)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Dominicaanse Republiek
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype Object
(
[_defaultDoctype:protected] => HTML4_LOOSE
[_registry:protected] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[doctypes] => Array
(
[XHTML11] =>
[XHTML1_STRICT] =>
[XHTML1_TRANSITIONAL] =>
[XHTML1_FRAMESET] =>
[XHTML1_RDFA] =>
[XHTML_BASIC1] =>
[XHTML5] =>
[HTML4_STRICT] =>
[HTML4_LOOSE] =>
[HTML4_FRAMESET] =>
[HTML5] =>
)
[doctype] => HTML4_LOOSE
)
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_Doctype
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink Object
(
[_itemKeys:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => href
[2] => hreflang
[3] => id
[4] => media
[5] => rel
[6] => rev
[7] => type
[8] => title
[9] => extras
[10] => sizes
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadLink
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Dominicaanse Republiek
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Dominicaanse Republiek
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_InlineScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Dominicaanse Republiek
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[_translate:protected] =>
[_translator:protected] =>
[_defaultAttachOrder:protected] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Dominicaanse Republiek
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Dominicaanse Republiek
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop Object
(
[partialCounter:protected] => 15
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial Object
(
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Url] => Zend_View_Helper_Url Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
)
[_helperLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_helperLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filter:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterClass:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_escape:Zend_View_Abstract:private] => htmlspecialchars
[_encoding:Zend_View_Abstract:private] => UTF-8
[_lfiProtectionOn:Zend_View_Abstract:private] => 1
[_loaders:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[filter] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Filter_] => Array
(
[0] => Zend/View/Filter/
[1] => ./views/filters/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/filters/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
[helper] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
[HeadMeta] => Zend_View_Helper_HeadMeta
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop
[Slugify] => TravelLog\View\Helper\Slugify
[DateTime] => TravelLog\View\Helper\DateTime
[Url] => Zend_View_Helper_Url
[ClickTracking] => TravelLog\View\Helper\ClickTracking
[TruncateWords] => TravelLog\View\Helper\TruncateWords
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Helper_] => Array
(
[0] => Zend/View/Helper/
[1] => ./views/helpers/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/helpers/
)
[TravelLog\View\Helper\] => Array
(
[0] => /srv/www/tl-www/website/application/library/TravelLog/View/Helper/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
)
[_loaderTypes:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[0] => filter
[1] => helper
)
[_strictVars:Zend_View_Abstract:private] =>
[module] => home
[controller] => dominicaanse-republiek
[action] => reisverslagen
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
(
[_previous:Zend_Exception:private] =>
[message:protected] => Invalid controller specified (dominicaanse-republiek)
[string:Exception:private] =>
[code:protected] => 0
[file:protected] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Dispatcher/Standard.php
[line:protected] => 248
[trace:Exception:private] => Array
(
[0] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Front.php
[line] => 954
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Dispatcher_Standard
[type] => ->
[args] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /dominicaanse-republiek/reisverslagen/p/1/page/3
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => dominicaanse-republiek/reisverslagen/p/1/page/3
[_params:protected] => Array
(
[controller] => dominicaanse-republiek
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[page] => 3
[module] => home
[error_handler] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
[type] => EXCEPTION_NO_CONTROLLER
[request] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /dominicaanse-republiek/reisverslagen/p/1/page/3
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => dominicaanse-republiek/reisverslagen/p/1/page/3
[_params:protected] => Array
(
[controller] => dominicaanse-republiek
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[page] => 3
[module] => home
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => dominicaanse-republiek
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => reisverslagen
[_actionKey:protected] => action
)
)
)
[continentId] => 3
[countryId] => 53
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => reports
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => index
[_actionKey:protected] => action
)
[1] => Zend_Controller_Response_Http Object
(
[_body:protected] => Array
(
[default] =>
)
[_exceptions:protected] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
)
[_headers:protected] => Array
(
)
[_headersRaw:protected] => Array
(
)
[_httpResponseCode:protected] => 200
[_isRedirect:protected] =>
[_renderExceptions:protected] =>
[headersSentThrowsException] => 1
)
)
)
[1] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application/Bootstrap/Bootstrap.php
[line] => 97
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Front
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[2] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application.php
[line] => 366
[function] => run
[class] => Zend_Application_Bootstrap_Bootstrap
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[3] => Array
(
[file] => /srv/www/tl-www/website/public/index.php
[line] => 220
[function] => run
[class] => Zend_Application
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
)
[previous:Exception:private] =>
)
[currentUserId] => 0
[currentUserName] =>
[domainName] => waarbenjij.nu
[protocol] => https://
[cdnRoot] => https://cdn.easyapps.nl/
[cdn] => https://cdn.easyapps.nl/578/
[notificationWindow] =>
[customBannerParameters] => Array
(
)
[analyticsDomain] => .waarbenjij.nu
[analyticsCode] => UA-109425-7
[analyticsClickTracking] =>
[allContinents] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 1
[name] => Afrika
[nameSlugified] => afrika
[nameSlugifiedCrc32] => 1586791595
[info] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 2
[name] => Azië
[nameSlugified] => azie
[nameSlugifiedCrc32] => 1918887877
[info] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 3
[name] => Centraal-Amerika
[nameSlugified] => centraal-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 4250903019
[info] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 4
[name] => Europa
[nameSlugified] => europa
[nameSlugifiedCrc32] => 1342086343
[info] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 5
[name] => Midden Oosten
[nameSlugified] => midden-oosten
[nameSlugifiedCrc32] => 3432809701
[info] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 6
[name] => Noord-Amerika
[nameSlugified] => noord-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 20851603
[info] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 7
[name] => Oceanië
[nameSlugified] => oceanie
[nameSlugifiedCrc32] => 1997821390
[info] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 8
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[nameSlugifiedCrc32] => 2319586005
[info] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 9
[name] => Zuid-Amerika
[nameSlugified] => zuid-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 2250637612
[info] =>
)
)
[allCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 209
[isoCode] => af
[name] => Afghanistan
[nameSlugified] => afghanistan
[continentId] => 2
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 254
[isoCode] => ax
[name] => Åland
[nameSlugified] => aland
[continentId] => 4
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 242
[isoCode] => us
[name] => Alaska
[nameSlugified] => alaska
[continentId] => 6
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 1
[isoCode] => al
[name] => Albanië
[nameSlugified] => albanie
[continentId] => 4
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 2
[isoCode] => dz
[name] => Algerije
[nameSlugified] => algerije
[continentId] => 1
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 3
[isoCode] => as
[name] => Amerikaans Samoa
[nameSlugified] => amerikaans-samoa
[continentId] => 7
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[isoCode] => vi
[name] => Amerikaanse maagdeneilanden
[nameSlugified] => amerikaanse-maagdeneilanden
[continentId] => 3
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 4
[isoCode] => ad
[name] => Andorra
[nameSlugified] => andorra
[continentId] => 4
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 5
[isoCode] => ao
[name] => Angola
[nameSlugified] => angola
[continentId] => 1
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 6
[isoCode] => ai
[name] => Anguilla
[nameSlugified] => anguilla
[continentId] => 3
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 212
[isoCode] => aq
[name] => Antarctica
[nameSlugified] => antarctica
[continentId] => 9
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 7
[isoCode] => ag
[name] => Antigua
[nameSlugified] => antigua
[continentId] => 3
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[isoCode] => ar
[name] => Argentinië
[nameSlugified] => argentinie
[continentId] => 9
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 9
[isoCode] => am
[name] => Armenië
[nameSlugified] => armenie
[continentId] => 2
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[isoCode] => aw
[name] => Aruba
[nameSlugified] => aruba
[continentId] => 3
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[isoCode] => au
[name] => Australië
[nameSlugified] => australie
[continentId] => 7
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 13
[isoCode] => az
[name] => Azerbeidjan
[nameSlugified] => azerbeidjan
[continentId] => 2
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[isoCode] => bs
[name] => Bahama's
[nameSlugified] => bahama-s
[continentId] => 3
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 15
[isoCode] => bh
[name] => Bahrain
[nameSlugified] => bahrain
[continentId] => 5
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 16
[isoCode] => bd
[name] => Bangladesh
[nameSlugified] => bangladesh
[continentId] => 2
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 17
[isoCode] => bb
[name] => Barbados
[nameSlugified] => barbados
[continentId] => 3
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[isoCode] => be
[name] => België
[nameSlugified] => belgie
[continentId] => 4
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 20
[isoCode] => bz
[name] => Belize
[nameSlugified] => belize
[continentId] => 1
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 21
[isoCode] => bj
[name] => Benin
[nameSlugified] => benin
[continentId] => 1
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 22
[isoCode] => bm
[name] => Bermuda
[nameSlugified] => bermuda
[continentId] => 6
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 23
[isoCode] => bt
[name] => Bhutan
[nameSlugified] => bhutan
[continentId] => 2
)
[26] => stdClass Object
(
[countryId] => 24
[isoCode] => bo
[name] => Bolivia
[nameSlugified] => bolivia
[continentId] => 9
)
[27] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[isoCode] => bq
[name] => Bonaire
[nameSlugified] => bonaire
[continentId] => 9
)
[28] => stdClass Object
(
[countryId] => 217
[isoCode] => ba
[name] => Bosnië en Herzegovina
[nameSlugified] => bosnie-en-herzegovina
[continentId] => 4
)
[29] => stdClass Object
(
[countryId] => 25
[isoCode] => bw
[name] => Botswana
[nameSlugified] => botswana
[continentId] => 1
)
[30] => stdClass Object
(
[countryId] => 226
[isoCode] => bv
[name] => Bouve Eilanden
[nameSlugified] => bouve-eilanden
[continentId] => 7
)
[31] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[isoCode] => br
[name] => Brazilië
[nameSlugified] => brazilie
[continentId] => 9
)
[32] => stdClass Object
(
[countryId] => 229
[isoCode] => io
[name] => Brits Territorium
[nameSlugified] => brits-territorium
[continentId] => 2
)
[33] => stdClass Object
(
[countryId] => 27
[isoCode] => vg
[name] => Britse maagdeneilanden
[nameSlugified] => britse-maagdeneilanden
[continentId] => 7
)
[34] => stdClass Object
(
[countryId] => 28
[isoCode] => bn
[name] => Brunei
[nameSlugified] => brunei
[continentId] => 2
)
[35] => stdClass Object
(
[countryId] => 29
[isoCode] => bg
[name] => Bulgarije
[nameSlugified] => bulgarije
[continentId] => 4
)
[36] => stdClass Object
(
[countryId] => 30
[isoCode] => bf
[name] => Burkina Faso
[nameSlugified] => burkina-faso
[continentId] => 1
)
[37] => stdClass Object
(
[countryId] => 31
[isoCode] => bi
[name] => Burundi
[nameSlugified] => burundi
[continentId] => 1
)
[38] => stdClass Object
(
[countryId] => 32
[isoCode] => kh
[name] => Cambodja
[nameSlugified] => cambodja
[continentId] => 2
)
[39] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[isoCode] => ca
[name] => Canada
[nameSlugified] => canada
[continentId] => 6
)
[40] => stdClass Object
(
[countryId] => 36
[isoCode] => ky
[name] => Cayman Eilanden
[nameSlugified] => cayman-eilanden
[continentId] => 3
)
[41] => stdClass Object
(
[countryId] => 37
[isoCode] => cf
[name] => Centraal Afrikaanse Republiek
[nameSlugified] => centraal-afrikaanse-republiek
[continentId] => 1
)
[42] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[isoCode] => cl
[name] => Chili
[nameSlugified] => chili
[continentId] => 9
)
[43] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[isoCode] => cn
[name] => China
[nameSlugified] => china
[continentId] => 2
)
[44] => stdClass Object
(
[countryId] => 42
[isoCode] => co
[name] => Colombia
[nameSlugified] => colombia
[continentId] => 9
)
[45] => stdClass Object
(
[countryId] => 231
[isoCode] => km
[name] => Comoros
[nameSlugified] => comoros
[continentId] => 7
)
[46] => stdClass Object
(
[countryId] => 43
[isoCode] => cg
[name] => Congo - Brazzaville
[nameSlugified] => congo-brazzaville
[continentId] => 1
)
[47] => stdClass Object
(
[countryId] => 44
[isoCode] => cd
[name] => Congo, Democratische Republiek v
[nameSlugified] => congo-democratische-republiek-v
[continentId] => 1
)
[48] => stdClass Object
(
[countryId] => 45
[isoCode] => ck
[name] => Cook Eilanden
[nameSlugified] => cook-eilanden
[continentId] => 7
)
[49] => stdClass Object
(
[countryId] => 46
[isoCode] => cr
[name] => Costa Rica
[nameSlugified] => costa-rica
[continentId] => 3
)
[50] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[isoCode] => cu
[name] => Cuba
[nameSlugified] => cuba
[continentId] => 3
)
[51] => stdClass Object
(
[countryId] => 251
[isoCode] => cw
[name] => Curaçao
[nameSlugified] => curacao
[continentId] => 9
)
[52] => stdClass Object
(
[countryId] => 48
[isoCode] => cy
[name] => Cyprus
[nameSlugified] => cyprus
[continentId] => 5
)
[53] => stdClass Object
(
[countryId] => 249
[isoCode] => gx
[name] => De ruimte
[nameSlugified] => de-ruimte
[continentId] => 0
)
[54] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[isoCode] => dk
[name] => Denemarken
[nameSlugified] => denemarken
[continentId] => 4
)
[55] => stdClass Object
(
[countryId] => 51
[isoCode] => dj
[name] => Djibouti
[nameSlugified] => djibouti
[continentId] => 1
)
[56] => stdClass Object
(
[countryId] => 52
[isoCode] => dm
[name] => Dominica
[nameSlugified] => dominica
[continentId] => 3
)
[57] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[isoCode] => do
[name] => Dominicaanse Republiek
[nameSlugified] => dominicaanse-republiek
[continentId] => 3
)
[58] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[isoCode] => de
[name] => Duitsland
[nameSlugified] => duitsland
[continentId] => 4
)
[59] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[isoCode] => ec
[name] => Ecuador
[nameSlugified] => ecuador
[continentId] => 9
)
[60] => stdClass Object
(
[countryId] => 55
[isoCode] => eg
[name] => Egypte
[nameSlugified] => egypte
[continentId] => 1
)
[61] => stdClass Object
(
[countryId] => 56
[isoCode] => sv
[name] => El Salvador
[nameSlugified] => el-salvador
[continentId] => 3
)
[62] => stdClass Object
(
[countryId] => 57
[isoCode] => gq
[name] => Equatoriaal Guinea
[nameSlugified] => equatoriaal-guinea
[continentId] => 1
)
[63] => stdClass Object
(
[countryId] => 58
[isoCode] => er
[name] => Eritrea
[nameSlugified] => eritrea
[continentId] => 1
)
[64] => stdClass Object
(
[countryId] => 59
[isoCode] => ee
[name] => Estland
[nameSlugified] => estland
[continentId] => 4
)
[65] => stdClass Object
(
[countryId] => 60
[isoCode] => et
[name] => Ethiopië
[nameSlugified] => ethiopie
[continentId] => 1
)
[66] => stdClass Object
(
[countryId] => 219
[isoCode] => fk
[name] => Falkland Eilanden
[nameSlugified] => falkland-eilanden
[continentId] => 9
)
[67] => stdClass Object
(
[countryId] => 61
[isoCode] => fo
[name] => Faroe eilanden
[nameSlugified] => faroe-eilanden
[continentId] => 4
)
[68] => stdClass Object
(
[countryId] => 62
[isoCode] => fj
[name] => Fiji
[nameSlugified] => fiji
[continentId] => 7
)
[69] => stdClass Object
(
[countryId] => 148
[isoCode] => ph
[name] => Filipijnen
[nameSlugified] => filipijnen
[continentId] => 2
)
[70] => stdClass Object
(
[countryId] => 63
[isoCode] => fi
[name] => Finland
[nameSlugified] => finland
[continentId] => 4
)
[71] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[isoCode] => fr
[name] => Frankrijk
[nameSlugified] => frankrijk
[continentId] => 4
)
[72] => stdClass Object
(
[countryId] => 65
[isoCode] => gf
[name] => Frans Guiana
[nameSlugified] => frans-guiana
[continentId] => 9
)
[73] => stdClass Object
(
[countryId] => 66
[isoCode] => pf
[name] => Frans Polynesië
[nameSlugified] => frans-polynesie
[continentId] => 7
)
[74] => stdClass Object
(
[countryId] => 67
[isoCode] => ga
[name] => Gabon
[nameSlugified] => gabon
[continentId] => 1
)
[75] => stdClass Object
(
[countryId] => 68
[isoCode] => gm
[name] => Gambia
[nameSlugified] => gambia
[continentId] => 1
)
[76] => stdClass Object
(
[countryId] => 69
[isoCode] => ge
[name] => Georgië
[nameSlugified] => georgie
[continentId] => 2
)
[77] => stdClass Object
(
[countryId] => 71
[isoCode] => gh
[name] => Ghana
[nameSlugified] => ghana
[continentId] => 1
)
[78] => stdClass Object
(
[countryId] => 72
[isoCode] => gi
[name] => Gibraltar
[nameSlugified] => gibraltar
[continentId] => 4
)
[79] => stdClass Object
(
[countryId] => 73
[isoCode] => gd
[name] => Granada
[nameSlugified] => granada
[continentId] => 4
)
[80] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[isoCode] => gr
[name] => Griekenland
[nameSlugified] => griekenland
[continentId] => 4
)
[81] => stdClass Object
(
[countryId] => 75
[isoCode] => gl
[name] => Groenland
[nameSlugified] => groenland
[continentId] => 4
)
[82] => stdClass Object
(
[countryId] => 76
[isoCode] => gp
[name] => Guadeloupe
[nameSlugified] => guadeloupe
[continentId] => 3
)
[83] => stdClass Object
(
[countryId] => 77
[isoCode] => gu
[name] => Guam
[nameSlugified] => guam
[continentId] => 7
)
[84] => stdClass Object
(
[countryId] => 78
[isoCode] => gt
[name] => Guatemala
[nameSlugified] => guatemala
[continentId] => 3
)
[85] => stdClass Object
(
[countryId] => 80
[isoCode] => gn
[name] => Guinea
[nameSlugified] => guinea
[continentId] => 1
)
[86] => stdClass Object
(
[countryId] => 79
[isoCode] => gw
[name] => Guinea-Bissau
[nameSlugified] => guinea-bissau
[continentId] => 1
)
[87] => stdClass Object
(
[countryId] => 81
[isoCode] => gy
[name] => Guyana
[nameSlugified] => guyana
[continentId] => 9
)
[88] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[isoCode] => ht
[name] => Haïti
[nameSlugified] => haiti
[continentId] => 3
)
[89] => stdClass Object
(
[countryId] => 248
[isoCode] => hi
[name] => Hawaï
[nameSlugified] => hawai
[continentId] => 6
)
[90] => stdClass Object
(
[countryId] => 228
[isoCode] => hm
[name] => Heard en Mc Donald Eilanden
[nameSlugified] => heard-en-mc-donald-eilanden
[continentId] => 7
)
[91] => stdClass Object
(
[countryId] => 83
[isoCode] => hn
[name] => Honduras
[nameSlugified] => honduras
[continentId] => 3
)
[92] => stdClass Object
(
[countryId] => 84
[isoCode] => hk
[name] => Hong Kong
[nameSlugified] => hong-kong
[continentId] => 2
)
[93] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[isoCode] => hu
[name] => Hongarije
[nameSlugified] => hongarije
[continentId] => 4
)
[94] => stdClass Object
(
[countryId] => 91
[isoCode] => ie
[name] => Ierland
[nameSlugified] => ierland
[continentId] => 4
)
[95] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[isoCode] => is
[name] => IJsland
[nameSlugified] => ijsland
[continentId] => 4
)
[96] => stdClass Object
(
[countryId] => 87
[isoCode] => in
[name] => India
[nameSlugified] => india
[continentId] => 2
)
[97] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[isoCode] => id
[name] => Indonesië
[nameSlugified] => indonesie
[continentId] => 2
)
[98] => stdClass Object
(
[countryId] => 90
[isoCode] => iq
[name] => Irak
[nameSlugified] => irak
[continentId] => 5
)
[99] => stdClass Object
(
[countryId] => 89
[isoCode] => ir
[name] => Iran
[nameSlugified] => iran
[continentId] => 5
)
[100] => stdClass Object
(
[countryId] => 92
[isoCode] => il
[name] => Israel
[nameSlugified] => israel
[continentId] => 5
)
[101] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[isoCode] => it
[name] => Italië
[nameSlugified] => italie
[continentId] => 4
)
[102] => stdClass Object
(
[countryId] => 94
[isoCode] => ci
[name] => Ivoorkust
[nameSlugified] => ivoorkust
[continentId] => 1
)
[103] => stdClass Object
(
[countryId] => 95
[isoCode] => jm
[name] => Jamaica
[nameSlugified] => jamaica
[continentId] => 3
)
[104] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[isoCode] => jp
[name] => Japan
[nameSlugified] => japan
[continentId] => 2
)
[105] => stdClass Object
(
[countryId] => 203
[isoCode] => ye
[name] => Jemen
[nameSlugified] => jemen
[continentId] => 5
)
[106] => stdClass Object
(
[countryId] => 97
[isoCode] => jo
[name] => Jordanië
[nameSlugified] => jordanie
[continentId] => 5
)
[107] => stdClass Object
(
[countryId] => 35
[isoCode] => cv
[name] => Kaap Verdië
[nameSlugified] => kaap-verdie
[continentId] => 3
)
[108] => stdClass Object
(
[countryId] => 33
[isoCode] => cm
[name] => Kameroen
[nameSlugified] => kameroen
[continentId] => 1
)
[109] => stdClass Object
(
[countryId] => 39
[isoCode] => cs
[name] => Kanaaleilanden
[nameSlugified] => kanaaleilanden
[continentId] => 4
)
[110] => stdClass Object
(
[countryId] => 98
[isoCode] => kz
[name] => Kazachstan
[nameSlugified] => kazachstan
[continentId] => 2
)
[111] => stdClass Object
(
[countryId] => 99
[isoCode] => ke
[name] => Kenia
[nameSlugified] => kenia
[continentId] => 1
)
[112] => stdClass Object
(
[countryId] => 227
[isoCode] => cx
[name] => Kerst Eiland
[nameSlugified] => kerst-eiland
[continentId] => 7
)
[113] => stdClass Object
(
[countryId] => 230
[isoCode] => ki
[name] => Kiribati
[nameSlugified] => kiribati
[continentId] => 7
)
[114] => stdClass Object
(
[countryId] => 100
[isoCode] => kw
[name] => Koeweit
[nameSlugified] => koeweit
[continentId] => 5
)
[115] => stdClass Object
(
[countryId] => 243
[isoCode] => kx
[name] => Kosovo
[nameSlugified] => kosovo
[continentId] => 4
)
[116] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[isoCode] => hr
[name] => Kroatië
[nameSlugified] => kroatie
[continentId] => 4
)
[117] => stdClass Object
(
[countryId] => 101
[isoCode] => kg
[name] => Kyrgizië
[nameSlugified] => kyrgizie
[continentId] => 2
)
[118] => stdClass Object
(
[countryId] => 102
[isoCode] => la
[name] => Laos
[nameSlugified] => laos
[continentId] => 2
)
[119] => stdClass Object
(
[countryId] => 105
[isoCode] => ls
[name] => Lesotho
[nameSlugified] => lesotho
[continentId] => 1
)
[120] => stdClass Object
(
[countryId] => 103
[isoCode] => lv
[name] => Letland
[nameSlugified] => letland
[continentId] => 4
)
[121] => stdClass Object
(
[countryId] => 104
[isoCode] => lb
[name] => Libanon
[nameSlugified] => libanon
[continentId] => 5
)
[122] => stdClass Object
(
[countryId] => 106
[isoCode] => lr
[name] => Liberië
[nameSlugified] => liberie
[continentId] => 1
)
[123] => stdClass Object
(
[countryId] => 107
[isoCode] => ly
[name] => Libië
[nameSlugified] => libie
[continentId] => 1
)
[124] => stdClass Object
(
[countryId] => 108
[isoCode] => li
[name] => Liechtenstein
[nameSlugified] => liechtenstein
[continentId] => 4
)
[125] => stdClass Object
(
[countryId] => 109
[isoCode] => lt
[name] => Litouwen
[nameSlugified] => litouwen
[continentId] => 4
)
[126] => stdClass Object
(
[countryId] => 110
[isoCode] => lu
[name] => Luxemburg
[nameSlugified] => luxemburg
[continentId] => 4
)
[127] => stdClass Object
(
[countryId] => 111
[isoCode] => mo
[name] => Macau
[nameSlugified] => macau
[continentId] => 2
)
[128] => stdClass Object
(
[countryId] => 112
[isoCode] => mk
[name] => Macedonië
[nameSlugified] => macedonie
[continentId] => 4
)
[129] => stdClass Object
(
[countryId] => 113
[isoCode] => mg
[name] => Madagascar
[nameSlugified] => madagascar
[continentId] => 1
)
[130] => stdClass Object
(
[countryId] => 114
[isoCode] => mw
[name] => Malawi
[nameSlugified] => malawi
[continentId] => 1
)
[131] => stdClass Object
(
[countryId] => 221
[isoCode] => mv
[name] => Malediven
[nameSlugified] => malediven
[continentId] => 2
)
[132] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[isoCode] => my
[name] => Maleisië
[nameSlugified] => maleisie
[continentId] => 2
)
[133] => stdClass Object
(
[countryId] => 116
[isoCode] => ml
[name] => Mali
[nameSlugified] => mali
[continentId] => 1
)
[134] => stdClass Object
(
[countryId] => 117
[isoCode] => mt
[name] => Malta
[nameSlugified] => malta
[continentId] => 4
)
[135] => stdClass Object
(
[countryId] => 128
[isoCode] => ma
[name] => Marokko
[nameSlugified] => marokko
[continentId] => 1
)
[136] => stdClass Object
(
[countryId] => 118
[isoCode] => mh
[name] => Marshall eilanden
[nameSlugified] => marshall-eilanden
[continentId] => 7
)
[137] => stdClass Object
(
[countryId] => 119
[isoCode] => mq
[name] => Martinique
[nameSlugified] => martinique
[continentId] => 3
)
[138] => stdClass Object
(
[countryId] => 120
[isoCode] => mr
[name] => Mauritanië
[nameSlugified] => mauritanie
[continentId] => 1
)
[139] => stdClass Object
(
[countryId] => 121
[isoCode] => mu
[name] => Mauritius
[nameSlugified] => mauritius
[continentId] => 3
)
[140] => stdClass Object
(
[countryId] => 241
[isoCode] => yt
[name] => Mayotte
[nameSlugified] => mayotte
[continentId] => 7
)
[141] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[isoCode] => mx
[name] => Mexico
[nameSlugified] => mexico
[continentId] => 6
)
[142] => stdClass Object
(
[countryId] => 123
[isoCode] => fm
[name] => Micronesië
[nameSlugified] => micronesie
[continentId] => 7
)
[143] => stdClass Object
(
[countryId] => 124
[isoCode] => md
[name] => Moldavië
[nameSlugified] => moldavie
[continentId] => 4
)
[144] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[isoCode] => mc
[name] => Monaco
[nameSlugified] => monaco
[continentId] => 4
)
[145] => stdClass Object
(
[countryId] => 126
[isoCode] => mn
[name] => Mongolië
[nameSlugified] => mongolie
[continentId] => 2
)
[146] => stdClass Object
(
[countryId] => 244
[isoCode] => me
[name] => Montenegro
[nameSlugified] => montenegro
[continentId] => 4
)
[147] => stdClass Object
(
[countryId] => 127
[isoCode] => ms
[name] => Montserat
[nameSlugified] => montserat
[continentId] => 9
)
[148] => stdClass Object
(
[countryId] => 129
[isoCode] => mz
[name] => Mozambique
[nameSlugified] => mozambique
[continentId] => 1
)
[149] => stdClass Object
(
[countryId] => 130
[isoCode] => mm
[name] => Myanmar
[nameSlugified] => myanmar
[continentId] => 2
)
[150] => stdClass Object
(
[countryId] => 131
[isoCode] => na
[name] => Namibië
[nameSlugified] => namibie
[continentId] => 1
)
[151] => stdClass Object
(
[countryId] => 233
[isoCode] => nr
[name] => Nauru
[nameSlugified] => nauru
[continentId] => 7
)
[152] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[isoCode] => nl
[name] => Nederland
[nameSlugified] => nederland
[continentId] => 4
)
[153] => stdClass Object
(
[countryId] => 133
[isoCode] => cw
[name] => Nederlandse Antillen
[nameSlugified] => nederlandse-antillen
[continentId] => 3
)
[154] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[isoCode] => np
[name] => Nepal
[nameSlugified] => nepal
[continentId] => 2
)
[155] => stdClass Object
(
[countryId] => 137
[isoCode] => ni
[name] => Nicaragua
[nameSlugified] => nicaragua
[continentId] => 3
)
[156] => stdClass Object
(
[countryId] => 135
[isoCode] => nc
[name] => Nieuw Caledonië
[nameSlugified] => nieuw-caledonie
[continentId] => 7
)
[157] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[isoCode] => nz
[name] => Nieuw Zeeland
[nameSlugified] => nieuw-zeeland
[continentId] => 7
)
[158] => stdClass Object
(
[countryId] => 138
[isoCode] => ne
[name] => Niger
[nameSlugified] => niger
[continentId] => 1
)
[159] => stdClass Object
(
[countryId] => 139
[isoCode] => ng
[name] => Nigeria
[nameSlugified] => nigeria
[continentId] => 1
)
[160] => stdClass Object
(
[countryId] => 234
[isoCode] => nu
[name] => Niue
[nameSlugified] => niue
[continentId] => 7
)
[161] => stdClass Object
(
[countryId] => 210
[isoCode] => kp
[name] => Noord-Korea
[nameSlugified] => noord-korea
[continentId] => 2
)
[162] => stdClass Object
(
[countryId] => 216
[isoCode] => nt
[name] => Noordpool
[nameSlugified] => noordpool
[continentId] => 4
)
[163] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[isoCode] => no
[name] => Noorwegen
[nameSlugified] => noorwegen
[continentId] => 4
)
[164] => stdClass Object
(
[countryId] => 232
[isoCode] => nf
[name] => Norfolk Eilanden
[nameSlugified] => norfolk-eilanden
[continentId] => 7
)
[165] => stdClass Object
(
[countryId] => 191
[isoCode] => ug
[name] => Oeganda
[nameSlugified] => oeganda
[continentId] => 1
)
[166] => stdClass Object
(
[countryId] => 192
[isoCode] => ua
[name] => Oekraïne
[nameSlugified] => oekraine
[continentId] => 4
)
[167] => stdClass Object
(
[countryId] => 197
[isoCode] => uz
[name] => Oezbekistan
[nameSlugified] => oezbekistan
[continentId] => 2
)
[168] => stdClass Object
(
[countryId] => 141
[isoCode] => om
[name] => Oman
[nameSlugified] => oman
[continentId] => 5
)
[169] => stdClass Object
(
[countryId] => 218
[isoCode] => tl
[name] => Oost Timor
[nameSlugified] => oost-timor
[continentId] => 2
)
[170] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[isoCode] => at
[name] => Oostenrijk
[nameSlugified] => oostenrijk
[continentId] => 4
)
[171] => stdClass Object
(
[countryId] => 246
[isoCode] => rn
[name] => Paaseiland
[nameSlugified] => paaseiland
[continentId] => 7
)
[172] => stdClass Object
(
[countryId] => 142
[isoCode] => pk
[name] => Pakistan
[nameSlugified] => pakistan
[continentId] => 2
)
[173] => stdClass Object
(
[countryId] => 143
[isoCode] => pw
[name] => Palau
[nameSlugified] => palau
[continentId] => 7
)
[174] => stdClass Object
(
[countryId] => 214
[isoCode] => ps
[name] => Palestina
[nameSlugified] => palestina
[continentId] => 5
)
[175] => stdClass Object
(
[countryId] => 144
[isoCode] => pa
[name] => Panama
[nameSlugified] => panama
[continentId] => 3
)
[176] => stdClass Object
(
[countryId] => 145
[isoCode] => pg
[name] => Papua Nieuw Guinea
[nameSlugified] => papua-nieuw-guinea
[continentId] => 7
)
[177] => stdClass Object
(
[countryId] => 146
[isoCode] => py
[name] => Paraguay
[nameSlugified] => paraguay
[continentId] => 9
)
[178] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[isoCode] => pe
[name] => Peru
[nameSlugified] => peru
[continentId] => 9
)
[179] => stdClass Object
(
[countryId] => 236
[isoCode] => pn
[name] => Pitcairn
[nameSlugified] => pitcairn
[continentId] => 7
)
[180] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[isoCode] => pl
[name] => Polen
[nameSlugified] => polen
[continentId] => 4
)
[181] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[isoCode] => pt
[name] => Portugal
[nameSlugified] => portugal
[continentId] => 4
)
[182] => stdClass Object
(
[countryId] => 151
[isoCode] => pr
[name] => Puerto Rico
[nameSlugified] => puerto-rico
[continentId] => 3
)
[183] => stdClass Object
(
[countryId] => 152
[isoCode] => qa
[name] => Qatar
[nameSlugified] => qatar
[continentId] => 5
)
[184] => stdClass Object
(
[countryId] => 999
[isoCode] => rr
[name] => reisinspiratie
[nameSlugified] => reisinspiratie
[continentId] => 4
)
[185] => stdClass Object
(
[countryId] => 153
[isoCode] => re
[name] => Réunion
[nameSlugified] => reunion
[continentId] => 1
)
[186] => stdClass Object
(
[countryId] => 154
[isoCode] => ro
[name] => Roemenië
[nameSlugified] => roemenie
[continentId] => 4
)
[187] => stdClass Object
(
[countryId] => 155
[isoCode] => ru
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[continentId] => 4
)
[188] => stdClass Object
(
[countryId] => 156
[isoCode] => rw
[name] => Rwanda
[nameSlugified] => rwanda
[continentId] => 1
)
[189] => stdClass Object
(
[countryId] => 157
[isoCode] => mp
[name] => Saipan
[nameSlugified] => saipan
[continentId] => 7
)
[190] => stdClass Object
(
[countryId] => 222
[isoCode] => ws
[name] => Samoa
[nameSlugified] => samoa
[continentId] => 7
)
[191] => stdClass Object
(
[countryId] => 158
[isoCode] => sm
[name] => San Marino
[nameSlugified] => san-marino
[continentId] => 4
)
[192] => stdClass Object
(
[countryId] => 239
[isoCode] => st
[name] => Sao Tome en Principe
[nameSlugified] => sao-tome-en-principe
[continentId] => 1
)
[193] => stdClass Object
(
[countryId] => 159
[isoCode] => sa
[name] => Saudi Arabië
[nameSlugified] => saudi-arabie
[continentId] => 5
)
[194] => stdClass Object
(
[countryId] => 160
[isoCode] => sn
[name] => Senegal
[nameSlugified] => senegal
[continentId] => 1
)
[195] => stdClass Object
(
[countryId] => 247
[isoCode] => rs
[name] => Servië
[nameSlugified] => servie
[continentId] => 4
)
[196] => stdClass Object
(
[countryId] => 207
[isoCode] => yu
[name] => Servie en Montenegro
[nameSlugified] => servie-en-montenegro
[continentId] => 4
)
[197] => stdClass Object
(
[countryId] => 161
[isoCode] => sc
[name] => Seychellen
[nameSlugified] => seychellen
[continentId] => 1
)
[198] => stdClass Object
(
[countryId] => 162
[isoCode] => sl
[name] => Sierra Leone
[nameSlugified] => sierra-leone
[continentId] => 1
)
[199] => stdClass Object
(
[countryId] => 163
[isoCode] => sg
[name] => Singapore
[nameSlugified] => singapore
[continentId] => 2
)
[200] => stdClass Object
(
[countryId] => 238
[isoCode] => sh
[name] => Sint Helena
[nameSlugified] => sint-helena
[continentId] => 7
)
[201] => stdClass Object
(
[countryId] => 253
[isoCode] => cx
[name] => Sint Maarten
[nameSlugified] => sint-maarten
[continentId] => 3
)
[202] => stdClass Object
(
[countryId] => 235
[isoCode] => pm
[name] => Sint Pierre en Miquelon
[nameSlugified] => sint-pierre-en-miquelon
[continentId] => 7
)
[203] => stdClass Object
(
[countryId] => 165
[isoCode] => si
[name] => Slovenië
[nameSlugified] => slovenie
[continentId] => 4
)
[204] => stdClass Object
(
[countryId] => 164
[isoCode] => sk
[name] => Slowaakse Republiek
[nameSlugified] => slowaakse-republiek
[continentId] => 4
)
[205] => stdClass Object
(
[countryId] => 175
[isoCode] => sd
[name] => Soedan
[nameSlugified] => soedan
[continentId] => 1
)
[206] => stdClass Object
(
[countryId] => 237
[isoCode] => sb
[name] => Solomon Eilanden
[nameSlugified] => solomon-eilanden
[continentId] => 7
)
[207] => stdClass Object
(
[countryId] => 166
[isoCode] => so
[name] => Somalië
[nameSlugified] => somalie
[continentId] => 1
)
[208] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => South Sudan
[nameSlugified] => south-sudan
[continentId] => 1
)
[209] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[isoCode] => es
[name] => Spanje
[nameSlugified] => spanje
[continentId] => 4
)
[210] => stdClass Object
(
[countryId] => 211
[isoCode] => sj
[name] => Spitsbergen
[nameSlugified] => spitsbergen
[continentId] => 4
)
[211] => stdClass Object
(
[countryId] => 170
[isoCode] => lk
[name] => Sri Lanka
[nameSlugified] => sri-lanka
[continentId] => 2
)
[212] => stdClass Object
(
[countryId] => 172
[isoCode] => kn
[name] => St. Kitts and Nevis
[nameSlugified] => st-kitts-and-nevis
[continentId] => 3
)
[213] => stdClass Object
(
[countryId] => 173
[isoCode] => lc
[name] => St. Lucia
[nameSlugified] => st-lucia
[continentId] => 3
)
[214] => stdClass Object
(
[countryId] => 174
[isoCode] => vc
[name] => St. Vincent
[nameSlugified] => st-vincent
[continentId] => 3
)
[215] => stdClass Object
(
[countryId] => 176
[isoCode] => sr
[name] => Suriname
[nameSlugified] => suriname
[continentId] => 9
)
[216] => stdClass Object
(
[countryId] => 177
[isoCode] => sz
[name] => Swaziland
[nameSlugified] => swaziland
[continentId] => 1
)
[217] => stdClass Object
(
[countryId] => 180
[isoCode] => sy
[name] => Syrië
[nameSlugified] => syrie
[continentId] => 5
)
[218] => stdClass Object
(
[countryId] => 181
[isoCode] => tw
[name] => Taiwan
[nameSlugified] => taiwan
[continentId] => 2
)
[219] => stdClass Object
(
[countryId] => 213
[isoCode] => tj
[name] => Tajikistan
[nameSlugified] => tajikistan
[continentId] => 2
)
[220] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[isoCode] => tz
[name] => Tanzania
[nameSlugified] => tanzania
[continentId] => 1
)
[221] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[isoCode] => th
[name] => Thailand
[nameSlugified] => thailand
[continentId] => 2
)
[222] => stdClass Object
(
[countryId] => 220
[isoCode] => tb
[name] => Tibet
[nameSlugified] => tibet
[continentId] => 2
)
[223] => stdClass Object
(
[countryId] => 184
[isoCode] => tg
[name] => Togo
[nameSlugified] => togo
[continentId] => 1
)
[224] => stdClass Object
(
[countryId] => 240
[isoCode] => tk
[name] => Tokelau
[nameSlugified] => tokelau
[continentId] => 7
)
[225] => stdClass Object
(
[countryId] => 223
[isoCode] => to
[name] => Tonga
[nameSlugified] => tonga
[continentId] => 7
)
[226] => stdClass Object
(
[countryId] => 185
[isoCode] => tt
[name] => Trinidad en Tobago
[nameSlugified] => trinidad-en-tobago
[continentId] => 3
)
[227] => stdClass Object
(
[countryId] => 38
[isoCode] => td
[name] => Tsjaad
[nameSlugified] => tsjaad
[continentId] => 1
)
[228] => stdClass Object
(
[countryId] => 49
[isoCode] => cz
[name] => Tsjechische Republiek
[nameSlugified] => tsjechische-republiek
[continentId] => 4
)
[229] => stdClass Object
(
[countryId] => 186
[isoCode] => tn
[name] => Tunesië
[nameSlugified] => tunesie
[continentId] => 1
)
[230] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[isoCode] => tr
[name] => Turkije
[nameSlugified] => turkije
[continentId] => 5
)
[231] => stdClass Object
(
[countryId] => 188
[isoCode] => tm
[name] => Turkmenistan
[nameSlugified] => turkmenistan
[continentId] => 2
)
[232] => stdClass Object
(
[countryId] => 189
[isoCode] => tc
[name] => Turkse en Caicos Eilanden
[nameSlugified] => turkse-en-caicos-eilanden
[continentId] => 3
)
[233] => stdClass Object
(
[countryId] => 245
[isoCode] => tv
[name] => Tuvalu
[nameSlugified] => tuvalu
[continentId] => 7
)
[234] => stdClass Object
(
[countryId] => 195
[isoCode] => uy
[name] => Uruguay
[nameSlugified] => uruguay
[continentId] => 9
)
[235] => stdClass Object
(
[countryId] => 198
[isoCode] => vu
[name] => Vanuatu
[nameSlugified] => vanuatu
[continentId] => 7
)
[236] => stdClass Object
(
[countryId] => 199
[isoCode] => va
[name] => Vaticaanstad
[nameSlugified] => vaticaanstad
[continentId] => 4
)
[237] => stdClass Object
(
[countryId] => 200
[isoCode] => ve
[name] => Venezuela
[nameSlugified] => venezuela
[continentId] => 9
)
[238] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[isoCode] => gb
[name] => Verenigd Koninkrijk
[nameSlugified] => verenigd-koninkrijk
[continentId] => 4
)
[239] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[isoCode] => ae
[name] => Verenigde Arabische Emiraten
[nameSlugified] => verenigde-arabische-emiraten
[continentId] => 5
)
[240] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[isoCode] => us
[name] => Verenigde Staten
[nameSlugified] => verenigde-staten
[continentId] => 6
)
[241] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[isoCode] => vn
[name] => Vietnam
[nameSlugified] => vietnam
[continentId] => 2
)
[242] => stdClass Object
(
[countryId] => 202
[isoCode] => wf
[name] => Wallis & Futuna
[nameSlugified] => wallis-futuna
[continentId] => 7
)
[243] => stdClass Object
(
[countryId] => 215
[isoCode] => eh
[name] => Westelijke Sahara
[nameSlugified] => westelijke-sahara
[continentId] => 1
)
[244] => stdClass Object
(
[countryId] => 18
[isoCode] => by
[name] => Wit-Rusland
[nameSlugified] => wit-rusland
[continentId] => 4
)
[245] => stdClass Object
(
[countryId] => 204
[isoCode] => zm
[name] => Zambia
[nameSlugified] => zambia
[continentId] => 1
)
[246] => stdClass Object
(
[countryId] => 205
[isoCode] => zw
[name] => Zimbabwe
[nameSlugified] => zimbabwe
[continentId] => 1
)
[247] => stdClass Object
(
[countryId] => 171
[isoCode] => gs
[name] => Zuid Georgia
[nameSlugified] => zuid-georgia
[continentId] => 3
)
[248] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => Zuid Sudan
[nameSlugified] => zuid-sudan
[continentId] => 1
)
[249] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[isoCode] => za
[name] => Zuid-Afrika
[nameSlugified] => zuid-afrika
[continentId] => 1
)
[250] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[isoCode] => kr
[name] => Zuid-Korea
[nameSlugified] => zuid-korea
[continentId] => 2
)
[251] => stdClass Object
(
[countryId] => 178
[isoCode] => se
[name] => Zweden
[nameSlugified] => zweden
[continentId] => 4
)
[252] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[isoCode] => ch
[name] => Zwitserland
[nameSlugified] => zwitserland
[continentId] => 4
)
)
[portalTicker] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[userId] => 139012
[username] => margotdegreef
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => nederland
[currentCountryName] => Nederland
[currentCountryIsoCode] => nl
[currentCountryId] => 134
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => ht
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 78
[countryName] => Guatemala
[countryIsoCode] => gt
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[countryName] => Canada
[countryIsoCode] => ca
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 91
[countryName] => Ierland
[countryIsoCode] => ie
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[countryName] => Argentinië
[countryIsoCode] => ar
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[countryName] => Brazilië
[countryIsoCode] => br
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[countryName] => België
[countryIsoCode] => be
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 137
[countryName] => Nicaragua
[countryIsoCode] => ni
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[countryName] => Noorwegen
[countryIsoCode] => no
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[countryName] => Cuba
[countryIsoCode] => cu
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[countryName] => Chili
[countryIsoCode] => cl
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 99
[countryName] => Kenia
[countryIsoCode] => ke
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[countryName] => Denemarken
[countryIsoCode] => dk
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[countryName] => Verenigd Koninkrijk
[countryIsoCode] => gb
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 191
[countryName] => Oeganda
[countryIsoCode] => ug
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 71
[countryName] => Ghana
[countryIsoCode] => gh
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[countryName] => Duitsland
[countryIsoCode] => de
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 162
[countryName] => Sierra Leone
[countryIsoCode] => sl
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 60
[countryName] => Ethiopië
[countryIsoCode] => et
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 16
[countryName] => Bangladesh
[countryIsoCode] => bd
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[countryName] => Polen
[countryIsoCode] => pl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] => Margot Greef
[firstName] => Margot
[reportsCount] => 347
[travelsCount] => 1
)
[1] => stdClass Object
(
[userId] => 440307
[username] => sy-bruce
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/440/307_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/440/307_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 3
[currentContinentName] => Centraal-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => centraal-amerika
[currentCountryNameSlugified] => panama
[currentCountryName] => Panama
[currentCountryIsoCode] => pa
[currentCountryId] => 144
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[countryName] => Griekenland
[countryIsoCode] => gr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[countryName] => Italië
[countryIsoCode] => it
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[countryName] => Turkije
[countryIsoCode] => tr
[continentId] => 5
[continentName] => Midden Oosten
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 117
[countryName] => Malta
[countryIsoCode] => mt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 72
[countryName] => Gibraltar
[countryIsoCode] => gi
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 128
[countryName] => Marokko
[countryIsoCode] => ma
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 68
[countryName] => Gambia
[countryIsoCode] => gm
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 35
[countryName] => Kaap Verdië
[countryIsoCode] => cv
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 185
[countryName] => Trinidad en Tobago
[countryIsoCode] => tt
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 253
[countryName] => Sint Maarten
[countryIsoCode] => cx
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[countryName] => Bonaire
[countryIsoCode] => bq
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 251
[countryName] => Curaçao
[countryIsoCode] => cw
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[countryName] => Aruba
[countryIsoCode] => aw
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 42
[countryName] => Colombia
[countryIsoCode] => co
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 144
[countryName] => Panama
[countryIsoCode] => pa
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[countryName] => Bahama's
[countryIsoCode] => bs
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 95
[countryName] => Jamaica
[countryIsoCode] => jm
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
)
[name] => Frans van Buuren Janny van der Jagt
[firstName] => Frans van Buuren
[reportsCount] => 43
[travelsCount] => 2
)
[2] => stdClass Object
(
[userId] => 29666
[username] => karininbani
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/666_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/666_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 3
[currentContinentName] => Centraal-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => centraal-amerika
[currentCountryNameSlugified] => dominicaanse-republiek
[currentCountryName] => Dominicaanse Republiek
[currentCountryIsoCode] => do
[currentCountryId] => 53
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[countryName] => Ecuador
[countryIsoCode] => ec
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] =>
[firstName] =>
[reportsCount] => 395
[travelsCount] => 1
)
[3] => stdClass Object
(
[userId] => 441840
[username] => ivankayouribornadi
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_50x50.jpg
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_105x105.jpg
[currentContinentId] => 3
[currentContinentName] => Centraal-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => centraal-amerika
[currentCountryNameSlugified] => dominicaanse-republiek
[currentCountryName] => Dominicaanse Republiek
[currentCountryIsoCode] => do
[currentCountryId] => 53
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[countryName] => België
[countryIsoCode] => be
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
)
[name] =>
[firstName] =>
[reportsCount] => 9
[travelsCount] => 1
)
)
[latestNews] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[newsId] => 137
[date] => 2026-02-10
[title] => Praktische tips voor een ontspannen autoreis
[text] =>
Met de auto op reis gaan blijft één van de fijnste manieren om vrijheid te voelen. Je bepaalt zelf je tempo, je route en je stops. Geen wachtrijen, geen bagagelimieten, geen vaste schema’s. Maar die vrijheid werkt alleen echt als je je reis goed aanpakt. Zonder voorbereiding wordt een roadtrip al snel vermoeiend in plaats van ontspannend. Met de juiste mindset en een paar slimme keuzes maak je van elke rit een onvergetelijke ervaring.
Veel stress ontstaat al vóór vertrek. Te veel kilometers per dag, te weinig rustmomenten en te hoge verwachtingen.
Probeer je reisdagen niet voller te proppen dan nodig. Vier tot zes uur rijden per dag is voor de meeste mensen meer dan genoeg. Zo hou je tijd over om onderweg te stoppen, iets te eten, een wandeling te maken of gewoon even niets te doen.
Plan je grote lijnen, maar laat ruimte voor spontaniteit. Soms is het net die onverwachte afslag die je bij het mooiste uitzicht brengt.
Op lange ritten merk je snel wat echt telt: een goede zithouding, weinig rijgeluid en een stabiel gevoel op de weg. Niet hoe snel je gaat, maar hoe ontspannen je aankomt.
Elektrisch rijden op vakantie klinkt voor sommigen nog spannend, maar in de praktijk valt het goed mee.
Bovendien ontdek je onderweg vaak leuke plekken bij laadstations: parkjes, cafés, kleine dorpen waar je anders gewoon voorbij zou rijden.
Het kost je tien minuten en kan uren stress besparen.
Wie nog op zoek is naar een betrouwbare auto, vindt vandaag veel opties online. Zo is Touring CarSelect een platform waar je rustig kunt kijken naar recente tweedehandswagens met garantie, zonder de typische showroomdruk. Dat is handig als je zonder zorgen wil vertrekken.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => praktische-tips-voor-een-ontspannen-autoreis
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/137/137_1.jpg
)
[1] => stdClass Object
(
[newsId] => 135
[date] => 2026-01-28
[title] => Van droom naar bezit: hoe je verantwoord een boot of tweede huis koopt
[text] =>
Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens iets te huren of in een druk hotel te zitten. Maar voordat je die stap zet, is het slim om eerst goed na te denken.
Een eigen boot of vakantiehuis heeft veel aantrekkingskracht: het is jouw eigen plek om tot rust te komen, weg van dagelijkse beslommeringen. Je bepaalt zelf wanneer je gaat, met wie, en hoe lang je blijft. Voor veel reizigers voelt het als een rustpunt.
Tegelijkertijd is bezit geen vanzelfsprekendheid: het brengt verplichtingen en kosten mee die je niet moet onderschatten. Een vakantiehuis of boot is geen hotel of huurwoning. Je bent verantwoordelijk voor onderhoud, stalling, verzekering en alle bijkomende lasten. Denk bijvoorbeeld aan onvoorziene uitgaven voor reparaties, extra kosten bij verhuur of seizoensgebonden beperkingen die het gebruik beïnvloeden.
Of je nu kiest voor een boot of vakantiehuis: de locatie bepaalt veel. Hoe ver is het van je ‘thuis’? Hoe vaak ga je echt? Als je slechts één of twee weekenden per jaar kunt gaan, is het de vraag of de investering de moeite waard is.
De meeste experts raden aan om vóór aankoop te huren of te logeren op een vergelijkbare plek, om te ervaren of het écht bij je past.
Bij een vakantiehuis moet je ook uitzoeken wat de lokale regels zijn. In Nederland is permanente bewoning van een recreatiewoning bijvoorbeeld niet altijd toegestaan.
Ook kan de omgeving of het seizoen invloed hebben op het gebruiksgemak. Bij een boot spelen zaken als vaargebied, ligplaatsen en bereikbaarheid een rol.
De koopprijs is vaak nog maar het begin. Denk aan overdrachtsbelasting, notariskosten en soms advieskosten. Daarna komen de vaste lasten: energie, belastingen, verzekeringen, onderhoud en eventuele park- of ligplaatskosten.
Winterstalling en antifoulingPeriodiek motoronderhoud en keuringBrandstof, waterkaarten, havengeldenEen recreatiewoning vraagt om structureel onderhoud van zowel binnen- als buitenzijde, denk aan schilderwerk, dakonderhoud, cv-installaties of tuinbeheer. Vergeet ook niet de kosten voor schoonmaak bij verhuur of een lokale beheerder.
Kostenvoorbeeld
Reken voor een bescheiden vakantiewoning op €3.000–€6.000 vaste lasten per jaar. Voor een middelgrote boot al snel €2.500–€4.000, afhankelijk van gebruik en stalling.
Wat past beter bij jou: boot of vakantiehuis?
Een boot biedt ultieme flexibiliteit. Je kunt meerdere locaties aandoen, je ‘verplaatst’ je vakantieplek als het ware. Dat is perfect voor mensen die houden van avontuur op het water en zich makkelijk kunnen aanpassen. Tegelijkertijd vraagt een boot intensief onderhoud, en zijn de jaarlijkse kosten vaak hoger dan verwacht. Zeker als je er niet zelf veel aan doet.
Een vakantiehuis is stabieler qua investering. Je kiest voor een vaste plek die je naar eigen smaak kunt inrichten en verbeteren. Bovendien kun je het huis mogelijk (deels) verhuren als je er zelf niet bent. De keerzijde: minder mobiliteit, en ook hier zijn er terugkerende kosten die vaak onderschat worden.
Let op: De waardeontwikkeling van een vakantiehuis kan aantrekkelijk zijn, maar dit is sterk afhankelijk van locatie, onderhoud en regelgeving.
Een slimme investering bescherm je met een goede verzekering
Welke keuze je ook maakt, je koopt geen luxeproduct maar een bezit met waarde. En waarde vraagt om bescherming. Het risico op schade door brand, storm, inbraak of ongelukjes is niet te vermijden maar je kunt je er wel goed tegen wapenen.
Daarom is het verstandig om je vanaf het begin goed te laten adviseren over passende verzekeringen. Eerdmans is verzekeringsspecialist voor recreatie die precies weet wat belangrijk is bij het verzekeren van een boot of vakantiehuis. Denk aan dekking voor schade, aansprakelijkheid, inboedel of milieuschade.
Wat als je droom verandert?
Een boot of vakantiehuis koop je vaak met het idee om er jarenlang van te genieten. Maar levens veranderen. Misschien gebruik je het minder dan gedacht, wil je overstappen op een ander type vaartuig of woning, of komt er een moment dat je de investering liever liquide maakt. Dan is het goed om een plan B te hebben.
- Restwaarde en marktvraag: Boten schrijven doorgaans sneller af dan recreatiewoningen. Een goed onderhouden huis op een gewilde locatie kan zijn waarde behouden of zelfs stijgen, zeker bij schaarste.
- Verkoopproces: Bij een vakantiehuis moet je denken aan een verkoopmakelaar, juridische afhandeling (zeker in het buitenland), en eventueel het afkopen van erfpacht of parkcontracten. Voor een boot: registratie, keuring en mogelijk btw-status.
- Verhuren als tussenstap: Als verkoop nog geen optie is, kun je overwegen om (tijdelijk) te verhuren om kosten te dekken. Let dan wel op extra regels, vergunningen en verzekeringseisen.
Tip: Bepaal bij aankoop al wat je ideale gebruikstermijn is. Zo kun je tijdig inspelen op veranderingen en voorkom je dat het bezit een last wordt.
Maak van jouw droom een doordacht plan
Een eigen boot of vakantiehuis kopen is fantastisch. Het kan jouw reislust en behoefte aan vrijheid vervullen. Maar de droom wordt pas echt duurzaam als je realistisch bent over kosten, tijd, onderhoud en verzekeringen.
Neem de tijd om te rekenen, plannen en vergelijken. Kijk of de investering bij je levensstijl past, en maak gebruik van de juiste expertise. Zo wordt je vakantiedroom geen zorgenpost, maar een plek waar je jaar na jaar van kunt genieten.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => van-droom-naar-bezit-hoe-je-verantwoord-een-boot-of-tweede-huis-koopt
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/135/135_1.jpg
)
[2] => stdClass Object
(
[newsId] => 136
[date] => 2025-12-30
[title] => Vrijheid onderweg begint met overzicht
[text] => De paradox van vrijheid
Reizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je nodig hebt en hoe je keuzes maakt, wordt reizen pas echt zorgeloos. Dat geldt voor alles onderweg: je route, je bagage, je geld en zelfs de manier waarop je met technologie omgaat. In een wereld waarin innovatie snel vooruitgaat draait vrijheid steeds meer om inzicht.
De voorbereiding als fundament
Spontaan reizen klinkt romantisch, maar zelfs de meest vrije avonturier plant bewust. Een goede voorbereiding betekent niet dat je alles vastlegt, maar dat je ruimte creëert voor improvisatie. Door inzicht te hebben in je budget, je documenten en je route, kun je met vertrouwen loslaten. Overzicht is geen beperking, maar een hulpmiddel. Het maakt dat je keuzes kunt maken zonder stress, omdat je weet wat je achterlaat en waar je naartoe wilt.
Rust in plaats van controle
Overzicht geeft rust. Niet omdat alles voorspelbaar wordt, maar omdat je beter weet hoe je kunt omgaan met het onverwachte. Een gemiste trein, een omweg of een vertraging voelt minder zwaar als je grip houdt op het geheel.
Digitale vrijheid onderweg
Reizen anno nu is digitaal. Van tickets tot navigatie, van reserveringen tot communicatie: bijna alles gebeurt online. Dat brengt gemak, maar ook verantwoordelijkheid. De moderne reiziger kiest bewust hoe hij technologie gebruikt. Digitale innovaties laten zien hoe transparantie en flexibiliteit hand in hand kunnen gaan. Ze helpen ons niet om méér vast te leggen, maar om slimmer te plannen.
Balans tussen plannen en genieten
De kunst van reizen is weten wanneer je moet plannen en wanneer je moet loslaten. Te veel voorbereiding kan spontaniteit doden, maar te weinig overzicht zorgt voor onrust. De balans ligt ergens in het midden. Door vooraf te bedenken wat belangrijk is, of dat nu je budget, vervoer of gezondheid is, maak je ruimte om onderweg te genieten.
Een reis zonder zorgen is een reis met aandacht
Vrijheid is niet hetzelfde als impulsiviteit. Wie met aandacht reist, ziet meer, voelt meer en beleeft meer. Overzicht helpt om dat bewustzijn vast te houden, ook in een wereld vol prikkels en keuzes.
Slim omgaan met middelen
Wie reist, weet dat geld niet alleen een praktisch hulpmiddel is, maar ook invloed heeft op rust en vrijheid. Een overzicht van wat je hebt en wat je uitgeeft voorkomt onnodige stress. Door bewust te kiezen hoe je je middelen beheert, digitaal of contant, houd je de regie. Ook nieuwe vormen van technologie, zoals ethereum, maken het makkelijker om inzicht te krijgen in waarde, transacties en mogelijkheden, waar ter wereld je ook bent.
Vrijheid is weten wat genoeg is
Een van de mooiste lessen van reizen is leren wat je écht nodig hebt. Vaak blijkt dat veel minder te zijn dan je denkt. Overzicht helpt om dat te ontdekken. Niet alleen in spullen, maar ook in keuzes. Wanneer je weet wat belangrijk is, kun je de rest loslaten. Dat geldt voor bagage, maar ook voor verwachtingen.
Inzicht als kompas
Inzicht vervangt geen avontuur, maar maakt het dieper. Het helpt je bewuster te reizen en beter te begrijpen wat je onderweg zoekt. Of het nu gaat om een lange roadtrip, een wereldreis of een weekend in eigen land: inzicht is je kompas. Het laat zien waar je vandaan komt, waar je nu bent en waar je naartoe wilt.
Vrijheid door bewust leven
Vrijheid onderweg is meer dan bewegen, het is leven met intentie. Wie bewust reist, kiest niet voor het drukste schema, maar voor het rijkste moment. Overzicht maakt dat mogelijk. In een tijd waarin reizen, technologie en financiën steeds meer met elkaar verweven zijn, wordt inzicht de sleutel tot rust. Ethereum is daar een mooi symbool van: een systeem dat draait om transparantie en autonomie, net als reizen zelf. Want echte vrijheid is niet weglopen van structuur, maar het bewust kiezen van richting.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => vrijheid-onderweg-begint-met-overzicht
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/136/136_1.jpg
)
)
[topCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[continentId] => 3
[countryId] => 82
[reportCount] => 1
[pictureCount] => 8115
[position] => 1
[countryName] => Haïti
[countryIsoCode] => HT
[continentName] => Centraal-Amerika
)
)
[countryId] => 53
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
[countryPopulation] => 0
[countrySurface] => 0
[capitalCityLongitude] => 0.000000
[capitalCitylatitude] => 0.000000
[portalReports] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[30] => stdClass Object
(
[reportId] => 5063955
[userId] => 139012
[countryId] => 53
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2019-09-24
[photoRevision] => 0
[title] => School, water, boeren en vissers, Dorian, onrust
[message] => Dit verhaal is voor de geduldige lezer. Aan het eind is informatie te vinden over de huidige situatie in Haïti. Maar eerst gaan we terug naar de maand augustus.
4 augustus reisde ik samen met William naar Pestel. In Petit Goâvewaren de dag voor onze reis problemen geweest en we zagen de restanten van verkoolde autobanden op de weg liggen, maar ook zagen we mensen met banden sjouwen. Twee bussen stonden midden op de weg, de weg blokkerend. Ze zaten vol passagiers, wat ik niet begreep. Later werd me uitgelegd dat de busschauffeurs worden gedwongen om de bussen midden op de weg te zetten. Gelukkig werden ze algauw weggehaald en konden we doorrijden. Na een lunchstop in Les Cayes reden we verder naar Kafou Zaboka. Daar in de buurt was die ochtend vroeg een ernstig ongeluk gebeurd, waarbij 11 mensen zijn overleden. De truck die lading en mensen vervoerde, lag op de zijkant net voor een afgrond.
Toen we aankwamen in Pestel, stond de Hilux bij het hotel maar de collega’s waren er niet. Die bleken aan het afkoelen te zijn in zee. We liepen een heuvel op en af, onze voeten algauw rood van het stof, afdalend naar zee. Mooi uitzicht; palmbomen, water, de Cayemites eilanden, mangrove, een karkas van een schip. William en ik bleven niet lang en reden naar Cassavon. Tot onze verbazing kwamen we in een feest terecht. Het erf rondom de school was omheind met een hek van boompjes. De directeur zei dat zijn zoon deel uitmaakt van een groep muzikanten en ze hadden gevraagd of ze de school konden gebruiken voor een programma in de vakantie. Geweldig om te zien dat de school nog voordat ie helemaal is afgerond al een belangrijke rol speelt in de gemeenschap. Het feest werd echter abrupt afgebroken toen het nieuws binnenkwam dat een uit Amerika gedeporteerde Haïtiaan zijn moeder en neefje had gedood met een machete en diverse andere mensen had verwond. Hoewel het gebeurde in Port-au-Prince, waren de slachtoffers afkomstig uit Pestel en dus bekenden.
Telefonisch voegde een andere collega zich bij ons en even was het weer als voorheen, met grappen en grollen tussen de heren. Met pijn in het hart luisterde ik naar hun verhalen, aangezien ik wist dat dit de laatste reis samen zou zijn. Het regende keihard die nacht en er klonk knalhard onweer vlakbij, plus nog een hoop andere geluiden, inclusief duiven onder het dak.
De volgende ochtend met z’n vieren naar Cassavon. Wililam zou ook een poging wagen om de sloten van de deuren te installeren, maar de schroeven bleken te kort te zijn. Ik dacht dat ik nu echt kon verven. De vorige keer hadden Patrick en ik grondverf mee en nu bracht ik ‘echte’ verf mee. Maar helaas was er nog niet geschuurd... Terwijl twee collega’s zand gingen halen, sprak ik twee bouwlieden, ter voorbereiding op ons verslag. Daarna trok ik oude kleren aan en ging de muren van een klaslokaal schuren. Algauw kwam er iemand om het hoekje kijken, een van de mannen die in een ander lokaal aan het schuren was. Hij lachte en ik kon verder. Gedurig kwam er toen lachend iemand om het hoekje kijken; de bouwlieden, een paar kinderen, de directeur, mijn collega’s. Het schuren van betonnen muren maakt een hoop herrie en algauw zat ik onder het grijze stof. Na een poosje voegden de mannen uit het andere lokaal zich bij me en kreeg ik een zelfgemaakte ladder bestaande uit twee boomstammen met planken ertussen om bij de bovenste helft van de muren te kunnen. Mijn collega’s hielden me nauwlettend in de gaten. Het ging om het gebaar, van een blanke, een vrouw en de leidinggevende van CWS. Het feit dat ik de handen uit de mouwen steek en me niks meer voel dan een ander, maakt een groot verschil. Intussen werden de deuren van de toiletten geplaatst en de onderkant van de muren gepleisterd.
De dames in het hotel in Pestel zullen de mannen ook missen, die voor ieder een vriendelijk, bemoedigend woord of een grol en een grap hebben. Na het eten (vis) liepen we het dorp in. De mannen gingen het stof van de dag afspoelen in zee en ik bezocht de ouders van een vriend, aangezien zijn moeder in het ziekenhuis had gelegen na het verlies van een schoonzoon. Een andere zoon is in de leer voor priester en vertelde me daar het een en ander over. Mijn collega’s kwamen me ophalen en gedrieën liepen we naar het dorpsplein, om op een bankje aan het water te zitten. Daarna met z’n vieren nog wat napraten bij het hotel.
De volgende ochtend brachten we een kort bezoek aan een huis dat is afgerond om vervolgens terug te keren naar Port-au-Prince. Een mooi huis, met een trap over de lengte van de veranda en mooi design in de pilaren.
Bij Chalon was een weghelft afgesloten met stenen en mensen stonden met takken te zwaaien om geld te vragen om ons door te laten. We konden doorrijden. Toen we bij Petit Goâvekwamen, zagen we auto’s afremmen en omkeren. We werden een zijweg ingestuurd, maar daar stonden we algauw stil. Bij navraag wat er aan de hand was, kregen we te horen dat de wegen geblokkeerd waren omdat Petit Goâveal een tijdlang zonder stroom zat. De auto’s begonnen te keren en dat deden wij uiteindelijk ook. Een vrachtwagenchauffeur zag ons koekjes pakken en vroeg er ook een, dus werd er netjes eentje door het autoraam aangegeven. Daar kan ik de lol wel van inzien.
Toen we terugkwamen bij de hoofdweg, zagen we dat er inmiddels een vrachtwagen met trailer overdwars op de weg stond waar we vandaan kwamen, dus we konden niet meer terug. Iemand zei dat we wel richting Port-au-Prince konden, maar een ander was het er niet mee eens om ons door te laten en weer een ander vroeg geld. Hoe dan ook, uiteindelijk konden we de weg op draaien, enkel om een paar honderd meter verderop weer stil te staan. Twee vrachtwagens stonden midden op de weg. We wachtten, belden collega’s om advies. Gedurig kwam er iemand aan ons raam om te zeggen dat ze ons erdoor konden loodsen, maar zowel de hoofdweg als de binnendoor wegen waren geblokkeerd met vrachtauto’s. Na ongeveer een uur werden de trucks aan de kant gereden om een aantal auto’s door te laten, waaronder ook wij. Dat was geen prettige ervaring, om opgesloten te zitten tussen twee wegblokkades. Toen nog door Martissant. Een collega adviseerde ons om de radio aan te zetten en het nieuws te beluisteren. We waren de wijk net door, toen het nieuws erover begon, verwijzend naar ‘de hel’ en ‘kruispunt van de dood’. We namen een route die uitkwam bij het stadscentrum, langs de nieuwe overheidsgebouwen. We leverden een zak houtskool af bij Amost, ik bracht William naar huis en reed toen zelf naar huis.
We ontbijten meestal pas als we op kantoor zijn. Vaak wordt er wat van huis meegenomen, soms kopen we wat. En soms neemt de een wat voor de ander mee. Dat zijn kleine dingen, mooi dat het kan. Ik belde een collega om te vragen of ik ook iets voor hem moest kopen, maar hij was nog thuis en zat net aan het ontbijt, dus nam hij maar liever wat voor mij mee.
De auteur van de Harry Potter boeken, J.K. Rowling, heeft een organisatie opgericht die zich inzet tegen institutionalisering, oftewel voor een hervorming van instituten, inclusief weeshuizen. Deze organisatie heet Lumos en is na Europa als eerste ook in Haïti actief, op verzoek van de regering. We zijn met hen in gesprek om te kijken naar mogelijkheden van samenwerking. Lumos verricht veel onderzoek, verzamelt informatie en lobbyt. Er zijn 554 weeshuizen in Haïti, waarvan slechts 2 door de overheid worden gerund. Samen met IBESR (Nationaal Instituut voor Sociaal Welzijn en Onderzoek) heeft Lumos de weeshuizen bezocht. Slechts 29 van de 554 zijn als ‘veilig’ gemarkeerd. IBESR heeft sindsdien een regel gepubliceerd dat er geen nieuwe weeshuizen geopend mogen worden. De weeshuizen worden grotendeels gefinancierd door kerken vanuit Amerika en Canada. Europa geeft soorgelijke ‘hulp’ aan weeshuizen in onder andere Afrika. In plaats van financiering van weeshuizen, willen IBESR en Lumos proberen het geld te laten besteden aan alternatieve basisdiensten in de gemeenschap, zodat het niet langer nodig is voor ouders om hun kinderen naar tehuizen te brengen en ze in plaats daarvan zelf voor hun kinderen kunnen zorgen. Lumos houdt zich bezig met kinderhandel. Het raakt me elke keer weer om geconfronteerd te worden met de ellende die kinderen meemaken.
Diezelfde dag was mijn collega Rony naar ASR, om de inhoud van een wetsvoorstel voor bescherming van kinderen te bespreken. Sindsdien heeft er een gesprek plaatsgevonden tussen CWS, ASR en Lumos om te kijken wat we met z’n drieën samen kunnen doen.
Het bataljon van Eglise de Dieu de Boulard kwam een week op kamp in Guibert. Daar zitten meerdere bekenden van me bij. Op zaterdag reed ik met ze naar Fermathe om drinkwater te halen voor de groep. In de vakantieperiode vonden er elke dag voetbalwedstrijden plaats in Guibert. Dat is het voornaamste vermaak in de zomer. In augustus regelt het vaak ’s avonds. Op een avond toen ik thuiskwam stond er een regenboog boven de bergen. Mooi.
Op mijn verjaardag, 11 augustus, ging de zondagschool over Bijbelstudie. Net zoals pasgeboren baby’s melk nodig hebben om te voeden en groeien, hebben christenen het Woord van God nodig om te groeien in het geloof. Lezen, begrijpen/luisteren en in de praktijk brengen. Parallel aan de dienst voor volwassenen is er een dienst voor de kinderen, waar zo’n 100 kinderen bijeenkomen.
Na de kerkdienst reed ik naar Fort Jacques. Twee nichtjes kwamen me tegemoet lopen toen ik parkeerde. De jongste van bijna 2 jaar wees naar mijn blanke huid en wreef erover, zeggend dat ik gewond was. Dat was blijkbaar haar interpretatie van mijn vreemde huidskleur... We zouden die middag naar een waterval wandelen. Ik zat met zes kinderen om me heen, die me van alles vertelden. Daar geniet ik van, een tevreden glimlach op m’n gezicht. De meisjes hadden hun zwempak al klaarliggen. Ik werd aan tafel genodigd voor een maaltijd met Jackson en z’n vrouw en maakte kennis met de jongste telg, een jongetje van net twee weken oud. Een fijn gezin, sympathiek, ongedwongen gezelschap. De tafel was uitgebreid gedekt met rijst en erwten, kip, salade, plantanen, vruchtensap.
Vervolgens liepen we met z’n zessen naar Piten. Een prachtig uitzicht op het gebergte links en rechts. We volgden de doorgaande weg een eindje. Jackson wees me op van alles, waar zijn grootouders vandaan komen, waar hij vroeger mango’s ging eten en hout halen. Vervolgens sloegen we een voetpad in vanaf de doorgaande weg, dat ons omlaag voerde het dal in. Daar zagen we in de verte de bedding waar de waterval is. Prachtig. We liepen het pad af, totdat we in de rivierbedding kwamen. De bergen daar zijn nog aardig bebost. Ik liep door het water, met de 6-jarige Irvika aan de hand.
Nadat we een eindje door de rivier gewandeld hadden, kwamen we bij een bassin met heel mooi helder water. De zussen Djoulissa en Irvika durfden niet alleen het water in, dus ik ben toch maar het water ingegaan, waar ik tot boven m’n middel in stond, met kleren en al. Vooruit maar, het was leuk. Djoulissa klampte zich eerst angstvallig aan me vast maar werd later een stuk vrijer. Hun neef Jamesley kan zwemmen, dus die redde zich wel. Ik klom het water weer uit en zat op de rots bij Jackson te kijken naar het water en de zwemmers. Vervolgens liepen we naar de eigenlijke waterval. Dat had nog wat voeten in aarde. Eerst over rotsen om het bassin heen, toen nog een eindje door de rivierbedding en tot slot een steile waterstroom op. Jackson ging als eerste en trok ons omhoog. Piten zelf is een hoge, smalle straal water die met kracht neervalt. Toen moesten we de steile rotswand weer af. Jackson ving ons op. Ze gingen nog een keer zwemmen. Ik heb heerlijk genoten. Ze wisten niet dat ik jarig was maar zonder het te weten hebben ze me een hele mooie middag bezorgd.
We liepen terug door de rivierbedding en nu de helling op. Nu het later was, waren de kleuren van de bergen veranderd. Echt een ontzettend mooi uitzicht. Zo dichtbij de stad maar zo heel anders opgroeien, met de mogelijkheid om vrijuit rond te lopen. Van huis uit lopend naar de waterval, geweldig toch. Heel mooi. Toen we terug waren, heb ik ze bedankt voor dit mooie cadeau voor mijn verjaardag.
Weer thuis werd ik verrast met bezoek van Patrick. Even later voegde Amost zich ook bij ons, die met het bataljon nog in Guibert was. Aangezien beide heren actief zijn in hun kerk, werd het een samenzijn met religieuze discussies. Twee personen die veel voor me betekenen. Een mooie dag dus.
Maandag 12 augustus vertrokken Rony en ik naar het Noordwesten. Het team was goed verdeeld; 2 man in Grand Anse, 2 in het Noordwesten, 2 vrij. Via Gonaïves reden we naar Mare Rouge, met hele gesprekken onderweg. We stopten in Dos d’Âne om Anouce en z’n gezin te groeten. Het was lang geleden dat we in het gastenverblijf in Mare Rouge hadden verbleven. De reservering was niet goed overgekomen. Ik kreeg een kamer met een slot zonder sleutel, aan kakkerlakken geen gebrek, geen water in de badkamer.
Dinsdag reden we naar KED in Dupre. Anouce ging met ons mee. We liepen naar een waterbron, van steen tot steen springend. Bij een eerste bron waren vrouwen aan het wassen. Dit is een natuurlijke waterbron. KED heeft er een soort reservoir gebouwd waar het water door kan stromen, zodat het niet meer over de grond loopt en dus schoner wordt. Verderop waren 7 mannen bezig met priemen, pikhouwelen en voorhamers om grote stukken rots weg te slaan om de waterpijpen op de gewenste diepte in de grond te kunnen leggen. Grote stukken steen kwamen naar beneden. De heren kregen zonnebrillen ter bescherming van hun ogen. We volgden de leiding, die verderop al in de grond lag, flink diep, naar de tweede waterbron. Ook daar is een reservoir gebouwd om het water doorheen te leiden. In het reservoir verzamelt het water kracht, waarna het de leiding ingaat. De leiding moet een totale lengte van ongeveer twee kilometer krijgen, naar een ander stuk land waar een waterreservoir gebouwd gaat worden. Vanaf dat reservoir wordt het water verbonden met twee kranen/waterpunten.
Een indrukwekkend staaltje werk. Het was duidelijk dat de heren hard moesten werken om de leiding aan te leggen, door het gesteente. Ze werken elke dag van 7:00 tot 16:00 uur. Deze week was er geen eten beschikbaar. Dat is onmogelijk, zulk zwaar lichamelijk werk zonder eten. We liepen naar het stuk grond waar het reservoir gebouwd gaat worden. Een vrouw stond te douchen onder een straal water die ergens uit de grond kwam. Het kan allemaal. Bij het kantoor van KED spraken we met comitéleden. Een van hen verwees naar Psalm 133; er is geen zegen als we niet samenwerken. Het werd een mooi gesprek, ondanks moeilijke omstandigheden.
’s Middags hadden we een afspraak met de drie onderwijsinspecteurs van de vier gemeentes van het Lage Noordwesten; Bombardopolis en Baie-de-Henne samen, Jean Rabel, Mole Saint Nicolas. De drie mannen die wij spraken, zijn de hoofd-inspecteurs. Daarnaast zou elke gemeente regio-inspecteurs moeten hebben, maar dat is nog niet het geval voor alle gemeentes. Tot februari 2017 vielen ze allemaal onder Jean Rabel. De scholen liggen ver bij elkaar vandaan. Sommige inspecteurs hebben 50 scholen onder hun hoede, wat het moeilijk maakt om ze regelmatig te bezoeken. Bovendien hebben ze geen transportmiddelen. Dit gaat alleen om basisscholen. We legden ze uit wat voor werk CWS heeft gedaan op het gebied van onderwijs en spraken over training voor docenten. Een van de inspecteurs was zeer negatief over organisaties, zeggend dat ze niks serieus doen. Ik nodigde hem uit om de scholen te bezoeken die we hebben herbouwd zodat hij met eigen ogen kan zien of we niks serieus gedaan hebben. De komende tijd hopen we te bekijken hoe we training aan docenten mogelijk kunnen maken in samenwerking met de inspecteurs en het provinciale bureau van het Ministerie van Onderwijs. In het kader hiervan heeft Rony deelgenomen aan een twee-daagse training over ‘positieve discipline’ met InnovEd om kennis te maken met hun manier van aanpak. Hopelijk gaat InnovEd de training voor docenten verschaffen.
Woensdag zou een intensieve dag worden, had GRADAID ons gewaarschuwd. Dat klopte wel aardig. We gingen op bezoek bij drie groepen/associaties met wie GRADAID wil gaan samenwerken, met financiering van CWS. Met een volle auto (9 personen) reden we vanuit Mare Rouge via Jean Rabel en Bord-de-Mer de Jean Rabel naar Rivière Côtes-de-Fer. Onderweg vonden er heftige, religieuze discussies plaats. We reden parallel aan de kust, door een dor en kaal ogend landschap met weinig begroeiing. Uiteindelijk parkeerden we de auto en liepen verder, neerkijkend op de zee en een inham. We daalden een helling af over rotsen en nu bleek dat we naar de inham gingen die we van bovenaf zagen. Een kleine inham tussen de rotsen, met zeestrand en flinke golven. De houten kano’s en bootjes waren grotendeels op het droge getrokken. Er waren nog een paar op zee, die de inham binnenkwamen. De bootjes bestaan uit drie houten planken, waar ze op zitten met beide benen in het water.
Mannen waren bezig met netten sorteren. Twee andere mannen waren bezig een fuik dicht te naaien. Vrouwen waren bezig met vis schoonmaken en zouten om te conserveren/bewaren. Twee vrouwen waren bezig een schild van een schildpad af te halen met een machete. Ze zeiden dat het een karetschildpad is. Ik vond het maar luguber. De grote poten en kop werden losgemaakt en de ingewanden eruitgeschraapt, met blote handen. Er zaten een heleboel eieren in, gele, ronde eieren. Ze vertelden dat de eieren niet alleen van de karetschildpad zijn, maar ook van andere soorten vissen. Bijzonder.
De vissers werden bijeengeroepen en we zaten buiten in de schaduw om kennis te maken met de Associatie Vissers van Côtes-de-Fer (APKF). Er waren een man of 35 aanwezig. APKF is in 2004 opgericht. Ze leven van de visserij om hun kinderen naar school te sturen en dagelijks eten op tafel te zetten. APKF heeft nog niet eerder met een organisatie samengewerkt maar is al een tijdje in gesprek met GRADAID en heeft van GRADAID adviezen ontvangen over het functioneren als associatie. APKF telt 56 leden. Ze gaven aan dat de vissen vaak bederven, omdat ze geen conserveringsmiddelen hebben. De enige manier om ze te behouden is door ze te zouten, maar daardoor dalen ze in waarde. Voor het vissen zelf zijn ze afhankelijk van de kano’s (uitgeholde boomstammen) en bootjes van drie planken, wat betekent dat ze dichtbij de kust moeten blijven en niet naar dieper zeewater kunnen. Hierdoor krijgen de vissen nabij de kust niet eens de kans zich te ontwikkelen en worden al jong (en dus klein) gevangen, terwijl er in dieper zeewater mogelijkheden zijn om grotere vissen te vangen.
Alle leden doen hun best om hun kinderen naar school te laten gaan. Wat tevens interessant is; er is een groot gevoel van solidariteit, samenwerking en op elkaar letten. Elk bootje wordt door meerdere mensen bemand. Een van hen verkoopt de vangst en deelt de winst met de anderen. De vissers die terugkomen naar de haven, wachten totdat de laatste visser binnengekomen is. Ze helpen om de bootjes op het land te trekken. Pas als de laatste visser terug is, gaat iedereen naar huis. Mochten ze iemand missen, dan gaan ze op zoek. De groep kwam over als een hechte groep.
Een interessant gesprek in een mooie omgeving. Genieten van het landschap en een goed gesprek. We zullen verder bespreken met GRADAID wat de mogelijkheden zijn om deze associatie te voorzien van een motorboot om naar dieper water te varen, een visaantrekkende voorziening (die scholen vissen aantrekt) en vriezers met zonnepanelen om de vissen te conserveren. Voor ons vertrek kregen we gekookte plantaan met vis. Superverse vis, net gevangen. Zulke vis krijg je niet vaak.
We liepen terug naar de auto en reden dezelfde route terug via Jean Rabel. Voor Vieille Terre sloegen we af naar een binnenweg die rechtstreeks naar Côtes de Fer leidt. Wederom prachtig uitzicht over een bruin dal. Over de lengte van een helling loopt een pad. Die helling ligt naast de zee.
In Rodolf, Côtes de Fer, hadden we een gesprek met 15 leden van de Groep van Agro-ecologische Families van Rodolf. Een jonge groep, die in november 2018 is opgericht. Het is een groep van 22 landbouwers, die elkaar helpen. De ene dag werken ze samen op het land van de een, een volgende dag op het land van een ander. Ze spraken tevens over koffie en fruitbomen die voorheen groeiden in de omgeving en een goede bron van inkomsten waren. Er is materieel beschikbaar voor fruittransformatie, maar momenteel niet in gebruik.
Vandaar reden we naar Folen, waar we met de Groep van Agro-ecologische Families van Folen spraken. Net als in Rodolf is dit een groep van 25 landbouwers die elkaar helpen met het bewerken van hun land. Deze groep bestaat pas sinds februari 2019. In Folen is de grot Princeton gelegen. De enige waterbron in de omgeving is gelegen in de grot. Daar komt het water vandaan om te drinken, voor de dieren, voor het douchen, voor het wassen, voor het eten koken, voor de landbouw, enz. De groep wil graag een pomp installeren en een waterreservoir en kiosk bouwen zodat het water buiten de grot beschikbaar zal zijn. Dat kan ook gelijk helpen om de grot af te sluiten en dus beter te beschermen, als toeristische bestemming.
Bij alle groepen vroegen we naar toegang tot onderwijs. De meeste kinderen gaan wel naar de basisschool, hoewel ze ze niet allemaal afmaken. Toegang tot onderwijs na de middelbare school is het moeilijkst. Er zijn maar weinig mensen die de kans hebben om de middelbare school af te ronden en dan door te gaan met beroepsonderwijs of universiteit.
We keerden terug naar Mare Rouge, voor nog een kort gesprek met het team van GRADAID. ’s Avonds kwam GRADAID ons een soort zoete pap (‘labouyi)’ gemaakt van plantanen brengen. Het werd er niet beter op in het gastenverblijf. Er was geen wc papier en vervuild water.
De volgende dag waren we op pad met AGEHPMDNG, eveneens om kennis te maken met de organisaties waarmee zij willen samenwerken als onderdeel van een nieuw programma. Eerst reden we naar Digé, voor een gesprek met OFVDD; Organisatie van Sterke Vrouwen voor de Ontwikkeling van Digé. Het was de eerste keer dat ik met een groep dames in gesprek was, voor zover ik me kan herinneren. Ze waren maïs van kolven aan het halen, om een maaltijd genaamd ‘tchaka’ te bereiden. OFVDD is opgericht in 2007, om verkrachting en huiselijk geweld tegen te gaan. De dames kunnen geld lenen via OFVDD voor kleinschalige handel. Ze hebben niet veel dieren over, aangezien die verloren zijn gegaan aan ziekte en droogte. Tevens gaven ze aan dat er een gebrek is aan latrines. Heel goed, want meestal wordt dat onderwerp vermeden.
Vandaar reden we naar ADPVM, Associatie voor de Ontwikkeling van Boeren in Vieille Terre Mare Rouge. Dit was een heel ander soort organisatie, die al vele malen zaden en andere producten heeft onvangen van diverse organisaties. Ze hebben een eigen gebouw, waar silo’s en molens voor transformatie van pinda’s en maïs beschikbaar zijn. Ze hebben gewerkt aan bodembescherming, fokken van geiten en kippen, alfabetisering, boomkwekerijen, microkrediet en latrines.
Tussendoor aten we bij AGEHPMDNG, huize Mercidieu, bij wie we altijd gastvrij verwelkomd worden, dit keer met rijst, geit, plantaan, salade. Vervolgens reden we naar Fond Ramadou, door een plantage van plantanen. Het leek overal maar dor en droog. We ontmoetten OPDF; Organisatie van Boeren voor de Ontwikkeling van Fond Ramadou. Ze vierden het 10 jarig bestaan van hun organisatie. Samen hebben ze aan de toegangsweg gewerkt en ze helpen elkaar op het land, inclusief ouderen die het lichamelijke werk niet meer goed kunnen doen. Een aantal landbouwdeskundigen onder de leden geven adviezen aan de overige leden. Ze hebben tevens palmbomen geplant langs de weg en een hangar gebouwd waar we samenkwamen. Het was de eerste organisatie die we ontmoetten die aangaf een actieplan te hebben. De leden hebben onderling een spaar- en leensysteem opgezet. Ze helpen de kinderen met bijles en schoolspullen. Ook wordt er training gegeven. Een aantal problemen waar ze mee te maken hebben, zijn toegang tot water, slechte kwaliteit zaden, erosie, gebrek aan medicijnen voor dieren. We hadden een goede indruk van deze organisatie, die nog geen ervaring heeft met externe financiering maar al heel wat gepresteerd heeft.
Tot slot reden we naar Korosol voor een ontmoeting met MAD, Beweging Actie voor Ontwikkeling, opgericht in 2011. Ze werken aan de onverharde weg om gaten te vullen en helpen elkaar op het land. Ook hebben ze gezamenlijk grond gehuurd om gewassen te verbouwen. De opbrengst van de oogst is bestemd voor MAD, die daarop leningen of giften verstrekt aan leden om handel op te zetten, bijvoorbeeld het verkopen van beltegoed, houtskool, of het kopen van bomen om planken van te zagen. Ook hier werd gesproken over de kwaliteit van zaden om te planten en toegang tot water. Eveneens gaf men aan dat de huizen van slechte kwaliteit zijn; alleen geschikt als de zon schijnt, maar nat als het regent.
Via de rivierbedding reden we terug naar Vieille Terre, voor een nabespreking met de staf van AGEHPMDNG. De volgende dag, vrijdag, keerden we terug naar Port-au-Prince. We haalden een schoonzus van Anouce op in Dos d’Âne, die met ons meereed naar Gonaïves. Onderweg nog een korte stop bij KED. Het valt voor de leiders niet altijd mee om de moed erin te houden. Vaak worden ze beschuldigd van eigenbelang, of als ze een auto of motor kopen wordt er gezegd dat het gedaan is met geld dat bestemd was voor ander werk. Het vereist grote mentale kracht om tegen zulke beschuldigingen bestand te zijn. Niet leuk. Jaloezie is overal aanwezig. Helaas bestaat er bij een ‘project’ vaak het verkeerde idee dat er veel geld beschikbaar is en alles betaald wordt. Maar er wordt een eigen bijdrage verwacht en dat komt momenteel op de leiders neer.
Het had geredend, dus we reden door heel wat water en modder. We kwamen bij een rivierbedding waar een truck met zakken houtskool dezelfde richting als wij uitging en een truck en bus ingegraven waren in de rivierbedding, komend uit de andere richting. We konden gelukkig wel passeren. Toen we weer een grote waterplas overstaken, bleven we vastzitten in de modder. Als de weg onder water staat, is moeilijk te zien waar een kuil zit. Een motorrijder kwam voorbij, zette z’n passagier op de grond en kwam gelijk onze voorwielen in de vierwielaandrijving zetten. Vaak hoor ik Haïtianen zeer negatief praten over hun eigen volk, maar dit is een mooi voorbeeld van het goede in de mens. De chauffeur hielp ons zonder dralen en zonder gevraagd te worden. Wij stonden in het water dus we zouden natte voeten krijgen als we uit de auto moesten. Hij kroop half over onze motorkap om bij de voorwielen te kunnen. Dat zijn van die kleine dingen die van grote waarde zijn.
Onderweg hoorden we dat GRADAID bijna een busongeluk had gehad, omdat de bouten uit de wielen van de bus draaiden waarin de staf zich bevond. Rony kreeg een telefoontje van een koorlid wier man gewond was geraakt in een schietpartij. GRADAID had al te maken gehad met motorongelukken van hun staf. Zo lijkt er telkens weer wat te gebeuren.
In de regen kwam ik ’s avonds thuis. Het werk aan de weg in Guibert heeft weinig effect gehad. Integendeel, de weg is nu nog gladder in de regen omdat het verandert in een modderbaan. De volgende ochtend de auto gewassen, wat hard nodig was na alle modder. ’s Middags op bezoek bij Smith, die nog steeds z’n knie niet kan buigen sinds zijn motorongeluk van nu bijna 3 jaar geleden.
Zondag ging de zondagschool over gebed. In de tijd van de vroegere Christenen kwam men bijeen voor onderwijs, broederlijke gemeenschap, Avondmaal en gebed; communicatie met God. Ronald preekte uit Mattheüs 22:34-40, een oproep om elkaar lief te hebben.
Sinds juli delen we een kantoor met de Canadese organisatie SUCO. We maken nader kennis met elkaar. Zij werken vooral in het Zuiden van het land, met financiering vanuit Quebec. Ze zijn net een programma van 5 jaar begonnen voor het werken op het gebeid van mango en groenteproductie, gelijkheid tussen mannen en vrouwen, milieu, microkrediet en handel.
Begin augustus was ik bloed wezen doneren bij het Rode Kruis en twee weken later moest ik terugkomen voor resultaten en een kaart als vrijwillige donateur. Na lange tijd wachten, kreeg ik enkel te horen dat alles goed was en dat degene die me de kaart moest geven op vakantie was. Daar gaat weer 2 uur tijd voor niks...
Ook het kantoor kreeg veel regen te verwerken in augustus. Op een middag begon het te stortregenen, met harde wind. Algauw stond het balkon blank en stroomde het water naar binnen, de trap af. Kinderen stonden buiten in de regen te douchen. Patrick ging met een bezem het regenwater binnen te lijf. Met zulke regen duurt het twee uur om thuis te komen. Op een van die dagen regende het zo keihard dat het zicht slecht was en de weg volledig onder water stond, het was net een rivier. Een motorrijder stond te sjorren aan z’n motor die half onder water stond in een geul. Bij Place Saint Pierre liep een man broodjes te verkopen en hij gebruikte daarbij een schilderij als paraplu; met de bovenkant naar boven lag het schilderij op z’n hoofd. Zou dat van de schilderijenverkoper mogen? Stenen lagen op de weg. Het regende zo hard dat het water zelfs de auto inliep, door de achterdeuren. Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt.
De buren bij kantoor hebben regelmatig luide muziek aan. Het maakt niet uit hoe vaak we er iets van zeggen, elke keer gaat het volume weer omhoog. Ik zit gelukkig aan de andere kant van het pand, maar aan die kant hebben de buren meerdere honden die vaak tegen elkaar lopen te blaffen en dagelijks een pak slaag krijgen.
Patrick is in augustus begonnen met deelname aan ACT advocacy academy, een online cursus over lobby, met deelnemers wereldwijd. Dit wordt georganiseerd door ACT Alliance, waarvan CWS lid is. De cursus duurt tot december. Vaardigheden leren voor lobby, wat belangijk is als onderdeel van alle programma’s. Ten slotte is het noodzakelijk dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt.
Rony ging twee dagen training geven in Ganthier over financieel management aan leden van comités met wie we de afgelopen jaren hebben samengewerkt. Ook heeft een training gehouden voor ASR over financieel management en administratie. Op deze manier hopen we bij te dragen aan de capaciteiten van de organisaties waarmee we samenwerken.
Steeds leer ik weer nieuwe dingen. Ik wist niet dat in de vorige generatie meisjes niet naar school gingen. Ze bleven thuis om te leren wassen en koken en wachtten op een man om hun hand te vragen. De ouders van het meisje keken daarbij naar de handen van de man. Als zijn handen eeltig waren, betekende het dat hij een harde werker was. Een van mijn collega’s komt uit een gezin van zes kinderen. Alle zes gaan of gingen naar de universiteit. Hun ouders hechten groot belang aan onderwijs, terwijl hun moeder nooit naar school is geweest en hun vader de middelbare school niet heeft afgerond. Er wordt hier erg naar sociaal niveau gekeken. Helaas wordt er minder waarde gehecht aan beroepsonderwijs. Er is maar één niveau middelbaar onderwijs en van mensen die het lukt om de middelbare school af te ronden, wordt min of meer verwacht dat ze naar de universiteit gaan en niet naar beroepsonderwijs.
In het kader van een zoektocht naar nieuwe bronnen van financiering, had ik een gesprek met OFDA bij de Amerikaanse ambassade. Wegens een brandstoftekort stond er een lange file bij een benzinepomp die wel brandstof beschikbaar had. Ik moest de auto daarom elders parkeren en het laatste eind lopen om op tijd te komen, aangezien het verkeer muurvast stond. Na een controle en het inleveren van alle elektronica, werd ik opgehaald door een escorte. OFDA werkt aan het verminderen van risico’s van rampen door onder andere training aan civiele bescherming, schoonmaken van kanalen en verstrekken van contanten. We spraken over bodembescherming, latrines en kinderrechten. Als onderdeel van werk na orkaan Matthew hebben ze gewerkt aan reparatie van huizen, WASH/cholera, water, mobilisatie, mobilie klinieken en hulpgoederen.
Na afloop van het gespek stak ik de weg over naar Valerio Canez om een prijs op te vragen voor stoelen en tafels voor kantoor. Vandaar liep ik naar MSC Plus waar ik de auto had geparkeerd. Een mekkerende geit aan een touw liep naast een man op de stoep. In de stad. Het kan allemaal. Bij MSC Plus een tafel gekocht voor de keuken op kantoor. Zaterdag prijsopgaven gehaald bij Casami en tafels en stoelen bekeken bij een andere vestiging van Valerio Canez. Akelig verkeer, waarbij op de auto geslagen werd en me gezegd werd te keren op de weg. Uiteindelijk hebben we bij Valerio Canez stoelen en tafels gekocht zodat het kantoor weer wat is ingercht.
De volgende zondag ging de zondagschool over broederlijke gemeenschap; deel uitmaken van het Lichaam van Christus, relaties met elkaar, spirituele eenheid, harmonie, nederigheid, geduld, liefde, verdraagzaamheid, elkaar helpen, waarheid spreken. Mooie, leerzame momenten. Steven preekte over de missie van christenen. Mooi om mijn collega’s ook op die manier actief te zien en van ze te leren.
Na de dienst bracht ik wat kinderkleren naar mijn petekind en haar zusjes in Fort Jacques. Ik had eveneens spulletjes bij me die mijn nichtje Ariane had meegegeven, waarvan een deel zelfgemaakt. Bijzonder. Hoewel ik onaangekondigd kwam en kort bleef, mocht ik niet weg zonder iets gegeten en gedronken te hebben. Ik legde Djoulissa uit hoe een memory spel werkt.
Diezelfde middag hield het interkerkelijk koor waar Rony lid van is een concert (Agapè Theou). Ik reed naar Pétion-Ville. Op de bergweg kwam een truck de bocht omscheuren, volledig op mijn weghelft. Ik toeterde en remde en ging zo ver mogelijk naar rechts rijden. Ik dacht dat ik er frontaal op zou botsen. Op het laatste moment gaf hij een ruk aan z’n stuur de andere kant op. Dat is wat ze noemen ‘het hart klopt me in de keel’. De opbrengst van het concert was bestemd voor het betalen van schoolgeld, uniformen en schoolspullen voor kinderen wier ouders dat niet kunnen opbrengen. Het concert begon een uur en een kwratier later dan aangekondigd en het volume was oorverdovend. Een professor sprak over onderwijs, wat helaas niet goed ontvangen werd door de aanwezigen, die enkel muziek wilden horen. Zeer beschamend. Ik kreeg uiteindelijk niet veel mee van het concert want ik wilde voor donker naar huis.
In augustus zijn de contracten van het resterende personeel afgelopen dat betrokken was bij het werk na orkaan Matthew. 29 augustus was Elondieu jarig. Die dag waren ze op kantoor om wat dingen af te ronden, dus hadden we de gelegenheid om gezamenlijk een maaltijd en taart te nuttigen. Het is moeilijk om ze te laten gaan. Stuk voor stuk getalenteerde mensen. Het valt niet mee om ander werk te vinden. Ik ben zeer dankbaar voor elk van de mannen in mijn team, voor hun inzet, respect en eerlijkheid, voor de manier waarom ze met elkaar en met de bouwlieden en huiseigenaren omgaan. Zonder hen zou dit bijzondere werk niet mogelijk geweest zijn. In totaal hebben we na orkaan Matthew 10 huizen kunnen repareren, 132 huizen herbouwd en 4 basisscholen gerepareerd/herbouwd. Grote dankbaarheid! 142 gezinnen en honderden leerlingen hebben nu een veilig onderkomen en hoeven niet bang te zijn voor een volgende orkaan of aardbeving.
De afgelopen periode hebben we het eindverslag over de bouw van de school in Cassavon ingediend bij CGK Diaconaat, die de school gefinancierd heeft. Eveneens zijn we bezig met het schrijven van een plan in samenwerking met GRADAID en AGEHPMDNG, voor landbouw en visserij. Ook is er een verslag geschreven over de bouw van de school van Mentor. Tegelijk wordt er gewerkt aan de plannen voor het nieuwe fiscale jaar, evenals een strategisch plan voor de komende drie jaar.
Op een zaterdag had ik afgesproken met Ezechiel om bij te praten. Toen ik naar huis reed, stond ik stil in een file naast agenten die motoren aanhielden. Elke benzinepomp die brandstof heeft, veroorzaakt tegenwoordig files. De motorchauffeurs gingen nogal tekeer. Ik snap niet dat ze zo agenten beantwoorden. Maar ik snapte ook niet dat een agent de zonnebril van een van de mannen van z’n hoofd pakte en op de grond gooide.
De eerste zondag van de maand is het hier Heilig Avondmaal. Daar ging ook de zondagschool over. Mackenley had de leiding over de zang. Zes jongelui werden bevestigd als medewerkers voor de kinderdienst. Er werden eveneens twee nieuwe leden welkom geheten. Voor alles wordt een formulier gelezen, gezongen, gebeden en olie op het voorhoofd aangebracht. Mooie diensten. De eerste zondag van de maand preekt de predikant zelf. Dit keer ging het over communie tussen God en Jezus Christus. Hij sprak eveneens over de aardbeving, waarin zijn oudste zoon stierf.
Orkaan Dorian heeft de Bahamas flink geraakt, vooral de eilanden Abaco en Grand Bahama. CWS werkt niet direct op de Bahamas, maar heeft wel deelgenomen als lid van ACT Alliance aan een evaluatiebezoek aan de eilanden om de schade op te nemen. Aangezien het in onze regio ligt, ben ik ook betrokken bij de gesprekken over eventuele plannen.
De onveiligheid in Martissant lijkt met de dag toe te nemen. Zonder reden worden er mensen neergeschoten. In Delmas werd een vrouw voor de ogen van haar man en zoon neergeschoten, vanwege een bedrag van 1000 euro dat ze net van de bank hadden gehaald. Duizend euro! Is een mensenleven niet meer waard dan dat? Regelmatig hoor ik mensen positief praten over de tijd dat Duvalier regeerde. Het was weliswaar een dictatuur, maar er was veiligheid en elektriciteit en orde. De keerzijde en de reden daarvoor was echter dat er zware straf stond op tegenspraak (lees: de dood).
Ik zou op bezoek bij m’n petekind in Gressier maar moest dat afzeggen wegens de situatie in Martissant. Op 5 september zou de school van Cassavon formeel geopend worden. Elke dag komen er mensen de school bezoeken, om met eigen ogen te zien of het waar is dat er zo’n goede kwaliteit school is gebouwd, wat ze hebben horen zeggen. Zelfs in Les Cayes hebben ze niet zulke goede scholen, zei er iemand. We mogen trots zijn op dit goede werk.
Voor het eerst in de geschiedenis van Haïti is de president beschuldigd van hoogverraad en het overtreden van 25 artikelen van de grondwet. Dit is de enige manier om een president af te zetten. In de sessie in het senaat kreeg de president echter geen motie van wantrouwen, waardoor hij kan blijven regeren. Er is nog steeds geen minister president officieel erkend. De vorige die ontslag heeft genomen, ondertekent nog steeds de documenten. In september zijn de gedeputeerden vertrokken, in januari vertrekt 2/3 van de senatoren. Er zijn nog geen verkiezingen gepland. Per januari zal de president per decreet regeren, oftewel het alleenrecht voeren.
Sinds de tweede helft van augustus is er niet of nauwelijks brandstof beschikbaar. Zowel wegens de situatie in Martissant als het brandstoftekort, kon de opening van de school in Cassavon niet doorgaan. Achteraf maar goed ook, want op de geplande dag hadden we inderdaad niet kunnen reizen. Die dag waren de wegen op meerdere plaatsen geblokkeerd.
Als ik van een moeder hoor dat ze haar pasgeboren zoon ter adoptie op wil geven omdat ze niet inziet hoe ze hem zelfs melk kan geven, dan breekt mijn hart. Als iemand die drie studies heeft gedaan geen werk heeft en geen geld om zelfs maar eten te kopen, dan gaat me dat door merg en been. Als er op straat gevochten wordt, wegen geblokkeerd worden, brandende autobanden de kruispunten blokkeren, stenen gegooid worden, dan creëert dat angst en onzekerheid. Dit begon maandag 2 september rond 10 uur ’s ochtends, zomaar spontaan. De meeste benzinepompen zijn gesloten. Zo kan het openbaar vervoer ook niet functioneren. Als er niet gewerkt wordt, zijn er ook geen inkomsten. De scholen zijn op 9 september geopend, maar zeer beperkt. Veel kinderen kunnen nog niet naar school. Het schoolgeld is nog niet bijeen. Op klaarlichte dag, een middag toen we op kantoor waren, werden twee dames op de stoep bij onze buren beroofd van hun tas door een motorrijder, nadat ze uit de bank waren gekomen. Docenten hebben al maandenlang niet betaald gekregen. Zelfs artsen krijgen niet meer elke maand betaald.
Zaterdag 7 september ben ik naar Cuba gereisd om deel te nemen aan een training. Dinsdag 17 september zou ik terugkeren naar Haïti. Zondag 15 september zijn er echter weer protesten begonnen. Er werd een nieuwe ‘afsluiting van het land’ aangekondigd. Slechts één week na de start van het schooljaar, moesten de scholen hun deuren weer sluiten. Ook ons kantoor is de hele week gesloten geweest. Wegen zijn onbegaanbaar wegens wegblokkades. Iemand die het wel waagt om met de auto de weg op te gaan, is automatisch een doelwit. Mijn collega nam daarom een motortaxi maar de chauffeur slipte in de regen en viel. De volgende dag ging mijn collega langs drie klinieken, op zoek naar een arts. Alle drie waren ze gesloten wegens de onveilige situatie. Pas een dag later kon hij terecht bij een arts, die constateerde dat een gewrichtsband in zijn knie is gescheurd. In diezelfde week kreeg zijn 25-jarige nicht een toeval. Ze kon niet naar het ziekenhuis gebracht worden en stierf. Een vrouw met weeën werd door haar man naar het ziekenhuis gebracht. Hij kwam zonder benzine te staan, aangezien er nog steeds nauwelijks brandstof verkrijgbaar is. Er zijn maar weinig ambulances in Haïti. Hij belde de ambulancedienst, maar ook de ambulances hadden geen benzine. Uiteindelijk heeft de burgemeester een auto gestuurd.
Ik maak me zorgen. We zien nog geen uitweg. Mijn collega’s zitten thuis opgesloten en ik kan het land niet binnenkomen. Ik heb eerst een aantal dagen in Miami doorgebracht, waar ik een tussenstop had. Inmiddels ben ik doorgevlogen naar de Dominicaanse Republiek, om hier verder af te wachten. In ieder geval ben ik nu dichterbij, weer op het eiland, met meer mogelijkheden om te reizen. Het raakt me. De onzekerheid is slopend. Hoe lang nog, Haïti?
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 654131
[pictureCount] => 200
[visitorCount] => 577
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Ciudad Trujillo
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/897_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => school-water-boeren-en-vissers-dorian-onrust
)
[31] => stdClass Object
(
[reportId] => 5053091
[userId] => 438687
[countryId] => 53
[username] => PutjesinFlorida
[datePublication] => 2019-05-16
[photoRevision] => 0
[title] => Amber Cove, Dominicaanse Republiek
[message] => Vanmorgen op het laatste moment nog besloten om een excursie te doen. Dit is geen eiland waar je op eigen houtje iets kunt ondernemen, het is wel onze laatste aanlegplaats, de volgende stop is Miami en dat wil zeggen: naar huis.
Het was wat bewolkt vandaag (gelukkig) en ondanks dat de zon voor de middag niet tevoorschijn kwam, werd het toch 40 graden C. De laatste dagen is het hier extreem warm, hebben wij weer. Op de boot werd al aangeraden veel te drinken, onderweg ook. Dat advies hebben we natuurlijk opgevolgd. Eerst even een stadje bezoeken met een "kathedraal" en daarna naar het strand.
Prachtig eiland, hier zijn opnames gemaakt voor Jurassic Park en dat zegt genoeg. Verder worden de toeristen hier goed in de gaten gehouden en naar bepaalde strandjes geleid. En dat zal niet voor niets zijn. Strenge controle ook hier weer, zelfs in de bus.
We zijn moe van alle indrukken en ondernemingen. Morgen een rustige dag op zee en daar zijn we allebei aan toe...
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2019-04-09 06:02:42
[totalVisitorCount] => 4166
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 9
[author] => M
[cityName] => Dominica
[travelId] => 522528
[travelTitle] => Florida
[travelTitleSlugified] => florida
[dateDepart] => 2019-04-26
[dateReturn] => 2019-05-19
[showDate] => yes
[goalId] => 99
[goalName] => Iets anders...
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/874/773_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/438/687_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => amber-cove-dominicaanse-republiek
)
[32] => stdClass Object
(
[reportId] => 5035086
[userId] => 411463
[countryId] => 53
[username] => lisaverweg
[datePublication] => 2018-07-30
[photoRevision] => 0
[title] => Latijns-Amerikaanse gezelligheid
[message] => Pfoe.. ik was best wel een beetje zenuwachtig toen ik in het vliegtuig stapte. Niet voor het vliegen, nee dat is niet de eerste keer, maar omdat ik twee weken met Dries zijn gezin ging doorbrengen en ik had ze eigenlijk pas één keer ontmoet. Het beetje nervositeit dat ik had voor ik weg ging, werd meteen weggevaagd toen ik aankwam en warm ontvangen werd door Dries, zijn gezin, abuela en abuelo.
We gingen gelijk door naar het huis van zijn tante Carmina, waar het zwembad een uitkomst bood tegen de moeheid van het vliegen. Na de hamburgers van de bbq zijn we doorgegaan naar abuela's huis, want daar mochten wij de twee weken verblijven.
Ben je op zoek naar geschiedenis en prachtige gebouwen, dan is het enige waar ik aan kan denken de oude koloniale zone in hartje Santo Domingo. We zijn er de eerste dag doorgelopen. Best heftig, de man die op de auto 'gepast' heeft, zat daar met een gigantisch geweer en eigenlijk zie je mensen nog redelijk vaak wapens dragen. Hij was gelukkig tevreden met een paar pesos voor het oppassen.
Op dag 2 begon de echte vakantie. We gingen naar een soort resort met héél de familie voor het vieren van het vijftig jarig huwelijk van abuelo en abuela. Ik voelde me best wel een beetje vereerd dat ik daarbij mocht zijn. Deze drie dagen in Samana waren perfect. Het strand was prachtig en ze hadden zelfs rekening gehouden met mensen zoals ik die al dat zand graag wegspoelen in het zwembad.
We hebben ook een wandeling gedaan door de bergen naar Salto de Lìmon. De naam had gelukkig niet veel van waarheid. Langs de hele wandeling naar de waterval stonden mangobomen en daar hebben we zeker gebruik van gemaakt. Na afloop hebben we bij 'Luis' gegeten. In het restaurant hadden we een soort dubbeldate met Miguel en Lindsey. Dit was voor mij veruit de leukste dag van de vakantie! Al komen de vis en piña coladas op het strand de dag erna op een goede tweede plaats.
Weer terug in Santo Domingo hebben we de stad nog verder verkend, 'Wendy's' gegeten en gelukkig zijn de meeste van ons aan de voedselvergiftiging ontsnapt. Noa en Gianfranco lagen alletwee plat.
De volgende dag zijn we mee gegaan met Jose en Miguel naar hun huis in de bergen. Na een draak van een autorit kwamen we aan in een aflevering van MTV cribs. We werden ontvangen door het personeel op een gigantisch stuk land dat leidde naar een prachtig huis tegen de berg aan. En over wapens gesproken... dit keer waren wij alleen degene die schoten. Gewoon op een stuk plastic, maar toch best heftig.
Dries en ik hebben de volgend avond ook nog een heerlijke avond samen gehad in het koloniale deel van de stad. Zelfs met onze eigen mariachi band voor het restaurant.
Verder hebben we nog een aantal stranddagen gehad en is mijn checklist aangevuld door te duiken in het Caribisch gebied. We hebben ook nog een wandeling/zwem gedaan door de 27 Charcos de Damajagua.
De afgelopen jaren heb ik alleen gereisd en eerlijk is eerlijk, ik moest echt even wennen, maar reizen met Dries zijn gezin was super. Iedereen van zijn familie is zo warm en vriendelijk. Voordat ik terug ging naar het vliegveld heb ik nog door de botanische tuinen gewandeld en terug naar abuela's.
De beschermende laag van de auto was er duidelijk niet en ik weet nog steeds niet of ik het miste of dat ik het juist wel prettig vond. Bekeken word je sowieso als roodharige bleekscheet in Zuid-Amerika, maar 'no hablo español' scheen iedereen op afstand te houden. In ieder geval nu weer veilig thuis, alweer de volgende vakantie aan het plannen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-08-12 23:07:48
[totalVisitorCount] => 105671
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1471
[author] =>
[cityName] => Ciudad Trujillo
[travelId] => 519805
[travelTitle] => De Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => de-dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2018-07-17
[dateReturn] => 2018-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,ciudad-trujillo
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/411/463_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => latijns-amerikaanse-gezelligheid
)
[33] => stdClass Object
(
[reportId] => 4997913
[userId] => 423937
[countryId] => 53
[username] => jobephraim
[datePublication] => 2017-09-09
[photoRevision] => 0
[title] => Nieuwsbrief 12
[message] => Hoi leuke lezer,
De afgelopen twee maanden is er weer van alles gebeurd. Zo zijn wij weer aangemeerd in verschillende havens, heb ik goede c-days gehad en heeft mijn nieuwe baan vele uitdagingen. In dit alles gaat ook het ‘normale’ schips leven door. Naja, normaal zal het nooit echt worden. Het is een leven samen met 400 anderen op een schip dat niet heel veel stilte kent. Op het schip is er altijd wel iemand om mee te praten en kan het soms knap lastig zijn om een moment alleen te zijn. Ik geniet ontzettend van het leven hier maar het is ook erg vermoeiend. De afgelopen maanden heb ik wat gesnoeid in mijn bezigheden en heb ik geprobeerd het wat rustiger aan te doen. Maar, dat betekent niet dat ik niks te vertellen heb
Nieuwe baan
Iets waar ik lang op gehoopt heb en nooit echt verwacht heb: de baan als purser wat een ontzettend grote uitdaging is. Ik hoop dat het in de vorige nieuwsbrief een beetje duidelijk is geworden wat de baan precies inhoudt. Ik heb al ontdekt wat ik zo leuk vind aan deze baan. Het zijn de verschillende aspecten die samengevoegd zijn. Mijn ervaring als storekeeper komt van pas in deze functie. Het inzicht in de logistieke zaken van het schip helpen mij bij de contacten die ik heb met de verschillende afdelingen aan boord. Ook de administratieve kant van de baan vind ik, misschien wel wat onverwacht, ook erg leuk. Het geordend en georganiseerd te werk gaan gaat me goed af en ik krijg steeds meer het gevoel dat echt begin te begrijpen wat ik doe. Zeker na de haven van Port-au-Prince, Haiti, waar ik de verantwoordelijkheid volledig had, en alles goed ging. Hier ben ik erg dankbaar voor. In dit alles realiseer ik mij dat dit een ongekende kans is. Wie had ooit gedacht dat ik dit als 21-jarige zou kunnen en mogen doen (ik niet ). Ik ben benieuwd wat de komende tijd mij in deze baan brengt.
De afgelopen landen:
Het is al bijna weer 2 maanden geleden dat wij de haven van Nassau, Bahamas invoeren. Nooit gedacht dat ik ooit op de Bahamas zou komen. Ik dacht dat het land ontzettend rijk zou zijn en iedereen elke dag op het strand zou liggen. Maar, niets is minder waar. Wat was ik verrast door de armoede die ik zag. Orkaan Matthew heeft in oktober 2016 veel schade achter gelaten. De tegenstellingen die ik in dit land zag waren gigantisch. Sommige dagen lagen wij naast vijf van de grootste cruise schepen van de wereld en werd de stad overspoeld met toeristen. Maar tegelijk zag ik op c-days ook de armoede in het land en de nood van deze mensen.
Na de Bahamas voeren wij verder naar Haiti. Een land dat eigenlijk alleen maar negatief in het nieuws komt. De afgelopen acht jaar is Haïtie immers geteisterd door elke mogelijke natuurramp. Maar wat heeft dit land mij (en de rest van de bemanning) verrast. Tijdens de officiële opening horen wij in elke land en elke haven dezelfde zin: de mensen in dit land zijn echt heel bijzonder. Dat kon ook echt met recht gezegd worden in dit land. Ondanks alle pijn, moeite en verdriet zijn deze mensen ontzettend positief en staan zij vol in het leven. De ellende van deze mensen wordt niet minder maar zij kijken naar de positieve kanten en maken er het beste van. Haïti is een land dat ik niet snel zal vergeten.
En dan, op het moment van schrijven, zijn wij net 1 dag in de Dominicaanse Republiek. Vanochtend kwamen alle officials aan boord en moest ik een boel zaken regelen. Paspoorten stempelen, logistieke zaken regelen en een meeting met de haven autoriteiten. Gelukkig ging alles goed en kijken wij er naar uit om ook in deze haven weer ministrie te doen. In deze haven zal er een grote wisseling plaats vinden van bemanningsleden. Tijdens de afgelopen maanden en de aankomende weken gaan veel mensen van boord, hun tijd aan boord zit erop. Aan het einde van deze maand komen er weer 110 nieuwe mensen aan boord. Nieuwe energie, nieuwe vriendschappen en een boel nieuwe namen om te leren. Ik heb er weer zin in !
Connect-days:
Hieronder zal ik twee c-days toelichten die extra bijzonder waren in de afgelopen tijd. Deze beide c-days waren in Haiti. De eerste was een bouwproject, iets waar ik altijd naar uitkijk. Lekker weer met mijn handen werken. Dit bouwproject deden wij in samenwerking met een lokale Amerikaanse zendeling. Hij heeft na de aardbeving een stuk land gekocht. Op dit stuk land werd een klein tentendorpje gebouwd voor een dorp dat compleet verwoest is door de aardbeving. Deze man was zo vol van God en straalde dat in alles uit. Het was zo bemoedigend om te zien hoe hij samen met deze mensen leeft en hoe zij er samen het beste van maakten. Samen hadden zij een gemeenschaps centrum gebouwd en een kerk. Het project waar wij bij aansloten was het bouwen van primitieve huizen. Een huis waar het dak niet van lekt is namelijk een grote zegen voor deze mensen. Wij bouwden die dag samen met de gemeenschap een houten frame met een golfplaten dak erop. Ondanks de taalbarrière konden wij hen helpen en voor hen bidden als zij hiervoor openstonden. Samen met de Amerikaanse zendeling hebben wij ook kunnen bidden om hem te bemoedigen in zijn werk. Het was bijzonder om zo samen aan een huis te bouwen.
De tweede c-day was een vrij onverwachtse. De tweede stuurman aan boord komt uit Roemenië en heeft daar in de marine gediend. Vaak zoekt hij de marine of de kustwacht in een land op en nodigt hen uit voor een rondleiding aan boord. Zo ook in Haïti, waar hij de kustwacht uitnodigde en mensen nodig had voor de rondleiding. Samen met een vriend had ik de mogelijkheid om een groep van 10 man rond te leiden. Het was zo tof om aan deze mannen het schip te laten zien. Uit te leggen hoe wij de technische zaken regelen zoals reddingsboten en brand bestrijding. Maar het was nog mooier om te vertellen waarom wij dit alles vrijwillig doen met 400 mensen, van 60 verschillende landen. Samen (tijdelijk) leven op dit schip, uitdelen van Gods goedheid omdat er 1 ding is dat wij allemaal hetzelfde hebben. Dat wij Jezus Christus kennen als onze Heer en Verlosser. Het was zo tof om dit te kunnen delen tijdens de rondleiding en nadertijd ontstonden hier bijzondere en goede gesprekken over.
Dankpunten
Zouden jullie met mij mee willen danken voor…
… de geweldige tijd in Haïti en voor de vele ministrie die er mocht gebeuren.
… de 110 nieuwe mensen voor bepaalde tijd aan boord willen komen.
… het feit dat ik mijn nieuwe baan zo leuk en uitdagend vind
… de bijzondere ervaring die ik met de kustwacht mocht hebben tijdens mijn c-day
Gebedspunten
Willen jullie met mij meebidden voor…
… de mensen die weer terug naar huis gaan na 1 of 2 jaar op het schip te zijn geweest
… onze tijd hier in de Dominicaanse Republiek
… kracht en rust op dit soms zo overweldigende schip
… mogelijkheden om meer over Jezus te vertellen en de persoonlijke moed voor mij om dat ook te doen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-10-21 19:19:22
[totalVisitorCount] => 20040
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 3569
[author] =>
[cityName] => Dominica
[travelId] => 497472
[travelTitle] => de Logos Hope
[travelTitleSlugified] => de-logos-hope
[dateDepart] => 2016-01-19
[dateReturn] => 2018-02-28
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/423/937_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => nieuwsbrief-12
)
[34] => stdClass Object
(
[reportId] => 4992301
[userId] => 424594
[countryId] => 53
[username] => NepalWaalabee
[datePublication] => 2017-08-04
[photoRevision] => 0
[title] => Salkantay trek dag 3.
[message] => Dag 3
Zoals gezegd werden we om 6 uur gewekt met thee. De man die dat brengt is een kleine man van ongeveer 60 jaar die helpt in de keuken en ook helpt met drager. Een heel aardige en ook grappige man.
Om 7:15 uur gingen we weg.
Robert had 's nachts enkele malen overgegeven, maar voelt zich wel beter op dit moment.
Vandaag gaan we 5 uur lopen tot de lunch en dan gaan we naar hotsprings.
Vrijwel alles is downhill vandaag.
Deze kant van de berg is veel warmer en vochtiger en daardoor ook vruchtbaarder.
We komen langs Passievrucht- bananen- en avocadoplantages. Mooi om te zien hoe alles groeit.
Er groeien ook mandarijnen en er wordt de beste koffie van de streek geproduceerd.
Om 13:00 precies bij lunch.
Het is weer een heeerlijk maar nu ook zeer mooi versierde lunch: van fruit en groente zijn beesten gemaakt die op de lunchgerechten liggen.
Het lopen gaat goed. Beetje lopen, beetje kletsen over leven van gids en van Sabrina, de Zwitserse
Dit is een leuke sportieve vrouw van rond de 30, lerares in Grindelwald.
Sabrina heeft een vriendin, die ziek was, in Cusco achter gelaten.
Sabrina hoopt haar morgenavond weer te zien in Aquas Caliëntes.
Onze Aussie Toni wandelt steeds meer op met de vriendin van Rachel, Kayel of zo iets.
Leuk om dat te zien groeien.
Vandaag hoorden we van Rachel dat Kayel wel een vriend heeft in Engeland.
Morgen nog lange dag eerst 6km omhoog en 700 meter stijgen dan naar beneden. Totaal 23 km te lopen. Dat wordt weer een uitdaging want het is hier heel vochtig warm
Het eten was trouwens weer geweldig!!
Morgen gaan we na het ontbijt afscheid nemen van de keukenploeg en gaan we weer over op restaurantvoer.
Ze maken hier de lekkerste dingen. Grandioos gewoon.
Morgen om 5:00 "morning cocatea"
Het is nu "al" 21:30 uur.
Pitten dus.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-12-05 16:39:07
[totalVisitorCount] => 94304
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1111
[author] =>
[cityName] => Aguas Calientes
[travelId] => 513365
[travelTitle] => Peru 2017
[travelTitleSlugified] => peru-2017
[dateDepart] => 2017-07-17
[dateReturn] => 2017-08-08
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,aguas-calientes
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/594_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salkantay-trek-dag-3
)
[35] => stdClass Object
(
[reportId] => 4992273
[userId] => 424594
[countryId] => 53
[username] => NepalWaalabee
[datePublication] => 2017-08-03
[photoRevision] => 0
[title] => Salkantay trek dag 2
[message] => Na een beetje korte, maar goede nachtrust, die voor mij zo'n beetje om 3:00 uur wel ophield omdat ik moest plassen, werden we om 5:00 gewekt.
We hebben na het inpakken ontbeten en daarna zijn we op pad gegaan.
We hadden geslapen op 3900 meter en de pas ligt op 4650 meter. Zo'n 750 meter stijgen lukt normaal wel in 2 1/2 uur maar dat lukte niet vanwege de ijle lucht.
Het pad slingerde zich naar boven en af en toe "hebben we genoten van het uitzicht". Lees: moesten we even bijkomen.
Maar wij zijn met de hele groep lopend boven gekomen en niet, zoals anderen, schommelend op de rug van een muilezel.
Bovenop de pas hebben we natuurlijk de gebruikelijke "pas-foto's" gemaakt en zijn we aan de andere kant afgedaald.
Deze kant van de berg heeft een veel warmer klimaat: er wordt lager in het dal veel fruit geteeld.
De afdaling verliep goed en in 10 uur totaal waren we op de volgende campingplaats.
Hermo dacht dat wij als laatste liepen, maar op de campingplaats aangekomen was Rachel, één van de Engelse dames, er niet.
Hermo is teruggelopen, want het is zijn verantwoordelijkheid.
Wat bleek: ze was ziek en had overgegeven.
Een andere gids had haar rugzak gedragen.
Ze is gelijk gaan slapen.
Robert voelde zich ook niet lekker en heeft weinig gegeten.
Dit keer slapen we in iglo-tentjes met een soort rieten overkapping.
Na het eten (weer heel lekker) zijn we om 8 uur snel gaan slapen.
Ik was, net als de rest, wel beetje moe. Gek hè.
Morgen mogen we weer om 6 uur op.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-12-05 16:39:07
[totalVisitorCount] => 94304
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1089
[author] =>
[cityName] => Aguas Calientes
[travelId] => 513365
[travelTitle] => Peru 2017
[travelTitleSlugified] => peru-2017
[dateDepart] => 2017-07-17
[dateReturn] => 2017-08-08
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,aguas-calientes
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/594_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salkantay-trek-dag-2
)
[36] => stdClass Object
(
[reportId] => 4992269
[userId] => 424594
[countryId] => 53
[username] => NepalWaalabee
[datePublication] => 2017-08-03
[photoRevision] => 0
[title] => Salkantay trek dag 1.
[message] => De briefing was goed en duidelijk. De gids heet Hermo. Een jonge enthousiaste knaap. Er was even discussie of we wel een hele dag Machu Picchu zouden krijgen maar na een telefoontje bleek dat OK.
Daarna zijn we in het centrum nog wat gaan eten.
Ik heb Alpaca cordon bleu gegeten. Het smaakte heerlijk.
Vanochtend weer vroeg op want we werden om 4:00 uur opgehaald door Ermo.
We reden Cusco uit in het donker en iedereen probeerde nog wat te slapen.
Rond 7:30 uur kregen we in een plaats, Mollepata, ontbijt.
Het duurde redelijk lang voor dat t ontbijt kwam maar het was wel lekker.
Daarna gingen we echt de bergen in over een steeds slechtere weg.
Op een gegeven moment stopte de bus en mochten we uit stappen.
Alles werd uitgeladen en we konden op pad.
Wij lopen met een dagtocht rugzak en de rest van de spullen wordt vervoerd door muilezels.
We begonnen gelijk met flink stijgen en ik vormde gelijk de achterhoede, maar ik kon redelijk bijblijven,
Naast onze 6 mensen zijn er nog 4 mensen: 1 Australiër , 2 Engelse dames en 1 Zwitserse dame.
Allemaal de leeftijd rond die van onze kinderen of iets ouder.
Het konden onze kinderen zijn qua leeftijd.
Op de duur werd het pad vlakker en liepen we dieper het dal in langs een oud irrigatie kanaal.
Rond elf uur, half twaalf waren we bij de kamp met de iglo's.
De iglo's zijn heel mooi om te zien en vannacht heb je waarschijnlijk mooi zich op de sterren en de maan.
De lunch werd na een uur of zo geserveerd.
Ongelofelijk wat voor een maaltijd ons voor werd gezet.
Gebakken aardappeltjes, rijst, groente, forel, pompoenpuree.
Na een kleine pauze zijn we bergopwaarts gegaan naar een bergmeertje.
Het ging flink steil bergop en ik kon dat alleen op eigen tempo. Gewoon voetje voor voetje met gebruikmaking van twee stokken.
Het laatste stuk ging minder steil, dus dat was lekker.
Het meer was mooi met de berg op de achtergrond.
De anderen gingen nog verder naar een richel met uitzicht op het meer maar ik ben met Hermo rustig in de zon blijven zitten.
Er was nog een kleine lawine zichtbaar op de bergwand.
Na een tijdje zijn we weer naar beneden gegaan.
Daarna werd er thee en popcorn geserveerd
Dit ging vrijwel naadloos over in diner.
Dit was weer zeer goed.
Na het diner zijn we, na enkele koppen thee naar de iglo gegaan en nadat we alles voor de nacht in gereedheid hebben gebracht, zijn we sterren gaan kijken door het glas van de iglo.
Mooi om te zien.
Zo nu ga ik slapen, want we worden om 5:00 uur weer gewekt. We zijn hier op 3900 meter.
Het is nu 20:15 uur.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-12-05 16:39:07
[totalVisitorCount] => 94304
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1132
[author] =>
[cityName] => Aguas Calientes
[travelId] => 513365
[travelTitle] => Peru 2017
[travelTitleSlugified] => peru-2017
[dateDepart] => 2017-07-17
[dateReturn] => 2017-08-08
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,aguas-calientes
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/594_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salkantay-trek-dag-1
)
[37] => stdClass Object
(
[reportId] => 4975913
[userId] => 431842
[countryId] => 53
[username] => deetje89
[datePublication] => 2017-05-02
[photoRevision] => 7
[title] => Alweer een maand bij Dolphin Explorer
[message] => Wow, er zit al een maand op bij dolphin explorer. De eerste 2 weken stonden Holly, Gema en ik in viskeuken om het vis klaar te maken voor de zeeleeuwen en dolfijnen samen met het vaste personeel van de viskeuken. Maar omdat we met zijn drieen waren, waren we vaak eerder klaar waardoor we smiddags naar het platform konden en de programma's konden zien en daarna zelf het water in mochten en helpen bij de trainingen met de dolfijnen, dus wij natuurlijk elke dag snel werker waardoor we smiddags naar het platform konden en het water met de dolfijnen in konden elke dag, haha! Na de twee weken ging ieder naar een ander department. Ik ging naar de zeeleeuwen, gelukkig erg leuk en gezellig team en mijn mentor neemt echt de tijd om alles uit te leggen en mijn vragen te beantwoorden, dus dat is heel fijn. En ook al spreken ze hier onderling spaans met elkaar en kunnen er veel slecht of nauwelijks engels praten, het is alsnog erg gezellig in het team. Ik vraag elke week aan het einde om feedback, maar mn mentor zegt dat ik zo door moet gaan en ze blij met me is en de supervisor zegt prima dus dat is mooi. En ik heb ook gating geleerd bij de zeeleeuwen. Ik mocht laatst een sessie met een fur seal doen. Opeens zei mijn mentor dat ik het mocht doen na maar een paar keer gekeken te hebben bij haar, ik was wel wat nerveus en de fur seal ook omdat ze mij natuurlijk niet kent, maar voor de eerste keer ging het wel goed. Omdat er nu dus nieuwe regels opgesteld hebben voor ons en toekomstige stagiaires mogen we geen shows en eigen programmas met toeristen meer doen helaas, wel bijvoorbeeld oefenen met collega's en onder leiding van de je mentor, maar niet direct in combinatie met de dieren en toeristen tegelijk. Deze week is de laatste week bij de zeeleeuwen en als er tijd is kan ik deze week wel mijn eigen programma bij de fur seals doen met een collega in het water en mijn mentor erbij. Ik hoop echt dat het kan want dat zou echt te gek zijn en daar leer je natuurlijk heel veel van. En aan het einde van de week komt het team bij mij thuis en ga ik voor ze koken en gaan we drinken als afsluiting van de tijd bij hun. En dan volgende week 2 weken naar de birds. Dan heb ik gelukkig ook een leuke mentor wat ook een vriend is geworden en ik gister een dag mee opgetrokken heb aangezien Randy dus opeens moest werken en we daardoor helaas niet meer naar Santo Domingo konden. Vandaag nog een dagje vrij, het hangt even van het weer af wat ik ga doen. Want gister was het echt niet normaal hoe harde regen, wind, strorm en bliksem. Het was zelfs de tweede keer in 3 jaar dat het park dicht ging vanwege het weer en Gema kwam ook eerder thuis, gelukkig dat ik vrij was. Misschien dat ik met een collega die ook vrij is wat ga doen of misschien naar Manati park waar een dolfijnentrainer werkt die vroeg of ik daar langs kwam en kom kijken waar ik natuurlijk geen nee tegen zeg. Hangt er vanaf of hij daar heen gaat vandaag. Nog 3 weken en dan ga ik 1,5 maand naar de dolfijnen toe en ben elke dag in het water met ze, echt super gaaf! Ze geven je hier wel de mogelijkheid om te ontwikkelen en veel te leren wat ik erg positief vind! Ook wordt je echt gewaardeerd gelukkig. Soms mis ik wel thuis en familie en vrienden en het kletsen en vanwege het tijdsverschil is het lastig om te bellen want als ik thuis kom uit werk is het in Nederland al half 1 snachts dus kan alleen bellen als ik vrij ben. We maken hier wel lange dagen, vorige week 60 uur gewerkt dus na werk ben je wel echt kapot, haha! Slaap ook veel eerder dan in Nederland en wordt meestal om 6uur smorgens wakker. Dit was weer even een update vanaf de Dominicaanse Republiek. Liefs en dikke knuffel!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2017-01-31 17:35:18
[totalVisitorCount] => 19871
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1513
[author] => Dewi
[cityName] => Dominica
[travelId] => 511357
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek Dolphin Explorer
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek-dolphin-explorer
[dateDepart] => 2017-04-02
[dateReturn] => 2017-07-02
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/431/842_50x50.jpg?r=7
[titleSlugified] => alweer-een-maand-bij-dolphin-explorer
)
[38] => stdClass Object
(
[reportId] => 4972161
[userId] => 431842
[countryId] => 53
[username] => deetje89
[datePublication] => 2017-04-07
[photoRevision] => 7
[title] => Eerste week Dolphin Explorer
[message] => Er zit alweer bijna een week op bij Dolphin Explorer en ik geniet enorm! De mensen, de sfeer, de dieren, de zon en zee en strand! Echt paradijs hier! Het is echt heel gezellig met iedereen. De mensen lachen continu en zijn echt happy! We zijn net met wat trainers na werk uiteten gegaan, was erg gezellig. Daarna weer met de taxi terug naar huis. Morgen is er een feest bij ons thuis met team van de dolfijnen en zeeleeuwen. Hapjes, drankjes en dansjes. Ze houden hier wel van een feestje, haha! Want bijna het hele team komt dus dat is zo'n 30 man denk ik. Wordt vast gezellig! De dominicaanse mannen zijn echt heel flirterig, haha! Al een aantal keer mee uitgevraagd, telefoon nummer, facebook en noem maar op. Maar wel erg gezellig onderling allemaal. Wat super gaaf is , is dat ik mijn eigen swim programma met toeristen mag doen en 2 dolfijnen, daar kijk ik zo naar uit! Eindelijk na al die jaren dat mijn droom uitkomt en met deze geweldige dieren mag werken! Ook mag ik meedoen met de zeeleeuwenshows, wat ook super is! Ik heb het echt veel meer naar mijn zin dan op Malta. Veel meer mag ik hier doen en ik leer veel meer. Ik hoop zo dat ik mag blijven na deze 3 maanden. Ik pas in elk geval wel goed in het team! Ik ga heel hard werken en mijn best doen, want voor mij natuurlijk 10000 anderen. Ik ben al zo gelukkig dat ik uitgekozen ben om ervaring op te doen. Charlotte zei dat ze echt heel veel verzoeken krijgt. Dit was het voor nu even een update, ik ga nu lekker slapen want ben wel moe nu. Morgen nog een dagje werken en dan een dagje vrij.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2017-01-31 17:35:18
[totalVisitorCount] => 19871
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1231
[author] => Dewi
[cityName] => Dominica
[travelId] => 511357
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek Dolphin Explorer
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek-dolphin-explorer
[dateDepart] => 2017-04-02
[dateReturn] => 2017-07-02
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/431/842_50x50.jpg?r=7
[titleSlugified] => eerste-week-dolphin-explorer
)
[39] => stdClass Object
(
[reportId] => 4971576
[userId] => 431842
[countryId] => 53
[username] => deetje89
[datePublication] => 2017-04-02
[photoRevision] => 7
[title] => Eerste paar dagen in Punta Cana
[message] => De reis naar Punta Cana verliep voorspoedig. Wel erg lang 17 uur totaal. Eerste vlucht naar Atlanta was prima, zelfs nog 3 uurtjes geslapen en 2 films gekeken. De vlucht van Atlanta naar Punta Cana was wat minder fijn, veel turbelentie. Het ging allemaal heel snel gelukkig dus ik stond eerder buiten dan verwacht, waardoor ik nog 10 minuten op Charlotte, haar vriend en Holly heb gewacht. Het appartement was nog niet klaar dus ik sliep samen met Holly bij Charlotte en zij sliep bij haar vriend. De volgende ochtend heeft Holly voor ons een ommeletje gemaakt en hebben we lola, de hond van charlotte uitgelaten. Bijna iedereen heeft hier een hond voor de veiligheid. We hebben de hele dag bij het zwembad gechillt met andere trainers met muziek en drinken, was erg ontspannen en leuke sfeer! Smorgens zijn we naar de supermarkt gegaan en gingen ze spullen halen om de hele dag sangria te drinken in het zwembad, ik heb het maar op water gehouden haha! In de avond hebben we Gema, spaans meisje opgehaald van vliegveld en zijn we naar hotel gegaan waar we vannacht geslapen hebben omdat we pas vanavond in ons appartement kunnen. Daarna zijn we weer meegegaan en hebben we tot laat gechillt en gekletst bij de trainers thuis. De vriend van Charlotte heeft ons weer naar het hotel gereden. Ik heb nog wel last van een jetleg, maar dat hoort erbij natuurlijk. Alex zei dat hij veel met de dieren heeft mogen doen, zelfs een zeeleeuwenshow alleen en swims met touristen bij de dolfijnen. Als je goed je best doet geven ze je de kans om te groeien en veel te doen, dus ik geef alles zodat ik zo veel mogelijk leer en mag doen. Vandaag gaan we een dagje relaxen bij het strand en dan beginnen we morgen, ben echt zo benieuwd en heb er heel veel zin in! als ik Alex mag geloven ga ik 3 fantastische maanden tegemoet hier! We gaan zo met Gema, Holly, Alex en ik naar het strand, lekker chillen, lezen , snorkelen in het helder blauwe water! Charlotte komt ons na werk ophalen en dan gaan we naar ons permanente appartement. We heben allebei een eigen slaapkamer en eigen badkamer en balkom, dus dat klinkt veelbelovend! Ben benieuwd! Liefs en dikke knuffel vanuit het zonnige Punta Cana!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2017-01-31 17:35:18
[totalVisitorCount] => 19871
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1404
[author] => Dewi
[cityName] => Dominica
[travelId] => 511357
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek Dolphin Explorer
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek-dolphin-explorer
[dateDepart] => 2017-04-02
[dateReturn] => 2017-07-02
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/431/842_50x50.jpg?r=7
[titleSlugified] => eerste-paar-dagen-in-punta-cana
)
[40] => stdClass Object
(
[reportId] => 4969346
[userId] => 150395
[countryId] => 53
[username] => josenmajo
[datePublication] => 2017-03-14
[photoRevision] => 0
[title] => Bahama’s tot Luperon 1 feb - 13 mrt 2017
[message] => Na een paar dagen West Palm Beach springen we de Florida Strait over naar de Bahama’s. De eerste eilanden dichtbij deVS zijn erg Amerikaans en toeristisch: hotels, veel powerboaten uit Florida en 2e huizen-met-boot-voor-de-deur. We hebben haast om naar het zuidoosten te komen en gebruiken Grand Bahama en Great Abaco Island alleen om ’s avonds te ankeren. We voeren de gele quarantainevlag en checken niet in. Met onze diepgang van 2,60 meter kunnen we trouwens nergens naar binnen.
ELEUTHERA
Bij Eleuthera begint het Caraïbischer en leuker te worden: zwarte bevolking met West Indische tongval, layed back en liming. We worden zelf ook wat rustiger. Hier op de Outer Bahama’s hebben de zeilboten weer de overhand. De katten eten door de hitte minder en proberen hun winterjas weer uit te trekken. Ze verharen als een 2e hands bontjas van de vlooienmarkt. Hatchet Bay is een mooie beschutte ankerplaats met een nauwe ingang tussen de rotsen die je pas ziet als je er van vlakbij recht in kijkt. Een grote miljonairsboot past niet door de ingang en ankert buiten. Wow, laten we toch maar inchecken. Dat kan een baai verderop in Governors Harbor, de oude hoofdstad van de Bahama’s. Hier staan een paar mooie koloniale gebouwen en een schattige bibliotheek, maar verder is er niets te beleven. Een douane-ambtenaar wil Jonathan, die voor anker ligt, inspecteren. Op de plaats aan lagerwal waar hij afgehaald wil worden staan behoorlijk wat golven. Wanneer de ambtenaar – uniform en gepoetste schoenen – instapt ligt de dinghy meteen vast op de bodem. Jos trekt zijn schoenen uit en stapt overboord. Dat helpt. Hij duwt het bootje van de kant en springt er behendig in. We paddelen met de riemen tot de schroef vrij is en we kunnen starten, maar de motor springt niet aan. Jos trekt zich een rood hoofd, maar helaas: verzopen. Er zit niet anders op dan te blijven paddelen, tegen de wind in, tot we bij Jonathan zijn. Vooral Majo heeft het te kwaad. We kunnen in ieder geval niet van neo-koloniaal gedrag beschuldigd worden. Twee sjofel geklede blanken die zich het apenzuur werken voor een zwarte, keurige meneer. Na een korte pro-forma inspectie start de dinghy nu wel. De baai geeft geen bescherming tegen de zuid-westen wind, die iets te indringend waait voor een comfortabel gevoel en we besluiten ons terug te trekken in ons geliefde Hatchet. Na een paar dagen varen we via Rock Sound naar de doorgang om het rif aan de lijzijde van Eleuthera te verlaten. We zijn wat gespannen en doen eyeball navigation. Er moet 2,80 water staan – 20 cm over dus. Majo voor op de preekstoel – ze is tenslotte theologe – turend in het water, Jos aan het roer met de ogen op de dieptemeter. Je ziet alles in dit glasheldere vlakke turquoise water, maar het is moeilijk om de diepte te schatten. Onze schaduw glijdt met ons mee.
Het water bij Eulethera is prachtig van kleur en helder: zelfs met snelheid kunnen we op 10 meter onder ons de zeesterren zien. En een heel veld met zee-egels komt langs. Majo geniet op haar preekstoel en vergeet haast bang te zijn voor de ondieptes die ze moet spotten. We zijn vrijwel op hoog tij bij de passage en komen niet onder 3,40 meter. Dan ineens wordt het water diepblauw en geeft de dieptemeter niets meer aan: 1000 meter zegt de kaart en even later zelfs 4500 meter. Nog steeds prachtig blauw.
LITTLE SAN SALVADOR
We ankeren in Half Moon Bay op Little San Salvador. Dit eiland is geheel eigendom van de Holland-Amerikalijn. Je mag er ankeren, maar niet aan land komen. Het is zondag en het strand is uitgestorven. De volgende dag arriveert inderdaad een cruiseschip: de Rotterdam! De Nederlandse vlag voorop. Dat geeft een trots gevoel: 2 schepen in de baai en allebei Nederlands. Jos roept hem op in het Nederlands en krijgt prompt antwoord van de 3e stuurman, die wel een babbeltje wil maken. Het eiland dat er eerst uitgestorven bij lag komt ineens tot leven net als een emplacement met speelgoedtreintjes waar de stroom wordt ingeschakeld. De lege cafe’s, de distributie van strand- en waterspeeltjes en een piratenschip krijgen lichtjes en de muziek begint te spelen. Ze moeten snel de 1350 passagiers, die aan land worden geheveld, kunnen opnemen. Wij gaan snel anker op.
CAT ISLAND
Door het prachtige water zeilen naar Cat Island. De diepte van het water kun je (na enige oefening) aflezen aan de kleur: wij mogen niet in lichtgroen terecht komen. Ook hier weer helder water met zeesterren. En eindelijk valt het kwartje: het is hier in de Bahama’s zo anders omdat geen plastic zwerfvuil de stranden ontsiert. We klimmen naar de hermitage van Father Jerome, een inmiddels overleden architect en pastoor, die locaal wereldberoemd is. Hij trok zich de laatste jaren van zijn leven terug in een indrukwekkende zelfgemaake kluis boven op een heuvel: een éénpersoons kapel met één kerkbankje - het licht valt door een open raampje op de bijbelstandaard -, een klokketorentje en een minuscule slaap- en kookplaats. Als architect specialiseerde hij zich in het hurricane proof bouwen van kerken. Door de koepeldaken en de dikke muren doet de hermitage Romaans aan. De Bahama’s hebben mensen als Father Jerome hard nodig, want de katholieken worden in fors tempo opgerold door protestantse denominaties, waarvan de Zevendedags Adventisten het ‘t best lijken te doen.
CONCEPTION ISLAND
We beginnen er echt in te komen: we willen wel weer eens snorkelen! Vis en koraal zien, die ontbreken in ons prachtige azuur. We steken over naar Conception Island, op moter, wind is er weer eens niet. Perfect om te snorkelen. De miljonairsbak die Hatchett niet in kon, ligt al geankerd en heeft zijn speeltjes in het water. Terwijl de gasten zich vermaken met de jet ski’s bouwt het personeel op het zandstrand een uitspanning met lounge stoelen en kampvuur: de gasten gaan vanavond romantisch dineren op het onbewoonde eiland. Wij vinden in het vooronder onze snorkel spullen terug (hoe lang niet gebruikt? .....sinds Cuba) en gaan met de bijboot naar de riffen: vis en koraal zijn onze beloning. ’s Avonds kijken we naar het met flambouwen verlichte strand en zien hoe de bemanning weer alles opruimt nadat de gasten om 8 uur terug gegaan zijn. Filmpje in de eigen boordbioscoop?
WEG, MAAR WAARHEEN?
De volgende ochtend beukt de branding op het strand: de wind is gedraaid en we liggen op lagerwal. We twijfelen: we kunnen omzeilen naar de andere kant van het eiland, waar tussen riffen een beschutte ankerplaats is en nog een dagje snorkelen óf we gebruiken de wind om lekker op te schieten. Het gezonde verstand zegeviert: anker op en hijsen. Nog voor we 2 mijl verder zijn hebben we het grootzeil al gereefd: meer wind dan gedacht. Maar eenmaal weg van het eiland kunnen we wat ruimer varen: dit gaat lekker, 9 knopen, eindelijk weer eens gewoon lekker varen. Tegen de avond wordt de wind wat rustiger, zodat we een confortabele nacht met maan en sterren hebben. We schieten lekker op,maar waarheen? Echt goed genavigeerd hebben we bij vertrek niet en de weerberichten, die Majo via de kortegolfradio binnenkrijgt, blijven mooi. De volgende dag – nog lekker zeilend - besluiten we niet naar de Noordkust van de Dominikaanse Republiek te varen, maar naar de Zuidkust, via de zeestraat bij Haiti. Domme beslissing, blijkt, want dat is veel langer. Maar ja, Belgische vrienden met hun catamaran zijn daar ergens.
Op de 3e dag valt de wind conform voorspelling weg. Geen probleem: moter bij, goed voor de accu’s. Jammer dat het zo warm wordt in de keuken (de moter staat onder de keukenvloer), maar dat moet dan maar. Opeens vermindert het toerental en valt de moter stil. Jos duikt de moterruimte in om te ontdekken dat de versnellingsbak oververhit is. Het (zoete) water dat hij erover gooit verandert direct in stoom. We drijven met een zacht klapperend grootzeil in prachtig blauw water, zonder enige snelheid. Majo probeert buiten de neus van de boot in de richting van de golven te houden terwijl Jos beneden tot de conclusie komt dat de versnellingsbak volledig is vastgelopen: we zijn een zeilboot zonder hulpmoter geworden. Dat is pas echt klassiek.
We besluiten de route via de Zuidkust op te geven, het zou minstens 8 dagen kosten om op een plek te komen waar er kans op reparatie is: Luperon. Haiti is zo arm daar je daar geen hulp kunt verwachten: Luperon op de Noordkust is een betere optie en moet met deze windvoorspelling zeilend haalbaar zijn.Vier uur later (en 2x zonnebrandcrème factor 50) komt er weer wind. Het lukt om een koers naar Luperon te zeilen, maar we gaan het niet meer bij daglicht halen.
KATABATISCHE WIND
We moeten afremmen om de volgende dag bij licht aan te komen. We nemen zeilen weg tot we halvewind voor top en takel varen. In de weinige wind varen we ’s nachts 0,2 knoop maar houden wel druk op het roer, zodat we wat kunnen sturen. Dat gaat goed tot om 5 uur in de ochtend een jacht met toeristen onze koers kruist. Jos roept hem op om te vragen koers te wijzigen, maar hij antwoordt niet. Dan maar de genua hijsen om ons uit de voeten te maken. We varen wat heen en weer tot het om 6.30 licht wordt. Met de oostenwind moeten we zonder motor de ingang van de baai met riffen aan beide kanten kunnen bezeilen en op zeil ankeren. Maar vlak bij de ingang blijkt er een zuidwestelijke landwind te staan. Volgens de pilot heet deze Katabatisch en staat van ca middernacht tot 10 uur ’s morgens. Jos hijst snel het grootzeil om naar binnen te kunnen kruisen. De digitale kaart is hier niet ingevuld en er staat zo weinig wind dat de riffen zich niet door brekers verraden. Tot zover gaat het goed, maar dan liggen er 3 boeitjes, die een kanaal van ca 30 meter breed aangeven. Met hele korte slagen, waarbij Majo op het voordek de genua met de hand omtrekt, laveren we tussen de ondieptes. Het tweede deel van de baai wordt door een nauwe passage afgesloten, die pal in de wind ligt, met rotsen aan de ene kant en een prachtig strand aan de andere kant. Dat is te veel voor ons en we laten snel het anker zakken. Oef dat ging net goed. Een tikkeltje te veel avontuur amigo?
De officials vinden van niet. We worden begroet door een bootboy met een sloep met een 45 pk buitenboordmotor, die ons het laatste stuk wel wil slepen. Maar nog voor het zo ver is komen 3 functionarissen, plastic ID’s om de nek, met een kleine dinghy ons zeggen dat niemand contact met ons mag hebben tot zij met ons klaar zijn. Ze bevelen ons het anker te lichten. Zij zullen ons wel naar binnen trekken. Protesten dat hun 6 pk te weinig is voor onze zware boot helpen niet. Jonathan met één touw aan hun gierende dinghy drijft op weg naar het strand. Jos bindt snel onze dinghy (5 pk), die we gelukkig net overboord gezet hadden, langszij met een voor en achterlijn. Majo geeft in de dinghy vol gas en zo krijgen we weer druk op het roer en hoeven geen voortijdig stranduitje te ondernemen. De twee dinghies brengen Jonathan naar een ankerplaats, waarbij we de aanwijzingen van de officials, die totaal geen idee hebben wat ze aan het doen, zijn negeren.
LUPERON
Ooit was Luperon een levendig stadje vol restaurants en kroegen.Maar sinds het hotel aan het strand sloot (2007) is het een slaperig stadje geworden, stoffige wegen, niets te beleven. Wel een prachtige ankerbaai die vol ligt met cruisers. En toch, Luperon heeft wat. Luperon is plakkerig, de grond in de baai kleeft letterlijk aan het anker en de (bij)boot krijgt snel aangroei, maar ook figuurlijk, cruisers blijven er jaren hangen, en kopen huizen. Al bij het inklaren (de 3 officials in de dinghy waren maar het begin) bij de 5 instanties die allemaal geld van ons willen,ontmoeten we deze mensen. We leggen uit wat onze problemen zijn en tot onze stomme verbazing hebben we die middag al een monteur (met referenties) die 2 dagen later aan onze ramp zal beginnen. OK, hij komt een paar uur later dan afgesproken, maar weer een paar uur later ligt onze volledig vatgelopen bak en de kapotte overbrenging in een vissersbootje langszij. De moter zelf heeft geen schade opgelopen! De volgende dag belt hij om te melden dat de bak niet gerepareerd kan worden (van de overbrenging wisten we dat al), maar dat hij al een ruilbak voor ons gelokaliseerd heeft. Laat de dag erop duikt hij weer op, met zijn beide helpers (de transmissie is zwaar) en net voor de duisternis invalt , kunnen we - nog geankerd - kijken of alles weer werkt. Yes! Ongelooflijk, in 3 dagen is de hele klus geklaard. Stuk sneller (en betaalbaarder) dan in de VS. De volgende dag gaan we anker op voor een echte proefvaart. Ook een van de lokale ondieptes blijkt plakkerig: tijdens de proefvaart lopen we hevig aan de grond met vallend water en moeten 8 uur wachten tot 3 andere schepen (goed voor 200 pk) ons met hoogwater weer vlot weten te krijgen. In ieder geval doet de versnellingsbak het!
Luperon heeft een telefoonwinkel (zodat we internet hebben en kunnen bellen met de monteur), een supermarkt die 1x per week yoghurt aankrijgt (per gallon) en een flappentap. Die hebben we hard nodig. Majo doet dagelijks een ronde ‘geld ophalen’ en ontdekt dat ’s middags de flappentap die in de zon ligt zo heet is dat ze haar vingers brandt bij het intoetsen. De kleine voorkamer-winkeltjes blijken dan ook al dicht of uitverkocht, zodat de dagelijkse ronde de stad in voor 12 uur gedaan moet zijn. Maar dan heb je ook geld, verse ananas, goede avocado’s en groenten. Soms wagen we ons aan het vlees van slagers, waar de dierenkoppen aan balken hangen en het vlees op de ongekoelde toonbank ligt, maar we blijven gezond.
De Dominikaanse Republiek is een heel mooi,bergachtig en vruchtbaar land. Vanaf de ankerplaats lokken de heuvels: we huren een auto en maken kennis met de Dominikaanse wegen (gaten en drempels) en rijstijl (poging tot zelfmoord, die meestal zonder schade maar met veel getoeter gepaard gaat). We zitten in een veeteelt gebied en herhaaldelijk rijden we stapvoets tussen een kudde koeien die verweid wordt. In de weilanden staan palmen. Majo koopt verse kazen, die op mozzarella lijken.
SANTIAGO
Een tweede trip met huurauto bengt ons naar Santiago de Caballeros. Dé sigarenstad van het land, waar Jos zijn voorraad sigaren aanvult. Om het centrum van de stad te bereiken tikt Majo in Google Maps ‘sigaren-museum’ in. Feilloos worden we naar een prachtig cultureel centrum geleid. Het blijkt een kunstmuseum t, een donatie van de rijke eigenaar van de belangrijkste sigarenfabriek. Het museum heeft een prachtige collectie moderne kunst. Sinds dictator Trujillo’s dood in 1962 sponsort de familie een jaarlijkse kunstwedstrijd die groot talent aantrekt, dat vervolgens wordt aangekocht. Moderne kunst was een politieke uiting, die onder Trujillo’s schrikbewind eerder tot een verdwijning zou leiden dan tot een expositie.
Als je ons wilt bezoeken of mee wilt varen, onze planning is:
- Maart t/m mei nog niet nader bekende Benedenwindse Eilanden, zoals Sint Maarten en Antigua.
ONS BEREIKEN
Gaat het makkelijkst via onze email josvanveen66@gmail.com of hendriksmajo@gmail.com, sms-en of skypen. Eventueel Majo: + 31 655712122. Jos: +31 654201071
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-07-01 06:52:00
[totalVisitorCount] => 126631
[pictureCount] => 15
[visitorCount] => 1895
[author] => Jos en Majo
[cityName] => Luperón
[travelId] => 476626
[travelTitle] => De wereld om!
[travelTitleSlugified] => de-wereld-om
[dateDepart] => 2014-07-19
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 5
[goalName] => Een wereldreis
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/467/784_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/150/395_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bahama-s-tot-luperon-1-feb-13-mrt-2017
)
[41] => stdClass Object
(
[reportId] => 4946375
[userId] => 388977
[countryId] => 53
[username] => vrijevogel
[datePublication] => 2016-09-29
[photoRevision] => 4
[title] => Vliegen: van de berg, het paard en naar huis
[message] => 23-09
Het is tijd om weer een ochtendje te gaan surfen, dus staan we vroeg op. Na een snel ontbijt zijn we er helemaal klaar voor. De surfles is een stuk zwaarder dan de vorige keer. Hoewel onze instructeur Roberto zijn best doet, komen we een stuk minder overeind dan van de week. Harald is het al snel zat, maar houdt vol. Ik kom een aantal keer aardig overeind, maar (volgens de woorden van Roberto) 'vergeet alles om me heen zodra ik een golf zie'. Ik zie dat als iets goeds, ik richt me volledig op het moment zelf, maar daardoor vergeet ik dus wel alles wat hij me vertelt... Oeps! Gelukkig weet ik het een en ander te onthouden en sta ik een aantal keer mooi op de plank en aan het einde van de les Harald ook. Ik heb mijn GoPro vastgemaakt aan mijn board, dus dat belooft wat mooie beelden op te leveren! Ware het niet dat bij de laatste golf die we pakken, deze besluit de GoPro in al zijn natuurgeweld mee te nemen. Zo is 'ie er nog en zo -FLOEP- verdwijnt hij tussen de golven. Een uitgebreide zoektocht mag niet baten. Gelukkig hebben we de foto's nog...
We besluiten nog aan ons kleurtje te werken op het strand. We zoeken “onze” palmboom op en leggen de LamZac'en neer om lekker op te luieren na een frisse duik. Nog voor we goed en wel kopje onder gaan zien we van een afstandje de LamZac'en wegwaaien. Het waait wat harder dan eerdere dagen en ondanks onze poging de luchtbedden te verzwaren, nemen ze toch een loopje met ons. Nog voor we het water uit zijn zien we er een aardige jongen achteraan rennen. Zelfs de spullen zijn nog allemaal heel, zij het wat zanderig. We doen een wisseldienst en liggen het grootste gedeelte van de middag lekker in de zon. De verkopers herkennen ons inmiddels al een beetje (we zijn best een attractie, liggend op de LamZac) en komen al glimlachend naar ons toe met heerlijke kokoskoekjes en andere prullaria. Als de lucht dichttrekt fietsen we terug naar het surfkamp.
Na een snelle duik in het zwembad om al het zout en zand af te spoelen trekt de lucht echt dicht. Terwijl ik onder de douche sta valt de elektriciteit uit. Apagón, zoals de Dominicanen dat noemen. Het regent kneiterhard, maar het heeft wel wat zo in het donker. We spelen een spelletje op ons terras met een kaarsje erbij. De stroom valt een paar keer uit en schiet weer aan, maar het ergst is de regen. Tegen het avondeten besluiten we het er dan maar op te wagen en al gillend, plassen ontwijkend en ons lijf zo goed mogelijk beschermend maken we onze weg naar het restaurant. We komen alsnog als verzopen katten aan, twee minuten lopen is best lang wanneer de regen met bakken tegelijk komt. Het eten is warm en het gezelschap goed. We kletsen met de Duitse Corinna uit Keulen en de Colombiaanse Gary. Tegen de tijd dat we terug naar huis lopen is het droog, maar nog steeds vochtig. In het kamp is geen airco, maar met een ventilator is het normaal prima uit te houden. Als we net in bed liggen klinken de harde klappen onweer en valt de stroom weer uit. Binnen twee minuten veranderd onze kamer qua temperatuur van 'aangenaam' naar 'om te snikken'. We vallen met het geluid van de tropische regen op het dak in slaap.
24-09
We zouden vandaag weer gaan surfen, maar verslapen ons. Het is voor het eerst deze vakantie dat ik niet achterlijk vroeg wakker ben. We hebben slecht geslapen, want de stroom is 's nachts nog een aantal keer uitgevallen, resulterend in een verschrikkelijke temperatuur in onze kamer. Van al dat natuurgeweld is weinig meer te merken, het vocht is uit de lucht en de temperatuur is een stuk aangenamer dan een dag eerder. We besluiten er een ultieme chill-dag van te maken. We ontbijten met een pannenkoek met ananas (de banaan was op, maar echt een aanrader!), poedelen bij het zwembad, lezen en gaan na het middaguur (heel standaard) naar het strand tot het weer afkoelt. We kopen wat souvenirs en genieten 's avonds weer van een heerlijke churrasco en goed gezelschap.
25-09
Onze laatste dag in Cabarete. We doen nog maar eens een surfles en deze keer gaat het een stuk beter dan vrijdag. Het gros van de tijd kunnen we, met behulp van wat tips van Roberto, helemaal zelf een golf pakken en redelijk goed uitrijden. Er is vooruitgang merkbaar, ook al is het best zwaar, en we genieten met volle teugen. Na onze les besluit Harald te stoppen, terwijl ik nog een paar golven pak. Letterlijk twee, want daarna is de stroming zo sterk dat ik het opgeef. Om twaalf uur worden we normaal gesproken opgehaald, dus kunnen we nog even van het uitzicht genieten voor we gaan. De chauffeur laat echter wel lang op zich wachten. In eerste instantie is dat geen probleem, maar na zo'n drie kwartier wachten zonder bericht slaat de sfeer aan het strand ineens om. Er is overal in de DR (Dominicaanse Republiek) politie aanwezig, gewoon om de orde te handhaven, zo ook op het strand. Ineens zien we politiemannen rennen en schreeuwen en wordt er een pistool (kaliber dubbelloops shotgun) geladen en gericht. De andere surfers en instructrice voelen zich onveilig, ik neem voorzichtig een kijkje om te zien wat er aan de hand is. Gezien de staat van ons Spaans wordt het ons niet helemaal duidelijk, maar er is een probleem met twee locals die betrokken zijn bij de surfschool. Er wordt zo'n tien minuten lang geschreeuwd, pistolen worden geladen en de sfeer is echt grimmig. Uiteindelijk worden er mensen opgepakt. Zodra het busje komt, stappen we in en kijken we niet meer om. Toch best heftig...
's Middags lunchen we bij de Mojito-bar, waar we Corinna tegen het lijf lopen. We brengen met zijn drieën de middag door met lekker eten, drinken en op het strand. Tijdens het eten hebben we live-entertainment, en dan niet in de zin van de marriachi-bands die normaal gesproken rondlopen. Omdat het weekend is trekken alle locals ook naar het strand. Dit gaat gepaard met een hoop bombarie, vreselijk veel afval en liters pure rum. De mensen die voor ons op de strandbedden liggen zijn ver heen, het is echt geen gezicht. Een dikke dame, formaat nijlpaard, schommelt over het strand, nu en dan maakt ze een faceplant in het zand of ligt ze apatisch op het strandbedje. Het is hilarisch, maar voor ons strandplezier gaan we er wat verder vandaan liggen.
Na lekker te hebben gelezen op het strand, strijken we weer neer bij dezelfde bar voor wat mojito's tijdens het 'happy hour' (koop er twee, betaal er één). Inmiddels zijn de dronken Dominicanen ruzie aan het maken, met vechten en al en voor de tweede keer vandaag zien we politie, pistolen en slaat de sfeer om. Wij houden ons er verre van en genieten van de cocktails en het uitzicht.
We frissen ons op en eten snel wat in het restaurant en gaan vervolgens met Corinna, Aike en Helena (ook Duits) op de fiets op stap. We zijn uitgenodigd door een ander Duits stel, die ook mee waren surfen, om met zijn allen te gaan poolen. Het is inmiddels donker (dat gebeurt al om half 7 hier) maar de sfeer is gemoedelijk. We trekken een hoop bekijks: vijf blanken op de fiets is niet iets wat ze hier vaak zien. Er wordt getoeterd, geroepen en gekeken, maar allemaal op een vriendelijke manier. We rijden het hele dorp af en rijden zelfs nog langs het hotel van de Duitsers, maar omdat niemand hun naam weet en ze nergens te zien zijn, geven we onze zoektocht op. We gaan weer terug naar de mojito-bar en hebben een gezellige avond met zijn allen, al mojito's drinkend en Nederlands, Engels en Duits sprekend door elkaar.
26-09
Voor het eerst in een week moeten we weer reizen. We zouden eigenlijk gaan surfen 's ochtends en dan meteen door om de bus te pakken, maar besluiten dat dat toch allemaal te krap is qua planning, dus zeggen we gedag tegen onze Duitse vrienden en gaan bijtijds op pad. We hebben de taxi al geregeld en de spullen al gepakt, dus na een snel ontbijt zijn we zo op weg. De taxi brengt ons naar Sosua (zo'n 20 minuten rijden), waar we al snel in een luxe bus kunnen stappen. Deze rijdt op tijd -hallelujah!- en brengt ons naar La Vega. Ik lig de hele weg te slapen, terwijl Harald geniet van het uitzicht.
In La Vega zouden we een hele snelle overstap moeten hebben, dus snellen we de bus uit en haasten we ons naar onze backpacks... om erachter te komen dat we nog ruim twee uur moeten wachten voor onze bus daadwerkelijk komt. Het was ook te mooi om waar te zijn. Eventjes ben ik vreselijk kwaad: het is warm en we zitten echt in een 'shithole' in the middle of nowhere. De omgeving ziet er niet vriendelijk uit. We zoeken nog even uit of we een 'guagua' (lokale bus) of een taxi kunnen pakken, maar dat blijkt allemaal erg onduidelijk en lastig. Deze route wordt niet veel genomen door toeristen. Dat maakt het uitdagend, maar soms dus ook een klein beetje frustrerend. We besluiten dan maar gewoon op de bus te wachten. Ik voel me een stuk beter nadat Harald water en zoute chippies voor me haalt en al zittend op de backpacks 'pesten' we een aantal potjes.
De bus komt uiteindelijk ook nog te laat en komt tijdens onze rit over de berg (we gaan naar een dorp in het dal) vast te zitten achter een laaaaaangzame vrachtwagen. De rit duurt dus langer dan verwacht, maar we zitten comfortabel en het uitzicht is waanzinnig!
In Jarabacoa aangekomen voelen we ons meteen op ons gemak. Het stadje ademt een vriendelijkheid uit die we nog niet eerder hebben gezien. Met onze backpacks op de rug en daypacks op de buik duiken we een supermarkt in. We worden een beetje vreemd aangekeken, maar wel vriendelijk geholpen. Een taxi is zo geregeld en wanneer we bij ons hotel aankomen (het Jarabacoa Mountain Hostel) ontspannen we volledig: we hebben voor het einde van de reis een luxe kamer gereserveerd (en nog een upgrade gekregen!) en onze kamer is fantastisch! We hebben een kingsize bed, spa-bad, watervaldouche, fluffy badjassen, fluffy dekbedden en alles is schoon. We genieten van de zonsondergang op het balkon, poedelen in het spa-bad, bestellen pizza (heel slecht, maar lekker) en eten die op onze kamer met Netflix aan. We vallen uitgeput maar ontspannen in slaap.
27-09
We kunnen vanochtend rustig aan doen, om half tien worden we opgehaald om te gaan paragliden, ideetje van Harald. We hebben al onze activiteiten voor vandaag laten reserveren door Suzanne, de manager van het Jarabacoa Mountain Hostel, dus wij hoeven alleen maar op tijd klaar te staan, mee te gaan en te betalen, uiteraard. Er was al gewaarschuwd dat de wind lastig zou zijn, dus dat we misschien wat verder moeten reizen en daarin krijgt ze geen ongelijk. Uiteindelijk zitten we ruim een uur in de auto met José (chauffer), Juan en Papo (paragliders), aardige mannen die behoorlijk Engels spreken, maar natuurlijk oefenen we ook ons Spaans.
Op de plek waar we gaan paragliden moeten we eerst nog een flink stuk omhoog hiken, maar daarna worden we beloond met een wijds uitzicht. Harald doet zijn paraglide met Papo en ik met Juan. Ik mag als eerste en nadat we een 'waver' hebben getekend en worden vastgemaakt voel ik gezonde spanning. Op het moment dat de GoPro aanstaat, Juan op mijn verzoek de straps extra heeft gecheckt en we aan het rennen zijn vergeet ik alles om me heen. Binnen een paar seconden zijn we in de lucht en dat voelt echt waanzinnig! Ik heb eerder al een skydive gestaan, maar dit is echt een hele andere, unieke ervaring. Je gaat niet hard naar beneden, maar zweeft langere tijd door de lucht. Het is heel ontspannen, je kunt goed om je heen kijken en Juan is erg aardig en wijst allemaal mooie dingen aan.
Al veel sneller dan ik zou willen zetten we de landing in, in een veld waar normaal gesproken vee (paarden, koeien, etcetera) en riet staan. Ik til mijn benen op en Juan zet de landing in en voor ik er erg in heb lig ik een warm veld en buitelen we over de grond heen. De landing is niet helemaal vlekkeloos verlopen en het veld is een dag eerder afgebrand en gloeit nog na. Terwijl hij me losmaakt zegt Juan tegen me dat ik snel moet opstaan, wat nog best lastig is in een tuig. Gelukkig hebben we allebei niks, buiten een paar vegen op ons lijf. Nadat ik al lang en breed weer met beide benen op de grond sta, begint Harald pas met zijn vlucht. Ik help Juan met het opvouwen van de parachute, we wassen ons in een beekje, omdat ik eruitzie, aldus Juan, 'als een Haïtiaan (= zwart) en lopen naar de weg waar we nog een tijdje praten en later weer door de mannen worden opgehaald.
Voor Harald is het lastiger wegkomen. Na een mislukte poging omdat het zeil niet goed uitvouwt moeten ze zeker een kwartier wachten tot de wind in de juiste richting draait. Ook de tweede start is niet vlekkeloos, maar ze rennen toch door en voor ze er erg in hebben hangen ze in de lucht. Net als ik geniet Har van de prachtige uitzichten, de stilte en het ultieme gevoel van vrijheid. Op advies van Juan landt Papo een eindje verderop om nog meer vieze kleren te voorkomen. Nadat José eerst Harald en Papo heeft opgehaald met de auto, komen ze daarna naar Juan en mij.
Met de adrenaline nog in ons lijf zitten we weer in de auto. Terwijl we nog nagenieten worden de jongens gebeld: de mensen voor de rit met paarden staan klaar. Dat is even schrikken: we zijn bezweet en vies en hebben nog niets gegeten. Op z'n Dominicaans besluiten we dat we het wel zien als we terug zijn bij ons hotel. Een korte wandeling naar het huis van de eigenaren van het hotel lost alles op: we hebben meer dan een uur om even iets te eten en ons op te frissen. Helemaal schoon en klaar voor een nieuwe ervaring staan we om half drie klaar bij David en vijf paarden. We gaan samen met hem en twee Franstalige Zwitsers op pad. Niemand heeft noemenswaardige rij-ervaring (behalve David en ik), dus dat is fijn voor Harald en de Zwitsers, we doen het rustig aan. We hebben niet echt een duidelijke afspraak gemaakt over waar we heen gaan, dus we laten het helemaal over ons heen komen. Ik mag voorop, met Moreno een snel, zwart, fantastisch paard. Na een korte rit door het dorp, bevinden we ons al snel bij een rivier die overgestoken moet worden. Terwijl de eerste vier paarden dapper door het water lopen, blijft Harald achter. Zijn paard wil het water niet in. Vanaf de overkant roep ik instructies en al snel staat ook het paard van Harald in het water. Dat bevalt hem erg goed. Terwijl ik nog iets roep naar Harald, zakt zijn paard al door de knieën en gaat in het water liggen. Hij komt vervolgens weer overeind, Harald blijft dapper zitten. Wanneer hij weer door de benen zakt stapt/valt Harald eraf. Resultaat: een nat pak! De belletjes staan in zijn sneakers, zijn spijkerbroek en shirt zijn drijfnat. Zijn iPhone (in z'n broekzak) overleeft de ongeplande duik wonder boven wonder zonder een krasje. David is in paniek en loopt op zijn slippers door het water: 'Dit heb ik nog nooit meegemaakt!'
Eenmaal op het droge kunnen we er allemaal om lachen, zelfs Harald. We vervolgen onze weg en ik help David om ook de paarden van de Zwitsers op een goed tempo door het water te loodsen. Vervolgens komen we op een bergweg die langs kleine huisjes van locals voert, met waanzinnig uitzicht over de bergen en een aantal watervallen. Ik mag voorop en voor ik er erg in heb galoppeer ik op Moreno's rug langs de meest fantastische vergezichten. Harald heeft inmiddels vrede gesloten met zijn paard en volgt gestaag.
We rijden door jungle, stappen over grote stenen, door grote rivieren en komen uiteindelijk uit aan de voet van een waterval: Jimenoa. De paarden krijgen 'lunch' en wij maken een wandeling. Onderaan de waterval kan worden gezwommen, maar paardrijden met nog meer natte kleren zien we niet zitten. Wij genieten van de pauze en na deze stop, met vers gekraakte amandelen door de enthousiaste David, vervolgen we onze weg. Iedereen geniet en met veel 'ooooo's en aaaa's' vervolgen we onze rit. De paarden hebben er zin in en op de terugweg ben ik niet de enige die in galop zit: alle paarden hebben er zin in en Harald zit zelfverzekerd op zijn paard. Uitgeput en bezweet, maar voldaan nemen we afscheid van de paarden en David. We brengen deze avond door, net als de vorige, in onze badjassen op bed. We pakken de tassen in en blikken terug op een mooie vakantie, morgen is het tijd om naar huis te gaan... Als het Dominicaanse OV een beetje meezit..
28-09
Na vier uurtjes slaap worden we wakker. We pakken de laatste spullen in, drinken koffie en maken iets te eten. David (van de paarden) staat klaar om ons naar het busstation te brengen (om 06:30). Bij het busstation is het al aardig druk, maar wij moeten nog even wakker worden. Gelukkig is de bus groot en mooi en kunnen de stoelen achterover. We mogen eigenlijk niet slapen, maar ik doe dat stiekem toch voor een klein uurtje. Na 2,5 uur staan we weer op de plek waar onze reis begon: Santo Domingo. Waar we aan het begin van onze reis nog wat onzeker waren over ons Spaans, vraag ik nu zonder blikken of blozen om de weg en de kosten voor een taxi. We moeten van het ene busstation naar het andere en kilometers lopen in 32 graden met zware backpacks is niet iets wat we graag doen vandaag.
Zo gezegd zo gedaan en na een kwartiertje wachten zitten we alweer in de volgende bus. We moeten weer ruim drie uur reizen om bij het vliegveld te komen. Harald blijft wakker, ik dommel nog een beetje. We worden bij het vliegveld afgezet en hebben allebei hetzelfde gevoel: onze reis was leuk, we hebben genoten, maar we zijn er klaar voor om naar huis te gaan. Helaas duurt dat nog even. We zijn bijna vijf uur van tevoren op het vliegveld, ik denk niet dat ik ooit in mijn leven ergens zo vroeg ben geweest. Het vliegtuig heeft nog een uur vertraging en met een flinke tropische bui nemen we afscheid van de Dominicaanse Republiek. We hebben een vreselijke vlucht, met veel turbulentie en weinig beenruimte, halen de auto op in Brussel en rijden naar huis in -uiteraard- Nederlandse regen. We kijken terug op een mooie reis, vol bijzondere natuur, mooie mensen en speciale ervaringen. We hebben genoten en hopen dat jullie, door onze verhalen, mee hebben kunnen genieten van alles wat we hebben beleefd. En waar de volgende reis naartoe gaat... Waar het ook is, het wordt vast fantastisch!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-05-25 19:18:46
[totalVisitorCount] => 51190
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 2138
[author] => Simone Vogel
[cityName] => Jarabacoa
[travelId] => 506858
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2016-09-11
[dateReturn] => 2016-09-29
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/318/312_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/388/977_50x50.jpg?r=4
[titleSlugified] => vliegen-van-de-berg-het-paard-en-naar-huis
)
[42] => stdClass Object
(
[reportId] => 4945992
[userId] => 139012
[countryId] => 53
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2016-10-04
[photoRevision] => 0
[title] => Orkaan Matthew
[message] => Haïti maakt zich gereed voor presidentsverkiezingen. De posters zijn weer verschenen en de kandidaten reizen het land door om stemmen te winnen. Zondag 9 oktober zouden de verkiezingen moeten plaatsvinden. De vraag is nu of de verkiezingen nog doorgaan.
Eind vorige week kwamen de eerste berichten binnen over orkaan Matthew die onderweg was richting Haïti. Zaterdag reisde ik naar de Dominicaanse Republiek, om deze week deel te nemen aan een conferentie. De orkaan nam toe aan kracht, tot categorie 5, de zwaarste categorie mogelijk en de sterkste orkaan in de regio sinds tien jaar. Zondag begon het te regenen. De hele nacht regen, maandag de hele dag regen, de hele nacht weer regen. Toen we gisteren bij onze partnerorganisatie SSID vertrokken, bleken ook de wegen in Santo Domingo blank te staan, hoewel de orkaan aan de westelijke kant van Haïti voorbij trekt.
Vandaag bereikte Matthew Haïti, binnenkomend over het zuidelijke deel van het land en daarna afbuigend naar de oostkust van Cuba. Het ene na het andere bericht komt bij me binnen. De brug bij Petit Goave is ingestort, de enige verbindingsweg naar de provincies Nippes, Zuid en Grand Anse, die juist het zwaarst getroffen zijn. Vele daken zijn weggevlogen. In Pestel, een kustplaats waar ik regelmatig te gast ben, zijn de kerk en school vernield, vele huizen verwoest. Dieren zijn omgekomen, wederom zijn oogsten verloren gegaan. Hele dorpen staan onder water. Het aantal mensen dat overleden is moet nog bevestigd worden. Ook in mijn woonplaats, Kenscoff, zijn huizen vernield en daken weggevlogen. De weg is geblokkeerd door omgevallen bomen. Ganthier, waar CWS nog steeds huizen aan het bouwen is met slachtoffers van de aardbeving, is overstroomd. Het kantoor van onze partnerorganisatie SSID aldaar staat onder water. Vanavond is het Noordwesten aan de beurt, waar we eveneens werkzaam zijn. In Duvier, waar KDRe huizen heeft gebouwd, zijn vele daken weggevlogen. Een lichtpuntje: de 70 huizen die KDRe na de aardbeving heeft gebouwd, hebben blijk gegeven van een stevige bouw en hun daken behouden.
De komende dagen hopen we meer informatie binnen te krijgen over de totale schade. Intussen zit ik op hete kolen in een katholiek conferentiecentrum in Santo Domingo (Manresa Loyola). Het is geen goed moment om niet in Haïti te zijn, bij mijn collega’s en onze partner organisaties en de inwoners van de plaatsen waar we werken. Transport is echter in ieder geval tot en met morgen niet mogelijk. De scholen blijven de hele week gesloten.
Het conferentiecentrum ligt aan zee, maar het hek naar de kust zit op slot. Van afstand zien we de palmbomen gebogen gaan onder de harde wind en hoge golven op de kust slaan. Het blijft regenen. Het is orkaanseizoen en het is bekend dat dit kan gebeuren, maar toch komt het hard aan, heel hard.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 654131
[pictureCount] => 25
[visitorCount] => 2014
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Bajos de Haina
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/031/940_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => orkaan-matthew
)
[43] => stdClass Object
(
[reportId] => 4943572
[userId] => 388977
[countryId] => 53
[username] => vrijevogel
[datePublication] => 2016-09-23
[photoRevision] => 4
[title] => Wildwaterdagen
[message] => 20-09
We worden wakker in Cabarete, zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen. Voor onze vrienden die het niet weten of hebben opgezocht; het dorp is de absolute surf-, windsurf- en kitesurfhoofdstad van de Caraïben. Dus surfen is ook precies wat we gaan doen. Met een vroeg ontbijtje in onze magen zitten we al om half negen in het busje naar het strand, want vroege golven zijn surfgolven. Een kleine warming-up (yoga, niet erg aan mij besteed maar wel aan Simone) en we zijn klaar om het water in te gaan.
We hebben samen één instructrice, want hoewel we het allebei al eerder hebben gedaan is het toch fijn om een opfris-lesje te krijgen. De Oostenrijkse Theresa legt het allemaal nog eens piekfijn uit en de intensieve les betaalt zich uit, want we gaan beiden stukken beter op de golven dan de eerste keren dat we het deden. We hebben een heerlijke ochtend in het water en houden er een paar leuke foto's aan over van de fotograaf aan de kant.
Op de terugweg laten we ons in het dorpje afzetten, waar we lekker lunchen en over de gezellige hoofdstraat terugwandelen naar onze bungalow. We brengen de dag door met luieren, een boodschap doen en boeken nog wat dagen bij. We komen er namelijk achter dat alles wat we willen doen en zien vanuit Cabarete makkelijk te bereiken is. Daarnaast is de stad Puerto Plata niet zo interessant om te verblijven en hebben we het goed naar onze zin bij Ali's. Ze zijn niet te beroerd om dingen te regelen voor je en ze hebben ons een goede deal gegeven met de bungalow. Als laatste hebben we de smaak wel weer te pakken gekregen met betrekking tot het surfen, dus dat willen we nog wel een paar keer doen.
Die avond eten we opnieuw lekker, een gebakken visje, en duiken weer bijtijds het bed in. De volgende dag willen we namelijk opnieuw vroeg op.
21-09
De wekker gaat weer bijtijds, en we zijn er rap uit. We begeven ons naar Josef, een vriend van de eigenaar van Ali's, die een tourbureautje runt in Cabarete. De vorige dag hebben we namelijk al een auto geregeld. Jawel, het is toch gelukt! Alsnog met de auto op pad. Geen moeilijk gedoe, gewoon een lage prijs inclusief full insurance en geen gezeur met borg.
We zijn er wel achter gekomen dat Cabarete een behoorlijke Duitse enclave is geworden. We worden, ook door de locals, vaker in het Duits aangesproken dan ons lief is. Waar we eerder nog geen woord anders dan Spaans of Engels hoorden, heeft dat hier dus plaats gemaakt voor het gekwaak van ons oosterburen. Ook veel Duitsers vestigen zich hier dus permanent en starten een bedrijfje. In dit geval geeft dat voordelen want onze Duitse gastheer regelt wel wat met zijn 'Freund'.
We gaan op weg naar Damajagua, ook wel bekend als de '27 waterfalls'. Deze liggen op een uurtje rijden van Cabarete en het autorijden hier is echt een ervaring op zich. Allerlei weggebruikers bewegen zich kriskras door elkaar, maar er zit nog wel systeem in. Goed opletten dus en als het te onoverzichtelijk wordt nemen we een beetje gas terug.
Bij de watervallen worden we voor de keus gesteld: omhoog naar de zevende, twaalfde of de ultieme top, 27 stuks. Uiteraard kiezen we voor het laatste en de klim omhoog door de jungle kan beginnen. Maar niet voordat we voorzien zijn van reddingsvest en helm. Waterschoenen hadden we gelukkig zelf al mee. De gids (verplicht) gaat ons voor en Moreno gooit er een lekker tempo in. De wandeling door de jungle van ruim een uur is in twee opzichten adembenemend. Zwaar, want we moeten natuurlijk wel omhoog. Maar de natuur om ons heen is ook prachtig mooi. Je hoort continu krekels, vogels en allerlei andere jungle-geluiden. Onze gids scoort zelfs nog een enorme avocado voor ons, die hier gewoon in het bos groeien.
Na ruim een uur zijn we boven en kan het allerleukste deel beginnen. We glijden, springen en roetsjen van de rotspartijen af. De sprongen zijn hoog (de hoogste is ca. 10 meter), maar het water er onder is zo diep dat van gevaar geen sprake is. Alles wordt door Moreno, die zich tijdelijk onze camera heeft toegeëigend, gefilmd en gefotografeerd. Zelf hoeven we dus niks anders te doen dan af en toe een beetje klauteren en verder veel lol hebben. De terugtocht neemt zo'n twee uur in beslag en als we de laatste sprong hebben gewaagd, relaxen we nog wat in het heerlijk koele water. Wat een ervaring!
Ook voor de terugrit naar Cabarete nemen we onze tijd. Drie drukke dagen met veel fysieke inspanning hebben hun tol geëist dus besluiten we om morgen helemaal niks te plannen, buiten lekker aan het strand liggen.
Eenmaal thuis dobberen we nog wat in het zwembad en eten bijtijds. Opnieuw (het lijkt wel een vakantiekwaaltje) vallen de luikjes vroeg dicht.
22-09
Ditmaal geen wekker, en we blijven lekker liggen tot tegen half tien. We ontbijten nu wat uitgebreider; de gastvrouw bakt twee lekkere bananenpannekoeken met chocoladesaus, verwennerij!
Zoals gezegd hebben we bijna geen plannen voor vandaag en daar houden we ons ook aan. We brengen een bezoekje aan het dorp voor nieuw internet op ons SIM-kaartje, wat kleine souveniertjes en een boodschapje. Vooral de deet gaat vreselijk hard in de lagune waar we verblijven, want hoewel het vreselijk mooi is, stikt het uiteraard ook van de muggen.
Later op de middag fietsen we nog even richting het strand om een paar uurtjes te bakken, zonder op het heetst van de dag te verschrompelen. Nog een voordeel van onze accommodatie is dat ze fietsen ter beschikking hebben. Bijna niemand fietst door het dorp, maar wij zijn er maar wat blij mee. Dit in tegenstelling tot de taxichauffeurs, die werkloos toezien hoe we onszelf lekker makkelijk verplaatsen. En, geloof het of niet, fietsen is serieus comfortabeler dan lopen door deze hitte.
Op het strand laten we ons toch een beetje verleiden door de lokale strandverkopertjes, dus we scoren allebei nog een grappig snuisterijtje. We relaxen, lezen en zwemmen lekker, en trekken behoorlijk wat bekijks met onze ingenieuze Lamzac-en. De door Fatboy geïntroduceerde rage blijkt hier wel een beetje bekend, maar iedereen vindt het maar wat grappig om ze nu eens te zien.
Tegen de avond zijn we weer terug en dat verhaal moet zich inmiddels laten raden: luieren, heerlijk eten, een spelletje en slapen. Morgen hebben we weer een paar golven te bedwingen!
Tot gauw!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-05-25 19:18:46
[totalVisitorCount] => 51190
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 1307
[author] => Harald
[cityName] => Cabarete
[travelId] => 506858
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2016-09-11
[dateReturn] => 2016-09-29
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/318/309_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/388/977_50x50.jpg?r=4
[titleSlugified] => wildwaterdagen
)
[44] => stdClass Object
(
[reportId] => 4943036
[userId] => 388977
[countryId] => 53
[username] => vrijevogel
[datePublication] => 2016-09-20
[photoRevision] => 4
[title] => Typisch Dominicaans; bij de derde mangoboom links
[message] => 17-09
We worden uitgerust wakker in de Casa in Las Geleras. Voor het eerst deze vakantie slapen we allebei uit, ik tot een uur of negen en Harald zelfs tot tien, poepoe! Vanwege de warmte en het algehele gebrek aan airconditioning is het ook niet veel langer uit te houden. Uit de veren dus maar, want als we willen ontbijten zullen we zelf aan de slag moeten. Je moet er ten slotte iets voor over hebben als je in 'the middle of nowhere' wilt vertoeven. We eten buiten in de zon, maar niet voor lang. Nog voor we de laatste hap hebben kunnen nemen begint het te regenen. 'Een tropisch buitje,' denken we nog. Dat waait wel over. Dat klopt, maar de rest van de dag brengen we al lezend door, met onze voetjes omhoog, op het overdekte terras. Want bui één wordt opgevolgd door twee, drie, enzovoorts. Het uitzicht is nog steeds prachtig en het geluid van de regendruppels werkt rustgevend.
Rond een uur of vier breekt het open en poedelen we in de kleine 'infinity pool' tot de zon ondergaat. Harald slacht een halve kip; we maken pasta met kip voor onszelf, maar delen het met de dame en heer des huizes. Een luid 'Oh my God! It is delicious!' van onze gastheer is het startsein van een relaxte avond. We zouden eigenlijk gaan dansen, maar noch David en zijn vriendin/vrouw (we weten nog steeds niet welke van de twee correct is), noch wij, hebben daar puf voor. Al snel komen we erachter dat de prettig gestoorde Catalaan van 53 een Dominicaanse schone heeft weten te scoren van 23 ('dat is heel normaal hier, hoor!). Wij leren hen Engels, zij ons Spaans. David laat ons nog drinken proeven uit een soort Catalaanse theepot voor alcohol (ik kan het met geen mogelijkheid beter beschrijven), die je steeds hoger tilt terwijl je een mix van fanta en bier drinkt, zónder morsen uiteraard. Het is hilarisch. Na een potje Machiavelli (waarbij we worden vergezeld door de meest gigantische kikkers OOIT, brrrrr!) gaan we lekker laat, en inmiddels goed afgekoeld, naar bed.
18-09
VAMOS! We kunnen niet lang uitslapen vandaag, want om 'once' (11:00) moeten we klaarstaan voor 'Playa Rincón', één van de vele beroemde stranden die de Dominicaanse republiek rijk is. Dat willen we natuurlijk niet missen en omdat David ons brengt sparen we zo'n 1500 pesos uit (een kleine 30 euro) die we anders aan een taxi hadden moeten betalen. Altijd fijn, zo'n meevaller.
Zo gezegd zo gedaan. In de jeep van David is het goed vertoeven. Na een korte stop in het dorp van zijn 'chica' (echt een gat) rijden we over hobbelweggetjes naar het strand. Je moet bezitten over stalen zenuwen, een ijzeren wil én een dikke auto wil je bij dit strand komen. We houden ons stevig vast. Het plaatje wat we voor ons zien wanneer we het strand op rijden is niet te beschrijven. Het is mooi, het is strand, het is zee en een meer, maar het is écht anders dan anders. Overal bomen vol kokosnoten, drie kilometer uitgestrekt strand, een klein strandtentje achteraf en water dat zo helder is, dat je zelfs na een flink stuk zwemmen de bodem nog kunt zien.
Hier op het strand brengt de aanwezigheid van lokale, Spaans sprekende, gidsen wat voordelen met zich mee. Ze regelen goedkope strandbedjes en lunch en laten ons verder onze eigen gang gaan. We eten wel samen: heerlijke langoesten met rijst, grote stukken avocado, hartige bananenchips en andere lekkernijen. Het is een maaltijd zoals we ze nog niet zijn tegengekomen in de DR en we smikkelen en smullen tot onze buiken helemaal vol zitten.
De rest van de dag bestaat uit het smeren van zonnebrand (echt bergen factor 50 en 30), zwemmen en lezen. We zijn een bezienswaardigheid: je ziet niet elke dag rubia's en rubio's op dit strand. David legde ons uit dat we niet alleen 'gringos' (=buitenlanders) zijn, maar, vooral ik, ook dus rubio en rubia. Dat betekent dat je een witte huid en lichte haren hebt. Nu is het zo dat dit niet de enige plek is waar we worden opgemerkt: ik had niet meer kunnen opvallen wanneer ik met een flikkerend neon-bord boven mijn hoofd had rondgelopen. Letterlijk overal waar we komen vallen we op, alleen hier nog een beetje meer omdat het zo afgelegen is. We hebben er trouwens niet echt veel last van, je wordt alleen uitvoerig bekeken en hoort her en der een keer het woord 'mooierd', of varianten hierop, vallen. Het betekent ook dat we veilig zijn, want overal loopt politie rond, niet alleen voor 'gewone' handhaving, maar ook speciaal voor toeristen, bij banken, pinautomaten, belangrijke winkels, etcetera. Allemaal ook met een dik pistool. Ze laten ons vaak weten dat ze op ons letten en dat voelt fijn.
Na een dag strand, zónder verbranden (YES!), is het tijd om terug te gaan naar het huis van David en z'n chick. We zijn koud een paar minuten op weg, of het gaat helemaal mis. De jongetjes die in de laadklep staan (niet ouder dan een jaar of tien, ze krijgen een lift), tikken op de auto. Eén van de voorbanden, die al aardig zacht was, is helemaal leeggelopen. De weg hier is zo slecht, daar kun je met geen mogelijkheid mee doorrijden zonder jezelf in levensgevaar te brengen. Wat er vervolgens gebeurt kan ik alleen maar beschrijven als 'typisch Dominicaans': David's chick ziet een random huis, zegt hem dat hij moet stoppen, er wordt geroepen en er komt een mannetje naar buiten. Voor we er erg in hebben staan David, z'n chick, wat een reparateur blijkt te zijn, de vrienden van David, de jochies uit de achterklep en wij om de auto heen, allemaal gadegeslagen door de mensen aan de overkant, die schijnbaar niets beters te doen hebben dan ons schouwspel te bekijken. Het 'dorp', niet meer dan een huis of tien en een paar 'winkels', loopt nog net niet uit, al is de populatie voor een halfuurtje wel vertweevoudigd. Voor we er erg in hebben zit de nieuwe band er weer op. We stoppen nog even langs de weg, ook typisch Dominicaans: overal staan kramen met eten, zoals fruit, langs de weg waar mensen hun boodschappen doen. 's Avonds eten we simpel en gaan we vroeg naar bed. We zijn moe, maar voldaan en hebben morgen een lange dag voor de boeg.
19-09
Ik ben misschien wel een 'Vrije Vogel', maar zeker geen vroege Vogel. Toch kan ik in de DR niet tot laat slapen. Sterker nog: ik ben nog nooit in mijn leven zo vaak zo vroeg wakker geworden, zonder wekker. Om zes uur zit ik rechtop in bed. Harald heeft hier trouwens geen last van, dus die laat ik lekker liggen. Ik pak de laatste spullen in. We vinden het jammer om te gaan, want we zijn hier heerlijk tot rust gekomen, maar we willen nog meer zien van de Dominicaanse Republiek. We maken het laatste beetje eten op voor het ontbijt, laten David bellen met het busbedrijf (want 'solo Espanol') en maken nog wat foto's op het strand voor het huis. Rond twaalf uur worden we met veel lieve woorden afgezet in het dorp om de 'guagua' (lokale bus) te pakken naar Samaná. Maar natuurlijk niet voor we de vraag krijgen een leuke recensie achter te laten over het hotel op TripAdvisor en het aan te bevelen bij al onze kennissen en vrienden. Dus bij dezen: mocht je ooit in Las Galeras komen... Afijn, je snapt het idee ;-).
De guagua die we pakken bevalt een stuk beter dan de eerste keer. Geen gekkies met kapmes, gelukkig. Hij zit ook een stuk minder vol. We stappen als eerste in en verwachten half en half het ergste, maar het busje blijft de gehele reis halfleeg. Dat is maar goed ook, want onze chauffeur rijdt tergend langzaam. Het busje klinkt ook af en toe alsof het al een paar jaar geleden zijn laatste adem had moeten uitblazen. Op het eerste het beste stuk omhoog lijkt het dat ook precies te doen: zijn laatste adem uitblazen. De motor valt uit en om hem weer aan te krijgen laat de chauffeur de bus een paar keer achter elkaar naar beneden rollen. Ik sta doodsangsten uit, de locals vinden mijn reactie vooral grappig en lachen zich een breuk. Gelukkig slaat de motor aan zonder dat we hoeven te duwen. In Samaná brengt de chauffeur ons zelfs precies naar de plek waar de volgende bus vertrekt. Dat is maar goed ook, de instructies waren nogal vaag: 'bij het kleine parkje onder de derde mangoboom' is niet echt ons idee van een duidelijke beschrijving van een busstation.
De volgende bus is een stukje groter. Nog steeds lokaal, nog steeds zonder airco, maar een stúk comfortabeler dan een guagua, welke niet eens een zijdeur heeft. De jongen die de buschauffeur helpt, er is er bij elke bus altijd één, is erg aardig voor ons. Hij haalt zelfs cola en water, voor een lokale prijs. We blijken al die tijd al te veel te betalen, gekke gringo's.
De busreis naar Cabarete, een dorpje aan de noordkust, is niet echt uitzonderlijk. Wat vooral opvalt is de aardige jongen die ons de gehele reis blijft helpen. Hij wijst ons naar toiletten bij de stops, regelt dat we op een logische plek worden afgezet en vraagt aan medereizigers tips voor een goed hotel. Wat een engel. Grappig detail: iedere bus in de DR is tevens postorderbedrijf, maar van adresstickers hebben ze hier nog nooit gehoord. Zo kan het dus voorkomen dat alle passagiers in de bus moeten wachten, omdat de buschauffeur aan de telefoon (van iemand die niet meereist) instructies doorkrijgt over waar het pakketje (onder welke kokosnootboom in het derde dorp aan de straat bij het dichtstbijzijnde strand) het moet worden gedropt. Hilarisch inefficiënt.
De busrit duurt een eeuwigheid. In plaats van de verwachte drie uurtjes (maximaal) zitten we meer dan vier. De dikke Dominicaanse derrières hebben de stoelen geen goed gedaan, dus echt comfortabel zitten is er niet bij. Maar, belangrijker, uiteindelijk komen we precies daar waar we moeten komen. De hele bus zegt ons enthousiast gedag en dat is ook wel wat waard.
In de bus hebben we een selectie gemaakt uit een aantal hotels, bij elkaar in de buurt, dus we moeten, met dank aan de aardige bus-mensen, maar een klein stukje lopen met de backpacks, tot groot ongenoegen van de taxi-chauffeurs. Het eerste hotel blijkt duurder dan verwacht en echt een 'hole in the wall'. De aardige medewerker helpt ons verder naar het volgende hotel, slechts een paar meter verderop. We bekijken de kamer en willen eigenlijk al 'ja' zeggen tegen de behoorlijk sobere (en dan zeg ik het nog netjes) verblijfplaats, wanneer mij een gevoel van twijfel bekruipt. We besluiten toch nog door te lopen, ondanks de vochtige hitte en komen uit bij 'Ali's Surf Camp'. Het blijkt een stuk minder dubieus dan het klinkt en voor we er erg in hebben krijgen we van de vriendelijke (Duitse) Antonio een upgrade. We betrekken een prachtig grote bungalow, hebben een schone douche (met wárm water!), een zwembad en krijgen ook nog ontbijt en avondeten.
Wanneer we 's avonds in het door jungle omgeven restaurant van een heerlijke 'churrasco' (=grote lap dun gemarineerd rundvlees) genieten, moet zelfs Harald toegeven dat het goed was dat we zijn doorgelopen eerder op de dag. In plaats van een sober hol zitten we nu op een prachtplek en zijn van alle gemakken voorzien. We vallen uitgeput in slaap, na een reis van ruim zes uur, en bereiden ons voor op een vroege start morgenochtend. Wat we gaan doen in Cabarete.... lezen jullie de volgende keer ;-)
Liefs
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-05-25 19:18:46
[totalVisitorCount] => 51190
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 1568
[author] => Simone Vogel
[cityName] => Cabarete
[travelId] => 506858
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2016-09-11
[dateReturn] => 2016-09-29
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/303/167_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/388/977_50x50.jpg?r=4
[titleSlugified] => typisch-dominicaans-bij-de-derde-mangoboom-links
)
)
)
[reportsPaginator] => Zend_Paginator Object
(
[_cacheEnabled:protected] => 1
[_adapter:protected] => TravelLog\PaginatorAdapter Object
(
[_count:protected] => 60
[_array:protected] => Array
(
[30] => stdClass Object
(
[reportId] => 5063955
[userId] => 139012
[countryId] => 53
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2019-09-24
[photoRevision] => 0
[title] => School, water, boeren en vissers, Dorian, onrust
[message] => Dit verhaal is voor de geduldige lezer. Aan het eind is informatie te vinden over de huidige situatie in Haïti. Maar eerst gaan we terug naar de maand augustus.
4 augustus reisde ik samen met William naar Pestel. In Petit Goâvewaren de dag voor onze reis problemen geweest en we zagen de restanten van verkoolde autobanden op de weg liggen, maar ook zagen we mensen met banden sjouwen. Twee bussen stonden midden op de weg, de weg blokkerend. Ze zaten vol passagiers, wat ik niet begreep. Later werd me uitgelegd dat de busschauffeurs worden gedwongen om de bussen midden op de weg te zetten. Gelukkig werden ze algauw weggehaald en konden we doorrijden. Na een lunchstop in Les Cayes reden we verder naar Kafou Zaboka. Daar in de buurt was die ochtend vroeg een ernstig ongeluk gebeurd, waarbij 11 mensen zijn overleden. De truck die lading en mensen vervoerde, lag op de zijkant net voor een afgrond.
Toen we aankwamen in Pestel, stond de Hilux bij het hotel maar de collega’s waren er niet. Die bleken aan het afkoelen te zijn in zee. We liepen een heuvel op en af, onze voeten algauw rood van het stof, afdalend naar zee. Mooi uitzicht; palmbomen, water, de Cayemites eilanden, mangrove, een karkas van een schip. William en ik bleven niet lang en reden naar Cassavon. Tot onze verbazing kwamen we in een feest terecht. Het erf rondom de school was omheind met een hek van boompjes. De directeur zei dat zijn zoon deel uitmaakt van een groep muzikanten en ze hadden gevraagd of ze de school konden gebruiken voor een programma in de vakantie. Geweldig om te zien dat de school nog voordat ie helemaal is afgerond al een belangrijke rol speelt in de gemeenschap. Het feest werd echter abrupt afgebroken toen het nieuws binnenkwam dat een uit Amerika gedeporteerde Haïtiaan zijn moeder en neefje had gedood met een machete en diverse andere mensen had verwond. Hoewel het gebeurde in Port-au-Prince, waren de slachtoffers afkomstig uit Pestel en dus bekenden.
Telefonisch voegde een andere collega zich bij ons en even was het weer als voorheen, met grappen en grollen tussen de heren. Met pijn in het hart luisterde ik naar hun verhalen, aangezien ik wist dat dit de laatste reis samen zou zijn. Het regende keihard die nacht en er klonk knalhard onweer vlakbij, plus nog een hoop andere geluiden, inclusief duiven onder het dak.
De volgende ochtend met z’n vieren naar Cassavon. Wililam zou ook een poging wagen om de sloten van de deuren te installeren, maar de schroeven bleken te kort te zijn. Ik dacht dat ik nu echt kon verven. De vorige keer hadden Patrick en ik grondverf mee en nu bracht ik ‘echte’ verf mee. Maar helaas was er nog niet geschuurd... Terwijl twee collega’s zand gingen halen, sprak ik twee bouwlieden, ter voorbereiding op ons verslag. Daarna trok ik oude kleren aan en ging de muren van een klaslokaal schuren. Algauw kwam er iemand om het hoekje kijken, een van de mannen die in een ander lokaal aan het schuren was. Hij lachte en ik kon verder. Gedurig kwam er toen lachend iemand om het hoekje kijken; de bouwlieden, een paar kinderen, de directeur, mijn collega’s. Het schuren van betonnen muren maakt een hoop herrie en algauw zat ik onder het grijze stof. Na een poosje voegden de mannen uit het andere lokaal zich bij me en kreeg ik een zelfgemaakte ladder bestaande uit twee boomstammen met planken ertussen om bij de bovenste helft van de muren te kunnen. Mijn collega’s hielden me nauwlettend in de gaten. Het ging om het gebaar, van een blanke, een vrouw en de leidinggevende van CWS. Het feit dat ik de handen uit de mouwen steek en me niks meer voel dan een ander, maakt een groot verschil. Intussen werden de deuren van de toiletten geplaatst en de onderkant van de muren gepleisterd.
De dames in het hotel in Pestel zullen de mannen ook missen, die voor ieder een vriendelijk, bemoedigend woord of een grol en een grap hebben. Na het eten (vis) liepen we het dorp in. De mannen gingen het stof van de dag afspoelen in zee en ik bezocht de ouders van een vriend, aangezien zijn moeder in het ziekenhuis had gelegen na het verlies van een schoonzoon. Een andere zoon is in de leer voor priester en vertelde me daar het een en ander over. Mijn collega’s kwamen me ophalen en gedrieën liepen we naar het dorpsplein, om op een bankje aan het water te zitten. Daarna met z’n vieren nog wat napraten bij het hotel.
De volgende ochtend brachten we een kort bezoek aan een huis dat is afgerond om vervolgens terug te keren naar Port-au-Prince. Een mooi huis, met een trap over de lengte van de veranda en mooi design in de pilaren.
Bij Chalon was een weghelft afgesloten met stenen en mensen stonden met takken te zwaaien om geld te vragen om ons door te laten. We konden doorrijden. Toen we bij Petit Goâvekwamen, zagen we auto’s afremmen en omkeren. We werden een zijweg ingestuurd, maar daar stonden we algauw stil. Bij navraag wat er aan de hand was, kregen we te horen dat de wegen geblokkeerd waren omdat Petit Goâveal een tijdlang zonder stroom zat. De auto’s begonnen te keren en dat deden wij uiteindelijk ook. Een vrachtwagenchauffeur zag ons koekjes pakken en vroeg er ook een, dus werd er netjes eentje door het autoraam aangegeven. Daar kan ik de lol wel van inzien.
Toen we terugkwamen bij de hoofdweg, zagen we dat er inmiddels een vrachtwagen met trailer overdwars op de weg stond waar we vandaan kwamen, dus we konden niet meer terug. Iemand zei dat we wel richting Port-au-Prince konden, maar een ander was het er niet mee eens om ons door te laten en weer een ander vroeg geld. Hoe dan ook, uiteindelijk konden we de weg op draaien, enkel om een paar honderd meter verderop weer stil te staan. Twee vrachtwagens stonden midden op de weg. We wachtten, belden collega’s om advies. Gedurig kwam er iemand aan ons raam om te zeggen dat ze ons erdoor konden loodsen, maar zowel de hoofdweg als de binnendoor wegen waren geblokkeerd met vrachtauto’s. Na ongeveer een uur werden de trucks aan de kant gereden om een aantal auto’s door te laten, waaronder ook wij. Dat was geen prettige ervaring, om opgesloten te zitten tussen twee wegblokkades. Toen nog door Martissant. Een collega adviseerde ons om de radio aan te zetten en het nieuws te beluisteren. We waren de wijk net door, toen het nieuws erover begon, verwijzend naar ‘de hel’ en ‘kruispunt van de dood’. We namen een route die uitkwam bij het stadscentrum, langs de nieuwe overheidsgebouwen. We leverden een zak houtskool af bij Amost, ik bracht William naar huis en reed toen zelf naar huis.
We ontbijten meestal pas als we op kantoor zijn. Vaak wordt er wat van huis meegenomen, soms kopen we wat. En soms neemt de een wat voor de ander mee. Dat zijn kleine dingen, mooi dat het kan. Ik belde een collega om te vragen of ik ook iets voor hem moest kopen, maar hij was nog thuis en zat net aan het ontbijt, dus nam hij maar liever wat voor mij mee.
De auteur van de Harry Potter boeken, J.K. Rowling, heeft een organisatie opgericht die zich inzet tegen institutionalisering, oftewel voor een hervorming van instituten, inclusief weeshuizen. Deze organisatie heet Lumos en is na Europa als eerste ook in Haïti actief, op verzoek van de regering. We zijn met hen in gesprek om te kijken naar mogelijkheden van samenwerking. Lumos verricht veel onderzoek, verzamelt informatie en lobbyt. Er zijn 554 weeshuizen in Haïti, waarvan slechts 2 door de overheid worden gerund. Samen met IBESR (Nationaal Instituut voor Sociaal Welzijn en Onderzoek) heeft Lumos de weeshuizen bezocht. Slechts 29 van de 554 zijn als ‘veilig’ gemarkeerd. IBESR heeft sindsdien een regel gepubliceerd dat er geen nieuwe weeshuizen geopend mogen worden. De weeshuizen worden grotendeels gefinancierd door kerken vanuit Amerika en Canada. Europa geeft soorgelijke ‘hulp’ aan weeshuizen in onder andere Afrika. In plaats van financiering van weeshuizen, willen IBESR en Lumos proberen het geld te laten besteden aan alternatieve basisdiensten in de gemeenschap, zodat het niet langer nodig is voor ouders om hun kinderen naar tehuizen te brengen en ze in plaats daarvan zelf voor hun kinderen kunnen zorgen. Lumos houdt zich bezig met kinderhandel. Het raakt me elke keer weer om geconfronteerd te worden met de ellende die kinderen meemaken.
Diezelfde dag was mijn collega Rony naar ASR, om de inhoud van een wetsvoorstel voor bescherming van kinderen te bespreken. Sindsdien heeft er een gesprek plaatsgevonden tussen CWS, ASR en Lumos om te kijken wat we met z’n drieën samen kunnen doen.
Het bataljon van Eglise de Dieu de Boulard kwam een week op kamp in Guibert. Daar zitten meerdere bekenden van me bij. Op zaterdag reed ik met ze naar Fermathe om drinkwater te halen voor de groep. In de vakantieperiode vonden er elke dag voetbalwedstrijden plaats in Guibert. Dat is het voornaamste vermaak in de zomer. In augustus regelt het vaak ’s avonds. Op een avond toen ik thuiskwam stond er een regenboog boven de bergen. Mooi.
Op mijn verjaardag, 11 augustus, ging de zondagschool over Bijbelstudie. Net zoals pasgeboren baby’s melk nodig hebben om te voeden en groeien, hebben christenen het Woord van God nodig om te groeien in het geloof. Lezen, begrijpen/luisteren en in de praktijk brengen. Parallel aan de dienst voor volwassenen is er een dienst voor de kinderen, waar zo’n 100 kinderen bijeenkomen.
Na de kerkdienst reed ik naar Fort Jacques. Twee nichtjes kwamen me tegemoet lopen toen ik parkeerde. De jongste van bijna 2 jaar wees naar mijn blanke huid en wreef erover, zeggend dat ik gewond was. Dat was blijkbaar haar interpretatie van mijn vreemde huidskleur... We zouden die middag naar een waterval wandelen. Ik zat met zes kinderen om me heen, die me van alles vertelden. Daar geniet ik van, een tevreden glimlach op m’n gezicht. De meisjes hadden hun zwempak al klaarliggen. Ik werd aan tafel genodigd voor een maaltijd met Jackson en z’n vrouw en maakte kennis met de jongste telg, een jongetje van net twee weken oud. Een fijn gezin, sympathiek, ongedwongen gezelschap. De tafel was uitgebreid gedekt met rijst en erwten, kip, salade, plantanen, vruchtensap.
Vervolgens liepen we met z’n zessen naar Piten. Een prachtig uitzicht op het gebergte links en rechts. We volgden de doorgaande weg een eindje. Jackson wees me op van alles, waar zijn grootouders vandaan komen, waar hij vroeger mango’s ging eten en hout halen. Vervolgens sloegen we een voetpad in vanaf de doorgaande weg, dat ons omlaag voerde het dal in. Daar zagen we in de verte de bedding waar de waterval is. Prachtig. We liepen het pad af, totdat we in de rivierbedding kwamen. De bergen daar zijn nog aardig bebost. Ik liep door het water, met de 6-jarige Irvika aan de hand.
Nadat we een eindje door de rivier gewandeld hadden, kwamen we bij een bassin met heel mooi helder water. De zussen Djoulissa en Irvika durfden niet alleen het water in, dus ik ben toch maar het water ingegaan, waar ik tot boven m’n middel in stond, met kleren en al. Vooruit maar, het was leuk. Djoulissa klampte zich eerst angstvallig aan me vast maar werd later een stuk vrijer. Hun neef Jamesley kan zwemmen, dus die redde zich wel. Ik klom het water weer uit en zat op de rots bij Jackson te kijken naar het water en de zwemmers. Vervolgens liepen we naar de eigenlijke waterval. Dat had nog wat voeten in aarde. Eerst over rotsen om het bassin heen, toen nog een eindje door de rivierbedding en tot slot een steile waterstroom op. Jackson ging als eerste en trok ons omhoog. Piten zelf is een hoge, smalle straal water die met kracht neervalt. Toen moesten we de steile rotswand weer af. Jackson ving ons op. Ze gingen nog een keer zwemmen. Ik heb heerlijk genoten. Ze wisten niet dat ik jarig was maar zonder het te weten hebben ze me een hele mooie middag bezorgd.
We liepen terug door de rivierbedding en nu de helling op. Nu het later was, waren de kleuren van de bergen veranderd. Echt een ontzettend mooi uitzicht. Zo dichtbij de stad maar zo heel anders opgroeien, met de mogelijkheid om vrijuit rond te lopen. Van huis uit lopend naar de waterval, geweldig toch. Heel mooi. Toen we terug waren, heb ik ze bedankt voor dit mooie cadeau voor mijn verjaardag.
Weer thuis werd ik verrast met bezoek van Patrick. Even later voegde Amost zich ook bij ons, die met het bataljon nog in Guibert was. Aangezien beide heren actief zijn in hun kerk, werd het een samenzijn met religieuze discussies. Twee personen die veel voor me betekenen. Een mooie dag dus.
Maandag 12 augustus vertrokken Rony en ik naar het Noordwesten. Het team was goed verdeeld; 2 man in Grand Anse, 2 in het Noordwesten, 2 vrij. Via Gonaïves reden we naar Mare Rouge, met hele gesprekken onderweg. We stopten in Dos d’Âne om Anouce en z’n gezin te groeten. Het was lang geleden dat we in het gastenverblijf in Mare Rouge hadden verbleven. De reservering was niet goed overgekomen. Ik kreeg een kamer met een slot zonder sleutel, aan kakkerlakken geen gebrek, geen water in de badkamer.
Dinsdag reden we naar KED in Dupre. Anouce ging met ons mee. We liepen naar een waterbron, van steen tot steen springend. Bij een eerste bron waren vrouwen aan het wassen. Dit is een natuurlijke waterbron. KED heeft er een soort reservoir gebouwd waar het water door kan stromen, zodat het niet meer over de grond loopt en dus schoner wordt. Verderop waren 7 mannen bezig met priemen, pikhouwelen en voorhamers om grote stukken rots weg te slaan om de waterpijpen op de gewenste diepte in de grond te kunnen leggen. Grote stukken steen kwamen naar beneden. De heren kregen zonnebrillen ter bescherming van hun ogen. We volgden de leiding, die verderop al in de grond lag, flink diep, naar de tweede waterbron. Ook daar is een reservoir gebouwd om het water doorheen te leiden. In het reservoir verzamelt het water kracht, waarna het de leiding ingaat. De leiding moet een totale lengte van ongeveer twee kilometer krijgen, naar een ander stuk land waar een waterreservoir gebouwd gaat worden. Vanaf dat reservoir wordt het water verbonden met twee kranen/waterpunten.
Een indrukwekkend staaltje werk. Het was duidelijk dat de heren hard moesten werken om de leiding aan te leggen, door het gesteente. Ze werken elke dag van 7:00 tot 16:00 uur. Deze week was er geen eten beschikbaar. Dat is onmogelijk, zulk zwaar lichamelijk werk zonder eten. We liepen naar het stuk grond waar het reservoir gebouwd gaat worden. Een vrouw stond te douchen onder een straal water die ergens uit de grond kwam. Het kan allemaal. Bij het kantoor van KED spraken we met comitéleden. Een van hen verwees naar Psalm 133; er is geen zegen als we niet samenwerken. Het werd een mooi gesprek, ondanks moeilijke omstandigheden.
’s Middags hadden we een afspraak met de drie onderwijsinspecteurs van de vier gemeentes van het Lage Noordwesten; Bombardopolis en Baie-de-Henne samen, Jean Rabel, Mole Saint Nicolas. De drie mannen die wij spraken, zijn de hoofd-inspecteurs. Daarnaast zou elke gemeente regio-inspecteurs moeten hebben, maar dat is nog niet het geval voor alle gemeentes. Tot februari 2017 vielen ze allemaal onder Jean Rabel. De scholen liggen ver bij elkaar vandaan. Sommige inspecteurs hebben 50 scholen onder hun hoede, wat het moeilijk maakt om ze regelmatig te bezoeken. Bovendien hebben ze geen transportmiddelen. Dit gaat alleen om basisscholen. We legden ze uit wat voor werk CWS heeft gedaan op het gebied van onderwijs en spraken over training voor docenten. Een van de inspecteurs was zeer negatief over organisaties, zeggend dat ze niks serieus doen. Ik nodigde hem uit om de scholen te bezoeken die we hebben herbouwd zodat hij met eigen ogen kan zien of we niks serieus gedaan hebben. De komende tijd hopen we te bekijken hoe we training aan docenten mogelijk kunnen maken in samenwerking met de inspecteurs en het provinciale bureau van het Ministerie van Onderwijs. In het kader hiervan heeft Rony deelgenomen aan een twee-daagse training over ‘positieve discipline’ met InnovEd om kennis te maken met hun manier van aanpak. Hopelijk gaat InnovEd de training voor docenten verschaffen.
Woensdag zou een intensieve dag worden, had GRADAID ons gewaarschuwd. Dat klopte wel aardig. We gingen op bezoek bij drie groepen/associaties met wie GRADAID wil gaan samenwerken, met financiering van CWS. Met een volle auto (9 personen) reden we vanuit Mare Rouge via Jean Rabel en Bord-de-Mer de Jean Rabel naar Rivière Côtes-de-Fer. Onderweg vonden er heftige, religieuze discussies plaats. We reden parallel aan de kust, door een dor en kaal ogend landschap met weinig begroeiing. Uiteindelijk parkeerden we de auto en liepen verder, neerkijkend op de zee en een inham. We daalden een helling af over rotsen en nu bleek dat we naar de inham gingen die we van bovenaf zagen. Een kleine inham tussen de rotsen, met zeestrand en flinke golven. De houten kano’s en bootjes waren grotendeels op het droge getrokken. Er waren nog een paar op zee, die de inham binnenkwamen. De bootjes bestaan uit drie houten planken, waar ze op zitten met beide benen in het water.
Mannen waren bezig met netten sorteren. Twee andere mannen waren bezig een fuik dicht te naaien. Vrouwen waren bezig met vis schoonmaken en zouten om te conserveren/bewaren. Twee vrouwen waren bezig een schild van een schildpad af te halen met een machete. Ze zeiden dat het een karetschildpad is. Ik vond het maar luguber. De grote poten en kop werden losgemaakt en de ingewanden eruitgeschraapt, met blote handen. Er zaten een heleboel eieren in, gele, ronde eieren. Ze vertelden dat de eieren niet alleen van de karetschildpad zijn, maar ook van andere soorten vissen. Bijzonder.
De vissers werden bijeengeroepen en we zaten buiten in de schaduw om kennis te maken met de Associatie Vissers van Côtes-de-Fer (APKF). Er waren een man of 35 aanwezig. APKF is in 2004 opgericht. Ze leven van de visserij om hun kinderen naar school te sturen en dagelijks eten op tafel te zetten. APKF heeft nog niet eerder met een organisatie samengewerkt maar is al een tijdje in gesprek met GRADAID en heeft van GRADAID adviezen ontvangen over het functioneren als associatie. APKF telt 56 leden. Ze gaven aan dat de vissen vaak bederven, omdat ze geen conserveringsmiddelen hebben. De enige manier om ze te behouden is door ze te zouten, maar daardoor dalen ze in waarde. Voor het vissen zelf zijn ze afhankelijk van de kano’s (uitgeholde boomstammen) en bootjes van drie planken, wat betekent dat ze dichtbij de kust moeten blijven en niet naar dieper zeewater kunnen. Hierdoor krijgen de vissen nabij de kust niet eens de kans zich te ontwikkelen en worden al jong (en dus klein) gevangen, terwijl er in dieper zeewater mogelijkheden zijn om grotere vissen te vangen.
Alle leden doen hun best om hun kinderen naar school te laten gaan. Wat tevens interessant is; er is een groot gevoel van solidariteit, samenwerking en op elkaar letten. Elk bootje wordt door meerdere mensen bemand. Een van hen verkoopt de vangst en deelt de winst met de anderen. De vissers die terugkomen naar de haven, wachten totdat de laatste visser binnengekomen is. Ze helpen om de bootjes op het land te trekken. Pas als de laatste visser terug is, gaat iedereen naar huis. Mochten ze iemand missen, dan gaan ze op zoek. De groep kwam over als een hechte groep.
Een interessant gesprek in een mooie omgeving. Genieten van het landschap en een goed gesprek. We zullen verder bespreken met GRADAID wat de mogelijkheden zijn om deze associatie te voorzien van een motorboot om naar dieper water te varen, een visaantrekkende voorziening (die scholen vissen aantrekt) en vriezers met zonnepanelen om de vissen te conserveren. Voor ons vertrek kregen we gekookte plantaan met vis. Superverse vis, net gevangen. Zulke vis krijg je niet vaak.
We liepen terug naar de auto en reden dezelfde route terug via Jean Rabel. Voor Vieille Terre sloegen we af naar een binnenweg die rechtstreeks naar Côtes de Fer leidt. Wederom prachtig uitzicht over een bruin dal. Over de lengte van een helling loopt een pad. Die helling ligt naast de zee.
In Rodolf, Côtes de Fer, hadden we een gesprek met 15 leden van de Groep van Agro-ecologische Families van Rodolf. Een jonge groep, die in november 2018 is opgericht. Het is een groep van 22 landbouwers, die elkaar helpen. De ene dag werken ze samen op het land van de een, een volgende dag op het land van een ander. Ze spraken tevens over koffie en fruitbomen die voorheen groeiden in de omgeving en een goede bron van inkomsten waren. Er is materieel beschikbaar voor fruittransformatie, maar momenteel niet in gebruik.
Vandaar reden we naar Folen, waar we met de Groep van Agro-ecologische Families van Folen spraken. Net als in Rodolf is dit een groep van 25 landbouwers die elkaar helpen met het bewerken van hun land. Deze groep bestaat pas sinds februari 2019. In Folen is de grot Princeton gelegen. De enige waterbron in de omgeving is gelegen in de grot. Daar komt het water vandaan om te drinken, voor de dieren, voor het douchen, voor het wassen, voor het eten koken, voor de landbouw, enz. De groep wil graag een pomp installeren en een waterreservoir en kiosk bouwen zodat het water buiten de grot beschikbaar zal zijn. Dat kan ook gelijk helpen om de grot af te sluiten en dus beter te beschermen, als toeristische bestemming.
Bij alle groepen vroegen we naar toegang tot onderwijs. De meeste kinderen gaan wel naar de basisschool, hoewel ze ze niet allemaal afmaken. Toegang tot onderwijs na de middelbare school is het moeilijkst. Er zijn maar weinig mensen die de kans hebben om de middelbare school af te ronden en dan door te gaan met beroepsonderwijs of universiteit.
We keerden terug naar Mare Rouge, voor nog een kort gesprek met het team van GRADAID. ’s Avonds kwam GRADAID ons een soort zoete pap (‘labouyi)’ gemaakt van plantanen brengen. Het werd er niet beter op in het gastenverblijf. Er was geen wc papier en vervuild water.
De volgende dag waren we op pad met AGEHPMDNG, eveneens om kennis te maken met de organisaties waarmee zij willen samenwerken als onderdeel van een nieuw programma. Eerst reden we naar Digé, voor een gesprek met OFVDD; Organisatie van Sterke Vrouwen voor de Ontwikkeling van Digé. Het was de eerste keer dat ik met een groep dames in gesprek was, voor zover ik me kan herinneren. Ze waren maïs van kolven aan het halen, om een maaltijd genaamd ‘tchaka’ te bereiden. OFVDD is opgericht in 2007, om verkrachting en huiselijk geweld tegen te gaan. De dames kunnen geld lenen via OFVDD voor kleinschalige handel. Ze hebben niet veel dieren over, aangezien die verloren zijn gegaan aan ziekte en droogte. Tevens gaven ze aan dat er een gebrek is aan latrines. Heel goed, want meestal wordt dat onderwerp vermeden.
Vandaar reden we naar ADPVM, Associatie voor de Ontwikkeling van Boeren in Vieille Terre Mare Rouge. Dit was een heel ander soort organisatie, die al vele malen zaden en andere producten heeft onvangen van diverse organisaties. Ze hebben een eigen gebouw, waar silo’s en molens voor transformatie van pinda’s en maïs beschikbaar zijn. Ze hebben gewerkt aan bodembescherming, fokken van geiten en kippen, alfabetisering, boomkwekerijen, microkrediet en latrines.
Tussendoor aten we bij AGEHPMDNG, huize Mercidieu, bij wie we altijd gastvrij verwelkomd worden, dit keer met rijst, geit, plantaan, salade. Vervolgens reden we naar Fond Ramadou, door een plantage van plantanen. Het leek overal maar dor en droog. We ontmoetten OPDF; Organisatie van Boeren voor de Ontwikkeling van Fond Ramadou. Ze vierden het 10 jarig bestaan van hun organisatie. Samen hebben ze aan de toegangsweg gewerkt en ze helpen elkaar op het land, inclusief ouderen die het lichamelijke werk niet meer goed kunnen doen. Een aantal landbouwdeskundigen onder de leden geven adviezen aan de overige leden. Ze hebben tevens palmbomen geplant langs de weg en een hangar gebouwd waar we samenkwamen. Het was de eerste organisatie die we ontmoetten die aangaf een actieplan te hebben. De leden hebben onderling een spaar- en leensysteem opgezet. Ze helpen de kinderen met bijles en schoolspullen. Ook wordt er training gegeven. Een aantal problemen waar ze mee te maken hebben, zijn toegang tot water, slechte kwaliteit zaden, erosie, gebrek aan medicijnen voor dieren. We hadden een goede indruk van deze organisatie, die nog geen ervaring heeft met externe financiering maar al heel wat gepresteerd heeft.
Tot slot reden we naar Korosol voor een ontmoeting met MAD, Beweging Actie voor Ontwikkeling, opgericht in 2011. Ze werken aan de onverharde weg om gaten te vullen en helpen elkaar op het land. Ook hebben ze gezamenlijk grond gehuurd om gewassen te verbouwen. De opbrengst van de oogst is bestemd voor MAD, die daarop leningen of giften verstrekt aan leden om handel op te zetten, bijvoorbeeld het verkopen van beltegoed, houtskool, of het kopen van bomen om planken van te zagen. Ook hier werd gesproken over de kwaliteit van zaden om te planten en toegang tot water. Eveneens gaf men aan dat de huizen van slechte kwaliteit zijn; alleen geschikt als de zon schijnt, maar nat als het regent.
Via de rivierbedding reden we terug naar Vieille Terre, voor een nabespreking met de staf van AGEHPMDNG. De volgende dag, vrijdag, keerden we terug naar Port-au-Prince. We haalden een schoonzus van Anouce op in Dos d’Âne, die met ons meereed naar Gonaïves. Onderweg nog een korte stop bij KED. Het valt voor de leiders niet altijd mee om de moed erin te houden. Vaak worden ze beschuldigd van eigenbelang, of als ze een auto of motor kopen wordt er gezegd dat het gedaan is met geld dat bestemd was voor ander werk. Het vereist grote mentale kracht om tegen zulke beschuldigingen bestand te zijn. Niet leuk. Jaloezie is overal aanwezig. Helaas bestaat er bij een ‘project’ vaak het verkeerde idee dat er veel geld beschikbaar is en alles betaald wordt. Maar er wordt een eigen bijdrage verwacht en dat komt momenteel op de leiders neer.
Het had geredend, dus we reden door heel wat water en modder. We kwamen bij een rivierbedding waar een truck met zakken houtskool dezelfde richting als wij uitging en een truck en bus ingegraven waren in de rivierbedding, komend uit de andere richting. We konden gelukkig wel passeren. Toen we weer een grote waterplas overstaken, bleven we vastzitten in de modder. Als de weg onder water staat, is moeilijk te zien waar een kuil zit. Een motorrijder kwam voorbij, zette z’n passagier op de grond en kwam gelijk onze voorwielen in de vierwielaandrijving zetten. Vaak hoor ik Haïtianen zeer negatief praten over hun eigen volk, maar dit is een mooi voorbeeld van het goede in de mens. De chauffeur hielp ons zonder dralen en zonder gevraagd te worden. Wij stonden in het water dus we zouden natte voeten krijgen als we uit de auto moesten. Hij kroop half over onze motorkap om bij de voorwielen te kunnen. Dat zijn van die kleine dingen die van grote waarde zijn.
Onderweg hoorden we dat GRADAID bijna een busongeluk had gehad, omdat de bouten uit de wielen van de bus draaiden waarin de staf zich bevond. Rony kreeg een telefoontje van een koorlid wier man gewond was geraakt in een schietpartij. GRADAID had al te maken gehad met motorongelukken van hun staf. Zo lijkt er telkens weer wat te gebeuren.
In de regen kwam ik ’s avonds thuis. Het werk aan de weg in Guibert heeft weinig effect gehad. Integendeel, de weg is nu nog gladder in de regen omdat het verandert in een modderbaan. De volgende ochtend de auto gewassen, wat hard nodig was na alle modder. ’s Middags op bezoek bij Smith, die nog steeds z’n knie niet kan buigen sinds zijn motorongeluk van nu bijna 3 jaar geleden.
Zondag ging de zondagschool over gebed. In de tijd van de vroegere Christenen kwam men bijeen voor onderwijs, broederlijke gemeenschap, Avondmaal en gebed; communicatie met God. Ronald preekte uit Mattheüs 22:34-40, een oproep om elkaar lief te hebben.
Sinds juli delen we een kantoor met de Canadese organisatie SUCO. We maken nader kennis met elkaar. Zij werken vooral in het Zuiden van het land, met financiering vanuit Quebec. Ze zijn net een programma van 5 jaar begonnen voor het werken op het gebeid van mango en groenteproductie, gelijkheid tussen mannen en vrouwen, milieu, microkrediet en handel.
Begin augustus was ik bloed wezen doneren bij het Rode Kruis en twee weken later moest ik terugkomen voor resultaten en een kaart als vrijwillige donateur. Na lange tijd wachten, kreeg ik enkel te horen dat alles goed was en dat degene die me de kaart moest geven op vakantie was. Daar gaat weer 2 uur tijd voor niks...
Ook het kantoor kreeg veel regen te verwerken in augustus. Op een middag begon het te stortregenen, met harde wind. Algauw stond het balkon blank en stroomde het water naar binnen, de trap af. Kinderen stonden buiten in de regen te douchen. Patrick ging met een bezem het regenwater binnen te lijf. Met zulke regen duurt het twee uur om thuis te komen. Op een van die dagen regende het zo keihard dat het zicht slecht was en de weg volledig onder water stond, het was net een rivier. Een motorrijder stond te sjorren aan z’n motor die half onder water stond in een geul. Bij Place Saint Pierre liep een man broodjes te verkopen en hij gebruikte daarbij een schilderij als paraplu; met de bovenkant naar boven lag het schilderij op z’n hoofd. Zou dat van de schilderijenverkoper mogen? Stenen lagen op de weg. Het regende zo hard dat het water zelfs de auto inliep, door de achterdeuren. Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt.
De buren bij kantoor hebben regelmatig luide muziek aan. Het maakt niet uit hoe vaak we er iets van zeggen, elke keer gaat het volume weer omhoog. Ik zit gelukkig aan de andere kant van het pand, maar aan die kant hebben de buren meerdere honden die vaak tegen elkaar lopen te blaffen en dagelijks een pak slaag krijgen.
Patrick is in augustus begonnen met deelname aan ACT advocacy academy, een online cursus over lobby, met deelnemers wereldwijd. Dit wordt georganiseerd door ACT Alliance, waarvan CWS lid is. De cursus duurt tot december. Vaardigheden leren voor lobby, wat belangijk is als onderdeel van alle programma’s. Ten slotte is het noodzakelijk dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt.
Rony ging twee dagen training geven in Ganthier over financieel management aan leden van comités met wie we de afgelopen jaren hebben samengewerkt. Ook heeft een training gehouden voor ASR over financieel management en administratie. Op deze manier hopen we bij te dragen aan de capaciteiten van de organisaties waarmee we samenwerken.
Steeds leer ik weer nieuwe dingen. Ik wist niet dat in de vorige generatie meisjes niet naar school gingen. Ze bleven thuis om te leren wassen en koken en wachtten op een man om hun hand te vragen. De ouders van het meisje keken daarbij naar de handen van de man. Als zijn handen eeltig waren, betekende het dat hij een harde werker was. Een van mijn collega’s komt uit een gezin van zes kinderen. Alle zes gaan of gingen naar de universiteit. Hun ouders hechten groot belang aan onderwijs, terwijl hun moeder nooit naar school is geweest en hun vader de middelbare school niet heeft afgerond. Er wordt hier erg naar sociaal niveau gekeken. Helaas wordt er minder waarde gehecht aan beroepsonderwijs. Er is maar één niveau middelbaar onderwijs en van mensen die het lukt om de middelbare school af te ronden, wordt min of meer verwacht dat ze naar de universiteit gaan en niet naar beroepsonderwijs.
In het kader van een zoektocht naar nieuwe bronnen van financiering, had ik een gesprek met OFDA bij de Amerikaanse ambassade. Wegens een brandstoftekort stond er een lange file bij een benzinepomp die wel brandstof beschikbaar had. Ik moest de auto daarom elders parkeren en het laatste eind lopen om op tijd te komen, aangezien het verkeer muurvast stond. Na een controle en het inleveren van alle elektronica, werd ik opgehaald door een escorte. OFDA werkt aan het verminderen van risico’s van rampen door onder andere training aan civiele bescherming, schoonmaken van kanalen en verstrekken van contanten. We spraken over bodembescherming, latrines en kinderrechten. Als onderdeel van werk na orkaan Matthew hebben ze gewerkt aan reparatie van huizen, WASH/cholera, water, mobilisatie, mobilie klinieken en hulpgoederen.
Na afloop van het gespek stak ik de weg over naar Valerio Canez om een prijs op te vragen voor stoelen en tafels voor kantoor. Vandaar liep ik naar MSC Plus waar ik de auto had geparkeerd. Een mekkerende geit aan een touw liep naast een man op de stoep. In de stad. Het kan allemaal. Bij MSC Plus een tafel gekocht voor de keuken op kantoor. Zaterdag prijsopgaven gehaald bij Casami en tafels en stoelen bekeken bij een andere vestiging van Valerio Canez. Akelig verkeer, waarbij op de auto geslagen werd en me gezegd werd te keren op de weg. Uiteindelijk hebben we bij Valerio Canez stoelen en tafels gekocht zodat het kantoor weer wat is ingercht.
De volgende zondag ging de zondagschool over broederlijke gemeenschap; deel uitmaken van het Lichaam van Christus, relaties met elkaar, spirituele eenheid, harmonie, nederigheid, geduld, liefde, verdraagzaamheid, elkaar helpen, waarheid spreken. Mooie, leerzame momenten. Steven preekte over de missie van christenen. Mooi om mijn collega’s ook op die manier actief te zien en van ze te leren.
Na de dienst bracht ik wat kinderkleren naar mijn petekind en haar zusjes in Fort Jacques. Ik had eveneens spulletjes bij me die mijn nichtje Ariane had meegegeven, waarvan een deel zelfgemaakt. Bijzonder. Hoewel ik onaangekondigd kwam en kort bleef, mocht ik niet weg zonder iets gegeten en gedronken te hebben. Ik legde Djoulissa uit hoe een memory spel werkt.
Diezelfde middag hield het interkerkelijk koor waar Rony lid van is een concert (Agapè Theou). Ik reed naar Pétion-Ville. Op de bergweg kwam een truck de bocht omscheuren, volledig op mijn weghelft. Ik toeterde en remde en ging zo ver mogelijk naar rechts rijden. Ik dacht dat ik er frontaal op zou botsen. Op het laatste moment gaf hij een ruk aan z’n stuur de andere kant op. Dat is wat ze noemen ‘het hart klopt me in de keel’. De opbrengst van het concert was bestemd voor het betalen van schoolgeld, uniformen en schoolspullen voor kinderen wier ouders dat niet kunnen opbrengen. Het concert begon een uur en een kwratier later dan aangekondigd en het volume was oorverdovend. Een professor sprak over onderwijs, wat helaas niet goed ontvangen werd door de aanwezigen, die enkel muziek wilden horen. Zeer beschamend. Ik kreeg uiteindelijk niet veel mee van het concert want ik wilde voor donker naar huis.
In augustus zijn de contracten van het resterende personeel afgelopen dat betrokken was bij het werk na orkaan Matthew. 29 augustus was Elondieu jarig. Die dag waren ze op kantoor om wat dingen af te ronden, dus hadden we de gelegenheid om gezamenlijk een maaltijd en taart te nuttigen. Het is moeilijk om ze te laten gaan. Stuk voor stuk getalenteerde mensen. Het valt niet mee om ander werk te vinden. Ik ben zeer dankbaar voor elk van de mannen in mijn team, voor hun inzet, respect en eerlijkheid, voor de manier waarom ze met elkaar en met de bouwlieden en huiseigenaren omgaan. Zonder hen zou dit bijzondere werk niet mogelijk geweest zijn. In totaal hebben we na orkaan Matthew 10 huizen kunnen repareren, 132 huizen herbouwd en 4 basisscholen gerepareerd/herbouwd. Grote dankbaarheid! 142 gezinnen en honderden leerlingen hebben nu een veilig onderkomen en hoeven niet bang te zijn voor een volgende orkaan of aardbeving.
De afgelopen periode hebben we het eindverslag over de bouw van de school in Cassavon ingediend bij CGK Diaconaat, die de school gefinancierd heeft. Eveneens zijn we bezig met het schrijven van een plan in samenwerking met GRADAID en AGEHPMDNG, voor landbouw en visserij. Ook is er een verslag geschreven over de bouw van de school van Mentor. Tegelijk wordt er gewerkt aan de plannen voor het nieuwe fiscale jaar, evenals een strategisch plan voor de komende drie jaar.
Op een zaterdag had ik afgesproken met Ezechiel om bij te praten. Toen ik naar huis reed, stond ik stil in een file naast agenten die motoren aanhielden. Elke benzinepomp die brandstof heeft, veroorzaakt tegenwoordig files. De motorchauffeurs gingen nogal tekeer. Ik snap niet dat ze zo agenten beantwoorden. Maar ik snapte ook niet dat een agent de zonnebril van een van de mannen van z’n hoofd pakte en op de grond gooide.
De eerste zondag van de maand is het hier Heilig Avondmaal. Daar ging ook de zondagschool over. Mackenley had de leiding over de zang. Zes jongelui werden bevestigd als medewerkers voor de kinderdienst. Er werden eveneens twee nieuwe leden welkom geheten. Voor alles wordt een formulier gelezen, gezongen, gebeden en olie op het voorhoofd aangebracht. Mooie diensten. De eerste zondag van de maand preekt de predikant zelf. Dit keer ging het over communie tussen God en Jezus Christus. Hij sprak eveneens over de aardbeving, waarin zijn oudste zoon stierf.
Orkaan Dorian heeft de Bahamas flink geraakt, vooral de eilanden Abaco en Grand Bahama. CWS werkt niet direct op de Bahamas, maar heeft wel deelgenomen als lid van ACT Alliance aan een evaluatiebezoek aan de eilanden om de schade op te nemen. Aangezien het in onze regio ligt, ben ik ook betrokken bij de gesprekken over eventuele plannen.
De onveiligheid in Martissant lijkt met de dag toe te nemen. Zonder reden worden er mensen neergeschoten. In Delmas werd een vrouw voor de ogen van haar man en zoon neergeschoten, vanwege een bedrag van 1000 euro dat ze net van de bank hadden gehaald. Duizend euro! Is een mensenleven niet meer waard dan dat? Regelmatig hoor ik mensen positief praten over de tijd dat Duvalier regeerde. Het was weliswaar een dictatuur, maar er was veiligheid en elektriciteit en orde. De keerzijde en de reden daarvoor was echter dat er zware straf stond op tegenspraak (lees: de dood).
Ik zou op bezoek bij m’n petekind in Gressier maar moest dat afzeggen wegens de situatie in Martissant. Op 5 september zou de school van Cassavon formeel geopend worden. Elke dag komen er mensen de school bezoeken, om met eigen ogen te zien of het waar is dat er zo’n goede kwaliteit school is gebouwd, wat ze hebben horen zeggen. Zelfs in Les Cayes hebben ze niet zulke goede scholen, zei er iemand. We mogen trots zijn op dit goede werk.
Voor het eerst in de geschiedenis van Haïti is de president beschuldigd van hoogverraad en het overtreden van 25 artikelen van de grondwet. Dit is de enige manier om een president af te zetten. In de sessie in het senaat kreeg de president echter geen motie van wantrouwen, waardoor hij kan blijven regeren. Er is nog steeds geen minister president officieel erkend. De vorige die ontslag heeft genomen, ondertekent nog steeds de documenten. In september zijn de gedeputeerden vertrokken, in januari vertrekt 2/3 van de senatoren. Er zijn nog geen verkiezingen gepland. Per januari zal de president per decreet regeren, oftewel het alleenrecht voeren.
Sinds de tweede helft van augustus is er niet of nauwelijks brandstof beschikbaar. Zowel wegens de situatie in Martissant als het brandstoftekort, kon de opening van de school in Cassavon niet doorgaan. Achteraf maar goed ook, want op de geplande dag hadden we inderdaad niet kunnen reizen. Die dag waren de wegen op meerdere plaatsen geblokkeerd.
Als ik van een moeder hoor dat ze haar pasgeboren zoon ter adoptie op wil geven omdat ze niet inziet hoe ze hem zelfs melk kan geven, dan breekt mijn hart. Als iemand die drie studies heeft gedaan geen werk heeft en geen geld om zelfs maar eten te kopen, dan gaat me dat door merg en been. Als er op straat gevochten wordt, wegen geblokkeerd worden, brandende autobanden de kruispunten blokkeren, stenen gegooid worden, dan creëert dat angst en onzekerheid. Dit begon maandag 2 september rond 10 uur ’s ochtends, zomaar spontaan. De meeste benzinepompen zijn gesloten. Zo kan het openbaar vervoer ook niet functioneren. Als er niet gewerkt wordt, zijn er ook geen inkomsten. De scholen zijn op 9 september geopend, maar zeer beperkt. Veel kinderen kunnen nog niet naar school. Het schoolgeld is nog niet bijeen. Op klaarlichte dag, een middag toen we op kantoor waren, werden twee dames op de stoep bij onze buren beroofd van hun tas door een motorrijder, nadat ze uit de bank waren gekomen. Docenten hebben al maandenlang niet betaald gekregen. Zelfs artsen krijgen niet meer elke maand betaald.
Zaterdag 7 september ben ik naar Cuba gereisd om deel te nemen aan een training. Dinsdag 17 september zou ik terugkeren naar Haïti. Zondag 15 september zijn er echter weer protesten begonnen. Er werd een nieuwe ‘afsluiting van het land’ aangekondigd. Slechts één week na de start van het schooljaar, moesten de scholen hun deuren weer sluiten. Ook ons kantoor is de hele week gesloten geweest. Wegen zijn onbegaanbaar wegens wegblokkades. Iemand die het wel waagt om met de auto de weg op te gaan, is automatisch een doelwit. Mijn collega nam daarom een motortaxi maar de chauffeur slipte in de regen en viel. De volgende dag ging mijn collega langs drie klinieken, op zoek naar een arts. Alle drie waren ze gesloten wegens de onveilige situatie. Pas een dag later kon hij terecht bij een arts, die constateerde dat een gewrichtsband in zijn knie is gescheurd. In diezelfde week kreeg zijn 25-jarige nicht een toeval. Ze kon niet naar het ziekenhuis gebracht worden en stierf. Een vrouw met weeën werd door haar man naar het ziekenhuis gebracht. Hij kwam zonder benzine te staan, aangezien er nog steeds nauwelijks brandstof verkrijgbaar is. Er zijn maar weinig ambulances in Haïti. Hij belde de ambulancedienst, maar ook de ambulances hadden geen benzine. Uiteindelijk heeft de burgemeester een auto gestuurd.
Ik maak me zorgen. We zien nog geen uitweg. Mijn collega’s zitten thuis opgesloten en ik kan het land niet binnenkomen. Ik heb eerst een aantal dagen in Miami doorgebracht, waar ik een tussenstop had. Inmiddels ben ik doorgevlogen naar de Dominicaanse Republiek, om hier verder af te wachten. In ieder geval ben ik nu dichterbij, weer op het eiland, met meer mogelijkheden om te reizen. Het raakt me. De onzekerheid is slopend. Hoe lang nog, Haïti?
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 654131
[pictureCount] => 200
[visitorCount] => 577
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Ciudad Trujillo
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/897_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => school-water-boeren-en-vissers-dorian-onrust
)
[31] => stdClass Object
(
[reportId] => 5053091
[userId] => 438687
[countryId] => 53
[username] => PutjesinFlorida
[datePublication] => 2019-05-16
[photoRevision] => 0
[title] => Amber Cove, Dominicaanse Republiek
[message] => Vanmorgen op het laatste moment nog besloten om een excursie te doen. Dit is geen eiland waar je op eigen houtje iets kunt ondernemen, het is wel onze laatste aanlegplaats, de volgende stop is Miami en dat wil zeggen: naar huis.
Het was wat bewolkt vandaag (gelukkig) en ondanks dat de zon voor de middag niet tevoorschijn kwam, werd het toch 40 graden C. De laatste dagen is het hier extreem warm, hebben wij weer. Op de boot werd al aangeraden veel te drinken, onderweg ook. Dat advies hebben we natuurlijk opgevolgd. Eerst even een stadje bezoeken met een "kathedraal" en daarna naar het strand.
Prachtig eiland, hier zijn opnames gemaakt voor Jurassic Park en dat zegt genoeg. Verder worden de toeristen hier goed in de gaten gehouden en naar bepaalde strandjes geleid. En dat zal niet voor niets zijn. Strenge controle ook hier weer, zelfs in de bus.
We zijn moe van alle indrukken en ondernemingen. Morgen een rustige dag op zee en daar zijn we allebei aan toe...
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2019-04-09 06:02:42
[totalVisitorCount] => 4166
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 9
[author] => M
[cityName] => Dominica
[travelId] => 522528
[travelTitle] => Florida
[travelTitleSlugified] => florida
[dateDepart] => 2019-04-26
[dateReturn] => 2019-05-19
[showDate] => yes
[goalId] => 99
[goalName] => Iets anders...
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/874/773_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/438/687_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => amber-cove-dominicaanse-republiek
)
[32] => stdClass Object
(
[reportId] => 5035086
[userId] => 411463
[countryId] => 53
[username] => lisaverweg
[datePublication] => 2018-07-30
[photoRevision] => 0
[title] => Latijns-Amerikaanse gezelligheid
[message] => Pfoe.. ik was best wel een beetje zenuwachtig toen ik in het vliegtuig stapte. Niet voor het vliegen, nee dat is niet de eerste keer, maar omdat ik twee weken met Dries zijn gezin ging doorbrengen en ik had ze eigenlijk pas één keer ontmoet. Het beetje nervositeit dat ik had voor ik weg ging, werd meteen weggevaagd toen ik aankwam en warm ontvangen werd door Dries, zijn gezin, abuela en abuelo.
We gingen gelijk door naar het huis van zijn tante Carmina, waar het zwembad een uitkomst bood tegen de moeheid van het vliegen. Na de hamburgers van de bbq zijn we doorgegaan naar abuela's huis, want daar mochten wij de twee weken verblijven.
Ben je op zoek naar geschiedenis en prachtige gebouwen, dan is het enige waar ik aan kan denken de oude koloniale zone in hartje Santo Domingo. We zijn er de eerste dag doorgelopen. Best heftig, de man die op de auto 'gepast' heeft, zat daar met een gigantisch geweer en eigenlijk zie je mensen nog redelijk vaak wapens dragen. Hij was gelukkig tevreden met een paar pesos voor het oppassen.
Op dag 2 begon de echte vakantie. We gingen naar een soort resort met héél de familie voor het vieren van het vijftig jarig huwelijk van abuelo en abuela. Ik voelde me best wel een beetje vereerd dat ik daarbij mocht zijn. Deze drie dagen in Samana waren perfect. Het strand was prachtig en ze hadden zelfs rekening gehouden met mensen zoals ik die al dat zand graag wegspoelen in het zwembad.
We hebben ook een wandeling gedaan door de bergen naar Salto de Lìmon. De naam had gelukkig niet veel van waarheid. Langs de hele wandeling naar de waterval stonden mangobomen en daar hebben we zeker gebruik van gemaakt. Na afloop hebben we bij 'Luis' gegeten. In het restaurant hadden we een soort dubbeldate met Miguel en Lindsey. Dit was voor mij veruit de leukste dag van de vakantie! Al komen de vis en piña coladas op het strand de dag erna op een goede tweede plaats.
Weer terug in Santo Domingo hebben we de stad nog verder verkend, 'Wendy's' gegeten en gelukkig zijn de meeste van ons aan de voedselvergiftiging ontsnapt. Noa en Gianfranco lagen alletwee plat.
De volgende dag zijn we mee gegaan met Jose en Miguel naar hun huis in de bergen. Na een draak van een autorit kwamen we aan in een aflevering van MTV cribs. We werden ontvangen door het personeel op een gigantisch stuk land dat leidde naar een prachtig huis tegen de berg aan. En over wapens gesproken... dit keer waren wij alleen degene die schoten. Gewoon op een stuk plastic, maar toch best heftig.
Dries en ik hebben de volgend avond ook nog een heerlijke avond samen gehad in het koloniale deel van de stad. Zelfs met onze eigen mariachi band voor het restaurant.
Verder hebben we nog een aantal stranddagen gehad en is mijn checklist aangevuld door te duiken in het Caribisch gebied. We hebben ook nog een wandeling/zwem gedaan door de 27 Charcos de Damajagua.
De afgelopen jaren heb ik alleen gereisd en eerlijk is eerlijk, ik moest echt even wennen, maar reizen met Dries zijn gezin was super. Iedereen van zijn familie is zo warm en vriendelijk. Voordat ik terug ging naar het vliegveld heb ik nog door de botanische tuinen gewandeld en terug naar abuela's.
De beschermende laag van de auto was er duidelijk niet en ik weet nog steeds niet of ik het miste of dat ik het juist wel prettig vond. Bekeken word je sowieso als roodharige bleekscheet in Zuid-Amerika, maar 'no hablo español' scheen iedereen op afstand te houden. In ieder geval nu weer veilig thuis, alweer de volgende vakantie aan het plannen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-08-12 23:07:48
[totalVisitorCount] => 105671
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1471
[author] =>
[cityName] => Ciudad Trujillo
[travelId] => 519805
[travelTitle] => De Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => de-dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2018-07-17
[dateReturn] => 2018-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,ciudad-trujillo
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/411/463_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => latijns-amerikaanse-gezelligheid
)
[33] => stdClass Object
(
[reportId] => 4997913
[userId] => 423937
[countryId] => 53
[username] => jobephraim
[datePublication] => 2017-09-09
[photoRevision] => 0
[title] => Nieuwsbrief 12
[message] => Hoi leuke lezer,
De afgelopen twee maanden is er weer van alles gebeurd. Zo zijn wij weer aangemeerd in verschillende havens, heb ik goede c-days gehad en heeft mijn nieuwe baan vele uitdagingen. In dit alles gaat ook het ‘normale’ schips leven door. Naja, normaal zal het nooit echt worden. Het is een leven samen met 400 anderen op een schip dat niet heel veel stilte kent. Op het schip is er altijd wel iemand om mee te praten en kan het soms knap lastig zijn om een moment alleen te zijn. Ik geniet ontzettend van het leven hier maar het is ook erg vermoeiend. De afgelopen maanden heb ik wat gesnoeid in mijn bezigheden en heb ik geprobeerd het wat rustiger aan te doen. Maar, dat betekent niet dat ik niks te vertellen heb
Nieuwe baan
Iets waar ik lang op gehoopt heb en nooit echt verwacht heb: de baan als purser wat een ontzettend grote uitdaging is. Ik hoop dat het in de vorige nieuwsbrief een beetje duidelijk is geworden wat de baan precies inhoudt. Ik heb al ontdekt wat ik zo leuk vind aan deze baan. Het zijn de verschillende aspecten die samengevoegd zijn. Mijn ervaring als storekeeper komt van pas in deze functie. Het inzicht in de logistieke zaken van het schip helpen mij bij de contacten die ik heb met de verschillende afdelingen aan boord. Ook de administratieve kant van de baan vind ik, misschien wel wat onverwacht, ook erg leuk. Het geordend en georganiseerd te werk gaan gaat me goed af en ik krijg steeds meer het gevoel dat echt begin te begrijpen wat ik doe. Zeker na de haven van Port-au-Prince, Haiti, waar ik de verantwoordelijkheid volledig had, en alles goed ging. Hier ben ik erg dankbaar voor. In dit alles realiseer ik mij dat dit een ongekende kans is. Wie had ooit gedacht dat ik dit als 21-jarige zou kunnen en mogen doen (ik niet ). Ik ben benieuwd wat de komende tijd mij in deze baan brengt.
De afgelopen landen:
Het is al bijna weer 2 maanden geleden dat wij de haven van Nassau, Bahamas invoeren. Nooit gedacht dat ik ooit op de Bahamas zou komen. Ik dacht dat het land ontzettend rijk zou zijn en iedereen elke dag op het strand zou liggen. Maar, niets is minder waar. Wat was ik verrast door de armoede die ik zag. Orkaan Matthew heeft in oktober 2016 veel schade achter gelaten. De tegenstellingen die ik in dit land zag waren gigantisch. Sommige dagen lagen wij naast vijf van de grootste cruise schepen van de wereld en werd de stad overspoeld met toeristen. Maar tegelijk zag ik op c-days ook de armoede in het land en de nood van deze mensen.
Na de Bahamas voeren wij verder naar Haiti. Een land dat eigenlijk alleen maar negatief in het nieuws komt. De afgelopen acht jaar is Haïtie immers geteisterd door elke mogelijke natuurramp. Maar wat heeft dit land mij (en de rest van de bemanning) verrast. Tijdens de officiële opening horen wij in elke land en elke haven dezelfde zin: de mensen in dit land zijn echt heel bijzonder. Dat kon ook echt met recht gezegd worden in dit land. Ondanks alle pijn, moeite en verdriet zijn deze mensen ontzettend positief en staan zij vol in het leven. De ellende van deze mensen wordt niet minder maar zij kijken naar de positieve kanten en maken er het beste van. Haïti is een land dat ik niet snel zal vergeten.
En dan, op het moment van schrijven, zijn wij net 1 dag in de Dominicaanse Republiek. Vanochtend kwamen alle officials aan boord en moest ik een boel zaken regelen. Paspoorten stempelen, logistieke zaken regelen en een meeting met de haven autoriteiten. Gelukkig ging alles goed en kijken wij er naar uit om ook in deze haven weer ministrie te doen. In deze haven zal er een grote wisseling plaats vinden van bemanningsleden. Tijdens de afgelopen maanden en de aankomende weken gaan veel mensen van boord, hun tijd aan boord zit erop. Aan het einde van deze maand komen er weer 110 nieuwe mensen aan boord. Nieuwe energie, nieuwe vriendschappen en een boel nieuwe namen om te leren. Ik heb er weer zin in !
Connect-days:
Hieronder zal ik twee c-days toelichten die extra bijzonder waren in de afgelopen tijd. Deze beide c-days waren in Haiti. De eerste was een bouwproject, iets waar ik altijd naar uitkijk. Lekker weer met mijn handen werken. Dit bouwproject deden wij in samenwerking met een lokale Amerikaanse zendeling. Hij heeft na de aardbeving een stuk land gekocht. Op dit stuk land werd een klein tentendorpje gebouwd voor een dorp dat compleet verwoest is door de aardbeving. Deze man was zo vol van God en straalde dat in alles uit. Het was zo bemoedigend om te zien hoe hij samen met deze mensen leeft en hoe zij er samen het beste van maakten. Samen hadden zij een gemeenschaps centrum gebouwd en een kerk. Het project waar wij bij aansloten was het bouwen van primitieve huizen. Een huis waar het dak niet van lekt is namelijk een grote zegen voor deze mensen. Wij bouwden die dag samen met de gemeenschap een houten frame met een golfplaten dak erop. Ondanks de taalbarrière konden wij hen helpen en voor hen bidden als zij hiervoor openstonden. Samen met de Amerikaanse zendeling hebben wij ook kunnen bidden om hem te bemoedigen in zijn werk. Het was bijzonder om zo samen aan een huis te bouwen.
De tweede c-day was een vrij onverwachtse. De tweede stuurman aan boord komt uit Roemenië en heeft daar in de marine gediend. Vaak zoekt hij de marine of de kustwacht in een land op en nodigt hen uit voor een rondleiding aan boord. Zo ook in Haïti, waar hij de kustwacht uitnodigde en mensen nodig had voor de rondleiding. Samen met een vriend had ik de mogelijkheid om een groep van 10 man rond te leiden. Het was zo tof om aan deze mannen het schip te laten zien. Uit te leggen hoe wij de technische zaken regelen zoals reddingsboten en brand bestrijding. Maar het was nog mooier om te vertellen waarom wij dit alles vrijwillig doen met 400 mensen, van 60 verschillende landen. Samen (tijdelijk) leven op dit schip, uitdelen van Gods goedheid omdat er 1 ding is dat wij allemaal hetzelfde hebben. Dat wij Jezus Christus kennen als onze Heer en Verlosser. Het was zo tof om dit te kunnen delen tijdens de rondleiding en nadertijd ontstonden hier bijzondere en goede gesprekken over.
Dankpunten
Zouden jullie met mij mee willen danken voor…
… de geweldige tijd in Haïti en voor de vele ministrie die er mocht gebeuren.
… de 110 nieuwe mensen voor bepaalde tijd aan boord willen komen.
… het feit dat ik mijn nieuwe baan zo leuk en uitdagend vind
… de bijzondere ervaring die ik met de kustwacht mocht hebben tijdens mijn c-day
Gebedspunten
Willen jullie met mij meebidden voor…
… de mensen die weer terug naar huis gaan na 1 of 2 jaar op het schip te zijn geweest
… onze tijd hier in de Dominicaanse Republiek
… kracht en rust op dit soms zo overweldigende schip
… mogelijkheden om meer over Jezus te vertellen en de persoonlijke moed voor mij om dat ook te doen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-10-21 19:19:22
[totalVisitorCount] => 20040
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 3569
[author] =>
[cityName] => Dominica
[travelId] => 497472
[travelTitle] => de Logos Hope
[travelTitleSlugified] => de-logos-hope
[dateDepart] => 2016-01-19
[dateReturn] => 2018-02-28
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/423/937_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => nieuwsbrief-12
)
[34] => stdClass Object
(
[reportId] => 4992301
[userId] => 424594
[countryId] => 53
[username] => NepalWaalabee
[datePublication] => 2017-08-04
[photoRevision] => 0
[title] => Salkantay trek dag 3.
[message] => Dag 3
Zoals gezegd werden we om 6 uur gewekt met thee. De man die dat brengt is een kleine man van ongeveer 60 jaar die helpt in de keuken en ook helpt met drager. Een heel aardige en ook grappige man.
Om 7:15 uur gingen we weg.
Robert had 's nachts enkele malen overgegeven, maar voelt zich wel beter op dit moment.
Vandaag gaan we 5 uur lopen tot de lunch en dan gaan we naar hotsprings.
Vrijwel alles is downhill vandaag.
Deze kant van de berg is veel warmer en vochtiger en daardoor ook vruchtbaarder.
We komen langs Passievrucht- bananen- en avocadoplantages. Mooi om te zien hoe alles groeit.
Er groeien ook mandarijnen en er wordt de beste koffie van de streek geproduceerd.
Om 13:00 precies bij lunch.
Het is weer een heeerlijk maar nu ook zeer mooi versierde lunch: van fruit en groente zijn beesten gemaakt die op de lunchgerechten liggen.
Het lopen gaat goed. Beetje lopen, beetje kletsen over leven van gids en van Sabrina, de Zwitserse
Dit is een leuke sportieve vrouw van rond de 30, lerares in Grindelwald.
Sabrina heeft een vriendin, die ziek was, in Cusco achter gelaten.
Sabrina hoopt haar morgenavond weer te zien in Aquas Caliëntes.
Onze Aussie Toni wandelt steeds meer op met de vriendin van Rachel, Kayel of zo iets.
Leuk om dat te zien groeien.
Vandaag hoorden we van Rachel dat Kayel wel een vriend heeft in Engeland.
Morgen nog lange dag eerst 6km omhoog en 700 meter stijgen dan naar beneden. Totaal 23 km te lopen. Dat wordt weer een uitdaging want het is hier heel vochtig warm
Het eten was trouwens weer geweldig!!
Morgen gaan we na het ontbijt afscheid nemen van de keukenploeg en gaan we weer over op restaurantvoer.
Ze maken hier de lekkerste dingen. Grandioos gewoon.
Morgen om 5:00 "morning cocatea"
Het is nu "al" 21:30 uur.
Pitten dus.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-12-05 16:39:07
[totalVisitorCount] => 94304
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1111
[author] =>
[cityName] => Aguas Calientes
[travelId] => 513365
[travelTitle] => Peru 2017
[travelTitleSlugified] => peru-2017
[dateDepart] => 2017-07-17
[dateReturn] => 2017-08-08
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,aguas-calientes
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/594_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salkantay-trek-dag-3
)
[35] => stdClass Object
(
[reportId] => 4992273
[userId] => 424594
[countryId] => 53
[username] => NepalWaalabee
[datePublication] => 2017-08-03
[photoRevision] => 0
[title] => Salkantay trek dag 2
[message] => Na een beetje korte, maar goede nachtrust, die voor mij zo'n beetje om 3:00 uur wel ophield omdat ik moest plassen, werden we om 5:00 gewekt.
We hebben na het inpakken ontbeten en daarna zijn we op pad gegaan.
We hadden geslapen op 3900 meter en de pas ligt op 4650 meter. Zo'n 750 meter stijgen lukt normaal wel in 2 1/2 uur maar dat lukte niet vanwege de ijle lucht.
Het pad slingerde zich naar boven en af en toe "hebben we genoten van het uitzicht". Lees: moesten we even bijkomen.
Maar wij zijn met de hele groep lopend boven gekomen en niet, zoals anderen, schommelend op de rug van een muilezel.
Bovenop de pas hebben we natuurlijk de gebruikelijke "pas-foto's" gemaakt en zijn we aan de andere kant afgedaald.
Deze kant van de berg heeft een veel warmer klimaat: er wordt lager in het dal veel fruit geteeld.
De afdaling verliep goed en in 10 uur totaal waren we op de volgende campingplaats.
Hermo dacht dat wij als laatste liepen, maar op de campingplaats aangekomen was Rachel, één van de Engelse dames, er niet.
Hermo is teruggelopen, want het is zijn verantwoordelijkheid.
Wat bleek: ze was ziek en had overgegeven.
Een andere gids had haar rugzak gedragen.
Ze is gelijk gaan slapen.
Robert voelde zich ook niet lekker en heeft weinig gegeten.
Dit keer slapen we in iglo-tentjes met een soort rieten overkapping.
Na het eten (weer heel lekker) zijn we om 8 uur snel gaan slapen.
Ik was, net als de rest, wel beetje moe. Gek hè.
Morgen mogen we weer om 6 uur op.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-12-05 16:39:07
[totalVisitorCount] => 94304
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1089
[author] =>
[cityName] => Aguas Calientes
[travelId] => 513365
[travelTitle] => Peru 2017
[travelTitleSlugified] => peru-2017
[dateDepart] => 2017-07-17
[dateReturn] => 2017-08-08
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,aguas-calientes
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/594_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salkantay-trek-dag-2
)
[36] => stdClass Object
(
[reportId] => 4992269
[userId] => 424594
[countryId] => 53
[username] => NepalWaalabee
[datePublication] => 2017-08-03
[photoRevision] => 0
[title] => Salkantay trek dag 1.
[message] => De briefing was goed en duidelijk. De gids heet Hermo. Een jonge enthousiaste knaap. Er was even discussie of we wel een hele dag Machu Picchu zouden krijgen maar na een telefoontje bleek dat OK.
Daarna zijn we in het centrum nog wat gaan eten.
Ik heb Alpaca cordon bleu gegeten. Het smaakte heerlijk.
Vanochtend weer vroeg op want we werden om 4:00 uur opgehaald door Ermo.
We reden Cusco uit in het donker en iedereen probeerde nog wat te slapen.
Rond 7:30 uur kregen we in een plaats, Mollepata, ontbijt.
Het duurde redelijk lang voor dat t ontbijt kwam maar het was wel lekker.
Daarna gingen we echt de bergen in over een steeds slechtere weg.
Op een gegeven moment stopte de bus en mochten we uit stappen.
Alles werd uitgeladen en we konden op pad.
Wij lopen met een dagtocht rugzak en de rest van de spullen wordt vervoerd door muilezels.
We begonnen gelijk met flink stijgen en ik vormde gelijk de achterhoede, maar ik kon redelijk bijblijven,
Naast onze 6 mensen zijn er nog 4 mensen: 1 Australiër , 2 Engelse dames en 1 Zwitserse dame.
Allemaal de leeftijd rond die van onze kinderen of iets ouder.
Het konden onze kinderen zijn qua leeftijd.
Op de duur werd het pad vlakker en liepen we dieper het dal in langs een oud irrigatie kanaal.
Rond elf uur, half twaalf waren we bij de kamp met de iglo's.
De iglo's zijn heel mooi om te zien en vannacht heb je waarschijnlijk mooi zich op de sterren en de maan.
De lunch werd na een uur of zo geserveerd.
Ongelofelijk wat voor een maaltijd ons voor werd gezet.
Gebakken aardappeltjes, rijst, groente, forel, pompoenpuree.
Na een kleine pauze zijn we bergopwaarts gegaan naar een bergmeertje.
Het ging flink steil bergop en ik kon dat alleen op eigen tempo. Gewoon voetje voor voetje met gebruikmaking van twee stokken.
Het laatste stuk ging minder steil, dus dat was lekker.
Het meer was mooi met de berg op de achtergrond.
De anderen gingen nog verder naar een richel met uitzicht op het meer maar ik ben met Hermo rustig in de zon blijven zitten.
Er was nog een kleine lawine zichtbaar op de bergwand.
Na een tijdje zijn we weer naar beneden gegaan.
Daarna werd er thee en popcorn geserveerd
Dit ging vrijwel naadloos over in diner.
Dit was weer zeer goed.
Na het diner zijn we, na enkele koppen thee naar de iglo gegaan en nadat we alles voor de nacht in gereedheid hebben gebracht, zijn we sterren gaan kijken door het glas van de iglo.
Mooi om te zien.
Zo nu ga ik slapen, want we worden om 5:00 uur weer gewekt. We zijn hier op 3900 meter.
Het is nu 20:15 uur.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-12-05 16:39:07
[totalVisitorCount] => 94304
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1132
[author] =>
[cityName] => Aguas Calientes
[travelId] => 513365
[travelTitle] => Peru 2017
[travelTitleSlugified] => peru-2017
[dateDepart] => 2017-07-17
[dateReturn] => 2017-08-08
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,aguas-calientes
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/594_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salkantay-trek-dag-1
)
[37] => stdClass Object
(
[reportId] => 4975913
[userId] => 431842
[countryId] => 53
[username] => deetje89
[datePublication] => 2017-05-02
[photoRevision] => 7
[title] => Alweer een maand bij Dolphin Explorer
[message] => Wow, er zit al een maand op bij dolphin explorer. De eerste 2 weken stonden Holly, Gema en ik in viskeuken om het vis klaar te maken voor de zeeleeuwen en dolfijnen samen met het vaste personeel van de viskeuken. Maar omdat we met zijn drieen waren, waren we vaak eerder klaar waardoor we smiddags naar het platform konden en de programma's konden zien en daarna zelf het water in mochten en helpen bij de trainingen met de dolfijnen, dus wij natuurlijk elke dag snel werker waardoor we smiddags naar het platform konden en het water met de dolfijnen in konden elke dag, haha! Na de twee weken ging ieder naar een ander department. Ik ging naar de zeeleeuwen, gelukkig erg leuk en gezellig team en mijn mentor neemt echt de tijd om alles uit te leggen en mijn vragen te beantwoorden, dus dat is heel fijn. En ook al spreken ze hier onderling spaans met elkaar en kunnen er veel slecht of nauwelijks engels praten, het is alsnog erg gezellig in het team. Ik vraag elke week aan het einde om feedback, maar mn mentor zegt dat ik zo door moet gaan en ze blij met me is en de supervisor zegt prima dus dat is mooi. En ik heb ook gating geleerd bij de zeeleeuwen. Ik mocht laatst een sessie met een fur seal doen. Opeens zei mijn mentor dat ik het mocht doen na maar een paar keer gekeken te hebben bij haar, ik was wel wat nerveus en de fur seal ook omdat ze mij natuurlijk niet kent, maar voor de eerste keer ging het wel goed. Omdat er nu dus nieuwe regels opgesteld hebben voor ons en toekomstige stagiaires mogen we geen shows en eigen programmas met toeristen meer doen helaas, wel bijvoorbeeld oefenen met collega's en onder leiding van de je mentor, maar niet direct in combinatie met de dieren en toeristen tegelijk. Deze week is de laatste week bij de zeeleeuwen en als er tijd is kan ik deze week wel mijn eigen programma bij de fur seals doen met een collega in het water en mijn mentor erbij. Ik hoop echt dat het kan want dat zou echt te gek zijn en daar leer je natuurlijk heel veel van. En aan het einde van de week komt het team bij mij thuis en ga ik voor ze koken en gaan we drinken als afsluiting van de tijd bij hun. En dan volgende week 2 weken naar de birds. Dan heb ik gelukkig ook een leuke mentor wat ook een vriend is geworden en ik gister een dag mee opgetrokken heb aangezien Randy dus opeens moest werken en we daardoor helaas niet meer naar Santo Domingo konden. Vandaag nog een dagje vrij, het hangt even van het weer af wat ik ga doen. Want gister was het echt niet normaal hoe harde regen, wind, strorm en bliksem. Het was zelfs de tweede keer in 3 jaar dat het park dicht ging vanwege het weer en Gema kwam ook eerder thuis, gelukkig dat ik vrij was. Misschien dat ik met een collega die ook vrij is wat ga doen of misschien naar Manati park waar een dolfijnentrainer werkt die vroeg of ik daar langs kwam en kom kijken waar ik natuurlijk geen nee tegen zeg. Hangt er vanaf of hij daar heen gaat vandaag. Nog 3 weken en dan ga ik 1,5 maand naar de dolfijnen toe en ben elke dag in het water met ze, echt super gaaf! Ze geven je hier wel de mogelijkheid om te ontwikkelen en veel te leren wat ik erg positief vind! Ook wordt je echt gewaardeerd gelukkig. Soms mis ik wel thuis en familie en vrienden en het kletsen en vanwege het tijdsverschil is het lastig om te bellen want als ik thuis kom uit werk is het in Nederland al half 1 snachts dus kan alleen bellen als ik vrij ben. We maken hier wel lange dagen, vorige week 60 uur gewerkt dus na werk ben je wel echt kapot, haha! Slaap ook veel eerder dan in Nederland en wordt meestal om 6uur smorgens wakker. Dit was weer even een update vanaf de Dominicaanse Republiek. Liefs en dikke knuffel!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2017-01-31 17:35:18
[totalVisitorCount] => 19871
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1513
[author] => Dewi
[cityName] => Dominica
[travelId] => 511357
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek Dolphin Explorer
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek-dolphin-explorer
[dateDepart] => 2017-04-02
[dateReturn] => 2017-07-02
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/431/842_50x50.jpg?r=7
[titleSlugified] => alweer-een-maand-bij-dolphin-explorer
)
[38] => stdClass Object
(
[reportId] => 4972161
[userId] => 431842
[countryId] => 53
[username] => deetje89
[datePublication] => 2017-04-07
[photoRevision] => 7
[title] => Eerste week Dolphin Explorer
[message] => Er zit alweer bijna een week op bij Dolphin Explorer en ik geniet enorm! De mensen, de sfeer, de dieren, de zon en zee en strand! Echt paradijs hier! Het is echt heel gezellig met iedereen. De mensen lachen continu en zijn echt happy! We zijn net met wat trainers na werk uiteten gegaan, was erg gezellig. Daarna weer met de taxi terug naar huis. Morgen is er een feest bij ons thuis met team van de dolfijnen en zeeleeuwen. Hapjes, drankjes en dansjes. Ze houden hier wel van een feestje, haha! Want bijna het hele team komt dus dat is zo'n 30 man denk ik. Wordt vast gezellig! De dominicaanse mannen zijn echt heel flirterig, haha! Al een aantal keer mee uitgevraagd, telefoon nummer, facebook en noem maar op. Maar wel erg gezellig onderling allemaal. Wat super gaaf is , is dat ik mijn eigen swim programma met toeristen mag doen en 2 dolfijnen, daar kijk ik zo naar uit! Eindelijk na al die jaren dat mijn droom uitkomt en met deze geweldige dieren mag werken! Ook mag ik meedoen met de zeeleeuwenshows, wat ook super is! Ik heb het echt veel meer naar mijn zin dan op Malta. Veel meer mag ik hier doen en ik leer veel meer. Ik hoop zo dat ik mag blijven na deze 3 maanden. Ik pas in elk geval wel goed in het team! Ik ga heel hard werken en mijn best doen, want voor mij natuurlijk 10000 anderen. Ik ben al zo gelukkig dat ik uitgekozen ben om ervaring op te doen. Charlotte zei dat ze echt heel veel verzoeken krijgt. Dit was het voor nu even een update, ik ga nu lekker slapen want ben wel moe nu. Morgen nog een dagje werken en dan een dagje vrij.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2017-01-31 17:35:18
[totalVisitorCount] => 19871
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1231
[author] => Dewi
[cityName] => Dominica
[travelId] => 511357
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek Dolphin Explorer
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek-dolphin-explorer
[dateDepart] => 2017-04-02
[dateReturn] => 2017-07-02
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/431/842_50x50.jpg?r=7
[titleSlugified] => eerste-week-dolphin-explorer
)
[39] => stdClass Object
(
[reportId] => 4971576
[userId] => 431842
[countryId] => 53
[username] => deetje89
[datePublication] => 2017-04-02
[photoRevision] => 7
[title] => Eerste paar dagen in Punta Cana
[message] => De reis naar Punta Cana verliep voorspoedig. Wel erg lang 17 uur totaal. Eerste vlucht naar Atlanta was prima, zelfs nog 3 uurtjes geslapen en 2 films gekeken. De vlucht van Atlanta naar Punta Cana was wat minder fijn, veel turbelentie. Het ging allemaal heel snel gelukkig dus ik stond eerder buiten dan verwacht, waardoor ik nog 10 minuten op Charlotte, haar vriend en Holly heb gewacht. Het appartement was nog niet klaar dus ik sliep samen met Holly bij Charlotte en zij sliep bij haar vriend. De volgende ochtend heeft Holly voor ons een ommeletje gemaakt en hebben we lola, de hond van charlotte uitgelaten. Bijna iedereen heeft hier een hond voor de veiligheid. We hebben de hele dag bij het zwembad gechillt met andere trainers met muziek en drinken, was erg ontspannen en leuke sfeer! Smorgens zijn we naar de supermarkt gegaan en gingen ze spullen halen om de hele dag sangria te drinken in het zwembad, ik heb het maar op water gehouden haha! In de avond hebben we Gema, spaans meisje opgehaald van vliegveld en zijn we naar hotel gegaan waar we vannacht geslapen hebben omdat we pas vanavond in ons appartement kunnen. Daarna zijn we weer meegegaan en hebben we tot laat gechillt en gekletst bij de trainers thuis. De vriend van Charlotte heeft ons weer naar het hotel gereden. Ik heb nog wel last van een jetleg, maar dat hoort erbij natuurlijk. Alex zei dat hij veel met de dieren heeft mogen doen, zelfs een zeeleeuwenshow alleen en swims met touristen bij de dolfijnen. Als je goed je best doet geven ze je de kans om te groeien en veel te doen, dus ik geef alles zodat ik zo veel mogelijk leer en mag doen. Vandaag gaan we een dagje relaxen bij het strand en dan beginnen we morgen, ben echt zo benieuwd en heb er heel veel zin in! als ik Alex mag geloven ga ik 3 fantastische maanden tegemoet hier! We gaan zo met Gema, Holly, Alex en ik naar het strand, lekker chillen, lezen , snorkelen in het helder blauwe water! Charlotte komt ons na werk ophalen en dan gaan we naar ons permanente appartement. We heben allebei een eigen slaapkamer en eigen badkamer en balkom, dus dat klinkt veelbelovend! Ben benieuwd! Liefs en dikke knuffel vanuit het zonnige Punta Cana!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2017-01-31 17:35:18
[totalVisitorCount] => 19871
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1404
[author] => Dewi
[cityName] => Dominica
[travelId] => 511357
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek Dolphin Explorer
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek-dolphin-explorer
[dateDepart] => 2017-04-02
[dateReturn] => 2017-07-02
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/431/842_50x50.jpg?r=7
[titleSlugified] => eerste-paar-dagen-in-punta-cana
)
[40] => stdClass Object
(
[reportId] => 4969346
[userId] => 150395
[countryId] => 53
[username] => josenmajo
[datePublication] => 2017-03-14
[photoRevision] => 0
[title] => Bahama’s tot Luperon 1 feb - 13 mrt 2017
[message] => Na een paar dagen West Palm Beach springen we de Florida Strait over naar de Bahama’s. De eerste eilanden dichtbij deVS zijn erg Amerikaans en toeristisch: hotels, veel powerboaten uit Florida en 2e huizen-met-boot-voor-de-deur. We hebben haast om naar het zuidoosten te komen en gebruiken Grand Bahama en Great Abaco Island alleen om ’s avonds te ankeren. We voeren de gele quarantainevlag en checken niet in. Met onze diepgang van 2,60 meter kunnen we trouwens nergens naar binnen.
ELEUTHERA
Bij Eleuthera begint het Caraïbischer en leuker te worden: zwarte bevolking met West Indische tongval, layed back en liming. We worden zelf ook wat rustiger. Hier op de Outer Bahama’s hebben de zeilboten weer de overhand. De katten eten door de hitte minder en proberen hun winterjas weer uit te trekken. Ze verharen als een 2e hands bontjas van de vlooienmarkt. Hatchet Bay is een mooie beschutte ankerplaats met een nauwe ingang tussen de rotsen die je pas ziet als je er van vlakbij recht in kijkt. Een grote miljonairsboot past niet door de ingang en ankert buiten. Wow, laten we toch maar inchecken. Dat kan een baai verderop in Governors Harbor, de oude hoofdstad van de Bahama’s. Hier staan een paar mooie koloniale gebouwen en een schattige bibliotheek, maar verder is er niets te beleven. Een douane-ambtenaar wil Jonathan, die voor anker ligt, inspecteren. Op de plaats aan lagerwal waar hij afgehaald wil worden staan behoorlijk wat golven. Wanneer de ambtenaar – uniform en gepoetste schoenen – instapt ligt de dinghy meteen vast op de bodem. Jos trekt zijn schoenen uit en stapt overboord. Dat helpt. Hij duwt het bootje van de kant en springt er behendig in. We paddelen met de riemen tot de schroef vrij is en we kunnen starten, maar de motor springt niet aan. Jos trekt zich een rood hoofd, maar helaas: verzopen. Er zit niet anders op dan te blijven paddelen, tegen de wind in, tot we bij Jonathan zijn. Vooral Majo heeft het te kwaad. We kunnen in ieder geval niet van neo-koloniaal gedrag beschuldigd worden. Twee sjofel geklede blanken die zich het apenzuur werken voor een zwarte, keurige meneer. Na een korte pro-forma inspectie start de dinghy nu wel. De baai geeft geen bescherming tegen de zuid-westen wind, die iets te indringend waait voor een comfortabel gevoel en we besluiten ons terug te trekken in ons geliefde Hatchet. Na een paar dagen varen we via Rock Sound naar de doorgang om het rif aan de lijzijde van Eleuthera te verlaten. We zijn wat gespannen en doen eyeball navigation. Er moet 2,80 water staan – 20 cm over dus. Majo voor op de preekstoel – ze is tenslotte theologe – turend in het water, Jos aan het roer met de ogen op de dieptemeter. Je ziet alles in dit glasheldere vlakke turquoise water, maar het is moeilijk om de diepte te schatten. Onze schaduw glijdt met ons mee.
Het water bij Eulethera is prachtig van kleur en helder: zelfs met snelheid kunnen we op 10 meter onder ons de zeesterren zien. En een heel veld met zee-egels komt langs. Majo geniet op haar preekstoel en vergeet haast bang te zijn voor de ondieptes die ze moet spotten. We zijn vrijwel op hoog tij bij de passage en komen niet onder 3,40 meter. Dan ineens wordt het water diepblauw en geeft de dieptemeter niets meer aan: 1000 meter zegt de kaart en even later zelfs 4500 meter. Nog steeds prachtig blauw.
LITTLE SAN SALVADOR
We ankeren in Half Moon Bay op Little San Salvador. Dit eiland is geheel eigendom van de Holland-Amerikalijn. Je mag er ankeren, maar niet aan land komen. Het is zondag en het strand is uitgestorven. De volgende dag arriveert inderdaad een cruiseschip: de Rotterdam! De Nederlandse vlag voorop. Dat geeft een trots gevoel: 2 schepen in de baai en allebei Nederlands. Jos roept hem op in het Nederlands en krijgt prompt antwoord van de 3e stuurman, die wel een babbeltje wil maken. Het eiland dat er eerst uitgestorven bij lag komt ineens tot leven net als een emplacement met speelgoedtreintjes waar de stroom wordt ingeschakeld. De lege cafe’s, de distributie van strand- en waterspeeltjes en een piratenschip krijgen lichtjes en de muziek begint te spelen. Ze moeten snel de 1350 passagiers, die aan land worden geheveld, kunnen opnemen. Wij gaan snel anker op.
CAT ISLAND
Door het prachtige water zeilen naar Cat Island. De diepte van het water kun je (na enige oefening) aflezen aan de kleur: wij mogen niet in lichtgroen terecht komen. Ook hier weer helder water met zeesterren. En eindelijk valt het kwartje: het is hier in de Bahama’s zo anders omdat geen plastic zwerfvuil de stranden ontsiert. We klimmen naar de hermitage van Father Jerome, een inmiddels overleden architect en pastoor, die locaal wereldberoemd is. Hij trok zich de laatste jaren van zijn leven terug in een indrukwekkende zelfgemaake kluis boven op een heuvel: een éénpersoons kapel met één kerkbankje - het licht valt door een open raampje op de bijbelstandaard -, een klokketorentje en een minuscule slaap- en kookplaats. Als architect specialiseerde hij zich in het hurricane proof bouwen van kerken. Door de koepeldaken en de dikke muren doet de hermitage Romaans aan. De Bahama’s hebben mensen als Father Jerome hard nodig, want de katholieken worden in fors tempo opgerold door protestantse denominaties, waarvan de Zevendedags Adventisten het ‘t best lijken te doen.
CONCEPTION ISLAND
We beginnen er echt in te komen: we willen wel weer eens snorkelen! Vis en koraal zien, die ontbreken in ons prachtige azuur. We steken over naar Conception Island, op moter, wind is er weer eens niet. Perfect om te snorkelen. De miljonairsbak die Hatchett niet in kon, ligt al geankerd en heeft zijn speeltjes in het water. Terwijl de gasten zich vermaken met de jet ski’s bouwt het personeel op het zandstrand een uitspanning met lounge stoelen en kampvuur: de gasten gaan vanavond romantisch dineren op het onbewoonde eiland. Wij vinden in het vooronder onze snorkel spullen terug (hoe lang niet gebruikt? .....sinds Cuba) en gaan met de bijboot naar de riffen: vis en koraal zijn onze beloning. ’s Avonds kijken we naar het met flambouwen verlichte strand en zien hoe de bemanning weer alles opruimt nadat de gasten om 8 uur terug gegaan zijn. Filmpje in de eigen boordbioscoop?
WEG, MAAR WAARHEEN?
De volgende ochtend beukt de branding op het strand: de wind is gedraaid en we liggen op lagerwal. We twijfelen: we kunnen omzeilen naar de andere kant van het eiland, waar tussen riffen een beschutte ankerplaats is en nog een dagje snorkelen óf we gebruiken de wind om lekker op te schieten. Het gezonde verstand zegeviert: anker op en hijsen. Nog voor we 2 mijl verder zijn hebben we het grootzeil al gereefd: meer wind dan gedacht. Maar eenmaal weg van het eiland kunnen we wat ruimer varen: dit gaat lekker, 9 knopen, eindelijk weer eens gewoon lekker varen. Tegen de avond wordt de wind wat rustiger, zodat we een confortabele nacht met maan en sterren hebben. We schieten lekker op,maar waarheen? Echt goed genavigeerd hebben we bij vertrek niet en de weerberichten, die Majo via de kortegolfradio binnenkrijgt, blijven mooi. De volgende dag – nog lekker zeilend - besluiten we niet naar de Noordkust van de Dominikaanse Republiek te varen, maar naar de Zuidkust, via de zeestraat bij Haiti. Domme beslissing, blijkt, want dat is veel langer. Maar ja, Belgische vrienden met hun catamaran zijn daar ergens.
Op de 3e dag valt de wind conform voorspelling weg. Geen probleem: moter bij, goed voor de accu’s. Jammer dat het zo warm wordt in de keuken (de moter staat onder de keukenvloer), maar dat moet dan maar. Opeens vermindert het toerental en valt de moter stil. Jos duikt de moterruimte in om te ontdekken dat de versnellingsbak oververhit is. Het (zoete) water dat hij erover gooit verandert direct in stoom. We drijven met een zacht klapperend grootzeil in prachtig blauw water, zonder enige snelheid. Majo probeert buiten de neus van de boot in de richting van de golven te houden terwijl Jos beneden tot de conclusie komt dat de versnellingsbak volledig is vastgelopen: we zijn een zeilboot zonder hulpmoter geworden. Dat is pas echt klassiek.
We besluiten de route via de Zuidkust op te geven, het zou minstens 8 dagen kosten om op een plek te komen waar er kans op reparatie is: Luperon. Haiti is zo arm daar je daar geen hulp kunt verwachten: Luperon op de Noordkust is een betere optie en moet met deze windvoorspelling zeilend haalbaar zijn.Vier uur later (en 2x zonnebrandcrème factor 50) komt er weer wind. Het lukt om een koers naar Luperon te zeilen, maar we gaan het niet meer bij daglicht halen.
KATABATISCHE WIND
We moeten afremmen om de volgende dag bij licht aan te komen. We nemen zeilen weg tot we halvewind voor top en takel varen. In de weinige wind varen we ’s nachts 0,2 knoop maar houden wel druk op het roer, zodat we wat kunnen sturen. Dat gaat goed tot om 5 uur in de ochtend een jacht met toeristen onze koers kruist. Jos roept hem op om te vragen koers te wijzigen, maar hij antwoordt niet. Dan maar de genua hijsen om ons uit de voeten te maken. We varen wat heen en weer tot het om 6.30 licht wordt. Met de oostenwind moeten we zonder motor de ingang van de baai met riffen aan beide kanten kunnen bezeilen en op zeil ankeren. Maar vlak bij de ingang blijkt er een zuidwestelijke landwind te staan. Volgens de pilot heet deze Katabatisch en staat van ca middernacht tot 10 uur ’s morgens. Jos hijst snel het grootzeil om naar binnen te kunnen kruisen. De digitale kaart is hier niet ingevuld en er staat zo weinig wind dat de riffen zich niet door brekers verraden. Tot zover gaat het goed, maar dan liggen er 3 boeitjes, die een kanaal van ca 30 meter breed aangeven. Met hele korte slagen, waarbij Majo op het voordek de genua met de hand omtrekt, laveren we tussen de ondieptes. Het tweede deel van de baai wordt door een nauwe passage afgesloten, die pal in de wind ligt, met rotsen aan de ene kant en een prachtig strand aan de andere kant. Dat is te veel voor ons en we laten snel het anker zakken. Oef dat ging net goed. Een tikkeltje te veel avontuur amigo?
De officials vinden van niet. We worden begroet door een bootboy met een sloep met een 45 pk buitenboordmotor, die ons het laatste stuk wel wil slepen. Maar nog voor het zo ver is komen 3 functionarissen, plastic ID’s om de nek, met een kleine dinghy ons zeggen dat niemand contact met ons mag hebben tot zij met ons klaar zijn. Ze bevelen ons het anker te lichten. Zij zullen ons wel naar binnen trekken. Protesten dat hun 6 pk te weinig is voor onze zware boot helpen niet. Jonathan met één touw aan hun gierende dinghy drijft op weg naar het strand. Jos bindt snel onze dinghy (5 pk), die we gelukkig net overboord gezet hadden, langszij met een voor en achterlijn. Majo geeft in de dinghy vol gas en zo krijgen we weer druk op het roer en hoeven geen voortijdig stranduitje te ondernemen. De twee dinghies brengen Jonathan naar een ankerplaats, waarbij we de aanwijzingen van de officials, die totaal geen idee hebben wat ze aan het doen, zijn negeren.
LUPERON
Ooit was Luperon een levendig stadje vol restaurants en kroegen.Maar sinds het hotel aan het strand sloot (2007) is het een slaperig stadje geworden, stoffige wegen, niets te beleven. Wel een prachtige ankerbaai die vol ligt met cruisers. En toch, Luperon heeft wat. Luperon is plakkerig, de grond in de baai kleeft letterlijk aan het anker en de (bij)boot krijgt snel aangroei, maar ook figuurlijk, cruisers blijven er jaren hangen, en kopen huizen. Al bij het inklaren (de 3 officials in de dinghy waren maar het begin) bij de 5 instanties die allemaal geld van ons willen,ontmoeten we deze mensen. We leggen uit wat onze problemen zijn en tot onze stomme verbazing hebben we die middag al een monteur (met referenties) die 2 dagen later aan onze ramp zal beginnen. OK, hij komt een paar uur later dan afgesproken, maar weer een paar uur later ligt onze volledig vatgelopen bak en de kapotte overbrenging in een vissersbootje langszij. De moter zelf heeft geen schade opgelopen! De volgende dag belt hij om te melden dat de bak niet gerepareerd kan worden (van de overbrenging wisten we dat al), maar dat hij al een ruilbak voor ons gelokaliseerd heeft. Laat de dag erop duikt hij weer op, met zijn beide helpers (de transmissie is zwaar) en net voor de duisternis invalt , kunnen we - nog geankerd - kijken of alles weer werkt. Yes! Ongelooflijk, in 3 dagen is de hele klus geklaard. Stuk sneller (en betaalbaarder) dan in de VS. De volgende dag gaan we anker op voor een echte proefvaart. Ook een van de lokale ondieptes blijkt plakkerig: tijdens de proefvaart lopen we hevig aan de grond met vallend water en moeten 8 uur wachten tot 3 andere schepen (goed voor 200 pk) ons met hoogwater weer vlot weten te krijgen. In ieder geval doet de versnellingsbak het!
Luperon heeft een telefoonwinkel (zodat we internet hebben en kunnen bellen met de monteur), een supermarkt die 1x per week yoghurt aankrijgt (per gallon) en een flappentap. Die hebben we hard nodig. Majo doet dagelijks een ronde ‘geld ophalen’ en ontdekt dat ’s middags de flappentap die in de zon ligt zo heet is dat ze haar vingers brandt bij het intoetsen. De kleine voorkamer-winkeltjes blijken dan ook al dicht of uitverkocht, zodat de dagelijkse ronde de stad in voor 12 uur gedaan moet zijn. Maar dan heb je ook geld, verse ananas, goede avocado’s en groenten. Soms wagen we ons aan het vlees van slagers, waar de dierenkoppen aan balken hangen en het vlees op de ongekoelde toonbank ligt, maar we blijven gezond.
De Dominikaanse Republiek is een heel mooi,bergachtig en vruchtbaar land. Vanaf de ankerplaats lokken de heuvels: we huren een auto en maken kennis met de Dominikaanse wegen (gaten en drempels) en rijstijl (poging tot zelfmoord, die meestal zonder schade maar met veel getoeter gepaard gaat). We zitten in een veeteelt gebied en herhaaldelijk rijden we stapvoets tussen een kudde koeien die verweid wordt. In de weilanden staan palmen. Majo koopt verse kazen, die op mozzarella lijken.
SANTIAGO
Een tweede trip met huurauto bengt ons naar Santiago de Caballeros. Dé sigarenstad van het land, waar Jos zijn voorraad sigaren aanvult. Om het centrum van de stad te bereiken tikt Majo in Google Maps ‘sigaren-museum’ in. Feilloos worden we naar een prachtig cultureel centrum geleid. Het blijkt een kunstmuseum t, een donatie van de rijke eigenaar van de belangrijkste sigarenfabriek. Het museum heeft een prachtige collectie moderne kunst. Sinds dictator Trujillo’s dood in 1962 sponsort de familie een jaarlijkse kunstwedstrijd die groot talent aantrekt, dat vervolgens wordt aangekocht. Moderne kunst was een politieke uiting, die onder Trujillo’s schrikbewind eerder tot een verdwijning zou leiden dan tot een expositie.
Als je ons wilt bezoeken of mee wilt varen, onze planning is:
- Maart t/m mei nog niet nader bekende Benedenwindse Eilanden, zoals Sint Maarten en Antigua.
ONS BEREIKEN
Gaat het makkelijkst via onze email josvanveen66@gmail.com of hendriksmajo@gmail.com, sms-en of skypen. Eventueel Majo: + 31 655712122. Jos: +31 654201071
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-07-01 06:52:00
[totalVisitorCount] => 126631
[pictureCount] => 15
[visitorCount] => 1895
[author] => Jos en Majo
[cityName] => Luperón
[travelId] => 476626
[travelTitle] => De wereld om!
[travelTitleSlugified] => de-wereld-om
[dateDepart] => 2014-07-19
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 5
[goalName] => Een wereldreis
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/467/784_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/150/395_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bahama-s-tot-luperon-1-feb-13-mrt-2017
)
[41] => stdClass Object
(
[reportId] => 4946375
[userId] => 388977
[countryId] => 53
[username] => vrijevogel
[datePublication] => 2016-09-29
[photoRevision] => 4
[title] => Vliegen: van de berg, het paard en naar huis
[message] => 23-09
Het is tijd om weer een ochtendje te gaan surfen, dus staan we vroeg op. Na een snel ontbijt zijn we er helemaal klaar voor. De surfles is een stuk zwaarder dan de vorige keer. Hoewel onze instructeur Roberto zijn best doet, komen we een stuk minder overeind dan van de week. Harald is het al snel zat, maar houdt vol. Ik kom een aantal keer aardig overeind, maar (volgens de woorden van Roberto) 'vergeet alles om me heen zodra ik een golf zie'. Ik zie dat als iets goeds, ik richt me volledig op het moment zelf, maar daardoor vergeet ik dus wel alles wat hij me vertelt... Oeps! Gelukkig weet ik het een en ander te onthouden en sta ik een aantal keer mooi op de plank en aan het einde van de les Harald ook. Ik heb mijn GoPro vastgemaakt aan mijn board, dus dat belooft wat mooie beelden op te leveren! Ware het niet dat bij de laatste golf die we pakken, deze besluit de GoPro in al zijn natuurgeweld mee te nemen. Zo is 'ie er nog en zo -FLOEP- verdwijnt hij tussen de golven. Een uitgebreide zoektocht mag niet baten. Gelukkig hebben we de foto's nog...
We besluiten nog aan ons kleurtje te werken op het strand. We zoeken “onze” palmboom op en leggen de LamZac'en neer om lekker op te luieren na een frisse duik. Nog voor we goed en wel kopje onder gaan zien we van een afstandje de LamZac'en wegwaaien. Het waait wat harder dan eerdere dagen en ondanks onze poging de luchtbedden te verzwaren, nemen ze toch een loopje met ons. Nog voor we het water uit zijn zien we er een aardige jongen achteraan rennen. Zelfs de spullen zijn nog allemaal heel, zij het wat zanderig. We doen een wisseldienst en liggen het grootste gedeelte van de middag lekker in de zon. De verkopers herkennen ons inmiddels al een beetje (we zijn best een attractie, liggend op de LamZac) en komen al glimlachend naar ons toe met heerlijke kokoskoekjes en andere prullaria. Als de lucht dichttrekt fietsen we terug naar het surfkamp.
Na een snelle duik in het zwembad om al het zout en zand af te spoelen trekt de lucht echt dicht. Terwijl ik onder de douche sta valt de elektriciteit uit. Apagón, zoals de Dominicanen dat noemen. Het regent kneiterhard, maar het heeft wel wat zo in het donker. We spelen een spelletje op ons terras met een kaarsje erbij. De stroom valt een paar keer uit en schiet weer aan, maar het ergst is de regen. Tegen het avondeten besluiten we het er dan maar op te wagen en al gillend, plassen ontwijkend en ons lijf zo goed mogelijk beschermend maken we onze weg naar het restaurant. We komen alsnog als verzopen katten aan, twee minuten lopen is best lang wanneer de regen met bakken tegelijk komt. Het eten is warm en het gezelschap goed. We kletsen met de Duitse Corinna uit Keulen en de Colombiaanse Gary. Tegen de tijd dat we terug naar huis lopen is het droog, maar nog steeds vochtig. In het kamp is geen airco, maar met een ventilator is het normaal prima uit te houden. Als we net in bed liggen klinken de harde klappen onweer en valt de stroom weer uit. Binnen twee minuten veranderd onze kamer qua temperatuur van 'aangenaam' naar 'om te snikken'. We vallen met het geluid van de tropische regen op het dak in slaap.
24-09
We zouden vandaag weer gaan surfen, maar verslapen ons. Het is voor het eerst deze vakantie dat ik niet achterlijk vroeg wakker ben. We hebben slecht geslapen, want de stroom is 's nachts nog een aantal keer uitgevallen, resulterend in een verschrikkelijke temperatuur in onze kamer. Van al dat natuurgeweld is weinig meer te merken, het vocht is uit de lucht en de temperatuur is een stuk aangenamer dan een dag eerder. We besluiten er een ultieme chill-dag van te maken. We ontbijten met een pannenkoek met ananas (de banaan was op, maar echt een aanrader!), poedelen bij het zwembad, lezen en gaan na het middaguur (heel standaard) naar het strand tot het weer afkoelt. We kopen wat souvenirs en genieten 's avonds weer van een heerlijke churrasco en goed gezelschap.
25-09
Onze laatste dag in Cabarete. We doen nog maar eens een surfles en deze keer gaat het een stuk beter dan vrijdag. Het gros van de tijd kunnen we, met behulp van wat tips van Roberto, helemaal zelf een golf pakken en redelijk goed uitrijden. Er is vooruitgang merkbaar, ook al is het best zwaar, en we genieten met volle teugen. Na onze les besluit Harald te stoppen, terwijl ik nog een paar golven pak. Letterlijk twee, want daarna is de stroming zo sterk dat ik het opgeef. Om twaalf uur worden we normaal gesproken opgehaald, dus kunnen we nog even van het uitzicht genieten voor we gaan. De chauffeur laat echter wel lang op zich wachten. In eerste instantie is dat geen probleem, maar na zo'n drie kwartier wachten zonder bericht slaat de sfeer aan het strand ineens om. Er is overal in de DR (Dominicaanse Republiek) politie aanwezig, gewoon om de orde te handhaven, zo ook op het strand. Ineens zien we politiemannen rennen en schreeuwen en wordt er een pistool (kaliber dubbelloops shotgun) geladen en gericht. De andere surfers en instructrice voelen zich onveilig, ik neem voorzichtig een kijkje om te zien wat er aan de hand is. Gezien de staat van ons Spaans wordt het ons niet helemaal duidelijk, maar er is een probleem met twee locals die betrokken zijn bij de surfschool. Er wordt zo'n tien minuten lang geschreeuwd, pistolen worden geladen en de sfeer is echt grimmig. Uiteindelijk worden er mensen opgepakt. Zodra het busje komt, stappen we in en kijken we niet meer om. Toch best heftig...
's Middags lunchen we bij de Mojito-bar, waar we Corinna tegen het lijf lopen. We brengen met zijn drieën de middag door met lekker eten, drinken en op het strand. Tijdens het eten hebben we live-entertainment, en dan niet in de zin van de marriachi-bands die normaal gesproken rondlopen. Omdat het weekend is trekken alle locals ook naar het strand. Dit gaat gepaard met een hoop bombarie, vreselijk veel afval en liters pure rum. De mensen die voor ons op de strandbedden liggen zijn ver heen, het is echt geen gezicht. Een dikke dame, formaat nijlpaard, schommelt over het strand, nu en dan maakt ze een faceplant in het zand of ligt ze apatisch op het strandbedje. Het is hilarisch, maar voor ons strandplezier gaan we er wat verder vandaan liggen.
Na lekker te hebben gelezen op het strand, strijken we weer neer bij dezelfde bar voor wat mojito's tijdens het 'happy hour' (koop er twee, betaal er één). Inmiddels zijn de dronken Dominicanen ruzie aan het maken, met vechten en al en voor de tweede keer vandaag zien we politie, pistolen en slaat de sfeer om. Wij houden ons er verre van en genieten van de cocktails en het uitzicht.
We frissen ons op en eten snel wat in het restaurant en gaan vervolgens met Corinna, Aike en Helena (ook Duits) op de fiets op stap. We zijn uitgenodigd door een ander Duits stel, die ook mee waren surfen, om met zijn allen te gaan poolen. Het is inmiddels donker (dat gebeurt al om half 7 hier) maar de sfeer is gemoedelijk. We trekken een hoop bekijks: vijf blanken op de fiets is niet iets wat ze hier vaak zien. Er wordt getoeterd, geroepen en gekeken, maar allemaal op een vriendelijke manier. We rijden het hele dorp af en rijden zelfs nog langs het hotel van de Duitsers, maar omdat niemand hun naam weet en ze nergens te zien zijn, geven we onze zoektocht op. We gaan weer terug naar de mojito-bar en hebben een gezellige avond met zijn allen, al mojito's drinkend en Nederlands, Engels en Duits sprekend door elkaar.
26-09
Voor het eerst in een week moeten we weer reizen. We zouden eigenlijk gaan surfen 's ochtends en dan meteen door om de bus te pakken, maar besluiten dat dat toch allemaal te krap is qua planning, dus zeggen we gedag tegen onze Duitse vrienden en gaan bijtijds op pad. We hebben de taxi al geregeld en de spullen al gepakt, dus na een snel ontbijt zijn we zo op weg. De taxi brengt ons naar Sosua (zo'n 20 minuten rijden), waar we al snel in een luxe bus kunnen stappen. Deze rijdt op tijd -hallelujah!- en brengt ons naar La Vega. Ik lig de hele weg te slapen, terwijl Harald geniet van het uitzicht.
In La Vega zouden we een hele snelle overstap moeten hebben, dus snellen we de bus uit en haasten we ons naar onze backpacks... om erachter te komen dat we nog ruim twee uur moeten wachten voor onze bus daadwerkelijk komt. Het was ook te mooi om waar te zijn. Eventjes ben ik vreselijk kwaad: het is warm en we zitten echt in een 'shithole' in the middle of nowhere. De omgeving ziet er niet vriendelijk uit. We zoeken nog even uit of we een 'guagua' (lokale bus) of een taxi kunnen pakken, maar dat blijkt allemaal erg onduidelijk en lastig. Deze route wordt niet veel genomen door toeristen. Dat maakt het uitdagend, maar soms dus ook een klein beetje frustrerend. We besluiten dan maar gewoon op de bus te wachten. Ik voel me een stuk beter nadat Harald water en zoute chippies voor me haalt en al zittend op de backpacks 'pesten' we een aantal potjes.
De bus komt uiteindelijk ook nog te laat en komt tijdens onze rit over de berg (we gaan naar een dorp in het dal) vast te zitten achter een laaaaaangzame vrachtwagen. De rit duurt dus langer dan verwacht, maar we zitten comfortabel en het uitzicht is waanzinnig!
In Jarabacoa aangekomen voelen we ons meteen op ons gemak. Het stadje ademt een vriendelijkheid uit die we nog niet eerder hebben gezien. Met onze backpacks op de rug en daypacks op de buik duiken we een supermarkt in. We worden een beetje vreemd aangekeken, maar wel vriendelijk geholpen. Een taxi is zo geregeld en wanneer we bij ons hotel aankomen (het Jarabacoa Mountain Hostel) ontspannen we volledig: we hebben voor het einde van de reis een luxe kamer gereserveerd (en nog een upgrade gekregen!) en onze kamer is fantastisch! We hebben een kingsize bed, spa-bad, watervaldouche, fluffy badjassen, fluffy dekbedden en alles is schoon. We genieten van de zonsondergang op het balkon, poedelen in het spa-bad, bestellen pizza (heel slecht, maar lekker) en eten die op onze kamer met Netflix aan. We vallen uitgeput maar ontspannen in slaap.
27-09
We kunnen vanochtend rustig aan doen, om half tien worden we opgehaald om te gaan paragliden, ideetje van Harald. We hebben al onze activiteiten voor vandaag laten reserveren door Suzanne, de manager van het Jarabacoa Mountain Hostel, dus wij hoeven alleen maar op tijd klaar te staan, mee te gaan en te betalen, uiteraard. Er was al gewaarschuwd dat de wind lastig zou zijn, dus dat we misschien wat verder moeten reizen en daarin krijgt ze geen ongelijk. Uiteindelijk zitten we ruim een uur in de auto met José (chauffer), Juan en Papo (paragliders), aardige mannen die behoorlijk Engels spreken, maar natuurlijk oefenen we ook ons Spaans.
Op de plek waar we gaan paragliden moeten we eerst nog een flink stuk omhoog hiken, maar daarna worden we beloond met een wijds uitzicht. Harald doet zijn paraglide met Papo en ik met Juan. Ik mag als eerste en nadat we een 'waver' hebben getekend en worden vastgemaakt voel ik gezonde spanning. Op het moment dat de GoPro aanstaat, Juan op mijn verzoek de straps extra heeft gecheckt en we aan het rennen zijn vergeet ik alles om me heen. Binnen een paar seconden zijn we in de lucht en dat voelt echt waanzinnig! Ik heb eerder al een skydive gestaan, maar dit is echt een hele andere, unieke ervaring. Je gaat niet hard naar beneden, maar zweeft langere tijd door de lucht. Het is heel ontspannen, je kunt goed om je heen kijken en Juan is erg aardig en wijst allemaal mooie dingen aan.
Al veel sneller dan ik zou willen zetten we de landing in, in een veld waar normaal gesproken vee (paarden, koeien, etcetera) en riet staan. Ik til mijn benen op en Juan zet de landing in en voor ik er erg in heb lig ik een warm veld en buitelen we over de grond heen. De landing is niet helemaal vlekkeloos verlopen en het veld is een dag eerder afgebrand en gloeit nog na. Terwijl hij me losmaakt zegt Juan tegen me dat ik snel moet opstaan, wat nog best lastig is in een tuig. Gelukkig hebben we allebei niks, buiten een paar vegen op ons lijf. Nadat ik al lang en breed weer met beide benen op de grond sta, begint Harald pas met zijn vlucht. Ik help Juan met het opvouwen van de parachute, we wassen ons in een beekje, omdat ik eruitzie, aldus Juan, 'als een Haïtiaan (= zwart) en lopen naar de weg waar we nog een tijdje praten en later weer door de mannen worden opgehaald.
Voor Harald is het lastiger wegkomen. Na een mislukte poging omdat het zeil niet goed uitvouwt moeten ze zeker een kwartier wachten tot de wind in de juiste richting draait. Ook de tweede start is niet vlekkeloos, maar ze rennen toch door en voor ze er erg in hebben hangen ze in de lucht. Net als ik geniet Har van de prachtige uitzichten, de stilte en het ultieme gevoel van vrijheid. Op advies van Juan landt Papo een eindje verderop om nog meer vieze kleren te voorkomen. Nadat José eerst Harald en Papo heeft opgehaald met de auto, komen ze daarna naar Juan en mij.
Met de adrenaline nog in ons lijf zitten we weer in de auto. Terwijl we nog nagenieten worden de jongens gebeld: de mensen voor de rit met paarden staan klaar. Dat is even schrikken: we zijn bezweet en vies en hebben nog niets gegeten. Op z'n Dominicaans besluiten we dat we het wel zien als we terug zijn bij ons hotel. Een korte wandeling naar het huis van de eigenaren van het hotel lost alles op: we hebben meer dan een uur om even iets te eten en ons op te frissen. Helemaal schoon en klaar voor een nieuwe ervaring staan we om half drie klaar bij David en vijf paarden. We gaan samen met hem en twee Franstalige Zwitsers op pad. Niemand heeft noemenswaardige rij-ervaring (behalve David en ik), dus dat is fijn voor Harald en de Zwitsers, we doen het rustig aan. We hebben niet echt een duidelijke afspraak gemaakt over waar we heen gaan, dus we laten het helemaal over ons heen komen. Ik mag voorop, met Moreno een snel, zwart, fantastisch paard. Na een korte rit door het dorp, bevinden we ons al snel bij een rivier die overgestoken moet worden. Terwijl de eerste vier paarden dapper door het water lopen, blijft Harald achter. Zijn paard wil het water niet in. Vanaf de overkant roep ik instructies en al snel staat ook het paard van Harald in het water. Dat bevalt hem erg goed. Terwijl ik nog iets roep naar Harald, zakt zijn paard al door de knieën en gaat in het water liggen. Hij komt vervolgens weer overeind, Harald blijft dapper zitten. Wanneer hij weer door de benen zakt stapt/valt Harald eraf. Resultaat: een nat pak! De belletjes staan in zijn sneakers, zijn spijkerbroek en shirt zijn drijfnat. Zijn iPhone (in z'n broekzak) overleeft de ongeplande duik wonder boven wonder zonder een krasje. David is in paniek en loopt op zijn slippers door het water: 'Dit heb ik nog nooit meegemaakt!'
Eenmaal op het droge kunnen we er allemaal om lachen, zelfs Harald. We vervolgen onze weg en ik help David om ook de paarden van de Zwitsers op een goed tempo door het water te loodsen. Vervolgens komen we op een bergweg die langs kleine huisjes van locals voert, met waanzinnig uitzicht over de bergen en een aantal watervallen. Ik mag voorop en voor ik er erg in heb galoppeer ik op Moreno's rug langs de meest fantastische vergezichten. Harald heeft inmiddels vrede gesloten met zijn paard en volgt gestaag.
We rijden door jungle, stappen over grote stenen, door grote rivieren en komen uiteindelijk uit aan de voet van een waterval: Jimenoa. De paarden krijgen 'lunch' en wij maken een wandeling. Onderaan de waterval kan worden gezwommen, maar paardrijden met nog meer natte kleren zien we niet zitten. Wij genieten van de pauze en na deze stop, met vers gekraakte amandelen door de enthousiaste David, vervolgen we onze weg. Iedereen geniet en met veel 'ooooo's en aaaa's' vervolgen we onze rit. De paarden hebben er zin in en op de terugweg ben ik niet de enige die in galop zit: alle paarden hebben er zin in en Harald zit zelfverzekerd op zijn paard. Uitgeput en bezweet, maar voldaan nemen we afscheid van de paarden en David. We brengen deze avond door, net als de vorige, in onze badjassen op bed. We pakken de tassen in en blikken terug op een mooie vakantie, morgen is het tijd om naar huis te gaan... Als het Dominicaanse OV een beetje meezit..
28-09
Na vier uurtjes slaap worden we wakker. We pakken de laatste spullen in, drinken koffie en maken iets te eten. David (van de paarden) staat klaar om ons naar het busstation te brengen (om 06:30). Bij het busstation is het al aardig druk, maar wij moeten nog even wakker worden. Gelukkig is de bus groot en mooi en kunnen de stoelen achterover. We mogen eigenlijk niet slapen, maar ik doe dat stiekem toch voor een klein uurtje. Na 2,5 uur staan we weer op de plek waar onze reis begon: Santo Domingo. Waar we aan het begin van onze reis nog wat onzeker waren over ons Spaans, vraag ik nu zonder blikken of blozen om de weg en de kosten voor een taxi. We moeten van het ene busstation naar het andere en kilometers lopen in 32 graden met zware backpacks is niet iets wat we graag doen vandaag.
Zo gezegd zo gedaan en na een kwartiertje wachten zitten we alweer in de volgende bus. We moeten weer ruim drie uur reizen om bij het vliegveld te komen. Harald blijft wakker, ik dommel nog een beetje. We worden bij het vliegveld afgezet en hebben allebei hetzelfde gevoel: onze reis was leuk, we hebben genoten, maar we zijn er klaar voor om naar huis te gaan. Helaas duurt dat nog even. We zijn bijna vijf uur van tevoren op het vliegveld, ik denk niet dat ik ooit in mijn leven ergens zo vroeg ben geweest. Het vliegtuig heeft nog een uur vertraging en met een flinke tropische bui nemen we afscheid van de Dominicaanse Republiek. We hebben een vreselijke vlucht, met veel turbulentie en weinig beenruimte, halen de auto op in Brussel en rijden naar huis in -uiteraard- Nederlandse regen. We kijken terug op een mooie reis, vol bijzondere natuur, mooie mensen en speciale ervaringen. We hebben genoten en hopen dat jullie, door onze verhalen, mee hebben kunnen genieten van alles wat we hebben beleefd. En waar de volgende reis naartoe gaat... Waar het ook is, het wordt vast fantastisch!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-05-25 19:18:46
[totalVisitorCount] => 51190
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 2138
[author] => Simone Vogel
[cityName] => Jarabacoa
[travelId] => 506858
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2016-09-11
[dateReturn] => 2016-09-29
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/318/312_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/388/977_50x50.jpg?r=4
[titleSlugified] => vliegen-van-de-berg-het-paard-en-naar-huis
)
[42] => stdClass Object
(
[reportId] => 4945992
[userId] => 139012
[countryId] => 53
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2016-10-04
[photoRevision] => 0
[title] => Orkaan Matthew
[message] => Haïti maakt zich gereed voor presidentsverkiezingen. De posters zijn weer verschenen en de kandidaten reizen het land door om stemmen te winnen. Zondag 9 oktober zouden de verkiezingen moeten plaatsvinden. De vraag is nu of de verkiezingen nog doorgaan.
Eind vorige week kwamen de eerste berichten binnen over orkaan Matthew die onderweg was richting Haïti. Zaterdag reisde ik naar de Dominicaanse Republiek, om deze week deel te nemen aan een conferentie. De orkaan nam toe aan kracht, tot categorie 5, de zwaarste categorie mogelijk en de sterkste orkaan in de regio sinds tien jaar. Zondag begon het te regenen. De hele nacht regen, maandag de hele dag regen, de hele nacht weer regen. Toen we gisteren bij onze partnerorganisatie SSID vertrokken, bleken ook de wegen in Santo Domingo blank te staan, hoewel de orkaan aan de westelijke kant van Haïti voorbij trekt.
Vandaag bereikte Matthew Haïti, binnenkomend over het zuidelijke deel van het land en daarna afbuigend naar de oostkust van Cuba. Het ene na het andere bericht komt bij me binnen. De brug bij Petit Goave is ingestort, de enige verbindingsweg naar de provincies Nippes, Zuid en Grand Anse, die juist het zwaarst getroffen zijn. Vele daken zijn weggevlogen. In Pestel, een kustplaats waar ik regelmatig te gast ben, zijn de kerk en school vernield, vele huizen verwoest. Dieren zijn omgekomen, wederom zijn oogsten verloren gegaan. Hele dorpen staan onder water. Het aantal mensen dat overleden is moet nog bevestigd worden. Ook in mijn woonplaats, Kenscoff, zijn huizen vernield en daken weggevlogen. De weg is geblokkeerd door omgevallen bomen. Ganthier, waar CWS nog steeds huizen aan het bouwen is met slachtoffers van de aardbeving, is overstroomd. Het kantoor van onze partnerorganisatie SSID aldaar staat onder water. Vanavond is het Noordwesten aan de beurt, waar we eveneens werkzaam zijn. In Duvier, waar KDRe huizen heeft gebouwd, zijn vele daken weggevlogen. Een lichtpuntje: de 70 huizen die KDRe na de aardbeving heeft gebouwd, hebben blijk gegeven van een stevige bouw en hun daken behouden.
De komende dagen hopen we meer informatie binnen te krijgen over de totale schade. Intussen zit ik op hete kolen in een katholiek conferentiecentrum in Santo Domingo (Manresa Loyola). Het is geen goed moment om niet in Haïti te zijn, bij mijn collega’s en onze partner organisaties en de inwoners van de plaatsen waar we werken. Transport is echter in ieder geval tot en met morgen niet mogelijk. De scholen blijven de hele week gesloten.
Het conferentiecentrum ligt aan zee, maar het hek naar de kust zit op slot. Van afstand zien we de palmbomen gebogen gaan onder de harde wind en hoge golven op de kust slaan. Het blijft regenen. Het is orkaanseizoen en het is bekend dat dit kan gebeuren, maar toch komt het hard aan, heel hard.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 654131
[pictureCount] => 25
[visitorCount] => 2014
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Bajos de Haina
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/031/940_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => orkaan-matthew
)
[43] => stdClass Object
(
[reportId] => 4943572
[userId] => 388977
[countryId] => 53
[username] => vrijevogel
[datePublication] => 2016-09-23
[photoRevision] => 4
[title] => Wildwaterdagen
[message] => 20-09
We worden wakker in Cabarete, zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen. Voor onze vrienden die het niet weten of hebben opgezocht; het dorp is de absolute surf-, windsurf- en kitesurfhoofdstad van de Caraïben. Dus surfen is ook precies wat we gaan doen. Met een vroeg ontbijtje in onze magen zitten we al om half negen in het busje naar het strand, want vroege golven zijn surfgolven. Een kleine warming-up (yoga, niet erg aan mij besteed maar wel aan Simone) en we zijn klaar om het water in te gaan.
We hebben samen één instructrice, want hoewel we het allebei al eerder hebben gedaan is het toch fijn om een opfris-lesje te krijgen. De Oostenrijkse Theresa legt het allemaal nog eens piekfijn uit en de intensieve les betaalt zich uit, want we gaan beiden stukken beter op de golven dan de eerste keren dat we het deden. We hebben een heerlijke ochtend in het water en houden er een paar leuke foto's aan over van de fotograaf aan de kant.
Op de terugweg laten we ons in het dorpje afzetten, waar we lekker lunchen en over de gezellige hoofdstraat terugwandelen naar onze bungalow. We brengen de dag door met luieren, een boodschap doen en boeken nog wat dagen bij. We komen er namelijk achter dat alles wat we willen doen en zien vanuit Cabarete makkelijk te bereiken is. Daarnaast is de stad Puerto Plata niet zo interessant om te verblijven en hebben we het goed naar onze zin bij Ali's. Ze zijn niet te beroerd om dingen te regelen voor je en ze hebben ons een goede deal gegeven met de bungalow. Als laatste hebben we de smaak wel weer te pakken gekregen met betrekking tot het surfen, dus dat willen we nog wel een paar keer doen.
Die avond eten we opnieuw lekker, een gebakken visje, en duiken weer bijtijds het bed in. De volgende dag willen we namelijk opnieuw vroeg op.
21-09
De wekker gaat weer bijtijds, en we zijn er rap uit. We begeven ons naar Josef, een vriend van de eigenaar van Ali's, die een tourbureautje runt in Cabarete. De vorige dag hebben we namelijk al een auto geregeld. Jawel, het is toch gelukt! Alsnog met de auto op pad. Geen moeilijk gedoe, gewoon een lage prijs inclusief full insurance en geen gezeur met borg.
We zijn er wel achter gekomen dat Cabarete een behoorlijke Duitse enclave is geworden. We worden, ook door de locals, vaker in het Duits aangesproken dan ons lief is. Waar we eerder nog geen woord anders dan Spaans of Engels hoorden, heeft dat hier dus plaats gemaakt voor het gekwaak van ons oosterburen. Ook veel Duitsers vestigen zich hier dus permanent en starten een bedrijfje. In dit geval geeft dat voordelen want onze Duitse gastheer regelt wel wat met zijn 'Freund'.
We gaan op weg naar Damajagua, ook wel bekend als de '27 waterfalls'. Deze liggen op een uurtje rijden van Cabarete en het autorijden hier is echt een ervaring op zich. Allerlei weggebruikers bewegen zich kriskras door elkaar, maar er zit nog wel systeem in. Goed opletten dus en als het te onoverzichtelijk wordt nemen we een beetje gas terug.
Bij de watervallen worden we voor de keus gesteld: omhoog naar de zevende, twaalfde of de ultieme top, 27 stuks. Uiteraard kiezen we voor het laatste en de klim omhoog door de jungle kan beginnen. Maar niet voordat we voorzien zijn van reddingsvest en helm. Waterschoenen hadden we gelukkig zelf al mee. De gids (verplicht) gaat ons voor en Moreno gooit er een lekker tempo in. De wandeling door de jungle van ruim een uur is in twee opzichten adembenemend. Zwaar, want we moeten natuurlijk wel omhoog. Maar de natuur om ons heen is ook prachtig mooi. Je hoort continu krekels, vogels en allerlei andere jungle-geluiden. Onze gids scoort zelfs nog een enorme avocado voor ons, die hier gewoon in het bos groeien.
Na ruim een uur zijn we boven en kan het allerleukste deel beginnen. We glijden, springen en roetsjen van de rotspartijen af. De sprongen zijn hoog (de hoogste is ca. 10 meter), maar het water er onder is zo diep dat van gevaar geen sprake is. Alles wordt door Moreno, die zich tijdelijk onze camera heeft toegeëigend, gefilmd en gefotografeerd. Zelf hoeven we dus niks anders te doen dan af en toe een beetje klauteren en verder veel lol hebben. De terugtocht neemt zo'n twee uur in beslag en als we de laatste sprong hebben gewaagd, relaxen we nog wat in het heerlijk koele water. Wat een ervaring!
Ook voor de terugrit naar Cabarete nemen we onze tijd. Drie drukke dagen met veel fysieke inspanning hebben hun tol geëist dus besluiten we om morgen helemaal niks te plannen, buiten lekker aan het strand liggen.
Eenmaal thuis dobberen we nog wat in het zwembad en eten bijtijds. Opnieuw (het lijkt wel een vakantiekwaaltje) vallen de luikjes vroeg dicht.
22-09
Ditmaal geen wekker, en we blijven lekker liggen tot tegen half tien. We ontbijten nu wat uitgebreider; de gastvrouw bakt twee lekkere bananenpannekoeken met chocoladesaus, verwennerij!
Zoals gezegd hebben we bijna geen plannen voor vandaag en daar houden we ons ook aan. We brengen een bezoekje aan het dorp voor nieuw internet op ons SIM-kaartje, wat kleine souveniertjes en een boodschapje. Vooral de deet gaat vreselijk hard in de lagune waar we verblijven, want hoewel het vreselijk mooi is, stikt het uiteraard ook van de muggen.
Later op de middag fietsen we nog even richting het strand om een paar uurtjes te bakken, zonder op het heetst van de dag te verschrompelen. Nog een voordeel van onze accommodatie is dat ze fietsen ter beschikking hebben. Bijna niemand fietst door het dorp, maar wij zijn er maar wat blij mee. Dit in tegenstelling tot de taxichauffeurs, die werkloos toezien hoe we onszelf lekker makkelijk verplaatsen. En, geloof het of niet, fietsen is serieus comfortabeler dan lopen door deze hitte.
Op het strand laten we ons toch een beetje verleiden door de lokale strandverkopertjes, dus we scoren allebei nog een grappig snuisterijtje. We relaxen, lezen en zwemmen lekker, en trekken behoorlijk wat bekijks met onze ingenieuze Lamzac-en. De door Fatboy geïntroduceerde rage blijkt hier wel een beetje bekend, maar iedereen vindt het maar wat grappig om ze nu eens te zien.
Tegen de avond zijn we weer terug en dat verhaal moet zich inmiddels laten raden: luieren, heerlijk eten, een spelletje en slapen. Morgen hebben we weer een paar golven te bedwingen!
Tot gauw!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-05-25 19:18:46
[totalVisitorCount] => 51190
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 1307
[author] => Harald
[cityName] => Cabarete
[travelId] => 506858
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2016-09-11
[dateReturn] => 2016-09-29
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/318/309_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/388/977_50x50.jpg?r=4
[titleSlugified] => wildwaterdagen
)
[44] => stdClass Object
(
[reportId] => 4943036
[userId] => 388977
[countryId] => 53
[username] => vrijevogel
[datePublication] => 2016-09-20
[photoRevision] => 4
[title] => Typisch Dominicaans; bij de derde mangoboom links
[message] => 17-09
We worden uitgerust wakker in de Casa in Las Geleras. Voor het eerst deze vakantie slapen we allebei uit, ik tot een uur of negen en Harald zelfs tot tien, poepoe! Vanwege de warmte en het algehele gebrek aan airconditioning is het ook niet veel langer uit te houden. Uit de veren dus maar, want als we willen ontbijten zullen we zelf aan de slag moeten. Je moet er ten slotte iets voor over hebben als je in 'the middle of nowhere' wilt vertoeven. We eten buiten in de zon, maar niet voor lang. Nog voor we de laatste hap hebben kunnen nemen begint het te regenen. 'Een tropisch buitje,' denken we nog. Dat waait wel over. Dat klopt, maar de rest van de dag brengen we al lezend door, met onze voetjes omhoog, op het overdekte terras. Want bui één wordt opgevolgd door twee, drie, enzovoorts. Het uitzicht is nog steeds prachtig en het geluid van de regendruppels werkt rustgevend.
Rond een uur of vier breekt het open en poedelen we in de kleine 'infinity pool' tot de zon ondergaat. Harald slacht een halve kip; we maken pasta met kip voor onszelf, maar delen het met de dame en heer des huizes. Een luid 'Oh my God! It is delicious!' van onze gastheer is het startsein van een relaxte avond. We zouden eigenlijk gaan dansen, maar noch David en zijn vriendin/vrouw (we weten nog steeds niet welke van de twee correct is), noch wij, hebben daar puf voor. Al snel komen we erachter dat de prettig gestoorde Catalaan van 53 een Dominicaanse schone heeft weten te scoren van 23 ('dat is heel normaal hier, hoor!). Wij leren hen Engels, zij ons Spaans. David laat ons nog drinken proeven uit een soort Catalaanse theepot voor alcohol (ik kan het met geen mogelijkheid beter beschrijven), die je steeds hoger tilt terwijl je een mix van fanta en bier drinkt, zónder morsen uiteraard. Het is hilarisch. Na een potje Machiavelli (waarbij we worden vergezeld door de meest gigantische kikkers OOIT, brrrrr!) gaan we lekker laat, en inmiddels goed afgekoeld, naar bed.
18-09
VAMOS! We kunnen niet lang uitslapen vandaag, want om 'once' (11:00) moeten we klaarstaan voor 'Playa Rincón', één van de vele beroemde stranden die de Dominicaanse republiek rijk is. Dat willen we natuurlijk niet missen en omdat David ons brengt sparen we zo'n 1500 pesos uit (een kleine 30 euro) die we anders aan een taxi hadden moeten betalen. Altijd fijn, zo'n meevaller.
Zo gezegd zo gedaan. In de jeep van David is het goed vertoeven. Na een korte stop in het dorp van zijn 'chica' (echt een gat) rijden we over hobbelweggetjes naar het strand. Je moet bezitten over stalen zenuwen, een ijzeren wil én een dikke auto wil je bij dit strand komen. We houden ons stevig vast. Het plaatje wat we voor ons zien wanneer we het strand op rijden is niet te beschrijven. Het is mooi, het is strand, het is zee en een meer, maar het is écht anders dan anders. Overal bomen vol kokosnoten, drie kilometer uitgestrekt strand, een klein strandtentje achteraf en water dat zo helder is, dat je zelfs na een flink stuk zwemmen de bodem nog kunt zien.
Hier op het strand brengt de aanwezigheid van lokale, Spaans sprekende, gidsen wat voordelen met zich mee. Ze regelen goedkope strandbedjes en lunch en laten ons verder onze eigen gang gaan. We eten wel samen: heerlijke langoesten met rijst, grote stukken avocado, hartige bananenchips en andere lekkernijen. Het is een maaltijd zoals we ze nog niet zijn tegengekomen in de DR en we smikkelen en smullen tot onze buiken helemaal vol zitten.
De rest van de dag bestaat uit het smeren van zonnebrand (echt bergen factor 50 en 30), zwemmen en lezen. We zijn een bezienswaardigheid: je ziet niet elke dag rubia's en rubio's op dit strand. David legde ons uit dat we niet alleen 'gringos' (=buitenlanders) zijn, maar, vooral ik, ook dus rubio en rubia. Dat betekent dat je een witte huid en lichte haren hebt. Nu is het zo dat dit niet de enige plek is waar we worden opgemerkt: ik had niet meer kunnen opvallen wanneer ik met een flikkerend neon-bord boven mijn hoofd had rondgelopen. Letterlijk overal waar we komen vallen we op, alleen hier nog een beetje meer omdat het zo afgelegen is. We hebben er trouwens niet echt veel last van, je wordt alleen uitvoerig bekeken en hoort her en der een keer het woord 'mooierd', of varianten hierop, vallen. Het betekent ook dat we veilig zijn, want overal loopt politie rond, niet alleen voor 'gewone' handhaving, maar ook speciaal voor toeristen, bij banken, pinautomaten, belangrijke winkels, etcetera. Allemaal ook met een dik pistool. Ze laten ons vaak weten dat ze op ons letten en dat voelt fijn.
Na een dag strand, zónder verbranden (YES!), is het tijd om terug te gaan naar het huis van David en z'n chick. We zijn koud een paar minuten op weg, of het gaat helemaal mis. De jongetjes die in de laadklep staan (niet ouder dan een jaar of tien, ze krijgen een lift), tikken op de auto. Eén van de voorbanden, die al aardig zacht was, is helemaal leeggelopen. De weg hier is zo slecht, daar kun je met geen mogelijkheid mee doorrijden zonder jezelf in levensgevaar te brengen. Wat er vervolgens gebeurt kan ik alleen maar beschrijven als 'typisch Dominicaans': David's chick ziet een random huis, zegt hem dat hij moet stoppen, er wordt geroepen en er komt een mannetje naar buiten. Voor we er erg in hebben staan David, z'n chick, wat een reparateur blijkt te zijn, de vrienden van David, de jochies uit de achterklep en wij om de auto heen, allemaal gadegeslagen door de mensen aan de overkant, die schijnbaar niets beters te doen hebben dan ons schouwspel te bekijken. Het 'dorp', niet meer dan een huis of tien en een paar 'winkels', loopt nog net niet uit, al is de populatie voor een halfuurtje wel vertweevoudigd. Voor we er erg in hebben zit de nieuwe band er weer op. We stoppen nog even langs de weg, ook typisch Dominicaans: overal staan kramen met eten, zoals fruit, langs de weg waar mensen hun boodschappen doen. 's Avonds eten we simpel en gaan we vroeg naar bed. We zijn moe, maar voldaan en hebben morgen een lange dag voor de boeg.
19-09
Ik ben misschien wel een 'Vrije Vogel', maar zeker geen vroege Vogel. Toch kan ik in de DR niet tot laat slapen. Sterker nog: ik ben nog nooit in mijn leven zo vaak zo vroeg wakker geworden, zonder wekker. Om zes uur zit ik rechtop in bed. Harald heeft hier trouwens geen last van, dus die laat ik lekker liggen. Ik pak de laatste spullen in. We vinden het jammer om te gaan, want we zijn hier heerlijk tot rust gekomen, maar we willen nog meer zien van de Dominicaanse Republiek. We maken het laatste beetje eten op voor het ontbijt, laten David bellen met het busbedrijf (want 'solo Espanol') en maken nog wat foto's op het strand voor het huis. Rond twaalf uur worden we met veel lieve woorden afgezet in het dorp om de 'guagua' (lokale bus) te pakken naar Samaná. Maar natuurlijk niet voor we de vraag krijgen een leuke recensie achter te laten over het hotel op TripAdvisor en het aan te bevelen bij al onze kennissen en vrienden. Dus bij dezen: mocht je ooit in Las Galeras komen... Afijn, je snapt het idee ;-).
De guagua die we pakken bevalt een stuk beter dan de eerste keer. Geen gekkies met kapmes, gelukkig. Hij zit ook een stuk minder vol. We stappen als eerste in en verwachten half en half het ergste, maar het busje blijft de gehele reis halfleeg. Dat is maar goed ook, want onze chauffeur rijdt tergend langzaam. Het busje klinkt ook af en toe alsof het al een paar jaar geleden zijn laatste adem had moeten uitblazen. Op het eerste het beste stuk omhoog lijkt het dat ook precies te doen: zijn laatste adem uitblazen. De motor valt uit en om hem weer aan te krijgen laat de chauffeur de bus een paar keer achter elkaar naar beneden rollen. Ik sta doodsangsten uit, de locals vinden mijn reactie vooral grappig en lachen zich een breuk. Gelukkig slaat de motor aan zonder dat we hoeven te duwen. In Samaná brengt de chauffeur ons zelfs precies naar de plek waar de volgende bus vertrekt. Dat is maar goed ook, de instructies waren nogal vaag: 'bij het kleine parkje onder de derde mangoboom' is niet echt ons idee van een duidelijke beschrijving van een busstation.
De volgende bus is een stukje groter. Nog steeds lokaal, nog steeds zonder airco, maar een stúk comfortabeler dan een guagua, welke niet eens een zijdeur heeft. De jongen die de buschauffeur helpt, er is er bij elke bus altijd één, is erg aardig voor ons. Hij haalt zelfs cola en water, voor een lokale prijs. We blijken al die tijd al te veel te betalen, gekke gringo's.
De busreis naar Cabarete, een dorpje aan de noordkust, is niet echt uitzonderlijk. Wat vooral opvalt is de aardige jongen die ons de gehele reis blijft helpen. Hij wijst ons naar toiletten bij de stops, regelt dat we op een logische plek worden afgezet en vraagt aan medereizigers tips voor een goed hotel. Wat een engel. Grappig detail: iedere bus in de DR is tevens postorderbedrijf, maar van adresstickers hebben ze hier nog nooit gehoord. Zo kan het dus voorkomen dat alle passagiers in de bus moeten wachten, omdat de buschauffeur aan de telefoon (van iemand die niet meereist) instructies doorkrijgt over waar het pakketje (onder welke kokosnootboom in het derde dorp aan de straat bij het dichtstbijzijnde strand) het moet worden gedropt. Hilarisch inefficiënt.
De busrit duurt een eeuwigheid. In plaats van de verwachte drie uurtjes (maximaal) zitten we meer dan vier. De dikke Dominicaanse derrières hebben de stoelen geen goed gedaan, dus echt comfortabel zitten is er niet bij. Maar, belangrijker, uiteindelijk komen we precies daar waar we moeten komen. De hele bus zegt ons enthousiast gedag en dat is ook wel wat waard.
In de bus hebben we een selectie gemaakt uit een aantal hotels, bij elkaar in de buurt, dus we moeten, met dank aan de aardige bus-mensen, maar een klein stukje lopen met de backpacks, tot groot ongenoegen van de taxi-chauffeurs. Het eerste hotel blijkt duurder dan verwacht en echt een 'hole in the wall'. De aardige medewerker helpt ons verder naar het volgende hotel, slechts een paar meter verderop. We bekijken de kamer en willen eigenlijk al 'ja' zeggen tegen de behoorlijk sobere (en dan zeg ik het nog netjes) verblijfplaats, wanneer mij een gevoel van twijfel bekruipt. We besluiten toch nog door te lopen, ondanks de vochtige hitte en komen uit bij 'Ali's Surf Camp'. Het blijkt een stuk minder dubieus dan het klinkt en voor we er erg in hebben krijgen we van de vriendelijke (Duitse) Antonio een upgrade. We betrekken een prachtig grote bungalow, hebben een schone douche (met wárm water!), een zwembad en krijgen ook nog ontbijt en avondeten.
Wanneer we 's avonds in het door jungle omgeven restaurant van een heerlijke 'churrasco' (=grote lap dun gemarineerd rundvlees) genieten, moet zelfs Harald toegeven dat het goed was dat we zijn doorgelopen eerder op de dag. In plaats van een sober hol zitten we nu op een prachtplek en zijn van alle gemakken voorzien. We vallen uitgeput in slaap, na een reis van ruim zes uur, en bereiden ons voor op een vroege start morgenochtend. Wat we gaan doen in Cabarete.... lezen jullie de volgende keer ;-)
Liefs
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-05-25 19:18:46
[totalVisitorCount] => 51190
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 1568
[author] => Simone Vogel
[cityName] => Cabarete
[travelId] => 506858
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2016-09-11
[dateReturn] => 2016-09-29
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/303/167_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/388/977_50x50.jpg?r=4
[titleSlugified] => typisch-dominicaans-bij-de-derde-mangoboom-links
)
)
)
[_currentItemCount:protected] => 15
[_currentItems:protected] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[30] => stdClass Object
(
[reportId] => 5063955
[userId] => 139012
[countryId] => 53
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2019-09-24
[photoRevision] => 0
[title] => School, water, boeren en vissers, Dorian, onrust
[message] => Dit verhaal is voor de geduldige lezer. Aan het eind is informatie te vinden over de huidige situatie in Haïti. Maar eerst gaan we terug naar de maand augustus.
4 augustus reisde ik samen met William naar Pestel. In Petit Goâvewaren de dag voor onze reis problemen geweest en we zagen de restanten van verkoolde autobanden op de weg liggen, maar ook zagen we mensen met banden sjouwen. Twee bussen stonden midden op de weg, de weg blokkerend. Ze zaten vol passagiers, wat ik niet begreep. Later werd me uitgelegd dat de busschauffeurs worden gedwongen om de bussen midden op de weg te zetten. Gelukkig werden ze algauw weggehaald en konden we doorrijden. Na een lunchstop in Les Cayes reden we verder naar Kafou Zaboka. Daar in de buurt was die ochtend vroeg een ernstig ongeluk gebeurd, waarbij 11 mensen zijn overleden. De truck die lading en mensen vervoerde, lag op de zijkant net voor een afgrond.
Toen we aankwamen in Pestel, stond de Hilux bij het hotel maar de collega’s waren er niet. Die bleken aan het afkoelen te zijn in zee. We liepen een heuvel op en af, onze voeten algauw rood van het stof, afdalend naar zee. Mooi uitzicht; palmbomen, water, de Cayemites eilanden, mangrove, een karkas van een schip. William en ik bleven niet lang en reden naar Cassavon. Tot onze verbazing kwamen we in een feest terecht. Het erf rondom de school was omheind met een hek van boompjes. De directeur zei dat zijn zoon deel uitmaakt van een groep muzikanten en ze hadden gevraagd of ze de school konden gebruiken voor een programma in de vakantie. Geweldig om te zien dat de school nog voordat ie helemaal is afgerond al een belangrijke rol speelt in de gemeenschap. Het feest werd echter abrupt afgebroken toen het nieuws binnenkwam dat een uit Amerika gedeporteerde Haïtiaan zijn moeder en neefje had gedood met een machete en diverse andere mensen had verwond. Hoewel het gebeurde in Port-au-Prince, waren de slachtoffers afkomstig uit Pestel en dus bekenden.
Telefonisch voegde een andere collega zich bij ons en even was het weer als voorheen, met grappen en grollen tussen de heren. Met pijn in het hart luisterde ik naar hun verhalen, aangezien ik wist dat dit de laatste reis samen zou zijn. Het regende keihard die nacht en er klonk knalhard onweer vlakbij, plus nog een hoop andere geluiden, inclusief duiven onder het dak.
De volgende ochtend met z’n vieren naar Cassavon. Wililam zou ook een poging wagen om de sloten van de deuren te installeren, maar de schroeven bleken te kort te zijn. Ik dacht dat ik nu echt kon verven. De vorige keer hadden Patrick en ik grondverf mee en nu bracht ik ‘echte’ verf mee. Maar helaas was er nog niet geschuurd... Terwijl twee collega’s zand gingen halen, sprak ik twee bouwlieden, ter voorbereiding op ons verslag. Daarna trok ik oude kleren aan en ging de muren van een klaslokaal schuren. Algauw kwam er iemand om het hoekje kijken, een van de mannen die in een ander lokaal aan het schuren was. Hij lachte en ik kon verder. Gedurig kwam er toen lachend iemand om het hoekje kijken; de bouwlieden, een paar kinderen, de directeur, mijn collega’s. Het schuren van betonnen muren maakt een hoop herrie en algauw zat ik onder het grijze stof. Na een poosje voegden de mannen uit het andere lokaal zich bij me en kreeg ik een zelfgemaakte ladder bestaande uit twee boomstammen met planken ertussen om bij de bovenste helft van de muren te kunnen. Mijn collega’s hielden me nauwlettend in de gaten. Het ging om het gebaar, van een blanke, een vrouw en de leidinggevende van CWS. Het feit dat ik de handen uit de mouwen steek en me niks meer voel dan een ander, maakt een groot verschil. Intussen werden de deuren van de toiletten geplaatst en de onderkant van de muren gepleisterd.
De dames in het hotel in Pestel zullen de mannen ook missen, die voor ieder een vriendelijk, bemoedigend woord of een grol en een grap hebben. Na het eten (vis) liepen we het dorp in. De mannen gingen het stof van de dag afspoelen in zee en ik bezocht de ouders van een vriend, aangezien zijn moeder in het ziekenhuis had gelegen na het verlies van een schoonzoon. Een andere zoon is in de leer voor priester en vertelde me daar het een en ander over. Mijn collega’s kwamen me ophalen en gedrieën liepen we naar het dorpsplein, om op een bankje aan het water te zitten. Daarna met z’n vieren nog wat napraten bij het hotel.
De volgende ochtend brachten we een kort bezoek aan een huis dat is afgerond om vervolgens terug te keren naar Port-au-Prince. Een mooi huis, met een trap over de lengte van de veranda en mooi design in de pilaren.
Bij Chalon was een weghelft afgesloten met stenen en mensen stonden met takken te zwaaien om geld te vragen om ons door te laten. We konden doorrijden. Toen we bij Petit Goâvekwamen, zagen we auto’s afremmen en omkeren. We werden een zijweg ingestuurd, maar daar stonden we algauw stil. Bij navraag wat er aan de hand was, kregen we te horen dat de wegen geblokkeerd waren omdat Petit Goâveal een tijdlang zonder stroom zat. De auto’s begonnen te keren en dat deden wij uiteindelijk ook. Een vrachtwagenchauffeur zag ons koekjes pakken en vroeg er ook een, dus werd er netjes eentje door het autoraam aangegeven. Daar kan ik de lol wel van inzien.
Toen we terugkwamen bij de hoofdweg, zagen we dat er inmiddels een vrachtwagen met trailer overdwars op de weg stond waar we vandaan kwamen, dus we konden niet meer terug. Iemand zei dat we wel richting Port-au-Prince konden, maar een ander was het er niet mee eens om ons door te laten en weer een ander vroeg geld. Hoe dan ook, uiteindelijk konden we de weg op draaien, enkel om een paar honderd meter verderop weer stil te staan. Twee vrachtwagens stonden midden op de weg. We wachtten, belden collega’s om advies. Gedurig kwam er iemand aan ons raam om te zeggen dat ze ons erdoor konden loodsen, maar zowel de hoofdweg als de binnendoor wegen waren geblokkeerd met vrachtauto’s. Na ongeveer een uur werden de trucks aan de kant gereden om een aantal auto’s door te laten, waaronder ook wij. Dat was geen prettige ervaring, om opgesloten te zitten tussen twee wegblokkades. Toen nog door Martissant. Een collega adviseerde ons om de radio aan te zetten en het nieuws te beluisteren. We waren de wijk net door, toen het nieuws erover begon, verwijzend naar ‘de hel’ en ‘kruispunt van de dood’. We namen een route die uitkwam bij het stadscentrum, langs de nieuwe overheidsgebouwen. We leverden een zak houtskool af bij Amost, ik bracht William naar huis en reed toen zelf naar huis.
We ontbijten meestal pas als we op kantoor zijn. Vaak wordt er wat van huis meegenomen, soms kopen we wat. En soms neemt de een wat voor de ander mee. Dat zijn kleine dingen, mooi dat het kan. Ik belde een collega om te vragen of ik ook iets voor hem moest kopen, maar hij was nog thuis en zat net aan het ontbijt, dus nam hij maar liever wat voor mij mee.
De auteur van de Harry Potter boeken, J.K. Rowling, heeft een organisatie opgericht die zich inzet tegen institutionalisering, oftewel voor een hervorming van instituten, inclusief weeshuizen. Deze organisatie heet Lumos en is na Europa als eerste ook in Haïti actief, op verzoek van de regering. We zijn met hen in gesprek om te kijken naar mogelijkheden van samenwerking. Lumos verricht veel onderzoek, verzamelt informatie en lobbyt. Er zijn 554 weeshuizen in Haïti, waarvan slechts 2 door de overheid worden gerund. Samen met IBESR (Nationaal Instituut voor Sociaal Welzijn en Onderzoek) heeft Lumos de weeshuizen bezocht. Slechts 29 van de 554 zijn als ‘veilig’ gemarkeerd. IBESR heeft sindsdien een regel gepubliceerd dat er geen nieuwe weeshuizen geopend mogen worden. De weeshuizen worden grotendeels gefinancierd door kerken vanuit Amerika en Canada. Europa geeft soorgelijke ‘hulp’ aan weeshuizen in onder andere Afrika. In plaats van financiering van weeshuizen, willen IBESR en Lumos proberen het geld te laten besteden aan alternatieve basisdiensten in de gemeenschap, zodat het niet langer nodig is voor ouders om hun kinderen naar tehuizen te brengen en ze in plaats daarvan zelf voor hun kinderen kunnen zorgen. Lumos houdt zich bezig met kinderhandel. Het raakt me elke keer weer om geconfronteerd te worden met de ellende die kinderen meemaken.
Diezelfde dag was mijn collega Rony naar ASR, om de inhoud van een wetsvoorstel voor bescherming van kinderen te bespreken. Sindsdien heeft er een gesprek plaatsgevonden tussen CWS, ASR en Lumos om te kijken wat we met z’n drieën samen kunnen doen.
Het bataljon van Eglise de Dieu de Boulard kwam een week op kamp in Guibert. Daar zitten meerdere bekenden van me bij. Op zaterdag reed ik met ze naar Fermathe om drinkwater te halen voor de groep. In de vakantieperiode vonden er elke dag voetbalwedstrijden plaats in Guibert. Dat is het voornaamste vermaak in de zomer. In augustus regelt het vaak ’s avonds. Op een avond toen ik thuiskwam stond er een regenboog boven de bergen. Mooi.
Op mijn verjaardag, 11 augustus, ging de zondagschool over Bijbelstudie. Net zoals pasgeboren baby’s melk nodig hebben om te voeden en groeien, hebben christenen het Woord van God nodig om te groeien in het geloof. Lezen, begrijpen/luisteren en in de praktijk brengen. Parallel aan de dienst voor volwassenen is er een dienst voor de kinderen, waar zo’n 100 kinderen bijeenkomen.
Na de kerkdienst reed ik naar Fort Jacques. Twee nichtjes kwamen me tegemoet lopen toen ik parkeerde. De jongste van bijna 2 jaar wees naar mijn blanke huid en wreef erover, zeggend dat ik gewond was. Dat was blijkbaar haar interpretatie van mijn vreemde huidskleur... We zouden die middag naar een waterval wandelen. Ik zat met zes kinderen om me heen, die me van alles vertelden. Daar geniet ik van, een tevreden glimlach op m’n gezicht. De meisjes hadden hun zwempak al klaarliggen. Ik werd aan tafel genodigd voor een maaltijd met Jackson en z’n vrouw en maakte kennis met de jongste telg, een jongetje van net twee weken oud. Een fijn gezin, sympathiek, ongedwongen gezelschap. De tafel was uitgebreid gedekt met rijst en erwten, kip, salade, plantanen, vruchtensap.
Vervolgens liepen we met z’n zessen naar Piten. Een prachtig uitzicht op het gebergte links en rechts. We volgden de doorgaande weg een eindje. Jackson wees me op van alles, waar zijn grootouders vandaan komen, waar hij vroeger mango’s ging eten en hout halen. Vervolgens sloegen we een voetpad in vanaf de doorgaande weg, dat ons omlaag voerde het dal in. Daar zagen we in de verte de bedding waar de waterval is. Prachtig. We liepen het pad af, totdat we in de rivierbedding kwamen. De bergen daar zijn nog aardig bebost. Ik liep door het water, met de 6-jarige Irvika aan de hand.
Nadat we een eindje door de rivier gewandeld hadden, kwamen we bij een bassin met heel mooi helder water. De zussen Djoulissa en Irvika durfden niet alleen het water in, dus ik ben toch maar het water ingegaan, waar ik tot boven m’n middel in stond, met kleren en al. Vooruit maar, het was leuk. Djoulissa klampte zich eerst angstvallig aan me vast maar werd later een stuk vrijer. Hun neef Jamesley kan zwemmen, dus die redde zich wel. Ik klom het water weer uit en zat op de rots bij Jackson te kijken naar het water en de zwemmers. Vervolgens liepen we naar de eigenlijke waterval. Dat had nog wat voeten in aarde. Eerst over rotsen om het bassin heen, toen nog een eindje door de rivierbedding en tot slot een steile waterstroom op. Jackson ging als eerste en trok ons omhoog. Piten zelf is een hoge, smalle straal water die met kracht neervalt. Toen moesten we de steile rotswand weer af. Jackson ving ons op. Ze gingen nog een keer zwemmen. Ik heb heerlijk genoten. Ze wisten niet dat ik jarig was maar zonder het te weten hebben ze me een hele mooie middag bezorgd.
We liepen terug door de rivierbedding en nu de helling op. Nu het later was, waren de kleuren van de bergen veranderd. Echt een ontzettend mooi uitzicht. Zo dichtbij de stad maar zo heel anders opgroeien, met de mogelijkheid om vrijuit rond te lopen. Van huis uit lopend naar de waterval, geweldig toch. Heel mooi. Toen we terug waren, heb ik ze bedankt voor dit mooie cadeau voor mijn verjaardag.
Weer thuis werd ik verrast met bezoek van Patrick. Even later voegde Amost zich ook bij ons, die met het bataljon nog in Guibert was. Aangezien beide heren actief zijn in hun kerk, werd het een samenzijn met religieuze discussies. Twee personen die veel voor me betekenen. Een mooie dag dus.
Maandag 12 augustus vertrokken Rony en ik naar het Noordwesten. Het team was goed verdeeld; 2 man in Grand Anse, 2 in het Noordwesten, 2 vrij. Via Gonaïves reden we naar Mare Rouge, met hele gesprekken onderweg. We stopten in Dos d’Âne om Anouce en z’n gezin te groeten. Het was lang geleden dat we in het gastenverblijf in Mare Rouge hadden verbleven. De reservering was niet goed overgekomen. Ik kreeg een kamer met een slot zonder sleutel, aan kakkerlakken geen gebrek, geen water in de badkamer.
Dinsdag reden we naar KED in Dupre. Anouce ging met ons mee. We liepen naar een waterbron, van steen tot steen springend. Bij een eerste bron waren vrouwen aan het wassen. Dit is een natuurlijke waterbron. KED heeft er een soort reservoir gebouwd waar het water door kan stromen, zodat het niet meer over de grond loopt en dus schoner wordt. Verderop waren 7 mannen bezig met priemen, pikhouwelen en voorhamers om grote stukken rots weg te slaan om de waterpijpen op de gewenste diepte in de grond te kunnen leggen. Grote stukken steen kwamen naar beneden. De heren kregen zonnebrillen ter bescherming van hun ogen. We volgden de leiding, die verderop al in de grond lag, flink diep, naar de tweede waterbron. Ook daar is een reservoir gebouwd om het water doorheen te leiden. In het reservoir verzamelt het water kracht, waarna het de leiding ingaat. De leiding moet een totale lengte van ongeveer twee kilometer krijgen, naar een ander stuk land waar een waterreservoir gebouwd gaat worden. Vanaf dat reservoir wordt het water verbonden met twee kranen/waterpunten.
Een indrukwekkend staaltje werk. Het was duidelijk dat de heren hard moesten werken om de leiding aan te leggen, door het gesteente. Ze werken elke dag van 7:00 tot 16:00 uur. Deze week was er geen eten beschikbaar. Dat is onmogelijk, zulk zwaar lichamelijk werk zonder eten. We liepen naar het stuk grond waar het reservoir gebouwd gaat worden. Een vrouw stond te douchen onder een straal water die ergens uit de grond kwam. Het kan allemaal. Bij het kantoor van KED spraken we met comitéleden. Een van hen verwees naar Psalm 133; er is geen zegen als we niet samenwerken. Het werd een mooi gesprek, ondanks moeilijke omstandigheden.
’s Middags hadden we een afspraak met de drie onderwijsinspecteurs van de vier gemeentes van het Lage Noordwesten; Bombardopolis en Baie-de-Henne samen, Jean Rabel, Mole Saint Nicolas. De drie mannen die wij spraken, zijn de hoofd-inspecteurs. Daarnaast zou elke gemeente regio-inspecteurs moeten hebben, maar dat is nog niet het geval voor alle gemeentes. Tot februari 2017 vielen ze allemaal onder Jean Rabel. De scholen liggen ver bij elkaar vandaan. Sommige inspecteurs hebben 50 scholen onder hun hoede, wat het moeilijk maakt om ze regelmatig te bezoeken. Bovendien hebben ze geen transportmiddelen. Dit gaat alleen om basisscholen. We legden ze uit wat voor werk CWS heeft gedaan op het gebied van onderwijs en spraken over training voor docenten. Een van de inspecteurs was zeer negatief over organisaties, zeggend dat ze niks serieus doen. Ik nodigde hem uit om de scholen te bezoeken die we hebben herbouwd zodat hij met eigen ogen kan zien of we niks serieus gedaan hebben. De komende tijd hopen we te bekijken hoe we training aan docenten mogelijk kunnen maken in samenwerking met de inspecteurs en het provinciale bureau van het Ministerie van Onderwijs. In het kader hiervan heeft Rony deelgenomen aan een twee-daagse training over ‘positieve discipline’ met InnovEd om kennis te maken met hun manier van aanpak. Hopelijk gaat InnovEd de training voor docenten verschaffen.
Woensdag zou een intensieve dag worden, had GRADAID ons gewaarschuwd. Dat klopte wel aardig. We gingen op bezoek bij drie groepen/associaties met wie GRADAID wil gaan samenwerken, met financiering van CWS. Met een volle auto (9 personen) reden we vanuit Mare Rouge via Jean Rabel en Bord-de-Mer de Jean Rabel naar Rivière Côtes-de-Fer. Onderweg vonden er heftige, religieuze discussies plaats. We reden parallel aan de kust, door een dor en kaal ogend landschap met weinig begroeiing. Uiteindelijk parkeerden we de auto en liepen verder, neerkijkend op de zee en een inham. We daalden een helling af over rotsen en nu bleek dat we naar de inham gingen die we van bovenaf zagen. Een kleine inham tussen de rotsen, met zeestrand en flinke golven. De houten kano’s en bootjes waren grotendeels op het droge getrokken. Er waren nog een paar op zee, die de inham binnenkwamen. De bootjes bestaan uit drie houten planken, waar ze op zitten met beide benen in het water.
Mannen waren bezig met netten sorteren. Twee andere mannen waren bezig een fuik dicht te naaien. Vrouwen waren bezig met vis schoonmaken en zouten om te conserveren/bewaren. Twee vrouwen waren bezig een schild van een schildpad af te halen met een machete. Ze zeiden dat het een karetschildpad is. Ik vond het maar luguber. De grote poten en kop werden losgemaakt en de ingewanden eruitgeschraapt, met blote handen. Er zaten een heleboel eieren in, gele, ronde eieren. Ze vertelden dat de eieren niet alleen van de karetschildpad zijn, maar ook van andere soorten vissen. Bijzonder.
De vissers werden bijeengeroepen en we zaten buiten in de schaduw om kennis te maken met de Associatie Vissers van Côtes-de-Fer (APKF). Er waren een man of 35 aanwezig. APKF is in 2004 opgericht. Ze leven van de visserij om hun kinderen naar school te sturen en dagelijks eten op tafel te zetten. APKF heeft nog niet eerder met een organisatie samengewerkt maar is al een tijdje in gesprek met GRADAID en heeft van GRADAID adviezen ontvangen over het functioneren als associatie. APKF telt 56 leden. Ze gaven aan dat de vissen vaak bederven, omdat ze geen conserveringsmiddelen hebben. De enige manier om ze te behouden is door ze te zouten, maar daardoor dalen ze in waarde. Voor het vissen zelf zijn ze afhankelijk van de kano’s (uitgeholde boomstammen) en bootjes van drie planken, wat betekent dat ze dichtbij de kust moeten blijven en niet naar dieper zeewater kunnen. Hierdoor krijgen de vissen nabij de kust niet eens de kans zich te ontwikkelen en worden al jong (en dus klein) gevangen, terwijl er in dieper zeewater mogelijkheden zijn om grotere vissen te vangen.
Alle leden doen hun best om hun kinderen naar school te laten gaan. Wat tevens interessant is; er is een groot gevoel van solidariteit, samenwerking en op elkaar letten. Elk bootje wordt door meerdere mensen bemand. Een van hen verkoopt de vangst en deelt de winst met de anderen. De vissers die terugkomen naar de haven, wachten totdat de laatste visser binnengekomen is. Ze helpen om de bootjes op het land te trekken. Pas als de laatste visser terug is, gaat iedereen naar huis. Mochten ze iemand missen, dan gaan ze op zoek. De groep kwam over als een hechte groep.
Een interessant gesprek in een mooie omgeving. Genieten van het landschap en een goed gesprek. We zullen verder bespreken met GRADAID wat de mogelijkheden zijn om deze associatie te voorzien van een motorboot om naar dieper water te varen, een visaantrekkende voorziening (die scholen vissen aantrekt) en vriezers met zonnepanelen om de vissen te conserveren. Voor ons vertrek kregen we gekookte plantaan met vis. Superverse vis, net gevangen. Zulke vis krijg je niet vaak.
We liepen terug naar de auto en reden dezelfde route terug via Jean Rabel. Voor Vieille Terre sloegen we af naar een binnenweg die rechtstreeks naar Côtes de Fer leidt. Wederom prachtig uitzicht over een bruin dal. Over de lengte van een helling loopt een pad. Die helling ligt naast de zee.
In Rodolf, Côtes de Fer, hadden we een gesprek met 15 leden van de Groep van Agro-ecologische Families van Rodolf. Een jonge groep, die in november 2018 is opgericht. Het is een groep van 22 landbouwers, die elkaar helpen. De ene dag werken ze samen op het land van de een, een volgende dag op het land van een ander. Ze spraken tevens over koffie en fruitbomen die voorheen groeiden in de omgeving en een goede bron van inkomsten waren. Er is materieel beschikbaar voor fruittransformatie, maar momenteel niet in gebruik.
Vandaar reden we naar Folen, waar we met de Groep van Agro-ecologische Families van Folen spraken. Net als in Rodolf is dit een groep van 25 landbouwers die elkaar helpen met het bewerken van hun land. Deze groep bestaat pas sinds februari 2019. In Folen is de grot Princeton gelegen. De enige waterbron in de omgeving is gelegen in de grot. Daar komt het water vandaan om te drinken, voor de dieren, voor het douchen, voor het wassen, voor het eten koken, voor de landbouw, enz. De groep wil graag een pomp installeren en een waterreservoir en kiosk bouwen zodat het water buiten de grot beschikbaar zal zijn. Dat kan ook gelijk helpen om de grot af te sluiten en dus beter te beschermen, als toeristische bestemming.
Bij alle groepen vroegen we naar toegang tot onderwijs. De meeste kinderen gaan wel naar de basisschool, hoewel ze ze niet allemaal afmaken. Toegang tot onderwijs na de middelbare school is het moeilijkst. Er zijn maar weinig mensen die de kans hebben om de middelbare school af te ronden en dan door te gaan met beroepsonderwijs of universiteit.
We keerden terug naar Mare Rouge, voor nog een kort gesprek met het team van GRADAID. ’s Avonds kwam GRADAID ons een soort zoete pap (‘labouyi)’ gemaakt van plantanen brengen. Het werd er niet beter op in het gastenverblijf. Er was geen wc papier en vervuild water.
De volgende dag waren we op pad met AGEHPMDNG, eveneens om kennis te maken met de organisaties waarmee zij willen samenwerken als onderdeel van een nieuw programma. Eerst reden we naar Digé, voor een gesprek met OFVDD; Organisatie van Sterke Vrouwen voor de Ontwikkeling van Digé. Het was de eerste keer dat ik met een groep dames in gesprek was, voor zover ik me kan herinneren. Ze waren maïs van kolven aan het halen, om een maaltijd genaamd ‘tchaka’ te bereiden. OFVDD is opgericht in 2007, om verkrachting en huiselijk geweld tegen te gaan. De dames kunnen geld lenen via OFVDD voor kleinschalige handel. Ze hebben niet veel dieren over, aangezien die verloren zijn gegaan aan ziekte en droogte. Tevens gaven ze aan dat er een gebrek is aan latrines. Heel goed, want meestal wordt dat onderwerp vermeden.
Vandaar reden we naar ADPVM, Associatie voor de Ontwikkeling van Boeren in Vieille Terre Mare Rouge. Dit was een heel ander soort organisatie, die al vele malen zaden en andere producten heeft onvangen van diverse organisaties. Ze hebben een eigen gebouw, waar silo’s en molens voor transformatie van pinda’s en maïs beschikbaar zijn. Ze hebben gewerkt aan bodembescherming, fokken van geiten en kippen, alfabetisering, boomkwekerijen, microkrediet en latrines.
Tussendoor aten we bij AGEHPMDNG, huize Mercidieu, bij wie we altijd gastvrij verwelkomd worden, dit keer met rijst, geit, plantaan, salade. Vervolgens reden we naar Fond Ramadou, door een plantage van plantanen. Het leek overal maar dor en droog. We ontmoetten OPDF; Organisatie van Boeren voor de Ontwikkeling van Fond Ramadou. Ze vierden het 10 jarig bestaan van hun organisatie. Samen hebben ze aan de toegangsweg gewerkt en ze helpen elkaar op het land, inclusief ouderen die het lichamelijke werk niet meer goed kunnen doen. Een aantal landbouwdeskundigen onder de leden geven adviezen aan de overige leden. Ze hebben tevens palmbomen geplant langs de weg en een hangar gebouwd waar we samenkwamen. Het was de eerste organisatie die we ontmoetten die aangaf een actieplan te hebben. De leden hebben onderling een spaar- en leensysteem opgezet. Ze helpen de kinderen met bijles en schoolspullen. Ook wordt er training gegeven. Een aantal problemen waar ze mee te maken hebben, zijn toegang tot water, slechte kwaliteit zaden, erosie, gebrek aan medicijnen voor dieren. We hadden een goede indruk van deze organisatie, die nog geen ervaring heeft met externe financiering maar al heel wat gepresteerd heeft.
Tot slot reden we naar Korosol voor een ontmoeting met MAD, Beweging Actie voor Ontwikkeling, opgericht in 2011. Ze werken aan de onverharde weg om gaten te vullen en helpen elkaar op het land. Ook hebben ze gezamenlijk grond gehuurd om gewassen te verbouwen. De opbrengst van de oogst is bestemd voor MAD, die daarop leningen of giften verstrekt aan leden om handel op te zetten, bijvoorbeeld het verkopen van beltegoed, houtskool, of het kopen van bomen om planken van te zagen. Ook hier werd gesproken over de kwaliteit van zaden om te planten en toegang tot water. Eveneens gaf men aan dat de huizen van slechte kwaliteit zijn; alleen geschikt als de zon schijnt, maar nat als het regent.
Via de rivierbedding reden we terug naar Vieille Terre, voor een nabespreking met de staf van AGEHPMDNG. De volgende dag, vrijdag, keerden we terug naar Port-au-Prince. We haalden een schoonzus van Anouce op in Dos d’Âne, die met ons meereed naar Gonaïves. Onderweg nog een korte stop bij KED. Het valt voor de leiders niet altijd mee om de moed erin te houden. Vaak worden ze beschuldigd van eigenbelang, of als ze een auto of motor kopen wordt er gezegd dat het gedaan is met geld dat bestemd was voor ander werk. Het vereist grote mentale kracht om tegen zulke beschuldigingen bestand te zijn. Niet leuk. Jaloezie is overal aanwezig. Helaas bestaat er bij een ‘project’ vaak het verkeerde idee dat er veel geld beschikbaar is en alles betaald wordt. Maar er wordt een eigen bijdrage verwacht en dat komt momenteel op de leiders neer.
Het had geredend, dus we reden door heel wat water en modder. We kwamen bij een rivierbedding waar een truck met zakken houtskool dezelfde richting als wij uitging en een truck en bus ingegraven waren in de rivierbedding, komend uit de andere richting. We konden gelukkig wel passeren. Toen we weer een grote waterplas overstaken, bleven we vastzitten in de modder. Als de weg onder water staat, is moeilijk te zien waar een kuil zit. Een motorrijder kwam voorbij, zette z’n passagier op de grond en kwam gelijk onze voorwielen in de vierwielaandrijving zetten. Vaak hoor ik Haïtianen zeer negatief praten over hun eigen volk, maar dit is een mooi voorbeeld van het goede in de mens. De chauffeur hielp ons zonder dralen en zonder gevraagd te worden. Wij stonden in het water dus we zouden natte voeten krijgen als we uit de auto moesten. Hij kroop half over onze motorkap om bij de voorwielen te kunnen. Dat zijn van die kleine dingen die van grote waarde zijn.
Onderweg hoorden we dat GRADAID bijna een busongeluk had gehad, omdat de bouten uit de wielen van de bus draaiden waarin de staf zich bevond. Rony kreeg een telefoontje van een koorlid wier man gewond was geraakt in een schietpartij. GRADAID had al te maken gehad met motorongelukken van hun staf. Zo lijkt er telkens weer wat te gebeuren.
In de regen kwam ik ’s avonds thuis. Het werk aan de weg in Guibert heeft weinig effect gehad. Integendeel, de weg is nu nog gladder in de regen omdat het verandert in een modderbaan. De volgende ochtend de auto gewassen, wat hard nodig was na alle modder. ’s Middags op bezoek bij Smith, die nog steeds z’n knie niet kan buigen sinds zijn motorongeluk van nu bijna 3 jaar geleden.
Zondag ging de zondagschool over gebed. In de tijd van de vroegere Christenen kwam men bijeen voor onderwijs, broederlijke gemeenschap, Avondmaal en gebed; communicatie met God. Ronald preekte uit Mattheüs 22:34-40, een oproep om elkaar lief te hebben.
Sinds juli delen we een kantoor met de Canadese organisatie SUCO. We maken nader kennis met elkaar. Zij werken vooral in het Zuiden van het land, met financiering vanuit Quebec. Ze zijn net een programma van 5 jaar begonnen voor het werken op het gebeid van mango en groenteproductie, gelijkheid tussen mannen en vrouwen, milieu, microkrediet en handel.
Begin augustus was ik bloed wezen doneren bij het Rode Kruis en twee weken later moest ik terugkomen voor resultaten en een kaart als vrijwillige donateur. Na lange tijd wachten, kreeg ik enkel te horen dat alles goed was en dat degene die me de kaart moest geven op vakantie was. Daar gaat weer 2 uur tijd voor niks...
Ook het kantoor kreeg veel regen te verwerken in augustus. Op een middag begon het te stortregenen, met harde wind. Algauw stond het balkon blank en stroomde het water naar binnen, de trap af. Kinderen stonden buiten in de regen te douchen. Patrick ging met een bezem het regenwater binnen te lijf. Met zulke regen duurt het twee uur om thuis te komen. Op een van die dagen regende het zo keihard dat het zicht slecht was en de weg volledig onder water stond, het was net een rivier. Een motorrijder stond te sjorren aan z’n motor die half onder water stond in een geul. Bij Place Saint Pierre liep een man broodjes te verkopen en hij gebruikte daarbij een schilderij als paraplu; met de bovenkant naar boven lag het schilderij op z’n hoofd. Zou dat van de schilderijenverkoper mogen? Stenen lagen op de weg. Het regende zo hard dat het water zelfs de auto inliep, door de achterdeuren. Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt.
De buren bij kantoor hebben regelmatig luide muziek aan. Het maakt niet uit hoe vaak we er iets van zeggen, elke keer gaat het volume weer omhoog. Ik zit gelukkig aan de andere kant van het pand, maar aan die kant hebben de buren meerdere honden die vaak tegen elkaar lopen te blaffen en dagelijks een pak slaag krijgen.
Patrick is in augustus begonnen met deelname aan ACT advocacy academy, een online cursus over lobby, met deelnemers wereldwijd. Dit wordt georganiseerd door ACT Alliance, waarvan CWS lid is. De cursus duurt tot december. Vaardigheden leren voor lobby, wat belangijk is als onderdeel van alle programma’s. Ten slotte is het noodzakelijk dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt.
Rony ging twee dagen training geven in Ganthier over financieel management aan leden van comités met wie we de afgelopen jaren hebben samengewerkt. Ook heeft een training gehouden voor ASR over financieel management en administratie. Op deze manier hopen we bij te dragen aan de capaciteiten van de organisaties waarmee we samenwerken.
Steeds leer ik weer nieuwe dingen. Ik wist niet dat in de vorige generatie meisjes niet naar school gingen. Ze bleven thuis om te leren wassen en koken en wachtten op een man om hun hand te vragen. De ouders van het meisje keken daarbij naar de handen van de man. Als zijn handen eeltig waren, betekende het dat hij een harde werker was. Een van mijn collega’s komt uit een gezin van zes kinderen. Alle zes gaan of gingen naar de universiteit. Hun ouders hechten groot belang aan onderwijs, terwijl hun moeder nooit naar school is geweest en hun vader de middelbare school niet heeft afgerond. Er wordt hier erg naar sociaal niveau gekeken. Helaas wordt er minder waarde gehecht aan beroepsonderwijs. Er is maar één niveau middelbaar onderwijs en van mensen die het lukt om de middelbare school af te ronden, wordt min of meer verwacht dat ze naar de universiteit gaan en niet naar beroepsonderwijs.
In het kader van een zoektocht naar nieuwe bronnen van financiering, had ik een gesprek met OFDA bij de Amerikaanse ambassade. Wegens een brandstoftekort stond er een lange file bij een benzinepomp die wel brandstof beschikbaar had. Ik moest de auto daarom elders parkeren en het laatste eind lopen om op tijd te komen, aangezien het verkeer muurvast stond. Na een controle en het inleveren van alle elektronica, werd ik opgehaald door een escorte. OFDA werkt aan het verminderen van risico’s van rampen door onder andere training aan civiele bescherming, schoonmaken van kanalen en verstrekken van contanten. We spraken over bodembescherming, latrines en kinderrechten. Als onderdeel van werk na orkaan Matthew hebben ze gewerkt aan reparatie van huizen, WASH/cholera, water, mobilisatie, mobilie klinieken en hulpgoederen.
Na afloop van het gespek stak ik de weg over naar Valerio Canez om een prijs op te vragen voor stoelen en tafels voor kantoor. Vandaar liep ik naar MSC Plus waar ik de auto had geparkeerd. Een mekkerende geit aan een touw liep naast een man op de stoep. In de stad. Het kan allemaal. Bij MSC Plus een tafel gekocht voor de keuken op kantoor. Zaterdag prijsopgaven gehaald bij Casami en tafels en stoelen bekeken bij een andere vestiging van Valerio Canez. Akelig verkeer, waarbij op de auto geslagen werd en me gezegd werd te keren op de weg. Uiteindelijk hebben we bij Valerio Canez stoelen en tafels gekocht zodat het kantoor weer wat is ingercht.
De volgende zondag ging de zondagschool over broederlijke gemeenschap; deel uitmaken van het Lichaam van Christus, relaties met elkaar, spirituele eenheid, harmonie, nederigheid, geduld, liefde, verdraagzaamheid, elkaar helpen, waarheid spreken. Mooie, leerzame momenten. Steven preekte over de missie van christenen. Mooi om mijn collega’s ook op die manier actief te zien en van ze te leren.
Na de dienst bracht ik wat kinderkleren naar mijn petekind en haar zusjes in Fort Jacques. Ik had eveneens spulletjes bij me die mijn nichtje Ariane had meegegeven, waarvan een deel zelfgemaakt. Bijzonder. Hoewel ik onaangekondigd kwam en kort bleef, mocht ik niet weg zonder iets gegeten en gedronken te hebben. Ik legde Djoulissa uit hoe een memory spel werkt.
Diezelfde middag hield het interkerkelijk koor waar Rony lid van is een concert (Agapè Theou). Ik reed naar Pétion-Ville. Op de bergweg kwam een truck de bocht omscheuren, volledig op mijn weghelft. Ik toeterde en remde en ging zo ver mogelijk naar rechts rijden. Ik dacht dat ik er frontaal op zou botsen. Op het laatste moment gaf hij een ruk aan z’n stuur de andere kant op. Dat is wat ze noemen ‘het hart klopt me in de keel’. De opbrengst van het concert was bestemd voor het betalen van schoolgeld, uniformen en schoolspullen voor kinderen wier ouders dat niet kunnen opbrengen. Het concert begon een uur en een kwratier later dan aangekondigd en het volume was oorverdovend. Een professor sprak over onderwijs, wat helaas niet goed ontvangen werd door de aanwezigen, die enkel muziek wilden horen. Zeer beschamend. Ik kreeg uiteindelijk niet veel mee van het concert want ik wilde voor donker naar huis.
In augustus zijn de contracten van het resterende personeel afgelopen dat betrokken was bij het werk na orkaan Matthew. 29 augustus was Elondieu jarig. Die dag waren ze op kantoor om wat dingen af te ronden, dus hadden we de gelegenheid om gezamenlijk een maaltijd en taart te nuttigen. Het is moeilijk om ze te laten gaan. Stuk voor stuk getalenteerde mensen. Het valt niet mee om ander werk te vinden. Ik ben zeer dankbaar voor elk van de mannen in mijn team, voor hun inzet, respect en eerlijkheid, voor de manier waarom ze met elkaar en met de bouwlieden en huiseigenaren omgaan. Zonder hen zou dit bijzondere werk niet mogelijk geweest zijn. In totaal hebben we na orkaan Matthew 10 huizen kunnen repareren, 132 huizen herbouwd en 4 basisscholen gerepareerd/herbouwd. Grote dankbaarheid! 142 gezinnen en honderden leerlingen hebben nu een veilig onderkomen en hoeven niet bang te zijn voor een volgende orkaan of aardbeving.
De afgelopen periode hebben we het eindverslag over de bouw van de school in Cassavon ingediend bij CGK Diaconaat, die de school gefinancierd heeft. Eveneens zijn we bezig met het schrijven van een plan in samenwerking met GRADAID en AGEHPMDNG, voor landbouw en visserij. Ook is er een verslag geschreven over de bouw van de school van Mentor. Tegelijk wordt er gewerkt aan de plannen voor het nieuwe fiscale jaar, evenals een strategisch plan voor de komende drie jaar.
Op een zaterdag had ik afgesproken met Ezechiel om bij te praten. Toen ik naar huis reed, stond ik stil in een file naast agenten die motoren aanhielden. Elke benzinepomp die brandstof heeft, veroorzaakt tegenwoordig files. De motorchauffeurs gingen nogal tekeer. Ik snap niet dat ze zo agenten beantwoorden. Maar ik snapte ook niet dat een agent de zonnebril van een van de mannen van z’n hoofd pakte en op de grond gooide.
De eerste zondag van de maand is het hier Heilig Avondmaal. Daar ging ook de zondagschool over. Mackenley had de leiding over de zang. Zes jongelui werden bevestigd als medewerkers voor de kinderdienst. Er werden eveneens twee nieuwe leden welkom geheten. Voor alles wordt een formulier gelezen, gezongen, gebeden en olie op het voorhoofd aangebracht. Mooie diensten. De eerste zondag van de maand preekt de predikant zelf. Dit keer ging het over communie tussen God en Jezus Christus. Hij sprak eveneens over de aardbeving, waarin zijn oudste zoon stierf.
Orkaan Dorian heeft de Bahamas flink geraakt, vooral de eilanden Abaco en Grand Bahama. CWS werkt niet direct op de Bahamas, maar heeft wel deelgenomen als lid van ACT Alliance aan een evaluatiebezoek aan de eilanden om de schade op te nemen. Aangezien het in onze regio ligt, ben ik ook betrokken bij de gesprekken over eventuele plannen.
De onveiligheid in Martissant lijkt met de dag toe te nemen. Zonder reden worden er mensen neergeschoten. In Delmas werd een vrouw voor de ogen van haar man en zoon neergeschoten, vanwege een bedrag van 1000 euro dat ze net van de bank hadden gehaald. Duizend euro! Is een mensenleven niet meer waard dan dat? Regelmatig hoor ik mensen positief praten over de tijd dat Duvalier regeerde. Het was weliswaar een dictatuur, maar er was veiligheid en elektriciteit en orde. De keerzijde en de reden daarvoor was echter dat er zware straf stond op tegenspraak (lees: de dood).
Ik zou op bezoek bij m’n petekind in Gressier maar moest dat afzeggen wegens de situatie in Martissant. Op 5 september zou de school van Cassavon formeel geopend worden. Elke dag komen er mensen de school bezoeken, om met eigen ogen te zien of het waar is dat er zo’n goede kwaliteit school is gebouwd, wat ze hebben horen zeggen. Zelfs in Les Cayes hebben ze niet zulke goede scholen, zei er iemand. We mogen trots zijn op dit goede werk.
Voor het eerst in de geschiedenis van Haïti is de president beschuldigd van hoogverraad en het overtreden van 25 artikelen van de grondwet. Dit is de enige manier om een president af te zetten. In de sessie in het senaat kreeg de president echter geen motie van wantrouwen, waardoor hij kan blijven regeren. Er is nog steeds geen minister president officieel erkend. De vorige die ontslag heeft genomen, ondertekent nog steeds de documenten. In september zijn de gedeputeerden vertrokken, in januari vertrekt 2/3 van de senatoren. Er zijn nog geen verkiezingen gepland. Per januari zal de president per decreet regeren, oftewel het alleenrecht voeren.
Sinds de tweede helft van augustus is er niet of nauwelijks brandstof beschikbaar. Zowel wegens de situatie in Martissant als het brandstoftekort, kon de opening van de school in Cassavon niet doorgaan. Achteraf maar goed ook, want op de geplande dag hadden we inderdaad niet kunnen reizen. Die dag waren de wegen op meerdere plaatsen geblokkeerd.
Als ik van een moeder hoor dat ze haar pasgeboren zoon ter adoptie op wil geven omdat ze niet inziet hoe ze hem zelfs melk kan geven, dan breekt mijn hart. Als iemand die drie studies heeft gedaan geen werk heeft en geen geld om zelfs maar eten te kopen, dan gaat me dat door merg en been. Als er op straat gevochten wordt, wegen geblokkeerd worden, brandende autobanden de kruispunten blokkeren, stenen gegooid worden, dan creëert dat angst en onzekerheid. Dit begon maandag 2 september rond 10 uur ’s ochtends, zomaar spontaan. De meeste benzinepompen zijn gesloten. Zo kan het openbaar vervoer ook niet functioneren. Als er niet gewerkt wordt, zijn er ook geen inkomsten. De scholen zijn op 9 september geopend, maar zeer beperkt. Veel kinderen kunnen nog niet naar school. Het schoolgeld is nog niet bijeen. Op klaarlichte dag, een middag toen we op kantoor waren, werden twee dames op de stoep bij onze buren beroofd van hun tas door een motorrijder, nadat ze uit de bank waren gekomen. Docenten hebben al maandenlang niet betaald gekregen. Zelfs artsen krijgen niet meer elke maand betaald.
Zaterdag 7 september ben ik naar Cuba gereisd om deel te nemen aan een training. Dinsdag 17 september zou ik terugkeren naar Haïti. Zondag 15 september zijn er echter weer protesten begonnen. Er werd een nieuwe ‘afsluiting van het land’ aangekondigd. Slechts één week na de start van het schooljaar, moesten de scholen hun deuren weer sluiten. Ook ons kantoor is de hele week gesloten geweest. Wegen zijn onbegaanbaar wegens wegblokkades. Iemand die het wel waagt om met de auto de weg op te gaan, is automatisch een doelwit. Mijn collega nam daarom een motortaxi maar de chauffeur slipte in de regen en viel. De volgende dag ging mijn collega langs drie klinieken, op zoek naar een arts. Alle drie waren ze gesloten wegens de onveilige situatie. Pas een dag later kon hij terecht bij een arts, die constateerde dat een gewrichtsband in zijn knie is gescheurd. In diezelfde week kreeg zijn 25-jarige nicht een toeval. Ze kon niet naar het ziekenhuis gebracht worden en stierf. Een vrouw met weeën werd door haar man naar het ziekenhuis gebracht. Hij kwam zonder benzine te staan, aangezien er nog steeds nauwelijks brandstof verkrijgbaar is. Er zijn maar weinig ambulances in Haïti. Hij belde de ambulancedienst, maar ook de ambulances hadden geen benzine. Uiteindelijk heeft de burgemeester een auto gestuurd.
Ik maak me zorgen. We zien nog geen uitweg. Mijn collega’s zitten thuis opgesloten en ik kan het land niet binnenkomen. Ik heb eerst een aantal dagen in Miami doorgebracht, waar ik een tussenstop had. Inmiddels ben ik doorgevlogen naar de Dominicaanse Republiek, om hier verder af te wachten. In ieder geval ben ik nu dichterbij, weer op het eiland, met meer mogelijkheden om te reizen. Het raakt me. De onzekerheid is slopend. Hoe lang nog, Haïti?
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 654131
[pictureCount] => 200
[visitorCount] => 577
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Ciudad Trujillo
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/897_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => school-water-boeren-en-vissers-dorian-onrust
)
[31] => stdClass Object
(
[reportId] => 5053091
[userId] => 438687
[countryId] => 53
[username] => PutjesinFlorida
[datePublication] => 2019-05-16
[photoRevision] => 0
[title] => Amber Cove, Dominicaanse Republiek
[message] => Vanmorgen op het laatste moment nog besloten om een excursie te doen. Dit is geen eiland waar je op eigen houtje iets kunt ondernemen, het is wel onze laatste aanlegplaats, de volgende stop is Miami en dat wil zeggen: naar huis.
Het was wat bewolkt vandaag (gelukkig) en ondanks dat de zon voor de middag niet tevoorschijn kwam, werd het toch 40 graden C. De laatste dagen is het hier extreem warm, hebben wij weer. Op de boot werd al aangeraden veel te drinken, onderweg ook. Dat advies hebben we natuurlijk opgevolgd. Eerst even een stadje bezoeken met een "kathedraal" en daarna naar het strand.
Prachtig eiland, hier zijn opnames gemaakt voor Jurassic Park en dat zegt genoeg. Verder worden de toeristen hier goed in de gaten gehouden en naar bepaalde strandjes geleid. En dat zal niet voor niets zijn. Strenge controle ook hier weer, zelfs in de bus.
We zijn moe van alle indrukken en ondernemingen. Morgen een rustige dag op zee en daar zijn we allebei aan toe...
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2019-04-09 06:02:42
[totalVisitorCount] => 4166
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 9
[author] => M
[cityName] => Dominica
[travelId] => 522528
[travelTitle] => Florida
[travelTitleSlugified] => florida
[dateDepart] => 2019-04-26
[dateReturn] => 2019-05-19
[showDate] => yes
[goalId] => 99
[goalName] => Iets anders...
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/874/773_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/438/687_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => amber-cove-dominicaanse-republiek
)
[32] => stdClass Object
(
[reportId] => 5035086
[userId] => 411463
[countryId] => 53
[username] => lisaverweg
[datePublication] => 2018-07-30
[photoRevision] => 0
[title] => Latijns-Amerikaanse gezelligheid
[message] => Pfoe.. ik was best wel een beetje zenuwachtig toen ik in het vliegtuig stapte. Niet voor het vliegen, nee dat is niet de eerste keer, maar omdat ik twee weken met Dries zijn gezin ging doorbrengen en ik had ze eigenlijk pas één keer ontmoet. Het beetje nervositeit dat ik had voor ik weg ging, werd meteen weggevaagd toen ik aankwam en warm ontvangen werd door Dries, zijn gezin, abuela en abuelo.
We gingen gelijk door naar het huis van zijn tante Carmina, waar het zwembad een uitkomst bood tegen de moeheid van het vliegen. Na de hamburgers van de bbq zijn we doorgegaan naar abuela's huis, want daar mochten wij de twee weken verblijven.
Ben je op zoek naar geschiedenis en prachtige gebouwen, dan is het enige waar ik aan kan denken de oude koloniale zone in hartje Santo Domingo. We zijn er de eerste dag doorgelopen. Best heftig, de man die op de auto 'gepast' heeft, zat daar met een gigantisch geweer en eigenlijk zie je mensen nog redelijk vaak wapens dragen. Hij was gelukkig tevreden met een paar pesos voor het oppassen.
Op dag 2 begon de echte vakantie. We gingen naar een soort resort met héél de familie voor het vieren van het vijftig jarig huwelijk van abuelo en abuela. Ik voelde me best wel een beetje vereerd dat ik daarbij mocht zijn. Deze drie dagen in Samana waren perfect. Het strand was prachtig en ze hadden zelfs rekening gehouden met mensen zoals ik die al dat zand graag wegspoelen in het zwembad.
We hebben ook een wandeling gedaan door de bergen naar Salto de Lìmon. De naam had gelukkig niet veel van waarheid. Langs de hele wandeling naar de waterval stonden mangobomen en daar hebben we zeker gebruik van gemaakt. Na afloop hebben we bij 'Luis' gegeten. In het restaurant hadden we een soort dubbeldate met Miguel en Lindsey. Dit was voor mij veruit de leukste dag van de vakantie! Al komen de vis en piña coladas op het strand de dag erna op een goede tweede plaats.
Weer terug in Santo Domingo hebben we de stad nog verder verkend, 'Wendy's' gegeten en gelukkig zijn de meeste van ons aan de voedselvergiftiging ontsnapt. Noa en Gianfranco lagen alletwee plat.
De volgende dag zijn we mee gegaan met Jose en Miguel naar hun huis in de bergen. Na een draak van een autorit kwamen we aan in een aflevering van MTV cribs. We werden ontvangen door het personeel op een gigantisch stuk land dat leidde naar een prachtig huis tegen de berg aan. En over wapens gesproken... dit keer waren wij alleen degene die schoten. Gewoon op een stuk plastic, maar toch best heftig.
Dries en ik hebben de volgend avond ook nog een heerlijke avond samen gehad in het koloniale deel van de stad. Zelfs met onze eigen mariachi band voor het restaurant.
Verder hebben we nog een aantal stranddagen gehad en is mijn checklist aangevuld door te duiken in het Caribisch gebied. We hebben ook nog een wandeling/zwem gedaan door de 27 Charcos de Damajagua.
De afgelopen jaren heb ik alleen gereisd en eerlijk is eerlijk, ik moest echt even wennen, maar reizen met Dries zijn gezin was super. Iedereen van zijn familie is zo warm en vriendelijk. Voordat ik terug ging naar het vliegveld heb ik nog door de botanische tuinen gewandeld en terug naar abuela's.
De beschermende laag van de auto was er duidelijk niet en ik weet nog steeds niet of ik het miste of dat ik het juist wel prettig vond. Bekeken word je sowieso als roodharige bleekscheet in Zuid-Amerika, maar 'no hablo español' scheen iedereen op afstand te houden. In ieder geval nu weer veilig thuis, alweer de volgende vakantie aan het plannen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-08-12 23:07:48
[totalVisitorCount] => 105671
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1471
[author] =>
[cityName] => Ciudad Trujillo
[travelId] => 519805
[travelTitle] => De Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => de-dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2018-07-17
[dateReturn] => 2018-07-31
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,ciudad-trujillo
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/411/463_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => latijns-amerikaanse-gezelligheid
)
[33] => stdClass Object
(
[reportId] => 4997913
[userId] => 423937
[countryId] => 53
[username] => jobephraim
[datePublication] => 2017-09-09
[photoRevision] => 0
[title] => Nieuwsbrief 12
[message] => Hoi leuke lezer,
De afgelopen twee maanden is er weer van alles gebeurd. Zo zijn wij weer aangemeerd in verschillende havens, heb ik goede c-days gehad en heeft mijn nieuwe baan vele uitdagingen. In dit alles gaat ook het ‘normale’ schips leven door. Naja, normaal zal het nooit echt worden. Het is een leven samen met 400 anderen op een schip dat niet heel veel stilte kent. Op het schip is er altijd wel iemand om mee te praten en kan het soms knap lastig zijn om een moment alleen te zijn. Ik geniet ontzettend van het leven hier maar het is ook erg vermoeiend. De afgelopen maanden heb ik wat gesnoeid in mijn bezigheden en heb ik geprobeerd het wat rustiger aan te doen. Maar, dat betekent niet dat ik niks te vertellen heb
Nieuwe baan
Iets waar ik lang op gehoopt heb en nooit echt verwacht heb: de baan als purser wat een ontzettend grote uitdaging is. Ik hoop dat het in de vorige nieuwsbrief een beetje duidelijk is geworden wat de baan precies inhoudt. Ik heb al ontdekt wat ik zo leuk vind aan deze baan. Het zijn de verschillende aspecten die samengevoegd zijn. Mijn ervaring als storekeeper komt van pas in deze functie. Het inzicht in de logistieke zaken van het schip helpen mij bij de contacten die ik heb met de verschillende afdelingen aan boord. Ook de administratieve kant van de baan vind ik, misschien wel wat onverwacht, ook erg leuk. Het geordend en georganiseerd te werk gaan gaat me goed af en ik krijg steeds meer het gevoel dat echt begin te begrijpen wat ik doe. Zeker na de haven van Port-au-Prince, Haiti, waar ik de verantwoordelijkheid volledig had, en alles goed ging. Hier ben ik erg dankbaar voor. In dit alles realiseer ik mij dat dit een ongekende kans is. Wie had ooit gedacht dat ik dit als 21-jarige zou kunnen en mogen doen (ik niet ). Ik ben benieuwd wat de komende tijd mij in deze baan brengt.
De afgelopen landen:
Het is al bijna weer 2 maanden geleden dat wij de haven van Nassau, Bahamas invoeren. Nooit gedacht dat ik ooit op de Bahamas zou komen. Ik dacht dat het land ontzettend rijk zou zijn en iedereen elke dag op het strand zou liggen. Maar, niets is minder waar. Wat was ik verrast door de armoede die ik zag. Orkaan Matthew heeft in oktober 2016 veel schade achter gelaten. De tegenstellingen die ik in dit land zag waren gigantisch. Sommige dagen lagen wij naast vijf van de grootste cruise schepen van de wereld en werd de stad overspoeld met toeristen. Maar tegelijk zag ik op c-days ook de armoede in het land en de nood van deze mensen.
Na de Bahamas voeren wij verder naar Haiti. Een land dat eigenlijk alleen maar negatief in het nieuws komt. De afgelopen acht jaar is Haïtie immers geteisterd door elke mogelijke natuurramp. Maar wat heeft dit land mij (en de rest van de bemanning) verrast. Tijdens de officiële opening horen wij in elke land en elke haven dezelfde zin: de mensen in dit land zijn echt heel bijzonder. Dat kon ook echt met recht gezegd worden in dit land. Ondanks alle pijn, moeite en verdriet zijn deze mensen ontzettend positief en staan zij vol in het leven. De ellende van deze mensen wordt niet minder maar zij kijken naar de positieve kanten en maken er het beste van. Haïti is een land dat ik niet snel zal vergeten.
En dan, op het moment van schrijven, zijn wij net 1 dag in de Dominicaanse Republiek. Vanochtend kwamen alle officials aan boord en moest ik een boel zaken regelen. Paspoorten stempelen, logistieke zaken regelen en een meeting met de haven autoriteiten. Gelukkig ging alles goed en kijken wij er naar uit om ook in deze haven weer ministrie te doen. In deze haven zal er een grote wisseling plaats vinden van bemanningsleden. Tijdens de afgelopen maanden en de aankomende weken gaan veel mensen van boord, hun tijd aan boord zit erop. Aan het einde van deze maand komen er weer 110 nieuwe mensen aan boord. Nieuwe energie, nieuwe vriendschappen en een boel nieuwe namen om te leren. Ik heb er weer zin in !
Connect-days:
Hieronder zal ik twee c-days toelichten die extra bijzonder waren in de afgelopen tijd. Deze beide c-days waren in Haiti. De eerste was een bouwproject, iets waar ik altijd naar uitkijk. Lekker weer met mijn handen werken. Dit bouwproject deden wij in samenwerking met een lokale Amerikaanse zendeling. Hij heeft na de aardbeving een stuk land gekocht. Op dit stuk land werd een klein tentendorpje gebouwd voor een dorp dat compleet verwoest is door de aardbeving. Deze man was zo vol van God en straalde dat in alles uit. Het was zo bemoedigend om te zien hoe hij samen met deze mensen leeft en hoe zij er samen het beste van maakten. Samen hadden zij een gemeenschaps centrum gebouwd en een kerk. Het project waar wij bij aansloten was het bouwen van primitieve huizen. Een huis waar het dak niet van lekt is namelijk een grote zegen voor deze mensen. Wij bouwden die dag samen met de gemeenschap een houten frame met een golfplaten dak erop. Ondanks de taalbarrière konden wij hen helpen en voor hen bidden als zij hiervoor openstonden. Samen met de Amerikaanse zendeling hebben wij ook kunnen bidden om hem te bemoedigen in zijn werk. Het was bijzonder om zo samen aan een huis te bouwen.
De tweede c-day was een vrij onverwachtse. De tweede stuurman aan boord komt uit Roemenië en heeft daar in de marine gediend. Vaak zoekt hij de marine of de kustwacht in een land op en nodigt hen uit voor een rondleiding aan boord. Zo ook in Haïti, waar hij de kustwacht uitnodigde en mensen nodig had voor de rondleiding. Samen met een vriend had ik de mogelijkheid om een groep van 10 man rond te leiden. Het was zo tof om aan deze mannen het schip te laten zien. Uit te leggen hoe wij de technische zaken regelen zoals reddingsboten en brand bestrijding. Maar het was nog mooier om te vertellen waarom wij dit alles vrijwillig doen met 400 mensen, van 60 verschillende landen. Samen (tijdelijk) leven op dit schip, uitdelen van Gods goedheid omdat er 1 ding is dat wij allemaal hetzelfde hebben. Dat wij Jezus Christus kennen als onze Heer en Verlosser. Het was zo tof om dit te kunnen delen tijdens de rondleiding en nadertijd ontstonden hier bijzondere en goede gesprekken over.
Dankpunten
Zouden jullie met mij mee willen danken voor…
… de geweldige tijd in Haïti en voor de vele ministrie die er mocht gebeuren.
… de 110 nieuwe mensen voor bepaalde tijd aan boord willen komen.
… het feit dat ik mijn nieuwe baan zo leuk en uitdagend vind
… de bijzondere ervaring die ik met de kustwacht mocht hebben tijdens mijn c-day
Gebedspunten
Willen jullie met mij meebidden voor…
… de mensen die weer terug naar huis gaan na 1 of 2 jaar op het schip te zijn geweest
… onze tijd hier in de Dominicaanse Republiek
… kracht en rust op dit soms zo overweldigende schip
… mogelijkheden om meer over Jezus te vertellen en de persoonlijke moed voor mij om dat ook te doen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-10-21 19:19:22
[totalVisitorCount] => 20040
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 3569
[author] =>
[cityName] => Dominica
[travelId] => 497472
[travelTitle] => de Logos Hope
[travelTitleSlugified] => de-logos-hope
[dateDepart] => 2016-01-19
[dateReturn] => 2018-02-28
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/423/937_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => nieuwsbrief-12
)
[34] => stdClass Object
(
[reportId] => 4992301
[userId] => 424594
[countryId] => 53
[username] => NepalWaalabee
[datePublication] => 2017-08-04
[photoRevision] => 0
[title] => Salkantay trek dag 3.
[message] => Dag 3
Zoals gezegd werden we om 6 uur gewekt met thee. De man die dat brengt is een kleine man van ongeveer 60 jaar die helpt in de keuken en ook helpt met drager. Een heel aardige en ook grappige man.
Om 7:15 uur gingen we weg.
Robert had 's nachts enkele malen overgegeven, maar voelt zich wel beter op dit moment.
Vandaag gaan we 5 uur lopen tot de lunch en dan gaan we naar hotsprings.
Vrijwel alles is downhill vandaag.
Deze kant van de berg is veel warmer en vochtiger en daardoor ook vruchtbaarder.
We komen langs Passievrucht- bananen- en avocadoplantages. Mooi om te zien hoe alles groeit.
Er groeien ook mandarijnen en er wordt de beste koffie van de streek geproduceerd.
Om 13:00 precies bij lunch.
Het is weer een heeerlijk maar nu ook zeer mooi versierde lunch: van fruit en groente zijn beesten gemaakt die op de lunchgerechten liggen.
Het lopen gaat goed. Beetje lopen, beetje kletsen over leven van gids en van Sabrina, de Zwitserse
Dit is een leuke sportieve vrouw van rond de 30, lerares in Grindelwald.
Sabrina heeft een vriendin, die ziek was, in Cusco achter gelaten.
Sabrina hoopt haar morgenavond weer te zien in Aquas Caliëntes.
Onze Aussie Toni wandelt steeds meer op met de vriendin van Rachel, Kayel of zo iets.
Leuk om dat te zien groeien.
Vandaag hoorden we van Rachel dat Kayel wel een vriend heeft in Engeland.
Morgen nog lange dag eerst 6km omhoog en 700 meter stijgen dan naar beneden. Totaal 23 km te lopen. Dat wordt weer een uitdaging want het is hier heel vochtig warm
Het eten was trouwens weer geweldig!!
Morgen gaan we na het ontbijt afscheid nemen van de keukenploeg en gaan we weer over op restaurantvoer.
Ze maken hier de lekkerste dingen. Grandioos gewoon.
Morgen om 5:00 "morning cocatea"
Het is nu "al" 21:30 uur.
Pitten dus.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-12-05 16:39:07
[totalVisitorCount] => 94304
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1111
[author] =>
[cityName] => Aguas Calientes
[travelId] => 513365
[travelTitle] => Peru 2017
[travelTitleSlugified] => peru-2017
[dateDepart] => 2017-07-17
[dateReturn] => 2017-08-08
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,aguas-calientes
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/594_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salkantay-trek-dag-3
)
[35] => stdClass Object
(
[reportId] => 4992273
[userId] => 424594
[countryId] => 53
[username] => NepalWaalabee
[datePublication] => 2017-08-03
[photoRevision] => 0
[title] => Salkantay trek dag 2
[message] => Na een beetje korte, maar goede nachtrust, die voor mij zo'n beetje om 3:00 uur wel ophield omdat ik moest plassen, werden we om 5:00 gewekt.
We hebben na het inpakken ontbeten en daarna zijn we op pad gegaan.
We hadden geslapen op 3900 meter en de pas ligt op 4650 meter. Zo'n 750 meter stijgen lukt normaal wel in 2 1/2 uur maar dat lukte niet vanwege de ijle lucht.
Het pad slingerde zich naar boven en af en toe "hebben we genoten van het uitzicht". Lees: moesten we even bijkomen.
Maar wij zijn met de hele groep lopend boven gekomen en niet, zoals anderen, schommelend op de rug van een muilezel.
Bovenop de pas hebben we natuurlijk de gebruikelijke "pas-foto's" gemaakt en zijn we aan de andere kant afgedaald.
Deze kant van de berg heeft een veel warmer klimaat: er wordt lager in het dal veel fruit geteeld.
De afdaling verliep goed en in 10 uur totaal waren we op de volgende campingplaats.
Hermo dacht dat wij als laatste liepen, maar op de campingplaats aangekomen was Rachel, één van de Engelse dames, er niet.
Hermo is teruggelopen, want het is zijn verantwoordelijkheid.
Wat bleek: ze was ziek en had overgegeven.
Een andere gids had haar rugzak gedragen.
Ze is gelijk gaan slapen.
Robert voelde zich ook niet lekker en heeft weinig gegeten.
Dit keer slapen we in iglo-tentjes met een soort rieten overkapping.
Na het eten (weer heel lekker) zijn we om 8 uur snel gaan slapen.
Ik was, net als de rest, wel beetje moe. Gek hè.
Morgen mogen we weer om 6 uur op.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-12-05 16:39:07
[totalVisitorCount] => 94304
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1089
[author] =>
[cityName] => Aguas Calientes
[travelId] => 513365
[travelTitle] => Peru 2017
[travelTitleSlugified] => peru-2017
[dateDepart] => 2017-07-17
[dateReturn] => 2017-08-08
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,aguas-calientes
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/594_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salkantay-trek-dag-2
)
[36] => stdClass Object
(
[reportId] => 4992269
[userId] => 424594
[countryId] => 53
[username] => NepalWaalabee
[datePublication] => 2017-08-03
[photoRevision] => 0
[title] => Salkantay trek dag 1.
[message] => De briefing was goed en duidelijk. De gids heet Hermo. Een jonge enthousiaste knaap. Er was even discussie of we wel een hele dag Machu Picchu zouden krijgen maar na een telefoontje bleek dat OK.
Daarna zijn we in het centrum nog wat gaan eten.
Ik heb Alpaca cordon bleu gegeten. Het smaakte heerlijk.
Vanochtend weer vroeg op want we werden om 4:00 uur opgehaald door Ermo.
We reden Cusco uit in het donker en iedereen probeerde nog wat te slapen.
Rond 7:30 uur kregen we in een plaats, Mollepata, ontbijt.
Het duurde redelijk lang voor dat t ontbijt kwam maar het was wel lekker.
Daarna gingen we echt de bergen in over een steeds slechtere weg.
Op een gegeven moment stopte de bus en mochten we uit stappen.
Alles werd uitgeladen en we konden op pad.
Wij lopen met een dagtocht rugzak en de rest van de spullen wordt vervoerd door muilezels.
We begonnen gelijk met flink stijgen en ik vormde gelijk de achterhoede, maar ik kon redelijk bijblijven,
Naast onze 6 mensen zijn er nog 4 mensen: 1 Australiër , 2 Engelse dames en 1 Zwitserse dame.
Allemaal de leeftijd rond die van onze kinderen of iets ouder.
Het konden onze kinderen zijn qua leeftijd.
Op de duur werd het pad vlakker en liepen we dieper het dal in langs een oud irrigatie kanaal.
Rond elf uur, half twaalf waren we bij de kamp met de iglo's.
De iglo's zijn heel mooi om te zien en vannacht heb je waarschijnlijk mooi zich op de sterren en de maan.
De lunch werd na een uur of zo geserveerd.
Ongelofelijk wat voor een maaltijd ons voor werd gezet.
Gebakken aardappeltjes, rijst, groente, forel, pompoenpuree.
Na een kleine pauze zijn we bergopwaarts gegaan naar een bergmeertje.
Het ging flink steil bergop en ik kon dat alleen op eigen tempo. Gewoon voetje voor voetje met gebruikmaking van twee stokken.
Het laatste stuk ging minder steil, dus dat was lekker.
Het meer was mooi met de berg op de achtergrond.
De anderen gingen nog verder naar een richel met uitzicht op het meer maar ik ben met Hermo rustig in de zon blijven zitten.
Er was nog een kleine lawine zichtbaar op de bergwand.
Na een tijdje zijn we weer naar beneden gegaan.
Daarna werd er thee en popcorn geserveerd
Dit ging vrijwel naadloos over in diner.
Dit was weer zeer goed.
Na het diner zijn we, na enkele koppen thee naar de iglo gegaan en nadat we alles voor de nacht in gereedheid hebben gebracht, zijn we sterren gaan kijken door het glas van de iglo.
Mooi om te zien.
Zo nu ga ik slapen, want we worden om 5:00 uur weer gewekt. We zijn hier op 3900 meter.
Het is nu 20:15 uur.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-12-05 16:39:07
[totalVisitorCount] => 94304
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1132
[author] =>
[cityName] => Aguas Calientes
[travelId] => 513365
[travelTitle] => Peru 2017
[travelTitleSlugified] => peru-2017
[dateDepart] => 2017-07-17
[dateReturn] => 2017-08-08
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,aguas-calientes
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/594_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => salkantay-trek-dag-1
)
[37] => stdClass Object
(
[reportId] => 4975913
[userId] => 431842
[countryId] => 53
[username] => deetje89
[datePublication] => 2017-05-02
[photoRevision] => 7
[title] => Alweer een maand bij Dolphin Explorer
[message] => Wow, er zit al een maand op bij dolphin explorer. De eerste 2 weken stonden Holly, Gema en ik in viskeuken om het vis klaar te maken voor de zeeleeuwen en dolfijnen samen met het vaste personeel van de viskeuken. Maar omdat we met zijn drieen waren, waren we vaak eerder klaar waardoor we smiddags naar het platform konden en de programma's konden zien en daarna zelf het water in mochten en helpen bij de trainingen met de dolfijnen, dus wij natuurlijk elke dag snel werker waardoor we smiddags naar het platform konden en het water met de dolfijnen in konden elke dag, haha! Na de twee weken ging ieder naar een ander department. Ik ging naar de zeeleeuwen, gelukkig erg leuk en gezellig team en mijn mentor neemt echt de tijd om alles uit te leggen en mijn vragen te beantwoorden, dus dat is heel fijn. En ook al spreken ze hier onderling spaans met elkaar en kunnen er veel slecht of nauwelijks engels praten, het is alsnog erg gezellig in het team. Ik vraag elke week aan het einde om feedback, maar mn mentor zegt dat ik zo door moet gaan en ze blij met me is en de supervisor zegt prima dus dat is mooi. En ik heb ook gating geleerd bij de zeeleeuwen. Ik mocht laatst een sessie met een fur seal doen. Opeens zei mijn mentor dat ik het mocht doen na maar een paar keer gekeken te hebben bij haar, ik was wel wat nerveus en de fur seal ook omdat ze mij natuurlijk niet kent, maar voor de eerste keer ging het wel goed. Omdat er nu dus nieuwe regels opgesteld hebben voor ons en toekomstige stagiaires mogen we geen shows en eigen programmas met toeristen meer doen helaas, wel bijvoorbeeld oefenen met collega's en onder leiding van de je mentor, maar niet direct in combinatie met de dieren en toeristen tegelijk. Deze week is de laatste week bij de zeeleeuwen en als er tijd is kan ik deze week wel mijn eigen programma bij de fur seals doen met een collega in het water en mijn mentor erbij. Ik hoop echt dat het kan want dat zou echt te gek zijn en daar leer je natuurlijk heel veel van. En aan het einde van de week komt het team bij mij thuis en ga ik voor ze koken en gaan we drinken als afsluiting van de tijd bij hun. En dan volgende week 2 weken naar de birds. Dan heb ik gelukkig ook een leuke mentor wat ook een vriend is geworden en ik gister een dag mee opgetrokken heb aangezien Randy dus opeens moest werken en we daardoor helaas niet meer naar Santo Domingo konden. Vandaag nog een dagje vrij, het hangt even van het weer af wat ik ga doen. Want gister was het echt niet normaal hoe harde regen, wind, strorm en bliksem. Het was zelfs de tweede keer in 3 jaar dat het park dicht ging vanwege het weer en Gema kwam ook eerder thuis, gelukkig dat ik vrij was. Misschien dat ik met een collega die ook vrij is wat ga doen of misschien naar Manati park waar een dolfijnentrainer werkt die vroeg of ik daar langs kwam en kom kijken waar ik natuurlijk geen nee tegen zeg. Hangt er vanaf of hij daar heen gaat vandaag. Nog 3 weken en dan ga ik 1,5 maand naar de dolfijnen toe en ben elke dag in het water met ze, echt super gaaf! Ze geven je hier wel de mogelijkheid om te ontwikkelen en veel te leren wat ik erg positief vind! Ook wordt je echt gewaardeerd gelukkig. Soms mis ik wel thuis en familie en vrienden en het kletsen en vanwege het tijdsverschil is het lastig om te bellen want als ik thuis kom uit werk is het in Nederland al half 1 snachts dus kan alleen bellen als ik vrij ben. We maken hier wel lange dagen, vorige week 60 uur gewerkt dus na werk ben je wel echt kapot, haha! Slaap ook veel eerder dan in Nederland en wordt meestal om 6uur smorgens wakker. Dit was weer even een update vanaf de Dominicaanse Republiek. Liefs en dikke knuffel!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2017-01-31 17:35:18
[totalVisitorCount] => 19871
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1513
[author] => Dewi
[cityName] => Dominica
[travelId] => 511357
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek Dolphin Explorer
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek-dolphin-explorer
[dateDepart] => 2017-04-02
[dateReturn] => 2017-07-02
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/431/842_50x50.jpg?r=7
[titleSlugified] => alweer-een-maand-bij-dolphin-explorer
)
[38] => stdClass Object
(
[reportId] => 4972161
[userId] => 431842
[countryId] => 53
[username] => deetje89
[datePublication] => 2017-04-07
[photoRevision] => 7
[title] => Eerste week Dolphin Explorer
[message] => Er zit alweer bijna een week op bij Dolphin Explorer en ik geniet enorm! De mensen, de sfeer, de dieren, de zon en zee en strand! Echt paradijs hier! Het is echt heel gezellig met iedereen. De mensen lachen continu en zijn echt happy! We zijn net met wat trainers na werk uiteten gegaan, was erg gezellig. Daarna weer met de taxi terug naar huis. Morgen is er een feest bij ons thuis met team van de dolfijnen en zeeleeuwen. Hapjes, drankjes en dansjes. Ze houden hier wel van een feestje, haha! Want bijna het hele team komt dus dat is zo'n 30 man denk ik. Wordt vast gezellig! De dominicaanse mannen zijn echt heel flirterig, haha! Al een aantal keer mee uitgevraagd, telefoon nummer, facebook en noem maar op. Maar wel erg gezellig onderling allemaal. Wat super gaaf is , is dat ik mijn eigen swim programma met toeristen mag doen en 2 dolfijnen, daar kijk ik zo naar uit! Eindelijk na al die jaren dat mijn droom uitkomt en met deze geweldige dieren mag werken! Ook mag ik meedoen met de zeeleeuwenshows, wat ook super is! Ik heb het echt veel meer naar mijn zin dan op Malta. Veel meer mag ik hier doen en ik leer veel meer. Ik hoop zo dat ik mag blijven na deze 3 maanden. Ik pas in elk geval wel goed in het team! Ik ga heel hard werken en mijn best doen, want voor mij natuurlijk 10000 anderen. Ik ben al zo gelukkig dat ik uitgekozen ben om ervaring op te doen. Charlotte zei dat ze echt heel veel verzoeken krijgt. Dit was het voor nu even een update, ik ga nu lekker slapen want ben wel moe nu. Morgen nog een dagje werken en dan een dagje vrij.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2017-01-31 17:35:18
[totalVisitorCount] => 19871
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1231
[author] => Dewi
[cityName] => Dominica
[travelId] => 511357
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek Dolphin Explorer
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek-dolphin-explorer
[dateDepart] => 2017-04-02
[dateReturn] => 2017-07-02
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/431/842_50x50.jpg?r=7
[titleSlugified] => eerste-week-dolphin-explorer
)
[39] => stdClass Object
(
[reportId] => 4971576
[userId] => 431842
[countryId] => 53
[username] => deetje89
[datePublication] => 2017-04-02
[photoRevision] => 7
[title] => Eerste paar dagen in Punta Cana
[message] => De reis naar Punta Cana verliep voorspoedig. Wel erg lang 17 uur totaal. Eerste vlucht naar Atlanta was prima, zelfs nog 3 uurtjes geslapen en 2 films gekeken. De vlucht van Atlanta naar Punta Cana was wat minder fijn, veel turbelentie. Het ging allemaal heel snel gelukkig dus ik stond eerder buiten dan verwacht, waardoor ik nog 10 minuten op Charlotte, haar vriend en Holly heb gewacht. Het appartement was nog niet klaar dus ik sliep samen met Holly bij Charlotte en zij sliep bij haar vriend. De volgende ochtend heeft Holly voor ons een ommeletje gemaakt en hebben we lola, de hond van charlotte uitgelaten. Bijna iedereen heeft hier een hond voor de veiligheid. We hebben de hele dag bij het zwembad gechillt met andere trainers met muziek en drinken, was erg ontspannen en leuke sfeer! Smorgens zijn we naar de supermarkt gegaan en gingen ze spullen halen om de hele dag sangria te drinken in het zwembad, ik heb het maar op water gehouden haha! In de avond hebben we Gema, spaans meisje opgehaald van vliegveld en zijn we naar hotel gegaan waar we vannacht geslapen hebben omdat we pas vanavond in ons appartement kunnen. Daarna zijn we weer meegegaan en hebben we tot laat gechillt en gekletst bij de trainers thuis. De vriend van Charlotte heeft ons weer naar het hotel gereden. Ik heb nog wel last van een jetleg, maar dat hoort erbij natuurlijk. Alex zei dat hij veel met de dieren heeft mogen doen, zelfs een zeeleeuwenshow alleen en swims met touristen bij de dolfijnen. Als je goed je best doet geven ze je de kans om te groeien en veel te doen, dus ik geef alles zodat ik zo veel mogelijk leer en mag doen. Vandaag gaan we een dagje relaxen bij het strand en dan beginnen we morgen, ben echt zo benieuwd en heb er heel veel zin in! als ik Alex mag geloven ga ik 3 fantastische maanden tegemoet hier! We gaan zo met Gema, Holly, Alex en ik naar het strand, lekker chillen, lezen , snorkelen in het helder blauwe water! Charlotte komt ons na werk ophalen en dan gaan we naar ons permanente appartement. We heben allebei een eigen slaapkamer en eigen badkamer en balkom, dus dat klinkt veelbelovend! Ben benieuwd! Liefs en dikke knuffel vanuit het zonnige Punta Cana!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2017-01-31 17:35:18
[totalVisitorCount] => 19871
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 1404
[author] => Dewi
[cityName] => Dominica
[travelId] => 511357
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek Dolphin Explorer
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek-dolphin-explorer
[dateDepart] => 2017-04-02
[dateReturn] => 2017-07-02
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/dominicaanse-republiek,dominica
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/431/842_50x50.jpg?r=7
[titleSlugified] => eerste-paar-dagen-in-punta-cana
)
[40] => stdClass Object
(
[reportId] => 4969346
[userId] => 150395
[countryId] => 53
[username] => josenmajo
[datePublication] => 2017-03-14
[photoRevision] => 0
[title] => Bahama’s tot Luperon 1 feb - 13 mrt 2017
[message] => Na een paar dagen West Palm Beach springen we de Florida Strait over naar de Bahama’s. De eerste eilanden dichtbij deVS zijn erg Amerikaans en toeristisch: hotels, veel powerboaten uit Florida en 2e huizen-met-boot-voor-de-deur. We hebben haast om naar het zuidoosten te komen en gebruiken Grand Bahama en Great Abaco Island alleen om ’s avonds te ankeren. We voeren de gele quarantainevlag en checken niet in. Met onze diepgang van 2,60 meter kunnen we trouwens nergens naar binnen.
ELEUTHERA
Bij Eleuthera begint het Caraïbischer en leuker te worden: zwarte bevolking met West Indische tongval, layed back en liming. We worden zelf ook wat rustiger. Hier op de Outer Bahama’s hebben de zeilboten weer de overhand. De katten eten door de hitte minder en proberen hun winterjas weer uit te trekken. Ze verharen als een 2e hands bontjas van de vlooienmarkt. Hatchet Bay is een mooie beschutte ankerplaats met een nauwe ingang tussen de rotsen die je pas ziet als je er van vlakbij recht in kijkt. Een grote miljonairsboot past niet door de ingang en ankert buiten. Wow, laten we toch maar inchecken. Dat kan een baai verderop in Governors Harbor, de oude hoofdstad van de Bahama’s. Hier staan een paar mooie koloniale gebouwen en een schattige bibliotheek, maar verder is er niets te beleven. Een douane-ambtenaar wil Jonathan, die voor anker ligt, inspecteren. Op de plaats aan lagerwal waar hij afgehaald wil worden staan behoorlijk wat golven. Wanneer de ambtenaar – uniform en gepoetste schoenen – instapt ligt de dinghy meteen vast op de bodem. Jos trekt zijn schoenen uit en stapt overboord. Dat helpt. Hij duwt het bootje van de kant en springt er behendig in. We paddelen met de riemen tot de schroef vrij is en we kunnen starten, maar de motor springt niet aan. Jos trekt zich een rood hoofd, maar helaas: verzopen. Er zit niet anders op dan te blijven paddelen, tegen de wind in, tot we bij Jonathan zijn. Vooral Majo heeft het te kwaad. We kunnen in ieder geval niet van neo-koloniaal gedrag beschuldigd worden. Twee sjofel geklede blanken die zich het apenzuur werken voor een zwarte, keurige meneer. Na een korte pro-forma inspectie start de dinghy nu wel. De baai geeft geen bescherming tegen de zuid-westen wind, die iets te indringend waait voor een comfortabel gevoel en we besluiten ons terug te trekken in ons geliefde Hatchet. Na een paar dagen varen we via Rock Sound naar de doorgang om het rif aan de lijzijde van Eleuthera te verlaten. We zijn wat gespannen en doen eyeball navigation. Er moet 2,80 water staan – 20 cm over dus. Majo voor op de preekstoel – ze is tenslotte theologe – turend in het water, Jos aan het roer met de ogen op de dieptemeter. Je ziet alles in dit glasheldere vlakke turquoise water, maar het is moeilijk om de diepte te schatten. Onze schaduw glijdt met ons mee.
Het water bij Eulethera is prachtig van kleur en helder: zelfs met snelheid kunnen we op 10 meter onder ons de zeesterren zien. En een heel veld met zee-egels komt langs. Majo geniet op haar preekstoel en vergeet haast bang te zijn voor de ondieptes die ze moet spotten. We zijn vrijwel op hoog tij bij de passage en komen niet onder 3,40 meter. Dan ineens wordt het water diepblauw en geeft de dieptemeter niets meer aan: 1000 meter zegt de kaart en even later zelfs 4500 meter. Nog steeds prachtig blauw.
LITTLE SAN SALVADOR
We ankeren in Half Moon Bay op Little San Salvador. Dit eiland is geheel eigendom van de Holland-Amerikalijn. Je mag er ankeren, maar niet aan land komen. Het is zondag en het strand is uitgestorven. De volgende dag arriveert inderdaad een cruiseschip: de Rotterdam! De Nederlandse vlag voorop. Dat geeft een trots gevoel: 2 schepen in de baai en allebei Nederlands. Jos roept hem op in het Nederlands en krijgt prompt antwoord van de 3e stuurman, die wel een babbeltje wil maken. Het eiland dat er eerst uitgestorven bij lag komt ineens tot leven net als een emplacement met speelgoedtreintjes waar de stroom wordt ingeschakeld. De lege cafe’s, de distributie van strand- en waterspeeltjes en een piratenschip krijgen lichtjes en de muziek begint te spelen. Ze moeten snel de 1350 passagiers, die aan land worden geheveld, kunnen opnemen. Wij gaan snel anker op.
CAT ISLAND
Door het prachtige water zeilen naar Cat Island. De diepte van het water kun je (na enige oefening) aflezen aan de kleur: wij mogen niet in lichtgroen terecht komen. Ook hier weer helder water met zeesterren. En eindelijk valt het kwartje: het is hier in de Bahama’s zo anders omdat geen plastic zwerfvuil de stranden ontsiert. We klimmen naar de hermitage van Father Jerome, een inmiddels overleden architect en pastoor, die locaal wereldberoemd is. Hij trok zich de laatste jaren van zijn leven terug in een indrukwekkende zelfgemaake kluis boven op een heuvel: een éénpersoons kapel met één kerkbankje - het licht valt door een open raampje op de bijbelstandaard -, een klokketorentje en een minuscule slaap- en kookplaats. Als architect specialiseerde hij zich in het hurricane proof bouwen van kerken. Door de koepeldaken en de dikke muren doet de hermitage Romaans aan. De Bahama’s hebben mensen als Father Jerome hard nodig, want de katholieken worden in fors tempo opgerold door protestantse denominaties, waarvan de Zevendedags Adventisten het ‘t best lijken te doen.
CONCEPTION ISLAND
We beginnen er echt in te komen: we willen wel weer eens snorkelen! Vis en koraal zien, die ontbreken in ons prachtige azuur. We steken over naar Conception Island, op moter, wind is er weer eens niet. Perfect om te snorkelen. De miljonairsbak die Hatchett niet in kon, ligt al geankerd en heeft zijn speeltjes in het water. Terwijl de gasten zich vermaken met de jet ski’s bouwt het personeel op het zandstrand een uitspanning met lounge stoelen en kampvuur: de gasten gaan vanavond romantisch dineren op het onbewoonde eiland. Wij vinden in het vooronder onze snorkel spullen terug (hoe lang niet gebruikt? .....sinds Cuba) en gaan met de bijboot naar de riffen: vis en koraal zijn onze beloning. ’s Avonds kijken we naar het met flambouwen verlichte strand en zien hoe de bemanning weer alles opruimt nadat de gasten om 8 uur terug gegaan zijn. Filmpje in de eigen boordbioscoop?
WEG, MAAR WAARHEEN?
De volgende ochtend beukt de branding op het strand: de wind is gedraaid en we liggen op lagerwal. We twijfelen: we kunnen omzeilen naar de andere kant van het eiland, waar tussen riffen een beschutte ankerplaats is en nog een dagje snorkelen óf we gebruiken de wind om lekker op te schieten. Het gezonde verstand zegeviert: anker op en hijsen. Nog voor we 2 mijl verder zijn hebben we het grootzeil al gereefd: meer wind dan gedacht. Maar eenmaal weg van het eiland kunnen we wat ruimer varen: dit gaat lekker, 9 knopen, eindelijk weer eens gewoon lekker varen. Tegen de avond wordt de wind wat rustiger, zodat we een confortabele nacht met maan en sterren hebben. We schieten lekker op,maar waarheen? Echt goed genavigeerd hebben we bij vertrek niet en de weerberichten, die Majo via de kortegolfradio binnenkrijgt, blijven mooi. De volgende dag – nog lekker zeilend - besluiten we niet naar de Noordkust van de Dominikaanse Republiek te varen, maar naar de Zuidkust, via de zeestraat bij Haiti. Domme beslissing, blijkt, want dat is veel langer. Maar ja, Belgische vrienden met hun catamaran zijn daar ergens.
Op de 3e dag valt de wind conform voorspelling weg. Geen probleem: moter bij, goed voor de accu’s. Jammer dat het zo warm wordt in de keuken (de moter staat onder de keukenvloer), maar dat moet dan maar. Opeens vermindert het toerental en valt de moter stil. Jos duikt de moterruimte in om te ontdekken dat de versnellingsbak oververhit is. Het (zoete) water dat hij erover gooit verandert direct in stoom. We drijven met een zacht klapperend grootzeil in prachtig blauw water, zonder enige snelheid. Majo probeert buiten de neus van de boot in de richting van de golven te houden terwijl Jos beneden tot de conclusie komt dat de versnellingsbak volledig is vastgelopen: we zijn een zeilboot zonder hulpmoter geworden. Dat is pas echt klassiek.
We besluiten de route via de Zuidkust op te geven, het zou minstens 8 dagen kosten om op een plek te komen waar er kans op reparatie is: Luperon. Haiti is zo arm daar je daar geen hulp kunt verwachten: Luperon op de Noordkust is een betere optie en moet met deze windvoorspelling zeilend haalbaar zijn.Vier uur later (en 2x zonnebrandcrème factor 50) komt er weer wind. Het lukt om een koers naar Luperon te zeilen, maar we gaan het niet meer bij daglicht halen.
KATABATISCHE WIND
We moeten afremmen om de volgende dag bij licht aan te komen. We nemen zeilen weg tot we halvewind voor top en takel varen. In de weinige wind varen we ’s nachts 0,2 knoop maar houden wel druk op het roer, zodat we wat kunnen sturen. Dat gaat goed tot om 5 uur in de ochtend een jacht met toeristen onze koers kruist. Jos roept hem op om te vragen koers te wijzigen, maar hij antwoordt niet. Dan maar de genua hijsen om ons uit de voeten te maken. We varen wat heen en weer tot het om 6.30 licht wordt. Met de oostenwind moeten we zonder motor de ingang van de baai met riffen aan beide kanten kunnen bezeilen en op zeil ankeren. Maar vlak bij de ingang blijkt er een zuidwestelijke landwind te staan. Volgens de pilot heet deze Katabatisch en staat van ca middernacht tot 10 uur ’s morgens. Jos hijst snel het grootzeil om naar binnen te kunnen kruisen. De digitale kaart is hier niet ingevuld en er staat zo weinig wind dat de riffen zich niet door brekers verraden. Tot zover gaat het goed, maar dan liggen er 3 boeitjes, die een kanaal van ca 30 meter breed aangeven. Met hele korte slagen, waarbij Majo op het voordek de genua met de hand omtrekt, laveren we tussen de ondieptes. Het tweede deel van de baai wordt door een nauwe passage afgesloten, die pal in de wind ligt, met rotsen aan de ene kant en een prachtig strand aan de andere kant. Dat is te veel voor ons en we laten snel het anker zakken. Oef dat ging net goed. Een tikkeltje te veel avontuur amigo?
De officials vinden van niet. We worden begroet door een bootboy met een sloep met een 45 pk buitenboordmotor, die ons het laatste stuk wel wil slepen. Maar nog voor het zo ver is komen 3 functionarissen, plastic ID’s om de nek, met een kleine dinghy ons zeggen dat niemand contact met ons mag hebben tot zij met ons klaar zijn. Ze bevelen ons het anker te lichten. Zij zullen ons wel naar binnen trekken. Protesten dat hun 6 pk te weinig is voor onze zware boot helpen niet. Jonathan met één touw aan hun gierende dinghy drijft op weg naar het strand. Jos bindt snel onze dinghy (5 pk), die we gelukkig net overboord gezet hadden, langszij met een voor en achterlijn. Majo geeft in de dinghy vol gas en zo krijgen we weer druk op het roer en hoeven geen voortijdig stranduitje te ondernemen. De twee dinghies brengen Jonathan naar een ankerplaats, waarbij we de aanwijzingen van de officials, die totaal geen idee hebben wat ze aan het doen, zijn negeren.
LUPERON
Ooit was Luperon een levendig stadje vol restaurants en kroegen.Maar sinds het hotel aan het strand sloot (2007) is het een slaperig stadje geworden, stoffige wegen, niets te beleven. Wel een prachtige ankerbaai die vol ligt met cruisers. En toch, Luperon heeft wat. Luperon is plakkerig, de grond in de baai kleeft letterlijk aan het anker en de (bij)boot krijgt snel aangroei, maar ook figuurlijk, cruisers blijven er jaren hangen, en kopen huizen. Al bij het inklaren (de 3 officials in de dinghy waren maar het begin) bij de 5 instanties die allemaal geld van ons willen,ontmoeten we deze mensen. We leggen uit wat onze problemen zijn en tot onze stomme verbazing hebben we die middag al een monteur (met referenties) die 2 dagen later aan onze ramp zal beginnen. OK, hij komt een paar uur later dan afgesproken, maar weer een paar uur later ligt onze volledig vatgelopen bak en de kapotte overbrenging in een vissersbootje langszij. De moter zelf heeft geen schade opgelopen! De volgende dag belt hij om te melden dat de bak niet gerepareerd kan worden (van de overbrenging wisten we dat al), maar dat hij al een ruilbak voor ons gelokaliseerd heeft. Laat de dag erop duikt hij weer op, met zijn beide helpers (de transmissie is zwaar) en net voor de duisternis invalt , kunnen we - nog geankerd - kijken of alles weer werkt. Yes! Ongelooflijk, in 3 dagen is de hele klus geklaard. Stuk sneller (en betaalbaarder) dan in de VS. De volgende dag gaan we anker op voor een echte proefvaart. Ook een van de lokale ondieptes blijkt plakkerig: tijdens de proefvaart lopen we hevig aan de grond met vallend water en moeten 8 uur wachten tot 3 andere schepen (goed voor 200 pk) ons met hoogwater weer vlot weten te krijgen. In ieder geval doet de versnellingsbak het!
Luperon heeft een telefoonwinkel (zodat we internet hebben en kunnen bellen met de monteur), een supermarkt die 1x per week yoghurt aankrijgt (per gallon) en een flappentap. Die hebben we hard nodig. Majo doet dagelijks een ronde ‘geld ophalen’ en ontdekt dat ’s middags de flappentap die in de zon ligt zo heet is dat ze haar vingers brandt bij het intoetsen. De kleine voorkamer-winkeltjes blijken dan ook al dicht of uitverkocht, zodat de dagelijkse ronde de stad in voor 12 uur gedaan moet zijn. Maar dan heb je ook geld, verse ananas, goede avocado’s en groenten. Soms wagen we ons aan het vlees van slagers, waar de dierenkoppen aan balken hangen en het vlees op de ongekoelde toonbank ligt, maar we blijven gezond.
De Dominikaanse Republiek is een heel mooi,bergachtig en vruchtbaar land. Vanaf de ankerplaats lokken de heuvels: we huren een auto en maken kennis met de Dominikaanse wegen (gaten en drempels) en rijstijl (poging tot zelfmoord, die meestal zonder schade maar met veel getoeter gepaard gaat). We zitten in een veeteelt gebied en herhaaldelijk rijden we stapvoets tussen een kudde koeien die verweid wordt. In de weilanden staan palmen. Majo koopt verse kazen, die op mozzarella lijken.
SANTIAGO
Een tweede trip met huurauto bengt ons naar Santiago de Caballeros. Dé sigarenstad van het land, waar Jos zijn voorraad sigaren aanvult. Om het centrum van de stad te bereiken tikt Majo in Google Maps ‘sigaren-museum’ in. Feilloos worden we naar een prachtig cultureel centrum geleid. Het blijkt een kunstmuseum t, een donatie van de rijke eigenaar van de belangrijkste sigarenfabriek. Het museum heeft een prachtige collectie moderne kunst. Sinds dictator Trujillo’s dood in 1962 sponsort de familie een jaarlijkse kunstwedstrijd die groot talent aantrekt, dat vervolgens wordt aangekocht. Moderne kunst was een politieke uiting, die onder Trujillo’s schrikbewind eerder tot een verdwijning zou leiden dan tot een expositie.
Als je ons wilt bezoeken of mee wilt varen, onze planning is:
- Maart t/m mei nog niet nader bekende Benedenwindse Eilanden, zoals Sint Maarten en Antigua.
ONS BEREIKEN
Gaat het makkelijkst via onze email josvanveen66@gmail.com of hendriksmajo@gmail.com, sms-en of skypen. Eventueel Majo: + 31 655712122. Jos: +31 654201071
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-07-01 06:52:00
[totalVisitorCount] => 126631
[pictureCount] => 15
[visitorCount] => 1895
[author] => Jos en Majo
[cityName] => Luperón
[travelId] => 476626
[travelTitle] => De wereld om!
[travelTitleSlugified] => de-wereld-om
[dateDepart] => 2014-07-19
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 5
[goalName] => Een wereldreis
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/467/784_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/150/395_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bahama-s-tot-luperon-1-feb-13-mrt-2017
)
[41] => stdClass Object
(
[reportId] => 4946375
[userId] => 388977
[countryId] => 53
[username] => vrijevogel
[datePublication] => 2016-09-29
[photoRevision] => 4
[title] => Vliegen: van de berg, het paard en naar huis
[message] => 23-09
Het is tijd om weer een ochtendje te gaan surfen, dus staan we vroeg op. Na een snel ontbijt zijn we er helemaal klaar voor. De surfles is een stuk zwaarder dan de vorige keer. Hoewel onze instructeur Roberto zijn best doet, komen we een stuk minder overeind dan van de week. Harald is het al snel zat, maar houdt vol. Ik kom een aantal keer aardig overeind, maar (volgens de woorden van Roberto) 'vergeet alles om me heen zodra ik een golf zie'. Ik zie dat als iets goeds, ik richt me volledig op het moment zelf, maar daardoor vergeet ik dus wel alles wat hij me vertelt... Oeps! Gelukkig weet ik het een en ander te onthouden en sta ik een aantal keer mooi op de plank en aan het einde van de les Harald ook. Ik heb mijn GoPro vastgemaakt aan mijn board, dus dat belooft wat mooie beelden op te leveren! Ware het niet dat bij de laatste golf die we pakken, deze besluit de GoPro in al zijn natuurgeweld mee te nemen. Zo is 'ie er nog en zo -FLOEP- verdwijnt hij tussen de golven. Een uitgebreide zoektocht mag niet baten. Gelukkig hebben we de foto's nog...
We besluiten nog aan ons kleurtje te werken op het strand. We zoeken “onze” palmboom op en leggen de LamZac'en neer om lekker op te luieren na een frisse duik. Nog voor we goed en wel kopje onder gaan zien we van een afstandje de LamZac'en wegwaaien. Het waait wat harder dan eerdere dagen en ondanks onze poging de luchtbedden te verzwaren, nemen ze toch een loopje met ons. Nog voor we het water uit zijn zien we er een aardige jongen achteraan rennen. Zelfs de spullen zijn nog allemaal heel, zij het wat zanderig. We doen een wisseldienst en liggen het grootste gedeelte van de middag lekker in de zon. De verkopers herkennen ons inmiddels al een beetje (we zijn best een attractie, liggend op de LamZac) en komen al glimlachend naar ons toe met heerlijke kokoskoekjes en andere prullaria. Als de lucht dichttrekt fietsen we terug naar het surfkamp.
Na een snelle duik in het zwembad om al het zout en zand af te spoelen trekt de lucht echt dicht. Terwijl ik onder de douche sta valt de elektriciteit uit. Apagón, zoals de Dominicanen dat noemen. Het regent kneiterhard, maar het heeft wel wat zo in het donker. We spelen een spelletje op ons terras met een kaarsje erbij. De stroom valt een paar keer uit en schiet weer aan, maar het ergst is de regen. Tegen het avondeten besluiten we het er dan maar op te wagen en al gillend, plassen ontwijkend en ons lijf zo goed mogelijk beschermend maken we onze weg naar het restaurant. We komen alsnog als verzopen katten aan, twee minuten lopen is best lang wanneer de regen met bakken tegelijk komt. Het eten is warm en het gezelschap goed. We kletsen met de Duitse Corinna uit Keulen en de Colombiaanse Gary. Tegen de tijd dat we terug naar huis lopen is het droog, maar nog steeds vochtig. In het kamp is geen airco, maar met een ventilator is het normaal prima uit te houden. Als we net in bed liggen klinken de harde klappen onweer en valt de stroom weer uit. Binnen twee minuten veranderd onze kamer qua temperatuur van 'aangenaam' naar 'om te snikken'. We vallen met het geluid van de tropische regen op het dak in slaap.
24-09
We zouden vandaag weer gaan surfen, maar verslapen ons. Het is voor het eerst deze vakantie dat ik niet achterlijk vroeg wakker ben. We hebben slecht geslapen, want de stroom is 's nachts nog een aantal keer uitgevallen, resulterend in een verschrikkelijke temperatuur in onze kamer. Van al dat natuurgeweld is weinig meer te merken, het vocht is uit de lucht en de temperatuur is een stuk aangenamer dan een dag eerder. We besluiten er een ultieme chill-dag van te maken. We ontbijten met een pannenkoek met ananas (de banaan was op, maar echt een aanrader!), poedelen bij het zwembad, lezen en gaan na het middaguur (heel standaard) naar het strand tot het weer afkoelt. We kopen wat souvenirs en genieten 's avonds weer van een heerlijke churrasco en goed gezelschap.
25-09
Onze laatste dag in Cabarete. We doen nog maar eens een surfles en deze keer gaat het een stuk beter dan vrijdag. Het gros van de tijd kunnen we, met behulp van wat tips van Roberto, helemaal zelf een golf pakken en redelijk goed uitrijden. Er is vooruitgang merkbaar, ook al is het best zwaar, en we genieten met volle teugen. Na onze les besluit Harald te stoppen, terwijl ik nog een paar golven pak. Letterlijk twee, want daarna is de stroming zo sterk dat ik het opgeef. Om twaalf uur worden we normaal gesproken opgehaald, dus kunnen we nog even van het uitzicht genieten voor we gaan. De chauffeur laat echter wel lang op zich wachten. In eerste instantie is dat geen probleem, maar na zo'n drie kwartier wachten zonder bericht slaat de sfeer aan het strand ineens om. Er is overal in de DR (Dominicaanse Republiek) politie aanwezig, gewoon om de orde te handhaven, zo ook op het strand. Ineens zien we politiemannen rennen en schreeuwen en wordt er een pistool (kaliber dubbelloops shotgun) geladen en gericht. De andere surfers en instructrice voelen zich onveilig, ik neem voorzichtig een kijkje om te zien wat er aan de hand is. Gezien de staat van ons Spaans wordt het ons niet helemaal duidelijk, maar er is een probleem met twee locals die betrokken zijn bij de surfschool. Er wordt zo'n tien minuten lang geschreeuwd, pistolen worden geladen en de sfeer is echt grimmig. Uiteindelijk worden er mensen opgepakt. Zodra het busje komt, stappen we in en kijken we niet meer om. Toch best heftig...
's Middags lunchen we bij de Mojito-bar, waar we Corinna tegen het lijf lopen. We brengen met zijn drieën de middag door met lekker eten, drinken en op het strand. Tijdens het eten hebben we live-entertainment, en dan niet in de zin van de marriachi-bands die normaal gesproken rondlopen. Omdat het weekend is trekken alle locals ook naar het strand. Dit gaat gepaard met een hoop bombarie, vreselijk veel afval en liters pure rum. De mensen die voor ons op de strandbedden liggen zijn ver heen, het is echt geen gezicht. Een dikke dame, formaat nijlpaard, schommelt over het strand, nu en dan maakt ze een faceplant in het zand of ligt ze apatisch op het strandbedje. Het is hilarisch, maar voor ons strandplezier gaan we er wat verder vandaan liggen.
Na lekker te hebben gelezen op het strand, strijken we weer neer bij dezelfde bar voor wat mojito's tijdens het 'happy hour' (koop er twee, betaal er één). Inmiddels zijn de dronken Dominicanen ruzie aan het maken, met vechten en al en voor de tweede keer vandaag zien we politie, pistolen en slaat de sfeer om. Wij houden ons er verre van en genieten van de cocktails en het uitzicht.
We frissen ons op en eten snel wat in het restaurant en gaan vervolgens met Corinna, Aike en Helena (ook Duits) op de fiets op stap. We zijn uitgenodigd door een ander Duits stel, die ook mee waren surfen, om met zijn allen te gaan poolen. Het is inmiddels donker (dat gebeurt al om half 7 hier) maar de sfeer is gemoedelijk. We trekken een hoop bekijks: vijf blanken op de fiets is niet iets wat ze hier vaak zien. Er wordt getoeterd, geroepen en gekeken, maar allemaal op een vriendelijke manier. We rijden het hele dorp af en rijden zelfs nog langs het hotel van de Duitsers, maar omdat niemand hun naam weet en ze nergens te zien zijn, geven we onze zoektocht op. We gaan weer terug naar de mojito-bar en hebben een gezellige avond met zijn allen, al mojito's drinkend en Nederlands, Engels en Duits sprekend door elkaar.
26-09
Voor het eerst in een week moeten we weer reizen. We zouden eigenlijk gaan surfen 's ochtends en dan meteen door om de bus te pakken, maar besluiten dat dat toch allemaal te krap is qua planning, dus zeggen we gedag tegen onze Duitse vrienden en gaan bijtijds op pad. We hebben de taxi al geregeld en de spullen al gepakt, dus na een snel ontbijt zijn we zo op weg. De taxi brengt ons naar Sosua (zo'n 20 minuten rijden), waar we al snel in een luxe bus kunnen stappen. Deze rijdt op tijd -hallelujah!- en brengt ons naar La Vega. Ik lig de hele weg te slapen, terwijl Harald geniet van het uitzicht.
In La Vega zouden we een hele snelle overstap moeten hebben, dus snellen we de bus uit en haasten we ons naar onze backpacks... om erachter te komen dat we nog ruim twee uur moeten wachten voor onze bus daadwerkelijk komt. Het was ook te mooi om waar te zijn. Eventjes ben ik vreselijk kwaad: het is warm en we zitten echt in een 'shithole' in the middle of nowhere. De omgeving ziet er niet vriendelijk uit. We zoeken nog even uit of we een 'guagua' (lokale bus) of een taxi kunnen pakken, maar dat blijkt allemaal erg onduidelijk en lastig. Deze route wordt niet veel genomen door toeristen. Dat maakt het uitdagend, maar soms dus ook een klein beetje frustrerend. We besluiten dan maar gewoon op de bus te wachten. Ik voel me een stuk beter nadat Harald water en zoute chippies voor me haalt en al zittend op de backpacks 'pesten' we een aantal potjes.
De bus komt uiteindelijk ook nog te laat en komt tijdens onze rit over de berg (we gaan naar een dorp in het dal) vast te zitten achter een laaaaaangzame vrachtwagen. De rit duurt dus langer dan verwacht, maar we zitten comfortabel en het uitzicht is waanzinnig!
In Jarabacoa aangekomen voelen we ons meteen op ons gemak. Het stadje ademt een vriendelijkheid uit die we nog niet eerder hebben gezien. Met onze backpacks op de rug en daypacks op de buik duiken we een supermarkt in. We worden een beetje vreemd aangekeken, maar wel vriendelijk geholpen. Een taxi is zo geregeld en wanneer we bij ons hotel aankomen (het Jarabacoa Mountain Hostel) ontspannen we volledig: we hebben voor het einde van de reis een luxe kamer gereserveerd (en nog een upgrade gekregen!) en onze kamer is fantastisch! We hebben een kingsize bed, spa-bad, watervaldouche, fluffy badjassen, fluffy dekbedden en alles is schoon. We genieten van de zonsondergang op het balkon, poedelen in het spa-bad, bestellen pizza (heel slecht, maar lekker) en eten die op onze kamer met Netflix aan. We vallen uitgeput maar ontspannen in slaap.
27-09
We kunnen vanochtend rustig aan doen, om half tien worden we opgehaald om te gaan paragliden, ideetje van Harald. We hebben al onze activiteiten voor vandaag laten reserveren door Suzanne, de manager van het Jarabacoa Mountain Hostel, dus wij hoeven alleen maar op tijd klaar te staan, mee te gaan en te betalen, uiteraard. Er was al gewaarschuwd dat de wind lastig zou zijn, dus dat we misschien wat verder moeten reizen en daarin krijgt ze geen ongelijk. Uiteindelijk zitten we ruim een uur in de auto met José (chauffer), Juan en Papo (paragliders), aardige mannen die behoorlijk Engels spreken, maar natuurlijk oefenen we ook ons Spaans.
Op de plek waar we gaan paragliden moeten we eerst nog een flink stuk omhoog hiken, maar daarna worden we beloond met een wijds uitzicht. Harald doet zijn paraglide met Papo en ik met Juan. Ik mag als eerste en nadat we een 'waver' hebben getekend en worden vastgemaakt voel ik gezonde spanning. Op het moment dat de GoPro aanstaat, Juan op mijn verzoek de straps extra heeft gecheckt en we aan het rennen zijn vergeet ik alles om me heen. Binnen een paar seconden zijn we in de lucht en dat voelt echt waanzinnig! Ik heb eerder al een skydive gestaan, maar dit is echt een hele andere, unieke ervaring. Je gaat niet hard naar beneden, maar zweeft langere tijd door de lucht. Het is heel ontspannen, je kunt goed om je heen kijken en Juan is erg aardig en wijst allemaal mooie dingen aan.
Al veel sneller dan ik zou willen zetten we de landing in, in een veld waar normaal gesproken vee (paarden, koeien, etcetera) en riet staan. Ik til mijn benen op en Juan zet de landing in en voor ik er erg in heb lig ik een warm veld en buitelen we over de grond heen. De landing is niet helemaal vlekkeloos verlopen en het veld is een dag eerder afgebrand en gloeit nog na. Terwijl hij me losmaakt zegt Juan tegen me dat ik snel moet opstaan, wat nog best lastig is in een tuig. Gelukkig hebben we allebei niks, buiten een paar vegen op ons lijf. Nadat ik al lang en breed weer met beide benen op de grond sta, begint Harald pas met zijn vlucht. Ik help Juan met het opvouwen van de parachute, we wassen ons in een beekje, omdat ik eruitzie, aldus Juan, 'als een Haïtiaan (= zwart) en lopen naar de weg waar we nog een tijdje praten en later weer door de mannen worden opgehaald.
Voor Harald is het lastiger wegkomen. Na een mislukte poging omdat het zeil niet goed uitvouwt moeten ze zeker een kwartier wachten tot de wind in de juiste richting draait. Ook de tweede start is niet vlekkeloos, maar ze rennen toch door en voor ze er erg in hebben hangen ze in de lucht. Net als ik geniet Har van de prachtige uitzichten, de stilte en het ultieme gevoel van vrijheid. Op advies van Juan landt Papo een eindje verderop om nog meer vieze kleren te voorkomen. Nadat José eerst Harald en Papo heeft opgehaald met de auto, komen ze daarna naar Juan en mij.
Met de adrenaline nog in ons lijf zitten we weer in de auto. Terwijl we nog nagenieten worden de jongens gebeld: de mensen voor de rit met paarden staan klaar. Dat is even schrikken: we zijn bezweet en vies en hebben nog niets gegeten. Op z'n Dominicaans besluiten we dat we het wel zien als we terug zijn bij ons hotel. Een korte wandeling naar het huis van de eigenaren van het hotel lost alles op: we hebben meer dan een uur om even iets te eten en ons op te frissen. Helemaal schoon en klaar voor een nieuwe ervaring staan we om half drie klaar bij David en vijf paarden. We gaan samen met hem en twee Franstalige Zwitsers op pad. Niemand heeft noemenswaardige rij-ervaring (behalve David en ik), dus dat is fijn voor Harald en de Zwitsers, we doen het rustig aan. We hebben niet echt een duidelijke afspraak gemaakt over waar we heen gaan, dus we laten het helemaal over ons heen komen. Ik mag voorop, met Moreno een snel, zwart, fantastisch paard. Na een korte rit door het dorp, bevinden we ons al snel bij een rivier die overgestoken moet worden. Terwijl de eerste vier paarden dapper door het water lopen, blijft Harald achter. Zijn paard wil het water niet in. Vanaf de overkant roep ik instructies en al snel staat ook het paard van Harald in het water. Dat bevalt hem erg goed. Terwijl ik nog iets roep naar Harald, zakt zijn paard al door de knieën en gaat in het water liggen. Hij komt vervolgens weer overeind, Harald blijft dapper zitten. Wanneer hij weer door de benen zakt stapt/valt Harald eraf. Resultaat: een nat pak! De belletjes staan in zijn sneakers, zijn spijkerbroek en shirt zijn drijfnat. Zijn iPhone (in z'n broekzak) overleeft de ongeplande duik wonder boven wonder zonder een krasje. David is in paniek en loopt op zijn slippers door het water: 'Dit heb ik nog nooit meegemaakt!'
Eenmaal op het droge kunnen we er allemaal om lachen, zelfs Harald. We vervolgen onze weg en ik help David om ook de paarden van de Zwitsers op een goed tempo door het water te loodsen. Vervolgens komen we op een bergweg die langs kleine huisjes van locals voert, met waanzinnig uitzicht over de bergen en een aantal watervallen. Ik mag voorop en voor ik er erg in heb galoppeer ik op Moreno's rug langs de meest fantastische vergezichten. Harald heeft inmiddels vrede gesloten met zijn paard en volgt gestaag.
We rijden door jungle, stappen over grote stenen, door grote rivieren en komen uiteindelijk uit aan de voet van een waterval: Jimenoa. De paarden krijgen 'lunch' en wij maken een wandeling. Onderaan de waterval kan worden gezwommen, maar paardrijden met nog meer natte kleren zien we niet zitten. Wij genieten van de pauze en na deze stop, met vers gekraakte amandelen door de enthousiaste David, vervolgen we onze weg. Iedereen geniet en met veel 'ooooo's en aaaa's' vervolgen we onze rit. De paarden hebben er zin in en op de terugweg ben ik niet de enige die in galop zit: alle paarden hebben er zin in en Harald zit zelfverzekerd op zijn paard. Uitgeput en bezweet, maar voldaan nemen we afscheid van de paarden en David. We brengen deze avond door, net als de vorige, in onze badjassen op bed. We pakken de tassen in en blikken terug op een mooie vakantie, morgen is het tijd om naar huis te gaan... Als het Dominicaanse OV een beetje meezit..
28-09
Na vier uurtjes slaap worden we wakker. We pakken de laatste spullen in, drinken koffie en maken iets te eten. David (van de paarden) staat klaar om ons naar het busstation te brengen (om 06:30). Bij het busstation is het al aardig druk, maar wij moeten nog even wakker worden. Gelukkig is de bus groot en mooi en kunnen de stoelen achterover. We mogen eigenlijk niet slapen, maar ik doe dat stiekem toch voor een klein uurtje. Na 2,5 uur staan we weer op de plek waar onze reis begon: Santo Domingo. Waar we aan het begin van onze reis nog wat onzeker waren over ons Spaans, vraag ik nu zonder blikken of blozen om de weg en de kosten voor een taxi. We moeten van het ene busstation naar het andere en kilometers lopen in 32 graden met zware backpacks is niet iets wat we graag doen vandaag.
Zo gezegd zo gedaan en na een kwartiertje wachten zitten we alweer in de volgende bus. We moeten weer ruim drie uur reizen om bij het vliegveld te komen. Harald blijft wakker, ik dommel nog een beetje. We worden bij het vliegveld afgezet en hebben allebei hetzelfde gevoel: onze reis was leuk, we hebben genoten, maar we zijn er klaar voor om naar huis te gaan. Helaas duurt dat nog even. We zijn bijna vijf uur van tevoren op het vliegveld, ik denk niet dat ik ooit in mijn leven ergens zo vroeg ben geweest. Het vliegtuig heeft nog een uur vertraging en met een flinke tropische bui nemen we afscheid van de Dominicaanse Republiek. We hebben een vreselijke vlucht, met veel turbulentie en weinig beenruimte, halen de auto op in Brussel en rijden naar huis in -uiteraard- Nederlandse regen. We kijken terug op een mooie reis, vol bijzondere natuur, mooie mensen en speciale ervaringen. We hebben genoten en hopen dat jullie, door onze verhalen, mee hebben kunnen genieten van alles wat we hebben beleefd. En waar de volgende reis naartoe gaat... Waar het ook is, het wordt vast fantastisch!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-05-25 19:18:46
[totalVisitorCount] => 51190
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 2138
[author] => Simone Vogel
[cityName] => Jarabacoa
[travelId] => 506858
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2016-09-11
[dateReturn] => 2016-09-29
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/318/312_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/388/977_50x50.jpg?r=4
[titleSlugified] => vliegen-van-de-berg-het-paard-en-naar-huis
)
[42] => stdClass Object
(
[reportId] => 4945992
[userId] => 139012
[countryId] => 53
[username] => margotdegreef
[datePublication] => 2016-10-04
[photoRevision] => 0
[title] => Orkaan Matthew
[message] => Haïti maakt zich gereed voor presidentsverkiezingen. De posters zijn weer verschenen en de kandidaten reizen het land door om stemmen te winnen. Zondag 9 oktober zouden de verkiezingen moeten plaatsvinden. De vraag is nu of de verkiezingen nog doorgaan.
Eind vorige week kwamen de eerste berichten binnen over orkaan Matthew die onderweg was richting Haïti. Zaterdag reisde ik naar de Dominicaanse Republiek, om deze week deel te nemen aan een conferentie. De orkaan nam toe aan kracht, tot categorie 5, de zwaarste categorie mogelijk en de sterkste orkaan in de regio sinds tien jaar. Zondag begon het te regenen. De hele nacht regen, maandag de hele dag regen, de hele nacht weer regen. Toen we gisteren bij onze partnerorganisatie SSID vertrokken, bleken ook de wegen in Santo Domingo blank te staan, hoewel de orkaan aan de westelijke kant van Haïti voorbij trekt.
Vandaag bereikte Matthew Haïti, binnenkomend over het zuidelijke deel van het land en daarna afbuigend naar de oostkust van Cuba. Het ene na het andere bericht komt bij me binnen. De brug bij Petit Goave is ingestort, de enige verbindingsweg naar de provincies Nippes, Zuid en Grand Anse, die juist het zwaarst getroffen zijn. Vele daken zijn weggevlogen. In Pestel, een kustplaats waar ik regelmatig te gast ben, zijn de kerk en school vernield, vele huizen verwoest. Dieren zijn omgekomen, wederom zijn oogsten verloren gegaan. Hele dorpen staan onder water. Het aantal mensen dat overleden is moet nog bevestigd worden. Ook in mijn woonplaats, Kenscoff, zijn huizen vernield en daken weggevlogen. De weg is geblokkeerd door omgevallen bomen. Ganthier, waar CWS nog steeds huizen aan het bouwen is met slachtoffers van de aardbeving, is overstroomd. Het kantoor van onze partnerorganisatie SSID aldaar staat onder water. Vanavond is het Noordwesten aan de beurt, waar we eveneens werkzaam zijn. In Duvier, waar KDRe huizen heeft gebouwd, zijn vele daken weggevlogen. Een lichtpuntje: de 70 huizen die KDRe na de aardbeving heeft gebouwd, hebben blijk gegeven van een stevige bouw en hun daken behouden.
De komende dagen hopen we meer informatie binnen te krijgen over de totale schade. Intussen zit ik op hete kolen in een katholiek conferentiecentrum in Santo Domingo (Manresa Loyola). Het is geen goed moment om niet in Haïti te zijn, bij mijn collega’s en onze partner organisaties en de inwoners van de plaatsen waar we werken. Transport is echter in ieder geval tot en met morgen niet mogelijk. De scholen blijven de hele week gesloten.
Het conferentiecentrum ligt aan zee, maar het hek naar de kust zit op slot. Van afstand zien we de palmbomen gebogen gaan onder de harde wind en hoge golven op de kust slaan. Het blijft regenen. Het is orkaanseizoen en het is bekend dat dit kan gebeuren, maar toch komt het hard aan, heel hard.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2008-03-20 10:10:14
[totalVisitorCount] => 654131
[pictureCount] => 25
[visitorCount] => 2014
[author] => Margot de Greef
[cityName] => Bajos de Haina
[travelId] => 139012
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2008-04-12
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/031/940_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/139/012_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => orkaan-matthew
)
[43] => stdClass Object
(
[reportId] => 4943572
[userId] => 388977
[countryId] => 53
[username] => vrijevogel
[datePublication] => 2016-09-23
[photoRevision] => 4
[title] => Wildwaterdagen
[message] => 20-09
We worden wakker in Cabarete, zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen. Voor onze vrienden die het niet weten of hebben opgezocht; het dorp is de absolute surf-, windsurf- en kitesurfhoofdstad van de Caraïben. Dus surfen is ook precies wat we gaan doen. Met een vroeg ontbijtje in onze magen zitten we al om half negen in het busje naar het strand, want vroege golven zijn surfgolven. Een kleine warming-up (yoga, niet erg aan mij besteed maar wel aan Simone) en we zijn klaar om het water in te gaan.
We hebben samen één instructrice, want hoewel we het allebei al eerder hebben gedaan is het toch fijn om een opfris-lesje te krijgen. De Oostenrijkse Theresa legt het allemaal nog eens piekfijn uit en de intensieve les betaalt zich uit, want we gaan beiden stukken beter op de golven dan de eerste keren dat we het deden. We hebben een heerlijke ochtend in het water en houden er een paar leuke foto's aan over van de fotograaf aan de kant.
Op de terugweg laten we ons in het dorpje afzetten, waar we lekker lunchen en over de gezellige hoofdstraat terugwandelen naar onze bungalow. We brengen de dag door met luieren, een boodschap doen en boeken nog wat dagen bij. We komen er namelijk achter dat alles wat we willen doen en zien vanuit Cabarete makkelijk te bereiken is. Daarnaast is de stad Puerto Plata niet zo interessant om te verblijven en hebben we het goed naar onze zin bij Ali's. Ze zijn niet te beroerd om dingen te regelen voor je en ze hebben ons een goede deal gegeven met de bungalow. Als laatste hebben we de smaak wel weer te pakken gekregen met betrekking tot het surfen, dus dat willen we nog wel een paar keer doen.
Die avond eten we opnieuw lekker, een gebakken visje, en duiken weer bijtijds het bed in. De volgende dag willen we namelijk opnieuw vroeg op.
21-09
De wekker gaat weer bijtijds, en we zijn er rap uit. We begeven ons naar Josef, een vriend van de eigenaar van Ali's, die een tourbureautje runt in Cabarete. De vorige dag hebben we namelijk al een auto geregeld. Jawel, het is toch gelukt! Alsnog met de auto op pad. Geen moeilijk gedoe, gewoon een lage prijs inclusief full insurance en geen gezeur met borg.
We zijn er wel achter gekomen dat Cabarete een behoorlijke Duitse enclave is geworden. We worden, ook door de locals, vaker in het Duits aangesproken dan ons lief is. Waar we eerder nog geen woord anders dan Spaans of Engels hoorden, heeft dat hier dus plaats gemaakt voor het gekwaak van ons oosterburen. Ook veel Duitsers vestigen zich hier dus permanent en starten een bedrijfje. In dit geval geeft dat voordelen want onze Duitse gastheer regelt wel wat met zijn 'Freund'.
We gaan op weg naar Damajagua, ook wel bekend als de '27 waterfalls'. Deze liggen op een uurtje rijden van Cabarete en het autorijden hier is echt een ervaring op zich. Allerlei weggebruikers bewegen zich kriskras door elkaar, maar er zit nog wel systeem in. Goed opletten dus en als het te onoverzichtelijk wordt nemen we een beetje gas terug.
Bij de watervallen worden we voor de keus gesteld: omhoog naar de zevende, twaalfde of de ultieme top, 27 stuks. Uiteraard kiezen we voor het laatste en de klim omhoog door de jungle kan beginnen. Maar niet voordat we voorzien zijn van reddingsvest en helm. Waterschoenen hadden we gelukkig zelf al mee. De gids (verplicht) gaat ons voor en Moreno gooit er een lekker tempo in. De wandeling door de jungle van ruim een uur is in twee opzichten adembenemend. Zwaar, want we moeten natuurlijk wel omhoog. Maar de natuur om ons heen is ook prachtig mooi. Je hoort continu krekels, vogels en allerlei andere jungle-geluiden. Onze gids scoort zelfs nog een enorme avocado voor ons, die hier gewoon in het bos groeien.
Na ruim een uur zijn we boven en kan het allerleukste deel beginnen. We glijden, springen en roetsjen van de rotspartijen af. De sprongen zijn hoog (de hoogste is ca. 10 meter), maar het water er onder is zo diep dat van gevaar geen sprake is. Alles wordt door Moreno, die zich tijdelijk onze camera heeft toegeëigend, gefilmd en gefotografeerd. Zelf hoeven we dus niks anders te doen dan af en toe een beetje klauteren en verder veel lol hebben. De terugtocht neemt zo'n twee uur in beslag en als we de laatste sprong hebben gewaagd, relaxen we nog wat in het heerlijk koele water. Wat een ervaring!
Ook voor de terugrit naar Cabarete nemen we onze tijd. Drie drukke dagen met veel fysieke inspanning hebben hun tol geëist dus besluiten we om morgen helemaal niks te plannen, buiten lekker aan het strand liggen.
Eenmaal thuis dobberen we nog wat in het zwembad en eten bijtijds. Opnieuw (het lijkt wel een vakantiekwaaltje) vallen de luikjes vroeg dicht.
22-09
Ditmaal geen wekker, en we blijven lekker liggen tot tegen half tien. We ontbijten nu wat uitgebreider; de gastvrouw bakt twee lekkere bananenpannekoeken met chocoladesaus, verwennerij!
Zoals gezegd hebben we bijna geen plannen voor vandaag en daar houden we ons ook aan. We brengen een bezoekje aan het dorp voor nieuw internet op ons SIM-kaartje, wat kleine souveniertjes en een boodschapje. Vooral de deet gaat vreselijk hard in de lagune waar we verblijven, want hoewel het vreselijk mooi is, stikt het uiteraard ook van de muggen.
Later op de middag fietsen we nog even richting het strand om een paar uurtjes te bakken, zonder op het heetst van de dag te verschrompelen. Nog een voordeel van onze accommodatie is dat ze fietsen ter beschikking hebben. Bijna niemand fietst door het dorp, maar wij zijn er maar wat blij mee. Dit in tegenstelling tot de taxichauffeurs, die werkloos toezien hoe we onszelf lekker makkelijk verplaatsen. En, geloof het of niet, fietsen is serieus comfortabeler dan lopen door deze hitte.
Op het strand laten we ons toch een beetje verleiden door de lokale strandverkopertjes, dus we scoren allebei nog een grappig snuisterijtje. We relaxen, lezen en zwemmen lekker, en trekken behoorlijk wat bekijks met onze ingenieuze Lamzac-en. De door Fatboy geïntroduceerde rage blijkt hier wel een beetje bekend, maar iedereen vindt het maar wat grappig om ze nu eens te zien.
Tegen de avond zijn we weer terug en dat verhaal moet zich inmiddels laten raden: luieren, heerlijk eten, een spelletje en slapen. Morgen hebben we weer een paar golven te bedwingen!
Tot gauw!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-05-25 19:18:46
[totalVisitorCount] => 51190
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 1307
[author] => Harald
[cityName] => Cabarete
[travelId] => 506858
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2016-09-11
[dateReturn] => 2016-09-29
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/318/309_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/388/977_50x50.jpg?r=4
[titleSlugified] => wildwaterdagen
)
[44] => stdClass Object
(
[reportId] => 4943036
[userId] => 388977
[countryId] => 53
[username] => vrijevogel
[datePublication] => 2016-09-20
[photoRevision] => 4
[title] => Typisch Dominicaans; bij de derde mangoboom links
[message] => 17-09
We worden uitgerust wakker in de Casa in Las Geleras. Voor het eerst deze vakantie slapen we allebei uit, ik tot een uur of negen en Harald zelfs tot tien, poepoe! Vanwege de warmte en het algehele gebrek aan airconditioning is het ook niet veel langer uit te houden. Uit de veren dus maar, want als we willen ontbijten zullen we zelf aan de slag moeten. Je moet er ten slotte iets voor over hebben als je in 'the middle of nowhere' wilt vertoeven. We eten buiten in de zon, maar niet voor lang. Nog voor we de laatste hap hebben kunnen nemen begint het te regenen. 'Een tropisch buitje,' denken we nog. Dat waait wel over. Dat klopt, maar de rest van de dag brengen we al lezend door, met onze voetjes omhoog, op het overdekte terras. Want bui één wordt opgevolgd door twee, drie, enzovoorts. Het uitzicht is nog steeds prachtig en het geluid van de regendruppels werkt rustgevend.
Rond een uur of vier breekt het open en poedelen we in de kleine 'infinity pool' tot de zon ondergaat. Harald slacht een halve kip; we maken pasta met kip voor onszelf, maar delen het met de dame en heer des huizes. Een luid 'Oh my God! It is delicious!' van onze gastheer is het startsein van een relaxte avond. We zouden eigenlijk gaan dansen, maar noch David en zijn vriendin/vrouw (we weten nog steeds niet welke van de twee correct is), noch wij, hebben daar puf voor. Al snel komen we erachter dat de prettig gestoorde Catalaan van 53 een Dominicaanse schone heeft weten te scoren van 23 ('dat is heel normaal hier, hoor!). Wij leren hen Engels, zij ons Spaans. David laat ons nog drinken proeven uit een soort Catalaanse theepot voor alcohol (ik kan het met geen mogelijkheid beter beschrijven), die je steeds hoger tilt terwijl je een mix van fanta en bier drinkt, zónder morsen uiteraard. Het is hilarisch. Na een potje Machiavelli (waarbij we worden vergezeld door de meest gigantische kikkers OOIT, brrrrr!) gaan we lekker laat, en inmiddels goed afgekoeld, naar bed.
18-09
VAMOS! We kunnen niet lang uitslapen vandaag, want om 'once' (11:00) moeten we klaarstaan voor 'Playa Rincón', één van de vele beroemde stranden die de Dominicaanse republiek rijk is. Dat willen we natuurlijk niet missen en omdat David ons brengt sparen we zo'n 1500 pesos uit (een kleine 30 euro) die we anders aan een taxi hadden moeten betalen. Altijd fijn, zo'n meevaller.
Zo gezegd zo gedaan. In de jeep van David is het goed vertoeven. Na een korte stop in het dorp van zijn 'chica' (echt een gat) rijden we over hobbelweggetjes naar het strand. Je moet bezitten over stalen zenuwen, een ijzeren wil én een dikke auto wil je bij dit strand komen. We houden ons stevig vast. Het plaatje wat we voor ons zien wanneer we het strand op rijden is niet te beschrijven. Het is mooi, het is strand, het is zee en een meer, maar het is écht anders dan anders. Overal bomen vol kokosnoten, drie kilometer uitgestrekt strand, een klein strandtentje achteraf en water dat zo helder is, dat je zelfs na een flink stuk zwemmen de bodem nog kunt zien.
Hier op het strand brengt de aanwezigheid van lokale, Spaans sprekende, gidsen wat voordelen met zich mee. Ze regelen goedkope strandbedjes en lunch en laten ons verder onze eigen gang gaan. We eten wel samen: heerlijke langoesten met rijst, grote stukken avocado, hartige bananenchips en andere lekkernijen. Het is een maaltijd zoals we ze nog niet zijn tegengekomen in de DR en we smikkelen en smullen tot onze buiken helemaal vol zitten.
De rest van de dag bestaat uit het smeren van zonnebrand (echt bergen factor 50 en 30), zwemmen en lezen. We zijn een bezienswaardigheid: je ziet niet elke dag rubia's en rubio's op dit strand. David legde ons uit dat we niet alleen 'gringos' (=buitenlanders) zijn, maar, vooral ik, ook dus rubio en rubia. Dat betekent dat je een witte huid en lichte haren hebt. Nu is het zo dat dit niet de enige plek is waar we worden opgemerkt: ik had niet meer kunnen opvallen wanneer ik met een flikkerend neon-bord boven mijn hoofd had rondgelopen. Letterlijk overal waar we komen vallen we op, alleen hier nog een beetje meer omdat het zo afgelegen is. We hebben er trouwens niet echt veel last van, je wordt alleen uitvoerig bekeken en hoort her en der een keer het woord 'mooierd', of varianten hierop, vallen. Het betekent ook dat we veilig zijn, want overal loopt politie rond, niet alleen voor 'gewone' handhaving, maar ook speciaal voor toeristen, bij banken, pinautomaten, belangrijke winkels, etcetera. Allemaal ook met een dik pistool. Ze laten ons vaak weten dat ze op ons letten en dat voelt fijn.
Na een dag strand, zónder verbranden (YES!), is het tijd om terug te gaan naar het huis van David en z'n chick. We zijn koud een paar minuten op weg, of het gaat helemaal mis. De jongetjes die in de laadklep staan (niet ouder dan een jaar of tien, ze krijgen een lift), tikken op de auto. Eén van de voorbanden, die al aardig zacht was, is helemaal leeggelopen. De weg hier is zo slecht, daar kun je met geen mogelijkheid mee doorrijden zonder jezelf in levensgevaar te brengen. Wat er vervolgens gebeurt kan ik alleen maar beschrijven als 'typisch Dominicaans': David's chick ziet een random huis, zegt hem dat hij moet stoppen, er wordt geroepen en er komt een mannetje naar buiten. Voor we er erg in hebben staan David, z'n chick, wat een reparateur blijkt te zijn, de vrienden van David, de jochies uit de achterklep en wij om de auto heen, allemaal gadegeslagen door de mensen aan de overkant, die schijnbaar niets beters te doen hebben dan ons schouwspel te bekijken. Het 'dorp', niet meer dan een huis of tien en een paar 'winkels', loopt nog net niet uit, al is de populatie voor een halfuurtje wel vertweevoudigd. Voor we er erg in hebben zit de nieuwe band er weer op. We stoppen nog even langs de weg, ook typisch Dominicaans: overal staan kramen met eten, zoals fruit, langs de weg waar mensen hun boodschappen doen. 's Avonds eten we simpel en gaan we vroeg naar bed. We zijn moe, maar voldaan en hebben morgen een lange dag voor de boeg.
19-09
Ik ben misschien wel een 'Vrije Vogel', maar zeker geen vroege Vogel. Toch kan ik in de DR niet tot laat slapen. Sterker nog: ik ben nog nooit in mijn leven zo vaak zo vroeg wakker geworden, zonder wekker. Om zes uur zit ik rechtop in bed. Harald heeft hier trouwens geen last van, dus die laat ik lekker liggen. Ik pak de laatste spullen in. We vinden het jammer om te gaan, want we zijn hier heerlijk tot rust gekomen, maar we willen nog meer zien van de Dominicaanse Republiek. We maken het laatste beetje eten op voor het ontbijt, laten David bellen met het busbedrijf (want 'solo Espanol') en maken nog wat foto's op het strand voor het huis. Rond twaalf uur worden we met veel lieve woorden afgezet in het dorp om de 'guagua' (lokale bus) te pakken naar Samaná. Maar natuurlijk niet voor we de vraag krijgen een leuke recensie achter te laten over het hotel op TripAdvisor en het aan te bevelen bij al onze kennissen en vrienden. Dus bij dezen: mocht je ooit in Las Galeras komen... Afijn, je snapt het idee ;-).
De guagua die we pakken bevalt een stuk beter dan de eerste keer. Geen gekkies met kapmes, gelukkig. Hij zit ook een stuk minder vol. We stappen als eerste in en verwachten half en half het ergste, maar het busje blijft de gehele reis halfleeg. Dat is maar goed ook, want onze chauffeur rijdt tergend langzaam. Het busje klinkt ook af en toe alsof het al een paar jaar geleden zijn laatste adem had moeten uitblazen. Op het eerste het beste stuk omhoog lijkt het dat ook precies te doen: zijn laatste adem uitblazen. De motor valt uit en om hem weer aan te krijgen laat de chauffeur de bus een paar keer achter elkaar naar beneden rollen. Ik sta doodsangsten uit, de locals vinden mijn reactie vooral grappig en lachen zich een breuk. Gelukkig slaat de motor aan zonder dat we hoeven te duwen. In Samaná brengt de chauffeur ons zelfs precies naar de plek waar de volgende bus vertrekt. Dat is maar goed ook, de instructies waren nogal vaag: 'bij het kleine parkje onder de derde mangoboom' is niet echt ons idee van een duidelijke beschrijving van een busstation.
De volgende bus is een stukje groter. Nog steeds lokaal, nog steeds zonder airco, maar een stúk comfortabeler dan een guagua, welke niet eens een zijdeur heeft. De jongen die de buschauffeur helpt, er is er bij elke bus altijd één, is erg aardig voor ons. Hij haalt zelfs cola en water, voor een lokale prijs. We blijken al die tijd al te veel te betalen, gekke gringo's.
De busreis naar Cabarete, een dorpje aan de noordkust, is niet echt uitzonderlijk. Wat vooral opvalt is de aardige jongen die ons de gehele reis blijft helpen. Hij wijst ons naar toiletten bij de stops, regelt dat we op een logische plek worden afgezet en vraagt aan medereizigers tips voor een goed hotel. Wat een engel. Grappig detail: iedere bus in de DR is tevens postorderbedrijf, maar van adresstickers hebben ze hier nog nooit gehoord. Zo kan het dus voorkomen dat alle passagiers in de bus moeten wachten, omdat de buschauffeur aan de telefoon (van iemand die niet meereist) instructies doorkrijgt over waar het pakketje (onder welke kokosnootboom in het derde dorp aan de straat bij het dichtstbijzijnde strand) het moet worden gedropt. Hilarisch inefficiënt.
De busrit duurt een eeuwigheid. In plaats van de verwachte drie uurtjes (maximaal) zitten we meer dan vier. De dikke Dominicaanse derrières hebben de stoelen geen goed gedaan, dus echt comfortabel zitten is er niet bij. Maar, belangrijker, uiteindelijk komen we precies daar waar we moeten komen. De hele bus zegt ons enthousiast gedag en dat is ook wel wat waard.
In de bus hebben we een selectie gemaakt uit een aantal hotels, bij elkaar in de buurt, dus we moeten, met dank aan de aardige bus-mensen, maar een klein stukje lopen met de backpacks, tot groot ongenoegen van de taxi-chauffeurs. Het eerste hotel blijkt duurder dan verwacht en echt een 'hole in the wall'. De aardige medewerker helpt ons verder naar het volgende hotel, slechts een paar meter verderop. We bekijken de kamer en willen eigenlijk al 'ja' zeggen tegen de behoorlijk sobere (en dan zeg ik het nog netjes) verblijfplaats, wanneer mij een gevoel van twijfel bekruipt. We besluiten toch nog door te lopen, ondanks de vochtige hitte en komen uit bij 'Ali's Surf Camp'. Het blijkt een stuk minder dubieus dan het klinkt en voor we er erg in hebben krijgen we van de vriendelijke (Duitse) Antonio een upgrade. We betrekken een prachtig grote bungalow, hebben een schone douche (met wárm water!), een zwembad en krijgen ook nog ontbijt en avondeten.
Wanneer we 's avonds in het door jungle omgeven restaurant van een heerlijke 'churrasco' (=grote lap dun gemarineerd rundvlees) genieten, moet zelfs Harald toegeven dat het goed was dat we zijn doorgelopen eerder op de dag. In plaats van een sober hol zitten we nu op een prachtplek en zijn van alle gemakken voorzien. We vallen uitgeput in slaap, na een reis van ruim zes uur, en bereiden ons voor op een vroege start morgenochtend. Wat we gaan doen in Cabarete.... lezen jullie de volgende keer ;-)
Liefs
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2013-05-25 19:18:46
[totalVisitorCount] => 51190
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 1568
[author] => Simone Vogel
[cityName] => Cabarete
[travelId] => 506858
[travelTitle] => Dominicaanse Republiek
[travelTitleSlugified] => dominicaanse-republiek
[dateDepart] => 2016-09-11
[dateReturn] => 2016-09-29
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Dominicaanse Republiek
[countryIsoCode] => do
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/122/303/167_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/388/977_50x50.jpg?r=4
[titleSlugified] => typisch-dominicaans-bij-de-derde-mangoboom-links
)
)
)
[_currentPageNumber:protected] => 3
[_filter:protected] =>
[_itemCountPerPage:protected] => 15
[_pageCount:protected] => 4
[_pageRange:protected] => 10
[_pages:protected] => stdClass Object
(
[pageCount] => 4
[itemCountPerPage] => 15
[first] => 1
[current] => 3
[last] => 4
[previous] => 2
[next] => 4
[pagesInRange] => Array
(
[1] => 1
[2] => 2
[3] => 3
[4] => 4
)
[firstPageInRange] => 1
[lastPageInRange] => 4
[currentItemCount] => 15
[totalItemCount] => 60
[firstItemNumber] => 31
[lastItemNumber] => 45
)
[_view:protected] =>
)
[breadcrumb] =>
>
Reisverslagen
[styleSheet] => https://cdn.easyapps.nl/578/css/style.css
)
Ciudad Trujillo - Dominicaanse Republiek 
