lake’ voor ons opduiken. Het ‘Yellowstone Lake’ heeft een oppervlakte van 350km2 en is het grootste hooggelegen meer in Noord-Amerika. Het meer ligt in de Yellowstone-caldera, het gigantische kratergebied van de supervulkaan die het park gevormd heeft. Wat een gigantische plas water is dit. Zover als je kunt kijken zie je water. Tuurlijk bij een zee zie je ook zover als je kunt kijken water maar dan weet je dat het een zee is, maar dit is een meer oftewel een plas water die omringd is door bossen en geisers.Het meer ziet er zo mooi en rustgevend uit dat we bij ‘Pumice Point’ besluiten om even van de weg af te draaien en een korte pauze te nemen. Even, onder het genot van een drankje en die meegebrachte koeken, elk in onze eigen gedachte genieten van het uitzicht en de rust.
‘Pumice Point’ is een rustplek van waaruit je schitterend uitzicht hebt over Yellowstone Lake. Het strand ligt bezaaid met prachtige stenen maar opvallend is dat er nog niet 1 steenmannetje staat terwijl er wel genoeg mensen stoppen. En daarom hebben Roel en ik er een begin mee gemaakt. We hebben boven op een rots (zodat hij niet meteen wegspoelt als het water onrustig wordt of stijgt door sneeuwwater) een heel mooi (al zeggen we het zelf) 1e steenmannetje op deze plek neergezet in de hoop dat er vanaf nu meerderen zullen volgen en het strandje binnen zoveel jaar vol staat met steenmannetjes die naar het meer staan te staren. En ik geef hem een naam, Marc naar de overleden broer van een vriendin/collega. Marc was een reiziger en ik weet zeker dat hij deze plek schitterend had gevonden. Kijkend over het water vind hij o.a. op deze plek zijn rust.
Met een goed, voldaan en rustgevend gevoel stappen we terug in de auto en rijden verder. Als we bij ‘West Tumb Geyser Basin’ aankomen hebben we een kleine discussie. Roel heeft inmiddels wel genoeg geisers gezien en ik wil toch even gaan kijken en aangezien “moeders wil wet is” draaien we af. Het ‘West Tumb Geyser Basin’ is bijzonder omdat de meeste bronnen en geisers pal aan de oever van Yellowstone Lake liggen. Sommigen liggen zelfs in het water, wat een heel bijzonder en mooi uitzicht geeft: borrelende hete bronnen met het helderblauwe meer op de achtergrond. Achteraf is Roel toch blij dat we zijn afgedraaid en de trail hebben gelopen want het was echt meer dan de moeite. Het wonder der natuur met al de kleuren blijft prachtig.
Inmiddels is het ver na 18.00u (l.t) en moeten we nog een dik uur rijden voordat we bij de Westuitgang van het park zijn, hierbij hebben we het oponthoud van Wildlife niet meegerekend. En Wildlife komen we nog tegen, te beginnen met een wolf die we in de berm zien zitten maar die zo snel weg is als we stoppen dat we hem helaas niet hebben kunnen vastleggen. Dan komen we 2 kolossen van Bisons tegen waarvan er eentje zo dicht langs de weg staat dat we zijn snorharen kunnen tellen. En als hij op onze auto komt afgelopen begint de Ranger die inmiddels was gearriveerd te roepen dat we moeten vertrekken omdat hij te dichtbij komt. Dat doen we dan maar. Als we dan bij Maddison afdraaien naar links voor het laatste stuk richting de uitgang, komen we al vrij snel in de file terecht. Deze keer niet langszaamrijdend maar echt stilstaand en dat betekend dat er ergens iets loos is oftewel dat er ergens iets is gespot en mensen gaan stilstaan om het vast te leggen en vervolgens het hele verkeer opstremd. Dat is ook de reden waarom je als automobilist hier niet mag stoppen langs de weg en als je toch stopt dan moeten de banden achter de witte lijn staan. Nadat we zeker 3 kwartier in de file hebben gestaan komen we bij de plaats des onheils en wat zien we: een hele kudde Elken grazend aan de rand van het water. Het is een heel mooi plaatje en we zijn zeer zeker blij dat we gestopt zijn. Maar dan door voor het laatste stukje want de schemering begint al in te vallen als we aan de rand van de weg, nog steeds bij hetzelfde water maar nu een stukje verder door, wederom een kolos van een Bison zien staan en nu lett. aan de rand van de weg. We kunnen hem aanraken maar dat zullen we maar niet doen. Ik heb mijn raampje open gedraaid en hij kijkt mij met een heel indringende blik aan “hallo mijnheer de Bison, hoe maakt u het?”. We merken dat hij zich wat opgelaten voelt en rijden daarom bij hem vandaan waarna hij meteen midden op de weg gaat lopen het het hele verkeer ophoudt. Zelf draaien we om want we moeten de andere kant uit waardoor we hem weer tegenkomen midden op de weg.
Het is mooi geweest, inmiddels is het 20.45u en dus echt de hoogste tijd om naar het hotel te gaan. We hebben vanmiddag al warm gegeten dus we besluiten om wat kleins op de kamer te eten. We hebben nog brood, knäckers, beleg en bananenbrood en dit samen met een kopje thee is prima. Ondertussen proberen we ook ons meisje te bellen omdat we haar de hele dag niet gesproken hebben, maar die geeft ‘niet thuis’. Natuurlijk vinden we dat heel jammer, we hadden graag geweten wat ze vandaag gedaan heeft en ook willen vragen wat de status an haar ‘probleem’ van vanmorgen is. “Misschien ligt ze al in bed want het is daar een uur later. Dat zou kunnen we zullen het morgen wel horen”.
Om de dag af te sluiten en om al wat rozig te worden voor het slapen, gaan we nog even naar de spa die we ook vandaag weer voor ons alleen hebben. Daarna douchen we ons, drinken we een theetje en nemen we nog een keer de dag door. Wat hebben we weer veel schitterende en indrukwekkende dingen gezien. Sommige dingen zo mooi dat het niet in woorden te vatten is.
En net als we willen gaan slapen belt ons meisje, ze is net terug van een feestje met de zwemmers. Dat had ze inderdaad vanmorgen verteld maar dat waren we alweer vergeten (we moeten ook zoveel onthouden). Ze was erg enthousiast maar ook onder de indruk. Er is door sommigen blijkbaar zoveel gedronken dat ze niet meer op eigen benen konden staan. Natuurlijk vragen we of zij ook gedronken heeft, maar dat is gelukkig niet het geval. Als ik vraag wat ze dan wel gedronken heeft, “niks want er was alleen maar alcohol. Okay … Nou fijn dat je dan verstandig bent geweest”. Daarna hebben we het nog even kort over haar Apple ‘probleem’ dat nog niet is opgelost maar zeker goed komt. Dan wensen we haar “welterusten” en hangen op. Zij is moe en wij ook.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 191
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => West Yellowstone
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/654_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => yellowstone-park-dag-3-the-lower-loop
)
[41] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109264
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-24
[photoRevision] => 0
[title] => Dag 2 Yellow Stone NP .... The Upper Loop....
[message] => De spa van gisterenavond heeft ons klaarblijkelijk weer goed gedaan want ook vannacht slapen we de uren die we slapen als een roosje. Vanmorgen om 07.25u (l.t.) wordt ik in mijn ‘eigen”’bed wakker en eerlijk is eerlijk een heel bed voor jezelf is ook wel eens lekker. Aan de andere kant hoor ik ook al wat gedraai en geritsel wat betekend dat Roel ook aan het wakker worden is. We horen en zien dat er buiten al genoeg bedrijvigheid is, maar wij doen het even rustig aan.
We wassen ons en terwijl we ons aan het aankleden zijn, komt er een berichtje van ons meisje binnen. Ze geeft aan vannacht gelukkig wat beter geslapen te hebben dan gisterennacht. We besluiten om haar te bellen zodat we haar al eventjes gezien en gesproken hebben alvorens zij en wij aan de dag beginnen. Ze kan het vanmorgen rustig aan doen en hoeft ‘pas’ om 12.00u (.t.) acte de presents te geven, daarna heeft ze wel een middag vullend programma en vanavond is er een feest op de campus. Het is dus nog maar de vraag of we haar straks nog te spreken krijgen. Nadat we hebben opgehangen doen we een (zoveelste) poging om Bomma te bellen. We hebben haar vanmorgen al even kort gesproken maar nadat de verbinding is weggevallen krijgen we haar niet meer aan de lijn. “Het is een drama, Bomma en mobiele telefoons”.
Het is inmiddels 09.00u (l.t.) en dus de hoogste tijd om naar de ontbijtzaal gegaan. Deze is gelegen naast de receptie in een aparte zaak. Het is er (lett. en fig.) berengezellig ingericht. We krijgen een plaatsje in een hoekzitje aangewezen endar is helemaal prima want zo hebben we mooi het overzicht. We kunnen kiezen uit ‘alla card’ of het buffet, we kiezen voor het buffet. Onze waiter (volgens mij een skileraar die in de zomer hier moet werken in de bediening en in de winter les of tours mag geven) is namelijk een beetje onwennig. Hij schenkt ons elk een joekel van een mok koffie in (“uhhh maar ik wil thee”) en verteld ons hoe het buffet werkt (“alsof we dat niet zouden weten maar wel lief). Gelukkig is het niet druk en hoeven we niet zo als in Salt Lake City aan te schuiven en bijna vechten om een snee brood of wat muesli. Het ontbijtje smaakt heerlijk en “ja” ik heb ook een joekel van een mok thee gekregen en Roel heeft zich vrijwillig opgeofferd voor mijn mok koffie.
Terug op de kamer poetsen we onze tanden, doen nog 1x een poging of we Bomma nu aan de lijn krijgen wat niet lukt, pakken onze spullen bijelkaar en zijn klaar voor vertrek en een nieuwe dag in Yellowstone Park. Om 10.00u (l.t.) verlaten we de parking en rijden we terug naar de West-enterance van het park waar we kort moeten aanschuiven in de file om binnen te rijden.
Als we bij het punt komen waar we gisteren de Elken zagen, is het weer langzaam rijden en vragen we ons oprecht af wat er te zien gaat zijn. Immers die zijn op dit tijdstip allang weer terug naar boven de bossen in. Hele groepen mensen zien we naar boven kijken maar er is, buiten bomen en heel veel stenen niks te zien.
We rijden door en onze 1e stop is bij de “Gibbon Falls’ (GF) die gelegen is langs de Grand Loop Road en een hoogte heeft van ongeveer 26mtr. We wandelen een stuk over de Gibon Falls Trail waarna we een mooi overzicht hebben over de waterval. Het valt ons op dat er in en rondom de waterval veel afvalhout ligt en we vragen ons af of de natuur dit moet opruimen of dat dit door de mens wordt gedaan.
Van de G.F. rijden we door om vervolgens te stoppen bij het ‘Beryl Spring Basin’. De ‘Beryl Spring is één van de heetste (93-94gr Cel.) en meest indrukwekkende bronnen in het park. Als we de geiser naderen komt ons de geur van rotte eieren al tegemoet. De geiser zelf ziet eruit als mijn stoomstrijkijzer als ik dit heb gebruikt en de stoom aflaat. We hebben het snel gezien, zijn we misschien al verwend na gisteren?.
We vervolgen onze weg tot aan de “Artists Painpots’. Deze borrelende modderpoelen en warmtebronnen danken hun naam aan de veelkleurige modder en minerale afzettingen die hier te zien zijn. De modderpoelen veranderen van kleur afhankelijk van mineralen, bactieriën en de hoeveelheid water; van wit en grijst tot roze, geel en rood. Het lijkt alsof de kunstenaar hier zijn verfpalet heeft uitgespreid. Via de mooie trail die is aangelegd lopen we langs de verschillende basins tot aan het ‘look-over-point’ van waaraf we een mooi totaal overzicht hebben. Wat blijft fascineren is hoe het mogelijk is dat tussen de bossen met op de achtergrond de prachtige Rockies deze vlaktes met kokende basins zijn ontstaan.
Terug in de auto vervolgen we onze weg richting de ‘Mammoth Hot Springs’. We passeren bij het “Norris Geyser Basin’ maar besluiten dit even (lett.) links van ons te laten liggen. Als we de ‘Gibsson River’ oversteken zien we in het gras een joekel van een Bisson liggen. Hij ligt zo stil dat we even twijfelen of het een echte of een nagemaakte is, maar we kunnen ons ook niet voorstellen dat ze hier een opmaak Bison neerleggen. Ik besluit gaan te kijken en net als ik tot redelijk dichtbij ben geraakt, begint achter mij een bejaarde rangster met haar kraaienstem te roepen “don’t go closer, close enough” en begeeft mijn camera het (lees: batterij leeg). Is dat even balen.
We rijden verder en komen langs de ‘Roaring Mountain’; een indrukwekkende en enigszins mysterieuze plek die je het beste kunt omschrijven als een berghelling vol fumarolen (stoomopeningen). We stoppen even om te kijken en een foto te maken en rijden vervolgens weer verder. Opeens voor ons beginnen auto’s te remmen en dat betekent ‘Wildlife’. Aan de linkerkant van de weg staat een kudde Elken tegen de rotsten op maar onder aan de weg staat de ‘Opper Elke’ met z’n prachtige gewei. Omdat we eigenlijk al wat te ver gereden zijn, zetten we de auto enigszins onhandig en gevaarlijk aan de kant. Maar … alles voor het perfecte plaatje. Opper Elk neemt zijn tijd en staat op z’n gemakje tegrazen met z’n hoofd (en dus gewei) naar beneden. Inmiddels staat er een file aan auto’s die dit allemaal willen vastleggen en er zijn zelfs mensen die gewoon voor Opper Elk stoppen en totaal geen rekening houden met de mensen aan de overkant van de weg. Je merkt dan ook dat er bij sommigen wat onvrede ontstaat en dat snap ik. Opeens stapt er iemand uit een auto en begint te roepen, dusdanig dat Opper Elk ervan schrikt en zijn hoofd omhoog doet. En niet dat moment heb ik kunnen vastleggen en dus hebben we mr. Opper Elk met z’n gewei mooi op de foto.
Ongeveer 5’ later bereiken we de ‘Uper Mammoth Hot Springs’ (UMHS) We parkeren de auto en beginnen te wandelen als we er al snel achterkomen dat we de auto veel verder hadden kunnen meenemen en dus besluit Roel om de auto op te halen terwijl ik al rustig verder loop. Als snel wordt mij duidelijk waarom deze Hot Spring “Mammoth heet. Het is een immens grote vlakte uit terrassen opgebouwd en bestaande uit zout en lava. En als je van de geur van rotte eieren houdt, dan kom je je hier aan je trekken. Roel is inmiddels ook aangesloten en we lopen samen eerst het bovenste en dan het onderste rondje. Het is en blijft waanzinnig om te zien en te horen hoe de aarde hier ‘kookt’. Vervolgens halen we de auto op en maken een `Geiser Safaril’ om het Uper gedeelte te verlaten.
Van de UMHS rijden we door naar de ‘Lower Mammoth Hot Springs’ maar voordat we die gaan bekijken rijden we eerst een heel klein stukje verder tot in het ‘Mammoth’ (wat geen echt dorpje is) om een bakkie te halen en wat te eten want het is al 14.00u (l.t.). We stoppen bij de ‘Yellowstone General Store’ omdat we inmiddels weten dat daar de bakkies goed (en groot) zijn. Ook nemen we er allebei een hot-dog bij. Onze lunch is deze keer “all the way American”. Even laden we het motortje op want wat we allemaal zien aan natuurschoon is bijna niet te bevatten en dan heb ik het nog niet over de weidsheid van dit land. Niet normaal gewoon!.
Met onze buikjes weer gevuld en de nodige dosis cafeïne gaan we weer on-route en stoppen dus als 1e bij de ‘Lower Mammoth Hot Springs’ waar we ons oa. vergapen aan de ‘Canary Spring’ en de geur van zout en zwavel oftewel rotte eieren nogmaals tot ons nemen. De ‘Canary Spring ontleent zijn naam aan de gele tinten die vaak te zien zijn en veroorzaakt worden door thermofiele bacteriën die in het water leven. Het geel wordt versterkt door het wilt kalksteen en contrasterende oranje en bruine afzettingen. Persoonlijk begin ik nu wel langzaam klaar te worden en gelukkig heeft manlief dat ook. Dat komt dan goed uit want we rijden nu verder naar ‘Tower Roosevelt’.
Onderweg spotten we nog 2x bizons. De 1e keer liggen er 2 langs de rivier in het gras en Roelie heeft ze meteen geschoten (lett. en fig.). En niet veel verder staat weer zo’n kolos langs de rand van de weg te grazen en boeit het hem niks of er nu 1 of 20 auto’s naast hem stoppen om een foto te maken. Als we bij ‘Calcite Springs’ voorbij komen worden we aangetrokken door de opbouw van de muren (lees: het gesteente). Ik wil daar even een foto van maken maar wordt, als ik uitstap, overweldigd door wat ik zie. Wat een schitterende en adembenemende kloof. Niet te geloven en ook bijna niet te omschrijven. De wanden lijken er wel neergezet terwijl dat natuurlijk niet zo is en zo zijn afgesleten door de eeuwen heen.
Dan bereiken we de parking van ‘Tower Roosevelt’ van waaruit we met een trail de ‘Tower Falls’ (een iconische waterval van 40m die haar naam dankt aan de vulkanische rotstorens die boven de waterval uitsteken) gaan bekijken en op de terugweg even bij het souvenierwinkeltje binnenspringen om te kijken of ze niks moois voor ons meisje hebben; en natuurlijk hebben ze dat. We nemen haar een mooie en warme trui mee die ze in de winter in Sioux Falls goed kan gebruiken en een mooie mok voor op haar kamer. Het is ondertussen al 16.30u (l.t.) een mooie tijd om langzaam koers richting ons hotel te zetten want dat is zeker nog anderhalf uur rijden en dan mogen we geen Wildlife tegenkomen, wat we natuurlijk stiekem wel hopen dat dit wel zo is want daar zijn we toch ook voor hier.
Het uitzicht en de vergezichten die we zien, blijven schitterend. Zo rijden we over een weg met links en rechts dennenbomen en zo kunnen we zover al ons oog het toelaat kijken over de vlaktes met op de achtergrond de Rocky Mountains. En … we spotten ook nog wildlife, een wolf notabene. Hij loopt in een grasland in 1e instantie eigenlijk iets te ver weg maar ons geduld wordt beloond want hij komt beetje bij beetje steeds dichter onze kant uit zodat we hem goed kunnen zien en vastleggen. Inmiddels geeft de navigatie aan dat we ‘pas’ om 17.48u (l.t.) terug bij ons hotel zijn en dan is het te hopen dat we deze keer niet in de file komen bij de Elken oversteekplaats van gisterenavond. Al lijkt ons de kans klein omdat we vanmorgen al hebben gezien dat ze de parking en langs de weg hebben afgezet zodat er geen auto’s kunnen parkeren.
Uiteindelijk zijn we om 17.45u (l.t.) terug op de kamer en we zijn helemaal gaar. Daarom gaan we voordat we gaan eten eerst nog even wat zwemmen en naar de spa. We douchen ons vervolgens en toiletteren ons om rond 19.15u (l.t.) richting het centrum te lopen om te eten. Het is ons gisteren bij Pete’s Pizza [e-38] Pasta zo goed bevallen (qua bediening en snelheid) en het was lekker dat we er vandaag gewoon weer terug gaan. Omdat we buiten willen zitten moeten we even wachten maar ook nu kunnen we weer vrij snel plaatsnemen. Het is vanavond in het algemeen wel een stuk rustiger dan gisterenavond. Vanavond gaan we voor een pizza met een salade en ook dit smaakt weer heerlijk. En voor de prijs hoef je het ook niet te laten, het is een echte aanrader.
Als we terug wandelen naar de kamer brengen we (lees: ik) nog een paar bezoekjes aan wat souvernierswinkels. Ik vind het altijd leuk om gewoon te kijken, Roel vind het vreselijk, “we hebben genoeg kraom” en wacht geduldig buiten. Ik heb nog zin in een toetje en dus trakteer ik mijzelf op een reuze aardbeienmilkshake; het kost een paar dollar (lees: godsvermogen) maar dan heb je ook wat. Terwijl ik sta af te rekenen belt ons meisje, ik druk haar even weg. Terug op de kamer bel ik haar meteen terug “mama was even aan het betalen. Ik dacht wel dat u bezig was, geeft niet nu hebben we elkaar toch aan de lijn”. Als eerste heeft ze een paar vragen over de was, wat ze met wat mag en kan wassen. Ik leg haar dit uit en hoop dat het goed gaat. Ook maak ik haar duidelijk dat ze voorzichtig moet zijn met de droger omdat daarin alles krimi. Niet dat ze haar nieuwe Augustana trui erin stopt en dat hij als babytruitje eruit komt. We kletsen bij over onze en haar dag. Die van haar was niet echt spectaculair en bestond vooral uit diverse bijeenkomsten waar ze verplicht naartoe moesten. En vanavond was er ‘Blokfeest’ maar dat vond ze niet echt super. Daarom ging ze dan maar optijd slapen zodat ze morgen weer fit is. We wensen haar “welterusten en tot morgen”.
Eindelijk tijd om van mijn milkshake te genieten, die ondanks dat hij al even staat nog steeds top is en overheerlijk smaakt. Je proeft dat hij over vers is wat ook mag voor zoveel geld. Roel maakt in de tussentijd een theetje en tokkelt wat op zijn gsm terwijl ik met het verslag aan de gang ga. We kunnen weer terugkijken op een zeer mooie en geslaagde dag. Op naar morgen!.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 263
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => West Yellowstone
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/538_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dag-2-yellow-stone-np-the-upper-loop
)
[42] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109256
[userId] => 417970
[countryId] => 196
[username] => Nathaliehagenstein
[datePublication] => 2025-08-24
[photoRevision] => 11
[title] => Backstreet’s Back…... In Vegas!
[message] => Met voor ruim 33 dagen aan kleding en schoenen, vertrokken mijn zusje en ik voor 6 dagen naar Las Vegas. Met als hoofddoel de Backstreet Boys zien in het mooie Sphere, maar daarnaast natuurlijk vooral quality time samen.
In de eerste instantie twijfelde ik nog, voornamelijk omdat ik dit jaar nog niet langer dan 3 weken aaneengesloten in Nederland ben geweest, maar….. na 3 liedjes van De Backstreet Boys gehoord te hebben en 1638 instareels van mijn zusje te hebben ontvangen was ik om: we gaan!!!
Toen we aankwamen in het hotel (wij sliepen in Wynn-Encore, een beetje aan het begin van de strip), rook het naar sigaren en sigaretten. Wij zijn het helemaal niet meer gewend, maar in de casino’s mag er gewoon nog gerookt worden. En sinds wiet legaal is (2017) in Las Vegas, hoefden we de signature geur van Amsterdam ook niet te missen.
De kamer was fantastisch, een heerlijk bed, mooie badkamer, heel ruim maar het allerleukste van alles: we hadden Alexa! Dus het eerste uur kwam ik mijn kamer niet uit. Spelen met Alexa it was! ‘Alexa, open the drapes’, ‘Alexa, close the drapes’, ‘Alexa, turn on Backstreet’s back’, ‘Alexa, turn off the lights’. En zo kwam ik de eerste avond jetlag wel door.
Met 43 graden overleefden we ook de eerste dag. Na meerdere keren in Dubai te zijn geweest dacht ik gewend te zijn aan woestijn hitte, maar hier was ik echt een gecremeerde rollade in de oven. Dus we lagen bij het zwembad. Alle bedjes lagen volop in de zon, het was rustig aan het zwembad. Wil je een parasol erbij? Dat kan voor 150 dollar.
We begonnen onze dagen eigenlijk vrijwel altijd winkelend. Alle hotels op de strip hebben een eigen mall (in het hotel) met winkels, van Zara tot Chanel en van Louis Vuitton tot H [e-38] M een ander vreselijk arrogant merk met een H ;-). Omdat het overdag zo warm was en de hele dag in de zon liggen geen optie was, kon je uren en uren slenteren (lees: snel lopen – want ik houd niet van slenteren) in The Venetian, Bellagio, Caesars Palace en de grote mall tegenover ons hotel: Fashion Show.
Elke dag loop je hier minimaal 10.000 stappen want de hotels zijn zo groot. Het is er ook altijd druk. Je kunt in de hotels 24 uur per dag gokken, dus er is altijd wel wat te doen of te beleven. Je kunt de welbekende ‘Strip’ doorlopen in de airco, door alle hotels/shopping malls heen. De één nog mooier, groter en gekker dan de ander. Van achtbanen in het hotel (New York New York) tot met een gondel door het hotel heen (The Venetian)…. Vegas has it all.
We hebben heerlijk gegeten bij STK, een steakhouse in hey Cosmopolitan hotel, waar je een extra korst op je vlees kunt bestellen, bijvoorbeeld een ‘extra peppercorn crust’. Maar ook het uitzicht vanaf restaurant Lago is mooi (eten vond ik minder). Je kijkt dan op de fontein voor het Bellagio hotel, die elke 15 minuten op een ander nummer ‘speelt’. Als ik mijn zusje blij wilde maken gingen we lunchen of dineren (en dan het liefst de ene dag lunchen en de andere dag dineren) bij restaurant Red 8 (Chinees restaurant in The Wynn), waar we steevast hetzelfde bestelden: black pepper beef, dumplings van garnalen, witte rijst en gebakken rijst met garnalen.
Op vrijdag, de dag voor het Backstreetboys concert huurden we een Mustang cabrio en maakten we Amerikaanse wegen onveilig (althans, Naomi – ik zat er gewoon naast om content te maken). We reden vanuit Vegas ongeveer een half uur naar de Hoover Dam.
Deze dam ligt op de grens van Nevada en Arizona en houdt de Colorado River tegen. Hierdoor ontstond Lake Mead en dit is het grootste stuwmeer van de VS. De dam voorziet miljoenen mensen in Nevada, Arizona en Californië van elektriciteit en water. Schijnbaar was er voor de bouw van de Hoover Dam (tussen 1931-1936) meer dan 3,25 miljoen kubieke meter nodig, wat gelijk staat aan het aantal beton dat je nodig hebt om een snelweg van San Francisco naar New York te leggen. Het is ook echt een gigantisch bouwwerk.
Met de auto reden we door naar een shopping outlet, aten we Naomi’s favo ontbijt, lunch en diner bij In ’n Out burger, gingen we naar Target (want hey, je bent niet in Amerika geweest als je niet een hamburger eet en naar Target gaat) en reden we naar het Las Vegas ’sign’ want een dag geen foto gemaakt is een dag niet geleefd.
We eindigden de middag met het dak open over de strip. Even snel eten en Naomi was klaar om te gokken en ik was klaar om een helikopter vlucht te maken boven the strip. Avond uitzicht op de Sphere en de Bellagio fontein van bovenaf zien: ik was benieuwd.
Ik zat naast de piloot wat zowel spannend was (want wat als ik met mijn been een ‘crash’ button aantik) als fijn (meer overzicht, het gevoel hebben dat ik zelf de controle heb, ondanks dat ik helemaal niks kan in dat blik). Op het moment dat ik de Sphere zag met de Backstreet Boys promo met die duizenden lichtjes wist ik: morgen wordt on ze beste dag!
The Sphere is een rond gebouw en is pas geopend in 2023 en is het grootste bolvormige gebouw ter wereld. De buitenkant van de bol wordt verlicht door 1,2 miljoen programmeerbare LED lampjes, waardoor de Sphere vooral ’s avonds vanuit alle hoeken van de strip wel opvalt, dus zeker vanuit de helikopter.
Tijdens de dag van het concert hadden we niet alleen de outfit al helemaal klaar (Naomi had gepersonaliseerde Backstreet Boys Vegas jasjes voor ons gemaakt), maar hadden we ook een afspraak bij Sephora voor onze make-up en bij de Dry Bar voor ons haar. Ready, set, GO! De Sphere was indrukwekkend van dichtbij en van binnen. We zaten in vak 204, vrijwel één van de betere vakken voor goed uitzicht: het midden van het midden.
De avond was FANTASTISCH. Eigenlijk niet eens in woorden uit te drukken. De sfeer, de muziek, de show in 4D (onze stoelen bewogen mee toen we gelanceerd werden in een raket). Het was onvergetelijk en hoe ik het ook zou omschrijven, ik kan het niet genoeg betekenis geven. Zie foto’s!
Omdat we helemaal ‘pumped’ waren over hoe we het concert vonden hebben we de volgende ochtend spontaan weer kaartjes geboekt (ja, die waren er nog in de resell) en zijn we nog een keer gegaan: dit keer staan, eigenlijk vooral dansend en zingend. Er zal niet snel meer iets komen wat dit kan overtreffen, dat is één ding dat ik zeker weet!
De laatste dag spendeerden we bij het zwembad van het hotel. Al huilend verliet ik de hotelkamer: waarom moesten we hier weg?? (Aan m'n bankrekening te zien werd dat op zich snel duidelijk). Het was een onvergetelijke sister trip en dit gaan we zeker nog een keer doen. Als het aan mij ligt volgende maand (als het aan mijn bankrekening ligt over 3 jaar).
Echt blij dat ik dit met mijn zusje kon doen en blij dat zij er was om mij deze week te begeleiden. Zonder haar lag mijn mobiel nog op 6 verschillende openbare toiletten, oa. die van luchthaven, toen ik al door de security heen was (en zwaar gefouilleerd werd omdat er nog een papieren zakdoek in mijn broekzak zat). Ging ik altijd naar links waar we naar rechts moesten, liep ik regelmatig de winkel uit, dezelfde kant op als waar we vandaan kwamen, en kon ik mijn weg naar de hotelkamer geen enkele dag meer terug vinden.
Naomi, thanks for keeping me alive [e-2764]
LOVE YOU FOREVER!
Op naar de volgende trip samen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-03-02 11:07:21
[totalVisitorCount] => 180312
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 200
[author] => Nathalie
[cityName] => Las Vegas
[travelId] => 530727
[travelTitle] => Las Vegas
[travelTitleSlugified] => las-vegas
[dateDepart] => 2025-08-12
[dateReturn] => 2025-08-19
[showDate] => yes
[goalId] => 6
[goalName] => Een korte vakantie
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/verenigde-staten,las-vegas
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/417/970_50x50.jpg?r=11
[titleSlugified] => backstreet-s-back-in-vegas
)
[43] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109255
[userId] => 417970
[countryId] => 196
[username] => Nathaliehagenstein
[datePublication] => 2025-08-24
[photoRevision] => 11
[title] => Backstreet’s Back…... In Vegas!
[message] => Met voor ruim 33 dagen aan kleding en schoenen, vertrokken mijn zusje en ik voor 6 dagen naar Las Vegas. Met als hoofddoel de Backstreet Boys zien in het mooie Sphere, maar daarnaast natuurlijk vooral quality time samen.
In de eerste instantie twijfelde ik nog, voornamelijk omdat ik dit jaar nog niet langer dan 3 weken aaneengesloten in Nederland ben geweest, maar….. na 3 liedjes van De Backstreet Boys gehoord te hebben en 1638 instareels van mijn zusje te hebben ontvangen was ik om: we gaan!!!
Toen we aankwamen in het hotel (wij sliepen in Wynn-Encore, een beetje aan het begin van de strip), rook het naar sigaren en sigaretten. Wij zijn het helemaal niet meer gewend, maar in de casino’s mag er gewoon nog gerookt worden. En sinds wiet legaal is (2017) in Las Vegas, hoefden we de signature geur van Amsterdam ook niet te missen.
De kamer was fantastisch, een heerlijk bed, mooie badkamer, heel ruim maar het allerleukste van alles: we hadden Alexa! Dus het eerste uur kwam ik mijn kamer niet uit. Spelen met Alexa it was! ‘Alexa, open the drapes’, ‘Alexa, close the drapes’, ‘Alexa, turn on Backstreet’s back’, ‘Alexa, turn off the lights’. En zo kwam ik de eerste avond jetlag wel door.
Met 43 graden overleefden we ook de eerste dag. Na meerdere keren in Dubai te zijn geweest dacht ik gewend te zijn aan woestijn hitte, maar hier was ik echt een gecremeerde rollade in de oven. Dus we lagen bij het zwembad. Alle bedjes lagen volop in de zon, het was rustig aan het zwembad. Wil je een parasol erbij? Dat kan voor 150 dollar.
We begonnen onze dagen eigenlijk vrijwel altijd winkelend. Alle hotels op de strip hebben een eigen mall (in het hotel) met winkels, van Zara tot Chanel en van Louis Vuitton tot H[e-38]Men een ander vreselijk arrogant merk met een H. Omdat het overdag zo warm was en de hele dag in de zon liggen geen optie was, kon je uren en uren slenteren (lees: snel lopen – want ik houd niet van slenteren) in The Venetian, Bellagio, Caesars Palace en de grote mall tegenover ons hotel: Fashion Show.
Elke dag loop je hier minimaal 10.000 stappen want de hotels zijn zo groot. Het is er ook altijd druk. Je kunt in de hotels 24 uur per dag gokken, dus er is altijd wel wat te doen of te beleven. Je kunt de welbekende ‘Strip’ doorlopen in de airco, door alle hotels/shopping malls heen. De één nog mooier, groter en gekker dan de ander. Van achtbanen in het hotel (New York New York) tot met een gondel door het hotel heen (The Venetian)…. Vegas has it all.
We hebben heerlijk gegeten bij STK, een steakhouse in hey Cosmopolitan hotel, waar je een extra korst op je vlees kunt bestellen, bijvoorbeeld een ‘extra peppercorn crust’. Maar ook het uitzicht vanaf restaurant Lago is mooi (eten vond ik minder). Je kijkt dan op de fontein voor het Bellagio hotel, die elke 15 minuten op een ander nummer ‘speelt’. Als ik mijn zusje blij wilde maken gingen we lunchen of dineren (en dan het liefst de ene dag lunchen en de andere dag dineren) bij restaurant Red 8 (Chinees restaurant in The Wynn), waar we steevast hetzelfde bestelden: black pepper beef, dumplings van garnalen, witte rijst en gebakken rijst met garnalen.
Op vrijdag, de dag voor het Backstreetboys concert huurden we een Mustang cabrio en maakten we Amerikaanse wegen onveilig (althans, Naomi – ik zat er gewoon naast om content te maken). We reden vanuit Vegas ongeveer een half uur naar de Hoover Dam.
Deze dam ligt op de grens van Nevada en Arizona en houdt de Colorado River tegen. Hierdoor ontstond Lake Mead en dit is het grootste stuwmeer van de VS. De dam voorziet miljoenen mensen in Nevada, Arizona en Californië van elektriciteit en water. Schijnbaar was er voor de bouw van de Hoover Dam (tussen 1931-1936) meer dan 3,25 miljoen kubieke meter nodig, wat gelijk staat aan het aantal beton dat je nodig hebt om een snelweg van San Francisco naar New York te leggen. Het is ook echt een gigantisch bouwwerk.
Met de auto reden we door naar een shopping outlet, aten we Naomi’s favo ontbijt, lunch en diner bij In ’n Out burger, gingen we naar Target (want hey, je bent niet in Amerika geweest als je niet een hamburger eet en naar Target gaat) en reden we naar het Las Vegas ’sign’ want een dag geen foto gemaakt is een dag niet geleefd.
We eindigden de middag met het dak open over de strip. Even snel eten en Naomi was klaar om te gokken en ik was klaar om een helikopter vlucht te maken boven the strip. Avond uitzicht op de Sphere en de Bellagio fontein van bovenaf zien: ik was benieuwd.
Ik zat naast de piloot wat zowel spannend was (wat als ik met mijn been een ‘crash’ button aantik) als fijn (meer overzicht, het gevoel hebben dat ik zelf de controle heb, ondanks dat ik helemaal niks kan in dat blik). Op het moment dat ik de Sphere zag met de Backstreet Boys promo met die duizenden lichtjes wist ik: morgen wordt on ze beste dag!
The Sphere is een rond gebouw en is pas geopend in 2023 en is het grootste bolvormige gebouw ter wereld. De buitenkant van de bol wordt verlicht door 1,2 miljoen programmeerbare LED lampjes, waardoor de Sphere vooral ’s avonds vanuit alle hoeken van de strip wel opvalt, dus zeker vanuit de helikopter.
Tijdens de dag van het concert hadden we niet alleen de outfit al helemaal klaar (Naomi had gepersonaliseerde Backstreet Boys Vegas jasjes voor ons gemaakt), maar hadden we ook een afspraak bij Sephora voor onze make-up en bij de Dry Bar voor ons haar. Ready, set, GO! De Sphere was indrukwekkend van dichtbij en van binnen. We zaten in vak 204, vrijwel één van de betere vakken voor goed uitzicht: het midden van het midden.
De avond was FANTASTISCH. Eigenlijk niet eens in woorden uit te drukken. De sfeer, de muziek, de show in 4D (onze stoelen bewogen mee toen we gelanceerd werden in een raket). Het was onvergetelijk en hoe ik het ook zou omschrijven, ik kan het niet genoeg betekenis geven. Zie foto’s!
Omdat we helemaal ‘pumped’ waren over hoe we het concert vonden hebben we de volgende ochtend spontaan weer kaartjes geboekt (ja, die waren er nog in de resell) en zijn we nog een keer gegaan: dit keer staan, eigenlijk vooral dansend en zingend. Er zal niet snel meer iets komen wat dit kan overtreffen, dat is één ding dat ik zeker weet!
De laatste dag spendeerden we bij het zwembad van het hotel. Al huilend verliet ik de hotelkamer: waarom moesten we hier weg?? (Aan mn bankrekening te zien werd dat op zich snel duidelijk). Het was een onvergetelijke sister trip en dit gaan we zeker nog een keer doen. Als het aan mij ligt volgende maand (als het aan mijn bankrekening ligt over 3 jaar).
Echt blij dat ik dit met mijn zusje kon doen en blij dat zij er was om mij deze week te begeleiden. Zonder haar lag mijn mobiel nog op 6 verschillende openbare toiletten, oa. die van luchthaven, toen ik al door de security heen was (en zwaar gefouilleerd werd omdat er nog een papieren zakdoek in mijn broekzak zat). Ging ik altijd naar links waar we naar rechts moesten, liep ik regelmatig de winkel uit, dezelfde kant op als waar we vandaan kwamen, en kon ik mijn weg naar de hotelkamer geen enkele dag meer terug vinden.
Naomi, thanks for keeping me alive [e-2764]
LOVE YOU FOREVER!
Op naar de volgende trip samen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-03-02 11:07:21
[totalVisitorCount] => 180312
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 130
[author] => Nathalie
[cityName] => Las Vegas
[travelId] => 530727
[travelTitle] => Las Vegas
[travelTitleSlugified] => las-vegas
[dateDepart] => 2025-08-12
[dateReturn] => 2025-08-19
[showDate] => yes
[goalId] => 6
[goalName] => Een korte vakantie
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/366_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/417/970_50x50.jpg?r=11
[titleSlugified] => backstreet-s-back-in-vegas
)
[44] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109252
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-23
[photoRevision] => 0
[title] => Van Teton NP naar Yellowstone NP ....
[message] => Het zwemmen en de spa hebben ons goed gedaan want we slapen vannacht als een roosje. Rond 07.20u (l.t.) worden we wakker en na wat ge-oeiert te hebben en ochtendgymnastiek staan we om 07.55u (l.t.) op. We wassen ons en kleden ons aan en terwijl Roel begint met het ontbijt klaar te maken, maak ik al een start met het opnieuw inruimen van de koffers want vandaag hebben we weer een reisdag. We verlaten Grand Teton National Park en rijden richting Yellowstone. Maar eerst lekker ontbijten en kijken of we ons meisje nog aan de lijn krijgen want ze heeft laten weten vannacht niet zo goed geslapen te hebben omdat er veel lawaai op de gang was.
Rond 9.20u (l.t.) staan we op het punt van vertrek (Netje heeft het goed gedaan want Roelie wilde om uiterlijk 10.00u vertrekken en dat hebben we dus ruim gehaald) als ons meisje belt. Ze is klaar met ontbijten en is nu op haar kamer in afwachting van het introductieprogramma dat dadelijk gaat starten. Ze verteltons dat het momenteel een ‘gekkenhuis’ is met alle 1e jaars die komen en wat ze allemaal meebrengen. Ook zijn de kamerdeuren en gangen extra versiert wat waarschijnlijk het lawaai is geweest gisterenavond en vannacht. We adviseren haar om, als ze nog even de tijd heeft, nog een dutje te doen omdat het vandaag ook weer een intensieve dag gaat worden. “Dat is misschien wel slim ja”. We geven haar een virtuele knuffel en hangen op. De afgelopen dagen zijn intensief voor haar geweest en ze is continue bezig gehouden. Nu er even een moment van “wat moet ik nu doen” is, voelen we dat er gemis is en dat mag. Deze momenten zullen er (waarschijnlijk) nog wel meer komen de komende weken.
Om 09.35u (l.t.) checken we uit en verlaten onze kamer. We hebben een paar mooie en fijne dagen gehad hier in ‘Parkway Inn of Jackson Hole’.We rijden richting het Grand Teton N.P. maar slaan een stuk voor de ingang af naar rechts. We maken de lus die we gisteren, na ons bezoek aan Jenny Lack, hebben gemaakt vandaag in omgekeerde. Reden: we hopen toch nog wat ‘wildlife’ te spotten. Als we een kleine 5’ op de lus zitten komt er ineens een weggetje naar links. De ranger die Roel gisteren gesproken heeft in het VC heeft hem verteld dat de kans op wildlife hier aanwezig is maar dat het wel ‘off-road’ is. En voor off-road hebben we eigenlijk niet de geschikte auto maar we nemen toch het risico en buigen af. Rustig rijdend kijken we goed om ons heen over de vlaktes als ik opeens (in de verte) een zwarte bol van de heuvels af zie komen. “Is dat ‘Bruinte de Beer’ waar we 2 jaar geleden naar opzoek zijn geweest?” .We rijden wat verder en weten het dan zeker, “het is Bruintje”. Roel pakt snel de camera en legt vast wat hij nog vast kan leggen want hij gaat zo snel naar beneden om vervolgens in de bosjes te verdwijnen. We zijn er even stil van … we hebben dan toch Bruintje gezien.
We rijden rustig verder want het is echt off-road als Roel (hij heeft hier echt oog voor) in de verte iets ziet bewegen op de vlakte bij het gras; het is een Elk. De auto wordt aan de kant gezet en we stappen uit om er een paar mooie schotjes van te maken. We rijden verder in de richting van waar we gisteren Mr. Moose hebben gezien als er plotseling een ketting over de weg hangt en we niet meer verder kunnen. “Hebben wij weer”, het wordt dus draaien en dezelfde ellendige weg terug. Eenmaal terug op de doorgaande weg vervolgen we onze lus en komen eerst langs de plek waar we Mr. Moose gisteren hebben gezien. Helaas hij heeft zijn badje verlaten en is vertrokken. Verder op de route komen we weer langs de plek waar gisteren de Bizons stonden en die staan er nu nog steeds alleen veel en veel dichter langs de wegkant. Natuurlijk houden we hier halt om plaatjes te schieten en om te genieten. We zien nu duidelijk dat het een kudde is met mama’s, papa’s en kalfjes.
Om 12.10u (l.t.) rijden we, nadat onze parkpas en passen zijn gecontroleerd, de poorten van Teton uit en Yellowstone N.P. binnen en de natuur die we dan zien is meteen adembenemend. Watervallen, kloven, ruige natuur. We rijden van uitkijkpunt naar uitkijkpunt want alles is even mooi. We hebben zelfs het gevoel punten te herkennen van onze 1e reis samen 21 jaar geleden.
Rond 13.00u (l.t.) naderen we ‘Grand Village’ en is het de hoogste tijd voor een bakkie. Even buigen we af van de hoofdweg om in een nieuw aangelegd gebied te komen volledig ingericht voor de toeristen. Aan de parkings te zien kan het er heel druk worden maar gelukkig is het er nu heel rustig. We gaan bij de ‘Grand Village Groosery Shop’ naar binnen waar we eerst in een gezellig souvenir gedeelte komen en van waaruit je kunt doorlopen naar de cafetaria. Er worden 2 bakkies besteld en een sandwich PB[e-38]J.; “Joost mag weten wat het is, maar het klinkt leuk. De medewerkster laat weten dat als ze “Hotspring” roepen onze bestelling klaar is. Het is weer eens wat anders dan je naam doorgeven en hotspring past wel bij ons of toch bij mij. De bakkies zijn reuzen en de sandwich PB[e-38]J smaakt heerlijk maar het is gewoon een ordinaire bruine boterham met pindakaas en aardbeien jam. “Natuurlijk PB is peanutbutter en Jelle is jam. Goedemorgen dit hadden we zelf ook nog kunnen bedenken”.Ik kende de combinatie niet, maar het is wel een aanrader.
Om 13.05u (l.t.) verlaten we Grand Village en gaan op weg naar ‘ Upper Geyser Basin’. Onderweg genieten we volop van de adembenemende natuur en stoppen we nog even bij de ‘Lewis Falls’, een schilderachtige waterval met een hoogte van ongeveer 30mtr. Rond 13.35u (l.t.) komen we aan bij het ‘Uper Geyser Basin’ (UGB) en wie zien dat we niet alleen zijn. De parkeerplaats staat afgeladen vol en het is zoeken naar een plaatsje. Als we dit hebben gevonden lopen we richting het geiser gebied. We komen als 1ste bij de ‘Old Faithful’ geiser en er zitten al een hoop mensen te wachten op de uitbarsting. Ook wij zoeken en plaatsje en wachten geduldig af wanneer het gaat gebeuren. Om 14.10u (l.t) begint de ‘Ouwe Trouwe’, vertaald naar het Nederlands eerst te pruttelen om daarna gigantisch uit te barsten. De ‘Old Faithful’ is een kegelgeiser die op regelmatige basis heet water en stoom de lucht in spuit. Het is een mooi en bijzonder schouwspel om naar te kijken. Het spuiten duurt ongeveer 1-5 min. en dan is het weer voor bij voor ongeveer een uur tot anderhalf uur.
Na het schouwspel van de Old Faithful Geyser lopen we door over de Geyser Hill, waar talloze kleinere geisers en hete bronnen hun eigen ritme hebben. Het water varieert van diepblauw tot melkachtig wit, en overal kringelden stoomwolken omhoog. Hier en daar horen we het gesis of het plotselinge geklots van een geiser die uitbarst. Het pad loopt langs de ‘Firehole River’, waar de ‘Riverside Geyser’ schuin water over het kabbelende rivierwater spuit. Verderop ligt de imposante Grand Geyser, de hoogste voorspelbare geiser ter wereld. We lopen verder langs de ‘Daisy Geyser’, die haar water ritmisch in een schuine hoek spuit, en verder naar de ‘Castle Geyser’, waarvan de kegelvormige toren ons doet denken aan een oud kasteel van steen en mineraal. En tussendoor zijn we vele vele andere geisers en schone palletten van de 150 geisers die in dit gebied liggen. Als we anderhalf uur en 5,1km hebben gewandeld zijn we weer terug bij de Old Faithful Geyser die vlak ervoor weer opnieuw is uitgebarsten. Het rondje door het Upper Geyser Basin heeft een diepe indruk opons achtergelaten. Zoveel mooi en adembenemend (soms lett.) natuurschoon gelegen tussen de dennenbossen, ongelooflijk. Maar het heeft mij, met momenten, ook verdrietig gemaakt. Bij het zien van al dit moois mistte ik ons meisje. Dit zijn dingen die we op reizen ook met haar bezochten en waar ze van kon genieten, en nu nu is ze er niet bij en kunnen we het haar niet laten zien. Ik heb het moeilijk.
Als we terug naar de auto lopen merken we dat de parkeerplaats bijna leeg is. Veel mensen hebben dus gekozen voor een kortere route. We rijden de parking af en vervolgen onze weg richting de ‘West Enterance’. We pakken net een chippie als we opeens aan de linkerkant van de weg een gigantische Bizon uit de bosjes zien opduiken. Roel zet de auto meteen aan de kant en ik spring eruit om foto’s te maken terwijl Roel filmt vanuit de auto. Mister Bizon schijnt zich niet veel van ons aan te trekken en wandelt rustig door. Terwijl ik nog een stukje met hem meeloop, draait Roel de auto zodat we een stukje vooruit kunnen rijden en dan komt hij vanzelf weer bij ons voorbij, als het goed is tenminste en hij niet opeens weer de bosjes in duikt. Ons plan lukt enterwijl ik naast de auto sta, komt hij recht op mij af gelopen en sta ik bijna (lett.) oog in oog met hem. Maar ik ben verstandig en ga toch nog net optijd in de auto zitten want je weet maar nooit. Met het raampje open en een licht verhoogde hartslag komt hij vlak langs de auto afgelopen. Ik kan hem aanraken, maar doe het toch maar niet al is de neiging aanwezig. Wat een gewaarwording en belevenis en dat terwijl we de geisers nog mentaal aan het verwerken waren. Ook nu mis ik ons meisje gigantisch want ze zou dit super hebben gevonden en spannend. Maar ze zou ook hebben gemopperd en 1000x gezegd “mama niet te dicht bij, dat is gevaarlijk”.
De auto wordt opnieuw gekeerd en we vervolgen onze route als we na een tijdje in de verte aan de linker- en rechterzijde van de weg weer een hoop auto’s zien staan. Meestal betekend dit dat er iets te zien is, en dat is er ook. We zijn aangekomen bij het ‘Midway Geyser Basin” en natuurlijk stoppen we hier ook om te gaan kijken. Het Midway Geyser Basin (MGB) is klein in omvang maar enorm indrukwekkend vanwege de kleurrijke en beroemde warmwaterbronnen die er liggen. Ze behoren zelf tot de mooiste van de wereld. De 3 belangrijkste geisers / warmwaterbronnen hier zijn: de ‘Excelsior Geyser Crater’, de ‘Turquoise Pool [e-38] Opal Pool’ en de ‘Grand Prismatic Spring’. Deze laatste warmwaterbron is /-110m breed en 37m diep en is beroemd vanwege de intense kleuren: diepblauw in het midden, omringd met ringen van groen, geel, oranje en rood. Ook nu weer kijken we onze ogen uit en weten we niet wat we zien. Adembenemend mooi en ongelooflijk wat Moeder Aarde ons allemaal biedt. Als we terug wandelen naar de auto merken we allebei dat we ‘vol’ zitten. Het is ondertussen ook al 17.30u (l.t.) en het is mooi geweest voor vandaag.
We zetten koers richting de West Enterance van het park om op zoek te gaan naar ons hotel. Onderweg worden we echter opgehouden door een kudde Elken die van boven uit de bossen de berg komen afgedaald, een badje nemen in de rivier om vervolgens de weg over te steken om aan de andere kant van de weg op de vlakte te gaan grazen. Ook dit is weer een fantastisch schouwspel wat wij willen vastleggen, maar wij niet alleen. Het overgrote deel van de auto’s die voor ons (en achter ons, maar daar hebben we geen last van) rijden ook waardoor er een gigantische file ontstaat met langzaam rijdend tot stilstaand verkeer. Dit hele gebeuren kost ons zeker 3 kwartier maar het is zeer zeker ook weer de moeite waard.
Het is uiteindelijk 18.30u (l.t.) als we het park uitrijden en op zoek kunnen naar ons hotel. Gelukkig hebben we dat snel gevonden en het meisje aan de receptie van de ‘Three Beer Lodge’ heet ons van harte welkom en vraagt “did you have a nice day?. “Well, we certainly do”. We check in en rijden naar onze kamer die aan de achterkant is gelegen. Ook nu weer is het een schattige, schitterende kamer helemaal in de stijl van de naam van het hotel/motel. We installeren ons en Roel legt al al zijn kabels en stekkers klaar om straks alles te kunnen opladen. Ook stalt hij onze waterkoker uit en vraagt zich dan af “waar is de stekker?. Het zal toch niet waar zien hè, je bent die toch niet vergeten?. Nee, dat kan niet dat ik die vergeten ben” en dus wordt alles afgezocht en op z’n kop gezet, maar geen stekker.
Honger hebben we dus gaan we op pad om te kijken waar we gaan eten. Als snel valt op dat het hier heel toeristisch is en de ene souvernierswinkel naast de andere ligt. “Focus we gaan eerst eten en dan zien we wel verder”. We belanden uiteindelijk bij ‘Pete;s Rocky Mountain Pizza’. Een kleine, gezellige locale pizza zaak. We nemen plaats op het terras en bestelen ons een pasta en een salade en deze zijn beiden heerlijk. Roel wil nog een ijsje als toetje wat we moeten gaan halen aan de overkant bij de ijszaak. Terwijl Roel smult van zijn ijsje lopen we terug naar het hotel. Het is inmiddels al 20.25u (l.t.) en we merken dat het al stiller begint te worden op straat.
Als we op de kamer aankomen belt ons meisje. Ze heeft zich al gedoucht en ligt op bed, bij haar is het immers een uur later. Ze verteld dat ze ook vandaag weer een hele leuke dag heeft gehad. Vandaag is de introductie gestart van alle 1e jaars, dus alle ‘Vicking Babies”. Ze zit in een minder leuke groep wat ze wel jammer vind, “maar ik overleef het wel”. Ze hebben vandaag, nadat de nieuwe 1e jaars eerst hun kamers in orde hebben mogen brengen, een kennismakingsspel gedaan, een groepsfoto gemaakt, diverse activiteiten, een Italiandate met eten en drinken en tot slot ’s avonds met z’n allen film gekeken in het ijshockey stadion. Dit laatste was echt “gaaf” en heel gezellig. Nadat we hebben opgehangen besluiten Roel en ik nog even naar de Spa te gaan. Dit heeft ons gisteren goed gedaan en hopelijk vandaag ook. Na het Spa bezoek, douchen we ons af, drinken nog een theetje, Roel scrollt wat op het internet, ik schrijf het verslag en kruipen dan ons bedje in. Voor het eerst deze vakantie gaan we apart slapen. Dit vanwege het feit dat deze bedden te klein zijn voor 2 personen (volgens Roel)”.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 172
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => West Yellowstone
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/354_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => van-teton-np-naar-yellowstone-np
)
)
)
[_currentItemCount:protected] => 15
[_currentItems:protected] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[30] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109551
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-12
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 2
[message] => Daar ben ik weer met deel 2 van onze vakantie!
Ik voelde jullie enthousiasme in de reacties, super leuk! Laten we snel beginnen!
Na 3 dagen op het eiland Oahu (wat ook het dichtstbevolkte is vanwege de hoofdstad Honolulu) vliegen we in een half uurtje naar Big Island of Island of Hawaii. En wat een ander eiland is dit! Heel andere natuur vooral. Maar weet je wat écht raar was? Het vliegveld was gewoon open! Open als in de buitenlucht! Mensen zaten buiten bij de gate te wachten en de security controle was niets meer dan een overkapping om te zorgen dat je niet in de volle zon stond. Dat was zo apart om te zien.
We halen onze koffers en huurauto op en beginnen meteen aan onze roadtrip op Big Island. De naam verraad het natuurlijk al maar Big Island is het grootste eiland van de Staat Hawaii. Dit eiland staat bekend om Hawaii Volcanoes National Park met een actieve vulkaan die nog regelmatig uitbarst, maar ook om de regenwouden en steden Hilo en Kona.
Met onze huurauto rijden we richting Hilo, maar onderweg maken een aantal stops. Op Big Island zie je heel goed dat het een vulkanisch eiland is. Op verschillende plaatsen ligt opgedroogd lava. Door de twee meest actieve vulkanen op het eiland groeit Big Island nog steeds in oppervlakte. Ondanks dat de opgedroogde lava er pikzwart uitziet groeien er toch nog veel bomen en planten. Een heel apart maar bijzonder mooi uitzicht.
We komen aan bij onze eerste stop: Akaka Falls. Om bij deze waterval te komen moet je een stukje lopen, maar de weg ernaartoe is net zo prachtig als de waterval zelf. Ongelooflijk. We lopen door een regenwoud met de meest prachtige bloemen en planten. Het doet een beetje sprookjesachtig aan. Het water van Akaka Falls valt van 135 meter hoog naar beneden en biedt een adembenemend uitzicht.
Nadat we hier genoten hebben van onze eerste indrukken van Big Island rijden we verder naar Rainbow Falls; ook wel bekend als Waianuenue… Precies, we houden het bij Rainbow Falls[e-1f602]Deze watervallen danken zijn naam aan de regenboog die vaak te zien is door de nevel in de watervallen. Helaas geen regenboog, maar nog steeds ongelooflijk mooi[e-1f60d]Vanuit hier is het een klein stukje rijden naar Hilo; de hoofdstad van Big Island. Totáál anders dan het toeristische Honolulu. Veel rustiger ook. We lopen wat rond maar eerlijk gezegd was er niet veel te beleven. We besluiten om een hapje te eten en daarna naar ons hotel te gaan. Ons hotel ligt aan de andere kant van eiland in het plaatsje Kona. Samen met Hilo zijn dit de grotere plaatsen van het eiland. Kona is iets toeristischer. Nog een groot verschil is dat het in Hilo veel meer regent dan in Kona. Als het in Hilo 22 graden is en regent kan het in Kona goed 28 graden zijn met geen wolkje aan de lucht. Het is zo’n 1,5 uur rijden naar Kona. Onderweg wordt het zo intens donker en komt de regen met bakken uit de lucht. We zien echt geen hand voor ogen en passen uiteraard onze snelheid aan. Eenmaal in de regio van Kona is er niks aan de hand.
We verblijven de komende 5 nachten in een prachtig hotel met alles erop en eraan. Winkels, een expositieruimte, koffiezaak, een eigen privé strand en een heerlijk zwembad met bar. Nou, wat wil je nog meer?! Dit was een 3 sterren hotel, maar had in onze ogen minimaal 4 tot 5 sterren moeten krijgen[e-2b50]️We installeren ons op de kamer en zijn allebei moe maar voldaan van deze dag. Het duurt ook niet lang voordat we slapen. Opladen voor de volgende dag.
Dag 2 op Big Island breekt aan. En deze dag wordt spannend! Daar vertel ik jullie zo meer over. Ik moet jullie wel een beetje blijven prikkelen[e-1f92a]We beginnen bij het begin[e-1f913]En we beginnen goed! We gaan namelijk naar een Coffee Farm waar we een rondleiding krijgen. Kona staat bekend om hun koffieplantages en deze stond heel goed aangeschreven. Greenwell Farms (zo heet het bedrijf) is een familie bedrijf en draait al jaren mee in de koffieplantage wereld. En niet voor niks want de koffie was echt fantastisch! Koffie is het hoofdproduct maar naast koffie zien we ook avocado bomen, bananen, cacao, vanille, peperkorrels (als in zout en peper). Veel dingen die we voor de eerste keer in ons leven zagen. Tijdens de rondleiding gaf onze gids ons uitleg en inzicht in het proces van het verbouwen van koffie, maar het was zeker leuk om ook andere dingen op de boerderij te zien. Na een uurtje was de rondleiding voorbij en vervolgen we onze reis richting Punalu’u Beach, ook wel Black Sand Beach genoemd. Onderweg stoppen we nog bij een bakkerij die bekend staan om hun zoete brood en malasadas. Malasadas zijn een soort donuts. En die willen we natuurlijk proberen[e-1f60b]De inwendige mens is weer verzadigd en na 20 minuutjes komen we aan bij Black Sand Beach. Dit is één van de meest iconische stranden van het eiland. Het zand op dit strand is (zoals de naam al zegt) hartstikke zwart. Dit komt door het lava wat in de zee stroomt en daardoor snel afkoelt en breekt door de golven. Het blijft een bijzonder gezicht om te zien; een strand met zwart zand. Op dit strand zijn ook schildpadden te vinden en we hebben geluk want er ligt er één te chillen! We nemen alles goed in ons op en lopen wat rond. Daarna vervolgen we onze weg naar het Zuidelijkste puntje van de Verenigde Staten. Want Hawaii is natuurlijk nog steeds Amerika, al moet ik eerlijk zeggen dat het niet zo voelt. Ondanks dat we veel producten en ketens kennen zijn er ook culturele verschillen en hebben ze hun eigen locale producten waar we nog nooit van hadden gehoord. Dat draagt er denk ik wel aan bij dat we echt dat vakantie gevoel hebben.
We komen aan bij het meest Zuidelijke puntje van de US en het waait er héél hard. Ik moet de autodeur tegenhouden zodat die niet openvliegt. We lopen een stukje door en zien een aantal (vooral) jongeren van de kliffen afspringen! Mij absoluut NIET bellen! Doodeng! We krijgen er allebei de kriebels van. Het is en blijft moeder natuur en de golven kletsen hard tegen de kliffen aan. Het uitzicht is wederom prachtig.
Na deze stop rijden we weer terug richting Kona. Maar de dag is nog niet om want we hebben nog iets voor de avond gepland staan! Dat is (voor mij in ieder geval) het spannendste van de hele vakantie. We eten een hapje bij een restaurant met live muziek, uitzicht op de oceaan en de zonsondergang; het ultieme vakantie moment.
Na het eten gaan we naar ons hotel en doen we onze zwemkleding aan. We gaan namelijk met Mantaroggen zwemmen!! Waarom in hemelsnaam in de avond? Goeie vraag. In de avond komen mantaroggen namelijk dichtbij de kust om te eten. Op die plekken zit veel plankton. We gaan dus in het donker de oceaan op en dat vind ik toch wel een spannend iets. Gelukkig zijn we niet alleen en hebben we instructeurs bij ons die dit dagelijks doen. Eenmaal op de plek aangekomen ligt er een platform in het water. Aan dat platform zit een hele felle lamp waar de plankton op af komt en dat trekt dan weer de mantaroggen aan. We springen het water in en hangen als super(wo)men aan het platform. We blijven daar een half uur drijven en kijken naar hoe de mantaroggen gaan eten. En ik kan je vertellen, wanneer een mantarog met een spanwijdte van 3 tot 5 meter recht op je af komt zwemmen en mij tot 2 keer toe aanraakt (wij mochten ze zelf absoluut niet aanraken) dan schreeuwt je lijf in eerste instantie wel dat je weg moet. Tenminste, mijn lijf wel. Gelukkig waren we van te voren geïnformeerd en zijn mantaroggen niet gevaarlijk voor mensen. Het zijn eigenlijk (in hun woorden) de grote vlinders van de zee. De eerste paar keren was het echt een beetje eng, maar dat wende vrij snel. Maar jeetje, wat een ervaring! Ik kon helaas geen foto’s maken omdat mijn telefoon dat uiteraard niet zou overleven, dus ik probeer het beeldend te maken door mijn woorden. In totaal waren we in gezelschap van 7 mantaroggen en 1 baby! Eenmaal terug op de boot hebben we allemaal laten bezinken en besefte ik me dat we dit gewoon hebben gedaan! Toch wel een beetje uit mijn comfort zone, maar een gezegde luidt: ‘’Great things happen when you step outside your comfort zone’’. En dat is in dit geval zeker waar!
Na deze unieke ervaring rijden we terug naar ons hotel en genieten we na van deze mooie dag.
Onze derde dag begint wederom vroeg. We gaan namelijk naar Hawaii Volcanoes National Park[e-1f30b]Het is bijna 2,5 uur rijden en we willen zorgen dat we genoeg tijd hebben om dit park te bezichtigen.
Eenmaal aangekomen beginnen we bij het Volcano House; een hotel met uitzicht op de Kilauea vulkaan. Dit is één van de twee actiefste vulkanen van het eiland. We hadden het heel gaaf gevonden als de Kilauea vulkaan uit zou barsten tijdens ons verblijf op Big Island. Echter waren we één (!) dag te laat. Na een uitbarsting van ruim 12 uur was de vulkaan weer rustig tijdens ons bezoek. Wanneer de vulkaan uitbarst stroomt het park ook vol met mensen die hier getuige van willen zijn. Het is dan ook een heel bijzonder iets om dat in levende lijve (wel op gepaste afstand natuurlijk) te kunnen aanschouwen.
Bij het Volcano House maken we voor het eerst kennis met deze Kilauea vulkaan en met dit park. Dat blijft toch altijd wel een bijzonder moment. De vulkaan rookt flink en er gebeurt van alles onder de grond waar wij niets van merken. Maar dat het pruttelt is een ding wat zeker is. We rijden met de auto verder het park in en stoppen bij een aantal uitzichtpunten.
Via de Chain of Crater Road rijden we richting de kust. Onderweg rijden we langs lava ‘’velden’’ (noem het maar even zo) van eerdere uitbarstingen. We stoppen bij zo’n ‘’lavaveld’’ van een uitbarsting uit 1977. Waar je ook kijkt, alles om ons heen is bedekt van een zwarte deken van opgedroogd lava.
We vervolgen onze weg. Uiteindelijk zijn we aan het einde van de Chain of Crater Road en lopen we naar de Holei Sea Arch. Dit is een natuurlijke boog in de kliffen die gevormd is door lava en zee-erosie. Het water is ruig en klettert tegen de rotsen en kliffen op, een heel spectaculair beeld. Ook hier vinden we lava waarvan je de stroming nog een beetje kunt zien toen het vloeibaar was. We lopen een stukje verder en vinden opgedroogd lava waar nog wat rood in zit, super cool!
We rijden weer terug richting het Visitor Center en stoppen bij de Thurston Lava Tube. Dit is een lavatunnel die in 1912 is ontdekt. De tunnel is ontstaan toen gesmolten lava door een stroming onder het oppervlak stroomde. De gesmolten lava koelde af en er ontstond een lege grot. Via een korte hike door het regenwoud kun je bij deze tunnel komen en er doorheen lopen. Ja ik blijf het zeggen; het was wéér ongelooflijk mooi! Helaas is het tijd om weer richting het hotel te rijden, de tijd vliegt echt voorbij. Eenmaal terug genieten we van een lekker diner met (weer) uitzicht op de oceaan en blikken we terug op de afgelopen dagen en de dagen die nog gaan komen! We lopen weer terug naar ons hotel en kruipen in ons bed. Toch nog even een potje Skip-Bo spelen en dan gaan de lampjes uit.
Onze laatste dag op Big Island. Deze dag zal in het teken staan van rust. We spenderen het grootste gedeelte van de dag namelijk lekker aan het zwembad. Tussen de middag lopen we de boulevard op om iets te eten waar we nog nooit van hadden gehoord; shave ice. Shave ice is zoals de naam het al zegt geschaafd ijs máár dan ijs van ijsklontjes. Water eigenlijk. Een shave ice bestellen werkt als volgt: Je kiest je smaak roomijs/sorbetijs/frozen yoghurt. Daar doen ze één bolletje van in een bakje. Vervolgens gaan ze ijs schaven en plakken ze dat als het ware aan het bolletje gekozen ijs. Als laatste mag je 3 siropen kiezen die ze over het geschaafde ijs schenken. Hierdoor krijgt je shave ice kleur. En wauw wat een ding! We hadden een kleine (!!) besteld. Er stonden voorbeelden van de verschillende maten. De grote was niet normaal, dat was zowat een voetbal[e-1f602]Het was wel heel erg lekker en verfrissend. Eigenlijk een slushpuppie 2.0.
Na deze heerlijke ervaring lopen we weer terug naar het hotel. ‘s Avonds eten we bij de Kona Brewing Company, een bekende brouwerij met veel verschillende biertjes. We proosten op onze leuke dagen op Big Island en kijken terug op een fantastische tijd.
De volgende ochtend vliegen we vanuit Big Island weer terug naar Honolulu op het eiland Oahu. Deze keer halen we geen huurauto op maar pakken we een Uber naar ons hotel. In het volgende deel neem ik jullie mee in de laatste dagen van onze geweldige vakantie.
[e-1f44b][e-1f3fc]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 18643
[pictureCount] => 13
[visitorCount] => 180
[author] => Vera
[cityName] => Island of Hawai‘i
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/371_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-2
)
[31] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109503
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-10
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 1
[message] => Lieve trouwe lezers,
Deze blog zal ik verdelen over 3 delen; zoveel heb ik jullie te vertellen. Want ik kan het nog steeds niet helemaal beseffen wat we eigenlijk allemaal hebben gezien en gedaan. Dat geldt eigenlijk voor al deze jaren dat we in de US wonen, maar dit spant toch wel echt de kroon. Het is zo’n plek waar je aan denkt bij bijvoorbeeld een paradijs op aarde waarvan de kans vrij klein is dat je er ooit zal komen. Je ziet veel foto’s voorbij komen die je beeld van het paradijs op aarde alleen maar meer bevestigen. Maar dat het ook écht zo is en dat we de kans hebben gekregen om hier heen te mogen gaan vind ik bizar. Het was voor mij een bestemming die ik altijd in van die invulboeken schreef als de vraag was: ‘’Wat is jouw ultieme droom bestemming?’’ En die bestemming heeft de naam[e-1f334]H A W A I I ![e-1f334]
Even wat praktische info: Hawaii is sinds 1959 de 50ste Staat van de US. Hawaii bestaat uit 8 eilanden waarvan één onbewoond en een ander heel klein bewoond. De eilanden liggen midden in de Grote Oceaan. Met Phoenix is het tijdsverschil 3 uur vroeger.
Oké, bij voorbaat zeg ik alvast het volgende: de namen van bepaalde plaatsen, monumenten, stranden, etc. zijn voor ons zo moeilijk om uit te spreken dat ik dat aan jullie fantasie overlaat. Zo hebben wij het ook gedaan[e-1f602]
Op woensdag 20 augustus begint onze vakantie. Alles ingepakt en natuurlijk nog ruimte overgehouden om wat spulletjes mee terug te nemen[e-1f609] We vliegen vroeg in de ochtend en we zijn allebei hyper van enthousiasme. Na 6 uur vliegen komen we aan op het eiland Oahu. En er valt ons metéén iets op: het vliegveld is gedeeltelijk in de open lucht! Er is zelfs een tropische tuin waar je even tot rust kunt komen. Wel logische eigenlijk; Hawaii heeft namelijk een mild en tropisch klimaat. Het is er altijd aangenaam.
Oahu is het eiland waar de hoofdstad Honolulu zich op bevindt. Ook vind je hier Pearl Harbor en uiteraard nog veel meer! Daarover straks meer. We komen aan en halen onze huurauto op. We willen natuurlijk wel op avontuur en op verkenning! We rijden naar ons hotel en merken al meteen dat het hier nooit rustig is[e-1f605]Het is en blijft natuurlijk een stad. Daarbij is het ook echt een toeristenoord waarbij veel mensen (lees vrijwel iedereen) een huurauto heeft. Maar we hebben vakantie, we hebben de tijd! We komen aan bij ons eerste hotel voor de komende nachten en jawel, we worden begroet met ‘’ALOHA[e-1f33a]’’. Ja dan weet je dat je in Hawaii bent! Aloha betekent meer dan ‘’hallo, welkom of tot ziens’’.In de Hawaiiaanse cultuur wordt ‘’Aloha’’ ook gezien als een manier van leven. ‘’Alo’’ betekent delen, aanwezig zijn en ‘’ha’’ betekent adem. Je kunt ‘’Aloha’’ zien als ‘’de adem van het leven delen’’. Mooi toch?! Oké, we gaan verder. Na het inchecken settelen we even in onze hotelkamer en gaan we op pad. We lopen door de P.C. Hooftstraat van Honolulu en gaan bij een koffietentje wat lunchen. Terwijl we aan het genieten zijn van onze heerlijke açaí bowl gebeurt er iets wat hopelijk niet de toon van onze vakantie zet: Ik word namelijk onder gescheten door een duif!![e-1f54a][e-1f4a9][e-1f62b]Gelukkig niet in mijn lunch, godzijdank! Maar op mijn kleren en arm/hand. Brrrr ik krijg er nog de kriebels van als ik eraan terugdenk[e-1f605]Ik heb de grootste viezigheid eraf gekregen en de rest komt later wel. De vakantie is begonnen!![e-1f61c]
Na onze lunch lopen we naar Waikiki Beach. Dit is het bekendste strand van Hawaii met goudgeel zand en prachtig helder water. Het strand is ruim 3 km lang. Echter is het zand van Waikiki Beach in de loop van de jaren kunstmatig hersteld en aangelegd met zand uit bijvoorbeeld Huntington Beach in Californië. Maar dat maakt het zeker niet minder mooi. Integendeel; het is prachtig! We lopen een stukje over het strand waar veel mensen liggen te chillen maar ook heel veel mensen actief zijn. Vooral heel veel surfers; geweldig om te zien!
Na Waikiki Beach strijken we neer in een brouwerij waar we een proeverij aan 4 verschillende bieren bestellen. Hier geen duiven of andere vogels, dus ik ben veilig hahah
We doen alles lekker op ons gemakje en biertjes smaken op vakantie altijd net wat lekkerder dan thuis[e-1f609]Wanneer we de brouwerij uitlopen horen we muziek. We lopen richting het geluid en zien een klein groepje locals optreden met echte hula meisjes en lokale instrumenten. Zo leuk en mooi om te zien! Ik werd er helemaal blij van. Na een tijdje lopen we verder om avond te eten en komen we op een plek waar we één van de (al dan niet) de mooiste zonsondergang óóit meemaken. Wat een uitzicht, wat een paradijs.
En zo eindigt onze eerste dag, op naar morgen.
Dag twee breekt aan. Gezien het tijdsverschil van 3 uur vroeger zijn we vrij vroeg wakker. Maar dat geeft niet want dat hadden van tevoren wel ingeschat. Vandaag hebben we de hele dag gereserveerd voor Pearl Harbor. Na het ontbijt stappen we in onze auto en zijn we op tijd (voor de grote drukte) bij Pearl Harbor. Om 09:00 uur hebben we een reservering voor het bezoeken van een monument genaamd The USS Arizona Memorial. Pearl Harbor werd op 7 december 1941 aangevallen door Japan en was de start van de Tweede Wereldoorlog. De aanvallen kwamen als totale verrassing voor de Amerikanen. Er zijn ruim 2400 mensen overleden en er vielen bijna 1300 gewonden. De Japanners hebben veel schade aangericht waaronder aan de vele marineschepen die er lagen. Deze schepen hadden namen van de verschillende Amerikaanse Staten. De USS Arizona was zo’n marineschip en werd zwaar getroffen door bommen en torpedo’s van Japan. Dit schip ligt nu onder water en is een monument geworden. De mariniers die destijds op de USS Arizona verbleven zijn bij dit monument geplaatst. Een aantal weken geleden is het laatste marine lid van de USS Arizona gestorven en is bij het monument gelegd. Het is dus eigenlijk ook een begraafplaats. Je moet er met een boot naartoe omdat het midden op het water ligt. Het is een heel mooi, respectvol en bijzonder monument. Totale stilte. Het enige wat je hoort is de Amerikaanse vlag die tegen de vlaggenmast aantikt.
Na een half uur keren we weer terug met de boot en pakken we de shuttle bus naar de USS Missouri. Ook dit is een marineschip wat actief is geweest in de Tweede Wereldoorlog en de Golfoorlog. Sinds 1998 is het een museumschip geworden en is het dé plek waar de Tweede Wereldoorlog officieel tot een einde kwam! Op 2 september 1945 werd er getekend voor overgave op het dek van dit slagschip en daarmee was WW2 beëindigd.
We nemen deel aan een rondleiding met een gids die ons veel weet te vertellen over het schip en hoe het er in die tijd aan toe ging. Ook de exacte plek waar WW2 officieel is beëindigd wist hij aan te wijzen. Eenmaal op zo’n immens schip voel je je heel erg klein. Wat een machine. We mogen vrijwel alle ruimtes van het schip betreden en zien onder welke omstandigheden en situaties deze mensen hebben geleefd. Verder krijgen we ook een beeld van wat voor voorzieningen er op zo’n schip zitten en hoeveel er bij komt kijken. Zo lopen we langs de bakkerij, postkantoor, klaslokaal, restaurant, keuken, technische ruimte, douches, toiletten en ga zo nog maar even door. Aan alles is gedacht en dat moet ook! Heel indrukwekkend om te zien. Vanuit de USS Missouri keken we uit op het gedeelte van Pearl Harbor wat nog steeds actief is. Want dat is Pearl Harbor nog steeds. Het is nog steeds een actieve marinebasis. Het gedeelte waar de monumenten zijn is voor bezoekers, uiteraard is het actieve gedeelte dat niet.
Na de USS Missouri gaan we verder naar het Pearl Harbor Aviation Museum. Hier vind je de vliegtuigen en luchtvaartuigen die deelnamen aan de aanval en de gevechten. Zowel originele Japanse als Amerikaanse vliegtuigen zijn er tentoongesteld. En dit zijn serieuze toestellen. Heel veel verschillende soorten luchtvaartuigen kun je er bewonderen. Een gedeelte van deze toestellen staat in een hangaar die de kogelgaten nog in de glazen hebben zitten van de aanval op Pearl Harbor. Bizar.
Vanuit het Aviation Museum gaan we met de shuttle weer terug naar het Visitor Center. Daar nemen we nog een kijkje in de USS Bowfin; een onderzeeër die je een beeld geeft van hoe het leven aan boord tijdens WW2 was. De USS Bowfin is ook actief geweest en heeft 9 patrouilles uitgevoerd. Nu is het een monument en museum. Eenmaal in de onderzeeër dachten we dat het marineschip USS Missouri al heel krap was. Maar dit was nóg krapper en kleiner. En dan met 80 bemanningsleden![e-1f631]Jeetje, ik werd er een beetje claustrofobisch van. En dan is dit een onderzeeër waar je even doorheen kunt lopen. Ik moet er niet aan denken om maanden onder water te zitten met zo weinig (persoonlijke) ruimte. Echt respect! Voor iedereen overigens! Heel indrukwekkend, ook vooral om al deze monumenten van binnen te mogen bekijken.
Inmiddels zijn we uren verder en is het het einde van de middag. Uiteraard moet er nog een magneet gekocht worden en gaan dan terug richting ons hotel. Voor Hawaiiaanse termen was het een zeer warme dag met zo’n 30 graden. Door de hogere vochtigheid is het warm, maar ik denk dat onze lichamen een beetje gewend zijn aan 30 graden. In de tijd dat wij in Hawaii waren was het in Phoenix namelijk nog steeds 40 graden dus dit was voor ons echt perfect. En daarbij koelt het ‘s avonds af in tegenstelling tot Phoenix dus dat is echt een verademing[e-1f60c]
‘s Avonds eten we een (ja echt) heerlijke pizza met een wijntje erbij om deze leerzame en indrukwekkende dag af te sluiten.
Dag drie. Wederom zijn we vroeg uit de veren. Deze keer om te gaan hiken. Omdat de hike die we gaan doen vrij populair is hebben we een tijdslot moeten reserveren. Het gaat hier over de Diamond Head Crater. Een uitgedoofde vulkaankrater waar je een fantastisch uitzicht hebt over het eiland en Honolulu. We beginnen ook bewust vroeg in de ochtend omdat er geen schaduwplekken zijn en het wordt vrij warm. De beste tijd om dit te doen is dan ook in de ochtend[e-1f913]
Het was een hele leuke hike. Op de weg naar boven vonden we ook nog oude bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Hier mocht je ook in. De kers op de taart was natuurlijk het prachtige uitzicht. Wauw, prachtig! En het water is zó blauw en helder. We hebben een tijdje boven gestaan en alles in ons opgenomen. Eenmaal beneden stappen we in de auto en rijden we het binnenland in richting de Dole Plantation. Wellicht komt de naam je bekend voor. Deze staat namelijk vaak op fruit; met name ananassen. Dat is ook waar deze plantage om bekend staat: de ananas plantage. Maar ze verbouwen meer. Bananen, cacao, koffie, rietsuiker en verschillende thee soorten. De ananas is wel het hoofdproduct van Dole. We stappen aan boord van de Pineapple Express; een treintje die ons een klein ritje over de velden geeft en een indruk geeft van hoe ze te werk gaan. Helaas konden we niet veel verstaan van de uitleg, het geluid stond heel erg zacht. Maar ondanks dat was het wel heel leuk en mooi om te zien. Na de treinrit hadden we wel zin in iets te eten. En wat pak je als je op dé bekendste ananasplantage van de wereld bent? Juist! Ananas!! In ons geval een Dole Whip met ananasstukjes. Dole Whip is een soort softijs met ananas smaak. Dit was echt hemels! De verse ananasstukjes waren zo lekker vers en zoet. We hebben lekker zitten smikkelen.
Na dit geniet momentje zijn we de Botanische Tuin ingegaan. Je vind hier heel veel mooie bloemen en planten waaronder de gele hibiscus; de nationale bloem van Hawaii[e-1f33a]
Na een paar uurtjes rondgelopen te hebben op de plantage pakken we de auto en rijden we verder. De Dole Plantation was zeker de moeite waard! Onze volgende stop is Laniakea Beach; ook wel bekend als ‘’Turtle Beach’’. Het is een prachtig strand waar je groene zeeschildpadden (genaamd Honu) in het wild kunt zien. Ze komen naar dit strand om zich op te warmen. We komen het strand op en allereerst zien we hoe mooi dit strand is. Palmbomen, zacht lichtbruin zand, kraakhelder blauw water en… schildpadden![e-1f422]Ze laten zich meeslepen door de golven en zijn lekker aan het eten en chillen. Af en toe komen ze boven met hun hoofdjes om adem te happen, zo schattig! Het was zo bijzonder en mooi om deze dieren in het wild te zien.
Vanuit Laniakea Beach rijden we naar Turtle Bay Beach waar we even relaxen en afkoelen in het heerlijke water. Als we wat opgedroogd zijn rijden we verder en stoppen we nog bij wat uitzichtpunten en Lanikai Beach. Dit strand is rustig en het water is kalm en helderblauw natuurlijk[e-1f61c]Helaas kunnen we hier niet zo lang blijven omdat het al vrij laat is en we hebben nog één stop te gaan. Maar ook dit is weer adembenemend. Het maakt niet uit waar je uitstapt of waar je stopt; alles is mooi.
Onderweg naar onze laatste stop rijden we door groen en bebost gebied. Prachtige valleien die mij persoonlijk doen denken aan ‘’Platvoet’’ zijn woonplaats haha
Over dinosauriërs gesproken; wisten jullie dat de Jurassic Park en Jurassic World films voor een groot gedeelte zijn opgenomen in Hawaii? In de Kualoa Ranch op het eiland Oahu om precies te zijn. Wellicht dat ‘’Platvoet’’ een voorproefje voor deze films was?[e-1f61c][e-1f602]
Oke ik dwaal af, we zijn bijna aan het einde van deel 1 van onze vakantie. We stoppen als laatst nog bij een Macadamia Farm. Macadamia noten zijn big business in Hawaii. Bij deze boerderij mogen we verschillende soorten macadamia noten proeven en hebben ze ook hun eigen koffie. De macadamia noten zijn fantastisch, de koffie daarentegen… een beetje slap en weinig smaak. Maar ja, je kunt niet altijd 6 gooien hè[e-1f913]Verder verkochten ze ook nog verschillende olijfolies, siropen, jams, honing en sausjes.
Jeetje, wat een dag! Wat een drukke dag! Maar wat een leuke dag! We hebben zoveel gezien en gedaan. Oahu is zooo veel meer dan Honolulu en ik ben zo blij en dankbaar dat we dit allemaal mogen zien en meemaken.
Tot zover deel 1. De volgende dag hebben we een korte vlucht naar een ander eiland van Hawaii. In deel 2 zal ik jullie hierin meenemen.
Tot dan![e-1f44b]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 18643
[pictureCount] => 19
[visitorCount] => 188
[author] => Vera
[cityName] => Oahu Island
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/006_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-1
)
[32] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109478
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-08
[photoRevision] => 271
[title] => Een lang weekend mountainbiken in Vail
[message] => Na een korte werkweek van wel drie hele dagen gingen we vrijdag alweer op mini-vakantie. Danko wilde heel graag weer een keer gaan mountainbiken in Vail, met de herfst in aantocht konden we dan beter eerder dan later doen, en zo gingen we dus twee weekenden na elkaar weg. Leuk! En ook maar goed dat we weg gingen, want thuis hing er flink wat rook van Canadese bosbranden in de lucht waardoor je niet buiten had willen sporten de laatste paar dagen. We zijn aan het begin van de middag vertrokken en konden gezien het verkeer nog redelijk goed doorrijden, waardoor we al mooi op tijd bij ons hotel waren. Inchecken kon vanaf vier uur maar gelukkig was onze kamer al klaar, waardoor we om vier uur al op de fiets konden zitten. Omdat we niet superveel tijd hadden was het het makkelijkst om vanaf het hotel een rondje door het skigebied te fietsen, waarbij we hoewel het niet meer zou gaan regenen toch nog even een buitje over ons heen kregen. De zandweg omhoog was al nog nat van een eerdere bui, met de regen leek het helemaal een modderbende te worden en ik had er even een hard hoofd in of het wel een goed idee was om te gaan fietsen. Maar de zon kwam er daarna weer door, hoe hoger we kwamen hoe droger de weg werd, tot we eigenlijk al heel snel bij het skiliftstation waren waar de mountainbikepaadjes beginnen. Klimmen gaat wel zoveel fijner en makkelijker op onze nieuwe fietsen! En dat valt nog in het niks bij het enorme verschil in afdalen. We hebben nu het voor ons nieuwe snufje dat je je zadel iets lager kunt zetten, en de geniaal werkende vering, plus in mijn geval ben ik door de krachttraining een stuk sterker waardoor omlaag rijden veel makkelijker gaat en ik lang niet meer zo vaak afstap dan eerst. En daar wordt het een stuk leuker van! We hebben erg leuke paadjes door het bos omlaag gereden en ik ben wel wat dingen afgefietst die ik eerder nooit gedaan zou hebben. Dat was leuk! We hadden wel lamme armen toen we eenmaal beneden waren, en in mijn herinnering was dit een veel langer rondje toen we het jaren geleden gefietst hebben. We hadden het in ieder geval goed getimed zodat we precies terug waren voordat het begon te schemeren.
Op zaterdag heb ik een beetje uitgeslapen en daarna hebben we een lekker luie ochtend gehouden. We wilden pas ’s middags gaan fietsen omdat het daar ’s morgens nog wel te fris voor was en als je niet thuis bent dan hoeft er verder eigenlijk niks. Heerlijk! We hebben eens bedacht wat we die dag wel wilden fietsen, wat MotoGP gekeken tussen de middag en daarna gingen we op pad om een voor ons nieuw mountainbikepaadje te gaan fietsen naar een uitzichtspunt over de Vail Valley. Eerst via dezelfde zandwegen als de dag ervoor door het onderste gedeelte van het skigebied, en daarna een heel lang mountainbikepaadje dat hoe langer hoe hoger de berg op ging. Eerst door een flink aspenbos, daarna langs wat bergweides en dan een flink stuk door een dennenbos tot we bij het uitzichtspunt waren. Toen hadden we bijna duizend meter geklommen en zijn we redelijk snel verder gefietst omdat er een regenbui aan kwam die we liever niet over ons heen wilden krijgen, en we hebben het droog gehouden gelukkig! Het was nog iets verder tot het hoogste punt, en maar goed ook want ik had het wel gehad met omhoog fietsen, haha! En dan is het fijn als je over wat zandwegen naar beneden kunt vliegen zonder iets te hoeven doen :-). We kwamen uit op de plek waarvan je de leuke paadjes naar beneden kunt fietsen, en hoewel ik eerst had gezegd dat ik gewoon makkelijk de zandweg omlaag wilde nemen hebben we toch de paadjes nog een keer gedaan, net zo leuk als de dag ervoor! Toen we weer bij ons hotel waren was ik wel helemaal gaar, dat was me de monstertocht wel, maar we hebben ook heerlijk gefietst.
Gisteren moesten we allebei even op gang op komen ’s ochtends want we waren wel moe van het fietsen van de dag ervoor! Na nog een heerlijk langzaamaan ochtendje en MotoGP bij de lunch zijn we aan het begin van de middag naar Avon gereden om van daaruit een rondje te gaan fietsen. Als eerste zijn we naar Beaver Creek gefietst, toch al wel een aardig stukje klimmen, en dat ging bij mij niet erg snel want mijn benen waren volkomen leeg, hahaha! Vanuit het plaatsje namen we ook nu eerst een zandweg een stukje het skigebied in, waar we eerst maar eens bij een lift even geschuild hebben voor een plotseling buitje dat even voorbij kwam. En daarna konden we aan de mountainbikepaadjes beginnen, dat was weer zo leuk! Deze kronkelen leuk door het bos en oh wat maakt een fiets toch een verschil met waar je wel en niet overheen kunt fietsen! Ja, we zijn allebei erg blij met onze nieuwe aanwinsten! Vanaf het hoogste punt van de dag namen we het erg leuke paadje waarover je van het skigebied Beaver Creek naar dat van Arrowhead kunt rijden en we hadden er erg mooi zonnig weer bij na dat ene buitje. Daar hebben we geluk mee gehad elke dag! Voor we het wisten waren we eigenlijk al aan het eind en hebben we het laatste stukje teruggereden naar waar we geparkeerd waren. Onderweg kwam Danko op het goede idee om ergens koffie te gaan drinken met iets lekkers erbij, alleen ging de bakker die we daarvoor op het oog hadden om vier uur ’s middags al dicht en bleef het bij alleen het idee. Eenmaal terug in Vail hebben we dan zelf maar koffie en thee gezet en daarmee lekker lui op de bank gezeten :-).
Vandaag hadden we erg luxe ook vrij genomen en erg fijn konden we laat uitchecken uit het hotel waardoor we de hele ochtend nog voor onszelf hadden. En we wilden natuurlijk nog een stukje fietsen ’s middags! We hoefden pas om twaalf uur weg en toen waren we ook klaar om nog wat paadjes te gaan fietsen. Deze keer gingen we de heuvel op tegenover het skigebied en dat was nog even flink klimmen, en uit de wind en in de zon was het nog warm genoeg! Deze paadjes waren een beetje technischer dan de andere die we gedaan hebben, en als je dan een beetje vermoeid en daardoor een beetje onhandig bent helpt zelfs een fijne fiets daar niet bij, hahaha! Ik ben vandaag vaker afgestapt dan alle dagen ervoor, maar we hebben wel weer fijn gefietst met nog een mooi uitzicht vanaf het hoogste punt. Daarna hoefden we alleen nog maar omlaag te rollen en over het fietspad langs het riviertje terug te rijden naar het hotel. Heel fijn konden we daar nog even onder de douche voordat we op weg terug naar gingen, waardoor dat niet meer hoefde toen we net thuis kwamen. We hebben ons flink moe gefietst en een paar hele leuke dagen gehad!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 336020
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 192
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/868_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=271
[titleSlugified] => een-lang-weekend-mountainbiken-in-vail
)
[33] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109378
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-02
[photoRevision] => 271
[title] => Op de motor naar Crested Butte
[message] => Na een nachtje slapen op Schiphol (hoewel, slapen... we waren veel te lang voor de wekker al wakker!) vlogen we anderhalve geleden weer terug naar huis. Met enige vertraging, want eerst kon de loopbrug voor het instappen niet afgekoppeld worden, daarna was het wagentje om het vliegtuig van de gate weg te drukken er niet meer, het volgende wagentje was stuk, maar het derde wagentje was uiteindelijk scheepsrecht. Dat was ook voor het eerst, haha! Gelukkig hadden we meer dan genoeg overstaptijd en was de vertraging dus niet erg. We hebben onderweg nog wat bij weten te slapen, hadden nog een kort vluchtje van Minneapolis naar Denver en na nog een omweg via de supermarkt waren we aan het eind van de middag weer thuis.
Zoals altijd was dat weer even omschakelen en daar had ik op zaterdag wel even wat moeite mee, pfff. Maar ik ben ook nog een rondje wezen hardlopen, en we zijn op zondag een paar uur wezen fietsen op onze nieuwe mountainbikes. Het dreigde te gaan regenen dus hebben we wat paadjes dicht bij huis crreatief aan elkaar geplakt voor een leuk tochtje dat gelukkig droog bleef. En daarna was het tijd om een flinke pan nasi te koken, want 's middags was er het jaarlijkse Indonesische etentje van de Nederlandse groep, waarbij iedereen een gerecht meeneemt om van te delen. Dat was weer gezellig, ik heb een groot bord van mijn eigen nasi gegeten omdat het andere eten te scherp was voor mij, en vond het eigenlijk wel erg leuk dat mijn nasi ook Danko's voorkeur had :-). En zo was het weekend alweer om en konden we weer aan het werk. Daardoor ging de week net zo snel om als altijd, voor je het weet is het dan al donderdag en was het al een week geleden dat we naar Schiphol gingen!
Het beste van de week was Danko's fysiotherapie-afspraak op maandag, want hij bleek zijn pink zelf een heel klein beetje te kunnen buigen! Maar een paar graden, en hoe dan ook wil zijn lijf het zeg maar verkeerd om doen, dat als hij wil buigen de spier en pees om de vinger te strekken aangespannen worden, maar dat zou zich weer moeten kunnen corrigeren. Ik kreeg wel even wat vochtige ogen van dat nieuws, en zijn wij blij dat we gezorgd hebben dat Danko die pink nog heeft!
Hij had ondertussen een nieuw paar motorhandschoenen besteld om het kapotgevallen paar te vervangen en op woensdag is hij voor het eerst weer een stukje wezen rijden. Dat was als vanouds goed bevallen en leuk geweest, en toen ik Danko de tuin uit zag rijden (de motoren staan in de kelder, en die komt uit op de tuin) had ik nadat ik een hele poos helemaal geen behoefte eraan had gehad toch wel het gevoel dat samen motorrijden toch wel erg leuk was geweest altijd. Ongeveer op die dag kwamen we er ook achter dat we vanwege Labor Day een lang weekend zouden hebben en zo ontstond het idee iets met die extra vrije dag te gaan doen, we zouden een stukje met de motor op pad kunnen gaan? Ik wist eigenlijk helemaal niet wat ik nou van dat idee vond maar ik wilde het wel gezegd hebben, en Danko bleek dezelfde gedachte gehad te hebben. We hebben direct maar doorgepakt en een hotel in Mt. Crested Butte geboekt, het skidorpje vlakbij Crested Butte zelf. Ik ben op zaterdag nog een fijn eind wezen lopen terwijl Danko is wezen fietsen, 's middags kwamen er nog een stel studenten onze laatste oude bank kopen voor een aantal tientjes (dat we dat ding nog verkocht hebben!) en Danko heeft mijn motor meegenomen voor een ritje om te kijken of die nog goed liep, want hij had al bijna een jaar stilgestaan.
De volgende ochtend hebben we de paar spullen die we mee moesten nemen in Danko's koffers gestopt, brood gesmeerd, en zijn vertrokken richting de Peak to Peak. Ik moest er eventjes een beetje in komen, maar daarna ging het eigenlijk als vanouds, vanouds prettig :-). We hadden al trek tegen de tijd dat we in Nederland waren maar hebben het middageten nog even uitgesteld tot in Idaho Springs want het was bij ons 'vaste' lunchplekje in Black Hawk een beetje te fris om buiten te willen zitten. Daarna zijn we over de parallelweggetjes langs de snelweg naar Georgetown gereden en vanaf daar de Guanella Pass over richting Buena Vista. Het viel ons nog goed mee hoe druk het was met ander verkeer op de pas, en ook over de hoogvlakte aan de andere kant konden we goed doorrijden. En dat is wel zo'n leeg gebied! Op sommige stukken zie je alleen maar met gras begroeide heuvels, de lucht, en de schaduwen van de wolken. Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was ik wel toe aan even zitten en een grote beker thee, en Danko lustte wel een stukje van de huisgemaakte appel-bessentaart. Appel-bessenprak was het betere woord voor wat er daarna werd geserveerd (geen gezicht), maar het smaakte wel lekker. Meer lichtzurig dan zoet zelfs, dat is hier echt een uitzondering! Daarna konden we weer verder, de Cottonwood Pass over, en daar waren we nog nooit geweest. Blijkbaar was dit ooit alleen een zandweg, maar nu ligt er een mooie brede asfaltweg in, en zo aan het eind van de middag hadden we die voor onszelf, dat was leuk rijden! We kregen aan het begin wel even een buitje over ons heen, maar nauwelijks genoeg om nat van te worden gelukkig. We zijn niet gestopt bovenop want daar vonden we het te koud voor en zijn direct doorgereden het volgende dal in. Over een leuke kronkelige weg met alweer heel weinig verkeer :-). Daarna nog het laatste stukje doorgaande (rechte) weg naar Mt. Crested Butte en daar keken we even op onze neus bij het inchecken in het hotel, waar ze ons voor het parkeren op erg onsympathieke manier een poot uit wilden draaien, per motor ook nog. Gelukkig hadden we via Expedia geboekt, die de helft van die kosten op zich genomen hebben en ons nog een extraatje gaven voor de vervelende ervaring, erg aardig vonden we dat. En daarna was het tijd om eens te gaan eten! We hebben de shuttle naar Crested Butte genomen en daar erg lekker gegeten. Een voordeel aan als je aan de late kant bent was in dit geval dat we snel een tafel kregen en ook snel iets lekkers voor onze neus hadden staan.
De volgende ochtend botsten we tegen het volgende probleempje aan, namelijk dat er nergens te ontbijten viel in Mt. Crested Butte. We wilden niet drie kwartier aan de shuttle kwijt zijn en zijn dus maar bij het hotel naast het onze iets wezen eten, waar we niet erg lekkere 'breakfast sandwiches' geserveerd kregen in mandjes in plaats van op een bord, voor de hoofdprijs, in een ongezellig soort van eetzaaltje. We kregen er erg het gevoel van dat het alleen maar gaat om geld verdienen, zonder enige gastvrijheid. Gelukkig was er nog een koffiezaakje waar we terecht konden voor meer koffie en thee in een heel wat gezelligere omgeving! Daarna waren we mooi op tijd om uit te checken en aan de terugrit te beginnen, na eerst nog een kleine expeditie Crested Butte in voor een ansichtkaart. We hebben geprobeerd te bedenken waar we langs zouden willen rijden als we niet dezelfde weg terug wilden nemen, maar eerst besloten om gewoon de Cottonwood Pass nog een keer te doen en dan in Buena Vista wel verder te kijken. Deze keer hadden we de pas niet voor onszelf, maar kwamen we in een zeer langzaam rijdende file terecht van allemaal huiswaarts kerende mensen. Omdat we nu wel bovenop wilden stoppen had het ook totaal geen zin om te proberen de file voorbij te rijden waardoor het wel even duurde voor we eens boven waren. Er was wel een mooi uitzicht! Het was een goed moment om even iets te eten want het ontbijt was er allang doorheen gevallen, en we konden het verkeer even van ons laten weg rijden waardoor we op de afdaling iets harder konden rijden dan twintig kilometer per uur, gelukkig!
Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was het ruim tijd om te eten, en dat was nog even lastig als je zoals wij graag iets van een broodje wilt. We vonden een parkeerplek, daarna belegde bagels, een gesloten bakker, een ander gesloten zaakje, en toen zag ik toevallig op de overkant ergens 'bakkerij' op een gebouw staan. We konden er aansluiten in een flinke rij, maar we hebben er wel erg lekker gegeten, dat was een mooi gelukje! Tegen de tijd dat we klaar waren was het wel duidelijk dat we niet nog een creatieve, of langere, route naar huis wilden rijden want het was ondertussen al halverwege de middag. We zijn dus aangesloten bij de rest van het verkeer richting Denver, en kwamen na Fairplay in een flink file terecht. File rijden op de motor is vreselijk, je kunt gewoon niet de hele tijd maar de koppeling blijven intrekken en weer loslaten. We hebben eerst stukjes file op de gewone manier ingehaald, en later de vluchtstrook gebruikt om er op een langzaam tempootje langs te rijden ook al mag dat hier niet. Ik kon mooi voorop zei Danko, want niemand gaat het erg vinden zodra ze een blonde vlecht onder een helm uit zien steken, haha! Aan het begin van de file werd er nog door iemand "You go girl!" geroepen, waarbij er een duim opgestoken werd, dat was toch wel leuk en grappig! Tien kilometer verder begon het weer iets te rijden, en niet veel verder konden we de afslag nemen voor de Guanella Pass. En waar het op de andere (meer doorgaande) weg zo druk was, was hier helemaal niemand. Dat was nog eens een verbetering! Eenmaal aan de andere kant konden we de file op de snelweg zien, maar was er op de parallelwegen bijna helemaal geen verkeer, fijn voor ons want dan konden we mooi doorrijden. Op naar Idaho Springs en koffie en thee, en vooral even zitten op een stoel in plaats van een motor. Van dat langzame rijden wordt je namelijk wel zo lam! We hebben nog een stuk van de Peak to Peak gereden en zijn daarna via Boulder naar huis gereden. Dat was en een beetje sneller, want we waren wel moe na twee dagen rijden, en dan konden we ook even bij de Chinees gaan eten in plaats van thuis eerst nog te moeten koken. Oh, dat was lekker, en we waren er ook erg aan toe! Daarna het laatste stukje naar huis en toen hadden we twee dagen erg leuk motor gereden, en al gezegd dat we dat voordat het winter wordt nog maar een keertje moeten gaan doen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 336020
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 184
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/325_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=271
[titleSlugified] => op-de-motor-naar-crested-butte
)
[34] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109369
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-31
[photoRevision] => 0
[title] => Onze laatste dag samen ...
[message] => Wat heerlijk om gisterenavond weer met zijn drieën in slaap te zijn gevallen; iets wat zo ‘normaal’ is geweest de afgelopen jaren tijdens al onze reizen. Alle drie hebben we lang en goed geslapen en worden pas rond 08.45u (l.t.) wakker. Na-oeierend en de ogen pas open wordt er op onze deur wordt geklopt “housekeeping” … klop, klop “housekeeping!” “Die zijn er wel heel vroeg bij op zondagmorgen. Gisteren was onze kamer om, 13.00u nog niet klaar en nu staan ze al voor 09.00u op zondagmorgen al aan de deur”. Half slaapdronken loop ik naar de deur en laat de mevrouw vriendelijk weten dat we eerst nog wakker moeten worden en vraag haar of ze als we gaan ontbijten terug wil komen. “No problem madam I come back later” “Thank you”.
We staan rustig op, wassen ons en kleden ons aan en gaan rond 09.30u (l.t.) richting de ontbijtzaal. Daar is het behoorlijk druk maar gelukkig vinden we nog een plekje voor ons drietjes. Maggie (die eigenlijk Sharon blijkt te heten) herkent ons meteen terug en komt naar ons toe voor een praatje. Ze wil graag weten waar we de afgelopen 11 dagen allemaal geweest zijn. Ook informeert ze bij Ylva hoe haar eerste week is bevallen. Zo lief van deze vrouw en je voelt dat het oprecht is en niet vanwege een evt. fooi. Ook laat ze weten dat ze de wafelijzers heeft omgezet (tijdens ons laatste ontbijt hadden we het er met haar over dat 1 ijzer slecht is en aan vervanging toe maar dat ze afhankelijk is van haar baas of er een nieuwe/andere komt) omdat haar baas het niet nodig vind om een nieuw/ander ijzer te plaatsen. Ze vind het maar niks omdat deze ijzers veel gebruikt worden. Even moet ze haar ongenoegen kwijt en dat mag. Ondertussen is de ontbijtzaal leeggelopen en zijn we de laatste die weggaan. “Sharon kan de tent dichtgooien”.
Terug op onze kamer begin ik al met het uitzoeken, klaarleggen en in laundryzakken inpakken van onze vuile kleren. De zakjes die we hebben meegenomen en superhandig zijn, maak ik leeg en laat ik achter voor Ylva voor als zij terugkomt in December. Roel begint al een gedeelte van zijn kabeltjes bij elkaar te zoeken en Ylva wacht op een belletje van Nonkel. In de tussentijd facetimen we ook nog even met Bomma en ons Lio-ke die Bomma altijd lief even voor de camera houdt, maar die minder fotogeniek als onze Kane is. Rond 11.00u (l.t.) belt Nonkel in en kunnen hij, Ylva en Roel aan de slag met de laatste dingen op haar computer te installeren. Ook is zijn hulp nog even gewenst bij het aankopen van een Frans boek voor Ylva dat wij zelf momenteel niet kunnen aankopen omdat onze creditcards geblokkeerd zijn. Maar ook Nonkel lukt het niet. Blijkbaar kun je bij Amazon vanuit Europa niks kopen voor een afleveradres in Amerika. Dan maar een poging met de Amerikaanse creditcard van Ylva, maar ook dit werkt helaas niet. Reden: geen idee. Misschien omdat er nog niet voldoende geld opstaat hoewel het dubbelde van het bedrag dat ze moet betalen op haar rekening staat. “Dan ga ik dinsdag (want morgen is alles dicht vanwege Labor-day) maar weer naar de bank om te vragen hoe dat kan. Ik krijg er langzaam wel de schijt van en het levert mij stress op”. “Rustig blijven, alles kummt good, we hebben nu ook geld vanuit Nederland naar je Amerikaanse rekening overgeboekt dus één dezer dagen zal het wel in orde zijn”. “Ik hoop het”. We bedanken Nonkel, hij kan bijna naar bed en wij gaan verder met onze laatst dag samen.
De afgelopen 11 dagen hebben we nog van allerlei spulletjes meegebracht voor Ylva en deze gaan we als eerste even naar haar kamer brengen. Van daaruit rijden we verder naar de voor ons inmiddels bekende ‘Walmart’. Wij, maar gelukkig ook Ylva, hebben ons de afgelopen dagen gerealiseerd dat ze toch nog iets meer opbergruimte moet krijgen. De ruimte die ze nu heeft, is volledig in gebruik en nu komen daar de spullen die wij (oa. handdoeken) haar hebben meegebracht en de teamkleding die ze gaat krijgen nog bij. Ze heeft die extra opbergruimte dus echt wel nodig. Terwijl de dames de Walmart binnengaan blijft Roelie buiten bij de auto en doet een wandelingetje en een tukkie. Ylva en ik gaan op jacht naar nog een kastje. Even wordt er getwijfeld over welk kastje omdat ze ook niet wil dat het te vol komt te staan maar al snel zijn we eruit dat als we nog een blokkenkastje kopen en we zetten dit op z’n kant en 2 opklaar dat het dan een mooi blok is en niet te bombastisch. We maken verder nog een rondje voor wat ze nog allemaal nodig heeft (wat schrijfgerei, levensmiddelen, persoonlijke verzorgingsspullen) want “tja nu kan het nog en mama en papa betalen :-)”. “Klopt en gelijk heb je”. Na een goed uurtje komt Roel eens kijken of we nog niet klaar zijn, toevallig (lees: gelukkig) staan we net bij de kassa om te betalen. Alles wordt in de auto geladen en zeggen we de Walmarkt, die hier onze ‘huiswinkel’ was voorlopig gedag.
Het lange wachten en shoppen maakt dorstig en ondertussen is het ook de hoogste tijd voor een bakkie. Ylva wil graag nog naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ maar die ligt helemaal aan de andere kant dus dat is voor nu even geen optie, maar we gaan er zeker nog heen. Nee, we gaan terug ‘Flyboy Donuts’ van gisteren want dat was zo’ n leuk zaakje. De koffie is er goed en het lekkers voor erbij nog beter. Terwijl we genieten van ons bakkie en het lekkers is dit ook de ideale plek en gelegenheid om ons meisje daar de verrassing te geven die we al 3 weken in de oranje rugzak met ons meedragen. Zoals jullie weten hebben we in de weken voorafgaande aan ons vertrek onze familie en vrienden gevraagd of ze misschien iets op papier wilden zetten voor Ylva voor de momenten dat ze het moeilijk heeft of even nood heeft aan iets van ‘thuis’ en dat we dit dan bundelden in een boek. De reacties waren overweldigend (al weten we niet precies wie er allemaal gereageerd heeft, maar daar hopen we in de loop van de tijd achter te komen) en het heeft ons als ouders al geraakt. Het zijn er zoveel geworden dat we niet 1 maar 2 boek-bewaardoosjes en een kaft (met de inzendingen per mail) voor Ylva hebben gemaakt. Dit alles verpakt in een Nijntje rugzak welke Bommatje voor haar gekocht heeft omdat ze een kaartje schrijven moeilijk vond “en zwa dinkt ze toch aan mich”. Voor ons sim dit het moment om deze aan Ylva te overhandigen. Zoals te verwachten viel raakt ons dit alle 3 … en niet zomaar …de emoties gaan alle kanten op en Ylva is oprecht geraakt en er zichtbaar enorm blij mee. Deze had ze niet zien aankomen maar we merken aan haar dat het binnenkomt en haar heel goed doet. “Zo veel, wauw. Die ga ik allemaal in de loop van de tijd of als ik het moeilijk heb lezen”. Natuurlijk pakt en raakt ons dit als ouders ook.
Na deze emotionele onderbreking zijn we in stilte en elk met onze eigen gedachten naar de campus gereden. Rond 14.30u (l.t.) komen we hier aan. Onze ‘vrachtwagen’, want daar lijkt het wel een beetje op met alle spullen,wordt leeggemaakt en alle spullen worden naar de kamer gedragen. Terwijl Roel begint met het in elkaar draaien van het kastje, zetten Ylva en ik eerst nog een wasmachine aan en beginnen dan met het opruimen van de spullen. Rond 16.00u (l.t.) zijn we klaar met alles en zit onze taak, voor wat betreft het inrichting van en zorgen voor spulletjes, erop. Haar kamertje is naar onze mening prachtig. Het is praktisch, maar ook gezellig ingericht en voorzien van alles wat ze nodig heeft om zich thuis te voelen. Meer kunnen we niet voor haar doen.
Ook dit is weer een moment van loslaten … en emoties.
We nemen alles op haar kamertje en op en rond de campus nog 1 keer goed in ons op, maken de laatste foto’s hier en rijden daarna met ons drietjes terug naar ons hotel. Omdat de drogers op de campus bezet of kapot waren, hebben we de mand met natte was meegenomen. In ons hotel staat ook een droger en hier ga ik haar spullen nu drogen. En terwijl de droger draait rijden we, zoals beloofd, naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ om daar voor ons meisje nog een paar lekkere koeken in te slaan. Want ook hier geldt: voorlopig komt ze hier niet (of ze moet zich een chauffeur regelen) en nu betalen mama en papa nog met liefde :-).
Met de ingeslagen cookies rijden we terug naar het hotel waar de droger nog steeds aan het werk is en dus besluiten we om een lekkere frappacino te gaan halen bij de Starbucks aan de overkant. Terwijl we hiervan aan het genieten zijn op het terras komt er een donkere wolk over trekken en voordat we het goed en wel in de gaten hebben, begint het te regenen waardoor we verplicht zijn om te gaan schuilen in de lobby van het hotel.
Wat overigens geen straf is want ook hier kunnen we nog lekker kletsen en genieten van elkaar.
Als de was droog is en opgevouwen wordt alles weer in de auto geladen om naar haar kamer te brengen. Maar voordat we dit doen besluiten we eerst om wat te gaan eten omdat het anders wel weer heel laat wordt. We kiezen ervoor om ook vanavond te gaan eten in ‘Oldtown’ omdat we hier gisteren verschillende leuke zaakjes hebben gezien en er pas 1-tje hebben uitgeprobeerd. Het eerst zaakje waar onze keuze op valt mogen we helaas niet binnen. Reden: personen onder de 21jr. worden niet toegelaten en ze zien meteen aan Ylva dat ze nog geen 21 is, wat natuurlijk een mooi compliment is maar voor nu even niet handig. Dan maar naar het naast gelegen Blarney Stone’. Blarney Stone’ is een gezellige Irish Pub met een bar gedeelte (waar het vrij luidruchtig is) en een eetgedeelte maar ook hier geldt geen toegang onder de 21jr maar wel pas vanaf 21.00u dus we hebben geluk. We mogen zelf een plekje uitkiezen en dat is nog wel een dingetje omdat er mensen zijn die met 2 personen aan een tafel van 3-4 personen of meer zitten en waardoor er voor ons niet meteen een tafel vrij is. We wachten even en al snel komt er een tafeltje vrij waar we met z’n drieën aan plaats nemen. We zoeken ons alle 3 iets anders uit met het doel een beetje te delen, echter mijn salade is zo pittig dat Roelie er niet eens aan begint, Ylva een poging doet maar er niet blij van wordt en dus offer ik mij op omdat ik deze salade besteld heb, maar kom er wel in ‘vuur en vlam’ van te staan. Gelukkig hebben we grote glazen koud water gekregen die een blussende werking hebben. We genieten, ondanks dat mijn salade spicy is, van het lekkere eten want lekker dat is het, maar daarnaast ook van het feit dat we vanavond nog een keertje gezellig samen met ons meisje kunnen gaan eten want voorlopig is dit de laatste keer en thuis waren dit ook de momenten waarvan we genoten.
En zoals elke reis op het einde, kijken we ook nu terug op alles wat we hebben gedaan, gezien en meegemaakt. Alleen deze keer is het anders en voelt het anders en dat gevoel overheerst al de hele dag. We hebben een super goed gevoel over deze mooie plaats, de Universiteit, haar kamertje en de eerste indrukken zijn echt goed. Toch zijn dit de momenten in het leven die echt binnen komen, lastig zijn en moeilijk in woorden uit te leggen.
Rond 19.30u (l.t.) zijn we klaar met eten en verlaten het restaurant. We rijden nog één keertje richting de campus om de wasmand met spullen naar de kamer te brengen en op te ruimen. Maria is er ook en zo kunnen we ook afscheid van haar nemen. Daarna rijden we terug naar het hotel waar we muziek horen en Ylva en ik willen er graag even gaan kijken en nog een blokje lopen. Roel die eigenlijk wil gaan zwemmen besluit gelukkig toch met ons mee te gaan. Tijdens de wandeling houden we elkaar nogmaals stevig vast, knuffelen elkaar en ook nu komen er (vooral van Roel en mij) emoties aan te pas. Ylva geeft ons aan dat we niet verdrietig hoeven te zijn. Dat ze zich de afgelopen 2 weken heel goed heeft gevoeld en dat ze nog steeds een goed gevoel heeft. Dat het deze keer héél anders is én voelt dan in Luik. Daar is ze op zondag vaak verdrietig geweest en keek ze vaak uit naar de vrijdag, maar nu is het anders … ze heeft er echt zin in en telt (op dit moment) nog niet de dagen af tot Kerstmis. We geven aan dat we fijn vinden om dit te horen, maar dat als ze zich verdrietig of eenzaam voelt ze dit moet laten weten en dat niks hier moet. En mocht ze naar huis willen komen, dan kan dat. Dan heeft ze het geprobeerd en is er nog steeds niks verloren. “Beter geprobeerd dan de rest van je leven denken had ik maar”. “Ja mama en papa dat weet ik maar momenteel voel ik mij goed en heb ik zeker niet dit gevoel”. “Fijn!”. Ook drukt Roel, als papa én als politieagent, haar nog eens op het hart dat ze voorzichtig moet zijn met jongens en niet in 7 sloten tegelijk moet lopen. We geven haar mee dat ze moet GENIETEN!.
De wandeling doet ons goed en terug op de hotelkamer kleden we ons om, ploffen op ons bed, drinken we een theetje en babbelen nog een beetje . Dan nemen we even de tijd voor ons zelf, Ylva kijkt een serie, Roel tokkelt wat op zijn GSM en ik werk aan het verslag. Rond 22.30-23.00u (l.t.) wordt het tijd om de lichten te gaan doven. We maken ons op voor onze laatste nacht samen, fijn dat ons meisje vannacht nog bij ons kan slapen. Ik kruip lekker bij haar in bed en tegen haar aan … ik ben emotioneel en weet dat ik haar ontzettend ga missen.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 186
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/275_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onze-laatste-dag-samen
)
[35] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109348
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-30
[photoRevision] => 0
[title] => Een fijn weerzien ...
[message] => Ondanks de korte nacht en het ‘niet wauw’ hotel hebben we, elk in een eigen bed, goed geslapen. En hoewel het hotel aan een doorgaande weg ligt, hebben we weinig tot geen last gehad en/of gehoord van het verkeer. Het is de wekker die ons om 08.15u (l.t.) wekt. Veel langer slapen is geen optie omdat we maar tot 09.00u (l.t.) kunnen ontbijten. We kijken naar de laatste beelden van Lio bij Jetje [e-38] Leon want vandaag gaat hij weer terug naar Bommatje en wassen en kleden ons daarna snel aan om naar de ontbijtzaal te gaan. Hier zijn we nog net optijd voor een kopje thee en een geroosterde boterham want al de rest (scramble eggs pap) is al op. Dachten we dat we gisteren het slechtste ontbijt van deze reis hadden, dit komt nu met stip op 1.
Als we onze boterhammen met pindakaas en crème cheese (meer was er niet) op hebben gaan we terug naar onze kamer. We facetimen even met Bomma om te vragen of alles gelukt is met Lio-ke (wat gelukkig het geval is), hebben kort contact met ons meisje (zij is ook net wakker en gaat dadelijk naar haar 1e football match kijken) en ruimen daarna de koffers terug in. Alle spullen worden terug op de kar geladen want we hebben gisteren voor de zekerheid toch maar alles mee naar binnen genomen en om 09.50u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. We hadden een slaapplaats, de bedden en handdoeken waren schoon evenals het sanitair maar daar is ook alles mee gezegd. Het is een keuze die we hebben gemaakt en al was het Hotel dan niet top, we zijn blij dat we vandaag niet zolang hoeven te rijden en sneller bij ons meisje zijn.
Ylva heeft ons voor vertrek nog laten weten dat we zeker bij ‘Statue of Dignity’ en ‘Walldrug” moeten stoppen, maar omdat ze niet precies weet bij welke plaatsen dit ligt, is het maar de vraag of we daar al niet voorbij zijn. Volgens haar kunnen we het niet missen want het staat met grote borden aangegeven. “Oké dan zullen we opletten want gisterenavond hebben we daar niks van gezien”. Als we goed en wel op de snelweg zitten, zien we al meteen een bordje met ‘Statue of Dignity’ en voordat we goed en wel kunnen schakelen moeten we er ook alweer vanaf. We twijfelen nog even omdat Ylva zei dat het met grote borden staat aangegeven maar dit was niet echt een groot bord. Terug kunnen we niet meer want we zitten al op de afslag. Maar we zitten goed want opeens zien we het beeld aan onze rechterzijde voor ons opdoemen en het mega groot (en mooi). Heel bijzonder want vanaf de snelweg kan je het niet zien.
We parkeren de auto en we maken een korte wandeling naar het beeld. ‘The Statue of Dignity’. Dit idd een beeld van bijna 15 meter hoog en stelt een inheemse vrouwen van de Lakota en Dakota voor. Het beeld is dan ook een eerbetoon aan de Sioux bevolking en hun cultuur, moes en waardigheid. Het symboliseert ook respecten ndankbaarheid aan de inheemse bevolking van deze regio. Het is echt waanzinnig mooi en hoe dichter je bij het beeld komt, hoe imposanter het wordt. En het mooie is we zijn hier nu bijna alleen terwijl we foto’s van Ylva hebben gezien met tientallen anderen erop en eromheen. Dit gigantische imposante beeld, hoog op de berg en uitkijkend over de vlaktes doet ons meer weer eens beseffen hoe klein en nietig we zijn.
Om 10.15u (l.t.) laten we ‘Vrouwe Dignity’ achter ons en vervolgen onze weg naar Sioux Falls en ons meisje. Na een dik anderhalf uur rijden wordt het dan echt tijd voor een bakkie. Dit hebben we immers vandaag nog niet gehad. Er verschijnt een bord met ‘Fuelmart’ langs de snelweg en dus besluiten we om af te draaien want het is hier niet zo als bij ons dat je om de zoveel kilometer een tankstation tegen komt. De Fuelmart ligt in niemandsland en binnen ziet het eruit alsof de tijd is blijven stil staan. De rekken liggen er half leeg, het personeel valt nog net niet in slaap, de Subway heeft ook geen klanten, maar ze hebben er een koffiehoek daar zou menig tankstation en automobilist bij ons jaloers op worden. Je kunt kiezen uit 6 verschillende soorten bonen, koffie met welk smaakje je maar wil en de prijs … niet normaal hoe goedkoop. We betalen voor 2 kleine bakkies (wat bij ons een medium zou zijn) $3,52! “Hier wil ik voor altijd blijven” (uitspraak Roel). We laten ons het bakkie met uiteraard iets lekkers erbij goed smaken en om 12.10u (l.t.) rijden we verder richting ons meisje. We kijken ernaar uit om haar weer te zien.
Rond 13.00u (l.t.) verlaten we na lange tijd, van gisterenavond tot nu hebben we erop gezeten, de HW 90 East en vervolgen onze weg een klein stukje via de HW 29 South richting het vliegveld van Sioux Falls. Voordat we naar ons hotel rijden willen we hier nog even stoppen om in één van de winkeltjes een draagbare beker voor ons meisje te kopen. Toen we 11 dagen geleden vanuit hier richting Salt Lake City vertrokken, had ik deze beker gezien en naar haar doorgestuurd met de vraag of ze hem leuk vond. Het is n.l. een echte Ylva beker met veel roze. En ze vond hem GEWELDIG dus ja dan moet mama die nu even ophalen voor haar meisje.
Vanuit de HW 29 nemen we de afslag Airport en rond 13.15u (l.t.) stoppen we bij de ‘Shorts Parking’.We mogen hier maximaal 15 minuten parkeren maar dat moet haalbaar zijn. Terwijl Roel bij de auto blijft wachten loop ik de vertrekhal binnen en merk hoe rustig het ook nu weer hier is; net als 11 dagen geleden. Roelie heeft mij precies op het goede punt afgezet want ik kan in een rechte lijn naar het winkeltje lopen. Dat is goed, zo houdt ik de focus en kan ik niet afgeleid worden door andere dingen die ik nog zie. Nu maar hopen dat ze hem nog hebben en dat niet iemand anders hem ook mooi vond en gekocht heeft. Gelukkig hij staat er nog, deze is dan in “ the pocket”. Trots loop ik met het roze gevaarte naar buiten waar Roel staat te wachten.
Daarna is het nog maar een kleine 10 munten rijden tot aan ons hotel. Het voelt bijna als “thuiskomen” wanneer we door de straten van Sioux Falls rijden. Rond 13.30u (l.t.) parkeren we de auto bij het ‘Country Inn en Suites Radisson’, het hotel waar we 11 dagen geleden vertrokken zijn. We gaan naar binnen en zien achter de balie een bekend gezicht maar zij herkent ons niet. Ook is het enthousiasme van de vorige keer volledig verdwenen. Zij heeft er vandaag duidelijk weinig tot geen zin in. We vragen of we al kunnen en mogen inchecken. Mogen wel maar helaas is onze kamer nog niet klaar en dus moeten we nog wachten. De receptioniste stelt voor dat ze ons een berichtje zal sturen zodra de kamer klaar is; dat is fijn.
In plaats van gaan zitten wachten besluiten we om vanuit het hotel naar ‘Oldtown’ te wandelen. Hier zijn we vorige keer niet geweest en omdat we dit toch nog willen zien, combineren we het nuttige met het aangename. En aangenaam is het zeker want het is een heel leuk, gezellig en relaxt‘oud’ centrum. Er zijn leuke winkeltjes, eetgelegenheden, barretjes en daarnaast is er een kunstproject waardoor er om de zoveel meter een leuk en mooi kunstwerk te zien is met daarbij een verhaal. We slenteren hier een goed uurtje rond en lopen dan terug richting ons hotel. “De kamer zal nu toch wel schoon en klaar zijn?”. “Als ze nu niet klaar is, dan komt ze niet meer klaar vandaag”. Terwijl we teruglopen appt Ylva dat ze terug is van de Football wedstrijd en op ons wacht op haar kamertje.
Terug in het hotel vraagt de receptioniste of we haar berichtje niet hebben ontvangen. “No we don’t have a message”. Wat blijkt ze had het nummer letterlijk overgenomen, dus met 31 maar ze had i.p.v. die 00 moeten typen dus het was niet aangekomen. Kan gebeuren maar we kunnen nu inchecken dus dat is prima. We krijgen dezelfde kamer als 11 dagen geleden, dat was zo afgesproken omdat Ylva dan nog bij ons kan komen slapen de komende 2 nachten, dus ook dit voelt een beetje als ‘thuiskomen’. We brengen onze koffers en andere spullen naar de kamer, maken al wat tassen leeg en stallen de spulletjes die we onderweg allemaal mee hebben gebracht voor ons meisje uit.
Tegen 15.15u (l.t.) rijden we, de inmiddels ook al vertrouwde route, richting de campus van Augustana University waar Ylva ons buiten al staat op te wachten. Wat is het fijn om haar weer te zien en weer samen te zijn. Uiteraard krijgt ze eerst een hele dikke knuffel. We lopen nog even mee naar haar kamertje omdat ze zich nog wil omkleden (daar had ze nog geen tijd voor gehad terwijl ze zat te wachten) en ze moet wat spulletjes pakken voor de komende 2 nachten omdat ze dan gezellig bij ons blijft slapen.
Vanuit de campus rijden we als 1ste naar de ‘Imperial Mall’. Ylva heeft n.l. te horen gekregen dat ze voor de fotosessie van het zwemteam allemaal gekleed moeten gaan in het zwart. En aangezien ze niks zwarts bij zich heeft, moeten we op jacht naar een zwarte jurk, want dat wil ze het liefst. Omdat we geen idee hadden waar we hiervoor moesten zijn, had ik in het hotel bij de receptioniste geïnformeerd en zij adviseerde deze Mall. Terwijl we erheen rijden slaat het weer ineens om. De lucht wordt donder en al vrij snel begint het te regenen. Het lijkt erop alsof we het slechte weer hebben meegebracht. Ylva vertelt dat het de afgelopen dagen mooi weer is geweest en sinds vanmiddag is omgeslagen. Als we bij de ‘Imperial Mall’ aankomen besluiten de dames om met z’n tweetjes op jacht te gaan en zetten we Roelie in een zithoek in een luie stoel. “Hier kunt u wat gaffelen en kunnen wij rustig shoppen”. Nou laat rustig maar weg want als je een zwarte jurk moet hebben, dan vind je hem niet. Op een gegeven moment hebben we, op advies van een verkoopster uit een andere winkel, een winkel gevonden waar ze heel veel jurken hebben en gelukkig ook zwarte. Maar de dame heeft ook nog bepaalde noten op haar zang en niet alles is even leuk en/of mooi. We zoeken eerst alles bijelkaar wat ze evt. leuk vind of wil passen en duiken dan, met wel zeker 10 verschillende jurken en 1 broekpak, de paskamers in. Alles wordt gepast en uiteindelijk zijn er 2 dingen die ze leuk vind en wel ziet zitten. Het ene is een broekpak en het andere een jurkje. Omdat mama ze beiden heel mooi en leuk vind, mag ze ze allebei meenemen. Dan is het zoeken naar Roel die we gelukkig snel vinden want ik ben helemaal gaar. “En zijn jullie geslaagd?’ “We zijn zeer zeker geslaagd, maar het was een zware bevalling”. Ach ja, het is voorlopig de laatste keer dat ik met haar ben kunnen gaan shoppen dus het is goed en als ze het straks aan heeft, staat ze er mooi op.
We hebben er dorsten trek van gekregen en omdat het al even geleden is dat we een bakkie hebben gehad, gaan we op zoek naar een tentje. De keuze valt deze keer op ‘Flyboy Donuts’. Eigenlijk per toeval omdat je bij het zaakje waar Ylva eigenlijk heen wilde, Crunch, niet konden zitten en ze er geen koffie hadden. “Flyboy Donut is een leuk klein tentje waar ze lekkere normale koffie hebben maar nog lekkerdere donuts, cinnemonrollsen op eclairs lijkende zoetigheden hebben. We nemen ons een bakkie met iets lekkers erbij en geniet van elkaar en komen even tot rust.
Daarna rijden we terug naar het hotel om ons wat op te frissen en de spullen van Ylva op de kamer te leggen. “Laat papa de nieuwe kleren eens zien” en dus volgt er een kleine modeshow. “Mooi, heel mooi, staat je leuk”. “Ja hè, ik vind het ook echt mooi”. “Gelukkig”.
Als we ons wat hebben opgefrist gaan we eten. Vanmiddag tijdens onze wandeling door Oldtown hebben we een leuk zaakje gezien en we besluiten om daarheen te gaan. Het is ‘Philips Avenue Diner’, een zaak gevestigd in een vintage airstream-trailer die vroeger dienst heeft gedaan als Market Diner op Louise Avenue en nadien verplaatst is naar Oldtown Sioux Falls. De authentieke kitscherige 50’s sfeer zoals soda Fountain krukken, glanzende toonbanken, tegellattenvloeren, een jukebox en ga zo maar door zijn hier nog steeds te zien en terug te vinden. En ook hier is het personeel, net zoals ons dat de hele reis al is opgevallen, heel vriendelijk. Zodra ze horen dat je een ander accent hebt, vragen ze waar je vandaan komt en volgt een heel gesprek, ook nu weer.
Buiten dat het er heel gezellig is en het personeel vriendelijk, is het eten (Ylva en ik hebben een chickenburger en Roel een mac [e-38] cheese) ook heel lekker. Dus genieten we, niet alleen van het eten maar ook van het feit dat we weer even bij elkaar zijn. We luisteren naar de verhalen die Ylva te vertellen heeft en merken dat ze goed in haar vel zit en het naar haar zin heeft. Dat geeft ons een goeden trots gevoel, maar het besef dat we nog maar 1 dag samen hebben en dat we haar dan hier achter laten, begint binnen te komen en valt me zwaar.
Rond 19.45u (l.t.) wandelen we terug naar het hotel. Ik pak haar nog eens stevig vast nu het nog kan. Mijn kleine-grote meid gaat hier straks achterblijven en ik ga haar missen. De tranen branden in mijn ogen maar ik houdt me groot. Terug op de hotelkamer regelen we eerst nog wat bankzaken voor Ylvaen daarna gaat Roel een half uurtje op de loopband. Ik blijf met ons meisje op de kamer, we babbelen en houden elkaar stevig vast. “Mama gaat je missen” en de tranen waggelen over mijn wangen. Als Roel terug is en gedoucht, kletsen we nog wat, drinken een theetje, kijken naar de foto’s van onze reis en genieten van elkaar. Morgen is onze (voorlopig) laatste dag samen, we gaan er van genieten maar het zal ook zwaar worden.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 170
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/124_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-fijn-weerzien
)
[36] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109334
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-29
[photoRevision] => 0
[title] => Mount Rushmore ... en een spannende beslissing!
[message] => De lange, indrukwekkende maar ook vermoeiende reisdag van gisteren in combinatie met de (bloed)hete spa heeft ons goed gedaan. We hebben allebei niet als een roos maar als een blok geslapen. Beiden hebben we maar 1 sanitaire stop gemaakt en voor de rest aan één stuk door geslapen totdat we vanmorgen niet gewekt werden door de wekken maar door het “toettoettoettoet x100” van een auto-alarm. Het is inmiddels 08.15u (l.t.) en dus een mooie tijd om op te staan. Maar voordat we dit doen eerst ons vaste patroon en dat zijn de filmpjes van Lio-keen andere berichten bekijken en de spraakberichtjes van Ylva beluisteren. Nadat we hier weer van genoten hebben gaan we ons wassen en kleden ons aan want het ontbijt is in dit hotel ‘maar’ tot 09.30u (l.t.).
Als we beneden in de ontbijtzaal komen is het er nog gezellig druk, d.w.z. er zit een groot gezin dat nogal luidruchtig is. We zoeken ons een plaatsje en bereiden ons mentaal voor op het gigantische buffet wat we, gezien de stijl en goed verzorgdheid van het hotel, hier verwachten. Helaas … deze luchtbel wordt al vrij snel doorgeprikt als we zien hoe karig het buffet is. Dachten we in ‘ons’ hotel in Sioux Falls weinig keuze te hebben, nou het kan dus nog minder. Inmiddels zijn we gewend dat de ontbijtbuffetten in Amerika (of toch in dit deel) karig zijn maar dit spant de kroon. Of hebben we onze verwachting gewoon te hoog gelegd gezien de rest van het hotel, dat kan natuurijk ook.
Terug op onze kamer poetsen we onze tanden en zoeken de spullen bij elkaar die we vandaag willen meenemen. We proberen nog even ons meisje aan de lijn te krijgen en gelukkig lukt dat. Ze heeft goed geslapen en neemt ons mee in haar planning van die dag. Eerst moet ze naar de bank om daar nog wat zaken te regelen, daarna heeft ze college en ’s middags hebben ze nog een meeting met alle zwemmers en wordt het komend seizoen besproken. Voor haar dus ook een volle dag. Bomma hoeven we niet te bellen want als het goed is, is die op stap met Tant Griet en dus kunnen we vertrekken.
Vandaag staat ‘Mount Rushmore’ (MR) als 1ste op de planning en al de rest zien we wel. De reden waarom we als 1ste naar ‘MR’ willen is dat momenteel het zonnetje, al is het waterig, nog schijnt. Ze hebben vanaf 12.00u (l.t.) regen voorspelt en als dat uitkomt dan is de kans aanwezig dat je er niks kunt zien. Onderweg zoeken we nog even naar een bank, die we niet vinden of toch niet eentje waar we genoeg kunnen pinnen en zien we vele verleidingen. Dingen waar we graag zouden willen stoppen en gaan kijken, maar we blijven bij ons plan “eerst naar Mount Rushmore en dan kijken wel wel verder”.
De weg naar ‘Mount Rushmore’ is al een ervaring opzicht want ook hier zien we weer mooie natuur en rotsgesteente. Slingerend naar boven zijn we opeens MR voor ons verschijnen; we zijn er bijna. Rond 11.00u (l.t.) rijden we onder het genot van een stralend zonnetje naar de ingang van de parkeerplaats van ‘Mount Rushmore’. Een vriendelijk jongeman vraagt ons of wij de enige 2 in de auto zijn en of er iemand van 60 jaar of ouder bij is. Roel zegt “no” en ik reageer lachend “yes I am”. “Then it’s $5” zegt hij zonder te blikken of te blozen. Blijkbaar is het parkeertarief $10 maar als je iemand van 60 jaar of ouder bij je hebt, dan hoef je maar $5 te betalen. We kijken hem nog een keer aan en vragen wat we moeten betalen “$5” zegt hij lachend. We betalen hem $5, “have a nice day”. “Yes you to and you are a kind person”. Terwijl we naar onze parkeerplek rijden lachen we hartelijk om wat er net is gebeurt, “zou hij het echt niet gezien hebben? Of houdt hij van een geintje en heeft hij het spel meegespeeld?”Het zal hem immers een rotzorg zijn of iemand $5 of $10 betaald, als er maar betaald wordt. Ik hoop op het laatste want anders is het echt geen compliment en moet ik aan de verjongingscrème.
Nadat we de auto geparkeerd hebben in de overdekte parkeergarage lopen we naar de ingang van het monument waar we meteen aangenaam en positief verrast worden. Verrast in de manier hoe het is ingericht en hoe je naar de ‘Mount’ kunt toe lopen en hoe indrukwekkend het is. Ze hebben er een mooie ‘Avenue of Flags’ gemaakt met alle namen en vlaggen van de 50 verschillende staten van Amerika en daarnaast ook de vlaggen van Washington D.C. en Amerikaanse territoria. Op het einde heb je dan een prachtig uitzicht op ‘Mount Rushmore’
‘Mount Rushmore’ toont de gezichten van de 4 Amerikaanse presidenten:
George Washington (1e Amerikaanse president en symbool voor de oprichting van het land), Thomas Jefferson (auteur van de Onafhankelijkheidsverklaring en symbool voor de groei), Theodore Roosevelt (symbool voor ontwikkeling en de rol van de VS als wereldmach) en Abraham Lincoln (symbool voor de eenheid van de natie na de Burgeroorlog). Het monument is gemaakt tussen 1927 en 1941 en elk gezicht is ongeveer 18mtr hoog. We nemen plaats op de bankjes voor het beeld en nemen rustig in ons op waar we naar kijken. Dit is een stukje geschiedenis en wederom adembenemend en indrukwekkend!
We zijn met de laatste foto’s bezig als we opeens een paar druppels voelen. “Het begint wat te regenen, precies wat ze voorspelt hebben”. Ook horen we in de verte wat donderslagen. Omdat we nog in de souvenierswinkel willen kijken, lopen we langzaam die kant uit. Nogmaals genietend van de ‘Avenue of Flags. In de souvenierswinkel lijkt het wel voor niks, zo druk is het er. Maar dat mag de pret niet drukken en op ons gemakje struinen we door de winkel en natuurlijk blijft er ook het e.e.a. aan onze handen plakken. “Hebben we niet al genoeg?” “Jawel, maar voor ons meisje want zij is hier ook geweest en heeft zich niks gekocht”.
Als we naar buiten lopen regent het al een stuk harder, maar gelukkig hoeven we niet ver. Op advies van Ylva moeten we (lees: Roel) een ijsje gaan eten bij ‘Carver’s Café [e-38] Ice Cream Shop’ en als Ylva dat zegt dan doen we dat. En dus rennen we snel naar de andere kant waar het restaurant met ijszaak gelegen is. Ook hier lijkt het wel voor niks, zo druk. Omdat we eerst zin hebben in een bakkie met wat erbij en daarna pas in een ijsje gaan we op zoek naar een plekje om te zitten. Dit is met deze drukte niet snel te vinden, maar er is een oude vriendelijke dame die ziet dat we heen en weer aan het lopen zijn op zoek naar een tafeltje en die naar ons toe komt om te zeggen dat zij en haar man weggaan en we daar kunnen zitten. Zo lief!. Nu we een plekje hebben, haal ik 2 bakkies en wat erbij en ondertussen breekt buiten een noodweer los. De regen valt met bakken uit de lucht en veel mensen vluchten naar binnen. “Hebben wij geluk dat we binnen zitten en een plekje hebben”. “En we hebben geluk gehad dat we MR nog hebben gezien met goed weer want nu is het helemaal dichtgetrokken”. “Wij zitten goed en ik ga mij een ijsje halen”. “Doe dat schat”. Als Roel terugkomt met z’n ijsje wil ik uiteraard ook even proeven en we komen beiden tot de conclusie dat Ylva niks teveel gezegd heeft. Wanneer we zien dat de regen wat is gaan liggen, besluiten we om snel terug te lopen naar onze auto. We kijken nog een keer achterom naar de berg die helemaal in de nevel gehuld is. “We hebben echt geluk gehad”.
Op de buienradar hebben we gezien dat het de eerste uren droog gaat blijven meer dat het niet echt meer zal opentrekken. Daarom hebben we besloten om niet onze route te vervolgen, maar terug te rijden in de richting van het hotel en stoppen bij alle ‘verleidingen’ waar we vanmorgen aan voorbij gereden zijn en zeiden “dat is ook leuk om te stoppen”.
We rijden de berg weer af naar beneden, stoppen nog 1x om uit een andere hoek naar het beeld te kijken en beneden aangekomen is onze eerste stop bij‘Dahls Chainsaw Art’. Hier is het werk te bewonderen van de broers Jarett en Jordan Dahl, twee internationaal bekroonde kettingzaag kunstenaars. De door hun, en van 4 andere ‘carvers’ waar ze mee samen werken, uniek gecreëerde houten sculpturen zijn over het hele terrein te bewonderen. We zien dat de broers momenteel bezig zijn met een nieuw kunstwerk. Met twee kettingzagen zijn ze, staande op 2 etage stellingen, druk doende een paard te zagen.We zijn diep onder de indruk van alles wat we zien. We nemen ons dan ook echt die tijd om alle sculpturen te bewonderen. Jammer dat we nog met het vliegtuig terug naar huis moeten, want een prachtige houten bank met aan bieden uiteinden een beer hadden we direct willen meenemen voor ons huisje in Duitsland. Maar helaas, we zullen het moeten doen met foto’s.
Na ruim een uur genieten lopen we vanuit deze plek een stukje verder het gezellige en authentieke cowboy dorpje ‘Keystone’ binnen. Ook hier heerst een gezellige drukte en we wanen ons even in de Western tijd. We vergapen ons aan de prachtige gevels en alle gezellige winkeltjes. En dan begint het weer, volgens de buienradar, eventjes te regenen. We schuilen in één van de leuke winkeltjes waar ik nu de kans schoon zie om verschillende cowboyhoeden te passen. Zodra het weer droog is, lopen we terug naar de plek waar we de auto geparkeerd hebben en rijden vervolgens het dorpje Keystone uit terug in de richting van Rapid City.
Na ongeveer een kwartiertje rijden komt ‘Christmas Village’ in zicht. Dit hadden we op de heenweg al zien liggen en uiteraard kunnen we daar niet nog een keer voorbij rijden. ‘Christmas Village’ is een kerstwinkel die het hele jaar door geopend is. We weten niet wat we zien als we binnenkomen. Waar je ook kijkt of loopt, zie je de meest prachtige kerstballen, kerstvoorwerpen en kerstartikelen en op de achtergrond klinkt onvervalste kerstmuziek. Zalig!. Ik neem mij uitgebreid de tijd (Roel heeft het na 1 rondje al gezien en gaat buiten in de luie stoel zitten wachten) om hiervan te genieten, alles te aanschouwen en uiteraard blijft ook hier weer e.e.a. aan mijn vingers plakken.
Ik ben ongeveer een uurtje binnen geweest en in dat uur heeft het buiten weer flink geregend. Zelf heb ik er totaal niks van mee gekregen, ik was in Kerstsfeer, maar Roel heeft het zich zitten aanschouwen en geniet nu van de geur van vers nat gras. Het is ondertussen 16.00u (l.t) als we verder rijden naar onze laatste (voorgenomen) stop; ‘Bear Country USA’. Bear CountryU.S.A. is een drive-through Wildlife Park waar je met je eigen auto doorheen kunt rijden. Het park werd geopend in 1972 door de familie Kiehl (familie van dierenliefhebbers en ondernemers). Het idee was om een plek te creëren waar bezoekers Noord-Amerikaanse wilde dieren van dichtbij konden zien, maar dan op een manier die natuurlijker aanvoelt dan een klassieke dierentuin. Sinds de start is ‘Bear Country USA’ uitgegroeid tot een park van meer dan 250 hectare, waar nu honderden verschillende dieren leven.
We rijden langs Rocky Mtn elken, rendieren, Artic wolven, Big Horn schapen, Mule Deer, Mountain Lions en Buffels. Maar het spectaculairste blijft de rit door het gebied met de zwarte en bruine beren. Als je het gebied binnenrijdt staat er een uitkijkpost waar iemand inzit dit continue in de gaten moet houden dat er geen mensen uitstappen en/of hun raampjes open draaien. Dat eerste hebben we uiteraard niet gedaan, het tweede wel. Deze beesten zijn veel te mooi om van achter een raampje te bewonderen en zeker als je er zo dichtbij kunt komen. Ze te kunnen ruiken en bijna lett. voelen echt waanzinnig en een buitengewoon gevoel!
Aan het einde van de autotour is er een wandelgedeelte, de Wildlife Walk, waar je jongere dieren van dichtbij kunt bekijken. Er zitten Bear Cubs (beertjes), Lynxen Otters en diverse andere kleine diersoorten. En natuurlijk is er ook een souvernierswinkel met een heel bijzondere naam: ‘Bear’s Den’ en omdat Roel daar fan van is, gaan we natuurlijk ook hier even een kijkje nemen en tikken we voor Roelie een mooie trui op de kop.
Na deze wederom prachtige ervaring rijden we verder in de richting vanRapid City, waar we bijna zijn en waar we op zoek gaan naar een Burger King. De hele reis hebben we ons al voorgenomen om daar een keer een burgertje te gaan eten maar het is er nog steeds niet van gekomen, vandaag dus wel. Vlak bij ons hotel vinden we er eentje en genieten we van het combo-menu dat we bestellen. Naar de hoeveelheid calorieën die erachter staan, kijken we maar even niet want dan is ons de zin én de honger over.
Rond 18.45u (l.t.) zijn we weer terug in het hotel. De bedoeling is dat Roel een half uurtje gaat rennen en dat ik ga beginnen aan het verslag van vandaag. Echter de ellenlange en pittige rit van morgen, we moeten 550km overbruggen, blijft als het ‘zwaard van Damocles’ boven ons hoofd hangen. Ook het feit dat morgen we een tijdzone passeren en er nog 1 uur bij komt speelt ons door het hoofd. Als we in 1 rechte lijn rijden, zonder nog dingen te gaan bekijken en/of ergens te stoppen, betekend dit minimaal 5u rijden plus 1 uur door de tijdzone. Dat betekend dus dat we óf heel vroeg moeten vertrekken óf pas heel laat bij ons meisje zijn. Beiden scenario’s benauwen ons. We overleggen wat te doen. “Zouden we niet vanavond al een 2-3u gaan rijden en dan de rest morgen? We moeten n.l. ook nog door de tijdzone heen waardoor er ook nog een uur bij komt”. Goede raad is duur, we hebben immers hier het hotel betaald én als we gaan rijden hebben we nog geen andere slaapplek.We hakken de knoop door en begingen als een razende Roeland alles bijelkaar te rapen en de koffers in te pakken.Ylva wordt nog even gebeld om op de hoogte te brengen en een goed uur later checken we uit. De dame aan de receptie kijkt ons verbaast aan “are you leaving now?” “Yes we are leaving and already drive a lot in the direction of our daughter”. “Okay but be careful with the animals”. Hoezo moeten we voorzichtig zijn met de dieren, wij rijden toch op de snelweg?
Om 19.50u (l.t.) verlaten we de parking van het hotel en beginnen we aan iets wat ik misschien wel het spannends vind van deze hele reis en nog nooit eerder (bewust) heb gedaan, n.l. op de ‘bonne fooi’ gaan rijden en maar hopen dat je een hotel vind. Spannend!. Vlak na ons hotel draaien we de HW 90 East op in de richting van Sioux Falls dat al staat aangegeven op de borden. Het is pikke donker en er zit bijna geen verkeer op de weg. Dit in combinatie met het feit dat er nergens lantaarnpalen staan en er dus geen verlichting is, maakt dat het met stukken niet fijn rijden is. We hebben ook totaal geen idee door welk landschap we rijden want er is werkelijk niks, maar dan ook niks te zien.
Na zo’n 2 uurtjes rijden verschijnt er opeens een bord “National Timezone approaching”, we gaan dus zometeen de tijdzone passeren en komt er dus een uurtje bij. Roel had vantevoren nog op de kaart gekeken en de planning was om in Presho te stoppen en een motel te nemen. Toen we daar echter van de wegdraaiden en het motel zagen, hebben we snel besloten om rechtsomkeer weer de HW 90E op te rijden. Dit zag er zo schabbig uit. Hier wilden we echt niet slapen. Dan maar verder rijden tot de volgende plaats waar er logement is want het is hier 1. niet zo dat er veel afslagen zijn en 2. niet bij iedere afslag is een plaatsje en dus slaapgelegenheid. Bij de volgende mogelijk lagen er 3 motels die er alle 3 wel redelijk uitzagen maar alle 3 “volzet”. Dan maar weer doorrijden en ondertussen waren we al bijna 3 uur onderweg en liep de klok (door dat deze een uur vooruit was gegaan) al tegen middernacht. De tijd begint te dringen want stel dat de recepties om 00.00u dichtgaan dan hebben we niks.
Om 23.55u (l.t.) draaien we in Chamberlain voor de 3e keer van de HW af. Hopelijk is 3x scheepsrecht en vinden we nu wel iets. Er liggen hier 3 hotels van sjiek, naar middelmatig, naar “kan net en het is maar om te slapen”. We rijden ze alle 3 af en schrikken wel van de prijs. We hebben zelfs het gevoel omdat het na middernacht is en ze weten dat je slaapplaats nodig hebt, dat ze de prijzen verhogen. We kiezen uiteindelijk voor het “kan net en het is maar om te slapen” Econolodge hotel omdat deze de laagste, maar nog $119, in prijs is. De dame aan de receptie heeft nog 101 vragen alsof het midden op de dag is terwijl wij denken “mens schiet op we willen gaan slapen”. We halen, voor de zekerheid, al onze spullen uit de auto en brengen deze naar de kamer. Uit onze koffer nemen we deze keer alleen onze toilettas en pyjama en springen nog snel onder de douche. Ik wil nog graag een theetje en daar neem ik mij nog de tijd voor. Even afschakelen en in de tussentijd bel ik even met Bomma omdat ik weet dat zij ondertussen (door het tijdsverschil) toch al wakker is; ik wil haar even op de hoogte wil brengen zodat ze weet dat alles goed is.
Inmiddels is het 01.30u (l.t.) en dus de hoogste tijd om de luikjes te gaan sluiten. Het was, door de beslissing die we hebben genomen, een lange en pittige dag maar we hebben dit goed gedaan. We zijn nu op minder dan 200mijl van ons meisje en dat voelt goed. Dit geeft voor morgen of eigenlijk al vandaag RUST.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 193
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Chamberlain
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/075_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => mount-rushmore-en-een-spannende-beslissing
)
[37] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109314
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-28
[photoRevision] => 0
[title] => Monsterrit met veel natuurschoon ...
[message] => Tuut tuut tuut … voor het eerst deze reis worden we door de wekker, die Roel blijkbaar had ingesteld want stel je voor we verslapen ons, gewekt. En “nee” het is nog niet heel laat want het is ‘pas’ 07.45u (l.t.).We oeieren even na, kijken naar de filmpjes van ons ‘manneke’ die Jetje weer heeft doorgestuurd en waarop we zien dat hij goed verwend wordt door zijn meterke, luisteren naar het spraakbericht van ons meisje die wel al vroeg op weg was naar het ontbijt omdat ze om 08.00u (l.t.) al college heeft, lezen wat andere berichtjes en komen vervolgens in actie.
We wassen ons, kleden ons aan en in de tussentijd doen we een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. En warempel het lukt meteen de 1ste keer. Zou het dan toch nog goed komen zo tegen het einde van de reis? “Beter laat dan nooit zullen we dan maar zeggen”. Als we weer helemaal zijn bijgesproken over wat de dag van vandaag haar heeft gebracht en wat ze morgen gaat doen, ze gaat bij goed weer met Tant Griet naar Maastricht en daarna wat drinken en eten of dat is toch de planning en dus kunnen we haar morgen normaal gezien niet bereiken, hangen we op. Inmiddels zijn wij ook klaar om naar het ontbijt te gaan.
Om in de ontbijtzaal te komen nemen we de ‘Skywalk’ een overdekte brug van de ene kant van de weg naar de andere die onze kamer met de ontbijtzaal verbind. Het is rustig bij het ontbijt en dat kan wel kloppen want Roel heeft (voor zijn gevoel) al heel veel mensen heel vroeg horen weggaan. Ik ben daar blijkbaar doorheen geslapen. Het ontbijtbuffet ziet er goed verzorgd uit maar ook hier niet zoals we dat bij ons gewend zijn. Wel waren er deze keer pancakes en niet die al voorgebakken waren, nee deze moesten we zelf maken met de pancake machine. Een geniale uitvinding: je drukt op een knop, er komt een klodder deeg uit de machine, die valt op een lopende band, wordt vervolgens plat geplet en verwarmd en komt daarna als een heuse pancake eruit gerold. En “nee” het zijn niet de lekkerste die ik ook gegeten heb maar “ja” ze waren heel goed te doen en weer eens wat anders dan toastbrood met ei.
Na het ontbijt stoppen we de laatste spullen in de koffers (het lijkt wel of ze steeds lichter worden), wordt de auto opnieuw volgeladen met koffers en “tig losse tassen, ik word er gek van” en om 10.15u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. Omdat het stadje Sheridan ons gisteren niet echt aansprak besluiten we om meteen op weg te gaan en niet nog eerst een rondje door het centrum te maken. Bij het tankstation houden we nog even halt om te tanken en de ramen te wassen en dan zijn we vertrokken voor een, in 1e instantie, oersaaie rit van 2 uur over de High Way 90 East (HW90E). Tijdens onze rit op de HW90E zien we enkel en alleen uitgestrekte prairie grasvalktes met hier en daar ‘wildlife’ in de vorm van koeien. En wederom vragen we ons af hoe het mogelijk is dat ze hier zo’n mijlen lange rechte wegen aanleggen; voor de bestuurders oer en oer saai en levensgevaarlijk.
Rond 12.15u (l.t.) draaien we bij ‘Moorcroft’ van de HW19E af en slaan meteen linksaf naar ‘Heidi’s (tankstation, koffiebar, eetgelegenheid en supermarkt in één) , we zijn toe aan een bakkie met wat lekkers. We gaan deze keer voor een Latte Caramel en nemen er een lekkere, grote donut (passend bij mijn kleding) bij. Zoeken ons een plaatsje waar we even rustig kunnen zitten en genieten van ons bakkie met donut. Rond 13.05u (l.t.) verlaten we Heidi’s en willen we bij de naast gelegen ‘Drive-inn bank’ gaan pinnen. “Ik wil dat een keer gedaan hebben, bij ons heb je dat niet een drive-inn bank”. Maar dat wordt helaas geen succes, d.w.z. we kunnen er wel pinnen maar niet het bedrag dat ik wil en dus doe ik het niet. “Ik ga geen kosten betalen om maar een klein bedrag te mogen pinnen, dan hebben ze pech”. Van afstand zaten er ook dames aan het loket, die snapten er niks van maar dat is pech.
Inmiddels is het 13.15u (l.t.) en zetten koers richting het ‘Devils Tower National Monument” (DTNM). De ‘Devils Tower’ is een 260m hoge basaltrots die boven het omliggende prairielandschap uitsteekt. De rots is miljoenen jaren geleden ontstaan door vulkanische activiteit. Het bijzondere aan deze rots zijn de verticale groeven die er overduidelijk in te zien zijn. De legende van de ‘Plains Indians-stammern’ verteld dat er jonge meisjes tegen de rots opklommen op de vlucht voor een reusachtige beer. De beer klauwde in de rots waardoor er diepe verticale lijnen ontstonden. Tot op de dag van vandaag wordt ‘Devils Tower’ nog als een spirituele plaats beschouwd, te zien aan de gebedslinten in de bomen rondom de voet van de tower.
We zien ‘Devils Tower’ al van afstand boven de prairievlakte uitsteken en als plots een berichtje krijgen van Ylva of we even kunnen bellen. De schrik slaat ons om het lijf, “er zal toch niks gebeurd zijn”. We laten weten dat we onderweg zijn en zodra we wifi hebben even facetimen. Gelukkig is dat al vrij snel want net voordat we het ‘DTNM’ in kunnen rijden ligt er aan de linkerkant een souveniersschop met wifi. We proberen even contact te leggen, wat lukt, en gelukkig blijkt er niks ernstigs aan de hand te zijn. Ze heeft wat vragen over haar studie waar ze tegenaan loopt en wat haar op dit moment even benauwd. We praten er rustig met haar over en adviseren haar hierover ook contact te leggen met haar studiebegeleider. Dan moeten we plots het gesprek afbreken want ze heeft om 14.15u (l.t.) een meeting met de psychological coach van het team. “Prima dan gaan wij ook verder”.
Het is nog een minuutje rijden tot de ingang van ‘DTNM’. Hoe dichter we bij de toren komen hoe fascinerender en magischer het wordt. Terwijl we ons vergapen aan de enorme rotspartijen die we zien, lijkt de weg er naartoe net alsof we op autosafari zijn. We hebben het nog niet goed en wel tegen elkaar uitgesproken of er duikt een hertje uit de bossen vlak voor onze auto de weg op.
Aangekomen bij het Visitor Centre parkeren we de auto en nemen de ‘Tower Trail’ om naar de ‘Devils Tower’ te wandelen. Hoe dichter we bij komen, hoe imposanter dat het wordt. In het naar boven lopen passeert ons een jongen die de Tower gaat beklimmen. Zijn maten gingen hem al voor en hij ging er nu achteraan. Als een berggeit zien we hem naar boven klimmen en het echte kletteren langs de DT omhoog is huiveringwekkend en angstaanjagend. Wij blijven met de voetjes op de grond en aan de voet van de Tower. Maken een paar mooie schotjes, genieten van dit natuurwonder, bewonderen de gebedslintjes en wandelen dan weer terug naar de auto. Als we terug naar beneden rijden laat Ylva weten dat ze bereikbaar is en dus houden we nog even stil bij de souveniersschop om met haar te facetimen. Inmiddels hangt ze ook met Nonkel aan de lijn die e.e.a. voor haar heeft uitgezocht en heeft kunnen organiseren dat ze nu Amerikaanse apps kan downloaden en daarmee ook haar bankingapp. We zijn Alexander zeer dankbaar dit hij dit allemaal voor haar doet, zelf waren we daar nooit uitgekomen. Omdat we nog een lange weg te gaan hebben, nemen we afscheid en laten hen met z’n 2-tjes achter.
Vanuit ‘DTNM’ nemen we eerst een half uurtje de HW14East om richting HW90 te gaan. Deze weg voert ons door heuvelachtig prairielandschap met hier en daar een ranch maar over het algemeen niemandsland. Aangekomen bij de oprit van de HW90 is het nog ongeveer eenhalf uur tot aan de afslag ’Spearfish’. Hier verlaten we de HW 90 om om vanuit Spearfish de ’Scenic Byway’ / HW14A te nemen die ons dwars door de 30km lange ’Spearfisch Canyon’ voert. De “Spearfish Canyon’ is een smalle kloof met steile kalk- en zandstenen wanden tot wel 300m hoog afgewisseld met dichte bossen. Echt waanzinnig om te zien. Jammer dat het weer vandaag wat druilerig is want anders waren de kleuren van de wanden nog mooier uitgekomen. Als ‘rode draad’ door de canyon stroomt de ’Spearfish Creek’ welke de canyon oorspronkelijk heeft uitgesleten. Onderweg zijn we 2 watervallen tegen gekomen: de ‘Bridal Veil Falls’ een hoge maar smalle waterval die vanaf de weg te zien was. En de ‘Spearfish Falls’ die we konden bereiken via een korte trail, maar die eigenlijk slecht te zien was en heel eerlijk gezegd ook een beetje tegenviel. We hebben ook wildlife gezien tijdens onze tocht door de canyon : 4 mountain goats en een aantal hertjes. De eerste waren alles behalve schuw, de 2e daarentegen des te meer. Het was dan ook een hele kunst om ze op de foto te krijgen. Wat verder opviel was dat er veel electriciteitsdraden door de canyon liepen wat het natuurlijke beeld wel wat verstoorde. Deze draden liepen naar de huizen en lodges die er lagen en dat waren er in verhouding best veel. Of laat ik het anders zeggen: “we hadden dit niet verwacht want wie wil hier nu wonen?” Qua omgeving is het prachtig maar je woont gidsverlaten en mijlen ver van de bewoonde wereld.
Het loopt tegen 18.30u (l.t.) als we de Canyon uitrijden en de HW14A East richting ‘Deadwood’ nemen. We hebben nog getwijfeld of we dit zouden doen maar omdat het toch op onze route naar ‘Rapid City’ ligt, besluiten we ook hier even te stoppen, rond te kijken en wat te eten want ondertussen hebben we toch wel trek gekregen. ‘Deadwood’ ontstond in 1876 tijdens de Black Hills Gold Rush en was berucht als een echte frontier Town met gokhuizen, saloons en beruchte figuren. Die eerste 2 zijn er tot op de dag van vandaag nog steeds terug te vinden. We parkeren de auto net buiten het centrum en lopen dan ’The Main Street’ in waar je meteen terug gaat in de tijd en het gevoel hebt of je in het ‘Wilde Westen’ loopt. Veel oude gebouwen zijn gerestaureerd en zien er uit als saloons, casino’s, banken en winkels uit die tijd. Er lopen heuse cowboys over straat en ook de postkoets rijd op en af. Het ziet er allemaal heel leuk, gezellig en nostalgisch uit maar van de andere kant is het ook heel erg ‘nep’ en toeristisch. “Het is net Valkenburg maar dan in wild west stijl”.
Onze buikjes (of moet ik na 3 weken buiken zeggen) beginnen zich ondertussen ook te melden, we hebben trek en dus gaan we opzoek naar waar we iets kunnen eten. Bars en saloons zijn er genoeg en onze keuze valt op ‘Buffalo Bodega of Bully’s’ Een restaurant helemaal ingericht in historische sfeer en aangezien Roel graag een keer in een saloon wilde eten. We gaan voor een burger en een saladeen beiden smaken goed. Roel is ondertussen enigszins ingekakt. De lange en vermoeiende reisdag begint hem partte te spelen en we moeten dadelijk ook nog een flink stuk rijden. Als we gegeten hebben, rekenen we af en gaan terug naar onze auto.
Het is ondertussen 20.35u (l.t) en we moeten nog een 55 mijl (88km) naar ‘Rapid City’ rijden want hier ligt ons hotel voor de komende 2 nachten. We doen dit via de I-90 omdat dit de snelste route is en we helemaal klaar en gaar zijn voor vandaag. Om 21.25u (l.t.) komen we aan bij het ‘Country Inn [e-38] Suites by Radisson’ in Rapid City. Gelukkig verloopt het inchecken vlot en krijgen we niet allerlei ingewikkelde vragen gesteld zoals de afgelopen 2 dagen. Onze koffers en tassen laden we op een karretje en met de lift gaan we naar de 3e verdieping. Onze kamer is mooi en ruim en een beetje te vergelijken met de kamers bij vd Valk. Omdat we hier maar 2 nachten blijven, laden we op onze toilettas na niks uit en leven we zoals we dat de afgelopen 11 dagen al doen uit de koffer. Het hotel beschikt ook over een zwembad en spa en daar gaan we nog even lekker gebruik van maken. Even lekker ontspannen en relaxen na wederom een hele mooie maar ook vermoeiende dag. We (lees: Roel) hebben vandaag 530km afgelegd, veel mooie dingen gezien maar het was een monsterrit. Zeker ook omdat het hier niet de (snel)wegen van bij ons zijn. Je moet hier constant opletten en alert zijn. Ik ben dan ook zeer trots op mijn manlief dat hij ons weer veilig en wel naar hier heeft gebracht.
Na het zwemmen douchen we ons, haalt Roel een theetjes en terwijl ik aan het verslag werk, tokkelt Roel op z’n gsm en niet lang daarna vallen zijn luikjes dicht. Het was echt een heel intensieve dag; zeker voor hem als chauffeur. De tijdsgrens zijn we, in tegenstelling tot wat we gisteren dachten, nog niet gepasseerd.. South Dakato heeft naar het schijnt 2 tijdszones en wij overschrijden die pas zaterdag weer.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 187
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Rapid City
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/984_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => monsterrit-met-veel-natuurschoon
)
[38] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109305
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-27
[photoRevision] => 0
[title] => Weg door niemandsland en lokale ontdekkingen ...
[message] => Het is 07.45u (l.t.) als we wakker schieten. We hebben allebei,na ons rodeo uitje van gisterenavond, vast en goed geslapen. We starten rustig op door eerst wat whatsappjes te lezen, naar de filmpjes van ons Lio-ke te kijken die Jetje iedere dag trouw stuurt en te luisteren naar het voiceberichtje van ons meisje. Zij start vandaag met haar 1e officiële universiteitsdag en is zich daar nu pas echt van bewust. De afgelopen anderhalve week waren het enkel activiteiten en wennen, maar nu gaat het echte werk beginnen. Ze geeft aan dat ze het spannend vind. Dat is logisch en mag ook, wij vinden het ook spannend. Maar voor het zover is, moet ze eerst nog naar de bank én heeft ze een zoommeeting met Nonkel.
We wassen ons, kleden ons aan en gaan naar het ontbijt. Als we buiten komen merken we dat, het voor de 1e keer deze reis, fris is en dat het zonnetje niet schijnt. In de ontbijtzaal is het gezellig druk maar we vinden nog een plekje om te zitten. Het buffet ziet er goed uit, er is toast, baggles, wentelteefjes, ei, muesli, yoghurt, (smeer)kaas, jam, koffie, thee, sinaasappelsap oftewel er is voldoende om uit te kiezen. Het smaakt ons goed en als we een ‘bodempje’ hebben aangelegd voor het eerste gedeelte van de dag, gaan we terug naar onze kamen.
Op de kamer leggen we de laatste spullen in de koffers, we hebben deze omdat we hier maar 1 nacht blijven niet helemaal uitgepakt, en als dat is gebeurt begint Roel met het inpakken van de auto. Ik doe een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. Poging 1 mislukt maar bij poging 2 heeft ze de juiste knop gevonden, gelukkig. We kletsen bij en horen de nieuwtjes van de laatste 24u. Ze heeft gisteren een hele gezellige maar drukke visite dag gehad; Mémé, Veerle, oma Betty en Herman zijn langs geweest dus aan aandacht en gesprekken geen gebrek. Ik haal de bedden snel af, Roel checkt uit en om 10.00u (l.t.) rijden we richting ‘Oldtown Cody” nadat we eerst nog een rondje langs de beschilderde buffels hebben gemaakt om die vast te leggen.
Cody is een echt cowboy stadje en als je Oldtown komt binnen rijden ademt het één en al Wilde Westen sfeer uit. De huisjes en winkels, alles is in deze stijl ingericht en veel mensen op straat lopen er als echte cowboys bij. Cody is ook nauw verbonden met de legendarische figuur ‘Buffalo Bill Cody’ die hier vandaan kwam en waarnaar de plaats ook is vernoemd. Overal in het plaatsje komt je beelden, schilderingen en verhalen van hem tegen. We parkeren de auto en maken een wandeling dor het stadje om de sfeer op te snuiven. Ook bezoeken we een winkel met cowboy accessoires zoals hoeden en laarzen. Ik twijfel even over een hoed, maar na de verstandige woorden van mijn man “thuis doe je die toch nooit meer op” heb ik besloten om er toch maar geen te kopen. Als we verder lopen komen we langs ‘Chinatown’, dit blijft een All-you-can-eat Buffet restaurant te zijn. We zien er tientallen scholieren (aan de overkant ligt een Highschool) naar binnen gaan. Als ze naar buiten komen hebben ze witte foambakken gevuld met allerlei lekkers van het buffet bij zich. Een kostelijk gezicht om te zien. Bij ons gaan de studenten naar de bakker voor worstenbroodjes en allerlei andere lekkere dingen en hier gaan ze zich een bak met Chinees vullen om vervolgens op te eten. Verschil moet er zijn.
Om 11.25u (.l.t.) stappen we terug in de auto, rijden nog even langs het postkantoor en laten dan Cody achter ons liggen. We nemen de U.S. Highway 14/16/20 East. Vervolgens rijden we (lees: Roel want ik doe tussendoor een nappie) ongeveer een uur over een oer-oer-oer saaie kaarsrechte weg die voor een gedeelte langs de ‘Shoshone River’ loopt en voor de rest door open prairie en landbouwgebied. Iets saaiers hebben we nog niet eerder gezien deze reis en het is knap dat Roel is wakker gebleven.
Als we tegen 12.30u (l.t.) het plaatsje Greybull binnenrijden, zijn we dan ook echt toe aan een bakkie. “Ik snap niet dat ze zo’n rechte, saaie wegen kunnen aanleggen. Dat is echt levensgevaarlijk. Bij ons in Europa is dat zelfs verboden”. “Respect dit je niet in slaap bent gevallen en ons veilig naar hier hebt gebracht. Sorry dat ik wel in slaap gevallen ben”. “Geeft niet sjat, maar nu eerst een bakkie”.
We rijden door de hoofdstraat van Greybull op zoek naar een leuk tentje als we opeens aan de linkerkant ‘Brandi’s Candies Sweet, Sandwiches and Icecream’ zien liggen. “Hier gaan we stoppen want dat ziet er leuk uit”.
We parkeren de auto en bereiden ons voor op een klein, cowboy-achtig ingericht zaakje, echt iets lokaals dat vinden we leuk. Als we de deur openen weten we niet wat we zien en ik wordt er helemaal blij van. De eigenaresse heeft het meteen door en verwelkomt ons hartelijk bij de deur. Wat we zien is een, volledig in Amerikaanse stijl ingericht snoepwinkeltje. Er staan tientallen potten en maanden met allemaal verschillende snoepjes in alle soorten en maten. Ik weet echt niet wat ik zie en ben meteen helemaal “happy”, gewoon door hoe het zaakje is ingericht. De eigenaresse vraagt of ze ons kan helpen en we zeggen dat we eigenlijk graag koffie willen met iets erbij. Ze geeft aan dat ze eigenlijk alleen maar gewone koffie heeft en als we speciale willen we een paar deuren verder moeten gaan. Maar dat willen we helemaal niet, het is hier veel en veel te leuk en gezellig. Ze stelt voor om gewone koffie voor ons te maken en terwijl ze dat doet neus ik lekker rond in de winkel. Ik kom echt ogen tekort want ze heeft niet alleen lekker snoepgoed maar ook nog heel veel andere leuke snuisterijen te koop en mijn oog valt meteen op een ghnome in Amerikaanse stijl. Roel is ondertussen al bezig met het bestuderen van de kaart want hij heeft trek. “Kom je even kijken en focussen”. We kiezen voor een combo van Sandwich [e-38] Soup want soep hebben we al even niet meer gehad. Het is aardappel soep en ze smaakt heerlijk, evenals de sandwich die ze voor ons maakt. En de koffie … je proeft dat die met liefde gemaakt is. In de tussentijd komen er verschillende klanten binnen en tegen iedereen verteld ze dat we uit België komen waardoor er leuke gesprekken ontstaan. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan, ik zou hier nog uren kunnen blijven maar we moeten nog een heel eind en dus gaan we afscheid nemen van de eigenaresse en haar man (een politieagent die ook nog binnen is komen lopen in vol ornaat omdat hij moet gaan werken) maar niet voordat ik nog een aantal lekkere zakjes snoep heb uitgezocht voor ons meisje want die hadden we tussendoor foto’s gestuurd en vraagt of we haar iets meenemen, “natuurlijk lieverd”. Naast de snoep neem ik ook 2 ghnome’s (1 voor Ylva en 1 voor ons). Als we gaan afrekenen en ik zet alles op de toonbank zegt de eigenaresse heel vriendelijk “these (de ghnome’s) are not for selling, these are my decoration”. “Oh realy? But I like them so much”. Ze denkt even na en zegt dan “okay you get them from me because I saw you like them when you came inside”. Natuurijk ben ik haar hartelijk dankbaar en we geven haar een extra tip, gewoon omdat we het hier zo leuk vinden.
Om 13.35u (l.t.) zitten we terug in de auto en zetten we koers richting Sheridan. Dit doen we via de ‘Bighorn Scenic Byway’ (BSB). De BSB is een panoramische weg van 93 km die loopt van Shell (bij Greybull) naar Dayton (bij Sheridan). De weg loopt dwars door de ‘Bighorn Mountains’ en de top van deze weg ligt op ruim 2800 meter!!!! Het landschap wisselt voortdurend af en is adembenemend. Je rijdt door droge prairie, groene bergweiden, langs steile kloven, watervallen, alpine bossen en kale rotspartijen. Het (uit) zicht is fenomenaal in niet in woorden te omschrijven.
Het eerste gedeelte van de ‘BSB’ voert door de ‘Shell Canyon’ die door miljoenen jaren erosie, is uitgesleten. We passeren ook bij de ’Shell Fals; een waterval van 37m hoog die met een enorme kracht naar beneden stroomt. Als we echter bij de ingang van het platform komen, blijkt dit gesloten te zijn. “Dit betekent dat we er dus niet op kunnen”. “Nee inderdaad dan moeten we maar een foto maken vanaf de muur”. Want vanaf de muur rondom de parking kun je de waterval al zien. Het kan ons echter niet bekoren en gezien het feit dat we nog geen 2 auto’s zijn tegen gekomen op de route hiernaartoe en het voor de rest allemaal goed en veilig uitziet, besluiten we toch om naar binnen te gaan. D.w.z. ik ga naar binnen want Roel wil Wzich geen boete of straf hier in Amerika kan veroorloven “en stel er komt een over fanatieke ranger, dan zijn we het haasje”. “Zal ik dan gaan en dan blijf jij op de uitkijk staan en als er iemand komt dan doe je alsof je staat uit te rusten”. “Ja dat doen we en dan maak jij het rondje en maak je foto’s en film je het”. Zo gezegd, zo gedaan en dus ga ik achter het hek alleen op pad op de trail bij de waterval. Natuurlijk vind ik het spannend en dan vooral dat we niet betrapt worden (want als dat gebeurt hebben we echt een vet probleem), maar hier helemaal alleen lopen en genieten van het uitzicht en de waterval heeft ook iets magisch. Als ik terug richting de auto loop voel ik dat mijn hartslag wat toeneemt en loop ik gebukt achter de muur, want stel er staat iemand bij Roel dan zien ze mij niet. Gelukkig is er niemand en kan ik zo weer instappen alsof er niks is gebeurt. “Missie volbracht!”.
We vervolgen de route met enorme hoogteverschillen en de vele (haarspeld)bochten. Er zijn soms stijgingspercentages van 10% en meer. We genieten van de panoramische vergezichten, granieten kliffen en gletsjerdalen en zien hoe gletsjers en erosie het landschap gevormd hebben. Tegen 16.15u (l.t.) naderen we Dayton en laten hiermee de BSB achter ons. Het is dan nog een kleine 15’ rijden tot in Sheridan. Sheridan is een klein, charmant stadje dat wel uitgestorven lijkt. Ons hotel, het ‘Best Western Sheridan Center’ hebben we gelukkig snel gevonden want Roel is moe want het was een zeer intensieve dag en dan met name het rijden. Ik heb respect voor hem, hij heeft dat goed gedaan en ons veilig naar hier gebracht.
Bij het hotel aangekomen gaan we naar binnen om in te checken. Ik geef meteen onze paspoorten en creditcard af omdat dit is wat ze altijd als 1e vragen. Vervolgens begint de dame aan de receptie allerlei vragen te stellen over de auto: “what kind of car do you have?” “A Chrysler”. “What is de colour of the car?.” “Gray”. “What is the state?” “He is in a verry good state” waarna ze me aankijkt alsof ze het in Keulen hoort donderen. “I ment what is the state?” waarmee ze dus niet de staat van de auto, maar uit welke staat hij kwam. “Ja zeg dat dan” … en Roel, die kwam niet meer bij van het lachen.
Onze kamer ligt aan de overkant van de weg en we kunnen de auto voor onze deur neerzetten. De koffers en andere spullen worden uitgeladen en de kamer een beetje ingericht. Daarna maken we een kleine tour door het hotel o.a. om te kijken waar het zwembad ligt. Terug op de kamer gaan we even op bed liggen en bellen we met ons meisje. We zijn natuurlijk heel benieuwd hoe haar 1e college dag is geweest en hoe het is gegaan. Als ze oppakt zien we haar achter haar bureau zitten te leren. Ze vertelt dat het een hele mooie dag maar ook een hele vermoeiende dag was. Er is veel informatie (van school en het zwemmen) op haar af gekomen en ze moet het allemaal nog een beetje laten indalen. Ook het feit dat ze vanmorgen 2u met Nonkel is bezig geweest en dat helaas nog niet alles gelukt en geïnstalleerd is, vind ze vervelend. Gelukkig heeft ze wel al iets kunnen regelen voor een paar boeken, dus ze heeft al iets. Maar veel tijd om met ons te babbelen heeft ze niet want ze gaat met een paar meisje naar de gym. Terwijl we aan het skypen zijn, kleed ze zich dan ook om en showt ons haar nieuwe t-shirt dat ze al heeft gekregen. “Wauw … en ook nog helemaal jou kleur”. “Ja mooi hé”. Dan wordt er op de deur geklopt, “ik moet ophangen” en weg is ze.
Het is ondertussen 18.30u (l.t.) en voordat we gaan kijken waar we wat kunnen gaan eten springen we nog snel even onder de douche. Daarna gaan we op pad. Roel wil graag in een lokaal cowboy restaurant iets eten maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We doorkruisen Sheridan van noord naar zuid en vinden in 1e instantie niet echt wat we zoeken. Dan rijden we voorbij Wyomings Rip en Shop House waar met koeienletters op de muur staat dat ze ribben en steak hebben. “Dit wordt het”. Als we het restaurant binnen lopen, zien we inderdaad meteen dat het een locale zaak is en dat is goed. Het restaurant bestaat uit 2 gedeeltes, het ene gedeelte is koud en ongezellig ingericht en in het ondergedeelte zijn leuke zitjes en de bar. Helaas zijn alle zitjes volzet en dus gaan we aan de bar zitten. De waitres die ons gaat bedienen is erg vriendelijk en heeft er zin in. We krijgen een joekel van een kaart in onze handen geduwd maar we zijn er vrij snel uit. Roel gaat voor een burger en ik kies de spareribs. Omdat het druk is duurt het even voordat we het krijgen, maar ons wachten wordt beloond. De burger smaakt voortreffelijk en de ribben zijn gaarder dan gaar en vallen zo van het bot. Tijdens het wachten heb ik al verschillende toetjes voorbij zien koken, waaronder carrotcake dus als de waiter komt en vraagt of we nog een toetje willen is het antwoord “yes”. Maar omdat we net gegeten hebben en vol zitten vragen we of we de carrotcake mee naar huis mogen nemen en thuis opeten. Natuurlijk kan dat , dat is hier de normaalste zaak van de wereld. Onze carrotcake wordt netje ingepakt, we betalen, bedanken onze waiter en gaan dan terug naar de auto en het hotel.
De klok loopt tegen 21.00u (l.t.) en het is dus nog te vroeg om gaan te slapen. Roel regelt 2 kopjes thee (aan de andere kant van de weg) en onder het genot van een kopje thee en een stukje carrotcake overlopen we de dag nog eens. “Het was heel zwaar en vermoeiend auto rijden”. “Dat wil ik geloven maar ik ben blij dat we veilig hier zijn. Je hebt dat supergoed gedaan. Ik en trots op je!”. We kijken samen even naar de dag van morgen. Als het goed is gaan we dan weer een uur vooruit en zitten we terug op 7u tijdsverschil. Roel tokkelt nog wat op zijn gsm en ik werk aan het dagboek. Om 22.22u (l.t.) vallen de luikjes dicht.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 172
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sheridan
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/910_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => weg-door-niemandsland-en-lokale-ontdekkingen
)
[39] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109291
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-26
[photoRevision] => 0
[title] => Van de stilte naar de ruige Rodeo ....
[message] => Ondanks dat ik vannacht meermaals ben moeten opstaan voor een sanitaire stop, viel ik daarna gelukkig weer meteen in slaap. En ik heb veel gedroomd over ik weet niet wat allemaal. Uiteindelijk worden we beiden om 19.45u (l.t.) gewekt door de wekker die Roel voor de zekerheid had gezet. Het is vandaag een reisdag en dat betekent alles terug inpakken en proberen (met de nadruk op proberen) enigszins optijd te vertrekken. Roels streven is 11.00u (l.t.).
We wassen ons en kleden ons aan en in de tussentijd doen we een nieuwe poging om Bomma te bellen. Ze heeft vanmorgen bezoek gehad van Mémé en Veerle en die laatste had ik gevraagd naar haar telefoon te kijken zodat we haar weer aan de lijn konden krijgen. Blijkbaar was haar telefoon zondag plat gevallen, had ze hem weer opnieuw opgeladen maar wist hem niet meer aan te krijgen … hier krijg ik dus stress van. Maar het lukt, het duurt even voordat ze hem oppakt maar ze pakt op. Op dat moment heeft ze bezoek van oma Betty en dus keuvelen we even met z’n 3-tjes . Het is alleszins fijn dat ze weer bereikbaar is en dat alles in orde is. Roel heeft even contact met Nonkel om te checken of hij de uitdagingen waar ons meisje tegenaan loopt m.b.t. de Apple-store krijgt opgelost, en Nonkel zou Nonkel niet zijn als hij het niet krijgt opgelost. Nu kan ze vanavond weer rustig slapen.
Tijd om te gaan ontbijten. De vriendelijke juffrouw die ons de afgelopen 2 dagen naar onze tafel heeft gebracht is er vandaag ook en ze verbaast zich dat we er nog zijn. Blijkbaar zijn de meeste gasten na 2 dagen al ‘gevlogen’. Onze waiter van de afgelopen dagen is er vandaag niet en in de plaats daarvoor hebben we nu iemand die mij de hele tijd staat aan te kijken alsof ik iets van hem aan heb. Ook vandaag gaan we voor het buffet, dat is goed (overigens niet vergelijkbaar met de buffetten bij vd Valk) dus waarom zouden we iets van de kaart nemen. Als onze buikjes zijn gevuld, bedanken we de waiters en gaan terug naar onze kamer om ons klaar te maken voor vertrek.
Alle ‘tasjes’ met kleren worden weer in de koffer gelegd, de overige spulletjes in een tas gedaan, de koelkast wordt leeggemaakt en terwijl Roel de auto inlaad, haal ik de bedden af. We doen nog een laatste check om te controleren of we niks hebben laten liggen en gaan dan uitchecken. Nadat we hebben uitgecheckt doen we nog een rondje door het centrum omdat ik nog wat foto’s wil maken, een aantal beschilderde bizons wil vastleggen en nog even een paar winkeltjes wil bezoeken. Roelie wandelt gedwee mee en zegt en maar wijselijk niks van, na 21 jaar weet hij wel beter. Na het zoveelste winkeltje laat hij van zich horen “nu is het genoeg geweest, nu heb je genoeg gekeken, we gaan rijden”. Omdat het inmiddels al 11.15u (l.t.) is, stel ik voor om eerst nog even een bakkie en een koek te gaan halen bij ‘ons’ bakkertje van gisteren. En als Roel “bakkie” hoort dan heb ik z’n volle aandacht en is hij altijd akkoord. Nadat we 2 lekkere koeken hebben gescoord én 2 bakkies kunnen we dan eindelijk vertrekken. “Dag Three Bear Lodge, dag Yellowstone West bedankt voor de mooie dagen”.
Een half uur later dan Roel zijn planning zijn we dan eindelijk vertrokken en passeren we voor de (voorlopig) laatste keer de West Enterence. Het eerste gedeelte van de route van vandaag hebben we de afgelopen dagen al meermaals afgelegd. Als we voorbij de ‘Elken-oversteekplaats’ komen, zien we weer een hoop auto’s en mensen naar boven kijken. We stoppen even en het schijnt weer om de beer te gaan die we gisteren ook al gezien hebben. Vandaag ligt hij op z’n rug en denkt “bekijk het maar daar beneden, ik laat mij niet zien”. Voor ons een reden om door te rijden. Als we in de buurt van de plek komen waar we gisteren ‘Mr. Bison’ over de weg zagen lopen, zijn we even benieuwd of hij er vandaag ook is. En “ja hoor” daar komt hij ons al tegemoet gelopen maar nu de andere kant uit.
Vervolgens rijden we een hele tijd zonder echt iets (lees; wildlife) te zien, totdat er vlak voor ‘Canyon Village’ een groepje auto’s en mensen langs de kant zien staan. Ze staan enigszins verdeeld en het is niet duidelijk waar ze naar kijken. Roel zet de auto zo goed mogelijk langs de kant en ik besluit eens polshoogte te gaan nemen waar ze naar staan te kijken want zelf kom ik niet verder dan een groepje eendjes die het water in gaan en ik kan me niet voorstellen dat daar zoveel mensen naar staan te kijken. Er staat een erg enthousiaste dame langs de kant en die hoor ik zeggen “look look you can see his head”. Het blijkt om een ‘Moose” te gaan en laat dat nou juist het enige dier zijn dat we hier in Yellowstone nog niet hebben gezien. Ik loop terug naar de auto en Roel is eigenlijk al klaar om weg te rijden als ik zeg “er ligt een Moose. Een Moose?, Dan stap ik uit want die hebben we nog niet”. We wandelen samen terug en gaan ons dit schouwspel aanschouwen. Want een schouwspel dat is het zeker. De ‘Moose” komt steeds even met haar hoofd omhoog om dan weer te verdwijnen. Op een gegeven moment zien we nog iets bewegen en blijkt dat Mrs. Moose een kleintje bij zich heeft. De enthousiaste dame heeft het niet meer, alleen al naar haar reacties luisteren is geweldig. De hoop is dat mama Moose samen met het kleintje opstaan en aan de wandelen gaan, maar de natuur laat zich niet dwingen. Op een gegeven moment is Roel er een beetje klaar mee, “kom we gaan door want we moeten nog een eindje rijden. Nog heel even”. En dan op dat moment komt mama Moose omhoog, gaat aan de wandel en uiteraard loopt het kleintje met haar mee. Wat een SCHITTEREND beeld om naar te kijken; ook Roelie is er sprakeloos van. “Maar goed dat we nog even staan zijn gebleven want dit hebben we nu maar mooi meegepakt”. “Inderdaad”. “Vanmorgen was je misschien not amused dat ik nog zolang aan het slenteren was, maar het heeft ons nu wel dit mooie beeld opgeleverd. Het heeft dus zijn reden gehad”. “Dat is absoluut waar”.
Met alle dieren die we konden zien in Yellowstone vervolgen we onze reis. We rijden verder richting ‘Lake Village’ waar we zullen afbuigen naar de ‘East Enterance’ , maar eerst rijdenwe nog door de ‘Hayden Valley’. Hayden Valley is een brede, open vallei met glooiende grasvlaktes, omgeven door heuvels en bossen. Het gebied is ontstaan uit een oud gletsjermeer, waardoor de bodem rijk en vochtig is en dus ideaal voor grasgroei. En deze grasgroei zorgt er dan weer voor dat dit gebied bij uitstek geschikt is voor Bizons om hun dagelijkse kostje te vinden. Overal verspreid zien we dan ook groepjes Bizons staan te grazen.
Als we bij ‘Lake Village’ aankomen is het de hoogste tijd voor een bakkie met iets erbij. We gaan naar de General Store omdat we inmiddels weten dat ze daar lekkere bakkies hebben en ook altijd wel iets lekkers voor erbij. Roel gaat vanmiddag voor een croissant (die achteraf niet meer zo vers blijkt te zijn) en ik ga voor een boterham met eiersalade. Lekker maar één snee is hier zo dik als bij ons 2 sneeën en dat dus dubbel. Ik heb er lett. een hele boterham aan. Het restaurant in deze store is ingericht als een typisch Amerikaans fastfood restaurant wat al een beleving op zicht is. We genieten dan ook van alles wat we zien en gebeurt tijdens onze lunch.
Na de lunch rijden we verder richting de East Enterance en verlaten om 15.15u (l.t.)Yellowstone Park, waarna we meteen het ’Shoshone National Forest’ binnenrijden en de ‘Buffalo Bill Scenic Byway’ route (vernoemd naar Buffalo Bill Cody die een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van het westen) gaan volgen. We zien meteen een groot verschil met Yellowstone Park. Zagen we in YP wijdse groene vlaktes met op de verre achtergrond de Rocky Mountains, zien we nu prachtige rotsformaties, kloven en dichte bossen. Het is meteen een hele omschakeling. We passeren de ‘Wapiti Vallei’ waar we ons vergapen aan de vele mooie ranches die er liggen. Ook dit is net zoals je in de films ziet. Wat ook indruk maakt op deze route, voor mij althans is het ‘bomen kerkhof’ dat we passeren. Een stuk bos dat ooit verwoest is door een brand en dat er nu als een spookbos bij ligt.
We vervolgen de ‘Buffalo Bill Scenic Byway’ als er opeens aan onze rechterkant een groot stuwmeer opduikt, het ‘Buffalo Bill Reservoir’. Dit stuwmeer is ontstaan na de bouw van de ‘Buffalo Bill Dam’ waar we ook even een bezoekje aan brengen. Deze dam is een imposant bouwwerk van 99mtr hoog waar je overheen kunt lopen. Roelie, die een beetje last van de hoogte heeft, past maar ik ben er overheen gelopen en het was echt te gek. Kijk je aan de ene kant uit over een schitterend blauw meer omringd met prachtige rotsformaties, kijk je aan de andere kant 99mtr. de diepte in naar een prachtige vallei omringd met nog imposantere rotsformaties. Rotsformaties die de ‘tanden des tijds’ door de jaren en eeuwen heen laten zien. Adembenemend!.
Vanaf de Buffalo Bill Dam rijden we verder richting Cody waar we vannacht zullen logeren in het ‘Best Western Sunset Inn”. Cody is een echt westen stadje en is aan de ene kant bekend vanwege Buffalo Bill die hiervandaan komt en aan de andere kant om zijn rodeo, maar daarover later meer. Eerst gaan we op zoek naar ons hotel dat in aan de rand van het historisch centrum ligt. Als we hebben ingecheckt en onze kamer een beetje ingericht, bellen we ons meisje. Ze is op haar kamer en heeft ook vandaag weer een leuke maar vermoeiende dag gehad. Vandaag is het collegejaar officieel begonnen. Dit hebben ze vanmorgen (lett.) ingeluid door op de grote klok te slaan die bij het Elmen Centre gelegen is en wat een hele happening was. Daarna heeft ze kennis gemaakt met haar professoren van haar major en minor vakken en is ze naar de bank geweest om de laatste zaken m.b.t. haar Amerikaanse bankrekening en creditcard te regelen. En eigenlijk had ze nog een sportactiviteit maar omdat ze de introgroep waarin ze zit echt niet leuk vind, is ze daar niet naartoe gegaan. In plaats daarvan is ze op haar kamer gebleven en heeft ze 2 wasjes gedraaid. Iets wat niet zo vanzelfsprekend is want het is echt ‘vechten’ om een wasmachine en droger. Die staan daar continue te draaien.
Rond 18.30u (l.t.) kleden we ons aan en rijden het dorp in om wat te eten. We hebben gezien dat er een Pizzahut ligt en ik stel voor om daar te gaan kijken in de hoop dat ze mijn favoriete pizza (Sweet Chicken Curry) hebben. Helaas is dit niet het geval en dus kiezen we voor het pizza- en salade buffet. Ook lekker want op deze manier hebben we allemaal verschillende pizza’s kunnen proeven.
Als de klok tegen 19.30u (l.t.) loopt verlaten we het restaurant en maken we ons op voor een avondje rodeo. Omdat we in een echte cowboy omgeving zitten en Cody ook wel het ‘Rodeo Capital of the World’ wordt genoemd, kan een bezoek aan een echte rodeo niet ontbreken. We rijden naar het ‘Stampede Park’, een grote arena net buiten Cody. Als we komen aanrijden horen we al hoe het publiek wordt voorbereid op de avond. We kopen 2 tickets en vanaf het moment dat we de arena binnen lopen, begint het te leven. Overal zien we mensen met cowboy hoeden en laarzen, de arena is authentiek en er heerst een gezellige sfeer. Klokslag 20.00u (l.t.) begint het spektakel met een cowboy die ons welkom heet, vervolgens over Jezus begint te praten en dat we ‘the Lord’ dankbaar moeten zijn en er wordt zelfs gebeden, hij de mensen die het land dienen dankt en daarna het spektakel af te trappen door het spelen van het Amerikaanse volkslied. Het hele stadion gaat staan en alle Amerikanen beginnen met de hand op de borst mee te zingen.
Dan kan het echt beginnen en krijgen we: ‘Bareback Riding’ (paardrijden op een wild paard zonder zadel), ‘Tie-Down Roping’ (de cowboy vangt een kalf met de lasso, springt van zijn paard, legt het kalf op de grond en bindt drie poten vast), Bull Riding (stier rijden op een bokkende stier), ‘Team Roping’ (twee cowboys vangen een stier met lasso’s. De eerste ruiter (header) vangt de hoorns, de tweede ruiter (heeler) vangt de achterpoten en ‘Barrel Racing’ (dit wordt gedaan door cowgirls die met hun paard in klaverblad patroon om 3 tonnen racen. Tussendoor worden we vermaakt door een Rodeo Clown en zijn er ook onderdelen die door kinder cowboy’s en girls worden gedaan en dat is natuurlijk vertederend om naar te kijken en je ziet dat deze kinderen het met de paplepel krijgen ingegeven. Het lijkt bij rodeo te gaan om de cowboy’s en girls en dat is natuurlijk ook zo, maar zelf hebben we toch diep respect voor de‘Fighters’ gekregen. Dit zijn de mannen die ervoor zorgen dat als de cowboy van het paard of de stier valt, het wild bokkende paard of de bokkende stier terug vangen en tot ‘rust’ brengen. Dat is echt een serieus job en niet simpel.
We hebben ons gedurende het 2 uur durende spektakel goed vermaakt en de sfeer van rodeo opgesnoven. Het was heel mooi om een keer te zien en mee te maken en voor de mensen die dit doen is het echte topsport en zeker niet simpel. En is er wat van te zeggen?. “Ja”, er is misschien wat van te zeggen en bij ons zou dit niet kunnen omdat er dan allerlei groeperingen en instanties zijn die er wat van zouden vinden en het zien als dierenmishandeling. Maar hier is het een sport die ook zijn functie heeft omdat de dieren hier in werkelijkheid soms zo gevangen moeten worden omdat ze anders van de kudde afdrijven en ze gevaar lopen. Wij vonden het in elk geval een ervaring om een keer mee te maken.
Terug in het hotel, het is ondertussen 22.30u (l.t.) drinken we nog een theetje, kijken we terug op de dag van vandaag en alvast vooruit naar de dag van morgen.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 204
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Cody
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/766_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => van-de-stilte-naar-de-ruige-rodeo
)
[40] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109275
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-25
[photoRevision] => 0
[title] => Yellowstone Park dag 3 .... the lower loop ...
[message] => Het wordt bijna traditie deze reis dat ik rond 05.55u (l.t.) wakker wordt vanwege een sanitaire stop die ik moet maken om daarna weer vlug terug in bed te kruipen in de hoop terug in slaap te vallen. Vandaag duurt dit laatste wat langer omdat mijn gedachten afdwalen … afdwalen naar: dat we vandaag echt beginnen aan onze laatste vakantieweek, we volgende week om deze tijd ons meisje hier achterlaten en het (voorlopige) afscheid een feit is, we dan met z’n 2-tjes terug naar België keren, we 21 jaar geleden hier precies in hetzelfde gebied met z’n 2-tjes zijn begonnen. Gelukkig val ik daarna toch nog in slaap.
Het is rond 07.30u (l.t.) als ik opnieuw wakker wordt voor sanitaire stop nr.2 deze morgen. Vlak na mij is Roel ook aan de beurt en terwijl ik nog even terug in bed kruip, heeft hij hier geen zin in en wil gaan rennen op de loopband. “Prima, ga maar dan kan ik nog even blijven liggen”. Maar hij is snel terug want de fitness is nog niet open. Hij besluit dan buiten een rondje te gaan.Tegen 08.15u (l.t.) is hij terug en terwijl ik mij was en aankleed springt Roel snel onder de douche. We doen een aantal pogingen om Bomma aan de lijn te krijgen maar tevergeefs. Waarschijnlijk heeft ze gisteren weer niet goed opgelegd en krijgen we haar nu niet meer te pakken. “Ik krijg grijze haren van die vrouw”.
Rond 09.00u (l.t.) gaan we op ons gemak richting de ontbijtzaal. We geven ons zelf deze ochtend wat meer tijd omdat we pas in de loop van de ochtend / tegen de middag willen vertrekken. We hebben dit besloten omdat we vanavond later willen terug komen in de hoop dan wat meer Wildlife te spotten. In de ontbijtzaal wacht de waiter van gisteren ons weer op en het lijkt alsof hij vannacht beter geslapen heeft dan gisteren; hij is één en al vrolijkheid. Het ontbijt smaakt ons ook deze keer weer goed en het is al na 10-en als we richting onze kamer lopen. Ik neem meteen mijn laptop erbij want ik heb met mijn collega afgesproken om te facetimen om wat zaken voor het komende seizoen door te nemen, terwijl Roel lekker buiten in de zon gaat zitten en (als ik al meer dan een uur aan de lijn zit) kijkt of hij misschien ons meisje al aan de lijn krijgt. Dit lukt en ze verteld dat ze al een hele leuke en leerzame ochtend heeft gehad. Er was een soort van ‘markt’ van alle verenigingen die er op de campus en omgeving zijn die zichzelf presenteerden. En nu had ze wat stress omdat ze een aantal apps moest installeren maar die ze niet kon downloaden omdat haar Apple-store op Europa staat ingesteld en ze die van Amerika moet hebben.Gelukkig is er dan Nonkel die haar hopelijk kan helpen want ze maakt zich daar dan zorgen om. Ze vergeet hierbij dat ze op een internationale school zit en dat ze maar naar begeleiders hoeft te gaan die haar ook kunnen helpen. Typische Ylva alles meteen en goed in orde willen hebben en bang zijn om te vragen.
Het is uiteindelijk 11.30u (l.t.) als we na nog een paar pogingen om Bomma te bereiken, de spullen in de auto laden en vertrekken. Als 1e rijden we nog even bij een locale bakkery langs die Roel vanmorgen tijdens zijn renrondje heeft ontdekt, om een paar lekkere koeken op te halen die we dan mee kunnen nemen voor onderweg en de dag door te komen. Ook wordt er nog even getankt en de ramen gewassen want in het park zelf kan dit (bijna) nergens. Eindelijk zijn we dan klaar om naar de Westenterance te rijden waar er een vriendelijke dame met kerst-herten gewei ons ontvangt; “it’s August-X-mass and the Elks and Moose are ….. so be carefull and have an nice day”. We zijn onderweg.
Als we bij de Elken-oversteekplaats komen, zien we net als gisteren een hoop auto’s en mensen stilstaan. “Er moet hier toch wat te zien zijn als er zoveel mensen staan. Klopt maar ik zie toch echt niks. Stop toch maar eens en dan ga ik het wel vragen”.Zo gezegd zo gedaan en al snel kom ik erachter dat er een bruine beer met 2 jonkies zit. Dit moeten we natuurlijk zien én vastleggen dus ook Roel springt uit de auto (want als hij zoiets hoort of ziet, dan is hij van de partij).Wat een schitterend beeld om te zien, dit is echt genieten!. Als we moeder met kinderen (die hun eigen weg gaan) uit het oog zijn verloren rijden we verder. Maar niet voor lang want opeens zien we weer allemaal auto’s en mensen langs de kant staan en er staat een parkganger. We vragen wat er te zien is “a brown beer, so keep in the car or stay behind”. Natuurlijk doen we dat want we weten hoe snel en gevaarlijk een bruine beer kan zijn. Bruintje zit deze keer dichter bij de weg dan op de vorige plek en dus kunnen we hem goed aanschouwen en vastleggen. Het is echt waanzinnig!.
Ons beseffend dat we vanmorgen (of moet ik zeggen middag) al goed verwend zijn wat betreft wildlife, rijden we verder. Het eerste stuk is hetzelfde als gisteren totdat we bij ‘Canyon Village’ zijn waar we rechtsaf slaan richting Yellowstone Lake en de Eastside’ en we een nieuwe route gaan volgen. Als 1e stoppen we bij de ‘Upper [e-38] Lower Falls’. Vanaf het platform bij de parkeerplaats zie je de ‘Upper Falls’ met een hoogte van ongeveer 33m al liggen. Voor de ‘Lower Falls’, die met een hoogte van ongeveer 94m twee keer zo hoog is als de Niagara Falls moeten we de ‘Brink of the Lower Falls Trail’ nemen. Dezesteile trail van 1,2 km en 180m hoogteverschil en veel haarspeldbochten brengt je naar het platform precies boven de rand van de Lower Falls. Aangekomen bij het platform krijgen we iets te zien wat lett. en fig. ADEMBENEMEND is. We hebben al veel watervallen in ons leven gezien (zeker met een man die gek is van watervallen)maar zo’n mooie afgezet tegen de canyon waar deze instroomt en dat in combinatie met de regenboog op de achtergrond, echt adembenemend!. Wat ook adembenemend is, is de klim die we daarna weer naar boven moeten. De afdaling verraadde al dat het pittig ging worden en dat is het ook, zeker als je last hebt van je luchtwegen … maar we hebben het gered en het was meer dan de moeite waard. We stoppen nog even bij het ‘Overlook Point’ zodat we de ‘Lower Falls’ ook van bovenaf en van de voorkant kunnen zien.
Diep onder de indruk van wat we tot nu toe alweer allemaal hebben mogen zien, is het nu de hoogste tijd voor een bakkie. Hiervoor stoppen we bij de ‘Cannyon Village Loge’ waar we al snel in de gaten hebben dat ze niet alleen lekkere bakkies hebben maar ook WOK en daar had Roel wel oren naar. “Of we nu warm eten of straks, dat maakt ook niks uit. Dat maakt zeker niks uit schat en als jij dat wil. Ja dat wil ik” en dus bestellen we ons ook allebei een WOK maaltijd die ons heerlijk smaakt als is de combinatie met het bakkie niet echt top.
Om 15.45u (l.t.) zetten we weer koers richting ‘Yellowstone Lake’. We hebben het er met elkaar over dat als we nu nog een Elk met een groot gewei en een Moose tegenkomen, we ze allemaal hebben gehad vandaag. En terwijl we hierover bezig zijn, zien we langs de kant van de weg opeens een hoop auto’s zien en mensen en dat betekend er is iets te zien. En er is inderdaad iets te zien, geloof het of geloof het niet maar voor het huisje in het bos ligt een elk met een prachtig gewei. Het is haast niet te geloven en terwijl we aan het wachten zijn of ik toch om een mooi plaatje van de voorkant te schieten, ontdek ik dat er ook nog een kleintje ligt maar die ligt helemaal verscholen in het gras. We wachten in de hoop dat het kleintje zich ook nog beter gaat laten zien en ons wachten wordt beloond want opeens komt hij recht.
We rijden verder richting ‘Sulphur Caldron’, een kokende modderige heetwaterbron die extreem zuur is en de ‘Mud Vulcano’, een kegelvormige moddervulkaan die modder en stoom uitspuwde maar die door het instorten van de kegel nu enkel nog een borrelende modderpoel is. Terwijl we vanaf de parking naar de ‘Sulphur Caldron’ lopen gaan we in 1e instantie helemaal voorbij aan een kudde bizons die aan de overkant tegen de vlakte aan staan te grazen en er eentje zelfs heel mooi bij het water staat. Het moge duidelijk zijn dat je hier ogen tekort komt.
Bij de ‘Mud Vulcano’ nemen we de trail die ons langs de verschillende ‘potten’ voert maar eerlijk gezegd vinden we dit een beetje tegenvallen.
En dan, dan zien we het ‘Yellowstone Lake’ voor ons opduiken. Het ‘Yellowstone Lake’ heeft een oppervlakte van 350km2 en is het grootste hooggelegen meer in Noord-Amerika. Het meer ligt in de Yellowstone-caldera, het gigantische kratergebied van de supervulkaan die het park gevormd heeft. Wat een gigantische plas water is dit. Zover als je kunt kijken zie je water. Tuurlijk bij een zee zie je ook zover als je kunt kijken water maar dan weet je dat het een zee is, maar dit is een meer oftewel een plas water die omringd is door bossen en geisers.Het meer ziet er zo mooi en rustgevend uit dat we bij ‘Pumice Point’ besluiten om even van de weg af te draaien en een korte pauze te nemen. Even, onder het genot van een drankje en die meegebrachte koeken, elk in onze eigen gedachte genieten van het uitzicht en de rust.
‘Pumice Point’ is een rustplek van waaruit je schitterend uitzicht hebt over Yellowstone Lake. Het strand ligt bezaaid met prachtige stenen maar opvallend is dat er nog niet 1 steenmannetje staat terwijl er wel genoeg mensen stoppen. En daarom hebben Roel en ik er een begin mee gemaakt. We hebben boven op een rots (zodat hij niet meteen wegspoelt als het water onrustig wordt of stijgt door sneeuwwater) een heel mooi (al zeggen we het zelf) 1e steenmannetje op deze plek neergezet in de hoop dat er vanaf nu meerderen zullen volgen en het strandje binnen zoveel jaar vol staat met steenmannetjes die naar het meer staan te staren. En ik geef hem een naam, Marc naar de overleden broer van een vriendin/collega. Marc was een reiziger en ik weet zeker dat hij deze plek schitterend had gevonden. Kijkend over het water vind hij o.a. op deze plek zijn rust.
Met een goed, voldaan en rustgevend gevoel stappen we terug in de auto en rijden verder. Als we bij ‘West Tumb Geyser Basin’ aankomen hebben we een kleine discussie. Roel heeft inmiddels wel genoeg geisers gezien en ik wil toch even gaan kijken en aangezien “moeders wil wet is” draaien we af. Het ‘West Tumb Geyser Basin’ is bijzonder omdat de meeste bronnen en geisers pal aan de oever van Yellowstone Lake liggen. Sommigen liggen zelfs in het water, wat een heel bijzonder en mooi uitzicht geeft: borrelende hete bronnen met het helderblauwe meer op de achtergrond. Achteraf is Roel toch blij dat we zijn afgedraaid en de trail hebben gelopen want het was echt meer dan de moeite. Het wonder der natuur met al de kleuren blijft prachtig.
Inmiddels is het ver na 18.00u (l.t) en moeten we nog een dik uur rijden voordat we bij de Westuitgang van het park zijn, hierbij hebben we het oponthoud van Wildlife niet meegerekend. En Wildlife komen we nog tegen, te beginnen met een wolf die we in de berm zien zitten maar die zo snel weg is als we stoppen dat we hem helaas niet hebben kunnen vastleggen. Dan komen we 2 kolossen van Bisons tegen waarvan er eentje zo dicht langs de weg staat dat we zijn snorharen kunnen tellen. En als hij op onze auto komt afgelopen begint de Ranger die inmiddels was gearriveerd te roepen dat we moeten vertrekken omdat hij te dichtbij komt. Dat doen we dan maar. Als we dan bij Maddison afdraaien naar links voor het laatste stuk richting de uitgang, komen we al vrij snel in de file terecht. Deze keer niet langszaamrijdend maar echt stilstaand en dat betekend dat er ergens iets loos is oftewel dat er ergens iets is gespot en mensen gaan stilstaan om het vast te leggen en vervolgens het hele verkeer opstremd. Dat is ook de reden waarom je als automobilist hier niet mag stoppen langs de weg en als je toch stopt dan moeten de banden achter de witte lijn staan. Nadat we zeker 3 kwartier in de file hebben gestaan komen we bij de plaats des onheils en wat zien we: een hele kudde Elken grazend aan de rand van het water. Het is een heel mooi plaatje en we zijn zeer zeker blij dat we gestopt zijn. Maar dan door voor het laatste stukje want de schemering begint al in te vallen als we aan de rand van de weg, nog steeds bij hetzelfde water maar nu een stukje verder door, wederom een kolos van een Bison zien staan en nu lett. aan de rand van de weg. We kunnen hem aanraken maar dat zullen we maar niet doen. Ik heb mijn raampje open gedraaid en hij kijkt mij met een heel indringende blik aan “hallo mijnheer de Bison, hoe maakt u het?”. We merken dat hij zich wat opgelaten voelt en rijden daarom bij hem vandaan waarna hij meteen midden op de weg gaat lopen het het hele verkeer ophoudt. Zelf draaien we om want we moeten de andere kant uit waardoor we hem weer tegenkomen midden op de weg.
Het is mooi geweest, inmiddels is het 20.45u en dus echt de hoogste tijd om naar het hotel te gaan. We hebben vanmiddag al warm gegeten dus we besluiten om wat kleins op de kamer te eten. We hebben nog brood, knäckers, beleg en bananenbrood en dit samen met een kopje thee is prima. Ondertussen proberen we ook ons meisje te bellen omdat we haar de hele dag niet gesproken hebben, maar die geeft ‘niet thuis’. Natuurlijk vinden we dat heel jammer, we hadden graag geweten wat ze vandaag gedaan heeft en ook willen vragen wat de status an haar ‘probleem’ van vanmorgen is. “Misschien ligt ze al in bed want het is daar een uur later. Dat zou kunnen we zullen het morgen wel horen”.
Om de dag af te sluiten en om al wat rozig te worden voor het slapen, gaan we nog even naar de spa die we ook vandaag weer voor ons alleen hebben. Daarna douchen we ons, drinken we een theetje en nemen we nog een keer de dag door. Wat hebben we weer veel schitterende en indrukwekkende dingen gezien. Sommige dingen zo mooi dat het niet in woorden te vatten is.
En net als we willen gaan slapen belt ons meisje, ze is net terug van een feestje met de zwemmers. Dat had ze inderdaad vanmorgen verteld maar dat waren we alweer vergeten (we moeten ook zoveel onthouden). Ze was erg enthousiast maar ook onder de indruk. Er is door sommigen blijkbaar zoveel gedronken dat ze niet meer op eigen benen konden staan. Natuurlijk vragen we of zij ook gedronken heeft, maar dat is gelukkig niet het geval. Als ik vraag wat ze dan wel gedronken heeft, “niks want er was alleen maar alcohol. Okay … Nou fijn dat je dan verstandig bent geweest”. Daarna hebben we het nog even kort over haar Apple ‘probleem’ dat nog niet is opgelost maar zeker goed komt. Dan wensen we haar “welterusten” en hangen op. Zij is moe en wij ook.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 191
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => West Yellowstone
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/654_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => yellowstone-park-dag-3-the-lower-loop
)
[41] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109264
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-24
[photoRevision] => 0
[title] => Dag 2 Yellow Stone NP .... The Upper Loop....
[message] => De spa van gisterenavond heeft ons klaarblijkelijk weer goed gedaan want ook vannacht slapen we de uren die we slapen als een roosje. Vanmorgen om 07.25u (l.t.) wordt ik in mijn ‘eigen”’bed wakker en eerlijk is eerlijk een heel bed voor jezelf is ook wel eens lekker. Aan de andere kant hoor ik ook al wat gedraai en geritsel wat betekend dat Roel ook aan het wakker worden is. We horen en zien dat er buiten al genoeg bedrijvigheid is, maar wij doen het even rustig aan.
We wassen ons en terwijl we ons aan het aankleden zijn, komt er een berichtje van ons meisje binnen. Ze geeft aan vannacht gelukkig wat beter geslapen te hebben dan gisterennacht. We besluiten om haar te bellen zodat we haar al eventjes gezien en gesproken hebben alvorens zij en wij aan de dag beginnen. Ze kan het vanmorgen rustig aan doen en hoeft ‘pas’ om 12.00u (.t.) acte de presents te geven, daarna heeft ze wel een middag vullend programma en vanavond is er een feest op de campus. Het is dus nog maar de vraag of we haar straks nog te spreken krijgen. Nadat we hebben opgehangen doen we een (zoveelste) poging om Bomma te bellen. We hebben haar vanmorgen al even kort gesproken maar nadat de verbinding is weggevallen krijgen we haar niet meer aan de lijn. “Het is een drama, Bomma en mobiele telefoons”.
Het is inmiddels 09.00u (l.t.) en dus de hoogste tijd om naar de ontbijtzaal gegaan. Deze is gelegen naast de receptie in een aparte zaak. Het is er (lett. en fig.) berengezellig ingericht. We krijgen een plaatsje in een hoekzitje aangewezen endar is helemaal prima want zo hebben we mooi het overzicht. We kunnen kiezen uit ‘alla card’ of het buffet, we kiezen voor het buffet. Onze waiter (volgens mij een skileraar die in de zomer hier moet werken in de bediening en in de winter les of tours mag geven) is namelijk een beetje onwennig. Hij schenkt ons elk een joekel van een mok koffie in (“uhhh maar ik wil thee”) en verteld ons hoe het buffet werkt (“alsof we dat niet zouden weten maar wel lief). Gelukkig is het niet druk en hoeven we niet zo als in Salt Lake City aan te schuiven en bijna vechten om een snee brood of wat muesli. Het ontbijtje smaakt heerlijk en “ja” ik heb ook een joekel van een mok thee gekregen en Roel heeft zich vrijwillig opgeofferd voor mijn mok koffie.
Terug op de kamer poetsen we onze tanden, doen nog 1x een poging of we Bomma nu aan de lijn krijgen wat niet lukt, pakken onze spullen bijelkaar en zijn klaar voor vertrek en een nieuwe dag in Yellowstone Park. Om 10.00u (l.t.) verlaten we de parking en rijden we terug naar de West-enterance van het park waar we kort moeten aanschuiven in de file om binnen te rijden.
Als we bij het punt komen waar we gisteren de Elken zagen, is het weer langzaam rijden en vragen we ons oprecht af wat er te zien gaat zijn. Immers die zijn op dit tijdstip allang weer terug naar boven de bossen in. Hele groepen mensen zien we naar boven kijken maar er is, buiten bomen en heel veel stenen niks te zien.
We rijden door en onze 1e stop is bij de “Gibbon Falls’ (GF) die gelegen is langs de Grand Loop Road en een hoogte heeft van ongeveer 26mtr. We wandelen een stuk over de Gibon Falls Trail waarna we een mooi overzicht hebben over de waterval. Het valt ons op dat er in en rondom de waterval veel afvalhout ligt en we vragen ons af of de natuur dit moet opruimen of dat dit door de mens wordt gedaan.
Van de G.F. rijden we door om vervolgens te stoppen bij het ‘Beryl Spring Basin’. De ‘Beryl Spring is één van de heetste (93-94gr Cel.) en meest indrukwekkende bronnen in het park. Als we de geiser naderen komt ons de geur van rotte eieren al tegemoet. De geiser zelf ziet eruit als mijn stoomstrijkijzer als ik dit heb gebruikt en de stoom aflaat. We hebben het snel gezien, zijn we misschien al verwend na gisteren?.
We vervolgen onze weg tot aan de “Artists Painpots’. Deze borrelende modderpoelen en warmtebronnen danken hun naam aan de veelkleurige modder en minerale afzettingen die hier te zien zijn. De modderpoelen veranderen van kleur afhankelijk van mineralen, bactieriën en de hoeveelheid water; van wit en grijst tot roze, geel en rood. Het lijkt alsof de kunstenaar hier zijn verfpalet heeft uitgespreid. Via de mooie trail die is aangelegd lopen we langs de verschillende basins tot aan het ‘look-over-point’ van waaraf we een mooi totaal overzicht hebben. Wat blijft fascineren is hoe het mogelijk is dat tussen de bossen met op de achtergrond de prachtige Rockies deze vlaktes met kokende basins zijn ontstaan.
Terug in de auto vervolgen we onze weg richting de ‘Mammoth Hot Springs’. We passeren bij het “Norris Geyser Basin’ maar besluiten dit even (lett.) links van ons te laten liggen. Als we de ‘Gibsson River’ oversteken zien we in het gras een joekel van een Bisson liggen. Hij ligt zo stil dat we even twijfelen of het een echte of een nagemaakte is, maar we kunnen ons ook niet voorstellen dat ze hier een opmaak Bison neerleggen. Ik besluit gaan te kijken en net als ik tot redelijk dichtbij ben geraakt, begint achter mij een bejaarde rangster met haar kraaienstem te roepen “don’t go closer, close enough” en begeeft mijn camera het (lees: batterij leeg). Is dat even balen.
We rijden verder en komen langs de ‘Roaring Mountain’; een indrukwekkende en enigszins mysterieuze plek die je het beste kunt omschrijven als een berghelling vol fumarolen (stoomopeningen). We stoppen even om te kijken en een foto te maken en rijden vervolgens weer verder. Opeens voor ons beginnen auto’s te remmen en dat betekent ‘Wildlife’. Aan de linkerkant van de weg staat een kudde Elken tegen de rotsten op maar onder aan de weg staat de ‘Opper Elke’ met z’n prachtige gewei. Omdat we eigenlijk al wat te ver gereden zijn, zetten we de auto enigszins onhandig en gevaarlijk aan de kant. Maar … alles voor het perfecte plaatje. Opper Elk neemt zijn tijd en staat op z’n gemakje tegrazen met z’n hoofd (en dus gewei) naar beneden. Inmiddels staat er een file aan auto’s die dit allemaal willen vastleggen en er zijn zelfs mensen die gewoon voor Opper Elk stoppen en totaal geen rekening houden met de mensen aan de overkant van de weg. Je merkt dan ook dat er bij sommigen wat onvrede ontstaat en dat snap ik. Opeens stapt er iemand uit een auto en begint te roepen, dusdanig dat Opper Elk ervan schrikt en zijn hoofd omhoog doet. En niet dat moment heb ik kunnen vastleggen en dus hebben we mr. Opper Elk met z’n gewei mooi op de foto.
Ongeveer 5’ later bereiken we de ‘Uper Mammoth Hot Springs’ (UMHS) We parkeren de auto en beginnen te wandelen als we er al snel achterkomen dat we de auto veel verder hadden kunnen meenemen en dus besluit Roel om de auto op te halen terwijl ik al rustig verder loop. Als snel wordt mij duidelijk waarom deze Hot Spring “Mammoth heet. Het is een immens grote vlakte uit terrassen opgebouwd en bestaande uit zout en lava. En als je van de geur van rotte eieren houdt, dan kom je je hier aan je trekken. Roel is inmiddels ook aangesloten en we lopen samen eerst het bovenste en dan het onderste rondje. Het is en blijft waanzinnig om te zien en te horen hoe de aarde hier ‘kookt’. Vervolgens halen we de auto op en maken een `Geiser Safaril’ om het Uper gedeelte te verlaten.
Van de UMHS rijden we door naar de ‘Lower Mammoth Hot Springs’ maar voordat we die gaan bekijken rijden we eerst een heel klein stukje verder tot in het ‘Mammoth’ (wat geen echt dorpje is) om een bakkie te halen en wat te eten want het is al 14.00u (l.t.). We stoppen bij de ‘Yellowstone General Store’ omdat we inmiddels weten dat daar de bakkies goed (en groot) zijn. Ook nemen we er allebei een hot-dog bij. Onze lunch is deze keer “all the way American”. Even laden we het motortje op want wat we allemaal zien aan natuurschoon is bijna niet te bevatten en dan heb ik het nog niet over de weidsheid van dit land. Niet normaal gewoon!.
Met onze buikjes weer gevuld en de nodige dosis cafeïne gaan we weer on-route en stoppen dus als 1e bij de ‘Lower Mammoth Hot Springs’ waar we ons oa. vergapen aan de ‘Canary Spring’ en de geur van zout en zwavel oftewel rotte eieren nogmaals tot ons nemen. De ‘Canary Spring ontleent zijn naam aan de gele tinten die vaak te zien zijn en veroorzaakt worden door thermofiele bacteriën die in het water leven. Het geel wordt versterkt door het wilt kalksteen en contrasterende oranje en bruine afzettingen. Persoonlijk begin ik nu wel langzaam klaar te worden en gelukkig heeft manlief dat ook. Dat komt dan goed uit want we rijden nu verder naar ‘Tower Roosevelt’.
Onderweg spotten we nog 2x bizons. De 1e keer liggen er 2 langs de rivier in het gras en Roelie heeft ze meteen geschoten (lett. en fig.). En niet veel verder staat weer zo’n kolos langs de rand van de weg te grazen en boeit het hem niks of er nu 1 of 20 auto’s naast hem stoppen om een foto te maken. Als we bij ‘Calcite Springs’ voorbij komen worden we aangetrokken door de opbouw van de muren (lees: het gesteente). Ik wil daar even een foto van maken maar wordt, als ik uitstap, overweldigd door wat ik zie. Wat een schitterende en adembenemende kloof. Niet te geloven en ook bijna niet te omschrijven. De wanden lijken er wel neergezet terwijl dat natuurlijk niet zo is en zo zijn afgesleten door de eeuwen heen.
Dan bereiken we de parking van ‘Tower Roosevelt’ van waaruit we met een trail de ‘Tower Falls’ (een iconische waterval van 40m die haar naam dankt aan de vulkanische rotstorens die boven de waterval uitsteken) gaan bekijken en op de terugweg even bij het souvenierwinkeltje binnenspringen om te kijken of ze niks moois voor ons meisje hebben; en natuurlijk hebben ze dat. We nemen haar een mooie en warme trui mee die ze in de winter in Sioux Falls goed kan gebruiken en een mooie mok voor op haar kamer. Het is ondertussen al 16.30u (l.t.) een mooie tijd om langzaam koers richting ons hotel te zetten want dat is zeker nog anderhalf uur rijden en dan mogen we geen Wildlife tegenkomen, wat we natuurlijk stiekem wel hopen dat dit wel zo is want daar zijn we toch ook voor hier.
Het uitzicht en de vergezichten die we zien, blijven schitterend. Zo rijden we over een weg met links en rechts dennenbomen en zo kunnen we zover al ons oog het toelaat kijken over de vlaktes met op de achtergrond de Rocky Mountains. En … we spotten ook nog wildlife, een wolf notabene. Hij loopt in een grasland in 1e instantie eigenlijk iets te ver weg maar ons geduld wordt beloond want hij komt beetje bij beetje steeds dichter onze kant uit zodat we hem goed kunnen zien en vastleggen. Inmiddels geeft de navigatie aan dat we ‘pas’ om 17.48u (l.t.) terug bij ons hotel zijn en dan is het te hopen dat we deze keer niet in de file komen bij de Elken oversteekplaats van gisterenavond. Al lijkt ons de kans klein omdat we vanmorgen al hebben gezien dat ze de parking en langs de weg hebben afgezet zodat er geen auto’s kunnen parkeren.
Uiteindelijk zijn we om 17.45u (l.t.) terug op de kamer en we zijn helemaal gaar. Daarom gaan we voordat we gaan eten eerst nog even wat zwemmen en naar de spa. We douchen ons vervolgens en toiletteren ons om rond 19.15u (l.t.) richting het centrum te lopen om te eten. Het is ons gisteren bij Pete’s Pizza [e-38] Pasta zo goed bevallen (qua bediening en snelheid) en het was lekker dat we er vandaag gewoon weer terug gaan. Omdat we buiten willen zitten moeten we even wachten maar ook nu kunnen we weer vrij snel plaatsnemen. Het is vanavond in het algemeen wel een stuk rustiger dan gisterenavond. Vanavond gaan we voor een pizza met een salade en ook dit smaakt weer heerlijk. En voor de prijs hoef je het ook niet te laten, het is een echte aanrader.
Als we terug wandelen naar de kamer brengen we (lees: ik) nog een paar bezoekjes aan wat souvernierswinkels. Ik vind het altijd leuk om gewoon te kijken, Roel vind het vreselijk, “we hebben genoeg kraom” en wacht geduldig buiten. Ik heb nog zin in een toetje en dus trakteer ik mijzelf op een reuze aardbeienmilkshake; het kost een paar dollar (lees: godsvermogen) maar dan heb je ook wat. Terwijl ik sta af te rekenen belt ons meisje, ik druk haar even weg. Terug op de kamer bel ik haar meteen terug “mama was even aan het betalen. Ik dacht wel dat u bezig was, geeft niet nu hebben we elkaar toch aan de lijn”. Als eerste heeft ze een paar vragen over de was, wat ze met wat mag en kan wassen. Ik leg haar dit uit en hoop dat het goed gaat. Ook maak ik haar duidelijk dat ze voorzichtig moet zijn met de droger omdat daarin alles krimi. Niet dat ze haar nieuwe Augustana trui erin stopt en dat hij als babytruitje eruit komt. We kletsen bij over onze en haar dag. Die van haar was niet echt spectaculair en bestond vooral uit diverse bijeenkomsten waar ze verplicht naartoe moesten. En vanavond was er ‘Blokfeest’ maar dat vond ze niet echt super. Daarom ging ze dan maar optijd slapen zodat ze morgen weer fit is. We wensen haar “welterusten en tot morgen”.
Eindelijk tijd om van mijn milkshake te genieten, die ondanks dat hij al even staat nog steeds top is en overheerlijk smaakt. Je proeft dat hij over vers is wat ook mag voor zoveel geld. Roel maakt in de tussentijd een theetje en tokkelt wat op zijn gsm terwijl ik met het verslag aan de gang ga. We kunnen weer terugkijken op een zeer mooie en geslaagde dag. Op naar morgen!.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 263
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => West Yellowstone
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/538_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dag-2-yellow-stone-np-the-upper-loop
)
[42] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109256
[userId] => 417970
[countryId] => 196
[username] => Nathaliehagenstein
[datePublication] => 2025-08-24
[photoRevision] => 11
[title] => Backstreet’s Back…... In Vegas!
[message] => Met voor ruim 33 dagen aan kleding en schoenen, vertrokken mijn zusje en ik voor 6 dagen naar Las Vegas. Met als hoofddoel de Backstreet Boys zien in het mooie Sphere, maar daarnaast natuurlijk vooral quality time samen.
In de eerste instantie twijfelde ik nog, voornamelijk omdat ik dit jaar nog niet langer dan 3 weken aaneengesloten in Nederland ben geweest, maar….. na 3 liedjes van De Backstreet Boys gehoord te hebben en 1638 instareels van mijn zusje te hebben ontvangen was ik om: we gaan!!!
Toen we aankwamen in het hotel (wij sliepen in Wynn-Encore, een beetje aan het begin van de strip), rook het naar sigaren en sigaretten. Wij zijn het helemaal niet meer gewend, maar in de casino’s mag er gewoon nog gerookt worden. En sinds wiet legaal is (2017) in Las Vegas, hoefden we de signature geur van Amsterdam ook niet te missen.
De kamer was fantastisch, een heerlijk bed, mooie badkamer, heel ruim maar het allerleukste van alles: we hadden Alexa! Dus het eerste uur kwam ik mijn kamer niet uit. Spelen met Alexa it was! ‘Alexa, open the drapes’, ‘Alexa, close the drapes’, ‘Alexa, turn on Backstreet’s back’, ‘Alexa, turn off the lights’. En zo kwam ik de eerste avond jetlag wel door.
Met 43 graden overleefden we ook de eerste dag. Na meerdere keren in Dubai te zijn geweest dacht ik gewend te zijn aan woestijn hitte, maar hier was ik echt een gecremeerde rollade in de oven. Dus we lagen bij het zwembad. Alle bedjes lagen volop in de zon, het was rustig aan het zwembad. Wil je een parasol erbij? Dat kan voor 150 dollar.
We begonnen onze dagen eigenlijk vrijwel altijd winkelend. Alle hotels op de strip hebben een eigen mall (in het hotel) met winkels, van Zara tot Chanel en van Louis Vuitton tot H [e-38] M een ander vreselijk arrogant merk met een H ;-). Omdat het overdag zo warm was en de hele dag in de zon liggen geen optie was, kon je uren en uren slenteren (lees: snel lopen – want ik houd niet van slenteren) in The Venetian, Bellagio, Caesars Palace en de grote mall tegenover ons hotel: Fashion Show.
Elke dag loop je hier minimaal 10.000 stappen want de hotels zijn zo groot. Het is er ook altijd druk. Je kunt in de hotels 24 uur per dag gokken, dus er is altijd wel wat te doen of te beleven. Je kunt de welbekende ‘Strip’ doorlopen in de airco, door alle hotels/shopping malls heen. De één nog mooier, groter en gekker dan de ander. Van achtbanen in het hotel (New York New York) tot met een gondel door het hotel heen (The Venetian)…. Vegas has it all.
We hebben heerlijk gegeten bij STK, een steakhouse in hey Cosmopolitan hotel, waar je een extra korst op je vlees kunt bestellen, bijvoorbeeld een ‘extra peppercorn crust’. Maar ook het uitzicht vanaf restaurant Lago is mooi (eten vond ik minder). Je kijkt dan op de fontein voor het Bellagio hotel, die elke 15 minuten op een ander nummer ‘speelt’. Als ik mijn zusje blij wilde maken gingen we lunchen of dineren (en dan het liefst de ene dag lunchen en de andere dag dineren) bij restaurant Red 8 (Chinees restaurant in The Wynn), waar we steevast hetzelfde bestelden: black pepper beef, dumplings van garnalen, witte rijst en gebakken rijst met garnalen.
Op vrijdag, de dag voor het Backstreetboys concert huurden we een Mustang cabrio en maakten we Amerikaanse wegen onveilig (althans, Naomi – ik zat er gewoon naast om content te maken). We reden vanuit Vegas ongeveer een half uur naar de Hoover Dam.
Deze dam ligt op de grens van Nevada en Arizona en houdt de Colorado River tegen. Hierdoor ontstond Lake Mead en dit is het grootste stuwmeer van de VS. De dam voorziet miljoenen mensen in Nevada, Arizona en Californië van elektriciteit en water. Schijnbaar was er voor de bouw van de Hoover Dam (tussen 1931-1936) meer dan 3,25 miljoen kubieke meter nodig, wat gelijk staat aan het aantal beton dat je nodig hebt om een snelweg van San Francisco naar New York te leggen. Het is ook echt een gigantisch bouwwerk.
Met de auto reden we door naar een shopping outlet, aten we Naomi’s favo ontbijt, lunch en diner bij In ’n Out burger, gingen we naar Target (want hey, je bent niet in Amerika geweest als je niet een hamburger eet en naar Target gaat) en reden we naar het Las Vegas ’sign’ want een dag geen foto gemaakt is een dag niet geleefd.
We eindigden de middag met het dak open over de strip. Even snel eten en Naomi was klaar om te gokken en ik was klaar om een helikopter vlucht te maken boven the strip. Avond uitzicht op de Sphere en de Bellagio fontein van bovenaf zien: ik was benieuwd.
Ik zat naast de piloot wat zowel spannend was (want wat als ik met mijn been een ‘crash’ button aantik) als fijn (meer overzicht, het gevoel hebben dat ik zelf de controle heb, ondanks dat ik helemaal niks kan in dat blik). Op het moment dat ik de Sphere zag met de Backstreet Boys promo met die duizenden lichtjes wist ik: morgen wordt on ze beste dag!
The Sphere is een rond gebouw en is pas geopend in 2023 en is het grootste bolvormige gebouw ter wereld. De buitenkant van de bol wordt verlicht door 1,2 miljoen programmeerbare LED lampjes, waardoor de Sphere vooral ’s avonds vanuit alle hoeken van de strip wel opvalt, dus zeker vanuit de helikopter.
Tijdens de dag van het concert hadden we niet alleen de outfit al helemaal klaar (Naomi had gepersonaliseerde Backstreet Boys Vegas jasjes voor ons gemaakt), maar hadden we ook een afspraak bij Sephora voor onze make-up en bij de Dry Bar voor ons haar. Ready, set, GO! De Sphere was indrukwekkend van dichtbij en van binnen. We zaten in vak 204, vrijwel één van de betere vakken voor goed uitzicht: het midden van het midden.
De avond was FANTASTISCH. Eigenlijk niet eens in woorden uit te drukken. De sfeer, de muziek, de show in 4D (onze stoelen bewogen mee toen we gelanceerd werden in een raket). Het was onvergetelijk en hoe ik het ook zou omschrijven, ik kan het niet genoeg betekenis geven. Zie foto’s!
Omdat we helemaal ‘pumped’ waren over hoe we het concert vonden hebben we de volgende ochtend spontaan weer kaartjes geboekt (ja, die waren er nog in de resell) en zijn we nog een keer gegaan: dit keer staan, eigenlijk vooral dansend en zingend. Er zal niet snel meer iets komen wat dit kan overtreffen, dat is één ding dat ik zeker weet!
De laatste dag spendeerden we bij het zwembad van het hotel. Al huilend verliet ik de hotelkamer: waarom moesten we hier weg?? (Aan m'n bankrekening te zien werd dat op zich snel duidelijk). Het was een onvergetelijke sister trip en dit gaan we zeker nog een keer doen. Als het aan mij ligt volgende maand (als het aan mijn bankrekening ligt over 3 jaar).
Echt blij dat ik dit met mijn zusje kon doen en blij dat zij er was om mij deze week te begeleiden. Zonder haar lag mijn mobiel nog op 6 verschillende openbare toiletten, oa. die van luchthaven, toen ik al door de security heen was (en zwaar gefouilleerd werd omdat er nog een papieren zakdoek in mijn broekzak zat). Ging ik altijd naar links waar we naar rechts moesten, liep ik regelmatig de winkel uit, dezelfde kant op als waar we vandaan kwamen, en kon ik mijn weg naar de hotelkamer geen enkele dag meer terug vinden.
Naomi, thanks for keeping me alive [e-2764]
LOVE YOU FOREVER!
Op naar de volgende trip samen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-03-02 11:07:21
[totalVisitorCount] => 180312
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 200
[author] => Nathalie
[cityName] => Las Vegas
[travelId] => 530727
[travelTitle] => Las Vegas
[travelTitleSlugified] => las-vegas
[dateDepart] => 2025-08-12
[dateReturn] => 2025-08-19
[showDate] => yes
[goalId] => 6
[goalName] => Een korte vakantie
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/verenigde-staten,las-vegas
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/417/970_50x50.jpg?r=11
[titleSlugified] => backstreet-s-back-in-vegas
)
[43] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109255
[userId] => 417970
[countryId] => 196
[username] => Nathaliehagenstein
[datePublication] => 2025-08-24
[photoRevision] => 11
[title] => Backstreet’s Back…... In Vegas!
[message] => Met voor ruim 33 dagen aan kleding en schoenen, vertrokken mijn zusje en ik voor 6 dagen naar Las Vegas. Met als hoofddoel de Backstreet Boys zien in het mooie Sphere, maar daarnaast natuurlijk vooral quality time samen.
In de eerste instantie twijfelde ik nog, voornamelijk omdat ik dit jaar nog niet langer dan 3 weken aaneengesloten in Nederland ben geweest, maar….. na 3 liedjes van De Backstreet Boys gehoord te hebben en 1638 instareels van mijn zusje te hebben ontvangen was ik om: we gaan!!!
Toen we aankwamen in het hotel (wij sliepen in Wynn-Encore, een beetje aan het begin van de strip), rook het naar sigaren en sigaretten. Wij zijn het helemaal niet meer gewend, maar in de casino’s mag er gewoon nog gerookt worden. En sinds wiet legaal is (2017) in Las Vegas, hoefden we de signature geur van Amsterdam ook niet te missen.
De kamer was fantastisch, een heerlijk bed, mooie badkamer, heel ruim maar het allerleukste van alles: we hadden Alexa! Dus het eerste uur kwam ik mijn kamer niet uit. Spelen met Alexa it was! ‘Alexa, open the drapes’, ‘Alexa, close the drapes’, ‘Alexa, turn on Backstreet’s back’, ‘Alexa, turn off the lights’. En zo kwam ik de eerste avond jetlag wel door.
Met 43 graden overleefden we ook de eerste dag. Na meerdere keren in Dubai te zijn geweest dacht ik gewend te zijn aan woestijn hitte, maar hier was ik echt een gecremeerde rollade in de oven. Dus we lagen bij het zwembad. Alle bedjes lagen volop in de zon, het was rustig aan het zwembad. Wil je een parasol erbij? Dat kan voor 150 dollar.
We begonnen onze dagen eigenlijk vrijwel altijd winkelend. Alle hotels op de strip hebben een eigen mall (in het hotel) met winkels, van Zara tot Chanel en van Louis Vuitton tot H[e-38]Men een ander vreselijk arrogant merk met een H. Omdat het overdag zo warm was en de hele dag in de zon liggen geen optie was, kon je uren en uren slenteren (lees: snel lopen – want ik houd niet van slenteren) in The Venetian, Bellagio, Caesars Palace en de grote mall tegenover ons hotel: Fashion Show.
Elke dag loop je hier minimaal 10.000 stappen want de hotels zijn zo groot. Het is er ook altijd druk. Je kunt in de hotels 24 uur per dag gokken, dus er is altijd wel wat te doen of te beleven. Je kunt de welbekende ‘Strip’ doorlopen in de airco, door alle hotels/shopping malls heen. De één nog mooier, groter en gekker dan de ander. Van achtbanen in het hotel (New York New York) tot met een gondel door het hotel heen (The Venetian)…. Vegas has it all.
We hebben heerlijk gegeten bij STK, een steakhouse in hey Cosmopolitan hotel, waar je een extra korst op je vlees kunt bestellen, bijvoorbeeld een ‘extra peppercorn crust’. Maar ook het uitzicht vanaf restaurant Lago is mooi (eten vond ik minder). Je kijkt dan op de fontein voor het Bellagio hotel, die elke 15 minuten op een ander nummer ‘speelt’. Als ik mijn zusje blij wilde maken gingen we lunchen of dineren (en dan het liefst de ene dag lunchen en de andere dag dineren) bij restaurant Red 8 (Chinees restaurant in The Wynn), waar we steevast hetzelfde bestelden: black pepper beef, dumplings van garnalen, witte rijst en gebakken rijst met garnalen.
Op vrijdag, de dag voor het Backstreetboys concert huurden we een Mustang cabrio en maakten we Amerikaanse wegen onveilig (althans, Naomi – ik zat er gewoon naast om content te maken). We reden vanuit Vegas ongeveer een half uur naar de Hoover Dam.
Deze dam ligt op de grens van Nevada en Arizona en houdt de Colorado River tegen. Hierdoor ontstond Lake Mead en dit is het grootste stuwmeer van de VS. De dam voorziet miljoenen mensen in Nevada, Arizona en Californië van elektriciteit en water. Schijnbaar was er voor de bouw van de Hoover Dam (tussen 1931-1936) meer dan 3,25 miljoen kubieke meter nodig, wat gelijk staat aan het aantal beton dat je nodig hebt om een snelweg van San Francisco naar New York te leggen. Het is ook echt een gigantisch bouwwerk.
Met de auto reden we door naar een shopping outlet, aten we Naomi’s favo ontbijt, lunch en diner bij In ’n Out burger, gingen we naar Target (want hey, je bent niet in Amerika geweest als je niet een hamburger eet en naar Target gaat) en reden we naar het Las Vegas ’sign’ want een dag geen foto gemaakt is een dag niet geleefd.
We eindigden de middag met het dak open over de strip. Even snel eten en Naomi was klaar om te gokken en ik was klaar om een helikopter vlucht te maken boven the strip. Avond uitzicht op de Sphere en de Bellagio fontein van bovenaf zien: ik was benieuwd.
Ik zat naast de piloot wat zowel spannend was (wat als ik met mijn been een ‘crash’ button aantik) als fijn (meer overzicht, het gevoel hebben dat ik zelf de controle heb, ondanks dat ik helemaal niks kan in dat blik). Op het moment dat ik de Sphere zag met de Backstreet Boys promo met die duizenden lichtjes wist ik: morgen wordt on ze beste dag!
The Sphere is een rond gebouw en is pas geopend in 2023 en is het grootste bolvormige gebouw ter wereld. De buitenkant van de bol wordt verlicht door 1,2 miljoen programmeerbare LED lampjes, waardoor de Sphere vooral ’s avonds vanuit alle hoeken van de strip wel opvalt, dus zeker vanuit de helikopter.
Tijdens de dag van het concert hadden we niet alleen de outfit al helemaal klaar (Naomi had gepersonaliseerde Backstreet Boys Vegas jasjes voor ons gemaakt), maar hadden we ook een afspraak bij Sephora voor onze make-up en bij de Dry Bar voor ons haar. Ready, set, GO! De Sphere was indrukwekkend van dichtbij en van binnen. We zaten in vak 204, vrijwel één van de betere vakken voor goed uitzicht: het midden van het midden.
De avond was FANTASTISCH. Eigenlijk niet eens in woorden uit te drukken. De sfeer, de muziek, de show in 4D (onze stoelen bewogen mee toen we gelanceerd werden in een raket). Het was onvergetelijk en hoe ik het ook zou omschrijven, ik kan het niet genoeg betekenis geven. Zie foto’s!
Omdat we helemaal ‘pumped’ waren over hoe we het concert vonden hebben we de volgende ochtend spontaan weer kaartjes geboekt (ja, die waren er nog in de resell) en zijn we nog een keer gegaan: dit keer staan, eigenlijk vooral dansend en zingend. Er zal niet snel meer iets komen wat dit kan overtreffen, dat is één ding dat ik zeker weet!
De laatste dag spendeerden we bij het zwembad van het hotel. Al huilend verliet ik de hotelkamer: waarom moesten we hier weg?? (Aan mn bankrekening te zien werd dat op zich snel duidelijk). Het was een onvergetelijke sister trip en dit gaan we zeker nog een keer doen. Als het aan mij ligt volgende maand (als het aan mijn bankrekening ligt over 3 jaar).
Echt blij dat ik dit met mijn zusje kon doen en blij dat zij er was om mij deze week te begeleiden. Zonder haar lag mijn mobiel nog op 6 verschillende openbare toiletten, oa. die van luchthaven, toen ik al door de security heen was (en zwaar gefouilleerd werd omdat er nog een papieren zakdoek in mijn broekzak zat). Ging ik altijd naar links waar we naar rechts moesten, liep ik regelmatig de winkel uit, dezelfde kant op als waar we vandaan kwamen, en kon ik mijn weg naar de hotelkamer geen enkele dag meer terug vinden.
Naomi, thanks for keeping me alive [e-2764]
LOVE YOU FOREVER!
Op naar de volgende trip samen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-03-02 11:07:21
[totalVisitorCount] => 180312
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 130
[author] => Nathalie
[cityName] => Las Vegas
[travelId] => 530727
[travelTitle] => Las Vegas
[travelTitleSlugified] => las-vegas
[dateDepart] => 2025-08-12
[dateReturn] => 2025-08-19
[showDate] => yes
[goalId] => 6
[goalName] => Een korte vakantie
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/366_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/417/970_50x50.jpg?r=11
[titleSlugified] => backstreet-s-back-in-vegas
)
[44] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109252
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-23
[photoRevision] => 0
[title] => Van Teton NP naar Yellowstone NP ....
[message] => Het zwemmen en de spa hebben ons goed gedaan want we slapen vannacht als een roosje. Rond 07.20u (l.t.) worden we wakker en na wat ge-oeiert te hebben en ochtendgymnastiek staan we om 07.55u (l.t.) op. We wassen ons en kleden ons aan en terwijl Roel begint met het ontbijt klaar te maken, maak ik al een start met het opnieuw inruimen van de koffers want vandaag hebben we weer een reisdag. We verlaten Grand Teton National Park en rijden richting Yellowstone. Maar eerst lekker ontbijten en kijken of we ons meisje nog aan de lijn krijgen want ze heeft laten weten vannacht niet zo goed geslapen te hebben omdat er veel lawaai op de gang was.
Rond 9.20u (l.t.) staan we op het punt van vertrek (Netje heeft het goed gedaan want Roelie wilde om uiterlijk 10.00u vertrekken en dat hebben we dus ruim gehaald) als ons meisje belt. Ze is klaar met ontbijten en is nu op haar kamer in afwachting van het introductieprogramma dat dadelijk gaat starten. Ze verteltons dat het momenteel een ‘gekkenhuis’ is met alle 1e jaars die komen en wat ze allemaal meebrengen. Ook zijn de kamerdeuren en gangen extra versiert wat waarschijnlijk het lawaai is geweest gisterenavond en vannacht. We adviseren haar om, als ze nog even de tijd heeft, nog een dutje te doen omdat het vandaag ook weer een intensieve dag gaat worden. “Dat is misschien wel slim ja”. We geven haar een virtuele knuffel en hangen op. De afgelopen dagen zijn intensief voor haar geweest en ze is continue bezig gehouden. Nu er even een moment van “wat moet ik nu doen” is, voelen we dat er gemis is en dat mag. Deze momenten zullen er (waarschijnlijk) nog wel meer komen de komende weken.
Om 09.35u (l.t.) checken we uit en verlaten onze kamer. We hebben een paar mooie en fijne dagen gehad hier in ‘Parkway Inn of Jackson Hole’.We rijden richting het Grand Teton N.P. maar slaan een stuk voor de ingang af naar rechts. We maken de lus die we gisteren, na ons bezoek aan Jenny Lack, hebben gemaakt vandaag in omgekeerde. Reden: we hopen toch nog wat ‘wildlife’ te spotten. Als we een kleine 5’ op de lus zitten komt er ineens een weggetje naar links. De ranger die Roel gisteren gesproken heeft in het VC heeft hem verteld dat de kans op wildlife hier aanwezig is maar dat het wel ‘off-road’ is. En voor off-road hebben we eigenlijk niet de geschikte auto maar we nemen toch het risico en buigen af. Rustig rijdend kijken we goed om ons heen over de vlaktes als ik opeens (in de verte) een zwarte bol van de heuvels af zie komen. “Is dat ‘Bruinte de Beer’ waar we 2 jaar geleden naar opzoek zijn geweest?” .We rijden wat verder en weten het dan zeker, “het is Bruintje”. Roel pakt snel de camera en legt vast wat hij nog vast kan leggen want hij gaat zo snel naar beneden om vervolgens in de bosjes te verdwijnen. We zijn er even stil van … we hebben dan toch Bruintje gezien.
We rijden rustig verder want het is echt off-road als Roel (hij heeft hier echt oog voor) in de verte iets ziet bewegen op de vlakte bij het gras; het is een Elk. De auto wordt aan de kant gezet en we stappen uit om er een paar mooie schotjes van te maken. We rijden verder in de richting van waar we gisteren Mr. Moose hebben gezien als er plotseling een ketting over de weg hangt en we niet meer verder kunnen. “Hebben wij weer”, het wordt dus draaien en dezelfde ellendige weg terug. Eenmaal terug op de doorgaande weg vervolgen we onze lus en komen eerst langs de plek waar we Mr. Moose gisteren hebben gezien. Helaas hij heeft zijn badje verlaten en is vertrokken. Verder op de route komen we weer langs de plek waar gisteren de Bizons stonden en die staan er nu nog steeds alleen veel en veel dichter langs de wegkant. Natuurlijk houden we hier halt om plaatjes te schieten en om te genieten. We zien nu duidelijk dat het een kudde is met mama’s, papa’s en kalfjes.
Om 12.10u (l.t.) rijden we, nadat onze parkpas en passen zijn gecontroleerd, de poorten van Teton uit en Yellowstone N.P. binnen en de natuur die we dan zien is meteen adembenemend. Watervallen, kloven, ruige natuur. We rijden van uitkijkpunt naar uitkijkpunt want alles is even mooi. We hebben zelfs het gevoel punten te herkennen van onze 1e reis samen 21 jaar geleden.
Rond 13.00u (l.t.) naderen we ‘Grand Village’ en is het de hoogste tijd voor een bakkie. Even buigen we af van de hoofdweg om in een nieuw aangelegd gebied te komen volledig ingericht voor de toeristen. Aan de parkings te zien kan het er heel druk worden maar gelukkig is het er nu heel rustig. We gaan bij de ‘Grand Village Groosery Shop’ naar binnen waar we eerst in een gezellig souvenir gedeelte komen en van waaruit je kunt doorlopen naar de cafetaria. Er worden 2 bakkies besteld en een sandwich PB[e-38]J.; “Joost mag weten wat het is, maar het klinkt leuk. De medewerkster laat weten dat als ze “Hotspring” roepen onze bestelling klaar is. Het is weer eens wat anders dan je naam doorgeven en hotspring past wel bij ons of toch bij mij. De bakkies zijn reuzen en de sandwich PB[e-38]J smaakt heerlijk maar het is gewoon een ordinaire bruine boterham met pindakaas en aardbeien jam. “Natuurlijk PB is peanutbutter en Jelle is jam. Goedemorgen dit hadden we zelf ook nog kunnen bedenken”.Ik kende de combinatie niet, maar het is wel een aanrader.
Om 13.05u (l.t.) verlaten we Grand Village en gaan op weg naar ‘ Upper Geyser Basin’. Onderweg genieten we volop van de adembenemende natuur en stoppen we nog even bij de ‘Lewis Falls’, een schilderachtige waterval met een hoogte van ongeveer 30mtr. Rond 13.35u (l.t.) komen we aan bij het ‘Uper Geyser Basin’ (UGB) en wie zien dat we niet alleen zijn. De parkeerplaats staat afgeladen vol en het is zoeken naar een plaatsje. Als we dit hebben gevonden lopen we richting het geiser gebied. We komen als 1ste bij de ‘Old Faithful’ geiser en er zitten al een hoop mensen te wachten op de uitbarsting. Ook wij zoeken en plaatsje en wachten geduldig af wanneer het gaat gebeuren. Om 14.10u (l.t) begint de ‘Ouwe Trouwe’, vertaald naar het Nederlands eerst te pruttelen om daarna gigantisch uit te barsten. De ‘Old Faithful’ is een kegelgeiser die op regelmatige basis heet water en stoom de lucht in spuit. Het is een mooi en bijzonder schouwspel om naar te kijken. Het spuiten duurt ongeveer 1-5 min. en dan is het weer voor bij voor ongeveer een uur tot anderhalf uur.
Na het schouwspel van de Old Faithful Geyser lopen we door over de Geyser Hill, waar talloze kleinere geisers en hete bronnen hun eigen ritme hebben. Het water varieert van diepblauw tot melkachtig wit, en overal kringelden stoomwolken omhoog. Hier en daar horen we het gesis of het plotselinge geklots van een geiser die uitbarst. Het pad loopt langs de ‘Firehole River’, waar de ‘Riverside Geyser’ schuin water over het kabbelende rivierwater spuit. Verderop ligt de imposante Grand Geyser, de hoogste voorspelbare geiser ter wereld. We lopen verder langs de ‘Daisy Geyser’, die haar water ritmisch in een schuine hoek spuit, en verder naar de ‘Castle Geyser’, waarvan de kegelvormige toren ons doet denken aan een oud kasteel van steen en mineraal. En tussendoor zijn we vele vele andere geisers en schone palletten van de 150 geisers die in dit gebied liggen. Als we anderhalf uur en 5,1km hebben gewandeld zijn we weer terug bij de Old Faithful Geyser die vlak ervoor weer opnieuw is uitgebarsten. Het rondje door het Upper Geyser Basin heeft een diepe indruk opons achtergelaten. Zoveel mooi en adembenemend (soms lett.) natuurschoon gelegen tussen de dennenbossen, ongelooflijk. Maar het heeft mij, met momenten, ook verdrietig gemaakt. Bij het zien van al dit moois mistte ik ons meisje. Dit zijn dingen die we op reizen ook met haar bezochten en waar ze van kon genieten, en nu nu is ze er niet bij en kunnen we het haar niet laten zien. Ik heb het moeilijk.
Als we terug naar de auto lopen merken we dat de parkeerplaats bijna leeg is. Veel mensen hebben dus gekozen voor een kortere route. We rijden de parking af en vervolgen onze weg richting de ‘West Enterance’. We pakken net een chippie als we opeens aan de linkerkant van de weg een gigantische Bizon uit de bosjes zien opduiken. Roel zet de auto meteen aan de kant en ik spring eruit om foto’s te maken terwijl Roel filmt vanuit de auto. Mister Bizon schijnt zich niet veel van ons aan te trekken en wandelt rustig door. Terwijl ik nog een stukje met hem meeloop, draait Roel de auto zodat we een stukje vooruit kunnen rijden en dan komt hij vanzelf weer bij ons voorbij, als het goed is tenminste en hij niet opeens weer de bosjes in duikt. Ons plan lukt enterwijl ik naast de auto sta, komt hij recht op mij af gelopen en sta ik bijna (lett.) oog in oog met hem. Maar ik ben verstandig en ga toch nog net optijd in de auto zitten want je weet maar nooit. Met het raampje open en een licht verhoogde hartslag komt hij vlak langs de auto afgelopen. Ik kan hem aanraken, maar doe het toch maar niet al is de neiging aanwezig. Wat een gewaarwording en belevenis en dat terwijl we de geisers nog mentaal aan het verwerken waren. Ook nu mis ik ons meisje gigantisch want ze zou dit super hebben gevonden en spannend. Maar ze zou ook hebben gemopperd en 1000x gezegd “mama niet te dicht bij, dat is gevaarlijk”.
De auto wordt opnieuw gekeerd en we vervolgen onze route als we na een tijdje in de verte aan de linker- en rechterzijde van de weg weer een hoop auto’s zien staan. Meestal betekend dit dat er iets te zien is, en dat is er ook. We zijn aangekomen bij het ‘Midway Geyser Basin” en natuurlijk stoppen we hier ook om te gaan kijken. Het Midway Geyser Basin (MGB) is klein in omvang maar enorm indrukwekkend vanwege de kleurrijke en beroemde warmwaterbronnen die er liggen. Ze behoren zelf tot de mooiste van de wereld. De 3 belangrijkste geisers / warmwaterbronnen hier zijn: de ‘Excelsior Geyser Crater’, de ‘Turquoise Pool [e-38] Opal Pool’ en de ‘Grand Prismatic Spring’. Deze laatste warmwaterbron is /-110m breed en 37m diep en is beroemd vanwege de intense kleuren: diepblauw in het midden, omringd met ringen van groen, geel, oranje en rood. Ook nu weer kijken we onze ogen uit en weten we niet wat we zien. Adembenemend mooi en ongelooflijk wat Moeder Aarde ons allemaal biedt. Als we terug wandelen naar de auto merken we allebei dat we ‘vol’ zitten. Het is ondertussen ook al 17.30u (l.t.) en het is mooi geweest voor vandaag.
We zetten koers richting de West Enterance van het park om op zoek te gaan naar ons hotel. Onderweg worden we echter opgehouden door een kudde Elken die van boven uit de bossen de berg komen afgedaald, een badje nemen in de rivier om vervolgens de weg over te steken om aan de andere kant van de weg op de vlakte te gaan grazen. Ook dit is weer een fantastisch schouwspel wat wij willen vastleggen, maar wij niet alleen. Het overgrote deel van de auto’s die voor ons (en achter ons, maar daar hebben we geen last van) rijden ook waardoor er een gigantische file ontstaat met langzaam rijdend tot stilstaand verkeer. Dit hele gebeuren kost ons zeker 3 kwartier maar het is zeer zeker ook weer de moeite waard.
Het is uiteindelijk 18.30u (l.t.) als we het park uitrijden en op zoek kunnen naar ons hotel. Gelukkig hebben we dat snel gevonden en het meisje aan de receptie van de ‘Three Beer Lodge’ heet ons van harte welkom en vraagt “did you have a nice day?. “Well, we certainly do”. We check in en rijden naar onze kamer die aan de achterkant is gelegen. Ook nu weer is het een schattige, schitterende kamer helemaal in de stijl van de naam van het hotel/motel. We installeren ons en Roel legt al al zijn kabels en stekkers klaar om straks alles te kunnen opladen. Ook stalt hij onze waterkoker uit en vraagt zich dan af “waar is de stekker?. Het zal toch niet waar zien hè, je bent die toch niet vergeten?. Nee, dat kan niet dat ik die vergeten ben” en dus wordt alles afgezocht en op z’n kop gezet, maar geen stekker.
Honger hebben we dus gaan we op pad om te kijken waar we gaan eten. Als snel valt op dat het hier heel toeristisch is en de ene souvernierswinkel naast de andere ligt. “Focus we gaan eerst eten en dan zien we wel verder”. We belanden uiteindelijk bij ‘Pete;s Rocky Mountain Pizza’. Een kleine, gezellige locale pizza zaak. We nemen plaats op het terras en bestelen ons een pasta en een salade en deze zijn beiden heerlijk. Roel wil nog een ijsje als toetje wat we moeten gaan halen aan de overkant bij de ijszaak. Terwijl Roel smult van zijn ijsje lopen we terug naar het hotel. Het is inmiddels al 20.25u (l.t.) en we merken dat het al stiller begint te worden op straat.
Als we op de kamer aankomen belt ons meisje. Ze heeft zich al gedoucht en ligt op bed, bij haar is het immers een uur later. Ze verteld dat ze ook vandaag weer een hele leuke dag heeft gehad. Vandaag is de introductie gestart van alle 1e jaars, dus alle ‘Vicking Babies”. Ze zit in een minder leuke groep wat ze wel jammer vind, “maar ik overleef het wel”. Ze hebben vandaag, nadat de nieuwe 1e jaars eerst hun kamers in orde hebben mogen brengen, een kennismakingsspel gedaan, een groepsfoto gemaakt, diverse activiteiten, een Italiandate met eten en drinken en tot slot ’s avonds met z’n allen film gekeken in het ijshockey stadion. Dit laatste was echt “gaaf” en heel gezellig. Nadat we hebben opgehangen besluiten Roel en ik nog even naar de Spa te gaan. Dit heeft ons gisteren goed gedaan en hopelijk vandaag ook. Na het Spa bezoek, douchen we ons af, drinken nog een theetje, Roel scrollt wat op het internet, ik schrijf het verslag en kruipen dan ons bedje in. Voor het eerst deze vakantie gaan we apart slapen. Dit vanwege het feit dat deze bedden te klein zijn voor 2 personen (volgens Roel)”.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 78533
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 172
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => West Yellowstone
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/354_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => van-teton-np-naar-yellowstone-np
)
)
)
[_currentPageNumber:protected] => 3
[_filter:protected] =>
[_itemCountPerPage:protected] => 15
[_pageCount:protected] => 4
[_pageRange:protected] => 10
[_pages:protected] => stdClass Object
(
[pageCount] => 4
[itemCountPerPage] => 15
[first] => 1
[current] => 3
[last] => 4
[previous] => 2
[next] => 4
[pagesInRange] => Array
(
[1] => 1
[2] => 2
[3] => 3
[4] => 4
)
[firstPageInRange] => 1
[lastPageInRange] => 4
[currentItemCount] => 15
[totalItemCount] => 60
[firstItemNumber] => 31
[lastItemNumber] => 45
)
[_view:protected] =>
)
[breadcrumb] =>
>
Reisverslagen
[styleSheet] => https://cdn.easyapps.nl/578/css/style.css
)
Island of Hawai‘i - Verenigde Staten 
