)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Haïti
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype Object
(
[_defaultDoctype:protected] => HTML4_LOOSE
[_registry:protected] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[doctypes] => Array
(
[XHTML11] =>
[XHTML1_STRICT] =>
[XHTML1_TRANSITIONAL] =>
[XHTML1_FRAMESET] =>
[XHTML1_RDFA] =>
[XHTML_BASIC1] =>
[XHTML5] =>
[HTML4_STRICT] =>
[HTML4_LOOSE] =>
[HTML4_FRAMESET] =>
[HTML5] =>
)
[doctype] => HTML4_LOOSE
)
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_Doctype
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink Object
(
[_itemKeys:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => href
[2] => hreflang
[3] => id
[4] => media
[5] => rel
[6] => rev
[7] => type
[8] => title
[9] => extras
[10] => sizes
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadLink
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Haïti
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Haïti
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_InlineScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Haïti
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[_translate:protected] =>
[_translator:protected] =>
[_defaultAttachOrder:protected] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Haïti
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Haïti
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop Object
(
[partialCounter:protected] => 15
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial Object
(
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Url] => Zend_View_Helper_Url Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
)
[_helperLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_helperLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filter:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterClass:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_escape:Zend_View_Abstract:private] => htmlspecialchars
[_encoding:Zend_View_Abstract:private] => UTF-8
[_lfiProtectionOn:Zend_View_Abstract:private] => 1
[_loaders:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[filter] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Filter_] => Array
(
[0] => Zend/View/Filter/
[1] => ./views/filters/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/filters/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
[helper] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
[HeadMeta] => Zend_View_Helper_HeadMeta
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop
[Slugify] => TravelLog\View\Helper\Slugify
[DateTime] => TravelLog\View\Helper\DateTime
[Url] => Zend_View_Helper_Url
[ClickTracking] => TravelLog\View\Helper\ClickTracking
[TruncateWords] => TravelLog\View\Helper\TruncateWords
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Helper_] => Array
(
[0] => Zend/View/Helper/
[1] => ./views/helpers/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/helpers/
)
[TravelLog\View\Helper\] => Array
(
[0] => /srv/www/tl-www/website/application/library/TravelLog/View/Helper/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
)
[_loaderTypes:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[0] => filter
[1] => helper
)
[_strictVars:Zend_View_Abstract:private] =>
[module] => home
[controller] => haiti
[action] => reisverslagen
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
(
[_previous:Zend_Exception:private] =>
[message:protected] => Invalid controller specified (haiti)
[string:Exception:private] =>
[code:protected] => 0
[file:protected] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Dispatcher/Standard.php
[line:protected] => 248
[trace:Exception:private] => Array
(
[0] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Front.php
[line] => 954
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Dispatcher_Standard
[type] => ->
[args] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /haiti/reisverslagen/p/1/page/3
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => haiti/reisverslagen/p/1/page/3
[_params:protected] => Array
(
[controller] => haiti
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[page] => 3
[module] => home
[error_handler] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
[type] => EXCEPTION_NO_CONTROLLER
[request] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /haiti/reisverslagen/p/1/page/3
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => haiti/reisverslagen/p/1/page/3
[_params:protected] => Array
(
[controller] => haiti
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[page] => 3
[module] => home
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => haiti
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => reisverslagen
[_actionKey:protected] => action
)
)
)
[continentId] => 3
[countryId] => 82
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => reports
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => index
[_actionKey:protected] => action
)
[1] => Zend_Controller_Response_Http Object
(
[_body:protected] => Array
(
[default] =>
)
[_exceptions:protected] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
)
[_headers:protected] => Array
(
)
[_headersRaw:protected] => Array
(
)
[_httpResponseCode:protected] => 200
[_isRedirect:protected] =>
[_renderExceptions:protected] =>
[headersSentThrowsException] => 1
)
)
)
[1] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application/Bootstrap/Bootstrap.php
[line] => 97
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Front
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[2] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application.php
[line] => 366
[function] => run
[class] => Zend_Application_Bootstrap_Bootstrap
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[3] => Array
(
[file] => /srv/www/tl-www/website/public/index.php
[line] => 220
[function] => run
[class] => Zend_Application
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
)
[previous:Exception:private] =>
)
[currentUserId] => 0
[currentUserName] =>
[domainName] => waarbenjij.nu
[protocol] => https://
[cdnRoot] => https://cdn.easyapps.nl/
[cdn] => https://cdn.easyapps.nl/578/
[notificationWindow] =>
[customBannerParameters] => Array
(
)
[analyticsDomain] => .waarbenjij.nu
[analyticsCode] => UA-109425-7
[analyticsClickTracking] =>
[allContinents] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 1
[name] => Afrika
[nameSlugified] => afrika
[nameSlugifiedCrc32] => 1586791595
[info] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 2
[name] => Azië
[nameSlugified] => azie
[nameSlugifiedCrc32] => 1918887877
[info] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 3
[name] => Centraal-Amerika
[nameSlugified] => centraal-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 4250903019
[info] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 4
[name] => Europa
[nameSlugified] => europa
[nameSlugifiedCrc32] => 1342086343
[info] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 5
[name] => Midden Oosten
[nameSlugified] => midden-oosten
[nameSlugifiedCrc32] => 3432809701
[info] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 6
[name] => Noord-Amerika
[nameSlugified] => noord-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 20851603
[info] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 7
[name] => Oceanië
[nameSlugified] => oceanie
[nameSlugifiedCrc32] => 1997821390
[info] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 8
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[nameSlugifiedCrc32] => 2319586005
[info] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 9
[name] => Zuid-Amerika
[nameSlugified] => zuid-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 2250637612
[info] =>
)
)
[allCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 209
[isoCode] => af
[name] => Afghanistan
[nameSlugified] => afghanistan
[continentId] => 2
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 254
[isoCode] => ax
[name] => Åland
[nameSlugified] => aland
[continentId] => 4
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 242
[isoCode] => us
[name] => Alaska
[nameSlugified] => alaska
[continentId] => 6
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 1
[isoCode] => al
[name] => Albanië
[nameSlugified] => albanie
[continentId] => 4
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 2
[isoCode] => dz
[name] => Algerije
[nameSlugified] => algerije
[continentId] => 1
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 3
[isoCode] => as
[name] => Amerikaans Samoa
[nameSlugified] => amerikaans-samoa
[continentId] => 7
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[isoCode] => vi
[name] => Amerikaanse maagdeneilanden
[nameSlugified] => amerikaanse-maagdeneilanden
[continentId] => 3
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 4
[isoCode] => ad
[name] => Andorra
[nameSlugified] => andorra
[continentId] => 4
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 5
[isoCode] => ao
[name] => Angola
[nameSlugified] => angola
[continentId] => 1
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 6
[isoCode] => ai
[name] => Anguilla
[nameSlugified] => anguilla
[continentId] => 3
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 212
[isoCode] => aq
[name] => Antarctica
[nameSlugified] => antarctica
[continentId] => 9
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 7
[isoCode] => ag
[name] => Antigua
[nameSlugified] => antigua
[continentId] => 3
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[isoCode] => ar
[name] => Argentinië
[nameSlugified] => argentinie
[continentId] => 9
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 9
[isoCode] => am
[name] => Armenië
[nameSlugified] => armenie
[continentId] => 2
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[isoCode] => aw
[name] => Aruba
[nameSlugified] => aruba
[continentId] => 3
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[isoCode] => au
[name] => Australië
[nameSlugified] => australie
[continentId] => 7
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 13
[isoCode] => az
[name] => Azerbeidjan
[nameSlugified] => azerbeidjan
[continentId] => 2
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[isoCode] => bs
[name] => Bahama's
[nameSlugified] => bahama-s
[continentId] => 3
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 15
[isoCode] => bh
[name] => Bahrain
[nameSlugified] => bahrain
[continentId] => 5
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 16
[isoCode] => bd
[name] => Bangladesh
[nameSlugified] => bangladesh
[continentId] => 2
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 17
[isoCode] => bb
[name] => Barbados
[nameSlugified] => barbados
[continentId] => 3
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[isoCode] => be
[name] => België
[nameSlugified] => belgie
[continentId] => 4
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 20
[isoCode] => bz
[name] => Belize
[nameSlugified] => belize
[continentId] => 1
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 21
[isoCode] => bj
[name] => Benin
[nameSlugified] => benin
[continentId] => 1
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 22
[isoCode] => bm
[name] => Bermuda
[nameSlugified] => bermuda
[continentId] => 6
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 23
[isoCode] => bt
[name] => Bhutan
[nameSlugified] => bhutan
[continentId] => 2
)
[26] => stdClass Object
(
[countryId] => 24
[isoCode] => bo
[name] => Bolivia
[nameSlugified] => bolivia
[continentId] => 9
)
[27] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[isoCode] => bq
[name] => Bonaire
[nameSlugified] => bonaire
[continentId] => 9
)
[28] => stdClass Object
(
[countryId] => 217
[isoCode] => ba
[name] => Bosnië en Herzegovina
[nameSlugified] => bosnie-en-herzegovina
[continentId] => 4
)
[29] => stdClass Object
(
[countryId] => 25
[isoCode] => bw
[name] => Botswana
[nameSlugified] => botswana
[continentId] => 1
)
[30] => stdClass Object
(
[countryId] => 226
[isoCode] => bv
[name] => Bouve Eilanden
[nameSlugified] => bouve-eilanden
[continentId] => 7
)
[31] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[isoCode] => br
[name] => Brazilië
[nameSlugified] => brazilie
[continentId] => 9
)
[32] => stdClass Object
(
[countryId] => 229
[isoCode] => io
[name] => Brits Territorium
[nameSlugified] => brits-territorium
[continentId] => 2
)
[33] => stdClass Object
(
[countryId] => 27
[isoCode] => vg
[name] => Britse maagdeneilanden
[nameSlugified] => britse-maagdeneilanden
[continentId] => 7
)
[34] => stdClass Object
(
[countryId] => 28
[isoCode] => bn
[name] => Brunei
[nameSlugified] => brunei
[continentId] => 2
)
[35] => stdClass Object
(
[countryId] => 29
[isoCode] => bg
[name] => Bulgarije
[nameSlugified] => bulgarije
[continentId] => 4
)
[36] => stdClass Object
(
[countryId] => 30
[isoCode] => bf
[name] => Burkina Faso
[nameSlugified] => burkina-faso
[continentId] => 1
)
[37] => stdClass Object
(
[countryId] => 31
[isoCode] => bi
[name] => Burundi
[nameSlugified] => burundi
[continentId] => 1
)
[38] => stdClass Object
(
[countryId] => 32
[isoCode] => kh
[name] => Cambodja
[nameSlugified] => cambodja
[continentId] => 2
)
[39] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[isoCode] => ca
[name] => Canada
[nameSlugified] => canada
[continentId] => 6
)
[40] => stdClass Object
(
[countryId] => 36
[isoCode] => ky
[name] => Cayman Eilanden
[nameSlugified] => cayman-eilanden
[continentId] => 3
)
[41] => stdClass Object
(
[countryId] => 37
[isoCode] => cf
[name] => Centraal Afrikaanse Republiek
[nameSlugified] => centraal-afrikaanse-republiek
[continentId] => 1
)
[42] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[isoCode] => cl
[name] => Chili
[nameSlugified] => chili
[continentId] => 9
)
[43] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[isoCode] => cn
[name] => China
[nameSlugified] => china
[continentId] => 2
)
[44] => stdClass Object
(
[countryId] => 42
[isoCode] => co
[name] => Colombia
[nameSlugified] => colombia
[continentId] => 9
)
[45] => stdClass Object
(
[countryId] => 231
[isoCode] => km
[name] => Comoros
[nameSlugified] => comoros
[continentId] => 7
)
[46] => stdClass Object
(
[countryId] => 43
[isoCode] => cg
[name] => Congo - Brazzaville
[nameSlugified] => congo-brazzaville
[continentId] => 1
)
[47] => stdClass Object
(
[countryId] => 44
[isoCode] => cd
[name] => Congo, Democratische Republiek v
[nameSlugified] => congo-democratische-republiek-v
[continentId] => 1
)
[48] => stdClass Object
(
[countryId] => 45
[isoCode] => ck
[name] => Cook Eilanden
[nameSlugified] => cook-eilanden
[continentId] => 7
)
[49] => stdClass Object
(
[countryId] => 46
[isoCode] => cr
[name] => Costa Rica
[nameSlugified] => costa-rica
[continentId] => 3
)
[50] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[isoCode] => cu
[name] => Cuba
[nameSlugified] => cuba
[continentId] => 3
)
[51] => stdClass Object
(
[countryId] => 251
[isoCode] => cw
[name] => Curaçao
[nameSlugified] => curacao
[continentId] => 9
)
[52] => stdClass Object
(
[countryId] => 48
[isoCode] => cy
[name] => Cyprus
[nameSlugified] => cyprus
[continentId] => 5
)
[53] => stdClass Object
(
[countryId] => 249
[isoCode] => gx
[name] => De ruimte
[nameSlugified] => de-ruimte
[continentId] => 0
)
[54] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[isoCode] => dk
[name] => Denemarken
[nameSlugified] => denemarken
[continentId] => 4
)
[55] => stdClass Object
(
[countryId] => 51
[isoCode] => dj
[name] => Djibouti
[nameSlugified] => djibouti
[continentId] => 1
)
[56] => stdClass Object
(
[countryId] => 52
[isoCode] => dm
[name] => Dominica
[nameSlugified] => dominica
[continentId] => 3
)
[57] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[isoCode] => do
[name] => Dominicaanse Republiek
[nameSlugified] => dominicaanse-republiek
[continentId] => 3
)
[58] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[isoCode] => de
[name] => Duitsland
[nameSlugified] => duitsland
[continentId] => 4
)
[59] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[isoCode] => ec
[name] => Ecuador
[nameSlugified] => ecuador
[continentId] => 9
)
[60] => stdClass Object
(
[countryId] => 55
[isoCode] => eg
[name] => Egypte
[nameSlugified] => egypte
[continentId] => 1
)
[61] => stdClass Object
(
[countryId] => 56
[isoCode] => sv
[name] => El Salvador
[nameSlugified] => el-salvador
[continentId] => 3
)
[62] => stdClass Object
(
[countryId] => 57
[isoCode] => gq
[name] => Equatoriaal Guinea
[nameSlugified] => equatoriaal-guinea
[continentId] => 1
)
[63] => stdClass Object
(
[countryId] => 58
[isoCode] => er
[name] => Eritrea
[nameSlugified] => eritrea
[continentId] => 1
)
[64] => stdClass Object
(
[countryId] => 59
[isoCode] => ee
[name] => Estland
[nameSlugified] => estland
[continentId] => 4
)
[65] => stdClass Object
(
[countryId] => 60
[isoCode] => et
[name] => Ethiopië
[nameSlugified] => ethiopie
[continentId] => 1
)
[66] => stdClass Object
(
[countryId] => 219
[isoCode] => fk
[name] => Falkland Eilanden
[nameSlugified] => falkland-eilanden
[continentId] => 9
)
[67] => stdClass Object
(
[countryId] => 61
[isoCode] => fo
[name] => Faroe eilanden
[nameSlugified] => faroe-eilanden
[continentId] => 4
)
[68] => stdClass Object
(
[countryId] => 62
[isoCode] => fj
[name] => Fiji
[nameSlugified] => fiji
[continentId] => 7
)
[69] => stdClass Object
(
[countryId] => 148
[isoCode] => ph
[name] => Filipijnen
[nameSlugified] => filipijnen
[continentId] => 2
)
[70] => stdClass Object
(
[countryId] => 63
[isoCode] => fi
[name] => Finland
[nameSlugified] => finland
[continentId] => 4
)
[71] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[isoCode] => fr
[name] => Frankrijk
[nameSlugified] => frankrijk
[continentId] => 4
)
[72] => stdClass Object
(
[countryId] => 65
[isoCode] => gf
[name] => Frans Guiana
[nameSlugified] => frans-guiana
[continentId] => 9
)
[73] => stdClass Object
(
[countryId] => 66
[isoCode] => pf
[name] => Frans Polynesië
[nameSlugified] => frans-polynesie
[continentId] => 7
)
[74] => stdClass Object
(
[countryId] => 67
[isoCode] => ga
[name] => Gabon
[nameSlugified] => gabon
[continentId] => 1
)
[75] => stdClass Object
(
[countryId] => 68
[isoCode] => gm
[name] => Gambia
[nameSlugified] => gambia
[continentId] => 1
)
[76] => stdClass Object
(
[countryId] => 69
[isoCode] => ge
[name] => Georgië
[nameSlugified] => georgie
[continentId] => 2
)
[77] => stdClass Object
(
[countryId] => 71
[isoCode] => gh
[name] => Ghana
[nameSlugified] => ghana
[continentId] => 1
)
[78] => stdClass Object
(
[countryId] => 72
[isoCode] => gi
[name] => Gibraltar
[nameSlugified] => gibraltar
[continentId] => 4
)
[79] => stdClass Object
(
[countryId] => 73
[isoCode] => gd
[name] => Granada
[nameSlugified] => granada
[continentId] => 4
)
[80] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[isoCode] => gr
[name] => Griekenland
[nameSlugified] => griekenland
[continentId] => 4
)
[81] => stdClass Object
(
[countryId] => 75
[isoCode] => gl
[name] => Groenland
[nameSlugified] => groenland
[continentId] => 4
)
[82] => stdClass Object
(
[countryId] => 76
[isoCode] => gp
[name] => Guadeloupe
[nameSlugified] => guadeloupe
[continentId] => 3
)
[83] => stdClass Object
(
[countryId] => 77
[isoCode] => gu
[name] => Guam
[nameSlugified] => guam
[continentId] => 7
)
[84] => stdClass Object
(
[countryId] => 78
[isoCode] => gt
[name] => Guatemala
[nameSlugified] => guatemala
[continentId] => 3
)
[85] => stdClass Object
(
[countryId] => 80
[isoCode] => gn
[name] => Guinea
[nameSlugified] => guinea
[continentId] => 1
)
[86] => stdClass Object
(
[countryId] => 79
[isoCode] => gw
[name] => Guinea-Bissau
[nameSlugified] => guinea-bissau
[continentId] => 1
)
[87] => stdClass Object
(
[countryId] => 81
[isoCode] => gy
[name] => Guyana
[nameSlugified] => guyana
[continentId] => 9
)
[88] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[isoCode] => ht
[name] => Haïti
[nameSlugified] => haiti
[continentId] => 3
)
[89] => stdClass Object
(
[countryId] => 248
[isoCode] => hi
[name] => Hawaï
[nameSlugified] => hawai
[continentId] => 6
)
[90] => stdClass Object
(
[countryId] => 228
[isoCode] => hm
[name] => Heard en Mc Donald Eilanden
[nameSlugified] => heard-en-mc-donald-eilanden
[continentId] => 7
)
[91] => stdClass Object
(
[countryId] => 83
[isoCode] => hn
[name] => Honduras
[nameSlugified] => honduras
[continentId] => 3
)
[92] => stdClass Object
(
[countryId] => 84
[isoCode] => hk
[name] => Hong Kong
[nameSlugified] => hong-kong
[continentId] => 2
)
[93] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[isoCode] => hu
[name] => Hongarije
[nameSlugified] => hongarije
[continentId] => 4
)
[94] => stdClass Object
(
[countryId] => 91
[isoCode] => ie
[name] => Ierland
[nameSlugified] => ierland
[continentId] => 4
)
[95] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[isoCode] => is
[name] => IJsland
[nameSlugified] => ijsland
[continentId] => 4
)
[96] => stdClass Object
(
[countryId] => 87
[isoCode] => in
[name] => India
[nameSlugified] => india
[continentId] => 2
)
[97] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[isoCode] => id
[name] => Indonesië
[nameSlugified] => indonesie
[continentId] => 2
)
[98] => stdClass Object
(
[countryId] => 90
[isoCode] => iq
[name] => Irak
[nameSlugified] => irak
[continentId] => 5
)
[99] => stdClass Object
(
[countryId] => 89
[isoCode] => ir
[name] => Iran
[nameSlugified] => iran
[continentId] => 5
)
[100] => stdClass Object
(
[countryId] => 92
[isoCode] => il
[name] => Israel
[nameSlugified] => israel
[continentId] => 5
)
[101] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[isoCode] => it
[name] => Italië
[nameSlugified] => italie
[continentId] => 4
)
[102] => stdClass Object
(
[countryId] => 94
[isoCode] => ci
[name] => Ivoorkust
[nameSlugified] => ivoorkust
[continentId] => 1
)
[103] => stdClass Object
(
[countryId] => 95
[isoCode] => jm
[name] => Jamaica
[nameSlugified] => jamaica
[continentId] => 3
)
[104] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[isoCode] => jp
[name] => Japan
[nameSlugified] => japan
[continentId] => 2
)
[105] => stdClass Object
(
[countryId] => 203
[isoCode] => ye
[name] => Jemen
[nameSlugified] => jemen
[continentId] => 5
)
[106] => stdClass Object
(
[countryId] => 97
[isoCode] => jo
[name] => Jordanië
[nameSlugified] => jordanie
[continentId] => 5
)
[107] => stdClass Object
(
[countryId] => 35
[isoCode] => cv
[name] => Kaap Verdië
[nameSlugified] => kaap-verdie
[continentId] => 3
)
[108] => stdClass Object
(
[countryId] => 33
[isoCode] => cm
[name] => Kameroen
[nameSlugified] => kameroen
[continentId] => 1
)
[109] => stdClass Object
(
[countryId] => 39
[isoCode] => cs
[name] => Kanaaleilanden
[nameSlugified] => kanaaleilanden
[continentId] => 4
)
[110] => stdClass Object
(
[countryId] => 98
[isoCode] => kz
[name] => Kazachstan
[nameSlugified] => kazachstan
[continentId] => 2
)
[111] => stdClass Object
(
[countryId] => 99
[isoCode] => ke
[name] => Kenia
[nameSlugified] => kenia
[continentId] => 1
)
[112] => stdClass Object
(
[countryId] => 227
[isoCode] => cx
[name] => Kerst Eiland
[nameSlugified] => kerst-eiland
[continentId] => 7
)
[113] => stdClass Object
(
[countryId] => 230
[isoCode] => ki
[name] => Kiribati
[nameSlugified] => kiribati
[continentId] => 7
)
[114] => stdClass Object
(
[countryId] => 100
[isoCode] => kw
[name] => Koeweit
[nameSlugified] => koeweit
[continentId] => 5
)
[115] => stdClass Object
(
[countryId] => 243
[isoCode] => kx
[name] => Kosovo
[nameSlugified] => kosovo
[continentId] => 4
)
[116] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[isoCode] => hr
[name] => Kroatië
[nameSlugified] => kroatie
[continentId] => 4
)
[117] => stdClass Object
(
[countryId] => 101
[isoCode] => kg
[name] => Kyrgizië
[nameSlugified] => kyrgizie
[continentId] => 2
)
[118] => stdClass Object
(
[countryId] => 102
[isoCode] => la
[name] => Laos
[nameSlugified] => laos
[continentId] => 2
)
[119] => stdClass Object
(
[countryId] => 105
[isoCode] => ls
[name] => Lesotho
[nameSlugified] => lesotho
[continentId] => 1
)
[120] => stdClass Object
(
[countryId] => 103
[isoCode] => lv
[name] => Letland
[nameSlugified] => letland
[continentId] => 4
)
[121] => stdClass Object
(
[countryId] => 104
[isoCode] => lb
[name] => Libanon
[nameSlugified] => libanon
[continentId] => 5
)
[122] => stdClass Object
(
[countryId] => 106
[isoCode] => lr
[name] => Liberië
[nameSlugified] => liberie
[continentId] => 1
)
[123] => stdClass Object
(
[countryId] => 107
[isoCode] => ly
[name] => Libië
[nameSlugified] => libie
[continentId] => 1
)
[124] => stdClass Object
(
[countryId] => 108
[isoCode] => li
[name] => Liechtenstein
[nameSlugified] => liechtenstein
[continentId] => 4
)
[125] => stdClass Object
(
[countryId] => 109
[isoCode] => lt
[name] => Litouwen
[nameSlugified] => litouwen
[continentId] => 4
)
[126] => stdClass Object
(
[countryId] => 110
[isoCode] => lu
[name] => Luxemburg
[nameSlugified] => luxemburg
[continentId] => 4
)
[127] => stdClass Object
(
[countryId] => 111
[isoCode] => mo
[name] => Macau
[nameSlugified] => macau
[continentId] => 2
)
[128] => stdClass Object
(
[countryId] => 112
[isoCode] => mk
[name] => Macedonië
[nameSlugified] => macedonie
[continentId] => 4
)
[129] => stdClass Object
(
[countryId] => 113
[isoCode] => mg
[name] => Madagascar
[nameSlugified] => madagascar
[continentId] => 1
)
[130] => stdClass Object
(
[countryId] => 114
[isoCode] => mw
[name] => Malawi
[nameSlugified] => malawi
[continentId] => 1
)
[131] => stdClass Object
(
[countryId] => 221
[isoCode] => mv
[name] => Malediven
[nameSlugified] => malediven
[continentId] => 2
)
[132] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[isoCode] => my
[name] => Maleisië
[nameSlugified] => maleisie
[continentId] => 2
)
[133] => stdClass Object
(
[countryId] => 116
[isoCode] => ml
[name] => Mali
[nameSlugified] => mali
[continentId] => 1
)
[134] => stdClass Object
(
[countryId] => 117
[isoCode] => mt
[name] => Malta
[nameSlugified] => malta
[continentId] => 4
)
[135] => stdClass Object
(
[countryId] => 128
[isoCode] => ma
[name] => Marokko
[nameSlugified] => marokko
[continentId] => 1
)
[136] => stdClass Object
(
[countryId] => 118
[isoCode] => mh
[name] => Marshall eilanden
[nameSlugified] => marshall-eilanden
[continentId] => 7
)
[137] => stdClass Object
(
[countryId] => 119
[isoCode] => mq
[name] => Martinique
[nameSlugified] => martinique
[continentId] => 3
)
[138] => stdClass Object
(
[countryId] => 120
[isoCode] => mr
[name] => Mauritanië
[nameSlugified] => mauritanie
[continentId] => 1
)
[139] => stdClass Object
(
[countryId] => 121
[isoCode] => mu
[name] => Mauritius
[nameSlugified] => mauritius
[continentId] => 3
)
[140] => stdClass Object
(
[countryId] => 241
[isoCode] => yt
[name] => Mayotte
[nameSlugified] => mayotte
[continentId] => 7
)
[141] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[isoCode] => mx
[name] => Mexico
[nameSlugified] => mexico
[continentId] => 6
)
[142] => stdClass Object
(
[countryId] => 123
[isoCode] => fm
[name] => Micronesië
[nameSlugified] => micronesie
[continentId] => 7
)
[143] => stdClass Object
(
[countryId] => 124
[isoCode] => md
[name] => Moldavië
[nameSlugified] => moldavie
[continentId] => 4
)
[144] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[isoCode] => mc
[name] => Monaco
[nameSlugified] => monaco
[continentId] => 4
)
[145] => stdClass Object
(
[countryId] => 126
[isoCode] => mn
[name] => Mongolië
[nameSlugified] => mongolie
[continentId] => 2
)
[146] => stdClass Object
(
[countryId] => 244
[isoCode] => me
[name] => Montenegro
[nameSlugified] => montenegro
[continentId] => 4
)
[147] => stdClass Object
(
[countryId] => 127
[isoCode] => ms
[name] => Montserat
[nameSlugified] => montserat
[continentId] => 9
)
[148] => stdClass Object
(
[countryId] => 129
[isoCode] => mz
[name] => Mozambique
[nameSlugified] => mozambique
[continentId] => 1
)
[149] => stdClass Object
(
[countryId] => 130
[isoCode] => mm
[name] => Myanmar
[nameSlugified] => myanmar
[continentId] => 2
)
[150] => stdClass Object
(
[countryId] => 131
[isoCode] => na
[name] => Namibië
[nameSlugified] => namibie
[continentId] => 1
)
[151] => stdClass Object
(
[countryId] => 233
[isoCode] => nr
[name] => Nauru
[nameSlugified] => nauru
[continentId] => 7
)
[152] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[isoCode] => nl
[name] => Nederland
[nameSlugified] => nederland
[continentId] => 4
)
[153] => stdClass Object
(
[countryId] => 133
[isoCode] => cw
[name] => Nederlandse Antillen
[nameSlugified] => nederlandse-antillen
[continentId] => 3
)
[154] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[isoCode] => np
[name] => Nepal
[nameSlugified] => nepal
[continentId] => 2
)
[155] => stdClass Object
(
[countryId] => 137
[isoCode] => ni
[name] => Nicaragua
[nameSlugified] => nicaragua
[continentId] => 3
)
[156] => stdClass Object
(
[countryId] => 135
[isoCode] => nc
[name] => Nieuw Caledonië
[nameSlugified] => nieuw-caledonie
[continentId] => 7
)
[157] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[isoCode] => nz
[name] => Nieuw Zeeland
[nameSlugified] => nieuw-zeeland
[continentId] => 7
)
[158] => stdClass Object
(
[countryId] => 138
[isoCode] => ne
[name] => Niger
[nameSlugified] => niger
[continentId] => 1
)
[159] => stdClass Object
(
[countryId] => 139
[isoCode] => ng
[name] => Nigeria
[nameSlugified] => nigeria
[continentId] => 1
)
[160] => stdClass Object
(
[countryId] => 234
[isoCode] => nu
[name] => Niue
[nameSlugified] => niue
[continentId] => 7
)
[161] => stdClass Object
(
[countryId] => 210
[isoCode] => kp
[name] => Noord-Korea
[nameSlugified] => noord-korea
[continentId] => 2
)
[162] => stdClass Object
(
[countryId] => 216
[isoCode] => nt
[name] => Noordpool
[nameSlugified] => noordpool
[continentId] => 4
)
[163] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[isoCode] => no
[name] => Noorwegen
[nameSlugified] => noorwegen
[continentId] => 4
)
[164] => stdClass Object
(
[countryId] => 232
[isoCode] => nf
[name] => Norfolk Eilanden
[nameSlugified] => norfolk-eilanden
[continentId] => 7
)
[165] => stdClass Object
(
[countryId] => 191
[isoCode] => ug
[name] => Oeganda
[nameSlugified] => oeganda
[continentId] => 1
)
[166] => stdClass Object
(
[countryId] => 192
[isoCode] => ua
[name] => Oekraïne
[nameSlugified] => oekraine
[continentId] => 4
)
[167] => stdClass Object
(
[countryId] => 197
[isoCode] => uz
[name] => Oezbekistan
[nameSlugified] => oezbekistan
[continentId] => 2
)
[168] => stdClass Object
(
[countryId] => 141
[isoCode] => om
[name] => Oman
[nameSlugified] => oman
[continentId] => 5
)
[169] => stdClass Object
(
[countryId] => 218
[isoCode] => tl
[name] => Oost Timor
[nameSlugified] => oost-timor
[continentId] => 2
)
[170] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[isoCode] => at
[name] => Oostenrijk
[nameSlugified] => oostenrijk
[continentId] => 4
)
[171] => stdClass Object
(
[countryId] => 246
[isoCode] => rn
[name] => Paaseiland
[nameSlugified] => paaseiland
[continentId] => 7
)
[172] => stdClass Object
(
[countryId] => 142
[isoCode] => pk
[name] => Pakistan
[nameSlugified] => pakistan
[continentId] => 2
)
[173] => stdClass Object
(
[countryId] => 143
[isoCode] => pw
[name] => Palau
[nameSlugified] => palau
[continentId] => 7
)
[174] => stdClass Object
(
[countryId] => 214
[isoCode] => ps
[name] => Palestina
[nameSlugified] => palestina
[continentId] => 5
)
[175] => stdClass Object
(
[countryId] => 144
[isoCode] => pa
[name] => Panama
[nameSlugified] => panama
[continentId] => 3
)
[176] => stdClass Object
(
[countryId] => 145
[isoCode] => pg
[name] => Papua Nieuw Guinea
[nameSlugified] => papua-nieuw-guinea
[continentId] => 7
)
[177] => stdClass Object
(
[countryId] => 146
[isoCode] => py
[name] => Paraguay
[nameSlugified] => paraguay
[continentId] => 9
)
[178] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[isoCode] => pe
[name] => Peru
[nameSlugified] => peru
[continentId] => 9
)
[179] => stdClass Object
(
[countryId] => 236
[isoCode] => pn
[name] => Pitcairn
[nameSlugified] => pitcairn
[continentId] => 7
)
[180] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[isoCode] => pl
[name] => Polen
[nameSlugified] => polen
[continentId] => 4
)
[181] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[isoCode] => pt
[name] => Portugal
[nameSlugified] => portugal
[continentId] => 4
)
[182] => stdClass Object
(
[countryId] => 151
[isoCode] => pr
[name] => Puerto Rico
[nameSlugified] => puerto-rico
[continentId] => 3
)
[183] => stdClass Object
(
[countryId] => 152
[isoCode] => qa
[name] => Qatar
[nameSlugified] => qatar
[continentId] => 5
)
[184] => stdClass Object
(
[countryId] => 999
[isoCode] => rr
[name] => reisinspiratie
[nameSlugified] => reisinspiratie
[continentId] => 4
)
[185] => stdClass Object
(
[countryId] => 153
[isoCode] => re
[name] => Réunion
[nameSlugified] => reunion
[continentId] => 1
)
[186] => stdClass Object
(
[countryId] => 154
[isoCode] => ro
[name] => Roemenië
[nameSlugified] => roemenie
[continentId] => 4
)
[187] => stdClass Object
(
[countryId] => 155
[isoCode] => ru
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[continentId] => 4
)
[188] => stdClass Object
(
[countryId] => 156
[isoCode] => rw
[name] => Rwanda
[nameSlugified] => rwanda
[continentId] => 1
)
[189] => stdClass Object
(
[countryId] => 157
[isoCode] => mp
[name] => Saipan
[nameSlugified] => saipan
[continentId] => 7
)
[190] => stdClass Object
(
[countryId] => 222
[isoCode] => ws
[name] => Samoa
[nameSlugified] => samoa
[continentId] => 7
)
[191] => stdClass Object
(
[countryId] => 158
[isoCode] => sm
[name] => San Marino
[nameSlugified] => san-marino
[continentId] => 4
)
[192] => stdClass Object
(
[countryId] => 239
[isoCode] => st
[name] => Sao Tome en Principe
[nameSlugified] => sao-tome-en-principe
[continentId] => 1
)
[193] => stdClass Object
(
[countryId] => 159
[isoCode] => sa
[name] => Saudi Arabië
[nameSlugified] => saudi-arabie
[continentId] => 5
)
[194] => stdClass Object
(
[countryId] => 160
[isoCode] => sn
[name] => Senegal
[nameSlugified] => senegal
[continentId] => 1
)
[195] => stdClass Object
(
[countryId] => 247
[isoCode] => rs
[name] => Servië
[nameSlugified] => servie
[continentId] => 4
)
[196] => stdClass Object
(
[countryId] => 207
[isoCode] => yu
[name] => Servie en Montenegro
[nameSlugified] => servie-en-montenegro
[continentId] => 4
)
[197] => stdClass Object
(
[countryId] => 161
[isoCode] => sc
[name] => Seychellen
[nameSlugified] => seychellen
[continentId] => 1
)
[198] => stdClass Object
(
[countryId] => 162
[isoCode] => sl
[name] => Sierra Leone
[nameSlugified] => sierra-leone
[continentId] => 1
)
[199] => stdClass Object
(
[countryId] => 163
[isoCode] => sg
[name] => Singapore
[nameSlugified] => singapore
[continentId] => 2
)
[200] => stdClass Object
(
[countryId] => 238
[isoCode] => sh
[name] => Sint Helena
[nameSlugified] => sint-helena
[continentId] => 7
)
[201] => stdClass Object
(
[countryId] => 253
[isoCode] => cx
[name] => Sint Maarten
[nameSlugified] => sint-maarten
[continentId] => 3
)
[202] => stdClass Object
(
[countryId] => 235
[isoCode] => pm
[name] => Sint Pierre en Miquelon
[nameSlugified] => sint-pierre-en-miquelon
[continentId] => 7
)
[203] => stdClass Object
(
[countryId] => 165
[isoCode] => si
[name] => Slovenië
[nameSlugified] => slovenie
[continentId] => 4
)
[204] => stdClass Object
(
[countryId] => 164
[isoCode] => sk
[name] => Slowaakse Republiek
[nameSlugified] => slowaakse-republiek
[continentId] => 4
)
[205] => stdClass Object
(
[countryId] => 175
[isoCode] => sd
[name] => Soedan
[nameSlugified] => soedan
[continentId] => 1
)
[206] => stdClass Object
(
[countryId] => 237
[isoCode] => sb
[name] => Solomon Eilanden
[nameSlugified] => solomon-eilanden
[continentId] => 7
)
[207] => stdClass Object
(
[countryId] => 166
[isoCode] => so
[name] => Somalië
[nameSlugified] => somalie
[continentId] => 1
)
[208] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => South Sudan
[nameSlugified] => south-sudan
[continentId] => 1
)
[209] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[isoCode] => es
[name] => Spanje
[nameSlugified] => spanje
[continentId] => 4
)
[210] => stdClass Object
(
[countryId] => 211
[isoCode] => sj
[name] => Spitsbergen
[nameSlugified] => spitsbergen
[continentId] => 4
)
[211] => stdClass Object
(
[countryId] => 170
[isoCode] => lk
[name] => Sri Lanka
[nameSlugified] => sri-lanka
[continentId] => 2
)
[212] => stdClass Object
(
[countryId] => 172
[isoCode] => kn
[name] => St. Kitts and Nevis
[nameSlugified] => st-kitts-and-nevis
[continentId] => 3
)
[213] => stdClass Object
(
[countryId] => 173
[isoCode] => lc
[name] => St. Lucia
[nameSlugified] => st-lucia
[continentId] => 3
)
[214] => stdClass Object
(
[countryId] => 174
[isoCode] => vc
[name] => St. Vincent
[nameSlugified] => st-vincent
[continentId] => 3
)
[215] => stdClass Object
(
[countryId] => 176
[isoCode] => sr
[name] => Suriname
[nameSlugified] => suriname
[continentId] => 9
)
[216] => stdClass Object
(
[countryId] => 177
[isoCode] => sz
[name] => Swaziland
[nameSlugified] => swaziland
[continentId] => 1
)
[217] => stdClass Object
(
[countryId] => 180
[isoCode] => sy
[name] => Syrië
[nameSlugified] => syrie
[continentId] => 5
)
[218] => stdClass Object
(
[countryId] => 181
[isoCode] => tw
[name] => Taiwan
[nameSlugified] => taiwan
[continentId] => 2
)
[219] => stdClass Object
(
[countryId] => 213
[isoCode] => tj
[name] => Tajikistan
[nameSlugified] => tajikistan
[continentId] => 2
)
[220] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[isoCode] => tz
[name] => Tanzania
[nameSlugified] => tanzania
[continentId] => 1
)
[221] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[isoCode] => th
[name] => Thailand
[nameSlugified] => thailand
[continentId] => 2
)
[222] => stdClass Object
(
[countryId] => 220
[isoCode] => tb
[name] => Tibet
[nameSlugified] => tibet
[continentId] => 2
)
[223] => stdClass Object
(
[countryId] => 184
[isoCode] => tg
[name] => Togo
[nameSlugified] => togo
[continentId] => 1
)
[224] => stdClass Object
(
[countryId] => 240
[isoCode] => tk
[name] => Tokelau
[nameSlugified] => tokelau
[continentId] => 7
)
[225] => stdClass Object
(
[countryId] => 223
[isoCode] => to
[name] => Tonga
[nameSlugified] => tonga
[continentId] => 7
)
[226] => stdClass Object
(
[countryId] => 185
[isoCode] => tt
[name] => Trinidad en Tobago
[nameSlugified] => trinidad-en-tobago
[continentId] => 3
)
[227] => stdClass Object
(
[countryId] => 38
[isoCode] => td
[name] => Tsjaad
[nameSlugified] => tsjaad
[continentId] => 1
)
[228] => stdClass Object
(
[countryId] => 49
[isoCode] => cz
[name] => Tsjechische Republiek
[nameSlugified] => tsjechische-republiek
[continentId] => 4
)
[229] => stdClass Object
(
[countryId] => 186
[isoCode] => tn
[name] => Tunesië
[nameSlugified] => tunesie
[continentId] => 1
)
[230] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[isoCode] => tr
[name] => Turkije
[nameSlugified] => turkije
[continentId] => 5
)
[231] => stdClass Object
(
[countryId] => 188
[isoCode] => tm
[name] => Turkmenistan
[nameSlugified] => turkmenistan
[continentId] => 2
)
[232] => stdClass Object
(
[countryId] => 189
[isoCode] => tc
[name] => Turkse en Caicos Eilanden
[nameSlugified] => turkse-en-caicos-eilanden
[continentId] => 3
)
[233] => stdClass Object
(
[countryId] => 245
[isoCode] => tv
[name] => Tuvalu
[nameSlugified] => tuvalu
[continentId] => 7
)
[234] => stdClass Object
(
[countryId] => 195
[isoCode] => uy
[name] => Uruguay
[nameSlugified] => uruguay
[continentId] => 9
)
[235] => stdClass Object
(
[countryId] => 198
[isoCode] => vu
[name] => Vanuatu
[nameSlugified] => vanuatu
[continentId] => 7
)
[236] => stdClass Object
(
[countryId] => 199
[isoCode] => va
[name] => Vaticaanstad
[nameSlugified] => vaticaanstad
[continentId] => 4
)
[237] => stdClass Object
(
[countryId] => 200
[isoCode] => ve
[name] => Venezuela
[nameSlugified] => venezuela
[continentId] => 9
)
[238] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[isoCode] => gb
[name] => Verenigd Koninkrijk
[nameSlugified] => verenigd-koninkrijk
[continentId] => 4
)
[239] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[isoCode] => ae
[name] => Verenigde Arabische Emiraten
[nameSlugified] => verenigde-arabische-emiraten
[continentId] => 5
)
[240] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[isoCode] => us
[name] => Verenigde Staten
[nameSlugified] => verenigde-staten
[continentId] => 6
)
[241] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[isoCode] => vn
[name] => Vietnam
[nameSlugified] => vietnam
[continentId] => 2
)
[242] => stdClass Object
(
[countryId] => 202
[isoCode] => wf
[name] => Wallis & Futuna
[nameSlugified] => wallis-futuna
[continentId] => 7
)
[243] => stdClass Object
(
[countryId] => 215
[isoCode] => eh
[name] => Westelijke Sahara
[nameSlugified] => westelijke-sahara
[continentId] => 1
)
[244] => stdClass Object
(
[countryId] => 18
[isoCode] => by
[name] => Wit-Rusland
[nameSlugified] => wit-rusland
[continentId] => 4
)
[245] => stdClass Object
(
[countryId] => 204
[isoCode] => zm
[name] => Zambia
[nameSlugified] => zambia
[continentId] => 1
)
[246] => stdClass Object
(
[countryId] => 205
[isoCode] => zw
[name] => Zimbabwe
[nameSlugified] => zimbabwe
[continentId] => 1
)
[247] => stdClass Object
(
[countryId] => 171
[isoCode] => gs
[name] => Zuid Georgia
[nameSlugified] => zuid-georgia
[continentId] => 3
)
[248] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => Zuid Sudan
[nameSlugified] => zuid-sudan
[continentId] => 1
)
[249] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[isoCode] => za
[name] => Zuid-Afrika
[nameSlugified] => zuid-afrika
[continentId] => 1
)
[250] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[isoCode] => kr
[name] => Zuid-Korea
[nameSlugified] => zuid-korea
[continentId] => 2
)
[251] => stdClass Object
(
[countryId] => 178
[isoCode] => se
[name] => Zweden
[nameSlugified] => zweden
[continentId] => 4
)
[252] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[isoCode] => ch
[name] => Zwitserland
[nameSlugified] => zwitserland
[continentId] => 4
)
)
[portalTicker] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[userId] => 282255
[username] => jacquelinehaiti
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 3
[currentContinentName] => Centraal-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => centraal-amerika
[currentCountryNameSlugified] => haiti
[currentCountryName] => Haïti
[currentCountryIsoCode] => ht
[currentCountryId] => 82
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
)
[name] => Jacqueline Weerd
[firstName] => Jacqueline
[reportsCount] => 338
[travelsCount] => 10
)
[1] => stdClass Object
(
[userId] => 139012
[username] => margotdegreef
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => nederland
[currentCountryName] => Nederland
[currentCountryIsoCode] => nl
[currentCountryId] => 134
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 78
[countryName] => Guatemala
[countryIsoCode] => gt
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[countryName] => Canada
[countryIsoCode] => ca
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 91
[countryName] => Ierland
[countryIsoCode] => ie
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[countryName] => Argentinië
[countryIsoCode] => ar
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[countryName] => Brazilië
[countryIsoCode] => br
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[countryName] => België
[countryIsoCode] => be
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 137
[countryName] => Nicaragua
[countryIsoCode] => ni
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[countryName] => Noorwegen
[countryIsoCode] => no
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[countryName] => Cuba
[countryIsoCode] => cu
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[countryName] => Chili
[countryIsoCode] => cl
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 99
[countryName] => Kenia
[countryIsoCode] => ke
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[countryName] => Denemarken
[countryIsoCode] => dk
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[countryName] => Verenigd Koninkrijk
[countryIsoCode] => gb
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 191
[countryName] => Oeganda
[countryIsoCode] => ug
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 71
[countryName] => Ghana
[countryIsoCode] => gh
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[countryName] => Duitsland
[countryIsoCode] => de
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 162
[countryName] => Sierra Leone
[countryIsoCode] => sl
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 60
[countryName] => Ethiopië
[countryIsoCode] => et
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 16
[countryName] => Bangladesh
[countryIsoCode] => bd
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[countryName] => Polen
[countryIsoCode] => pl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] => Margot Greef
[firstName] => Margot
[reportsCount] => 347
[travelsCount] => 1
)
)
[latestNews] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[newsId] => 137
[date] => 2026-02-10
[title] => Praktische tips voor een ontspannen autoreis
[text] =>
Met de auto op reis gaan blijft één van de fijnste manieren om vrijheid te voelen. Je bepaalt zelf je tempo, je route en je stops. Geen wachtrijen, geen bagagelimieten, geen vaste schema’s. Maar die vrijheid werkt alleen echt als je je reis goed aanpakt. Zonder voorbereiding wordt een roadtrip al snel vermoeiend in plaats van ontspannend. Met de juiste mindset en een paar slimme keuzes maak je van elke rit een onvergetelijke ervaring.
Veel stress ontstaat al vóór vertrek. Te veel kilometers per dag, te weinig rustmomenten en te hoge verwachtingen.
Probeer je reisdagen niet voller te proppen dan nodig. Vier tot zes uur rijden per dag is voor de meeste mensen meer dan genoeg. Zo hou je tijd over om onderweg te stoppen, iets te eten, een wandeling te maken of gewoon even niets te doen.
Plan je grote lijnen, maar laat ruimte voor spontaniteit. Soms is het net die onverwachte afslag die je bij het mooiste uitzicht brengt.
Op lange ritten merk je snel wat echt telt: een goede zithouding, weinig rijgeluid en een stabiel gevoel op de weg. Niet hoe snel je gaat, maar hoe ontspannen je aankomt.
Elektrisch rijden op vakantie klinkt voor sommigen nog spannend, maar in de praktijk valt het goed mee.
Bovendien ontdek je onderweg vaak leuke plekken bij laadstations: parkjes, cafés, kleine dorpen waar je anders gewoon voorbij zou rijden.
Het kost je tien minuten en kan uren stress besparen.
Wie nog op zoek is naar een betrouwbare auto, vindt vandaag veel opties online. Zo is Touring CarSelect een platform waar je rustig kunt kijken naar recente tweedehandswagens met garantie, zonder de typische showroomdruk. Dat is handig als je zonder zorgen wil vertrekken.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => praktische-tips-voor-een-ontspannen-autoreis
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/137/137_1.jpg
)
[1] => stdClass Object
(
[newsId] => 135
[date] => 2026-01-28
[title] => Van droom naar bezit: hoe je verantwoord een boot of tweede huis koopt
[text] =>
Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens iets te huren of in een druk hotel te zitten. Maar voordat je die stap zet, is het slim om eerst goed na te denken.
Een eigen boot of vakantiehuis heeft veel aantrekkingskracht: het is jouw eigen plek om tot rust te komen, weg van dagelijkse beslommeringen. Je bepaalt zelf wanneer je gaat, met wie, en hoe lang je blijft. Voor veel reizigers voelt het als een rustpunt.
Tegelijkertijd is bezit geen vanzelfsprekendheid: het brengt verplichtingen en kosten mee die je niet moet onderschatten. Een vakantiehuis of boot is geen hotel of huurwoning. Je bent verantwoordelijk voor onderhoud, stalling, verzekering en alle bijkomende lasten. Denk bijvoorbeeld aan onvoorziene uitgaven voor reparaties, extra kosten bij verhuur of seizoensgebonden beperkingen die het gebruik beïnvloeden.
Of je nu kiest voor een boot of vakantiehuis: de locatie bepaalt veel. Hoe ver is het van je ‘thuis’? Hoe vaak ga je echt? Als je slechts één of twee weekenden per jaar kunt gaan, is het de vraag of de investering de moeite waard is.
De meeste experts raden aan om vóór aankoop te huren of te logeren op een vergelijkbare plek, om te ervaren of het écht bij je past.
Bij een vakantiehuis moet je ook uitzoeken wat de lokale regels zijn. In Nederland is permanente bewoning van een recreatiewoning bijvoorbeeld niet altijd toegestaan.
Ook kan de omgeving of het seizoen invloed hebben op het gebruiksgemak. Bij een boot spelen zaken als vaargebied, ligplaatsen en bereikbaarheid een rol.
De koopprijs is vaak nog maar het begin. Denk aan overdrachtsbelasting, notariskosten en soms advieskosten. Daarna komen de vaste lasten: energie, belastingen, verzekeringen, onderhoud en eventuele park- of ligplaatskosten.
Winterstalling en antifoulingPeriodiek motoronderhoud en keuringBrandstof, waterkaarten, havengeldenEen recreatiewoning vraagt om structureel onderhoud van zowel binnen- als buitenzijde, denk aan schilderwerk, dakonderhoud, cv-installaties of tuinbeheer. Vergeet ook niet de kosten voor schoonmaak bij verhuur of een lokale beheerder.
Kostenvoorbeeld
Reken voor een bescheiden vakantiewoning op €3.000–€6.000 vaste lasten per jaar. Voor een middelgrote boot al snel €2.500–€4.000, afhankelijk van gebruik en stalling.
Wat past beter bij jou: boot of vakantiehuis?
Een boot biedt ultieme flexibiliteit. Je kunt meerdere locaties aandoen, je ‘verplaatst’ je vakantieplek als het ware. Dat is perfect voor mensen die houden van avontuur op het water en zich makkelijk kunnen aanpassen. Tegelijkertijd vraagt een boot intensief onderhoud, en zijn de jaarlijkse kosten vaak hoger dan verwacht. Zeker als je er niet zelf veel aan doet.
Een vakantiehuis is stabieler qua investering. Je kiest voor een vaste plek die je naar eigen smaak kunt inrichten en verbeteren. Bovendien kun je het huis mogelijk (deels) verhuren als je er zelf niet bent. De keerzijde: minder mobiliteit, en ook hier zijn er terugkerende kosten die vaak onderschat worden.
Let op: De waardeontwikkeling van een vakantiehuis kan aantrekkelijk zijn, maar dit is sterk afhankelijk van locatie, onderhoud en regelgeving.
Een slimme investering bescherm je met een goede verzekering
Welke keuze je ook maakt, je koopt geen luxeproduct maar een bezit met waarde. En waarde vraagt om bescherming. Het risico op schade door brand, storm, inbraak of ongelukjes is niet te vermijden maar je kunt je er wel goed tegen wapenen.
Daarom is het verstandig om je vanaf het begin goed te laten adviseren over passende verzekeringen. Eerdmans is verzekeringsspecialist voor recreatie die precies weet wat belangrijk is bij het verzekeren van een boot of vakantiehuis. Denk aan dekking voor schade, aansprakelijkheid, inboedel of milieuschade.
Wat als je droom verandert?
Een boot of vakantiehuis koop je vaak met het idee om er jarenlang van te genieten. Maar levens veranderen. Misschien gebruik je het minder dan gedacht, wil je overstappen op een ander type vaartuig of woning, of komt er een moment dat je de investering liever liquide maakt. Dan is het goed om een plan B te hebben.
- Restwaarde en marktvraag: Boten schrijven doorgaans sneller af dan recreatiewoningen. Een goed onderhouden huis op een gewilde locatie kan zijn waarde behouden of zelfs stijgen, zeker bij schaarste.
- Verkoopproces: Bij een vakantiehuis moet je denken aan een verkoopmakelaar, juridische afhandeling (zeker in het buitenland), en eventueel het afkopen van erfpacht of parkcontracten. Voor een boot: registratie, keuring en mogelijk btw-status.
- Verhuren als tussenstap: Als verkoop nog geen optie is, kun je overwegen om (tijdelijk) te verhuren om kosten te dekken. Let dan wel op extra regels, vergunningen en verzekeringseisen.
Tip: Bepaal bij aankoop al wat je ideale gebruikstermijn is. Zo kun je tijdig inspelen op veranderingen en voorkom je dat het bezit een last wordt.
Maak van jouw droom een doordacht plan
Een eigen boot of vakantiehuis kopen is fantastisch. Het kan jouw reislust en behoefte aan vrijheid vervullen. Maar de droom wordt pas echt duurzaam als je realistisch bent over kosten, tijd, onderhoud en verzekeringen.
Neem de tijd om te rekenen, plannen en vergelijken. Kijk of de investering bij je levensstijl past, en maak gebruik van de juiste expertise. Zo wordt je vakantiedroom geen zorgenpost, maar een plek waar je jaar na jaar van kunt genieten.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => van-droom-naar-bezit-hoe-je-verantwoord-een-boot-of-tweede-huis-koopt
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/135/135_1.jpg
)
[2] => stdClass Object
(
[newsId] => 136
[date] => 2025-12-30
[title] => Vrijheid onderweg begint met overzicht
[text] => De paradox van vrijheid
Reizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je nodig hebt en hoe je keuzes maakt, wordt reizen pas echt zorgeloos. Dat geldt voor alles onderweg: je route, je bagage, je geld en zelfs de manier waarop je met technologie omgaat. In een wereld waarin innovatie snel vooruitgaat draait vrijheid steeds meer om inzicht.
De voorbereiding als fundament
Spontaan reizen klinkt romantisch, maar zelfs de meest vrije avonturier plant bewust. Een goede voorbereiding betekent niet dat je alles vastlegt, maar dat je ruimte creëert voor improvisatie. Door inzicht te hebben in je budget, je documenten en je route, kun je met vertrouwen loslaten. Overzicht is geen beperking, maar een hulpmiddel. Het maakt dat je keuzes kunt maken zonder stress, omdat je weet wat je achterlaat en waar je naartoe wilt.
Rust in plaats van controle
Overzicht geeft rust. Niet omdat alles voorspelbaar wordt, maar omdat je beter weet hoe je kunt omgaan met het onverwachte. Een gemiste trein, een omweg of een vertraging voelt minder zwaar als je grip houdt op het geheel.
Digitale vrijheid onderweg
Reizen anno nu is digitaal. Van tickets tot navigatie, van reserveringen tot communicatie: bijna alles gebeurt online. Dat brengt gemak, maar ook verantwoordelijkheid. De moderne reiziger kiest bewust hoe hij technologie gebruikt. Digitale innovaties laten zien hoe transparantie en flexibiliteit hand in hand kunnen gaan. Ze helpen ons niet om méér vast te leggen, maar om slimmer te plannen.
Balans tussen plannen en genieten
De kunst van reizen is weten wanneer je moet plannen en wanneer je moet loslaten. Te veel voorbereiding kan spontaniteit doden, maar te weinig overzicht zorgt voor onrust. De balans ligt ergens in het midden. Door vooraf te bedenken wat belangrijk is, of dat nu je budget, vervoer of gezondheid is, maak je ruimte om onderweg te genieten.
Een reis zonder zorgen is een reis met aandacht
Vrijheid is niet hetzelfde als impulsiviteit. Wie met aandacht reist, ziet meer, voelt meer en beleeft meer. Overzicht helpt om dat bewustzijn vast te houden, ook in een wereld vol prikkels en keuzes.
Slim omgaan met middelen
Wie reist, weet dat geld niet alleen een praktisch hulpmiddel is, maar ook invloed heeft op rust en vrijheid. Een overzicht van wat je hebt en wat je uitgeeft voorkomt onnodige stress. Door bewust te kiezen hoe je je middelen beheert, digitaal of contant, houd je de regie. Ook nieuwe vormen van technologie, zoals ethereum, maken het makkelijker om inzicht te krijgen in waarde, transacties en mogelijkheden, waar ter wereld je ook bent.
Vrijheid is weten wat genoeg is
Een van de mooiste lessen van reizen is leren wat je écht nodig hebt. Vaak blijkt dat veel minder te zijn dan je denkt. Overzicht helpt om dat te ontdekken. Niet alleen in spullen, maar ook in keuzes. Wanneer je weet wat belangrijk is, kun je de rest loslaten. Dat geldt voor bagage, maar ook voor verwachtingen.
Inzicht als kompas
Inzicht vervangt geen avontuur, maar maakt het dieper. Het helpt je bewuster te reizen en beter te begrijpen wat je onderweg zoekt. Of het nu gaat om een lange roadtrip, een wereldreis of een weekend in eigen land: inzicht is je kompas. Het laat zien waar je vandaan komt, waar je nu bent en waar je naartoe wilt.
Vrijheid door bewust leven
Vrijheid onderweg is meer dan bewegen, het is leven met intentie. Wie bewust reist, kiest niet voor het drukste schema, maar voor het rijkste moment. Overzicht maakt dat mogelijk. In een tijd waarin reizen, technologie en financiën steeds meer met elkaar verweven zijn, wordt inzicht de sleutel tot rust. Ethereum is daar een mooi symbool van: een systeem dat draait om transparantie en autonomie, net als reizen zelf. Want echte vrijheid is niet weglopen van structuur, maar het bewust kiezen van richting.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => vrijheid-onderweg-begint-met-overzicht
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/136/136_1.jpg
)
)
[topCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[continentId] => 3
[countryId] => 82
[reportCount] => 1
[pictureCount] => 8115
[position] => 1
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => HT
[continentName] => Centraal-Amerika
)
)
[countryId] => 82
[countryName] => Haïti
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
[countryPopulation] => 0
[countrySurface] => 0
[capitalCityLongitude] => 0.000000
[capitalCitylatitude] => 0.000000
[portalReports] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[30] => stdClass Object
(
[reportId] => 5103453
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-08-21
[photoRevision] => 0
[title] => Latrine
[message] => Dag allemaal
Het is heet. Het is gewoon te heet. Te heet om te denken, te heet om te eten en al helemaal te heet om te slapen. Te heet om te functioneren. Het beste is om het maar gewoon te accepteren, om gewoon maar te zweten, maar klagen helpt. En dan doen we dus ook. Het gesprek van de dag is de hitte. "Het is heter dan vorig jaar, heter dan gisteren, in september wordt het minder maar wie herinnert september 2000zoveel, toen bleef het heet tot in oktober, de mieren overal in huis omdat de grond te heet is, de dreigende regen maakt het alleen maar erger, hoe erg is jouw hitte-uitslag, het gebrek aan water is een ramp, wachten 'tot de zon koud wordt', wie wist dat de bovenkant van je onderarmen kan zweten, hoe laat werd wie wakker omdat het te heet was," het is een geduldig onderwerp; de hitte. En klagen helpt, zeker weten.
En soms is klagen niet genoeg. Soms is actie nodig en daarom vraag ik jullie aandacht voor het volgende: Project Latrine van de Stichting Hoop Haïti!
De latrine van het ziekenhuis is dringend aan vervanging toe. Hier in Haiti is een latrine, een buitentoilet, niet alleen de norm, het is ook de meest passende vorm van 'afvalverwerking'. Het is beter dan een binnentoilet omdat er geen riool is en onvoldoende beschikbaar water. Maar nu is de bestaande latrine vol en ook het opbouwsel is dringend aan vervanging toe. Vooral in een land waarin cholera nog steeds voor problemen zorgt is een hygiënische latrine essentieel.
Er ligt een plan voor de bouw o.l.v. Rob Hulshuizen voor een nieuwe dubbele latrine. De Stichting Hoop Haïti wil graag bijdragen aan het graven en bouwen van een nieuwe dubbele latrine voor het ziekenhuis omdat ze de noodzaak inzien van een hygiënisch toilet bij het ziekenhuis. Maar daar heeft de SHH jullie financiële hulp bij nodig.
Iedere gift is van harte welkom en kan op de website www.hoophaiti.nl via de doneerknop worden gedaan of direct naar NL18RABO 0362 4237 41 t.n.v. Stichting Hoop Haïti onder vermelding van ‘kortlopend project latrine’.
Voor dit project is een bedrag van ca. € 3.500,-. nodig, mocht u dus een leuke actie weten zodat de SHH dit geld bij elkaar kan krijgen dan horen ze dat graag via info@hoophaiti.nl
Alvast hartelijk bedankt voor uw bijdrage!
Groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 445
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => latrine
)
[31] => stdClass Object
(
[reportId] => 5102880
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-07-24
[photoRevision] => 0
[title] => Divers
[message] => Dag allemaal,
De diversiteit van het werken hier is iets wat ik enorm leuk vind. Natuurlijk is er de sleur van de werkweek, natuurlijk is er de sleur van de zoveelste patiënt met maagzuur, de zoveelste patiënt met zere knieën, de zoveelste verkoudheid. Maar er is ook het niet weten wat er die dag binnenkomt, wat er die dag voor uitdagingen binnen het werk zijn, welke patiënt vraagt om net dat beetje meer, waarin zit de bevrediging, welke patiënt voelt als de reden waarom ik die dag uit bed gekomen ben.
De werkdag gisteren is een goed voorbeeld. Ik begon de dag om 05.00 met een man die bekend is met milde prostaatproblemen. In mei hadden we zijn urine catheter eruit gehaald en bleek hij te kunnen plassen. Dat ging een maand goed maar in de nacht lukte het plassen opeens niet meer. In hoge nood kwam hij naar het ziekenhuis maar helaas gaf het inbrengen van de verlossende catheter problemen. Het proberen met verschillende catheters werkte niet. Opgeven betekent veel problemen voor de patiënt want het betekent doorverwijzen voor een catheter die via de buikwand in de blaas wordt geplaatst. Maar...de onbeschreven maar welvertrouwde 'versnellingspook-truuk' (vraag maar niet wat dit is, laat je verbeelding werken) werkte uiteindelijk en de catheter ging erin. Opluchting voor hem, en zijn vrouw. En ik was blij dat de man niet verderop moest maar met de catheter naar huis kon.
De kliniek had een aantal 'uitschieters', patiënten die buiten de norm vielen. Een 7-jarige jongen had een paar dagen geklaagd over een pijnlijk oor. Met de oorspiegel was te zien dat er wat in de gehoorgang zat maar onduidelijk wat het was. Het leek aan 1 kant vast te zitten. Mijn collega miss Marie Jeanette en ik dachten dat het misschien een teek was. De jongen was beleefd en gewillig voor het inbrengen van waterstofperoxide in zijn oor. Onze theorie was dat de teek zou loslaten. Geen succes. Proberen met een oorhaakje en pincet, dat was de volgende stap. De beleefde en gewillige jongen was echter niet meer beleefd en gewillig toen hij de instrumenten zag. Die kwamen echt niet dicht bij zijn oor, oh nee, abso-zeker weten-luut van niet, dacht de jongen. Praten, vleien, dreigen, beloven, niets hielp. Onder anaesthesie verwijderen ging me te ver. Even goed vasthouden was een betere optie en gelukkig gingen zijn ouders akkoord. Met vereende krachten, een schietgebed en door mijn reflexen als een cobra kregen we het voor elkaar, de teek kwam eruit. Het bleek alleen geen teek te zijn. Het was een kraal. Een stinkende, vastgegroeide kraal. Die zat al lange tijd in zijn oor, dat was zeker. Met antibiotica ging de jongen naar huis.
Een 18-jarige vrouw kwam in de zwangerenkliniek. Ze had wat bloedverlies en onderbuikspijn sinds de dag ervoor bij een 4 maanden 1e zwangerschap. Op de echo zagen we een baby die was overleden. Groot verdriet en terleurstelling bij moeder. Ik sprak met haar en oma en vroeg ze om te blijven en af te wachten hoe de miskraam ging verlopen. In de middag nam de onderbuikspijn toe en met begeleiding en grote inzet van moeders kant werd de baby geboren.
Een vrouw kwam met een afgebroken naald in haar wijsvinger. Ze werkt als coupeuse met een trapnaaimachine en terwijl de naald afbrak vloog de punt haar vinger in. Ze had haar vinger en haar pols stevig afgebonden; om te voorkomen dat de naald gaat lopen. Een naald in iemand kan soms net zo'n zoektocht zijn als een naald in een hooiberg. Aan de buitenkant was alleen een gaatje in haar nagel te zien, de punt van de naald was met kracht haar vingertop ingegaan en nu dus 'kwijt'. Gelukkig kon ik na de kliniek deze afgebroken naald tegen verwachting in vrij makkelijk vinden.
Een baby van 4 dagen oud kwam met oma. Een erg geschrokken en onrustige oma want de kleine meid heeft wat bloederige vaginale afscheiding. Ik kon oma uitleggen dat dit geen probleem is, het gaat vanzelf over en is heel normaal. Het is een effect van een verandering in de hormonen na geboorte. Ik moest mijn uitleg meerdere keren herhalen maar uiteindelijk was oma ervan overtuigd dat er echt niks mis is met haar kleinkind.
Een man werd binnengedragen door zijn twee broers. Alledrie hardwerkende boeren, dat is duidelijk te zien en bij navraag bleek deze indruk te kloppen. De man is 61 en de oudste van de drie. Hij is een weduwnaar zonder kinderen. Toen de lichamelijke problemen werden uitgelegd en alles was onderzocht bleef er 1 diagnose over. Uitputting. Te lang te hard gewerkt in te moeilijke omstandigheden. Na de behandeling van uitdroging voelde de man zich beter en ik gaf hem twee weken proteïne poeder en Moringa om aan te sterken. En toen de man beter was kwam de ondeugd eruit. Kon ik geen vrouw voor hem regelen? Beter een vrouw die voor hem kookt en hem verwend dan dat proteïne poeder. Ik riep mijn vrouwelijke collega's en legde het hen voor: oudere man, slechte gezondheid, geen kinderen, veel land dus geld. Een heerlijk theater ontstond maar helaas ging de man met alleen zijn broers de dag erna naar huis.
In de namiddag kwam er een bevalling. Een bevalling met veel afkortingen; NVO OXY IV NVU VE en dat is niet goed. Maar eind goed, al goed; een grote kerel werd geboren. Vierde kind en eerste jongen, net even extra leuk. Mijn kleren waren vies geworden; grote spetters en strepen bloed. Onderweg naar huis kwam ik een man tegen. Hij is een bul van een vent en een heethoofd van het dorp. Één van die mannen waarvan je hoopt dat bij een dispuut hij aan jouw kant staat. Zijn geiten staan op ons terrein. Ik informeerde naar één van de geiten die gebeten was door een hond. In het gesprek leek hij wat ongemakkelijk. Het klikte in mijn hoofd en ik realiseerde me dat ik eruit zag als een bijlmoordenaar. Die voor een kleine wandeling ging op zoek naar een nieuw slachtoffer. 'Oh sorry, ik kom net van het ziekenhuis' zei ik terwijl ik naar mijn kleren wees. 'En die uitleg moet mij geruststellen?!?' zag ik hem denken.
Een werkdag. Een goede dag ondanks dat niet alles makkelijk was. Divers, zeker. Bevredigend, dat ook. Met verschillende goede redenen om uit bed te komen.
Hartelijke groet, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 389
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => divers
)
[32] => stdClass Object
(
[reportId] => 5102353
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-06-24
[photoRevision] => 0
[title] => Schooljaar
[message] => Dag allemaal,
De container is gearriveerd! Het was een gebedspunt voor zo lang maar nu is er reden voor dankbaarheid. Er waren veel problemen en veel vertragingen; elke keer weer tegenvallers en obstakels. Maar de container is er. Het uitpakken van de gekomen spullen is een feestje. Niet alles is gearriveerd maar er is meer dan genoeg om dankbaar voor te zijn. Spullen voor het ziekenhuis, voor het babymelkproject en ook spullen voor ons persoonlijk. Het is bijzonder om te ontvangen wat zo ver weg ingepakt is. En na de schaarste van o.a. levensmiddelen is het fijn om weer wat keuze te hebben. Dankbaar!
Het schooljaar loopt deze maand voor veel leerlingen ten einde. Boven verwachting is het schooljaar 2023-2024 zonder onderbrekingen verlopen. Wachnel, Wesley, Guerlaphnie, Tibebe en Berlanda hebben dit jaar geen staatsexamens en de verwachting is dat ze allemaal over zijn naar hun volgende jaar. Ik zal, als alle resultaten binnen zijn, een overzicht geven via het schoolproject van de Stichting Hoop Haïti. Lineda en Chodly hebben overgangs- en eindexamens en zitten midden in het academische jaar. De scholen en universiteiten hebben grote problemen met het vertrek van leraren, professoren en leerlingen/studenten naar de US. Een groot probleem met verstrekkende gevolgen.
Hartelijk dank voor jullie bijdragen aan het schoolproject over het afgelopen jaar.
Maar het einde van een schooljaar betekent vooruit kijken naar het volgende schooljaar. Ik hoop dat we weer op jullie mogen rekenen! Het is momenteel erg moeilijk om geld in handen te krijgen. Letterlijk geld in handen. De banken hebben te weinig geld om uit te geven en transferbureaus hebben hetzelfde probleem. Men geeft per klant een klein bedrag, soms zo laag als 20 euro. Vandaar dat ik al zo vroeg over school begin. Het schoolgeld zal beetje bij beetje moeten worden opgenomen.
Graag jullie hulp met schoolgeld en de aanschaf van boeken, uniformen etc. dus vroeger dan normaal. Als u wilt bijdragen aan het schoolproject van de Stichting Hoop Haïti dan kan dat op rekeningnummer NL18RABO 0362 4237 41 o.v.v school of doneer via de website op https://www.hoophaiti.nl/doneren/
De SHH heeft ANBI status.
Hartelijke groeten,
Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 376
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => schooljaar
)
[33] => stdClass Object
(
[reportId] => 5101559
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-05-21
[photoRevision] => 0
[title] => Moeilijk
[message] => Soms is het moeilijk. Soms is het een opeenstapeling van moeilijk. Soms is het verder gaan na een zware, verdrietige en/of frustrerende situatie niet makkelijk. Het afgelopen weekend was moeilijk, verdrietig, frustrerend. Zwaar. En toch komt er elke keer na een zware tijd een moment die ervoor zorgt dat ik de zwaarte kan achterlaten. En daar ben ik elke keer weer ontzettend dankbaar voor!
Judna is een 5 maanden oude melkbaby die ondanks de extra babymelk niet wilde groeien. In maart begon ik met tuberculose behandeling en eindelijk kwam ze aan en werd ze voller. Ze is het eerste kind van vader en het 5e kind van moeder. Het eerste meisje en moeder heeft geen afspraak gemist. Op vrijdagmiddag komt moeder met haar naar de kliniek. Judna heeft opeens hoge koorts en heeft een koortsstuip gehad. Judna reageert niet meer en moeder heeft in haar haast een deel van de weg naar het ziekenhuis te voet gedaan, hopend op een motor die haar een lift zou geven. Met medicijnen en natte doeken komt de koorts wat naar beneden en met moeite vind ik een adertje op haar hoofd voor infuus. Ze begint te bewegen en kan wat drinken. Na enkele uren van schijnbare verbetering krijgt Judna weer een koortstuip en overlijdt. Moeder wil het eerst niet erkennen. Ze vertelt hoe ze de zaterdag ervoor met Judna in de kerk was en hoe men haar feliciteerden met hoe goed Judna eruit begon te zien. Hoe ze eindelijk groter is geworden. Hoe gek de jongens zijn op hun enige zusje. Hoe blij vader is met zijn eerste kind. Na een tijdje wordt ze stil. En dan komt het verdriet. Een klaagzang. En ik kan alleen maar bij haar zitten en heb dezelfde vraag als moeder: "Waarom?".
De zaterdag en zondag is een combinatie van hechtwonden, een asthma patiënte, een bevalling, een vrouw met een groei in haar onderbuik sinds 5 jaar, een man in het eindstadium van AIDS, een verstopte catheter. Ik werk, geef medicijnen, leg uitslagen uit, geef advies, puf mee, verwijs door, praat met familie. Maar het overlijden van Judna en het verdriet van haar moeder blijft bij me. "Waarom?".
In de maandagmorgen kliniek komt een vrouw. 42 jaar oud. Ze heeft 12 maanden een zwelling in haar borst en heeft in Mirballais al de diagnose borstkanker gekregen. Geen behandeling beschikbaar. De zwelling is inmiddels een lekkende wond geworden en het is pijnlijk. Buiten pijnbestrijding en absorberend verband heb ik haar niets te bieden. Haar jongste kind is 5. Ze is meegekomen in verband met een verkoudheid. Ze zit naast moeder maar moeder wil dat ze uit de kamer gaat als moeder met mij haar eigen situatie bespreekt. "Timoun li ye/ze is een kind': zegt moeder. Een kind dat nog veel lijden van haar moeder gaat meemaken. "Waarom?'.
Bij het sluiten van de kliniek op maandag komt er een moeder met een baby van 8 maanden. Ze heeft een waterhoofd. De levensreddende operatie is nergens meer in Haiti te vinden. Het kon in Port au Prince maar door de situatie in Haiti niet meer. Geen neuro team meer beschikbaar. Moeder weet dit eigenlijk al want ze is al in veel ziekenhuizen geweest. Haar hoop was dat ik als buitenlander wel een weg kon vinden voor een operatie in Haiti voor haar dochter. Het wegnemen van die hoop en de erop volgende tranen van moeder zijn hartverscheurend. Ik kan alleen beloven dat haar dochter op een lijst komt voor als er ooit weer geopereerd gaat worden. Grote kans dat haar dochter voor die tijd overlijdt. "Gefrustreerd" is niet voldoende om uit te drukken hoe ik me voel na het vertrek van moeder en kind. "Waarom?".
Mila, 3 maanden, bij ons opgenomen met een genetische botziekte, heeft een paar nare dagen met veel pijn achter de rug. Ook dit droeg bij aan de zorgen van het weekend. Aan het eind van de maandagmiddag is ze in betere doen en ik zit met haar en haar moeder en omabuiten. Mila heeft een grote bos haar maar moeder is een beetje bang om voor de eerste keer Mila's haar in te vlechten. Volgens de cultuur mag het bij 3 maanden maar moeder is bang dat het voor Mila teveel gedoe en waarschijnlijk ongemakkelijk is. Oma en ik besluiten om in ieder geval Mila's haar te wassen. En Mila geniet! Het water op haar hoofd, de massage met de shampoo, tot onze verrassing vindt ze het heerlijk. Dieula loopt langs. Ze woont op het ziekenhuisterrein en heeft Mila geadopteerd als haar zusje. "Eindelijk iemand met grote ogen zoals ik" was Dieula's reactie toen ze Mila voor de eerste keer zag en sindsdien komt ze regelmatig bij Mila langs. Een belangrijke bemoediging voor moeder. Dieula ziet dat we Mila's haar aan het wassen zijn en springt spontaan in. Mila's haar moet worden gevlochten! En dat gebeurt. En weer vindt Mila het heerlijk, dat gefrutsel op haar hoofd. We zitten samen, we kletsen, moeder ontspant als ze ziet hoe Mila ontspant, we lachen, we genieten allemaal ervan dat Mila geniet.
En ik kan het loslaten. Al het voorgaande leed en al de frustratie. Dit moment in de ondergaande zon is goud waard. Het eenvoudig genieten samen van zo'n simpel mooi moment in het niet zo eenvoudige leven van Mila is genoeg. Moet genoeg zijn. "Waarom?". Die vraag is niet aan mij.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 680
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/172/627_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => moeilijk
)
[34] => stdClass Object
(
[reportId] => 5100951
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-04-26
[photoRevision] => 0
[title] => Communicatie
[message] =>
Dag allemaal,
Communicatie. Na mijn jaren hier kan ik niet zeggen dat ik vloeiend ben in het Creools maar ik kan me goed redden. Er zijn woorden die ik nooit zal kunnen onthouden, woorden die ik nooit helemaal goed zal kunnen uitspreken. Maar communiceren is niet alleen taal. Mijn favoriet op school was 'begrijpend lezen'. En eigenlijk is elke conversatie een vorm van 'begrijpend lezen'. Vooroordeel speelt mee, het zien van mijn kleur is soms al een reden dat men denkt dat men mij niet kan begrijpen. Willen luisteren is ook een groot ding; soms heeft men iets in hun hoofd zitten, wil men een bepaald iets, en al mijn praten heeft geen effect. Een meisje kwam met een schitterende tekst op haar shirt: 'sorry, not listening/sorry, luistert niet'. Niet iedereen geeft het zo eerlijk toe als zij!
Deze maand een aantal voorbeelden van communicatie, van situaties waarin 'begrijpend luisteren' mis ging of waarin de communicatie net even anders dan normaal was. En soms is zo'n uitschieter nou net wat een beetje sjeu geeft aan de dag!
Ik roep een man om te consulteren. Zijn vrouw is met hem en ik groet hen beiden, ze groeten vriendelijk terug. Ik vraag aan de man wat hem naar de kliniek heeft gebracht. Stilte. Ik herhaal de vraag en kijk hem verwachtend aan. Geen reactie. Hij kijkt mij aan, ik kijk hem aan. Ik zeg hem dat hij toch echt moet praten, zonder zijn klachten te horen kom ik nergens. Stilte. Ik kijk naar zijn vrouw en zij lijkt ook wat verrast door het zwijgen van haar man. Ze foetert tegen hem dat hij moet zeggen wat hij heeft. De man zegt vertwijfeld: "In welke taal? Ik weet niet welke taal zij spreekt!!". Nou, meneer, mijn taal is Nederlands maar u mag Creools tegen mij praten. "Dezelfde taal waarin ik tegen u praat!" Als bij hem het kwartje valt is de hilariteit groot.
Een vrouw heeft keloid op haar oorlellen. Keloid is een soort littekenvorming die grote vleesbulten kan geven na letsel of zoals bij haar, na gaatjes prikken voor oorbellen. Het is onschuldig maar niet mooi. Opereren geeft vaak alleen tijdelijk effect, de keloid groeit weer terug en vaak groter dan dat het voor de operatie was. Haar keloid is niet groot, een soort erwt aan de achterkant van haar oorlel. Ik neem de tijd en leg uit wat het is, leg ook uit dat het beter is als ze er niets mee doet, leg uit dat ze zeker geen operatie moet doen, herhaal de uitleg dat niks doen het beste is. Ze lijkt me te begrijpen en ik ga verder door haar te vragen welk ander probleem ze heeft. "Nou, ik wil deze bultjes op mijn oren graag laten weghalen" zegt ze. Alsof de voorgaande conversatie niet had plaatsgevonden, terug naar af. 'Sorry, not listening'.
Een geplande opname van een kind komt met moeder naar het ziekenhuis. Er is telefonisch overleg geweest met een verpleegkundige elders. Ik ben in het ziekenhuis bezig met een zieke patiënt. De moeder ziet me rondlopen maar zij valt mij niet op. Na enige tijd zie ik haar ontmoedigd op een bank zitten. Ik spreek haar aan en vraag of haar kind het kind is dat ik verwacht. Dat is hij maar moeder zegt vertwijfeld: "Niemand hier kent Jacques, een Haitiaanse man, een verpleegkundige die Jacques heet!". Uuhm, ik denk dat ik dat ben!
"IK BEN BLIND!". Op deze manier word ik gegroet als ik in de avond de poort open maak van het ziekenhuis. "IK BEN BLIND, IK ZIE ALLEEN MAAR ZWART IN BEIDE OGEN!". Ik probeer na te gaan wat er is gebeurt en dat gaat als volgt:
Ik (I): Wat is er gebeurt?
Patient (P): Ik liep buiten en opeens was ik BLIND!
I: Opeens? Zo maar uit het niets? Allebei? Er is niets in uw ogen gekomen?
P: DAT WEET IK NIET!
I: Ik mag aannemen dat u dat zou weten. Een tak, een kruid, een vloeistof? Niets dat er in uw ogen kwam?
P: IK BEN BLIND!!
I: Uuh, ik zie dat u beide ogen dicht hebt, probeer ze eens te openen?
P: DAT KAN NIET!! IK BEN BLIND!!
**ik neem de patient mee naar binnen en hij wordt door zijn vrouw (V) naar binnen geleid.**
I: Oke, probeer uw ogen te openen zodat ik ze kan controleren.
P: IK KAN ZE NIET OPENEN! OH NEE, OH NEE, IK BEN BLIND.
**met veel gepraat en geduld krijg ik hem zo ver dat beide ogen even open gaan. Het rechteroog lijkt normaal, het linkeroog is een klein beetje rood.**
I: Het lijkt erop dat er wat is met alleen het linker oog.
P: IK KAN ZIEN MET MIJN RECHTER OOG?? **opent zijn oog** IK KAN ZIEN MET MIJN RECHTER OOG! IK KAN ZIEN!
P: Mooi zo. Probeer nu het andere oog te openen. Weet u zeker dat er niks in dat oog is gekomen?
V: Hij zei toch al dat er niks in is gekomen?
I: Mmm, het lijkt er toch sterk op dat er iets in is gekomen dat wat irritatie heeft veroorzaakt.
P: IK BEN BLIND IN 1 OOG!
**ik krijg een sterke verdenking dat deze situatie vraagt om een schijnbehandeling.**
I: Nou, ik heb een oogdruppel en 3 pillen, ik ben er zeker van dat dit gaat helpen.
**oogdruppel antibiotica, tablet foliumzuur, vit C en vitamine B**
P: IK BEN BLI....Oh, het wordt beter.
I: Gelukkig, we geven het nog wat meer tijd.
P: Ik kan..ik kan mijn oog openen!
I: Gelukkig. En u kunt zien?
P: IK KAN ZIEN!
V: Je kunt je mond of ogen niet aanraken als je struik bladiebla aangeraakt hebt.
I: Struik bladiebla?
P: Ja, die struik geeft een poeder, als je je mond erna aanraakt dan brandt het.
V: Hij was zo'n struik aan het kappen.
I: **stomgeslagen stilte**
V: Nu we er toch zijn, kunt u even mijn bloeddruk controleren?
I: Oke, dus er is een poeder in het oog gekomen, van een struik bladiebla, en dat geeft brandende ogen?
V en P: Oh ja, dat is bekend.
P: Daarom heb ik mijn oog thuis al uitgespoeld met water.
I: Dus toen ik vroeg...meerdere keren vroeg...en jullie..waarom zeiden jullie...
**binnensmonds mompelend*** laat maar, laten gaan, laaaaten gaan..
P: IK KAN ZIEN! MET ALLEBEI! IK KAN ZIEN!!
I: Goed! Fijn! Eind goed, al goed. Heel mooi dat u weer kunt zien! En dat de irritatie al is afgenomen. FIJN!!
P: Wat een wonder, oh, bedankt voor de medicijnen. Ik kan ZIEN!!
V: U kunt niet even mijn bloeddruk controleren?
I: Ja, op je GROTE BOLLE OGEN!! (Niet hardop gezegd, dacht ik alleen, zei ik niet, echt niet, niet gezegd...of misschien toch wel..)
Maandagochtend vroeg. De wachtruimte vult zich met mensen. Mensen die er voor de eerste keer zijn en een nummer krijgen voor het maken van een dossier later. Mensen die al een dossier hebben en hun kaartje met dossier nummer afgeven voor het zoeken van dit dossier. Een vrouw komt met haar kind. Moeder heeft al een kaartje, haar kind nog niet. Het kost mij grote moeite om haar te laten begrijpen dat ik haar kaartje wil hebben voor opzoeken en dat haar dochter een nummer krijgt voor het maken van een dossier, later als de kliniek begint. De andere mensen in de wachtkamer genieten mee. Als ze eindelijk alles snapt en gaat zitten zegt een man tegen haar: 'Volgens mij had u er moeite mee om het allemaal te begrijpen!'. De vrouw zegt: 'Ou konnen/je weet het, die witte spreekt Engels. Ik snapte er niks van'. Iedereen in de wachtkamer valt om van het lachen.
Een vrouw in de kliniek beantwoordt elke vraag met 'ikke?'. Het maakt me eerst helemaal kriebelig maar ik merk dat ze het volledig onbewust doet. En dat het niet uitmaakt hoe ik reageer. Ik besluit om me er maar mee te gaan amuseren.
Ik "Sinds wanneer heeft u onderbuikspijn?"
Zij "Ikke?"
Ik "Nee, ikke"
Zij" Sinds afgelopen maand"
Ik "Wanneer was u het laatst ongesteld?"
Zij "Ikke?"
Ik "Nee, ikke"
Zij "14 maart".
Ik "Hebt u pijn bij het plassen?'
Zij "Ikke?"
Ik "Nee, ikke"
Zij "Soms brandt het tijdens het plassen'
Alle vragen werden keurig beantwoord, het duurde alleen net even wat langer!
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 363
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => communicatie
)
[35] => stdClass Object
(
[reportId] => 5100172
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-03-13
[photoRevision] => 0
[title] => Ashley
[message] => Dag allemaal,
Haiti; nu meer dan ooit onrustig en onvoorspelbaar. Blijven bidden. Vasthouden aan hoop dat Haiti zich omhoog kan werken uit deze spiraal van geweld. Ariel Henry afgetreden en we hopen op een positieve verandering. Afwachten wie er naar voren stapt en wat men gaat doen.
Op de grote problematiek van het land hebben u, jij en ik geen invloed en kunnen wij niets daadwerkelijk betekenen. Maar op kleine schaal, op persoonlijk niveau, kunnen wij proberen te helpen, kunnen wij er zijn. Vasthouden aan hoop door te kijken naar wat we wel kunnen doen. En achter al dat grote nieuws over Haïti, nieuws waar je moe van kan worden, "Haïti moe" want er lijkt non-stop slecht nieuws te zijn. Achter al dat grote nieuws zitten kleine verhalen over mensen die hun eigen gevecht hebben. En daarom vraag ik jullie hulp voor Ashley en zijn moeder Islande.
Ashley, 8 maanden oud, en zijn ouders hebben veel meegemaakt. Toen hij een paar dagen oud was kwam zijn vader naar de kliniek. Hij toonde mij een foto van zijn zoon Ashley met een spina bifida/open ruggetje. Via 5 STAR Global ministry werd Ashley in september/oktober in totaal 4 keer geopereerd in Port au Prince en de laatste operatie was het plaatsen van een VP shunt voor een hydrocephalus/waterhoofd. Hij herstelde daarna goed en in december keerden Ashley en zijn ouders terug in Chansolme, een plek bij Port de Paix. Vader had een kans om naar de Bahamas te gaan en ging in januari. Moeder Islande is weer zwanger en hoopt in augustus hun tweede kind te krijgen.
In januari begon Ashley gewicht te verliezen en kreeg een hoest. In februari kreeg hij behandeling voor ondervoeding via 5 STAR Global ministry maar ondanks dat werd hij alleen maar slechter. En hij bleef een magere 3 kg. Ashley is nu bij ons voor de behandeling van tuberculose en zijn ondervoeding. Het is ook moeilijk om in te schatten in hoeverre zijn eerdere problemen voor ontwikkelingsproblemen zorgen. Zijn weg naar herstel is lang en zijn familie is niet in staat om voor Ashley en zijn moeder te zorgen terwijl ze bij ons zijn. Oma aan vaders kant kon helpen maar zij heeft eind februari een herseninfarct gehad en ligt in een ziekenhuis elders. In de anderhalve week dat Ashley bij ons is zien we een langzame maar gestage verbetering. Hij heeft inmiddels de 3.5 kg bereikt. Ook wordt hij steeds interactiever en zien we zijn brede lach meer en meer. Hoopvolle tekenen. Graag houden we Ashley en Islande hier bij ons en het doel is een gezonde 7 kg! Elke maandag geef ik Islande geld voor de markt en een bijdrage aan de kosten voor voedsel en andere benodigdheden zou zeer gewaardeerd worden! € 20,- zou enorm helpen voor elke week.
Doneer o.v.v. Ashley via rekeningnummer NL18RABO 0362 4237 41 van Stichting Hoop Haïti of doneer via https://www.hoophaiti.nl/doneren/ Ashley of via PayPal: weerdjacqui@gmail.com.
Ik hoop op jullie hulp en bij voorbaat hartelijk dank voor uw bijdrage!
Vriendelijke groet, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 428
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => ashley
)
[36] => stdClass Object
(
[reportId] => 5099815
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-02-23
[photoRevision] => 0
[title] => Goed excuus
[message] => Hallo allemaal,
Februari is al jaren een maand met veelonrust, manifestaties en blokkades van wegen. Rondom 7 februari gingen ook hier de scholen, banken en bedrijven dicht, waren er demonstraties, maar niet in dezelfde mate als elders in Haiti. De 7e is officieel de dag waarop na verkiezingen een nieuwe president wordt ingezworen en dit wil al jaren niet lukken. Na de moord op president Jovenel Moïse in juli 2021 is Ariel Henry het hoofd van de staat. 'Het volk' wil dat hij aftreedt, wil veranderingen, wil veiligheid en wil verkiezingen. Verkiezingen die onmogelijk lijken in de huidige onstabiele situatie. En ik heb absoluut geen idee wie er nog over is in de politiek die het verdiend om presidentskandidaat te worden.
En opeens is daar Guy Phillip, recent gedeporteerd uit de US na een gevangenisstraf gerelateerd aan drugs- en wapensmokkel. Voor zijn arrestie was hij politiek actief en nu na zijn deportatie gaat hij Haïti door met beloften van rust en vrede. Rust en vrede die zijn aanhangers proberen af te dwingen met demonstraties.. En opeens is daar de BSAP, een groep "boswachters" die opeens wapens, uniformen en auto's hebben. Het moeilijke op dit moment is weten wie is wie, wat is wat en hoe is hoe.
Veel onduidelijkheden, veel geruchten en weinig verandering. Door het ontbreken van een funtionerend rechtsyteem neemt de bevolking het recht vaak in eigen handen en worden regelmatig mensen met autobanden verbrand op straat. Ook executies door de politie van verdachte criminelen gebeuren vaak op straat. Gruwelijk en wetteloosheid ten top in mijn ogen maar in gesprek met anderen ben ik meestal de enige die tegen is.
En het land blijft in handen van bendes. De meest lucratieve carriërre in Haiti is in de criminaliteit.
"13 februari (Reuters) - Haïtiaanse bendes worden economisch steeds autonomer, waarschuwde een in Genève gevestigde criminele onderzoeksgroep. Ze gebruiken geld dat is afgedwongen van particuliere bedrijven, lokale bewoners en families van slachtoffers van ontvoeringen om wapens en soldaten te betalen. “Bendes hebben een radicale evolutie ondergaan, gaande van nogal ongestructureerde spelers (...) tot gewelddadige ondernemers”, aldus het rapport, dat maandag (13/2) werd gepubliceerd door het Global Initiative Against Transnational Organised Crime-rapport."
https://www.reuters.com/world/americas/haitian-gangs-growing-funds-arsenals-challenge-planned-intervention-report-2024-02-13/
Dit is een zorgwekkend artikel. Want hoe ga je terug van een lucratieve 'baan' in de criminaliteit naar leven in armoede? "Geweldadige ondernemer'. Wie zegt die baan vrijwillig op? Reguliere banen zijn er zo goed als niet en worden steeds minder. Bedrijven en bestaande werkgelegenheid zijn stuk gegaan door de onveiligheid, ondernemers vertrekken naar het buitenland, hulporganisaties zijn weg of kunnen hun werk niet doen. En de Multinational Security Support missie van de UN om voor veiligheid te zorgen komt maar niet uit de startblokken.
En zo groeit de problematiek meer en meer. Zo veel nare verhalen van ooggetuigen van de onveiligheid. Hier in het Noordwesten van Haiti zie ik slachtoffers en hoor ik verhalen maar in het Zuiden van Haiti is het extreem slecht en ik kan me niet voorstellen hoe men daar leeft. Ik ben zo dankbaar dat het hier bij ons niet zo ingrijpend is als daar.
Maar de situatie in Haiti is ook een mooi excuus. Er komt een vrouw naar de kliniek. Ze is ernstig ziek, een combinatie van buikklachten, uitdroging en ondervoeding. De 1e dag van opname is het maar de vraag of ze het zal halen. Op de 2e dag is ze wat beter en ik vraag aan haar en haar familie: "Waarom, waarom in vredesnaam heb je het zo erg laten worden?". Ze heeft moeite om haar gedachten onder woorden te brengen en ik besluit haar te helpen. "Ah, ik weet het! Omdat Ariel Henry niet wil aftreden!". Een grote glimlach is haar antwoord en "ja, ja" iedereen beaamt het met enthousiasme. Beter dit dan de waarheid toegeven. "En omdat ze Jovenel gedood hebben!" roept een bijdehante broer. Een goed excuus....
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 394
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => goed-excuus
)
[37] => stdClass Object
(
[reportId] => 5099310
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-01-25
[photoRevision] => 0
[title] => Binnenbocht
[message] => Dag allemaal,
Het is 5 uur smiddags en ik zit op de veranda te genieten van een beetje wind dat er eindelijk is na een 'moekerige' dag. Een ezel met twee kinderen komt het pad op. Geen idee wie het zijn en ik loop naar ze toe. Het zijn twee jongens van een dorp vlakbij. De oudste van 14 komt met zijn broertje van 3; hij heeft al een aantal dagen koorts. Ik leg hem uit dat mijn huis geen ziekenhuis is en hij zegt dat hij dat weet. Hij zegt ook dat hij weet dat er in de middag geen kliniek is en daarom komt hij rechtstreeks naar mijn huis! Zijn eerlijkheid maakt mij aan het lachen. Niks geen smoesjes, gewoon eerlijk zeggen dat je de binnenbocht neemt. Ik zeg dat ik paracetamol zal geven voor de nacht en dat ze morgen terug moeten komen voor verder consult. De jongen zegt dat dat een probleem is maar hij zal zijn best doen. En weer verrast zijn houding mij. Niks geen doordrammen of excuses maken, iets wat we vaak zien. Ik vraag hem waar hun ouders zijn. Vader is in de Dominicaanse Republiek en moeder is net bevallen. Opeens realiseer ik mij dat het niet de eerste keer is dat ik deze jongen zie. Zaterdag kwam er een vrouw in het ziekenhuis nadat ze thuis was bevallen maar de placenta zat vast. Ze had alleen haar oudste zoon bij zich en hij hielp haar zo netjes en respectvol. Dezelfde jongen. Hij legt uit dat hij nu, in de kraamtijd van zijn moeder, in de ochtend vroeg opstaat om eten te maken voor zijn broertjes en zusjes. Voordat hij naar school gaat zorgt hij ervoor dat iedereen gekleed is en kan eten. Het is daarom ook moeilijk voor hem om de volgende ochtend terug te komen. Tja, hierna kon ik niet anders dan met hen naar het ziekenhuis lopen en het broertje volledig te consulteren. Als een 14-jarige jongen vader en moeder kan zijn voor zijn broertjes en zusjes, dan kan ik ook wel wat extra doen.
Hartelijke groeten,
Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 635
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => binnenbocht
)
[38] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098940
[userId] => 139012
[countryId] => 82
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2023-12-29
[photoRevision] => 0
[title] => Pestel en ontmoetingen met oud-collega’s
[message] => De week na het Noordwesten volgde er een reis naar de andere hoek van het land; Grand Anse, het zuidwesten. Woensdag 6 december bracht mijn trouwe motor taxi chauffeur me opnieuw naar het vliegveld, met een tussenstop bij familie Nelson om wat op te halen dat mee naar Pestel moest. Dit keer vloog ik met Sunrise Airways, een commerciële maatschappij. Naar Port-de-Paix vliegt enkel de VN, maar naar Les Cayes zijn naast de VN ook commerciële vluchten. Het zijn kleine vliegtuigjes, voor een man of 30.
Ik had een prachtig uitzicht. Genoten van de bergen en zee en rivieren die onder me door trokken. We begonnen aan de noordelijke zeekant, vlogen over de bergketens en eindigden aan de zuidelijke zeekant. We keken uit op de weg waar we voorheen langsreden naar het Noordwesten en de weg naar Pestel, nabij Port-au-Prince. Beide wegen lagen er nu leeg en verlaten bij. Algauw landden we buiten Les Cayes. Daar werd ik opgewacht door een motor taxichauffeur die vanuit Pestel was gestuurd om me te komen halen. De krukken werden schuin langs de motor vastgebonden.
Ook van de motorrit heb ik genoten. Het is en blijft een schitterend mooi land. Het was de eerste keer dat ik deze route aflegde sinds de aardbeving van 14 augustus 2021. Ik was verbaasd de asfaltweg te zien. Deze nog vrij nieuwe weg is grotendeels verdwenen onder stenen en aardverschuivingen als gevolg van de aardbeving. Op veel plaatsen is nog maar de helft van de weg begaanbaar, op andere plaatsen is heel het asfalt verdwenen of zitten er grote scheuren in. Na Kafou Zaboka kwam het onverharde deel en de prachtige uitzichten op de eilanden Cayemites, de bergen, de rotsen en de weg naar Pestel. Een strakblauwe lucht. Wat is het toch een mooie schepping. Maar ook: vrijwel alle huizen op dit parcours bestaan deels uit zeildoeken en/of golfplaten. De schade van zowel orkaan Matthew als de aardbeving is duidelijk zichtbaar. Ik herkende onderweg ook al enkele huizen gebouwd door CWS. Hoewel ze allemaal net wat anders zijn afgewerkt, is het model hetzelfde en herkenbaar. Mooie, stevige huizen.
Om twee uur werd ik afgezet bij huize Amost, bij wie ik vele malen heb gelogeerd. Nadat ik het stof van me had afgespoeld en ook de krukken waren schoongeboend, werd ik naar het dorp Pestel gebracht, waar ik bij Elondieu en Samuel op bezoek ging in huize CWS. Ik werd letterlijk met open armen ontvangen en kreeg gelijk vis geserveerd. Pestel ligt aan zee, dus vis is dichtbij. Daarna terug naar huize Amost, waar ik deze dagen logeerde. Ik hoorde de krekels weer zingen en keek naar de prachtige sterrenlucht.
De volgende ochtend stond ik buiten toen een van de bouwlieden langsliep, die al sinds 2016 betrokken is bij CWS. We schudden elkaar de hand. Het was de bedoeling dat ik zes huizen en een waterreservoir zou bezoeken die CWS dankzij financiering van de Christelijke Gereformeerde Kerken bouwt. Dat is niet helemaal gelukt, maar wel heb ik vier huizen kunnen bezoeken. Eerst reden we naar Desriveaux, op twee motoren. Ik kon opnieuw genieten van de mooie route.
Bij het eerste huis dat we bezochten, werd gewerkt aan het bepleisteren van de binnenmuren. Het nieuwe huis staat pal naast de oude woning. Het bestaat uit twee slaapkamers, een woonkamer en een veranda. Van de oude woning zijn alle muren ingestort. Het dak staat nog, op een houten skelet. In plaats van muren zijn er nu kleden, zeildoek en golfplaten. Na de aardbeving heeft het gezin een tijdje in de open lucht geslapen. Ook de inboedel is vernield; bedden, tafel, keukengerei. Een van de zoons raakte gewond aan zijn been door vallende rotsen. De nieuwe woning is een stuk steviger gebouwd dan het oude huis, met goede kwaliteit materialen. Bij een volgende orkaan of aardbeving zal het huis staande kunnen blijven. Dan moet ik denken aan het kinderliedje “Een dwaas man bouwde zijn huis op het zand en de regen stroomde neer en het huis deed plof. Een wijs man bouwde zijn huis op een rots en de regen stromde neer en het huis bleef staan.”
Het tweede huis dat we bezochten, was hier vlakbij. De dag van ons bezoek was een organisatie in het dorp aanwezig om bepaalde gezinnen een geldbedrag te verstrekken. De vrouw des huizes verliet de rij om met ons in gesprek te gaan. Toen ik haar vroeg naar het verschil tussen haar oude en nieuwe huis, lichtte haar gezicht op en begon ze helemaal te stralen. De nieuwe woning is heel wat anders, heel wat mooier en steviger. Ook bij dit huis waren de stenen muren ingestort en ook hier zijn ze vervangen door zeildoek en kleden. De vallende muren vernielden eveneens de bedden, tafel, stoelen en keukengerei. Ze bood me een zitplaats aan op de enige overgebleven stoel, die ook half uit elkaar lag. Op het moment van de aardbeving was ze zelf in Les Cayes, waar ze als alleenstaande moeder bananen, zoete aardappels en sinaasappels verkocht om geld te verdienen voor haar gezin. Maar ook in Les Cayes was de aardbeving voelbaar en ze verloor al haar handelswaar, waardoor ze de handel niet langer kan voortzetten. Geen van de kinderen gaat naar school, daar is geen geld voor. “Als ik God niet had gehad, had ik dit huis niet gekregen,” zei ze.
We reden terug richting Pestel en stopten onderweg aan de kant van de weg om een huis te bezoeken dat enkel te voet bereikbaar was. Dus ik krukte een smal voetpad op, tussen rotsblokken door. Het is gelukt, ik bereikte de mooi aangelegde tuin in een rustige, groene omgeving. Dit was een extra speciaal gezin want hun huis is gefinancierd met giften die via de kerk in Drogeham zijn binnengekomen. Een ander verschil is dat dit huis al door orkaan Matthew was vernield. Daarna heeft het gezin hun huis weer opgebouwd, om het vervolgens weer weggevaagd te zien worden in de aardbeving. Er is niks meer over van het oorspronkelijke huis. Op dit moment woont het gezin van 9 in een onderkomen opgetrokken uit golfplaten met een oppervlak van 12 m2. Het nieuwe huis is bijna af, alleen de deuren en ramen ontbreken nog. Dit is op een heel andere manier gebouwd dan de vorige woning. Het gezin denkt dan ook niet dat deze woning zal instorten bij een orkaan of aardbeving. “Nu hoeven we niet meer naar buren te vluchten, maar buren kunnen hier hun toevlucht komen zoeken. Nu kunnen we hen ontvangen, net zoals zij ons ontvingen.” Er kon ons geen stoel aangeboden worden, want die hebben ze niet, dus we zaten op de traptreden van de veranda. Ook een bed is er niet om in het nieuwe huis te zetten. De inboedel is verloren gegaan, evenals dieren en oogst. “Maar de Heere heeft ons leven gegeven, dus we zeggen Hem dank.” De gezondheid van de vrouw des huizes is niet al te best, wat weer kosten met zich meebrengt. De man des huizes heeft de aardbeving ternauwernood overleefd. Hij bevond zich tussen de rotsen, die begonnen te rollen. Hij raakte gewond aan z’n zij. Het was een mooi bezoek, de vrouw zei zelf al dat ze graag met mensen praat. “Je zou m’n hart moeten openmaken om te zien wat er in zit, hoe belangrijk dit huis is voor mij.” Dan zou ik de vreugde zien. Dit huis blijft als een erfenis voor de kinderen en kleinkinderen.
We vervolgden onze rit richting Pestel om een huis te bezoeken dat zich aan de doorgaande weg bevond. Dit huis was al af en bewoond. De heer des huizes is maar liefst 93 jaar. Hij heeft al jong de bijnaam Kikker gekregen, omdat hij zo klein is. Ook hier zijn de muren van de oude woning ingestort en is inboedel verloren gegaan. De manier waarop de nieuwe huizen zijn gebouwd, zou onbetaalbaar zijn geweest voor de gezinnen, al kosten de huizen niet meer dan € 7.250.
Daarna gingen we terug naar huize Amost. Ik liep een rondje om hun oude huis en de bakkerij die daar is gebouwd. Die is ook vernield in de aardbeving maar inmiddels weer gerepareerd. Om het huis staan suikerriet en palmbomen met hoog in de bomen kokosnoten, terwijl op de akkers cassave en pinda’s te vinden zijn. Vlakbij werd gewerkt aan een ander huis in aanbouw door CWS.
Vrijdag konden we helaas niet de overige huizen en het waterreservoir bezoeken, dus legde ik wat persoonlijke bezoeken af. Eerst naar een predikantsgezin in Lafièvre. De voorgevel van hun woning staat er nog, dus het lijkt alsof hun huis de aardbeving aardig heeft overleefd. Maar ze namen me mee naar binnen en daar is algauw duidelijk dat de voorgevel de enige muur is die nog staat zoals ie was, al zitten er scheuren in. De overige muren zijn vervangen door golfplaat. Bij dit gezin is door CWS een waterreservoir gebouwd en toevallig werden op deze dag de dakgoten aangelegd. Gelukkig is het golfplaten dak nog intact, zodat het water opgevangen kan worden. Water is het allerbelangrijkste, zeiden ze. Het was goed om elkaar te zien en spreken. Op de veranda van het huis werd er samen gebeden voordat ik weer achterop de motor stapte.
Het volgende bezoek was in Pestel zelf. Ik was even gedesorienteerd, want ik zag het huis niet. Dat kan kloppen, want ook dat heeft de aardbeving niet overleefd. Maar het gezin wel, dus ik kon Pierre z’n familie gedag zeggen. Er was een groot rotsblok op het erf gerold, hoewel het gelukkig stopte voordat het ’t huis raakte. Dat is de omgeving van Pestel, volop rotsblokken. Dan heeft een aardbeving weer een heel ander effect. Ik mocht vooral niet met lege handen vertrekken, dus ik kreeg eieren mee, gewikkeld in grote, groene bladeren, die ik voorzichtig in m’n rugzak stopte.
Een bezoek aan Pestel is niet compleet zonder te genieten van het dorpsplein, gelegen aan zee, met zicht op Cayemites en een eilandje vlak voor het plein. Ik ging even op een bankje zitten. Een van de bouwlieden was ook op het plein en kwam een praatje maken.
Daarna werd ik afgezet bij huize CWS, waar ik wachtte op Elondieu en Samuel. Met Samuel ben ik nog een keer naar het plein gelopen, maar we werden algauw weer weggestuurd. Guy Philippe, verkozen senator voor Grand Anse, is na 7 jaar in Amerika in de gevangenis gezeten te hebben teruggekeerd naar zijn geboortedorp Pestel. Hij zat gevangen voor het witwassen van drugsgeld. Hij was op dezelfde dag als ik aangekomen en bevond zich net als ik op het plein. De bevolking heeft hem zeer hartelijk verwelkomd. Mijn aanwezigheid als blanke buitenlander werd met argusogen bekeken, aangezien men vermoedde dat ik er was om hem in de gaten te houden. Dus nadat Samuel aan een kruisverhoor was onderworpen, konden we weer vertrokken.
Zaterdag reisde ik terug naar Kenscoff. Om 6:45 uur zat ik weer op de motor naar Les Cayes, een rit van 2.5-3 uur. Het was bewolkt, de zee schitterde minder blauw. Ik liet het mooie uitzicht en gebergte en rotsen en groene bedekking aan me voorbij gaan. De onverharde weg maakte plaats voor asfalt, weer tuterend langs de grote rotsblokken die naar beneden zijn gekomen. Een boer was aan het werk op een akker, waar hij ossen een ploeg liet trekken.
Om half 10 werd ik afgezet bij het vliegveld van Les Cayes. Nu kon ik van de andere kant genieten van het uitzicht. Ik keek uit op de zuidkust, de zee, de witte koppen, eilandjes, bergen en een uitgestorven weg langs Martissant. Kort na de middag landden we in Port-au-Prince, waar ik tegelijk aankwam met m’n motor taxichauffeur. Het was gelukkig wat minder druk op de weg. Het zou vast interessant zijn om zo’n motorrit te filmen. De chauffeur haalt wat manoeuvers uit, zich tussen vrachtauto’s en marktstalletjes en auto’s door wringend. Bij Delmas liep een groep Christenen op straat, een stilzwijgend protest denk ik.
We stopten bij een supermarkt in Pétion-Ville. Eerst kwam ik Steven tegen in de winkel en vervolgens trof ik bij de kassa oud-collega Valery, met wie ik bij de Micha Campagne werkte. Hij had z’n dochter bij zich, die ik toentertijd als 3-jarig meisje op schoot had. Inmiddels is ze een volwassen jongedame. Dat maakt een bezoek aan de supermarkt weer interessant, leuk om bekenden tegen te komen, goed weerzien.
Eenmaal thuisgekomen, liepen de buurjongens gelijk mee naar binnen, maar ik wilde toch eerst graag het stof van de rit van me afspoelen. Daarna naar de buren, om te kijken hoe het met de zieke buurvrouw ging en met de baby. Ik mocht gelijk blijven eten, maar de drie jongens (drie neven) waren ongeduldig en wouden naar mijn huis. Dus we gingen met z’n vieren terug naar mijn huis, waar ze bouwden met Duplo en speelden met autootjes.
Ook nu weer trof ik een hagedis aan in de wc. Geen idee of het dezelfde was die ik al eens eerder had doorgespoeld... Vervolgens rende er op z’n gemak een muis door m’n kamer.
Zondag werd er gepreekt over de trouw van God (Hebreeën 11:11). God houdt Zijn beloften aan ons. Na kerktijd kwamen de buurjongens weer bij me spelen. Ik had een teil met water buiten staan, waarin de schoenen van een van de jonge bezoekers belandden... Dus die heb ik gelijk maar schoongemaakt, waarna z’n neef hem op blote voeten naar huis bracht, om met andere sandalen weer terug te keren. Ik wandelde naar Isna, die net naar mij toe zou komen. M’n buren voegden zich bij ons en daarna liepen we alsnog met z’n allen naar mijn huis. Dit keer vier kinderen en twee moeders in huis.
De volgende dag kwam Sousoune op bezoek. En ook m’n trouwe buurjongetje was er weer. Toen ik zat te eten, constateerde hij dat hij zelf nog niet had gegeten en dus lepelde hij de rest van de rijst naar binnen. Blijkbaar smaakt het eten bij mij beter, al is het hetzelfde eten dat ook bij hem thuis geserveerd wordt. Aangezien hij thuis niet wil eten, werd z’n eigen bord met eten de dag erna mijn kant op gestuurd, zodat hij beter kon eten... Ook deze dag weer bezoek ontvangen.
Woensdag 13 december had ik de gelegenheid om me onder oud-collega’s te bevinden. ’s Ochtends naar MCC, mijn eerste werkgever hier in Haïti. Ik kan me de dag nog goed herinneren dat ik daar voor het eerst het kantoor binnenging. Het MCC team begint op woensdag met een gezamenlijke opening en daar sloot ik bij aan. Er werd gezongen, gebeden en gemediteerd. Als dankpunt noemde iemand dat bendeleden gelukkig niet al teveel gestolen hebben uit zijn huis. Dat is de realiteit hier. Zijn gezin heeft al een tijd geleden moeten vluchten, nadat ze jarenlang hard gewerkt hebben om een eigen huis te bouwen. Begin dit jaar werden ze overvallen toen ze in een auto van MCC reden. De auto werd meegenomen, maar gelukkig werd het gezin vrijgelaten. Toen de politie de auto terug wist te halen uit handen van bendeleden, werd het gezin een doelwit voor de bende. Niet veel later viel de hele wijk in handen van een bende. Er werd gemediteerd uit Psalm 126 en teruggekeken op het jaar 2023. Ook hier werd gesproken over de beloftes van God en over ‘tel uw zegeningen’. Vertrouwen in God, niet ontmoedigd raken ook al hebben of zien we nog niet wat we graag zouden willen.
Vandaar ging ik naar een restaurant in Pétion-Ville, waar ik me voegde bij vijf heren met wie ik vele jaren heb samengewerkt als onderdeel van het netwerk ACT Alliance. Ze kwamen deze dag bijeen om aan diverse dossiers te werken. Ik was uitgenodigd aangezien ik geholpen heb in de verslaglegging naar aanleiding van de aardbeving. Het is moeilijk om daadwerkelijk de context van Haïti over te brengen aan donateurs. Ze bekijken Haïti meer met medelijden dan met begrip. We sloten het samenzijn af met een gezamenlijke maaltijd. Goede sfeer, moeilijke omstandigheden. Elk van deze mannen kiest er bewust voor om in hun vaderland te blijven, om hun talenten in te zetten in een poging om verandering tot stand te brengen. Er is teveel werk te doen in eigen land, concludeerden ze. Ook werd er gesproken over onderwijs, wat hier voornamelijk bestaat uit herhalen/uit het hoofd leren, maar niet nadenken, begrijpen of analyseren. Het was heel mooi om erbij te zijn. Mijn hart ligt nog steeds in Haïti.
Patrick zette een van de mannen af bij SCH, een organisatie die in 1954 is opgericht door CWS en met wie we voorheen een kantoor deelden. Daarna reed ik met hem mee naar huis, waar ik op de motor werd opgehaald, nadat ik een naburig gezin even gedag had gezegd. Dat wordt op prijs gesteld, even aanwezigheid tonen en gedag zeggen.
Donderdag 14 december werd er op de poort geklopt. Toen ik de deur opendeed, zag ik Isna met een poes in d’r armen staan. Ze kwam me hun (jonge) poes lenen, omdat de muizen bij me door het huis rennen en me wakker maken met hun geritsel en gedoe. De poes hadden ze net een paar dagen eerder gevonden in Grande Savanne, bij hun eigenlijke huis dat ze verlaten hebben wegens bendegeweld. Er was een brigade dus waagden ze het erop om naar hun huis te gaan en wat spullen op te halen. Daarbij troffen ze ook een kitten aan, die ze meenamen. Het is hier moeilijk voor te stellen dat er zo dichtbij bendes actief zijn, hoewel ik op avond gedurig schoten hoor. Nu rent de poes hier door het huis en vallen de muizen stil. Het beestje voelde zich algauw thuis en volgt me nu elke stap in huis.
Vervolgens kwam een van de kinderen van Isna me een prachtige tekening brengen. Dat zijn bijzondere, waardevolle cadeaus, als iemand de tijd neemt om iets voor je te maken. Ook de andere kinderen kwamen spelen. De dochter vroeg me of ik haar wat aloë uit de tuin mee kon geven om d’r haar mee te wassen, zodat ze net zulk lang haar kan krijgen als ik... Zo nu en dan hebben buren ook wat emmers water nodig uit mijn reservoir, waarin regenwater opgevangen wordt.
Volgens een verslag van Organisation des Citoyens pour une Nouvelle Haïti zijn er tussen juni en november 317 gevallen van seksueel geweld geregistreerd. De VN rapporteerde dat er 3.960 mensen zijn gedood, 1.432 gewond geraakt en 2.951 ontvoerd dit jaar, al blijven statistieken onduidelijk. 200.000 mensen hebben hun huis moeten verlaten, van wie 143.000 in de omgeving van Port-au-Prince. Een dorp nabij Leogane is vanaf zee aangevallen. Twee boten van de organisatie Food for the Poor zijn gestolen, evenals een motor, terwijl diverse huizen en winkels zijn leeggeroofd. Leogane zelf werd ook aangevallen, waarbij huizen geplunderd werden. Een busje belandde in Mariani in een vuurgevecht tussen bendeleden en de politie, waarbij minstens zes passagiers gewond raakten. In Carrefour vielen zes doden en diverse geworden toen bendeleden de wijk aanvielen en mensen martelden, doodden en verbrandden, terwijl anderen werden ontvoerd. Ook vanuit een kerk in Petit-Rivière de l’Artibonite en vanuit een busje onderweg naar Port-au-Prince (bij Morne-à-Cabri) werden kerkgangers ontvoerd. Bij Delmas 19 en in Vivy Mitchell bij iemand thuis werden bij een poging tot ontvoering de slachtoffers gedood.
En dan is het Kerst en spreken we over vrede op aarde. Het is ver te zoeken. Laten we hopen dat 2024 een beter jaar wordt, een jaar waarin wapens neergelegd worden, mensen tot inkeer komen, eenheid gevonden wordt, mensen niet meer bang hoeven te zijn om de straat op te gaan.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 655374
[pictureCount] => 130
[visitorCount] => 506
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Kenscoff
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/218/388_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => pestel-en-ontmoetingen-met-oud-collega-s
)
[39] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098920
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-12-27
[photoRevision] => 0
[title] => Salomon
[message] => Dag allemaal
De laatste blog van het jaar 2023! Immens snel gegaan, dit jaar!En net als vorig jaar was er, naast alle andere projecten, als afsluiter weer een Kerst voedselproject van de Stichting Hoop Haïti voor de ouderen. Het was moeilijk om al het voedsel lokaal te kopen en zeker een heel stuk duurder maar dat betekent ook dat het zo ontzettend nodig is! Het volgende verhaal is over 2 mensen in dat project en ik ben zo enorm blij dat die rookworsten in Nederland voor voedsel zorgen in Haïti!
Op zoek naar Salomon. Niet voor zijn wijs oordeel in een ingewikkelde zaak maar voor het ouderen voedselproject. Ik ken hem en zijn vrouw via de kliniek een aantal jaren. Hij heeft dementie en begint lichamelijk steeds meer te kwakkelen. Zij is zijn tweede vrouw en toegewijd aan de zorg voor hem. Salomon heeft een kind in Port au Prince maar samen hebben ze geen kinderen. Een paar maanden geleden kwam ik haar tegen op straat en ik schrok van hoe ze eruit zag. Ze was nooit een grote vrouw maar was nu wel erg mager geworden. Ze vertelde dat het zwaar was voor haar, de zorg voor Salomon en de zorg voor dagelijkse benodigheden zoals eten. Er is geen sociaal zorgstelsel in Haïti, geen Thuiszorg, geen AOW. Er is mantelzorg maar als dit ontbreekt dan houdt het op. Ik gaf haar wat ik kon geven en vertelde haar dat ze voor Salomon naar de kliniek kon komen met zijn dossierkaartje. De week erna was ze er voor zijn medicijnen. Toen de Stichting Hoop Haïti aangaf dat er dit jaar weer een Kerst voedselproject voor de ouderen kon zijn waren zij twee mensen die ik dolgraag in het project wilde hebben. Maar...ik wist alleen zijn naam (is ook moeilijk om te vergeten, zo'n mooie naam) en dat ze waarschijnlijk in Dupin wonen, of in Dubois, of ergens richting Beauchamp. En ik had een foto van toen ze vorig jaar in de kliniek waren. Onze wachter Fre Jal, die alle mensen in Haiti lijkt te kennen, kon me niet helpen. Ik vroeg het aan meerdere mensen maar niemand leek hen te herkennen. Op een zaterdagmorgen was ik bij de bakker en ik liet aan een aantal mensen daar hun foto zien. Nee, niemand herkende ze. Misschien had iemand ze wel eens in Foison gezien. Geen goed nieuws want dat is een hele andere streek dan dat ik dacht. Een chauffeur komt binnen, kijkt naar de foto en zegt: "De man ken ik niet maar die vrouw is 'moun Dupin'. Volgens mij heeft ze een man uit Port au Prince". Dingdingdingding, we hebben een winnaar! Hij wist niet precies waar ze wonen maar 'ergens bij het huis van bos To die vorig jaar is overleden'. Ik liet hem met Berlange praten zodat hij weet waar we Salomon en zijn vrouw moeten zoeken. Ik ga terug naar het ziekenhuis en ben blij dat we op weg zijn naar het vinden van hen. Ik zit op een bankje buiten waar goed bereik is, check mijn berichten en.....een vrouw komt het terrein op. Mijn mond valt open...het is madame Salomon! Net nadat ik bij de bakker weg was, was zij langs gekomen op de kafou en men had haar verteld dat ik haar zocht! Echt, wat een mirakel, ik was zo blij! Ik kon haar de rijst, zwarte bonen en de olie geven. En incontinentieluiers en medicijnen want ze vertelde dat Salomon inmiddels zo goed als bedlegerig is. Ik regel een motor om haar naar huis te brengen met alle spullen en als ze op de motor stapt zegt ze "Gebeden zijn verhoord".
Dit. Een actie met rookworsten in Nederland en mensen hier vinden wat ruimte, wat hulp in hun dagelijkse moeilijkheden. En niet alleen dit. Ik wil iedereen bedanken voor de steun over het afgelopen jaar, in welke vorm dan ook gegeven. Mijn werk en leven in Haiti, de SHH projecten, bijdragen voor een specifieke hulpvraag; zonder jullie betrokkenheid was het niet mogelijk. Niet alleen ìk ben hier in Haïti, jùllie zijn ook hier in Haïti. Door de steun die jullie geven. We zitten hier met zijn allen! Ik wens iedereen een gezond en voorspoedig 2024 en ik hoop dat we met elkaar en voor elkaar een verschil mogen blijven maken.
Hartelijke groet, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 605
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salomon
)
[40] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098806
[userId] => 139012
[countryId] => 82
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2023-12-17
[photoRevision] => 0
[title] => Onderwijs in Noordwesten en landbouw in Westen
[message] => Woensdag 29 november reisde ik naar het Noordwesten. Voorheen zou dat een hele dag in de auto hebben betekend. Nu vertrok ik in de vroege ochtend achterop een taxi motor naar het vliegveld. Onderweg werden we aangehouden door de politie om kentekenbewijs en rijbewijs te controleren. Hoewel gevraagd wordt om op tijd aanwezig te zijn op het vliegveld, was er nog niemand om ons in te checken. Zitplaatsen waren er niet, op een stoel met gebroken rugleuning na. Daar mocht ik zitten wachten (wegens de krukken). Toen er begonnen werd met inchecken, werd ik vooraan in de rij gezet. Bagage en mensen werden gewogen. Door controle en wachten op de vlucht met UNHAS. Alleen deze VN dienst vliegt op Port-de-Paix.
We vertrokken zowaar aardig op tijd. De geplande tijd was 8 uur. We werden ingesnoerd op de 17 inklapbare stoelen tegen de wanden van een helikopter. Door een raampje schuin tegenover me kon ik naar buiten kijken en wat meekrijgen van de bergen. Rond 9:15 uur landden we in Port-de-Paix, ergens op een onverharde strook, niet op wat eigenlijk het vliegveld zou moeten zijn. Gewoon op de stenen, tussen de bosjes, zonder gebouw. Daar werd ik opgehaald door een auto en chauffeur van KED, een corporatie waarmee we veel hebben samengewerkt. Een veiligheidsagent was zo vriendelijk om mijn tas naar de auto te dragen. Terwijl ik bij een helderblauwe lucht in de zon stond, kreeg ik foto’s uit Nederland van een wit besneeuwde wereld.
Er liggen nog steeds bergen afval voor de stad Port-de-Paix. We werden gelijk aangehouden door de politie, ook hier voor controle van kentekenbewijs en rijbewijs. Een nieuw gebouwd ziekenhuis is nog steeds niet geopend. De weg moet eerst wat begaanbaarder worden gemaakt, aangezien die telkens in een ontoegankelijke modderbaan verandert als het regent. We reden naar Jean Rabel en vandaar naar Fond Ramadou. Door de regen van de afgelopen periode was de weg (het pad) niet meer begaanbaar. Dus we volgden de aanwijzingen van de directeur van de school in Fond Ramadou door droge rivierbeddingen en een nieuw gemaakt pad door de rimboe. De auto kon niet bij de school komen. Een pad over een ravijn was verdwenen. Dus dat ravijn staken we te voet over. Daarna stapte ik bij een docent achter op de motor voor het laatste stuk naar de school.
Ik had een goed gesprek met de directeur. Deze school heeft in het verleden steun ontvangen in de vorm van boeken, geiten en schapen. Het gebouw verkeert in slechte staat, met grote scheuren en onvoldoende lokalen. Ze krijgen voedsel van het Wereld Voedsel Programma, maar het eten was inmiddels op en de nieuwe voorraad nog niet geleverd, dus is het lastig voor de kinderen om zich te concentreren, met een lege maag en buikpijn. Ouders zijn veelal afhankelijk van landbouw voor inkomsten, maar al drie jaar lang heerst er grote droogte in dit gebied. Desondanks blijven ze planten, al bijft de oogst uit. Ook op de gezondheid van de dieren heeft de droogte een schadelijk effect. Toch zit hier nog de meeste winst in. Ouders kunnen nu dieren verkopen en met de opbrengst schoolgeld betalen en uniformen maken. Er zijn daardoor meer ouders in staat om het schoolgeld te betalen. Het geeft ze ook vertrouwen in de school, dat ze steun ontvangen. Het is de eerste keer dat vrijwel alle kinderen in uniform naar school komen. Ook na het afronden van de 3e klas van de middelbare school (de hoogste klas op deze school) zijn de dieren een inkomstenbron voor de kinderen om hun opleiding elders voort te zetten.
Er is bij deze school eveneens een handenwasinstallatie neergezet. Die is nog steeds functioneel. De boeken worden aan het einde van het schooljaar ingeleverd en vervolgens door de volgende lichting weer gebruikt. Dat is nog steeds het geval en eindelijk kan er gezegd worden dat er geen gebrek is aan boeken. De docenten kunnen hierdoor de stof sneller behandelen (in plaats van alles op het bord te moeten schrijven) en leerlingen kunnen beter leren, zowel op school als thuis voor hun huiswerk. De resultaten zijn er naar: er is geen enkele leerling blijven zitten en alle leerlingen zijn geslaagd voor de officiële examens van het 3e jaar, waarna ze verder kunnen op een andere school. Drie kinderen zijn op school gekomen nadat ze Port-au-Prince ontvlucht zijn wegens onveiligheid.
Er werken 18 personeelsleden op de school, onder wie 2 koks, 1 bewaker, 1 schoonmaker en 14 docenten. Slechts 5 docenten zijn benoemd door de overheid, wat betekent dat 9 docenten geen salaris betaald krijgen. Ze blijven hopen op een benoeming en behouden hun motivatie om zich in te zetten voor hun gemeenschap.
Ik werd weer op de motor teruggebracht naar de auto. We vervolgden onze rit en stopten bij AGEHPMDNG om het team daar gedag te zeggen, maar troffen geen van de staf aan, enkel een aantal van hun kinderen.
Halverwege de middag was ik in Dos d’Âne, weer te gast bij Anouce, in ‘mijn kamer’. Robest ontving me. Hij was al bezig met eten koken. Rijst en verse vruchtensap, van passievruchten geplukt uit de tuin. William voegde zich ook bij ons. Weer even in gezelschap van ‘mijn mannen’. Met z’n vieren om tafel, goede sfeer, serieuze gesprekken en grappen. De dag afsluiten met een gezamenlijk lied, Bijbeltekst en gebed.
De sterrenlucht in Dos d’Âne is extra helder, met meer sterren zichtbaar, gezien de afwezigheid van elektriciteit. Er druppelde ’s nachts water van de dakspanten op mijn bed. De geluiden van de mannen drongen door, maar zoals gewoonlijk was het goed slapen daar op die plaats waar ik zo graag kom. Respect voor de mannen, die 7 dagen per week werken, ’s ochtends voor vertrek eten koken en ’s avonds na thuiskomst opnieuw. Ik ging deze dag met ze mee naar de bouwplaats waar ze beide de rol van ingenieur vervullen. Eindelijk kon ik met eigen ogen de bouw van de school in Dos d’Âne zien. De directeur vatte het goed samen in één woord, kort maar krachtig: magnifiek. Het eerste gebouw van drie lokalen was vrijwel geheel afgerond, op de deuren en verf na. Van het andere gebouw werden de muren bepleisterd. Ik bekeek de werkzaamheden en ging in gesprek met de directeur, drie docenten, vier leerlingen, de voorman en iemand die vrijwillig had meegeholpen om de fundering te graven. De laatste zei dat hij mooie dingen wil zien voor zijn gemeenschap en daarom gemotiveerd is, niet vanwege geld, want er is meer nodig dan geld om iets in gang te zetten. Bovendien heeft hij familie op school. “Ik heb een droom voor de gemeenschap.” Een aantal van de bouwlieden herkenden mij (en ik hen) van eerdere, gezamenlijke bouwwerkzaamheden. De muggen waren zo verheugd me te zien dat mijn armen volledig onder de rode bulten zaten. Ik dacht al dat ik een huiduitslag had, maar het waren ‘gewoon’ een heleboel muggenbulten.
De reacties waren positief. Niemand had eerder dit soort bouwmethodes gezien, te beginnen bij de fundering. Doordat de grondsoort niet geschikt is voor zware bouw, is de grond verwijderd en vervangen door andere grond. Vervolgens is er in de fundering een methode toegepast om alle pilaren ondergronds met elkaar te verbinden. Ook het ijzerwerk was uniek. Een stevige school staat er nu. “Over 100 jaar staat hij er nog,” zei iemand. “Dit is een model.”
Een docent vertelde dat ze in het oude gebouw helemaal niet op hun gemak waren. Het was met schrik en zorg en angst dat ze dat gebouw binnen gingen, omdat het in harde wind of regen zo kon instorten. Als het hard waaide of regende, gingen ze dan ook naar huis. Dat betekende dat ze niet alle uren konden draaien. In het tijdelijke gebouw (van plywood) horen alle klassen elkaar; kakofonie. Een van de docenten zei: “Een aantrekkelijk lokaal stimuleert het leren. Dit is een grote verandering.” Een andere docent voegde toe dat het zeer frustrerend was om in een gebouw les te geven met gescheurde muren die elk moment op de leerlingen zouden kunnen vallen. De verschillen in bouwmethodes van dat gebouw en het nieuwe gebouw zijn duidelijk. “Ze weten wat ze doen. Hier zullen we zonder angst naar binnen gaan.” “God heeft mensen gestuurd om dit werk te doen. Dit hadden we nodig.”
Een paar leerlingen van de hoogste klas zeiden: “Wij zullen ons eindexamen kunnen afleggen in een mooie school.” “Het was angstig voor ons om in een gebouw te zitten met gescheurde muren. Op elk willekeurig moment kan een aardbeving plaatsvinden. God heeft ons beschermd. Nu hebben we een mooie school. Deze school is beter en kan lang blijven staan. Er zit ook een waterreservoir bij, dus nu hoeven we geen water meer mee te nemen naar school voor het eten koken.” Dit laatste verwijst naar de maaltijd die op school verschaft wordt. De ingrediënten ontvangt de school, maar water is soms een belemmerende factor. De leerlingen hebben ook een groot deel van het water aangeleverd wat nodig was voor de bouw. Dus zonder hun hulp had de school niet gebouwd kunnen worden.
‘s Middags ging ik naar KRCLJ, een corporatie in Lamontay nan Jil. Het was lang geleden dat ik daar was geweest. Ze houden contact met me en ik ging kijken hoe het met ze ging. Goed weerzien. Ik ging in gesprek met het comité. De bakkerij lag stil, want het gebouwtje eromheen is in hevige regen en wind in november weggewaaid. Bij KRCLJ is vooral het verstrekken van microkrediet belangrijk. Nog steeds, maar het is een stuk moeilijker geworden nu mensen wegens onveiligheid niet naar de stad kunnen om inkopen te doen voor hun handels. Daardoor wordt het terugbetalen van de leningen moeilijker. Er zijn mensen uit Port-au-Prince naar Lamontay gekomen, verdreven uit hun huizen door bendegeweld.
KRCLJ runt ook een school. Die functioneert en telt vele leerlingen (285), maar ouders zijn niet in staat om het schoolgeld te betalen, vooral nu de inkomsten omlaag gaan van zowel oogsten (wegens droogte) als handel (wegens onveiligheid). Dit is momenteel het grootste probleem van KRCLJ. Zonder schoolgeld kunnen de salarissen van de docenten ook niet betaald worden. Zelfs voor vorig jaar zijn ze nog niet betaald. Tegelijk zijn er blijvende effecten te zien van voorgaande activiteiten. Zo worden er nog steeds bodembeschermingstechnieken toegepast en wordt er compost geproduceerd voor betere opbrengst van de landbouw. Zonder deze technieken zou er nog meer schade en verlies zijn.
Daarna moest ik mee naar huize Walson om z’n vrouw te begroeten. In het verleden heb ik meermalen bij hen gelogeerd. We blijven in gebed met elkaar verbonden. Bijzonder.
De weg naar Lamontay is nog steeds moeilijk begaanbaar. Afdalen ging nog wel, maar weer tegen de rotsachtige helling opkomen, was een stuk lastiger. Het lukte niet, ondanks meerdere pogingen om met een aanloop omhoog te rijden. De banden slipten op het witte gesteente. Een aantal mannen kwam met pikhouwelen en scheppen aanzetten. Ze hakten hier en daar wat weg en klommen in de achterbak om de auto meer gewicht te geven. Zo kwamen we uiteindelijk toch uit het dal en de berg weer op.
Vervolgens even bij corporatie KED in Dupre gedag wezen zeggen. Zij hebben deze dagen een auto en chauffeur voor me beschikbaar gesteld. Ik heb er voor gewerkt, zeiden ze. Heel bijzonder. Overal waar ik kwam, merkte ik dat gewoon het feit dat ik er was, veel betekende. Als ik in de huidige context in Haïti ben, ondanks alle onveiligheid en onzekerheid, en dan ook nog eens op krukken, dan getuigt dat wel van heel veel liefde voor Haïti en voor hen, zeiden ze.
Ik fleurde helemaal op in het Noordwesten, was dankbaar en gelukkig om er te zijn. Ook de volgende dag ging ik mee naar de bouwactiviteiten bij de school in Dos d’Âne. Ik nam een kijkje in het magazijn, waar cement uit Turkije lag, nu de Dominicaanse Republiek een verbod ingesteld heeft op de export van cement naar Haïti. Ik sprak met het comité van de school en enkele ouders. Ook zij zien het verschil tussen het oude en nieuwe gebouw. “Dit is mooier en steviger.” “We stuurden onze kinderen met een bezorgd hart naar school, maar dit was de enige optie, dus we moesten wel accepteren, al wisten we dat het gebouw op elk willekeurig moment kon instorten. Dit nieuwe gebouw is heel wat anders, dit vinden we mooi, hier worden we blij van. Dit gebouw zal blijven bestaan in de toekomst. God wordt ook blij van dit werk.” “Ik kan niet lezen, maar ik zou willen dat al mijn kinderen wel kunnen lezen. School doet kinderen opbloeien. Het opent een weg voor hen naar werk, ook ander werk dan landbouw.”
In het gesprek met het schoolcomité spraken we over de algemene situatie in de gemeenschap. Ook hier zijn de gevolgen duidelijk merkbaar van de onveiligheid, waardoor transport van goederen en mensen zeer beperkt is. “De misère neemt toe. We zijn op onszelf aangewezen. Wegens droogte levert de landbouw weinig op, waardoor er weinig overblijft om te eten, laat staan om te verkopen. Je vraagt je af hoe mensen overleven. Alles is duurder geworden.” Er zijn mensen uit de steden naar Dos d’Âne gekomen, om het geweld te ontvluchten. Daardoor nemen de kosten toe voor de families die hen ontvangen, ook omdat ze geen inkomsten met zich meebrengen. Producten kunnen niet aangeleverd worden. “Je hebt nu drie keer zoveel geld nodig om iets te kopen.”
Ook deze school heeft geiten ontvangen en boeken. De geiten helpen om schoolgeld te betalen. Dankzij de boeken hoeven er geen lessen meer van het bord overgeschreven te worden, kan huiswerk worden gemaakt en worden er betere cijfers gehaald. Het nieuwe gebouw zorgt voor een vreedzamer en veiliger omgeving, met minder angst. “De resultaten zullen beter worden. Nu is er geen angst of het gebouw zal instorten. Ook als examencentrum is dit goed. Je bent nu in het paradijs, vergeleken met eerst.” “Als het waaide, maakte stof het ons onmogelijk om te werken. Dat probleem hebben we straks niet meer. De hele gemeenschap ziet dit werk en ontvangt het met open armen.” “Er zijn docenten die weigerden in het oude gebouw les te geven.” Ook voor ouders wordt het interessanter om hun kinderen naar deze school te sturen. Een van de comitéleden zei tegen me: “Je bent de moeder van vele kinderen die je niet kent.”
Ik mocht Robest en William interviewen en sprak enkele bouwlieden. Ook voor hen was het een interessante ervaring, met oefening in technieken en methodes die ze nog niet eerder hadden toegepast. Er zijn tevens een aantal muren gebouwd op het terrein, om de grond stevig op z’n plaats te houden en de gebouwen te beschermen.
’s Middags liep ik even met Anouce naar OPFSLDIBH. Hij wou me laten zien wat ze daar aan het bouwen zijn. Ook nam hij me mee naar z’n vader, die net als ik moeilijk loopt maar blij was me te zien. Daarna hebben we nog wat verslagen doorgenomen, herinneringen opgehaald, woorden van waardering naar elkaar uitgesproken en samen de avond afgerond met zingen, Bijbel lezen en gebed.
Het was een kort verblijf. Op dag 4 reisde ik alweer terug. De vluchten zijn maar twee keer per week. ’s Ochtends om 7 uur stond ik klaar om naar Port-de-Paix te reizen. Een omhelzing voor de mannen. Over bekende wegen ging het naar Port-de-Paix, waar we ruim op tijd aankwamen. We zetten iemand af die met ons meereed. En ik sprak twee mannen die het ijzerwerk van de school van Dos d’Âne hadden verzorgd. We zochten gelijk een benzinepomp waar daadwerkelijk brandstof te krijgen was. Bij een eerste pomp had iemand een naaimachine onder het afdak neergezet, dus we konden er geen brandstof krijgen maar wel kleren laten maken...
De brede baan die eigenlijk als landingsbaan was aangelegd, wordt gebruikt als weg. In een uithoek bij een voormalige VN basis landen de helikopters. Er is geen kantoor. Een man zat buiten op een stoel. Er was wel een weegschaal voor de bagage, maar geen scan, dus iemand vroeg eenvoudig of ik wapens of messen bij me had. Ik had een zakmes bij me. Dat moest ik laten zien en diep wegstoppen in de tas...
We wachtten totdat de helikopter kwam aanvliegen. De geiten liepen weg toen de wind ze teveel werd. De passagiers stapten uit en wij konden instappen. Een hele opgave om in een helikopter te stappen, met krukken, terwijl de propellers draaien. Ik kon door de raampjes tegenover me naar buiten kijken. Mooi uitzicht, laag vliegend, soms zo laag dat we mensen op de bergpaden zagen lopen en het leek alsof we tussen de bergen vlogen.
Om half twee landden we in Port-au-Prince. Mijn vaste motor taxi chauffeur kwam me ophalen. Het was druk op de weg. Een auto van de overheid had een sirene aan en reed tegen het verkeer in. Vervolgens kwam er een ambulance met loeiende sirene aan, maar die werd niet doorgelaten. Toen we Montagne Noire opreden, stroomde er water de weg af. Een buis was gebarsten en het water spoot eruit.
Ik haalde m’n sleutel op bij de buren en m’n buurjongetje ging gelijk met me mee om de deur open te doen en bij me te blijven spelen. In de paar dagen dat ik weg was, was er van alles gebeurd bij de buren. De buurvrouw was in het ziekenhuis opgenomen en haar dochter had een baby gekregen. Dus ik heb gelijk kennis gemaakt met een pasgeboren nieuwe wereldburger.
Het was heel fijn om de gelegenheid te hebben om in het Noordwesten te zijn, op bekende plaatsen, met bekende mensen. Dat deed me goed.
Verder geniet ik van het thuis zijn, van de kleine en grote mensen die aankloppen en even binnen lopen, of bij wie ik langsga. Mijn petekinderen en andere neefjes, nichtjes en buurjongetjes. Wat mooi dat het kan. Hier gaan de kinderen met 2 of 3 jaar al naar de kleuterschool, die 3 jaar duurt. En al op de kleuterschool krijgen ze huiswerk. Dus zo zit mijn buurjongetje van 3 jaar ijverig bij me aan tafel de letter a te schrijven of horizontale en verticale lijnen te oefenen. Zelfs als het al donker is, hoor ik een klop op de deur. Een buurvrouw komt me iets brengen wat ze net gekookt heeft (een soort havermoutpap). De kinderen vragen me aloë uit mijn tuin, om hun haar mee te wassen.
Ook dichtbij huis heb ik de gelegenheid om activiteiten te bezoeken die gefinancierd zijn met giften vanuit Nederland. Ik ben drie keer op pad geweest om akkers te bezoeken met de organisatie ABEP. Zij hebben training gegeven en zaden verstrekt als lening. Er is een akker die als voorbeeld wordt gebruikt en waar mensen nieuwe technieken praktisch toepassen. Tegelijk gebeurt dat ook op hun eigen land. Na de theoretische training, begeleiden de landbouwdeskundigen hen op hun eigen akkers met tips, adviezen en technieken. Veel mensen zaaien met het idee ‘hoe meer zaad, hoe beter’, terwijl de gewassen elkaar verstikken als ze te dicht op elkaar groeien. Op dit moment wordt er sla verbouwd, wortels, spinazie, prei, tomaten. Er is al spinazie geoogst, voor een goede opbrengst. Er is minder aanbod op de markt dan anders, omdat in omliggende gebieden mensen door bendegeweld uit hun huizen en van hun akkers zijn verdreven, waardoor er minder oogst is voor de verkoop. Voorafgaand aan het planten, worden er koeien of andere dieren op de akkers vastgebonden, om die te bemesten. Ik sprak een vrouw die vertelde dat geen van haar kinderen momenteel op school zit en geen van hen school heeft kunnen afronden. Dat blijven moeilijke dingen om te horen.
Een andere landbouwer was van plan z’n sla te gaan oogsten, de dag dat we een aantal akkers bezochten. Maar toen hij er ’s ochtends kwam, bleek er al geoogst te zijn. Die nacht (bij volle maan) hadden dieven alle sla geoogst. Zelfs dat is niet veilig. Mensen werken hard om eerlijk inkomsten te verdienen maar worden zo op allerlei manier tegengewerkt.
Op zondag geniet ik van de motorrit naar de kerk. Het uitzicht, van alles te zien om me heen, rustig over de bochtige wegen. Niet voor te stellen dat er vlakbij bendes actief zijn. Er werd gepreekt over onze laatste hulp, die van God komt. Er werd ook gezegd dat God een plan kan hebben als je (tijdelijk) ergens weg moet. Toon gastvrijheid. Leef in geloof. God heeft plezier in kleine gebaren.
De hevige regen in november heeft vooral in de Dominicaanse Republiek tot dodelijke slachtoffers geleid. Daar zijn 21 mensen overleden. In Haïti zijn twee mensen meegesleurd door rivier Glace, in Grand Anse. Elders zijn vier personen overleden. 420 huizen raakten overstroomd.
De Amerikaanse ambassade is nog steeds niet opengesteld voor visumaanvragen. Onder het humanitaire programma van president Biden zijn vele Haïtianen vertrokken naar Amerika, al worden niet de meest kwetsbare mensen bereikt. Die hebben sowieso al geen geboortebewijs, laat staan een paspoort, of de middelen om er een te krijgen. Het tekort aan geschoolde krachten begint duidelijk merkbaar te worden. Er zijn universiteiten die waarschijnlijk de deuren moeten sluiten, aangezien ze van 5.000 naar 800 studenten zijn gegaan. Dit heeft zowel met onveiligheid te maken, als met het feit dat docenten en studenten het land verlaten. In banken zijn vele mensen vertrokken. Dit wordt niet van tevoren aangekondigd, dus van de ene op de andere dag zit men zonder personeel. Artsen vertrekken eveneens, wat de al zwakke gezondheidszorg nog meer onderuit haalt.
Intussen vraagt Kenia een voorschot van $ 250 miljoen op de $ 400 miljoen die de internationale missie moet kosten, hoewel er maar een paar duizend militairen bij betrokken zijn. Als er daadwerkelijk training van de nationale politie plaats zou vinden, en versterking middels uitrusting, dan zou het misschien nog een verschil kunnen maken, maar dat gebeurt niet. Dat was ook de missie van de VN die hier vele jaren was (en nog is), maar het is niet gebeurd.
Laatst hadden we het erover dat we schrijven over dingen die niet normaal zijn. Maar het raakt of shockeert mensen niet meer, omdat er zo vaak en zoveel verschrikkelijke dingen gebeuren in Haïti. Alsof de gevolgen er niet langer toe doen. Dit is niet normaal en het mag niet normaal zijn.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 655374
[pictureCount] => 156
[visitorCount] => 533
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Kenscoff
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/218/214_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onderwijs-in-noordwesten-en-landbouw-in-westen
)
[41] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098509
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-11-23
[photoRevision] => 0
[title] => Regen en modder
[message] => Dag allemaal,
Regen. Yep, laten we het over het weer gaan hebben. Over de laatste weken heeft het regelmatig geregend. De afgelopen dagen heeft het flink geregend. Goed, toch? Regen geeft hoop op voedsel voor mens en dier? Een verademing na hitte en droogte? Ja. Is waar. Maar wat ik zie zijn de gevolgen van regen en de daardoor slechte wegen. Het 4-jarige jongetje met cholera waar de ouders 5 uur mee door de modder en regen liepen. Bij aankomst om middernacht was Youvensky zo slecht, zo koud, dat een bloedvat voor infuus niet te vinden was en we dachten allemaal dat hij het niet zou gaan redden. Zo uitgedroogd van het braken en de diarree. Een botnaald gaf net genoeg vocht zodat hij niet overleed en vader en moeder deden hun uiterste best met het geven van ORS, lepeltje bij lepeltje. Maar het braken bleef. De diarree bleef. Om 05.00, bijna tegen beter weten in, meer uit wanhoop dan uit hoop, weer proberen om een infuus te prikken en, God dank, het lukte. Na 2 liter infuus en 1.5 uur later, hij begon wat te bewegen en we kregen hoop op herstel. Na nog 1 liter lag er een heel ander jongetje op bed. Zo veel beter. Vader viel zittend in slaap, zijn hand nog steeds om de arm van zijn zoon om het infuusnaaldje te bewaken. Moeder en ik deelden een glimlach, de eerste van die nacht.
Regen. Floda heeft weeën. Het is haar tweede bevalling. Haar eerste kind werd met veel moeite en uiteindelijk door vacuumextractie geboren bij ons. Door de regen kon ze haar telefoon niet opladen en haar man was die ochtend naar Port de Paix gegaan. Een buurvrouw probeert hem te bellen maar zonder succes. De wegen zijn modderig en met een motor zo goed als onbegaanbaar. Een auto is niet beschikbaar. En de regen valt nog steeds. Maar Floda wil niet thuis bevallen. Ze wil naar het ziekenhuis. Een verre buur is uiteindelijk bereid om te proberen haar naar het ziekenhuis te brengen. Deels op de motor, deels ter voet op de erg slechte stukken, met toenemende weeën, het is een strijd maar Floda komt aan bij ons. Nat en modderig tot aan haar oren. In een emmer met een deksel heeft ze een handdoek, een laken en wat babykleertjes. Haar bevalling is al ver gevorderd, met vliezen breken en uiteindelijk weer een vacuumextractie wordt haar 2e dochter geboren. We laden haar telefoon op en kunnen vader even later het goede nieuws vertellen. Hij zal proberen om vanuit Port de Paix te komen maar de vlakte buiten Port de Paix geeft grote problemen. Maar, tot Floda's grote verrassing en vreugde, na een tijdje komen er 2 buurvrouwen. Ondanks de modder en de regen konden ze niet thuis blijven zitten zonder te weten hoe het met Floda was. De baby wordt bewonderd, het meegebrachte eten wordt gedeeld. Ik krijg een tik op mijn vingers omdat ik de navelstomp niet heb omwonden zoals men hier doet. De dag erna door de modder en een waterig zonnetje terug naar huis. Vader heeft het niet gered om naar het ziekenhuis te komen maar hoopt zijn vrouw en dochter thuis die dag te zien.
Regen. Modder. Ik wil er niet aan denken welke mensen niet op tijd bij een ziekenhuis konden komen.
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 592
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => regen-en-modder
)
[42] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098452
[userId] => 139012
[countryId] => 82
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2023-11-19
[photoRevision] => 0
[title] => Goed weerzien in Haïti
[message] => De Dominicaanse Republiek heeft besloten om de grens met Haïti te openen voor handel. Dat klinkt als eigenbelang, aangezien ze nu met hun producten blijven zitten. Tegelijk worden er geen nieuwe visa uitgegeven voor Haïtianen om naar de Dominicaanse Republiek te reizen. Ook de export van elektronische producten, cement, betonijzer en andere bouwmaterialen naar Haïti is verboden, om de voortgang van de aanleg van het kanaal tegen te houden. Vanwege dit embargo worden er nu bouwmaterialen aangeleverd vanuit Turkije, Brazilië en China. Het irrigatiekanaal bestrijkt een afstand van 3 km. 30 oktober is het luchtruim weer opengegaan voor vluchten tussen de buurlanden. Haïti reageert op de restricties van de Dominicaanse Republiek. Vanaf 14 november hebben het Ministerie van Handel en provinciale kantoren van het Noordoosten formeel de import van producten uit de Dominicaanse Republiek verboden.
Er zijn inmiddels een aantal personen die schuld hebben bekend bij betrokkenheid op de moord van president Jovenel Moïse, tijdens rechtszaken in Amerika. Hieronder zijn een ex-senator die auto’s en andere materialen beschikbaar stelde en een voormalige medewerker van Drug Enforcement Administration, een Amerikaan van Haïtiaanse komaf.
Volgens CARDH hebben er sinds januari meer dan 900 ontvoeringen plaatsgevonden en meer dan 1.560 moorden. Dat de cijfers onduidelijk zijn, blijkt uit de tegenstrijdige berichten. Volgens een ander rapport, ingediend bij de veiligheidsraad, zijn er in de periode van juli-september alleen al 1.239 moorden gepleegd en 701 ontvoeringen. Ook zijn er 395 personen gelyncht door de bevolking.
In Saint Raphaël werd zelfs een kind van 2 jaar ontvoerd. In La Saline zijn tientallen leerlingen vastgehouden door bendeleden. Een kind van de directeur van de school in Grande Source, in het Noordwesten, is eveneens ontvoerd. Ook een hele familie werd ontvoerd. De vader is vrijgelaten om losgeld te regelen voor zijn vrouw en een 3-maanden oude baby. Kippenvel. Vijf medewerkers van het Hooggerechtshof van Boekhouding en Administratieve Geschillen zijn ontvoerd bij Tara’s/Laboule. Twee medewerkers van de bank BRH werden ontvoerd in het centrum van Port-au-Prince. In Tiburon (Zuid) is een entrepreneur gedood door zijn ontvoerders, ondanks het feit dat er een som losgeld was betaald. In een ander geval werd de persoon die het losgeld bracht voor de chauffeur van de secretaris generaal van het transitie comité vermoord door de ontvoerders omdat het bedrag lager was dan geëist.
Een medewerker van OBRED, een organisatie in het Noordwesten van het land, reisde naar Port-au-Prince voor de begrafenis van zijn zus. Hij reisde samen met z’n oom en tante. Onderweg in de bus van Gonaïves naar Port-au-Prince werden zijn oom en hij ontvoerd. Daar zijn geen woorden voor.
Op 18 oktober zijn minstens vier mensen gedood en 19 gewond geraakt bij een fusillade in Bel-Air. Een minibus die transport verzorgt tussen Port-au-Prince en Gonaïves werd beschoten nabij Carrefour Peigne, waarbij minstens drie doden vielen en zes gewonden. In de eerste twee weken van november telde IOM 507 gezinnen (2.487 personen) die hun huis moesten verlaten wegens geweld in Mariani. De situatie in Cité Soleil is recent verslechterd in een strijd tussen bendes, met name in een poging om het gebied over te nemen van een bende wiens leider is gestorven. Alsof alle bendegeweld nog niet erg genoeg is, wordt er ook bij conflicten over grondgebied gestreden. In Arcahaie zijn hierbij tientallen doden en gewonden gevallen en huizen in brand gestoken.
Er zijn drie keer zoveel bendeleden als actieve politieagenten in Haïti. Het aantal bendes wordt geschat op 300, met een totaal van 9.000 bendeleden. De internationale missie die door Kenia geleid zal worden, zal ook militairen van 11 andere landen bevatten. Kenia heeft echter te kennen gegeven geen troepen te sturen zolang het geld voor training, administratie, transport, onderdak, materiaal, etc. niet vrijgegeven is. Bovendien is er een geschil tussen het parlement van Kenia, dat het uitzenden van troepen goedgekeurd heeft, en het hooggerechtshof, dat het er niet mee eens is.
82% van gevangenen in Port-au-Prince, Jacmel, Saint Marc, Les Cayes en Cap Haïtien zitten vast zonder ooit in een rechtbank verschenen te zijn. Volgens de wereldindex van straffeloosheid, van het comité voor bescherming van journalisten, is Haïti het 3e land ter wereld met de grootste straffeloosheid wat betreft moorden op journalisten, na Syrië en Somalië.
Om naar Nicaragua te gaan, hebben Haïtianen geen visum nodig. De laatste tijd zijn daar dan ook veel Haïtianen naartoe gereisd, om te proberen in Amerika te komen. De vluchten zijn inmiddels stopgezet. Sinds januari zijn al 99.110 Haïtianen als onderdeel van het humanitaire programma van president Biden naar Amerika vertrokken.
Ook op persoonlijk vlak kwam er weer slecht nieuws. Een familie die al zo vaak aan het graf van een jong iemand heeft gestaan, kreeg opnieuw te maken met rouw. Een jongeman van 29, pianist, was van huis gegaan om te musiceren maar niet thuisgekomen. Uiteindelijk is zijn lichaam gevonden in een mortuarium. Hij is het slachtoffer geworden van een schietpartij.
De kerk in Laboule had een week van gebed, voorafgaand aan het hervatten van alle activiteiten. Iedere middag kwam een groep mensen samen om voor een bepaald onderwerp te bidden. Ik kreeg de gebedspunten dagelijks door, zodat ik van afstand mee kon bidden. Dat kerken geen leed bespaard blijft, bleek ook weer in oktober, toen een zondagse kerkdienst in Delmas 75 werd verstoord door bendeleden.
De bouw van de school in Dos d’Âne gaat met grote sprongen vooruit. Het tweede gebouw van drie lokalen is inmiddels ook van start gegaan. De fundering is gegraven, de betonvloer gestort, de muren van betonblokken zijn gebouwd, de dwarsbalken zijn gelegd, de pilaren gestort en de muren gestuukt.
Vrijdag 3 november hadden we weer de gelegenheid om als gemeente van Drogeham bijeen te komen om gezamenlijk te eten en iets te horen en zien over de situatie en het werk in Haïti, dat mogelijk gemaakt wordt door giften die binnenkomen via de gemeente.
Donderdag 9 november brak voor mij een lang verwacht moment aan. Eindelijk kon ik terugkeren naar Haïti. Het moment dat ik bij mijn vader in de auto stapte om naar Schiphol te gaan, verscheen er een glimlach op mijn gezicht. Toen ik bij de gate zat voor mijn eerste vlucht, werd aangekondigd dat die geannuleerd werd. Na enige tijd werd ik omgeboekt. In plaats van naar London, vloog ik nu naar New York. Ik moest opnieuw inchecken, dus ik kon m’n bagage ophalen en naar de aankomsthal, om vervolgens weer het hele traject van inchecken en controle door te gaan. Na een aantal rondes en een hele dag op Schiphol kon ik dan eindelijk toch echt vertrekken. In New York werd bij de British Airways balie een hotelovernachting voor me geregeld nabij het vliegveld, hoewel ze me eigenlijk de hele nacht op het vliegveld wilden laten zitten. Na een korte nacht kon ik verder vliegen naar Miami en vandaar naar Port-au-Prince. De zon begon te schijnen, het werd warmer.
Naarmate ik dichterbij kwam, werd mijn glimlach steeds breder. Daar verscheen Haïti weer in beeld! We kwamen aanvliegen over Môle Saint Nicolas, Gonaïves, Martissant. Om 13:15 uur landden we in Port-au-Prince. Het voelde gelijk goed om hier weer te zijn. Ik werd opgewacht door Samuel en Ewald. Ons een weg banend door het chaotische verkeer, bereikten we onze eerste stop: Pelerin. Eindelijk kon ik weer binnenlopen bij familie Nelson. Ze zijn zo vaak in mijn gedachten. Een hartelijk en goed weerzien met de hele familie. We gingen gewoon verder waar we gebleven waren. Ik mocht gelijk een ballon helpen opblazen (met een gat erin...). Het was weer als vanouds, spontaan, natuurlijk, als vanzelf, een grap en een serieuze noot. Nog steeds even eigen met elkaar.
Steven bracht me verder naar huis, samen met Samuel en Ewald. Een hele entourage. Onderweg kwamen we een bekende tegen, die vroeg thuisgekomen was uit z’n werk omdat er werd geschoten. De realiteit dient zich direct weer aan.
Aan het eind van de middag was ik thuis. Oost west, thuis best! De buren hadden samen het huis en de tuin onder handen genomen. Dus ik kwam thuis in een schoon huis, met een netjes geveegd erf en eten op tafel.
Er waren niet veel mensen die wisten dat ik zou komen, gezien alle onzekerheid. Elke keer als ik iemand bel, wordt er lachend opgenomen. Het feit dat ik vanaf mijn Haïtaanse nummer bel, zegt al dat ik weer in het land ben. Mijn buurjongetje stond gelijk bij me in huis, met een brede grijns. Er zijn een aantal vrienden uit Grande Savanne in Guibert komen wonen, dus het is nu maar een paar minuten lopen in plaats van anderhalf uur om bij elkaar te komen. Hun huizen zijn geleegd door bendeleden. Een van de kinderen was in het ziekenhuis opgenomen de dag dat ik aankwam. De anderen zijn al bij me thuis geweest.
De krekels zingen weer als het donker wordt. Een heldere sterrenlucht strekt zich boven me uit. De jas kan uit. Het contact met mijn naasten in Haïti zit te diep om verloren te gaan. We pakken de draad gewoon weer op. Ook tijdens de maanden dat ik in Nederland ben geweest, bleef het contact goed.
Zaterdagochtend zat ik al vroeg bij de buren, met ook daar een warm welkom. Mijn buurjongetje van 3 jaar weet precies welke sleutel bij welke deur hoort in mijn huis, dus hij bracht me thuis en bleef gelijk het grootste deel van de dag bij me. Later voegde een andere buurjongen (zijn neef) zich bij ons. Ze speelden wat en hielpen zelfs met vegen.
Zondagochtend kon ik eindelijk weer achterop de motor van een buurman naar de kerk afdalen, over de bochtige wegen met de mooie uitzichten. De onverharde paden zijn geen ideale ondergrond voor krukken. Die nam ik aan elkaar vastgeknoopt mee in de hand achterop de motor. Vanaf de kansel werd ik direct hartelijk verwelkomd. Ik zat weer te genieten van de prachtige zang. Ik voelde me weer op mijn plaats. Er werd gelezen uit Psalm 121, een Psalm die ik al op vele plaatsen en in diverse talen heb horen voorlezen. Toepasselijk. Ronald preekte, degene die we vrijdag tegen waren gekomen, uit Romeinen 13:11-14. De preek hakte er gelijk wel weer in. Hij legde uit wat hem is overkomen in de afgelopen weken. Auto’s die achter hem reden, werden geraakt door geweerschoten of overvallen en beroofd. Hij ontkwam ongedeerd. De realiteit doet zich gelijk weer voor. De dag voordat ik hem tegenkwam, is een collega van hem ontvoerd. Ze zouden tegelijk vertrekken, maar de collega zei dat hij nog iets af wou maken, dus Ronald vertrok eerder. Het kwam flink binnen. Aan het eind van de dienst werd gezongen ‘Dit is de dag die de Heer ons geeft.’ Zo voelt het momenteel inderdaad.
Na het gebed en de zegen groette ik deze en gene. Er was nog een bijeenkomst na de dienst, dus ik kon rustig wachten totdat ik opgehaald werd door de motor taxi. En heel wat handdrukken, kussen op de wang en omhelzingen in ontvangst nemen.
Terug thuis kwamen er weer wat buren op bezoek en ook ben ik zelf op bezoek geweest. Mijn petekind kwam met uitgestrekte armen op me afgerend. In zowel Grande Savanne als Duvier is geen huis meer bewoond. Inwoners hebben hun huizen moeten ontvluchten en alles achtergelaten. Scholen en kerken blijven gesloten. Zelfs de kleding van de priester is gestolen. Onvoorstelbaar, ik heb in beide dorpen menig mooie wandeling gemaakt, gelogeerd, genoten van de vreedzaamheid, van de prachtige natuur en uitzichten, van goed gezelschap.
Bij de bank kun je niet meer dan $ 100 per keer opnemen. Alles is hier ingewikkeld. Internet in huis werkte niet meer. Inmiddels is de internet provider al twee keer geweest, de eerste keer om te kijken wat het probleem was en de tweede keer om het probleem op te lossen. De poort gaat stroef, dus een buurman komt er wat olie op smeren.
Iedere dag mag ik weer mee-eten met de buren. Iedere middag hoor ik de kinderen weer langslopen als ze uit school komen, hier vlakbij. Soms kloppen ze hier aan, mijn kleine vrienden en petekinderen, om even een praatje te maken. Het is een vreugde om hier te zijn. Als vanouds kwam Patrick een dagdeel bij me. Ik mag hem nog steeds helpen dus we werkten samen aan enkele plannen. Hij bracht gelijk drinkwater voor me mee. De stroopwafels en pepernoten vinden hier gretig aftrek. De sfeer is uitmuntend, het is goed zo.
Vrijdag regende het de hele dag. Dat is hier ongebruikelijk en gebeurt eigenlijk alleen als er een storm, depressie, of orkaan over het land gaat. Dat is dan ook het geval. De school hier verderop bleef gesloten. Geen zon betekent geen stroom, dus zuinig aan met de elektriciteit.
Zaterdag waaide het nog flink, maar het lukte me om droog bij familie Nelson te komen. Een mooie dag gehad bij de familie. Bijpraten met jong en oud. Samen eten. De blijdschap van het weerzien wordt gemeten in de hoeveelheid eten, teveel om te verwerken.
Vandaag regent het nog steeds. Het is gelukt om naar de kerk te gaan, al kwamen we nat terug. De bergen zijn onzichtbaar, verdwenen in de wolken. Ik denk aan gezinnen die in een lekkend huis wonen en niet kunnen slapen als het regent. Het is zo’n mooi land, met zoveel goede mensen, maar ook zoveel strijd, eigenbelang, corruptie, jaloezie. Niet te vatten.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 655374
[pictureCount] => 52
[visitorCount] => 601
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Kenscoff
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/218/178_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => goed-weerzien-in-haiti
)
[43] => stdClass Object
(
[reportId] => 5097856
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-10-20
[photoRevision] => 0
[title] => Dankbaar!
[message] => Dag allemaal,
Het is goed om als verpleegkundige soms aan de andere kant te zitten, de kant van de patiënt. Het is goed voor het inlevingsvermogen. Mmm, in theorie ben ik het er helemaal mee eens maar in de praktijk blijf ik liever aan de kant van de verpleegkundige. Ik heb een stressvolle zaterdag achter de rug. Ik zit in de ochtend op de motor onderweg naar Port de Paix en ik heb mijn zaterdag netjes gepland; naar de bank, kijken wat er te koop is op de markt, de was doen, goed plan. Opeens voel ik een steentje in mijn mond en voor een seconde denk ik: 'Hoe komt met mijn mond dicht een steentje in mijn mond?". Maar ik realiseer me al snel, het is geen steentje, het is een vulling van na een wortelkanaalbehandeling die los is gegaan. Berlange en ik maken vaak twee opmerkingen over een slecht stuk weg. 1. De weg is zo hobbelig dat bij aankomst je kleren binnenstebuiten zitten. 2. De weg is zo slecht dat je tanden eruit schudden. Nou, die laatste grap maak ik niet meer!
Ik voel dat er nog een kleine basis over is van de kies en schiet in de stress. Is de tandarts er? Kan hij de restant van de kies zonder te breken eruit trekken? Eenmaal in Port de Paix zien we dat de tandarts die ik ken en vertrouw er gelukkig is. Eerste zorg is opgelost. Maar, geloof me, het trekken van de kies, oh wat was ik bang. Hij had er wat moeite mee maar na goed wrik- en trekwerk kwam het restant er heel uit. Iedereen die mij goed kent weet dat ik weinig praat als ik me zorgen maak. Erna.... arme tandarts, van opluchting begon ik te ratelen en en te ratelen, ondanks de verdoving en de grote prop watten in mijn mond. Alle stress kwam eruit. De arme man moest me met zachte dwang de kamer uit duwen. Oh, zo dankbaar dat het goed is verlopen en dat mijn kaak mooi aan het genezen is.
En nog meer dankbaarheid. In juli werd ik benaderd door EZA verzekeringen, waar ik een client ben. Ze vieren hun 50 jarig jubileum en willen dit vieren door een gift te geven aan hun clienten in het buitenland. Een project mocht worden ingediend. Voorheen kreeg het ziekenhuis veel medicijnen gratis van hulporganisaties of kwamen er medicijnen via een container vanuit Nederland. Door de huidige onstabiele situatie in Haiti is de hulp door organisaties weggevallen en containers kunnen niet meer worden verstuurd. Hierdoor moeten medicijnen nu ter plekke worden ingekocht en is het moeilijk geworden om de medicijnen gratis of voor een kleine prijs te verstrekken. Ik schreef een project gericht op de aanschaf van medicijnen voor kinderen. En in september kreeg ik bericht dat het project 1 van de 3 projecten was die door hen waren gekozen!! Inmiddels is de gift aangekomen en heb ik medicijnen kunnen aanschaffen. Hierdoor kunnen de ouders voor een kleine vergoeding of gratis medicijnen krijgen voor hun zieke kind. Zoveel gezinnen leven ver onder de armoedegrens en hebben grote moeite met het bekostigen van basisbehoeften zoals gezondheidszorg. Het is daarom zo geweldig dat door deze gift die medicijnener nu zijn om hen zo te kunnen helpen.
Ik ben enorm dankbaar dat dit project is gekozen voor de EZA jubileumgift. Hartelijk dank, EZA!
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 649
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dankbaar
)
[44] => stdClass Object
(
[reportId] => 5097165
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-09-21
[photoRevision] => 0
[title] => Was
[message] => Dag allemaal,
Als huisvrouw zit ik ver onder de maat. Koken, wassen, schoonmaken, naaien, het boeit me niet en ik kan op huishoudelijk gebied net weg komen met minimale inzet en kunde. In Nederland is dat te verbloemen door gebruik te maken van apparaten en handige dingen. Niet in Haiti.
Geen wasmachine hier en dus alles met de hand wassen. De vrouwen hier zitten een dag bij de rivier of een waterpunt. Hun wastechniek, een wrijf/knijpbeweging met de ene hand over de pols/palm van de andere hand, volgens mij moet je ermee geboren worden. Die techniek zit in je bloed. Of niet. Ik kan het niet. Volgens de Haitiaanse vrouwen 'doe ik de was als een man'. En dat is geen compliment.
Met een bonte was kan ik me net redden. Absoluut niet op het niveau van een Haitiaanse vrouw; ik denk dat zij het waarschijnlijk meer als kleren rondflodderen in zeepwater zullen zien dan echt wassen. De witte was? Een vlek moet bereid zijn om zich snel over te geven. En als ik heb geprobeert om een vlek te verwijderen en het lukt niet, dan is het geen vlek meer maar een 'markering in de stof'. In mijn ogen. Niet in de ogen van een Haitiaan. Men wast en wast en wast en die vlek zal eruit gaan, al wrijf je de stof zo goed als stuk. Welke zeep hoe en wanneer te gebruiken, wel vooraf weken of niet, je kunt het me 10 keer uitleggen maar die wetenschap gaat mijn pet te boven.
Hoe kom ik bij het onderwerp van deze blog? Huishouden boeit me niet en toch een blog hierover. En het boeit jullie waarschijnlijk ook niet. In alle problematiek gaat mijn blog over...de was. Ik zal het proberen uit te leggen. Elke maand probeer ik te delen wat er die maand voor mij het meest op de voorgrond staat. En bij het terug denken over deze maand kwam ik steeds uit bij 'de redding van mijn broek'. Hulp op het juiste moment.
Kleding kopen in Haiti is niet makkelijk. Alles ligt tweedehands op straat en je moet maar net je maat vinden. Op straat flaneren is nu ook echt geen goed idee en met een tussenpersoon betaal je je vaak scheel. Mijn kleren zijn mij dus dierbaar. En laat nu net mijn favoriete lichte 3kwart spijkerbroek onder het bloed komen te zitten. Vaak is een tijd weken in water al een hele stap richting schoon worden maar deze keer zag het er niet hoopvol uit. Borstelen met zeep hielp ook niet. De broek bleef roestkleurig. Ik begon te accepteren dat het einde verhaal was voor de broek. Een schijnbaar onbelangrijk verlies maar op dat moment was het even de bekende druppel. Op dat moment komt er een vrouw aan huis die betrokken is bij het schoolproject. Ik leg uit waarom ik terneergeslagen zit bij een emmer met zeepsop tot aan mijn oren. 'Niks verloren' zegt ze en ze grijpt de broek en de zeep. En ze krijgt het voor elkaar. De broek is nog nooit zo krachtig gewassen en heeft waarschijnlijk een trauma maar...schoon!
Misschien is het moeilijk voor jullie te vatten maar die vrouw werd op dat moment een symbool. Hulp op het juiste moment. Iets niet verliezen is opeens winst. Er zijn veel kleine en grote dingen die meetellen in het zien van de winst, de vreugde in elke dag. Wat wanneer hoe meetelt hangt af van de situatie en persoonlijke interpretatie. Voor mij telt dit.
Volgende blog gaat over vegen en moppen..
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 439
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => was
)
)
)
[reportsPaginator] => Zend_Paginator Object
(
[_cacheEnabled:protected] => 1
[_adapter:protected] => TravelLog\PaginatorAdapter Object
(
[_count:protected] => 60
[_array:protected] => Array
(
[30] => stdClass Object
(
[reportId] => 5103453
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-08-21
[photoRevision] => 0
[title] => Latrine
[message] => Dag allemaal
Het is heet. Het is gewoon te heet. Te heet om te denken, te heet om te eten en al helemaal te heet om te slapen. Te heet om te functioneren. Het beste is om het maar gewoon te accepteren, om gewoon maar te zweten, maar klagen helpt. En dan doen we dus ook. Het gesprek van de dag is de hitte. "Het is heter dan vorig jaar, heter dan gisteren, in september wordt het minder maar wie herinnert september 2000zoveel, toen bleef het heet tot in oktober, de mieren overal in huis omdat de grond te heet is, de dreigende regen maakt het alleen maar erger, hoe erg is jouw hitte-uitslag, het gebrek aan water is een ramp, wachten 'tot de zon koud wordt', wie wist dat de bovenkant van je onderarmen kan zweten, hoe laat werd wie wakker omdat het te heet was," het is een geduldig onderwerp; de hitte. En klagen helpt, zeker weten.
En soms is klagen niet genoeg. Soms is actie nodig en daarom vraag ik jullie aandacht voor het volgende: Project Latrine van de Stichting Hoop Haïti!
De latrine van het ziekenhuis is dringend aan vervanging toe. Hier in Haiti is een latrine, een buitentoilet, niet alleen de norm, het is ook de meest passende vorm van 'afvalverwerking'. Het is beter dan een binnentoilet omdat er geen riool is en onvoldoende beschikbaar water. Maar nu is de bestaande latrine vol en ook het opbouwsel is dringend aan vervanging toe. Vooral in een land waarin cholera nog steeds voor problemen zorgt is een hygiënische latrine essentieel.
Er ligt een plan voor de bouw o.l.v. Rob Hulshuizen voor een nieuwe dubbele latrine. De Stichting Hoop Haïti wil graag bijdragen aan het graven en bouwen van een nieuwe dubbele latrine voor het ziekenhuis omdat ze de noodzaak inzien van een hygiënisch toilet bij het ziekenhuis. Maar daar heeft de SHH jullie financiële hulp bij nodig.
Iedere gift is van harte welkom en kan op de website www.hoophaiti.nl via de doneerknop worden gedaan of direct naar NL18RABO 0362 4237 41 t.n.v. Stichting Hoop Haïti onder vermelding van ‘kortlopend project latrine’.
Voor dit project is een bedrag van ca. € 3.500,-. nodig, mocht u dus een leuke actie weten zodat de SHH dit geld bij elkaar kan krijgen dan horen ze dat graag via info@hoophaiti.nl
Alvast hartelijk bedankt voor uw bijdrage!
Groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 445
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => latrine
)
[31] => stdClass Object
(
[reportId] => 5102880
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-07-24
[photoRevision] => 0
[title] => Divers
[message] => Dag allemaal,
De diversiteit van het werken hier is iets wat ik enorm leuk vind. Natuurlijk is er de sleur van de werkweek, natuurlijk is er de sleur van de zoveelste patiënt met maagzuur, de zoveelste patiënt met zere knieën, de zoveelste verkoudheid. Maar er is ook het niet weten wat er die dag binnenkomt, wat er die dag voor uitdagingen binnen het werk zijn, welke patiënt vraagt om net dat beetje meer, waarin zit de bevrediging, welke patiënt voelt als de reden waarom ik die dag uit bed gekomen ben.
De werkdag gisteren is een goed voorbeeld. Ik begon de dag om 05.00 met een man die bekend is met milde prostaatproblemen. In mei hadden we zijn urine catheter eruit gehaald en bleek hij te kunnen plassen. Dat ging een maand goed maar in de nacht lukte het plassen opeens niet meer. In hoge nood kwam hij naar het ziekenhuis maar helaas gaf het inbrengen van de verlossende catheter problemen. Het proberen met verschillende catheters werkte niet. Opgeven betekent veel problemen voor de patiënt want het betekent doorverwijzen voor een catheter die via de buikwand in de blaas wordt geplaatst. Maar...de onbeschreven maar welvertrouwde 'versnellingspook-truuk' (vraag maar niet wat dit is, laat je verbeelding werken) werkte uiteindelijk en de catheter ging erin. Opluchting voor hem, en zijn vrouw. En ik was blij dat de man niet verderop moest maar met de catheter naar huis kon.
De kliniek had een aantal 'uitschieters', patiënten die buiten de norm vielen. Een 7-jarige jongen had een paar dagen geklaagd over een pijnlijk oor. Met de oorspiegel was te zien dat er wat in de gehoorgang zat maar onduidelijk wat het was. Het leek aan 1 kant vast te zitten. Mijn collega miss Marie Jeanette en ik dachten dat het misschien een teek was. De jongen was beleefd en gewillig voor het inbrengen van waterstofperoxide in zijn oor. Onze theorie was dat de teek zou loslaten. Geen succes. Proberen met een oorhaakje en pincet, dat was de volgende stap. De beleefde en gewillige jongen was echter niet meer beleefd en gewillig toen hij de instrumenten zag. Die kwamen echt niet dicht bij zijn oor, oh nee, abso-zeker weten-luut van niet, dacht de jongen. Praten, vleien, dreigen, beloven, niets hielp. Onder anaesthesie verwijderen ging me te ver. Even goed vasthouden was een betere optie en gelukkig gingen zijn ouders akkoord. Met vereende krachten, een schietgebed en door mijn reflexen als een cobra kregen we het voor elkaar, de teek kwam eruit. Het bleek alleen geen teek te zijn. Het was een kraal. Een stinkende, vastgegroeide kraal. Die zat al lange tijd in zijn oor, dat was zeker. Met antibiotica ging de jongen naar huis.
Een 18-jarige vrouw kwam in de zwangerenkliniek. Ze had wat bloedverlies en onderbuikspijn sinds de dag ervoor bij een 4 maanden 1e zwangerschap. Op de echo zagen we een baby die was overleden. Groot verdriet en terleurstelling bij moeder. Ik sprak met haar en oma en vroeg ze om te blijven en af te wachten hoe de miskraam ging verlopen. In de middag nam de onderbuikspijn toe en met begeleiding en grote inzet van moeders kant werd de baby geboren.
Een vrouw kwam met een afgebroken naald in haar wijsvinger. Ze werkt als coupeuse met een trapnaaimachine en terwijl de naald afbrak vloog de punt haar vinger in. Ze had haar vinger en haar pols stevig afgebonden; om te voorkomen dat de naald gaat lopen. Een naald in iemand kan soms net zo'n zoektocht zijn als een naald in een hooiberg. Aan de buitenkant was alleen een gaatje in haar nagel te zien, de punt van de naald was met kracht haar vingertop ingegaan en nu dus 'kwijt'. Gelukkig kon ik na de kliniek deze afgebroken naald tegen verwachting in vrij makkelijk vinden.
Een baby van 4 dagen oud kwam met oma. Een erg geschrokken en onrustige oma want de kleine meid heeft wat bloederige vaginale afscheiding. Ik kon oma uitleggen dat dit geen probleem is, het gaat vanzelf over en is heel normaal. Het is een effect van een verandering in de hormonen na geboorte. Ik moest mijn uitleg meerdere keren herhalen maar uiteindelijk was oma ervan overtuigd dat er echt niks mis is met haar kleinkind.
Een man werd binnengedragen door zijn twee broers. Alledrie hardwerkende boeren, dat is duidelijk te zien en bij navraag bleek deze indruk te kloppen. De man is 61 en de oudste van de drie. Hij is een weduwnaar zonder kinderen. Toen de lichamelijke problemen werden uitgelegd en alles was onderzocht bleef er 1 diagnose over. Uitputting. Te lang te hard gewerkt in te moeilijke omstandigheden. Na de behandeling van uitdroging voelde de man zich beter en ik gaf hem twee weken proteïne poeder en Moringa om aan te sterken. En toen de man beter was kwam de ondeugd eruit. Kon ik geen vrouw voor hem regelen? Beter een vrouw die voor hem kookt en hem verwend dan dat proteïne poeder. Ik riep mijn vrouwelijke collega's en legde het hen voor: oudere man, slechte gezondheid, geen kinderen, veel land dus geld. Een heerlijk theater ontstond maar helaas ging de man met alleen zijn broers de dag erna naar huis.
In de namiddag kwam er een bevalling. Een bevalling met veel afkortingen; NVO OXY IV NVU VE en dat is niet goed. Maar eind goed, al goed; een grote kerel werd geboren. Vierde kind en eerste jongen, net even extra leuk. Mijn kleren waren vies geworden; grote spetters en strepen bloed. Onderweg naar huis kwam ik een man tegen. Hij is een bul van een vent en een heethoofd van het dorp. Één van die mannen waarvan je hoopt dat bij een dispuut hij aan jouw kant staat. Zijn geiten staan op ons terrein. Ik informeerde naar één van de geiten die gebeten was door een hond. In het gesprek leek hij wat ongemakkelijk. Het klikte in mijn hoofd en ik realiseerde me dat ik eruit zag als een bijlmoordenaar. Die voor een kleine wandeling ging op zoek naar een nieuw slachtoffer. 'Oh sorry, ik kom net van het ziekenhuis' zei ik terwijl ik naar mijn kleren wees. 'En die uitleg moet mij geruststellen?!?' zag ik hem denken.
Een werkdag. Een goede dag ondanks dat niet alles makkelijk was. Divers, zeker. Bevredigend, dat ook. Met verschillende goede redenen om uit bed te komen.
Hartelijke groet, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 389
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => divers
)
[32] => stdClass Object
(
[reportId] => 5102353
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-06-24
[photoRevision] => 0
[title] => Schooljaar
[message] => Dag allemaal,
De container is gearriveerd! Het was een gebedspunt voor zo lang maar nu is er reden voor dankbaarheid. Er waren veel problemen en veel vertragingen; elke keer weer tegenvallers en obstakels. Maar de container is er. Het uitpakken van de gekomen spullen is een feestje. Niet alles is gearriveerd maar er is meer dan genoeg om dankbaar voor te zijn. Spullen voor het ziekenhuis, voor het babymelkproject en ook spullen voor ons persoonlijk. Het is bijzonder om te ontvangen wat zo ver weg ingepakt is. En na de schaarste van o.a. levensmiddelen is het fijn om weer wat keuze te hebben. Dankbaar!
Het schooljaar loopt deze maand voor veel leerlingen ten einde. Boven verwachting is het schooljaar 2023-2024 zonder onderbrekingen verlopen. Wachnel, Wesley, Guerlaphnie, Tibebe en Berlanda hebben dit jaar geen staatsexamens en de verwachting is dat ze allemaal over zijn naar hun volgende jaar. Ik zal, als alle resultaten binnen zijn, een overzicht geven via het schoolproject van de Stichting Hoop Haïti. Lineda en Chodly hebben overgangs- en eindexamens en zitten midden in het academische jaar. De scholen en universiteiten hebben grote problemen met het vertrek van leraren, professoren en leerlingen/studenten naar de US. Een groot probleem met verstrekkende gevolgen.
Hartelijk dank voor jullie bijdragen aan het schoolproject over het afgelopen jaar.
Maar het einde van een schooljaar betekent vooruit kijken naar het volgende schooljaar. Ik hoop dat we weer op jullie mogen rekenen! Het is momenteel erg moeilijk om geld in handen te krijgen. Letterlijk geld in handen. De banken hebben te weinig geld om uit te geven en transferbureaus hebben hetzelfde probleem. Men geeft per klant een klein bedrag, soms zo laag als 20 euro. Vandaar dat ik al zo vroeg over school begin. Het schoolgeld zal beetje bij beetje moeten worden opgenomen.
Graag jullie hulp met schoolgeld en de aanschaf van boeken, uniformen etc. dus vroeger dan normaal. Als u wilt bijdragen aan het schoolproject van de Stichting Hoop Haïti dan kan dat op rekeningnummer NL18RABO 0362 4237 41 o.v.v school of doneer via de website op https://www.hoophaiti.nl/doneren/
De SHH heeft ANBI status.
Hartelijke groeten,
Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 376
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => schooljaar
)
[33] => stdClass Object
(
[reportId] => 5101559
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-05-21
[photoRevision] => 0
[title] => Moeilijk
[message] => Soms is het moeilijk. Soms is het een opeenstapeling van moeilijk. Soms is het verder gaan na een zware, verdrietige en/of frustrerende situatie niet makkelijk. Het afgelopen weekend was moeilijk, verdrietig, frustrerend. Zwaar. En toch komt er elke keer na een zware tijd een moment die ervoor zorgt dat ik de zwaarte kan achterlaten. En daar ben ik elke keer weer ontzettend dankbaar voor!
Judna is een 5 maanden oude melkbaby die ondanks de extra babymelk niet wilde groeien. In maart begon ik met tuberculose behandeling en eindelijk kwam ze aan en werd ze voller. Ze is het eerste kind van vader en het 5e kind van moeder. Het eerste meisje en moeder heeft geen afspraak gemist. Op vrijdagmiddag komt moeder met haar naar de kliniek. Judna heeft opeens hoge koorts en heeft een koortsstuip gehad. Judna reageert niet meer en moeder heeft in haar haast een deel van de weg naar het ziekenhuis te voet gedaan, hopend op een motor die haar een lift zou geven. Met medicijnen en natte doeken komt de koorts wat naar beneden en met moeite vind ik een adertje op haar hoofd voor infuus. Ze begint te bewegen en kan wat drinken. Na enkele uren van schijnbare verbetering krijgt Judna weer een koortstuip en overlijdt. Moeder wil het eerst niet erkennen. Ze vertelt hoe ze de zaterdag ervoor met Judna in de kerk was en hoe men haar feliciteerden met hoe goed Judna eruit begon te zien. Hoe ze eindelijk groter is geworden. Hoe gek de jongens zijn op hun enige zusje. Hoe blij vader is met zijn eerste kind. Na een tijdje wordt ze stil. En dan komt het verdriet. Een klaagzang. En ik kan alleen maar bij haar zitten en heb dezelfde vraag als moeder: "Waarom?".
De zaterdag en zondag is een combinatie van hechtwonden, een asthma patiënte, een bevalling, een vrouw met een groei in haar onderbuik sinds 5 jaar, een man in het eindstadium van AIDS, een verstopte catheter. Ik werk, geef medicijnen, leg uitslagen uit, geef advies, puf mee, verwijs door, praat met familie. Maar het overlijden van Judna en het verdriet van haar moeder blijft bij me. "Waarom?".
In de maandagmorgen kliniek komt een vrouw. 42 jaar oud. Ze heeft 12 maanden een zwelling in haar borst en heeft in Mirballais al de diagnose borstkanker gekregen. Geen behandeling beschikbaar. De zwelling is inmiddels een lekkende wond geworden en het is pijnlijk. Buiten pijnbestrijding en absorberend verband heb ik haar niets te bieden. Haar jongste kind is 5. Ze is meegekomen in verband met een verkoudheid. Ze zit naast moeder maar moeder wil dat ze uit de kamer gaat als moeder met mij haar eigen situatie bespreekt. "Timoun li ye/ze is een kind': zegt moeder. Een kind dat nog veel lijden van haar moeder gaat meemaken. "Waarom?'.
Bij het sluiten van de kliniek op maandag komt er een moeder met een baby van 8 maanden. Ze heeft een waterhoofd. De levensreddende operatie is nergens meer in Haiti te vinden. Het kon in Port au Prince maar door de situatie in Haiti niet meer. Geen neuro team meer beschikbaar. Moeder weet dit eigenlijk al want ze is al in veel ziekenhuizen geweest. Haar hoop was dat ik als buitenlander wel een weg kon vinden voor een operatie in Haiti voor haar dochter. Het wegnemen van die hoop en de erop volgende tranen van moeder zijn hartverscheurend. Ik kan alleen beloven dat haar dochter op een lijst komt voor als er ooit weer geopereerd gaat worden. Grote kans dat haar dochter voor die tijd overlijdt. "Gefrustreerd" is niet voldoende om uit te drukken hoe ik me voel na het vertrek van moeder en kind. "Waarom?".
Mila, 3 maanden, bij ons opgenomen met een genetische botziekte, heeft een paar nare dagen met veel pijn achter de rug. Ook dit droeg bij aan de zorgen van het weekend. Aan het eind van de maandagmiddag is ze in betere doen en ik zit met haar en haar moeder en omabuiten. Mila heeft een grote bos haar maar moeder is een beetje bang om voor de eerste keer Mila's haar in te vlechten. Volgens de cultuur mag het bij 3 maanden maar moeder is bang dat het voor Mila teveel gedoe en waarschijnlijk ongemakkelijk is. Oma en ik besluiten om in ieder geval Mila's haar te wassen. En Mila geniet! Het water op haar hoofd, de massage met de shampoo, tot onze verrassing vindt ze het heerlijk. Dieula loopt langs. Ze woont op het ziekenhuisterrein en heeft Mila geadopteerd als haar zusje. "Eindelijk iemand met grote ogen zoals ik" was Dieula's reactie toen ze Mila voor de eerste keer zag en sindsdien komt ze regelmatig bij Mila langs. Een belangrijke bemoediging voor moeder. Dieula ziet dat we Mila's haar aan het wassen zijn en springt spontaan in. Mila's haar moet worden gevlochten! En dat gebeurt. En weer vindt Mila het heerlijk, dat gefrutsel op haar hoofd. We zitten samen, we kletsen, moeder ontspant als ze ziet hoe Mila ontspant, we lachen, we genieten allemaal ervan dat Mila geniet.
En ik kan het loslaten. Al het voorgaande leed en al de frustratie. Dit moment in de ondergaande zon is goud waard. Het eenvoudig genieten samen van zo'n simpel mooi moment in het niet zo eenvoudige leven van Mila is genoeg. Moet genoeg zijn. "Waarom?". Die vraag is niet aan mij.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 680
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/172/627_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => moeilijk
)
[34] => stdClass Object
(
[reportId] => 5100951
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-04-26
[photoRevision] => 0
[title] => Communicatie
[message] =>
Dag allemaal,
Communicatie. Na mijn jaren hier kan ik niet zeggen dat ik vloeiend ben in het Creools maar ik kan me goed redden. Er zijn woorden die ik nooit zal kunnen onthouden, woorden die ik nooit helemaal goed zal kunnen uitspreken. Maar communiceren is niet alleen taal. Mijn favoriet op school was 'begrijpend lezen'. En eigenlijk is elke conversatie een vorm van 'begrijpend lezen'. Vooroordeel speelt mee, het zien van mijn kleur is soms al een reden dat men denkt dat men mij niet kan begrijpen. Willen luisteren is ook een groot ding; soms heeft men iets in hun hoofd zitten, wil men een bepaald iets, en al mijn praten heeft geen effect. Een meisje kwam met een schitterende tekst op haar shirt: 'sorry, not listening/sorry, luistert niet'. Niet iedereen geeft het zo eerlijk toe als zij!
Deze maand een aantal voorbeelden van communicatie, van situaties waarin 'begrijpend luisteren' mis ging of waarin de communicatie net even anders dan normaal was. En soms is zo'n uitschieter nou net wat een beetje sjeu geeft aan de dag!
Ik roep een man om te consulteren. Zijn vrouw is met hem en ik groet hen beiden, ze groeten vriendelijk terug. Ik vraag aan de man wat hem naar de kliniek heeft gebracht. Stilte. Ik herhaal de vraag en kijk hem verwachtend aan. Geen reactie. Hij kijkt mij aan, ik kijk hem aan. Ik zeg hem dat hij toch echt moet praten, zonder zijn klachten te horen kom ik nergens. Stilte. Ik kijk naar zijn vrouw en zij lijkt ook wat verrast door het zwijgen van haar man. Ze foetert tegen hem dat hij moet zeggen wat hij heeft. De man zegt vertwijfeld: "In welke taal? Ik weet niet welke taal zij spreekt!!". Nou, meneer, mijn taal is Nederlands maar u mag Creools tegen mij praten. "Dezelfde taal waarin ik tegen u praat!" Als bij hem het kwartje valt is de hilariteit groot.
Een vrouw heeft keloid op haar oorlellen. Keloid is een soort littekenvorming die grote vleesbulten kan geven na letsel of zoals bij haar, na gaatjes prikken voor oorbellen. Het is onschuldig maar niet mooi. Opereren geeft vaak alleen tijdelijk effect, de keloid groeit weer terug en vaak groter dan dat het voor de operatie was. Haar keloid is niet groot, een soort erwt aan de achterkant van haar oorlel. Ik neem de tijd en leg uit wat het is, leg ook uit dat het beter is als ze er niets mee doet, leg uit dat ze zeker geen operatie moet doen, herhaal de uitleg dat niks doen het beste is. Ze lijkt me te begrijpen en ik ga verder door haar te vragen welk ander probleem ze heeft. "Nou, ik wil deze bultjes op mijn oren graag laten weghalen" zegt ze. Alsof de voorgaande conversatie niet had plaatsgevonden, terug naar af. 'Sorry, not listening'.
Een geplande opname van een kind komt met moeder naar het ziekenhuis. Er is telefonisch overleg geweest met een verpleegkundige elders. Ik ben in het ziekenhuis bezig met een zieke patiënt. De moeder ziet me rondlopen maar zij valt mij niet op. Na enige tijd zie ik haar ontmoedigd op een bank zitten. Ik spreek haar aan en vraag of haar kind het kind is dat ik verwacht. Dat is hij maar moeder zegt vertwijfeld: "Niemand hier kent Jacques, een Haitiaanse man, een verpleegkundige die Jacques heet!". Uuhm, ik denk dat ik dat ben!
"IK BEN BLIND!". Op deze manier word ik gegroet als ik in de avond de poort open maak van het ziekenhuis. "IK BEN BLIND, IK ZIE ALLEEN MAAR ZWART IN BEIDE OGEN!". Ik probeer na te gaan wat er is gebeurt en dat gaat als volgt:
Ik (I): Wat is er gebeurt?
Patient (P): Ik liep buiten en opeens was ik BLIND!
I: Opeens? Zo maar uit het niets? Allebei? Er is niets in uw ogen gekomen?
P: DAT WEET IK NIET!
I: Ik mag aannemen dat u dat zou weten. Een tak, een kruid, een vloeistof? Niets dat er in uw ogen kwam?
P: IK BEN BLIND!!
I: Uuh, ik zie dat u beide ogen dicht hebt, probeer ze eens te openen?
P: DAT KAN NIET!! IK BEN BLIND!!
**ik neem de patient mee naar binnen en hij wordt door zijn vrouw (V) naar binnen geleid.**
I: Oke, probeer uw ogen te openen zodat ik ze kan controleren.
P: IK KAN ZE NIET OPENEN! OH NEE, OH NEE, IK BEN BLIND.
**met veel gepraat en geduld krijg ik hem zo ver dat beide ogen even open gaan. Het rechteroog lijkt normaal, het linkeroog is een klein beetje rood.**
I: Het lijkt erop dat er wat is met alleen het linker oog.
P: IK KAN ZIEN MET MIJN RECHTER OOG?? **opent zijn oog** IK KAN ZIEN MET MIJN RECHTER OOG! IK KAN ZIEN!
P: Mooi zo. Probeer nu het andere oog te openen. Weet u zeker dat er niks in dat oog is gekomen?
V: Hij zei toch al dat er niks in is gekomen?
I: Mmm, het lijkt er toch sterk op dat er iets in is gekomen dat wat irritatie heeft veroorzaakt.
P: IK BEN BLIND IN 1 OOG!
**ik krijg een sterke verdenking dat deze situatie vraagt om een schijnbehandeling.**
I: Nou, ik heb een oogdruppel en 3 pillen, ik ben er zeker van dat dit gaat helpen.
**oogdruppel antibiotica, tablet foliumzuur, vit C en vitamine B**
P: IK BEN BLI....Oh, het wordt beter.
I: Gelukkig, we geven het nog wat meer tijd.
P: Ik kan..ik kan mijn oog openen!
I: Gelukkig. En u kunt zien?
P: IK KAN ZIEN!
V: Je kunt je mond of ogen niet aanraken als je struik bladiebla aangeraakt hebt.
I: Struik bladiebla?
P: Ja, die struik geeft een poeder, als je je mond erna aanraakt dan brandt het.
V: Hij was zo'n struik aan het kappen.
I: **stomgeslagen stilte**
V: Nu we er toch zijn, kunt u even mijn bloeddruk controleren?
I: Oke, dus er is een poeder in het oog gekomen, van een struik bladiebla, en dat geeft brandende ogen?
V en P: Oh ja, dat is bekend.
P: Daarom heb ik mijn oog thuis al uitgespoeld met water.
I: Dus toen ik vroeg...meerdere keren vroeg...en jullie..waarom zeiden jullie...
**binnensmonds mompelend*** laat maar, laten gaan, laaaaten gaan..
P: IK KAN ZIEN! MET ALLEBEI! IK KAN ZIEN!!
I: Goed! Fijn! Eind goed, al goed. Heel mooi dat u weer kunt zien! En dat de irritatie al is afgenomen. FIJN!!
P: Wat een wonder, oh, bedankt voor de medicijnen. Ik kan ZIEN!!
V: U kunt niet even mijn bloeddruk controleren?
I: Ja, op je GROTE BOLLE OGEN!! (Niet hardop gezegd, dacht ik alleen, zei ik niet, echt niet, niet gezegd...of misschien toch wel..)
Maandagochtend vroeg. De wachtruimte vult zich met mensen. Mensen die er voor de eerste keer zijn en een nummer krijgen voor het maken van een dossier later. Mensen die al een dossier hebben en hun kaartje met dossier nummer afgeven voor het zoeken van dit dossier. Een vrouw komt met haar kind. Moeder heeft al een kaartje, haar kind nog niet. Het kost mij grote moeite om haar te laten begrijpen dat ik haar kaartje wil hebben voor opzoeken en dat haar dochter een nummer krijgt voor het maken van een dossier, later als de kliniek begint. De andere mensen in de wachtkamer genieten mee. Als ze eindelijk alles snapt en gaat zitten zegt een man tegen haar: 'Volgens mij had u er moeite mee om het allemaal te begrijpen!'. De vrouw zegt: 'Ou konnen/je weet het, die witte spreekt Engels. Ik snapte er niks van'. Iedereen in de wachtkamer valt om van het lachen.
Een vrouw in de kliniek beantwoordt elke vraag met 'ikke?'. Het maakt me eerst helemaal kriebelig maar ik merk dat ze het volledig onbewust doet. En dat het niet uitmaakt hoe ik reageer. Ik besluit om me er maar mee te gaan amuseren.
Ik "Sinds wanneer heeft u onderbuikspijn?"
Zij "Ikke?"
Ik "Nee, ikke"
Zij" Sinds afgelopen maand"
Ik "Wanneer was u het laatst ongesteld?"
Zij "Ikke?"
Ik "Nee, ikke"
Zij "14 maart".
Ik "Hebt u pijn bij het plassen?'
Zij "Ikke?"
Ik "Nee, ikke"
Zij "Soms brandt het tijdens het plassen'
Alle vragen werden keurig beantwoord, het duurde alleen net even wat langer!
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 363
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => communicatie
)
[35] => stdClass Object
(
[reportId] => 5100172
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-03-13
[photoRevision] => 0
[title] => Ashley
[message] => Dag allemaal,
Haiti; nu meer dan ooit onrustig en onvoorspelbaar. Blijven bidden. Vasthouden aan hoop dat Haiti zich omhoog kan werken uit deze spiraal van geweld. Ariel Henry afgetreden en we hopen op een positieve verandering. Afwachten wie er naar voren stapt en wat men gaat doen.
Op de grote problematiek van het land hebben u, jij en ik geen invloed en kunnen wij niets daadwerkelijk betekenen. Maar op kleine schaal, op persoonlijk niveau, kunnen wij proberen te helpen, kunnen wij er zijn. Vasthouden aan hoop door te kijken naar wat we wel kunnen doen. En achter al dat grote nieuws over Haïti, nieuws waar je moe van kan worden, "Haïti moe" want er lijkt non-stop slecht nieuws te zijn. Achter al dat grote nieuws zitten kleine verhalen over mensen die hun eigen gevecht hebben. En daarom vraag ik jullie hulp voor Ashley en zijn moeder Islande.
Ashley, 8 maanden oud, en zijn ouders hebben veel meegemaakt. Toen hij een paar dagen oud was kwam zijn vader naar de kliniek. Hij toonde mij een foto van zijn zoon Ashley met een spina bifida/open ruggetje. Via 5 STAR Global ministry werd Ashley in september/oktober in totaal 4 keer geopereerd in Port au Prince en de laatste operatie was het plaatsen van een VP shunt voor een hydrocephalus/waterhoofd. Hij herstelde daarna goed en in december keerden Ashley en zijn ouders terug in Chansolme, een plek bij Port de Paix. Vader had een kans om naar de Bahamas te gaan en ging in januari. Moeder Islande is weer zwanger en hoopt in augustus hun tweede kind te krijgen.
In januari begon Ashley gewicht te verliezen en kreeg een hoest. In februari kreeg hij behandeling voor ondervoeding via 5 STAR Global ministry maar ondanks dat werd hij alleen maar slechter. En hij bleef een magere 3 kg. Ashley is nu bij ons voor de behandeling van tuberculose en zijn ondervoeding. Het is ook moeilijk om in te schatten in hoeverre zijn eerdere problemen voor ontwikkelingsproblemen zorgen. Zijn weg naar herstel is lang en zijn familie is niet in staat om voor Ashley en zijn moeder te zorgen terwijl ze bij ons zijn. Oma aan vaders kant kon helpen maar zij heeft eind februari een herseninfarct gehad en ligt in een ziekenhuis elders. In de anderhalve week dat Ashley bij ons is zien we een langzame maar gestage verbetering. Hij heeft inmiddels de 3.5 kg bereikt. Ook wordt hij steeds interactiever en zien we zijn brede lach meer en meer. Hoopvolle tekenen. Graag houden we Ashley en Islande hier bij ons en het doel is een gezonde 7 kg! Elke maandag geef ik Islande geld voor de markt en een bijdrage aan de kosten voor voedsel en andere benodigdheden zou zeer gewaardeerd worden! € 20,- zou enorm helpen voor elke week.
Doneer o.v.v. Ashley via rekeningnummer NL18RABO 0362 4237 41 van Stichting Hoop Haïti of doneer via https://www.hoophaiti.nl/doneren/ Ashley of via PayPal: weerdjacqui@gmail.com.
Ik hoop op jullie hulp en bij voorbaat hartelijk dank voor uw bijdrage!
Vriendelijke groet, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 428
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => ashley
)
[36] => stdClass Object
(
[reportId] => 5099815
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-02-23
[photoRevision] => 0
[title] => Goed excuus
[message] => Hallo allemaal,
Februari is al jaren een maand met veelonrust, manifestaties en blokkades van wegen. Rondom 7 februari gingen ook hier de scholen, banken en bedrijven dicht, waren er demonstraties, maar niet in dezelfde mate als elders in Haiti. De 7e is officieel de dag waarop na verkiezingen een nieuwe president wordt ingezworen en dit wil al jaren niet lukken. Na de moord op president Jovenel Moïse in juli 2021 is Ariel Henry het hoofd van de staat. 'Het volk' wil dat hij aftreedt, wil veranderingen, wil veiligheid en wil verkiezingen. Verkiezingen die onmogelijk lijken in de huidige onstabiele situatie. En ik heb absoluut geen idee wie er nog over is in de politiek die het verdiend om presidentskandidaat te worden.
En opeens is daar Guy Phillip, recent gedeporteerd uit de US na een gevangenisstraf gerelateerd aan drugs- en wapensmokkel. Voor zijn arrestie was hij politiek actief en nu na zijn deportatie gaat hij Haïti door met beloften van rust en vrede. Rust en vrede die zijn aanhangers proberen af te dwingen met demonstraties.. En opeens is daar de BSAP, een groep "boswachters" die opeens wapens, uniformen en auto's hebben. Het moeilijke op dit moment is weten wie is wie, wat is wat en hoe is hoe.
Veel onduidelijkheden, veel geruchten en weinig verandering. Door het ontbreken van een funtionerend rechtsyteem neemt de bevolking het recht vaak in eigen handen en worden regelmatig mensen met autobanden verbrand op straat. Ook executies door de politie van verdachte criminelen gebeuren vaak op straat. Gruwelijk en wetteloosheid ten top in mijn ogen maar in gesprek met anderen ben ik meestal de enige die tegen is.
En het land blijft in handen van bendes. De meest lucratieve carriërre in Haiti is in de criminaliteit.
"13 februari (Reuters) - Haïtiaanse bendes worden economisch steeds autonomer, waarschuwde een in Genève gevestigde criminele onderzoeksgroep. Ze gebruiken geld dat is afgedwongen van particuliere bedrijven, lokale bewoners en families van slachtoffers van ontvoeringen om wapens en soldaten te betalen. “Bendes hebben een radicale evolutie ondergaan, gaande van nogal ongestructureerde spelers (...) tot gewelddadige ondernemers”, aldus het rapport, dat maandag (13/2) werd gepubliceerd door het Global Initiative Against Transnational Organised Crime-rapport."
https://www.reuters.com/world/americas/haitian-gangs-growing-funds-arsenals-challenge-planned-intervention-report-2024-02-13/
Dit is een zorgwekkend artikel. Want hoe ga je terug van een lucratieve 'baan' in de criminaliteit naar leven in armoede? "Geweldadige ondernemer'. Wie zegt die baan vrijwillig op? Reguliere banen zijn er zo goed als niet en worden steeds minder. Bedrijven en bestaande werkgelegenheid zijn stuk gegaan door de onveiligheid, ondernemers vertrekken naar het buitenland, hulporganisaties zijn weg of kunnen hun werk niet doen. En de Multinational Security Support missie van de UN om voor veiligheid te zorgen komt maar niet uit de startblokken.
En zo groeit de problematiek meer en meer. Zo veel nare verhalen van ooggetuigen van de onveiligheid. Hier in het Noordwesten van Haiti zie ik slachtoffers en hoor ik verhalen maar in het Zuiden van Haiti is het extreem slecht en ik kan me niet voorstellen hoe men daar leeft. Ik ben zo dankbaar dat het hier bij ons niet zo ingrijpend is als daar.
Maar de situatie in Haiti is ook een mooi excuus. Er komt een vrouw naar de kliniek. Ze is ernstig ziek, een combinatie van buikklachten, uitdroging en ondervoeding. De 1e dag van opname is het maar de vraag of ze het zal halen. Op de 2e dag is ze wat beter en ik vraag aan haar en haar familie: "Waarom, waarom in vredesnaam heb je het zo erg laten worden?". Ze heeft moeite om haar gedachten onder woorden te brengen en ik besluit haar te helpen. "Ah, ik weet het! Omdat Ariel Henry niet wil aftreden!". Een grote glimlach is haar antwoord en "ja, ja" iedereen beaamt het met enthousiasme. Beter dit dan de waarheid toegeven. "En omdat ze Jovenel gedood hebben!" roept een bijdehante broer. Een goed excuus....
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 394
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => goed-excuus
)
[37] => stdClass Object
(
[reportId] => 5099310
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-01-25
[photoRevision] => 0
[title] => Binnenbocht
[message] => Dag allemaal,
Het is 5 uur smiddags en ik zit op de veranda te genieten van een beetje wind dat er eindelijk is na een 'moekerige' dag. Een ezel met twee kinderen komt het pad op. Geen idee wie het zijn en ik loop naar ze toe. Het zijn twee jongens van een dorp vlakbij. De oudste van 14 komt met zijn broertje van 3; hij heeft al een aantal dagen koorts. Ik leg hem uit dat mijn huis geen ziekenhuis is en hij zegt dat hij dat weet. Hij zegt ook dat hij weet dat er in de middag geen kliniek is en daarom komt hij rechtstreeks naar mijn huis! Zijn eerlijkheid maakt mij aan het lachen. Niks geen smoesjes, gewoon eerlijk zeggen dat je de binnenbocht neemt. Ik zeg dat ik paracetamol zal geven voor de nacht en dat ze morgen terug moeten komen voor verder consult. De jongen zegt dat dat een probleem is maar hij zal zijn best doen. En weer verrast zijn houding mij. Niks geen doordrammen of excuses maken, iets wat we vaak zien. Ik vraag hem waar hun ouders zijn. Vader is in de Dominicaanse Republiek en moeder is net bevallen. Opeens realiseer ik mij dat het niet de eerste keer is dat ik deze jongen zie. Zaterdag kwam er een vrouw in het ziekenhuis nadat ze thuis was bevallen maar de placenta zat vast. Ze had alleen haar oudste zoon bij zich en hij hielp haar zo netjes en respectvol. Dezelfde jongen. Hij legt uit dat hij nu, in de kraamtijd van zijn moeder, in de ochtend vroeg opstaat om eten te maken voor zijn broertjes en zusjes. Voordat hij naar school gaat zorgt hij ervoor dat iedereen gekleed is en kan eten. Het is daarom ook moeilijk voor hem om de volgende ochtend terug te komen. Tja, hierna kon ik niet anders dan met hen naar het ziekenhuis lopen en het broertje volledig te consulteren. Als een 14-jarige jongen vader en moeder kan zijn voor zijn broertjes en zusjes, dan kan ik ook wel wat extra doen.
Hartelijke groeten,
Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 635
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => binnenbocht
)
[38] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098940
[userId] => 139012
[countryId] => 82
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2023-12-29
[photoRevision] => 0
[title] => Pestel en ontmoetingen met oud-collega’s
[message] => De week na het Noordwesten volgde er een reis naar de andere hoek van het land; Grand Anse, het zuidwesten. Woensdag 6 december bracht mijn trouwe motor taxi chauffeur me opnieuw naar het vliegveld, met een tussenstop bij familie Nelson om wat op te halen dat mee naar Pestel moest. Dit keer vloog ik met Sunrise Airways, een commerciële maatschappij. Naar Port-de-Paix vliegt enkel de VN, maar naar Les Cayes zijn naast de VN ook commerciële vluchten. Het zijn kleine vliegtuigjes, voor een man of 30.
Ik had een prachtig uitzicht. Genoten van de bergen en zee en rivieren die onder me door trokken. We begonnen aan de noordelijke zeekant, vlogen over de bergketens en eindigden aan de zuidelijke zeekant. We keken uit op de weg waar we voorheen langsreden naar het Noordwesten en de weg naar Pestel, nabij Port-au-Prince. Beide wegen lagen er nu leeg en verlaten bij. Algauw landden we buiten Les Cayes. Daar werd ik opgewacht door een motor taxichauffeur die vanuit Pestel was gestuurd om me te komen halen. De krukken werden schuin langs de motor vastgebonden.
Ook van de motorrit heb ik genoten. Het is en blijft een schitterend mooi land. Het was de eerste keer dat ik deze route aflegde sinds de aardbeving van 14 augustus 2021. Ik was verbaasd de asfaltweg te zien. Deze nog vrij nieuwe weg is grotendeels verdwenen onder stenen en aardverschuivingen als gevolg van de aardbeving. Op veel plaatsen is nog maar de helft van de weg begaanbaar, op andere plaatsen is heel het asfalt verdwenen of zitten er grote scheuren in. Na Kafou Zaboka kwam het onverharde deel en de prachtige uitzichten op de eilanden Cayemites, de bergen, de rotsen en de weg naar Pestel. Een strakblauwe lucht. Wat is het toch een mooie schepping. Maar ook: vrijwel alle huizen op dit parcours bestaan deels uit zeildoeken en/of golfplaten. De schade van zowel orkaan Matthew als de aardbeving is duidelijk zichtbaar. Ik herkende onderweg ook al enkele huizen gebouwd door CWS. Hoewel ze allemaal net wat anders zijn afgewerkt, is het model hetzelfde en herkenbaar. Mooie, stevige huizen.
Om twee uur werd ik afgezet bij huize Amost, bij wie ik vele malen heb gelogeerd. Nadat ik het stof van me had afgespoeld en ook de krukken waren schoongeboend, werd ik naar het dorp Pestel gebracht, waar ik bij Elondieu en Samuel op bezoek ging in huize CWS. Ik werd letterlijk met open armen ontvangen en kreeg gelijk vis geserveerd. Pestel ligt aan zee, dus vis is dichtbij. Daarna terug naar huize Amost, waar ik deze dagen logeerde. Ik hoorde de krekels weer zingen en keek naar de prachtige sterrenlucht.
De volgende ochtend stond ik buiten toen een van de bouwlieden langsliep, die al sinds 2016 betrokken is bij CWS. We schudden elkaar de hand. Het was de bedoeling dat ik zes huizen en een waterreservoir zou bezoeken die CWS dankzij financiering van de Christelijke Gereformeerde Kerken bouwt. Dat is niet helemaal gelukt, maar wel heb ik vier huizen kunnen bezoeken. Eerst reden we naar Desriveaux, op twee motoren. Ik kon opnieuw genieten van de mooie route.
Bij het eerste huis dat we bezochten, werd gewerkt aan het bepleisteren van de binnenmuren. Het nieuwe huis staat pal naast de oude woning. Het bestaat uit twee slaapkamers, een woonkamer en een veranda. Van de oude woning zijn alle muren ingestort. Het dak staat nog, op een houten skelet. In plaats van muren zijn er nu kleden, zeildoek en golfplaten. Na de aardbeving heeft het gezin een tijdje in de open lucht geslapen. Ook de inboedel is vernield; bedden, tafel, keukengerei. Een van de zoons raakte gewond aan zijn been door vallende rotsen. De nieuwe woning is een stuk steviger gebouwd dan het oude huis, met goede kwaliteit materialen. Bij een volgende orkaan of aardbeving zal het huis staande kunnen blijven. Dan moet ik denken aan het kinderliedje “Een dwaas man bouwde zijn huis op het zand en de regen stroomde neer en het huis deed plof. Een wijs man bouwde zijn huis op een rots en de regen stromde neer en het huis bleef staan.”
Het tweede huis dat we bezochten, was hier vlakbij. De dag van ons bezoek was een organisatie in het dorp aanwezig om bepaalde gezinnen een geldbedrag te verstrekken. De vrouw des huizes verliet de rij om met ons in gesprek te gaan. Toen ik haar vroeg naar het verschil tussen haar oude en nieuwe huis, lichtte haar gezicht op en begon ze helemaal te stralen. De nieuwe woning is heel wat anders, heel wat mooier en steviger. Ook bij dit huis waren de stenen muren ingestort en ook hier zijn ze vervangen door zeildoek en kleden. De vallende muren vernielden eveneens de bedden, tafel, stoelen en keukengerei. Ze bood me een zitplaats aan op de enige overgebleven stoel, die ook half uit elkaar lag. Op het moment van de aardbeving was ze zelf in Les Cayes, waar ze als alleenstaande moeder bananen, zoete aardappels en sinaasappels verkocht om geld te verdienen voor haar gezin. Maar ook in Les Cayes was de aardbeving voelbaar en ze verloor al haar handelswaar, waardoor ze de handel niet langer kan voortzetten. Geen van de kinderen gaat naar school, daar is geen geld voor. “Als ik God niet had gehad, had ik dit huis niet gekregen,” zei ze.
We reden terug richting Pestel en stopten onderweg aan de kant van de weg om een huis te bezoeken dat enkel te voet bereikbaar was. Dus ik krukte een smal voetpad op, tussen rotsblokken door. Het is gelukt, ik bereikte de mooi aangelegde tuin in een rustige, groene omgeving. Dit was een extra speciaal gezin want hun huis is gefinancierd met giften die via de kerk in Drogeham zijn binnengekomen. Een ander verschil is dat dit huis al door orkaan Matthew was vernield. Daarna heeft het gezin hun huis weer opgebouwd, om het vervolgens weer weggevaagd te zien worden in de aardbeving. Er is niks meer over van het oorspronkelijke huis. Op dit moment woont het gezin van 9 in een onderkomen opgetrokken uit golfplaten met een oppervlak van 12 m2. Het nieuwe huis is bijna af, alleen de deuren en ramen ontbreken nog. Dit is op een heel andere manier gebouwd dan de vorige woning. Het gezin denkt dan ook niet dat deze woning zal instorten bij een orkaan of aardbeving. “Nu hoeven we niet meer naar buren te vluchten, maar buren kunnen hier hun toevlucht komen zoeken. Nu kunnen we hen ontvangen, net zoals zij ons ontvingen.” Er kon ons geen stoel aangeboden worden, want die hebben ze niet, dus we zaten op de traptreden van de veranda. Ook een bed is er niet om in het nieuwe huis te zetten. De inboedel is verloren gegaan, evenals dieren en oogst. “Maar de Heere heeft ons leven gegeven, dus we zeggen Hem dank.” De gezondheid van de vrouw des huizes is niet al te best, wat weer kosten met zich meebrengt. De man des huizes heeft de aardbeving ternauwernood overleefd. Hij bevond zich tussen de rotsen, die begonnen te rollen. Hij raakte gewond aan z’n zij. Het was een mooi bezoek, de vrouw zei zelf al dat ze graag met mensen praat. “Je zou m’n hart moeten openmaken om te zien wat er in zit, hoe belangrijk dit huis is voor mij.” Dan zou ik de vreugde zien. Dit huis blijft als een erfenis voor de kinderen en kleinkinderen.
We vervolgden onze rit richting Pestel om een huis te bezoeken dat zich aan de doorgaande weg bevond. Dit huis was al af en bewoond. De heer des huizes is maar liefst 93 jaar. Hij heeft al jong de bijnaam Kikker gekregen, omdat hij zo klein is. Ook hier zijn de muren van de oude woning ingestort en is inboedel verloren gegaan. De manier waarop de nieuwe huizen zijn gebouwd, zou onbetaalbaar zijn geweest voor de gezinnen, al kosten de huizen niet meer dan € 7.250.
Daarna gingen we terug naar huize Amost. Ik liep een rondje om hun oude huis en de bakkerij die daar is gebouwd. Die is ook vernield in de aardbeving maar inmiddels weer gerepareerd. Om het huis staan suikerriet en palmbomen met hoog in de bomen kokosnoten, terwijl op de akkers cassave en pinda’s te vinden zijn. Vlakbij werd gewerkt aan een ander huis in aanbouw door CWS.
Vrijdag konden we helaas niet de overige huizen en het waterreservoir bezoeken, dus legde ik wat persoonlijke bezoeken af. Eerst naar een predikantsgezin in Lafièvre. De voorgevel van hun woning staat er nog, dus het lijkt alsof hun huis de aardbeving aardig heeft overleefd. Maar ze namen me mee naar binnen en daar is algauw duidelijk dat de voorgevel de enige muur is die nog staat zoals ie was, al zitten er scheuren in. De overige muren zijn vervangen door golfplaat. Bij dit gezin is door CWS een waterreservoir gebouwd en toevallig werden op deze dag de dakgoten aangelegd. Gelukkig is het golfplaten dak nog intact, zodat het water opgevangen kan worden. Water is het allerbelangrijkste, zeiden ze. Het was goed om elkaar te zien en spreken. Op de veranda van het huis werd er samen gebeden voordat ik weer achterop de motor stapte.
Het volgende bezoek was in Pestel zelf. Ik was even gedesorienteerd, want ik zag het huis niet. Dat kan kloppen, want ook dat heeft de aardbeving niet overleefd. Maar het gezin wel, dus ik kon Pierre z’n familie gedag zeggen. Er was een groot rotsblok op het erf gerold, hoewel het gelukkig stopte voordat het ’t huis raakte. Dat is de omgeving van Pestel, volop rotsblokken. Dan heeft een aardbeving weer een heel ander effect. Ik mocht vooral niet met lege handen vertrekken, dus ik kreeg eieren mee, gewikkeld in grote, groene bladeren, die ik voorzichtig in m’n rugzak stopte.
Een bezoek aan Pestel is niet compleet zonder te genieten van het dorpsplein, gelegen aan zee, met zicht op Cayemites en een eilandje vlak voor het plein. Ik ging even op een bankje zitten. Een van de bouwlieden was ook op het plein en kwam een praatje maken.
Daarna werd ik afgezet bij huize CWS, waar ik wachtte op Elondieu en Samuel. Met Samuel ben ik nog een keer naar het plein gelopen, maar we werden algauw weer weggestuurd. Guy Philippe, verkozen senator voor Grand Anse, is na 7 jaar in Amerika in de gevangenis gezeten te hebben teruggekeerd naar zijn geboortedorp Pestel. Hij zat gevangen voor het witwassen van drugsgeld. Hij was op dezelfde dag als ik aangekomen en bevond zich net als ik op het plein. De bevolking heeft hem zeer hartelijk verwelkomd. Mijn aanwezigheid als blanke buitenlander werd met argusogen bekeken, aangezien men vermoedde dat ik er was om hem in de gaten te houden. Dus nadat Samuel aan een kruisverhoor was onderworpen, konden we weer vertrokken.
Zaterdag reisde ik terug naar Kenscoff. Om 6:45 uur zat ik weer op de motor naar Les Cayes, een rit van 2.5-3 uur. Het was bewolkt, de zee schitterde minder blauw. Ik liet het mooie uitzicht en gebergte en rotsen en groene bedekking aan me voorbij gaan. De onverharde weg maakte plaats voor asfalt, weer tuterend langs de grote rotsblokken die naar beneden zijn gekomen. Een boer was aan het werk op een akker, waar hij ossen een ploeg liet trekken.
Om half 10 werd ik afgezet bij het vliegveld van Les Cayes. Nu kon ik van de andere kant genieten van het uitzicht. Ik keek uit op de zuidkust, de zee, de witte koppen, eilandjes, bergen en een uitgestorven weg langs Martissant. Kort na de middag landden we in Port-au-Prince, waar ik tegelijk aankwam met m’n motor taxichauffeur. Het was gelukkig wat minder druk op de weg. Het zou vast interessant zijn om zo’n motorrit te filmen. De chauffeur haalt wat manoeuvers uit, zich tussen vrachtauto’s en marktstalletjes en auto’s door wringend. Bij Delmas liep een groep Christenen op straat, een stilzwijgend protest denk ik.
We stopten bij een supermarkt in Pétion-Ville. Eerst kwam ik Steven tegen in de winkel en vervolgens trof ik bij de kassa oud-collega Valery, met wie ik bij de Micha Campagne werkte. Hij had z’n dochter bij zich, die ik toentertijd als 3-jarig meisje op schoot had. Inmiddels is ze een volwassen jongedame. Dat maakt een bezoek aan de supermarkt weer interessant, leuk om bekenden tegen te komen, goed weerzien.
Eenmaal thuisgekomen, liepen de buurjongens gelijk mee naar binnen, maar ik wilde toch eerst graag het stof van de rit van me afspoelen. Daarna naar de buren, om te kijken hoe het met de zieke buurvrouw ging en met de baby. Ik mocht gelijk blijven eten, maar de drie jongens (drie neven) waren ongeduldig en wouden naar mijn huis. Dus we gingen met z’n vieren terug naar mijn huis, waar ze bouwden met Duplo en speelden met autootjes.
Ook nu weer trof ik een hagedis aan in de wc. Geen idee of het dezelfde was die ik al eens eerder had doorgespoeld... Vervolgens rende er op z’n gemak een muis door m’n kamer.
Zondag werd er gepreekt over de trouw van God (Hebreeën 11:11). God houdt Zijn beloften aan ons. Na kerktijd kwamen de buurjongens weer bij me spelen. Ik had een teil met water buiten staan, waarin de schoenen van een van de jonge bezoekers belandden... Dus die heb ik gelijk maar schoongemaakt, waarna z’n neef hem op blote voeten naar huis bracht, om met andere sandalen weer terug te keren. Ik wandelde naar Isna, die net naar mij toe zou komen. M’n buren voegden zich bij ons en daarna liepen we alsnog met z’n allen naar mijn huis. Dit keer vier kinderen en twee moeders in huis.
De volgende dag kwam Sousoune op bezoek. En ook m’n trouwe buurjongetje was er weer. Toen ik zat te eten, constateerde hij dat hij zelf nog niet had gegeten en dus lepelde hij de rest van de rijst naar binnen. Blijkbaar smaakt het eten bij mij beter, al is het hetzelfde eten dat ook bij hem thuis geserveerd wordt. Aangezien hij thuis niet wil eten, werd z’n eigen bord met eten de dag erna mijn kant op gestuurd, zodat hij beter kon eten... Ook deze dag weer bezoek ontvangen.
Woensdag 13 december had ik de gelegenheid om me onder oud-collega’s te bevinden. ’s Ochtends naar MCC, mijn eerste werkgever hier in Haïti. Ik kan me de dag nog goed herinneren dat ik daar voor het eerst het kantoor binnenging. Het MCC team begint op woensdag met een gezamenlijke opening en daar sloot ik bij aan. Er werd gezongen, gebeden en gemediteerd. Als dankpunt noemde iemand dat bendeleden gelukkig niet al teveel gestolen hebben uit zijn huis. Dat is de realiteit hier. Zijn gezin heeft al een tijd geleden moeten vluchten, nadat ze jarenlang hard gewerkt hebben om een eigen huis te bouwen. Begin dit jaar werden ze overvallen toen ze in een auto van MCC reden. De auto werd meegenomen, maar gelukkig werd het gezin vrijgelaten. Toen de politie de auto terug wist te halen uit handen van bendeleden, werd het gezin een doelwit voor de bende. Niet veel later viel de hele wijk in handen van een bende. Er werd gemediteerd uit Psalm 126 en teruggekeken op het jaar 2023. Ook hier werd gesproken over de beloftes van God en over ‘tel uw zegeningen’. Vertrouwen in God, niet ontmoedigd raken ook al hebben of zien we nog niet wat we graag zouden willen.
Vandaar ging ik naar een restaurant in Pétion-Ville, waar ik me voegde bij vijf heren met wie ik vele jaren heb samengewerkt als onderdeel van het netwerk ACT Alliance. Ze kwamen deze dag bijeen om aan diverse dossiers te werken. Ik was uitgenodigd aangezien ik geholpen heb in de verslaglegging naar aanleiding van de aardbeving. Het is moeilijk om daadwerkelijk de context van Haïti over te brengen aan donateurs. Ze bekijken Haïti meer met medelijden dan met begrip. We sloten het samenzijn af met een gezamenlijke maaltijd. Goede sfeer, moeilijke omstandigheden. Elk van deze mannen kiest er bewust voor om in hun vaderland te blijven, om hun talenten in te zetten in een poging om verandering tot stand te brengen. Er is teveel werk te doen in eigen land, concludeerden ze. Ook werd er gesproken over onderwijs, wat hier voornamelijk bestaat uit herhalen/uit het hoofd leren, maar niet nadenken, begrijpen of analyseren. Het was heel mooi om erbij te zijn. Mijn hart ligt nog steeds in Haïti.
Patrick zette een van de mannen af bij SCH, een organisatie die in 1954 is opgericht door CWS en met wie we voorheen een kantoor deelden. Daarna reed ik met hem mee naar huis, waar ik op de motor werd opgehaald, nadat ik een naburig gezin even gedag had gezegd. Dat wordt op prijs gesteld, even aanwezigheid tonen en gedag zeggen.
Donderdag 14 december werd er op de poort geklopt. Toen ik de deur opendeed, zag ik Isna met een poes in d’r armen staan. Ze kwam me hun (jonge) poes lenen, omdat de muizen bij me door het huis rennen en me wakker maken met hun geritsel en gedoe. De poes hadden ze net een paar dagen eerder gevonden in Grande Savanne, bij hun eigenlijke huis dat ze verlaten hebben wegens bendegeweld. Er was een brigade dus waagden ze het erop om naar hun huis te gaan en wat spullen op te halen. Daarbij troffen ze ook een kitten aan, die ze meenamen. Het is hier moeilijk voor te stellen dat er zo dichtbij bendes actief zijn, hoewel ik op avond gedurig schoten hoor. Nu rent de poes hier door het huis en vallen de muizen stil. Het beestje voelde zich algauw thuis en volgt me nu elke stap in huis.
Vervolgens kwam een van de kinderen van Isna me een prachtige tekening brengen. Dat zijn bijzondere, waardevolle cadeaus, als iemand de tijd neemt om iets voor je te maken. Ook de andere kinderen kwamen spelen. De dochter vroeg me of ik haar wat aloë uit de tuin mee kon geven om d’r haar mee te wassen, zodat ze net zulk lang haar kan krijgen als ik... Zo nu en dan hebben buren ook wat emmers water nodig uit mijn reservoir, waarin regenwater opgevangen wordt.
Volgens een verslag van Organisation des Citoyens pour une Nouvelle Haïti zijn er tussen juni en november 317 gevallen van seksueel geweld geregistreerd. De VN rapporteerde dat er 3.960 mensen zijn gedood, 1.432 gewond geraakt en 2.951 ontvoerd dit jaar, al blijven statistieken onduidelijk. 200.000 mensen hebben hun huis moeten verlaten, van wie 143.000 in de omgeving van Port-au-Prince. Een dorp nabij Leogane is vanaf zee aangevallen. Twee boten van de organisatie Food for the Poor zijn gestolen, evenals een motor, terwijl diverse huizen en winkels zijn leeggeroofd. Leogane zelf werd ook aangevallen, waarbij huizen geplunderd werden. Een busje belandde in Mariani in een vuurgevecht tussen bendeleden en de politie, waarbij minstens zes passagiers gewond raakten. In Carrefour vielen zes doden en diverse geworden toen bendeleden de wijk aanvielen en mensen martelden, doodden en verbrandden, terwijl anderen werden ontvoerd. Ook vanuit een kerk in Petit-Rivière de l’Artibonite en vanuit een busje onderweg naar Port-au-Prince (bij Morne-à-Cabri) werden kerkgangers ontvoerd. Bij Delmas 19 en in Vivy Mitchell bij iemand thuis werden bij een poging tot ontvoering de slachtoffers gedood.
En dan is het Kerst en spreken we over vrede op aarde. Het is ver te zoeken. Laten we hopen dat 2024 een beter jaar wordt, een jaar waarin wapens neergelegd worden, mensen tot inkeer komen, eenheid gevonden wordt, mensen niet meer bang hoeven te zijn om de straat op te gaan.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 655374
[pictureCount] => 130
[visitorCount] => 506
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Kenscoff
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/218/388_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => pestel-en-ontmoetingen-met-oud-collega-s
)
[39] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098920
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-12-27
[photoRevision] => 0
[title] => Salomon
[message] => Dag allemaal
De laatste blog van het jaar 2023! Immens snel gegaan, dit jaar!En net als vorig jaar was er, naast alle andere projecten, als afsluiter weer een Kerst voedselproject van de Stichting Hoop Haïti voor de ouderen. Het was moeilijk om al het voedsel lokaal te kopen en zeker een heel stuk duurder maar dat betekent ook dat het zo ontzettend nodig is! Het volgende verhaal is over 2 mensen in dat project en ik ben zo enorm blij dat die rookworsten in Nederland voor voedsel zorgen in Haïti!
Op zoek naar Salomon. Niet voor zijn wijs oordeel in een ingewikkelde zaak maar voor het ouderen voedselproject. Ik ken hem en zijn vrouw via de kliniek een aantal jaren. Hij heeft dementie en begint lichamelijk steeds meer te kwakkelen. Zij is zijn tweede vrouw en toegewijd aan de zorg voor hem. Salomon heeft een kind in Port au Prince maar samen hebben ze geen kinderen. Een paar maanden geleden kwam ik haar tegen op straat en ik schrok van hoe ze eruit zag. Ze was nooit een grote vrouw maar was nu wel erg mager geworden. Ze vertelde dat het zwaar was voor haar, de zorg voor Salomon en de zorg voor dagelijkse benodigheden zoals eten. Er is geen sociaal zorgstelsel in Haïti, geen Thuiszorg, geen AOW. Er is mantelzorg maar als dit ontbreekt dan houdt het op. Ik gaf haar wat ik kon geven en vertelde haar dat ze voor Salomon naar de kliniek kon komen met zijn dossierkaartje. De week erna was ze er voor zijn medicijnen. Toen de Stichting Hoop Haïti aangaf dat er dit jaar weer een Kerst voedselproject voor de ouderen kon zijn waren zij twee mensen die ik dolgraag in het project wilde hebben. Maar...ik wist alleen zijn naam (is ook moeilijk om te vergeten, zo'n mooie naam) en dat ze waarschijnlijk in Dupin wonen, of in Dubois, of ergens richting Beauchamp. En ik had een foto van toen ze vorig jaar in de kliniek waren. Onze wachter Fre Jal, die alle mensen in Haiti lijkt te kennen, kon me niet helpen. Ik vroeg het aan meerdere mensen maar niemand leek hen te herkennen. Op een zaterdagmorgen was ik bij de bakker en ik liet aan een aantal mensen daar hun foto zien. Nee, niemand herkende ze. Misschien had iemand ze wel eens in Foison gezien. Geen goed nieuws want dat is een hele andere streek dan dat ik dacht. Een chauffeur komt binnen, kijkt naar de foto en zegt: "De man ken ik niet maar die vrouw is 'moun Dupin'. Volgens mij heeft ze een man uit Port au Prince". Dingdingdingding, we hebben een winnaar! Hij wist niet precies waar ze wonen maar 'ergens bij het huis van bos To die vorig jaar is overleden'. Ik liet hem met Berlange praten zodat hij weet waar we Salomon en zijn vrouw moeten zoeken. Ik ga terug naar het ziekenhuis en ben blij dat we op weg zijn naar het vinden van hen. Ik zit op een bankje buiten waar goed bereik is, check mijn berichten en.....een vrouw komt het terrein op. Mijn mond valt open...het is madame Salomon! Net nadat ik bij de bakker weg was, was zij langs gekomen op de kafou en men had haar verteld dat ik haar zocht! Echt, wat een mirakel, ik was zo blij! Ik kon haar de rijst, zwarte bonen en de olie geven. En incontinentieluiers en medicijnen want ze vertelde dat Salomon inmiddels zo goed als bedlegerig is. Ik regel een motor om haar naar huis te brengen met alle spullen en als ze op de motor stapt zegt ze "Gebeden zijn verhoord".
Dit. Een actie met rookworsten in Nederland en mensen hier vinden wat ruimte, wat hulp in hun dagelijkse moeilijkheden. En niet alleen dit. Ik wil iedereen bedanken voor de steun over het afgelopen jaar, in welke vorm dan ook gegeven. Mijn werk en leven in Haiti, de SHH projecten, bijdragen voor een specifieke hulpvraag; zonder jullie betrokkenheid was het niet mogelijk. Niet alleen ìk ben hier in Haïti, jùllie zijn ook hier in Haïti. Door de steun die jullie geven. We zitten hier met zijn allen! Ik wens iedereen een gezond en voorspoedig 2024 en ik hoop dat we met elkaar en voor elkaar een verschil mogen blijven maken.
Hartelijke groet, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 605
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salomon
)
[40] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098806
[userId] => 139012
[countryId] => 82
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2023-12-17
[photoRevision] => 0
[title] => Onderwijs in Noordwesten en landbouw in Westen
[message] => Woensdag 29 november reisde ik naar het Noordwesten. Voorheen zou dat een hele dag in de auto hebben betekend. Nu vertrok ik in de vroege ochtend achterop een taxi motor naar het vliegveld. Onderweg werden we aangehouden door de politie om kentekenbewijs en rijbewijs te controleren. Hoewel gevraagd wordt om op tijd aanwezig te zijn op het vliegveld, was er nog niemand om ons in te checken. Zitplaatsen waren er niet, op een stoel met gebroken rugleuning na. Daar mocht ik zitten wachten (wegens de krukken). Toen er begonnen werd met inchecken, werd ik vooraan in de rij gezet. Bagage en mensen werden gewogen. Door controle en wachten op de vlucht met UNHAS. Alleen deze VN dienst vliegt op Port-de-Paix.
We vertrokken zowaar aardig op tijd. De geplande tijd was 8 uur. We werden ingesnoerd op de 17 inklapbare stoelen tegen de wanden van een helikopter. Door een raampje schuin tegenover me kon ik naar buiten kijken en wat meekrijgen van de bergen. Rond 9:15 uur landden we in Port-de-Paix, ergens op een onverharde strook, niet op wat eigenlijk het vliegveld zou moeten zijn. Gewoon op de stenen, tussen de bosjes, zonder gebouw. Daar werd ik opgehaald door een auto en chauffeur van KED, een corporatie waarmee we veel hebben samengewerkt. Een veiligheidsagent was zo vriendelijk om mijn tas naar de auto te dragen. Terwijl ik bij een helderblauwe lucht in de zon stond, kreeg ik foto’s uit Nederland van een wit besneeuwde wereld.
Er liggen nog steeds bergen afval voor de stad Port-de-Paix. We werden gelijk aangehouden door de politie, ook hier voor controle van kentekenbewijs en rijbewijs. Een nieuw gebouwd ziekenhuis is nog steeds niet geopend. De weg moet eerst wat begaanbaarder worden gemaakt, aangezien die telkens in een ontoegankelijke modderbaan verandert als het regent. We reden naar Jean Rabel en vandaar naar Fond Ramadou. Door de regen van de afgelopen periode was de weg (het pad) niet meer begaanbaar. Dus we volgden de aanwijzingen van de directeur van de school in Fond Ramadou door droge rivierbeddingen en een nieuw gemaakt pad door de rimboe. De auto kon niet bij de school komen. Een pad over een ravijn was verdwenen. Dus dat ravijn staken we te voet over. Daarna stapte ik bij een docent achter op de motor voor het laatste stuk naar de school.
Ik had een goed gesprek met de directeur. Deze school heeft in het verleden steun ontvangen in de vorm van boeken, geiten en schapen. Het gebouw verkeert in slechte staat, met grote scheuren en onvoldoende lokalen. Ze krijgen voedsel van het Wereld Voedsel Programma, maar het eten was inmiddels op en de nieuwe voorraad nog niet geleverd, dus is het lastig voor de kinderen om zich te concentreren, met een lege maag en buikpijn. Ouders zijn veelal afhankelijk van landbouw voor inkomsten, maar al drie jaar lang heerst er grote droogte in dit gebied. Desondanks blijven ze planten, al bijft de oogst uit. Ook op de gezondheid van de dieren heeft de droogte een schadelijk effect. Toch zit hier nog de meeste winst in. Ouders kunnen nu dieren verkopen en met de opbrengst schoolgeld betalen en uniformen maken. Er zijn daardoor meer ouders in staat om het schoolgeld te betalen. Het geeft ze ook vertrouwen in de school, dat ze steun ontvangen. Het is de eerste keer dat vrijwel alle kinderen in uniform naar school komen. Ook na het afronden van de 3e klas van de middelbare school (de hoogste klas op deze school) zijn de dieren een inkomstenbron voor de kinderen om hun opleiding elders voort te zetten.
Er is bij deze school eveneens een handenwasinstallatie neergezet. Die is nog steeds functioneel. De boeken worden aan het einde van het schooljaar ingeleverd en vervolgens door de volgende lichting weer gebruikt. Dat is nog steeds het geval en eindelijk kan er gezegd worden dat er geen gebrek is aan boeken. De docenten kunnen hierdoor de stof sneller behandelen (in plaats van alles op het bord te moeten schrijven) en leerlingen kunnen beter leren, zowel op school als thuis voor hun huiswerk. De resultaten zijn er naar: er is geen enkele leerling blijven zitten en alle leerlingen zijn geslaagd voor de officiële examens van het 3e jaar, waarna ze verder kunnen op een andere school. Drie kinderen zijn op school gekomen nadat ze Port-au-Prince ontvlucht zijn wegens onveiligheid.
Er werken 18 personeelsleden op de school, onder wie 2 koks, 1 bewaker, 1 schoonmaker en 14 docenten. Slechts 5 docenten zijn benoemd door de overheid, wat betekent dat 9 docenten geen salaris betaald krijgen. Ze blijven hopen op een benoeming en behouden hun motivatie om zich in te zetten voor hun gemeenschap.
Ik werd weer op de motor teruggebracht naar de auto. We vervolgden onze rit en stopten bij AGEHPMDNG om het team daar gedag te zeggen, maar troffen geen van de staf aan, enkel een aantal van hun kinderen.
Halverwege de middag was ik in Dos d’Âne, weer te gast bij Anouce, in ‘mijn kamer’. Robest ontving me. Hij was al bezig met eten koken. Rijst en verse vruchtensap, van passievruchten geplukt uit de tuin. William voegde zich ook bij ons. Weer even in gezelschap van ‘mijn mannen’. Met z’n vieren om tafel, goede sfeer, serieuze gesprekken en grappen. De dag afsluiten met een gezamenlijk lied, Bijbeltekst en gebed.
De sterrenlucht in Dos d’Âne is extra helder, met meer sterren zichtbaar, gezien de afwezigheid van elektriciteit. Er druppelde ’s nachts water van de dakspanten op mijn bed. De geluiden van de mannen drongen door, maar zoals gewoonlijk was het goed slapen daar op die plaats waar ik zo graag kom. Respect voor de mannen, die 7 dagen per week werken, ’s ochtends voor vertrek eten koken en ’s avonds na thuiskomst opnieuw. Ik ging deze dag met ze mee naar de bouwplaats waar ze beide de rol van ingenieur vervullen. Eindelijk kon ik met eigen ogen de bouw van de school in Dos d’Âne zien. De directeur vatte het goed samen in één woord, kort maar krachtig: magnifiek. Het eerste gebouw van drie lokalen was vrijwel geheel afgerond, op de deuren en verf na. Van het andere gebouw werden de muren bepleisterd. Ik bekeek de werkzaamheden en ging in gesprek met de directeur, drie docenten, vier leerlingen, de voorman en iemand die vrijwillig had meegeholpen om de fundering te graven. De laatste zei dat hij mooie dingen wil zien voor zijn gemeenschap en daarom gemotiveerd is, niet vanwege geld, want er is meer nodig dan geld om iets in gang te zetten. Bovendien heeft hij familie op school. “Ik heb een droom voor de gemeenschap.” Een aantal van de bouwlieden herkenden mij (en ik hen) van eerdere, gezamenlijke bouwwerkzaamheden. De muggen waren zo verheugd me te zien dat mijn armen volledig onder de rode bulten zaten. Ik dacht al dat ik een huiduitslag had, maar het waren ‘gewoon’ een heleboel muggenbulten.
De reacties waren positief. Niemand had eerder dit soort bouwmethodes gezien, te beginnen bij de fundering. Doordat de grondsoort niet geschikt is voor zware bouw, is de grond verwijderd en vervangen door andere grond. Vervolgens is er in de fundering een methode toegepast om alle pilaren ondergronds met elkaar te verbinden. Ook het ijzerwerk was uniek. Een stevige school staat er nu. “Over 100 jaar staat hij er nog,” zei iemand. “Dit is een model.”
Een docent vertelde dat ze in het oude gebouw helemaal niet op hun gemak waren. Het was met schrik en zorg en angst dat ze dat gebouw binnen gingen, omdat het in harde wind of regen zo kon instorten. Als het hard waaide of regende, gingen ze dan ook naar huis. Dat betekende dat ze niet alle uren konden draaien. In het tijdelijke gebouw (van plywood) horen alle klassen elkaar; kakofonie. Een van de docenten zei: “Een aantrekkelijk lokaal stimuleert het leren. Dit is een grote verandering.” Een andere docent voegde toe dat het zeer frustrerend was om in een gebouw les te geven met gescheurde muren die elk moment op de leerlingen zouden kunnen vallen. De verschillen in bouwmethodes van dat gebouw en het nieuwe gebouw zijn duidelijk. “Ze weten wat ze doen. Hier zullen we zonder angst naar binnen gaan.” “God heeft mensen gestuurd om dit werk te doen. Dit hadden we nodig.”
Een paar leerlingen van de hoogste klas zeiden: “Wij zullen ons eindexamen kunnen afleggen in een mooie school.” “Het was angstig voor ons om in een gebouw te zitten met gescheurde muren. Op elk willekeurig moment kan een aardbeving plaatsvinden. God heeft ons beschermd. Nu hebben we een mooie school. Deze school is beter en kan lang blijven staan. Er zit ook een waterreservoir bij, dus nu hoeven we geen water meer mee te nemen naar school voor het eten koken.” Dit laatste verwijst naar de maaltijd die op school verschaft wordt. De ingrediënten ontvangt de school, maar water is soms een belemmerende factor. De leerlingen hebben ook een groot deel van het water aangeleverd wat nodig was voor de bouw. Dus zonder hun hulp had de school niet gebouwd kunnen worden.
‘s Middags ging ik naar KRCLJ, een corporatie in Lamontay nan Jil. Het was lang geleden dat ik daar was geweest. Ze houden contact met me en ik ging kijken hoe het met ze ging. Goed weerzien. Ik ging in gesprek met het comité. De bakkerij lag stil, want het gebouwtje eromheen is in hevige regen en wind in november weggewaaid. Bij KRCLJ is vooral het verstrekken van microkrediet belangrijk. Nog steeds, maar het is een stuk moeilijker geworden nu mensen wegens onveiligheid niet naar de stad kunnen om inkopen te doen voor hun handels. Daardoor wordt het terugbetalen van de leningen moeilijker. Er zijn mensen uit Port-au-Prince naar Lamontay gekomen, verdreven uit hun huizen door bendegeweld.
KRCLJ runt ook een school. Die functioneert en telt vele leerlingen (285), maar ouders zijn niet in staat om het schoolgeld te betalen, vooral nu de inkomsten omlaag gaan van zowel oogsten (wegens droogte) als handel (wegens onveiligheid). Dit is momenteel het grootste probleem van KRCLJ. Zonder schoolgeld kunnen de salarissen van de docenten ook niet betaald worden. Zelfs voor vorig jaar zijn ze nog niet betaald. Tegelijk zijn er blijvende effecten te zien van voorgaande activiteiten. Zo worden er nog steeds bodembeschermingstechnieken toegepast en wordt er compost geproduceerd voor betere opbrengst van de landbouw. Zonder deze technieken zou er nog meer schade en verlies zijn.
Daarna moest ik mee naar huize Walson om z’n vrouw te begroeten. In het verleden heb ik meermalen bij hen gelogeerd. We blijven in gebed met elkaar verbonden. Bijzonder.
De weg naar Lamontay is nog steeds moeilijk begaanbaar. Afdalen ging nog wel, maar weer tegen de rotsachtige helling opkomen, was een stuk lastiger. Het lukte niet, ondanks meerdere pogingen om met een aanloop omhoog te rijden. De banden slipten op het witte gesteente. Een aantal mannen kwam met pikhouwelen en scheppen aanzetten. Ze hakten hier en daar wat weg en klommen in de achterbak om de auto meer gewicht te geven. Zo kwamen we uiteindelijk toch uit het dal en de berg weer op.
Vervolgens even bij corporatie KED in Dupre gedag wezen zeggen. Zij hebben deze dagen een auto en chauffeur voor me beschikbaar gesteld. Ik heb er voor gewerkt, zeiden ze. Heel bijzonder. Overal waar ik kwam, merkte ik dat gewoon het feit dat ik er was, veel betekende. Als ik in de huidige context in Haïti ben, ondanks alle onveiligheid en onzekerheid, en dan ook nog eens op krukken, dan getuigt dat wel van heel veel liefde voor Haïti en voor hen, zeiden ze.
Ik fleurde helemaal op in het Noordwesten, was dankbaar en gelukkig om er te zijn. Ook de volgende dag ging ik mee naar de bouwactiviteiten bij de school in Dos d’Âne. Ik nam een kijkje in het magazijn, waar cement uit Turkije lag, nu de Dominicaanse Republiek een verbod ingesteld heeft op de export van cement naar Haïti. Ik sprak met het comité van de school en enkele ouders. Ook zij zien het verschil tussen het oude en nieuwe gebouw. “Dit is mooier en steviger.” “We stuurden onze kinderen met een bezorgd hart naar school, maar dit was de enige optie, dus we moesten wel accepteren, al wisten we dat het gebouw op elk willekeurig moment kon instorten. Dit nieuwe gebouw is heel wat anders, dit vinden we mooi, hier worden we blij van. Dit gebouw zal blijven bestaan in de toekomst. God wordt ook blij van dit werk.” “Ik kan niet lezen, maar ik zou willen dat al mijn kinderen wel kunnen lezen. School doet kinderen opbloeien. Het opent een weg voor hen naar werk, ook ander werk dan landbouw.”
In het gesprek met het schoolcomité spraken we over de algemene situatie in de gemeenschap. Ook hier zijn de gevolgen duidelijk merkbaar van de onveiligheid, waardoor transport van goederen en mensen zeer beperkt is. “De misère neemt toe. We zijn op onszelf aangewezen. Wegens droogte levert de landbouw weinig op, waardoor er weinig overblijft om te eten, laat staan om te verkopen. Je vraagt je af hoe mensen overleven. Alles is duurder geworden.” Er zijn mensen uit de steden naar Dos d’Âne gekomen, om het geweld te ontvluchten. Daardoor nemen de kosten toe voor de families die hen ontvangen, ook omdat ze geen inkomsten met zich meebrengen. Producten kunnen niet aangeleverd worden. “Je hebt nu drie keer zoveel geld nodig om iets te kopen.”
Ook deze school heeft geiten ontvangen en boeken. De geiten helpen om schoolgeld te betalen. Dankzij de boeken hoeven er geen lessen meer van het bord overgeschreven te worden, kan huiswerk worden gemaakt en worden er betere cijfers gehaald. Het nieuwe gebouw zorgt voor een vreedzamer en veiliger omgeving, met minder angst. “De resultaten zullen beter worden. Nu is er geen angst of het gebouw zal instorten. Ook als examencentrum is dit goed. Je bent nu in het paradijs, vergeleken met eerst.” “Als het waaide, maakte stof het ons onmogelijk om te werken. Dat probleem hebben we straks niet meer. De hele gemeenschap ziet dit werk en ontvangt het met open armen.” “Er zijn docenten die weigerden in het oude gebouw les te geven.” Ook voor ouders wordt het interessanter om hun kinderen naar deze school te sturen. Een van de comitéleden zei tegen me: “Je bent de moeder van vele kinderen die je niet kent.”
Ik mocht Robest en William interviewen en sprak enkele bouwlieden. Ook voor hen was het een interessante ervaring, met oefening in technieken en methodes die ze nog niet eerder hadden toegepast. Er zijn tevens een aantal muren gebouwd op het terrein, om de grond stevig op z’n plaats te houden en de gebouwen te beschermen.
’s Middags liep ik even met Anouce naar OPFSLDIBH. Hij wou me laten zien wat ze daar aan het bouwen zijn. Ook nam hij me mee naar z’n vader, die net als ik moeilijk loopt maar blij was me te zien. Daarna hebben we nog wat verslagen doorgenomen, herinneringen opgehaald, woorden van waardering naar elkaar uitgesproken en samen de avond afgerond met zingen, Bijbel lezen en gebed.
Het was een kort verblijf. Op dag 4 reisde ik alweer terug. De vluchten zijn maar twee keer per week. ’s Ochtends om 7 uur stond ik klaar om naar Port-de-Paix te reizen. Een omhelzing voor de mannen. Over bekende wegen ging het naar Port-de-Paix, waar we ruim op tijd aankwamen. We zetten iemand af die met ons meereed. En ik sprak twee mannen die het ijzerwerk van de school van Dos d’Âne hadden verzorgd. We zochten gelijk een benzinepomp waar daadwerkelijk brandstof te krijgen was. Bij een eerste pomp had iemand een naaimachine onder het afdak neergezet, dus we konden er geen brandstof krijgen maar wel kleren laten maken...
De brede baan die eigenlijk als landingsbaan was aangelegd, wordt gebruikt als weg. In een uithoek bij een voormalige VN basis landen de helikopters. Er is geen kantoor. Een man zat buiten op een stoel. Er was wel een weegschaal voor de bagage, maar geen scan, dus iemand vroeg eenvoudig of ik wapens of messen bij me had. Ik had een zakmes bij me. Dat moest ik laten zien en diep wegstoppen in de tas...
We wachtten totdat de helikopter kwam aanvliegen. De geiten liepen weg toen de wind ze teveel werd. De passagiers stapten uit en wij konden instappen. Een hele opgave om in een helikopter te stappen, met krukken, terwijl de propellers draaien. Ik kon door de raampjes tegenover me naar buiten kijken. Mooi uitzicht, laag vliegend, soms zo laag dat we mensen op de bergpaden zagen lopen en het leek alsof we tussen de bergen vlogen.
Om half twee landden we in Port-au-Prince. Mijn vaste motor taxi chauffeur kwam me ophalen. Het was druk op de weg. Een auto van de overheid had een sirene aan en reed tegen het verkeer in. Vervolgens kwam er een ambulance met loeiende sirene aan, maar die werd niet doorgelaten. Toen we Montagne Noire opreden, stroomde er water de weg af. Een buis was gebarsten en het water spoot eruit.
Ik haalde m’n sleutel op bij de buren en m’n buurjongetje ging gelijk met me mee om de deur open te doen en bij me te blijven spelen. In de paar dagen dat ik weg was, was er van alles gebeurd bij de buren. De buurvrouw was in het ziekenhuis opgenomen en haar dochter had een baby gekregen. Dus ik heb gelijk kennis gemaakt met een pasgeboren nieuwe wereldburger.
Het was heel fijn om de gelegenheid te hebben om in het Noordwesten te zijn, op bekende plaatsen, met bekende mensen. Dat deed me goed.
Verder geniet ik van het thuis zijn, van de kleine en grote mensen die aankloppen en even binnen lopen, of bij wie ik langsga. Mijn petekinderen en andere neefjes, nichtjes en buurjongetjes. Wat mooi dat het kan. Hier gaan de kinderen met 2 of 3 jaar al naar de kleuterschool, die 3 jaar duurt. En al op de kleuterschool krijgen ze huiswerk. Dus zo zit mijn buurjongetje van 3 jaar ijverig bij me aan tafel de letter a te schrijven of horizontale en verticale lijnen te oefenen. Zelfs als het al donker is, hoor ik een klop op de deur. Een buurvrouw komt me iets brengen wat ze net gekookt heeft (een soort havermoutpap). De kinderen vragen me aloë uit mijn tuin, om hun haar mee te wassen.
Ook dichtbij huis heb ik de gelegenheid om activiteiten te bezoeken die gefinancierd zijn met giften vanuit Nederland. Ik ben drie keer op pad geweest om akkers te bezoeken met de organisatie ABEP. Zij hebben training gegeven en zaden verstrekt als lening. Er is een akker die als voorbeeld wordt gebruikt en waar mensen nieuwe technieken praktisch toepassen. Tegelijk gebeurt dat ook op hun eigen land. Na de theoretische training, begeleiden de landbouwdeskundigen hen op hun eigen akkers met tips, adviezen en technieken. Veel mensen zaaien met het idee ‘hoe meer zaad, hoe beter’, terwijl de gewassen elkaar verstikken als ze te dicht op elkaar groeien. Op dit moment wordt er sla verbouwd, wortels, spinazie, prei, tomaten. Er is al spinazie geoogst, voor een goede opbrengst. Er is minder aanbod op de markt dan anders, omdat in omliggende gebieden mensen door bendegeweld uit hun huizen en van hun akkers zijn verdreven, waardoor er minder oogst is voor de verkoop. Voorafgaand aan het planten, worden er koeien of andere dieren op de akkers vastgebonden, om die te bemesten. Ik sprak een vrouw die vertelde dat geen van haar kinderen momenteel op school zit en geen van hen school heeft kunnen afronden. Dat blijven moeilijke dingen om te horen.
Een andere landbouwer was van plan z’n sla te gaan oogsten, de dag dat we een aantal akkers bezochten. Maar toen hij er ’s ochtends kwam, bleek er al geoogst te zijn. Die nacht (bij volle maan) hadden dieven alle sla geoogst. Zelfs dat is niet veilig. Mensen werken hard om eerlijk inkomsten te verdienen maar worden zo op allerlei manier tegengewerkt.
Op zondag geniet ik van de motorrit naar de kerk. Het uitzicht, van alles te zien om me heen, rustig over de bochtige wegen. Niet voor te stellen dat er vlakbij bendes actief zijn. Er werd gepreekt over onze laatste hulp, die van God komt. Er werd ook gezegd dat God een plan kan hebben als je (tijdelijk) ergens weg moet. Toon gastvrijheid. Leef in geloof. God heeft plezier in kleine gebaren.
De hevige regen in november heeft vooral in de Dominicaanse Republiek tot dodelijke slachtoffers geleid. Daar zijn 21 mensen overleden. In Haïti zijn twee mensen meegesleurd door rivier Glace, in Grand Anse. Elders zijn vier personen overleden. 420 huizen raakten overstroomd.
De Amerikaanse ambassade is nog steeds niet opengesteld voor visumaanvragen. Onder het humanitaire programma van president Biden zijn vele Haïtianen vertrokken naar Amerika, al worden niet de meest kwetsbare mensen bereikt. Die hebben sowieso al geen geboortebewijs, laat staan een paspoort, of de middelen om er een te krijgen. Het tekort aan geschoolde krachten begint duidelijk merkbaar te worden. Er zijn universiteiten die waarschijnlijk de deuren moeten sluiten, aangezien ze van 5.000 naar 800 studenten zijn gegaan. Dit heeft zowel met onveiligheid te maken, als met het feit dat docenten en studenten het land verlaten. In banken zijn vele mensen vertrokken. Dit wordt niet van tevoren aangekondigd, dus van de ene op de andere dag zit men zonder personeel. Artsen vertrekken eveneens, wat de al zwakke gezondheidszorg nog meer onderuit haalt.
Intussen vraagt Kenia een voorschot van $ 250 miljoen op de $ 400 miljoen die de internationale missie moet kosten, hoewel er maar een paar duizend militairen bij betrokken zijn. Als er daadwerkelijk training van de nationale politie plaats zou vinden, en versterking middels uitrusting, dan zou het misschien nog een verschil kunnen maken, maar dat gebeurt niet. Dat was ook de missie van de VN die hier vele jaren was (en nog is), maar het is niet gebeurd.
Laatst hadden we het erover dat we schrijven over dingen die niet normaal zijn. Maar het raakt of shockeert mensen niet meer, omdat er zo vaak en zoveel verschrikkelijke dingen gebeuren in Haïti. Alsof de gevolgen er niet langer toe doen. Dit is niet normaal en het mag niet normaal zijn.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 655374
[pictureCount] => 156
[visitorCount] => 533
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Kenscoff
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/218/214_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onderwijs-in-noordwesten-en-landbouw-in-westen
)
[41] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098509
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-11-23
[photoRevision] => 0
[title] => Regen en modder
[message] => Dag allemaal,
Regen. Yep, laten we het over het weer gaan hebben. Over de laatste weken heeft het regelmatig geregend. De afgelopen dagen heeft het flink geregend. Goed, toch? Regen geeft hoop op voedsel voor mens en dier? Een verademing na hitte en droogte? Ja. Is waar. Maar wat ik zie zijn de gevolgen van regen en de daardoor slechte wegen. Het 4-jarige jongetje met cholera waar de ouders 5 uur mee door de modder en regen liepen. Bij aankomst om middernacht was Youvensky zo slecht, zo koud, dat een bloedvat voor infuus niet te vinden was en we dachten allemaal dat hij het niet zou gaan redden. Zo uitgedroogd van het braken en de diarree. Een botnaald gaf net genoeg vocht zodat hij niet overleed en vader en moeder deden hun uiterste best met het geven van ORS, lepeltje bij lepeltje. Maar het braken bleef. De diarree bleef. Om 05.00, bijna tegen beter weten in, meer uit wanhoop dan uit hoop, weer proberen om een infuus te prikken en, God dank, het lukte. Na 2 liter infuus en 1.5 uur later, hij begon wat te bewegen en we kregen hoop op herstel. Na nog 1 liter lag er een heel ander jongetje op bed. Zo veel beter. Vader viel zittend in slaap, zijn hand nog steeds om de arm van zijn zoon om het infuusnaaldje te bewaken. Moeder en ik deelden een glimlach, de eerste van die nacht.
Regen. Floda heeft weeën. Het is haar tweede bevalling. Haar eerste kind werd met veel moeite en uiteindelijk door vacuumextractie geboren bij ons. Door de regen kon ze haar telefoon niet opladen en haar man was die ochtend naar Port de Paix gegaan. Een buurvrouw probeert hem te bellen maar zonder succes. De wegen zijn modderig en met een motor zo goed als onbegaanbaar. Een auto is niet beschikbaar. En de regen valt nog steeds. Maar Floda wil niet thuis bevallen. Ze wil naar het ziekenhuis. Een verre buur is uiteindelijk bereid om te proberen haar naar het ziekenhuis te brengen. Deels op de motor, deels ter voet op de erg slechte stukken, met toenemende weeën, het is een strijd maar Floda komt aan bij ons. Nat en modderig tot aan haar oren. In een emmer met een deksel heeft ze een handdoek, een laken en wat babykleertjes. Haar bevalling is al ver gevorderd, met vliezen breken en uiteindelijk weer een vacuumextractie wordt haar 2e dochter geboren. We laden haar telefoon op en kunnen vader even later het goede nieuws vertellen. Hij zal proberen om vanuit Port de Paix te komen maar de vlakte buiten Port de Paix geeft grote problemen. Maar, tot Floda's grote verrassing en vreugde, na een tijdje komen er 2 buurvrouwen. Ondanks de modder en de regen konden ze niet thuis blijven zitten zonder te weten hoe het met Floda was. De baby wordt bewonderd, het meegebrachte eten wordt gedeeld. Ik krijg een tik op mijn vingers omdat ik de navelstomp niet heb omwonden zoals men hier doet. De dag erna door de modder en een waterig zonnetje terug naar huis. Vader heeft het niet gered om naar het ziekenhuis te komen maar hoopt zijn vrouw en dochter thuis die dag te zien.
Regen. Modder. Ik wil er niet aan denken welke mensen niet op tijd bij een ziekenhuis konden komen.
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 592
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => regen-en-modder
)
[42] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098452
[userId] => 139012
[countryId] => 82
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2023-11-19
[photoRevision] => 0
[title] => Goed weerzien in Haïti
[message] => De Dominicaanse Republiek heeft besloten om de grens met Haïti te openen voor handel. Dat klinkt als eigenbelang, aangezien ze nu met hun producten blijven zitten. Tegelijk worden er geen nieuwe visa uitgegeven voor Haïtianen om naar de Dominicaanse Republiek te reizen. Ook de export van elektronische producten, cement, betonijzer en andere bouwmaterialen naar Haïti is verboden, om de voortgang van de aanleg van het kanaal tegen te houden. Vanwege dit embargo worden er nu bouwmaterialen aangeleverd vanuit Turkije, Brazilië en China. Het irrigatiekanaal bestrijkt een afstand van 3 km. 30 oktober is het luchtruim weer opengegaan voor vluchten tussen de buurlanden. Haïti reageert op de restricties van de Dominicaanse Republiek. Vanaf 14 november hebben het Ministerie van Handel en provinciale kantoren van het Noordoosten formeel de import van producten uit de Dominicaanse Republiek verboden.
Er zijn inmiddels een aantal personen die schuld hebben bekend bij betrokkenheid op de moord van president Jovenel Moïse, tijdens rechtszaken in Amerika. Hieronder zijn een ex-senator die auto’s en andere materialen beschikbaar stelde en een voormalige medewerker van Drug Enforcement Administration, een Amerikaan van Haïtiaanse komaf.
Volgens CARDH hebben er sinds januari meer dan 900 ontvoeringen plaatsgevonden en meer dan 1.560 moorden. Dat de cijfers onduidelijk zijn, blijkt uit de tegenstrijdige berichten. Volgens een ander rapport, ingediend bij de veiligheidsraad, zijn er in de periode van juli-september alleen al 1.239 moorden gepleegd en 701 ontvoeringen. Ook zijn er 395 personen gelyncht door de bevolking.
In Saint Raphaël werd zelfs een kind van 2 jaar ontvoerd. In La Saline zijn tientallen leerlingen vastgehouden door bendeleden. Een kind van de directeur van de school in Grande Source, in het Noordwesten, is eveneens ontvoerd. Ook een hele familie werd ontvoerd. De vader is vrijgelaten om losgeld te regelen voor zijn vrouw en een 3-maanden oude baby. Kippenvel. Vijf medewerkers van het Hooggerechtshof van Boekhouding en Administratieve Geschillen zijn ontvoerd bij Tara’s/Laboule. Twee medewerkers van de bank BRH werden ontvoerd in het centrum van Port-au-Prince. In Tiburon (Zuid) is een entrepreneur gedood door zijn ontvoerders, ondanks het feit dat er een som losgeld was betaald. In een ander geval werd de persoon die het losgeld bracht voor de chauffeur van de secretaris generaal van het transitie comité vermoord door de ontvoerders omdat het bedrag lager was dan geëist.
Een medewerker van OBRED, een organisatie in het Noordwesten van het land, reisde naar Port-au-Prince voor de begrafenis van zijn zus. Hij reisde samen met z’n oom en tante. Onderweg in de bus van Gonaïves naar Port-au-Prince werden zijn oom en hij ontvoerd. Daar zijn geen woorden voor.
Op 18 oktober zijn minstens vier mensen gedood en 19 gewond geraakt bij een fusillade in Bel-Air. Een minibus die transport verzorgt tussen Port-au-Prince en Gonaïves werd beschoten nabij Carrefour Peigne, waarbij minstens drie doden vielen en zes gewonden. In de eerste twee weken van november telde IOM 507 gezinnen (2.487 personen) die hun huis moesten verlaten wegens geweld in Mariani. De situatie in Cité Soleil is recent verslechterd in een strijd tussen bendes, met name in een poging om het gebied over te nemen van een bende wiens leider is gestorven. Alsof alle bendegeweld nog niet erg genoeg is, wordt er ook bij conflicten over grondgebied gestreden. In Arcahaie zijn hierbij tientallen doden en gewonden gevallen en huizen in brand gestoken.
Er zijn drie keer zoveel bendeleden als actieve politieagenten in Haïti. Het aantal bendes wordt geschat op 300, met een totaal van 9.000 bendeleden. De internationale missie die door Kenia geleid zal worden, zal ook militairen van 11 andere landen bevatten. Kenia heeft echter te kennen gegeven geen troepen te sturen zolang het geld voor training, administratie, transport, onderdak, materiaal, etc. niet vrijgegeven is. Bovendien is er een geschil tussen het parlement van Kenia, dat het uitzenden van troepen goedgekeurd heeft, en het hooggerechtshof, dat het er niet mee eens is.
82% van gevangenen in Port-au-Prince, Jacmel, Saint Marc, Les Cayes en Cap Haïtien zitten vast zonder ooit in een rechtbank verschenen te zijn. Volgens de wereldindex van straffeloosheid, van het comité voor bescherming van journalisten, is Haïti het 3e land ter wereld met de grootste straffeloosheid wat betreft moorden op journalisten, na Syrië en Somalië.
Om naar Nicaragua te gaan, hebben Haïtianen geen visum nodig. De laatste tijd zijn daar dan ook veel Haïtianen naartoe gereisd, om te proberen in Amerika te komen. De vluchten zijn inmiddels stopgezet. Sinds januari zijn al 99.110 Haïtianen als onderdeel van het humanitaire programma van president Biden naar Amerika vertrokken.
Ook op persoonlijk vlak kwam er weer slecht nieuws. Een familie die al zo vaak aan het graf van een jong iemand heeft gestaan, kreeg opnieuw te maken met rouw. Een jongeman van 29, pianist, was van huis gegaan om te musiceren maar niet thuisgekomen. Uiteindelijk is zijn lichaam gevonden in een mortuarium. Hij is het slachtoffer geworden van een schietpartij.
De kerk in Laboule had een week van gebed, voorafgaand aan het hervatten van alle activiteiten. Iedere middag kwam een groep mensen samen om voor een bepaald onderwerp te bidden. Ik kreeg de gebedspunten dagelijks door, zodat ik van afstand mee kon bidden. Dat kerken geen leed bespaard blijft, bleek ook weer in oktober, toen een zondagse kerkdienst in Delmas 75 werd verstoord door bendeleden.
De bouw van de school in Dos d’Âne gaat met grote sprongen vooruit. Het tweede gebouw van drie lokalen is inmiddels ook van start gegaan. De fundering is gegraven, de betonvloer gestort, de muren van betonblokken zijn gebouwd, de dwarsbalken zijn gelegd, de pilaren gestort en de muren gestuukt.
Vrijdag 3 november hadden we weer de gelegenheid om als gemeente van Drogeham bijeen te komen om gezamenlijk te eten en iets te horen en zien over de situatie en het werk in Haïti, dat mogelijk gemaakt wordt door giften die binnenkomen via de gemeente.
Donderdag 9 november brak voor mij een lang verwacht moment aan. Eindelijk kon ik terugkeren naar Haïti. Het moment dat ik bij mijn vader in de auto stapte om naar Schiphol te gaan, verscheen er een glimlach op mijn gezicht. Toen ik bij de gate zat voor mijn eerste vlucht, werd aangekondigd dat die geannuleerd werd. Na enige tijd werd ik omgeboekt. In plaats van naar London, vloog ik nu naar New York. Ik moest opnieuw inchecken, dus ik kon m’n bagage ophalen en naar de aankomsthal, om vervolgens weer het hele traject van inchecken en controle door te gaan. Na een aantal rondes en een hele dag op Schiphol kon ik dan eindelijk toch echt vertrekken. In New York werd bij de British Airways balie een hotelovernachting voor me geregeld nabij het vliegveld, hoewel ze me eigenlijk de hele nacht op het vliegveld wilden laten zitten. Na een korte nacht kon ik verder vliegen naar Miami en vandaar naar Port-au-Prince. De zon begon te schijnen, het werd warmer.
Naarmate ik dichterbij kwam, werd mijn glimlach steeds breder. Daar verscheen Haïti weer in beeld! We kwamen aanvliegen over Môle Saint Nicolas, Gonaïves, Martissant. Om 13:15 uur landden we in Port-au-Prince. Het voelde gelijk goed om hier weer te zijn. Ik werd opgewacht door Samuel en Ewald. Ons een weg banend door het chaotische verkeer, bereikten we onze eerste stop: Pelerin. Eindelijk kon ik weer binnenlopen bij familie Nelson. Ze zijn zo vaak in mijn gedachten. Een hartelijk en goed weerzien met de hele familie. We gingen gewoon verder waar we gebleven waren. Ik mocht gelijk een ballon helpen opblazen (met een gat erin...). Het was weer als vanouds, spontaan, natuurlijk, als vanzelf, een grap en een serieuze noot. Nog steeds even eigen met elkaar.
Steven bracht me verder naar huis, samen met Samuel en Ewald. Een hele entourage. Onderweg kwamen we een bekende tegen, die vroeg thuisgekomen was uit z’n werk omdat er werd geschoten. De realiteit dient zich direct weer aan.
Aan het eind van de middag was ik thuis. Oost west, thuis best! De buren hadden samen het huis en de tuin onder handen genomen. Dus ik kwam thuis in een schoon huis, met een netjes geveegd erf en eten op tafel.
Er waren niet veel mensen die wisten dat ik zou komen, gezien alle onzekerheid. Elke keer als ik iemand bel, wordt er lachend opgenomen. Het feit dat ik vanaf mijn Haïtaanse nummer bel, zegt al dat ik weer in het land ben. Mijn buurjongetje stond gelijk bij me in huis, met een brede grijns. Er zijn een aantal vrienden uit Grande Savanne in Guibert komen wonen, dus het is nu maar een paar minuten lopen in plaats van anderhalf uur om bij elkaar te komen. Hun huizen zijn geleegd door bendeleden. Een van de kinderen was in het ziekenhuis opgenomen de dag dat ik aankwam. De anderen zijn al bij me thuis geweest.
De krekels zingen weer als het donker wordt. Een heldere sterrenlucht strekt zich boven me uit. De jas kan uit. Het contact met mijn naasten in Haïti zit te diep om verloren te gaan. We pakken de draad gewoon weer op. Ook tijdens de maanden dat ik in Nederland ben geweest, bleef het contact goed.
Zaterdagochtend zat ik al vroeg bij de buren, met ook daar een warm welkom. Mijn buurjongetje van 3 jaar weet precies welke sleutel bij welke deur hoort in mijn huis, dus hij bracht me thuis en bleef gelijk het grootste deel van de dag bij me. Later voegde een andere buurjongen (zijn neef) zich bij ons. Ze speelden wat en hielpen zelfs met vegen.
Zondagochtend kon ik eindelijk weer achterop de motor van een buurman naar de kerk afdalen, over de bochtige wegen met de mooie uitzichten. De onverharde paden zijn geen ideale ondergrond voor krukken. Die nam ik aan elkaar vastgeknoopt mee in de hand achterop de motor. Vanaf de kansel werd ik direct hartelijk verwelkomd. Ik zat weer te genieten van de prachtige zang. Ik voelde me weer op mijn plaats. Er werd gelezen uit Psalm 121, een Psalm die ik al op vele plaatsen en in diverse talen heb horen voorlezen. Toepasselijk. Ronald preekte, degene die we vrijdag tegen waren gekomen, uit Romeinen 13:11-14. De preek hakte er gelijk wel weer in. Hij legde uit wat hem is overkomen in de afgelopen weken. Auto’s die achter hem reden, werden geraakt door geweerschoten of overvallen en beroofd. Hij ontkwam ongedeerd. De realiteit doet zich gelijk weer voor. De dag voordat ik hem tegenkwam, is een collega van hem ontvoerd. Ze zouden tegelijk vertrekken, maar de collega zei dat hij nog iets af wou maken, dus Ronald vertrok eerder. Het kwam flink binnen. Aan het eind van de dienst werd gezongen ‘Dit is de dag die de Heer ons geeft.’ Zo voelt het momenteel inderdaad.
Na het gebed en de zegen groette ik deze en gene. Er was nog een bijeenkomst na de dienst, dus ik kon rustig wachten totdat ik opgehaald werd door de motor taxi. En heel wat handdrukken, kussen op de wang en omhelzingen in ontvangst nemen.
Terug thuis kwamen er weer wat buren op bezoek en ook ben ik zelf op bezoek geweest. Mijn petekind kwam met uitgestrekte armen op me afgerend. In zowel Grande Savanne als Duvier is geen huis meer bewoond. Inwoners hebben hun huizen moeten ontvluchten en alles achtergelaten. Scholen en kerken blijven gesloten. Zelfs de kleding van de priester is gestolen. Onvoorstelbaar, ik heb in beide dorpen menig mooie wandeling gemaakt, gelogeerd, genoten van de vreedzaamheid, van de prachtige natuur en uitzichten, van goed gezelschap.
Bij de bank kun je niet meer dan $ 100 per keer opnemen. Alles is hier ingewikkeld. Internet in huis werkte niet meer. Inmiddels is de internet provider al twee keer geweest, de eerste keer om te kijken wat het probleem was en de tweede keer om het probleem op te lossen. De poort gaat stroef, dus een buurman komt er wat olie op smeren.
Iedere dag mag ik weer mee-eten met de buren. Iedere middag hoor ik de kinderen weer langslopen als ze uit school komen, hier vlakbij. Soms kloppen ze hier aan, mijn kleine vrienden en petekinderen, om even een praatje te maken. Het is een vreugde om hier te zijn. Als vanouds kwam Patrick een dagdeel bij me. Ik mag hem nog steeds helpen dus we werkten samen aan enkele plannen. Hij bracht gelijk drinkwater voor me mee. De stroopwafels en pepernoten vinden hier gretig aftrek. De sfeer is uitmuntend, het is goed zo.
Vrijdag regende het de hele dag. Dat is hier ongebruikelijk en gebeurt eigenlijk alleen als er een storm, depressie, of orkaan over het land gaat. Dat is dan ook het geval. De school hier verderop bleef gesloten. Geen zon betekent geen stroom, dus zuinig aan met de elektriciteit.
Zaterdag waaide het nog flink, maar het lukte me om droog bij familie Nelson te komen. Een mooie dag gehad bij de familie. Bijpraten met jong en oud. Samen eten. De blijdschap van het weerzien wordt gemeten in de hoeveelheid eten, teveel om te verwerken.
Vandaag regent het nog steeds. Het is gelukt om naar de kerk te gaan, al kwamen we nat terug. De bergen zijn onzichtbaar, verdwenen in de wolken. Ik denk aan gezinnen die in een lekkend huis wonen en niet kunnen slapen als het regent. Het is zo’n mooi land, met zoveel goede mensen, maar ook zoveel strijd, eigenbelang, corruptie, jaloezie. Niet te vatten.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 655374
[pictureCount] => 52
[visitorCount] => 601
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Kenscoff
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/218/178_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => goed-weerzien-in-haiti
)
[43] => stdClass Object
(
[reportId] => 5097856
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-10-20
[photoRevision] => 0
[title] => Dankbaar!
[message] => Dag allemaal,
Het is goed om als verpleegkundige soms aan de andere kant te zitten, de kant van de patiënt. Het is goed voor het inlevingsvermogen. Mmm, in theorie ben ik het er helemaal mee eens maar in de praktijk blijf ik liever aan de kant van de verpleegkundige. Ik heb een stressvolle zaterdag achter de rug. Ik zit in de ochtend op de motor onderweg naar Port de Paix en ik heb mijn zaterdag netjes gepland; naar de bank, kijken wat er te koop is op de markt, de was doen, goed plan. Opeens voel ik een steentje in mijn mond en voor een seconde denk ik: 'Hoe komt met mijn mond dicht een steentje in mijn mond?". Maar ik realiseer me al snel, het is geen steentje, het is een vulling van na een wortelkanaalbehandeling die los is gegaan. Berlange en ik maken vaak twee opmerkingen over een slecht stuk weg. 1. De weg is zo hobbelig dat bij aankomst je kleren binnenstebuiten zitten. 2. De weg is zo slecht dat je tanden eruit schudden. Nou, die laatste grap maak ik niet meer!
Ik voel dat er nog een kleine basis over is van de kies en schiet in de stress. Is de tandarts er? Kan hij de restant van de kies zonder te breken eruit trekken? Eenmaal in Port de Paix zien we dat de tandarts die ik ken en vertrouw er gelukkig is. Eerste zorg is opgelost. Maar, geloof me, het trekken van de kies, oh wat was ik bang. Hij had er wat moeite mee maar na goed wrik- en trekwerk kwam het restant er heel uit. Iedereen die mij goed kent weet dat ik weinig praat als ik me zorgen maak. Erna.... arme tandarts, van opluchting begon ik te ratelen en en te ratelen, ondanks de verdoving en de grote prop watten in mijn mond. Alle stress kwam eruit. De arme man moest me met zachte dwang de kamer uit duwen. Oh, zo dankbaar dat het goed is verlopen en dat mijn kaak mooi aan het genezen is.
En nog meer dankbaarheid. In juli werd ik benaderd door EZA verzekeringen, waar ik een client ben. Ze vieren hun 50 jarig jubileum en willen dit vieren door een gift te geven aan hun clienten in het buitenland. Een project mocht worden ingediend. Voorheen kreeg het ziekenhuis veel medicijnen gratis van hulporganisaties of kwamen er medicijnen via een container vanuit Nederland. Door de huidige onstabiele situatie in Haiti is de hulp door organisaties weggevallen en containers kunnen niet meer worden verstuurd. Hierdoor moeten medicijnen nu ter plekke worden ingekocht en is het moeilijk geworden om de medicijnen gratis of voor een kleine prijs te verstrekken. Ik schreef een project gericht op de aanschaf van medicijnen voor kinderen. En in september kreeg ik bericht dat het project 1 van de 3 projecten was die door hen waren gekozen!! Inmiddels is de gift aangekomen en heb ik medicijnen kunnen aanschaffen. Hierdoor kunnen de ouders voor een kleine vergoeding of gratis medicijnen krijgen voor hun zieke kind. Zoveel gezinnen leven ver onder de armoedegrens en hebben grote moeite met het bekostigen van basisbehoeften zoals gezondheidszorg. Het is daarom zo geweldig dat door deze gift die medicijnener nu zijn om hen zo te kunnen helpen.
Ik ben enorm dankbaar dat dit project is gekozen voor de EZA jubileumgift. Hartelijk dank, EZA!
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 649
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dankbaar
)
[44] => stdClass Object
(
[reportId] => 5097165
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-09-21
[photoRevision] => 0
[title] => Was
[message] => Dag allemaal,
Als huisvrouw zit ik ver onder de maat. Koken, wassen, schoonmaken, naaien, het boeit me niet en ik kan op huishoudelijk gebied net weg komen met minimale inzet en kunde. In Nederland is dat te verbloemen door gebruik te maken van apparaten en handige dingen. Niet in Haiti.
Geen wasmachine hier en dus alles met de hand wassen. De vrouwen hier zitten een dag bij de rivier of een waterpunt. Hun wastechniek, een wrijf/knijpbeweging met de ene hand over de pols/palm van de andere hand, volgens mij moet je ermee geboren worden. Die techniek zit in je bloed. Of niet. Ik kan het niet. Volgens de Haitiaanse vrouwen 'doe ik de was als een man'. En dat is geen compliment.
Met een bonte was kan ik me net redden. Absoluut niet op het niveau van een Haitiaanse vrouw; ik denk dat zij het waarschijnlijk meer als kleren rondflodderen in zeepwater zullen zien dan echt wassen. De witte was? Een vlek moet bereid zijn om zich snel over te geven. En als ik heb geprobeert om een vlek te verwijderen en het lukt niet, dan is het geen vlek meer maar een 'markering in de stof'. In mijn ogen. Niet in de ogen van een Haitiaan. Men wast en wast en wast en die vlek zal eruit gaan, al wrijf je de stof zo goed als stuk. Welke zeep hoe en wanneer te gebruiken, wel vooraf weken of niet, je kunt het me 10 keer uitleggen maar die wetenschap gaat mijn pet te boven.
Hoe kom ik bij het onderwerp van deze blog? Huishouden boeit me niet en toch een blog hierover. En het boeit jullie waarschijnlijk ook niet. In alle problematiek gaat mijn blog over...de was. Ik zal het proberen uit te leggen. Elke maand probeer ik te delen wat er die maand voor mij het meest op de voorgrond staat. En bij het terug denken over deze maand kwam ik steeds uit bij 'de redding van mijn broek'. Hulp op het juiste moment.
Kleding kopen in Haiti is niet makkelijk. Alles ligt tweedehands op straat en je moet maar net je maat vinden. Op straat flaneren is nu ook echt geen goed idee en met een tussenpersoon betaal je je vaak scheel. Mijn kleren zijn mij dus dierbaar. En laat nu net mijn favoriete lichte 3kwart spijkerbroek onder het bloed komen te zitten. Vaak is een tijd weken in water al een hele stap richting schoon worden maar deze keer zag het er niet hoopvol uit. Borstelen met zeep hielp ook niet. De broek bleef roestkleurig. Ik begon te accepteren dat het einde verhaal was voor de broek. Een schijnbaar onbelangrijk verlies maar op dat moment was het even de bekende druppel. Op dat moment komt er een vrouw aan huis die betrokken is bij het schoolproject. Ik leg uit waarom ik terneergeslagen zit bij een emmer met zeepsop tot aan mijn oren. 'Niks verloren' zegt ze en ze grijpt de broek en de zeep. En ze krijgt het voor elkaar. De broek is nog nooit zo krachtig gewassen en heeft waarschijnlijk een trauma maar...schoon!
Misschien is het moeilijk voor jullie te vatten maar die vrouw werd op dat moment een symbool. Hulp op het juiste moment. Iets niet verliezen is opeens winst. Er zijn veel kleine en grote dingen die meetellen in het zien van de winst, de vreugde in elke dag. Wat wanneer hoe meetelt hangt af van de situatie en persoonlijke interpretatie. Voor mij telt dit.
Volgende blog gaat over vegen en moppen..
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 439
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => was
)
)
)
[_currentItemCount:protected] => 15
[_currentItems:protected] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[30] => stdClass Object
(
[reportId] => 5103453
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-08-21
[photoRevision] => 0
[title] => Latrine
[message] => Dag allemaal
Het is heet. Het is gewoon te heet. Te heet om te denken, te heet om te eten en al helemaal te heet om te slapen. Te heet om te functioneren. Het beste is om het maar gewoon te accepteren, om gewoon maar te zweten, maar klagen helpt. En dan doen we dus ook. Het gesprek van de dag is de hitte. "Het is heter dan vorig jaar, heter dan gisteren, in september wordt het minder maar wie herinnert september 2000zoveel, toen bleef het heet tot in oktober, de mieren overal in huis omdat de grond te heet is, de dreigende regen maakt het alleen maar erger, hoe erg is jouw hitte-uitslag, het gebrek aan water is een ramp, wachten 'tot de zon koud wordt', wie wist dat de bovenkant van je onderarmen kan zweten, hoe laat werd wie wakker omdat het te heet was," het is een geduldig onderwerp; de hitte. En klagen helpt, zeker weten.
En soms is klagen niet genoeg. Soms is actie nodig en daarom vraag ik jullie aandacht voor het volgende: Project Latrine van de Stichting Hoop Haïti!
De latrine van het ziekenhuis is dringend aan vervanging toe. Hier in Haiti is een latrine, een buitentoilet, niet alleen de norm, het is ook de meest passende vorm van 'afvalverwerking'. Het is beter dan een binnentoilet omdat er geen riool is en onvoldoende beschikbaar water. Maar nu is de bestaande latrine vol en ook het opbouwsel is dringend aan vervanging toe. Vooral in een land waarin cholera nog steeds voor problemen zorgt is een hygiënische latrine essentieel.
Er ligt een plan voor de bouw o.l.v. Rob Hulshuizen voor een nieuwe dubbele latrine. De Stichting Hoop Haïti wil graag bijdragen aan het graven en bouwen van een nieuwe dubbele latrine voor het ziekenhuis omdat ze de noodzaak inzien van een hygiënisch toilet bij het ziekenhuis. Maar daar heeft de SHH jullie financiële hulp bij nodig.
Iedere gift is van harte welkom en kan op de website www.hoophaiti.nl via de doneerknop worden gedaan of direct naar NL18RABO 0362 4237 41 t.n.v. Stichting Hoop Haïti onder vermelding van ‘kortlopend project latrine’.
Voor dit project is een bedrag van ca. € 3.500,-. nodig, mocht u dus een leuke actie weten zodat de SHH dit geld bij elkaar kan krijgen dan horen ze dat graag via info@hoophaiti.nl
Alvast hartelijk bedankt voor uw bijdrage!
Groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 445
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => latrine
)
[31] => stdClass Object
(
[reportId] => 5102880
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-07-24
[photoRevision] => 0
[title] => Divers
[message] => Dag allemaal,
De diversiteit van het werken hier is iets wat ik enorm leuk vind. Natuurlijk is er de sleur van de werkweek, natuurlijk is er de sleur van de zoveelste patiënt met maagzuur, de zoveelste patiënt met zere knieën, de zoveelste verkoudheid. Maar er is ook het niet weten wat er die dag binnenkomt, wat er die dag voor uitdagingen binnen het werk zijn, welke patiënt vraagt om net dat beetje meer, waarin zit de bevrediging, welke patiënt voelt als de reden waarom ik die dag uit bed gekomen ben.
De werkdag gisteren is een goed voorbeeld. Ik begon de dag om 05.00 met een man die bekend is met milde prostaatproblemen. In mei hadden we zijn urine catheter eruit gehaald en bleek hij te kunnen plassen. Dat ging een maand goed maar in de nacht lukte het plassen opeens niet meer. In hoge nood kwam hij naar het ziekenhuis maar helaas gaf het inbrengen van de verlossende catheter problemen. Het proberen met verschillende catheters werkte niet. Opgeven betekent veel problemen voor de patiënt want het betekent doorverwijzen voor een catheter die via de buikwand in de blaas wordt geplaatst. Maar...de onbeschreven maar welvertrouwde 'versnellingspook-truuk' (vraag maar niet wat dit is, laat je verbeelding werken) werkte uiteindelijk en de catheter ging erin. Opluchting voor hem, en zijn vrouw. En ik was blij dat de man niet verderop moest maar met de catheter naar huis kon.
De kliniek had een aantal 'uitschieters', patiënten die buiten de norm vielen. Een 7-jarige jongen had een paar dagen geklaagd over een pijnlijk oor. Met de oorspiegel was te zien dat er wat in de gehoorgang zat maar onduidelijk wat het was. Het leek aan 1 kant vast te zitten. Mijn collega miss Marie Jeanette en ik dachten dat het misschien een teek was. De jongen was beleefd en gewillig voor het inbrengen van waterstofperoxide in zijn oor. Onze theorie was dat de teek zou loslaten. Geen succes. Proberen met een oorhaakje en pincet, dat was de volgende stap. De beleefde en gewillige jongen was echter niet meer beleefd en gewillig toen hij de instrumenten zag. Die kwamen echt niet dicht bij zijn oor, oh nee, abso-zeker weten-luut van niet, dacht de jongen. Praten, vleien, dreigen, beloven, niets hielp. Onder anaesthesie verwijderen ging me te ver. Even goed vasthouden was een betere optie en gelukkig gingen zijn ouders akkoord. Met vereende krachten, een schietgebed en door mijn reflexen als een cobra kregen we het voor elkaar, de teek kwam eruit. Het bleek alleen geen teek te zijn. Het was een kraal. Een stinkende, vastgegroeide kraal. Die zat al lange tijd in zijn oor, dat was zeker. Met antibiotica ging de jongen naar huis.
Een 18-jarige vrouw kwam in de zwangerenkliniek. Ze had wat bloedverlies en onderbuikspijn sinds de dag ervoor bij een 4 maanden 1e zwangerschap. Op de echo zagen we een baby die was overleden. Groot verdriet en terleurstelling bij moeder. Ik sprak met haar en oma en vroeg ze om te blijven en af te wachten hoe de miskraam ging verlopen. In de middag nam de onderbuikspijn toe en met begeleiding en grote inzet van moeders kant werd de baby geboren.
Een vrouw kwam met een afgebroken naald in haar wijsvinger. Ze werkt als coupeuse met een trapnaaimachine en terwijl de naald afbrak vloog de punt haar vinger in. Ze had haar vinger en haar pols stevig afgebonden; om te voorkomen dat de naald gaat lopen. Een naald in iemand kan soms net zo'n zoektocht zijn als een naald in een hooiberg. Aan de buitenkant was alleen een gaatje in haar nagel te zien, de punt van de naald was met kracht haar vingertop ingegaan en nu dus 'kwijt'. Gelukkig kon ik na de kliniek deze afgebroken naald tegen verwachting in vrij makkelijk vinden.
Een baby van 4 dagen oud kwam met oma. Een erg geschrokken en onrustige oma want de kleine meid heeft wat bloederige vaginale afscheiding. Ik kon oma uitleggen dat dit geen probleem is, het gaat vanzelf over en is heel normaal. Het is een effect van een verandering in de hormonen na geboorte. Ik moest mijn uitleg meerdere keren herhalen maar uiteindelijk was oma ervan overtuigd dat er echt niks mis is met haar kleinkind.
Een man werd binnengedragen door zijn twee broers. Alledrie hardwerkende boeren, dat is duidelijk te zien en bij navraag bleek deze indruk te kloppen. De man is 61 en de oudste van de drie. Hij is een weduwnaar zonder kinderen. Toen de lichamelijke problemen werden uitgelegd en alles was onderzocht bleef er 1 diagnose over. Uitputting. Te lang te hard gewerkt in te moeilijke omstandigheden. Na de behandeling van uitdroging voelde de man zich beter en ik gaf hem twee weken proteïne poeder en Moringa om aan te sterken. En toen de man beter was kwam de ondeugd eruit. Kon ik geen vrouw voor hem regelen? Beter een vrouw die voor hem kookt en hem verwend dan dat proteïne poeder. Ik riep mijn vrouwelijke collega's en legde het hen voor: oudere man, slechte gezondheid, geen kinderen, veel land dus geld. Een heerlijk theater ontstond maar helaas ging de man met alleen zijn broers de dag erna naar huis.
In de namiddag kwam er een bevalling. Een bevalling met veel afkortingen; NVO OXY IV NVU VE en dat is niet goed. Maar eind goed, al goed; een grote kerel werd geboren. Vierde kind en eerste jongen, net even extra leuk. Mijn kleren waren vies geworden; grote spetters en strepen bloed. Onderweg naar huis kwam ik een man tegen. Hij is een bul van een vent en een heethoofd van het dorp. Één van die mannen waarvan je hoopt dat bij een dispuut hij aan jouw kant staat. Zijn geiten staan op ons terrein. Ik informeerde naar één van de geiten die gebeten was door een hond. In het gesprek leek hij wat ongemakkelijk. Het klikte in mijn hoofd en ik realiseerde me dat ik eruit zag als een bijlmoordenaar. Die voor een kleine wandeling ging op zoek naar een nieuw slachtoffer. 'Oh sorry, ik kom net van het ziekenhuis' zei ik terwijl ik naar mijn kleren wees. 'En die uitleg moet mij geruststellen?!?' zag ik hem denken.
Een werkdag. Een goede dag ondanks dat niet alles makkelijk was. Divers, zeker. Bevredigend, dat ook. Met verschillende goede redenen om uit bed te komen.
Hartelijke groet, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 389
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => divers
)
[32] => stdClass Object
(
[reportId] => 5102353
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-06-24
[photoRevision] => 0
[title] => Schooljaar
[message] => Dag allemaal,
De container is gearriveerd! Het was een gebedspunt voor zo lang maar nu is er reden voor dankbaarheid. Er waren veel problemen en veel vertragingen; elke keer weer tegenvallers en obstakels. Maar de container is er. Het uitpakken van de gekomen spullen is een feestje. Niet alles is gearriveerd maar er is meer dan genoeg om dankbaar voor te zijn. Spullen voor het ziekenhuis, voor het babymelkproject en ook spullen voor ons persoonlijk. Het is bijzonder om te ontvangen wat zo ver weg ingepakt is. En na de schaarste van o.a. levensmiddelen is het fijn om weer wat keuze te hebben. Dankbaar!
Het schooljaar loopt deze maand voor veel leerlingen ten einde. Boven verwachting is het schooljaar 2023-2024 zonder onderbrekingen verlopen. Wachnel, Wesley, Guerlaphnie, Tibebe en Berlanda hebben dit jaar geen staatsexamens en de verwachting is dat ze allemaal over zijn naar hun volgende jaar. Ik zal, als alle resultaten binnen zijn, een overzicht geven via het schoolproject van de Stichting Hoop Haïti. Lineda en Chodly hebben overgangs- en eindexamens en zitten midden in het academische jaar. De scholen en universiteiten hebben grote problemen met het vertrek van leraren, professoren en leerlingen/studenten naar de US. Een groot probleem met verstrekkende gevolgen.
Hartelijk dank voor jullie bijdragen aan het schoolproject over het afgelopen jaar.
Maar het einde van een schooljaar betekent vooruit kijken naar het volgende schooljaar. Ik hoop dat we weer op jullie mogen rekenen! Het is momenteel erg moeilijk om geld in handen te krijgen. Letterlijk geld in handen. De banken hebben te weinig geld om uit te geven en transferbureaus hebben hetzelfde probleem. Men geeft per klant een klein bedrag, soms zo laag als 20 euro. Vandaar dat ik al zo vroeg over school begin. Het schoolgeld zal beetje bij beetje moeten worden opgenomen.
Graag jullie hulp met schoolgeld en de aanschaf van boeken, uniformen etc. dus vroeger dan normaal. Als u wilt bijdragen aan het schoolproject van de Stichting Hoop Haïti dan kan dat op rekeningnummer NL18RABO 0362 4237 41 o.v.v school of doneer via de website op https://www.hoophaiti.nl/doneren/
De SHH heeft ANBI status.
Hartelijke groeten,
Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 376
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => schooljaar
)
[33] => stdClass Object
(
[reportId] => 5101559
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-05-21
[photoRevision] => 0
[title] => Moeilijk
[message] => Soms is het moeilijk. Soms is het een opeenstapeling van moeilijk. Soms is het verder gaan na een zware, verdrietige en/of frustrerende situatie niet makkelijk. Het afgelopen weekend was moeilijk, verdrietig, frustrerend. Zwaar. En toch komt er elke keer na een zware tijd een moment die ervoor zorgt dat ik de zwaarte kan achterlaten. En daar ben ik elke keer weer ontzettend dankbaar voor!
Judna is een 5 maanden oude melkbaby die ondanks de extra babymelk niet wilde groeien. In maart begon ik met tuberculose behandeling en eindelijk kwam ze aan en werd ze voller. Ze is het eerste kind van vader en het 5e kind van moeder. Het eerste meisje en moeder heeft geen afspraak gemist. Op vrijdagmiddag komt moeder met haar naar de kliniek. Judna heeft opeens hoge koorts en heeft een koortsstuip gehad. Judna reageert niet meer en moeder heeft in haar haast een deel van de weg naar het ziekenhuis te voet gedaan, hopend op een motor die haar een lift zou geven. Met medicijnen en natte doeken komt de koorts wat naar beneden en met moeite vind ik een adertje op haar hoofd voor infuus. Ze begint te bewegen en kan wat drinken. Na enkele uren van schijnbare verbetering krijgt Judna weer een koortstuip en overlijdt. Moeder wil het eerst niet erkennen. Ze vertelt hoe ze de zaterdag ervoor met Judna in de kerk was en hoe men haar feliciteerden met hoe goed Judna eruit begon te zien. Hoe ze eindelijk groter is geworden. Hoe gek de jongens zijn op hun enige zusje. Hoe blij vader is met zijn eerste kind. Na een tijdje wordt ze stil. En dan komt het verdriet. Een klaagzang. En ik kan alleen maar bij haar zitten en heb dezelfde vraag als moeder: "Waarom?".
De zaterdag en zondag is een combinatie van hechtwonden, een asthma patiënte, een bevalling, een vrouw met een groei in haar onderbuik sinds 5 jaar, een man in het eindstadium van AIDS, een verstopte catheter. Ik werk, geef medicijnen, leg uitslagen uit, geef advies, puf mee, verwijs door, praat met familie. Maar het overlijden van Judna en het verdriet van haar moeder blijft bij me. "Waarom?".
In de maandagmorgen kliniek komt een vrouw. 42 jaar oud. Ze heeft 12 maanden een zwelling in haar borst en heeft in Mirballais al de diagnose borstkanker gekregen. Geen behandeling beschikbaar. De zwelling is inmiddels een lekkende wond geworden en het is pijnlijk. Buiten pijnbestrijding en absorberend verband heb ik haar niets te bieden. Haar jongste kind is 5. Ze is meegekomen in verband met een verkoudheid. Ze zit naast moeder maar moeder wil dat ze uit de kamer gaat als moeder met mij haar eigen situatie bespreekt. "Timoun li ye/ze is een kind': zegt moeder. Een kind dat nog veel lijden van haar moeder gaat meemaken. "Waarom?'.
Bij het sluiten van de kliniek op maandag komt er een moeder met een baby van 8 maanden. Ze heeft een waterhoofd. De levensreddende operatie is nergens meer in Haiti te vinden. Het kon in Port au Prince maar door de situatie in Haiti niet meer. Geen neuro team meer beschikbaar. Moeder weet dit eigenlijk al want ze is al in veel ziekenhuizen geweest. Haar hoop was dat ik als buitenlander wel een weg kon vinden voor een operatie in Haiti voor haar dochter. Het wegnemen van die hoop en de erop volgende tranen van moeder zijn hartverscheurend. Ik kan alleen beloven dat haar dochter op een lijst komt voor als er ooit weer geopereerd gaat worden. Grote kans dat haar dochter voor die tijd overlijdt. "Gefrustreerd" is niet voldoende om uit te drukken hoe ik me voel na het vertrek van moeder en kind. "Waarom?".
Mila, 3 maanden, bij ons opgenomen met een genetische botziekte, heeft een paar nare dagen met veel pijn achter de rug. Ook dit droeg bij aan de zorgen van het weekend. Aan het eind van de maandagmiddag is ze in betere doen en ik zit met haar en haar moeder en omabuiten. Mila heeft een grote bos haar maar moeder is een beetje bang om voor de eerste keer Mila's haar in te vlechten. Volgens de cultuur mag het bij 3 maanden maar moeder is bang dat het voor Mila teveel gedoe en waarschijnlijk ongemakkelijk is. Oma en ik besluiten om in ieder geval Mila's haar te wassen. En Mila geniet! Het water op haar hoofd, de massage met de shampoo, tot onze verrassing vindt ze het heerlijk. Dieula loopt langs. Ze woont op het ziekenhuisterrein en heeft Mila geadopteerd als haar zusje. "Eindelijk iemand met grote ogen zoals ik" was Dieula's reactie toen ze Mila voor de eerste keer zag en sindsdien komt ze regelmatig bij Mila langs. Een belangrijke bemoediging voor moeder. Dieula ziet dat we Mila's haar aan het wassen zijn en springt spontaan in. Mila's haar moet worden gevlochten! En dat gebeurt. En weer vindt Mila het heerlijk, dat gefrutsel op haar hoofd. We zitten samen, we kletsen, moeder ontspant als ze ziet hoe Mila ontspant, we lachen, we genieten allemaal ervan dat Mila geniet.
En ik kan het loslaten. Al het voorgaande leed en al de frustratie. Dit moment in de ondergaande zon is goud waard. Het eenvoudig genieten samen van zo'n simpel mooi moment in het niet zo eenvoudige leven van Mila is genoeg. Moet genoeg zijn. "Waarom?". Die vraag is niet aan mij.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 680
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/172/627_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => moeilijk
)
[34] => stdClass Object
(
[reportId] => 5100951
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-04-26
[photoRevision] => 0
[title] => Communicatie
[message] =>
Dag allemaal,
Communicatie. Na mijn jaren hier kan ik niet zeggen dat ik vloeiend ben in het Creools maar ik kan me goed redden. Er zijn woorden die ik nooit zal kunnen onthouden, woorden die ik nooit helemaal goed zal kunnen uitspreken. Maar communiceren is niet alleen taal. Mijn favoriet op school was 'begrijpend lezen'. En eigenlijk is elke conversatie een vorm van 'begrijpend lezen'. Vooroordeel speelt mee, het zien van mijn kleur is soms al een reden dat men denkt dat men mij niet kan begrijpen. Willen luisteren is ook een groot ding; soms heeft men iets in hun hoofd zitten, wil men een bepaald iets, en al mijn praten heeft geen effect. Een meisje kwam met een schitterende tekst op haar shirt: 'sorry, not listening/sorry, luistert niet'. Niet iedereen geeft het zo eerlijk toe als zij!
Deze maand een aantal voorbeelden van communicatie, van situaties waarin 'begrijpend luisteren' mis ging of waarin de communicatie net even anders dan normaal was. En soms is zo'n uitschieter nou net wat een beetje sjeu geeft aan de dag!
Ik roep een man om te consulteren. Zijn vrouw is met hem en ik groet hen beiden, ze groeten vriendelijk terug. Ik vraag aan de man wat hem naar de kliniek heeft gebracht. Stilte. Ik herhaal de vraag en kijk hem verwachtend aan. Geen reactie. Hij kijkt mij aan, ik kijk hem aan. Ik zeg hem dat hij toch echt moet praten, zonder zijn klachten te horen kom ik nergens. Stilte. Ik kijk naar zijn vrouw en zij lijkt ook wat verrast door het zwijgen van haar man. Ze foetert tegen hem dat hij moet zeggen wat hij heeft. De man zegt vertwijfeld: "In welke taal? Ik weet niet welke taal zij spreekt!!". Nou, meneer, mijn taal is Nederlands maar u mag Creools tegen mij praten. "Dezelfde taal waarin ik tegen u praat!" Als bij hem het kwartje valt is de hilariteit groot.
Een vrouw heeft keloid op haar oorlellen. Keloid is een soort littekenvorming die grote vleesbulten kan geven na letsel of zoals bij haar, na gaatjes prikken voor oorbellen. Het is onschuldig maar niet mooi. Opereren geeft vaak alleen tijdelijk effect, de keloid groeit weer terug en vaak groter dan dat het voor de operatie was. Haar keloid is niet groot, een soort erwt aan de achterkant van haar oorlel. Ik neem de tijd en leg uit wat het is, leg ook uit dat het beter is als ze er niets mee doet, leg uit dat ze zeker geen operatie moet doen, herhaal de uitleg dat niks doen het beste is. Ze lijkt me te begrijpen en ik ga verder door haar te vragen welk ander probleem ze heeft. "Nou, ik wil deze bultjes op mijn oren graag laten weghalen" zegt ze. Alsof de voorgaande conversatie niet had plaatsgevonden, terug naar af. 'Sorry, not listening'.
Een geplande opname van een kind komt met moeder naar het ziekenhuis. Er is telefonisch overleg geweest met een verpleegkundige elders. Ik ben in het ziekenhuis bezig met een zieke patiënt. De moeder ziet me rondlopen maar zij valt mij niet op. Na enige tijd zie ik haar ontmoedigd op een bank zitten. Ik spreek haar aan en vraag of haar kind het kind is dat ik verwacht. Dat is hij maar moeder zegt vertwijfeld: "Niemand hier kent Jacques, een Haitiaanse man, een verpleegkundige die Jacques heet!". Uuhm, ik denk dat ik dat ben!
"IK BEN BLIND!". Op deze manier word ik gegroet als ik in de avond de poort open maak van het ziekenhuis. "IK BEN BLIND, IK ZIE ALLEEN MAAR ZWART IN BEIDE OGEN!". Ik probeer na te gaan wat er is gebeurt en dat gaat als volgt:
Ik (I): Wat is er gebeurt?
Patient (P): Ik liep buiten en opeens was ik BLIND!
I: Opeens? Zo maar uit het niets? Allebei? Er is niets in uw ogen gekomen?
P: DAT WEET IK NIET!
I: Ik mag aannemen dat u dat zou weten. Een tak, een kruid, een vloeistof? Niets dat er in uw ogen kwam?
P: IK BEN BLIND!!
I: Uuh, ik zie dat u beide ogen dicht hebt, probeer ze eens te openen?
P: DAT KAN NIET!! IK BEN BLIND!!
**ik neem de patient mee naar binnen en hij wordt door zijn vrouw (V) naar binnen geleid.**
I: Oke, probeer uw ogen te openen zodat ik ze kan controleren.
P: IK KAN ZE NIET OPENEN! OH NEE, OH NEE, IK BEN BLIND.
**met veel gepraat en geduld krijg ik hem zo ver dat beide ogen even open gaan. Het rechteroog lijkt normaal, het linkeroog is een klein beetje rood.**
I: Het lijkt erop dat er wat is met alleen het linker oog.
P: IK KAN ZIEN MET MIJN RECHTER OOG?? **opent zijn oog** IK KAN ZIEN MET MIJN RECHTER OOG! IK KAN ZIEN!
P: Mooi zo. Probeer nu het andere oog te openen. Weet u zeker dat er niks in dat oog is gekomen?
V: Hij zei toch al dat er niks in is gekomen?
I: Mmm, het lijkt er toch sterk op dat er iets in is gekomen dat wat irritatie heeft veroorzaakt.
P: IK BEN BLIND IN 1 OOG!
**ik krijg een sterke verdenking dat deze situatie vraagt om een schijnbehandeling.**
I: Nou, ik heb een oogdruppel en 3 pillen, ik ben er zeker van dat dit gaat helpen.
**oogdruppel antibiotica, tablet foliumzuur, vit C en vitamine B**
P: IK BEN BLI....Oh, het wordt beter.
I: Gelukkig, we geven het nog wat meer tijd.
P: Ik kan..ik kan mijn oog openen!
I: Gelukkig. En u kunt zien?
P: IK KAN ZIEN!
V: Je kunt je mond of ogen niet aanraken als je struik bladiebla aangeraakt hebt.
I: Struik bladiebla?
P: Ja, die struik geeft een poeder, als je je mond erna aanraakt dan brandt het.
V: Hij was zo'n struik aan het kappen.
I: **stomgeslagen stilte**
V: Nu we er toch zijn, kunt u even mijn bloeddruk controleren?
I: Oke, dus er is een poeder in het oog gekomen, van een struik bladiebla, en dat geeft brandende ogen?
V en P: Oh ja, dat is bekend.
P: Daarom heb ik mijn oog thuis al uitgespoeld met water.
I: Dus toen ik vroeg...meerdere keren vroeg...en jullie..waarom zeiden jullie...
**binnensmonds mompelend*** laat maar, laten gaan, laaaaten gaan..
P: IK KAN ZIEN! MET ALLEBEI! IK KAN ZIEN!!
I: Goed! Fijn! Eind goed, al goed. Heel mooi dat u weer kunt zien! En dat de irritatie al is afgenomen. FIJN!!
P: Wat een wonder, oh, bedankt voor de medicijnen. Ik kan ZIEN!!
V: U kunt niet even mijn bloeddruk controleren?
I: Ja, op je GROTE BOLLE OGEN!! (Niet hardop gezegd, dacht ik alleen, zei ik niet, echt niet, niet gezegd...of misschien toch wel..)
Maandagochtend vroeg. De wachtruimte vult zich met mensen. Mensen die er voor de eerste keer zijn en een nummer krijgen voor het maken van een dossier later. Mensen die al een dossier hebben en hun kaartje met dossier nummer afgeven voor het zoeken van dit dossier. Een vrouw komt met haar kind. Moeder heeft al een kaartje, haar kind nog niet. Het kost mij grote moeite om haar te laten begrijpen dat ik haar kaartje wil hebben voor opzoeken en dat haar dochter een nummer krijgt voor het maken van een dossier, later als de kliniek begint. De andere mensen in de wachtkamer genieten mee. Als ze eindelijk alles snapt en gaat zitten zegt een man tegen haar: 'Volgens mij had u er moeite mee om het allemaal te begrijpen!'. De vrouw zegt: 'Ou konnen/je weet het, die witte spreekt Engels. Ik snapte er niks van'. Iedereen in de wachtkamer valt om van het lachen.
Een vrouw in de kliniek beantwoordt elke vraag met 'ikke?'. Het maakt me eerst helemaal kriebelig maar ik merk dat ze het volledig onbewust doet. En dat het niet uitmaakt hoe ik reageer. Ik besluit om me er maar mee te gaan amuseren.
Ik "Sinds wanneer heeft u onderbuikspijn?"
Zij "Ikke?"
Ik "Nee, ikke"
Zij" Sinds afgelopen maand"
Ik "Wanneer was u het laatst ongesteld?"
Zij "Ikke?"
Ik "Nee, ikke"
Zij "14 maart".
Ik "Hebt u pijn bij het plassen?'
Zij "Ikke?"
Ik "Nee, ikke"
Zij "Soms brandt het tijdens het plassen'
Alle vragen werden keurig beantwoord, het duurde alleen net even wat langer!
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 363
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => communicatie
)
[35] => stdClass Object
(
[reportId] => 5100172
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-03-13
[photoRevision] => 0
[title] => Ashley
[message] => Dag allemaal,
Haiti; nu meer dan ooit onrustig en onvoorspelbaar. Blijven bidden. Vasthouden aan hoop dat Haiti zich omhoog kan werken uit deze spiraal van geweld. Ariel Henry afgetreden en we hopen op een positieve verandering. Afwachten wie er naar voren stapt en wat men gaat doen.
Op de grote problematiek van het land hebben u, jij en ik geen invloed en kunnen wij niets daadwerkelijk betekenen. Maar op kleine schaal, op persoonlijk niveau, kunnen wij proberen te helpen, kunnen wij er zijn. Vasthouden aan hoop door te kijken naar wat we wel kunnen doen. En achter al dat grote nieuws over Haïti, nieuws waar je moe van kan worden, "Haïti moe" want er lijkt non-stop slecht nieuws te zijn. Achter al dat grote nieuws zitten kleine verhalen over mensen die hun eigen gevecht hebben. En daarom vraag ik jullie hulp voor Ashley en zijn moeder Islande.
Ashley, 8 maanden oud, en zijn ouders hebben veel meegemaakt. Toen hij een paar dagen oud was kwam zijn vader naar de kliniek. Hij toonde mij een foto van zijn zoon Ashley met een spina bifida/open ruggetje. Via 5 STAR Global ministry werd Ashley in september/oktober in totaal 4 keer geopereerd in Port au Prince en de laatste operatie was het plaatsen van een VP shunt voor een hydrocephalus/waterhoofd. Hij herstelde daarna goed en in december keerden Ashley en zijn ouders terug in Chansolme, een plek bij Port de Paix. Vader had een kans om naar de Bahamas te gaan en ging in januari. Moeder Islande is weer zwanger en hoopt in augustus hun tweede kind te krijgen.
In januari begon Ashley gewicht te verliezen en kreeg een hoest. In februari kreeg hij behandeling voor ondervoeding via 5 STAR Global ministry maar ondanks dat werd hij alleen maar slechter. En hij bleef een magere 3 kg. Ashley is nu bij ons voor de behandeling van tuberculose en zijn ondervoeding. Het is ook moeilijk om in te schatten in hoeverre zijn eerdere problemen voor ontwikkelingsproblemen zorgen. Zijn weg naar herstel is lang en zijn familie is niet in staat om voor Ashley en zijn moeder te zorgen terwijl ze bij ons zijn. Oma aan vaders kant kon helpen maar zij heeft eind februari een herseninfarct gehad en ligt in een ziekenhuis elders. In de anderhalve week dat Ashley bij ons is zien we een langzame maar gestage verbetering. Hij heeft inmiddels de 3.5 kg bereikt. Ook wordt hij steeds interactiever en zien we zijn brede lach meer en meer. Hoopvolle tekenen. Graag houden we Ashley en Islande hier bij ons en het doel is een gezonde 7 kg! Elke maandag geef ik Islande geld voor de markt en een bijdrage aan de kosten voor voedsel en andere benodigdheden zou zeer gewaardeerd worden! € 20,- zou enorm helpen voor elke week.
Doneer o.v.v. Ashley via rekeningnummer NL18RABO 0362 4237 41 van Stichting Hoop Haïti of doneer via https://www.hoophaiti.nl/doneren/ Ashley of via PayPal: weerdjacqui@gmail.com.
Ik hoop op jullie hulp en bij voorbaat hartelijk dank voor uw bijdrage!
Vriendelijke groet, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 428
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => ashley
)
[36] => stdClass Object
(
[reportId] => 5099815
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-02-23
[photoRevision] => 0
[title] => Goed excuus
[message] => Hallo allemaal,
Februari is al jaren een maand met veelonrust, manifestaties en blokkades van wegen. Rondom 7 februari gingen ook hier de scholen, banken en bedrijven dicht, waren er demonstraties, maar niet in dezelfde mate als elders in Haiti. De 7e is officieel de dag waarop na verkiezingen een nieuwe president wordt ingezworen en dit wil al jaren niet lukken. Na de moord op president Jovenel Moïse in juli 2021 is Ariel Henry het hoofd van de staat. 'Het volk' wil dat hij aftreedt, wil veranderingen, wil veiligheid en wil verkiezingen. Verkiezingen die onmogelijk lijken in de huidige onstabiele situatie. En ik heb absoluut geen idee wie er nog over is in de politiek die het verdiend om presidentskandidaat te worden.
En opeens is daar Guy Phillip, recent gedeporteerd uit de US na een gevangenisstraf gerelateerd aan drugs- en wapensmokkel. Voor zijn arrestie was hij politiek actief en nu na zijn deportatie gaat hij Haïti door met beloften van rust en vrede. Rust en vrede die zijn aanhangers proberen af te dwingen met demonstraties.. En opeens is daar de BSAP, een groep "boswachters" die opeens wapens, uniformen en auto's hebben. Het moeilijke op dit moment is weten wie is wie, wat is wat en hoe is hoe.
Veel onduidelijkheden, veel geruchten en weinig verandering. Door het ontbreken van een funtionerend rechtsyteem neemt de bevolking het recht vaak in eigen handen en worden regelmatig mensen met autobanden verbrand op straat. Ook executies door de politie van verdachte criminelen gebeuren vaak op straat. Gruwelijk en wetteloosheid ten top in mijn ogen maar in gesprek met anderen ben ik meestal de enige die tegen is.
En het land blijft in handen van bendes. De meest lucratieve carriërre in Haiti is in de criminaliteit.
"13 februari (Reuters) - Haïtiaanse bendes worden economisch steeds autonomer, waarschuwde een in Genève gevestigde criminele onderzoeksgroep. Ze gebruiken geld dat is afgedwongen van particuliere bedrijven, lokale bewoners en families van slachtoffers van ontvoeringen om wapens en soldaten te betalen. “Bendes hebben een radicale evolutie ondergaan, gaande van nogal ongestructureerde spelers (...) tot gewelddadige ondernemers”, aldus het rapport, dat maandag (13/2) werd gepubliceerd door het Global Initiative Against Transnational Organised Crime-rapport."
https://www.reuters.com/world/americas/haitian-gangs-growing-funds-arsenals-challenge-planned-intervention-report-2024-02-13/
Dit is een zorgwekkend artikel. Want hoe ga je terug van een lucratieve 'baan' in de criminaliteit naar leven in armoede? "Geweldadige ondernemer'. Wie zegt die baan vrijwillig op? Reguliere banen zijn er zo goed als niet en worden steeds minder. Bedrijven en bestaande werkgelegenheid zijn stuk gegaan door de onveiligheid, ondernemers vertrekken naar het buitenland, hulporganisaties zijn weg of kunnen hun werk niet doen. En de Multinational Security Support missie van de UN om voor veiligheid te zorgen komt maar niet uit de startblokken.
En zo groeit de problematiek meer en meer. Zo veel nare verhalen van ooggetuigen van de onveiligheid. Hier in het Noordwesten van Haiti zie ik slachtoffers en hoor ik verhalen maar in het Zuiden van Haiti is het extreem slecht en ik kan me niet voorstellen hoe men daar leeft. Ik ben zo dankbaar dat het hier bij ons niet zo ingrijpend is als daar.
Maar de situatie in Haiti is ook een mooi excuus. Er komt een vrouw naar de kliniek. Ze is ernstig ziek, een combinatie van buikklachten, uitdroging en ondervoeding. De 1e dag van opname is het maar de vraag of ze het zal halen. Op de 2e dag is ze wat beter en ik vraag aan haar en haar familie: "Waarom, waarom in vredesnaam heb je het zo erg laten worden?". Ze heeft moeite om haar gedachten onder woorden te brengen en ik besluit haar te helpen. "Ah, ik weet het! Omdat Ariel Henry niet wil aftreden!". Een grote glimlach is haar antwoord en "ja, ja" iedereen beaamt het met enthousiasme. Beter dit dan de waarheid toegeven. "En omdat ze Jovenel gedood hebben!" roept een bijdehante broer. Een goed excuus....
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 394
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => goed-excuus
)
[37] => stdClass Object
(
[reportId] => 5099310
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2024-01-25
[photoRevision] => 0
[title] => Binnenbocht
[message] => Dag allemaal,
Het is 5 uur smiddags en ik zit op de veranda te genieten van een beetje wind dat er eindelijk is na een 'moekerige' dag. Een ezel met twee kinderen komt het pad op. Geen idee wie het zijn en ik loop naar ze toe. Het zijn twee jongens van een dorp vlakbij. De oudste van 14 komt met zijn broertje van 3; hij heeft al een aantal dagen koorts. Ik leg hem uit dat mijn huis geen ziekenhuis is en hij zegt dat hij dat weet. Hij zegt ook dat hij weet dat er in de middag geen kliniek is en daarom komt hij rechtstreeks naar mijn huis! Zijn eerlijkheid maakt mij aan het lachen. Niks geen smoesjes, gewoon eerlijk zeggen dat je de binnenbocht neemt. Ik zeg dat ik paracetamol zal geven voor de nacht en dat ze morgen terug moeten komen voor verder consult. De jongen zegt dat dat een probleem is maar hij zal zijn best doen. En weer verrast zijn houding mij. Niks geen doordrammen of excuses maken, iets wat we vaak zien. Ik vraag hem waar hun ouders zijn. Vader is in de Dominicaanse Republiek en moeder is net bevallen. Opeens realiseer ik mij dat het niet de eerste keer is dat ik deze jongen zie. Zaterdag kwam er een vrouw in het ziekenhuis nadat ze thuis was bevallen maar de placenta zat vast. Ze had alleen haar oudste zoon bij zich en hij hielp haar zo netjes en respectvol. Dezelfde jongen. Hij legt uit dat hij nu, in de kraamtijd van zijn moeder, in de ochtend vroeg opstaat om eten te maken voor zijn broertjes en zusjes. Voordat hij naar school gaat zorgt hij ervoor dat iedereen gekleed is en kan eten. Het is daarom ook moeilijk voor hem om de volgende ochtend terug te komen. Tja, hierna kon ik niet anders dan met hen naar het ziekenhuis lopen en het broertje volledig te consulteren. Als een 14-jarige jongen vader en moeder kan zijn voor zijn broertjes en zusjes, dan kan ik ook wel wat extra doen.
Hartelijke groeten,
Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 635
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => binnenbocht
)
[38] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098940
[userId] => 139012
[countryId] => 82
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2023-12-29
[photoRevision] => 0
[title] => Pestel en ontmoetingen met oud-collega’s
[message] => De week na het Noordwesten volgde er een reis naar de andere hoek van het land; Grand Anse, het zuidwesten. Woensdag 6 december bracht mijn trouwe motor taxi chauffeur me opnieuw naar het vliegveld, met een tussenstop bij familie Nelson om wat op te halen dat mee naar Pestel moest. Dit keer vloog ik met Sunrise Airways, een commerciële maatschappij. Naar Port-de-Paix vliegt enkel de VN, maar naar Les Cayes zijn naast de VN ook commerciële vluchten. Het zijn kleine vliegtuigjes, voor een man of 30.
Ik had een prachtig uitzicht. Genoten van de bergen en zee en rivieren die onder me door trokken. We begonnen aan de noordelijke zeekant, vlogen over de bergketens en eindigden aan de zuidelijke zeekant. We keken uit op de weg waar we voorheen langsreden naar het Noordwesten en de weg naar Pestel, nabij Port-au-Prince. Beide wegen lagen er nu leeg en verlaten bij. Algauw landden we buiten Les Cayes. Daar werd ik opgewacht door een motor taxichauffeur die vanuit Pestel was gestuurd om me te komen halen. De krukken werden schuin langs de motor vastgebonden.
Ook van de motorrit heb ik genoten. Het is en blijft een schitterend mooi land. Het was de eerste keer dat ik deze route aflegde sinds de aardbeving van 14 augustus 2021. Ik was verbaasd de asfaltweg te zien. Deze nog vrij nieuwe weg is grotendeels verdwenen onder stenen en aardverschuivingen als gevolg van de aardbeving. Op veel plaatsen is nog maar de helft van de weg begaanbaar, op andere plaatsen is heel het asfalt verdwenen of zitten er grote scheuren in. Na Kafou Zaboka kwam het onverharde deel en de prachtige uitzichten op de eilanden Cayemites, de bergen, de rotsen en de weg naar Pestel. Een strakblauwe lucht. Wat is het toch een mooie schepping. Maar ook: vrijwel alle huizen op dit parcours bestaan deels uit zeildoeken en/of golfplaten. De schade van zowel orkaan Matthew als de aardbeving is duidelijk zichtbaar. Ik herkende onderweg ook al enkele huizen gebouwd door CWS. Hoewel ze allemaal net wat anders zijn afgewerkt, is het model hetzelfde en herkenbaar. Mooie, stevige huizen.
Om twee uur werd ik afgezet bij huize Amost, bij wie ik vele malen heb gelogeerd. Nadat ik het stof van me had afgespoeld en ook de krukken waren schoongeboend, werd ik naar het dorp Pestel gebracht, waar ik bij Elondieu en Samuel op bezoek ging in huize CWS. Ik werd letterlijk met open armen ontvangen en kreeg gelijk vis geserveerd. Pestel ligt aan zee, dus vis is dichtbij. Daarna terug naar huize Amost, waar ik deze dagen logeerde. Ik hoorde de krekels weer zingen en keek naar de prachtige sterrenlucht.
De volgende ochtend stond ik buiten toen een van de bouwlieden langsliep, die al sinds 2016 betrokken is bij CWS. We schudden elkaar de hand. Het was de bedoeling dat ik zes huizen en een waterreservoir zou bezoeken die CWS dankzij financiering van de Christelijke Gereformeerde Kerken bouwt. Dat is niet helemaal gelukt, maar wel heb ik vier huizen kunnen bezoeken. Eerst reden we naar Desriveaux, op twee motoren. Ik kon opnieuw genieten van de mooie route.
Bij het eerste huis dat we bezochten, werd gewerkt aan het bepleisteren van de binnenmuren. Het nieuwe huis staat pal naast de oude woning. Het bestaat uit twee slaapkamers, een woonkamer en een veranda. Van de oude woning zijn alle muren ingestort. Het dak staat nog, op een houten skelet. In plaats van muren zijn er nu kleden, zeildoek en golfplaten. Na de aardbeving heeft het gezin een tijdje in de open lucht geslapen. Ook de inboedel is vernield; bedden, tafel, keukengerei. Een van de zoons raakte gewond aan zijn been door vallende rotsen. De nieuwe woning is een stuk steviger gebouwd dan het oude huis, met goede kwaliteit materialen. Bij een volgende orkaan of aardbeving zal het huis staande kunnen blijven. Dan moet ik denken aan het kinderliedje “Een dwaas man bouwde zijn huis op het zand en de regen stroomde neer en het huis deed plof. Een wijs man bouwde zijn huis op een rots en de regen stromde neer en het huis bleef staan.”
Het tweede huis dat we bezochten, was hier vlakbij. De dag van ons bezoek was een organisatie in het dorp aanwezig om bepaalde gezinnen een geldbedrag te verstrekken. De vrouw des huizes verliet de rij om met ons in gesprek te gaan. Toen ik haar vroeg naar het verschil tussen haar oude en nieuwe huis, lichtte haar gezicht op en begon ze helemaal te stralen. De nieuwe woning is heel wat anders, heel wat mooier en steviger. Ook bij dit huis waren de stenen muren ingestort en ook hier zijn ze vervangen door zeildoek en kleden. De vallende muren vernielden eveneens de bedden, tafel, stoelen en keukengerei. Ze bood me een zitplaats aan op de enige overgebleven stoel, die ook half uit elkaar lag. Op het moment van de aardbeving was ze zelf in Les Cayes, waar ze als alleenstaande moeder bananen, zoete aardappels en sinaasappels verkocht om geld te verdienen voor haar gezin. Maar ook in Les Cayes was de aardbeving voelbaar en ze verloor al haar handelswaar, waardoor ze de handel niet langer kan voortzetten. Geen van de kinderen gaat naar school, daar is geen geld voor. “Als ik God niet had gehad, had ik dit huis niet gekregen,” zei ze.
We reden terug richting Pestel en stopten onderweg aan de kant van de weg om een huis te bezoeken dat enkel te voet bereikbaar was. Dus ik krukte een smal voetpad op, tussen rotsblokken door. Het is gelukt, ik bereikte de mooi aangelegde tuin in een rustige, groene omgeving. Dit was een extra speciaal gezin want hun huis is gefinancierd met giften die via de kerk in Drogeham zijn binnengekomen. Een ander verschil is dat dit huis al door orkaan Matthew was vernield. Daarna heeft het gezin hun huis weer opgebouwd, om het vervolgens weer weggevaagd te zien worden in de aardbeving. Er is niks meer over van het oorspronkelijke huis. Op dit moment woont het gezin van 9 in een onderkomen opgetrokken uit golfplaten met een oppervlak van 12 m2. Het nieuwe huis is bijna af, alleen de deuren en ramen ontbreken nog. Dit is op een heel andere manier gebouwd dan de vorige woning. Het gezin denkt dan ook niet dat deze woning zal instorten bij een orkaan of aardbeving. “Nu hoeven we niet meer naar buren te vluchten, maar buren kunnen hier hun toevlucht komen zoeken. Nu kunnen we hen ontvangen, net zoals zij ons ontvingen.” Er kon ons geen stoel aangeboden worden, want die hebben ze niet, dus we zaten op de traptreden van de veranda. Ook een bed is er niet om in het nieuwe huis te zetten. De inboedel is verloren gegaan, evenals dieren en oogst. “Maar de Heere heeft ons leven gegeven, dus we zeggen Hem dank.” De gezondheid van de vrouw des huizes is niet al te best, wat weer kosten met zich meebrengt. De man des huizes heeft de aardbeving ternauwernood overleefd. Hij bevond zich tussen de rotsen, die begonnen te rollen. Hij raakte gewond aan z’n zij. Het was een mooi bezoek, de vrouw zei zelf al dat ze graag met mensen praat. “Je zou m’n hart moeten openmaken om te zien wat er in zit, hoe belangrijk dit huis is voor mij.” Dan zou ik de vreugde zien. Dit huis blijft als een erfenis voor de kinderen en kleinkinderen.
We vervolgden onze rit richting Pestel om een huis te bezoeken dat zich aan de doorgaande weg bevond. Dit huis was al af en bewoond. De heer des huizes is maar liefst 93 jaar. Hij heeft al jong de bijnaam Kikker gekregen, omdat hij zo klein is. Ook hier zijn de muren van de oude woning ingestort en is inboedel verloren gegaan. De manier waarop de nieuwe huizen zijn gebouwd, zou onbetaalbaar zijn geweest voor de gezinnen, al kosten de huizen niet meer dan € 7.250.
Daarna gingen we terug naar huize Amost. Ik liep een rondje om hun oude huis en de bakkerij die daar is gebouwd. Die is ook vernield in de aardbeving maar inmiddels weer gerepareerd. Om het huis staan suikerriet en palmbomen met hoog in de bomen kokosnoten, terwijl op de akkers cassave en pinda’s te vinden zijn. Vlakbij werd gewerkt aan een ander huis in aanbouw door CWS.
Vrijdag konden we helaas niet de overige huizen en het waterreservoir bezoeken, dus legde ik wat persoonlijke bezoeken af. Eerst naar een predikantsgezin in Lafièvre. De voorgevel van hun woning staat er nog, dus het lijkt alsof hun huis de aardbeving aardig heeft overleefd. Maar ze namen me mee naar binnen en daar is algauw duidelijk dat de voorgevel de enige muur is die nog staat zoals ie was, al zitten er scheuren in. De overige muren zijn vervangen door golfplaat. Bij dit gezin is door CWS een waterreservoir gebouwd en toevallig werden op deze dag de dakgoten aangelegd. Gelukkig is het golfplaten dak nog intact, zodat het water opgevangen kan worden. Water is het allerbelangrijkste, zeiden ze. Het was goed om elkaar te zien en spreken. Op de veranda van het huis werd er samen gebeden voordat ik weer achterop de motor stapte.
Het volgende bezoek was in Pestel zelf. Ik was even gedesorienteerd, want ik zag het huis niet. Dat kan kloppen, want ook dat heeft de aardbeving niet overleefd. Maar het gezin wel, dus ik kon Pierre z’n familie gedag zeggen. Er was een groot rotsblok op het erf gerold, hoewel het gelukkig stopte voordat het ’t huis raakte. Dat is de omgeving van Pestel, volop rotsblokken. Dan heeft een aardbeving weer een heel ander effect. Ik mocht vooral niet met lege handen vertrekken, dus ik kreeg eieren mee, gewikkeld in grote, groene bladeren, die ik voorzichtig in m’n rugzak stopte.
Een bezoek aan Pestel is niet compleet zonder te genieten van het dorpsplein, gelegen aan zee, met zicht op Cayemites en een eilandje vlak voor het plein. Ik ging even op een bankje zitten. Een van de bouwlieden was ook op het plein en kwam een praatje maken.
Daarna werd ik afgezet bij huize CWS, waar ik wachtte op Elondieu en Samuel. Met Samuel ben ik nog een keer naar het plein gelopen, maar we werden algauw weer weggestuurd. Guy Philippe, verkozen senator voor Grand Anse, is na 7 jaar in Amerika in de gevangenis gezeten te hebben teruggekeerd naar zijn geboortedorp Pestel. Hij zat gevangen voor het witwassen van drugsgeld. Hij was op dezelfde dag als ik aangekomen en bevond zich net als ik op het plein. De bevolking heeft hem zeer hartelijk verwelkomd. Mijn aanwezigheid als blanke buitenlander werd met argusogen bekeken, aangezien men vermoedde dat ik er was om hem in de gaten te houden. Dus nadat Samuel aan een kruisverhoor was onderworpen, konden we weer vertrokken.
Zaterdag reisde ik terug naar Kenscoff. Om 6:45 uur zat ik weer op de motor naar Les Cayes, een rit van 2.5-3 uur. Het was bewolkt, de zee schitterde minder blauw. Ik liet het mooie uitzicht en gebergte en rotsen en groene bedekking aan me voorbij gaan. De onverharde weg maakte plaats voor asfalt, weer tuterend langs de grote rotsblokken die naar beneden zijn gekomen. Een boer was aan het werk op een akker, waar hij ossen een ploeg liet trekken.
Om half 10 werd ik afgezet bij het vliegveld van Les Cayes. Nu kon ik van de andere kant genieten van het uitzicht. Ik keek uit op de zuidkust, de zee, de witte koppen, eilandjes, bergen en een uitgestorven weg langs Martissant. Kort na de middag landden we in Port-au-Prince, waar ik tegelijk aankwam met m’n motor taxichauffeur. Het was gelukkig wat minder druk op de weg. Het zou vast interessant zijn om zo’n motorrit te filmen. De chauffeur haalt wat manoeuvers uit, zich tussen vrachtauto’s en marktstalletjes en auto’s door wringend. Bij Delmas liep een groep Christenen op straat, een stilzwijgend protest denk ik.
We stopten bij een supermarkt in Pétion-Ville. Eerst kwam ik Steven tegen in de winkel en vervolgens trof ik bij de kassa oud-collega Valery, met wie ik bij de Micha Campagne werkte. Hij had z’n dochter bij zich, die ik toentertijd als 3-jarig meisje op schoot had. Inmiddels is ze een volwassen jongedame. Dat maakt een bezoek aan de supermarkt weer interessant, leuk om bekenden tegen te komen, goed weerzien.
Eenmaal thuisgekomen, liepen de buurjongens gelijk mee naar binnen, maar ik wilde toch eerst graag het stof van de rit van me afspoelen. Daarna naar de buren, om te kijken hoe het met de zieke buurvrouw ging en met de baby. Ik mocht gelijk blijven eten, maar de drie jongens (drie neven) waren ongeduldig en wouden naar mijn huis. Dus we gingen met z’n vieren terug naar mijn huis, waar ze bouwden met Duplo en speelden met autootjes.
Ook nu weer trof ik een hagedis aan in de wc. Geen idee of het dezelfde was die ik al eens eerder had doorgespoeld... Vervolgens rende er op z’n gemak een muis door m’n kamer.
Zondag werd er gepreekt over de trouw van God (Hebreeën 11:11). God houdt Zijn beloften aan ons. Na kerktijd kwamen de buurjongens weer bij me spelen. Ik had een teil met water buiten staan, waarin de schoenen van een van de jonge bezoekers belandden... Dus die heb ik gelijk maar schoongemaakt, waarna z’n neef hem op blote voeten naar huis bracht, om met andere sandalen weer terug te keren. Ik wandelde naar Isna, die net naar mij toe zou komen. M’n buren voegden zich bij ons en daarna liepen we alsnog met z’n allen naar mijn huis. Dit keer vier kinderen en twee moeders in huis.
De volgende dag kwam Sousoune op bezoek. En ook m’n trouwe buurjongetje was er weer. Toen ik zat te eten, constateerde hij dat hij zelf nog niet had gegeten en dus lepelde hij de rest van de rijst naar binnen. Blijkbaar smaakt het eten bij mij beter, al is het hetzelfde eten dat ook bij hem thuis geserveerd wordt. Aangezien hij thuis niet wil eten, werd z’n eigen bord met eten de dag erna mijn kant op gestuurd, zodat hij beter kon eten... Ook deze dag weer bezoek ontvangen.
Woensdag 13 december had ik de gelegenheid om me onder oud-collega’s te bevinden. ’s Ochtends naar MCC, mijn eerste werkgever hier in Haïti. Ik kan me de dag nog goed herinneren dat ik daar voor het eerst het kantoor binnenging. Het MCC team begint op woensdag met een gezamenlijke opening en daar sloot ik bij aan. Er werd gezongen, gebeden en gemediteerd. Als dankpunt noemde iemand dat bendeleden gelukkig niet al teveel gestolen hebben uit zijn huis. Dat is de realiteit hier. Zijn gezin heeft al een tijd geleden moeten vluchten, nadat ze jarenlang hard gewerkt hebben om een eigen huis te bouwen. Begin dit jaar werden ze overvallen toen ze in een auto van MCC reden. De auto werd meegenomen, maar gelukkig werd het gezin vrijgelaten. Toen de politie de auto terug wist te halen uit handen van bendeleden, werd het gezin een doelwit voor de bende. Niet veel later viel de hele wijk in handen van een bende. Er werd gemediteerd uit Psalm 126 en teruggekeken op het jaar 2023. Ook hier werd gesproken over de beloftes van God en over ‘tel uw zegeningen’. Vertrouwen in God, niet ontmoedigd raken ook al hebben of zien we nog niet wat we graag zouden willen.
Vandaar ging ik naar een restaurant in Pétion-Ville, waar ik me voegde bij vijf heren met wie ik vele jaren heb samengewerkt als onderdeel van het netwerk ACT Alliance. Ze kwamen deze dag bijeen om aan diverse dossiers te werken. Ik was uitgenodigd aangezien ik geholpen heb in de verslaglegging naar aanleiding van de aardbeving. Het is moeilijk om daadwerkelijk de context van Haïti over te brengen aan donateurs. Ze bekijken Haïti meer met medelijden dan met begrip. We sloten het samenzijn af met een gezamenlijke maaltijd. Goede sfeer, moeilijke omstandigheden. Elk van deze mannen kiest er bewust voor om in hun vaderland te blijven, om hun talenten in te zetten in een poging om verandering tot stand te brengen. Er is teveel werk te doen in eigen land, concludeerden ze. Ook werd er gesproken over onderwijs, wat hier voornamelijk bestaat uit herhalen/uit het hoofd leren, maar niet nadenken, begrijpen of analyseren. Het was heel mooi om erbij te zijn. Mijn hart ligt nog steeds in Haïti.
Patrick zette een van de mannen af bij SCH, een organisatie die in 1954 is opgericht door CWS en met wie we voorheen een kantoor deelden. Daarna reed ik met hem mee naar huis, waar ik op de motor werd opgehaald, nadat ik een naburig gezin even gedag had gezegd. Dat wordt op prijs gesteld, even aanwezigheid tonen en gedag zeggen.
Donderdag 14 december werd er op de poort geklopt. Toen ik de deur opendeed, zag ik Isna met een poes in d’r armen staan. Ze kwam me hun (jonge) poes lenen, omdat de muizen bij me door het huis rennen en me wakker maken met hun geritsel en gedoe. De poes hadden ze net een paar dagen eerder gevonden in Grande Savanne, bij hun eigenlijke huis dat ze verlaten hebben wegens bendegeweld. Er was een brigade dus waagden ze het erop om naar hun huis te gaan en wat spullen op te halen. Daarbij troffen ze ook een kitten aan, die ze meenamen. Het is hier moeilijk voor te stellen dat er zo dichtbij bendes actief zijn, hoewel ik op avond gedurig schoten hoor. Nu rent de poes hier door het huis en vallen de muizen stil. Het beestje voelde zich algauw thuis en volgt me nu elke stap in huis.
Vervolgens kwam een van de kinderen van Isna me een prachtige tekening brengen. Dat zijn bijzondere, waardevolle cadeaus, als iemand de tijd neemt om iets voor je te maken. Ook de andere kinderen kwamen spelen. De dochter vroeg me of ik haar wat aloë uit de tuin mee kon geven om d’r haar mee te wassen, zodat ze net zulk lang haar kan krijgen als ik... Zo nu en dan hebben buren ook wat emmers water nodig uit mijn reservoir, waarin regenwater opgevangen wordt.
Volgens een verslag van Organisation des Citoyens pour une Nouvelle Haïti zijn er tussen juni en november 317 gevallen van seksueel geweld geregistreerd. De VN rapporteerde dat er 3.960 mensen zijn gedood, 1.432 gewond geraakt en 2.951 ontvoerd dit jaar, al blijven statistieken onduidelijk. 200.000 mensen hebben hun huis moeten verlaten, van wie 143.000 in de omgeving van Port-au-Prince. Een dorp nabij Leogane is vanaf zee aangevallen. Twee boten van de organisatie Food for the Poor zijn gestolen, evenals een motor, terwijl diverse huizen en winkels zijn leeggeroofd. Leogane zelf werd ook aangevallen, waarbij huizen geplunderd werden. Een busje belandde in Mariani in een vuurgevecht tussen bendeleden en de politie, waarbij minstens zes passagiers gewond raakten. In Carrefour vielen zes doden en diverse geworden toen bendeleden de wijk aanvielen en mensen martelden, doodden en verbrandden, terwijl anderen werden ontvoerd. Ook vanuit een kerk in Petit-Rivière de l’Artibonite en vanuit een busje onderweg naar Port-au-Prince (bij Morne-à-Cabri) werden kerkgangers ontvoerd. Bij Delmas 19 en in Vivy Mitchell bij iemand thuis werden bij een poging tot ontvoering de slachtoffers gedood.
En dan is het Kerst en spreken we over vrede op aarde. Het is ver te zoeken. Laten we hopen dat 2024 een beter jaar wordt, een jaar waarin wapens neergelegd worden, mensen tot inkeer komen, eenheid gevonden wordt, mensen niet meer bang hoeven te zijn om de straat op te gaan.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 655374
[pictureCount] => 130
[visitorCount] => 506
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Kenscoff
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/218/388_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => pestel-en-ontmoetingen-met-oud-collega-s
)
[39] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098920
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-12-27
[photoRevision] => 0
[title] => Salomon
[message] => Dag allemaal
De laatste blog van het jaar 2023! Immens snel gegaan, dit jaar!En net als vorig jaar was er, naast alle andere projecten, als afsluiter weer een Kerst voedselproject van de Stichting Hoop Haïti voor de ouderen. Het was moeilijk om al het voedsel lokaal te kopen en zeker een heel stuk duurder maar dat betekent ook dat het zo ontzettend nodig is! Het volgende verhaal is over 2 mensen in dat project en ik ben zo enorm blij dat die rookworsten in Nederland voor voedsel zorgen in Haïti!
Op zoek naar Salomon. Niet voor zijn wijs oordeel in een ingewikkelde zaak maar voor het ouderen voedselproject. Ik ken hem en zijn vrouw via de kliniek een aantal jaren. Hij heeft dementie en begint lichamelijk steeds meer te kwakkelen. Zij is zijn tweede vrouw en toegewijd aan de zorg voor hem. Salomon heeft een kind in Port au Prince maar samen hebben ze geen kinderen. Een paar maanden geleden kwam ik haar tegen op straat en ik schrok van hoe ze eruit zag. Ze was nooit een grote vrouw maar was nu wel erg mager geworden. Ze vertelde dat het zwaar was voor haar, de zorg voor Salomon en de zorg voor dagelijkse benodigheden zoals eten. Er is geen sociaal zorgstelsel in Haïti, geen Thuiszorg, geen AOW. Er is mantelzorg maar als dit ontbreekt dan houdt het op. Ik gaf haar wat ik kon geven en vertelde haar dat ze voor Salomon naar de kliniek kon komen met zijn dossierkaartje. De week erna was ze er voor zijn medicijnen. Toen de Stichting Hoop Haïti aangaf dat er dit jaar weer een Kerst voedselproject voor de ouderen kon zijn waren zij twee mensen die ik dolgraag in het project wilde hebben. Maar...ik wist alleen zijn naam (is ook moeilijk om te vergeten, zo'n mooie naam) en dat ze waarschijnlijk in Dupin wonen, of in Dubois, of ergens richting Beauchamp. En ik had een foto van toen ze vorig jaar in de kliniek waren. Onze wachter Fre Jal, die alle mensen in Haiti lijkt te kennen, kon me niet helpen. Ik vroeg het aan meerdere mensen maar niemand leek hen te herkennen. Op een zaterdagmorgen was ik bij de bakker en ik liet aan een aantal mensen daar hun foto zien. Nee, niemand herkende ze. Misschien had iemand ze wel eens in Foison gezien. Geen goed nieuws want dat is een hele andere streek dan dat ik dacht. Een chauffeur komt binnen, kijkt naar de foto en zegt: "De man ken ik niet maar die vrouw is 'moun Dupin'. Volgens mij heeft ze een man uit Port au Prince". Dingdingdingding, we hebben een winnaar! Hij wist niet precies waar ze wonen maar 'ergens bij het huis van bos To die vorig jaar is overleden'. Ik liet hem met Berlange praten zodat hij weet waar we Salomon en zijn vrouw moeten zoeken. Ik ga terug naar het ziekenhuis en ben blij dat we op weg zijn naar het vinden van hen. Ik zit op een bankje buiten waar goed bereik is, check mijn berichten en.....een vrouw komt het terrein op. Mijn mond valt open...het is madame Salomon! Net nadat ik bij de bakker weg was, was zij langs gekomen op de kafou en men had haar verteld dat ik haar zocht! Echt, wat een mirakel, ik was zo blij! Ik kon haar de rijst, zwarte bonen en de olie geven. En incontinentieluiers en medicijnen want ze vertelde dat Salomon inmiddels zo goed als bedlegerig is. Ik regel een motor om haar naar huis te brengen met alle spullen en als ze op de motor stapt zegt ze "Gebeden zijn verhoord".
Dit. Een actie met rookworsten in Nederland en mensen hier vinden wat ruimte, wat hulp in hun dagelijkse moeilijkheden. En niet alleen dit. Ik wil iedereen bedanken voor de steun over het afgelopen jaar, in welke vorm dan ook gegeven. Mijn werk en leven in Haiti, de SHH projecten, bijdragen voor een specifieke hulpvraag; zonder jullie betrokkenheid was het niet mogelijk. Niet alleen ìk ben hier in Haïti, jùllie zijn ook hier in Haïti. Door de steun die jullie geven. We zitten hier met zijn allen! Ik wens iedereen een gezond en voorspoedig 2024 en ik hoop dat we met elkaar en voor elkaar een verschil mogen blijven maken.
Hartelijke groet, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 605
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salomon
)
[40] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098806
[userId] => 139012
[countryId] => 82
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2023-12-17
[photoRevision] => 0
[title] => Onderwijs in Noordwesten en landbouw in Westen
[message] => Woensdag 29 november reisde ik naar het Noordwesten. Voorheen zou dat een hele dag in de auto hebben betekend. Nu vertrok ik in de vroege ochtend achterop een taxi motor naar het vliegveld. Onderweg werden we aangehouden door de politie om kentekenbewijs en rijbewijs te controleren. Hoewel gevraagd wordt om op tijd aanwezig te zijn op het vliegveld, was er nog niemand om ons in te checken. Zitplaatsen waren er niet, op een stoel met gebroken rugleuning na. Daar mocht ik zitten wachten (wegens de krukken). Toen er begonnen werd met inchecken, werd ik vooraan in de rij gezet. Bagage en mensen werden gewogen. Door controle en wachten op de vlucht met UNHAS. Alleen deze VN dienst vliegt op Port-de-Paix.
We vertrokken zowaar aardig op tijd. De geplande tijd was 8 uur. We werden ingesnoerd op de 17 inklapbare stoelen tegen de wanden van een helikopter. Door een raampje schuin tegenover me kon ik naar buiten kijken en wat meekrijgen van de bergen. Rond 9:15 uur landden we in Port-de-Paix, ergens op een onverharde strook, niet op wat eigenlijk het vliegveld zou moeten zijn. Gewoon op de stenen, tussen de bosjes, zonder gebouw. Daar werd ik opgehaald door een auto en chauffeur van KED, een corporatie waarmee we veel hebben samengewerkt. Een veiligheidsagent was zo vriendelijk om mijn tas naar de auto te dragen. Terwijl ik bij een helderblauwe lucht in de zon stond, kreeg ik foto’s uit Nederland van een wit besneeuwde wereld.
Er liggen nog steeds bergen afval voor de stad Port-de-Paix. We werden gelijk aangehouden door de politie, ook hier voor controle van kentekenbewijs en rijbewijs. Een nieuw gebouwd ziekenhuis is nog steeds niet geopend. De weg moet eerst wat begaanbaarder worden gemaakt, aangezien die telkens in een ontoegankelijke modderbaan verandert als het regent. We reden naar Jean Rabel en vandaar naar Fond Ramadou. Door de regen van de afgelopen periode was de weg (het pad) niet meer begaanbaar. Dus we volgden de aanwijzingen van de directeur van de school in Fond Ramadou door droge rivierbeddingen en een nieuw gemaakt pad door de rimboe. De auto kon niet bij de school komen. Een pad over een ravijn was verdwenen. Dus dat ravijn staken we te voet over. Daarna stapte ik bij een docent achter op de motor voor het laatste stuk naar de school.
Ik had een goed gesprek met de directeur. Deze school heeft in het verleden steun ontvangen in de vorm van boeken, geiten en schapen. Het gebouw verkeert in slechte staat, met grote scheuren en onvoldoende lokalen. Ze krijgen voedsel van het Wereld Voedsel Programma, maar het eten was inmiddels op en de nieuwe voorraad nog niet geleverd, dus is het lastig voor de kinderen om zich te concentreren, met een lege maag en buikpijn. Ouders zijn veelal afhankelijk van landbouw voor inkomsten, maar al drie jaar lang heerst er grote droogte in dit gebied. Desondanks blijven ze planten, al bijft de oogst uit. Ook op de gezondheid van de dieren heeft de droogte een schadelijk effect. Toch zit hier nog de meeste winst in. Ouders kunnen nu dieren verkopen en met de opbrengst schoolgeld betalen en uniformen maken. Er zijn daardoor meer ouders in staat om het schoolgeld te betalen. Het geeft ze ook vertrouwen in de school, dat ze steun ontvangen. Het is de eerste keer dat vrijwel alle kinderen in uniform naar school komen. Ook na het afronden van de 3e klas van de middelbare school (de hoogste klas op deze school) zijn de dieren een inkomstenbron voor de kinderen om hun opleiding elders voort te zetten.
Er is bij deze school eveneens een handenwasinstallatie neergezet. Die is nog steeds functioneel. De boeken worden aan het einde van het schooljaar ingeleverd en vervolgens door de volgende lichting weer gebruikt. Dat is nog steeds het geval en eindelijk kan er gezegd worden dat er geen gebrek is aan boeken. De docenten kunnen hierdoor de stof sneller behandelen (in plaats van alles op het bord te moeten schrijven) en leerlingen kunnen beter leren, zowel op school als thuis voor hun huiswerk. De resultaten zijn er naar: er is geen enkele leerling blijven zitten en alle leerlingen zijn geslaagd voor de officiële examens van het 3e jaar, waarna ze verder kunnen op een andere school. Drie kinderen zijn op school gekomen nadat ze Port-au-Prince ontvlucht zijn wegens onveiligheid.
Er werken 18 personeelsleden op de school, onder wie 2 koks, 1 bewaker, 1 schoonmaker en 14 docenten. Slechts 5 docenten zijn benoemd door de overheid, wat betekent dat 9 docenten geen salaris betaald krijgen. Ze blijven hopen op een benoeming en behouden hun motivatie om zich in te zetten voor hun gemeenschap.
Ik werd weer op de motor teruggebracht naar de auto. We vervolgden onze rit en stopten bij AGEHPMDNG om het team daar gedag te zeggen, maar troffen geen van de staf aan, enkel een aantal van hun kinderen.
Halverwege de middag was ik in Dos d’Âne, weer te gast bij Anouce, in ‘mijn kamer’. Robest ontving me. Hij was al bezig met eten koken. Rijst en verse vruchtensap, van passievruchten geplukt uit de tuin. William voegde zich ook bij ons. Weer even in gezelschap van ‘mijn mannen’. Met z’n vieren om tafel, goede sfeer, serieuze gesprekken en grappen. De dag afsluiten met een gezamenlijk lied, Bijbeltekst en gebed.
De sterrenlucht in Dos d’Âne is extra helder, met meer sterren zichtbaar, gezien de afwezigheid van elektriciteit. Er druppelde ’s nachts water van de dakspanten op mijn bed. De geluiden van de mannen drongen door, maar zoals gewoonlijk was het goed slapen daar op die plaats waar ik zo graag kom. Respect voor de mannen, die 7 dagen per week werken, ’s ochtends voor vertrek eten koken en ’s avonds na thuiskomst opnieuw. Ik ging deze dag met ze mee naar de bouwplaats waar ze beide de rol van ingenieur vervullen. Eindelijk kon ik met eigen ogen de bouw van de school in Dos d’Âne zien. De directeur vatte het goed samen in één woord, kort maar krachtig: magnifiek. Het eerste gebouw van drie lokalen was vrijwel geheel afgerond, op de deuren en verf na. Van het andere gebouw werden de muren bepleisterd. Ik bekeek de werkzaamheden en ging in gesprek met de directeur, drie docenten, vier leerlingen, de voorman en iemand die vrijwillig had meegeholpen om de fundering te graven. De laatste zei dat hij mooie dingen wil zien voor zijn gemeenschap en daarom gemotiveerd is, niet vanwege geld, want er is meer nodig dan geld om iets in gang te zetten. Bovendien heeft hij familie op school. “Ik heb een droom voor de gemeenschap.” Een aantal van de bouwlieden herkenden mij (en ik hen) van eerdere, gezamenlijke bouwwerkzaamheden. De muggen waren zo verheugd me te zien dat mijn armen volledig onder de rode bulten zaten. Ik dacht al dat ik een huiduitslag had, maar het waren ‘gewoon’ een heleboel muggenbulten.
De reacties waren positief. Niemand had eerder dit soort bouwmethodes gezien, te beginnen bij de fundering. Doordat de grondsoort niet geschikt is voor zware bouw, is de grond verwijderd en vervangen door andere grond. Vervolgens is er in de fundering een methode toegepast om alle pilaren ondergronds met elkaar te verbinden. Ook het ijzerwerk was uniek. Een stevige school staat er nu. “Over 100 jaar staat hij er nog,” zei iemand. “Dit is een model.”
Een docent vertelde dat ze in het oude gebouw helemaal niet op hun gemak waren. Het was met schrik en zorg en angst dat ze dat gebouw binnen gingen, omdat het in harde wind of regen zo kon instorten. Als het hard waaide of regende, gingen ze dan ook naar huis. Dat betekende dat ze niet alle uren konden draaien. In het tijdelijke gebouw (van plywood) horen alle klassen elkaar; kakofonie. Een van de docenten zei: “Een aantrekkelijk lokaal stimuleert het leren. Dit is een grote verandering.” Een andere docent voegde toe dat het zeer frustrerend was om in een gebouw les te geven met gescheurde muren die elk moment op de leerlingen zouden kunnen vallen. De verschillen in bouwmethodes van dat gebouw en het nieuwe gebouw zijn duidelijk. “Ze weten wat ze doen. Hier zullen we zonder angst naar binnen gaan.” “God heeft mensen gestuurd om dit werk te doen. Dit hadden we nodig.”
Een paar leerlingen van de hoogste klas zeiden: “Wij zullen ons eindexamen kunnen afleggen in een mooie school.” “Het was angstig voor ons om in een gebouw te zitten met gescheurde muren. Op elk willekeurig moment kan een aardbeving plaatsvinden. God heeft ons beschermd. Nu hebben we een mooie school. Deze school is beter en kan lang blijven staan. Er zit ook een waterreservoir bij, dus nu hoeven we geen water meer mee te nemen naar school voor het eten koken.” Dit laatste verwijst naar de maaltijd die op school verschaft wordt. De ingrediënten ontvangt de school, maar water is soms een belemmerende factor. De leerlingen hebben ook een groot deel van het water aangeleverd wat nodig was voor de bouw. Dus zonder hun hulp had de school niet gebouwd kunnen worden.
‘s Middags ging ik naar KRCLJ, een corporatie in Lamontay nan Jil. Het was lang geleden dat ik daar was geweest. Ze houden contact met me en ik ging kijken hoe het met ze ging. Goed weerzien. Ik ging in gesprek met het comité. De bakkerij lag stil, want het gebouwtje eromheen is in hevige regen en wind in november weggewaaid. Bij KRCLJ is vooral het verstrekken van microkrediet belangrijk. Nog steeds, maar het is een stuk moeilijker geworden nu mensen wegens onveiligheid niet naar de stad kunnen om inkopen te doen voor hun handels. Daardoor wordt het terugbetalen van de leningen moeilijker. Er zijn mensen uit Port-au-Prince naar Lamontay gekomen, verdreven uit hun huizen door bendegeweld.
KRCLJ runt ook een school. Die functioneert en telt vele leerlingen (285), maar ouders zijn niet in staat om het schoolgeld te betalen, vooral nu de inkomsten omlaag gaan van zowel oogsten (wegens droogte) als handel (wegens onveiligheid). Dit is momenteel het grootste probleem van KRCLJ. Zonder schoolgeld kunnen de salarissen van de docenten ook niet betaald worden. Zelfs voor vorig jaar zijn ze nog niet betaald. Tegelijk zijn er blijvende effecten te zien van voorgaande activiteiten. Zo worden er nog steeds bodembeschermingstechnieken toegepast en wordt er compost geproduceerd voor betere opbrengst van de landbouw. Zonder deze technieken zou er nog meer schade en verlies zijn.
Daarna moest ik mee naar huize Walson om z’n vrouw te begroeten. In het verleden heb ik meermalen bij hen gelogeerd. We blijven in gebed met elkaar verbonden. Bijzonder.
De weg naar Lamontay is nog steeds moeilijk begaanbaar. Afdalen ging nog wel, maar weer tegen de rotsachtige helling opkomen, was een stuk lastiger. Het lukte niet, ondanks meerdere pogingen om met een aanloop omhoog te rijden. De banden slipten op het witte gesteente. Een aantal mannen kwam met pikhouwelen en scheppen aanzetten. Ze hakten hier en daar wat weg en klommen in de achterbak om de auto meer gewicht te geven. Zo kwamen we uiteindelijk toch uit het dal en de berg weer op.
Vervolgens even bij corporatie KED in Dupre gedag wezen zeggen. Zij hebben deze dagen een auto en chauffeur voor me beschikbaar gesteld. Ik heb er voor gewerkt, zeiden ze. Heel bijzonder. Overal waar ik kwam, merkte ik dat gewoon het feit dat ik er was, veel betekende. Als ik in de huidige context in Haïti ben, ondanks alle onveiligheid en onzekerheid, en dan ook nog eens op krukken, dan getuigt dat wel van heel veel liefde voor Haïti en voor hen, zeiden ze.
Ik fleurde helemaal op in het Noordwesten, was dankbaar en gelukkig om er te zijn. Ook de volgende dag ging ik mee naar de bouwactiviteiten bij de school in Dos d’Âne. Ik nam een kijkje in het magazijn, waar cement uit Turkije lag, nu de Dominicaanse Republiek een verbod ingesteld heeft op de export van cement naar Haïti. Ik sprak met het comité van de school en enkele ouders. Ook zij zien het verschil tussen het oude en nieuwe gebouw. “Dit is mooier en steviger.” “We stuurden onze kinderen met een bezorgd hart naar school, maar dit was de enige optie, dus we moesten wel accepteren, al wisten we dat het gebouw op elk willekeurig moment kon instorten. Dit nieuwe gebouw is heel wat anders, dit vinden we mooi, hier worden we blij van. Dit gebouw zal blijven bestaan in de toekomst. God wordt ook blij van dit werk.” “Ik kan niet lezen, maar ik zou willen dat al mijn kinderen wel kunnen lezen. School doet kinderen opbloeien. Het opent een weg voor hen naar werk, ook ander werk dan landbouw.”
In het gesprek met het schoolcomité spraken we over de algemene situatie in de gemeenschap. Ook hier zijn de gevolgen duidelijk merkbaar van de onveiligheid, waardoor transport van goederen en mensen zeer beperkt is. “De misère neemt toe. We zijn op onszelf aangewezen. Wegens droogte levert de landbouw weinig op, waardoor er weinig overblijft om te eten, laat staan om te verkopen. Je vraagt je af hoe mensen overleven. Alles is duurder geworden.” Er zijn mensen uit de steden naar Dos d’Âne gekomen, om het geweld te ontvluchten. Daardoor nemen de kosten toe voor de families die hen ontvangen, ook omdat ze geen inkomsten met zich meebrengen. Producten kunnen niet aangeleverd worden. “Je hebt nu drie keer zoveel geld nodig om iets te kopen.”
Ook deze school heeft geiten ontvangen en boeken. De geiten helpen om schoolgeld te betalen. Dankzij de boeken hoeven er geen lessen meer van het bord overgeschreven te worden, kan huiswerk worden gemaakt en worden er betere cijfers gehaald. Het nieuwe gebouw zorgt voor een vreedzamer en veiliger omgeving, met minder angst. “De resultaten zullen beter worden. Nu is er geen angst of het gebouw zal instorten. Ook als examencentrum is dit goed. Je bent nu in het paradijs, vergeleken met eerst.” “Als het waaide, maakte stof het ons onmogelijk om te werken. Dat probleem hebben we straks niet meer. De hele gemeenschap ziet dit werk en ontvangt het met open armen.” “Er zijn docenten die weigerden in het oude gebouw les te geven.” Ook voor ouders wordt het interessanter om hun kinderen naar deze school te sturen. Een van de comitéleden zei tegen me: “Je bent de moeder van vele kinderen die je niet kent.”
Ik mocht Robest en William interviewen en sprak enkele bouwlieden. Ook voor hen was het een interessante ervaring, met oefening in technieken en methodes die ze nog niet eerder hadden toegepast. Er zijn tevens een aantal muren gebouwd op het terrein, om de grond stevig op z’n plaats te houden en de gebouwen te beschermen.
’s Middags liep ik even met Anouce naar OPFSLDIBH. Hij wou me laten zien wat ze daar aan het bouwen zijn. Ook nam hij me mee naar z’n vader, die net als ik moeilijk loopt maar blij was me te zien. Daarna hebben we nog wat verslagen doorgenomen, herinneringen opgehaald, woorden van waardering naar elkaar uitgesproken en samen de avond afgerond met zingen, Bijbel lezen en gebed.
Het was een kort verblijf. Op dag 4 reisde ik alweer terug. De vluchten zijn maar twee keer per week. ’s Ochtends om 7 uur stond ik klaar om naar Port-de-Paix te reizen. Een omhelzing voor de mannen. Over bekende wegen ging het naar Port-de-Paix, waar we ruim op tijd aankwamen. We zetten iemand af die met ons meereed. En ik sprak twee mannen die het ijzerwerk van de school van Dos d’Âne hadden verzorgd. We zochten gelijk een benzinepomp waar daadwerkelijk brandstof te krijgen was. Bij een eerste pomp had iemand een naaimachine onder het afdak neergezet, dus we konden er geen brandstof krijgen maar wel kleren laten maken...
De brede baan die eigenlijk als landingsbaan was aangelegd, wordt gebruikt als weg. In een uithoek bij een voormalige VN basis landen de helikopters. Er is geen kantoor. Een man zat buiten op een stoel. Er was wel een weegschaal voor de bagage, maar geen scan, dus iemand vroeg eenvoudig of ik wapens of messen bij me had. Ik had een zakmes bij me. Dat moest ik laten zien en diep wegstoppen in de tas...
We wachtten totdat de helikopter kwam aanvliegen. De geiten liepen weg toen de wind ze teveel werd. De passagiers stapten uit en wij konden instappen. Een hele opgave om in een helikopter te stappen, met krukken, terwijl de propellers draaien. Ik kon door de raampjes tegenover me naar buiten kijken. Mooi uitzicht, laag vliegend, soms zo laag dat we mensen op de bergpaden zagen lopen en het leek alsof we tussen de bergen vlogen.
Om half twee landden we in Port-au-Prince. Mijn vaste motor taxi chauffeur kwam me ophalen. Het was druk op de weg. Een auto van de overheid had een sirene aan en reed tegen het verkeer in. Vervolgens kwam er een ambulance met loeiende sirene aan, maar die werd niet doorgelaten. Toen we Montagne Noire opreden, stroomde er water de weg af. Een buis was gebarsten en het water spoot eruit.
Ik haalde m’n sleutel op bij de buren en m’n buurjongetje ging gelijk met me mee om de deur open te doen en bij me te blijven spelen. In de paar dagen dat ik weg was, was er van alles gebeurd bij de buren. De buurvrouw was in het ziekenhuis opgenomen en haar dochter had een baby gekregen. Dus ik heb gelijk kennis gemaakt met een pasgeboren nieuwe wereldburger.
Het was heel fijn om de gelegenheid te hebben om in het Noordwesten te zijn, op bekende plaatsen, met bekende mensen. Dat deed me goed.
Verder geniet ik van het thuis zijn, van de kleine en grote mensen die aankloppen en even binnen lopen, of bij wie ik langsga. Mijn petekinderen en andere neefjes, nichtjes en buurjongetjes. Wat mooi dat het kan. Hier gaan de kinderen met 2 of 3 jaar al naar de kleuterschool, die 3 jaar duurt. En al op de kleuterschool krijgen ze huiswerk. Dus zo zit mijn buurjongetje van 3 jaar ijverig bij me aan tafel de letter a te schrijven of horizontale en verticale lijnen te oefenen. Zelfs als het al donker is, hoor ik een klop op de deur. Een buurvrouw komt me iets brengen wat ze net gekookt heeft (een soort havermoutpap). De kinderen vragen me aloë uit mijn tuin, om hun haar mee te wassen.
Ook dichtbij huis heb ik de gelegenheid om activiteiten te bezoeken die gefinancierd zijn met giften vanuit Nederland. Ik ben drie keer op pad geweest om akkers te bezoeken met de organisatie ABEP. Zij hebben training gegeven en zaden verstrekt als lening. Er is een akker die als voorbeeld wordt gebruikt en waar mensen nieuwe technieken praktisch toepassen. Tegelijk gebeurt dat ook op hun eigen land. Na de theoretische training, begeleiden de landbouwdeskundigen hen op hun eigen akkers met tips, adviezen en technieken. Veel mensen zaaien met het idee ‘hoe meer zaad, hoe beter’, terwijl de gewassen elkaar verstikken als ze te dicht op elkaar groeien. Op dit moment wordt er sla verbouwd, wortels, spinazie, prei, tomaten. Er is al spinazie geoogst, voor een goede opbrengst. Er is minder aanbod op de markt dan anders, omdat in omliggende gebieden mensen door bendegeweld uit hun huizen en van hun akkers zijn verdreven, waardoor er minder oogst is voor de verkoop. Voorafgaand aan het planten, worden er koeien of andere dieren op de akkers vastgebonden, om die te bemesten. Ik sprak een vrouw die vertelde dat geen van haar kinderen momenteel op school zit en geen van hen school heeft kunnen afronden. Dat blijven moeilijke dingen om te horen.
Een andere landbouwer was van plan z’n sla te gaan oogsten, de dag dat we een aantal akkers bezochten. Maar toen hij er ’s ochtends kwam, bleek er al geoogst te zijn. Die nacht (bij volle maan) hadden dieven alle sla geoogst. Zelfs dat is niet veilig. Mensen werken hard om eerlijk inkomsten te verdienen maar worden zo op allerlei manier tegengewerkt.
Op zondag geniet ik van de motorrit naar de kerk. Het uitzicht, van alles te zien om me heen, rustig over de bochtige wegen. Niet voor te stellen dat er vlakbij bendes actief zijn. Er werd gepreekt over onze laatste hulp, die van God komt. Er werd ook gezegd dat God een plan kan hebben als je (tijdelijk) ergens weg moet. Toon gastvrijheid. Leef in geloof. God heeft plezier in kleine gebaren.
De hevige regen in november heeft vooral in de Dominicaanse Republiek tot dodelijke slachtoffers geleid. Daar zijn 21 mensen overleden. In Haïti zijn twee mensen meegesleurd door rivier Glace, in Grand Anse. Elders zijn vier personen overleden. 420 huizen raakten overstroomd.
De Amerikaanse ambassade is nog steeds niet opengesteld voor visumaanvragen. Onder het humanitaire programma van president Biden zijn vele Haïtianen vertrokken naar Amerika, al worden niet de meest kwetsbare mensen bereikt. Die hebben sowieso al geen geboortebewijs, laat staan een paspoort, of de middelen om er een te krijgen. Het tekort aan geschoolde krachten begint duidelijk merkbaar te worden. Er zijn universiteiten die waarschijnlijk de deuren moeten sluiten, aangezien ze van 5.000 naar 800 studenten zijn gegaan. Dit heeft zowel met onveiligheid te maken, als met het feit dat docenten en studenten het land verlaten. In banken zijn vele mensen vertrokken. Dit wordt niet van tevoren aangekondigd, dus van de ene op de andere dag zit men zonder personeel. Artsen vertrekken eveneens, wat de al zwakke gezondheidszorg nog meer onderuit haalt.
Intussen vraagt Kenia een voorschot van $ 250 miljoen op de $ 400 miljoen die de internationale missie moet kosten, hoewel er maar een paar duizend militairen bij betrokken zijn. Als er daadwerkelijk training van de nationale politie plaats zou vinden, en versterking middels uitrusting, dan zou het misschien nog een verschil kunnen maken, maar dat gebeurt niet. Dat was ook de missie van de VN die hier vele jaren was (en nog is), maar het is niet gebeurd.
Laatst hadden we het erover dat we schrijven over dingen die niet normaal zijn. Maar het raakt of shockeert mensen niet meer, omdat er zo vaak en zoveel verschrikkelijke dingen gebeuren in Haïti. Alsof de gevolgen er niet langer toe doen. Dit is niet normaal en het mag niet normaal zijn.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 655374
[pictureCount] => 156
[visitorCount] => 533
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Kenscoff
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/218/214_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onderwijs-in-noordwesten-en-landbouw-in-westen
)
[41] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098509
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-11-23
[photoRevision] => 0
[title] => Regen en modder
[message] => Dag allemaal,
Regen. Yep, laten we het over het weer gaan hebben. Over de laatste weken heeft het regelmatig geregend. De afgelopen dagen heeft het flink geregend. Goed, toch? Regen geeft hoop op voedsel voor mens en dier? Een verademing na hitte en droogte? Ja. Is waar. Maar wat ik zie zijn de gevolgen van regen en de daardoor slechte wegen. Het 4-jarige jongetje met cholera waar de ouders 5 uur mee door de modder en regen liepen. Bij aankomst om middernacht was Youvensky zo slecht, zo koud, dat een bloedvat voor infuus niet te vinden was en we dachten allemaal dat hij het niet zou gaan redden. Zo uitgedroogd van het braken en de diarree. Een botnaald gaf net genoeg vocht zodat hij niet overleed en vader en moeder deden hun uiterste best met het geven van ORS, lepeltje bij lepeltje. Maar het braken bleef. De diarree bleef. Om 05.00, bijna tegen beter weten in, meer uit wanhoop dan uit hoop, weer proberen om een infuus te prikken en, God dank, het lukte. Na 2 liter infuus en 1.5 uur later, hij begon wat te bewegen en we kregen hoop op herstel. Na nog 1 liter lag er een heel ander jongetje op bed. Zo veel beter. Vader viel zittend in slaap, zijn hand nog steeds om de arm van zijn zoon om het infuusnaaldje te bewaken. Moeder en ik deelden een glimlach, de eerste van die nacht.
Regen. Floda heeft weeën. Het is haar tweede bevalling. Haar eerste kind werd met veel moeite en uiteindelijk door vacuumextractie geboren bij ons. Door de regen kon ze haar telefoon niet opladen en haar man was die ochtend naar Port de Paix gegaan. Een buurvrouw probeert hem te bellen maar zonder succes. De wegen zijn modderig en met een motor zo goed als onbegaanbaar. Een auto is niet beschikbaar. En de regen valt nog steeds. Maar Floda wil niet thuis bevallen. Ze wil naar het ziekenhuis. Een verre buur is uiteindelijk bereid om te proberen haar naar het ziekenhuis te brengen. Deels op de motor, deels ter voet op de erg slechte stukken, met toenemende weeën, het is een strijd maar Floda komt aan bij ons. Nat en modderig tot aan haar oren. In een emmer met een deksel heeft ze een handdoek, een laken en wat babykleertjes. Haar bevalling is al ver gevorderd, met vliezen breken en uiteindelijk weer een vacuumextractie wordt haar 2e dochter geboren. We laden haar telefoon op en kunnen vader even later het goede nieuws vertellen. Hij zal proberen om vanuit Port de Paix te komen maar de vlakte buiten Port de Paix geeft grote problemen. Maar, tot Floda's grote verrassing en vreugde, na een tijdje komen er 2 buurvrouwen. Ondanks de modder en de regen konden ze niet thuis blijven zitten zonder te weten hoe het met Floda was. De baby wordt bewonderd, het meegebrachte eten wordt gedeeld. Ik krijg een tik op mijn vingers omdat ik de navelstomp niet heb omwonden zoals men hier doet. De dag erna door de modder en een waterig zonnetje terug naar huis. Vader heeft het niet gered om naar het ziekenhuis te komen maar hoopt zijn vrouw en dochter thuis die dag te zien.
Regen. Modder. Ik wil er niet aan denken welke mensen niet op tijd bij een ziekenhuis konden komen.
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 592
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => regen-en-modder
)
[42] => stdClass Object
(
[reportId] => 5098452
[userId] => 139012
[countryId] => 82
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2023-11-19
[photoRevision] => 0
[title] => Goed weerzien in Haïti
[message] => De Dominicaanse Republiek heeft besloten om de grens met Haïti te openen voor handel. Dat klinkt als eigenbelang, aangezien ze nu met hun producten blijven zitten. Tegelijk worden er geen nieuwe visa uitgegeven voor Haïtianen om naar de Dominicaanse Republiek te reizen. Ook de export van elektronische producten, cement, betonijzer en andere bouwmaterialen naar Haïti is verboden, om de voortgang van de aanleg van het kanaal tegen te houden. Vanwege dit embargo worden er nu bouwmaterialen aangeleverd vanuit Turkije, Brazilië en China. Het irrigatiekanaal bestrijkt een afstand van 3 km. 30 oktober is het luchtruim weer opengegaan voor vluchten tussen de buurlanden. Haïti reageert op de restricties van de Dominicaanse Republiek. Vanaf 14 november hebben het Ministerie van Handel en provinciale kantoren van het Noordoosten formeel de import van producten uit de Dominicaanse Republiek verboden.
Er zijn inmiddels een aantal personen die schuld hebben bekend bij betrokkenheid op de moord van president Jovenel Moïse, tijdens rechtszaken in Amerika. Hieronder zijn een ex-senator die auto’s en andere materialen beschikbaar stelde en een voormalige medewerker van Drug Enforcement Administration, een Amerikaan van Haïtiaanse komaf.
Volgens CARDH hebben er sinds januari meer dan 900 ontvoeringen plaatsgevonden en meer dan 1.560 moorden. Dat de cijfers onduidelijk zijn, blijkt uit de tegenstrijdige berichten. Volgens een ander rapport, ingediend bij de veiligheidsraad, zijn er in de periode van juli-september alleen al 1.239 moorden gepleegd en 701 ontvoeringen. Ook zijn er 395 personen gelyncht door de bevolking.
In Saint Raphaël werd zelfs een kind van 2 jaar ontvoerd. In La Saline zijn tientallen leerlingen vastgehouden door bendeleden. Een kind van de directeur van de school in Grande Source, in het Noordwesten, is eveneens ontvoerd. Ook een hele familie werd ontvoerd. De vader is vrijgelaten om losgeld te regelen voor zijn vrouw en een 3-maanden oude baby. Kippenvel. Vijf medewerkers van het Hooggerechtshof van Boekhouding en Administratieve Geschillen zijn ontvoerd bij Tara’s/Laboule. Twee medewerkers van de bank BRH werden ontvoerd in het centrum van Port-au-Prince. In Tiburon (Zuid) is een entrepreneur gedood door zijn ontvoerders, ondanks het feit dat er een som losgeld was betaald. In een ander geval werd de persoon die het losgeld bracht voor de chauffeur van de secretaris generaal van het transitie comité vermoord door de ontvoerders omdat het bedrag lager was dan geëist.
Een medewerker van OBRED, een organisatie in het Noordwesten van het land, reisde naar Port-au-Prince voor de begrafenis van zijn zus. Hij reisde samen met z’n oom en tante. Onderweg in de bus van Gonaïves naar Port-au-Prince werden zijn oom en hij ontvoerd. Daar zijn geen woorden voor.
Op 18 oktober zijn minstens vier mensen gedood en 19 gewond geraakt bij een fusillade in Bel-Air. Een minibus die transport verzorgt tussen Port-au-Prince en Gonaïves werd beschoten nabij Carrefour Peigne, waarbij minstens drie doden vielen en zes gewonden. In de eerste twee weken van november telde IOM 507 gezinnen (2.487 personen) die hun huis moesten verlaten wegens geweld in Mariani. De situatie in Cité Soleil is recent verslechterd in een strijd tussen bendes, met name in een poging om het gebied over te nemen van een bende wiens leider is gestorven. Alsof alle bendegeweld nog niet erg genoeg is, wordt er ook bij conflicten over grondgebied gestreden. In Arcahaie zijn hierbij tientallen doden en gewonden gevallen en huizen in brand gestoken.
Er zijn drie keer zoveel bendeleden als actieve politieagenten in Haïti. Het aantal bendes wordt geschat op 300, met een totaal van 9.000 bendeleden. De internationale missie die door Kenia geleid zal worden, zal ook militairen van 11 andere landen bevatten. Kenia heeft echter te kennen gegeven geen troepen te sturen zolang het geld voor training, administratie, transport, onderdak, materiaal, etc. niet vrijgegeven is. Bovendien is er een geschil tussen het parlement van Kenia, dat het uitzenden van troepen goedgekeurd heeft, en het hooggerechtshof, dat het er niet mee eens is.
82% van gevangenen in Port-au-Prince, Jacmel, Saint Marc, Les Cayes en Cap Haïtien zitten vast zonder ooit in een rechtbank verschenen te zijn. Volgens de wereldindex van straffeloosheid, van het comité voor bescherming van journalisten, is Haïti het 3e land ter wereld met de grootste straffeloosheid wat betreft moorden op journalisten, na Syrië en Somalië.
Om naar Nicaragua te gaan, hebben Haïtianen geen visum nodig. De laatste tijd zijn daar dan ook veel Haïtianen naartoe gereisd, om te proberen in Amerika te komen. De vluchten zijn inmiddels stopgezet. Sinds januari zijn al 99.110 Haïtianen als onderdeel van het humanitaire programma van president Biden naar Amerika vertrokken.
Ook op persoonlijk vlak kwam er weer slecht nieuws. Een familie die al zo vaak aan het graf van een jong iemand heeft gestaan, kreeg opnieuw te maken met rouw. Een jongeman van 29, pianist, was van huis gegaan om te musiceren maar niet thuisgekomen. Uiteindelijk is zijn lichaam gevonden in een mortuarium. Hij is het slachtoffer geworden van een schietpartij.
De kerk in Laboule had een week van gebed, voorafgaand aan het hervatten van alle activiteiten. Iedere middag kwam een groep mensen samen om voor een bepaald onderwerp te bidden. Ik kreeg de gebedspunten dagelijks door, zodat ik van afstand mee kon bidden. Dat kerken geen leed bespaard blijft, bleek ook weer in oktober, toen een zondagse kerkdienst in Delmas 75 werd verstoord door bendeleden.
De bouw van de school in Dos d’Âne gaat met grote sprongen vooruit. Het tweede gebouw van drie lokalen is inmiddels ook van start gegaan. De fundering is gegraven, de betonvloer gestort, de muren van betonblokken zijn gebouwd, de dwarsbalken zijn gelegd, de pilaren gestort en de muren gestuukt.
Vrijdag 3 november hadden we weer de gelegenheid om als gemeente van Drogeham bijeen te komen om gezamenlijk te eten en iets te horen en zien over de situatie en het werk in Haïti, dat mogelijk gemaakt wordt door giften die binnenkomen via de gemeente.
Donderdag 9 november brak voor mij een lang verwacht moment aan. Eindelijk kon ik terugkeren naar Haïti. Het moment dat ik bij mijn vader in de auto stapte om naar Schiphol te gaan, verscheen er een glimlach op mijn gezicht. Toen ik bij de gate zat voor mijn eerste vlucht, werd aangekondigd dat die geannuleerd werd. Na enige tijd werd ik omgeboekt. In plaats van naar London, vloog ik nu naar New York. Ik moest opnieuw inchecken, dus ik kon m’n bagage ophalen en naar de aankomsthal, om vervolgens weer het hele traject van inchecken en controle door te gaan. Na een aantal rondes en een hele dag op Schiphol kon ik dan eindelijk toch echt vertrekken. In New York werd bij de British Airways balie een hotelovernachting voor me geregeld nabij het vliegveld, hoewel ze me eigenlijk de hele nacht op het vliegveld wilden laten zitten. Na een korte nacht kon ik verder vliegen naar Miami en vandaar naar Port-au-Prince. De zon begon te schijnen, het werd warmer.
Naarmate ik dichterbij kwam, werd mijn glimlach steeds breder. Daar verscheen Haïti weer in beeld! We kwamen aanvliegen over Môle Saint Nicolas, Gonaïves, Martissant. Om 13:15 uur landden we in Port-au-Prince. Het voelde gelijk goed om hier weer te zijn. Ik werd opgewacht door Samuel en Ewald. Ons een weg banend door het chaotische verkeer, bereikten we onze eerste stop: Pelerin. Eindelijk kon ik weer binnenlopen bij familie Nelson. Ze zijn zo vaak in mijn gedachten. Een hartelijk en goed weerzien met de hele familie. We gingen gewoon verder waar we gebleven waren. Ik mocht gelijk een ballon helpen opblazen (met een gat erin...). Het was weer als vanouds, spontaan, natuurlijk, als vanzelf, een grap en een serieuze noot. Nog steeds even eigen met elkaar.
Steven bracht me verder naar huis, samen met Samuel en Ewald. Een hele entourage. Onderweg kwamen we een bekende tegen, die vroeg thuisgekomen was uit z’n werk omdat er werd geschoten. De realiteit dient zich direct weer aan.
Aan het eind van de middag was ik thuis. Oost west, thuis best! De buren hadden samen het huis en de tuin onder handen genomen. Dus ik kwam thuis in een schoon huis, met een netjes geveegd erf en eten op tafel.
Er waren niet veel mensen die wisten dat ik zou komen, gezien alle onzekerheid. Elke keer als ik iemand bel, wordt er lachend opgenomen. Het feit dat ik vanaf mijn Haïtaanse nummer bel, zegt al dat ik weer in het land ben. Mijn buurjongetje stond gelijk bij me in huis, met een brede grijns. Er zijn een aantal vrienden uit Grande Savanne in Guibert komen wonen, dus het is nu maar een paar minuten lopen in plaats van anderhalf uur om bij elkaar te komen. Hun huizen zijn geleegd door bendeleden. Een van de kinderen was in het ziekenhuis opgenomen de dag dat ik aankwam. De anderen zijn al bij me thuis geweest.
De krekels zingen weer als het donker wordt. Een heldere sterrenlucht strekt zich boven me uit. De jas kan uit. Het contact met mijn naasten in Haïti zit te diep om verloren te gaan. We pakken de draad gewoon weer op. Ook tijdens de maanden dat ik in Nederland ben geweest, bleef het contact goed.
Zaterdagochtend zat ik al vroeg bij de buren, met ook daar een warm welkom. Mijn buurjongetje van 3 jaar weet precies welke sleutel bij welke deur hoort in mijn huis, dus hij bracht me thuis en bleef gelijk het grootste deel van de dag bij me. Later voegde een andere buurjongen (zijn neef) zich bij ons. Ze speelden wat en hielpen zelfs met vegen.
Zondagochtend kon ik eindelijk weer achterop de motor van een buurman naar de kerk afdalen, over de bochtige wegen met de mooie uitzichten. De onverharde paden zijn geen ideale ondergrond voor krukken. Die nam ik aan elkaar vastgeknoopt mee in de hand achterop de motor. Vanaf de kansel werd ik direct hartelijk verwelkomd. Ik zat weer te genieten van de prachtige zang. Ik voelde me weer op mijn plaats. Er werd gelezen uit Psalm 121, een Psalm die ik al op vele plaatsen en in diverse talen heb horen voorlezen. Toepasselijk. Ronald preekte, degene die we vrijdag tegen waren gekomen, uit Romeinen 13:11-14. De preek hakte er gelijk wel weer in. Hij legde uit wat hem is overkomen in de afgelopen weken. Auto’s die achter hem reden, werden geraakt door geweerschoten of overvallen en beroofd. Hij ontkwam ongedeerd. De realiteit doet zich gelijk weer voor. De dag voordat ik hem tegenkwam, is een collega van hem ontvoerd. Ze zouden tegelijk vertrekken, maar de collega zei dat hij nog iets af wou maken, dus Ronald vertrok eerder. Het kwam flink binnen. Aan het eind van de dienst werd gezongen ‘Dit is de dag die de Heer ons geeft.’ Zo voelt het momenteel inderdaad.
Na het gebed en de zegen groette ik deze en gene. Er was nog een bijeenkomst na de dienst, dus ik kon rustig wachten totdat ik opgehaald werd door de motor taxi. En heel wat handdrukken, kussen op de wang en omhelzingen in ontvangst nemen.
Terug thuis kwamen er weer wat buren op bezoek en ook ben ik zelf op bezoek geweest. Mijn petekind kwam met uitgestrekte armen op me afgerend. In zowel Grande Savanne als Duvier is geen huis meer bewoond. Inwoners hebben hun huizen moeten ontvluchten en alles achtergelaten. Scholen en kerken blijven gesloten. Zelfs de kleding van de priester is gestolen. Onvoorstelbaar, ik heb in beide dorpen menig mooie wandeling gemaakt, gelogeerd, genoten van de vreedzaamheid, van de prachtige natuur en uitzichten, van goed gezelschap.
Bij de bank kun je niet meer dan $ 100 per keer opnemen. Alles is hier ingewikkeld. Internet in huis werkte niet meer. Inmiddels is de internet provider al twee keer geweest, de eerste keer om te kijken wat het probleem was en de tweede keer om het probleem op te lossen. De poort gaat stroef, dus een buurman komt er wat olie op smeren.
Iedere dag mag ik weer mee-eten met de buren. Iedere middag hoor ik de kinderen weer langslopen als ze uit school komen, hier vlakbij. Soms kloppen ze hier aan, mijn kleine vrienden en petekinderen, om even een praatje te maken. Het is een vreugde om hier te zijn. Als vanouds kwam Patrick een dagdeel bij me. Ik mag hem nog steeds helpen dus we werkten samen aan enkele plannen. Hij bracht gelijk drinkwater voor me mee. De stroopwafels en pepernoten vinden hier gretig aftrek. De sfeer is uitmuntend, het is goed zo.
Vrijdag regende het de hele dag. Dat is hier ongebruikelijk en gebeurt eigenlijk alleen als er een storm, depressie, of orkaan over het land gaat. Dat is dan ook het geval. De school hier verderop bleef gesloten. Geen zon betekent geen stroom, dus zuinig aan met de elektriciteit.
Zaterdag waaide het nog flink, maar het lukte me om droog bij familie Nelson te komen. Een mooie dag gehad bij de familie. Bijpraten met jong en oud. Samen eten. De blijdschap van het weerzien wordt gemeten in de hoeveelheid eten, teveel om te verwerken.
Vandaag regent het nog steeds. Het is gelukt om naar de kerk te gaan, al kwamen we nat terug. De bergen zijn onzichtbaar, verdwenen in de wolken. Ik denk aan gezinnen die in een lekkend huis wonen en niet kunnen slapen als het regent. Het is zo’n mooi land, met zoveel goede mensen, maar ook zoveel strijd, eigenbelang, corruptie, jaloezie. Niet te vatten.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 655374
[pictureCount] => 52
[visitorCount] => 601
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Kenscoff
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/218/178_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => goed-weerzien-in-haiti
)
[43] => stdClass Object
(
[reportId] => 5097856
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-10-20
[photoRevision] => 0
[title] => Dankbaar!
[message] => Dag allemaal,
Het is goed om als verpleegkundige soms aan de andere kant te zitten, de kant van de patiënt. Het is goed voor het inlevingsvermogen. Mmm, in theorie ben ik het er helemaal mee eens maar in de praktijk blijf ik liever aan de kant van de verpleegkundige. Ik heb een stressvolle zaterdag achter de rug. Ik zit in de ochtend op de motor onderweg naar Port de Paix en ik heb mijn zaterdag netjes gepland; naar de bank, kijken wat er te koop is op de markt, de was doen, goed plan. Opeens voel ik een steentje in mijn mond en voor een seconde denk ik: 'Hoe komt met mijn mond dicht een steentje in mijn mond?". Maar ik realiseer me al snel, het is geen steentje, het is een vulling van na een wortelkanaalbehandeling die los is gegaan. Berlange en ik maken vaak twee opmerkingen over een slecht stuk weg. 1. De weg is zo hobbelig dat bij aankomst je kleren binnenstebuiten zitten. 2. De weg is zo slecht dat je tanden eruit schudden. Nou, die laatste grap maak ik niet meer!
Ik voel dat er nog een kleine basis over is van de kies en schiet in de stress. Is de tandarts er? Kan hij de restant van de kies zonder te breken eruit trekken? Eenmaal in Port de Paix zien we dat de tandarts die ik ken en vertrouw er gelukkig is. Eerste zorg is opgelost. Maar, geloof me, het trekken van de kies, oh wat was ik bang. Hij had er wat moeite mee maar na goed wrik- en trekwerk kwam het restant er heel uit. Iedereen die mij goed kent weet dat ik weinig praat als ik me zorgen maak. Erna.... arme tandarts, van opluchting begon ik te ratelen en en te ratelen, ondanks de verdoving en de grote prop watten in mijn mond. Alle stress kwam eruit. De arme man moest me met zachte dwang de kamer uit duwen. Oh, zo dankbaar dat het goed is verlopen en dat mijn kaak mooi aan het genezen is.
En nog meer dankbaarheid. In juli werd ik benaderd door EZA verzekeringen, waar ik een client ben. Ze vieren hun 50 jarig jubileum en willen dit vieren door een gift te geven aan hun clienten in het buitenland. Een project mocht worden ingediend. Voorheen kreeg het ziekenhuis veel medicijnen gratis van hulporganisaties of kwamen er medicijnen via een container vanuit Nederland. Door de huidige onstabiele situatie in Haiti is de hulp door organisaties weggevallen en containers kunnen niet meer worden verstuurd. Hierdoor moeten medicijnen nu ter plekke worden ingekocht en is het moeilijk geworden om de medicijnen gratis of voor een kleine prijs te verstrekken. Ik schreef een project gericht op de aanschaf van medicijnen voor kinderen. En in september kreeg ik bericht dat het project 1 van de 3 projecten was die door hen waren gekozen!! Inmiddels is de gift aangekomen en heb ik medicijnen kunnen aanschaffen. Hierdoor kunnen de ouders voor een kleine vergoeding of gratis medicijnen krijgen voor hun zieke kind. Zoveel gezinnen leven ver onder de armoedegrens en hebben grote moeite met het bekostigen van basisbehoeften zoals gezondheidszorg. Het is daarom zo geweldig dat door deze gift die medicijnener nu zijn om hen zo te kunnen helpen.
Ik ben enorm dankbaar dat dit project is gekozen voor de EZA jubileumgift. Hartelijk dank, EZA!
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 649
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dankbaar
)
[44] => stdClass Object
(
[reportId] => 5097165
[userId] => 282255
[countryId] => 82
[username] => jacquelinehaiti
[datePublication] => 2023-09-21
[photoRevision] => 0
[title] => Was
[message] => Dag allemaal,
Als huisvrouw zit ik ver onder de maat. Koken, wassen, schoonmaken, naaien, het boeit me niet en ik kan op huishoudelijk gebied net weg komen met minimale inzet en kunde. In Nederland is dat te verbloemen door gebruik te maken van apparaten en handige dingen. Niet in Haiti.
Geen wasmachine hier en dus alles met de hand wassen. De vrouwen hier zitten een dag bij de rivier of een waterpunt. Hun wastechniek, een wrijf/knijpbeweging met de ene hand over de pols/palm van de andere hand, volgens mij moet je ermee geboren worden. Die techniek zit in je bloed. Of niet. Ik kan het niet. Volgens de Haitiaanse vrouwen 'doe ik de was als een man'. En dat is geen compliment.
Met een bonte was kan ik me net redden. Absoluut niet op het niveau van een Haitiaanse vrouw; ik denk dat zij het waarschijnlijk meer als kleren rondflodderen in zeepwater zullen zien dan echt wassen. De witte was? Een vlek moet bereid zijn om zich snel over te geven. En als ik heb geprobeert om een vlek te verwijderen en het lukt niet, dan is het geen vlek meer maar een 'markering in de stof'. In mijn ogen. Niet in de ogen van een Haitiaan. Men wast en wast en wast en die vlek zal eruit gaan, al wrijf je de stof zo goed als stuk. Welke zeep hoe en wanneer te gebruiken, wel vooraf weken of niet, je kunt het me 10 keer uitleggen maar die wetenschap gaat mijn pet te boven.
Hoe kom ik bij het onderwerp van deze blog? Huishouden boeit me niet en toch een blog hierover. En het boeit jullie waarschijnlijk ook niet. In alle problematiek gaat mijn blog over...de was. Ik zal het proberen uit te leggen. Elke maand probeer ik te delen wat er die maand voor mij het meest op de voorgrond staat. En bij het terug denken over deze maand kwam ik steeds uit bij 'de redding van mijn broek'. Hulp op het juiste moment.
Kleding kopen in Haiti is niet makkelijk. Alles ligt tweedehands op straat en je moet maar net je maat vinden. Op straat flaneren is nu ook echt geen goed idee en met een tussenpersoon betaal je je vaak scheel. Mijn kleren zijn mij dus dierbaar. En laat nu net mijn favoriete lichte 3kwart spijkerbroek onder het bloed komen te zitten. Vaak is een tijd weken in water al een hele stap richting schoon worden maar deze keer zag het er niet hoopvol uit. Borstelen met zeep hielp ook niet. De broek bleef roestkleurig. Ik begon te accepteren dat het einde verhaal was voor de broek. Een schijnbaar onbelangrijk verlies maar op dat moment was het even de bekende druppel. Op dat moment komt er een vrouw aan huis die betrokken is bij het schoolproject. Ik leg uit waarom ik terneergeslagen zit bij een emmer met zeepsop tot aan mijn oren. 'Niks verloren' zegt ze en ze grijpt de broek en de zeep. En ze krijgt het voor elkaar. De broek is nog nooit zo krachtig gewassen en heeft waarschijnlijk een trauma maar...schoon!
Misschien is het moeilijk voor jullie te vatten maar die vrouw werd op dat moment een symbool. Hulp op het juiste moment. Iets niet verliezen is opeens winst. Er zijn veel kleine en grote dingen die meetellen in het zien van de winst, de vreugde in elke dag. Wat wanneer hoe meetelt hangt af van de situatie en persoonlijke interpretatie. Voor mij telt dit.
Volgende blog gaat over vegen en moppen..
Hartelijke groeten, Jacqueline
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2011-02-17 12:05:20
[totalVisitorCount] => 385802
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 439
[author] => Jacqueline
[cityName] => Passe Catabois
[travelId] => 516282
[travelTitle] => Haiti
[travelTitleSlugified] => haiti
[dateDepart] => 2018-01-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/haiti,passe-catabois
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/282/255_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => was
)
)
)
[_currentPageNumber:protected] => 3
[_filter:protected] =>
[_itemCountPerPage:protected] => 15
[_pageCount:protected] => 4
[_pageRange:protected] => 10
[_pages:protected] => stdClass Object
(
[pageCount] => 4
[itemCountPerPage] => 15
[first] => 1
[current] => 3
[last] => 4
[previous] => 2
[next] => 4
[pagesInRange] => Array
(
[1] => 1
[2] => 2
[3] => 3
[4] => 4
)
[firstPageInRange] => 1
[lastPageInRange] => 4
[currentItemCount] => 15
[totalItemCount] => 60
[firstItemNumber] => 31
[lastItemNumber] => 45
)
[_view:protected] =>
)
[breadcrumb] =>
>
Reisverslagen
[styleSheet] => https://cdn.easyapps.nl/578/css/style.css
)
Passe Catabois - Haïti 
