Zend_View Object
(
[_useViewStream:Zend_View:private] => 1
[_useStreamWrapper:Zend_View:private] =>
[_path:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[script] => Array
(
[0] => /srv/www/tl-www/website/application/layouts/scripts/
[1] => /srv/www/tl-www/website/application/layouts/scripts/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/scripts/
[3] => ./views/scripts/
)
[helper] => Array
(
)
[filter] => Array
(
)
)
[_file:Zend_View_Abstract:private] => /srv/www/tl-www/website/application/layouts/scripts/home/bodyReports.phtml
[_helper:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[HeadMeta] => Zend_View_Helper_HeadMeta Object
(
[_typeKeys:protected] => Array
(
[0] => name
[1] => http-equiv
[2] => charset
[3] => property
)
[_requiredKeys:protected] => Array
(
[0] => content
)
[_modifierKeys:protected] => Array
(
[0] => lang
[1] => scheme
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadMeta
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
Recente reisverslagen uit Verenigde Staten
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype Object
(
[_defaultDoctype:protected] => HTML4_LOOSE
[_registry:protected] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[doctypes] => Array
(
[XHTML11] =>
[XHTML1_STRICT] =>
[XHTML1_TRANSITIONAL] =>
[XHTML1_FRAMESET] =>
[XHTML1_RDFA] =>
[XHTML_BASIC1] =>
[XHTML5] =>
[HTML4_STRICT] =>
[HTML4_LOOSE] =>
[HTML4_FRAMESET] =>
[HTML5] =>
)
[doctype] => HTML4_LOOSE
)
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_Doctype
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink Object
(
[_itemKeys:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => href
[2] => hreflang
[3] => id
[4] => media
[5] => rel
[6] => rev
[7] => type
[8] => title
[9] => extras
[10] => sizes
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadLink
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
Recente reisverslagen uit Verenigde Staten
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
Recente reisverslagen uit Verenigde Staten
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_InlineScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
Recente reisverslagen uit Verenigde Staten
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[_translate:protected] =>
[_translator:protected] =>
[_defaultAttachOrder:protected] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
Recente reisverslagen uit Verenigde Staten
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Verenigde Staten
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop Object
(
[partialCounter:protected] => 15
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial Object
(
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Url] => Zend_View_Helper_Url Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
)
[_helperLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_helperLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filter:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterClass:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_escape:Zend_View_Abstract:private] => htmlspecialchars
[_encoding:Zend_View_Abstract:private] => UTF-8
[_lfiProtectionOn:Zend_View_Abstract:private] => 1
[_loaders:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[filter] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Filter_] => Array
(
[0] => Zend/View/Filter/
[1] => ./views/filters/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/filters/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
[helper] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
[HeadMeta] => Zend_View_Helper_HeadMeta
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop
[Slugify] => TravelLog\View\Helper\Slugify
[DateTime] => TravelLog\View\Helper\DateTime
[Url] => Zend_View_Helper_Url
[ClickTracking] => TravelLog\View\Helper\ClickTracking
[TruncateWords] => TravelLog\View\Helper\TruncateWords
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Helper_] => Array
(
[0] => Zend/View/Helper/
[1] => ./views/helpers/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/helpers/
)
[TravelLog\View\Helper\] => Array
(
[0] => /srv/www/tl-www/website/application/library/TravelLog/View/Helper/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
)
[_loaderTypes:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[0] => filter
[1] => helper
)
[_strictVars:Zend_View_Abstract:private] =>
[module] => home
[controller] => verenigde-staten
[action] => reisverslagen
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
(
[_previous:Zend_Exception:private] =>
[message:protected] => Invalid controller specified (verenigde-staten)
[string:Exception:private] =>
[code:protected] => 0
[file:protected] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Dispatcher/Standard.php
[line:protected] => 248
[trace:Exception:private] => Array
(
[0] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Front.php
[line] => 954
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Dispatcher_Standard
[type] => ->
[args] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /verenigde-staten/reisverslagen
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => verenigde-staten/reisverslagen
[_params:protected] => Array
(
[controller] => verenigde-staten
[action] => reisverslagen
[module] => home
[error_handler] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
[type] => EXCEPTION_NO_CONTROLLER
[request] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /verenigde-staten/reisverslagen
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => verenigde-staten/reisverslagen
[_params:protected] => Array
(
[controller] => verenigde-staten
[action] => reisverslagen
[module] => home
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => verenigde-staten
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => reisverslagen
[_actionKey:protected] => action
)
)
)
[continentId] => 6
[countryId] => 196
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => reports
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => index
[_actionKey:protected] => action
)
[1] => Zend_Controller_Response_Http Object
(
[_body:protected] => Array
(
[default] =>
Recente reisverslagen uit Verenigde Staten
)
[_exceptions:protected] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
)
[_headers:protected] => Array
(
)
[_headersRaw:protected] => Array
(
)
[_httpResponseCode:protected] => 200
[_isRedirect:protected] =>
[_renderExceptions:protected] =>
[headersSentThrowsException] => 1
)
)
)
[1] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application/Bootstrap/Bootstrap.php
[line] => 97
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Front
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[2] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application.php
[line] => 366
[function] => run
[class] => Zend_Application_Bootstrap_Bootstrap
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[3] => Array
(
[file] => /srv/www/tl-www/website/public/index.php
[line] => 220
[function] => run
[class] => Zend_Application
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
)
[previous:Exception:private] =>
)
[currentUserId] => 0
[currentUserName] =>
[domainName] => waarbenjij.nu
[protocol] => https://
[cdnRoot] => https://cdn.easyapps.nl/
[cdn] => https://cdn.easyapps.nl/578/
[notificationWindow] =>
[customBannerParameters] => Array
(
)
[analyticsDomain] => .waarbenjij.nu
[analyticsCode] => UA-109425-7
[analyticsClickTracking] =>
[allContinents] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 1
[name] => Afrika
[nameSlugified] => afrika
[nameSlugifiedCrc32] => 1586791595
[info] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 2
[name] => Azië
[nameSlugified] => azie
[nameSlugifiedCrc32] => 1918887877
[info] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 3
[name] => Centraal-Amerika
[nameSlugified] => centraal-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 4250903019
[info] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 4
[name] => Europa
[nameSlugified] => europa
[nameSlugifiedCrc32] => 1342086343
[info] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 5
[name] => Midden Oosten
[nameSlugified] => midden-oosten
[nameSlugifiedCrc32] => 3432809701
[info] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 6
[name] => Noord-Amerika
[nameSlugified] => noord-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 20851603
[info] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 7
[name] => Oceanië
[nameSlugified] => oceanie
[nameSlugifiedCrc32] => 1997821390
[info] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 8
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[nameSlugifiedCrc32] => 2319586005
[info] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 9
[name] => Zuid-Amerika
[nameSlugified] => zuid-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 2250637612
[info] =>
)
)
[allCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 209
[isoCode] => af
[name] => Afghanistan
[nameSlugified] => afghanistan
[continentId] => 2
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 254
[isoCode] => ax
[name] => Åland
[nameSlugified] => aland
[continentId] => 4
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 242
[isoCode] => us
[name] => Alaska
[nameSlugified] => alaska
[continentId] => 6
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 1
[isoCode] => al
[name] => Albanië
[nameSlugified] => albanie
[continentId] => 4
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 2
[isoCode] => dz
[name] => Algerije
[nameSlugified] => algerije
[continentId] => 1
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 3
[isoCode] => as
[name] => Amerikaans Samoa
[nameSlugified] => amerikaans-samoa
[continentId] => 7
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[isoCode] => vi
[name] => Amerikaanse maagdeneilanden
[nameSlugified] => amerikaanse-maagdeneilanden
[continentId] => 3
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 4
[isoCode] => ad
[name] => Andorra
[nameSlugified] => andorra
[continentId] => 4
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 5
[isoCode] => ao
[name] => Angola
[nameSlugified] => angola
[continentId] => 1
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 6
[isoCode] => ai
[name] => Anguilla
[nameSlugified] => anguilla
[continentId] => 3
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 212
[isoCode] => aq
[name] => Antarctica
[nameSlugified] => antarctica
[continentId] => 9
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 7
[isoCode] => ag
[name] => Antigua
[nameSlugified] => antigua
[continentId] => 3
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[isoCode] => ar
[name] => Argentinië
[nameSlugified] => argentinie
[continentId] => 9
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 9
[isoCode] => am
[name] => Armenië
[nameSlugified] => armenie
[continentId] => 2
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[isoCode] => aw
[name] => Aruba
[nameSlugified] => aruba
[continentId] => 3
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[isoCode] => au
[name] => Australië
[nameSlugified] => australie
[continentId] => 7
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 13
[isoCode] => az
[name] => Azerbeidjan
[nameSlugified] => azerbeidjan
[continentId] => 2
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[isoCode] => bs
[name] => Bahama's
[nameSlugified] => bahama-s
[continentId] => 3
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 15
[isoCode] => bh
[name] => Bahrain
[nameSlugified] => bahrain
[continentId] => 5
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 16
[isoCode] => bd
[name] => Bangladesh
[nameSlugified] => bangladesh
[continentId] => 2
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 17
[isoCode] => bb
[name] => Barbados
[nameSlugified] => barbados
[continentId] => 3
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[isoCode] => be
[name] => België
[nameSlugified] => belgie
[continentId] => 4
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 20
[isoCode] => bz
[name] => Belize
[nameSlugified] => belize
[continentId] => 1
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 21
[isoCode] => bj
[name] => Benin
[nameSlugified] => benin
[continentId] => 1
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 22
[isoCode] => bm
[name] => Bermuda
[nameSlugified] => bermuda
[continentId] => 6
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 23
[isoCode] => bt
[name] => Bhutan
[nameSlugified] => bhutan
[continentId] => 2
)
[26] => stdClass Object
(
[countryId] => 24
[isoCode] => bo
[name] => Bolivia
[nameSlugified] => bolivia
[continentId] => 9
)
[27] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[isoCode] => bq
[name] => Bonaire
[nameSlugified] => bonaire
[continentId] => 9
)
[28] => stdClass Object
(
[countryId] => 217
[isoCode] => ba
[name] => Bosnië en Herzegovina
[nameSlugified] => bosnie-en-herzegovina
[continentId] => 4
)
[29] => stdClass Object
(
[countryId] => 25
[isoCode] => bw
[name] => Botswana
[nameSlugified] => botswana
[continentId] => 1
)
[30] => stdClass Object
(
[countryId] => 226
[isoCode] => bv
[name] => Bouve Eilanden
[nameSlugified] => bouve-eilanden
[continentId] => 7
)
[31] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[isoCode] => br
[name] => Brazilië
[nameSlugified] => brazilie
[continentId] => 9
)
[32] => stdClass Object
(
[countryId] => 229
[isoCode] => io
[name] => Brits Territorium
[nameSlugified] => brits-territorium
[continentId] => 2
)
[33] => stdClass Object
(
[countryId] => 27
[isoCode] => vg
[name] => Britse maagdeneilanden
[nameSlugified] => britse-maagdeneilanden
[continentId] => 7
)
[34] => stdClass Object
(
[countryId] => 28
[isoCode] => bn
[name] => Brunei
[nameSlugified] => brunei
[continentId] => 2
)
[35] => stdClass Object
(
[countryId] => 29
[isoCode] => bg
[name] => Bulgarije
[nameSlugified] => bulgarije
[continentId] => 4
)
[36] => stdClass Object
(
[countryId] => 30
[isoCode] => bf
[name] => Burkina Faso
[nameSlugified] => burkina-faso
[continentId] => 1
)
[37] => stdClass Object
(
[countryId] => 31
[isoCode] => bi
[name] => Burundi
[nameSlugified] => burundi
[continentId] => 1
)
[38] => stdClass Object
(
[countryId] => 32
[isoCode] => kh
[name] => Cambodja
[nameSlugified] => cambodja
[continentId] => 2
)
[39] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[isoCode] => ca
[name] => Canada
[nameSlugified] => canada
[continentId] => 6
)
[40] => stdClass Object
(
[countryId] => 36
[isoCode] => ky
[name] => Cayman Eilanden
[nameSlugified] => cayman-eilanden
[continentId] => 3
)
[41] => stdClass Object
(
[countryId] => 37
[isoCode] => cf
[name] => Centraal Afrikaanse Republiek
[nameSlugified] => centraal-afrikaanse-republiek
[continentId] => 1
)
[42] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[isoCode] => cl
[name] => Chili
[nameSlugified] => chili
[continentId] => 9
)
[43] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[isoCode] => cn
[name] => China
[nameSlugified] => china
[continentId] => 2
)
[44] => stdClass Object
(
[countryId] => 42
[isoCode] => co
[name] => Colombia
[nameSlugified] => colombia
[continentId] => 9
)
[45] => stdClass Object
(
[countryId] => 231
[isoCode] => km
[name] => Comoros
[nameSlugified] => comoros
[continentId] => 7
)
[46] => stdClass Object
(
[countryId] => 43
[isoCode] => cg
[name] => Congo - Brazzaville
[nameSlugified] => congo-brazzaville
[continentId] => 1
)
[47] => stdClass Object
(
[countryId] => 44
[isoCode] => cd
[name] => Congo, Democratische Republiek v
[nameSlugified] => congo-democratische-republiek-v
[continentId] => 1
)
[48] => stdClass Object
(
[countryId] => 45
[isoCode] => ck
[name] => Cook Eilanden
[nameSlugified] => cook-eilanden
[continentId] => 7
)
[49] => stdClass Object
(
[countryId] => 46
[isoCode] => cr
[name] => Costa Rica
[nameSlugified] => costa-rica
[continentId] => 3
)
[50] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[isoCode] => cu
[name] => Cuba
[nameSlugified] => cuba
[continentId] => 3
)
[51] => stdClass Object
(
[countryId] => 251
[isoCode] => cw
[name] => Curaçao
[nameSlugified] => curacao
[continentId] => 9
)
[52] => stdClass Object
(
[countryId] => 48
[isoCode] => cy
[name] => Cyprus
[nameSlugified] => cyprus
[continentId] => 5
)
[53] => stdClass Object
(
[countryId] => 249
[isoCode] => gx
[name] => De ruimte
[nameSlugified] => de-ruimte
[continentId] => 0
)
[54] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[isoCode] => dk
[name] => Denemarken
[nameSlugified] => denemarken
[continentId] => 4
)
[55] => stdClass Object
(
[countryId] => 51
[isoCode] => dj
[name] => Djibouti
[nameSlugified] => djibouti
[continentId] => 1
)
[56] => stdClass Object
(
[countryId] => 52
[isoCode] => dm
[name] => Dominica
[nameSlugified] => dominica
[continentId] => 3
)
[57] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[isoCode] => do
[name] => Dominicaanse Republiek
[nameSlugified] => dominicaanse-republiek
[continentId] => 3
)
[58] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[isoCode] => de
[name] => Duitsland
[nameSlugified] => duitsland
[continentId] => 4
)
[59] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[isoCode] => ec
[name] => Ecuador
[nameSlugified] => ecuador
[continentId] => 9
)
[60] => stdClass Object
(
[countryId] => 55
[isoCode] => eg
[name] => Egypte
[nameSlugified] => egypte
[continentId] => 1
)
[61] => stdClass Object
(
[countryId] => 56
[isoCode] => sv
[name] => El Salvador
[nameSlugified] => el-salvador
[continentId] => 3
)
[62] => stdClass Object
(
[countryId] => 57
[isoCode] => gq
[name] => Equatoriaal Guinea
[nameSlugified] => equatoriaal-guinea
[continentId] => 1
)
[63] => stdClass Object
(
[countryId] => 58
[isoCode] => er
[name] => Eritrea
[nameSlugified] => eritrea
[continentId] => 1
)
[64] => stdClass Object
(
[countryId] => 59
[isoCode] => ee
[name] => Estland
[nameSlugified] => estland
[continentId] => 4
)
[65] => stdClass Object
(
[countryId] => 60
[isoCode] => et
[name] => Ethiopië
[nameSlugified] => ethiopie
[continentId] => 1
)
[66] => stdClass Object
(
[countryId] => 219
[isoCode] => fk
[name] => Falkland Eilanden
[nameSlugified] => falkland-eilanden
[continentId] => 9
)
[67] => stdClass Object
(
[countryId] => 61
[isoCode] => fo
[name] => Faroe eilanden
[nameSlugified] => faroe-eilanden
[continentId] => 4
)
[68] => stdClass Object
(
[countryId] => 62
[isoCode] => fj
[name] => Fiji
[nameSlugified] => fiji
[continentId] => 7
)
[69] => stdClass Object
(
[countryId] => 148
[isoCode] => ph
[name] => Filipijnen
[nameSlugified] => filipijnen
[continentId] => 2
)
[70] => stdClass Object
(
[countryId] => 63
[isoCode] => fi
[name] => Finland
[nameSlugified] => finland
[continentId] => 4
)
[71] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[isoCode] => fr
[name] => Frankrijk
[nameSlugified] => frankrijk
[continentId] => 4
)
[72] => stdClass Object
(
[countryId] => 65
[isoCode] => gf
[name] => Frans Guiana
[nameSlugified] => frans-guiana
[continentId] => 9
)
[73] => stdClass Object
(
[countryId] => 66
[isoCode] => pf
[name] => Frans Polynesië
[nameSlugified] => frans-polynesie
[continentId] => 7
)
[74] => stdClass Object
(
[countryId] => 67
[isoCode] => ga
[name] => Gabon
[nameSlugified] => gabon
[continentId] => 1
)
[75] => stdClass Object
(
[countryId] => 68
[isoCode] => gm
[name] => Gambia
[nameSlugified] => gambia
[continentId] => 1
)
[76] => stdClass Object
(
[countryId] => 69
[isoCode] => ge
[name] => Georgië
[nameSlugified] => georgie
[continentId] => 2
)
[77] => stdClass Object
(
[countryId] => 71
[isoCode] => gh
[name] => Ghana
[nameSlugified] => ghana
[continentId] => 1
)
[78] => stdClass Object
(
[countryId] => 72
[isoCode] => gi
[name] => Gibraltar
[nameSlugified] => gibraltar
[continentId] => 4
)
[79] => stdClass Object
(
[countryId] => 73
[isoCode] => gd
[name] => Granada
[nameSlugified] => granada
[continentId] => 4
)
[80] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[isoCode] => gr
[name] => Griekenland
[nameSlugified] => griekenland
[continentId] => 4
)
[81] => stdClass Object
(
[countryId] => 75
[isoCode] => gl
[name] => Groenland
[nameSlugified] => groenland
[continentId] => 4
)
[82] => stdClass Object
(
[countryId] => 76
[isoCode] => gp
[name] => Guadeloupe
[nameSlugified] => guadeloupe
[continentId] => 3
)
[83] => stdClass Object
(
[countryId] => 77
[isoCode] => gu
[name] => Guam
[nameSlugified] => guam
[continentId] => 7
)
[84] => stdClass Object
(
[countryId] => 78
[isoCode] => gt
[name] => Guatemala
[nameSlugified] => guatemala
[continentId] => 3
)
[85] => stdClass Object
(
[countryId] => 80
[isoCode] => gn
[name] => Guinea
[nameSlugified] => guinea
[continentId] => 1
)
[86] => stdClass Object
(
[countryId] => 79
[isoCode] => gw
[name] => Guinea-Bissau
[nameSlugified] => guinea-bissau
[continentId] => 1
)
[87] => stdClass Object
(
[countryId] => 81
[isoCode] => gy
[name] => Guyana
[nameSlugified] => guyana
[continentId] => 9
)
[88] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[isoCode] => ht
[name] => Haïti
[nameSlugified] => haiti
[continentId] => 3
)
[89] => stdClass Object
(
[countryId] => 248
[isoCode] => hi
[name] => Hawaï
[nameSlugified] => hawai
[continentId] => 6
)
[90] => stdClass Object
(
[countryId] => 228
[isoCode] => hm
[name] => Heard en Mc Donald Eilanden
[nameSlugified] => heard-en-mc-donald-eilanden
[continentId] => 7
)
[91] => stdClass Object
(
[countryId] => 83
[isoCode] => hn
[name] => Honduras
[nameSlugified] => honduras
[continentId] => 3
)
[92] => stdClass Object
(
[countryId] => 84
[isoCode] => hk
[name] => Hong Kong
[nameSlugified] => hong-kong
[continentId] => 2
)
[93] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[isoCode] => hu
[name] => Hongarije
[nameSlugified] => hongarije
[continentId] => 4
)
[94] => stdClass Object
(
[countryId] => 91
[isoCode] => ie
[name] => Ierland
[nameSlugified] => ierland
[continentId] => 4
)
[95] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[isoCode] => is
[name] => IJsland
[nameSlugified] => ijsland
[continentId] => 4
)
[96] => stdClass Object
(
[countryId] => 87
[isoCode] => in
[name] => India
[nameSlugified] => india
[continentId] => 2
)
[97] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[isoCode] => id
[name] => Indonesië
[nameSlugified] => indonesie
[continentId] => 2
)
[98] => stdClass Object
(
[countryId] => 90
[isoCode] => iq
[name] => Irak
[nameSlugified] => irak
[continentId] => 5
)
[99] => stdClass Object
(
[countryId] => 89
[isoCode] => ir
[name] => Iran
[nameSlugified] => iran
[continentId] => 5
)
[100] => stdClass Object
(
[countryId] => 92
[isoCode] => il
[name] => Israel
[nameSlugified] => israel
[continentId] => 5
)
[101] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[isoCode] => it
[name] => Italië
[nameSlugified] => italie
[continentId] => 4
)
[102] => stdClass Object
(
[countryId] => 94
[isoCode] => ci
[name] => Ivoorkust
[nameSlugified] => ivoorkust
[continentId] => 1
)
[103] => stdClass Object
(
[countryId] => 95
[isoCode] => jm
[name] => Jamaica
[nameSlugified] => jamaica
[continentId] => 3
)
[104] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[isoCode] => jp
[name] => Japan
[nameSlugified] => japan
[continentId] => 2
)
[105] => stdClass Object
(
[countryId] => 203
[isoCode] => ye
[name] => Jemen
[nameSlugified] => jemen
[continentId] => 5
)
[106] => stdClass Object
(
[countryId] => 97
[isoCode] => jo
[name] => Jordanië
[nameSlugified] => jordanie
[continentId] => 5
)
[107] => stdClass Object
(
[countryId] => 35
[isoCode] => cv
[name] => Kaap Verdië
[nameSlugified] => kaap-verdie
[continentId] => 3
)
[108] => stdClass Object
(
[countryId] => 33
[isoCode] => cm
[name] => Kameroen
[nameSlugified] => kameroen
[continentId] => 1
)
[109] => stdClass Object
(
[countryId] => 39
[isoCode] => cs
[name] => Kanaaleilanden
[nameSlugified] => kanaaleilanden
[continentId] => 4
)
[110] => stdClass Object
(
[countryId] => 98
[isoCode] => kz
[name] => Kazachstan
[nameSlugified] => kazachstan
[continentId] => 2
)
[111] => stdClass Object
(
[countryId] => 99
[isoCode] => ke
[name] => Kenia
[nameSlugified] => kenia
[continentId] => 1
)
[112] => stdClass Object
(
[countryId] => 227
[isoCode] => cx
[name] => Kerst Eiland
[nameSlugified] => kerst-eiland
[continentId] => 7
)
[113] => stdClass Object
(
[countryId] => 230
[isoCode] => ki
[name] => Kiribati
[nameSlugified] => kiribati
[continentId] => 7
)
[114] => stdClass Object
(
[countryId] => 100
[isoCode] => kw
[name] => Koeweit
[nameSlugified] => koeweit
[continentId] => 5
)
[115] => stdClass Object
(
[countryId] => 243
[isoCode] => kx
[name] => Kosovo
[nameSlugified] => kosovo
[continentId] => 4
)
[116] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[isoCode] => hr
[name] => Kroatië
[nameSlugified] => kroatie
[continentId] => 4
)
[117] => stdClass Object
(
[countryId] => 101
[isoCode] => kg
[name] => Kyrgizië
[nameSlugified] => kyrgizie
[continentId] => 2
)
[118] => stdClass Object
(
[countryId] => 102
[isoCode] => la
[name] => Laos
[nameSlugified] => laos
[continentId] => 2
)
[119] => stdClass Object
(
[countryId] => 105
[isoCode] => ls
[name] => Lesotho
[nameSlugified] => lesotho
[continentId] => 1
)
[120] => stdClass Object
(
[countryId] => 103
[isoCode] => lv
[name] => Letland
[nameSlugified] => letland
[continentId] => 4
)
[121] => stdClass Object
(
[countryId] => 104
[isoCode] => lb
[name] => Libanon
[nameSlugified] => libanon
[continentId] => 5
)
[122] => stdClass Object
(
[countryId] => 106
[isoCode] => lr
[name] => Liberië
[nameSlugified] => liberie
[continentId] => 1
)
[123] => stdClass Object
(
[countryId] => 107
[isoCode] => ly
[name] => Libië
[nameSlugified] => libie
[continentId] => 1
)
[124] => stdClass Object
(
[countryId] => 108
[isoCode] => li
[name] => Liechtenstein
[nameSlugified] => liechtenstein
[continentId] => 4
)
[125] => stdClass Object
(
[countryId] => 109
[isoCode] => lt
[name] => Litouwen
[nameSlugified] => litouwen
[continentId] => 4
)
[126] => stdClass Object
(
[countryId] => 110
[isoCode] => lu
[name] => Luxemburg
[nameSlugified] => luxemburg
[continentId] => 4
)
[127] => stdClass Object
(
[countryId] => 111
[isoCode] => mo
[name] => Macau
[nameSlugified] => macau
[continentId] => 2
)
[128] => stdClass Object
(
[countryId] => 112
[isoCode] => mk
[name] => Macedonië
[nameSlugified] => macedonie
[continentId] => 4
)
[129] => stdClass Object
(
[countryId] => 113
[isoCode] => mg
[name] => Madagascar
[nameSlugified] => madagascar
[continentId] => 1
)
[130] => stdClass Object
(
[countryId] => 114
[isoCode] => mw
[name] => Malawi
[nameSlugified] => malawi
[continentId] => 1
)
[131] => stdClass Object
(
[countryId] => 221
[isoCode] => mv
[name] => Malediven
[nameSlugified] => malediven
[continentId] => 2
)
[132] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[isoCode] => my
[name] => Maleisië
[nameSlugified] => maleisie
[continentId] => 2
)
[133] => stdClass Object
(
[countryId] => 116
[isoCode] => ml
[name] => Mali
[nameSlugified] => mali
[continentId] => 1
)
[134] => stdClass Object
(
[countryId] => 117
[isoCode] => mt
[name] => Malta
[nameSlugified] => malta
[continentId] => 4
)
[135] => stdClass Object
(
[countryId] => 128
[isoCode] => ma
[name] => Marokko
[nameSlugified] => marokko
[continentId] => 1
)
[136] => stdClass Object
(
[countryId] => 118
[isoCode] => mh
[name] => Marshall eilanden
[nameSlugified] => marshall-eilanden
[continentId] => 7
)
[137] => stdClass Object
(
[countryId] => 119
[isoCode] => mq
[name] => Martinique
[nameSlugified] => martinique
[continentId] => 3
)
[138] => stdClass Object
(
[countryId] => 120
[isoCode] => mr
[name] => Mauritanië
[nameSlugified] => mauritanie
[continentId] => 1
)
[139] => stdClass Object
(
[countryId] => 121
[isoCode] => mu
[name] => Mauritius
[nameSlugified] => mauritius
[continentId] => 3
)
[140] => stdClass Object
(
[countryId] => 241
[isoCode] => yt
[name] => Mayotte
[nameSlugified] => mayotte
[continentId] => 7
)
[141] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[isoCode] => mx
[name] => Mexico
[nameSlugified] => mexico
[continentId] => 6
)
[142] => stdClass Object
(
[countryId] => 123
[isoCode] => fm
[name] => Micronesië
[nameSlugified] => micronesie
[continentId] => 7
)
[143] => stdClass Object
(
[countryId] => 124
[isoCode] => md
[name] => Moldavië
[nameSlugified] => moldavie
[continentId] => 4
)
[144] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[isoCode] => mc
[name] => Monaco
[nameSlugified] => monaco
[continentId] => 4
)
[145] => stdClass Object
(
[countryId] => 126
[isoCode] => mn
[name] => Mongolië
[nameSlugified] => mongolie
[continentId] => 2
)
[146] => stdClass Object
(
[countryId] => 244
[isoCode] => me
[name] => Montenegro
[nameSlugified] => montenegro
[continentId] => 4
)
[147] => stdClass Object
(
[countryId] => 127
[isoCode] => ms
[name] => Montserat
[nameSlugified] => montserat
[continentId] => 9
)
[148] => stdClass Object
(
[countryId] => 129
[isoCode] => mz
[name] => Mozambique
[nameSlugified] => mozambique
[continentId] => 1
)
[149] => stdClass Object
(
[countryId] => 130
[isoCode] => mm
[name] => Myanmar
[nameSlugified] => myanmar
[continentId] => 2
)
[150] => stdClass Object
(
[countryId] => 131
[isoCode] => na
[name] => Namibië
[nameSlugified] => namibie
[continentId] => 1
)
[151] => stdClass Object
(
[countryId] => 233
[isoCode] => nr
[name] => Nauru
[nameSlugified] => nauru
[continentId] => 7
)
[152] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[isoCode] => nl
[name] => Nederland
[nameSlugified] => nederland
[continentId] => 4
)
[153] => stdClass Object
(
[countryId] => 133
[isoCode] => cw
[name] => Nederlandse Antillen
[nameSlugified] => nederlandse-antillen
[continentId] => 3
)
[154] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[isoCode] => np
[name] => Nepal
[nameSlugified] => nepal
[continentId] => 2
)
[155] => stdClass Object
(
[countryId] => 137
[isoCode] => ni
[name] => Nicaragua
[nameSlugified] => nicaragua
[continentId] => 3
)
[156] => stdClass Object
(
[countryId] => 135
[isoCode] => nc
[name] => Nieuw Caledonië
[nameSlugified] => nieuw-caledonie
[continentId] => 7
)
[157] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[isoCode] => nz
[name] => Nieuw Zeeland
[nameSlugified] => nieuw-zeeland
[continentId] => 7
)
[158] => stdClass Object
(
[countryId] => 138
[isoCode] => ne
[name] => Niger
[nameSlugified] => niger
[continentId] => 1
)
[159] => stdClass Object
(
[countryId] => 139
[isoCode] => ng
[name] => Nigeria
[nameSlugified] => nigeria
[continentId] => 1
)
[160] => stdClass Object
(
[countryId] => 234
[isoCode] => nu
[name] => Niue
[nameSlugified] => niue
[continentId] => 7
)
[161] => stdClass Object
(
[countryId] => 210
[isoCode] => kp
[name] => Noord-Korea
[nameSlugified] => noord-korea
[continentId] => 2
)
[162] => stdClass Object
(
[countryId] => 216
[isoCode] => nt
[name] => Noordpool
[nameSlugified] => noordpool
[continentId] => 4
)
[163] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[isoCode] => no
[name] => Noorwegen
[nameSlugified] => noorwegen
[continentId] => 4
)
[164] => stdClass Object
(
[countryId] => 232
[isoCode] => nf
[name] => Norfolk Eilanden
[nameSlugified] => norfolk-eilanden
[continentId] => 7
)
[165] => stdClass Object
(
[countryId] => 191
[isoCode] => ug
[name] => Oeganda
[nameSlugified] => oeganda
[continentId] => 1
)
[166] => stdClass Object
(
[countryId] => 192
[isoCode] => ua
[name] => Oekraïne
[nameSlugified] => oekraine
[continentId] => 4
)
[167] => stdClass Object
(
[countryId] => 197
[isoCode] => uz
[name] => Oezbekistan
[nameSlugified] => oezbekistan
[continentId] => 2
)
[168] => stdClass Object
(
[countryId] => 141
[isoCode] => om
[name] => Oman
[nameSlugified] => oman
[continentId] => 5
)
[169] => stdClass Object
(
[countryId] => 218
[isoCode] => tl
[name] => Oost Timor
[nameSlugified] => oost-timor
[continentId] => 2
)
[170] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[isoCode] => at
[name] => Oostenrijk
[nameSlugified] => oostenrijk
[continentId] => 4
)
[171] => stdClass Object
(
[countryId] => 246
[isoCode] => rn
[name] => Paaseiland
[nameSlugified] => paaseiland
[continentId] => 7
)
[172] => stdClass Object
(
[countryId] => 142
[isoCode] => pk
[name] => Pakistan
[nameSlugified] => pakistan
[continentId] => 2
)
[173] => stdClass Object
(
[countryId] => 143
[isoCode] => pw
[name] => Palau
[nameSlugified] => palau
[continentId] => 7
)
[174] => stdClass Object
(
[countryId] => 214
[isoCode] => ps
[name] => Palestina
[nameSlugified] => palestina
[continentId] => 5
)
[175] => stdClass Object
(
[countryId] => 144
[isoCode] => pa
[name] => Panama
[nameSlugified] => panama
[continentId] => 3
)
[176] => stdClass Object
(
[countryId] => 145
[isoCode] => pg
[name] => Papua Nieuw Guinea
[nameSlugified] => papua-nieuw-guinea
[continentId] => 7
)
[177] => stdClass Object
(
[countryId] => 146
[isoCode] => py
[name] => Paraguay
[nameSlugified] => paraguay
[continentId] => 9
)
[178] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[isoCode] => pe
[name] => Peru
[nameSlugified] => peru
[continentId] => 9
)
[179] => stdClass Object
(
[countryId] => 236
[isoCode] => pn
[name] => Pitcairn
[nameSlugified] => pitcairn
[continentId] => 7
)
[180] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[isoCode] => pl
[name] => Polen
[nameSlugified] => polen
[continentId] => 4
)
[181] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[isoCode] => pt
[name] => Portugal
[nameSlugified] => portugal
[continentId] => 4
)
[182] => stdClass Object
(
[countryId] => 151
[isoCode] => pr
[name] => Puerto Rico
[nameSlugified] => puerto-rico
[continentId] => 3
)
[183] => stdClass Object
(
[countryId] => 152
[isoCode] => qa
[name] => Qatar
[nameSlugified] => qatar
[continentId] => 5
)
[184] => stdClass Object
(
[countryId] => 999
[isoCode] => rr
[name] => reisinspiratie
[nameSlugified] => reisinspiratie
[continentId] => 4
)
[185] => stdClass Object
(
[countryId] => 153
[isoCode] => re
[name] => Réunion
[nameSlugified] => reunion
[continentId] => 1
)
[186] => stdClass Object
(
[countryId] => 154
[isoCode] => ro
[name] => Roemenië
[nameSlugified] => roemenie
[continentId] => 4
)
[187] => stdClass Object
(
[countryId] => 155
[isoCode] => ru
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[continentId] => 4
)
[188] => stdClass Object
(
[countryId] => 156
[isoCode] => rw
[name] => Rwanda
[nameSlugified] => rwanda
[continentId] => 1
)
[189] => stdClass Object
(
[countryId] => 157
[isoCode] => mp
[name] => Saipan
[nameSlugified] => saipan
[continentId] => 7
)
[190] => stdClass Object
(
[countryId] => 222
[isoCode] => ws
[name] => Samoa
[nameSlugified] => samoa
[continentId] => 7
)
[191] => stdClass Object
(
[countryId] => 158
[isoCode] => sm
[name] => San Marino
[nameSlugified] => san-marino
[continentId] => 4
)
[192] => stdClass Object
(
[countryId] => 239
[isoCode] => st
[name] => Sao Tome en Principe
[nameSlugified] => sao-tome-en-principe
[continentId] => 1
)
[193] => stdClass Object
(
[countryId] => 159
[isoCode] => sa
[name] => Saudi Arabië
[nameSlugified] => saudi-arabie
[continentId] => 5
)
[194] => stdClass Object
(
[countryId] => 160
[isoCode] => sn
[name] => Senegal
[nameSlugified] => senegal
[continentId] => 1
)
[195] => stdClass Object
(
[countryId] => 247
[isoCode] => rs
[name] => Servië
[nameSlugified] => servie
[continentId] => 4
)
[196] => stdClass Object
(
[countryId] => 207
[isoCode] => yu
[name] => Servie en Montenegro
[nameSlugified] => servie-en-montenegro
[continentId] => 4
)
[197] => stdClass Object
(
[countryId] => 161
[isoCode] => sc
[name] => Seychellen
[nameSlugified] => seychellen
[continentId] => 1
)
[198] => stdClass Object
(
[countryId] => 162
[isoCode] => sl
[name] => Sierra Leone
[nameSlugified] => sierra-leone
[continentId] => 1
)
[199] => stdClass Object
(
[countryId] => 163
[isoCode] => sg
[name] => Singapore
[nameSlugified] => singapore
[continentId] => 2
)
[200] => stdClass Object
(
[countryId] => 238
[isoCode] => sh
[name] => Sint Helena
[nameSlugified] => sint-helena
[continentId] => 7
)
[201] => stdClass Object
(
[countryId] => 253
[isoCode] => cx
[name] => Sint Maarten
[nameSlugified] => sint-maarten
[continentId] => 3
)
[202] => stdClass Object
(
[countryId] => 235
[isoCode] => pm
[name] => Sint Pierre en Miquelon
[nameSlugified] => sint-pierre-en-miquelon
[continentId] => 7
)
[203] => stdClass Object
(
[countryId] => 165
[isoCode] => si
[name] => Slovenië
[nameSlugified] => slovenie
[continentId] => 4
)
[204] => stdClass Object
(
[countryId] => 164
[isoCode] => sk
[name] => Slowaakse Republiek
[nameSlugified] => slowaakse-republiek
[continentId] => 4
)
[205] => stdClass Object
(
[countryId] => 175
[isoCode] => sd
[name] => Soedan
[nameSlugified] => soedan
[continentId] => 1
)
[206] => stdClass Object
(
[countryId] => 237
[isoCode] => sb
[name] => Solomon Eilanden
[nameSlugified] => solomon-eilanden
[continentId] => 7
)
[207] => stdClass Object
(
[countryId] => 166
[isoCode] => so
[name] => Somalië
[nameSlugified] => somalie
[continentId] => 1
)
[208] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => South Sudan
[nameSlugified] => south-sudan
[continentId] => 1
)
[209] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[isoCode] => es
[name] => Spanje
[nameSlugified] => spanje
[continentId] => 4
)
[210] => stdClass Object
(
[countryId] => 211
[isoCode] => sj
[name] => Spitsbergen
[nameSlugified] => spitsbergen
[continentId] => 4
)
[211] => stdClass Object
(
[countryId] => 170
[isoCode] => lk
[name] => Sri Lanka
[nameSlugified] => sri-lanka
[continentId] => 2
)
[212] => stdClass Object
(
[countryId] => 172
[isoCode] => kn
[name] => St. Kitts and Nevis
[nameSlugified] => st-kitts-and-nevis
[continentId] => 3
)
[213] => stdClass Object
(
[countryId] => 173
[isoCode] => lc
[name] => St. Lucia
[nameSlugified] => st-lucia
[continentId] => 3
)
[214] => stdClass Object
(
[countryId] => 174
[isoCode] => vc
[name] => St. Vincent
[nameSlugified] => st-vincent
[continentId] => 3
)
[215] => stdClass Object
(
[countryId] => 176
[isoCode] => sr
[name] => Suriname
[nameSlugified] => suriname
[continentId] => 9
)
[216] => stdClass Object
(
[countryId] => 177
[isoCode] => sz
[name] => Swaziland
[nameSlugified] => swaziland
[continentId] => 1
)
[217] => stdClass Object
(
[countryId] => 180
[isoCode] => sy
[name] => Syrië
[nameSlugified] => syrie
[continentId] => 5
)
[218] => stdClass Object
(
[countryId] => 181
[isoCode] => tw
[name] => Taiwan
[nameSlugified] => taiwan
[continentId] => 2
)
[219] => stdClass Object
(
[countryId] => 213
[isoCode] => tj
[name] => Tajikistan
[nameSlugified] => tajikistan
[continentId] => 2
)
[220] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[isoCode] => tz
[name] => Tanzania
[nameSlugified] => tanzania
[continentId] => 1
)
[221] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[isoCode] => th
[name] => Thailand
[nameSlugified] => thailand
[continentId] => 2
)
[222] => stdClass Object
(
[countryId] => 220
[isoCode] => tb
[name] => Tibet
[nameSlugified] => tibet
[continentId] => 2
)
[223] => stdClass Object
(
[countryId] => 184
[isoCode] => tg
[name] => Togo
[nameSlugified] => togo
[continentId] => 1
)
[224] => stdClass Object
(
[countryId] => 240
[isoCode] => tk
[name] => Tokelau
[nameSlugified] => tokelau
[continentId] => 7
)
[225] => stdClass Object
(
[countryId] => 223
[isoCode] => to
[name] => Tonga
[nameSlugified] => tonga
[continentId] => 7
)
[226] => stdClass Object
(
[countryId] => 185
[isoCode] => tt
[name] => Trinidad en Tobago
[nameSlugified] => trinidad-en-tobago
[continentId] => 3
)
[227] => stdClass Object
(
[countryId] => 38
[isoCode] => td
[name] => Tsjaad
[nameSlugified] => tsjaad
[continentId] => 1
)
[228] => stdClass Object
(
[countryId] => 49
[isoCode] => cz
[name] => Tsjechische Republiek
[nameSlugified] => tsjechische-republiek
[continentId] => 4
)
[229] => stdClass Object
(
[countryId] => 186
[isoCode] => tn
[name] => Tunesië
[nameSlugified] => tunesie
[continentId] => 1
)
[230] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[isoCode] => tr
[name] => Turkije
[nameSlugified] => turkije
[continentId] => 5
)
[231] => stdClass Object
(
[countryId] => 188
[isoCode] => tm
[name] => Turkmenistan
[nameSlugified] => turkmenistan
[continentId] => 2
)
[232] => stdClass Object
(
[countryId] => 189
[isoCode] => tc
[name] => Turkse en Caicos Eilanden
[nameSlugified] => turkse-en-caicos-eilanden
[continentId] => 3
)
[233] => stdClass Object
(
[countryId] => 245
[isoCode] => tv
[name] => Tuvalu
[nameSlugified] => tuvalu
[continentId] => 7
)
[234] => stdClass Object
(
[countryId] => 195
[isoCode] => uy
[name] => Uruguay
[nameSlugified] => uruguay
[continentId] => 9
)
[235] => stdClass Object
(
[countryId] => 198
[isoCode] => vu
[name] => Vanuatu
[nameSlugified] => vanuatu
[continentId] => 7
)
[236] => stdClass Object
(
[countryId] => 199
[isoCode] => va
[name] => Vaticaanstad
[nameSlugified] => vaticaanstad
[continentId] => 4
)
[237] => stdClass Object
(
[countryId] => 200
[isoCode] => ve
[name] => Venezuela
[nameSlugified] => venezuela
[continentId] => 9
)
[238] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[isoCode] => gb
[name] => Verenigd Koninkrijk
[nameSlugified] => verenigd-koninkrijk
[continentId] => 4
)
[239] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[isoCode] => ae
[name] => Verenigde Arabische Emiraten
[nameSlugified] => verenigde-arabische-emiraten
[continentId] => 5
)
[240] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[isoCode] => us
[name] => Verenigde Staten
[nameSlugified] => verenigde-staten
[continentId] => 6
)
[241] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[isoCode] => vn
[name] => Vietnam
[nameSlugified] => vietnam
[continentId] => 2
)
[242] => stdClass Object
(
[countryId] => 202
[isoCode] => wf
[name] => Wallis & Futuna
[nameSlugified] => wallis-futuna
[continentId] => 7
)
[243] => stdClass Object
(
[countryId] => 215
[isoCode] => eh
[name] => Westelijke Sahara
[nameSlugified] => westelijke-sahara
[continentId] => 1
)
[244] => stdClass Object
(
[countryId] => 18
[isoCode] => by
[name] => Wit-Rusland
[nameSlugified] => wit-rusland
[continentId] => 4
)
[245] => stdClass Object
(
[countryId] => 204
[isoCode] => zm
[name] => Zambia
[nameSlugified] => zambia
[continentId] => 1
)
[246] => stdClass Object
(
[countryId] => 205
[isoCode] => zw
[name] => Zimbabwe
[nameSlugified] => zimbabwe
[continentId] => 1
)
[247] => stdClass Object
(
[countryId] => 171
[isoCode] => gs
[name] => Zuid Georgia
[nameSlugified] => zuid-georgia
[continentId] => 3
)
[248] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => Zuid Sudan
[nameSlugified] => zuid-sudan
[continentId] => 1
)
[249] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[isoCode] => za
[name] => Zuid-Afrika
[nameSlugified] => zuid-afrika
[continentId] => 1
)
[250] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[isoCode] => kr
[name] => Zuid-Korea
[nameSlugified] => zuid-korea
[continentId] => 2
)
[251] => stdClass Object
(
[countryId] => 178
[isoCode] => se
[name] => Zweden
[nameSlugified] => zweden
[continentId] => 4
)
[252] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[isoCode] => ch
[name] => Zwitserland
[nameSlugified] => zwitserland
[continentId] => 4
)
)
[portalTicker] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[userId] => 464047
[username] => usniniasen
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_50x50.jpg
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/default/profile_105x105.jpg
[currentContinentId] => 6
[currentContinentName] => Noord-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => noord-amerika
[currentCountryNameSlugified] => verenigde-staten
[currentCountryName] => Verenigde Staten
[currentCountryIsoCode] => us
[currentCountryId] => 196
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[name] =>
[firstName] =>
[reportsCount] => 5
[travelsCount] => 1
)
[1] => stdClass Object
(
[userId] => 59208
[username] => annemiekkamphuis
[photoRevision] => 266
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_105x105.jpg?r=266
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => nederland
[currentCountryName] => Nederland
[currentCountryIsoCode] => nl
[currentCountryId] => 134
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[countryName] => Bahama's
[countryIsoCode] => bs
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[countryName] => Mexico
[countryIsoCode] => mx
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[countryName] => Japan
[countryIsoCode] => jp
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[countryName] => Aruba
[countryIsoCode] => aw
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[countryName] => Duitsland
[countryIsoCode] => de
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[countryName] => Zwitserland
[countryIsoCode] => ch
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[countryName] => Amerikaanse maagdeneilanden
[countryIsoCode] => vi
[continentId] => 3
[continentName] => Centraal-Amerika
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[countryName] => Frankrijk
[countryIsoCode] => fr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[countryName] => Zuid-Korea
[countryIsoCode] => kr
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[countryName] => Verenigde Arabische Emiraten
[countryIsoCode] => ae
[continentId] => 5
[continentName] => Midden Oosten
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[countryName] => Italië
[countryIsoCode] => it
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[countryName] => Verenigd Koninkrijk
[countryIsoCode] => gb
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[countryName] => Canada
[countryIsoCode] => ca
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[countryName] => Monaco
[countryIsoCode] => mc
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[countryName] => China
[countryIsoCode] => cn
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[countryName] => Australië
[countryIsoCode] => au
[continentId] => 7
[continentName] => Oceanië
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[countryName] => Nieuw Zeeland
[countryIsoCode] => nz
[continentId] => 7
[continentName] => Oceanië
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] => Annemiek Kamphuis
[firstName] => Annemiek
[reportsCount] => 462
[travelsCount] => 1
)
[2] => stdClass Object
(
[userId] => 441796
[username] => vennekampjesontour
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 6
[currentContinentName] => Noord-Amerika
[currentContinentNameSlugified] => noord-amerika
[currentCountryNameSlugified] => verenigde-staten
[currentCountryName] => Verenigde Staten
[currentCountryIsoCode] => us
[currentCountryId] => 196
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[name] => Niels en Vera
[firstName] => Niels en Vera
[reportsCount] => 39
[travelsCount] => 1
)
[3] => stdClass Object
(
[userId] => 417970
[username] => Nathaliehagenstein
[photoRevision] => 11
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/417/970_50x50.jpg?r=11
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/417/970_105x105.jpg?r=11
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => italie
[currentCountryName] => Italië
[currentCountryIsoCode] => it
[currentCountryId] => 93
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 170
[countryName] => Sri Lanka
[countryIsoCode] => lk
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[countryName] => Maleisië
[countryIsoCode] => my
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => th
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[countryName] => Oostenrijk
[countryIsoCode] => at
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[countryName] => België
[countryIsoCode] => be
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[countryName] => Spanje
[countryIsoCode] => es
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 221
[countryName] => Malediven
[countryIsoCode] => mv
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 251
[countryName] => Curaçao
[countryIsoCode] => cw
[continentId] => 9
[continentName] => Zuid-Amerika
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[countryName] => Turkije
[countryIsoCode] => tr
[continentId] => 5
[continentName] => Midden Oosten
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => id
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 49
[countryName] => Tsjechische Republiek
[countryIsoCode] => cz
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[countryName] => Denemarken
[countryIsoCode] => dk
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[countryName] => Verenigde Arabische Emiraten
[countryIsoCode] => ae
[continentId] => 5
[continentName] => Midden Oosten
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[countryName] => Mexico
[countryIsoCode] => mx
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[countryName] => Griekenland
[countryIsoCode] => gr
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[countryName] => Portugal
[countryIsoCode] => pt
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[countryName] => Hongarije
[countryIsoCode] => hu
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[countryName] => Duitsland
[countryIsoCode] => de
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[countryName] => Italië
[countryIsoCode] => it
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] => Nathalie Hagenstein
[firstName] => Nathalie
[reportsCount] => 43
[travelsCount] => 30
)
[4] => stdClass Object
(
[userId] => 410697
[username] => Maiskolfjes
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => belgie
[currentCountryName] => België
[currentCountryIsoCode] => be
[currentCountryId] => 19
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[countryName] => België
[countryIsoCode] => be
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[countryName] => Denemarken
[countryIsoCode] => dk
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[countryName] => Noorwegen
[countryIsoCode] => no
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[countryName] => Duitsland
[countryIsoCode] => de
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[countryName] => Tanzania
[countryIsoCode] => tz
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[countryName] => Canada
[countryIsoCode] => ca
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[name] => De Maïskolfjes
[firstName] => De Maïskolfjes
[reportsCount] => 108
[travelsCount] => 5
)
)
[latestNews] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[newsId] => 136
[date] => 2025-12-30
[title] => Vrijheid onderweg begint met overzicht
[text] =>
De paradox van vrijheid
Reizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je nodig hebt en hoe je keuzes maakt, wordt reizen pas echt zorgeloos. Dat geldt voor alles onderweg: je route, je bagage, je geld en zelfs de manier waarop je met technologie omgaat. In een wereld waarin innovatie snel vooruitgaat draait vrijheid steeds meer om inzicht.
De voorbereiding als fundament
Spontaan reizen klinkt romantisch, maar zelfs de meest vrije avonturier plant bewust. Een goede voorbereiding betekent niet dat je alles vastlegt, maar dat je ruimte creëert voor improvisatie. Door inzicht te hebben in je budget, je documenten en je route, kun je met vertrouwen loslaten. Overzicht is geen beperking, maar een hulpmiddel. Het maakt dat je keuzes kunt maken zonder stress, omdat je weet wat je achterlaat en waar je naartoe wilt.
Rust in plaats van controle
Overzicht geeft rust. Niet omdat alles voorspelbaar wordt, maar omdat je beter weet hoe je kunt omgaan met het onverwachte. Een gemiste trein, een omweg of een vertraging voelt minder zwaar als je grip houdt op het geheel.
Digitale vrijheid onderweg
Reizen anno nu is digitaal. Van tickets tot navigatie, van reserveringen tot communicatie: bijna alles gebeurt online. Dat brengt gemak, maar ook verantwoordelijkheid. De moderne reiziger kiest bewust hoe hij technologie gebruikt. Digitale innovaties laten zien hoe transparantie en flexibiliteit hand in hand kunnen gaan. Ze helpen ons niet om méér vast te leggen, maar om slimmer te plannen.
Balans tussen plannen en genieten
De kunst van reizen is weten wanneer je moet plannen en wanneer je moet loslaten. Te veel voorbereiding kan spontaniteit doden, maar te weinig overzicht zorgt voor onrust. De balans ligt ergens in het midden. Door vooraf te bedenken wat belangrijk is, of dat nu je budget, vervoer of gezondheid is, maak je ruimte om onderweg te genieten.
Een reis zonder zorgen is een reis met aandacht
Vrijheid is niet hetzelfde als impulsiviteit. Wie met aandacht reist, ziet meer, voelt meer en beleeft meer. Overzicht helpt om dat bewustzijn vast te houden, ook in een wereld vol prikkels en keuzes.
Slim omgaan met middelen
Wie reist, weet dat geld niet alleen een praktisch hulpmiddel is, maar ook invloed heeft op rust en vrijheid. Een overzicht van wat je hebt en wat je uitgeeft voorkomt onnodige stress. Door bewust te kiezen hoe je je middelen beheert, digitaal of contant, houd je de regie. Ook nieuwe vormen van technologie, zoals ethereum, maken het makkelijker om inzicht te krijgen in waarde, transacties en mogelijkheden, waar ter wereld je ook bent.
Vrijheid is weten wat genoeg is
Een van de mooiste lessen van reizen is leren wat je écht nodig hebt. Vaak blijkt dat veel minder te zijn dan je denkt. Overzicht helpt om dat te ontdekken. Niet alleen in spullen, maar ook in keuzes. Wanneer je weet wat belangrijk is, kun je de rest loslaten. Dat geldt voor bagage, maar ook voor verwachtingen.
Inzicht als kompas
Inzicht vervangt geen avontuur, maar maakt het dieper. Het helpt je bewuster te reizen en beter te begrijpen wat je onderweg zoekt. Of het nu gaat om een lange roadtrip, een wereldreis of een weekend in eigen land: inzicht is je kompas. Het laat zien waar je vandaan komt, waar je nu bent en waar je naartoe wilt.
Vrijheid door bewust leven
Vrijheid onderweg is meer dan bewegen, het is leven met intentie. Wie bewust reist, kiest niet voor het drukste schema, maar voor het rijkste moment. Overzicht maakt dat mogelijk. In een tijd waarin reizen, technologie en financiën steeds meer met elkaar verweven zijn, wordt inzicht de sleutel tot rust. Ethereum is daar een mooi symbool van: een systeem dat draait om transparantie en autonomie, net als reizen zelf. Want echte vrijheid is niet weglopen van structuur, maar het bewust kiezen van richting.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => vrijheid-onderweg-begint-met-overzicht
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/136/136_1.jpg
)
[1] => stdClass Object
(
[newsId] => 134
[date] => 2025-12-29
[title] => De juiste reisverzekering voor jouw wereldreis
[text] =>
Op reis gaan is voor vele reizigers een droom die werkelijkheid wordt. Nieuwe landen ontdekken, culturen beleven, spontane beslissingen nemen en dagen lang niets plannen. Juist daarom is het belangrijk om vóór vertrek goed na te denken over je verzekering. Want stel: je breekt je enkel tijdens een hike in de bergen, of je raakt ernstig ziek in een land ver van huis. Zomaar even naar Nederland terugkeren kan dan vanwege medische en transportkosten een enorme last zijn.
Waarom een standaard reisverzekering vaak niet volstaat voor een wereldreis
Veel Nederlanders denken bij “verzekering op reis” aan hun standaard zorgverzekering plus een kortlopende reisverzekering, die ze afsluiten voor een vakantie van één à twee weken. Voor een kort weekend weg is dat vaak voldoende maar bij een wereldreis of backpacktrip gaat dat meestal niet op.
- Duur en bestemmingen: Op wereldreis verblijf je maanden tot soms jaren buiten Nederland. Veel kortlopende polissen hebben beperkingen op reisduur of aantal aaneengesloten maanden. Je bent dan misschien niet de hele duur van je reis verzekerd.
- Onverwachte omstandigheden: Reizigers doen spullen bijna voortdurend van de hand, verplaatsen zich vaak over grote afstanden, leven in wisselende omstandigheden en bezoeken soms afgelegen gebieden. Dat vergroot het risico op ongelukken, verlies of diefstal. Met een ruimere dekking ga je relaxter op reis.
- Activiteiten en avontuur: Backpacken betekent vaak hiken, duiken, scooters huren of misschien wil je nog wel iets extremers doen. Zulke activiteiten vallen meestal niet onder de basisdekking. Het is slim om dan een uitgebreidere dekking te kiezen.
Voor wereldreizigers is een goede, volledige reisverzekering die bij voorkeur wereldwijd dekking biedt daarom echt van belang.
Kies tussen kortlopend of doorlopend: wat past bij jouw reisstijl?
Als je langere tijd reist of meerdere reizen per jaar maakt, kun je het beste kiezen tussen een kortlopende of een doorlopende reisverzekering.
- Kortlopende reisverzekering: Handig voor een enkele vakantie van een paar weken; vaak goedkoper, maar met beperkingen op duur en dekking.
- Doorlopende reisverzekering: Een doorlopende polis die het hele jaar geldig is, ongeacht aantal reizen of duur. Ideaal voor reizigers die langdurig op pad zijn of regelmatig rondreizen.
Ben je voor een lange periode onderweg? Of maak je een uitgebreide rondreis? Dan is het verstandig om te kiezen voor een doorlopende reisverzekering. Je weet dan dat al je reizen het hele jaar door goed verzekerd zijn.
Let op deze dekkingen bij avontuurlijke reizen
Waar moet je daarna op letten? Niet elke reisverzekering is hetzelfde. Vooral niet als je gaat backpacken, hiken, duiken of andere avontuurlijke activiteiten onderneemt. Let bij het afsluiten op de volgende zaken:
- Werelddekking (en niet alleen Europa): Als je buiten Europa reist, is werelddekking essentieel.
- Medische kosten en spoedeisende zorg: Zorg dat ziekenhuisopname en noodzakelijke behandelingen in het buitenland vergoed zijn. Kijk zelf ook naar hoe het in het land geregeld is. Zijn er (dure)privéklinieken? Of juist niet?
- Repatriëring en medisch transport: Evacuatie of terugkeer naar Nederland moet goed geregeld zijn. Als je dit zelf moet betalen dan kunnen de kosten flink oplopen.
- Avontuurlijke activiteiten: Activiteiten als bergwandelen, duiken of scooterrijden zijn niet altijd standaard gedekt. Ga je juist naar een wintersportgebied? Dan heb je eigenlijk altijd een uitgebreide dekking nodig.
- Bagage en diefstal: Controleer wat vergoed wordt bij verlies of schade. Bereken vooraf wat de waarde is van de spullen die je meeneemt. Reis je licht of juist met heel veel dure tech?
- Aansprakelijkheid en rechtsbijstand: Zeker bij ongelukken of conflicten in het buitenland kan dit waardevol zijn. Je zit niet te wachten op een langlopend conflict als je alweer terug in Nederland bent.
Wat kost een goede dekking?
Wanneer je denkt “ik reis maar zelden” of “ik hoop dat er niets gebeurt”, kan de verleiding groot zijn om te besparen op je verzekering. Maar de financiële risico’s zijn niet te onderschatten. Een medische behandeling in het buitenland of een noodtransport naar huis kan al snel duizenden euro’s kosten. De premie voor een goede reisverzekering weegt hier ruimschoots tegenop.
Check de kleine lettertjes: veelvoorkomende uitsluitingen en voorwaarden
Een verzekeringspolis is geen garantie op zorgeloosheid. De dekking hangt sterk af van de voorwaarden. Let onder andere op:
- Maximale reisduur per reis: Ook doorlopende verzekeringen kunnen een limiet hebben.
- Uitsluiting van risicovolle activiteiten: Zoals extreme sporten of rijden zonder helm.
- Gedrag onder invloed: Schade onder invloed van alcohol of drugs wordt meestal niet vergoed.
- Eigen risico: Sommige polissen hanteren een eigen bijdrage per schadegeval.
- Verplichte melding aan alarmcentrale: Voor bepaalde situaties moet je eerst contact opnemen.
Zorgeloos op wereldreis met de juiste verzekering
Een wereldreis is een unieke ervaring vol vrijheid en avontuur die je waarschijnlijk niet snel vergeet. Maar bij die vrijheid hoort ook verantwoordelijkheid. Een goede reisverzekering voorkomt dat een ongeluk of ziekte jouw droomreis verandert in een financiële nachtmerrie.
Met een doorlopende reisverzekering ben je goed voorbereid, waar je ook naartoe gaat en kun je met een gerust hart het onbekende tegemoet. Alpina heeft een onafhankelijke vergelijker waarbij je verschillende verzekeraars met elkaar vergelijkt. Dan kun je de beste en voordeligste keuze maken voor jouw situatie.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => de-juiste-reisverzekering-voor-jouw-wereldreis
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/134/134_1.jpg
)
[2] => stdClass Object
(
[newsId] => 133
[date] => 2025-12-12
[title] => Een verre reis maken als single? Natuurlijk kan dat
[text] =>
Veel singles hebben ernstige bedenkingen als het gaat over in je eentje een verre vakantiereis maken. Want stel er gaat wat mis als je single een rondreis maakt in de Verenigde Staten, door Zuid-Afrika of in Argentinië. Dan is er niemand die je kan helpen. En ja, daar zit natuurlijk wat in. Zeker als je naar een land gaat waarvan je de taal niet spreekt kan dat een probleem zijn. Maar je kunt ook kiezen voor een groepsreis. Dan ben je niet alleen en er is ook altijd een reisleider die je in geval van nood kan bijstaan.
Een singlereis met een groep
Er zijn reisorganisaties die zich richten op singles, en dan specifiek in bepaalde leeftijdsgroepen. Zo worden er speciale singlereizen voor jongvolwassenen georganiseerd. Of je nu van een actieve vakantie houdt met veel lange wandelingen of een spannende overnachting in een tipi tent in de wildernis of dat je de voorkeur geeft aan een cultuurreis met bezoeken aan musea en fraai gerestaureerde kerken. Deze single reizen zijn overduidelijk geen koppelreizen. Het is niet bij voorbaat de bedoeling dat je er een partner aan overhoudt. Natuurlijk zullen er reizigers zijn die er een partner vinden of misschien een reismaatje. Reisbureau noSun organiseert onder andere dit soort single reizen en feit is dat bijna iedereen die boekt single is. Je hoeft dus in ieder geval niet bang te zijn dat je als enige single op reis gaat met een groep die verder alleen uit setjes bestaat.
Een goede voorbereiding
Als je een verre reis gaat maken dan is het belangrijk om je goed voor te bereiden. Soms zijn er vaccinaties nodig die je ruim van tevoren moet halen. Soms gelden er speciale veiligheidsregels waar je rekening mee moet houden. Voor landen zoals de VS en Canada heb je een reistoestemming nodig. Die kun je in Nederland aanvragen. Oriënteer je goed, want de prijzen kunnen enorm verschillen. Zorg er ook voor dat je paspoort nog lang genoeg geldig is. Voor veel landen moet je paspoort nog een aantal maanden geldig zijn nadat je alweer teruggekeerd bent. Het kan verder ook handig zijn om je alvast in te lezen over belangrijke zaken zoals het klimaat en de cultuur. Zo weet je wat voor kleding je in je koffer moet stoppen en of het wel of niet gewaardeerd wordt als je in een restaurant een fooi geeft.
Boek je reis bij een ervaren reisbureau
noSun Reizen werd al eerder genoemd. Dit reisbureau is specialist in het organiseren van reizen voor singles. Er zijn niet alleen groepsreizen voor jongvolwassenen maar ook voor andere leeftijdscategorieën. Voor elk seizoen is er een ruim aanbod waaronder ook verre bestemmingen buiten Europa. Je kunt het hele jaar door reizen, dus ook in de winter. In delen van Canada en de USA kun je in de wintermaanden heerlijk van de sneeuw genieten. Houd je van de zon dan boek je tijdens onze koude winter een zonnige reis naar bijvoorbeeld de Cariben of Australië waar het dan zomer is.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => een-verre-reis-maken-als-single-natuurlijk-kan-dat
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/133/133_1.jpg
)
)
[topCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[continentId] => 6
[countryId] => 196
[reportCount] => 31
[pictureCount] => 65535
[position] => 1
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => US
[continentName] => Noord-Amerika
)
[1] => stdClass Object
(
[continentId] => 6
[countryId] => 122
[reportCount] => 2
[pictureCount] => 43090
[position] => 2
[countryName] => Mexico
[countryIsoCode] => MX
[continentName] => Noord-Amerika
)
)
[countryId] => 196
[countryName] => Verenigde Staten
[continentId] => 6
[continentName] => Noord-Amerika
[countryPopulation] => 0
[countrySurface] => 0
[capitalCityLongitude] => 0.000000
[capitalCitylatitude] => 0.000000
[portalReports] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110722
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-12-10
[photoRevision] => 266
[title] => Nieuwe aanrechten!
[message] =>
Nieuwe aanrechten!
Het een-na-laatste weekend van november begon met alweer hartstikke mooi weer. Ik ben 's ochtends een flink stuk wezen hardlopen, een ander (iets vlakker) rondje dan de weekenden ervoor omdat dat me even verstandiger leek, maar dan mocht ik van mezelf wel iets verder lopen. En dat ging lekker! Ik ben harder gaan lopen de laatste tijd en dat kon ik merken omdat stukjes in deze route die ik anders lastig vond om omhoog te lopen nu ineens minder steil leken. Eenmaal vlakbij huis vond ik dat ik er nog wel een extra lusje aan mocht plakken vanwege prettig, en daarna had ik zestien kilometer gelopen toen ik weer thuis was. Dat was fijn! Danko was een stuk wezen fietsen en dat was iets minder prettig geweest omdat we de avond ervoor uit eten geweest waren. We hadden iemand uit Engeland op bezoek op het bedrijf die week, die we met iedereen die ook mee wilde die avond mee uit eten genomen hebben. Dat was gezellig, maar ook dat restaurant hebben we soort van afgekeurd omdat het eten er (niet voor het eerst) niet zo goed was en vooral omdat je (in ieder geval wij) gewoon niet genoeg krijgt. Ik had na de tijd nog een kom pasta gegeten maar Danko niet, en dat had hij wel gemerkt op de fiets. Het is ook wat dat je eenmaal thuis beter nog iets extra’s kunt eten!
De volgende dag was het bewolkt en lang niet zo aantrekkelijk buiten, maar na wat twijfelen zijn we toch nog fijn een rondje wezen mountainbiken. Een korter stuk dan anders maar het was lang genoeg vonden we allebei!
De week erna heb ik mijn loopband en slimme fiets maar weer eens in gebruik genomen. Het zou aan het eind van die week koud worden, en dan is het wel fijn om eerst eventjes te kijken of alles nog werkt voordat je iets verder wilt lopen of fietsen en je komt er op dat moment achter dat iets niet goed werkt. Met het fietsen was dat wel het geval want de software was geüpdatet en daar ben ik wel even mee aan het klooien geweest.
’s Middags had ik afgesproken om thee te drinken bij Fiona, van wie ik de Abrahamvlag had geleend voor Danko's verjaardag. Dat was gezellig! Ik viel met mijn neus in de boter want er was verjaardagstaart over waar we erg lekker een stukje van bij de thee konden nemen. Het was een korte werkweek vanwege Thanksgiving, wat we verder niet gevierd hebben, maar de vier dagen die we erdoor achter elkaar vrij hadden waren wel erg fijn! Zo'n luxe, dat je gewoon de tijd hebt om in huis van alles te doen waar je anders niet aan toe komt!
Op donderdag begon ik met een uurtje krachttraining en een klein stukje hardlopen, terwijl Danko een rondje is wezen mountainbiken. We hadden alle tijd om lang over het middageten met daarna nog koffie en thee te doen en zijn daarna een rondje wezen rijden met de Porsche. En zo halverwege de middag, waarop alle Amerikanen aan hun Thanksgivingmaaltijd zitten (want daar begint men om een uur of vier aan, nog altijd tot onze verwondering), was het uitgestorven in de bergen. Bijna niemand te bekennen, dat is echt de enige dag in het jaar waarop dat zo is! Toen we terug waren plakte Danko zijn 'fietskamer' af om het plafond te gaan witten, wat er aan het eind van het weekend op neer kwam dat het hele kamertje geschilderd was. Ik had een berg was om me bezig te houden, schreef verspreid over meerdere dagen stiekem een paar Sinterklaasgedichten (meestal ben ik daar eerder mee!), en ben op zaterdag fijn een flink stuk wezen hardlopen in de kelder. Ik had een heleboel dingen bedacht die ik in al die vrije dagen ging doen maar daar is het lang niet overal van gekomen, haha! Want je doet eens iets langer over het ontbijt en neemt samen iets meer tijd om brood te eten en 's middags even een spelletje te spelen, en dan is het allemaal wel niet zo efficiënt qua tijdgebruik maar wel fijn!
We haalden dat weekend ook de aanrechten in de keuken leeg zodat Danko de tegeltjes bovenop de muurtjes en het barretje eraf kon halen. En waar er zoveel dingen in het huis niet degelijk gedaan zijn zaten de tegels op stukken hout die vastgelijmd zaten en het heeft wel even wat tijd gekost om vooral de lijm van het hout eronder af te krijgen! Oplossing: men neme een zaag en dan ging het gelukkig nog redelijk.
Op dinsdag hebben we alle bovenste laden leeggehaald voor het geval dat, en op woensdagmorgen gingen de houten aanrechten eraf, die we niet één maar twee jaar gehad hebben ontdekten we. Hahaha! Natuurlijk kregen we die dag de eerste sneeuw, en ook direct een flink pak, waardoor het onmogelijk werd om de reststukken kwartsiet in de kelder te laten zetten. Dat is te zwaar om mee de trap af te lopen, en door de tuin glibberen over de sneeuw was gewoon niet een goed idee. Tegen half tien kwamen de heren installateurs, net toen ik even ging hardlopen. Toen ik daarmee klaar was waren ze al flink opgeschoten, en het zag er direct al zo mooi uit! Tegen de avond zaten alle aanrechten erin en hebben we gevraagd of ze als laatste de uitsparing voor de kookplaat zouden willen maken zodat we die even terug konden zetten en thuis warm konden eten. Op donderdag hebben ze nog een halve dag nodig gehad voor alle laatste dingetjes en toen was het klaar! En het is zo mooi geworden! Wat een verschil, we zijn er heel erg blij mee! En toen kwam de uitdaging om het op de foto te zetten zoals het er in het echt uitziet, dat was nog even een uitdaging, haha!
Op vrijdagavond hebben we gezellig samen Sinterklaas gevierd, en dat hebben we op zaterdag nog een keertje gedaan want toen werd er een nog een pakje voor ons bezorgd, met een bijbehorend gedicht van Ria en Ad. Ik denk dat ik de enige ben die tuinboontjes kreeg van Sinterklaas maar ik ben er blij mee want die kan ik hier niet vinden!
Aan het begin van de avond hadden we met Hunter afgesproken om samen iets te drinken. Het was alweer even geleden dat we elkaar gezien hadden want wij zijn vaak weg en hij is nog veel vaker niet thuis dus we konden weer even een beetje bijkletsen, dat was gezellig!
Op zondag hebben we allebei binnen gefietst, als het daar buiten niet geschikt voor is, is het toch wel heel fijn dat je dan toch wel een ‘rondje’ kunt doen!
Op maandag speelde ik een beetje Sinterklaas op het werk en was het me gelukt om op ieders bureau een chocoladeletter en wat strooigoed neer te leggen zonder dat iemand het gemerkt had :-). Met een briefje met uitleg erbij voor onze nieuwste medewerker die dit nog niet eerder gezien had en die het heel leuk had gevonden. Ik liet na de krachttraining ook iets achter bij Jesse, en toen ik gisteren koffie ging drinken met Michelle had ik ook wat speculaas en pepernoten meegenomen die erg op prijs gesteld werden. Ik vind Sinterklaas ook gewoon veel leuker dan de kerstman!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 160
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/816_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => nieuwe-aanrechten
)
[1] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110562
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-11-18
[photoRevision] => 266
[title] => Hardlopen, aanrechten en het noorderlicht
[message] =>
Twee weken geleden was het in het weekend maar frisjes. Wel ideaal hardloopweer, en ik had een andere toegang tot het recreatiegebied naast onze wijk gevonden, dus kon ik leuk een nieuw rondje gaan lopen. Over die paadjes mag je niet fietsen dus hoewel echt vlakbij huis was ik er nog nooit geweest! Ik moest dus wel de route die ik wilde lopen een beetje uit mijn hoofd leren, wat neerkwam op 'als ik voorbij dit punt ben, moet ik de eerste links'.
Zo gezegd, zo gedaan, en ik had al vrij snel in de gaten dat dat niet het paadje was dat ik had willen hebben. Blijkbaar zijn er nog wat mountainbikepaadjes daar net buiten de stad die niet op de kaart staan die ik gebruikt had om mijn route te plannen. En omdat ik dacht dat ik vast wel weer goed uit zou komen ben ik doorgelopen. Nou, zo ging het net niet helemaal! Het was fijn dat mijn horloge een kaart heeft die dan wel niet erg gedetailleerd was (deze paadjes stonden er dus ook niet op, haha!) maar dan kon ik in ieder geval zien waar ik ongeveer naartoe wilde gaan. Toen ik een karrespoor kon nemen vanaf het verkeerde paadje in de goede richting heb ik dat gedaan, alleen kwam dat uit bij een gesloten hek over datzelfde karrespoor. Toen was ik al te ver om nog om te willen draaien dus ben ik er overheen geklommen. Het weggetje ging verder rechtdoor, wel onderbroken door nog een gesloten hek waar ik dan ook maar overheen gegaan ben. Normaal gesproken doe ik dat helemaal niet maar ik wilde ook niet helemaal bij de grote weg bij Noord-Boulder uitkomen want dan kwam ik pas echt aan het omlopen en teveel extra kilometers. Dat laatste weggetje ging fijn verder naar waar ik naartoe wilde, totdat het ophield. Stond ik daar, met tussen mij en waar ik wilde zijn een prikkeldraadhek! Gelukkig was er een stukje waar het draad ver genoeg van elkaar zat om tussendoor te kruipen, en daarna bleek er nog een waterige en vrij brede sloot om door-/overheen te gaan. Het viel mee gelukkig met de natte voeten! Daarna was ik weer terug in het recreatiegebied, en kon ik mikken waar ongeveer het paadje zou zijn dat ik eigenlijk had willen hebben. Hahaha, dat was even iets avontuurlijker dan mijn bedoeling geweest was! En met veel stilstaan telkens waardoor je niet lekker aan het hardlopen komt.
Maar vanaf dat moment had ik weer een paadje onder de voeten en kon ik zoals gepland mijn rondje aflopen, ik was alleen wel wat later thuis dan we gedacht hadden. En dat kwam niet heel handig uit, want we hadden het halve idee gehad om bij een groothandel in Denver naar aanrechten te gaan kijken, maar die gaan op zaterdag om vier uur dicht, dus dan ging het niet passen om thuis te eten. We hebben ons brood dus maar in de auto opgegeten en waren er toen met ruim de tijd om rond te kijken.
We hebben een dikke kilometer door een grote loods vol met ontzettend veel verschillende soorten platen graniet, marmer en kwartsiet gelopen, en al vrij snel hadden we één hele mooie soort groene kwartsiet gezien. Daar bleef het bij, maar je hebt er ook maar één nodig! Een beetje irritant was er geen prijsinformatie maar moet je eerst een installateur vinden die je dan een prijsopgave kan geven. Goed dan, dat ging dus op het lijstje voor maandagmorgen!
Omdat we toch 'in de buurt' waren (niet echt, soort van, in ieder geval dichtbij genoeg, hahaha!) wilden we 's avonds gaan eten bij het Franse restaurantje in Cherry Creek waar we een paar keer eerder geweest zijn, maar dan moesten we wel nog even de rest van de middag opvullen. Het was een mooie gelegenheid om even bij de meubelzaak waar we onze banken gekocht hebben naar binnen te wippen om te klagen over de banken (die begonnen na een maand al te kraken, en de zitkussens zijn nu al zacht geworden, dat was niet de bedoeling!) omdat we niks van hun klantenservice gehoord hadden na het invullen van een contactformulier.
Een eindje verderop zagen we in het winkelcentrum nog een meubelzaak waar we dan ook wel even naar binnen konden - en direct aan de andere kant weer naar buiten vanwege niks van onze gading en de aanwezige kerstmuziek. Begin november!! We kwamen uit tegenover een kledingwinkel, waar we dan ook wel even konden kijken. Ik trok min of meer voor de lol een winterjas aan die er wel leuk uit zag en die zat me als gegoten, in een maat die ik nog nooit heb gekocht in een jas. Dat was even een verrassing! Blijkbaar moest dat zo zijn, want die jassen bleken pas anderhalve dag in de winkel te hangen, en de voor het geval dat aangepaste gewone maat stond helemaal niet mooi. Binnen vijf minuten had ik dus ineens een hele mooie jas gekocht, ik ben er erg blij mee want daar was ik al wel een poos naar op zoek! We hebben nog iets verder gewinkeld en daarna zijn we richting restaurant gereden. We hadden niet gereserveerd omdat we dachten dat dat niet nodig zou zijn (wat dachten we ook, op een zaterdagavond..) en toen bleek het restaurant vol. Maar in hun lounge (zitkamer?) was nog precies één tafeltje en daar serveren ze ook hun hele menu, dus daar hadden we even geluk mee! We hebben heerlijk gegeten, een gezellig eind van een erg geslaagd uitstapje!
Dat werd gevolgd door een nog frissere zondag die we mooi konden gebruiken voor van allerlei klusjes in huis want we hadden allebei totaal geen behoefte om met iets van acht graden te gaan fietsen, verwend als we zijn met het weer, hahaha!
Op maandagochtend heeft Danko een paar installateurs gebeld voor prijsopgaven, die we al snel kregen en waarvan de kosten gelukkig binnen het bedrag vielen dat we zelf hadden ingeschat. En één van de bedrijfjes vroeg of we dan ook platen hadden laten wegzetten, we wisten niet dat dat kon maar dat zijn we op dinsdagmiddag dus wel even gaan doen! Achter de voorste plaat kwamen nog wat platen tevoorschijn die we zelfs nog mooier vonden, en die we dan hebben laten markeren als voor ons. We waren er helemaal blij mee! Daarna was het nog even besluiten wie we wilden inhuren, dat was een vrij makkelijke keuze want één van de twee bedrijven had allerlei apparatuur waarmee ze heel precies alle uitsparingen en voor te boren gaten kunnen maken, en software om ervoor te zorgen dat de patronen in de steen het mooist op elkaar aansluiten. Met een levertijd van drie tot vier weken, dat hadden we ineens snel geregeld, en we kijken er erg naar uit!
Voor de banken was er minder mooi nieuws, want het is 'helemaal normaal' dat kussens binnen de kortste tijd heel erg zacht worden, 'precies zoals hoe u dat wilt'. Ja, dat willen we dus helemaal niet! Er gaat iemand langskomen om het te repareren, maar wat ze eraan kunnen doen vragen we ons af. Er was het aanbod om de banken terug te nemen en ons geld terug te krijgen, maar dan hebben we niks meer om op te zitten. Het geheel is nogal teleurstellend, en weer zo'n typische ervaring die we maar omschrijven als 'Amerikaans product'. Wel jammer want we waren er eerst zo blij mee!
Die avond reden we op weg naar huis even langs onze brievenbus omdat we daar alweer een aantal dagen niet geweest waren, zoveel post krijgen we namelijk ook weer niet. Op weg naar huis zag Danko iemand naar de lucht kijken en dat filmen, en toen viel het ons op dat de hele lucht wel roze leek. Dat was dus het noorderlicht dat we vanuit onze wijk konden zien! We zijn thuis door de achtertuin de golfbaan op gelopen om het beter te kunnen zien, en dat was toch wel speciaal! Als je er dan foto’s van neemt dan zien onze telefoons toch heel wat meer dan wij, maar de dan weer wat donkerdere en dan weer lichtere roze kleur, en op een gegeven moment een groene vlek die er tussendoor kwam was bijzonder om te zien!
Ondertussen hadden we nog steeds het mooiste weer dat je je maar voor kunt stellen. Afwisselend frisse dagen met bewolking en dus ideaal hardloopweer, en zonnige dagen waarop het ongeveer nog te warm was om in de zon te zitten. Ik had vorige week op donderdag na de krachttraining met Jesse afgesproken om een broodje te gaan eten, en dat was zo'n warme dag waarbij het ongeveer jammer was dat ze de parasols bij de bakkerij niet open hadden. Daar hadden we dus even geluk mee! Het is enigszins zorgelijk dat er telkens maar geen neerslag is maar het is ook wel erg prettig! De dag erna had ik met Michelle afgesproken om koffie te drinken en ik kreeg ongeveer kippenvel toen ik haar gewoon zag lopen. Dat was weer erg gezellig en fijn om elkaar te zien!
Afgelopen zaterdag deed ik nog een poging mijn nieuw bedachte rond'je' te lopen, en nu liep ik wel goed. En zo zonder te hoeven stoppen, en zonder vlakke omweg, was het die dag wel zwaar. Of ik de dagen ervoor niet genoeg gegeten had of wat het ook was, in ieder geval was ik na iets van veertien kilometer klaar om thuis te zijn, daar heb ik meestal geen last van, haha! En zoals dat dan werkt is het wel een fijn idee dat je het helemaal gelopen hebt en lust ik daar dus wel meer van :-). Danko was een flink stuk wezen fietsen en is daarna beide de hele middagen bezig geweest om blad uit de tuin op te ruimen. Ook zonder het blad van een ondertussen weggehaalde boom bij de buurvrouw was het nog weer flink wat werk. Na twee dagen had Danko zevenentwintig papieren zakken gevuld met door de grasmaaier vermalen blad, waren we op zondagmorgen ook nog een rondje wezen fietsen, en aan het eind daarvan waren we ook blij dat we met onze boterhammen op de bank mochten zitten. We hebben ons goed moegemaakt in het weekend, haha!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 218
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/331_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => hardlopen-aanrechten-en-het-noorderlicht
)
[2] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110370
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-11-06
[photoRevision] => 266
[title] => Heerlijk herfstweer
[message] =>
Het voelt alweer zo lang geleden dat we vertrokken uit Nederland! We vlogen naar huis via Minneapolis, hadden wel een beetje vertraging maar nog ruim genoeg tijd om over te stappen, en waren aan het eind van de dag weer 'thuis', en deze keer waren we wel moe van de hele reis. De volgende dag waren we allebei aan het kuchen, en omdat we niet wisten wat en of dat iets was zijn we maar een dagje thuis gebleven. Niet dat we op het werk mensen aan konden steken want die hadden los van elkaar allemaal al iets te pakken gehad maar we zijn toch maar even voorzichtig geweest voor het geval dat. Op vrijdag was wat het ook was alweer meest weg, en ben ik voor we naar het werk gingen een klein rondje wezen hardlopen. Voor het eerst weer sinds de halve marathon, en het was net een beetje te vroeg denk ik want ik had er spierpijn van en dan heb ik eigenlijk nooit.
Na één hele werkdag was het weekend, en zelfs één van drie dagen omdat we op maandag vrij hadden vanwege Columbus Day. Op zaterdag zijn we een stukje wezen fietsen, tegelijk maar niet samen want Danko wilde graag wat harder dan mijn prutteltempootje. Meer dan dat zat er niet in, maar het was wel fijn even te fietsen en fijn aan de benen! 's Middags wilde Danko zijn mountainbike even naar de fietsenwinkel brengen en bedachten we dat we er dan wel een uitje van konden maken door ergens koffie te gaan drinken. Alleen hadden alle koffietentjes of binnen geen plek om te zitten, was de ene met genoeg tafeltjes helemaal vol met mensen die in hun eentje achter een laptop zaten, en ging de bakkerij op weg naar huis waar je ook koffie kunt drinken dicht op het moment dat we daar waren. Hè! We hebben dan maar thuis koffie en thee gemaakt, waar we dan weer wel fijn mee buiten op het terras konden zitten want daar was het nog net warm genoeg voor.
Voor zondag had ik al tijden geleden kaartjes gekocht om met Michelle naar een balletuitvoering van Dracula te gaan. Ik geloof dat ik anders niet van de bank afgekomen zou zijn, dus het was goed dat dit al op de planning stond. Het was fijn haar te zien, samen te kletsen, en zij op haar beurt was blij om een uitje te hebben omdat ze met haar gebroken been niet veel verder komt dan haar huis. En het ballet was een aanrader! Van de vier die ik er nu heb gezien hield deze het beste mijn aandacht vast, degene die Dracula danste was echt geweldig goed, en de laatste acte had wat ons betreft wel stukken langer mogen duren!
Daarna hadden we dus nog een dagje vrij, en die begon ronduit frisjes. Ik ben 's ochtends een rondje wezen hardlopen, dat ging alweer iets fijner dan de vrijdag ervoor, en waar ik 's ochtends nog een lange broek en handschoenen aan had en er stukjes hagel leken te vallen was het 's middags nog weer erg lekker zonnig weer.
De volgende dag begon er weer een meer gewone werkweek, ik had krachttraining die Jesse omwisselde voor een uurtje sportmassage en bijkletsen wat ik echt heel erg fijn vond, en daarna deden we die week weer ons gewone schema. Het was niet erg dat het een korte week was en het al vrij snel alweer weekend was. En voor mij nog iets korter omdat ik Michelle nog een keer koffie ben wezen brengen op vrijdag, dat was gezellig! Ik ben op zaterdag weer iets verder wezen hardlopen, ik was op woensdag ook al iets verder geweest dan daarvoor en dan mocht ik nu er nog wel weer iets aan plakken. Ik heb wel getwijfeld of ik 's ochtends wilde lopen (wat mijn grote voorkeur heeft) of toch maar 's middags omdat het best wel hard waaide. Ik ben toch maar 's ochtends gegaan met de gedachte dat ik dan na de tegenwind fijn de wind mee zou hebben op weg naar huis. Ik heb inderdaad een klein stukje wind mee gehad en toen draaide die. Ptvrdr had ik me daar voor niks tegenin gewerkt en had ik de wind ook weer tegen op weg terug naar huis! Ik kwam vermoeider terug dan dat ik was aan het einde van de halve marathon, haha!
Voor 's middags had ik allerlei nuttige plannen, die ik aan de kant geschoven heb om met een kop thee en een boek op de bank te zitten want daar was ik even heel erg aan toe. Natuurlijk waaide het ondertussen niet meer en had Danko met een zonnetje erbij erg lekker weer om een flink stuk te gaan fietsen. 's Avonds zijn we uit eten geweest, het was fijn om er even uit te zijn maar we hielden allebei het gevoel over dat we eigenlijk niet terug hoeven te gaan naar dat restaurant. En zo viel er weer eentje af zou ik nog zeggen, het is ook wat!
Op zondagmiddag zijn we nu wel met z'n tweeën wezen fietsen, dat was leuk :-). Danko heeft er wel nog een extra rondje aan geplakt omdat het op maandag te hard zou gaan waaien. Ik vond ons gewoonlijke rondje ruim ver genoeg! In de week erna heb ik Michelle op lunch getrakteerd omdat ze eindelijk zover was dat we weer op twee benen mocht lopen, dat was gezellig en lekker :-). In alweer een weekend hebben we fijn gesport, ik bedwong de berg schone was en nog zo een paar dingetjes en daarnawas het alweer de laatste week van oktober, dat ging erg snel! We hebben soms het gevoel dat het alwéér vrijdagmiddag is. Aan Halloween hebben we niks gedaan, eigenlijk staan we er nooit zo bij stil dat het eraan komt, en toen we na het werk naar huis reden was er in onze straat ook helemaal niks gaande.
Zaterdag begon fris, het ideale weer om har te lopen, en volgens Strava had ik ook daadwerkelijk hard gelopen, dat zijn soms van die leuke verrassingen! Danko ging 's middags fietsen en was druk bezig om nog weer meer raamkozijnen te repareren en te schilderen, we komen zowaar in de buurt van dat alle ramen op de benedenverdieping gedaan gaan zijn! Ik dacht die dag eens de rubberen vloertegels die ik gekregen had in de kelder te gaan leggen, maar dan moest ik eigenlijk meer ruimte hebben en daarvoor moest er dan eigenlijk eerst eens opgeruimd worden in een hoekje waar we ooit wel een heleboel spullen neergezet hebben maar nooit hebben uitgezocht. Ik heb flink wat dingen weggegooid en daarna kon je het verschil niet eens zien, hahaha! Maar er is in ieder geval een begin :-). 's Avonds trakteerden we ons op uit eten bij de Chinees, waar de eigenaar onthouden had dat we eigenlijk altijd (ook) eend bestellen. En we zijn er het afgelopen jaar misschien drie keer geweest? Bijzonder dat hij dat onthouden heeft!
Op zondag werd het gewoon warm, 's avonds zagen we dat het uiteindelijk wel zevenentwintig graden geweest is 's middags! Dat hebben we niet zo gemerkt want we waren 's ochtends al wezen fietsen om de stormachtige wind voor te zijn. Voor zover mogelijk in ieder geval, ik had die een stukje mee op weg naar huis, dat was leuk, maar vervolgens van de zijkant kon ik het wat minder op prijs stellen. En Danko had het ook geen genot gevonden om tegenin te fietsen, maar we waren wel fijn uitgewaaid! Laat ik niks afroepen, maar het mooie weer lijkt nog aan te houden en dat vinden we helemaal niet erg! Het is zo fijn om nog buiten hard te lopen en te fietsen, dat is ook wel eens anders geweest, en zat ik binnen op mijn slimme fiets in plaats van op de mountainbike naar het werk te gaan zoals eergisteren. Het is ondertussen richting de top tien van jaren waarin het pas heel laat gesneeuwd heeft aan het gaan, aan de ene kant niet goed voor de natuur en vanwege het bijkomende brandgevaar (ik houd er als het zo droog is niet van als het dan ook nog heel hard waait, zoals vandaag), maar het is wel heel fijn als je nog buiten kunt zitten begin november :-).
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 149
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/243/870_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => heerlijk-herfstweer
)
[3] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110332
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-11-04
[photoRevision] => 0
[title] => Het einde van een avontuur
[message] =>
Lieve lezers,
Wauw, waar zal ik eens beginnen?! Onze laatste blog is een feit, ons avontuur in de USA komt tot een einde. Wat een fantastische tijd hebben we gehad. Een tijd met waanzinnige ups maar ook met diepe downs; het hoort allemaal bij het leven.
Maar voordat we afscheid gaan nemen van jullie neem ik jullie eerst nog even mee in onze laatste paar maanden hier. Want uiteraard hebben we niet stil gezeten. Sterker nog, onze laatste paar maanden waren nog best druk! We kregen namelijk nog bezoek vanuit Nederland. In september is de broer van Niels (Marco) nog een keertje langs geweest. Marco volgt vanuit Nederland de Amerikaanse sporten en wilde graag weer eens een wedstrijd in het echte leven ervaren. We zijn naar honkbal geweest waarbij de Arizona Diamondbacks tegen de LA Dodgers speelden [e-26be] En dat was een hele spannende wedstrijd maar we hadden Los Angeles verslagen!! Deze wedstrijd is altijd druk bezocht. Dat komt omdat er heel veel mensen vanuit Californie (dus ook Los Angeles) in Arizona wonen. De reden? Arizona is veel goedkoper dan Californie en je woont (voor Amerikaanse begrippen) nog steeds dichtbij familie en vrienden.
Het stadion ging uit z'n dak, echt super leuk was dit! Helaas was dat ook de laatste wedstrijd die ze hadden gewonnen haha [e-1f605] Daarna hebben de Diamondbacks niet heel veel punten meer gescoord en lagen ze al gauw uit de race.
Een paar dagen later zijn we naar de Arizona Cardinals geweest. Dit is het American Football team Zij speelden tegen de Seattle Seahawks. In het begin ging het niet super goed, maar de Cardinals kwamen terug in de vierde kwart! De stand was gelijk maar helaas waren het uiteindelijk de Seahawks die er met de winst vandoor gingen.
Het basketbal seizoen was nog niet begonnen, dus de Phoenix Suns hebben we helaas niet kunnen aanmoedigen. Marco heeft nu alle Amerikaanse sporten af kunnen vinken. Hij heeft alle sporten in real life meegemaakt.
Verder zijn we nog een avondje naar Topgolf geweest en hebben we wat balletjes kunnen meppen [e-1f3cc] Ook dit was heel leuk, Topgolf is altijd een goed idee. We zijn een aantal keer uit wezen eten, maar hebben ook thuis gekookt en een spelletjesavond gedaan. In het weekend zijn we een stukje gaan hiken. Na de hike zijn we naar Cave Creek gereden, een heel leuk klein cowboy plaatsje waar een heel leuk en lekker lunchplekje zit. Het is alsof je in een Western film terecht bent gekomen of op zo'n Western filmset rondloopt, echt heel leuk!
Na 10 dagen vliegt Marco op 2 oktober weer terug naar Nederland. Niels en ik brengen hem naar het vliegveld en rijden weer terug naar huis. We eten wat en stappen daarna in de auto om wederom naar het vliegveld te rijden. Deze keer om een vriendin van mij (Janneke) op te halen die samen met haar vriend Zico een mooie reis door Amerika gaan maken. Ze beginnen onze reis bij ons!! En dat vinden wij ontzettend leuk en gezellig!
Helemaal enthousiast en blij komen ze uit de aankomsthal gelopen. Na een lange reis zijn ze er dan eindelijk! En ook nog op de valreep, want ik wist nog niet zo lang dat ze langs zouden komen! Het was een last minute verrassing eigenlijk en een hele leuke ook!
De eerste dag hebben we het rustig aan gedaan. We zijn naar Walmart gegaan, hebben geluncht bij ons favoriete plekje ''Snooze'' met de beste pannekoeken ever!! En later op de dag hebben we nog even bij het zwembad doorgebracht [e-1f459] Zoals bij iedereen zijn we de eerste avond naar de Thirsty Lion gegaan om een hapje te eten [e-1f354]
De volgende dag is het zaterdag en gaan we een dagje naar Sedona. We wilden hier een hike gaan doen, maar dat wil vrijwel iedereen die in Sedona is. Normaal gesproken is parkeren hier nooit een probleem, behalve als je in Sedona bent haha Laat dat nu net de plek zijn waar het ieder weekend onwijs druk is met mensen die willen hiken. Helaas hadden we geen plek om de auto te parkeren voor onze hike dus moisten we die schrappen. Dit vond Janneke echt heel erg jammer (HELEMAAL NIET! [e-1f61c] ) Ze had zich er zo op verheugd om te gaan hiken met d'r nieuwe (witte!) schoenen hahahaha Ze hoefde niks te zeggen, ik zag al lang aan haar gezicht dat ze het wel prima vond [e-1f602]
Oké goed, we rijden door naar het centrum van Sedona waar we een lekker hapje lunchen en door de straat lopen. Wat later op de dag stappen we in de auto en rijden we naar een wijngaard waar we van een wijnproeverij met een borrelplank genieten [e-1f377] In de omgeving van Sedona vind je veel wijngaarden en Niels en ik hadden nog nooit een wijngaard in de omgeving van Sedona bezocht. Wij dachten dat Janneke en Zico een zeer geschikt gezelschap waren om dit eens te gaan testen. En we hadden gelijk, het was heel erg gezellig! [e-1f603] Na deze leuke en lange dag rijden we weer terug naar Phoenix en zijn we alle vier moe maar voldaan.
De volgende dag gaan we wederom naar een wedstrijd van de Arizona Cardinals! Deze keer tegen de Tennessee Titans. We hadden van te voren gevraagd aan Janneke en Zico of ze het leuk leek om naar een sportwedstrijd te gaan. Daar reageerden ze heel enthousiast op en Niels en ik vinden dit ook altijd leuk. Je hoeft de regels niet eens zo goed te kennen om het leuk te vinden. Het is vooral de sfeer die er hangt en de show die ze ervan maken. Eenmaal binnen in het stadion waren zowel Janneke en Zico stil. En als Janneke stil is zegt dat een hoop want Janneke is nooit stil (een beetje zoals ik) haha Er komt ook veel op je af aan indrukken en prikkels. Ik ervaarde dit zelf ook heel erg in het begin.
Wat een wedstrijd was dit?! [e-1f631] We (Cardinals) stonden echt vet voor met 21-3 en uiteindelijk hebben ze het echt weggegeven en wonnen de Titans met 21-22!!! Dit deed toch wel een beetje pijn. Maar goed, je kunt niet altijd zes gooien [e-1f913] Ondanks het verlies was het nog steeds gezellig!
En dan is het alweer maandag. De werkweek van Niels gaat weer van start en we hebben nog een dag met z'n drietjes. De lunch van de eerste dag viel in de smaak dus zijn we nog een keertje bij ''Snooze'' gaan lunchen omdat het kon. Daarna zijn we door gereden naar een shoppingmall omdat Janneke haar droom werkelijkheid ging worden: een bezoek aan de Sephora in Amerika! Voor degene die niet weten wat Sephora is. Dit is een make-up winkel met allerlei merken die ze in Nederland niet verkopen. Eigenlijk een Douglas 2.0. We hebben hier lekker met z'n tweetjes rondgelopen terwijl Zico de rest van de shoppingmall aan het ontdekken was [e-1f606]
Vanuit de shoppingmall ervaring rijden we richting het vliegveld om de huurauto van Janneke en Zico op te halen. Na 4 volledige dagen bij ons gaan ze de volgende ochtend beginnen aan hun fantastische rondreis door Amerika [e-1f697]
Ik zwaai ze de volgende ochtend uit en dat was het dan, ons laatste bezoek tijdens ons verblijf in Amerika. En dan is het voor ons tijd om ons verder voor te bereiden op onze terugkomst naar Nederland.
Inmiddels zijn onze laatste dagen aangebroken en schrijf ik deze blog met dubbele gevoelens. Aan de ene kant vind ik het lastig. De afgelopen week heb ik allerlei emoties ervaren: verdriet, blijheid, somberheid maar ook verbaasd dat 3 jaar zo snel voorbij zijn gegaan. Aan de andere kant kijk ik er ook weer naar uit om terug naar ons echte thuis te gaan. Want dat is Nederland toch wel voor mij. Ons eigenlijk. Nederland is ons eerste thuis en Phoenix voelt als een tweede thuis. We hebben hier een eigen leven opgebouwd en zijn met z'n tweetjes dit avontuur aangegaan. We zijn een team en hebben dit samen beleefd en dat is iets wat niemand ons ooit kan afpakken. We zijn beiden gegroeid en hebben elkaar gesteund in de leuke en minder leuke tijden.
Ik zei eerder dat 3 jaar zo snel voorbij gaan, maar er zijn ook momenten geweest waarin ik ervaarde dat het helemaal niet zo snel ging. Het is moeilijk uit te leggen, want aan de ene kant dacht ik soms echt: ''wow, we zitten gewoon al een half jaar hier'' en soms dacht ik: ''we zitten pas een half jaar hier''. Het hele hoofdstuk van wonen in het buitenland is een achtbaan. We hebben alles uit moeten zoeken. Gelukkig hadden we een aantal mensen om ons heen (vooral collega's van Niels) die ons adviezen, tips en weetjes wisten te vertellen waar wij geen idee van hadden of waar we gewoonweg niet bekend mee waren. De boodschappen waren voor mij een dagtaak. Ik was kapot alleen al van het boodschappen doen. Maar niet alleen boodschappen doen is hier anders; eigenlijk is alles anders. Mensen leven hier anders, de zorg is anders, het betaalsysteem is anders, de mentaliteit is anders, de cultuur is anders, het weer is anders! En sommige dingen zijn we zeker gaan waarderen, andere dingen ook niet. Dat maakt het ook dubbel. Natuurlijk gaan we het leven en wonen hier missen. Maar we kijken ook weer uit om terug te zijn in Nederland en onze familie en vrienden dichtbij te hebben. Op sociaal vlak vond ik het persoonlijk de grootste uitdaging. Zoals alles hier anders is, zijn ook (sociale) contacten hier anders. Gelukkig hebben we wel een aantal mensen leren kennen waar we het goed mee konden vinden. Zelf heb ik me aangesloten bij een groep met vrouwen die regelmatig activiteiten organiseerden zoals samen ontbijten, hiken, bioscoop uitjes en happy hours [e-1f378] De activiteiten die ik heb meegedaan waren allemaal super leuk en gezellig, maar toch is het niet hetzelfde als in Nederland en dat vond ik soms wel moeilijk. Toch ben ik blij dat ik het heb gedaan en over de (voor mij) hoge drempel ben gestapt. Ik heb mezelf in het diepe gegooid en ben mijn eigen persoonlijke uitdaging aangegaan [e-1f4aa]
Niels heeft hier ontzettend veel geleerd en is ook heel erg gegroeid. Afgelopen donderdag hadden we het afscheid van Niels van ASML. Hij had zijn laatste dag op kantoor gehad en heeft de afgelopen weken/maanden langzamerhand alles overgedragen aan zijn opvolger. De opkomst was groot en dat deed hem goed. Mij ook. Ik zag dat mensen hem waardeerden en dat iedereen het jammer vond dat hij weg ging omdat hij zo geliefd was in het team. Zijn afscheidscadeau was dan ook echt waanzinnig en iets waar Niels heel trots op mag zijn! Hij mag sowieso heel trots op zichzelf zijn, ik ben ook onwijs trots op hem [e-2764]
Met Halloween zijn we nog even met z'n tweetjes op pad geweest en hebben we een van de gaafste Halloween straten ooit gezien. Fan-tas-tisch [e-1f47b] Daarna zijn we nog even bij een collega van Niels op bezoek geweest en gisteren (zondag) zijn we een hapje gaan eten met de manager van Niels en zijn vrouw en kinderen. Ook dit was allemaal heel gezellig geweest. Ondertussen zijn we al een aantal weken bezig met spullen uitzoeken, weggeven, weggooien, verkopen en inpakken. Morgen (dinsdag 4 November) komen ze onze meubels inpakken en slapen we de laatste 2 nachtjes in een hotel. Dat betekent dus dat we onze laatste nacht in ons appartement tegemoet gaan. De muren zijn kaal en ons appartement veranderd langzaam maar zeker in een ongezellige en lege ruimte. Aanstaande donderdagavond 6 november vliegen we dan definitief terug naar Nederland [e-1f1f3][e-1f1f1] We laten Phoenix letterlijk achter ons, maar de herinneringen nemen we voor altijd met ons mee. Of we ooit nog eens terug zullen komen? Dat weet ik eerlijk gezegd niet. We zien wel hoe het loopt.
Onze laatste dagen gaan we in ieder geval nog extra genieten. Vooral van het weer, want het is echt heerlijk op het moment. Maximaal 30 graden en eindelijk koelt het 's avonds weer wat af. Dat is in Nederland wel anders hahaha
Verder gaan we onze favoriete go-to plekjes nog af waaronder de Thirsty Lion en Snooze. Ook wil ik nog voor de laatste keer een bezoekje brengen aan Target en Walmart. En zodra we voet op Nederlandse bodem zetten is het door naar de friettent (Adelaars!) voor een frietje met en een frikandel speciaal! [e-1f60d]
Ik ga het hierbij laten. Dit was de laatste blog van de Vennekampjes on Tour. Bedankt aan alle trouwe lezers die ons avontuur hebben gevolgd zowel hier als op social media. Voor mij persoonlijk werkte het schrijven van de blogs ook therapeutisch. Het alles op een rijtje zetten en overzichtelijk maken heeft mij geholpen om gevoelens en gedachten van me af te schrijven. Zo heb ik jullie iedere keer op de hoogte kunnen houden terwijl ik er voor mezelf ook wat uit heb kunnen halen. Daar wil ik jullie voor bedanken! [e-1f64f]
Heel veel groetjes van Niels en Vera [e-1f335]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 287
[author] => Vera
[cityName] => Phoenix
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/243/692_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => het-einde-van-een-avontuur
)
[4] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109699
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-20
[photoRevision] => 266
[title] => Bezoekjes en plotselinge hardloopplannen
[message] =>
Eenmaal terug uit Vail ging de tijd snel! De dag nadat we terug waren hadden we een barbecue van de natuurkundefaculteit op de universiteit waar Danko ook nog steeds een zeer part-time baan heeft, waar we eigenlijk niemand kenden maar gezellig met de dame gekletst hebben die zijn administratie doet. Ik zag nog een oud-collega toen we onze naamstickers stonden te schrijven maar toen ik daarna even met haar wilde praten kon ik haar niet meer vinden. Ik vond het wel bijzonder dat toen we weggingen iemand elf jaar nadat ze mij voor het laatst gezien heeft zei "hee, Annemiek!". Dat was ooit niet een directe collega maar ze herinnerde mij toch!
Op de vrijdag erna had ik met Michelle afgesproken om koffie te gaan drinken, en die ben ik haar maar gaan brengen want ze had de flinke pech het weekend ervoor haar onderbeen op meerdere plaatsen te breken. Dat was gezellig maar ik kan me goed voorstellen dat ze er wel van baalt dat ze voor best een hele tijd niet kan fietsen en wandelen, en we hebben dus direct maar voor een volgende keer afgesproken!
Die dag had ik ook even in de Tubantia het lokale nieuws gelezen en daar stond een lijst van hardloopwedstrijden voor de komende tijd tussen, inclusief de halve marathon van Oldenzaal die precies gehouden wordt als wij in Nederland zijn, waarbij je ook tien kilometer kunt lopen. En dat leek me wel wat! Ik heb een aantal favoriete rondjes vanuit Denekamp maar ergens anders is natuurlijk ook weleens leuk. Toen ik tegen Danko zei vroeg hij of ik dan zeker de halve marathon ging doen, waarop ik uitlegde waarom dat niet een goed idee was. Daarna gingen mijn hersenen er mee aan de haal want dat was toch eigenlijk ook wel een leuk en interessant idee en dat zou toch moeten kunnen enzovoort. Ik besloot eerst die dag maar eens wat verder te lopen dan ik eigenlijk van plan was geweest, en dan kon ik daarna wel besluiten waar ik me voor in wilde schrijven. Ik liep dus één van mijn gebruikelijke routes met als extra een lusje om het Boulder Reservoir, en daar kwam ik terecht tussen mensen die bezig waren met een triathlon, inclusief drankposten. Omdat ik niet aan die race meedeed vond ik dat ik daar geen gebruik van moest maken, maar toen ik er nog eentje zag dacht ik dat dat mooi mijn kans was om eens uit te proberen hoe dat gaat, uit een bekertje drinken terwijl je aan het hardlopen bent. Nou, dat gaat dus niet zo heel goed, hahaha! Ik kreeg meer water over me heen dan in me (niet erg, dat was eigenlijk wel lekker), dat had ik dus mooi even uit kunnen testen. Snelwandelen zodat je daadwerkelijk kunt drinken zoals ik toevallig die week in een podcast gehoord had is dan inderdaad een veel beter idee! Na iets minder dan anderhalf uur had ik met gemak 15,5 kilometer uit mijn mouw geschud, en omdat er op de website stond dat ze de inschrijvingen sluiten zodra het vol is hebben me dan direct ook maar ingeschreven voor de halve marathon! Oh jee, het is wel een beetje spannend maar ik heb er vooral heel erg veel zin in! Ik ben sindsdien wel bezig geweest met van alles uit te vinden waar ik nog niet eerder over nagedacht heb. Hoe neem ik meer dan één gel mee, als ik van tevoren nog een keer een flink stuk wil lopen waar vind ik dan iets te drinken, wat eet je van tevoren als extra's, hoeveel moet je naderhand eten zodat je de dagen erna niet voortdurend honger hebt zoals afgelopen week, wat doe je aan als het zou regenen (want ik loop nooit in de regen), enzovoort undsoweiter, hahaha! 't Is wel heel leuk :-).
Op zondag zijn we samen een rondje wezen mountainbiken, ik nog een beetje moe van het lopen van de dag ervoor en Danko nog een beetje moe van een flinke fietstocht op zaterdag dus we hebben erg op ons gemakje rondgeprutteld. 's Middags in plaats van 's morgens want de herfst is duidelijk aan het beginnen en we waren die dag wakker geworden met regen. Gelukkig was het 's middags mooi weer en warm genoeg om buiten te zitten met Sara en Trent die iets kwamen dirnken. Dat was zo gezellig! Omdat er op een gegeven moment ook gegeten moest worden zijn we met z'n allen Chinees wezen eten. Dat restaurantje was nieuw voor hen en viel net zo goed in de smaak als bij ons want het eten is er altijd heel goed.
Die dag had ik ook de gastenbadkamer gepoetst en gezorgd dat ik al het beddengoed voor het logeerbed gewassen had want op dinsdag kwamen Jasper en Juliette een nachtje logeren, zo ontzettend leuk! Ik wist wel dat ze plannen hadden voor een Amerikareis, en toen Ria en Ad zeiden wanneer ze in Denver aan zouden komen heb ik direct gevraagd of ze het leuk zouden vinden om langs te komen, en eventueel te blijven slapen, en dat was zo gezellig! Ze waren er rond half acht, we hebben ons huis laten zien, samen iets gedronken en daarna samen warm gegeten, ongeveer aan één stuk door gekletst, we zijn nog (in een enorme onweersbui) naar Boulder gereden zodat ze het bedrijf konden zien, de volgende ochtend hebben we samen ontbeten, Juliette dacht eraan om samen nog een paar foto's te nemen als bewijs, en daarna gingen de vakantiegangers weer verder met hun reis. Kort maar krachtig maar wij vonden het echt zó leuk om hen even op bezoek te hebben!
Omdat we met z'n allen al vroeg waren opgestaan hadden we nog de hele ochtend en ik ben heerlijk een stukje wezen hardlopen. Dat had ik vanaf het werk willen doen maar het water zou afgesloten zijn die dag, en dus ging ik vanaf huis. Ondanks de regen van de avond ervoor waren de paadjes gelukkig droog genoeg, en kon ik van tevoren wat "chews" uitpoberen, eens kijken hoe dat zou bevallen. Het zijn net een soort van gummisnoepjes en eigenlijk vond ik ze véél te zoet, maar ik heb er wel erg lekker op gelopen dus dat kan ik dan ook eten voor de halve marathon. Die dag zocht ik ook eens uit waar ik langs zou kunnen lopen als ik op vrijdag nog iets van 17,5 kilometer wilde lopen, met als extra detail dat ik dan wel iets wilde kunnen drinken halverwege. Tot nu toe kwam ik er nog mee weg niet voor onderweg water bij me te hebben maar met dat soort afstanden is dat niet een goed idee. Ik meende me te herinneren op een bepaalde plek in de stad een drinkfonteintje gezien te hebben, en na even wat spitten in foto's op google maps bleek dat ook zo te zijn.
's Middags had ik nog een keertje met Michelle afgesproken die zich beter voelde dan een week eerder maar voorlopig echt nog niet veel verder komt dat de bank. We hebben gezelig gekletst en dat ik daardoor die middag dan maar niet gewerkt heb dat zou dan wel!
Gistermorgen stond mijn lange loop op de planning, en ik was er zowaar een beetje nerveus voor, hahaha! Maar ik had me goed voorbereid en dat zou dus moeten lukken. Ik had het eerste stuk de wind mee terwijl ik omhoog liep, dat was wel even warm! Maar ik was blij toen ik alle hoogtemeters gehad had, en wel echt toe aan even wat drinken halverwege. Het drinkfonteintje was keurig waar ik het verwacht had, alleen buiten gebruik, argh! Ik heb hardop gefoeterd geloof ik en ben dus maar verder gelopen. Ik had in totaal twee gels bij me en dus een heel klein beetje te 'drinken' omdat dat type vrij vloeibaar is, maar meer was beter geweest! Ik was dus blij dat een volgend fonteintje een heel stuk verderop er inderdaad ook bleek te staan, maar ook daar kwam geen water uit. Het is vast dat ze die dingen na Labor Day uitzetten en dat was even flink irritant. Met wat te drinken onderweg denk ik dat ik een fijn rondje gelopen zou hebben, nu was het wel even volhouden aan het eind en was ik erg blij dat ik aan het eind sportdrank klaar had staan! Nu een dag later ben ik er eigenlijk heel tevreden over, hahaha! Het was een mooie generale repetitie voor over twee weken, alles dat ik wilde uitproberen is gelukt en tijdens de halve marathon is er drinken genoeg, dus dat komt dan vast helemaal goed. Vanmorgen appte Ria dat mijn startnummer bij de post was, dus nu wordt het echt! Ik heb er vooral heel erg veel zin in!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 146
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/239/735_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => bezoekjes-en-plotselinge-hardloopplannen
)
[5] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109631
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-17
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 3
[message] =>
En hier ben ik met het derde en laatste deel van onze vakantie op Hawaii. Zoals in de vorige blog vertelde ik dat we met een Uber naar ons hotel zijn gegaan. Deze laatste dagen zullen namelijk in het teken staan van relaxen en niks moeten; geen verplichtingen.
Onze vorige vakanties zijn onwijs gaaf en mooi geweest maar ook intensief. Veel auto rijden, veel plannen, reserveren, indrukken, weinig rustige momenten. Voor deze vakantie wilden we graag een paar dagen écht dat vakantiegevoel hebben waarin we niks moesten en gewoon lekker rustig go with the flow konden gaan. Omdat dit onze laatste zomervakantie zal zijn in de tijd dat wij in de US hebben gewoond is deze vakantie een soort van een symbolische afsluiting van het avontuur wat we 3 jaar geleden zijn aangegaan.
We komen aan bij ons hotel en het is werkelijk waar prachtig. We kijken onze ogen uit. Een immens grote ontvangstruimte met een aquarium met ruim 1 miljoen liter zout water! De mooiste vissen zwemmen er in rond. We checken in en krijgen een kamer op de 28ste verdieping. Voor onze laatste dagen in Honolulu wilden we graag een kamer met uitzicht op de oceaan. Omdat deze dagen in het teken staan van relaxen wilden we nét wat meer luxe. En luxe kregen we; wat een uitzicht!
We frissen ons op en we lopen over de boulevard. Het is al wat later op de dag en hadden geen verplichtingen. We zijn ‘s avonds bij het restaurant gaan eten waar we de eerste avond ook zijn geweest. Dit was zo lekker en beviel ons goed. Ook staan ze bij dit restaurant bekend om hun Mai Tai cocktail. Mai Tai’s zijn populair in Hawaii. Het is een cocktail met rum, limoensap, amandelsiroop (orgeat) en oranjelikeur. De woorden Mai Tai komen uit het Tahitiaans en betekenen ‘’goed’’ of ‘’uitstekend’’. Deze cocktail is zeker Mai Tai!!
Echter gebruiken ze bij dit restaurant macadamianoten siroop in plaats van amandelsiroop. Als extra doen ze er nog een honing-passievrucht schuimlaag bovenop. En die is lekker! Niet normaal![e-1f60b]Even een leuk weetje; passievrucht in het Hawaïaans is ‘‘lilikoi’’. Zo leren jullie ook nog eens wat bij door het lezen van onze blogs[e-1f913][e-1f609]
Onze eerste volledige relax dag breekt aan. Na het ontbijt strijken we neer aan het zwembad. Hier zullen we veel uurtjes gaan doorbrengen vandaag. Niels was even weg om wat te regelen en ik bleef bij onze spullen. Ik besloot om even wat af te koelen in het zwembad. Toen ik uit het zwembad liep en bij onze ligbedjes kwam zag ik één grote zwerm aan bijen[e-1f41d]Alléén maar bijen! Duizenden! Ineens! Uit het niets! Huh?! Dit had ik nog nooit op deze manier gezien. Ik bleef verbaasd staan en keek rond of meer mensen dit zagen. In het begin niet echt, maar na een paar minuten zag ik het hotelpersoneel druk in de weer met bellen en onderling overleggen. De bijenkoningin zag blijkbaar een perfect boompje voor haar en haar zwerm om in te nestelen. Na een paar minuten zaten alle bijen bij elkaar op dat boompje. Het was weer rustig, voor nu.
Toen Niels terugkwam vertelde ik wat ik ondertussen weer aan avonturen had beleefd[e-1f61c]Sensatie!
Wat Niels had geregeld was een huurauto voor één dag. In de eerste dagen van onze vakantie hadden we geen ruimte meer voor een activiteit die we wilden doen. We besloten deze in één van onze laatste dagen te doen. Waarvoor we de auto nodig hadden verteld ik jullie zo.
Terug naar onze relax dag. We hebben tot ongeveer 16:00 uur aan het zwembad gelegen. Even daarvoor besloot de zwerm bijen te vertrekken en zag Niels nu ook met eigen ogen hoeveel bijen er ineens van dat kleine boompje afkwamen. Problem solved[e-2714]️
‘s Avonds eten we een hapje maar ik voel me niet zo lekker. Ik wist eigenlijk vrij snel waar het door kwam. Zo’n relaxte dag aan het zwembad is fijn, maar je wordt er vaak ook zo sloom van. Ook al heb ik vrijwel alleen maar in de schaduw gelegen, ik heb waarschijnlijk niet genoeg water gedronken waardoor ik heel erge hoofdpijn had en echt doodop was. Na het eten zijn we dan ook meteen weer naar het hotel gegaan. Ik was echt kapot en viel dan ook snel in slaap.
De volgende ochtend gaat de wekker. De enige dag van deze dagen dat we een wekker moesten zetten. Ik voel me gelukkig weer goed en heb zin in de dag. We frissen ons op en na het ontbijt is het een stukje lopen om onze huurauto voor deze dag op te halen. Maar dat bleek nog een hele opgave[e-1f605]Waar het al die keren super lekker liep en goed was geregeld was dit even iets anders. We moesten nog een uur rijden om bij onze afgesproken plek te komen, maar blijkbaar dachten héél veel anderen ook dat het wel leuk was om een huurauto te regelen. Niet normaal, er stond me toch een rij![e-1f631]Om de rij wat te proberen te omzeilen ging Niels in de rij staan voor mensen die ‘’exclusief’’ waren; deze was een stuk korter. Natuurlijk zijn wij ‘’exclusief’’, maar voor dit soort dingen horen we bij het ‘’klootjesvolk’’ en dat vinden wij helemaal prima[e-1f60c][e-1f92a]
Het werkte wel uiteindelijk! Godzijdank! We stappen de auto in en rijden naar het plaatsje Waianae in het westen van het eiland Oahu. De rit ernaartoe was adembenemend. Eenmaal op onze afgesproken plek worden we ontvangen door iemand van de bootcrew. We gaan namelijk snorkelen en zwemmen met wilde dieren waaronder dolfijnen!! Wederom een droom van mij om te zwemmen met dolfijnen in het wild; waar ze horen en wat hun thuis is. Naast ons was er nog een groep van 5 Amerikaanse vrienden die met ons meegingen op de boot. Goed gezelschap! We moesten zelf ons eten en drinken meenemen; de boottocht duurde namelijk 3 uur. Op de boot hadden ze een koeler waar je wat eten en drinken in kon doen. Deze groep vrienden dacht dat het wel slim was om flessen drank mee te nemen. Of het op is gegaan? Daarover straks meer[e-1f61c]
Klaar voor vertrek! We varen de haven uit en ik lieg het niet, we zijn net 2 minuten op het water en er zijn dolfijnen!! Wat?! Zo snel hebben we ze nog nóóit gevonden. We doen onze snorkels en flippers aan en wachten op het sein om in het water te springen. Het water is heerlijk, ik denk zo’n 24/25 graden, echt aangenaam. Maar helaas, de dolfijnen zwemmen telkens weg als we in het water zijn. We hebben het zo’n 3 keer geprobeerd, maar ik denk dat ze niet zo’n zin in gezelschap hadden[e-1f605]Nou ja, ik ben wel bij ze in het water geweest. Laten we het daarop houden haha
Vanaf het moment dat we stil kwamen te liggen met de boot is er één jongen vanaf dat moment zeeziek geworden. En ja, dat heeft 3 uur geduurd. Oh mijn God, maar wat heb ik respect voor die jongen gehad dat hij positief bleef. Wanneer we eenmaal vaarden was het prima, maar dat stilliggen was echt hel voor hem. Ik had echt met hem te doen. Een andere jongen uit de groep was ook ziek, maar was na een keer spugen weer topfit.
Maar de rit was dus nog lang niet over. We stoppen nog op een paar plekken en ik kan eigenlijk wel zeggen dat wij gewoon een privé boottocht hadden met onze privé instructrice. Dat was echt speciaal! Ze vertelde ons over het leven in de oceaan, super interessant en leuk! Maar we kletsten ook met de kapitein over van alles; echt hele leuke en aardige mensen met passie voor wat ze doen.
Wat we allemaal hebben mogen zien is ongelooflijk. Zo mooi. We hebben gesnorkeld boven de mooiste koraalriffen en met de mooist gekleurde vissen die ik ooit in het wild heb gezien. Dit hadden we beiden nog nooit gezien in real life. Echt genieten was dit. Niels is normaal gesproken een stille genieter; daar was nu niets van te zien[e-1f602]We kwamen terug op de boot en hij kon z’n enthousiasme niet meer inhouden: ‘’Ooh wat mooi, niet normaal. Fantastisch! Zoiets heb ik nog nooit gezien in heel mijn leven, echt prachtig. Dit is het geld dubbel en dik waard, iedere dollar is dit waard!’’ En zo nog eventjes door, zo leuk![e-1f604]
Op een gegeven moment stoppen we bij (zoals de crew het noemde) ‘’The Turtle Carwash’’. Dit is een plek waar veel zeeschildpadden bij elkaar komen om zich schoon te laten maken door de kleine visjes die er rondzwemmen. Ze nestelen zich op de zeeschildpadden en eten zo de algen eraf zodat ze weer netjes en schoon zijn. We zagen zo’n 5 zeeschildpadden bij elkaar! Dat was zo leuk om te zien! Het leek wel spitsuur[e-1f923]Niels en ik lagen met de instructrice in het water toen er een zeeschildpad omhoog gezwommen kwam om lucht te happen. En hij kwam echt super dichtbij! We moesten echt plaats maken. Naderhand vertelde de instructrice dat de zeeschildpadden echt schijt hadden aan ons en dat ze ook wel gewend zijn aan snorkelende mensen. Ze weten dat we niks doen dus gaan ze gewoon hun eigen gang. De desbetreffende zeeschildpad had dus schijt aan ons haha Maar voor ons was dit echt een fantastische ervaring!
Na deze stop zijn we nog even gestopt bij de plek waar we in het begin de dolfijnen hadden gespot, maar helaas waren ze er niet meer. Godzijdank voor de zieke jongen van de groep gingen we terug de haven in. We gaven hem een applaus voor hoe hij is omgegaan met hoe belabberd hij zich heeft gevoeld. Uiteraard lieten we hem als eerste van de boot stappen. Eenmaal op het land vroeg ik hoe het ging en of hij zich al wat beter voelde. Hij was zich alleen maar aan het verontschuldigen en vond het heel vervelend en vertelde dat zodra ze de haven weer inkwamen alles meteen weg was. Ik gaf aan dat ik blij was dat hij zich weer een stuk beter voelde en dat hij toch nog verder van de dag konden genieten.
De drank? Die flessen gingen vol op de boot en ook weer van de boot hahaha[e-1f602]Onaangetast.
Na dit avontuur rijden we terug richting Honolulu en maken we een stop voor een snack. Leonard’s Bakery is een bekend fenomeen en staat bekend om zijn malasadas; de Hawaïaanse donuts. En ik zeg je eerlijk; deze waren fan-tas-tisch! Lekkerder dan die we eerder hadden gehad op Big Island. Veel lekkerder als ik heel eerlijk mag zijn. We waren onderweg om koffie te halen, maar werden tegen gehouden door de geur van Vietnamese Loempia’s. Dit waren ze! De loempia’s die we van thuis in Nederland kennen op de markt!! Perfectie![e-1f44c][e-1f3fc]
Na deze culinaire verrassing rijden we terug richting Honolulu. Tijdens onze eerste dagen in Honolulu hadden we het eiland met de auto verkend. Echter hebben we toen één stop moeten schrappen die dag omdat het anders te laat werd en we het niet zouden kunnen zien. We besloten daarom om er na ons snorkelavontuur naartoe te rijden aangezien we toch de hele dag een auto hadden gehuurd. Deze stop ligt wel aan de zuidoost kant van het eiland Oahu. Gelukkig hebben we de tijd en komen we er wat later op de dag aan: Halona Blowhole is de naam van deze stop. Halona betekent ‘’uitkijkpunt’’ in het Hawaïaans. Het is een gat in een vulkanische rotsformatie. Het water gaat met veel kracht door de lavatunnels die onder water gevormd zijn. Hierdoor ontstaat er een soort ‘’geisereffect’’ en vliegt het water de lucht in wanneer de golven tegen de rotsen slaan. Een heel spectaculair natuurfenomeen om te zien met ook een fantastisch uitzicht over de oceaan. Deze stop was zeker de moeite waard! Maar eigenlijk zijn alle stops hier de moeite waard.
Na deze stop gaan we terug naar Honolulu om de huurauto terug te brengen. Nadat we dat hebben gedaan besluiten we meteen een hapje te eten. We willen namelijk op tijd zijn voor de vuurwerkshow! Jawel, iedere vrijdag om 20:00 uur (in de winter om 19:45 uur) is er een vuurwerkshow in Honolulu. Het hele jaar door. En iedere vrijdag zijn er duizenden mensen die dit vuurwerk willen aanschouwen, wij dus ook. Vanaf het strand genieten we van de show, ik met mijn oren dicht. De show duurt niet zo lang; ik denk zo’n 5 minuten. Het was wel heel mooi en het is natuurlijk iets extra’s als je zoiets vanaf het strand kunt zien en dan ook nog tijdens onze heerlijke vakantie.
Na de vuurwerkshow lopen we terug richting ons hotel. We zijn ontzettend moe, maar mega voldaan. Jeetje, wat een fantastische dag was dit!
De komende twee dagen stonden in het teken van relaxen en geen verplichtingen. Tijdens ons verblijf in het resort hotel betalen we een resort fee. Met deze resort fee konden we gebruik maken van onder andere strandstoelen, parasols, supboards en bodyboards. Dit was ideaal. We besluiten op een ochtend dat we willen suppen. Helaas waren deze al allemaal verhuurd, dus besloten we om de bodyboards te nemen. We zwemmen tussen de surfers en pakken een paar hoge golven, dat gaat bij mij niet altijd even goed[e-1f605]Máár er zijn geen gewonden gevallen[e-261d][e-1f3fc]We hebben gelachen en genoten en voor we het wisten was het alweer middag. Wat vliegt de tijd toch als je op vakantie bent hè?!
We drinken lekkere cocktails en tot onze verrassing komen we op een avond de groep van 5 vrienden tegen die met ons op de boot zaten! Gelukkig weer allemaal fris, fruitig én fit!
Na het eten strijken we neer bij een wijnbar en doen we een wijnproeverij. Héérlijke wijnen! Het typische is dan dat er 2 Japanse vrouwen aan de tafel naast ons zitten en twee pilsjes bestellen in een wijnbar met zoooo veel verschillende soorten wijnen ([e-1f92f]?!?!). Maar goed, ieder z’n ding toch? Nadat ze zagen dat wij aan de wijn zaten besloten ze toch ook nog wat wijn te bestellen; trendsetters dat we zijn[e-1f92a]
Op onze laatste dag hebben we nog even aan het zwembad gelegen. We vlogen pas om 21:00 uur ‘s avonds terug dus we hadden eigenlijk nog een hele dag. Gelukkig konden we onze bagage in het hotel laten zodat we niet met onze koffers hoefden te sjouwen. We lopen nog wat rond, lunchen wat kleins en ik wil nog een laatste lekkere Kona ice coffee[e-1f60b]. Voordat we naar het vliegveld gaan eten we nog wat. Liever hier nog lekker eten met een mooi uitzicht dan op een vliegveld toch?[e-1f913]Om 19:00 uur hebben we een Uber besteld om ons naar het vliegveld te brengen. Dan zit het er toch écht op[e-1f62d]Wat was dit fantastisch, prachtig, mooi, leuk, enzovoorts. Het is écht een paradijs op aarde. We hebben dingen gezien en meegemaakt die we nog nooit in ons leven hebben gezien en meegemaakt. We hebben hier veel herinneringen gemaakt en we hebben genoten tot de max. Deze vakantie was één groot hoogtepunt en we beseffen dat dit echt een ‘’once in a lifetime’’ is geweest waar we onwijs dankbaar voor zijn.
Dit was het laatste deel van onze vakantie in Hawaii, maar ook onze laatste vakantie in de tijd dat we in Amerika wonen. Uiteraard gaan we nog veel leuke dingen doen voordat we weer naar Nederland komen. Echter zullen dit voor ons bekende(re) dingen zijn die we nog een keer willen zien en bezoeken voor onze definitieve terugkeer naar Nederland[e-1f1f3][e-1f1f1]Ook hier kijken we zeker naar uit!
I’ll keep you posted!
[e-1f44b][e-1f3fc]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 19
[visitorCount] => 311
[author] => Vera
[cityName] => Oahu Island
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/239/057_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-3
)
[6] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109551
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-12
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 2
[message] =>
Daar ben ik weer met deel 2 van onze vakantie!
Ik voelde jullie enthousiasme in de reacties, super leuk! Laten we snel beginnen!
Na 3 dagen op het eiland Oahu (wat ook het dichtstbevolkte is vanwege de hoofdstad Honolulu) vliegen we in een half uurtje naar Big Island of Island of Hawaii. En wat een ander eiland is dit! Heel andere natuur vooral. Maar weet je wat écht raar was? Het vliegveld was gewoon open! Open als in de buitenlucht! Mensen zaten buiten bij de gate te wachten en de security controle was niets meer dan een overkapping om te zorgen dat je niet in de volle zon stond. Dat was zo apart om te zien.
We halen onze koffers en huurauto op en beginnen meteen aan onze roadtrip op Big Island. De naam verraad het natuurlijk al maar Big Island is het grootste eiland van de Staat Hawaii. Dit eiland staat bekend om Hawaii Volcanoes National Park met een actieve vulkaan die nog regelmatig uitbarst, maar ook om de regenwouden en steden Hilo en Kona.
Met onze huurauto rijden we richting Hilo, maar onderweg maken een aantal stops. Op Big Island zie je heel goed dat het een vulkanisch eiland is. Op verschillende plaatsen ligt opgedroogd lava. Door de twee meest actieve vulkanen op het eiland groeit Big Island nog steeds in oppervlakte. Ondanks dat de opgedroogde lava er pikzwart uitziet groeien er toch nog veel bomen en planten. Een heel apart maar bijzonder mooi uitzicht.
We komen aan bij onze eerste stop: Akaka Falls. Om bij deze waterval te komen moet je een stukje lopen, maar de weg ernaartoe is net zo prachtig als de waterval zelf. Ongelooflijk. We lopen door een regenwoud met de meest prachtige bloemen en planten. Het doet een beetje sprookjesachtig aan. Het water van Akaka Falls valt van 135 meter hoog naar beneden en biedt een adembenemend uitzicht.
Nadat we hier genoten hebben van onze eerste indrukken van Big Island rijden we verder naar Rainbow Falls; ook wel bekend als Waianuenue… Precies, we houden het bij Rainbow Falls[e-1f602]Deze watervallen danken zijn naam aan de regenboog die vaak te zien is door de nevel in de watervallen. Helaas geen regenboog, maar nog steeds ongelooflijk mooi[e-1f60d]Vanuit hier is het een klein stukje rijden naar Hilo; de hoofdstad van Big Island. Totáál anders dan het toeristische Honolulu. Veel rustiger ook. We lopen wat rond maar eerlijk gezegd was er niet veel te beleven. We besluiten om een hapje te eten en daarna naar ons hotel te gaan. Ons hotel ligt aan de andere kant van eiland in het plaatsje Kona. Samen met Hilo zijn dit de grotere plaatsen van het eiland. Kona is iets toeristischer. Nog een groot verschil is dat het in Hilo veel meer regent dan in Kona. Als het in Hilo 22 graden is en regent kan het in Kona goed 28 graden zijn met geen wolkje aan de lucht. Het is zo’n 1,5 uur rijden naar Kona. Onderweg wordt het zo intens donker en komt de regen met bakken uit de lucht. We zien echt geen hand voor ogen en passen uiteraard onze snelheid aan. Eenmaal in de regio van Kona is er niks aan de hand.
We verblijven de komende 5 nachten in een prachtig hotel met alles erop en eraan. Winkels, een expositieruimte, koffiezaak, een eigen privé strand en een heerlijk zwembad met bar. Nou, wat wil je nog meer?! Dit was een 3 sterren hotel, maar had in onze ogen minimaal 4 tot 5 sterren moeten krijgen[e-2b50]️We installeren ons op de kamer en zijn allebei moe maar voldaan van deze dag. Het duurt ook niet lang voordat we slapen. Opladen voor de volgende dag.
Dag 2 op Big Island breekt aan. En deze dag wordt spannend! Daar vertel ik jullie zo meer over. Ik moet jullie wel een beetje blijven prikkelen[e-1f92a]We beginnen bij het begin[e-1f913]En we beginnen goed! We gaan namelijk naar een Coffee Farm waar we een rondleiding krijgen. Kona staat bekend om hun koffieplantages en deze stond heel goed aangeschreven. Greenwell Farms (zo heet het bedrijf) is een familie bedrijf en draait al jaren mee in de koffieplantage wereld. En niet voor niks want de koffie was echt fantastisch! Koffie is het hoofdproduct maar naast koffie zien we ook avocado bomen, bananen, cacao, vanille, peperkorrels (als in zout en peper). Veel dingen die we voor de eerste keer in ons leven zagen. Tijdens de rondleiding gaf onze gids ons uitleg en inzicht in het proces van het verbouwen van koffie, maar het was zeker leuk om ook andere dingen op de boerderij te zien. Na een uurtje was de rondleiding voorbij en vervolgen we onze reis richting Punalu’u Beach, ook wel Black Sand Beach genoemd. Onderweg stoppen we nog bij een bakkerij die bekend staan om hun zoete brood en malasadas. Malasadas zijn een soort donuts. En die willen we natuurlijk proberen[e-1f60b]De inwendige mens is weer verzadigd en na 20 minuutjes komen we aan bij Black Sand Beach. Dit is één van de meest iconische stranden van het eiland. Het zand op dit strand is (zoals de naam al zegt) hartstikke zwart. Dit komt door het lava wat in de zee stroomt en daardoor snel afkoelt en breekt door de golven. Het blijft een bijzonder gezicht om te zien; een strand met zwart zand. Op dit strand zijn ook schildpadden te vinden en we hebben geluk want er ligt er één te chillen! We nemen alles goed in ons op en lopen wat rond. Daarna vervolgen we onze weg naar het Zuidelijkste puntje van de Verenigde Staten. Want Hawaii is natuurlijk nog steeds Amerika, al moet ik eerlijk zeggen dat het niet zo voelt. Ondanks dat we veel producten en ketens kennen zijn er ook culturele verschillen en hebben ze hun eigen locale producten waar we nog nooit van hadden gehoord. Dat draagt er denk ik wel aan bij dat we echt dat vakantie gevoel hebben.
We komen aan bij het meest Zuidelijke puntje van de US en het waait er héél hard. Ik moet de autodeur tegenhouden zodat die niet openvliegt. We lopen een stukje door en zien een aantal (vooral) jongeren van de kliffen afspringen! Mij absoluut NIET bellen! Doodeng! We krijgen er allebei de kriebels van. Het is en blijft moeder natuur en de golven kletsen hard tegen de kliffen aan. Het uitzicht is wederom prachtig.
Na deze stop rijden we weer terug richting Kona. Maar de dag is nog niet om want we hebben nog iets voor de avond gepland staan! Dat is (voor mij in ieder geval) het spannendste van de hele vakantie. We eten een hapje bij een restaurant met live muziek, uitzicht op de oceaan en de zonsondergang; het ultieme vakantie moment.
Na het eten gaan we naar ons hotel en doen we onze zwemkleding aan. We gaan namelijk met Mantaroggen zwemmen!! Waarom in hemelsnaam in de avond? Goeie vraag. In de avond komen mantaroggen namelijk dichtbij de kust om te eten. Op die plekken zit veel plankton. We gaan dus in het donker de oceaan op en dat vind ik toch wel een spannend iets. Gelukkig zijn we niet alleen en hebben we instructeurs bij ons die dit dagelijks doen. Eenmaal op de plek aangekomen ligt er een platform in het water. Aan dat platform zit een hele felle lamp waar de plankton op af komt en dat trekt dan weer de mantaroggen aan. We springen het water in en hangen als super(wo)men aan het platform. We blijven daar een half uur drijven en kijken naar hoe de mantaroggen gaan eten. En ik kan je vertellen, wanneer een mantarog met een spanwijdte van 3 tot 5 meter recht op je af komt zwemmen en mij tot 2 keer toe aanraakt (wij mochten ze zelf absoluut niet aanraken) dan schreeuwt je lijf in eerste instantie wel dat je weg moet. Tenminste, mijn lijf wel. Gelukkig waren we van te voren geïnformeerd en zijn mantaroggen niet gevaarlijk voor mensen. Het zijn eigenlijk (in hun woorden) de grote vlinders van de zee. De eerste paar keren was het echt een beetje eng, maar dat wende vrij snel. Maar jeetje, wat een ervaring! Ik kon helaas geen foto’s maken omdat mijn telefoon dat uiteraard niet zou overleven, dus ik probeer het beeldend te maken door mijn woorden. In totaal waren we in gezelschap van 7 mantaroggen en 1 baby! Eenmaal terug op de boot hebben we allemaal laten bezinken en besefte ik me dat we dit gewoon hebben gedaan! Toch wel een beetje uit mijn comfort zone, maar een gezegde luidt: ‘’Great things happen when you step outside your comfort zone’’. En dat is in dit geval zeker waar!
Na deze unieke ervaring rijden we terug naar ons hotel en genieten we na van deze mooie dag.
Onze derde dag begint wederom vroeg. We gaan namelijk naar Hawaii Volcanoes National Park[e-1f30b]Het is bijna 2,5 uur rijden en we willen zorgen dat we genoeg tijd hebben om dit park te bezichtigen.
Eenmaal aangekomen beginnen we bij het Volcano House; een hotel met uitzicht op de Kilauea vulkaan. Dit is één van de twee actiefste vulkanen van het eiland. We hadden het heel gaaf gevonden als de Kilauea vulkaan uit zou barsten tijdens ons verblijf op Big Island. Echter waren we één (!) dag te laat. Na een uitbarsting van ruim 12 uur was de vulkaan weer rustig tijdens ons bezoek. Wanneer de vulkaan uitbarst stroomt het park ook vol met mensen die hier getuige van willen zijn. Het is dan ook een heel bijzonder iets om dat in levende lijve (wel op gepaste afstand natuurlijk) te kunnen aanschouwen.
Bij het Volcano House maken we voor het eerst kennis met deze Kilauea vulkaan en met dit park. Dat blijft toch altijd wel een bijzonder moment. De vulkaan rookt flink en er gebeurt van alles onder de grond waar wij niets van merken. Maar dat het pruttelt is een ding wat zeker is. We rijden met de auto verder het park in en stoppen bij een aantal uitzichtpunten.
Via de Chain of Crater Road rijden we richting de kust. Onderweg rijden we langs lava ‘’velden’’ (noem het maar even zo) van eerdere uitbarstingen. We stoppen bij zo’n ‘’lavaveld’’ van een uitbarsting uit 1977. Waar je ook kijkt, alles om ons heen is bedekt van een zwarte deken van opgedroogd lava.
We vervolgen onze weg. Uiteindelijk zijn we aan het einde van de Chain of Crater Road en lopen we naar de Holei Sea Arch. Dit is een natuurlijke boog in de kliffen die gevormd is door lava en zee-erosie. Het water is ruig en klettert tegen de rotsen en kliffen op, een heel spectaculair beeld. Ook hier vinden we lava waarvan je de stroming nog een beetje kunt zien toen het vloeibaar was. We lopen een stukje verder en vinden opgedroogd lava waar nog wat rood in zit, super cool!
We rijden weer terug richting het Visitor Center en stoppen bij de Thurston Lava Tube. Dit is een lavatunnel die in 1912 is ontdekt. De tunnel is ontstaan toen gesmolten lava door een stroming onder het oppervlak stroomde. De gesmolten lava koelde af en er ontstond een lege grot. Via een korte hike door het regenwoud kun je bij deze tunnel komen en er doorheen lopen. Ja ik blijf het zeggen; het was wéér ongelooflijk mooi! Helaas is het tijd om weer richting het hotel te rijden, de tijd vliegt echt voorbij. Eenmaal terug genieten we van een lekker diner met (weer) uitzicht op de oceaan en blikken we terug op de afgelopen dagen en de dagen die nog gaan komen! We lopen weer terug naar ons hotel en kruipen in ons bed. Toch nog even een potje Skip-Bo spelen en dan gaan de lampjes uit.
Onze laatste dag op Big Island. Deze dag zal in het teken staan van rust. We spenderen het grootste gedeelte van de dag namelijk lekker aan het zwembad. Tussen de middag lopen we de boulevard op om iets te eten waar we nog nooit van hadden gehoord; shave ice. Shave ice is zoals de naam het al zegt geschaafd ijs máár dan ijs van ijsklontjes. Water eigenlijk. Een shave ice bestellen werkt als volgt: Je kiest je smaak roomijs/sorbetijs/frozen yoghurt. Daar doen ze één bolletje van in een bakje. Vervolgens gaan ze ijs schaven en plakken ze dat als het ware aan het bolletje gekozen ijs. Als laatste mag je 3 siropen kiezen die ze over het geschaafde ijs schenken. Hierdoor krijgt je shave ice kleur. En wauw wat een ding! We hadden een kleine (!!) besteld. Er stonden voorbeelden van de verschillende maten. De grote was niet normaal, dat was zowat een voetbal[e-1f602]Het was wel heel erg lekker en verfrissend. Eigenlijk een slushpuppie 2.0.
Na deze heerlijke ervaring lopen we weer terug naar het hotel. ‘s Avonds eten we bij de Kona Brewing Company, een bekende brouwerij met veel verschillende biertjes. We proosten op onze leuke dagen op Big Island en kijken terug op een fantastische tijd.
De volgende ochtend vliegen we vanuit Big Island weer terug naar Honolulu op het eiland Oahu. Deze keer halen we geen huurauto op maar pakken we een Uber naar ons hotel. In het volgende deel neem ik jullie mee in de laatste dagen van onze geweldige vakantie.
[e-1f44b][e-1f3fc]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 13
[visitorCount] => 135
[author] => Vera
[cityName] => Island of Hawai‘i
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/371_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-2
)
[7] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109503
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-10
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 1
[message] =>
Lieve trouwe lezers,
Deze blog zal ik verdelen over 3 delen; zoveel heb ik jullie te vertellen. Want ik kan het nog steeds niet helemaal beseffen wat we eigenlijk allemaal hebben gezien en gedaan. Dat geldt eigenlijk voor al deze jaren dat we in de US wonen, maar dit spant toch wel echt de kroon. Het is zo’n plek waar je aan denkt bij bijvoorbeeld een paradijs op aarde waarvan de kans vrij klein is dat je er ooit zal komen. Je ziet veel foto’s voorbij komen die je beeld van het paradijs op aarde alleen maar meer bevestigen. Maar dat het ook écht zo is en dat we de kans hebben gekregen om hier heen te mogen gaan vind ik bizar. Het was voor mij een bestemming die ik altijd in van die invulboeken schreef als de vraag was: ‘’Wat is jouw ultieme droom bestemming?’’ En die bestemming heeft de naam[e-1f334]H A W A I I ![e-1f334]
Even wat praktische info: Hawaii is sinds 1959 de 50ste Staat van de US. Hawaii bestaat uit 8 eilanden waarvan één onbewoond en een ander heel klein bewoond. De eilanden liggen midden in de Grote Oceaan. Met Phoenix is het tijdsverschil 3 uur vroeger.
Oké, bij voorbaat zeg ik alvast het volgende: de namen van bepaalde plaatsen, monumenten, stranden, etc. zijn voor ons zo moeilijk om uit te spreken dat ik dat aan jullie fantasie overlaat. Zo hebben wij het ook gedaan[e-1f602]
Op woensdag 20 augustus begint onze vakantie. Alles ingepakt en natuurlijk nog ruimte overgehouden om wat spulletjes mee terug te nemen[e-1f609] We vliegen vroeg in de ochtend en we zijn allebei hyper van enthousiasme. Na 6 uur vliegen komen we aan op het eiland Oahu. En er valt ons metéén iets op: het vliegveld is gedeeltelijk in de open lucht! Er is zelfs een tropische tuin waar je even tot rust kunt komen. Wel logische eigenlijk; Hawaii heeft namelijk een mild en tropisch klimaat. Het is er altijd aangenaam.
Oahu is het eiland waar de hoofdstad Honolulu zich op bevindt. Ook vind je hier Pearl Harbor en uiteraard nog veel meer! Daarover straks meer. We komen aan en halen onze huurauto op. We willen natuurlijk wel op avontuur en op verkenning! We rijden naar ons hotel en merken al meteen dat het hier nooit rustig is[e-1f605]Het is en blijft natuurlijk een stad. Daarbij is het ook echt een toeristenoord waarbij veel mensen (lees vrijwel iedereen) een huurauto heeft. Maar we hebben vakantie, we hebben de tijd! We komen aan bij ons eerste hotel voor de komende nachten en jawel, we worden begroet met ‘’ALOHA[e-1f33a]’’. Ja dan weet je dat je in Hawaii bent! Aloha betekent meer dan ‘’hallo, welkom of tot ziens’’.In de Hawaiiaanse cultuur wordt ‘’Aloha’’ ook gezien als een manier van leven. ‘’Alo’’ betekent delen, aanwezig zijn en ‘’ha’’ betekent adem. Je kunt ‘’Aloha’’ zien als ‘’de adem van het leven delen’’. Mooi toch?! Oké, we gaan verder. Na het inchecken settelen we even in onze hotelkamer en gaan we op pad. We lopen door de P.C. Hooftstraat van Honolulu en gaan bij een koffietentje wat lunchen. Terwijl we aan het genieten zijn van onze heerlijke açaí bowl gebeurt er iets wat hopelijk niet de toon van onze vakantie zet: Ik word namelijk onder gescheten door een duif!![e-1f54a][e-1f4a9][e-1f62b]Gelukkig niet in mijn lunch, godzijdank! Maar op mijn kleren en arm/hand. Brrrr ik krijg er nog de kriebels van als ik eraan terugdenk[e-1f605]Ik heb de grootste viezigheid eraf gekregen en de rest komt later wel. De vakantie is begonnen!![e-1f61c]
Na onze lunch lopen we naar Waikiki Beach. Dit is het bekendste strand van Hawaii met goudgeel zand en prachtig helder water. Het strand is ruim 3 km lang. Echter is het zand van Waikiki Beach in de loop van de jaren kunstmatig hersteld en aangelegd met zand uit bijvoorbeeld Huntington Beach in Californië. Maar dat maakt het zeker niet minder mooi. Integendeel; het is prachtig! We lopen een stukje over het strand waar veel mensen liggen te chillen maar ook heel veel mensen actief zijn. Vooral heel veel surfers; geweldig om te zien!
Na Waikiki Beach strijken we neer in een brouwerij waar we een proeverij aan 4 verschillende bieren bestellen. Hier geen duiven of andere vogels, dus ik ben veilig hahah
We doen alles lekker op ons gemakje en biertjes smaken op vakantie altijd net wat lekkerder dan thuis[e-1f609]Wanneer we de brouwerij uitlopen horen we muziek. We lopen richting het geluid en zien een klein groepje locals optreden met echte hula meisjes en lokale instrumenten. Zo leuk en mooi om te zien! Ik werd er helemaal blij van. Na een tijdje lopen we verder om avond te eten en komen we op een plek waar we één van de (al dan niet) de mooiste zonsondergang óóit meemaken. Wat een uitzicht, wat een paradijs.
En zo eindigt onze eerste dag, op naar morgen.
Dag twee breekt aan. Gezien het tijdsverschil van 3 uur vroeger zijn we vrij vroeg wakker. Maar dat geeft niet want dat hadden van tevoren wel ingeschat. Vandaag hebben we de hele dag gereserveerd voor Pearl Harbor. Na het ontbijt stappen we in onze auto en zijn we op tijd (voor de grote drukte) bij Pearl Harbor. Om 09:00 uur hebben we een reservering voor het bezoeken van een monument genaamd The USS Arizona Memorial. Pearl Harbor werd op 7 december 1941 aangevallen door Japan en was de start van de Tweede Wereldoorlog. De aanvallen kwamen als totale verrassing voor de Amerikanen. Er zijn ruim 2400 mensen overleden en er vielen bijna 1300 gewonden. De Japanners hebben veel schade aangericht waaronder aan de vele marineschepen die er lagen. Deze schepen hadden namen van de verschillende Amerikaanse Staten. De USS Arizona was zo’n marineschip en werd zwaar getroffen door bommen en torpedo’s van Japan. Dit schip ligt nu onder water en is een monument geworden. De mariniers die destijds op de USS Arizona verbleven zijn bij dit monument geplaatst. Een aantal weken geleden is het laatste marine lid van de USS Arizona gestorven en is bij het monument gelegd. Het is dus eigenlijk ook een begraafplaats. Je moet er met een boot naartoe omdat het midden op het water ligt. Het is een heel mooi, respectvol en bijzonder monument. Totale stilte. Het enige wat je hoort is de Amerikaanse vlag die tegen de vlaggenmast aantikt.
Na een half uur keren we weer terug met de boot en pakken we de shuttle bus naar de USS Missouri. Ook dit is een marineschip wat actief is geweest in de Tweede Wereldoorlog en de Golfoorlog. Sinds 1998 is het een museumschip geworden en is het dé plek waar de Tweede Wereldoorlog officieel tot een einde kwam! Op 2 september 1945 werd er getekend voor overgave op het dek van dit slagschip en daarmee was WW2 beëindigd.
We nemen deel aan een rondleiding met een gids die ons veel weet te vertellen over het schip en hoe het er in die tijd aan toe ging. Ook de exacte plek waar WW2 officieel is beëindigd wist hij aan te wijzen. Eenmaal op zo’n immens schip voel je je heel erg klein. Wat een machine. We mogen vrijwel alle ruimtes van het schip betreden en zien onder welke omstandigheden en situaties deze mensen hebben geleefd. Verder krijgen we ook een beeld van wat voor voorzieningen er op zo’n schip zitten en hoeveel er bij komt kijken. Zo lopen we langs de bakkerij, postkantoor, klaslokaal, restaurant, keuken, technische ruimte, douches, toiletten en ga zo nog maar even door. Aan alles is gedacht en dat moet ook! Heel indrukwekkend om te zien. Vanuit de USS Missouri keken we uit op het gedeelte van Pearl Harbor wat nog steeds actief is. Want dat is Pearl Harbor nog steeds. Het is nog steeds een actieve marinebasis. Het gedeelte waar de monumenten zijn is voor bezoekers, uiteraard is het actieve gedeelte dat niet.
Na de USS Missouri gaan we verder naar het Pearl Harbor Aviation Museum. Hier vind je de vliegtuigen en luchtvaartuigen die deelnamen aan de aanval en de gevechten. Zowel originele Japanse als Amerikaanse vliegtuigen zijn er tentoongesteld. En dit zijn serieuze toestellen. Heel veel verschillende soorten luchtvaartuigen kun je er bewonderen. Een gedeelte van deze toestellen staat in een hangaar die de kogelgaten nog in de glazen hebben zitten van de aanval op Pearl Harbor. Bizar.
Vanuit het Aviation Museum gaan we met de shuttle weer terug naar het Visitor Center. Daar nemen we nog een kijkje in de USS Bowfin; een onderzeeër die je een beeld geeft van hoe het leven aan boord tijdens WW2 was. De USS Bowfin is ook actief geweest en heeft 9 patrouilles uitgevoerd. Nu is het een monument en museum. Eenmaal in de onderzeeër dachten we dat het marineschip USS Missouri al heel krap was. Maar dit was nóg krapper en kleiner. En dan met 80 bemanningsleden![e-1f631]Jeetje, ik werd er een beetje claustrofobisch van. En dan is dit een onderzeeër waar je even doorheen kunt lopen. Ik moet er niet aan denken om maanden onder water te zitten met zo weinig (persoonlijke) ruimte. Echt respect! Voor iedereen overigens! Heel indrukwekkend, ook vooral om al deze monumenten van binnen te mogen bekijken.
Inmiddels zijn we uren verder en is het het einde van de middag. Uiteraard moet er nog een magneet gekocht worden en gaan dan terug richting ons hotel. Voor Hawaiiaanse termen was het een zeer warme dag met zo’n 30 graden. Door de hogere vochtigheid is het warm, maar ik denk dat onze lichamen een beetje gewend zijn aan 30 graden. In de tijd dat wij in Hawaii waren was het in Phoenix namelijk nog steeds 40 graden dus dit was voor ons echt perfect. En daarbij koelt het ‘s avonds af in tegenstelling tot Phoenix dus dat is echt een verademing[e-1f60c]
‘s Avonds eten we een (ja echt) heerlijke pizza met een wijntje erbij om deze leerzame en indrukwekkende dag af te sluiten.
Dag drie. Wederom zijn we vroeg uit de veren. Deze keer om te gaan hiken. Omdat de hike die we gaan doen vrij populair is hebben we een tijdslot moeten reserveren. Het gaat hier over de Diamond Head Crater. Een uitgedoofde vulkaankrater waar je een fantastisch uitzicht hebt over het eiland en Honolulu. We beginnen ook bewust vroeg in de ochtend omdat er geen schaduwplekken zijn en het wordt vrij warm. De beste tijd om dit te doen is dan ook in de ochtend[e-1f913]
Het was een hele leuke hike. Op de weg naar boven vonden we ook nog oude bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Hier mocht je ook in. De kers op de taart was natuurlijk het prachtige uitzicht. Wauw, prachtig! En het water is zó blauw en helder. We hebben een tijdje boven gestaan en alles in ons opgenomen. Eenmaal beneden stappen we in de auto en rijden we het binnenland in richting de Dole Plantation. Wellicht komt de naam je bekend voor. Deze staat namelijk vaak op fruit; met name ananassen. Dat is ook waar deze plantage om bekend staat: de ananas plantage. Maar ze verbouwen meer. Bananen, cacao, koffie, rietsuiker en verschillende thee soorten. De ananas is wel het hoofdproduct van Dole. We stappen aan boord van de Pineapple Express; een treintje die ons een klein ritje over de velden geeft en een indruk geeft van hoe ze te werk gaan. Helaas konden we niet veel verstaan van de uitleg, het geluid stond heel erg zacht. Maar ondanks dat was het wel heel leuk en mooi om te zien. Na de treinrit hadden we wel zin in iets te eten. En wat pak je als je op dé bekendste ananasplantage van de wereld bent? Juist! Ananas!! In ons geval een Dole Whip met ananasstukjes. Dole Whip is een soort softijs met ananas smaak. Dit was echt hemels! De verse ananasstukjes waren zo lekker vers en zoet. We hebben lekker zitten smikkelen.
Na dit geniet momentje zijn we de Botanische Tuin ingegaan. Je vind hier heel veel mooie bloemen en planten waaronder de gele hibiscus; de nationale bloem van Hawaii[e-1f33a]
Na een paar uurtjes rondgelopen te hebben op de plantage pakken we de auto en rijden we verder. De Dole Plantation was zeker de moeite waard! Onze volgende stop is Laniakea Beach; ook wel bekend als ‘’Turtle Beach’’. Het is een prachtig strand waar je groene zeeschildpadden (genaamd Honu) in het wild kunt zien. Ze komen naar dit strand om zich op te warmen. We komen het strand op en allereerst zien we hoe mooi dit strand is. Palmbomen, zacht lichtbruin zand, kraakhelder blauw water en… schildpadden![e-1f422]Ze laten zich meeslepen door de golven en zijn lekker aan het eten en chillen. Af en toe komen ze boven met hun hoofdjes om adem te happen, zo schattig! Het was zo bijzonder en mooi om deze dieren in het wild te zien.
Vanuit Laniakea Beach rijden we naar Turtle Bay Beach waar we even relaxen en afkoelen in het heerlijke water. Als we wat opgedroogd zijn rijden we verder en stoppen we nog bij wat uitzichtpunten en Lanikai Beach. Dit strand is rustig en het water is kalm en helderblauw natuurlijk[e-1f61c]Helaas kunnen we hier niet zo lang blijven omdat het al vrij laat is en we hebben nog één stop te gaan. Maar ook dit is weer adembenemend. Het maakt niet uit waar je uitstapt of waar je stopt; alles is mooi.
Onderweg naar onze laatste stop rijden we door groen en bebost gebied. Prachtige valleien die mij persoonlijk doen denken aan ‘’Platvoet’’ zijn woonplaats haha
Over dinosauriërs gesproken; wisten jullie dat de Jurassic Park en Jurassic World films voor een groot gedeelte zijn opgenomen in Hawaii? In de Kualoa Ranch op het eiland Oahu om precies te zijn. Wellicht dat ‘’Platvoet’’ een voorproefje voor deze films was?[e-1f61c][e-1f602]
Oke ik dwaal af, we zijn bijna aan het einde van deel 1 van onze vakantie. We stoppen als laatst nog bij een Macadamia Farm. Macadamia noten zijn big business in Hawaii. Bij deze boerderij mogen we verschillende soorten macadamia noten proeven en hebben ze ook hun eigen koffie. De macadamia noten zijn fantastisch, de koffie daarentegen… een beetje slap en weinig smaak. Maar ja, je kunt niet altijd 6 gooien hè[e-1f913]Verder verkochten ze ook nog verschillende olijfolies, siropen, jams, honing en sausjes.
Jeetje, wat een dag! Wat een drukke dag! Maar wat een leuke dag! We hebben zoveel gezien en gedaan. Oahu is zooo veel meer dan Honolulu en ik ben zo blij en dankbaar dat we dit allemaal mogen zien en meemaken.
Tot zover deel 1. De volgende dag hebben we een korte vlucht naar een ander eiland van Hawaii. In deel 2 zal ik jullie hierin meenemen.
Tot dan![e-1f44b]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 19
[visitorCount] => 163
[author] => Vera
[cityName] => Oahu Island
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/006_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-1
)
[8] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109478
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-08
[photoRevision] => 266
[title] => Een lang weekend mountainbiken in Vail
[message] =>
Na een korte werkweek van wel drie hele dagen gingen we vrijdag alweer op mini-vakantie. Danko wilde heel graag weer een keer gaan mountainbiken in Vail, met de herfst in aantocht konden we dan beter eerder dan later doen, en zo gingen we dus twee weekenden na elkaar weg. Leuk! En ook maar goed dat we weg gingen, want thuis hing er flink wat rook van Canadese bosbranden in de lucht waardoor je niet buiten had willen sporten de laatste paar dagen. We zijn aan het begin van de middag vertrokken en konden gezien het verkeer nog redelijk goed doorrijden, waardoor we al mooi op tijd bij ons hotel waren. Inchecken kon vanaf vier uur maar gelukkig was onze kamer al klaar, waardoor we om vier uur al op de fiets konden zitten. Omdat we niet superveel tijd hadden was het het makkelijkst om vanaf het hotel een rondje door het skigebied te fietsen, waarbij we hoewel het niet meer zou gaan regenen toch nog even een buitje over ons heen kregen. De zandweg omhoog was al nog nat van een eerdere bui, met de regen leek het helemaal een modderbende te worden en ik had er even een hard hoofd in of het wel een goed idee was om te gaan fietsen. Maar de zon kwam er daarna weer door, hoe hoger we kwamen hoe droger de weg werd, tot we eigenlijk al heel snel bij het skiliftstation waren waar de mountainbikepaadjes beginnen. Klimmen gaat wel zoveel fijner en makkelijker op onze nieuwe fietsen! En dat valt nog in het niks bij het enorme verschil in afdalen. We hebben nu het voor ons nieuwe snufje dat je je zadel iets lager kunt zetten, en de geniaal werkende vering, plus in mijn geval ben ik door de krachttraining een stuk sterker waardoor omlaag rijden veel makkelijker gaat en ik lang niet meer zo vaak afstap dan eerst. En daar wordt het een stuk leuker van! We hebben erg leuke paadjes door het bos omlaag gereden en ik ben wel wat dingen afgefietst die ik eerder nooit gedaan zou hebben. Dat was leuk! We hadden wel lamme armen toen we eenmaal beneden waren, en in mijn herinnering was dit een veel langer rondje toen we het jaren geleden gefietst hebben. We hadden het in ieder geval goed getimed zodat we precies terug waren voordat het begon te schemeren.
Op zaterdag heb ik een beetje uitgeslapen en daarna hebben we een lekker luie ochtend gehouden. We wilden pas ’s middags gaan fietsen omdat het daar ’s morgens nog wel te fris voor was en als je niet thuis bent dan hoeft er verder eigenlijk niks. Heerlijk! We hebben eens bedacht wat we die dag wel wilden fietsen, wat MotoGP gekeken tussen de middag en daarna gingen we op pad om een voor ons nieuw mountainbikepaadje te gaan fietsen naar een uitzichtspunt over de Vail Valley. Eerst via dezelfde zandwegen als de dag ervoor door het onderste gedeelte van het skigebied, en daarna een heel lang mountainbikepaadje dat hoe langer hoe hoger de berg op ging. Eerst door een flink aspenbos, daarna langs wat bergweides en dan een flink stuk door een dennenbos tot we bij het uitzichtspunt waren. Toen hadden we bijna duizend meter geklommen en zijn we redelijk snel verder gefietst omdat er een regenbui aan kwam die we liever niet over ons heen wilden krijgen, en we hebben het droog gehouden gelukkig! Het was nog iets verder tot het hoogste punt, en maar goed ook want ik had het wel gehad met omhoog fietsen, haha! En dan is het fijn als je over wat zandwegen naar beneden kunt vliegen zonder iets te hoeven doen :-). We kwamen uit op de plek waarvan je de leuke paadjes naar beneden kunt fietsen, en hoewel ik eerst had gezegd dat ik gewoon makkelijk de zandweg omlaag wilde nemen hebben we toch de paadjes nog een keer gedaan, net zo leuk als de dag ervoor! Toen we weer bij ons hotel waren was ik wel helemaal gaar, dat was me de monstertocht wel, maar we hebben ook heerlijk gefietst.
Gisteren moesten we allebei even op gang op komen ’s ochtends want we waren wel moe van het fietsen van de dag ervoor! Na nog een heerlijk langzaamaan ochtendje en MotoGP bij de lunch zijn we aan het begin van de middag naar Avon gereden om van daaruit een rondje te gaan fietsen. Als eerste zijn we naar Beaver Creek gefietst, toch al wel een aardig stukje klimmen, en dat ging bij mij niet erg snel want mijn benen waren volkomen leeg, hahaha! Vanuit het plaatsje namen we ook nu eerst een zandweg een stukje het skigebied in, waar we eerst maar eens bij een lift even geschuild hebben voor een plotseling buitje dat even voorbij kwam. En daarna konden we aan de mountainbikepaadjes beginnen, dat was weer zo leuk! Deze kronkelen leuk door het bos en oh wat maakt een fiets toch een verschil met waar je wel en niet overheen kunt fietsen! Ja, we zijn allebei erg blij met onze nieuwe aanwinsten! Vanaf het hoogste punt van de dag namen we het erg leuke paadje waarover je van het skigebied Beaver Creek naar dat van Arrowhead kunt rijden en we hadden er erg mooi zonnig weer bij na dat ene buitje. Daar hebben we geluk mee gehad elke dag! Voor we het wisten waren we eigenlijk al aan het eind en hebben we het laatste stukje teruggereden naar waar we geparkeerd waren. Onderweg kwam Danko op het goede idee om ergens koffie te gaan drinken met iets lekkers erbij, alleen ging de bakker die we daarvoor op het oog hadden om vier uur ’s middags al dicht en bleef het bij alleen het idee. Eenmaal terug in Vail hebben we dan zelf maar koffie en thee gezet en daarmee lekker lui op de bank gezeten :-).
Vandaag hadden we erg luxe ook vrij genomen en erg fijn konden we laat uitchecken uit het hotel waardoor we de hele ochtend nog voor onszelf hadden. En we wilden natuurlijk nog een stukje fietsen ’s middags! We hoefden pas om twaalf uur weg en toen waren we ook klaar om nog wat paadjes te gaan fietsen. Deze keer gingen we de heuvel op tegenover het skigebied en dat was nog even flink klimmen, en uit de wind en in de zon was het nog warm genoeg! Deze paadjes waren een beetje technischer dan de andere die we gedaan hebben, en als je dan een beetje vermoeid en daardoor een beetje onhandig bent helpt zelfs een fijne fiets daar niet bij, hahaha! Ik ben vandaag vaker afgestapt dan alle dagen ervoor, maar we hebben wel weer fijn gefietst met nog een mooi uitzicht vanaf het hoogste punt. Daarna hoefden we alleen nog maar omlaag te rollen en over het fietspad langs het riviertje terug te rijden naar het hotel. Heel fijn konden we daar nog even onder de douche voordat we op weg terug naar gingen, waardoor dat niet meer hoefde toen we net thuis kwamen. We hebben ons flink moe gefietst en een paar hele leuke dagen gehad!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 160
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/868_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => een-lang-weekend-mountainbiken-in-vail
)
[9] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109378
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-02
[photoRevision] => 266
[title] => Op de motor naar Crested Butte
[message] =>
Na een nachtje slapen op Schiphol (hoewel, slapen... we waren veel te lang voor de wekker al wakker!) vlogen we anderhalve geleden weer terug naar huis. Met enige vertraging, want eerst kon de loopbrug voor het instappen niet afgekoppeld worden, daarna was het wagentje om het vliegtuig van de gate weg te drukken er niet meer, het volgende wagentje was stuk, maar het derde wagentje was uiteindelijk scheepsrecht. Dat was ook voor het eerst, haha! Gelukkig hadden we meer dan genoeg overstaptijd en was de vertraging dus niet erg. We hebben onderweg nog wat bij weten te slapen, hadden nog een kort vluchtje van Minneapolis naar Denver en na nog een omweg via de supermarkt waren we aan het eind van de middag weer thuis.
Zoals altijd was dat weer even omschakelen en daar had ik op zaterdag wel even wat moeite mee, pfff. Maar ik ben ook nog een rondje wezen hardlopen, en we zijn op zondag een paar uur wezen fietsen op onze nieuwe mountainbikes. Het dreigde te gaan regenen dus hebben we wat paadjes dicht bij huis crreatief aan elkaar geplakt voor een leuk tochtje dat gelukkig droog bleef. En daarna was het tijd om een flinke pan nasi te koken, want 's middags was er het jaarlijkse Indonesische etentje van de Nederlandse groep, waarbij iedereen een gerecht meeneemt om van te delen. Dat was weer gezellig, ik heb een groot bord van mijn eigen nasi gegeten omdat het andere eten te scherp was voor mij, en vond het eigenlijk wel erg leuk dat mijn nasi ook Danko's voorkeur had :-). En zo was het weekend alweer om en konden we weer aan het werk. Daardoor ging de week net zo snel om als altijd, voor je het weet is het dan al donderdag en was het al een week geleden dat we naar Schiphol gingen!
Het beste van de week was Danko's fysiotherapie-afspraak op maandag, want hij bleek zijn pink zelf een heel klein beetje te kunnen buigen! Maar een paar graden, en hoe dan ook wil zijn lijf het zeg maar verkeerd om doen, dat als hij wil buigen de spier en pees om de vinger te strekken aangespannen worden, maar dat zou zich weer moeten kunnen corrigeren. Ik kreeg wel even wat vochtige ogen van dat nieuws, en zijn wij blij dat we gezorgd hebben dat Danko die pink nog heeft!
Hij had ondertussen een nieuw paar motorhandschoenen besteld om het kapotgevallen paar te vervangen en op woensdag is hij voor het eerst weer een stukje wezen rijden. Dat was als vanouds goed bevallen en leuk geweest, en toen ik Danko de tuin uit zag rijden (de motoren staan in de kelder, en die komt uit op de tuin) had ik nadat ik een hele poos helemaal geen behoefte eraan had gehad toch wel het gevoel dat samen motorrijden toch wel erg leuk was geweest altijd. Ongeveer op die dag kwamen we er ook achter dat we vanwege Labor Day een lang weekend zouden hebben en zo ontstond het idee iets met die extra vrije dag te gaan doen, we zouden een stukje met de motor op pad kunnen gaan? Ik wist eigenlijk helemaal niet wat ik nou van dat idee vond maar ik wilde het wel gezegd hebben, en Danko bleek dezelfde gedachte gehad te hebben. We hebben direct maar doorgepakt en een hotel in Mt. Crested Butte geboekt, het skidorpje vlakbij Crested Butte zelf. Ik ben op zaterdag nog een fijn eind wezen lopen terwijl Danko is wezen fietsen, 's middags kwamen er nog een stel studenten onze laatste oude bank kopen voor een aantal tientjes (dat we dat ding nog verkocht hebben!) en Danko heeft mijn motor meegenomen voor een ritje om te kijken of die nog goed liep, want hij had al bijna een jaar stilgestaan.
De volgende ochtend hebben we de paar spullen die we mee moesten nemen in Danko's koffers gestopt, brood gesmeerd, en zijn vertrokken richting de Peak to Peak. Ik moest er eventjes een beetje in komen, maar daarna ging het eigenlijk als vanouds, vanouds prettig :-). We hadden al trek tegen de tijd dat we in Nederland waren maar hebben het middageten nog even uitgesteld tot in Idaho Springs want het was bij ons 'vaste' lunchplekje in Black Hawk een beetje te fris om buiten te willen zitten. Daarna zijn we over de parallelweggetjes langs de snelweg naar Georgetown gereden en vanaf daar de Guanella Pass over richting Buena Vista. Het viel ons nog goed mee hoe druk het was met ander verkeer op de pas, en ook over de hoogvlakte aan de andere kant konden we goed doorrijden. En dat is wel zo'n leeg gebied! Op sommige stukken zie je alleen maar met gras begroeide heuvels, de lucht, en de schaduwen van de wolken. Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was ik wel toe aan even zitten en een grote beker thee, en Danko lustte wel een stukje van de huisgemaakte appel-bessentaart. Appel-bessenprak was het betere woord voor wat er daarna werd geserveerd (geen gezicht), maar het smaakte wel lekker. Meer lichtzurig dan zoet zelfs, dat is hier echt een uitzondering! Daarna konden we weer verder, de Cottonwood Pass over, en daar waren we nog nooit geweest. Blijkbaar was dit ooit alleen een zandweg, maar nu ligt er een mooie brede asfaltweg in, en zo aan het eind van de middag hadden we die voor onszelf, dat was leuk rijden! We kregen aan het begin wel even een buitje over ons heen, maar nauwelijks genoeg om nat van te worden gelukkig. We zijn niet gestopt bovenop want daar vonden we het te koud voor en zijn direct doorgereden het volgende dal in. Over een leuke kronkelige weg met alweer heel weinig verkeer :-). Daarna nog het laatste stukje doorgaande (rechte) weg naar Mt. Crested Butte en daar keken we even op onze neus bij het inchecken in het hotel, waar ze ons voor het parkeren op erg onsympathieke manier een poot uit wilden draaien, per motor ook nog. Gelukkig hadden we via Expedia geboekt, die de helft van die kosten op zich genomen hebben en ons nog een extraatje gaven voor de vervelende ervaring, erg aardig vonden we dat. En daarna was het tijd om eens te gaan eten! We hebben de shuttle naar Crested Butte genomen en daar erg lekker gegeten. Een voordeel aan als je aan de late kant bent was in dit geval dat we snel een tafel kregen en ook snel iets lekkers voor onze neus hadden staan.
De volgende ochtend botsten we tegen het volgende probleempje aan, namelijk dat er nergens te ontbijten viel in Mt. Crested Butte. We wilden niet drie kwartier aan de shuttle kwijt zijn en zijn dus maar bij het hotel naast het onze iets wezen eten, waar we niet erg lekkere 'breakfast sandwiches' geserveerd kregen in mandjes in plaats van op een bord, voor de hoofdprijs, in een ongezellig soort van eetzaaltje. We kregen er erg het gevoel van dat het alleen maar gaat om geld verdienen, zonder enige gastvrijheid. Gelukkig was er nog een koffiezaakje waar we terecht konden voor meer koffie en thee in een heel wat gezelligere omgeving! Daarna waren we mooi op tijd om uit te checken en aan de terugrit te beginnen, na eerst nog een kleine expeditie Crested Butte in voor een ansichtkaart. We hebben geprobeerd te bedenken waar we langs zouden willen rijden als we niet dezelfde weg terug wilden nemen, maar eerst besloten om gewoon de Cottonwood Pass nog een keer te doen en dan in Buena Vista wel verder te kijken. Deze keer hadden we de pas niet voor onszelf, maar kwamen we in een zeer langzaam rijdende file terecht van allemaal huiswaarts kerende mensen. Omdat we nu wel bovenop wilden stoppen had het ook totaal geen zin om te proberen de file voorbij te rijden waardoor het wel even duurde voor we eens boven waren. Er was wel een mooi uitzicht! Het was een goed moment om even iets te eten want het ontbijt was er allang doorheen gevallen, en we konden het verkeer even van ons laten weg rijden waardoor we op de afdaling iets harder konden rijden dan twintig kilometer per uur, gelukkig!
Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was het ruim tijd om te eten, en dat was nog even lastig als je zoals wij graag iets van een broodje wilt. We vonden een parkeerplek, daarna belegde bagels, een gesloten bakker, een ander gesloten zaakje, en toen zag ik toevallig op de overkant ergens 'bakkerij' op een gebouw staan. We konden er aansluiten in een flinke rij, maar we hebben er wel erg lekker gegeten, dat was een mooi gelukje! Tegen de tijd dat we klaar waren was het wel duidelijk dat we niet nog een creatieve, of langere, route naar huis wilden rijden want het was ondertussen al halverwege de middag. We zijn dus aangesloten bij de rest van het verkeer richting Denver, en kwamen na Fairplay in een flink file terecht. File rijden op de motor is vreselijk, je kunt gewoon niet de hele tijd maar de koppeling blijven intrekken en weer loslaten. We hebben eerst stukjes file op de gewone manier ingehaald, en later de vluchtstrook gebruikt om er op een langzaam tempootje langs te rijden ook al mag dat hier niet. Ik kon mooi voorop zei Danko, want niemand gaat het erg vinden zodra ze een blonde vlecht onder een helm uit zien steken, haha! Aan het begin van de file werd er nog door iemand "You go girl!" geroepen, waarbij er een duim opgestoken werd, dat was toch wel leuk en grappig! Tien kilometer verder begon het weer iets te rijden, en niet veel verder konden we de afslag nemen voor de Guanella Pass. En waar het op de andere (meer doorgaande) weg zo druk was, was hier helemaal niemand. Dat was nog eens een verbetering! Eenmaal aan de andere kant konden we de file op de snelweg zien, maar was er op de parallelwegen bijna helemaal geen verkeer, fijn voor ons want dan konden we mooi doorrijden. Op naar Idaho Springs en koffie en thee, en vooral even zitten op een stoel in plaats van een motor. Van dat langzame rijden wordt je namelijk wel zo lam! We hebben nog een stuk van de Peak to Peak gereden en zijn daarna via Boulder naar huis gereden. Dat was en een beetje sneller, want we waren wel moe na twee dagen rijden, en dan konden we ook even bij de Chinees gaan eten in plaats van thuis eerst nog te moeten koken. Oh, dat was lekker, en we waren er ook erg aan toe! Daarna het laatste stukje naar huis en toen hadden we twee dagen erg leuk motor gereden, en al gezegd dat we dat voordat het winter wordt nog maar een keertje moeten gaan doen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 143
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/325_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => op-de-motor-naar-crested-butte
)
[10] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109369
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-31
[photoRevision] => 0
[title] => Onze laatste dag samen ...
[message] =>
Wat heerlijk om gisterenavond weer met zijn drieën in slaap te zijn gevallen; iets wat zo ‘normaal’ is geweest de afgelopen jaren tijdens al onze reizen. Alle drie hebben we lang en goed geslapen en worden pas rond 08.45u (l.t.) wakker. Na-oeierend en de ogen pas open wordt er op onze deur wordt geklopt “housekeeping” … klop, klop “housekeeping!” “Die zijn er wel heel vroeg bij op zondagmorgen. Gisteren was onze kamer om, 13.00u nog niet klaar en nu staan ze al voor 09.00u op zondagmorgen al aan de deur”. Half slaapdronken loop ik naar de deur en laat de mevrouw vriendelijk weten dat we eerst nog wakker moeten worden en vraag haar of ze als we gaan ontbijten terug wil komen. “No problem madam I come back later” “Thank you”.
We staan rustig op, wassen ons en kleden ons aan en gaan rond 09.30u (l.t.) richting de ontbijtzaal. Daar is het behoorlijk druk maar gelukkig vinden we nog een plekje voor ons drietjes. Maggie (die eigenlijk Sharon blijkt te heten) herkent ons meteen terug en komt naar ons toe voor een praatje. Ze wil graag weten waar we de afgelopen 11 dagen allemaal geweest zijn. Ook informeert ze bij Ylva hoe haar eerste week is bevallen. Zo lief van deze vrouw en je voelt dat het oprecht is en niet vanwege een evt. fooi. Ook laat ze weten dat ze de wafelijzers heeft omgezet (tijdens ons laatste ontbijt hadden we het er met haar over dat 1 ijzer slecht is en aan vervanging toe maar dat ze afhankelijk is van haar baas of er een nieuwe/andere komt) omdat haar baas het niet nodig vind om een nieuw/ander ijzer te plaatsen. Ze vind het maar niks omdat deze ijzers veel gebruikt worden. Even moet ze haar ongenoegen kwijt en dat mag. Ondertussen is de ontbijtzaal leeggelopen en zijn we de laatste die weggaan. “Sharon kan de tent dichtgooien”.
Terug op onze kamer begin ik al met het uitzoeken, klaarleggen en in laundryzakken inpakken van onze vuile kleren. De zakjes die we hebben meegenomen en superhandig zijn, maak ik leeg en laat ik achter voor Ylva voor als zij terugkomt in December. Roel begint al een gedeelte van zijn kabeltjes bij elkaar te zoeken en Ylva wacht op een belletje van Nonkel. In de tussentijd facetimen we ook nog even met Bomma en ons Lio-ke die Bomma altijd lief even voor de camera houdt, maar die minder fotogeniek als onze Kane is. Rond 11.00u (l.t.) belt Nonkel in en kunnen hij, Ylva en Roel aan de slag met de laatste dingen op haar computer te installeren. Ook is zijn hulp nog even gewenst bij het aankopen van een Frans boek voor Ylva dat wij zelf momenteel niet kunnen aankopen omdat onze creditcards geblokkeerd zijn. Maar ook Nonkel lukt het niet. Blijkbaar kun je bij Amazon vanuit Europa niks kopen voor een afleveradres in Amerika. Dan maar een poging met de Amerikaanse creditcard van Ylva, maar ook dit werkt helaas niet. Reden: geen idee. Misschien omdat er nog niet voldoende geld opstaat hoewel het dubbelde van het bedrag dat ze moet betalen op haar rekening staat. “Dan ga ik dinsdag (want morgen is alles dicht vanwege Labor-day) maar weer naar de bank om te vragen hoe dat kan. Ik krijg er langzaam wel de schijt van en het levert mij stress op”. “Rustig blijven, alles kummt good, we hebben nu ook geld vanuit Nederland naar je Amerikaanse rekening overgeboekt dus één dezer dagen zal het wel in orde zijn”. “Ik hoop het”. We bedanken Nonkel, hij kan bijna naar bed en wij gaan verder met onze laatst dag samen.
De afgelopen 11 dagen hebben we nog van allerlei spulletjes meegebracht voor Ylva en deze gaan we als eerste even naar haar kamer brengen. Van daaruit rijden we verder naar de voor ons inmiddels bekende ‘Walmart’. Wij, maar gelukkig ook Ylva, hebben ons de afgelopen dagen gerealiseerd dat ze toch nog iets meer opbergruimte moet krijgen. De ruimte die ze nu heeft, is volledig in gebruik en nu komen daar de spullen die wij (oa. handdoeken) haar hebben meegebracht en de teamkleding die ze gaat krijgen nog bij. Ze heeft die extra opbergruimte dus echt wel nodig. Terwijl de dames de Walmart binnengaan blijft Roelie buiten bij de auto en doet een wandelingetje en een tukkie. Ylva en ik gaan op jacht naar nog een kastje. Even wordt er getwijfeld over welk kastje omdat ze ook niet wil dat het te vol komt te staan maar al snel zijn we eruit dat als we nog een blokkenkastje kopen en we zetten dit op z’n kant en 2 opklaar dat het dan een mooi blok is en niet te bombastisch. We maken verder nog een rondje voor wat ze nog allemaal nodig heeft (wat schrijfgerei, levensmiddelen, persoonlijke verzorgingsspullen) want “tja nu kan het nog en mama en papa betalen :-)”. “Klopt en gelijk heb je”. Na een goed uurtje komt Roel eens kijken of we nog niet klaar zijn, toevallig (lees: gelukkig) staan we net bij de kassa om te betalen. Alles wordt in de auto geladen en zeggen we de Walmarkt, die hier onze ‘huiswinkel’ was voorlopig gedag.
Het lange wachten en shoppen maakt dorstig en ondertussen is het ook de hoogste tijd voor een bakkie. Ylva wil graag nog naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ maar die ligt helemaal aan de andere kant dus dat is voor nu even geen optie, maar we gaan er zeker nog heen. Nee, we gaan terug ‘Flyboy Donuts’ van gisteren want dat was zo’ n leuk zaakje. De koffie is er goed en het lekkers voor erbij nog beter. Terwijl we genieten van ons bakkie en het lekkers is dit ook de ideale plek en gelegenheid om ons meisje daar de verrassing te geven die we al 3 weken in de oranje rugzak met ons meedragen. Zoals jullie weten hebben we in de weken voorafgaande aan ons vertrek onze familie en vrienden gevraagd of ze misschien iets op papier wilden zetten voor Ylva voor de momenten dat ze het moeilijk heeft of even nood heeft aan iets van ‘thuis’ en dat we dit dan bundelden in een boek. De reacties waren overweldigend (al weten we niet precies wie er allemaal gereageerd heeft, maar daar hopen we in de loop van de tijd achter te komen) en het heeft ons als ouders al geraakt. Het zijn er zoveel geworden dat we niet 1 maar 2 boek-bewaardoosjes en een kaft (met de inzendingen per mail) voor Ylva hebben gemaakt. Dit alles verpakt in een Nijntje rugzak welke Bommatje voor haar gekocht heeft omdat ze een kaartje schrijven moeilijk vond “en zwa dinkt ze toch aan mich”. Voor ons sim dit het moment om deze aan Ylva te overhandigen. Zoals te verwachten viel raakt ons dit alle 3 … en niet zomaar …de emoties gaan alle kanten op en Ylva is oprecht geraakt en er zichtbaar enorm blij mee. Deze had ze niet zien aankomen maar we merken aan haar dat het binnenkomt en haar heel goed doet. “Zo veel, wauw. Die ga ik allemaal in de loop van de tijd of als ik het moeilijk heb lezen”. Natuurlijk pakt en raakt ons dit als ouders ook.
Na deze emotionele onderbreking zijn we in stilte en elk met onze eigen gedachten naar de campus gereden. Rond 14.30u (l.t.) komen we hier aan. Onze ‘vrachtwagen’, want daar lijkt het wel een beetje op met alle spullen,wordt leeggemaakt en alle spullen worden naar de kamer gedragen. Terwijl Roel begint met het in elkaar draaien van het kastje, zetten Ylva en ik eerst nog een wasmachine aan en beginnen dan met het opruimen van de spullen. Rond 16.00u (l.t.) zijn we klaar met alles en zit onze taak, voor wat betreft het inrichting van en zorgen voor spulletjes, erop. Haar kamertje is naar onze mening prachtig. Het is praktisch, maar ook gezellig ingericht en voorzien van alles wat ze nodig heeft om zich thuis te voelen. Meer kunnen we niet voor haar doen.
Ook dit is weer een moment van loslaten … en emoties.
We nemen alles op haar kamertje en op en rond de campus nog 1 keer goed in ons op, maken de laatste foto’s hier en rijden daarna met ons drietjes terug naar ons hotel. Omdat de drogers op de campus bezet of kapot waren, hebben we de mand met natte was meegenomen. In ons hotel staat ook een droger en hier ga ik haar spullen nu drogen. En terwijl de droger draait rijden we, zoals beloofd, naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ om daar voor ons meisje nog een paar lekkere koeken in te slaan. Want ook hier geldt: voorlopig komt ze hier niet (of ze moet zich een chauffeur regelen) en nu betalen mama en papa nog met liefde :-).
Met de ingeslagen cookies rijden we terug naar het hotel waar de droger nog steeds aan het werk is en dus besluiten we om een lekkere frappacino te gaan halen bij de Starbucks aan de overkant. Terwijl we hiervan aan het genieten zijn op het terras komt er een donkere wolk over trekken en voordat we het goed en wel in de gaten hebben, begint het te regenen waardoor we verplicht zijn om te gaan schuilen in de lobby van het hotel.
Wat overigens geen straf is want ook hier kunnen we nog lekker kletsen en genieten van elkaar.
Als de was droog is en opgevouwen wordt alles weer in de auto geladen om naar haar kamer te brengen. Maar voordat we dit doen besluiten we eerst om wat te gaan eten omdat het anders wel weer heel laat wordt. We kiezen ervoor om ook vanavond te gaan eten in ‘Oldtown’ omdat we hier gisteren verschillende leuke zaakjes hebben gezien en er pas 1-tje hebben uitgeprobeerd. Het eerst zaakje waar onze keuze op valt mogen we helaas niet binnen. Reden: personen onder de 21jr. worden niet toegelaten en ze zien meteen aan Ylva dat ze nog geen 21 is, wat natuurlijk een mooi compliment is maar voor nu even niet handig. Dan maar naar het naast gelegen Blarney Stone’. Blarney Stone’ is een gezellige Irish Pub met een bar gedeelte (waar het vrij luidruchtig is) en een eetgedeelte maar ook hier geldt geen toegang onder de 21jr maar wel pas vanaf 21.00u dus we hebben geluk. We mogen zelf een plekje uitkiezen en dat is nog wel een dingetje omdat er mensen zijn die met 2 personen aan een tafel van 3-4 personen of meer zitten en waardoor er voor ons niet meteen een tafel vrij is. We wachten even en al snel komt er een tafeltje vrij waar we met z’n drieën aan plaats nemen. We zoeken ons alle 3 iets anders uit met het doel een beetje te delen, echter mijn salade is zo pittig dat Roelie er niet eens aan begint, Ylva een poging doet maar er niet blij van wordt en dus offer ik mij op omdat ik deze salade besteld heb, maar kom er wel in ‘vuur en vlam’ van te staan. Gelukkig hebben we grote glazen koud water gekregen die een blussende werking hebben. We genieten, ondanks dat mijn salade spicy is, van het lekkere eten want lekker dat is het, maar daarnaast ook van het feit dat we vanavond nog een keertje gezellig samen met ons meisje kunnen gaan eten want voorlopig is dit de laatste keer en thuis waren dit ook de momenten waarvan we genoten.
En zoals elke reis op het einde, kijken we ook nu terug op alles wat we hebben gedaan, gezien en meegemaakt. Alleen deze keer is het anders en voelt het anders en dat gevoel overheerst al de hele dag. We hebben een super goed gevoel over deze mooie plaats, de Universiteit, haar kamertje en de eerste indrukken zijn echt goed. Toch zijn dit de momenten in het leven die echt binnen komen, lastig zijn en moeilijk in woorden uit te leggen.
Rond 19.30u (l.t.) zijn we klaar met eten en verlaten het restaurant. We rijden nog één keertje richting de campus om de wasmand met spullen naar de kamer te brengen en op te ruimen. Maria is er ook en zo kunnen we ook afscheid van haar nemen. Daarna rijden we terug naar het hotel waar we muziek horen en Ylva en ik willen er graag even gaan kijken en nog een blokje lopen. Roel die eigenlijk wil gaan zwemmen besluit gelukkig toch met ons mee te gaan. Tijdens de wandeling houden we elkaar nogmaals stevig vast, knuffelen elkaar en ook nu komen er (vooral van Roel en mij) emoties aan te pas. Ylva geeft ons aan dat we niet verdrietig hoeven te zijn. Dat ze zich de afgelopen 2 weken heel goed heeft gevoeld en dat ze nog steeds een goed gevoel heeft. Dat het deze keer héél anders is én voelt dan in Luik. Daar is ze op zondag vaak verdrietig geweest en keek ze vaak uit naar de vrijdag, maar nu is het anders … ze heeft er echt zin in en telt (op dit moment) nog niet de dagen af tot Kerstmis. We geven aan dat we fijn vinden om dit te horen, maar dat als ze zich verdrietig of eenzaam voelt ze dit moet laten weten en dat niks hier moet. En mocht ze naar huis willen komen, dan kan dat. Dan heeft ze het geprobeerd en is er nog steeds niks verloren. “Beter geprobeerd dan de rest van je leven denken had ik maar”. “Ja mama en papa dat weet ik maar momenteel voel ik mij goed en heb ik zeker niet dit gevoel”. “Fijn!”. Ook drukt Roel, als papa én als politieagent, haar nog eens op het hart dat ze voorzichtig moet zijn met jongens en niet in 7 sloten tegelijk moet lopen. We geven haar mee dat ze moet GENIETEN!.
De wandeling doet ons goed en terug op de hotelkamer kleden we ons om, ploffen op ons bed, drinken we een theetje en babbelen nog een beetje . Dan nemen we even de tijd voor ons zelf, Ylva kijkt een serie, Roel tokkelt wat op zijn GSM en ik werk aan het verslag. Rond 22.30-23.00u (l.t.) wordt het tijd om de lichten te gaan doven. We maken ons op voor onze laatste nacht samen, fijn dat ons meisje vannacht nog bij ons kan slapen. Ik kruip lekker bij haar in bed en tegen haar aan … ik ben emotioneel en weet dat ik haar ontzettend ga missen.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 146
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/275_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onze-laatste-dag-samen
)
[11] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109348
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-30
[photoRevision] => 0
[title] => Een fijn weerzien ...
[message] =>
Ondanks de korte nacht en het ‘niet wauw’ hotel hebben we, elk in een eigen bed, goed geslapen. En hoewel het hotel aan een doorgaande weg ligt, hebben we weinig tot geen last gehad en/of gehoord van het verkeer. Het is de wekker die ons om 08.15u (l.t.) wekt. Veel langer slapen is geen optie omdat we maar tot 09.00u (l.t.) kunnen ontbijten. We kijken naar de laatste beelden van Lio bij Jetje [e-38] Leon want vandaag gaat hij weer terug naar Bommatje en wassen en kleden ons daarna snel aan om naar de ontbijtzaal te gaan. Hier zijn we nog net optijd voor een kopje thee en een geroosterde boterham want al de rest (scramble eggs pap) is al op. Dachten we dat we gisteren het slechtste ontbijt van deze reis hadden, dit komt nu met stip op 1.
Als we onze boterhammen met pindakaas en crème cheese (meer was er niet) op hebben gaan we terug naar onze kamer. We facetimen even met Bomma om te vragen of alles gelukt is met Lio-ke (wat gelukkig het geval is), hebben kort contact met ons meisje (zij is ook net wakker en gaat dadelijk naar haar 1e football match kijken) en ruimen daarna de koffers terug in. Alle spullen worden terug op de kar geladen want we hebben gisteren voor de zekerheid toch maar alles mee naar binnen genomen en om 09.50u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. We hadden een slaapplaats, de bedden en handdoeken waren schoon evenals het sanitair maar daar is ook alles mee gezegd. Het is een keuze die we hebben gemaakt en al was het Hotel dan niet top, we zijn blij dat we vandaag niet zolang hoeven te rijden en sneller bij ons meisje zijn.
Ylva heeft ons voor vertrek nog laten weten dat we zeker bij ‘Statue of Dignity’ en ‘Walldrug” moeten stoppen, maar omdat ze niet precies weet bij welke plaatsen dit ligt, is het maar de vraag of we daar al niet voorbij zijn. Volgens haar kunnen we het niet missen want het staat met grote borden aangegeven. “Oké dan zullen we opletten want gisterenavond hebben we daar niks van gezien”. Als we goed en wel op de snelweg zitten, zien we al meteen een bordje met ‘Statue of Dignity’ en voordat we goed en wel kunnen schakelen moeten we er ook alweer vanaf. We twijfelen nog even omdat Ylva zei dat het met grote borden staat aangegeven maar dit was niet echt een groot bord. Terug kunnen we niet meer want we zitten al op de afslag. Maar we zitten goed want opeens zien we het beeld aan onze rechterzijde voor ons opdoemen en het mega groot (en mooi). Heel bijzonder want vanaf de snelweg kan je het niet zien.
We parkeren de auto en we maken een korte wandeling naar het beeld. ‘The Statue of Dignity’. Dit idd een beeld van bijna 15 meter hoog en stelt een inheemse vrouwen van de Lakota en Dakota voor. Het beeld is dan ook een eerbetoon aan de Sioux bevolking en hun cultuur, moes en waardigheid. Het symboliseert ook respecten ndankbaarheid aan de inheemse bevolking van deze regio. Het is echt waanzinnig mooi en hoe dichter je bij het beeld komt, hoe imposanter het wordt. En het mooie is we zijn hier nu bijna alleen terwijl we foto’s van Ylva hebben gezien met tientallen anderen erop en eromheen. Dit gigantische imposante beeld, hoog op de berg en uitkijkend over de vlaktes doet ons meer weer eens beseffen hoe klein en nietig we zijn.
Om 10.15u (l.t.) laten we ‘Vrouwe Dignity’ achter ons en vervolgen onze weg naar Sioux Falls en ons meisje. Na een dik anderhalf uur rijden wordt het dan echt tijd voor een bakkie. Dit hebben we immers vandaag nog niet gehad. Er verschijnt een bord met ‘Fuelmart’ langs de snelweg en dus besluiten we om af te draaien want het is hier niet zo als bij ons dat je om de zoveel kilometer een tankstation tegen komt. De Fuelmart ligt in niemandsland en binnen ziet het eruit alsof de tijd is blijven stil staan. De rekken liggen er half leeg, het personeel valt nog net niet in slaap, de Subway heeft ook geen klanten, maar ze hebben er een koffiehoek daar zou menig tankstation en automobilist bij ons jaloers op worden. Je kunt kiezen uit 6 verschillende soorten bonen, koffie met welk smaakje je maar wil en de prijs … niet normaal hoe goedkoop. We betalen voor 2 kleine bakkies (wat bij ons een medium zou zijn) $3,52! “Hier wil ik voor altijd blijven” (uitspraak Roel). We laten ons het bakkie met uiteraard iets lekkers erbij goed smaken en om 12.10u (l.t.) rijden we verder richting ons meisje. We kijken ernaar uit om haar weer te zien.
Rond 13.00u (l.t.) verlaten we na lange tijd, van gisterenavond tot nu hebben we erop gezeten, de HW 90 East en vervolgen onze weg een klein stukje via de HW 29 South richting het vliegveld van Sioux Falls. Voordat we naar ons hotel rijden willen we hier nog even stoppen om in één van de winkeltjes een draagbare beker voor ons meisje te kopen. Toen we 11 dagen geleden vanuit hier richting Salt Lake City vertrokken, had ik deze beker gezien en naar haar doorgestuurd met de vraag of ze hem leuk vond. Het is n.l. een echte Ylva beker met veel roze. En ze vond hem GEWELDIG dus ja dan moet mama die nu even ophalen voor haar meisje.
Vanuit de HW 29 nemen we de afslag Airport en rond 13.15u (l.t.) stoppen we bij de ‘Shorts Parking’.We mogen hier maximaal 15 minuten parkeren maar dat moet haalbaar zijn. Terwijl Roel bij de auto blijft wachten loop ik de vertrekhal binnen en merk hoe rustig het ook nu weer hier is; net als 11 dagen geleden. Roelie heeft mij precies op het goede punt afgezet want ik kan in een rechte lijn naar het winkeltje lopen. Dat is goed, zo houdt ik de focus en kan ik niet afgeleid worden door andere dingen die ik nog zie. Nu maar hopen dat ze hem nog hebben en dat niet iemand anders hem ook mooi vond en gekocht heeft. Gelukkig hij staat er nog, deze is dan in “ the pocket”. Trots loop ik met het roze gevaarte naar buiten waar Roel staat te wachten.
Daarna is het nog maar een kleine 10 munten rijden tot aan ons hotel. Het voelt bijna als “thuiskomen” wanneer we door de straten van Sioux Falls rijden. Rond 13.30u (l.t.) parkeren we de auto bij het ‘Country Inn en Suites Radisson’, het hotel waar we 11 dagen geleden vertrokken zijn. We gaan naar binnen en zien achter de balie een bekend gezicht maar zij herkent ons niet. Ook is het enthousiasme van de vorige keer volledig verdwenen. Zij heeft er vandaag duidelijk weinig tot geen zin in. We vragen of we al kunnen en mogen inchecken. Mogen wel maar helaas is onze kamer nog niet klaar en dus moeten we nog wachten. De receptioniste stelt voor dat ze ons een berichtje zal sturen zodra de kamer klaar is; dat is fijn.
In plaats van gaan zitten wachten besluiten we om vanuit het hotel naar ‘Oldtown’ te wandelen. Hier zijn we vorige keer niet geweest en omdat we dit toch nog willen zien, combineren we het nuttige met het aangename. En aangenaam is het zeker want het is een heel leuk, gezellig en relaxt‘oud’ centrum. Er zijn leuke winkeltjes, eetgelegenheden, barretjes en daarnaast is er een kunstproject waardoor er om de zoveel meter een leuk en mooi kunstwerk te zien is met daarbij een verhaal. We slenteren hier een goed uurtje rond en lopen dan terug richting ons hotel. “De kamer zal nu toch wel schoon en klaar zijn?”. “Als ze nu niet klaar is, dan komt ze niet meer klaar vandaag”. Terwijl we teruglopen appt Ylva dat ze terug is van de Football wedstrijd en op ons wacht op haar kamertje.
Terug in het hotel vraagt de receptioniste of we haar berichtje niet hebben ontvangen. “No we don’t have a message”. Wat blijkt ze had het nummer letterlijk overgenomen, dus met 31 maar ze had i.p.v. die 00 moeten typen dus het was niet aangekomen. Kan gebeuren maar we kunnen nu inchecken dus dat is prima. We krijgen dezelfde kamer als 11 dagen geleden, dat was zo afgesproken omdat Ylva dan nog bij ons kan komen slapen de komende 2 nachten, dus ook dit voelt een beetje als ‘thuiskomen’. We brengen onze koffers en andere spullen naar de kamer, maken al wat tassen leeg en stallen de spulletjes die we onderweg allemaal mee hebben gebracht voor ons meisje uit.
Tegen 15.15u (l.t.) rijden we, de inmiddels ook al vertrouwde route, richting de campus van Augustana University waar Ylva ons buiten al staat op te wachten. Wat is het fijn om haar weer te zien en weer samen te zijn. Uiteraard krijgt ze eerst een hele dikke knuffel. We lopen nog even mee naar haar kamertje omdat ze zich nog wil omkleden (daar had ze nog geen tijd voor gehad terwijl ze zat te wachten) en ze moet wat spulletjes pakken voor de komende 2 nachten omdat ze dan gezellig bij ons blijft slapen.
Vanuit de campus rijden we als 1ste naar de ‘Imperial Mall’. Ylva heeft n.l. te horen gekregen dat ze voor de fotosessie van het zwemteam allemaal gekleed moeten gaan in het zwart. En aangezien ze niks zwarts bij zich heeft, moeten we op jacht naar een zwarte jurk, want dat wil ze het liefst. Omdat we geen idee hadden waar we hiervoor moesten zijn, had ik in het hotel bij de receptioniste geïnformeerd en zij adviseerde deze Mall. Terwijl we erheen rijden slaat het weer ineens om. De lucht wordt donder en al vrij snel begint het te regenen. Het lijkt erop alsof we het slechte weer hebben meegebracht. Ylva vertelt dat het de afgelopen dagen mooi weer is geweest en sinds vanmiddag is omgeslagen. Als we bij de ‘Imperial Mall’ aankomen besluiten de dames om met z’n tweetjes op jacht te gaan en zetten we Roelie in een zithoek in een luie stoel. “Hier kunt u wat gaffelen en kunnen wij rustig shoppen”. Nou laat rustig maar weg want als je een zwarte jurk moet hebben, dan vind je hem niet. Op een gegeven moment hebben we, op advies van een verkoopster uit een andere winkel, een winkel gevonden waar ze heel veel jurken hebben en gelukkig ook zwarte. Maar de dame heeft ook nog bepaalde noten op haar zang en niet alles is even leuk en/of mooi. We zoeken eerst alles bijelkaar wat ze evt. leuk vind of wil passen en duiken dan, met wel zeker 10 verschillende jurken en 1 broekpak, de paskamers in. Alles wordt gepast en uiteindelijk zijn er 2 dingen die ze leuk vind en wel ziet zitten. Het ene is een broekpak en het andere een jurkje. Omdat mama ze beiden heel mooi en leuk vind, mag ze ze allebei meenemen. Dan is het zoeken naar Roel die we gelukkig snel vinden want ik ben helemaal gaar. “En zijn jullie geslaagd?’ “We zijn zeer zeker geslaagd, maar het was een zware bevalling”. Ach ja, het is voorlopig de laatste keer dat ik met haar ben kunnen gaan shoppen dus het is goed en als ze het straks aan heeft, staat ze er mooi op.
We hebben er dorsten trek van gekregen en omdat het al even geleden is dat we een bakkie hebben gehad, gaan we op zoek naar een tentje. De keuze valt deze keer op ‘Flyboy Donuts’. Eigenlijk per toeval omdat je bij het zaakje waar Ylva eigenlijk heen wilde, Crunch, niet konden zitten en ze er geen koffie hadden. “Flyboy Donut is een leuk klein tentje waar ze lekkere normale koffie hebben maar nog lekkerdere donuts, cinnemonrollsen op eclairs lijkende zoetigheden hebben. We nemen ons een bakkie met iets lekkers erbij en geniet van elkaar en komen even tot rust.
Daarna rijden we terug naar het hotel om ons wat op te frissen en de spullen van Ylva op de kamer te leggen. “Laat papa de nieuwe kleren eens zien” en dus volgt er een kleine modeshow. “Mooi, heel mooi, staat je leuk”. “Ja hè, ik vind het ook echt mooi”. “Gelukkig”.
Als we ons wat hebben opgefrist gaan we eten. Vanmiddag tijdens onze wandeling door Oldtown hebben we een leuk zaakje gezien en we besluiten om daarheen te gaan. Het is ‘Philips Avenue Diner’, een zaak gevestigd in een vintage airstream-trailer die vroeger dienst heeft gedaan als Market Diner op Louise Avenue en nadien verplaatst is naar Oldtown Sioux Falls. De authentieke kitscherige 50’s sfeer zoals soda Fountain krukken, glanzende toonbanken, tegellattenvloeren, een jukebox en ga zo maar door zijn hier nog steeds te zien en terug te vinden. En ook hier is het personeel, net zoals ons dat de hele reis al is opgevallen, heel vriendelijk. Zodra ze horen dat je een ander accent hebt, vragen ze waar je vandaan komt en volgt een heel gesprek, ook nu weer.
Buiten dat het er heel gezellig is en het personeel vriendelijk, is het eten (Ylva en ik hebben een chickenburger en Roel een mac [e-38] cheese) ook heel lekker. Dus genieten we, niet alleen van het eten maar ook van het feit dat we weer even bij elkaar zijn. We luisteren naar de verhalen die Ylva te vertellen heeft en merken dat ze goed in haar vel zit en het naar haar zin heeft. Dat geeft ons een goeden trots gevoel, maar het besef dat we nog maar 1 dag samen hebben en dat we haar dan hier achter laten, begint binnen te komen en valt me zwaar.
Rond 19.45u (l.t.) wandelen we terug naar het hotel. Ik pak haar nog eens stevig vast nu het nog kan. Mijn kleine-grote meid gaat hier straks achterblijven en ik ga haar missen. De tranen branden in mijn ogen maar ik houdt me groot. Terug op de hotelkamer regelen we eerst nog wat bankzaken voor Ylvaen daarna gaat Roel een half uurtje op de loopband. Ik blijf met ons meisje op de kamer, we babbelen en houden elkaar stevig vast. “Mama gaat je missen” en de tranen waggelen over mijn wangen. Als Roel terug is en gedoucht, kletsen we nog wat, drinken een theetje, kijken naar de foto’s van onze reis en genieten van elkaar. Morgen is onze (voorlopig) laatste dag samen, we gaan er van genieten maar het zal ook zwaar worden.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 131
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/124_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-fijn-weerzien
)
[12] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109334
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-29
[photoRevision] => 0
[title] => Mount Rushmore ... en een spannende beslissing!
[message] =>
De lange, indrukwekkende maar ook vermoeiende reisdag van gisteren in combinatie met de (bloed)hete spa heeft ons goed gedaan. We hebben allebei niet als een roos maar als een blok geslapen. Beiden hebben we maar 1 sanitaire stop gemaakt en voor de rest aan één stuk door geslapen totdat we vanmorgen niet gewekt werden door de wekken maar door het “toettoettoettoet x100” van een auto-alarm. Het is inmiddels 08.15u (l.t.) en dus een mooie tijd om op te staan. Maar voordat we dit doen eerst ons vaste patroon en dat zijn de filmpjes van Lio-keen andere berichten bekijken en de spraakberichtjes van Ylva beluisteren. Nadat we hier weer van genoten hebben gaan we ons wassen en kleden ons aan want het ontbijt is in dit hotel ‘maar’ tot 09.30u (l.t.).
Als we beneden in de ontbijtzaal komen is het er nog gezellig druk, d.w.z. er zit een groot gezin dat nogal luidruchtig is. We zoeken ons een plaatsje en bereiden ons mentaal voor op het gigantische buffet wat we, gezien de stijl en goed verzorgdheid van het hotel, hier verwachten. Helaas … deze luchtbel wordt al vrij snel doorgeprikt als we zien hoe karig het buffet is. Dachten we in ‘ons’ hotel in Sioux Falls weinig keuze te hebben, nou het kan dus nog minder. Inmiddels zijn we gewend dat de ontbijtbuffetten in Amerika (of toch in dit deel) karig zijn maar dit spant de kroon. Of hebben we onze verwachting gewoon te hoog gelegd gezien de rest van het hotel, dat kan natuurijk ook.
Terug op onze kamer poetsen we onze tanden en zoeken de spullen bij elkaar die we vandaag willen meenemen. We proberen nog even ons meisje aan de lijn te krijgen en gelukkig lukt dat. Ze heeft goed geslapen en neemt ons mee in haar planning van die dag. Eerst moet ze naar de bank om daar nog wat zaken te regelen, daarna heeft ze college en ’s middags hebben ze nog een meeting met alle zwemmers en wordt het komend seizoen besproken. Voor haar dus ook een volle dag. Bomma hoeven we niet te bellen want als het goed is, is die op stap met Tant Griet en dus kunnen we vertrekken.
Vandaag staat ‘Mount Rushmore’ (MR) als 1ste op de planning en al de rest zien we wel. De reden waarom we als 1ste naar ‘MR’ willen is dat momenteel het zonnetje, al is het waterig, nog schijnt. Ze hebben vanaf 12.00u (l.t.) regen voorspelt en als dat uitkomt dan is de kans aanwezig dat je er niks kunt zien. Onderweg zoeken we nog even naar een bank, die we niet vinden of toch niet eentje waar we genoeg kunnen pinnen en zien we vele verleidingen. Dingen waar we graag zouden willen stoppen en gaan kijken, maar we blijven bij ons plan “eerst naar Mount Rushmore en dan kijken wel wel verder”.
De weg naar ‘Mount Rushmore’ is al een ervaring opzicht want ook hier zien we weer mooie natuur en rotsgesteente. Slingerend naar boven zijn we opeens MR voor ons verschijnen; we zijn er bijna. Rond 11.00u (l.t.) rijden we onder het genot van een stralend zonnetje naar de ingang van de parkeerplaats van ‘Mount Rushmore’. Een vriendelijk jongeman vraagt ons of wij de enige 2 in de auto zijn en of er iemand van 60 jaar of ouder bij is. Roel zegt “no” en ik reageer lachend “yes I am”. “Then it’s $5” zegt hij zonder te blikken of te blozen. Blijkbaar is het parkeertarief $10 maar als je iemand van 60 jaar of ouder bij je hebt, dan hoef je maar $5 te betalen. We kijken hem nog een keer aan en vragen wat we moeten betalen “$5” zegt hij lachend. We betalen hem $5, “have a nice day”. “Yes you to and you are a kind person”. Terwijl we naar onze parkeerplek rijden lachen we hartelijk om wat er net is gebeurt, “zou hij het echt niet gezien hebben? Of houdt hij van een geintje en heeft hij het spel meegespeeld?”Het zal hem immers een rotzorg zijn of iemand $5 of $10 betaald, als er maar betaald wordt. Ik hoop op het laatste want anders is het echt geen compliment en moet ik aan de verjongingscrème.
Nadat we de auto geparkeerd hebben in de overdekte parkeergarage lopen we naar de ingang van het monument waar we meteen aangenaam en positief verrast worden. Verrast in de manier hoe het is ingericht en hoe je naar de ‘Mount’ kunt toe lopen en hoe indrukwekkend het is. Ze hebben er een mooie ‘Avenue of Flags’ gemaakt met alle namen en vlaggen van de 50 verschillende staten van Amerika en daarnaast ook de vlaggen van Washington D.C. en Amerikaanse territoria. Op het einde heb je dan een prachtig uitzicht op ‘Mount Rushmore’
‘Mount Rushmore’ toont de gezichten van de 4 Amerikaanse presidenten:
George Washington (1e Amerikaanse president en symbool voor de oprichting van het land), Thomas Jefferson (auteur van de Onafhankelijkheidsverklaring en symbool voor de groei), Theodore Roosevelt (symbool voor ontwikkeling en de rol van de VS als wereldmach) en Abraham Lincoln (symbool voor de eenheid van de natie na de Burgeroorlog). Het monument is gemaakt tussen 1927 en 1941 en elk gezicht is ongeveer 18mtr hoog. We nemen plaats op de bankjes voor het beeld en nemen rustig in ons op waar we naar kijken. Dit is een stukje geschiedenis en wederom adembenemend en indrukwekkend!
We zijn met de laatste foto’s bezig als we opeens een paar druppels voelen. “Het begint wat te regenen, precies wat ze voorspelt hebben”. Ook horen we in de verte wat donderslagen. Omdat we nog in de souvenierswinkel willen kijken, lopen we langzaam die kant uit. Nogmaals genietend van de ‘Avenue of Flags. In de souvenierswinkel lijkt het wel voor niks, zo druk is het er. Maar dat mag de pret niet drukken en op ons gemakje struinen we door de winkel en natuurlijk blijft er ook het e.e.a. aan onze handen plakken. “Hebben we niet al genoeg?” “Jawel, maar voor ons meisje want zij is hier ook geweest en heeft zich niks gekocht”.
Als we naar buiten lopen regent het al een stuk harder, maar gelukkig hoeven we niet ver. Op advies van Ylva moeten we (lees: Roel) een ijsje gaan eten bij ‘Carver’s Café [e-38] Ice Cream Shop’ en als Ylva dat zegt dan doen we dat. En dus rennen we snel naar de andere kant waar het restaurant met ijszaak gelegen is. Ook hier lijkt het wel voor niks, zo druk. Omdat we eerst zin hebben in een bakkie met wat erbij en daarna pas in een ijsje gaan we op zoek naar een plekje om te zitten. Dit is met deze drukte niet snel te vinden, maar er is een oude vriendelijke dame die ziet dat we heen en weer aan het lopen zijn op zoek naar een tafeltje en die naar ons toe komt om te zeggen dat zij en haar man weggaan en we daar kunnen zitten. Zo lief!. Nu we een plekje hebben, haal ik 2 bakkies en wat erbij en ondertussen breekt buiten een noodweer los. De regen valt met bakken uit de lucht en veel mensen vluchten naar binnen. “Hebben wij geluk dat we binnen zitten en een plekje hebben”. “En we hebben geluk gehad dat we MR nog hebben gezien met goed weer want nu is het helemaal dichtgetrokken”. “Wij zitten goed en ik ga mij een ijsje halen”. “Doe dat schat”. Als Roel terugkomt met z’n ijsje wil ik uiteraard ook even proeven en we komen beiden tot de conclusie dat Ylva niks teveel gezegd heeft. Wanneer we zien dat de regen wat is gaan liggen, besluiten we om snel terug te lopen naar onze auto. We kijken nog een keer achterom naar de berg die helemaal in de nevel gehuld is. “We hebben echt geluk gehad”.
Op de buienradar hebben we gezien dat het de eerste uren droog gaat blijven meer dat het niet echt meer zal opentrekken. Daarom hebben we besloten om niet onze route te vervolgen, maar terug te rijden in de richting van het hotel en stoppen bij alle ‘verleidingen’ waar we vanmorgen aan voorbij gereden zijn en zeiden “dat is ook leuk om te stoppen”.
We rijden de berg weer af naar beneden, stoppen nog 1x om uit een andere hoek naar het beeld te kijken en beneden aangekomen is onze eerste stop bij‘Dahls Chainsaw Art’. Hier is het werk te bewonderen van de broers Jarett en Jordan Dahl, twee internationaal bekroonde kettingzaag kunstenaars. De door hun, en van 4 andere ‘carvers’ waar ze mee samen werken, uniek gecreëerde houten sculpturen zijn over het hele terrein te bewonderen. We zien dat de broers momenteel bezig zijn met een nieuw kunstwerk. Met twee kettingzagen zijn ze, staande op 2 etage stellingen, druk doende een paard te zagen.We zijn diep onder de indruk van alles wat we zien. We nemen ons dan ook echt die tijd om alle sculpturen te bewonderen. Jammer dat we nog met het vliegtuig terug naar huis moeten, want een prachtige houten bank met aan bieden uiteinden een beer hadden we direct willen meenemen voor ons huisje in Duitsland. Maar helaas, we zullen het moeten doen met foto’s.
Na ruim een uur genieten lopen we vanuit deze plek een stukje verder het gezellige en authentieke cowboy dorpje ‘Keystone’ binnen. Ook hier heerst een gezellige drukte en we wanen ons even in de Western tijd. We vergapen ons aan de prachtige gevels en alle gezellige winkeltjes. En dan begint het weer, volgens de buienradar, eventjes te regenen. We schuilen in één van de leuke winkeltjes waar ik nu de kans schoon zie om verschillende cowboyhoeden te passen. Zodra het weer droog is, lopen we terug naar de plek waar we de auto geparkeerd hebben en rijden vervolgens het dorpje Keystone uit terug in de richting van Rapid City.
Na ongeveer een kwartiertje rijden komt ‘Christmas Village’ in zicht. Dit hadden we op de heenweg al zien liggen en uiteraard kunnen we daar niet nog een keer voorbij rijden. ‘Christmas Village’ is een kerstwinkel die het hele jaar door geopend is. We weten niet wat we zien als we binnenkomen. Waar je ook kijkt of loopt, zie je de meest prachtige kerstballen, kerstvoorwerpen en kerstartikelen en op de achtergrond klinkt onvervalste kerstmuziek. Zalig!. Ik neem mij uitgebreid de tijd (Roel heeft het na 1 rondje al gezien en gaat buiten in de luie stoel zitten wachten) om hiervan te genieten, alles te aanschouwen en uiteraard blijft ook hier weer e.e.a. aan mijn vingers plakken.
Ik ben ongeveer een uurtje binnen geweest en in dat uur heeft het buiten weer flink geregend. Zelf heb ik er totaal niks van mee gekregen, ik was in Kerstsfeer, maar Roel heeft het zich zitten aanschouwen en geniet nu van de geur van vers nat gras. Het is ondertussen 16.00u (l.t) als we verder rijden naar onze laatste (voorgenomen) stop; ‘Bear Country USA’. Bear CountryU.S.A. is een drive-through Wildlife Park waar je met je eigen auto doorheen kunt rijden. Het park werd geopend in 1972 door de familie Kiehl (familie van dierenliefhebbers en ondernemers). Het idee was om een plek te creëren waar bezoekers Noord-Amerikaanse wilde dieren van dichtbij konden zien, maar dan op een manier die natuurlijker aanvoelt dan een klassieke dierentuin. Sinds de start is ‘Bear Country USA’ uitgegroeid tot een park van meer dan 250 hectare, waar nu honderden verschillende dieren leven.
We rijden langs Rocky Mtn elken, rendieren, Artic wolven, Big Horn schapen, Mule Deer, Mountain Lions en Buffels. Maar het spectaculairste blijft de rit door het gebied met de zwarte en bruine beren. Als je het gebied binnenrijdt staat er een uitkijkpost waar iemand inzit dit continue in de gaten moet houden dat er geen mensen uitstappen en/of hun raampjes open draaien. Dat eerste hebben we uiteraard niet gedaan, het tweede wel. Deze beesten zijn veel te mooi om van achter een raampje te bewonderen en zeker als je er zo dichtbij kunt komen. Ze te kunnen ruiken en bijna lett. voelen echt waanzinnig en een buitengewoon gevoel!
Aan het einde van de autotour is er een wandelgedeelte, de Wildlife Walk, waar je jongere dieren van dichtbij kunt bekijken. Er zitten Bear Cubs (beertjes), Lynxen Otters en diverse andere kleine diersoorten. En natuurlijk is er ook een souvernierswinkel met een heel bijzondere naam: ‘Bear’s Den’ en omdat Roel daar fan van is, gaan we natuurlijk ook hier even een kijkje nemen en tikken we voor Roelie een mooie trui op de kop.
Na deze wederom prachtige ervaring rijden we verder in de richting vanRapid City, waar we bijna zijn en waar we op zoek gaan naar een Burger King. De hele reis hebben we ons al voorgenomen om daar een keer een burgertje te gaan eten maar het is er nog steeds niet van gekomen, vandaag dus wel. Vlak bij ons hotel vinden we er eentje en genieten we van het combo-menu dat we bestellen. Naar de hoeveelheid calorieën die erachter staan, kijken we maar even niet want dan is ons de zin én de honger over.
Rond 18.45u (l.t.) zijn we weer terug in het hotel. De bedoeling is dat Roel een half uurtje gaat rennen en dat ik ga beginnen aan het verslag van vandaag. Echter de ellenlange en pittige rit van morgen, we moeten 550km overbruggen, blijft als het ‘zwaard van Damocles’ boven ons hoofd hangen. Ook het feit dat morgen we een tijdzone passeren en er nog 1 uur bij komt speelt ons door het hoofd. Als we in 1 rechte lijn rijden, zonder nog dingen te gaan bekijken en/of ergens te stoppen, betekend dit minimaal 5u rijden plus 1 uur door de tijdzone. Dat betekend dus dat we óf heel vroeg moeten vertrekken óf pas heel laat bij ons meisje zijn. Beiden scenario’s benauwen ons. We overleggen wat te doen. “Zouden we niet vanavond al een 2-3u gaan rijden en dan de rest morgen? We moeten n.l. ook nog door de tijdzone heen waardoor er ook nog een uur bij komt”. Goede raad is duur, we hebben immers hier het hotel betaald én als we gaan rijden hebben we nog geen andere slaapplek.We hakken de knoop door en begingen als een razende Roeland alles bijelkaar te rapen en de koffers in te pakken.Ylva wordt nog even gebeld om op de hoogte te brengen en een goed uur later checken we uit. De dame aan de receptie kijkt ons verbaast aan “are you leaving now?” “Yes we are leaving and already drive a lot in the direction of our daughter”. “Okay but be careful with the animals”. Hoezo moeten we voorzichtig zijn met de dieren, wij rijden toch op de snelweg?
Om 19.50u (l.t.) verlaten we de parking van het hotel en beginnen we aan iets wat ik misschien wel het spannends vind van deze hele reis en nog nooit eerder (bewust) heb gedaan, n.l. op de ‘bonne fooi’ gaan rijden en maar hopen dat je een hotel vind. Spannend!. Vlak na ons hotel draaien we de HW 90 East op in de richting van Sioux Falls dat al staat aangegeven op de borden. Het is pikke donker en er zit bijna geen verkeer op de weg. Dit in combinatie met het feit dat er nergens lantaarnpalen staan en er dus geen verlichting is, maakt dat het met stukken niet fijn rijden is. We hebben ook totaal geen idee door welk landschap we rijden want er is werkelijk niks, maar dan ook niks te zien.
Na zo’n 2 uurtjes rijden verschijnt er opeens een bord “National Timezone approaching”, we gaan dus zometeen de tijdzone passeren en komt er dus een uurtje bij. Roel had vantevoren nog op de kaart gekeken en de planning was om in Presho te stoppen en een motel te nemen. Toen we daar echter van de wegdraaiden en het motel zagen, hebben we snel besloten om rechtsomkeer weer de HW 90E op te rijden. Dit zag er zo schabbig uit. Hier wilden we echt niet slapen. Dan maar verder rijden tot de volgende plaats waar er logement is want het is hier 1. niet zo dat er veel afslagen zijn en 2. niet bij iedere afslag is een plaatsje en dus slaapgelegenheid. Bij de volgende mogelijk lagen er 3 motels die er alle 3 wel redelijk uitzagen maar alle 3 “volzet”. Dan maar weer doorrijden en ondertussen waren we al bijna 3 uur onderweg en liep de klok (door dat deze een uur vooruit was gegaan) al tegen middernacht. De tijd begint te dringen want stel dat de recepties om 00.00u dichtgaan dan hebben we niks.
Om 23.55u (l.t.) draaien we in Chamberlain voor de 3e keer van de HW af. Hopelijk is 3x scheepsrecht en vinden we nu wel iets. Er liggen hier 3 hotels van sjiek, naar middelmatig, naar “kan net en het is maar om te slapen”. We rijden ze alle 3 af en schrikken wel van de prijs. We hebben zelfs het gevoel omdat het na middernacht is en ze weten dat je slaapplaats nodig hebt, dat ze de prijzen verhogen. We kiezen uiteindelijk voor het “kan net en het is maar om te slapen” Econolodge hotel omdat deze de laagste, maar nog $119, in prijs is. De dame aan de receptie heeft nog 101 vragen alsof het midden op de dag is terwijl wij denken “mens schiet op we willen gaan slapen”. We halen, voor de zekerheid, al onze spullen uit de auto en brengen deze naar de kamer. Uit onze koffer nemen we deze keer alleen onze toilettas en pyjama en springen nog snel onder de douche. Ik wil nog graag een theetje en daar neem ik mij nog de tijd voor. Even afschakelen en in de tussentijd bel ik even met Bomma omdat ik weet dat zij ondertussen (door het tijdsverschil) toch al wakker is; ik wil haar even op de hoogte wil brengen zodat ze weet dat alles goed is.
Inmiddels is het 01.30u (l.t.) en dus de hoogste tijd om de luikjes te gaan sluiten. Het was, door de beslissing die we hebben genomen, een lange en pittige dag maar we hebben dit goed gedaan. We zijn nu op minder dan 200mijl van ons meisje en dat voelt goed. Dit geeft voor morgen of eigenlijk al vandaag RUST.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 145
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Chamberlain
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/075_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => mount-rushmore-en-een-spannende-beslissing
)
[13] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109314
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-28
[photoRevision] => 0
[title] => Monsterrit met veel natuurschoon ...
[message] =>
Tuut tuut tuut … voor het eerst deze reis worden we door de wekker, die Roel blijkbaar had ingesteld want stel je voor we verslapen ons, gewekt. En “nee” het is nog niet heel laat want het is ‘pas’ 07.45u (l.t.).We oeieren even na, kijken naar de filmpjes van ons ‘manneke’ die Jetje weer heeft doorgestuurd en waarop we zien dat hij goed verwend wordt door zijn meterke, luisteren naar het spraakbericht van ons meisje die wel al vroeg op weg was naar het ontbijt omdat ze om 08.00u (l.t.) al college heeft, lezen wat andere berichtjes en komen vervolgens in actie.
We wassen ons, kleden ons aan en in de tussentijd doen we een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. En warempel het lukt meteen de 1ste keer. Zou het dan toch nog goed komen zo tegen het einde van de reis? “Beter laat dan nooit zullen we dan maar zeggen”. Als we weer helemaal zijn bijgesproken over wat de dag van vandaag haar heeft gebracht en wat ze morgen gaat doen, ze gaat bij goed weer met Tant Griet naar Maastricht en daarna wat drinken en eten of dat is toch de planning en dus kunnen we haar morgen normaal gezien niet bereiken, hangen we op. Inmiddels zijn wij ook klaar om naar het ontbijt te gaan.
Om in de ontbijtzaal te komen nemen we de ‘Skywalk’ een overdekte brug van de ene kant van de weg naar de andere die onze kamer met de ontbijtzaal verbind. Het is rustig bij het ontbijt en dat kan wel kloppen want Roel heeft (voor zijn gevoel) al heel veel mensen heel vroeg horen weggaan. Ik ben daar blijkbaar doorheen geslapen. Het ontbijtbuffet ziet er goed verzorgd uit maar ook hier niet zoals we dat bij ons gewend zijn. Wel waren er deze keer pancakes en niet die al voorgebakken waren, nee deze moesten we zelf maken met de pancake machine. Een geniale uitvinding: je drukt op een knop, er komt een klodder deeg uit de machine, die valt op een lopende band, wordt vervolgens plat geplet en verwarmd en komt daarna als een heuse pancake eruit gerold. En “nee” het zijn niet de lekkerste die ik ook gegeten heb maar “ja” ze waren heel goed te doen en weer eens wat anders dan toastbrood met ei.
Na het ontbijt stoppen we de laatste spullen in de koffers (het lijkt wel of ze steeds lichter worden), wordt de auto opnieuw volgeladen met koffers en “tig losse tassen, ik word er gek van” en om 10.15u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. Omdat het stadje Sheridan ons gisteren niet echt aansprak besluiten we om meteen op weg te gaan en niet nog eerst een rondje door het centrum te maken. Bij het tankstation houden we nog even halt om te tanken en de ramen te wassen en dan zijn we vertrokken voor een, in 1e instantie, oersaaie rit van 2 uur over de High Way 90 East (HW90E). Tijdens onze rit op de HW90E zien we enkel en alleen uitgestrekte prairie grasvalktes met hier en daar ‘wildlife’ in de vorm van koeien. En wederom vragen we ons af hoe het mogelijk is dat ze hier zo’n mijlen lange rechte wegen aanleggen; voor de bestuurders oer en oer saai en levensgevaarlijk.
Rond 12.15u (l.t.) draaien we bij ‘Moorcroft’ van de HW19E af en slaan meteen linksaf naar ‘Heidi’s (tankstation, koffiebar, eetgelegenheid en supermarkt in één) , we zijn toe aan een bakkie met wat lekkers. We gaan deze keer voor een Latte Caramel en nemen er een lekkere, grote donut (passend bij mijn kleding) bij. Zoeken ons een plaatsje waar we even rustig kunnen zitten en genieten van ons bakkie met donut. Rond 13.05u (l.t.) verlaten we Heidi’s en willen we bij de naast gelegen ‘Drive-inn bank’ gaan pinnen. “Ik wil dat een keer gedaan hebben, bij ons heb je dat niet een drive-inn bank”. Maar dat wordt helaas geen succes, d.w.z. we kunnen er wel pinnen maar niet het bedrag dat ik wil en dus doe ik het niet. “Ik ga geen kosten betalen om maar een klein bedrag te mogen pinnen, dan hebben ze pech”. Van afstand zaten er ook dames aan het loket, die snapten er niks van maar dat is pech.
Inmiddels is het 13.15u (l.t.) en zetten koers richting het ‘Devils Tower National Monument” (DTNM). De ‘Devils Tower’ is een 260m hoge basaltrots die boven het omliggende prairielandschap uitsteekt. De rots is miljoenen jaren geleden ontstaan door vulkanische activiteit. Het bijzondere aan deze rots zijn de verticale groeven die er overduidelijk in te zien zijn. De legende van de ‘Plains Indians-stammern’ verteld dat er jonge meisjes tegen de rots opklommen op de vlucht voor een reusachtige beer. De beer klauwde in de rots waardoor er diepe verticale lijnen ontstonden. Tot op de dag van vandaag wordt ‘Devils Tower’ nog als een spirituele plaats beschouwd, te zien aan de gebedslinten in de bomen rondom de voet van de tower.
We zien ‘Devils Tower’ al van afstand boven de prairievlakte uitsteken en als plots een berichtje krijgen van Ylva of we even kunnen bellen. De schrik slaat ons om het lijf, “er zal toch niks gebeurd zijn”. We laten weten dat we onderweg zijn en zodra we wifi hebben even facetimen. Gelukkig is dat al vrij snel want net voordat we het ‘DTNM’ in kunnen rijden ligt er aan de linkerkant een souveniersschop met wifi. We proberen even contact te leggen, wat lukt, en gelukkig blijkt er niks ernstigs aan de hand te zijn. Ze heeft wat vragen over haar studie waar ze tegenaan loopt en wat haar op dit moment even benauwd. We praten er rustig met haar over en adviseren haar hierover ook contact te leggen met haar studiebegeleider. Dan moeten we plots het gesprek afbreken want ze heeft om 14.15u (l.t.) een meeting met de psychological coach van het team. “Prima dan gaan wij ook verder”.
Het is nog een minuutje rijden tot de ingang van ‘DTNM’. Hoe dichter we bij de toren komen hoe fascinerender en magischer het wordt. Terwijl we ons vergapen aan de enorme rotspartijen die we zien, lijkt de weg er naartoe net alsof we op autosafari zijn. We hebben het nog niet goed en wel tegen elkaar uitgesproken of er duikt een hertje uit de bossen vlak voor onze auto de weg op.
Aangekomen bij het Visitor Centre parkeren we de auto en nemen de ‘Tower Trail’ om naar de ‘Devils Tower’ te wandelen. Hoe dichter we bij komen, hoe imposanter dat het wordt. In het naar boven lopen passeert ons een jongen die de Tower gaat beklimmen. Zijn maten gingen hem al voor en hij ging er nu achteraan. Als een berggeit zien we hem naar boven klimmen en het echte kletteren langs de DT omhoog is huiveringwekkend en angstaanjagend. Wij blijven met de voetjes op de grond en aan de voet van de Tower. Maken een paar mooie schotjes, genieten van dit natuurwonder, bewonderen de gebedslintjes en wandelen dan weer terug naar de auto. Als we terug naar beneden rijden laat Ylva weten dat ze bereikbaar is en dus houden we nog even stil bij de souveniersschop om met haar te facetimen. Inmiddels hangt ze ook met Nonkel aan de lijn die e.e.a. voor haar heeft uitgezocht en heeft kunnen organiseren dat ze nu Amerikaanse apps kan downloaden en daarmee ook haar bankingapp. We zijn Alexander zeer dankbaar dit hij dit allemaal voor haar doet, zelf waren we daar nooit uitgekomen. Omdat we nog een lange weg te gaan hebben, nemen we afscheid en laten hen met z’n 2-tjes achter.
Vanuit ‘DTNM’ nemen we eerst een half uurtje de HW14East om richting HW90 te gaan. Deze weg voert ons door heuvelachtig prairielandschap met hier en daar een ranch maar over het algemeen niemandsland. Aangekomen bij de oprit van de HW90 is het nog ongeveer eenhalf uur tot aan de afslag ’Spearfish’. Hier verlaten we de HW 90 om om vanuit Spearfish de ’Scenic Byway’ / HW14A te nemen die ons dwars door de 30km lange ’Spearfisch Canyon’ voert. De “Spearfish Canyon’ is een smalle kloof met steile kalk- en zandstenen wanden tot wel 300m hoog afgewisseld met dichte bossen. Echt waanzinnig om te zien. Jammer dat het weer vandaag wat druilerig is want anders waren de kleuren van de wanden nog mooier uitgekomen. Als ‘rode draad’ door de canyon stroomt de ’Spearfish Creek’ welke de canyon oorspronkelijk heeft uitgesleten. Onderweg zijn we 2 watervallen tegen gekomen: de ‘Bridal Veil Falls’ een hoge maar smalle waterval die vanaf de weg te zien was. En de ‘Spearfish Falls’ die we konden bereiken via een korte trail, maar die eigenlijk slecht te zien was en heel eerlijk gezegd ook een beetje tegenviel. We hebben ook wildlife gezien tijdens onze tocht door de canyon : 4 mountain goats en een aantal hertjes. De eerste waren alles behalve schuw, de 2e daarentegen des te meer. Het was dan ook een hele kunst om ze op de foto te krijgen. Wat verder opviel was dat er veel electriciteitsdraden door de canyon liepen wat het natuurlijke beeld wel wat verstoorde. Deze draden liepen naar de huizen en lodges die er lagen en dat waren er in verhouding best veel. Of laat ik het anders zeggen: “we hadden dit niet verwacht want wie wil hier nu wonen?” Qua omgeving is het prachtig maar je woont gidsverlaten en mijlen ver van de bewoonde wereld.
Het loopt tegen 18.30u (l.t.) als we de Canyon uitrijden en de HW14A East richting ‘Deadwood’ nemen. We hebben nog getwijfeld of we dit zouden doen maar omdat het toch op onze route naar ‘Rapid City’ ligt, besluiten we ook hier even te stoppen, rond te kijken en wat te eten want ondertussen hebben we toch wel trek gekregen. ‘Deadwood’ ontstond in 1876 tijdens de Black Hills Gold Rush en was berucht als een echte frontier Town met gokhuizen, saloons en beruchte figuren. Die eerste 2 zijn er tot op de dag van vandaag nog steeds terug te vinden. We parkeren de auto net buiten het centrum en lopen dan ’The Main Street’ in waar je meteen terug gaat in de tijd en het gevoel hebt of je in het ‘Wilde Westen’ loopt. Veel oude gebouwen zijn gerestaureerd en zien er uit als saloons, casino’s, banken en winkels uit die tijd. Er lopen heuse cowboys over straat en ook de postkoets rijd op en af. Het ziet er allemaal heel leuk, gezellig en nostalgisch uit maar van de andere kant is het ook heel erg ‘nep’ en toeristisch. “Het is net Valkenburg maar dan in wild west stijl”.
Onze buikjes (of moet ik na 3 weken buiken zeggen) beginnen zich ondertussen ook te melden, we hebben trek en dus gaan we opzoek naar waar we iets kunnen eten. Bars en saloons zijn er genoeg en onze keuze valt op ‘Buffalo Bodega of Bully’s’ Een restaurant helemaal ingericht in historische sfeer en aangezien Roel graag een keer in een saloon wilde eten. We gaan voor een burger en een saladeen beiden smaken goed. Roel is ondertussen enigszins ingekakt. De lange en vermoeiende reisdag begint hem partte te spelen en we moeten dadelijk ook nog een flink stuk rijden. Als we gegeten hebben, rekenen we af en gaan terug naar onze auto.
Het is ondertussen 20.35u (l.t) en we moeten nog een 55 mijl (88km) naar ‘Rapid City’ rijden want hier ligt ons hotel voor de komende 2 nachten. We doen dit via de I-90 omdat dit de snelste route is en we helemaal klaar en gaar zijn voor vandaag. Om 21.25u (l.t.) komen we aan bij het ‘Country Inn [e-38] Suites by Radisson’ in Rapid City. Gelukkig verloopt het inchecken vlot en krijgen we niet allerlei ingewikkelde vragen gesteld zoals de afgelopen 2 dagen. Onze koffers en tassen laden we op een karretje en met de lift gaan we naar de 3e verdieping. Onze kamer is mooi en ruim en een beetje te vergelijken met de kamers bij vd Valk. Omdat we hier maar 2 nachten blijven, laden we op onze toilettas na niks uit en leven we zoals we dat de afgelopen 11 dagen al doen uit de koffer. Het hotel beschikt ook over een zwembad en spa en daar gaan we nog even lekker gebruik van maken. Even lekker ontspannen en relaxen na wederom een hele mooie maar ook vermoeiende dag. We (lees: Roel) hebben vandaag 530km afgelegd, veel mooie dingen gezien maar het was een monsterrit. Zeker ook omdat het hier niet de (snel)wegen van bij ons zijn. Je moet hier constant opletten en alert zijn. Ik ben dan ook zeer trots op mijn manlief dat hij ons weer veilig en wel naar hier heeft gebracht.
Na het zwemmen douchen we ons, haalt Roel een theetjes en terwijl ik aan het verslag werk, tokkelt Roel op z’n gsm en niet lang daarna vallen zijn luikjes dicht. Het was echt een heel intensieve dag; zeker voor hem als chauffeur. De tijdsgrens zijn we, in tegenstelling tot wat we gisteren dachten, nog niet gepasseerd.. South Dakato heeft naar het schijnt 2 tijdszones en wij overschrijden die pas zaterdag weer.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 150
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Rapid City
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/984_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => monsterrit-met-veel-natuurschoon
)
[14] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109305
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-27
[photoRevision] => 0
[title] => Weg door niemandsland en lokale ontdekkingen ...
[message] =>
Het is 07.45u (l.t.) als we wakker schieten. We hebben allebei,na ons rodeo uitje van gisterenavond, vast en goed geslapen. We starten rustig op door eerst wat whatsappjes te lezen, naar de filmpjes van ons Lio-ke te kijken die Jetje iedere dag trouw stuurt en te luisteren naar het voiceberichtje van ons meisje. Zij start vandaag met haar 1e officiële universiteitsdag en is zich daar nu pas echt van bewust. De afgelopen anderhalve week waren het enkel activiteiten en wennen, maar nu gaat het echte werk beginnen. Ze geeft aan dat ze het spannend vind. Dat is logisch en mag ook, wij vinden het ook spannend. Maar voor het zover is, moet ze eerst nog naar de bank én heeft ze een zoommeeting met Nonkel.
We wassen ons, kleden ons aan en gaan naar het ontbijt. Als we buiten komen merken we dat, het voor de 1e keer deze reis, fris is en dat het zonnetje niet schijnt. In de ontbijtzaal is het gezellig druk maar we vinden nog een plekje om te zitten. Het buffet ziet er goed uit, er is toast, baggles, wentelteefjes, ei, muesli, yoghurt, (smeer)kaas, jam, koffie, thee, sinaasappelsap oftewel er is voldoende om uit te kiezen. Het smaakt ons goed en als we een ‘bodempje’ hebben aangelegd voor het eerste gedeelte van de dag, gaan we terug naar onze kamen.
Op de kamer leggen we de laatste spullen in de koffers, we hebben deze omdat we hier maar 1 nacht blijven niet helemaal uitgepakt, en als dat is gebeurt begint Roel met het inpakken van de auto. Ik doe een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. Poging 1 mislukt maar bij poging 2 heeft ze de juiste knop gevonden, gelukkig. We kletsen bij en horen de nieuwtjes van de laatste 24u. Ze heeft gisteren een hele gezellige maar drukke visite dag gehad; Mémé, Veerle, oma Betty en Herman zijn langs geweest dus aan aandacht en gesprekken geen gebrek. Ik haal de bedden snel af, Roel checkt uit en om 10.00u (l.t.) rijden we richting ‘Oldtown Cody” nadat we eerst nog een rondje langs de beschilderde buffels hebben gemaakt om die vast te leggen.
Cody is een echt cowboy stadje en als je Oldtown komt binnen rijden ademt het één en al Wilde Westen sfeer uit. De huisjes en winkels, alles is in deze stijl ingericht en veel mensen op straat lopen er als echte cowboys bij. Cody is ook nauw verbonden met de legendarische figuur ‘Buffalo Bill Cody’ die hier vandaan kwam en waarnaar de plaats ook is vernoemd. Overal in het plaatsje komt je beelden, schilderingen en verhalen van hem tegen. We parkeren de auto en maken een wandeling dor het stadje om de sfeer op te snuiven. Ook bezoeken we een winkel met cowboy accessoires zoals hoeden en laarzen. Ik twijfel even over een hoed, maar na de verstandige woorden van mijn man “thuis doe je die toch nooit meer op” heb ik besloten om er toch maar geen te kopen. Als we verder lopen komen we langs ‘Chinatown’, dit blijft een All-you-can-eat Buffet restaurant te zijn. We zien er tientallen scholieren (aan de overkant ligt een Highschool) naar binnen gaan. Als ze naar buiten komen hebben ze witte foambakken gevuld met allerlei lekkers van het buffet bij zich. Een kostelijk gezicht om te zien. Bij ons gaan de studenten naar de bakker voor worstenbroodjes en allerlei andere lekkere dingen en hier gaan ze zich een bak met Chinees vullen om vervolgens op te eten. Verschil moet er zijn.
Om 11.25u (.l.t.) stappen we terug in de auto, rijden nog even langs het postkantoor en laten dan Cody achter ons liggen. We nemen de U.S. Highway 14/16/20 East. Vervolgens rijden we (lees: Roel want ik doe tussendoor een nappie) ongeveer een uur over een oer-oer-oer saaie kaarsrechte weg die voor een gedeelte langs de ‘Shoshone River’ loopt en voor de rest door open prairie en landbouwgebied. Iets saaiers hebben we nog niet eerder gezien deze reis en het is knap dat Roel is wakker gebleven.
Als we tegen 12.30u (l.t.) het plaatsje Greybull binnenrijden, zijn we dan ook echt toe aan een bakkie. “Ik snap niet dat ze zo’n rechte, saaie wegen kunnen aanleggen. Dat is echt levensgevaarlijk. Bij ons in Europa is dat zelfs verboden”. “Respect dit je niet in slaap bent gevallen en ons veilig naar hier hebt gebracht. Sorry dat ik wel in slaap gevallen ben”. “Geeft niet sjat, maar nu eerst een bakkie”.
We rijden door de hoofdstraat van Greybull op zoek naar een leuk tentje als we opeens aan de linkerkant ‘Brandi’s Candies Sweet, Sandwiches and Icecream’ zien liggen. “Hier gaan we stoppen want dat ziet er leuk uit”.
We parkeren de auto en bereiden ons voor op een klein, cowboy-achtig ingericht zaakje, echt iets lokaals dat vinden we leuk. Als we de deur openen weten we niet wat we zien en ik wordt er helemaal blij van. De eigenaresse heeft het meteen door en verwelkomt ons hartelijk bij de deur. Wat we zien is een, volledig in Amerikaanse stijl ingericht snoepwinkeltje. Er staan tientallen potten en maanden met allemaal verschillende snoepjes in alle soorten en maten. Ik weet echt niet wat ik zie en ben meteen helemaal “happy”, gewoon door hoe het zaakje is ingericht. De eigenaresse vraagt of ze ons kan helpen en we zeggen dat we eigenlijk graag koffie willen met iets erbij. Ze geeft aan dat ze eigenlijk alleen maar gewone koffie heeft en als we speciale willen we een paar deuren verder moeten gaan. Maar dat willen we helemaal niet, het is hier veel en veel te leuk en gezellig. Ze stelt voor om gewone koffie voor ons te maken en terwijl ze dat doet neus ik lekker rond in de winkel. Ik kom echt ogen tekort want ze heeft niet alleen lekker snoepgoed maar ook nog heel veel andere leuke snuisterijen te koop en mijn oog valt meteen op een ghnome in Amerikaanse stijl. Roel is ondertussen al bezig met het bestuderen van de kaart want hij heeft trek. “Kom je even kijken en focussen”. We kiezen voor een combo van Sandwich [e-38] Soup want soep hebben we al even niet meer gehad. Het is aardappel soep en ze smaakt heerlijk, evenals de sandwich die ze voor ons maakt. En de koffie … je proeft dat die met liefde gemaakt is. In de tussentijd komen er verschillende klanten binnen en tegen iedereen verteld ze dat we uit België komen waardoor er leuke gesprekken ontstaan. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan, ik zou hier nog uren kunnen blijven maar we moeten nog een heel eind en dus gaan we afscheid nemen van de eigenaresse en haar man (een politieagent die ook nog binnen is komen lopen in vol ornaat omdat hij moet gaan werken) maar niet voordat ik nog een aantal lekkere zakjes snoep heb uitgezocht voor ons meisje want die hadden we tussendoor foto’s gestuurd en vraagt of we haar iets meenemen, “natuurlijk lieverd”. Naast de snoep neem ik ook 2 ghnome’s (1 voor Ylva en 1 voor ons). Als we gaan afrekenen en ik zet alles op de toonbank zegt de eigenaresse heel vriendelijk “these (de ghnome’s) are not for selling, these are my decoration”. “Oh realy? But I like them so much”. Ze denkt even na en zegt dan “okay you get them from me because I saw you like them when you came inside”. Natuurijk ben ik haar hartelijk dankbaar en we geven haar een extra tip, gewoon omdat we het hier zo leuk vinden.
Om 13.35u (l.t.) zitten we terug in de auto en zetten we koers richting Sheridan. Dit doen we via de ‘Bighorn Scenic Byway’ (BSB). De BSB is een panoramische weg van 93 km die loopt van Shell (bij Greybull) naar Dayton (bij Sheridan). De weg loopt dwars door de ‘Bighorn Mountains’ en de top van deze weg ligt op ruim 2800 meter!!!! Het landschap wisselt voortdurend af en is adembenemend. Je rijdt door droge prairie, groene bergweiden, langs steile kloven, watervallen, alpine bossen en kale rotspartijen. Het (uit) zicht is fenomenaal in niet in woorden te omschrijven.
Het eerste gedeelte van de ‘BSB’ voert door de ‘Shell Canyon’ die door miljoenen jaren erosie, is uitgesleten. We passeren ook bij de ’Shell Fals; een waterval van 37m hoog die met een enorme kracht naar beneden stroomt. Als we echter bij de ingang van het platform komen, blijkt dit gesloten te zijn. “Dit betekent dat we er dus niet op kunnen”. “Nee inderdaad dan moeten we maar een foto maken vanaf de muur”. Want vanaf de muur rondom de parking kun je de waterval al zien. Het kan ons echter niet bekoren en gezien het feit dat we nog geen 2 auto’s zijn tegen gekomen op de route hiernaartoe en het voor de rest allemaal goed en veilig uitziet, besluiten we toch om naar binnen te gaan. D.w.z. ik ga naar binnen want Roel wil Wzich geen boete of straf hier in Amerika kan veroorloven “en stel er komt een over fanatieke ranger, dan zijn we het haasje”. “Zal ik dan gaan en dan blijf jij op de uitkijk staan en als er iemand komt dan doe je alsof je staat uit te rusten”. “Ja dat doen we en dan maak jij het rondje en maak je foto’s en film je het”. Zo gezegd, zo gedaan en dus ga ik achter het hek alleen op pad op de trail bij de waterval. Natuurlijk vind ik het spannend en dan vooral dat we niet betrapt worden (want als dat gebeurt hebben we echt een vet probleem), maar hier helemaal alleen lopen en genieten van het uitzicht en de waterval heeft ook iets magisch. Als ik terug richting de auto loop voel ik dat mijn hartslag wat toeneemt en loop ik gebukt achter de muur, want stel er staat iemand bij Roel dan zien ze mij niet. Gelukkig is er niemand en kan ik zo weer instappen alsof er niks is gebeurt. “Missie volbracht!”.
We vervolgen de route met enorme hoogteverschillen en de vele (haarspeld)bochten. Er zijn soms stijgingspercentages van 10% en meer. We genieten van de panoramische vergezichten, granieten kliffen en gletsjerdalen en zien hoe gletsjers en erosie het landschap gevormd hebben. Tegen 16.15u (l.t.) naderen we Dayton en laten hiermee de BSB achter ons. Het is dan nog een kleine 15’ rijden tot in Sheridan. Sheridan is een klein, charmant stadje dat wel uitgestorven lijkt. Ons hotel, het ‘Best Western Sheridan Center’ hebben we gelukkig snel gevonden want Roel is moe want het was een zeer intensieve dag en dan met name het rijden. Ik heb respect voor hem, hij heeft dat goed gedaan en ons veilig naar hier gebracht.
Bij het hotel aangekomen gaan we naar binnen om in te checken. Ik geef meteen onze paspoorten en creditcard af omdat dit is wat ze altijd als 1e vragen. Vervolgens begint de dame aan de receptie allerlei vragen te stellen over de auto: “what kind of car do you have?” “A Chrysler”. “What is de colour of the car?.” “Gray”. “What is the state?” “He is in a verry good state” waarna ze me aankijkt alsof ze het in Keulen hoort donderen. “I ment what is the state?” waarmee ze dus niet de staat van de auto, maar uit welke staat hij kwam. “Ja zeg dat dan” … en Roel, die kwam niet meer bij van het lachen.
Onze kamer ligt aan de overkant van de weg en we kunnen de auto voor onze deur neerzetten. De koffers en andere spullen worden uitgeladen en de kamer een beetje ingericht. Daarna maken we een kleine tour door het hotel o.a. om te kijken waar het zwembad ligt. Terug op de kamer gaan we even op bed liggen en bellen we met ons meisje. We zijn natuurlijk heel benieuwd hoe haar 1e college dag is geweest en hoe het is gegaan. Als ze oppakt zien we haar achter haar bureau zitten te leren. Ze vertelt dat het een hele mooie dag maar ook een hele vermoeiende dag was. Er is veel informatie (van school en het zwemmen) op haar af gekomen en ze moet het allemaal nog een beetje laten indalen. Ook het feit dat ze vanmorgen 2u met Nonkel is bezig geweest en dat helaas nog niet alles gelukt en geïnstalleerd is, vind ze vervelend. Gelukkig heeft ze wel al iets kunnen regelen voor een paar boeken, dus ze heeft al iets. Maar veel tijd om met ons te babbelen heeft ze niet want ze gaat met een paar meisje naar de gym. Terwijl we aan het skypen zijn, kleed ze zich dan ook om en showt ons haar nieuwe t-shirt dat ze al heeft gekregen. “Wauw … en ook nog helemaal jou kleur”. “Ja mooi hé”. Dan wordt er op de deur geklopt, “ik moet ophangen” en weg is ze.
Het is ondertussen 18.30u (l.t.) en voordat we gaan kijken waar we wat kunnen gaan eten springen we nog snel even onder de douche. Daarna gaan we op pad. Roel wil graag in een lokaal cowboy restaurant iets eten maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We doorkruisen Sheridan van noord naar zuid en vinden in 1e instantie niet echt wat we zoeken. Dan rijden we voorbij Wyomings Rip en Shop House waar met koeienletters op de muur staat dat ze ribben en steak hebben. “Dit wordt het”. Als we het restaurant binnen lopen, zien we inderdaad meteen dat het een locale zaak is en dat is goed. Het restaurant bestaat uit 2 gedeeltes, het ene gedeelte is koud en ongezellig ingericht en in het ondergedeelte zijn leuke zitjes en de bar. Helaas zijn alle zitjes volzet en dus gaan we aan de bar zitten. De waitres die ons gaat bedienen is erg vriendelijk en heeft er zin in. We krijgen een joekel van een kaart in onze handen geduwd maar we zijn er vrij snel uit. Roel gaat voor een burger en ik kies de spareribs. Omdat het druk is duurt het even voordat we het krijgen, maar ons wachten wordt beloond. De burger smaakt voortreffelijk en de ribben zijn gaarder dan gaar en vallen zo van het bot. Tijdens het wachten heb ik al verschillende toetjes voorbij zien koken, waaronder carrotcake dus als de waiter komt en vraagt of we nog een toetje willen is het antwoord “yes”. Maar omdat we net gegeten hebben en vol zitten vragen we of we de carrotcake mee naar huis mogen nemen en thuis opeten. Natuurlijk kan dat , dat is hier de normaalste zaak van de wereld. Onze carrotcake wordt netje ingepakt, we betalen, bedanken onze waiter en gaan dan terug naar de auto en het hotel.
De klok loopt tegen 21.00u (l.t.) en het is dus nog te vroeg om gaan te slapen. Roel regelt 2 kopjes thee (aan de andere kant van de weg) en onder het genot van een kopje thee en een stukje carrotcake overlopen we de dag nog eens. “Het was heel zwaar en vermoeiend auto rijden”. “Dat wil ik geloven maar ik ben blij dat we veilig hier zijn. Je hebt dat supergoed gedaan. Ik en trots op je!”. We kijken samen even naar de dag van morgen. Als het goed is gaan we dan weer een uur vooruit en zitten we terug op 7u tijdsverschil. Roel tokkelt nog wat op zijn gsm en ik werk aan het dagboek. Om 22.22u (l.t.) vallen de luikjes dicht.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 139
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sheridan
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/910_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => weg-door-niemandsland-en-lokale-ontdekkingen
)
)
)
[reportsPaginator] => Zend_Paginator Object
(
[_cacheEnabled:protected] => 1
[_adapter:protected] => TravelLog\PaginatorAdapter Object
(
[_count:protected] => 60
[_array:protected] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110722
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-12-10
[photoRevision] => 266
[title] => Nieuwe aanrechten!
[message] =>
Nieuwe aanrechten!
Het een-na-laatste weekend van november begon met alweer hartstikke mooi weer. Ik ben 's ochtends een flink stuk wezen hardlopen, een ander (iets vlakker) rondje dan de weekenden ervoor omdat dat me even verstandiger leek, maar dan mocht ik van mezelf wel iets verder lopen. En dat ging lekker! Ik ben harder gaan lopen de laatste tijd en dat kon ik merken omdat stukjes in deze route die ik anders lastig vond om omhoog te lopen nu ineens minder steil leken. Eenmaal vlakbij huis vond ik dat ik er nog wel een extra lusje aan mocht plakken vanwege prettig, en daarna had ik zestien kilometer gelopen toen ik weer thuis was. Dat was fijn! Danko was een stuk wezen fietsen en dat was iets minder prettig geweest omdat we de avond ervoor uit eten geweest waren. We hadden iemand uit Engeland op bezoek op het bedrijf die week, die we met iedereen die ook mee wilde die avond mee uit eten genomen hebben. Dat was gezellig, maar ook dat restaurant hebben we soort van afgekeurd omdat het eten er (niet voor het eerst) niet zo goed was en vooral omdat je (in ieder geval wij) gewoon niet genoeg krijgt. Ik had na de tijd nog een kom pasta gegeten maar Danko niet, en dat had hij wel gemerkt op de fiets. Het is ook wat dat je eenmaal thuis beter nog iets extra’s kunt eten!
De volgende dag was het bewolkt en lang niet zo aantrekkelijk buiten, maar na wat twijfelen zijn we toch nog fijn een rondje wezen mountainbiken. Een korter stuk dan anders maar het was lang genoeg vonden we allebei!
De week erna heb ik mijn loopband en slimme fiets maar weer eens in gebruik genomen. Het zou aan het eind van die week koud worden, en dan is het wel fijn om eerst eventjes te kijken of alles nog werkt voordat je iets verder wilt lopen of fietsen en je komt er op dat moment achter dat iets niet goed werkt. Met het fietsen was dat wel het geval want de software was geüpdatet en daar ben ik wel even mee aan het klooien geweest.
’s Middags had ik afgesproken om thee te drinken bij Fiona, van wie ik de Abrahamvlag had geleend voor Danko's verjaardag. Dat was gezellig! Ik viel met mijn neus in de boter want er was verjaardagstaart over waar we erg lekker een stukje van bij de thee konden nemen. Het was een korte werkweek vanwege Thanksgiving, wat we verder niet gevierd hebben, maar de vier dagen die we erdoor achter elkaar vrij hadden waren wel erg fijn! Zo'n luxe, dat je gewoon de tijd hebt om in huis van alles te doen waar je anders niet aan toe komt!
Op donderdag begon ik met een uurtje krachttraining en een klein stukje hardlopen, terwijl Danko een rondje is wezen mountainbiken. We hadden alle tijd om lang over het middageten met daarna nog koffie en thee te doen en zijn daarna een rondje wezen rijden met de Porsche. En zo halverwege de middag, waarop alle Amerikanen aan hun Thanksgivingmaaltijd zitten (want daar begint men om een uur of vier aan, nog altijd tot onze verwondering), was het uitgestorven in de bergen. Bijna niemand te bekennen, dat is echt de enige dag in het jaar waarop dat zo is! Toen we terug waren plakte Danko zijn 'fietskamer' af om het plafond te gaan witten, wat er aan het eind van het weekend op neer kwam dat het hele kamertje geschilderd was. Ik had een berg was om me bezig te houden, schreef verspreid over meerdere dagen stiekem een paar Sinterklaasgedichten (meestal ben ik daar eerder mee!), en ben op zaterdag fijn een flink stuk wezen hardlopen in de kelder. Ik had een heleboel dingen bedacht die ik in al die vrije dagen ging doen maar daar is het lang niet overal van gekomen, haha! Want je doet eens iets langer over het ontbijt en neemt samen iets meer tijd om brood te eten en 's middags even een spelletje te spelen, en dan is het allemaal wel niet zo efficiënt qua tijdgebruik maar wel fijn!
We haalden dat weekend ook de aanrechten in de keuken leeg zodat Danko de tegeltjes bovenop de muurtjes en het barretje eraf kon halen. En waar er zoveel dingen in het huis niet degelijk gedaan zijn zaten de tegels op stukken hout die vastgelijmd zaten en het heeft wel even wat tijd gekost om vooral de lijm van het hout eronder af te krijgen! Oplossing: men neme een zaag en dan ging het gelukkig nog redelijk.
Op dinsdag hebben we alle bovenste laden leeggehaald voor het geval dat, en op woensdagmorgen gingen de houten aanrechten eraf, die we niet één maar twee jaar gehad hebben ontdekten we. Hahaha! Natuurlijk kregen we die dag de eerste sneeuw, en ook direct een flink pak, waardoor het onmogelijk werd om de reststukken kwartsiet in de kelder te laten zetten. Dat is te zwaar om mee de trap af te lopen, en door de tuin glibberen over de sneeuw was gewoon niet een goed idee. Tegen half tien kwamen de heren installateurs, net toen ik even ging hardlopen. Toen ik daarmee klaar was waren ze al flink opgeschoten, en het zag er direct al zo mooi uit! Tegen de avond zaten alle aanrechten erin en hebben we gevraagd of ze als laatste de uitsparing voor de kookplaat zouden willen maken zodat we die even terug konden zetten en thuis warm konden eten. Op donderdag hebben ze nog een halve dag nodig gehad voor alle laatste dingetjes en toen was het klaar! En het is zo mooi geworden! Wat een verschil, we zijn er heel erg blij mee! En toen kwam de uitdaging om het op de foto te zetten zoals het er in het echt uitziet, dat was nog even een uitdaging, haha!
Op vrijdagavond hebben we gezellig samen Sinterklaas gevierd, en dat hebben we op zaterdag nog een keertje gedaan want toen werd er een nog een pakje voor ons bezorgd, met een bijbehorend gedicht van Ria en Ad. Ik denk dat ik de enige ben die tuinboontjes kreeg van Sinterklaas maar ik ben er blij mee want die kan ik hier niet vinden!
Aan het begin van de avond hadden we met Hunter afgesproken om samen iets te drinken. Het was alweer even geleden dat we elkaar gezien hadden want wij zijn vaak weg en hij is nog veel vaker niet thuis dus we konden weer even een beetje bijkletsen, dat was gezellig!
Op zondag hebben we allebei binnen gefietst, als het daar buiten niet geschikt voor is, is het toch wel heel fijn dat je dan toch wel een ‘rondje’ kunt doen!
Op maandag speelde ik een beetje Sinterklaas op het werk en was het me gelukt om op ieders bureau een chocoladeletter en wat strooigoed neer te leggen zonder dat iemand het gemerkt had :-). Met een briefje met uitleg erbij voor onze nieuwste medewerker die dit nog niet eerder gezien had en die het heel leuk had gevonden. Ik liet na de krachttraining ook iets achter bij Jesse, en toen ik gisteren koffie ging drinken met Michelle had ik ook wat speculaas en pepernoten meegenomen die erg op prijs gesteld werden. Ik vind Sinterklaas ook gewoon veel leuker dan de kerstman!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 160
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/816_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => nieuwe-aanrechten
)
[1] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110562
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-11-18
[photoRevision] => 266
[title] => Hardlopen, aanrechten en het noorderlicht
[message] =>
Twee weken geleden was het in het weekend maar frisjes. Wel ideaal hardloopweer, en ik had een andere toegang tot het recreatiegebied naast onze wijk gevonden, dus kon ik leuk een nieuw rondje gaan lopen. Over die paadjes mag je niet fietsen dus hoewel echt vlakbij huis was ik er nog nooit geweest! Ik moest dus wel de route die ik wilde lopen een beetje uit mijn hoofd leren, wat neerkwam op 'als ik voorbij dit punt ben, moet ik de eerste links'.
Zo gezegd, zo gedaan, en ik had al vrij snel in de gaten dat dat niet het paadje was dat ik had willen hebben. Blijkbaar zijn er nog wat mountainbikepaadjes daar net buiten de stad die niet op de kaart staan die ik gebruikt had om mijn route te plannen. En omdat ik dacht dat ik vast wel weer goed uit zou komen ben ik doorgelopen. Nou, zo ging het net niet helemaal! Het was fijn dat mijn horloge een kaart heeft die dan wel niet erg gedetailleerd was (deze paadjes stonden er dus ook niet op, haha!) maar dan kon ik in ieder geval zien waar ik ongeveer naartoe wilde gaan. Toen ik een karrespoor kon nemen vanaf het verkeerde paadje in de goede richting heb ik dat gedaan, alleen kwam dat uit bij een gesloten hek over datzelfde karrespoor. Toen was ik al te ver om nog om te willen draaien dus ben ik er overheen geklommen. Het weggetje ging verder rechtdoor, wel onderbroken door nog een gesloten hek waar ik dan ook maar overheen gegaan ben. Normaal gesproken doe ik dat helemaal niet maar ik wilde ook niet helemaal bij de grote weg bij Noord-Boulder uitkomen want dan kwam ik pas echt aan het omlopen en teveel extra kilometers. Dat laatste weggetje ging fijn verder naar waar ik naartoe wilde, totdat het ophield. Stond ik daar, met tussen mij en waar ik wilde zijn een prikkeldraadhek! Gelukkig was er een stukje waar het draad ver genoeg van elkaar zat om tussendoor te kruipen, en daarna bleek er nog een waterige en vrij brede sloot om door-/overheen te gaan. Het viel mee gelukkig met de natte voeten! Daarna was ik weer terug in het recreatiegebied, en kon ik mikken waar ongeveer het paadje zou zijn dat ik eigenlijk had willen hebben. Hahaha, dat was even iets avontuurlijker dan mijn bedoeling geweest was! En met veel stilstaan telkens waardoor je niet lekker aan het hardlopen komt.
Maar vanaf dat moment had ik weer een paadje onder de voeten en kon ik zoals gepland mijn rondje aflopen, ik was alleen wel wat later thuis dan we gedacht hadden. En dat kwam niet heel handig uit, want we hadden het halve idee gehad om bij een groothandel in Denver naar aanrechten te gaan kijken, maar die gaan op zaterdag om vier uur dicht, dus dan ging het niet passen om thuis te eten. We hebben ons brood dus maar in de auto opgegeten en waren er toen met ruim de tijd om rond te kijken.
We hebben een dikke kilometer door een grote loods vol met ontzettend veel verschillende soorten platen graniet, marmer en kwartsiet gelopen, en al vrij snel hadden we één hele mooie soort groene kwartsiet gezien. Daar bleef het bij, maar je hebt er ook maar één nodig! Een beetje irritant was er geen prijsinformatie maar moet je eerst een installateur vinden die je dan een prijsopgave kan geven. Goed dan, dat ging dus op het lijstje voor maandagmorgen!
Omdat we toch 'in de buurt' waren (niet echt, soort van, in ieder geval dichtbij genoeg, hahaha!) wilden we 's avonds gaan eten bij het Franse restaurantje in Cherry Creek waar we een paar keer eerder geweest zijn, maar dan moesten we wel nog even de rest van de middag opvullen. Het was een mooie gelegenheid om even bij de meubelzaak waar we onze banken gekocht hebben naar binnen te wippen om te klagen over de banken (die begonnen na een maand al te kraken, en de zitkussens zijn nu al zacht geworden, dat was niet de bedoeling!) omdat we niks van hun klantenservice gehoord hadden na het invullen van een contactformulier.
Een eindje verderop zagen we in het winkelcentrum nog een meubelzaak waar we dan ook wel even naar binnen konden - en direct aan de andere kant weer naar buiten vanwege niks van onze gading en de aanwezige kerstmuziek. Begin november!! We kwamen uit tegenover een kledingwinkel, waar we dan ook wel even konden kijken. Ik trok min of meer voor de lol een winterjas aan die er wel leuk uit zag en die zat me als gegoten, in een maat die ik nog nooit heb gekocht in een jas. Dat was even een verrassing! Blijkbaar moest dat zo zijn, want die jassen bleken pas anderhalve dag in de winkel te hangen, en de voor het geval dat aangepaste gewone maat stond helemaal niet mooi. Binnen vijf minuten had ik dus ineens een hele mooie jas gekocht, ik ben er erg blij mee want daar was ik al wel een poos naar op zoek! We hebben nog iets verder gewinkeld en daarna zijn we richting restaurant gereden. We hadden niet gereserveerd omdat we dachten dat dat niet nodig zou zijn (wat dachten we ook, op een zaterdagavond..) en toen bleek het restaurant vol. Maar in hun lounge (zitkamer?) was nog precies één tafeltje en daar serveren ze ook hun hele menu, dus daar hadden we even geluk mee! We hebben heerlijk gegeten, een gezellig eind van een erg geslaagd uitstapje!
Dat werd gevolgd door een nog frissere zondag die we mooi konden gebruiken voor van allerlei klusjes in huis want we hadden allebei totaal geen behoefte om met iets van acht graden te gaan fietsen, verwend als we zijn met het weer, hahaha!
Op maandagochtend heeft Danko een paar installateurs gebeld voor prijsopgaven, die we al snel kregen en waarvan de kosten gelukkig binnen het bedrag vielen dat we zelf hadden ingeschat. En één van de bedrijfjes vroeg of we dan ook platen hadden laten wegzetten, we wisten niet dat dat kon maar dat zijn we op dinsdagmiddag dus wel even gaan doen! Achter de voorste plaat kwamen nog wat platen tevoorschijn die we zelfs nog mooier vonden, en die we dan hebben laten markeren als voor ons. We waren er helemaal blij mee! Daarna was het nog even besluiten wie we wilden inhuren, dat was een vrij makkelijke keuze want één van de twee bedrijven had allerlei apparatuur waarmee ze heel precies alle uitsparingen en voor te boren gaten kunnen maken, en software om ervoor te zorgen dat de patronen in de steen het mooist op elkaar aansluiten. Met een levertijd van drie tot vier weken, dat hadden we ineens snel geregeld, en we kijken er erg naar uit!
Voor de banken was er minder mooi nieuws, want het is 'helemaal normaal' dat kussens binnen de kortste tijd heel erg zacht worden, 'precies zoals hoe u dat wilt'. Ja, dat willen we dus helemaal niet! Er gaat iemand langskomen om het te repareren, maar wat ze eraan kunnen doen vragen we ons af. Er was het aanbod om de banken terug te nemen en ons geld terug te krijgen, maar dan hebben we niks meer om op te zitten. Het geheel is nogal teleurstellend, en weer zo'n typische ervaring die we maar omschrijven als 'Amerikaans product'. Wel jammer want we waren er eerst zo blij mee!
Die avond reden we op weg naar huis even langs onze brievenbus omdat we daar alweer een aantal dagen niet geweest waren, zoveel post krijgen we namelijk ook weer niet. Op weg naar huis zag Danko iemand naar de lucht kijken en dat filmen, en toen viel het ons op dat de hele lucht wel roze leek. Dat was dus het noorderlicht dat we vanuit onze wijk konden zien! We zijn thuis door de achtertuin de golfbaan op gelopen om het beter te kunnen zien, en dat was toch wel speciaal! Als je er dan foto’s van neemt dan zien onze telefoons toch heel wat meer dan wij, maar de dan weer wat donkerdere en dan weer lichtere roze kleur, en op een gegeven moment een groene vlek die er tussendoor kwam was bijzonder om te zien!
Ondertussen hadden we nog steeds het mooiste weer dat je je maar voor kunt stellen. Afwisselend frisse dagen met bewolking en dus ideaal hardloopweer, en zonnige dagen waarop het ongeveer nog te warm was om in de zon te zitten. Ik had vorige week op donderdag na de krachttraining met Jesse afgesproken om een broodje te gaan eten, en dat was zo'n warme dag waarbij het ongeveer jammer was dat ze de parasols bij de bakkerij niet open hadden. Daar hadden we dus even geluk mee! Het is enigszins zorgelijk dat er telkens maar geen neerslag is maar het is ook wel erg prettig! De dag erna had ik met Michelle afgesproken om koffie te drinken en ik kreeg ongeveer kippenvel toen ik haar gewoon zag lopen. Dat was weer erg gezellig en fijn om elkaar te zien!
Afgelopen zaterdag deed ik nog een poging mijn nieuw bedachte rond'je' te lopen, en nu liep ik wel goed. En zo zonder te hoeven stoppen, en zonder vlakke omweg, was het die dag wel zwaar. Of ik de dagen ervoor niet genoeg gegeten had of wat het ook was, in ieder geval was ik na iets van veertien kilometer klaar om thuis te zijn, daar heb ik meestal geen last van, haha! En zoals dat dan werkt is het wel een fijn idee dat je het helemaal gelopen hebt en lust ik daar dus wel meer van :-). Danko was een flink stuk wezen fietsen en is daarna beide de hele middagen bezig geweest om blad uit de tuin op te ruimen. Ook zonder het blad van een ondertussen weggehaalde boom bij de buurvrouw was het nog weer flink wat werk. Na twee dagen had Danko zevenentwintig papieren zakken gevuld met door de grasmaaier vermalen blad, waren we op zondagmorgen ook nog een rondje wezen fietsen, en aan het eind daarvan waren we ook blij dat we met onze boterhammen op de bank mochten zitten. We hebben ons goed moegemaakt in het weekend, haha!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 218
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/331_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => hardlopen-aanrechten-en-het-noorderlicht
)
[2] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110370
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-11-06
[photoRevision] => 266
[title] => Heerlijk herfstweer
[message] =>
Het voelt alweer zo lang geleden dat we vertrokken uit Nederland! We vlogen naar huis via Minneapolis, hadden wel een beetje vertraging maar nog ruim genoeg tijd om over te stappen, en waren aan het eind van de dag weer 'thuis', en deze keer waren we wel moe van de hele reis. De volgende dag waren we allebei aan het kuchen, en omdat we niet wisten wat en of dat iets was zijn we maar een dagje thuis gebleven. Niet dat we op het werk mensen aan konden steken want die hadden los van elkaar allemaal al iets te pakken gehad maar we zijn toch maar even voorzichtig geweest voor het geval dat. Op vrijdag was wat het ook was alweer meest weg, en ben ik voor we naar het werk gingen een klein rondje wezen hardlopen. Voor het eerst weer sinds de halve marathon, en het was net een beetje te vroeg denk ik want ik had er spierpijn van en dan heb ik eigenlijk nooit.
Na één hele werkdag was het weekend, en zelfs één van drie dagen omdat we op maandag vrij hadden vanwege Columbus Day. Op zaterdag zijn we een stukje wezen fietsen, tegelijk maar niet samen want Danko wilde graag wat harder dan mijn prutteltempootje. Meer dan dat zat er niet in, maar het was wel fijn even te fietsen en fijn aan de benen! 's Middags wilde Danko zijn mountainbike even naar de fietsenwinkel brengen en bedachten we dat we er dan wel een uitje van konden maken door ergens koffie te gaan drinken. Alleen hadden alle koffietentjes of binnen geen plek om te zitten, was de ene met genoeg tafeltjes helemaal vol met mensen die in hun eentje achter een laptop zaten, en ging de bakkerij op weg naar huis waar je ook koffie kunt drinken dicht op het moment dat we daar waren. Hè! We hebben dan maar thuis koffie en thee gemaakt, waar we dan weer wel fijn mee buiten op het terras konden zitten want daar was het nog net warm genoeg voor.
Voor zondag had ik al tijden geleden kaartjes gekocht om met Michelle naar een balletuitvoering van Dracula te gaan. Ik geloof dat ik anders niet van de bank afgekomen zou zijn, dus het was goed dat dit al op de planning stond. Het was fijn haar te zien, samen te kletsen, en zij op haar beurt was blij om een uitje te hebben omdat ze met haar gebroken been niet veel verder komt dan haar huis. En het ballet was een aanrader! Van de vier die ik er nu heb gezien hield deze het beste mijn aandacht vast, degene die Dracula danste was echt geweldig goed, en de laatste acte had wat ons betreft wel stukken langer mogen duren!
Daarna hadden we dus nog een dagje vrij, en die begon ronduit frisjes. Ik ben 's ochtends een rondje wezen hardlopen, dat ging alweer iets fijner dan de vrijdag ervoor, en waar ik 's ochtends nog een lange broek en handschoenen aan had en er stukjes hagel leken te vallen was het 's middags nog weer erg lekker zonnig weer.
De volgende dag begon er weer een meer gewone werkweek, ik had krachttraining die Jesse omwisselde voor een uurtje sportmassage en bijkletsen wat ik echt heel erg fijn vond, en daarna deden we die week weer ons gewone schema. Het was niet erg dat het een korte week was en het al vrij snel alweer weekend was. En voor mij nog iets korter omdat ik Michelle nog een keer koffie ben wezen brengen op vrijdag, dat was gezellig! Ik ben op zaterdag weer iets verder wezen hardlopen, ik was op woensdag ook al iets verder geweest dan daarvoor en dan mocht ik nu er nog wel weer iets aan plakken. Ik heb wel getwijfeld of ik 's ochtends wilde lopen (wat mijn grote voorkeur heeft) of toch maar 's middags omdat het best wel hard waaide. Ik ben toch maar 's ochtends gegaan met de gedachte dat ik dan na de tegenwind fijn de wind mee zou hebben op weg naar huis. Ik heb inderdaad een klein stukje wind mee gehad en toen draaide die. Ptvrdr had ik me daar voor niks tegenin gewerkt en had ik de wind ook weer tegen op weg terug naar huis! Ik kwam vermoeider terug dan dat ik was aan het einde van de halve marathon, haha!
Voor 's middags had ik allerlei nuttige plannen, die ik aan de kant geschoven heb om met een kop thee en een boek op de bank te zitten want daar was ik even heel erg aan toe. Natuurlijk waaide het ondertussen niet meer en had Danko met een zonnetje erbij erg lekker weer om een flink stuk te gaan fietsen. 's Avonds zijn we uit eten geweest, het was fijn om er even uit te zijn maar we hielden allebei het gevoel over dat we eigenlijk niet terug hoeven te gaan naar dat restaurant. En zo viel er weer eentje af zou ik nog zeggen, het is ook wat!
Op zondagmiddag zijn we nu wel met z'n tweeën wezen fietsen, dat was leuk :-). Danko heeft er wel nog een extra rondje aan geplakt omdat het op maandag te hard zou gaan waaien. Ik vond ons gewoonlijke rondje ruim ver genoeg! In de week erna heb ik Michelle op lunch getrakteerd omdat ze eindelijk zover was dat we weer op twee benen mocht lopen, dat was gezellig en lekker :-). In alweer een weekend hebben we fijn gesport, ik bedwong de berg schone was en nog zo een paar dingetjes en daarnawas het alweer de laatste week van oktober, dat ging erg snel! We hebben soms het gevoel dat het alwéér vrijdagmiddag is. Aan Halloween hebben we niks gedaan, eigenlijk staan we er nooit zo bij stil dat het eraan komt, en toen we na het werk naar huis reden was er in onze straat ook helemaal niks gaande.
Zaterdag begon fris, het ideale weer om har te lopen, en volgens Strava had ik ook daadwerkelijk hard gelopen, dat zijn soms van die leuke verrassingen! Danko ging 's middags fietsen en was druk bezig om nog weer meer raamkozijnen te repareren en te schilderen, we komen zowaar in de buurt van dat alle ramen op de benedenverdieping gedaan gaan zijn! Ik dacht die dag eens de rubberen vloertegels die ik gekregen had in de kelder te gaan leggen, maar dan moest ik eigenlijk meer ruimte hebben en daarvoor moest er dan eigenlijk eerst eens opgeruimd worden in een hoekje waar we ooit wel een heleboel spullen neergezet hebben maar nooit hebben uitgezocht. Ik heb flink wat dingen weggegooid en daarna kon je het verschil niet eens zien, hahaha! Maar er is in ieder geval een begin :-). 's Avonds trakteerden we ons op uit eten bij de Chinees, waar de eigenaar onthouden had dat we eigenlijk altijd (ook) eend bestellen. En we zijn er het afgelopen jaar misschien drie keer geweest? Bijzonder dat hij dat onthouden heeft!
Op zondag werd het gewoon warm, 's avonds zagen we dat het uiteindelijk wel zevenentwintig graden geweest is 's middags! Dat hebben we niet zo gemerkt want we waren 's ochtends al wezen fietsen om de stormachtige wind voor te zijn. Voor zover mogelijk in ieder geval, ik had die een stukje mee op weg naar huis, dat was leuk, maar vervolgens van de zijkant kon ik het wat minder op prijs stellen. En Danko had het ook geen genot gevonden om tegenin te fietsen, maar we waren wel fijn uitgewaaid! Laat ik niks afroepen, maar het mooie weer lijkt nog aan te houden en dat vinden we helemaal niet erg! Het is zo fijn om nog buiten hard te lopen en te fietsen, dat is ook wel eens anders geweest, en zat ik binnen op mijn slimme fiets in plaats van op de mountainbike naar het werk te gaan zoals eergisteren. Het is ondertussen richting de top tien van jaren waarin het pas heel laat gesneeuwd heeft aan het gaan, aan de ene kant niet goed voor de natuur en vanwege het bijkomende brandgevaar (ik houd er als het zo droog is niet van als het dan ook nog heel hard waait, zoals vandaag), maar het is wel heel fijn als je nog buiten kunt zitten begin november :-).
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 149
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/243/870_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => heerlijk-herfstweer
)
[3] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110332
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-11-04
[photoRevision] => 0
[title] => Het einde van een avontuur
[message] =>
Lieve lezers,
Wauw, waar zal ik eens beginnen?! Onze laatste blog is een feit, ons avontuur in de USA komt tot een einde. Wat een fantastische tijd hebben we gehad. Een tijd met waanzinnige ups maar ook met diepe downs; het hoort allemaal bij het leven.
Maar voordat we afscheid gaan nemen van jullie neem ik jullie eerst nog even mee in onze laatste paar maanden hier. Want uiteraard hebben we niet stil gezeten. Sterker nog, onze laatste paar maanden waren nog best druk! We kregen namelijk nog bezoek vanuit Nederland. In september is de broer van Niels (Marco) nog een keertje langs geweest. Marco volgt vanuit Nederland de Amerikaanse sporten en wilde graag weer eens een wedstrijd in het echte leven ervaren. We zijn naar honkbal geweest waarbij de Arizona Diamondbacks tegen de LA Dodgers speelden [e-26be] En dat was een hele spannende wedstrijd maar we hadden Los Angeles verslagen!! Deze wedstrijd is altijd druk bezocht. Dat komt omdat er heel veel mensen vanuit Californie (dus ook Los Angeles) in Arizona wonen. De reden? Arizona is veel goedkoper dan Californie en je woont (voor Amerikaanse begrippen) nog steeds dichtbij familie en vrienden.
Het stadion ging uit z'n dak, echt super leuk was dit! Helaas was dat ook de laatste wedstrijd die ze hadden gewonnen haha [e-1f605] Daarna hebben de Diamondbacks niet heel veel punten meer gescoord en lagen ze al gauw uit de race.
Een paar dagen later zijn we naar de Arizona Cardinals geweest. Dit is het American Football team Zij speelden tegen de Seattle Seahawks. In het begin ging het niet super goed, maar de Cardinals kwamen terug in de vierde kwart! De stand was gelijk maar helaas waren het uiteindelijk de Seahawks die er met de winst vandoor gingen.
Het basketbal seizoen was nog niet begonnen, dus de Phoenix Suns hebben we helaas niet kunnen aanmoedigen. Marco heeft nu alle Amerikaanse sporten af kunnen vinken. Hij heeft alle sporten in real life meegemaakt.
Verder zijn we nog een avondje naar Topgolf geweest en hebben we wat balletjes kunnen meppen [e-1f3cc] Ook dit was heel leuk, Topgolf is altijd een goed idee. We zijn een aantal keer uit wezen eten, maar hebben ook thuis gekookt en een spelletjesavond gedaan. In het weekend zijn we een stukje gaan hiken. Na de hike zijn we naar Cave Creek gereden, een heel leuk klein cowboy plaatsje waar een heel leuk en lekker lunchplekje zit. Het is alsof je in een Western film terecht bent gekomen of op zo'n Western filmset rondloopt, echt heel leuk!
Na 10 dagen vliegt Marco op 2 oktober weer terug naar Nederland. Niels en ik brengen hem naar het vliegveld en rijden weer terug naar huis. We eten wat en stappen daarna in de auto om wederom naar het vliegveld te rijden. Deze keer om een vriendin van mij (Janneke) op te halen die samen met haar vriend Zico een mooie reis door Amerika gaan maken. Ze beginnen onze reis bij ons!! En dat vinden wij ontzettend leuk en gezellig!
Helemaal enthousiast en blij komen ze uit de aankomsthal gelopen. Na een lange reis zijn ze er dan eindelijk! En ook nog op de valreep, want ik wist nog niet zo lang dat ze langs zouden komen! Het was een last minute verrassing eigenlijk en een hele leuke ook!
De eerste dag hebben we het rustig aan gedaan. We zijn naar Walmart gegaan, hebben geluncht bij ons favoriete plekje ''Snooze'' met de beste pannekoeken ever!! En later op de dag hebben we nog even bij het zwembad doorgebracht [e-1f459] Zoals bij iedereen zijn we de eerste avond naar de Thirsty Lion gegaan om een hapje te eten [e-1f354]
De volgende dag is het zaterdag en gaan we een dagje naar Sedona. We wilden hier een hike gaan doen, maar dat wil vrijwel iedereen die in Sedona is. Normaal gesproken is parkeren hier nooit een probleem, behalve als je in Sedona bent haha Laat dat nu net de plek zijn waar het ieder weekend onwijs druk is met mensen die willen hiken. Helaas hadden we geen plek om de auto te parkeren voor onze hike dus moisten we die schrappen. Dit vond Janneke echt heel erg jammer (HELEMAAL NIET! [e-1f61c] ) Ze had zich er zo op verheugd om te gaan hiken met d'r nieuwe (witte!) schoenen hahahaha Ze hoefde niks te zeggen, ik zag al lang aan haar gezicht dat ze het wel prima vond [e-1f602]
Oké goed, we rijden door naar het centrum van Sedona waar we een lekker hapje lunchen en door de straat lopen. Wat later op de dag stappen we in de auto en rijden we naar een wijngaard waar we van een wijnproeverij met een borrelplank genieten [e-1f377] In de omgeving van Sedona vind je veel wijngaarden en Niels en ik hadden nog nooit een wijngaard in de omgeving van Sedona bezocht. Wij dachten dat Janneke en Zico een zeer geschikt gezelschap waren om dit eens te gaan testen. En we hadden gelijk, het was heel erg gezellig! [e-1f603] Na deze leuke en lange dag rijden we weer terug naar Phoenix en zijn we alle vier moe maar voldaan.
De volgende dag gaan we wederom naar een wedstrijd van de Arizona Cardinals! Deze keer tegen de Tennessee Titans. We hadden van te voren gevraagd aan Janneke en Zico of ze het leuk leek om naar een sportwedstrijd te gaan. Daar reageerden ze heel enthousiast op en Niels en ik vinden dit ook altijd leuk. Je hoeft de regels niet eens zo goed te kennen om het leuk te vinden. Het is vooral de sfeer die er hangt en de show die ze ervan maken. Eenmaal binnen in het stadion waren zowel Janneke en Zico stil. En als Janneke stil is zegt dat een hoop want Janneke is nooit stil (een beetje zoals ik) haha Er komt ook veel op je af aan indrukken en prikkels. Ik ervaarde dit zelf ook heel erg in het begin.
Wat een wedstrijd was dit?! [e-1f631] We (Cardinals) stonden echt vet voor met 21-3 en uiteindelijk hebben ze het echt weggegeven en wonnen de Titans met 21-22!!! Dit deed toch wel een beetje pijn. Maar goed, je kunt niet altijd zes gooien [e-1f913] Ondanks het verlies was het nog steeds gezellig!
En dan is het alweer maandag. De werkweek van Niels gaat weer van start en we hebben nog een dag met z'n drietjes. De lunch van de eerste dag viel in de smaak dus zijn we nog een keertje bij ''Snooze'' gaan lunchen omdat het kon. Daarna zijn we door gereden naar een shoppingmall omdat Janneke haar droom werkelijkheid ging worden: een bezoek aan de Sephora in Amerika! Voor degene die niet weten wat Sephora is. Dit is een make-up winkel met allerlei merken die ze in Nederland niet verkopen. Eigenlijk een Douglas 2.0. We hebben hier lekker met z'n tweetjes rondgelopen terwijl Zico de rest van de shoppingmall aan het ontdekken was [e-1f606]
Vanuit de shoppingmall ervaring rijden we richting het vliegveld om de huurauto van Janneke en Zico op te halen. Na 4 volledige dagen bij ons gaan ze de volgende ochtend beginnen aan hun fantastische rondreis door Amerika [e-1f697]
Ik zwaai ze de volgende ochtend uit en dat was het dan, ons laatste bezoek tijdens ons verblijf in Amerika. En dan is het voor ons tijd om ons verder voor te bereiden op onze terugkomst naar Nederland.
Inmiddels zijn onze laatste dagen aangebroken en schrijf ik deze blog met dubbele gevoelens. Aan de ene kant vind ik het lastig. De afgelopen week heb ik allerlei emoties ervaren: verdriet, blijheid, somberheid maar ook verbaasd dat 3 jaar zo snel voorbij zijn gegaan. Aan de andere kant kijk ik er ook weer naar uit om terug naar ons echte thuis te gaan. Want dat is Nederland toch wel voor mij. Ons eigenlijk. Nederland is ons eerste thuis en Phoenix voelt als een tweede thuis. We hebben hier een eigen leven opgebouwd en zijn met z'n tweetjes dit avontuur aangegaan. We zijn een team en hebben dit samen beleefd en dat is iets wat niemand ons ooit kan afpakken. We zijn beiden gegroeid en hebben elkaar gesteund in de leuke en minder leuke tijden.
Ik zei eerder dat 3 jaar zo snel voorbij gaan, maar er zijn ook momenten geweest waarin ik ervaarde dat het helemaal niet zo snel ging. Het is moeilijk uit te leggen, want aan de ene kant dacht ik soms echt: ''wow, we zitten gewoon al een half jaar hier'' en soms dacht ik: ''we zitten pas een half jaar hier''. Het hele hoofdstuk van wonen in het buitenland is een achtbaan. We hebben alles uit moeten zoeken. Gelukkig hadden we een aantal mensen om ons heen (vooral collega's van Niels) die ons adviezen, tips en weetjes wisten te vertellen waar wij geen idee van hadden of waar we gewoonweg niet bekend mee waren. De boodschappen waren voor mij een dagtaak. Ik was kapot alleen al van het boodschappen doen. Maar niet alleen boodschappen doen is hier anders; eigenlijk is alles anders. Mensen leven hier anders, de zorg is anders, het betaalsysteem is anders, de mentaliteit is anders, de cultuur is anders, het weer is anders! En sommige dingen zijn we zeker gaan waarderen, andere dingen ook niet. Dat maakt het ook dubbel. Natuurlijk gaan we het leven en wonen hier missen. Maar we kijken ook weer uit om terug te zijn in Nederland en onze familie en vrienden dichtbij te hebben. Op sociaal vlak vond ik het persoonlijk de grootste uitdaging. Zoals alles hier anders is, zijn ook (sociale) contacten hier anders. Gelukkig hebben we wel een aantal mensen leren kennen waar we het goed mee konden vinden. Zelf heb ik me aangesloten bij een groep met vrouwen die regelmatig activiteiten organiseerden zoals samen ontbijten, hiken, bioscoop uitjes en happy hours [e-1f378] De activiteiten die ik heb meegedaan waren allemaal super leuk en gezellig, maar toch is het niet hetzelfde als in Nederland en dat vond ik soms wel moeilijk. Toch ben ik blij dat ik het heb gedaan en over de (voor mij) hoge drempel ben gestapt. Ik heb mezelf in het diepe gegooid en ben mijn eigen persoonlijke uitdaging aangegaan [e-1f4aa]
Niels heeft hier ontzettend veel geleerd en is ook heel erg gegroeid. Afgelopen donderdag hadden we het afscheid van Niels van ASML. Hij had zijn laatste dag op kantoor gehad en heeft de afgelopen weken/maanden langzamerhand alles overgedragen aan zijn opvolger. De opkomst was groot en dat deed hem goed. Mij ook. Ik zag dat mensen hem waardeerden en dat iedereen het jammer vond dat hij weg ging omdat hij zo geliefd was in het team. Zijn afscheidscadeau was dan ook echt waanzinnig en iets waar Niels heel trots op mag zijn! Hij mag sowieso heel trots op zichzelf zijn, ik ben ook onwijs trots op hem [e-2764]
Met Halloween zijn we nog even met z'n tweetjes op pad geweest en hebben we een van de gaafste Halloween straten ooit gezien. Fan-tas-tisch [e-1f47b] Daarna zijn we nog even bij een collega van Niels op bezoek geweest en gisteren (zondag) zijn we een hapje gaan eten met de manager van Niels en zijn vrouw en kinderen. Ook dit was allemaal heel gezellig geweest. Ondertussen zijn we al een aantal weken bezig met spullen uitzoeken, weggeven, weggooien, verkopen en inpakken. Morgen (dinsdag 4 November) komen ze onze meubels inpakken en slapen we de laatste 2 nachtjes in een hotel. Dat betekent dus dat we onze laatste nacht in ons appartement tegemoet gaan. De muren zijn kaal en ons appartement veranderd langzaam maar zeker in een ongezellige en lege ruimte. Aanstaande donderdagavond 6 november vliegen we dan definitief terug naar Nederland [e-1f1f3][e-1f1f1] We laten Phoenix letterlijk achter ons, maar de herinneringen nemen we voor altijd met ons mee. Of we ooit nog eens terug zullen komen? Dat weet ik eerlijk gezegd niet. We zien wel hoe het loopt.
Onze laatste dagen gaan we in ieder geval nog extra genieten. Vooral van het weer, want het is echt heerlijk op het moment. Maximaal 30 graden en eindelijk koelt het 's avonds weer wat af. Dat is in Nederland wel anders hahaha
Verder gaan we onze favoriete go-to plekjes nog af waaronder de Thirsty Lion en Snooze. Ook wil ik nog voor de laatste keer een bezoekje brengen aan Target en Walmart. En zodra we voet op Nederlandse bodem zetten is het door naar de friettent (Adelaars!) voor een frietje met en een frikandel speciaal! [e-1f60d]
Ik ga het hierbij laten. Dit was de laatste blog van de Vennekampjes on Tour. Bedankt aan alle trouwe lezers die ons avontuur hebben gevolgd zowel hier als op social media. Voor mij persoonlijk werkte het schrijven van de blogs ook therapeutisch. Het alles op een rijtje zetten en overzichtelijk maken heeft mij geholpen om gevoelens en gedachten van me af te schrijven. Zo heb ik jullie iedere keer op de hoogte kunnen houden terwijl ik er voor mezelf ook wat uit heb kunnen halen. Daar wil ik jullie voor bedanken! [e-1f64f]
Heel veel groetjes van Niels en Vera [e-1f335]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 287
[author] => Vera
[cityName] => Phoenix
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/243/692_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => het-einde-van-een-avontuur
)
[4] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109699
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-20
[photoRevision] => 266
[title] => Bezoekjes en plotselinge hardloopplannen
[message] =>
Eenmaal terug uit Vail ging de tijd snel! De dag nadat we terug waren hadden we een barbecue van de natuurkundefaculteit op de universiteit waar Danko ook nog steeds een zeer part-time baan heeft, waar we eigenlijk niemand kenden maar gezellig met de dame gekletst hebben die zijn administratie doet. Ik zag nog een oud-collega toen we onze naamstickers stonden te schrijven maar toen ik daarna even met haar wilde praten kon ik haar niet meer vinden. Ik vond het wel bijzonder dat toen we weggingen iemand elf jaar nadat ze mij voor het laatst gezien heeft zei "hee, Annemiek!". Dat was ooit niet een directe collega maar ze herinnerde mij toch!
Op de vrijdag erna had ik met Michelle afgesproken om koffie te gaan drinken, en die ben ik haar maar gaan brengen want ze had de flinke pech het weekend ervoor haar onderbeen op meerdere plaatsen te breken. Dat was gezellig maar ik kan me goed voorstellen dat ze er wel van baalt dat ze voor best een hele tijd niet kan fietsen en wandelen, en we hebben dus direct maar voor een volgende keer afgesproken!
Die dag had ik ook even in de Tubantia het lokale nieuws gelezen en daar stond een lijst van hardloopwedstrijden voor de komende tijd tussen, inclusief de halve marathon van Oldenzaal die precies gehouden wordt als wij in Nederland zijn, waarbij je ook tien kilometer kunt lopen. En dat leek me wel wat! Ik heb een aantal favoriete rondjes vanuit Denekamp maar ergens anders is natuurlijk ook weleens leuk. Toen ik tegen Danko zei vroeg hij of ik dan zeker de halve marathon ging doen, waarop ik uitlegde waarom dat niet een goed idee was. Daarna gingen mijn hersenen er mee aan de haal want dat was toch eigenlijk ook wel een leuk en interessant idee en dat zou toch moeten kunnen enzovoort. Ik besloot eerst die dag maar eens wat verder te lopen dan ik eigenlijk van plan was geweest, en dan kon ik daarna wel besluiten waar ik me voor in wilde schrijven. Ik liep dus één van mijn gebruikelijke routes met als extra een lusje om het Boulder Reservoir, en daar kwam ik terecht tussen mensen die bezig waren met een triathlon, inclusief drankposten. Omdat ik niet aan die race meedeed vond ik dat ik daar geen gebruik van moest maken, maar toen ik er nog eentje zag dacht ik dat dat mooi mijn kans was om eens uit te proberen hoe dat gaat, uit een bekertje drinken terwijl je aan het hardlopen bent. Nou, dat gaat dus niet zo heel goed, hahaha! Ik kreeg meer water over me heen dan in me (niet erg, dat was eigenlijk wel lekker), dat had ik dus mooi even uit kunnen testen. Snelwandelen zodat je daadwerkelijk kunt drinken zoals ik toevallig die week in een podcast gehoord had is dan inderdaad een veel beter idee! Na iets minder dan anderhalf uur had ik met gemak 15,5 kilometer uit mijn mouw geschud, en omdat er op de website stond dat ze de inschrijvingen sluiten zodra het vol is hebben me dan direct ook maar ingeschreven voor de halve marathon! Oh jee, het is wel een beetje spannend maar ik heb er vooral heel erg veel zin in! Ik ben sindsdien wel bezig geweest met van alles uit te vinden waar ik nog niet eerder over nagedacht heb. Hoe neem ik meer dan één gel mee, als ik van tevoren nog een keer een flink stuk wil lopen waar vind ik dan iets te drinken, wat eet je van tevoren als extra's, hoeveel moet je naderhand eten zodat je de dagen erna niet voortdurend honger hebt zoals afgelopen week, wat doe je aan als het zou regenen (want ik loop nooit in de regen), enzovoort undsoweiter, hahaha! 't Is wel heel leuk :-).
Op zondag zijn we samen een rondje wezen mountainbiken, ik nog een beetje moe van het lopen van de dag ervoor en Danko nog een beetje moe van een flinke fietstocht op zaterdag dus we hebben erg op ons gemakje rondgeprutteld. 's Middags in plaats van 's morgens want de herfst is duidelijk aan het beginnen en we waren die dag wakker geworden met regen. Gelukkig was het 's middags mooi weer en warm genoeg om buiten te zitten met Sara en Trent die iets kwamen dirnken. Dat was zo gezellig! Omdat er op een gegeven moment ook gegeten moest worden zijn we met z'n allen Chinees wezen eten. Dat restaurantje was nieuw voor hen en viel net zo goed in de smaak als bij ons want het eten is er altijd heel goed.
Die dag had ik ook de gastenbadkamer gepoetst en gezorgd dat ik al het beddengoed voor het logeerbed gewassen had want op dinsdag kwamen Jasper en Juliette een nachtje logeren, zo ontzettend leuk! Ik wist wel dat ze plannen hadden voor een Amerikareis, en toen Ria en Ad zeiden wanneer ze in Denver aan zouden komen heb ik direct gevraagd of ze het leuk zouden vinden om langs te komen, en eventueel te blijven slapen, en dat was zo gezellig! Ze waren er rond half acht, we hebben ons huis laten zien, samen iets gedronken en daarna samen warm gegeten, ongeveer aan één stuk door gekletst, we zijn nog (in een enorme onweersbui) naar Boulder gereden zodat ze het bedrijf konden zien, de volgende ochtend hebben we samen ontbeten, Juliette dacht eraan om samen nog een paar foto's te nemen als bewijs, en daarna gingen de vakantiegangers weer verder met hun reis. Kort maar krachtig maar wij vonden het echt zó leuk om hen even op bezoek te hebben!
Omdat we met z'n allen al vroeg waren opgestaan hadden we nog de hele ochtend en ik ben heerlijk een stukje wezen hardlopen. Dat had ik vanaf het werk willen doen maar het water zou afgesloten zijn die dag, en dus ging ik vanaf huis. Ondanks de regen van de avond ervoor waren de paadjes gelukkig droog genoeg, en kon ik van tevoren wat "chews" uitpoberen, eens kijken hoe dat zou bevallen. Het zijn net een soort van gummisnoepjes en eigenlijk vond ik ze véél te zoet, maar ik heb er wel erg lekker op gelopen dus dat kan ik dan ook eten voor de halve marathon. Die dag zocht ik ook eens uit waar ik langs zou kunnen lopen als ik op vrijdag nog iets van 17,5 kilometer wilde lopen, met als extra detail dat ik dan wel iets wilde kunnen drinken halverwege. Tot nu toe kwam ik er nog mee weg niet voor onderweg water bij me te hebben maar met dat soort afstanden is dat niet een goed idee. Ik meende me te herinneren op een bepaalde plek in de stad een drinkfonteintje gezien te hebben, en na even wat spitten in foto's op google maps bleek dat ook zo te zijn.
's Middags had ik nog een keertje met Michelle afgesproken die zich beter voelde dan een week eerder maar voorlopig echt nog niet veel verder komt dat de bank. We hebben gezelig gekletst en dat ik daardoor die middag dan maar niet gewerkt heb dat zou dan wel!
Gistermorgen stond mijn lange loop op de planning, en ik was er zowaar een beetje nerveus voor, hahaha! Maar ik had me goed voorbereid en dat zou dus moeten lukken. Ik had het eerste stuk de wind mee terwijl ik omhoog liep, dat was wel even warm! Maar ik was blij toen ik alle hoogtemeters gehad had, en wel echt toe aan even wat drinken halverwege. Het drinkfonteintje was keurig waar ik het verwacht had, alleen buiten gebruik, argh! Ik heb hardop gefoeterd geloof ik en ben dus maar verder gelopen. Ik had in totaal twee gels bij me en dus een heel klein beetje te 'drinken' omdat dat type vrij vloeibaar is, maar meer was beter geweest! Ik was dus blij dat een volgend fonteintje een heel stuk verderop er inderdaad ook bleek te staan, maar ook daar kwam geen water uit. Het is vast dat ze die dingen na Labor Day uitzetten en dat was even flink irritant. Met wat te drinken onderweg denk ik dat ik een fijn rondje gelopen zou hebben, nu was het wel even volhouden aan het eind en was ik erg blij dat ik aan het eind sportdrank klaar had staan! Nu een dag later ben ik er eigenlijk heel tevreden over, hahaha! Het was een mooie generale repetitie voor over twee weken, alles dat ik wilde uitproberen is gelukt en tijdens de halve marathon is er drinken genoeg, dus dat komt dan vast helemaal goed. Vanmorgen appte Ria dat mijn startnummer bij de post was, dus nu wordt het echt! Ik heb er vooral heel erg veel zin in!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 146
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/239/735_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => bezoekjes-en-plotselinge-hardloopplannen
)
[5] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109631
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-17
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 3
[message] =>
En hier ben ik met het derde en laatste deel van onze vakantie op Hawaii. Zoals in de vorige blog vertelde ik dat we met een Uber naar ons hotel zijn gegaan. Deze laatste dagen zullen namelijk in het teken staan van relaxen en niks moeten; geen verplichtingen.
Onze vorige vakanties zijn onwijs gaaf en mooi geweest maar ook intensief. Veel auto rijden, veel plannen, reserveren, indrukken, weinig rustige momenten. Voor deze vakantie wilden we graag een paar dagen écht dat vakantiegevoel hebben waarin we niks moesten en gewoon lekker rustig go with the flow konden gaan. Omdat dit onze laatste zomervakantie zal zijn in de tijd dat wij in de US hebben gewoond is deze vakantie een soort van een symbolische afsluiting van het avontuur wat we 3 jaar geleden zijn aangegaan.
We komen aan bij ons hotel en het is werkelijk waar prachtig. We kijken onze ogen uit. Een immens grote ontvangstruimte met een aquarium met ruim 1 miljoen liter zout water! De mooiste vissen zwemmen er in rond. We checken in en krijgen een kamer op de 28ste verdieping. Voor onze laatste dagen in Honolulu wilden we graag een kamer met uitzicht op de oceaan. Omdat deze dagen in het teken staan van relaxen wilden we nét wat meer luxe. En luxe kregen we; wat een uitzicht!
We frissen ons op en we lopen over de boulevard. Het is al wat later op de dag en hadden geen verplichtingen. We zijn ‘s avonds bij het restaurant gaan eten waar we de eerste avond ook zijn geweest. Dit was zo lekker en beviel ons goed. Ook staan ze bij dit restaurant bekend om hun Mai Tai cocktail. Mai Tai’s zijn populair in Hawaii. Het is een cocktail met rum, limoensap, amandelsiroop (orgeat) en oranjelikeur. De woorden Mai Tai komen uit het Tahitiaans en betekenen ‘’goed’’ of ‘’uitstekend’’. Deze cocktail is zeker Mai Tai!!
Echter gebruiken ze bij dit restaurant macadamianoten siroop in plaats van amandelsiroop. Als extra doen ze er nog een honing-passievrucht schuimlaag bovenop. En die is lekker! Niet normaal![e-1f60b]Even een leuk weetje; passievrucht in het Hawaïaans is ‘‘lilikoi’’. Zo leren jullie ook nog eens wat bij door het lezen van onze blogs[e-1f913][e-1f609]
Onze eerste volledige relax dag breekt aan. Na het ontbijt strijken we neer aan het zwembad. Hier zullen we veel uurtjes gaan doorbrengen vandaag. Niels was even weg om wat te regelen en ik bleef bij onze spullen. Ik besloot om even wat af te koelen in het zwembad. Toen ik uit het zwembad liep en bij onze ligbedjes kwam zag ik één grote zwerm aan bijen[e-1f41d]Alléén maar bijen! Duizenden! Ineens! Uit het niets! Huh?! Dit had ik nog nooit op deze manier gezien. Ik bleef verbaasd staan en keek rond of meer mensen dit zagen. In het begin niet echt, maar na een paar minuten zag ik het hotelpersoneel druk in de weer met bellen en onderling overleggen. De bijenkoningin zag blijkbaar een perfect boompje voor haar en haar zwerm om in te nestelen. Na een paar minuten zaten alle bijen bij elkaar op dat boompje. Het was weer rustig, voor nu.
Toen Niels terugkwam vertelde ik wat ik ondertussen weer aan avonturen had beleefd[e-1f61c]Sensatie!
Wat Niels had geregeld was een huurauto voor één dag. In de eerste dagen van onze vakantie hadden we geen ruimte meer voor een activiteit die we wilden doen. We besloten deze in één van onze laatste dagen te doen. Waarvoor we de auto nodig hadden verteld ik jullie zo.
Terug naar onze relax dag. We hebben tot ongeveer 16:00 uur aan het zwembad gelegen. Even daarvoor besloot de zwerm bijen te vertrekken en zag Niels nu ook met eigen ogen hoeveel bijen er ineens van dat kleine boompje afkwamen. Problem solved[e-2714]️
‘s Avonds eten we een hapje maar ik voel me niet zo lekker. Ik wist eigenlijk vrij snel waar het door kwam. Zo’n relaxte dag aan het zwembad is fijn, maar je wordt er vaak ook zo sloom van. Ook al heb ik vrijwel alleen maar in de schaduw gelegen, ik heb waarschijnlijk niet genoeg water gedronken waardoor ik heel erge hoofdpijn had en echt doodop was. Na het eten zijn we dan ook meteen weer naar het hotel gegaan. Ik was echt kapot en viel dan ook snel in slaap.
De volgende ochtend gaat de wekker. De enige dag van deze dagen dat we een wekker moesten zetten. Ik voel me gelukkig weer goed en heb zin in de dag. We frissen ons op en na het ontbijt is het een stukje lopen om onze huurauto voor deze dag op te halen. Maar dat bleek nog een hele opgave[e-1f605]Waar het al die keren super lekker liep en goed was geregeld was dit even iets anders. We moesten nog een uur rijden om bij onze afgesproken plek te komen, maar blijkbaar dachten héél veel anderen ook dat het wel leuk was om een huurauto te regelen. Niet normaal, er stond me toch een rij![e-1f631]Om de rij wat te proberen te omzeilen ging Niels in de rij staan voor mensen die ‘’exclusief’’ waren; deze was een stuk korter. Natuurlijk zijn wij ‘’exclusief’’, maar voor dit soort dingen horen we bij het ‘’klootjesvolk’’ en dat vinden wij helemaal prima[e-1f60c][e-1f92a]
Het werkte wel uiteindelijk! Godzijdank! We stappen de auto in en rijden naar het plaatsje Waianae in het westen van het eiland Oahu. De rit ernaartoe was adembenemend. Eenmaal op onze afgesproken plek worden we ontvangen door iemand van de bootcrew. We gaan namelijk snorkelen en zwemmen met wilde dieren waaronder dolfijnen!! Wederom een droom van mij om te zwemmen met dolfijnen in het wild; waar ze horen en wat hun thuis is. Naast ons was er nog een groep van 5 Amerikaanse vrienden die met ons meegingen op de boot. Goed gezelschap! We moesten zelf ons eten en drinken meenemen; de boottocht duurde namelijk 3 uur. Op de boot hadden ze een koeler waar je wat eten en drinken in kon doen. Deze groep vrienden dacht dat het wel slim was om flessen drank mee te nemen. Of het op is gegaan? Daarover straks meer[e-1f61c]
Klaar voor vertrek! We varen de haven uit en ik lieg het niet, we zijn net 2 minuten op het water en er zijn dolfijnen!! Wat?! Zo snel hebben we ze nog nóóit gevonden. We doen onze snorkels en flippers aan en wachten op het sein om in het water te springen. Het water is heerlijk, ik denk zo’n 24/25 graden, echt aangenaam. Maar helaas, de dolfijnen zwemmen telkens weg als we in het water zijn. We hebben het zo’n 3 keer geprobeerd, maar ik denk dat ze niet zo’n zin in gezelschap hadden[e-1f605]Nou ja, ik ben wel bij ze in het water geweest. Laten we het daarop houden haha
Vanaf het moment dat we stil kwamen te liggen met de boot is er één jongen vanaf dat moment zeeziek geworden. En ja, dat heeft 3 uur geduurd. Oh mijn God, maar wat heb ik respect voor die jongen gehad dat hij positief bleef. Wanneer we eenmaal vaarden was het prima, maar dat stilliggen was echt hel voor hem. Ik had echt met hem te doen. Een andere jongen uit de groep was ook ziek, maar was na een keer spugen weer topfit.
Maar de rit was dus nog lang niet over. We stoppen nog op een paar plekken en ik kan eigenlijk wel zeggen dat wij gewoon een privé boottocht hadden met onze privé instructrice. Dat was echt speciaal! Ze vertelde ons over het leven in de oceaan, super interessant en leuk! Maar we kletsten ook met de kapitein over van alles; echt hele leuke en aardige mensen met passie voor wat ze doen.
Wat we allemaal hebben mogen zien is ongelooflijk. Zo mooi. We hebben gesnorkeld boven de mooiste koraalriffen en met de mooist gekleurde vissen die ik ooit in het wild heb gezien. Dit hadden we beiden nog nooit gezien in real life. Echt genieten was dit. Niels is normaal gesproken een stille genieter; daar was nu niets van te zien[e-1f602]We kwamen terug op de boot en hij kon z’n enthousiasme niet meer inhouden: ‘’Ooh wat mooi, niet normaal. Fantastisch! Zoiets heb ik nog nooit gezien in heel mijn leven, echt prachtig. Dit is het geld dubbel en dik waard, iedere dollar is dit waard!’’ En zo nog eventjes door, zo leuk![e-1f604]
Op een gegeven moment stoppen we bij (zoals de crew het noemde) ‘’The Turtle Carwash’’. Dit is een plek waar veel zeeschildpadden bij elkaar komen om zich schoon te laten maken door de kleine visjes die er rondzwemmen. Ze nestelen zich op de zeeschildpadden en eten zo de algen eraf zodat ze weer netjes en schoon zijn. We zagen zo’n 5 zeeschildpadden bij elkaar! Dat was zo leuk om te zien! Het leek wel spitsuur[e-1f923]Niels en ik lagen met de instructrice in het water toen er een zeeschildpad omhoog gezwommen kwam om lucht te happen. En hij kwam echt super dichtbij! We moesten echt plaats maken. Naderhand vertelde de instructrice dat de zeeschildpadden echt schijt hadden aan ons en dat ze ook wel gewend zijn aan snorkelende mensen. Ze weten dat we niks doen dus gaan ze gewoon hun eigen gang. De desbetreffende zeeschildpad had dus schijt aan ons haha Maar voor ons was dit echt een fantastische ervaring!
Na deze stop zijn we nog even gestopt bij de plek waar we in het begin de dolfijnen hadden gespot, maar helaas waren ze er niet meer. Godzijdank voor de zieke jongen van de groep gingen we terug de haven in. We gaven hem een applaus voor hoe hij is omgegaan met hoe belabberd hij zich heeft gevoeld. Uiteraard lieten we hem als eerste van de boot stappen. Eenmaal op het land vroeg ik hoe het ging en of hij zich al wat beter voelde. Hij was zich alleen maar aan het verontschuldigen en vond het heel vervelend en vertelde dat zodra ze de haven weer inkwamen alles meteen weg was. Ik gaf aan dat ik blij was dat hij zich weer een stuk beter voelde en dat hij toch nog verder van de dag konden genieten.
De drank? Die flessen gingen vol op de boot en ook weer van de boot hahaha[e-1f602]Onaangetast.
Na dit avontuur rijden we terug richting Honolulu en maken we een stop voor een snack. Leonard’s Bakery is een bekend fenomeen en staat bekend om zijn malasadas; de Hawaïaanse donuts. En ik zeg je eerlijk; deze waren fan-tas-tisch! Lekkerder dan die we eerder hadden gehad op Big Island. Veel lekkerder als ik heel eerlijk mag zijn. We waren onderweg om koffie te halen, maar werden tegen gehouden door de geur van Vietnamese Loempia’s. Dit waren ze! De loempia’s die we van thuis in Nederland kennen op de markt!! Perfectie![e-1f44c][e-1f3fc]
Na deze culinaire verrassing rijden we terug richting Honolulu. Tijdens onze eerste dagen in Honolulu hadden we het eiland met de auto verkend. Echter hebben we toen één stop moeten schrappen die dag omdat het anders te laat werd en we het niet zouden kunnen zien. We besloten daarom om er na ons snorkelavontuur naartoe te rijden aangezien we toch de hele dag een auto hadden gehuurd. Deze stop ligt wel aan de zuidoost kant van het eiland Oahu. Gelukkig hebben we de tijd en komen we er wat later op de dag aan: Halona Blowhole is de naam van deze stop. Halona betekent ‘’uitkijkpunt’’ in het Hawaïaans. Het is een gat in een vulkanische rotsformatie. Het water gaat met veel kracht door de lavatunnels die onder water gevormd zijn. Hierdoor ontstaat er een soort ‘’geisereffect’’ en vliegt het water de lucht in wanneer de golven tegen de rotsen slaan. Een heel spectaculair natuurfenomeen om te zien met ook een fantastisch uitzicht over de oceaan. Deze stop was zeker de moeite waard! Maar eigenlijk zijn alle stops hier de moeite waard.
Na deze stop gaan we terug naar Honolulu om de huurauto terug te brengen. Nadat we dat hebben gedaan besluiten we meteen een hapje te eten. We willen namelijk op tijd zijn voor de vuurwerkshow! Jawel, iedere vrijdag om 20:00 uur (in de winter om 19:45 uur) is er een vuurwerkshow in Honolulu. Het hele jaar door. En iedere vrijdag zijn er duizenden mensen die dit vuurwerk willen aanschouwen, wij dus ook. Vanaf het strand genieten we van de show, ik met mijn oren dicht. De show duurt niet zo lang; ik denk zo’n 5 minuten. Het was wel heel mooi en het is natuurlijk iets extra’s als je zoiets vanaf het strand kunt zien en dan ook nog tijdens onze heerlijke vakantie.
Na de vuurwerkshow lopen we terug richting ons hotel. We zijn ontzettend moe, maar mega voldaan. Jeetje, wat een fantastische dag was dit!
De komende twee dagen stonden in het teken van relaxen en geen verplichtingen. Tijdens ons verblijf in het resort hotel betalen we een resort fee. Met deze resort fee konden we gebruik maken van onder andere strandstoelen, parasols, supboards en bodyboards. Dit was ideaal. We besluiten op een ochtend dat we willen suppen. Helaas waren deze al allemaal verhuurd, dus besloten we om de bodyboards te nemen. We zwemmen tussen de surfers en pakken een paar hoge golven, dat gaat bij mij niet altijd even goed[e-1f605]Máár er zijn geen gewonden gevallen[e-261d][e-1f3fc]We hebben gelachen en genoten en voor we het wisten was het alweer middag. Wat vliegt de tijd toch als je op vakantie bent hè?!
We drinken lekkere cocktails en tot onze verrassing komen we op een avond de groep van 5 vrienden tegen die met ons op de boot zaten! Gelukkig weer allemaal fris, fruitig én fit!
Na het eten strijken we neer bij een wijnbar en doen we een wijnproeverij. Héérlijke wijnen! Het typische is dan dat er 2 Japanse vrouwen aan de tafel naast ons zitten en twee pilsjes bestellen in een wijnbar met zoooo veel verschillende soorten wijnen ([e-1f92f]?!?!). Maar goed, ieder z’n ding toch? Nadat ze zagen dat wij aan de wijn zaten besloten ze toch ook nog wat wijn te bestellen; trendsetters dat we zijn[e-1f92a]
Op onze laatste dag hebben we nog even aan het zwembad gelegen. We vlogen pas om 21:00 uur ‘s avonds terug dus we hadden eigenlijk nog een hele dag. Gelukkig konden we onze bagage in het hotel laten zodat we niet met onze koffers hoefden te sjouwen. We lopen nog wat rond, lunchen wat kleins en ik wil nog een laatste lekkere Kona ice coffee[e-1f60b]. Voordat we naar het vliegveld gaan eten we nog wat. Liever hier nog lekker eten met een mooi uitzicht dan op een vliegveld toch?[e-1f913]Om 19:00 uur hebben we een Uber besteld om ons naar het vliegveld te brengen. Dan zit het er toch écht op[e-1f62d]Wat was dit fantastisch, prachtig, mooi, leuk, enzovoorts. Het is écht een paradijs op aarde. We hebben dingen gezien en meegemaakt die we nog nooit in ons leven hebben gezien en meegemaakt. We hebben hier veel herinneringen gemaakt en we hebben genoten tot de max. Deze vakantie was één groot hoogtepunt en we beseffen dat dit echt een ‘’once in a lifetime’’ is geweest waar we onwijs dankbaar voor zijn.
Dit was het laatste deel van onze vakantie in Hawaii, maar ook onze laatste vakantie in de tijd dat we in Amerika wonen. Uiteraard gaan we nog veel leuke dingen doen voordat we weer naar Nederland komen. Echter zullen dit voor ons bekende(re) dingen zijn die we nog een keer willen zien en bezoeken voor onze definitieve terugkeer naar Nederland[e-1f1f3][e-1f1f1]Ook hier kijken we zeker naar uit!
I’ll keep you posted!
[e-1f44b][e-1f3fc]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 19
[visitorCount] => 311
[author] => Vera
[cityName] => Oahu Island
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/239/057_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-3
)
[6] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109551
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-12
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 2
[message] =>
Daar ben ik weer met deel 2 van onze vakantie!
Ik voelde jullie enthousiasme in de reacties, super leuk! Laten we snel beginnen!
Na 3 dagen op het eiland Oahu (wat ook het dichtstbevolkte is vanwege de hoofdstad Honolulu) vliegen we in een half uurtje naar Big Island of Island of Hawaii. En wat een ander eiland is dit! Heel andere natuur vooral. Maar weet je wat écht raar was? Het vliegveld was gewoon open! Open als in de buitenlucht! Mensen zaten buiten bij de gate te wachten en de security controle was niets meer dan een overkapping om te zorgen dat je niet in de volle zon stond. Dat was zo apart om te zien.
We halen onze koffers en huurauto op en beginnen meteen aan onze roadtrip op Big Island. De naam verraad het natuurlijk al maar Big Island is het grootste eiland van de Staat Hawaii. Dit eiland staat bekend om Hawaii Volcanoes National Park met een actieve vulkaan die nog regelmatig uitbarst, maar ook om de regenwouden en steden Hilo en Kona.
Met onze huurauto rijden we richting Hilo, maar onderweg maken een aantal stops. Op Big Island zie je heel goed dat het een vulkanisch eiland is. Op verschillende plaatsen ligt opgedroogd lava. Door de twee meest actieve vulkanen op het eiland groeit Big Island nog steeds in oppervlakte. Ondanks dat de opgedroogde lava er pikzwart uitziet groeien er toch nog veel bomen en planten. Een heel apart maar bijzonder mooi uitzicht.
We komen aan bij onze eerste stop: Akaka Falls. Om bij deze waterval te komen moet je een stukje lopen, maar de weg ernaartoe is net zo prachtig als de waterval zelf. Ongelooflijk. We lopen door een regenwoud met de meest prachtige bloemen en planten. Het doet een beetje sprookjesachtig aan. Het water van Akaka Falls valt van 135 meter hoog naar beneden en biedt een adembenemend uitzicht.
Nadat we hier genoten hebben van onze eerste indrukken van Big Island rijden we verder naar Rainbow Falls; ook wel bekend als Waianuenue… Precies, we houden het bij Rainbow Falls[e-1f602]Deze watervallen danken zijn naam aan de regenboog die vaak te zien is door de nevel in de watervallen. Helaas geen regenboog, maar nog steeds ongelooflijk mooi[e-1f60d]Vanuit hier is het een klein stukje rijden naar Hilo; de hoofdstad van Big Island. Totáál anders dan het toeristische Honolulu. Veel rustiger ook. We lopen wat rond maar eerlijk gezegd was er niet veel te beleven. We besluiten om een hapje te eten en daarna naar ons hotel te gaan. Ons hotel ligt aan de andere kant van eiland in het plaatsje Kona. Samen met Hilo zijn dit de grotere plaatsen van het eiland. Kona is iets toeristischer. Nog een groot verschil is dat het in Hilo veel meer regent dan in Kona. Als het in Hilo 22 graden is en regent kan het in Kona goed 28 graden zijn met geen wolkje aan de lucht. Het is zo’n 1,5 uur rijden naar Kona. Onderweg wordt het zo intens donker en komt de regen met bakken uit de lucht. We zien echt geen hand voor ogen en passen uiteraard onze snelheid aan. Eenmaal in de regio van Kona is er niks aan de hand.
We verblijven de komende 5 nachten in een prachtig hotel met alles erop en eraan. Winkels, een expositieruimte, koffiezaak, een eigen privé strand en een heerlijk zwembad met bar. Nou, wat wil je nog meer?! Dit was een 3 sterren hotel, maar had in onze ogen minimaal 4 tot 5 sterren moeten krijgen[e-2b50]️We installeren ons op de kamer en zijn allebei moe maar voldaan van deze dag. Het duurt ook niet lang voordat we slapen. Opladen voor de volgende dag.
Dag 2 op Big Island breekt aan. En deze dag wordt spannend! Daar vertel ik jullie zo meer over. Ik moet jullie wel een beetje blijven prikkelen[e-1f92a]We beginnen bij het begin[e-1f913]En we beginnen goed! We gaan namelijk naar een Coffee Farm waar we een rondleiding krijgen. Kona staat bekend om hun koffieplantages en deze stond heel goed aangeschreven. Greenwell Farms (zo heet het bedrijf) is een familie bedrijf en draait al jaren mee in de koffieplantage wereld. En niet voor niks want de koffie was echt fantastisch! Koffie is het hoofdproduct maar naast koffie zien we ook avocado bomen, bananen, cacao, vanille, peperkorrels (als in zout en peper). Veel dingen die we voor de eerste keer in ons leven zagen. Tijdens de rondleiding gaf onze gids ons uitleg en inzicht in het proces van het verbouwen van koffie, maar het was zeker leuk om ook andere dingen op de boerderij te zien. Na een uurtje was de rondleiding voorbij en vervolgen we onze reis richting Punalu’u Beach, ook wel Black Sand Beach genoemd. Onderweg stoppen we nog bij een bakkerij die bekend staan om hun zoete brood en malasadas. Malasadas zijn een soort donuts. En die willen we natuurlijk proberen[e-1f60b]De inwendige mens is weer verzadigd en na 20 minuutjes komen we aan bij Black Sand Beach. Dit is één van de meest iconische stranden van het eiland. Het zand op dit strand is (zoals de naam al zegt) hartstikke zwart. Dit komt door het lava wat in de zee stroomt en daardoor snel afkoelt en breekt door de golven. Het blijft een bijzonder gezicht om te zien; een strand met zwart zand. Op dit strand zijn ook schildpadden te vinden en we hebben geluk want er ligt er één te chillen! We nemen alles goed in ons op en lopen wat rond. Daarna vervolgen we onze weg naar het Zuidelijkste puntje van de Verenigde Staten. Want Hawaii is natuurlijk nog steeds Amerika, al moet ik eerlijk zeggen dat het niet zo voelt. Ondanks dat we veel producten en ketens kennen zijn er ook culturele verschillen en hebben ze hun eigen locale producten waar we nog nooit van hadden gehoord. Dat draagt er denk ik wel aan bij dat we echt dat vakantie gevoel hebben.
We komen aan bij het meest Zuidelijke puntje van de US en het waait er héél hard. Ik moet de autodeur tegenhouden zodat die niet openvliegt. We lopen een stukje door en zien een aantal (vooral) jongeren van de kliffen afspringen! Mij absoluut NIET bellen! Doodeng! We krijgen er allebei de kriebels van. Het is en blijft moeder natuur en de golven kletsen hard tegen de kliffen aan. Het uitzicht is wederom prachtig.
Na deze stop rijden we weer terug richting Kona. Maar de dag is nog niet om want we hebben nog iets voor de avond gepland staan! Dat is (voor mij in ieder geval) het spannendste van de hele vakantie. We eten een hapje bij een restaurant met live muziek, uitzicht op de oceaan en de zonsondergang; het ultieme vakantie moment.
Na het eten gaan we naar ons hotel en doen we onze zwemkleding aan. We gaan namelijk met Mantaroggen zwemmen!! Waarom in hemelsnaam in de avond? Goeie vraag. In de avond komen mantaroggen namelijk dichtbij de kust om te eten. Op die plekken zit veel plankton. We gaan dus in het donker de oceaan op en dat vind ik toch wel een spannend iets. Gelukkig zijn we niet alleen en hebben we instructeurs bij ons die dit dagelijks doen. Eenmaal op de plek aangekomen ligt er een platform in het water. Aan dat platform zit een hele felle lamp waar de plankton op af komt en dat trekt dan weer de mantaroggen aan. We springen het water in en hangen als super(wo)men aan het platform. We blijven daar een half uur drijven en kijken naar hoe de mantaroggen gaan eten. En ik kan je vertellen, wanneer een mantarog met een spanwijdte van 3 tot 5 meter recht op je af komt zwemmen en mij tot 2 keer toe aanraakt (wij mochten ze zelf absoluut niet aanraken) dan schreeuwt je lijf in eerste instantie wel dat je weg moet. Tenminste, mijn lijf wel. Gelukkig waren we van te voren geïnformeerd en zijn mantaroggen niet gevaarlijk voor mensen. Het zijn eigenlijk (in hun woorden) de grote vlinders van de zee. De eerste paar keren was het echt een beetje eng, maar dat wende vrij snel. Maar jeetje, wat een ervaring! Ik kon helaas geen foto’s maken omdat mijn telefoon dat uiteraard niet zou overleven, dus ik probeer het beeldend te maken door mijn woorden. In totaal waren we in gezelschap van 7 mantaroggen en 1 baby! Eenmaal terug op de boot hebben we allemaal laten bezinken en besefte ik me dat we dit gewoon hebben gedaan! Toch wel een beetje uit mijn comfort zone, maar een gezegde luidt: ‘’Great things happen when you step outside your comfort zone’’. En dat is in dit geval zeker waar!
Na deze unieke ervaring rijden we terug naar ons hotel en genieten we na van deze mooie dag.
Onze derde dag begint wederom vroeg. We gaan namelijk naar Hawaii Volcanoes National Park[e-1f30b]Het is bijna 2,5 uur rijden en we willen zorgen dat we genoeg tijd hebben om dit park te bezichtigen.
Eenmaal aangekomen beginnen we bij het Volcano House; een hotel met uitzicht op de Kilauea vulkaan. Dit is één van de twee actiefste vulkanen van het eiland. We hadden het heel gaaf gevonden als de Kilauea vulkaan uit zou barsten tijdens ons verblijf op Big Island. Echter waren we één (!) dag te laat. Na een uitbarsting van ruim 12 uur was de vulkaan weer rustig tijdens ons bezoek. Wanneer de vulkaan uitbarst stroomt het park ook vol met mensen die hier getuige van willen zijn. Het is dan ook een heel bijzonder iets om dat in levende lijve (wel op gepaste afstand natuurlijk) te kunnen aanschouwen.
Bij het Volcano House maken we voor het eerst kennis met deze Kilauea vulkaan en met dit park. Dat blijft toch altijd wel een bijzonder moment. De vulkaan rookt flink en er gebeurt van alles onder de grond waar wij niets van merken. Maar dat het pruttelt is een ding wat zeker is. We rijden met de auto verder het park in en stoppen bij een aantal uitzichtpunten.
Via de Chain of Crater Road rijden we richting de kust. Onderweg rijden we langs lava ‘’velden’’ (noem het maar even zo) van eerdere uitbarstingen. We stoppen bij zo’n ‘’lavaveld’’ van een uitbarsting uit 1977. Waar je ook kijkt, alles om ons heen is bedekt van een zwarte deken van opgedroogd lava.
We vervolgen onze weg. Uiteindelijk zijn we aan het einde van de Chain of Crater Road en lopen we naar de Holei Sea Arch. Dit is een natuurlijke boog in de kliffen die gevormd is door lava en zee-erosie. Het water is ruig en klettert tegen de rotsen en kliffen op, een heel spectaculair beeld. Ook hier vinden we lava waarvan je de stroming nog een beetje kunt zien toen het vloeibaar was. We lopen een stukje verder en vinden opgedroogd lava waar nog wat rood in zit, super cool!
We rijden weer terug richting het Visitor Center en stoppen bij de Thurston Lava Tube. Dit is een lavatunnel die in 1912 is ontdekt. De tunnel is ontstaan toen gesmolten lava door een stroming onder het oppervlak stroomde. De gesmolten lava koelde af en er ontstond een lege grot. Via een korte hike door het regenwoud kun je bij deze tunnel komen en er doorheen lopen. Ja ik blijf het zeggen; het was wéér ongelooflijk mooi! Helaas is het tijd om weer richting het hotel te rijden, de tijd vliegt echt voorbij. Eenmaal terug genieten we van een lekker diner met (weer) uitzicht op de oceaan en blikken we terug op de afgelopen dagen en de dagen die nog gaan komen! We lopen weer terug naar ons hotel en kruipen in ons bed. Toch nog even een potje Skip-Bo spelen en dan gaan de lampjes uit.
Onze laatste dag op Big Island. Deze dag zal in het teken staan van rust. We spenderen het grootste gedeelte van de dag namelijk lekker aan het zwembad. Tussen de middag lopen we de boulevard op om iets te eten waar we nog nooit van hadden gehoord; shave ice. Shave ice is zoals de naam het al zegt geschaafd ijs máár dan ijs van ijsklontjes. Water eigenlijk. Een shave ice bestellen werkt als volgt: Je kiest je smaak roomijs/sorbetijs/frozen yoghurt. Daar doen ze één bolletje van in een bakje. Vervolgens gaan ze ijs schaven en plakken ze dat als het ware aan het bolletje gekozen ijs. Als laatste mag je 3 siropen kiezen die ze over het geschaafde ijs schenken. Hierdoor krijgt je shave ice kleur. En wauw wat een ding! We hadden een kleine (!!) besteld. Er stonden voorbeelden van de verschillende maten. De grote was niet normaal, dat was zowat een voetbal[e-1f602]Het was wel heel erg lekker en verfrissend. Eigenlijk een slushpuppie 2.0.
Na deze heerlijke ervaring lopen we weer terug naar het hotel. ‘s Avonds eten we bij de Kona Brewing Company, een bekende brouwerij met veel verschillende biertjes. We proosten op onze leuke dagen op Big Island en kijken terug op een fantastische tijd.
De volgende ochtend vliegen we vanuit Big Island weer terug naar Honolulu op het eiland Oahu. Deze keer halen we geen huurauto op maar pakken we een Uber naar ons hotel. In het volgende deel neem ik jullie mee in de laatste dagen van onze geweldige vakantie.
[e-1f44b][e-1f3fc]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 13
[visitorCount] => 135
[author] => Vera
[cityName] => Island of Hawai‘i
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/371_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-2
)
[7] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109503
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-10
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 1
[message] =>
Lieve trouwe lezers,
Deze blog zal ik verdelen over 3 delen; zoveel heb ik jullie te vertellen. Want ik kan het nog steeds niet helemaal beseffen wat we eigenlijk allemaal hebben gezien en gedaan. Dat geldt eigenlijk voor al deze jaren dat we in de US wonen, maar dit spant toch wel echt de kroon. Het is zo’n plek waar je aan denkt bij bijvoorbeeld een paradijs op aarde waarvan de kans vrij klein is dat je er ooit zal komen. Je ziet veel foto’s voorbij komen die je beeld van het paradijs op aarde alleen maar meer bevestigen. Maar dat het ook écht zo is en dat we de kans hebben gekregen om hier heen te mogen gaan vind ik bizar. Het was voor mij een bestemming die ik altijd in van die invulboeken schreef als de vraag was: ‘’Wat is jouw ultieme droom bestemming?’’ En die bestemming heeft de naam[e-1f334]H A W A I I ![e-1f334]
Even wat praktische info: Hawaii is sinds 1959 de 50ste Staat van de US. Hawaii bestaat uit 8 eilanden waarvan één onbewoond en een ander heel klein bewoond. De eilanden liggen midden in de Grote Oceaan. Met Phoenix is het tijdsverschil 3 uur vroeger.
Oké, bij voorbaat zeg ik alvast het volgende: de namen van bepaalde plaatsen, monumenten, stranden, etc. zijn voor ons zo moeilijk om uit te spreken dat ik dat aan jullie fantasie overlaat. Zo hebben wij het ook gedaan[e-1f602]
Op woensdag 20 augustus begint onze vakantie. Alles ingepakt en natuurlijk nog ruimte overgehouden om wat spulletjes mee terug te nemen[e-1f609] We vliegen vroeg in de ochtend en we zijn allebei hyper van enthousiasme. Na 6 uur vliegen komen we aan op het eiland Oahu. En er valt ons metéén iets op: het vliegveld is gedeeltelijk in de open lucht! Er is zelfs een tropische tuin waar je even tot rust kunt komen. Wel logische eigenlijk; Hawaii heeft namelijk een mild en tropisch klimaat. Het is er altijd aangenaam.
Oahu is het eiland waar de hoofdstad Honolulu zich op bevindt. Ook vind je hier Pearl Harbor en uiteraard nog veel meer! Daarover straks meer. We komen aan en halen onze huurauto op. We willen natuurlijk wel op avontuur en op verkenning! We rijden naar ons hotel en merken al meteen dat het hier nooit rustig is[e-1f605]Het is en blijft natuurlijk een stad. Daarbij is het ook echt een toeristenoord waarbij veel mensen (lees vrijwel iedereen) een huurauto heeft. Maar we hebben vakantie, we hebben de tijd! We komen aan bij ons eerste hotel voor de komende nachten en jawel, we worden begroet met ‘’ALOHA[e-1f33a]’’. Ja dan weet je dat je in Hawaii bent! Aloha betekent meer dan ‘’hallo, welkom of tot ziens’’.In de Hawaiiaanse cultuur wordt ‘’Aloha’’ ook gezien als een manier van leven. ‘’Alo’’ betekent delen, aanwezig zijn en ‘’ha’’ betekent adem. Je kunt ‘’Aloha’’ zien als ‘’de adem van het leven delen’’. Mooi toch?! Oké, we gaan verder. Na het inchecken settelen we even in onze hotelkamer en gaan we op pad. We lopen door de P.C. Hooftstraat van Honolulu en gaan bij een koffietentje wat lunchen. Terwijl we aan het genieten zijn van onze heerlijke açaí bowl gebeurt er iets wat hopelijk niet de toon van onze vakantie zet: Ik word namelijk onder gescheten door een duif!![e-1f54a][e-1f4a9][e-1f62b]Gelukkig niet in mijn lunch, godzijdank! Maar op mijn kleren en arm/hand. Brrrr ik krijg er nog de kriebels van als ik eraan terugdenk[e-1f605]Ik heb de grootste viezigheid eraf gekregen en de rest komt later wel. De vakantie is begonnen!![e-1f61c]
Na onze lunch lopen we naar Waikiki Beach. Dit is het bekendste strand van Hawaii met goudgeel zand en prachtig helder water. Het strand is ruim 3 km lang. Echter is het zand van Waikiki Beach in de loop van de jaren kunstmatig hersteld en aangelegd met zand uit bijvoorbeeld Huntington Beach in Californië. Maar dat maakt het zeker niet minder mooi. Integendeel; het is prachtig! We lopen een stukje over het strand waar veel mensen liggen te chillen maar ook heel veel mensen actief zijn. Vooral heel veel surfers; geweldig om te zien!
Na Waikiki Beach strijken we neer in een brouwerij waar we een proeverij aan 4 verschillende bieren bestellen. Hier geen duiven of andere vogels, dus ik ben veilig hahah
We doen alles lekker op ons gemakje en biertjes smaken op vakantie altijd net wat lekkerder dan thuis[e-1f609]Wanneer we de brouwerij uitlopen horen we muziek. We lopen richting het geluid en zien een klein groepje locals optreden met echte hula meisjes en lokale instrumenten. Zo leuk en mooi om te zien! Ik werd er helemaal blij van. Na een tijdje lopen we verder om avond te eten en komen we op een plek waar we één van de (al dan niet) de mooiste zonsondergang óóit meemaken. Wat een uitzicht, wat een paradijs.
En zo eindigt onze eerste dag, op naar morgen.
Dag twee breekt aan. Gezien het tijdsverschil van 3 uur vroeger zijn we vrij vroeg wakker. Maar dat geeft niet want dat hadden van tevoren wel ingeschat. Vandaag hebben we de hele dag gereserveerd voor Pearl Harbor. Na het ontbijt stappen we in onze auto en zijn we op tijd (voor de grote drukte) bij Pearl Harbor. Om 09:00 uur hebben we een reservering voor het bezoeken van een monument genaamd The USS Arizona Memorial. Pearl Harbor werd op 7 december 1941 aangevallen door Japan en was de start van de Tweede Wereldoorlog. De aanvallen kwamen als totale verrassing voor de Amerikanen. Er zijn ruim 2400 mensen overleden en er vielen bijna 1300 gewonden. De Japanners hebben veel schade aangericht waaronder aan de vele marineschepen die er lagen. Deze schepen hadden namen van de verschillende Amerikaanse Staten. De USS Arizona was zo’n marineschip en werd zwaar getroffen door bommen en torpedo’s van Japan. Dit schip ligt nu onder water en is een monument geworden. De mariniers die destijds op de USS Arizona verbleven zijn bij dit monument geplaatst. Een aantal weken geleden is het laatste marine lid van de USS Arizona gestorven en is bij het monument gelegd. Het is dus eigenlijk ook een begraafplaats. Je moet er met een boot naartoe omdat het midden op het water ligt. Het is een heel mooi, respectvol en bijzonder monument. Totale stilte. Het enige wat je hoort is de Amerikaanse vlag die tegen de vlaggenmast aantikt.
Na een half uur keren we weer terug met de boot en pakken we de shuttle bus naar de USS Missouri. Ook dit is een marineschip wat actief is geweest in de Tweede Wereldoorlog en de Golfoorlog. Sinds 1998 is het een museumschip geworden en is het dé plek waar de Tweede Wereldoorlog officieel tot een einde kwam! Op 2 september 1945 werd er getekend voor overgave op het dek van dit slagschip en daarmee was WW2 beëindigd.
We nemen deel aan een rondleiding met een gids die ons veel weet te vertellen over het schip en hoe het er in die tijd aan toe ging. Ook de exacte plek waar WW2 officieel is beëindigd wist hij aan te wijzen. Eenmaal op zo’n immens schip voel je je heel erg klein. Wat een machine. We mogen vrijwel alle ruimtes van het schip betreden en zien onder welke omstandigheden en situaties deze mensen hebben geleefd. Verder krijgen we ook een beeld van wat voor voorzieningen er op zo’n schip zitten en hoeveel er bij komt kijken. Zo lopen we langs de bakkerij, postkantoor, klaslokaal, restaurant, keuken, technische ruimte, douches, toiletten en ga zo nog maar even door. Aan alles is gedacht en dat moet ook! Heel indrukwekkend om te zien. Vanuit de USS Missouri keken we uit op het gedeelte van Pearl Harbor wat nog steeds actief is. Want dat is Pearl Harbor nog steeds. Het is nog steeds een actieve marinebasis. Het gedeelte waar de monumenten zijn is voor bezoekers, uiteraard is het actieve gedeelte dat niet.
Na de USS Missouri gaan we verder naar het Pearl Harbor Aviation Museum. Hier vind je de vliegtuigen en luchtvaartuigen die deelnamen aan de aanval en de gevechten. Zowel originele Japanse als Amerikaanse vliegtuigen zijn er tentoongesteld. En dit zijn serieuze toestellen. Heel veel verschillende soorten luchtvaartuigen kun je er bewonderen. Een gedeelte van deze toestellen staat in een hangaar die de kogelgaten nog in de glazen hebben zitten van de aanval op Pearl Harbor. Bizar.
Vanuit het Aviation Museum gaan we met de shuttle weer terug naar het Visitor Center. Daar nemen we nog een kijkje in de USS Bowfin; een onderzeeër die je een beeld geeft van hoe het leven aan boord tijdens WW2 was. De USS Bowfin is ook actief geweest en heeft 9 patrouilles uitgevoerd. Nu is het een monument en museum. Eenmaal in de onderzeeër dachten we dat het marineschip USS Missouri al heel krap was. Maar dit was nóg krapper en kleiner. En dan met 80 bemanningsleden![e-1f631]Jeetje, ik werd er een beetje claustrofobisch van. En dan is dit een onderzeeër waar je even doorheen kunt lopen. Ik moet er niet aan denken om maanden onder water te zitten met zo weinig (persoonlijke) ruimte. Echt respect! Voor iedereen overigens! Heel indrukwekkend, ook vooral om al deze monumenten van binnen te mogen bekijken.
Inmiddels zijn we uren verder en is het het einde van de middag. Uiteraard moet er nog een magneet gekocht worden en gaan dan terug richting ons hotel. Voor Hawaiiaanse termen was het een zeer warme dag met zo’n 30 graden. Door de hogere vochtigheid is het warm, maar ik denk dat onze lichamen een beetje gewend zijn aan 30 graden. In de tijd dat wij in Hawaii waren was het in Phoenix namelijk nog steeds 40 graden dus dit was voor ons echt perfect. En daarbij koelt het ‘s avonds af in tegenstelling tot Phoenix dus dat is echt een verademing[e-1f60c]
‘s Avonds eten we een (ja echt) heerlijke pizza met een wijntje erbij om deze leerzame en indrukwekkende dag af te sluiten.
Dag drie. Wederom zijn we vroeg uit de veren. Deze keer om te gaan hiken. Omdat de hike die we gaan doen vrij populair is hebben we een tijdslot moeten reserveren. Het gaat hier over de Diamond Head Crater. Een uitgedoofde vulkaankrater waar je een fantastisch uitzicht hebt over het eiland en Honolulu. We beginnen ook bewust vroeg in de ochtend omdat er geen schaduwplekken zijn en het wordt vrij warm. De beste tijd om dit te doen is dan ook in de ochtend[e-1f913]
Het was een hele leuke hike. Op de weg naar boven vonden we ook nog oude bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Hier mocht je ook in. De kers op de taart was natuurlijk het prachtige uitzicht. Wauw, prachtig! En het water is zó blauw en helder. We hebben een tijdje boven gestaan en alles in ons opgenomen. Eenmaal beneden stappen we in de auto en rijden we het binnenland in richting de Dole Plantation. Wellicht komt de naam je bekend voor. Deze staat namelijk vaak op fruit; met name ananassen. Dat is ook waar deze plantage om bekend staat: de ananas plantage. Maar ze verbouwen meer. Bananen, cacao, koffie, rietsuiker en verschillende thee soorten. De ananas is wel het hoofdproduct van Dole. We stappen aan boord van de Pineapple Express; een treintje die ons een klein ritje over de velden geeft en een indruk geeft van hoe ze te werk gaan. Helaas konden we niet veel verstaan van de uitleg, het geluid stond heel erg zacht. Maar ondanks dat was het wel heel leuk en mooi om te zien. Na de treinrit hadden we wel zin in iets te eten. En wat pak je als je op dé bekendste ananasplantage van de wereld bent? Juist! Ananas!! In ons geval een Dole Whip met ananasstukjes. Dole Whip is een soort softijs met ananas smaak. Dit was echt hemels! De verse ananasstukjes waren zo lekker vers en zoet. We hebben lekker zitten smikkelen.
Na dit geniet momentje zijn we de Botanische Tuin ingegaan. Je vind hier heel veel mooie bloemen en planten waaronder de gele hibiscus; de nationale bloem van Hawaii[e-1f33a]
Na een paar uurtjes rondgelopen te hebben op de plantage pakken we de auto en rijden we verder. De Dole Plantation was zeker de moeite waard! Onze volgende stop is Laniakea Beach; ook wel bekend als ‘’Turtle Beach’’. Het is een prachtig strand waar je groene zeeschildpadden (genaamd Honu) in het wild kunt zien. Ze komen naar dit strand om zich op te warmen. We komen het strand op en allereerst zien we hoe mooi dit strand is. Palmbomen, zacht lichtbruin zand, kraakhelder blauw water en… schildpadden![e-1f422]Ze laten zich meeslepen door de golven en zijn lekker aan het eten en chillen. Af en toe komen ze boven met hun hoofdjes om adem te happen, zo schattig! Het was zo bijzonder en mooi om deze dieren in het wild te zien.
Vanuit Laniakea Beach rijden we naar Turtle Bay Beach waar we even relaxen en afkoelen in het heerlijke water. Als we wat opgedroogd zijn rijden we verder en stoppen we nog bij wat uitzichtpunten en Lanikai Beach. Dit strand is rustig en het water is kalm en helderblauw natuurlijk[e-1f61c]Helaas kunnen we hier niet zo lang blijven omdat het al vrij laat is en we hebben nog één stop te gaan. Maar ook dit is weer adembenemend. Het maakt niet uit waar je uitstapt of waar je stopt; alles is mooi.
Onderweg naar onze laatste stop rijden we door groen en bebost gebied. Prachtige valleien die mij persoonlijk doen denken aan ‘’Platvoet’’ zijn woonplaats haha
Over dinosauriërs gesproken; wisten jullie dat de Jurassic Park en Jurassic World films voor een groot gedeelte zijn opgenomen in Hawaii? In de Kualoa Ranch op het eiland Oahu om precies te zijn. Wellicht dat ‘’Platvoet’’ een voorproefje voor deze films was?[e-1f61c][e-1f602]
Oke ik dwaal af, we zijn bijna aan het einde van deel 1 van onze vakantie. We stoppen als laatst nog bij een Macadamia Farm. Macadamia noten zijn big business in Hawaii. Bij deze boerderij mogen we verschillende soorten macadamia noten proeven en hebben ze ook hun eigen koffie. De macadamia noten zijn fantastisch, de koffie daarentegen… een beetje slap en weinig smaak. Maar ja, je kunt niet altijd 6 gooien hè[e-1f913]Verder verkochten ze ook nog verschillende olijfolies, siropen, jams, honing en sausjes.
Jeetje, wat een dag! Wat een drukke dag! Maar wat een leuke dag! We hebben zoveel gezien en gedaan. Oahu is zooo veel meer dan Honolulu en ik ben zo blij en dankbaar dat we dit allemaal mogen zien en meemaken.
Tot zover deel 1. De volgende dag hebben we een korte vlucht naar een ander eiland van Hawaii. In deel 2 zal ik jullie hierin meenemen.
Tot dan![e-1f44b]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 19
[visitorCount] => 163
[author] => Vera
[cityName] => Oahu Island
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/006_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-1
)
[8] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109478
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-08
[photoRevision] => 266
[title] => Een lang weekend mountainbiken in Vail
[message] =>
Na een korte werkweek van wel drie hele dagen gingen we vrijdag alweer op mini-vakantie. Danko wilde heel graag weer een keer gaan mountainbiken in Vail, met de herfst in aantocht konden we dan beter eerder dan later doen, en zo gingen we dus twee weekenden na elkaar weg. Leuk! En ook maar goed dat we weg gingen, want thuis hing er flink wat rook van Canadese bosbranden in de lucht waardoor je niet buiten had willen sporten de laatste paar dagen. We zijn aan het begin van de middag vertrokken en konden gezien het verkeer nog redelijk goed doorrijden, waardoor we al mooi op tijd bij ons hotel waren. Inchecken kon vanaf vier uur maar gelukkig was onze kamer al klaar, waardoor we om vier uur al op de fiets konden zitten. Omdat we niet superveel tijd hadden was het het makkelijkst om vanaf het hotel een rondje door het skigebied te fietsen, waarbij we hoewel het niet meer zou gaan regenen toch nog even een buitje over ons heen kregen. De zandweg omhoog was al nog nat van een eerdere bui, met de regen leek het helemaal een modderbende te worden en ik had er even een hard hoofd in of het wel een goed idee was om te gaan fietsen. Maar de zon kwam er daarna weer door, hoe hoger we kwamen hoe droger de weg werd, tot we eigenlijk al heel snel bij het skiliftstation waren waar de mountainbikepaadjes beginnen. Klimmen gaat wel zoveel fijner en makkelijker op onze nieuwe fietsen! En dat valt nog in het niks bij het enorme verschil in afdalen. We hebben nu het voor ons nieuwe snufje dat je je zadel iets lager kunt zetten, en de geniaal werkende vering, plus in mijn geval ben ik door de krachttraining een stuk sterker waardoor omlaag rijden veel makkelijker gaat en ik lang niet meer zo vaak afstap dan eerst. En daar wordt het een stuk leuker van! We hebben erg leuke paadjes door het bos omlaag gereden en ik ben wel wat dingen afgefietst die ik eerder nooit gedaan zou hebben. Dat was leuk! We hadden wel lamme armen toen we eenmaal beneden waren, en in mijn herinnering was dit een veel langer rondje toen we het jaren geleden gefietst hebben. We hadden het in ieder geval goed getimed zodat we precies terug waren voordat het begon te schemeren.
Op zaterdag heb ik een beetje uitgeslapen en daarna hebben we een lekker luie ochtend gehouden. We wilden pas ’s middags gaan fietsen omdat het daar ’s morgens nog wel te fris voor was en als je niet thuis bent dan hoeft er verder eigenlijk niks. Heerlijk! We hebben eens bedacht wat we die dag wel wilden fietsen, wat MotoGP gekeken tussen de middag en daarna gingen we op pad om een voor ons nieuw mountainbikepaadje te gaan fietsen naar een uitzichtspunt over de Vail Valley. Eerst via dezelfde zandwegen als de dag ervoor door het onderste gedeelte van het skigebied, en daarna een heel lang mountainbikepaadje dat hoe langer hoe hoger de berg op ging. Eerst door een flink aspenbos, daarna langs wat bergweides en dan een flink stuk door een dennenbos tot we bij het uitzichtspunt waren. Toen hadden we bijna duizend meter geklommen en zijn we redelijk snel verder gefietst omdat er een regenbui aan kwam die we liever niet over ons heen wilden krijgen, en we hebben het droog gehouden gelukkig! Het was nog iets verder tot het hoogste punt, en maar goed ook want ik had het wel gehad met omhoog fietsen, haha! En dan is het fijn als je over wat zandwegen naar beneden kunt vliegen zonder iets te hoeven doen :-). We kwamen uit op de plek waarvan je de leuke paadjes naar beneden kunt fietsen, en hoewel ik eerst had gezegd dat ik gewoon makkelijk de zandweg omlaag wilde nemen hebben we toch de paadjes nog een keer gedaan, net zo leuk als de dag ervoor! Toen we weer bij ons hotel waren was ik wel helemaal gaar, dat was me de monstertocht wel, maar we hebben ook heerlijk gefietst.
Gisteren moesten we allebei even op gang op komen ’s ochtends want we waren wel moe van het fietsen van de dag ervoor! Na nog een heerlijk langzaamaan ochtendje en MotoGP bij de lunch zijn we aan het begin van de middag naar Avon gereden om van daaruit een rondje te gaan fietsen. Als eerste zijn we naar Beaver Creek gefietst, toch al wel een aardig stukje klimmen, en dat ging bij mij niet erg snel want mijn benen waren volkomen leeg, hahaha! Vanuit het plaatsje namen we ook nu eerst een zandweg een stukje het skigebied in, waar we eerst maar eens bij een lift even geschuild hebben voor een plotseling buitje dat even voorbij kwam. En daarna konden we aan de mountainbikepaadjes beginnen, dat was weer zo leuk! Deze kronkelen leuk door het bos en oh wat maakt een fiets toch een verschil met waar je wel en niet overheen kunt fietsen! Ja, we zijn allebei erg blij met onze nieuwe aanwinsten! Vanaf het hoogste punt van de dag namen we het erg leuke paadje waarover je van het skigebied Beaver Creek naar dat van Arrowhead kunt rijden en we hadden er erg mooi zonnig weer bij na dat ene buitje. Daar hebben we geluk mee gehad elke dag! Voor we het wisten waren we eigenlijk al aan het eind en hebben we het laatste stukje teruggereden naar waar we geparkeerd waren. Onderweg kwam Danko op het goede idee om ergens koffie te gaan drinken met iets lekkers erbij, alleen ging de bakker die we daarvoor op het oog hadden om vier uur ’s middags al dicht en bleef het bij alleen het idee. Eenmaal terug in Vail hebben we dan zelf maar koffie en thee gezet en daarmee lekker lui op de bank gezeten :-).
Vandaag hadden we erg luxe ook vrij genomen en erg fijn konden we laat uitchecken uit het hotel waardoor we de hele ochtend nog voor onszelf hadden. En we wilden natuurlijk nog een stukje fietsen ’s middags! We hoefden pas om twaalf uur weg en toen waren we ook klaar om nog wat paadjes te gaan fietsen. Deze keer gingen we de heuvel op tegenover het skigebied en dat was nog even flink klimmen, en uit de wind en in de zon was het nog warm genoeg! Deze paadjes waren een beetje technischer dan de andere die we gedaan hebben, en als je dan een beetje vermoeid en daardoor een beetje onhandig bent helpt zelfs een fijne fiets daar niet bij, hahaha! Ik ben vandaag vaker afgestapt dan alle dagen ervoor, maar we hebben wel weer fijn gefietst met nog een mooi uitzicht vanaf het hoogste punt. Daarna hoefden we alleen nog maar omlaag te rollen en over het fietspad langs het riviertje terug te rijden naar het hotel. Heel fijn konden we daar nog even onder de douche voordat we op weg terug naar gingen, waardoor dat niet meer hoefde toen we net thuis kwamen. We hebben ons flink moe gefietst en een paar hele leuke dagen gehad!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 160
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/868_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => een-lang-weekend-mountainbiken-in-vail
)
[9] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109378
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-02
[photoRevision] => 266
[title] => Op de motor naar Crested Butte
[message] =>
Na een nachtje slapen op Schiphol (hoewel, slapen... we waren veel te lang voor de wekker al wakker!) vlogen we anderhalve geleden weer terug naar huis. Met enige vertraging, want eerst kon de loopbrug voor het instappen niet afgekoppeld worden, daarna was het wagentje om het vliegtuig van de gate weg te drukken er niet meer, het volgende wagentje was stuk, maar het derde wagentje was uiteindelijk scheepsrecht. Dat was ook voor het eerst, haha! Gelukkig hadden we meer dan genoeg overstaptijd en was de vertraging dus niet erg. We hebben onderweg nog wat bij weten te slapen, hadden nog een kort vluchtje van Minneapolis naar Denver en na nog een omweg via de supermarkt waren we aan het eind van de middag weer thuis.
Zoals altijd was dat weer even omschakelen en daar had ik op zaterdag wel even wat moeite mee, pfff. Maar ik ben ook nog een rondje wezen hardlopen, en we zijn op zondag een paar uur wezen fietsen op onze nieuwe mountainbikes. Het dreigde te gaan regenen dus hebben we wat paadjes dicht bij huis crreatief aan elkaar geplakt voor een leuk tochtje dat gelukkig droog bleef. En daarna was het tijd om een flinke pan nasi te koken, want 's middags was er het jaarlijkse Indonesische etentje van de Nederlandse groep, waarbij iedereen een gerecht meeneemt om van te delen. Dat was weer gezellig, ik heb een groot bord van mijn eigen nasi gegeten omdat het andere eten te scherp was voor mij, en vond het eigenlijk wel erg leuk dat mijn nasi ook Danko's voorkeur had :-). En zo was het weekend alweer om en konden we weer aan het werk. Daardoor ging de week net zo snel om als altijd, voor je het weet is het dan al donderdag en was het al een week geleden dat we naar Schiphol gingen!
Het beste van de week was Danko's fysiotherapie-afspraak op maandag, want hij bleek zijn pink zelf een heel klein beetje te kunnen buigen! Maar een paar graden, en hoe dan ook wil zijn lijf het zeg maar verkeerd om doen, dat als hij wil buigen de spier en pees om de vinger te strekken aangespannen worden, maar dat zou zich weer moeten kunnen corrigeren. Ik kreeg wel even wat vochtige ogen van dat nieuws, en zijn wij blij dat we gezorgd hebben dat Danko die pink nog heeft!
Hij had ondertussen een nieuw paar motorhandschoenen besteld om het kapotgevallen paar te vervangen en op woensdag is hij voor het eerst weer een stukje wezen rijden. Dat was als vanouds goed bevallen en leuk geweest, en toen ik Danko de tuin uit zag rijden (de motoren staan in de kelder, en die komt uit op de tuin) had ik nadat ik een hele poos helemaal geen behoefte eraan had gehad toch wel het gevoel dat samen motorrijden toch wel erg leuk was geweest altijd. Ongeveer op die dag kwamen we er ook achter dat we vanwege Labor Day een lang weekend zouden hebben en zo ontstond het idee iets met die extra vrije dag te gaan doen, we zouden een stukje met de motor op pad kunnen gaan? Ik wist eigenlijk helemaal niet wat ik nou van dat idee vond maar ik wilde het wel gezegd hebben, en Danko bleek dezelfde gedachte gehad te hebben. We hebben direct maar doorgepakt en een hotel in Mt. Crested Butte geboekt, het skidorpje vlakbij Crested Butte zelf. Ik ben op zaterdag nog een fijn eind wezen lopen terwijl Danko is wezen fietsen, 's middags kwamen er nog een stel studenten onze laatste oude bank kopen voor een aantal tientjes (dat we dat ding nog verkocht hebben!) en Danko heeft mijn motor meegenomen voor een ritje om te kijken of die nog goed liep, want hij had al bijna een jaar stilgestaan.
De volgende ochtend hebben we de paar spullen die we mee moesten nemen in Danko's koffers gestopt, brood gesmeerd, en zijn vertrokken richting de Peak to Peak. Ik moest er eventjes een beetje in komen, maar daarna ging het eigenlijk als vanouds, vanouds prettig :-). We hadden al trek tegen de tijd dat we in Nederland waren maar hebben het middageten nog even uitgesteld tot in Idaho Springs want het was bij ons 'vaste' lunchplekje in Black Hawk een beetje te fris om buiten te willen zitten. Daarna zijn we over de parallelweggetjes langs de snelweg naar Georgetown gereden en vanaf daar de Guanella Pass over richting Buena Vista. Het viel ons nog goed mee hoe druk het was met ander verkeer op de pas, en ook over de hoogvlakte aan de andere kant konden we goed doorrijden. En dat is wel zo'n leeg gebied! Op sommige stukken zie je alleen maar met gras begroeide heuvels, de lucht, en de schaduwen van de wolken. Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was ik wel toe aan even zitten en een grote beker thee, en Danko lustte wel een stukje van de huisgemaakte appel-bessentaart. Appel-bessenprak was het betere woord voor wat er daarna werd geserveerd (geen gezicht), maar het smaakte wel lekker. Meer lichtzurig dan zoet zelfs, dat is hier echt een uitzondering! Daarna konden we weer verder, de Cottonwood Pass over, en daar waren we nog nooit geweest. Blijkbaar was dit ooit alleen een zandweg, maar nu ligt er een mooie brede asfaltweg in, en zo aan het eind van de middag hadden we die voor onszelf, dat was leuk rijden! We kregen aan het begin wel even een buitje over ons heen, maar nauwelijks genoeg om nat van te worden gelukkig. We zijn niet gestopt bovenop want daar vonden we het te koud voor en zijn direct doorgereden het volgende dal in. Over een leuke kronkelige weg met alweer heel weinig verkeer :-). Daarna nog het laatste stukje doorgaande (rechte) weg naar Mt. Crested Butte en daar keken we even op onze neus bij het inchecken in het hotel, waar ze ons voor het parkeren op erg onsympathieke manier een poot uit wilden draaien, per motor ook nog. Gelukkig hadden we via Expedia geboekt, die de helft van die kosten op zich genomen hebben en ons nog een extraatje gaven voor de vervelende ervaring, erg aardig vonden we dat. En daarna was het tijd om eens te gaan eten! We hebben de shuttle naar Crested Butte genomen en daar erg lekker gegeten. Een voordeel aan als je aan de late kant bent was in dit geval dat we snel een tafel kregen en ook snel iets lekkers voor onze neus hadden staan.
De volgende ochtend botsten we tegen het volgende probleempje aan, namelijk dat er nergens te ontbijten viel in Mt. Crested Butte. We wilden niet drie kwartier aan de shuttle kwijt zijn en zijn dus maar bij het hotel naast het onze iets wezen eten, waar we niet erg lekkere 'breakfast sandwiches' geserveerd kregen in mandjes in plaats van op een bord, voor de hoofdprijs, in een ongezellig soort van eetzaaltje. We kregen er erg het gevoel van dat het alleen maar gaat om geld verdienen, zonder enige gastvrijheid. Gelukkig was er nog een koffiezaakje waar we terecht konden voor meer koffie en thee in een heel wat gezelligere omgeving! Daarna waren we mooi op tijd om uit te checken en aan de terugrit te beginnen, na eerst nog een kleine expeditie Crested Butte in voor een ansichtkaart. We hebben geprobeerd te bedenken waar we langs zouden willen rijden als we niet dezelfde weg terug wilden nemen, maar eerst besloten om gewoon de Cottonwood Pass nog een keer te doen en dan in Buena Vista wel verder te kijken. Deze keer hadden we de pas niet voor onszelf, maar kwamen we in een zeer langzaam rijdende file terecht van allemaal huiswaarts kerende mensen. Omdat we nu wel bovenop wilden stoppen had het ook totaal geen zin om te proberen de file voorbij te rijden waardoor het wel even duurde voor we eens boven waren. Er was wel een mooi uitzicht! Het was een goed moment om even iets te eten want het ontbijt was er allang doorheen gevallen, en we konden het verkeer even van ons laten weg rijden waardoor we op de afdaling iets harder konden rijden dan twintig kilometer per uur, gelukkig!
Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was het ruim tijd om te eten, en dat was nog even lastig als je zoals wij graag iets van een broodje wilt. We vonden een parkeerplek, daarna belegde bagels, een gesloten bakker, een ander gesloten zaakje, en toen zag ik toevallig op de overkant ergens 'bakkerij' op een gebouw staan. We konden er aansluiten in een flinke rij, maar we hebben er wel erg lekker gegeten, dat was een mooi gelukje! Tegen de tijd dat we klaar waren was het wel duidelijk dat we niet nog een creatieve, of langere, route naar huis wilden rijden want het was ondertussen al halverwege de middag. We zijn dus aangesloten bij de rest van het verkeer richting Denver, en kwamen na Fairplay in een flink file terecht. File rijden op de motor is vreselijk, je kunt gewoon niet de hele tijd maar de koppeling blijven intrekken en weer loslaten. We hebben eerst stukjes file op de gewone manier ingehaald, en later de vluchtstrook gebruikt om er op een langzaam tempootje langs te rijden ook al mag dat hier niet. Ik kon mooi voorop zei Danko, want niemand gaat het erg vinden zodra ze een blonde vlecht onder een helm uit zien steken, haha! Aan het begin van de file werd er nog door iemand "You go girl!" geroepen, waarbij er een duim opgestoken werd, dat was toch wel leuk en grappig! Tien kilometer verder begon het weer iets te rijden, en niet veel verder konden we de afslag nemen voor de Guanella Pass. En waar het op de andere (meer doorgaande) weg zo druk was, was hier helemaal niemand. Dat was nog eens een verbetering! Eenmaal aan de andere kant konden we de file op de snelweg zien, maar was er op de parallelwegen bijna helemaal geen verkeer, fijn voor ons want dan konden we mooi doorrijden. Op naar Idaho Springs en koffie en thee, en vooral even zitten op een stoel in plaats van een motor. Van dat langzame rijden wordt je namelijk wel zo lam! We hebben nog een stuk van de Peak to Peak gereden en zijn daarna via Boulder naar huis gereden. Dat was en een beetje sneller, want we waren wel moe na twee dagen rijden, en dan konden we ook even bij de Chinees gaan eten in plaats van thuis eerst nog te moeten koken. Oh, dat was lekker, en we waren er ook erg aan toe! Daarna het laatste stukje naar huis en toen hadden we twee dagen erg leuk motor gereden, en al gezegd dat we dat voordat het winter wordt nog maar een keertje moeten gaan doen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 143
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/325_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => op-de-motor-naar-crested-butte
)
[10] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109369
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-31
[photoRevision] => 0
[title] => Onze laatste dag samen ...
[message] =>
Wat heerlijk om gisterenavond weer met zijn drieën in slaap te zijn gevallen; iets wat zo ‘normaal’ is geweest de afgelopen jaren tijdens al onze reizen. Alle drie hebben we lang en goed geslapen en worden pas rond 08.45u (l.t.) wakker. Na-oeierend en de ogen pas open wordt er op onze deur wordt geklopt “housekeeping” … klop, klop “housekeeping!” “Die zijn er wel heel vroeg bij op zondagmorgen. Gisteren was onze kamer om, 13.00u nog niet klaar en nu staan ze al voor 09.00u op zondagmorgen al aan de deur”. Half slaapdronken loop ik naar de deur en laat de mevrouw vriendelijk weten dat we eerst nog wakker moeten worden en vraag haar of ze als we gaan ontbijten terug wil komen. “No problem madam I come back later” “Thank you”.
We staan rustig op, wassen ons en kleden ons aan en gaan rond 09.30u (l.t.) richting de ontbijtzaal. Daar is het behoorlijk druk maar gelukkig vinden we nog een plekje voor ons drietjes. Maggie (die eigenlijk Sharon blijkt te heten) herkent ons meteen terug en komt naar ons toe voor een praatje. Ze wil graag weten waar we de afgelopen 11 dagen allemaal geweest zijn. Ook informeert ze bij Ylva hoe haar eerste week is bevallen. Zo lief van deze vrouw en je voelt dat het oprecht is en niet vanwege een evt. fooi. Ook laat ze weten dat ze de wafelijzers heeft omgezet (tijdens ons laatste ontbijt hadden we het er met haar over dat 1 ijzer slecht is en aan vervanging toe maar dat ze afhankelijk is van haar baas of er een nieuwe/andere komt) omdat haar baas het niet nodig vind om een nieuw/ander ijzer te plaatsen. Ze vind het maar niks omdat deze ijzers veel gebruikt worden. Even moet ze haar ongenoegen kwijt en dat mag. Ondertussen is de ontbijtzaal leeggelopen en zijn we de laatste die weggaan. “Sharon kan de tent dichtgooien”.
Terug op onze kamer begin ik al met het uitzoeken, klaarleggen en in laundryzakken inpakken van onze vuile kleren. De zakjes die we hebben meegenomen en superhandig zijn, maak ik leeg en laat ik achter voor Ylva voor als zij terugkomt in December. Roel begint al een gedeelte van zijn kabeltjes bij elkaar te zoeken en Ylva wacht op een belletje van Nonkel. In de tussentijd facetimen we ook nog even met Bomma en ons Lio-ke die Bomma altijd lief even voor de camera houdt, maar die minder fotogeniek als onze Kane is. Rond 11.00u (l.t.) belt Nonkel in en kunnen hij, Ylva en Roel aan de slag met de laatste dingen op haar computer te installeren. Ook is zijn hulp nog even gewenst bij het aankopen van een Frans boek voor Ylva dat wij zelf momenteel niet kunnen aankopen omdat onze creditcards geblokkeerd zijn. Maar ook Nonkel lukt het niet. Blijkbaar kun je bij Amazon vanuit Europa niks kopen voor een afleveradres in Amerika. Dan maar een poging met de Amerikaanse creditcard van Ylva, maar ook dit werkt helaas niet. Reden: geen idee. Misschien omdat er nog niet voldoende geld opstaat hoewel het dubbelde van het bedrag dat ze moet betalen op haar rekening staat. “Dan ga ik dinsdag (want morgen is alles dicht vanwege Labor-day) maar weer naar de bank om te vragen hoe dat kan. Ik krijg er langzaam wel de schijt van en het levert mij stress op”. “Rustig blijven, alles kummt good, we hebben nu ook geld vanuit Nederland naar je Amerikaanse rekening overgeboekt dus één dezer dagen zal het wel in orde zijn”. “Ik hoop het”. We bedanken Nonkel, hij kan bijna naar bed en wij gaan verder met onze laatst dag samen.
De afgelopen 11 dagen hebben we nog van allerlei spulletjes meegebracht voor Ylva en deze gaan we als eerste even naar haar kamer brengen. Van daaruit rijden we verder naar de voor ons inmiddels bekende ‘Walmart’. Wij, maar gelukkig ook Ylva, hebben ons de afgelopen dagen gerealiseerd dat ze toch nog iets meer opbergruimte moet krijgen. De ruimte die ze nu heeft, is volledig in gebruik en nu komen daar de spullen die wij (oa. handdoeken) haar hebben meegebracht en de teamkleding die ze gaat krijgen nog bij. Ze heeft die extra opbergruimte dus echt wel nodig. Terwijl de dames de Walmart binnengaan blijft Roelie buiten bij de auto en doet een wandelingetje en een tukkie. Ylva en ik gaan op jacht naar nog een kastje. Even wordt er getwijfeld over welk kastje omdat ze ook niet wil dat het te vol komt te staan maar al snel zijn we eruit dat als we nog een blokkenkastje kopen en we zetten dit op z’n kant en 2 opklaar dat het dan een mooi blok is en niet te bombastisch. We maken verder nog een rondje voor wat ze nog allemaal nodig heeft (wat schrijfgerei, levensmiddelen, persoonlijke verzorgingsspullen) want “tja nu kan het nog en mama en papa betalen :-)”. “Klopt en gelijk heb je”. Na een goed uurtje komt Roel eens kijken of we nog niet klaar zijn, toevallig (lees: gelukkig) staan we net bij de kassa om te betalen. Alles wordt in de auto geladen en zeggen we de Walmarkt, die hier onze ‘huiswinkel’ was voorlopig gedag.
Het lange wachten en shoppen maakt dorstig en ondertussen is het ook de hoogste tijd voor een bakkie. Ylva wil graag nog naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ maar die ligt helemaal aan de andere kant dus dat is voor nu even geen optie, maar we gaan er zeker nog heen. Nee, we gaan terug ‘Flyboy Donuts’ van gisteren want dat was zo’ n leuk zaakje. De koffie is er goed en het lekkers voor erbij nog beter. Terwijl we genieten van ons bakkie en het lekkers is dit ook de ideale plek en gelegenheid om ons meisje daar de verrassing te geven die we al 3 weken in de oranje rugzak met ons meedragen. Zoals jullie weten hebben we in de weken voorafgaande aan ons vertrek onze familie en vrienden gevraagd of ze misschien iets op papier wilden zetten voor Ylva voor de momenten dat ze het moeilijk heeft of even nood heeft aan iets van ‘thuis’ en dat we dit dan bundelden in een boek. De reacties waren overweldigend (al weten we niet precies wie er allemaal gereageerd heeft, maar daar hopen we in de loop van de tijd achter te komen) en het heeft ons als ouders al geraakt. Het zijn er zoveel geworden dat we niet 1 maar 2 boek-bewaardoosjes en een kaft (met de inzendingen per mail) voor Ylva hebben gemaakt. Dit alles verpakt in een Nijntje rugzak welke Bommatje voor haar gekocht heeft omdat ze een kaartje schrijven moeilijk vond “en zwa dinkt ze toch aan mich”. Voor ons sim dit het moment om deze aan Ylva te overhandigen. Zoals te verwachten viel raakt ons dit alle 3 … en niet zomaar …de emoties gaan alle kanten op en Ylva is oprecht geraakt en er zichtbaar enorm blij mee. Deze had ze niet zien aankomen maar we merken aan haar dat het binnenkomt en haar heel goed doet. “Zo veel, wauw. Die ga ik allemaal in de loop van de tijd of als ik het moeilijk heb lezen”. Natuurlijk pakt en raakt ons dit als ouders ook.
Na deze emotionele onderbreking zijn we in stilte en elk met onze eigen gedachten naar de campus gereden. Rond 14.30u (l.t.) komen we hier aan. Onze ‘vrachtwagen’, want daar lijkt het wel een beetje op met alle spullen,wordt leeggemaakt en alle spullen worden naar de kamer gedragen. Terwijl Roel begint met het in elkaar draaien van het kastje, zetten Ylva en ik eerst nog een wasmachine aan en beginnen dan met het opruimen van de spullen. Rond 16.00u (l.t.) zijn we klaar met alles en zit onze taak, voor wat betreft het inrichting van en zorgen voor spulletjes, erop. Haar kamertje is naar onze mening prachtig. Het is praktisch, maar ook gezellig ingericht en voorzien van alles wat ze nodig heeft om zich thuis te voelen. Meer kunnen we niet voor haar doen.
Ook dit is weer een moment van loslaten … en emoties.
We nemen alles op haar kamertje en op en rond de campus nog 1 keer goed in ons op, maken de laatste foto’s hier en rijden daarna met ons drietjes terug naar ons hotel. Omdat de drogers op de campus bezet of kapot waren, hebben we de mand met natte was meegenomen. In ons hotel staat ook een droger en hier ga ik haar spullen nu drogen. En terwijl de droger draait rijden we, zoals beloofd, naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ om daar voor ons meisje nog een paar lekkere koeken in te slaan. Want ook hier geldt: voorlopig komt ze hier niet (of ze moet zich een chauffeur regelen) en nu betalen mama en papa nog met liefde :-).
Met de ingeslagen cookies rijden we terug naar het hotel waar de droger nog steeds aan het werk is en dus besluiten we om een lekkere frappacino te gaan halen bij de Starbucks aan de overkant. Terwijl we hiervan aan het genieten zijn op het terras komt er een donkere wolk over trekken en voordat we het goed en wel in de gaten hebben, begint het te regenen waardoor we verplicht zijn om te gaan schuilen in de lobby van het hotel.
Wat overigens geen straf is want ook hier kunnen we nog lekker kletsen en genieten van elkaar.
Als de was droog is en opgevouwen wordt alles weer in de auto geladen om naar haar kamer te brengen. Maar voordat we dit doen besluiten we eerst om wat te gaan eten omdat het anders wel weer heel laat wordt. We kiezen ervoor om ook vanavond te gaan eten in ‘Oldtown’ omdat we hier gisteren verschillende leuke zaakjes hebben gezien en er pas 1-tje hebben uitgeprobeerd. Het eerst zaakje waar onze keuze op valt mogen we helaas niet binnen. Reden: personen onder de 21jr. worden niet toegelaten en ze zien meteen aan Ylva dat ze nog geen 21 is, wat natuurlijk een mooi compliment is maar voor nu even niet handig. Dan maar naar het naast gelegen Blarney Stone’. Blarney Stone’ is een gezellige Irish Pub met een bar gedeelte (waar het vrij luidruchtig is) en een eetgedeelte maar ook hier geldt geen toegang onder de 21jr maar wel pas vanaf 21.00u dus we hebben geluk. We mogen zelf een plekje uitkiezen en dat is nog wel een dingetje omdat er mensen zijn die met 2 personen aan een tafel van 3-4 personen of meer zitten en waardoor er voor ons niet meteen een tafel vrij is. We wachten even en al snel komt er een tafeltje vrij waar we met z’n drieën aan plaats nemen. We zoeken ons alle 3 iets anders uit met het doel een beetje te delen, echter mijn salade is zo pittig dat Roelie er niet eens aan begint, Ylva een poging doet maar er niet blij van wordt en dus offer ik mij op omdat ik deze salade besteld heb, maar kom er wel in ‘vuur en vlam’ van te staan. Gelukkig hebben we grote glazen koud water gekregen die een blussende werking hebben. We genieten, ondanks dat mijn salade spicy is, van het lekkere eten want lekker dat is het, maar daarnaast ook van het feit dat we vanavond nog een keertje gezellig samen met ons meisje kunnen gaan eten want voorlopig is dit de laatste keer en thuis waren dit ook de momenten waarvan we genoten.
En zoals elke reis op het einde, kijken we ook nu terug op alles wat we hebben gedaan, gezien en meegemaakt. Alleen deze keer is het anders en voelt het anders en dat gevoel overheerst al de hele dag. We hebben een super goed gevoel over deze mooie plaats, de Universiteit, haar kamertje en de eerste indrukken zijn echt goed. Toch zijn dit de momenten in het leven die echt binnen komen, lastig zijn en moeilijk in woorden uit te leggen.
Rond 19.30u (l.t.) zijn we klaar met eten en verlaten het restaurant. We rijden nog één keertje richting de campus om de wasmand met spullen naar de kamer te brengen en op te ruimen. Maria is er ook en zo kunnen we ook afscheid van haar nemen. Daarna rijden we terug naar het hotel waar we muziek horen en Ylva en ik willen er graag even gaan kijken en nog een blokje lopen. Roel die eigenlijk wil gaan zwemmen besluit gelukkig toch met ons mee te gaan. Tijdens de wandeling houden we elkaar nogmaals stevig vast, knuffelen elkaar en ook nu komen er (vooral van Roel en mij) emoties aan te pas. Ylva geeft ons aan dat we niet verdrietig hoeven te zijn. Dat ze zich de afgelopen 2 weken heel goed heeft gevoeld en dat ze nog steeds een goed gevoel heeft. Dat het deze keer héél anders is én voelt dan in Luik. Daar is ze op zondag vaak verdrietig geweest en keek ze vaak uit naar de vrijdag, maar nu is het anders … ze heeft er echt zin in en telt (op dit moment) nog niet de dagen af tot Kerstmis. We geven aan dat we fijn vinden om dit te horen, maar dat als ze zich verdrietig of eenzaam voelt ze dit moet laten weten en dat niks hier moet. En mocht ze naar huis willen komen, dan kan dat. Dan heeft ze het geprobeerd en is er nog steeds niks verloren. “Beter geprobeerd dan de rest van je leven denken had ik maar”. “Ja mama en papa dat weet ik maar momenteel voel ik mij goed en heb ik zeker niet dit gevoel”. “Fijn!”. Ook drukt Roel, als papa én als politieagent, haar nog eens op het hart dat ze voorzichtig moet zijn met jongens en niet in 7 sloten tegelijk moet lopen. We geven haar mee dat ze moet GENIETEN!.
De wandeling doet ons goed en terug op de hotelkamer kleden we ons om, ploffen op ons bed, drinken we een theetje en babbelen nog een beetje . Dan nemen we even de tijd voor ons zelf, Ylva kijkt een serie, Roel tokkelt wat op zijn GSM en ik werk aan het verslag. Rond 22.30-23.00u (l.t.) wordt het tijd om de lichten te gaan doven. We maken ons op voor onze laatste nacht samen, fijn dat ons meisje vannacht nog bij ons kan slapen. Ik kruip lekker bij haar in bed en tegen haar aan … ik ben emotioneel en weet dat ik haar ontzettend ga missen.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 146
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/275_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onze-laatste-dag-samen
)
[11] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109348
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-30
[photoRevision] => 0
[title] => Een fijn weerzien ...
[message] =>
Ondanks de korte nacht en het ‘niet wauw’ hotel hebben we, elk in een eigen bed, goed geslapen. En hoewel het hotel aan een doorgaande weg ligt, hebben we weinig tot geen last gehad en/of gehoord van het verkeer. Het is de wekker die ons om 08.15u (l.t.) wekt. Veel langer slapen is geen optie omdat we maar tot 09.00u (l.t.) kunnen ontbijten. We kijken naar de laatste beelden van Lio bij Jetje [e-38] Leon want vandaag gaat hij weer terug naar Bommatje en wassen en kleden ons daarna snel aan om naar de ontbijtzaal te gaan. Hier zijn we nog net optijd voor een kopje thee en een geroosterde boterham want al de rest (scramble eggs pap) is al op. Dachten we dat we gisteren het slechtste ontbijt van deze reis hadden, dit komt nu met stip op 1.
Als we onze boterhammen met pindakaas en crème cheese (meer was er niet) op hebben gaan we terug naar onze kamer. We facetimen even met Bomma om te vragen of alles gelukt is met Lio-ke (wat gelukkig het geval is), hebben kort contact met ons meisje (zij is ook net wakker en gaat dadelijk naar haar 1e football match kijken) en ruimen daarna de koffers terug in. Alle spullen worden terug op de kar geladen want we hebben gisteren voor de zekerheid toch maar alles mee naar binnen genomen en om 09.50u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. We hadden een slaapplaats, de bedden en handdoeken waren schoon evenals het sanitair maar daar is ook alles mee gezegd. Het is een keuze die we hebben gemaakt en al was het Hotel dan niet top, we zijn blij dat we vandaag niet zolang hoeven te rijden en sneller bij ons meisje zijn.
Ylva heeft ons voor vertrek nog laten weten dat we zeker bij ‘Statue of Dignity’ en ‘Walldrug” moeten stoppen, maar omdat ze niet precies weet bij welke plaatsen dit ligt, is het maar de vraag of we daar al niet voorbij zijn. Volgens haar kunnen we het niet missen want het staat met grote borden aangegeven. “Oké dan zullen we opletten want gisterenavond hebben we daar niks van gezien”. Als we goed en wel op de snelweg zitten, zien we al meteen een bordje met ‘Statue of Dignity’ en voordat we goed en wel kunnen schakelen moeten we er ook alweer vanaf. We twijfelen nog even omdat Ylva zei dat het met grote borden staat aangegeven maar dit was niet echt een groot bord. Terug kunnen we niet meer want we zitten al op de afslag. Maar we zitten goed want opeens zien we het beeld aan onze rechterzijde voor ons opdoemen en het mega groot (en mooi). Heel bijzonder want vanaf de snelweg kan je het niet zien.
We parkeren de auto en we maken een korte wandeling naar het beeld. ‘The Statue of Dignity’. Dit idd een beeld van bijna 15 meter hoog en stelt een inheemse vrouwen van de Lakota en Dakota voor. Het beeld is dan ook een eerbetoon aan de Sioux bevolking en hun cultuur, moes en waardigheid. Het symboliseert ook respecten ndankbaarheid aan de inheemse bevolking van deze regio. Het is echt waanzinnig mooi en hoe dichter je bij het beeld komt, hoe imposanter het wordt. En het mooie is we zijn hier nu bijna alleen terwijl we foto’s van Ylva hebben gezien met tientallen anderen erop en eromheen. Dit gigantische imposante beeld, hoog op de berg en uitkijkend over de vlaktes doet ons meer weer eens beseffen hoe klein en nietig we zijn.
Om 10.15u (l.t.) laten we ‘Vrouwe Dignity’ achter ons en vervolgen onze weg naar Sioux Falls en ons meisje. Na een dik anderhalf uur rijden wordt het dan echt tijd voor een bakkie. Dit hebben we immers vandaag nog niet gehad. Er verschijnt een bord met ‘Fuelmart’ langs de snelweg en dus besluiten we om af te draaien want het is hier niet zo als bij ons dat je om de zoveel kilometer een tankstation tegen komt. De Fuelmart ligt in niemandsland en binnen ziet het eruit alsof de tijd is blijven stil staan. De rekken liggen er half leeg, het personeel valt nog net niet in slaap, de Subway heeft ook geen klanten, maar ze hebben er een koffiehoek daar zou menig tankstation en automobilist bij ons jaloers op worden. Je kunt kiezen uit 6 verschillende soorten bonen, koffie met welk smaakje je maar wil en de prijs … niet normaal hoe goedkoop. We betalen voor 2 kleine bakkies (wat bij ons een medium zou zijn) $3,52! “Hier wil ik voor altijd blijven” (uitspraak Roel). We laten ons het bakkie met uiteraard iets lekkers erbij goed smaken en om 12.10u (l.t.) rijden we verder richting ons meisje. We kijken ernaar uit om haar weer te zien.
Rond 13.00u (l.t.) verlaten we na lange tijd, van gisterenavond tot nu hebben we erop gezeten, de HW 90 East en vervolgen onze weg een klein stukje via de HW 29 South richting het vliegveld van Sioux Falls. Voordat we naar ons hotel rijden willen we hier nog even stoppen om in één van de winkeltjes een draagbare beker voor ons meisje te kopen. Toen we 11 dagen geleden vanuit hier richting Salt Lake City vertrokken, had ik deze beker gezien en naar haar doorgestuurd met de vraag of ze hem leuk vond. Het is n.l. een echte Ylva beker met veel roze. En ze vond hem GEWELDIG dus ja dan moet mama die nu even ophalen voor haar meisje.
Vanuit de HW 29 nemen we de afslag Airport en rond 13.15u (l.t.) stoppen we bij de ‘Shorts Parking’.We mogen hier maximaal 15 minuten parkeren maar dat moet haalbaar zijn. Terwijl Roel bij de auto blijft wachten loop ik de vertrekhal binnen en merk hoe rustig het ook nu weer hier is; net als 11 dagen geleden. Roelie heeft mij precies op het goede punt afgezet want ik kan in een rechte lijn naar het winkeltje lopen. Dat is goed, zo houdt ik de focus en kan ik niet afgeleid worden door andere dingen die ik nog zie. Nu maar hopen dat ze hem nog hebben en dat niet iemand anders hem ook mooi vond en gekocht heeft. Gelukkig hij staat er nog, deze is dan in “ the pocket”. Trots loop ik met het roze gevaarte naar buiten waar Roel staat te wachten.
Daarna is het nog maar een kleine 10 munten rijden tot aan ons hotel. Het voelt bijna als “thuiskomen” wanneer we door de straten van Sioux Falls rijden. Rond 13.30u (l.t.) parkeren we de auto bij het ‘Country Inn en Suites Radisson’, het hotel waar we 11 dagen geleden vertrokken zijn. We gaan naar binnen en zien achter de balie een bekend gezicht maar zij herkent ons niet. Ook is het enthousiasme van de vorige keer volledig verdwenen. Zij heeft er vandaag duidelijk weinig tot geen zin in. We vragen of we al kunnen en mogen inchecken. Mogen wel maar helaas is onze kamer nog niet klaar en dus moeten we nog wachten. De receptioniste stelt voor dat ze ons een berichtje zal sturen zodra de kamer klaar is; dat is fijn.
In plaats van gaan zitten wachten besluiten we om vanuit het hotel naar ‘Oldtown’ te wandelen. Hier zijn we vorige keer niet geweest en omdat we dit toch nog willen zien, combineren we het nuttige met het aangename. En aangenaam is het zeker want het is een heel leuk, gezellig en relaxt‘oud’ centrum. Er zijn leuke winkeltjes, eetgelegenheden, barretjes en daarnaast is er een kunstproject waardoor er om de zoveel meter een leuk en mooi kunstwerk te zien is met daarbij een verhaal. We slenteren hier een goed uurtje rond en lopen dan terug richting ons hotel. “De kamer zal nu toch wel schoon en klaar zijn?”. “Als ze nu niet klaar is, dan komt ze niet meer klaar vandaag”. Terwijl we teruglopen appt Ylva dat ze terug is van de Football wedstrijd en op ons wacht op haar kamertje.
Terug in het hotel vraagt de receptioniste of we haar berichtje niet hebben ontvangen. “No we don’t have a message”. Wat blijkt ze had het nummer letterlijk overgenomen, dus met 31 maar ze had i.p.v. die 00 moeten typen dus het was niet aangekomen. Kan gebeuren maar we kunnen nu inchecken dus dat is prima. We krijgen dezelfde kamer als 11 dagen geleden, dat was zo afgesproken omdat Ylva dan nog bij ons kan komen slapen de komende 2 nachten, dus ook dit voelt een beetje als ‘thuiskomen’. We brengen onze koffers en andere spullen naar de kamer, maken al wat tassen leeg en stallen de spulletjes die we onderweg allemaal mee hebben gebracht voor ons meisje uit.
Tegen 15.15u (l.t.) rijden we, de inmiddels ook al vertrouwde route, richting de campus van Augustana University waar Ylva ons buiten al staat op te wachten. Wat is het fijn om haar weer te zien en weer samen te zijn. Uiteraard krijgt ze eerst een hele dikke knuffel. We lopen nog even mee naar haar kamertje omdat ze zich nog wil omkleden (daar had ze nog geen tijd voor gehad terwijl ze zat te wachten) en ze moet wat spulletjes pakken voor de komende 2 nachten omdat ze dan gezellig bij ons blijft slapen.
Vanuit de campus rijden we als 1ste naar de ‘Imperial Mall’. Ylva heeft n.l. te horen gekregen dat ze voor de fotosessie van het zwemteam allemaal gekleed moeten gaan in het zwart. En aangezien ze niks zwarts bij zich heeft, moeten we op jacht naar een zwarte jurk, want dat wil ze het liefst. Omdat we geen idee hadden waar we hiervoor moesten zijn, had ik in het hotel bij de receptioniste geïnformeerd en zij adviseerde deze Mall. Terwijl we erheen rijden slaat het weer ineens om. De lucht wordt donder en al vrij snel begint het te regenen. Het lijkt erop alsof we het slechte weer hebben meegebracht. Ylva vertelt dat het de afgelopen dagen mooi weer is geweest en sinds vanmiddag is omgeslagen. Als we bij de ‘Imperial Mall’ aankomen besluiten de dames om met z’n tweetjes op jacht te gaan en zetten we Roelie in een zithoek in een luie stoel. “Hier kunt u wat gaffelen en kunnen wij rustig shoppen”. Nou laat rustig maar weg want als je een zwarte jurk moet hebben, dan vind je hem niet. Op een gegeven moment hebben we, op advies van een verkoopster uit een andere winkel, een winkel gevonden waar ze heel veel jurken hebben en gelukkig ook zwarte. Maar de dame heeft ook nog bepaalde noten op haar zang en niet alles is even leuk en/of mooi. We zoeken eerst alles bijelkaar wat ze evt. leuk vind of wil passen en duiken dan, met wel zeker 10 verschillende jurken en 1 broekpak, de paskamers in. Alles wordt gepast en uiteindelijk zijn er 2 dingen die ze leuk vind en wel ziet zitten. Het ene is een broekpak en het andere een jurkje. Omdat mama ze beiden heel mooi en leuk vind, mag ze ze allebei meenemen. Dan is het zoeken naar Roel die we gelukkig snel vinden want ik ben helemaal gaar. “En zijn jullie geslaagd?’ “We zijn zeer zeker geslaagd, maar het was een zware bevalling”. Ach ja, het is voorlopig de laatste keer dat ik met haar ben kunnen gaan shoppen dus het is goed en als ze het straks aan heeft, staat ze er mooi op.
We hebben er dorsten trek van gekregen en omdat het al even geleden is dat we een bakkie hebben gehad, gaan we op zoek naar een tentje. De keuze valt deze keer op ‘Flyboy Donuts’. Eigenlijk per toeval omdat je bij het zaakje waar Ylva eigenlijk heen wilde, Crunch, niet konden zitten en ze er geen koffie hadden. “Flyboy Donut is een leuk klein tentje waar ze lekkere normale koffie hebben maar nog lekkerdere donuts, cinnemonrollsen op eclairs lijkende zoetigheden hebben. We nemen ons een bakkie met iets lekkers erbij en geniet van elkaar en komen even tot rust.
Daarna rijden we terug naar het hotel om ons wat op te frissen en de spullen van Ylva op de kamer te leggen. “Laat papa de nieuwe kleren eens zien” en dus volgt er een kleine modeshow. “Mooi, heel mooi, staat je leuk”. “Ja hè, ik vind het ook echt mooi”. “Gelukkig”.
Als we ons wat hebben opgefrist gaan we eten. Vanmiddag tijdens onze wandeling door Oldtown hebben we een leuk zaakje gezien en we besluiten om daarheen te gaan. Het is ‘Philips Avenue Diner’, een zaak gevestigd in een vintage airstream-trailer die vroeger dienst heeft gedaan als Market Diner op Louise Avenue en nadien verplaatst is naar Oldtown Sioux Falls. De authentieke kitscherige 50’s sfeer zoals soda Fountain krukken, glanzende toonbanken, tegellattenvloeren, een jukebox en ga zo maar door zijn hier nog steeds te zien en terug te vinden. En ook hier is het personeel, net zoals ons dat de hele reis al is opgevallen, heel vriendelijk. Zodra ze horen dat je een ander accent hebt, vragen ze waar je vandaan komt en volgt een heel gesprek, ook nu weer.
Buiten dat het er heel gezellig is en het personeel vriendelijk, is het eten (Ylva en ik hebben een chickenburger en Roel een mac [e-38] cheese) ook heel lekker. Dus genieten we, niet alleen van het eten maar ook van het feit dat we weer even bij elkaar zijn. We luisteren naar de verhalen die Ylva te vertellen heeft en merken dat ze goed in haar vel zit en het naar haar zin heeft. Dat geeft ons een goeden trots gevoel, maar het besef dat we nog maar 1 dag samen hebben en dat we haar dan hier achter laten, begint binnen te komen en valt me zwaar.
Rond 19.45u (l.t.) wandelen we terug naar het hotel. Ik pak haar nog eens stevig vast nu het nog kan. Mijn kleine-grote meid gaat hier straks achterblijven en ik ga haar missen. De tranen branden in mijn ogen maar ik houdt me groot. Terug op de hotelkamer regelen we eerst nog wat bankzaken voor Ylvaen daarna gaat Roel een half uurtje op de loopband. Ik blijf met ons meisje op de kamer, we babbelen en houden elkaar stevig vast. “Mama gaat je missen” en de tranen waggelen over mijn wangen. Als Roel terug is en gedoucht, kletsen we nog wat, drinken een theetje, kijken naar de foto’s van onze reis en genieten van elkaar. Morgen is onze (voorlopig) laatste dag samen, we gaan er van genieten maar het zal ook zwaar worden.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 131
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/124_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-fijn-weerzien
)
[12] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109334
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-29
[photoRevision] => 0
[title] => Mount Rushmore ... en een spannende beslissing!
[message] =>
De lange, indrukwekkende maar ook vermoeiende reisdag van gisteren in combinatie met de (bloed)hete spa heeft ons goed gedaan. We hebben allebei niet als een roos maar als een blok geslapen. Beiden hebben we maar 1 sanitaire stop gemaakt en voor de rest aan één stuk door geslapen totdat we vanmorgen niet gewekt werden door de wekken maar door het “toettoettoettoet x100” van een auto-alarm. Het is inmiddels 08.15u (l.t.) en dus een mooie tijd om op te staan. Maar voordat we dit doen eerst ons vaste patroon en dat zijn de filmpjes van Lio-keen andere berichten bekijken en de spraakberichtjes van Ylva beluisteren. Nadat we hier weer van genoten hebben gaan we ons wassen en kleden ons aan want het ontbijt is in dit hotel ‘maar’ tot 09.30u (l.t.).
Als we beneden in de ontbijtzaal komen is het er nog gezellig druk, d.w.z. er zit een groot gezin dat nogal luidruchtig is. We zoeken ons een plaatsje en bereiden ons mentaal voor op het gigantische buffet wat we, gezien de stijl en goed verzorgdheid van het hotel, hier verwachten. Helaas … deze luchtbel wordt al vrij snel doorgeprikt als we zien hoe karig het buffet is. Dachten we in ‘ons’ hotel in Sioux Falls weinig keuze te hebben, nou het kan dus nog minder. Inmiddels zijn we gewend dat de ontbijtbuffetten in Amerika (of toch in dit deel) karig zijn maar dit spant de kroon. Of hebben we onze verwachting gewoon te hoog gelegd gezien de rest van het hotel, dat kan natuurijk ook.
Terug op onze kamer poetsen we onze tanden en zoeken de spullen bij elkaar die we vandaag willen meenemen. We proberen nog even ons meisje aan de lijn te krijgen en gelukkig lukt dat. Ze heeft goed geslapen en neemt ons mee in haar planning van die dag. Eerst moet ze naar de bank om daar nog wat zaken te regelen, daarna heeft ze college en ’s middags hebben ze nog een meeting met alle zwemmers en wordt het komend seizoen besproken. Voor haar dus ook een volle dag. Bomma hoeven we niet te bellen want als het goed is, is die op stap met Tant Griet en dus kunnen we vertrekken.
Vandaag staat ‘Mount Rushmore’ (MR) als 1ste op de planning en al de rest zien we wel. De reden waarom we als 1ste naar ‘MR’ willen is dat momenteel het zonnetje, al is het waterig, nog schijnt. Ze hebben vanaf 12.00u (l.t.) regen voorspelt en als dat uitkomt dan is de kans aanwezig dat je er niks kunt zien. Onderweg zoeken we nog even naar een bank, die we niet vinden of toch niet eentje waar we genoeg kunnen pinnen en zien we vele verleidingen. Dingen waar we graag zouden willen stoppen en gaan kijken, maar we blijven bij ons plan “eerst naar Mount Rushmore en dan kijken wel wel verder”.
De weg naar ‘Mount Rushmore’ is al een ervaring opzicht want ook hier zien we weer mooie natuur en rotsgesteente. Slingerend naar boven zijn we opeens MR voor ons verschijnen; we zijn er bijna. Rond 11.00u (l.t.) rijden we onder het genot van een stralend zonnetje naar de ingang van de parkeerplaats van ‘Mount Rushmore’. Een vriendelijk jongeman vraagt ons of wij de enige 2 in de auto zijn en of er iemand van 60 jaar of ouder bij is. Roel zegt “no” en ik reageer lachend “yes I am”. “Then it’s $5” zegt hij zonder te blikken of te blozen. Blijkbaar is het parkeertarief $10 maar als je iemand van 60 jaar of ouder bij je hebt, dan hoef je maar $5 te betalen. We kijken hem nog een keer aan en vragen wat we moeten betalen “$5” zegt hij lachend. We betalen hem $5, “have a nice day”. “Yes you to and you are a kind person”. Terwijl we naar onze parkeerplek rijden lachen we hartelijk om wat er net is gebeurt, “zou hij het echt niet gezien hebben? Of houdt hij van een geintje en heeft hij het spel meegespeeld?”Het zal hem immers een rotzorg zijn of iemand $5 of $10 betaald, als er maar betaald wordt. Ik hoop op het laatste want anders is het echt geen compliment en moet ik aan de verjongingscrème.
Nadat we de auto geparkeerd hebben in de overdekte parkeergarage lopen we naar de ingang van het monument waar we meteen aangenaam en positief verrast worden. Verrast in de manier hoe het is ingericht en hoe je naar de ‘Mount’ kunt toe lopen en hoe indrukwekkend het is. Ze hebben er een mooie ‘Avenue of Flags’ gemaakt met alle namen en vlaggen van de 50 verschillende staten van Amerika en daarnaast ook de vlaggen van Washington D.C. en Amerikaanse territoria. Op het einde heb je dan een prachtig uitzicht op ‘Mount Rushmore’
‘Mount Rushmore’ toont de gezichten van de 4 Amerikaanse presidenten:
George Washington (1e Amerikaanse president en symbool voor de oprichting van het land), Thomas Jefferson (auteur van de Onafhankelijkheidsverklaring en symbool voor de groei), Theodore Roosevelt (symbool voor ontwikkeling en de rol van de VS als wereldmach) en Abraham Lincoln (symbool voor de eenheid van de natie na de Burgeroorlog). Het monument is gemaakt tussen 1927 en 1941 en elk gezicht is ongeveer 18mtr hoog. We nemen plaats op de bankjes voor het beeld en nemen rustig in ons op waar we naar kijken. Dit is een stukje geschiedenis en wederom adembenemend en indrukwekkend!
We zijn met de laatste foto’s bezig als we opeens een paar druppels voelen. “Het begint wat te regenen, precies wat ze voorspelt hebben”. Ook horen we in de verte wat donderslagen. Omdat we nog in de souvenierswinkel willen kijken, lopen we langzaam die kant uit. Nogmaals genietend van de ‘Avenue of Flags. In de souvenierswinkel lijkt het wel voor niks, zo druk is het er. Maar dat mag de pret niet drukken en op ons gemakje struinen we door de winkel en natuurlijk blijft er ook het e.e.a. aan onze handen plakken. “Hebben we niet al genoeg?” “Jawel, maar voor ons meisje want zij is hier ook geweest en heeft zich niks gekocht”.
Als we naar buiten lopen regent het al een stuk harder, maar gelukkig hoeven we niet ver. Op advies van Ylva moeten we (lees: Roel) een ijsje gaan eten bij ‘Carver’s Café [e-38] Ice Cream Shop’ en als Ylva dat zegt dan doen we dat. En dus rennen we snel naar de andere kant waar het restaurant met ijszaak gelegen is. Ook hier lijkt het wel voor niks, zo druk. Omdat we eerst zin hebben in een bakkie met wat erbij en daarna pas in een ijsje gaan we op zoek naar een plekje om te zitten. Dit is met deze drukte niet snel te vinden, maar er is een oude vriendelijke dame die ziet dat we heen en weer aan het lopen zijn op zoek naar een tafeltje en die naar ons toe komt om te zeggen dat zij en haar man weggaan en we daar kunnen zitten. Zo lief!. Nu we een plekje hebben, haal ik 2 bakkies en wat erbij en ondertussen breekt buiten een noodweer los. De regen valt met bakken uit de lucht en veel mensen vluchten naar binnen. “Hebben wij geluk dat we binnen zitten en een plekje hebben”. “En we hebben geluk gehad dat we MR nog hebben gezien met goed weer want nu is het helemaal dichtgetrokken”. “Wij zitten goed en ik ga mij een ijsje halen”. “Doe dat schat”. Als Roel terugkomt met z’n ijsje wil ik uiteraard ook even proeven en we komen beiden tot de conclusie dat Ylva niks teveel gezegd heeft. Wanneer we zien dat de regen wat is gaan liggen, besluiten we om snel terug te lopen naar onze auto. We kijken nog een keer achterom naar de berg die helemaal in de nevel gehuld is. “We hebben echt geluk gehad”.
Op de buienradar hebben we gezien dat het de eerste uren droog gaat blijven meer dat het niet echt meer zal opentrekken. Daarom hebben we besloten om niet onze route te vervolgen, maar terug te rijden in de richting van het hotel en stoppen bij alle ‘verleidingen’ waar we vanmorgen aan voorbij gereden zijn en zeiden “dat is ook leuk om te stoppen”.
We rijden de berg weer af naar beneden, stoppen nog 1x om uit een andere hoek naar het beeld te kijken en beneden aangekomen is onze eerste stop bij‘Dahls Chainsaw Art’. Hier is het werk te bewonderen van de broers Jarett en Jordan Dahl, twee internationaal bekroonde kettingzaag kunstenaars. De door hun, en van 4 andere ‘carvers’ waar ze mee samen werken, uniek gecreëerde houten sculpturen zijn over het hele terrein te bewonderen. We zien dat de broers momenteel bezig zijn met een nieuw kunstwerk. Met twee kettingzagen zijn ze, staande op 2 etage stellingen, druk doende een paard te zagen.We zijn diep onder de indruk van alles wat we zien. We nemen ons dan ook echt die tijd om alle sculpturen te bewonderen. Jammer dat we nog met het vliegtuig terug naar huis moeten, want een prachtige houten bank met aan bieden uiteinden een beer hadden we direct willen meenemen voor ons huisje in Duitsland. Maar helaas, we zullen het moeten doen met foto’s.
Na ruim een uur genieten lopen we vanuit deze plek een stukje verder het gezellige en authentieke cowboy dorpje ‘Keystone’ binnen. Ook hier heerst een gezellige drukte en we wanen ons even in de Western tijd. We vergapen ons aan de prachtige gevels en alle gezellige winkeltjes. En dan begint het weer, volgens de buienradar, eventjes te regenen. We schuilen in één van de leuke winkeltjes waar ik nu de kans schoon zie om verschillende cowboyhoeden te passen. Zodra het weer droog is, lopen we terug naar de plek waar we de auto geparkeerd hebben en rijden vervolgens het dorpje Keystone uit terug in de richting van Rapid City.
Na ongeveer een kwartiertje rijden komt ‘Christmas Village’ in zicht. Dit hadden we op de heenweg al zien liggen en uiteraard kunnen we daar niet nog een keer voorbij rijden. ‘Christmas Village’ is een kerstwinkel die het hele jaar door geopend is. We weten niet wat we zien als we binnenkomen. Waar je ook kijkt of loopt, zie je de meest prachtige kerstballen, kerstvoorwerpen en kerstartikelen en op de achtergrond klinkt onvervalste kerstmuziek. Zalig!. Ik neem mij uitgebreid de tijd (Roel heeft het na 1 rondje al gezien en gaat buiten in de luie stoel zitten wachten) om hiervan te genieten, alles te aanschouwen en uiteraard blijft ook hier weer e.e.a. aan mijn vingers plakken.
Ik ben ongeveer een uurtje binnen geweest en in dat uur heeft het buiten weer flink geregend. Zelf heb ik er totaal niks van mee gekregen, ik was in Kerstsfeer, maar Roel heeft het zich zitten aanschouwen en geniet nu van de geur van vers nat gras. Het is ondertussen 16.00u (l.t) als we verder rijden naar onze laatste (voorgenomen) stop; ‘Bear Country USA’. Bear CountryU.S.A. is een drive-through Wildlife Park waar je met je eigen auto doorheen kunt rijden. Het park werd geopend in 1972 door de familie Kiehl (familie van dierenliefhebbers en ondernemers). Het idee was om een plek te creëren waar bezoekers Noord-Amerikaanse wilde dieren van dichtbij konden zien, maar dan op een manier die natuurlijker aanvoelt dan een klassieke dierentuin. Sinds de start is ‘Bear Country USA’ uitgegroeid tot een park van meer dan 250 hectare, waar nu honderden verschillende dieren leven.
We rijden langs Rocky Mtn elken, rendieren, Artic wolven, Big Horn schapen, Mule Deer, Mountain Lions en Buffels. Maar het spectaculairste blijft de rit door het gebied met de zwarte en bruine beren. Als je het gebied binnenrijdt staat er een uitkijkpost waar iemand inzit dit continue in de gaten moet houden dat er geen mensen uitstappen en/of hun raampjes open draaien. Dat eerste hebben we uiteraard niet gedaan, het tweede wel. Deze beesten zijn veel te mooi om van achter een raampje te bewonderen en zeker als je er zo dichtbij kunt komen. Ze te kunnen ruiken en bijna lett. voelen echt waanzinnig en een buitengewoon gevoel!
Aan het einde van de autotour is er een wandelgedeelte, de Wildlife Walk, waar je jongere dieren van dichtbij kunt bekijken. Er zitten Bear Cubs (beertjes), Lynxen Otters en diverse andere kleine diersoorten. En natuurlijk is er ook een souvernierswinkel met een heel bijzondere naam: ‘Bear’s Den’ en omdat Roel daar fan van is, gaan we natuurlijk ook hier even een kijkje nemen en tikken we voor Roelie een mooie trui op de kop.
Na deze wederom prachtige ervaring rijden we verder in de richting vanRapid City, waar we bijna zijn en waar we op zoek gaan naar een Burger King. De hele reis hebben we ons al voorgenomen om daar een keer een burgertje te gaan eten maar het is er nog steeds niet van gekomen, vandaag dus wel. Vlak bij ons hotel vinden we er eentje en genieten we van het combo-menu dat we bestellen. Naar de hoeveelheid calorieën die erachter staan, kijken we maar even niet want dan is ons de zin én de honger over.
Rond 18.45u (l.t.) zijn we weer terug in het hotel. De bedoeling is dat Roel een half uurtje gaat rennen en dat ik ga beginnen aan het verslag van vandaag. Echter de ellenlange en pittige rit van morgen, we moeten 550km overbruggen, blijft als het ‘zwaard van Damocles’ boven ons hoofd hangen. Ook het feit dat morgen we een tijdzone passeren en er nog 1 uur bij komt speelt ons door het hoofd. Als we in 1 rechte lijn rijden, zonder nog dingen te gaan bekijken en/of ergens te stoppen, betekend dit minimaal 5u rijden plus 1 uur door de tijdzone. Dat betekend dus dat we óf heel vroeg moeten vertrekken óf pas heel laat bij ons meisje zijn. Beiden scenario’s benauwen ons. We overleggen wat te doen. “Zouden we niet vanavond al een 2-3u gaan rijden en dan de rest morgen? We moeten n.l. ook nog door de tijdzone heen waardoor er ook nog een uur bij komt”. Goede raad is duur, we hebben immers hier het hotel betaald én als we gaan rijden hebben we nog geen andere slaapplek.We hakken de knoop door en begingen als een razende Roeland alles bijelkaar te rapen en de koffers in te pakken.Ylva wordt nog even gebeld om op de hoogte te brengen en een goed uur later checken we uit. De dame aan de receptie kijkt ons verbaast aan “are you leaving now?” “Yes we are leaving and already drive a lot in the direction of our daughter”. “Okay but be careful with the animals”. Hoezo moeten we voorzichtig zijn met de dieren, wij rijden toch op de snelweg?
Om 19.50u (l.t.) verlaten we de parking van het hotel en beginnen we aan iets wat ik misschien wel het spannends vind van deze hele reis en nog nooit eerder (bewust) heb gedaan, n.l. op de ‘bonne fooi’ gaan rijden en maar hopen dat je een hotel vind. Spannend!. Vlak na ons hotel draaien we de HW 90 East op in de richting van Sioux Falls dat al staat aangegeven op de borden. Het is pikke donker en er zit bijna geen verkeer op de weg. Dit in combinatie met het feit dat er nergens lantaarnpalen staan en er dus geen verlichting is, maakt dat het met stukken niet fijn rijden is. We hebben ook totaal geen idee door welk landschap we rijden want er is werkelijk niks, maar dan ook niks te zien.
Na zo’n 2 uurtjes rijden verschijnt er opeens een bord “National Timezone approaching”, we gaan dus zometeen de tijdzone passeren en komt er dus een uurtje bij. Roel had vantevoren nog op de kaart gekeken en de planning was om in Presho te stoppen en een motel te nemen. Toen we daar echter van de wegdraaiden en het motel zagen, hebben we snel besloten om rechtsomkeer weer de HW 90E op te rijden. Dit zag er zo schabbig uit. Hier wilden we echt niet slapen. Dan maar verder rijden tot de volgende plaats waar er logement is want het is hier 1. niet zo dat er veel afslagen zijn en 2. niet bij iedere afslag is een plaatsje en dus slaapgelegenheid. Bij de volgende mogelijk lagen er 3 motels die er alle 3 wel redelijk uitzagen maar alle 3 “volzet”. Dan maar weer doorrijden en ondertussen waren we al bijna 3 uur onderweg en liep de klok (door dat deze een uur vooruit was gegaan) al tegen middernacht. De tijd begint te dringen want stel dat de recepties om 00.00u dichtgaan dan hebben we niks.
Om 23.55u (l.t.) draaien we in Chamberlain voor de 3e keer van de HW af. Hopelijk is 3x scheepsrecht en vinden we nu wel iets. Er liggen hier 3 hotels van sjiek, naar middelmatig, naar “kan net en het is maar om te slapen”. We rijden ze alle 3 af en schrikken wel van de prijs. We hebben zelfs het gevoel omdat het na middernacht is en ze weten dat je slaapplaats nodig hebt, dat ze de prijzen verhogen. We kiezen uiteindelijk voor het “kan net en het is maar om te slapen” Econolodge hotel omdat deze de laagste, maar nog $119, in prijs is. De dame aan de receptie heeft nog 101 vragen alsof het midden op de dag is terwijl wij denken “mens schiet op we willen gaan slapen”. We halen, voor de zekerheid, al onze spullen uit de auto en brengen deze naar de kamer. Uit onze koffer nemen we deze keer alleen onze toilettas en pyjama en springen nog snel onder de douche. Ik wil nog graag een theetje en daar neem ik mij nog de tijd voor. Even afschakelen en in de tussentijd bel ik even met Bomma omdat ik weet dat zij ondertussen (door het tijdsverschil) toch al wakker is; ik wil haar even op de hoogte wil brengen zodat ze weet dat alles goed is.
Inmiddels is het 01.30u (l.t.) en dus de hoogste tijd om de luikjes te gaan sluiten. Het was, door de beslissing die we hebben genomen, een lange en pittige dag maar we hebben dit goed gedaan. We zijn nu op minder dan 200mijl van ons meisje en dat voelt goed. Dit geeft voor morgen of eigenlijk al vandaag RUST.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 145
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Chamberlain
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/075_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => mount-rushmore-en-een-spannende-beslissing
)
[13] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109314
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-28
[photoRevision] => 0
[title] => Monsterrit met veel natuurschoon ...
[message] =>
Tuut tuut tuut … voor het eerst deze reis worden we door de wekker, die Roel blijkbaar had ingesteld want stel je voor we verslapen ons, gewekt. En “nee” het is nog niet heel laat want het is ‘pas’ 07.45u (l.t.).We oeieren even na, kijken naar de filmpjes van ons ‘manneke’ die Jetje weer heeft doorgestuurd en waarop we zien dat hij goed verwend wordt door zijn meterke, luisteren naar het spraakbericht van ons meisje die wel al vroeg op weg was naar het ontbijt omdat ze om 08.00u (l.t.) al college heeft, lezen wat andere berichtjes en komen vervolgens in actie.
We wassen ons, kleden ons aan en in de tussentijd doen we een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. En warempel het lukt meteen de 1ste keer. Zou het dan toch nog goed komen zo tegen het einde van de reis? “Beter laat dan nooit zullen we dan maar zeggen”. Als we weer helemaal zijn bijgesproken over wat de dag van vandaag haar heeft gebracht en wat ze morgen gaat doen, ze gaat bij goed weer met Tant Griet naar Maastricht en daarna wat drinken en eten of dat is toch de planning en dus kunnen we haar morgen normaal gezien niet bereiken, hangen we op. Inmiddels zijn wij ook klaar om naar het ontbijt te gaan.
Om in de ontbijtzaal te komen nemen we de ‘Skywalk’ een overdekte brug van de ene kant van de weg naar de andere die onze kamer met de ontbijtzaal verbind. Het is rustig bij het ontbijt en dat kan wel kloppen want Roel heeft (voor zijn gevoel) al heel veel mensen heel vroeg horen weggaan. Ik ben daar blijkbaar doorheen geslapen. Het ontbijtbuffet ziet er goed verzorgd uit maar ook hier niet zoals we dat bij ons gewend zijn. Wel waren er deze keer pancakes en niet die al voorgebakken waren, nee deze moesten we zelf maken met de pancake machine. Een geniale uitvinding: je drukt op een knop, er komt een klodder deeg uit de machine, die valt op een lopende band, wordt vervolgens plat geplet en verwarmd en komt daarna als een heuse pancake eruit gerold. En “nee” het zijn niet de lekkerste die ik ook gegeten heb maar “ja” ze waren heel goed te doen en weer eens wat anders dan toastbrood met ei.
Na het ontbijt stoppen we de laatste spullen in de koffers (het lijkt wel of ze steeds lichter worden), wordt de auto opnieuw volgeladen met koffers en “tig losse tassen, ik word er gek van” en om 10.15u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. Omdat het stadje Sheridan ons gisteren niet echt aansprak besluiten we om meteen op weg te gaan en niet nog eerst een rondje door het centrum te maken. Bij het tankstation houden we nog even halt om te tanken en de ramen te wassen en dan zijn we vertrokken voor een, in 1e instantie, oersaaie rit van 2 uur over de High Way 90 East (HW90E). Tijdens onze rit op de HW90E zien we enkel en alleen uitgestrekte prairie grasvalktes met hier en daar ‘wildlife’ in de vorm van koeien. En wederom vragen we ons af hoe het mogelijk is dat ze hier zo’n mijlen lange rechte wegen aanleggen; voor de bestuurders oer en oer saai en levensgevaarlijk.
Rond 12.15u (l.t.) draaien we bij ‘Moorcroft’ van de HW19E af en slaan meteen linksaf naar ‘Heidi’s (tankstation, koffiebar, eetgelegenheid en supermarkt in één) , we zijn toe aan een bakkie met wat lekkers. We gaan deze keer voor een Latte Caramel en nemen er een lekkere, grote donut (passend bij mijn kleding) bij. Zoeken ons een plaatsje waar we even rustig kunnen zitten en genieten van ons bakkie met donut. Rond 13.05u (l.t.) verlaten we Heidi’s en willen we bij de naast gelegen ‘Drive-inn bank’ gaan pinnen. “Ik wil dat een keer gedaan hebben, bij ons heb je dat niet een drive-inn bank”. Maar dat wordt helaas geen succes, d.w.z. we kunnen er wel pinnen maar niet het bedrag dat ik wil en dus doe ik het niet. “Ik ga geen kosten betalen om maar een klein bedrag te mogen pinnen, dan hebben ze pech”. Van afstand zaten er ook dames aan het loket, die snapten er niks van maar dat is pech.
Inmiddels is het 13.15u (l.t.) en zetten koers richting het ‘Devils Tower National Monument” (DTNM). De ‘Devils Tower’ is een 260m hoge basaltrots die boven het omliggende prairielandschap uitsteekt. De rots is miljoenen jaren geleden ontstaan door vulkanische activiteit. Het bijzondere aan deze rots zijn de verticale groeven die er overduidelijk in te zien zijn. De legende van de ‘Plains Indians-stammern’ verteld dat er jonge meisjes tegen de rots opklommen op de vlucht voor een reusachtige beer. De beer klauwde in de rots waardoor er diepe verticale lijnen ontstonden. Tot op de dag van vandaag wordt ‘Devils Tower’ nog als een spirituele plaats beschouwd, te zien aan de gebedslinten in de bomen rondom de voet van de tower.
We zien ‘Devils Tower’ al van afstand boven de prairievlakte uitsteken en als plots een berichtje krijgen van Ylva of we even kunnen bellen. De schrik slaat ons om het lijf, “er zal toch niks gebeurd zijn”. We laten weten dat we onderweg zijn en zodra we wifi hebben even facetimen. Gelukkig is dat al vrij snel want net voordat we het ‘DTNM’ in kunnen rijden ligt er aan de linkerkant een souveniersschop met wifi. We proberen even contact te leggen, wat lukt, en gelukkig blijkt er niks ernstigs aan de hand te zijn. Ze heeft wat vragen over haar studie waar ze tegenaan loopt en wat haar op dit moment even benauwd. We praten er rustig met haar over en adviseren haar hierover ook contact te leggen met haar studiebegeleider. Dan moeten we plots het gesprek afbreken want ze heeft om 14.15u (l.t.) een meeting met de psychological coach van het team. “Prima dan gaan wij ook verder”.
Het is nog een minuutje rijden tot de ingang van ‘DTNM’. Hoe dichter we bij de toren komen hoe fascinerender en magischer het wordt. Terwijl we ons vergapen aan de enorme rotspartijen die we zien, lijkt de weg er naartoe net alsof we op autosafari zijn. We hebben het nog niet goed en wel tegen elkaar uitgesproken of er duikt een hertje uit de bossen vlak voor onze auto de weg op.
Aangekomen bij het Visitor Centre parkeren we de auto en nemen de ‘Tower Trail’ om naar de ‘Devils Tower’ te wandelen. Hoe dichter we bij komen, hoe imposanter dat het wordt. In het naar boven lopen passeert ons een jongen die de Tower gaat beklimmen. Zijn maten gingen hem al voor en hij ging er nu achteraan. Als een berggeit zien we hem naar boven klimmen en het echte kletteren langs de DT omhoog is huiveringwekkend en angstaanjagend. Wij blijven met de voetjes op de grond en aan de voet van de Tower. Maken een paar mooie schotjes, genieten van dit natuurwonder, bewonderen de gebedslintjes en wandelen dan weer terug naar de auto. Als we terug naar beneden rijden laat Ylva weten dat ze bereikbaar is en dus houden we nog even stil bij de souveniersschop om met haar te facetimen. Inmiddels hangt ze ook met Nonkel aan de lijn die e.e.a. voor haar heeft uitgezocht en heeft kunnen organiseren dat ze nu Amerikaanse apps kan downloaden en daarmee ook haar bankingapp. We zijn Alexander zeer dankbaar dit hij dit allemaal voor haar doet, zelf waren we daar nooit uitgekomen. Omdat we nog een lange weg te gaan hebben, nemen we afscheid en laten hen met z’n 2-tjes achter.
Vanuit ‘DTNM’ nemen we eerst een half uurtje de HW14East om richting HW90 te gaan. Deze weg voert ons door heuvelachtig prairielandschap met hier en daar een ranch maar over het algemeen niemandsland. Aangekomen bij de oprit van de HW90 is het nog ongeveer eenhalf uur tot aan de afslag ’Spearfish’. Hier verlaten we de HW 90 om om vanuit Spearfish de ’Scenic Byway’ / HW14A te nemen die ons dwars door de 30km lange ’Spearfisch Canyon’ voert. De “Spearfish Canyon’ is een smalle kloof met steile kalk- en zandstenen wanden tot wel 300m hoog afgewisseld met dichte bossen. Echt waanzinnig om te zien. Jammer dat het weer vandaag wat druilerig is want anders waren de kleuren van de wanden nog mooier uitgekomen. Als ‘rode draad’ door de canyon stroomt de ’Spearfish Creek’ welke de canyon oorspronkelijk heeft uitgesleten. Onderweg zijn we 2 watervallen tegen gekomen: de ‘Bridal Veil Falls’ een hoge maar smalle waterval die vanaf de weg te zien was. En de ‘Spearfish Falls’ die we konden bereiken via een korte trail, maar die eigenlijk slecht te zien was en heel eerlijk gezegd ook een beetje tegenviel. We hebben ook wildlife gezien tijdens onze tocht door de canyon : 4 mountain goats en een aantal hertjes. De eerste waren alles behalve schuw, de 2e daarentegen des te meer. Het was dan ook een hele kunst om ze op de foto te krijgen. Wat verder opviel was dat er veel electriciteitsdraden door de canyon liepen wat het natuurlijke beeld wel wat verstoorde. Deze draden liepen naar de huizen en lodges die er lagen en dat waren er in verhouding best veel. Of laat ik het anders zeggen: “we hadden dit niet verwacht want wie wil hier nu wonen?” Qua omgeving is het prachtig maar je woont gidsverlaten en mijlen ver van de bewoonde wereld.
Het loopt tegen 18.30u (l.t.) als we de Canyon uitrijden en de HW14A East richting ‘Deadwood’ nemen. We hebben nog getwijfeld of we dit zouden doen maar omdat het toch op onze route naar ‘Rapid City’ ligt, besluiten we ook hier even te stoppen, rond te kijken en wat te eten want ondertussen hebben we toch wel trek gekregen. ‘Deadwood’ ontstond in 1876 tijdens de Black Hills Gold Rush en was berucht als een echte frontier Town met gokhuizen, saloons en beruchte figuren. Die eerste 2 zijn er tot op de dag van vandaag nog steeds terug te vinden. We parkeren de auto net buiten het centrum en lopen dan ’The Main Street’ in waar je meteen terug gaat in de tijd en het gevoel hebt of je in het ‘Wilde Westen’ loopt. Veel oude gebouwen zijn gerestaureerd en zien er uit als saloons, casino’s, banken en winkels uit die tijd. Er lopen heuse cowboys over straat en ook de postkoets rijd op en af. Het ziet er allemaal heel leuk, gezellig en nostalgisch uit maar van de andere kant is het ook heel erg ‘nep’ en toeristisch. “Het is net Valkenburg maar dan in wild west stijl”.
Onze buikjes (of moet ik na 3 weken buiken zeggen) beginnen zich ondertussen ook te melden, we hebben trek en dus gaan we opzoek naar waar we iets kunnen eten. Bars en saloons zijn er genoeg en onze keuze valt op ‘Buffalo Bodega of Bully’s’ Een restaurant helemaal ingericht in historische sfeer en aangezien Roel graag een keer in een saloon wilde eten. We gaan voor een burger en een saladeen beiden smaken goed. Roel is ondertussen enigszins ingekakt. De lange en vermoeiende reisdag begint hem partte te spelen en we moeten dadelijk ook nog een flink stuk rijden. Als we gegeten hebben, rekenen we af en gaan terug naar onze auto.
Het is ondertussen 20.35u (l.t) en we moeten nog een 55 mijl (88km) naar ‘Rapid City’ rijden want hier ligt ons hotel voor de komende 2 nachten. We doen dit via de I-90 omdat dit de snelste route is en we helemaal klaar en gaar zijn voor vandaag. Om 21.25u (l.t.) komen we aan bij het ‘Country Inn [e-38] Suites by Radisson’ in Rapid City. Gelukkig verloopt het inchecken vlot en krijgen we niet allerlei ingewikkelde vragen gesteld zoals de afgelopen 2 dagen. Onze koffers en tassen laden we op een karretje en met de lift gaan we naar de 3e verdieping. Onze kamer is mooi en ruim en een beetje te vergelijken met de kamers bij vd Valk. Omdat we hier maar 2 nachten blijven, laden we op onze toilettas na niks uit en leven we zoals we dat de afgelopen 11 dagen al doen uit de koffer. Het hotel beschikt ook over een zwembad en spa en daar gaan we nog even lekker gebruik van maken. Even lekker ontspannen en relaxen na wederom een hele mooie maar ook vermoeiende dag. We (lees: Roel) hebben vandaag 530km afgelegd, veel mooie dingen gezien maar het was een monsterrit. Zeker ook omdat het hier niet de (snel)wegen van bij ons zijn. Je moet hier constant opletten en alert zijn. Ik ben dan ook zeer trots op mijn manlief dat hij ons weer veilig en wel naar hier heeft gebracht.
Na het zwemmen douchen we ons, haalt Roel een theetjes en terwijl ik aan het verslag werk, tokkelt Roel op z’n gsm en niet lang daarna vallen zijn luikjes dicht. Het was echt een heel intensieve dag; zeker voor hem als chauffeur. De tijdsgrens zijn we, in tegenstelling tot wat we gisteren dachten, nog niet gepasseerd.. South Dakato heeft naar het schijnt 2 tijdszones en wij overschrijden die pas zaterdag weer.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 150
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Rapid City
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/984_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => monsterrit-met-veel-natuurschoon
)
[14] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109305
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-27
[photoRevision] => 0
[title] => Weg door niemandsland en lokale ontdekkingen ...
[message] =>
Het is 07.45u (l.t.) als we wakker schieten. We hebben allebei,na ons rodeo uitje van gisterenavond, vast en goed geslapen. We starten rustig op door eerst wat whatsappjes te lezen, naar de filmpjes van ons Lio-ke te kijken die Jetje iedere dag trouw stuurt en te luisteren naar het voiceberichtje van ons meisje. Zij start vandaag met haar 1e officiële universiteitsdag en is zich daar nu pas echt van bewust. De afgelopen anderhalve week waren het enkel activiteiten en wennen, maar nu gaat het echte werk beginnen. Ze geeft aan dat ze het spannend vind. Dat is logisch en mag ook, wij vinden het ook spannend. Maar voor het zover is, moet ze eerst nog naar de bank én heeft ze een zoommeeting met Nonkel.
We wassen ons, kleden ons aan en gaan naar het ontbijt. Als we buiten komen merken we dat, het voor de 1e keer deze reis, fris is en dat het zonnetje niet schijnt. In de ontbijtzaal is het gezellig druk maar we vinden nog een plekje om te zitten. Het buffet ziet er goed uit, er is toast, baggles, wentelteefjes, ei, muesli, yoghurt, (smeer)kaas, jam, koffie, thee, sinaasappelsap oftewel er is voldoende om uit te kiezen. Het smaakt ons goed en als we een ‘bodempje’ hebben aangelegd voor het eerste gedeelte van de dag, gaan we terug naar onze kamen.
Op de kamer leggen we de laatste spullen in de koffers, we hebben deze omdat we hier maar 1 nacht blijven niet helemaal uitgepakt, en als dat is gebeurt begint Roel met het inpakken van de auto. Ik doe een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. Poging 1 mislukt maar bij poging 2 heeft ze de juiste knop gevonden, gelukkig. We kletsen bij en horen de nieuwtjes van de laatste 24u. Ze heeft gisteren een hele gezellige maar drukke visite dag gehad; Mémé, Veerle, oma Betty en Herman zijn langs geweest dus aan aandacht en gesprekken geen gebrek. Ik haal de bedden snel af, Roel checkt uit en om 10.00u (l.t.) rijden we richting ‘Oldtown Cody” nadat we eerst nog een rondje langs de beschilderde buffels hebben gemaakt om die vast te leggen.
Cody is een echt cowboy stadje en als je Oldtown komt binnen rijden ademt het één en al Wilde Westen sfeer uit. De huisjes en winkels, alles is in deze stijl ingericht en veel mensen op straat lopen er als echte cowboys bij. Cody is ook nauw verbonden met de legendarische figuur ‘Buffalo Bill Cody’ die hier vandaan kwam en waarnaar de plaats ook is vernoemd. Overal in het plaatsje komt je beelden, schilderingen en verhalen van hem tegen. We parkeren de auto en maken een wandeling dor het stadje om de sfeer op te snuiven. Ook bezoeken we een winkel met cowboy accessoires zoals hoeden en laarzen. Ik twijfel even over een hoed, maar na de verstandige woorden van mijn man “thuis doe je die toch nooit meer op” heb ik besloten om er toch maar geen te kopen. Als we verder lopen komen we langs ‘Chinatown’, dit blijft een All-you-can-eat Buffet restaurant te zijn. We zien er tientallen scholieren (aan de overkant ligt een Highschool) naar binnen gaan. Als ze naar buiten komen hebben ze witte foambakken gevuld met allerlei lekkers van het buffet bij zich. Een kostelijk gezicht om te zien. Bij ons gaan de studenten naar de bakker voor worstenbroodjes en allerlei andere lekkere dingen en hier gaan ze zich een bak met Chinees vullen om vervolgens op te eten. Verschil moet er zijn.
Om 11.25u (.l.t.) stappen we terug in de auto, rijden nog even langs het postkantoor en laten dan Cody achter ons liggen. We nemen de U.S. Highway 14/16/20 East. Vervolgens rijden we (lees: Roel want ik doe tussendoor een nappie) ongeveer een uur over een oer-oer-oer saaie kaarsrechte weg die voor een gedeelte langs de ‘Shoshone River’ loopt en voor de rest door open prairie en landbouwgebied. Iets saaiers hebben we nog niet eerder gezien deze reis en het is knap dat Roel is wakker gebleven.
Als we tegen 12.30u (l.t.) het plaatsje Greybull binnenrijden, zijn we dan ook echt toe aan een bakkie. “Ik snap niet dat ze zo’n rechte, saaie wegen kunnen aanleggen. Dat is echt levensgevaarlijk. Bij ons in Europa is dat zelfs verboden”. “Respect dit je niet in slaap bent gevallen en ons veilig naar hier hebt gebracht. Sorry dat ik wel in slaap gevallen ben”. “Geeft niet sjat, maar nu eerst een bakkie”.
We rijden door de hoofdstraat van Greybull op zoek naar een leuk tentje als we opeens aan de linkerkant ‘Brandi’s Candies Sweet, Sandwiches and Icecream’ zien liggen. “Hier gaan we stoppen want dat ziet er leuk uit”.
We parkeren de auto en bereiden ons voor op een klein, cowboy-achtig ingericht zaakje, echt iets lokaals dat vinden we leuk. Als we de deur openen weten we niet wat we zien en ik wordt er helemaal blij van. De eigenaresse heeft het meteen door en verwelkomt ons hartelijk bij de deur. Wat we zien is een, volledig in Amerikaanse stijl ingericht snoepwinkeltje. Er staan tientallen potten en maanden met allemaal verschillende snoepjes in alle soorten en maten. Ik weet echt niet wat ik zie en ben meteen helemaal “happy”, gewoon door hoe het zaakje is ingericht. De eigenaresse vraagt of ze ons kan helpen en we zeggen dat we eigenlijk graag koffie willen met iets erbij. Ze geeft aan dat ze eigenlijk alleen maar gewone koffie heeft en als we speciale willen we een paar deuren verder moeten gaan. Maar dat willen we helemaal niet, het is hier veel en veel te leuk en gezellig. Ze stelt voor om gewone koffie voor ons te maken en terwijl ze dat doet neus ik lekker rond in de winkel. Ik kom echt ogen tekort want ze heeft niet alleen lekker snoepgoed maar ook nog heel veel andere leuke snuisterijen te koop en mijn oog valt meteen op een ghnome in Amerikaanse stijl. Roel is ondertussen al bezig met het bestuderen van de kaart want hij heeft trek. “Kom je even kijken en focussen”. We kiezen voor een combo van Sandwich [e-38] Soup want soep hebben we al even niet meer gehad. Het is aardappel soep en ze smaakt heerlijk, evenals de sandwich die ze voor ons maakt. En de koffie … je proeft dat die met liefde gemaakt is. In de tussentijd komen er verschillende klanten binnen en tegen iedereen verteld ze dat we uit België komen waardoor er leuke gesprekken ontstaan. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan, ik zou hier nog uren kunnen blijven maar we moeten nog een heel eind en dus gaan we afscheid nemen van de eigenaresse en haar man (een politieagent die ook nog binnen is komen lopen in vol ornaat omdat hij moet gaan werken) maar niet voordat ik nog een aantal lekkere zakjes snoep heb uitgezocht voor ons meisje want die hadden we tussendoor foto’s gestuurd en vraagt of we haar iets meenemen, “natuurlijk lieverd”. Naast de snoep neem ik ook 2 ghnome’s (1 voor Ylva en 1 voor ons). Als we gaan afrekenen en ik zet alles op de toonbank zegt de eigenaresse heel vriendelijk “these (de ghnome’s) are not for selling, these are my decoration”. “Oh realy? But I like them so much”. Ze denkt even na en zegt dan “okay you get them from me because I saw you like them when you came inside”. Natuurijk ben ik haar hartelijk dankbaar en we geven haar een extra tip, gewoon omdat we het hier zo leuk vinden.
Om 13.35u (l.t.) zitten we terug in de auto en zetten we koers richting Sheridan. Dit doen we via de ‘Bighorn Scenic Byway’ (BSB). De BSB is een panoramische weg van 93 km die loopt van Shell (bij Greybull) naar Dayton (bij Sheridan). De weg loopt dwars door de ‘Bighorn Mountains’ en de top van deze weg ligt op ruim 2800 meter!!!! Het landschap wisselt voortdurend af en is adembenemend. Je rijdt door droge prairie, groene bergweiden, langs steile kloven, watervallen, alpine bossen en kale rotspartijen. Het (uit) zicht is fenomenaal in niet in woorden te omschrijven.
Het eerste gedeelte van de ‘BSB’ voert door de ‘Shell Canyon’ die door miljoenen jaren erosie, is uitgesleten. We passeren ook bij de ’Shell Fals; een waterval van 37m hoog die met een enorme kracht naar beneden stroomt. Als we echter bij de ingang van het platform komen, blijkt dit gesloten te zijn. “Dit betekent dat we er dus niet op kunnen”. “Nee inderdaad dan moeten we maar een foto maken vanaf de muur”. Want vanaf de muur rondom de parking kun je de waterval al zien. Het kan ons echter niet bekoren en gezien het feit dat we nog geen 2 auto’s zijn tegen gekomen op de route hiernaartoe en het voor de rest allemaal goed en veilig uitziet, besluiten we toch om naar binnen te gaan. D.w.z. ik ga naar binnen want Roel wil Wzich geen boete of straf hier in Amerika kan veroorloven “en stel er komt een over fanatieke ranger, dan zijn we het haasje”. “Zal ik dan gaan en dan blijf jij op de uitkijk staan en als er iemand komt dan doe je alsof je staat uit te rusten”. “Ja dat doen we en dan maak jij het rondje en maak je foto’s en film je het”. Zo gezegd, zo gedaan en dus ga ik achter het hek alleen op pad op de trail bij de waterval. Natuurlijk vind ik het spannend en dan vooral dat we niet betrapt worden (want als dat gebeurt hebben we echt een vet probleem), maar hier helemaal alleen lopen en genieten van het uitzicht en de waterval heeft ook iets magisch. Als ik terug richting de auto loop voel ik dat mijn hartslag wat toeneemt en loop ik gebukt achter de muur, want stel er staat iemand bij Roel dan zien ze mij niet. Gelukkig is er niemand en kan ik zo weer instappen alsof er niks is gebeurt. “Missie volbracht!”.
We vervolgen de route met enorme hoogteverschillen en de vele (haarspeld)bochten. Er zijn soms stijgingspercentages van 10% en meer. We genieten van de panoramische vergezichten, granieten kliffen en gletsjerdalen en zien hoe gletsjers en erosie het landschap gevormd hebben. Tegen 16.15u (l.t.) naderen we Dayton en laten hiermee de BSB achter ons. Het is dan nog een kleine 15’ rijden tot in Sheridan. Sheridan is een klein, charmant stadje dat wel uitgestorven lijkt. Ons hotel, het ‘Best Western Sheridan Center’ hebben we gelukkig snel gevonden want Roel is moe want het was een zeer intensieve dag en dan met name het rijden. Ik heb respect voor hem, hij heeft dat goed gedaan en ons veilig naar hier gebracht.
Bij het hotel aangekomen gaan we naar binnen om in te checken. Ik geef meteen onze paspoorten en creditcard af omdat dit is wat ze altijd als 1e vragen. Vervolgens begint de dame aan de receptie allerlei vragen te stellen over de auto: “what kind of car do you have?” “A Chrysler”. “What is de colour of the car?.” “Gray”. “What is the state?” “He is in a verry good state” waarna ze me aankijkt alsof ze het in Keulen hoort donderen. “I ment what is the state?” waarmee ze dus niet de staat van de auto, maar uit welke staat hij kwam. “Ja zeg dat dan” … en Roel, die kwam niet meer bij van het lachen.
Onze kamer ligt aan de overkant van de weg en we kunnen de auto voor onze deur neerzetten. De koffers en andere spullen worden uitgeladen en de kamer een beetje ingericht. Daarna maken we een kleine tour door het hotel o.a. om te kijken waar het zwembad ligt. Terug op de kamer gaan we even op bed liggen en bellen we met ons meisje. We zijn natuurlijk heel benieuwd hoe haar 1e college dag is geweest en hoe het is gegaan. Als ze oppakt zien we haar achter haar bureau zitten te leren. Ze vertelt dat het een hele mooie dag maar ook een hele vermoeiende dag was. Er is veel informatie (van school en het zwemmen) op haar af gekomen en ze moet het allemaal nog een beetje laten indalen. Ook het feit dat ze vanmorgen 2u met Nonkel is bezig geweest en dat helaas nog niet alles gelukt en geïnstalleerd is, vind ze vervelend. Gelukkig heeft ze wel al iets kunnen regelen voor een paar boeken, dus ze heeft al iets. Maar veel tijd om met ons te babbelen heeft ze niet want ze gaat met een paar meisje naar de gym. Terwijl we aan het skypen zijn, kleed ze zich dan ook om en showt ons haar nieuwe t-shirt dat ze al heeft gekregen. “Wauw … en ook nog helemaal jou kleur”. “Ja mooi hé”. Dan wordt er op de deur geklopt, “ik moet ophangen” en weg is ze.
Het is ondertussen 18.30u (l.t.) en voordat we gaan kijken waar we wat kunnen gaan eten springen we nog snel even onder de douche. Daarna gaan we op pad. Roel wil graag in een lokaal cowboy restaurant iets eten maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We doorkruisen Sheridan van noord naar zuid en vinden in 1e instantie niet echt wat we zoeken. Dan rijden we voorbij Wyomings Rip en Shop House waar met koeienletters op de muur staat dat ze ribben en steak hebben. “Dit wordt het”. Als we het restaurant binnen lopen, zien we inderdaad meteen dat het een locale zaak is en dat is goed. Het restaurant bestaat uit 2 gedeeltes, het ene gedeelte is koud en ongezellig ingericht en in het ondergedeelte zijn leuke zitjes en de bar. Helaas zijn alle zitjes volzet en dus gaan we aan de bar zitten. De waitres die ons gaat bedienen is erg vriendelijk en heeft er zin in. We krijgen een joekel van een kaart in onze handen geduwd maar we zijn er vrij snel uit. Roel gaat voor een burger en ik kies de spareribs. Omdat het druk is duurt het even voordat we het krijgen, maar ons wachten wordt beloond. De burger smaakt voortreffelijk en de ribben zijn gaarder dan gaar en vallen zo van het bot. Tijdens het wachten heb ik al verschillende toetjes voorbij zien koken, waaronder carrotcake dus als de waiter komt en vraagt of we nog een toetje willen is het antwoord “yes”. Maar omdat we net gegeten hebben en vol zitten vragen we of we de carrotcake mee naar huis mogen nemen en thuis opeten. Natuurlijk kan dat , dat is hier de normaalste zaak van de wereld. Onze carrotcake wordt netje ingepakt, we betalen, bedanken onze waiter en gaan dan terug naar de auto en het hotel.
De klok loopt tegen 21.00u (l.t.) en het is dus nog te vroeg om gaan te slapen. Roel regelt 2 kopjes thee (aan de andere kant van de weg) en onder het genot van een kopje thee en een stukje carrotcake overlopen we de dag nog eens. “Het was heel zwaar en vermoeiend auto rijden”. “Dat wil ik geloven maar ik ben blij dat we veilig hier zijn. Je hebt dat supergoed gedaan. Ik en trots op je!”. We kijken samen even naar de dag van morgen. Als het goed is gaan we dan weer een uur vooruit en zitten we terug op 7u tijdsverschil. Roel tokkelt nog wat op zijn gsm en ik werk aan het dagboek. Om 22.22u (l.t.) vallen de luikjes dicht.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 139
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sheridan
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/910_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => weg-door-niemandsland-en-lokale-ontdekkingen
)
)
)
[_currentItemCount:protected] => 15
[_currentItems:protected] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110722
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-12-10
[photoRevision] => 266
[title] => Nieuwe aanrechten!
[message] =>
Nieuwe aanrechten!
Het een-na-laatste weekend van november begon met alweer hartstikke mooi weer. Ik ben 's ochtends een flink stuk wezen hardlopen, een ander (iets vlakker) rondje dan de weekenden ervoor omdat dat me even verstandiger leek, maar dan mocht ik van mezelf wel iets verder lopen. En dat ging lekker! Ik ben harder gaan lopen de laatste tijd en dat kon ik merken omdat stukjes in deze route die ik anders lastig vond om omhoog te lopen nu ineens minder steil leken. Eenmaal vlakbij huis vond ik dat ik er nog wel een extra lusje aan mocht plakken vanwege prettig, en daarna had ik zestien kilometer gelopen toen ik weer thuis was. Dat was fijn! Danko was een stuk wezen fietsen en dat was iets minder prettig geweest omdat we de avond ervoor uit eten geweest waren. We hadden iemand uit Engeland op bezoek op het bedrijf die week, die we met iedereen die ook mee wilde die avond mee uit eten genomen hebben. Dat was gezellig, maar ook dat restaurant hebben we soort van afgekeurd omdat het eten er (niet voor het eerst) niet zo goed was en vooral omdat je (in ieder geval wij) gewoon niet genoeg krijgt. Ik had na de tijd nog een kom pasta gegeten maar Danko niet, en dat had hij wel gemerkt op de fiets. Het is ook wat dat je eenmaal thuis beter nog iets extra’s kunt eten!
De volgende dag was het bewolkt en lang niet zo aantrekkelijk buiten, maar na wat twijfelen zijn we toch nog fijn een rondje wezen mountainbiken. Een korter stuk dan anders maar het was lang genoeg vonden we allebei!
De week erna heb ik mijn loopband en slimme fiets maar weer eens in gebruik genomen. Het zou aan het eind van die week koud worden, en dan is het wel fijn om eerst eventjes te kijken of alles nog werkt voordat je iets verder wilt lopen of fietsen en je komt er op dat moment achter dat iets niet goed werkt. Met het fietsen was dat wel het geval want de software was geüpdatet en daar ben ik wel even mee aan het klooien geweest.
’s Middags had ik afgesproken om thee te drinken bij Fiona, van wie ik de Abrahamvlag had geleend voor Danko's verjaardag. Dat was gezellig! Ik viel met mijn neus in de boter want er was verjaardagstaart over waar we erg lekker een stukje van bij de thee konden nemen. Het was een korte werkweek vanwege Thanksgiving, wat we verder niet gevierd hebben, maar de vier dagen die we erdoor achter elkaar vrij hadden waren wel erg fijn! Zo'n luxe, dat je gewoon de tijd hebt om in huis van alles te doen waar je anders niet aan toe komt!
Op donderdag begon ik met een uurtje krachttraining en een klein stukje hardlopen, terwijl Danko een rondje is wezen mountainbiken. We hadden alle tijd om lang over het middageten met daarna nog koffie en thee te doen en zijn daarna een rondje wezen rijden met de Porsche. En zo halverwege de middag, waarop alle Amerikanen aan hun Thanksgivingmaaltijd zitten (want daar begint men om een uur of vier aan, nog altijd tot onze verwondering), was het uitgestorven in de bergen. Bijna niemand te bekennen, dat is echt de enige dag in het jaar waarop dat zo is! Toen we terug waren plakte Danko zijn 'fietskamer' af om het plafond te gaan witten, wat er aan het eind van het weekend op neer kwam dat het hele kamertje geschilderd was. Ik had een berg was om me bezig te houden, schreef verspreid over meerdere dagen stiekem een paar Sinterklaasgedichten (meestal ben ik daar eerder mee!), en ben op zaterdag fijn een flink stuk wezen hardlopen in de kelder. Ik had een heleboel dingen bedacht die ik in al die vrije dagen ging doen maar daar is het lang niet overal van gekomen, haha! Want je doet eens iets langer over het ontbijt en neemt samen iets meer tijd om brood te eten en 's middags even een spelletje te spelen, en dan is het allemaal wel niet zo efficiënt qua tijdgebruik maar wel fijn!
We haalden dat weekend ook de aanrechten in de keuken leeg zodat Danko de tegeltjes bovenop de muurtjes en het barretje eraf kon halen. En waar er zoveel dingen in het huis niet degelijk gedaan zijn zaten de tegels op stukken hout die vastgelijmd zaten en het heeft wel even wat tijd gekost om vooral de lijm van het hout eronder af te krijgen! Oplossing: men neme een zaag en dan ging het gelukkig nog redelijk.
Op dinsdag hebben we alle bovenste laden leeggehaald voor het geval dat, en op woensdagmorgen gingen de houten aanrechten eraf, die we niet één maar twee jaar gehad hebben ontdekten we. Hahaha! Natuurlijk kregen we die dag de eerste sneeuw, en ook direct een flink pak, waardoor het onmogelijk werd om de reststukken kwartsiet in de kelder te laten zetten. Dat is te zwaar om mee de trap af te lopen, en door de tuin glibberen over de sneeuw was gewoon niet een goed idee. Tegen half tien kwamen de heren installateurs, net toen ik even ging hardlopen. Toen ik daarmee klaar was waren ze al flink opgeschoten, en het zag er direct al zo mooi uit! Tegen de avond zaten alle aanrechten erin en hebben we gevraagd of ze als laatste de uitsparing voor de kookplaat zouden willen maken zodat we die even terug konden zetten en thuis warm konden eten. Op donderdag hebben ze nog een halve dag nodig gehad voor alle laatste dingetjes en toen was het klaar! En het is zo mooi geworden! Wat een verschil, we zijn er heel erg blij mee! En toen kwam de uitdaging om het op de foto te zetten zoals het er in het echt uitziet, dat was nog even een uitdaging, haha!
Op vrijdagavond hebben we gezellig samen Sinterklaas gevierd, en dat hebben we op zaterdag nog een keertje gedaan want toen werd er een nog een pakje voor ons bezorgd, met een bijbehorend gedicht van Ria en Ad. Ik denk dat ik de enige ben die tuinboontjes kreeg van Sinterklaas maar ik ben er blij mee want die kan ik hier niet vinden!
Aan het begin van de avond hadden we met Hunter afgesproken om samen iets te drinken. Het was alweer even geleden dat we elkaar gezien hadden want wij zijn vaak weg en hij is nog veel vaker niet thuis dus we konden weer even een beetje bijkletsen, dat was gezellig!
Op zondag hebben we allebei binnen gefietst, als het daar buiten niet geschikt voor is, is het toch wel heel fijn dat je dan toch wel een ‘rondje’ kunt doen!
Op maandag speelde ik een beetje Sinterklaas op het werk en was het me gelukt om op ieders bureau een chocoladeletter en wat strooigoed neer te leggen zonder dat iemand het gemerkt had :-). Met een briefje met uitleg erbij voor onze nieuwste medewerker die dit nog niet eerder gezien had en die het heel leuk had gevonden. Ik liet na de krachttraining ook iets achter bij Jesse, en toen ik gisteren koffie ging drinken met Michelle had ik ook wat speculaas en pepernoten meegenomen die erg op prijs gesteld werden. Ik vind Sinterklaas ook gewoon veel leuker dan de kerstman!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 160
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/816_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => nieuwe-aanrechten
)
[1] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110562
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-11-18
[photoRevision] => 266
[title] => Hardlopen, aanrechten en het noorderlicht
[message] =>
Twee weken geleden was het in het weekend maar frisjes. Wel ideaal hardloopweer, en ik had een andere toegang tot het recreatiegebied naast onze wijk gevonden, dus kon ik leuk een nieuw rondje gaan lopen. Over die paadjes mag je niet fietsen dus hoewel echt vlakbij huis was ik er nog nooit geweest! Ik moest dus wel de route die ik wilde lopen een beetje uit mijn hoofd leren, wat neerkwam op 'als ik voorbij dit punt ben, moet ik de eerste links'.
Zo gezegd, zo gedaan, en ik had al vrij snel in de gaten dat dat niet het paadje was dat ik had willen hebben. Blijkbaar zijn er nog wat mountainbikepaadjes daar net buiten de stad die niet op de kaart staan die ik gebruikt had om mijn route te plannen. En omdat ik dacht dat ik vast wel weer goed uit zou komen ben ik doorgelopen. Nou, zo ging het net niet helemaal! Het was fijn dat mijn horloge een kaart heeft die dan wel niet erg gedetailleerd was (deze paadjes stonden er dus ook niet op, haha!) maar dan kon ik in ieder geval zien waar ik ongeveer naartoe wilde gaan. Toen ik een karrespoor kon nemen vanaf het verkeerde paadje in de goede richting heb ik dat gedaan, alleen kwam dat uit bij een gesloten hek over datzelfde karrespoor. Toen was ik al te ver om nog om te willen draaien dus ben ik er overheen geklommen. Het weggetje ging verder rechtdoor, wel onderbroken door nog een gesloten hek waar ik dan ook maar overheen gegaan ben. Normaal gesproken doe ik dat helemaal niet maar ik wilde ook niet helemaal bij de grote weg bij Noord-Boulder uitkomen want dan kwam ik pas echt aan het omlopen en teveel extra kilometers. Dat laatste weggetje ging fijn verder naar waar ik naartoe wilde, totdat het ophield. Stond ik daar, met tussen mij en waar ik wilde zijn een prikkeldraadhek! Gelukkig was er een stukje waar het draad ver genoeg van elkaar zat om tussendoor te kruipen, en daarna bleek er nog een waterige en vrij brede sloot om door-/overheen te gaan. Het viel mee gelukkig met de natte voeten! Daarna was ik weer terug in het recreatiegebied, en kon ik mikken waar ongeveer het paadje zou zijn dat ik eigenlijk had willen hebben. Hahaha, dat was even iets avontuurlijker dan mijn bedoeling geweest was! En met veel stilstaan telkens waardoor je niet lekker aan het hardlopen komt.
Maar vanaf dat moment had ik weer een paadje onder de voeten en kon ik zoals gepland mijn rondje aflopen, ik was alleen wel wat later thuis dan we gedacht hadden. En dat kwam niet heel handig uit, want we hadden het halve idee gehad om bij een groothandel in Denver naar aanrechten te gaan kijken, maar die gaan op zaterdag om vier uur dicht, dus dan ging het niet passen om thuis te eten. We hebben ons brood dus maar in de auto opgegeten en waren er toen met ruim de tijd om rond te kijken.
We hebben een dikke kilometer door een grote loods vol met ontzettend veel verschillende soorten platen graniet, marmer en kwartsiet gelopen, en al vrij snel hadden we één hele mooie soort groene kwartsiet gezien. Daar bleef het bij, maar je hebt er ook maar één nodig! Een beetje irritant was er geen prijsinformatie maar moet je eerst een installateur vinden die je dan een prijsopgave kan geven. Goed dan, dat ging dus op het lijstje voor maandagmorgen!
Omdat we toch 'in de buurt' waren (niet echt, soort van, in ieder geval dichtbij genoeg, hahaha!) wilden we 's avonds gaan eten bij het Franse restaurantje in Cherry Creek waar we een paar keer eerder geweest zijn, maar dan moesten we wel nog even de rest van de middag opvullen. Het was een mooie gelegenheid om even bij de meubelzaak waar we onze banken gekocht hebben naar binnen te wippen om te klagen over de banken (die begonnen na een maand al te kraken, en de zitkussens zijn nu al zacht geworden, dat was niet de bedoeling!) omdat we niks van hun klantenservice gehoord hadden na het invullen van een contactformulier.
Een eindje verderop zagen we in het winkelcentrum nog een meubelzaak waar we dan ook wel even naar binnen konden - en direct aan de andere kant weer naar buiten vanwege niks van onze gading en de aanwezige kerstmuziek. Begin november!! We kwamen uit tegenover een kledingwinkel, waar we dan ook wel even konden kijken. Ik trok min of meer voor de lol een winterjas aan die er wel leuk uit zag en die zat me als gegoten, in een maat die ik nog nooit heb gekocht in een jas. Dat was even een verrassing! Blijkbaar moest dat zo zijn, want die jassen bleken pas anderhalve dag in de winkel te hangen, en de voor het geval dat aangepaste gewone maat stond helemaal niet mooi. Binnen vijf minuten had ik dus ineens een hele mooie jas gekocht, ik ben er erg blij mee want daar was ik al wel een poos naar op zoek! We hebben nog iets verder gewinkeld en daarna zijn we richting restaurant gereden. We hadden niet gereserveerd omdat we dachten dat dat niet nodig zou zijn (wat dachten we ook, op een zaterdagavond..) en toen bleek het restaurant vol. Maar in hun lounge (zitkamer?) was nog precies één tafeltje en daar serveren ze ook hun hele menu, dus daar hadden we even geluk mee! We hebben heerlijk gegeten, een gezellig eind van een erg geslaagd uitstapje!
Dat werd gevolgd door een nog frissere zondag die we mooi konden gebruiken voor van allerlei klusjes in huis want we hadden allebei totaal geen behoefte om met iets van acht graden te gaan fietsen, verwend als we zijn met het weer, hahaha!
Op maandagochtend heeft Danko een paar installateurs gebeld voor prijsopgaven, die we al snel kregen en waarvan de kosten gelukkig binnen het bedrag vielen dat we zelf hadden ingeschat. En één van de bedrijfjes vroeg of we dan ook platen hadden laten wegzetten, we wisten niet dat dat kon maar dat zijn we op dinsdagmiddag dus wel even gaan doen! Achter de voorste plaat kwamen nog wat platen tevoorschijn die we zelfs nog mooier vonden, en die we dan hebben laten markeren als voor ons. We waren er helemaal blij mee! Daarna was het nog even besluiten wie we wilden inhuren, dat was een vrij makkelijke keuze want één van de twee bedrijven had allerlei apparatuur waarmee ze heel precies alle uitsparingen en voor te boren gaten kunnen maken, en software om ervoor te zorgen dat de patronen in de steen het mooist op elkaar aansluiten. Met een levertijd van drie tot vier weken, dat hadden we ineens snel geregeld, en we kijken er erg naar uit!
Voor de banken was er minder mooi nieuws, want het is 'helemaal normaal' dat kussens binnen de kortste tijd heel erg zacht worden, 'precies zoals hoe u dat wilt'. Ja, dat willen we dus helemaal niet! Er gaat iemand langskomen om het te repareren, maar wat ze eraan kunnen doen vragen we ons af. Er was het aanbod om de banken terug te nemen en ons geld terug te krijgen, maar dan hebben we niks meer om op te zitten. Het geheel is nogal teleurstellend, en weer zo'n typische ervaring die we maar omschrijven als 'Amerikaans product'. Wel jammer want we waren er eerst zo blij mee!
Die avond reden we op weg naar huis even langs onze brievenbus omdat we daar alweer een aantal dagen niet geweest waren, zoveel post krijgen we namelijk ook weer niet. Op weg naar huis zag Danko iemand naar de lucht kijken en dat filmen, en toen viel het ons op dat de hele lucht wel roze leek. Dat was dus het noorderlicht dat we vanuit onze wijk konden zien! We zijn thuis door de achtertuin de golfbaan op gelopen om het beter te kunnen zien, en dat was toch wel speciaal! Als je er dan foto’s van neemt dan zien onze telefoons toch heel wat meer dan wij, maar de dan weer wat donkerdere en dan weer lichtere roze kleur, en op een gegeven moment een groene vlek die er tussendoor kwam was bijzonder om te zien!
Ondertussen hadden we nog steeds het mooiste weer dat je je maar voor kunt stellen. Afwisselend frisse dagen met bewolking en dus ideaal hardloopweer, en zonnige dagen waarop het ongeveer nog te warm was om in de zon te zitten. Ik had vorige week op donderdag na de krachttraining met Jesse afgesproken om een broodje te gaan eten, en dat was zo'n warme dag waarbij het ongeveer jammer was dat ze de parasols bij de bakkerij niet open hadden. Daar hadden we dus even geluk mee! Het is enigszins zorgelijk dat er telkens maar geen neerslag is maar het is ook wel erg prettig! De dag erna had ik met Michelle afgesproken om koffie te drinken en ik kreeg ongeveer kippenvel toen ik haar gewoon zag lopen. Dat was weer erg gezellig en fijn om elkaar te zien!
Afgelopen zaterdag deed ik nog een poging mijn nieuw bedachte rond'je' te lopen, en nu liep ik wel goed. En zo zonder te hoeven stoppen, en zonder vlakke omweg, was het die dag wel zwaar. Of ik de dagen ervoor niet genoeg gegeten had of wat het ook was, in ieder geval was ik na iets van veertien kilometer klaar om thuis te zijn, daar heb ik meestal geen last van, haha! En zoals dat dan werkt is het wel een fijn idee dat je het helemaal gelopen hebt en lust ik daar dus wel meer van :-). Danko was een flink stuk wezen fietsen en is daarna beide de hele middagen bezig geweest om blad uit de tuin op te ruimen. Ook zonder het blad van een ondertussen weggehaalde boom bij de buurvrouw was het nog weer flink wat werk. Na twee dagen had Danko zevenentwintig papieren zakken gevuld met door de grasmaaier vermalen blad, waren we op zondagmorgen ook nog een rondje wezen fietsen, en aan het eind daarvan waren we ook blij dat we met onze boterhammen op de bank mochten zitten. We hebben ons goed moegemaakt in het weekend, haha!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 218
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/331_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => hardlopen-aanrechten-en-het-noorderlicht
)
[2] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110370
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-11-06
[photoRevision] => 266
[title] => Heerlijk herfstweer
[message] =>
Het voelt alweer zo lang geleden dat we vertrokken uit Nederland! We vlogen naar huis via Minneapolis, hadden wel een beetje vertraging maar nog ruim genoeg tijd om over te stappen, en waren aan het eind van de dag weer 'thuis', en deze keer waren we wel moe van de hele reis. De volgende dag waren we allebei aan het kuchen, en omdat we niet wisten wat en of dat iets was zijn we maar een dagje thuis gebleven. Niet dat we op het werk mensen aan konden steken want die hadden los van elkaar allemaal al iets te pakken gehad maar we zijn toch maar even voorzichtig geweest voor het geval dat. Op vrijdag was wat het ook was alweer meest weg, en ben ik voor we naar het werk gingen een klein rondje wezen hardlopen. Voor het eerst weer sinds de halve marathon, en het was net een beetje te vroeg denk ik want ik had er spierpijn van en dan heb ik eigenlijk nooit.
Na één hele werkdag was het weekend, en zelfs één van drie dagen omdat we op maandag vrij hadden vanwege Columbus Day. Op zaterdag zijn we een stukje wezen fietsen, tegelijk maar niet samen want Danko wilde graag wat harder dan mijn prutteltempootje. Meer dan dat zat er niet in, maar het was wel fijn even te fietsen en fijn aan de benen! 's Middags wilde Danko zijn mountainbike even naar de fietsenwinkel brengen en bedachten we dat we er dan wel een uitje van konden maken door ergens koffie te gaan drinken. Alleen hadden alle koffietentjes of binnen geen plek om te zitten, was de ene met genoeg tafeltjes helemaal vol met mensen die in hun eentje achter een laptop zaten, en ging de bakkerij op weg naar huis waar je ook koffie kunt drinken dicht op het moment dat we daar waren. Hè! We hebben dan maar thuis koffie en thee gemaakt, waar we dan weer wel fijn mee buiten op het terras konden zitten want daar was het nog net warm genoeg voor.
Voor zondag had ik al tijden geleden kaartjes gekocht om met Michelle naar een balletuitvoering van Dracula te gaan. Ik geloof dat ik anders niet van de bank afgekomen zou zijn, dus het was goed dat dit al op de planning stond. Het was fijn haar te zien, samen te kletsen, en zij op haar beurt was blij om een uitje te hebben omdat ze met haar gebroken been niet veel verder komt dan haar huis. En het ballet was een aanrader! Van de vier die ik er nu heb gezien hield deze het beste mijn aandacht vast, degene die Dracula danste was echt geweldig goed, en de laatste acte had wat ons betreft wel stukken langer mogen duren!
Daarna hadden we dus nog een dagje vrij, en die begon ronduit frisjes. Ik ben 's ochtends een rondje wezen hardlopen, dat ging alweer iets fijner dan de vrijdag ervoor, en waar ik 's ochtends nog een lange broek en handschoenen aan had en er stukjes hagel leken te vallen was het 's middags nog weer erg lekker zonnig weer.
De volgende dag begon er weer een meer gewone werkweek, ik had krachttraining die Jesse omwisselde voor een uurtje sportmassage en bijkletsen wat ik echt heel erg fijn vond, en daarna deden we die week weer ons gewone schema. Het was niet erg dat het een korte week was en het al vrij snel alweer weekend was. En voor mij nog iets korter omdat ik Michelle nog een keer koffie ben wezen brengen op vrijdag, dat was gezellig! Ik ben op zaterdag weer iets verder wezen hardlopen, ik was op woensdag ook al iets verder geweest dan daarvoor en dan mocht ik nu er nog wel weer iets aan plakken. Ik heb wel getwijfeld of ik 's ochtends wilde lopen (wat mijn grote voorkeur heeft) of toch maar 's middags omdat het best wel hard waaide. Ik ben toch maar 's ochtends gegaan met de gedachte dat ik dan na de tegenwind fijn de wind mee zou hebben op weg naar huis. Ik heb inderdaad een klein stukje wind mee gehad en toen draaide die. Ptvrdr had ik me daar voor niks tegenin gewerkt en had ik de wind ook weer tegen op weg terug naar huis! Ik kwam vermoeider terug dan dat ik was aan het einde van de halve marathon, haha!
Voor 's middags had ik allerlei nuttige plannen, die ik aan de kant geschoven heb om met een kop thee en een boek op de bank te zitten want daar was ik even heel erg aan toe. Natuurlijk waaide het ondertussen niet meer en had Danko met een zonnetje erbij erg lekker weer om een flink stuk te gaan fietsen. 's Avonds zijn we uit eten geweest, het was fijn om er even uit te zijn maar we hielden allebei het gevoel over dat we eigenlijk niet terug hoeven te gaan naar dat restaurant. En zo viel er weer eentje af zou ik nog zeggen, het is ook wat!
Op zondagmiddag zijn we nu wel met z'n tweeën wezen fietsen, dat was leuk :-). Danko heeft er wel nog een extra rondje aan geplakt omdat het op maandag te hard zou gaan waaien. Ik vond ons gewoonlijke rondje ruim ver genoeg! In de week erna heb ik Michelle op lunch getrakteerd omdat ze eindelijk zover was dat we weer op twee benen mocht lopen, dat was gezellig en lekker :-). In alweer een weekend hebben we fijn gesport, ik bedwong de berg schone was en nog zo een paar dingetjes en daarnawas het alweer de laatste week van oktober, dat ging erg snel! We hebben soms het gevoel dat het alwéér vrijdagmiddag is. Aan Halloween hebben we niks gedaan, eigenlijk staan we er nooit zo bij stil dat het eraan komt, en toen we na het werk naar huis reden was er in onze straat ook helemaal niks gaande.
Zaterdag begon fris, het ideale weer om har te lopen, en volgens Strava had ik ook daadwerkelijk hard gelopen, dat zijn soms van die leuke verrassingen! Danko ging 's middags fietsen en was druk bezig om nog weer meer raamkozijnen te repareren en te schilderen, we komen zowaar in de buurt van dat alle ramen op de benedenverdieping gedaan gaan zijn! Ik dacht die dag eens de rubberen vloertegels die ik gekregen had in de kelder te gaan leggen, maar dan moest ik eigenlijk meer ruimte hebben en daarvoor moest er dan eigenlijk eerst eens opgeruimd worden in een hoekje waar we ooit wel een heleboel spullen neergezet hebben maar nooit hebben uitgezocht. Ik heb flink wat dingen weggegooid en daarna kon je het verschil niet eens zien, hahaha! Maar er is in ieder geval een begin :-). 's Avonds trakteerden we ons op uit eten bij de Chinees, waar de eigenaar onthouden had dat we eigenlijk altijd (ook) eend bestellen. En we zijn er het afgelopen jaar misschien drie keer geweest? Bijzonder dat hij dat onthouden heeft!
Op zondag werd het gewoon warm, 's avonds zagen we dat het uiteindelijk wel zevenentwintig graden geweest is 's middags! Dat hebben we niet zo gemerkt want we waren 's ochtends al wezen fietsen om de stormachtige wind voor te zijn. Voor zover mogelijk in ieder geval, ik had die een stukje mee op weg naar huis, dat was leuk, maar vervolgens van de zijkant kon ik het wat minder op prijs stellen. En Danko had het ook geen genot gevonden om tegenin te fietsen, maar we waren wel fijn uitgewaaid! Laat ik niks afroepen, maar het mooie weer lijkt nog aan te houden en dat vinden we helemaal niet erg! Het is zo fijn om nog buiten hard te lopen en te fietsen, dat is ook wel eens anders geweest, en zat ik binnen op mijn slimme fiets in plaats van op de mountainbike naar het werk te gaan zoals eergisteren. Het is ondertussen richting de top tien van jaren waarin het pas heel laat gesneeuwd heeft aan het gaan, aan de ene kant niet goed voor de natuur en vanwege het bijkomende brandgevaar (ik houd er als het zo droog is niet van als het dan ook nog heel hard waait, zoals vandaag), maar het is wel heel fijn als je nog buiten kunt zitten begin november :-).
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 149
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/243/870_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => heerlijk-herfstweer
)
[3] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110332
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-11-04
[photoRevision] => 0
[title] => Het einde van een avontuur
[message] =>
Lieve lezers,
Wauw, waar zal ik eens beginnen?! Onze laatste blog is een feit, ons avontuur in de USA komt tot een einde. Wat een fantastische tijd hebben we gehad. Een tijd met waanzinnige ups maar ook met diepe downs; het hoort allemaal bij het leven.
Maar voordat we afscheid gaan nemen van jullie neem ik jullie eerst nog even mee in onze laatste paar maanden hier. Want uiteraard hebben we niet stil gezeten. Sterker nog, onze laatste paar maanden waren nog best druk! We kregen namelijk nog bezoek vanuit Nederland. In september is de broer van Niels (Marco) nog een keertje langs geweest. Marco volgt vanuit Nederland de Amerikaanse sporten en wilde graag weer eens een wedstrijd in het echte leven ervaren. We zijn naar honkbal geweest waarbij de Arizona Diamondbacks tegen de LA Dodgers speelden [e-26be] En dat was een hele spannende wedstrijd maar we hadden Los Angeles verslagen!! Deze wedstrijd is altijd druk bezocht. Dat komt omdat er heel veel mensen vanuit Californie (dus ook Los Angeles) in Arizona wonen. De reden? Arizona is veel goedkoper dan Californie en je woont (voor Amerikaanse begrippen) nog steeds dichtbij familie en vrienden.
Het stadion ging uit z'n dak, echt super leuk was dit! Helaas was dat ook de laatste wedstrijd die ze hadden gewonnen haha [e-1f605] Daarna hebben de Diamondbacks niet heel veel punten meer gescoord en lagen ze al gauw uit de race.
Een paar dagen later zijn we naar de Arizona Cardinals geweest. Dit is het American Football team Zij speelden tegen de Seattle Seahawks. In het begin ging het niet super goed, maar de Cardinals kwamen terug in de vierde kwart! De stand was gelijk maar helaas waren het uiteindelijk de Seahawks die er met de winst vandoor gingen.
Het basketbal seizoen was nog niet begonnen, dus de Phoenix Suns hebben we helaas niet kunnen aanmoedigen. Marco heeft nu alle Amerikaanse sporten af kunnen vinken. Hij heeft alle sporten in real life meegemaakt.
Verder zijn we nog een avondje naar Topgolf geweest en hebben we wat balletjes kunnen meppen [e-1f3cc] Ook dit was heel leuk, Topgolf is altijd een goed idee. We zijn een aantal keer uit wezen eten, maar hebben ook thuis gekookt en een spelletjesavond gedaan. In het weekend zijn we een stukje gaan hiken. Na de hike zijn we naar Cave Creek gereden, een heel leuk klein cowboy plaatsje waar een heel leuk en lekker lunchplekje zit. Het is alsof je in een Western film terecht bent gekomen of op zo'n Western filmset rondloopt, echt heel leuk!
Na 10 dagen vliegt Marco op 2 oktober weer terug naar Nederland. Niels en ik brengen hem naar het vliegveld en rijden weer terug naar huis. We eten wat en stappen daarna in de auto om wederom naar het vliegveld te rijden. Deze keer om een vriendin van mij (Janneke) op te halen die samen met haar vriend Zico een mooie reis door Amerika gaan maken. Ze beginnen onze reis bij ons!! En dat vinden wij ontzettend leuk en gezellig!
Helemaal enthousiast en blij komen ze uit de aankomsthal gelopen. Na een lange reis zijn ze er dan eindelijk! En ook nog op de valreep, want ik wist nog niet zo lang dat ze langs zouden komen! Het was een last minute verrassing eigenlijk en een hele leuke ook!
De eerste dag hebben we het rustig aan gedaan. We zijn naar Walmart gegaan, hebben geluncht bij ons favoriete plekje ''Snooze'' met de beste pannekoeken ever!! En later op de dag hebben we nog even bij het zwembad doorgebracht [e-1f459] Zoals bij iedereen zijn we de eerste avond naar de Thirsty Lion gegaan om een hapje te eten [e-1f354]
De volgende dag is het zaterdag en gaan we een dagje naar Sedona. We wilden hier een hike gaan doen, maar dat wil vrijwel iedereen die in Sedona is. Normaal gesproken is parkeren hier nooit een probleem, behalve als je in Sedona bent haha Laat dat nu net de plek zijn waar het ieder weekend onwijs druk is met mensen die willen hiken. Helaas hadden we geen plek om de auto te parkeren voor onze hike dus moisten we die schrappen. Dit vond Janneke echt heel erg jammer (HELEMAAL NIET! [e-1f61c] ) Ze had zich er zo op verheugd om te gaan hiken met d'r nieuwe (witte!) schoenen hahahaha Ze hoefde niks te zeggen, ik zag al lang aan haar gezicht dat ze het wel prima vond [e-1f602]
Oké goed, we rijden door naar het centrum van Sedona waar we een lekker hapje lunchen en door de straat lopen. Wat later op de dag stappen we in de auto en rijden we naar een wijngaard waar we van een wijnproeverij met een borrelplank genieten [e-1f377] In de omgeving van Sedona vind je veel wijngaarden en Niels en ik hadden nog nooit een wijngaard in de omgeving van Sedona bezocht. Wij dachten dat Janneke en Zico een zeer geschikt gezelschap waren om dit eens te gaan testen. En we hadden gelijk, het was heel erg gezellig! [e-1f603] Na deze leuke en lange dag rijden we weer terug naar Phoenix en zijn we alle vier moe maar voldaan.
De volgende dag gaan we wederom naar een wedstrijd van de Arizona Cardinals! Deze keer tegen de Tennessee Titans. We hadden van te voren gevraagd aan Janneke en Zico of ze het leuk leek om naar een sportwedstrijd te gaan. Daar reageerden ze heel enthousiast op en Niels en ik vinden dit ook altijd leuk. Je hoeft de regels niet eens zo goed te kennen om het leuk te vinden. Het is vooral de sfeer die er hangt en de show die ze ervan maken. Eenmaal binnen in het stadion waren zowel Janneke en Zico stil. En als Janneke stil is zegt dat een hoop want Janneke is nooit stil (een beetje zoals ik) haha Er komt ook veel op je af aan indrukken en prikkels. Ik ervaarde dit zelf ook heel erg in het begin.
Wat een wedstrijd was dit?! [e-1f631] We (Cardinals) stonden echt vet voor met 21-3 en uiteindelijk hebben ze het echt weggegeven en wonnen de Titans met 21-22!!! Dit deed toch wel een beetje pijn. Maar goed, je kunt niet altijd zes gooien [e-1f913] Ondanks het verlies was het nog steeds gezellig!
En dan is het alweer maandag. De werkweek van Niels gaat weer van start en we hebben nog een dag met z'n drietjes. De lunch van de eerste dag viel in de smaak dus zijn we nog een keertje bij ''Snooze'' gaan lunchen omdat het kon. Daarna zijn we door gereden naar een shoppingmall omdat Janneke haar droom werkelijkheid ging worden: een bezoek aan de Sephora in Amerika! Voor degene die niet weten wat Sephora is. Dit is een make-up winkel met allerlei merken die ze in Nederland niet verkopen. Eigenlijk een Douglas 2.0. We hebben hier lekker met z'n tweetjes rondgelopen terwijl Zico de rest van de shoppingmall aan het ontdekken was [e-1f606]
Vanuit de shoppingmall ervaring rijden we richting het vliegveld om de huurauto van Janneke en Zico op te halen. Na 4 volledige dagen bij ons gaan ze de volgende ochtend beginnen aan hun fantastische rondreis door Amerika [e-1f697]
Ik zwaai ze de volgende ochtend uit en dat was het dan, ons laatste bezoek tijdens ons verblijf in Amerika. En dan is het voor ons tijd om ons verder voor te bereiden op onze terugkomst naar Nederland.
Inmiddels zijn onze laatste dagen aangebroken en schrijf ik deze blog met dubbele gevoelens. Aan de ene kant vind ik het lastig. De afgelopen week heb ik allerlei emoties ervaren: verdriet, blijheid, somberheid maar ook verbaasd dat 3 jaar zo snel voorbij zijn gegaan. Aan de andere kant kijk ik er ook weer naar uit om terug naar ons echte thuis te gaan. Want dat is Nederland toch wel voor mij. Ons eigenlijk. Nederland is ons eerste thuis en Phoenix voelt als een tweede thuis. We hebben hier een eigen leven opgebouwd en zijn met z'n tweetjes dit avontuur aangegaan. We zijn een team en hebben dit samen beleefd en dat is iets wat niemand ons ooit kan afpakken. We zijn beiden gegroeid en hebben elkaar gesteund in de leuke en minder leuke tijden.
Ik zei eerder dat 3 jaar zo snel voorbij gaan, maar er zijn ook momenten geweest waarin ik ervaarde dat het helemaal niet zo snel ging. Het is moeilijk uit te leggen, want aan de ene kant dacht ik soms echt: ''wow, we zitten gewoon al een half jaar hier'' en soms dacht ik: ''we zitten pas een half jaar hier''. Het hele hoofdstuk van wonen in het buitenland is een achtbaan. We hebben alles uit moeten zoeken. Gelukkig hadden we een aantal mensen om ons heen (vooral collega's van Niels) die ons adviezen, tips en weetjes wisten te vertellen waar wij geen idee van hadden of waar we gewoonweg niet bekend mee waren. De boodschappen waren voor mij een dagtaak. Ik was kapot alleen al van het boodschappen doen. Maar niet alleen boodschappen doen is hier anders; eigenlijk is alles anders. Mensen leven hier anders, de zorg is anders, het betaalsysteem is anders, de mentaliteit is anders, de cultuur is anders, het weer is anders! En sommige dingen zijn we zeker gaan waarderen, andere dingen ook niet. Dat maakt het ook dubbel. Natuurlijk gaan we het leven en wonen hier missen. Maar we kijken ook weer uit om terug te zijn in Nederland en onze familie en vrienden dichtbij te hebben. Op sociaal vlak vond ik het persoonlijk de grootste uitdaging. Zoals alles hier anders is, zijn ook (sociale) contacten hier anders. Gelukkig hebben we wel een aantal mensen leren kennen waar we het goed mee konden vinden. Zelf heb ik me aangesloten bij een groep met vrouwen die regelmatig activiteiten organiseerden zoals samen ontbijten, hiken, bioscoop uitjes en happy hours [e-1f378] De activiteiten die ik heb meegedaan waren allemaal super leuk en gezellig, maar toch is het niet hetzelfde als in Nederland en dat vond ik soms wel moeilijk. Toch ben ik blij dat ik het heb gedaan en over de (voor mij) hoge drempel ben gestapt. Ik heb mezelf in het diepe gegooid en ben mijn eigen persoonlijke uitdaging aangegaan [e-1f4aa]
Niels heeft hier ontzettend veel geleerd en is ook heel erg gegroeid. Afgelopen donderdag hadden we het afscheid van Niels van ASML. Hij had zijn laatste dag op kantoor gehad en heeft de afgelopen weken/maanden langzamerhand alles overgedragen aan zijn opvolger. De opkomst was groot en dat deed hem goed. Mij ook. Ik zag dat mensen hem waardeerden en dat iedereen het jammer vond dat hij weg ging omdat hij zo geliefd was in het team. Zijn afscheidscadeau was dan ook echt waanzinnig en iets waar Niels heel trots op mag zijn! Hij mag sowieso heel trots op zichzelf zijn, ik ben ook onwijs trots op hem [e-2764]
Met Halloween zijn we nog even met z'n tweetjes op pad geweest en hebben we een van de gaafste Halloween straten ooit gezien. Fan-tas-tisch [e-1f47b] Daarna zijn we nog even bij een collega van Niels op bezoek geweest en gisteren (zondag) zijn we een hapje gaan eten met de manager van Niels en zijn vrouw en kinderen. Ook dit was allemaal heel gezellig geweest. Ondertussen zijn we al een aantal weken bezig met spullen uitzoeken, weggeven, weggooien, verkopen en inpakken. Morgen (dinsdag 4 November) komen ze onze meubels inpakken en slapen we de laatste 2 nachtjes in een hotel. Dat betekent dus dat we onze laatste nacht in ons appartement tegemoet gaan. De muren zijn kaal en ons appartement veranderd langzaam maar zeker in een ongezellige en lege ruimte. Aanstaande donderdagavond 6 november vliegen we dan definitief terug naar Nederland [e-1f1f3][e-1f1f1] We laten Phoenix letterlijk achter ons, maar de herinneringen nemen we voor altijd met ons mee. Of we ooit nog eens terug zullen komen? Dat weet ik eerlijk gezegd niet. We zien wel hoe het loopt.
Onze laatste dagen gaan we in ieder geval nog extra genieten. Vooral van het weer, want het is echt heerlijk op het moment. Maximaal 30 graden en eindelijk koelt het 's avonds weer wat af. Dat is in Nederland wel anders hahaha
Verder gaan we onze favoriete go-to plekjes nog af waaronder de Thirsty Lion en Snooze. Ook wil ik nog voor de laatste keer een bezoekje brengen aan Target en Walmart. En zodra we voet op Nederlandse bodem zetten is het door naar de friettent (Adelaars!) voor een frietje met en een frikandel speciaal! [e-1f60d]
Ik ga het hierbij laten. Dit was de laatste blog van de Vennekampjes on Tour. Bedankt aan alle trouwe lezers die ons avontuur hebben gevolgd zowel hier als op social media. Voor mij persoonlijk werkte het schrijven van de blogs ook therapeutisch. Het alles op een rijtje zetten en overzichtelijk maken heeft mij geholpen om gevoelens en gedachten van me af te schrijven. Zo heb ik jullie iedere keer op de hoogte kunnen houden terwijl ik er voor mezelf ook wat uit heb kunnen halen. Daar wil ik jullie voor bedanken! [e-1f64f]
Heel veel groetjes van Niels en Vera [e-1f335]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 287
[author] => Vera
[cityName] => Phoenix
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/243/692_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => het-einde-van-een-avontuur
)
[4] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109699
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-20
[photoRevision] => 266
[title] => Bezoekjes en plotselinge hardloopplannen
[message] =>
Eenmaal terug uit Vail ging de tijd snel! De dag nadat we terug waren hadden we een barbecue van de natuurkundefaculteit op de universiteit waar Danko ook nog steeds een zeer part-time baan heeft, waar we eigenlijk niemand kenden maar gezellig met de dame gekletst hebben die zijn administratie doet. Ik zag nog een oud-collega toen we onze naamstickers stonden te schrijven maar toen ik daarna even met haar wilde praten kon ik haar niet meer vinden. Ik vond het wel bijzonder dat toen we weggingen iemand elf jaar nadat ze mij voor het laatst gezien heeft zei "hee, Annemiek!". Dat was ooit niet een directe collega maar ze herinnerde mij toch!
Op de vrijdag erna had ik met Michelle afgesproken om koffie te gaan drinken, en die ben ik haar maar gaan brengen want ze had de flinke pech het weekend ervoor haar onderbeen op meerdere plaatsen te breken. Dat was gezellig maar ik kan me goed voorstellen dat ze er wel van baalt dat ze voor best een hele tijd niet kan fietsen en wandelen, en we hebben dus direct maar voor een volgende keer afgesproken!
Die dag had ik ook even in de Tubantia het lokale nieuws gelezen en daar stond een lijst van hardloopwedstrijden voor de komende tijd tussen, inclusief de halve marathon van Oldenzaal die precies gehouden wordt als wij in Nederland zijn, waarbij je ook tien kilometer kunt lopen. En dat leek me wel wat! Ik heb een aantal favoriete rondjes vanuit Denekamp maar ergens anders is natuurlijk ook weleens leuk. Toen ik tegen Danko zei vroeg hij of ik dan zeker de halve marathon ging doen, waarop ik uitlegde waarom dat niet een goed idee was. Daarna gingen mijn hersenen er mee aan de haal want dat was toch eigenlijk ook wel een leuk en interessant idee en dat zou toch moeten kunnen enzovoort. Ik besloot eerst die dag maar eens wat verder te lopen dan ik eigenlijk van plan was geweest, en dan kon ik daarna wel besluiten waar ik me voor in wilde schrijven. Ik liep dus één van mijn gebruikelijke routes met als extra een lusje om het Boulder Reservoir, en daar kwam ik terecht tussen mensen die bezig waren met een triathlon, inclusief drankposten. Omdat ik niet aan die race meedeed vond ik dat ik daar geen gebruik van moest maken, maar toen ik er nog eentje zag dacht ik dat dat mooi mijn kans was om eens uit te proberen hoe dat gaat, uit een bekertje drinken terwijl je aan het hardlopen bent. Nou, dat gaat dus niet zo heel goed, hahaha! Ik kreeg meer water over me heen dan in me (niet erg, dat was eigenlijk wel lekker), dat had ik dus mooi even uit kunnen testen. Snelwandelen zodat je daadwerkelijk kunt drinken zoals ik toevallig die week in een podcast gehoord had is dan inderdaad een veel beter idee! Na iets minder dan anderhalf uur had ik met gemak 15,5 kilometer uit mijn mouw geschud, en omdat er op de website stond dat ze de inschrijvingen sluiten zodra het vol is hebben me dan direct ook maar ingeschreven voor de halve marathon! Oh jee, het is wel een beetje spannend maar ik heb er vooral heel erg veel zin in! Ik ben sindsdien wel bezig geweest met van alles uit te vinden waar ik nog niet eerder over nagedacht heb. Hoe neem ik meer dan één gel mee, als ik van tevoren nog een keer een flink stuk wil lopen waar vind ik dan iets te drinken, wat eet je van tevoren als extra's, hoeveel moet je naderhand eten zodat je de dagen erna niet voortdurend honger hebt zoals afgelopen week, wat doe je aan als het zou regenen (want ik loop nooit in de regen), enzovoort undsoweiter, hahaha! 't Is wel heel leuk :-).
Op zondag zijn we samen een rondje wezen mountainbiken, ik nog een beetje moe van het lopen van de dag ervoor en Danko nog een beetje moe van een flinke fietstocht op zaterdag dus we hebben erg op ons gemakje rondgeprutteld. 's Middags in plaats van 's morgens want de herfst is duidelijk aan het beginnen en we waren die dag wakker geworden met regen. Gelukkig was het 's middags mooi weer en warm genoeg om buiten te zitten met Sara en Trent die iets kwamen dirnken. Dat was zo gezellig! Omdat er op een gegeven moment ook gegeten moest worden zijn we met z'n allen Chinees wezen eten. Dat restaurantje was nieuw voor hen en viel net zo goed in de smaak als bij ons want het eten is er altijd heel goed.
Die dag had ik ook de gastenbadkamer gepoetst en gezorgd dat ik al het beddengoed voor het logeerbed gewassen had want op dinsdag kwamen Jasper en Juliette een nachtje logeren, zo ontzettend leuk! Ik wist wel dat ze plannen hadden voor een Amerikareis, en toen Ria en Ad zeiden wanneer ze in Denver aan zouden komen heb ik direct gevraagd of ze het leuk zouden vinden om langs te komen, en eventueel te blijven slapen, en dat was zo gezellig! Ze waren er rond half acht, we hebben ons huis laten zien, samen iets gedronken en daarna samen warm gegeten, ongeveer aan één stuk door gekletst, we zijn nog (in een enorme onweersbui) naar Boulder gereden zodat ze het bedrijf konden zien, de volgende ochtend hebben we samen ontbeten, Juliette dacht eraan om samen nog een paar foto's te nemen als bewijs, en daarna gingen de vakantiegangers weer verder met hun reis. Kort maar krachtig maar wij vonden het echt zó leuk om hen even op bezoek te hebben!
Omdat we met z'n allen al vroeg waren opgestaan hadden we nog de hele ochtend en ik ben heerlijk een stukje wezen hardlopen. Dat had ik vanaf het werk willen doen maar het water zou afgesloten zijn die dag, en dus ging ik vanaf huis. Ondanks de regen van de avond ervoor waren de paadjes gelukkig droog genoeg, en kon ik van tevoren wat "chews" uitpoberen, eens kijken hoe dat zou bevallen. Het zijn net een soort van gummisnoepjes en eigenlijk vond ik ze véél te zoet, maar ik heb er wel erg lekker op gelopen dus dat kan ik dan ook eten voor de halve marathon. Die dag zocht ik ook eens uit waar ik langs zou kunnen lopen als ik op vrijdag nog iets van 17,5 kilometer wilde lopen, met als extra detail dat ik dan wel iets wilde kunnen drinken halverwege. Tot nu toe kwam ik er nog mee weg niet voor onderweg water bij me te hebben maar met dat soort afstanden is dat niet een goed idee. Ik meende me te herinneren op een bepaalde plek in de stad een drinkfonteintje gezien te hebben, en na even wat spitten in foto's op google maps bleek dat ook zo te zijn.
's Middags had ik nog een keertje met Michelle afgesproken die zich beter voelde dan een week eerder maar voorlopig echt nog niet veel verder komt dat de bank. We hebben gezelig gekletst en dat ik daardoor die middag dan maar niet gewerkt heb dat zou dan wel!
Gistermorgen stond mijn lange loop op de planning, en ik was er zowaar een beetje nerveus voor, hahaha! Maar ik had me goed voorbereid en dat zou dus moeten lukken. Ik had het eerste stuk de wind mee terwijl ik omhoog liep, dat was wel even warm! Maar ik was blij toen ik alle hoogtemeters gehad had, en wel echt toe aan even wat drinken halverwege. Het drinkfonteintje was keurig waar ik het verwacht had, alleen buiten gebruik, argh! Ik heb hardop gefoeterd geloof ik en ben dus maar verder gelopen. Ik had in totaal twee gels bij me en dus een heel klein beetje te 'drinken' omdat dat type vrij vloeibaar is, maar meer was beter geweest! Ik was dus blij dat een volgend fonteintje een heel stuk verderop er inderdaad ook bleek te staan, maar ook daar kwam geen water uit. Het is vast dat ze die dingen na Labor Day uitzetten en dat was even flink irritant. Met wat te drinken onderweg denk ik dat ik een fijn rondje gelopen zou hebben, nu was het wel even volhouden aan het eind en was ik erg blij dat ik aan het eind sportdrank klaar had staan! Nu een dag later ben ik er eigenlijk heel tevreden over, hahaha! Het was een mooie generale repetitie voor over twee weken, alles dat ik wilde uitproberen is gelukt en tijdens de halve marathon is er drinken genoeg, dus dat komt dan vast helemaal goed. Vanmorgen appte Ria dat mijn startnummer bij de post was, dus nu wordt het echt! Ik heb er vooral heel erg veel zin in!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 146
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/239/735_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => bezoekjes-en-plotselinge-hardloopplannen
)
[5] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109631
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-17
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 3
[message] =>
En hier ben ik met het derde en laatste deel van onze vakantie op Hawaii. Zoals in de vorige blog vertelde ik dat we met een Uber naar ons hotel zijn gegaan. Deze laatste dagen zullen namelijk in het teken staan van relaxen en niks moeten; geen verplichtingen.
Onze vorige vakanties zijn onwijs gaaf en mooi geweest maar ook intensief. Veel auto rijden, veel plannen, reserveren, indrukken, weinig rustige momenten. Voor deze vakantie wilden we graag een paar dagen écht dat vakantiegevoel hebben waarin we niks moesten en gewoon lekker rustig go with the flow konden gaan. Omdat dit onze laatste zomervakantie zal zijn in de tijd dat wij in de US hebben gewoond is deze vakantie een soort van een symbolische afsluiting van het avontuur wat we 3 jaar geleden zijn aangegaan.
We komen aan bij ons hotel en het is werkelijk waar prachtig. We kijken onze ogen uit. Een immens grote ontvangstruimte met een aquarium met ruim 1 miljoen liter zout water! De mooiste vissen zwemmen er in rond. We checken in en krijgen een kamer op de 28ste verdieping. Voor onze laatste dagen in Honolulu wilden we graag een kamer met uitzicht op de oceaan. Omdat deze dagen in het teken staan van relaxen wilden we nét wat meer luxe. En luxe kregen we; wat een uitzicht!
We frissen ons op en we lopen over de boulevard. Het is al wat later op de dag en hadden geen verplichtingen. We zijn ‘s avonds bij het restaurant gaan eten waar we de eerste avond ook zijn geweest. Dit was zo lekker en beviel ons goed. Ook staan ze bij dit restaurant bekend om hun Mai Tai cocktail. Mai Tai’s zijn populair in Hawaii. Het is een cocktail met rum, limoensap, amandelsiroop (orgeat) en oranjelikeur. De woorden Mai Tai komen uit het Tahitiaans en betekenen ‘’goed’’ of ‘’uitstekend’’. Deze cocktail is zeker Mai Tai!!
Echter gebruiken ze bij dit restaurant macadamianoten siroop in plaats van amandelsiroop. Als extra doen ze er nog een honing-passievrucht schuimlaag bovenop. En die is lekker! Niet normaal![e-1f60b]Even een leuk weetje; passievrucht in het Hawaïaans is ‘‘lilikoi’’. Zo leren jullie ook nog eens wat bij door het lezen van onze blogs[e-1f913][e-1f609]
Onze eerste volledige relax dag breekt aan. Na het ontbijt strijken we neer aan het zwembad. Hier zullen we veel uurtjes gaan doorbrengen vandaag. Niels was even weg om wat te regelen en ik bleef bij onze spullen. Ik besloot om even wat af te koelen in het zwembad. Toen ik uit het zwembad liep en bij onze ligbedjes kwam zag ik één grote zwerm aan bijen[e-1f41d]Alléén maar bijen! Duizenden! Ineens! Uit het niets! Huh?! Dit had ik nog nooit op deze manier gezien. Ik bleef verbaasd staan en keek rond of meer mensen dit zagen. In het begin niet echt, maar na een paar minuten zag ik het hotelpersoneel druk in de weer met bellen en onderling overleggen. De bijenkoningin zag blijkbaar een perfect boompje voor haar en haar zwerm om in te nestelen. Na een paar minuten zaten alle bijen bij elkaar op dat boompje. Het was weer rustig, voor nu.
Toen Niels terugkwam vertelde ik wat ik ondertussen weer aan avonturen had beleefd[e-1f61c]Sensatie!
Wat Niels had geregeld was een huurauto voor één dag. In de eerste dagen van onze vakantie hadden we geen ruimte meer voor een activiteit die we wilden doen. We besloten deze in één van onze laatste dagen te doen. Waarvoor we de auto nodig hadden verteld ik jullie zo.
Terug naar onze relax dag. We hebben tot ongeveer 16:00 uur aan het zwembad gelegen. Even daarvoor besloot de zwerm bijen te vertrekken en zag Niels nu ook met eigen ogen hoeveel bijen er ineens van dat kleine boompje afkwamen. Problem solved[e-2714]️
‘s Avonds eten we een hapje maar ik voel me niet zo lekker. Ik wist eigenlijk vrij snel waar het door kwam. Zo’n relaxte dag aan het zwembad is fijn, maar je wordt er vaak ook zo sloom van. Ook al heb ik vrijwel alleen maar in de schaduw gelegen, ik heb waarschijnlijk niet genoeg water gedronken waardoor ik heel erge hoofdpijn had en echt doodop was. Na het eten zijn we dan ook meteen weer naar het hotel gegaan. Ik was echt kapot en viel dan ook snel in slaap.
De volgende ochtend gaat de wekker. De enige dag van deze dagen dat we een wekker moesten zetten. Ik voel me gelukkig weer goed en heb zin in de dag. We frissen ons op en na het ontbijt is het een stukje lopen om onze huurauto voor deze dag op te halen. Maar dat bleek nog een hele opgave[e-1f605]Waar het al die keren super lekker liep en goed was geregeld was dit even iets anders. We moesten nog een uur rijden om bij onze afgesproken plek te komen, maar blijkbaar dachten héél veel anderen ook dat het wel leuk was om een huurauto te regelen. Niet normaal, er stond me toch een rij![e-1f631]Om de rij wat te proberen te omzeilen ging Niels in de rij staan voor mensen die ‘’exclusief’’ waren; deze was een stuk korter. Natuurlijk zijn wij ‘’exclusief’’, maar voor dit soort dingen horen we bij het ‘’klootjesvolk’’ en dat vinden wij helemaal prima[e-1f60c][e-1f92a]
Het werkte wel uiteindelijk! Godzijdank! We stappen de auto in en rijden naar het plaatsje Waianae in het westen van het eiland Oahu. De rit ernaartoe was adembenemend. Eenmaal op onze afgesproken plek worden we ontvangen door iemand van de bootcrew. We gaan namelijk snorkelen en zwemmen met wilde dieren waaronder dolfijnen!! Wederom een droom van mij om te zwemmen met dolfijnen in het wild; waar ze horen en wat hun thuis is. Naast ons was er nog een groep van 5 Amerikaanse vrienden die met ons meegingen op de boot. Goed gezelschap! We moesten zelf ons eten en drinken meenemen; de boottocht duurde namelijk 3 uur. Op de boot hadden ze een koeler waar je wat eten en drinken in kon doen. Deze groep vrienden dacht dat het wel slim was om flessen drank mee te nemen. Of het op is gegaan? Daarover straks meer[e-1f61c]
Klaar voor vertrek! We varen de haven uit en ik lieg het niet, we zijn net 2 minuten op het water en er zijn dolfijnen!! Wat?! Zo snel hebben we ze nog nóóit gevonden. We doen onze snorkels en flippers aan en wachten op het sein om in het water te springen. Het water is heerlijk, ik denk zo’n 24/25 graden, echt aangenaam. Maar helaas, de dolfijnen zwemmen telkens weg als we in het water zijn. We hebben het zo’n 3 keer geprobeerd, maar ik denk dat ze niet zo’n zin in gezelschap hadden[e-1f605]Nou ja, ik ben wel bij ze in het water geweest. Laten we het daarop houden haha
Vanaf het moment dat we stil kwamen te liggen met de boot is er één jongen vanaf dat moment zeeziek geworden. En ja, dat heeft 3 uur geduurd. Oh mijn God, maar wat heb ik respect voor die jongen gehad dat hij positief bleef. Wanneer we eenmaal vaarden was het prima, maar dat stilliggen was echt hel voor hem. Ik had echt met hem te doen. Een andere jongen uit de groep was ook ziek, maar was na een keer spugen weer topfit.
Maar de rit was dus nog lang niet over. We stoppen nog op een paar plekken en ik kan eigenlijk wel zeggen dat wij gewoon een privé boottocht hadden met onze privé instructrice. Dat was echt speciaal! Ze vertelde ons over het leven in de oceaan, super interessant en leuk! Maar we kletsten ook met de kapitein over van alles; echt hele leuke en aardige mensen met passie voor wat ze doen.
Wat we allemaal hebben mogen zien is ongelooflijk. Zo mooi. We hebben gesnorkeld boven de mooiste koraalriffen en met de mooist gekleurde vissen die ik ooit in het wild heb gezien. Dit hadden we beiden nog nooit gezien in real life. Echt genieten was dit. Niels is normaal gesproken een stille genieter; daar was nu niets van te zien[e-1f602]We kwamen terug op de boot en hij kon z’n enthousiasme niet meer inhouden: ‘’Ooh wat mooi, niet normaal. Fantastisch! Zoiets heb ik nog nooit gezien in heel mijn leven, echt prachtig. Dit is het geld dubbel en dik waard, iedere dollar is dit waard!’’ En zo nog eventjes door, zo leuk![e-1f604]
Op een gegeven moment stoppen we bij (zoals de crew het noemde) ‘’The Turtle Carwash’’. Dit is een plek waar veel zeeschildpadden bij elkaar komen om zich schoon te laten maken door de kleine visjes die er rondzwemmen. Ze nestelen zich op de zeeschildpadden en eten zo de algen eraf zodat ze weer netjes en schoon zijn. We zagen zo’n 5 zeeschildpadden bij elkaar! Dat was zo leuk om te zien! Het leek wel spitsuur[e-1f923]Niels en ik lagen met de instructrice in het water toen er een zeeschildpad omhoog gezwommen kwam om lucht te happen. En hij kwam echt super dichtbij! We moesten echt plaats maken. Naderhand vertelde de instructrice dat de zeeschildpadden echt schijt hadden aan ons en dat ze ook wel gewend zijn aan snorkelende mensen. Ze weten dat we niks doen dus gaan ze gewoon hun eigen gang. De desbetreffende zeeschildpad had dus schijt aan ons haha Maar voor ons was dit echt een fantastische ervaring!
Na deze stop zijn we nog even gestopt bij de plek waar we in het begin de dolfijnen hadden gespot, maar helaas waren ze er niet meer. Godzijdank voor de zieke jongen van de groep gingen we terug de haven in. We gaven hem een applaus voor hoe hij is omgegaan met hoe belabberd hij zich heeft gevoeld. Uiteraard lieten we hem als eerste van de boot stappen. Eenmaal op het land vroeg ik hoe het ging en of hij zich al wat beter voelde. Hij was zich alleen maar aan het verontschuldigen en vond het heel vervelend en vertelde dat zodra ze de haven weer inkwamen alles meteen weg was. Ik gaf aan dat ik blij was dat hij zich weer een stuk beter voelde en dat hij toch nog verder van de dag konden genieten.
De drank? Die flessen gingen vol op de boot en ook weer van de boot hahaha[e-1f602]Onaangetast.
Na dit avontuur rijden we terug richting Honolulu en maken we een stop voor een snack. Leonard’s Bakery is een bekend fenomeen en staat bekend om zijn malasadas; de Hawaïaanse donuts. En ik zeg je eerlijk; deze waren fan-tas-tisch! Lekkerder dan die we eerder hadden gehad op Big Island. Veel lekkerder als ik heel eerlijk mag zijn. We waren onderweg om koffie te halen, maar werden tegen gehouden door de geur van Vietnamese Loempia’s. Dit waren ze! De loempia’s die we van thuis in Nederland kennen op de markt!! Perfectie![e-1f44c][e-1f3fc]
Na deze culinaire verrassing rijden we terug richting Honolulu. Tijdens onze eerste dagen in Honolulu hadden we het eiland met de auto verkend. Echter hebben we toen één stop moeten schrappen die dag omdat het anders te laat werd en we het niet zouden kunnen zien. We besloten daarom om er na ons snorkelavontuur naartoe te rijden aangezien we toch de hele dag een auto hadden gehuurd. Deze stop ligt wel aan de zuidoost kant van het eiland Oahu. Gelukkig hebben we de tijd en komen we er wat later op de dag aan: Halona Blowhole is de naam van deze stop. Halona betekent ‘’uitkijkpunt’’ in het Hawaïaans. Het is een gat in een vulkanische rotsformatie. Het water gaat met veel kracht door de lavatunnels die onder water gevormd zijn. Hierdoor ontstaat er een soort ‘’geisereffect’’ en vliegt het water de lucht in wanneer de golven tegen de rotsen slaan. Een heel spectaculair natuurfenomeen om te zien met ook een fantastisch uitzicht over de oceaan. Deze stop was zeker de moeite waard! Maar eigenlijk zijn alle stops hier de moeite waard.
Na deze stop gaan we terug naar Honolulu om de huurauto terug te brengen. Nadat we dat hebben gedaan besluiten we meteen een hapje te eten. We willen namelijk op tijd zijn voor de vuurwerkshow! Jawel, iedere vrijdag om 20:00 uur (in de winter om 19:45 uur) is er een vuurwerkshow in Honolulu. Het hele jaar door. En iedere vrijdag zijn er duizenden mensen die dit vuurwerk willen aanschouwen, wij dus ook. Vanaf het strand genieten we van de show, ik met mijn oren dicht. De show duurt niet zo lang; ik denk zo’n 5 minuten. Het was wel heel mooi en het is natuurlijk iets extra’s als je zoiets vanaf het strand kunt zien en dan ook nog tijdens onze heerlijke vakantie.
Na de vuurwerkshow lopen we terug richting ons hotel. We zijn ontzettend moe, maar mega voldaan. Jeetje, wat een fantastische dag was dit!
De komende twee dagen stonden in het teken van relaxen en geen verplichtingen. Tijdens ons verblijf in het resort hotel betalen we een resort fee. Met deze resort fee konden we gebruik maken van onder andere strandstoelen, parasols, supboards en bodyboards. Dit was ideaal. We besluiten op een ochtend dat we willen suppen. Helaas waren deze al allemaal verhuurd, dus besloten we om de bodyboards te nemen. We zwemmen tussen de surfers en pakken een paar hoge golven, dat gaat bij mij niet altijd even goed[e-1f605]Máár er zijn geen gewonden gevallen[e-261d][e-1f3fc]We hebben gelachen en genoten en voor we het wisten was het alweer middag. Wat vliegt de tijd toch als je op vakantie bent hè?!
We drinken lekkere cocktails en tot onze verrassing komen we op een avond de groep van 5 vrienden tegen die met ons op de boot zaten! Gelukkig weer allemaal fris, fruitig én fit!
Na het eten strijken we neer bij een wijnbar en doen we een wijnproeverij. Héérlijke wijnen! Het typische is dan dat er 2 Japanse vrouwen aan de tafel naast ons zitten en twee pilsjes bestellen in een wijnbar met zoooo veel verschillende soorten wijnen ([e-1f92f]?!?!). Maar goed, ieder z’n ding toch? Nadat ze zagen dat wij aan de wijn zaten besloten ze toch ook nog wat wijn te bestellen; trendsetters dat we zijn[e-1f92a]
Op onze laatste dag hebben we nog even aan het zwembad gelegen. We vlogen pas om 21:00 uur ‘s avonds terug dus we hadden eigenlijk nog een hele dag. Gelukkig konden we onze bagage in het hotel laten zodat we niet met onze koffers hoefden te sjouwen. We lopen nog wat rond, lunchen wat kleins en ik wil nog een laatste lekkere Kona ice coffee[e-1f60b]. Voordat we naar het vliegveld gaan eten we nog wat. Liever hier nog lekker eten met een mooi uitzicht dan op een vliegveld toch?[e-1f913]Om 19:00 uur hebben we een Uber besteld om ons naar het vliegveld te brengen. Dan zit het er toch écht op[e-1f62d]Wat was dit fantastisch, prachtig, mooi, leuk, enzovoorts. Het is écht een paradijs op aarde. We hebben dingen gezien en meegemaakt die we nog nooit in ons leven hebben gezien en meegemaakt. We hebben hier veel herinneringen gemaakt en we hebben genoten tot de max. Deze vakantie was één groot hoogtepunt en we beseffen dat dit echt een ‘’once in a lifetime’’ is geweest waar we onwijs dankbaar voor zijn.
Dit was het laatste deel van onze vakantie in Hawaii, maar ook onze laatste vakantie in de tijd dat we in Amerika wonen. Uiteraard gaan we nog veel leuke dingen doen voordat we weer naar Nederland komen. Echter zullen dit voor ons bekende(re) dingen zijn die we nog een keer willen zien en bezoeken voor onze definitieve terugkeer naar Nederland[e-1f1f3][e-1f1f1]Ook hier kijken we zeker naar uit!
I’ll keep you posted!
[e-1f44b][e-1f3fc]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 19
[visitorCount] => 311
[author] => Vera
[cityName] => Oahu Island
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/239/057_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-3
)
[6] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109551
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-12
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 2
[message] =>
Daar ben ik weer met deel 2 van onze vakantie!
Ik voelde jullie enthousiasme in de reacties, super leuk! Laten we snel beginnen!
Na 3 dagen op het eiland Oahu (wat ook het dichtstbevolkte is vanwege de hoofdstad Honolulu) vliegen we in een half uurtje naar Big Island of Island of Hawaii. En wat een ander eiland is dit! Heel andere natuur vooral. Maar weet je wat écht raar was? Het vliegveld was gewoon open! Open als in de buitenlucht! Mensen zaten buiten bij de gate te wachten en de security controle was niets meer dan een overkapping om te zorgen dat je niet in de volle zon stond. Dat was zo apart om te zien.
We halen onze koffers en huurauto op en beginnen meteen aan onze roadtrip op Big Island. De naam verraad het natuurlijk al maar Big Island is het grootste eiland van de Staat Hawaii. Dit eiland staat bekend om Hawaii Volcanoes National Park met een actieve vulkaan die nog regelmatig uitbarst, maar ook om de regenwouden en steden Hilo en Kona.
Met onze huurauto rijden we richting Hilo, maar onderweg maken een aantal stops. Op Big Island zie je heel goed dat het een vulkanisch eiland is. Op verschillende plaatsen ligt opgedroogd lava. Door de twee meest actieve vulkanen op het eiland groeit Big Island nog steeds in oppervlakte. Ondanks dat de opgedroogde lava er pikzwart uitziet groeien er toch nog veel bomen en planten. Een heel apart maar bijzonder mooi uitzicht.
We komen aan bij onze eerste stop: Akaka Falls. Om bij deze waterval te komen moet je een stukje lopen, maar de weg ernaartoe is net zo prachtig als de waterval zelf. Ongelooflijk. We lopen door een regenwoud met de meest prachtige bloemen en planten. Het doet een beetje sprookjesachtig aan. Het water van Akaka Falls valt van 135 meter hoog naar beneden en biedt een adembenemend uitzicht.
Nadat we hier genoten hebben van onze eerste indrukken van Big Island rijden we verder naar Rainbow Falls; ook wel bekend als Waianuenue… Precies, we houden het bij Rainbow Falls[e-1f602]Deze watervallen danken zijn naam aan de regenboog die vaak te zien is door de nevel in de watervallen. Helaas geen regenboog, maar nog steeds ongelooflijk mooi[e-1f60d]Vanuit hier is het een klein stukje rijden naar Hilo; de hoofdstad van Big Island. Totáál anders dan het toeristische Honolulu. Veel rustiger ook. We lopen wat rond maar eerlijk gezegd was er niet veel te beleven. We besluiten om een hapje te eten en daarna naar ons hotel te gaan. Ons hotel ligt aan de andere kant van eiland in het plaatsje Kona. Samen met Hilo zijn dit de grotere plaatsen van het eiland. Kona is iets toeristischer. Nog een groot verschil is dat het in Hilo veel meer regent dan in Kona. Als het in Hilo 22 graden is en regent kan het in Kona goed 28 graden zijn met geen wolkje aan de lucht. Het is zo’n 1,5 uur rijden naar Kona. Onderweg wordt het zo intens donker en komt de regen met bakken uit de lucht. We zien echt geen hand voor ogen en passen uiteraard onze snelheid aan. Eenmaal in de regio van Kona is er niks aan de hand.
We verblijven de komende 5 nachten in een prachtig hotel met alles erop en eraan. Winkels, een expositieruimte, koffiezaak, een eigen privé strand en een heerlijk zwembad met bar. Nou, wat wil je nog meer?! Dit was een 3 sterren hotel, maar had in onze ogen minimaal 4 tot 5 sterren moeten krijgen[e-2b50]️We installeren ons op de kamer en zijn allebei moe maar voldaan van deze dag. Het duurt ook niet lang voordat we slapen. Opladen voor de volgende dag.
Dag 2 op Big Island breekt aan. En deze dag wordt spannend! Daar vertel ik jullie zo meer over. Ik moet jullie wel een beetje blijven prikkelen[e-1f92a]We beginnen bij het begin[e-1f913]En we beginnen goed! We gaan namelijk naar een Coffee Farm waar we een rondleiding krijgen. Kona staat bekend om hun koffieplantages en deze stond heel goed aangeschreven. Greenwell Farms (zo heet het bedrijf) is een familie bedrijf en draait al jaren mee in de koffieplantage wereld. En niet voor niks want de koffie was echt fantastisch! Koffie is het hoofdproduct maar naast koffie zien we ook avocado bomen, bananen, cacao, vanille, peperkorrels (als in zout en peper). Veel dingen die we voor de eerste keer in ons leven zagen. Tijdens de rondleiding gaf onze gids ons uitleg en inzicht in het proces van het verbouwen van koffie, maar het was zeker leuk om ook andere dingen op de boerderij te zien. Na een uurtje was de rondleiding voorbij en vervolgen we onze reis richting Punalu’u Beach, ook wel Black Sand Beach genoemd. Onderweg stoppen we nog bij een bakkerij die bekend staan om hun zoete brood en malasadas. Malasadas zijn een soort donuts. En die willen we natuurlijk proberen[e-1f60b]De inwendige mens is weer verzadigd en na 20 minuutjes komen we aan bij Black Sand Beach. Dit is één van de meest iconische stranden van het eiland. Het zand op dit strand is (zoals de naam al zegt) hartstikke zwart. Dit komt door het lava wat in de zee stroomt en daardoor snel afkoelt en breekt door de golven. Het blijft een bijzonder gezicht om te zien; een strand met zwart zand. Op dit strand zijn ook schildpadden te vinden en we hebben geluk want er ligt er één te chillen! We nemen alles goed in ons op en lopen wat rond. Daarna vervolgen we onze weg naar het Zuidelijkste puntje van de Verenigde Staten. Want Hawaii is natuurlijk nog steeds Amerika, al moet ik eerlijk zeggen dat het niet zo voelt. Ondanks dat we veel producten en ketens kennen zijn er ook culturele verschillen en hebben ze hun eigen locale producten waar we nog nooit van hadden gehoord. Dat draagt er denk ik wel aan bij dat we echt dat vakantie gevoel hebben.
We komen aan bij het meest Zuidelijke puntje van de US en het waait er héél hard. Ik moet de autodeur tegenhouden zodat die niet openvliegt. We lopen een stukje door en zien een aantal (vooral) jongeren van de kliffen afspringen! Mij absoluut NIET bellen! Doodeng! We krijgen er allebei de kriebels van. Het is en blijft moeder natuur en de golven kletsen hard tegen de kliffen aan. Het uitzicht is wederom prachtig.
Na deze stop rijden we weer terug richting Kona. Maar de dag is nog niet om want we hebben nog iets voor de avond gepland staan! Dat is (voor mij in ieder geval) het spannendste van de hele vakantie. We eten een hapje bij een restaurant met live muziek, uitzicht op de oceaan en de zonsondergang; het ultieme vakantie moment.
Na het eten gaan we naar ons hotel en doen we onze zwemkleding aan. We gaan namelijk met Mantaroggen zwemmen!! Waarom in hemelsnaam in de avond? Goeie vraag. In de avond komen mantaroggen namelijk dichtbij de kust om te eten. Op die plekken zit veel plankton. We gaan dus in het donker de oceaan op en dat vind ik toch wel een spannend iets. Gelukkig zijn we niet alleen en hebben we instructeurs bij ons die dit dagelijks doen. Eenmaal op de plek aangekomen ligt er een platform in het water. Aan dat platform zit een hele felle lamp waar de plankton op af komt en dat trekt dan weer de mantaroggen aan. We springen het water in en hangen als super(wo)men aan het platform. We blijven daar een half uur drijven en kijken naar hoe de mantaroggen gaan eten. En ik kan je vertellen, wanneer een mantarog met een spanwijdte van 3 tot 5 meter recht op je af komt zwemmen en mij tot 2 keer toe aanraakt (wij mochten ze zelf absoluut niet aanraken) dan schreeuwt je lijf in eerste instantie wel dat je weg moet. Tenminste, mijn lijf wel. Gelukkig waren we van te voren geïnformeerd en zijn mantaroggen niet gevaarlijk voor mensen. Het zijn eigenlijk (in hun woorden) de grote vlinders van de zee. De eerste paar keren was het echt een beetje eng, maar dat wende vrij snel. Maar jeetje, wat een ervaring! Ik kon helaas geen foto’s maken omdat mijn telefoon dat uiteraard niet zou overleven, dus ik probeer het beeldend te maken door mijn woorden. In totaal waren we in gezelschap van 7 mantaroggen en 1 baby! Eenmaal terug op de boot hebben we allemaal laten bezinken en besefte ik me dat we dit gewoon hebben gedaan! Toch wel een beetje uit mijn comfort zone, maar een gezegde luidt: ‘’Great things happen when you step outside your comfort zone’’. En dat is in dit geval zeker waar!
Na deze unieke ervaring rijden we terug naar ons hotel en genieten we na van deze mooie dag.
Onze derde dag begint wederom vroeg. We gaan namelijk naar Hawaii Volcanoes National Park[e-1f30b]Het is bijna 2,5 uur rijden en we willen zorgen dat we genoeg tijd hebben om dit park te bezichtigen.
Eenmaal aangekomen beginnen we bij het Volcano House; een hotel met uitzicht op de Kilauea vulkaan. Dit is één van de twee actiefste vulkanen van het eiland. We hadden het heel gaaf gevonden als de Kilauea vulkaan uit zou barsten tijdens ons verblijf op Big Island. Echter waren we één (!) dag te laat. Na een uitbarsting van ruim 12 uur was de vulkaan weer rustig tijdens ons bezoek. Wanneer de vulkaan uitbarst stroomt het park ook vol met mensen die hier getuige van willen zijn. Het is dan ook een heel bijzonder iets om dat in levende lijve (wel op gepaste afstand natuurlijk) te kunnen aanschouwen.
Bij het Volcano House maken we voor het eerst kennis met deze Kilauea vulkaan en met dit park. Dat blijft toch altijd wel een bijzonder moment. De vulkaan rookt flink en er gebeurt van alles onder de grond waar wij niets van merken. Maar dat het pruttelt is een ding wat zeker is. We rijden met de auto verder het park in en stoppen bij een aantal uitzichtpunten.
Via de Chain of Crater Road rijden we richting de kust. Onderweg rijden we langs lava ‘’velden’’ (noem het maar even zo) van eerdere uitbarstingen. We stoppen bij zo’n ‘’lavaveld’’ van een uitbarsting uit 1977. Waar je ook kijkt, alles om ons heen is bedekt van een zwarte deken van opgedroogd lava.
We vervolgen onze weg. Uiteindelijk zijn we aan het einde van de Chain of Crater Road en lopen we naar de Holei Sea Arch. Dit is een natuurlijke boog in de kliffen die gevormd is door lava en zee-erosie. Het water is ruig en klettert tegen de rotsen en kliffen op, een heel spectaculair beeld. Ook hier vinden we lava waarvan je de stroming nog een beetje kunt zien toen het vloeibaar was. We lopen een stukje verder en vinden opgedroogd lava waar nog wat rood in zit, super cool!
We rijden weer terug richting het Visitor Center en stoppen bij de Thurston Lava Tube. Dit is een lavatunnel die in 1912 is ontdekt. De tunnel is ontstaan toen gesmolten lava door een stroming onder het oppervlak stroomde. De gesmolten lava koelde af en er ontstond een lege grot. Via een korte hike door het regenwoud kun je bij deze tunnel komen en er doorheen lopen. Ja ik blijf het zeggen; het was wéér ongelooflijk mooi! Helaas is het tijd om weer richting het hotel te rijden, de tijd vliegt echt voorbij. Eenmaal terug genieten we van een lekker diner met (weer) uitzicht op de oceaan en blikken we terug op de afgelopen dagen en de dagen die nog gaan komen! We lopen weer terug naar ons hotel en kruipen in ons bed. Toch nog even een potje Skip-Bo spelen en dan gaan de lampjes uit.
Onze laatste dag op Big Island. Deze dag zal in het teken staan van rust. We spenderen het grootste gedeelte van de dag namelijk lekker aan het zwembad. Tussen de middag lopen we de boulevard op om iets te eten waar we nog nooit van hadden gehoord; shave ice. Shave ice is zoals de naam het al zegt geschaafd ijs máár dan ijs van ijsklontjes. Water eigenlijk. Een shave ice bestellen werkt als volgt: Je kiest je smaak roomijs/sorbetijs/frozen yoghurt. Daar doen ze één bolletje van in een bakje. Vervolgens gaan ze ijs schaven en plakken ze dat als het ware aan het bolletje gekozen ijs. Als laatste mag je 3 siropen kiezen die ze over het geschaafde ijs schenken. Hierdoor krijgt je shave ice kleur. En wauw wat een ding! We hadden een kleine (!!) besteld. Er stonden voorbeelden van de verschillende maten. De grote was niet normaal, dat was zowat een voetbal[e-1f602]Het was wel heel erg lekker en verfrissend. Eigenlijk een slushpuppie 2.0.
Na deze heerlijke ervaring lopen we weer terug naar het hotel. ‘s Avonds eten we bij de Kona Brewing Company, een bekende brouwerij met veel verschillende biertjes. We proosten op onze leuke dagen op Big Island en kijken terug op een fantastische tijd.
De volgende ochtend vliegen we vanuit Big Island weer terug naar Honolulu op het eiland Oahu. Deze keer halen we geen huurauto op maar pakken we een Uber naar ons hotel. In het volgende deel neem ik jullie mee in de laatste dagen van onze geweldige vakantie.
[e-1f44b][e-1f3fc]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 13
[visitorCount] => 135
[author] => Vera
[cityName] => Island of Hawai‘i
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/371_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-2
)
[7] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109503
[userId] => 441796
[countryId] => 196
[username] => vennekampjesontour
[datePublication] => 2025-09-10
[photoRevision] => 0
[title] => Paradijs op aarde deel 1
[message] =>
Lieve trouwe lezers,
Deze blog zal ik verdelen over 3 delen; zoveel heb ik jullie te vertellen. Want ik kan het nog steeds niet helemaal beseffen wat we eigenlijk allemaal hebben gezien en gedaan. Dat geldt eigenlijk voor al deze jaren dat we in de US wonen, maar dit spant toch wel echt de kroon. Het is zo’n plek waar je aan denkt bij bijvoorbeeld een paradijs op aarde waarvan de kans vrij klein is dat je er ooit zal komen. Je ziet veel foto’s voorbij komen die je beeld van het paradijs op aarde alleen maar meer bevestigen. Maar dat het ook écht zo is en dat we de kans hebben gekregen om hier heen te mogen gaan vind ik bizar. Het was voor mij een bestemming die ik altijd in van die invulboeken schreef als de vraag was: ‘’Wat is jouw ultieme droom bestemming?’’ En die bestemming heeft de naam[e-1f334]H A W A I I ![e-1f334]
Even wat praktische info: Hawaii is sinds 1959 de 50ste Staat van de US. Hawaii bestaat uit 8 eilanden waarvan één onbewoond en een ander heel klein bewoond. De eilanden liggen midden in de Grote Oceaan. Met Phoenix is het tijdsverschil 3 uur vroeger.
Oké, bij voorbaat zeg ik alvast het volgende: de namen van bepaalde plaatsen, monumenten, stranden, etc. zijn voor ons zo moeilijk om uit te spreken dat ik dat aan jullie fantasie overlaat. Zo hebben wij het ook gedaan[e-1f602]
Op woensdag 20 augustus begint onze vakantie. Alles ingepakt en natuurlijk nog ruimte overgehouden om wat spulletjes mee terug te nemen[e-1f609] We vliegen vroeg in de ochtend en we zijn allebei hyper van enthousiasme. Na 6 uur vliegen komen we aan op het eiland Oahu. En er valt ons metéén iets op: het vliegveld is gedeeltelijk in de open lucht! Er is zelfs een tropische tuin waar je even tot rust kunt komen. Wel logische eigenlijk; Hawaii heeft namelijk een mild en tropisch klimaat. Het is er altijd aangenaam.
Oahu is het eiland waar de hoofdstad Honolulu zich op bevindt. Ook vind je hier Pearl Harbor en uiteraard nog veel meer! Daarover straks meer. We komen aan en halen onze huurauto op. We willen natuurlijk wel op avontuur en op verkenning! We rijden naar ons hotel en merken al meteen dat het hier nooit rustig is[e-1f605]Het is en blijft natuurlijk een stad. Daarbij is het ook echt een toeristenoord waarbij veel mensen (lees vrijwel iedereen) een huurauto heeft. Maar we hebben vakantie, we hebben de tijd! We komen aan bij ons eerste hotel voor de komende nachten en jawel, we worden begroet met ‘’ALOHA[e-1f33a]’’. Ja dan weet je dat je in Hawaii bent! Aloha betekent meer dan ‘’hallo, welkom of tot ziens’’.In de Hawaiiaanse cultuur wordt ‘’Aloha’’ ook gezien als een manier van leven. ‘’Alo’’ betekent delen, aanwezig zijn en ‘’ha’’ betekent adem. Je kunt ‘’Aloha’’ zien als ‘’de adem van het leven delen’’. Mooi toch?! Oké, we gaan verder. Na het inchecken settelen we even in onze hotelkamer en gaan we op pad. We lopen door de P.C. Hooftstraat van Honolulu en gaan bij een koffietentje wat lunchen. Terwijl we aan het genieten zijn van onze heerlijke açaí bowl gebeurt er iets wat hopelijk niet de toon van onze vakantie zet: Ik word namelijk onder gescheten door een duif!![e-1f54a][e-1f4a9][e-1f62b]Gelukkig niet in mijn lunch, godzijdank! Maar op mijn kleren en arm/hand. Brrrr ik krijg er nog de kriebels van als ik eraan terugdenk[e-1f605]Ik heb de grootste viezigheid eraf gekregen en de rest komt later wel. De vakantie is begonnen!![e-1f61c]
Na onze lunch lopen we naar Waikiki Beach. Dit is het bekendste strand van Hawaii met goudgeel zand en prachtig helder water. Het strand is ruim 3 km lang. Echter is het zand van Waikiki Beach in de loop van de jaren kunstmatig hersteld en aangelegd met zand uit bijvoorbeeld Huntington Beach in Californië. Maar dat maakt het zeker niet minder mooi. Integendeel; het is prachtig! We lopen een stukje over het strand waar veel mensen liggen te chillen maar ook heel veel mensen actief zijn. Vooral heel veel surfers; geweldig om te zien!
Na Waikiki Beach strijken we neer in een brouwerij waar we een proeverij aan 4 verschillende bieren bestellen. Hier geen duiven of andere vogels, dus ik ben veilig hahah
We doen alles lekker op ons gemakje en biertjes smaken op vakantie altijd net wat lekkerder dan thuis[e-1f609]Wanneer we de brouwerij uitlopen horen we muziek. We lopen richting het geluid en zien een klein groepje locals optreden met echte hula meisjes en lokale instrumenten. Zo leuk en mooi om te zien! Ik werd er helemaal blij van. Na een tijdje lopen we verder om avond te eten en komen we op een plek waar we één van de (al dan niet) de mooiste zonsondergang óóit meemaken. Wat een uitzicht, wat een paradijs.
En zo eindigt onze eerste dag, op naar morgen.
Dag twee breekt aan. Gezien het tijdsverschil van 3 uur vroeger zijn we vrij vroeg wakker. Maar dat geeft niet want dat hadden van tevoren wel ingeschat. Vandaag hebben we de hele dag gereserveerd voor Pearl Harbor. Na het ontbijt stappen we in onze auto en zijn we op tijd (voor de grote drukte) bij Pearl Harbor. Om 09:00 uur hebben we een reservering voor het bezoeken van een monument genaamd The USS Arizona Memorial. Pearl Harbor werd op 7 december 1941 aangevallen door Japan en was de start van de Tweede Wereldoorlog. De aanvallen kwamen als totale verrassing voor de Amerikanen. Er zijn ruim 2400 mensen overleden en er vielen bijna 1300 gewonden. De Japanners hebben veel schade aangericht waaronder aan de vele marineschepen die er lagen. Deze schepen hadden namen van de verschillende Amerikaanse Staten. De USS Arizona was zo’n marineschip en werd zwaar getroffen door bommen en torpedo’s van Japan. Dit schip ligt nu onder water en is een monument geworden. De mariniers die destijds op de USS Arizona verbleven zijn bij dit monument geplaatst. Een aantal weken geleden is het laatste marine lid van de USS Arizona gestorven en is bij het monument gelegd. Het is dus eigenlijk ook een begraafplaats. Je moet er met een boot naartoe omdat het midden op het water ligt. Het is een heel mooi, respectvol en bijzonder monument. Totale stilte. Het enige wat je hoort is de Amerikaanse vlag die tegen de vlaggenmast aantikt.
Na een half uur keren we weer terug met de boot en pakken we de shuttle bus naar de USS Missouri. Ook dit is een marineschip wat actief is geweest in de Tweede Wereldoorlog en de Golfoorlog. Sinds 1998 is het een museumschip geworden en is het dé plek waar de Tweede Wereldoorlog officieel tot een einde kwam! Op 2 september 1945 werd er getekend voor overgave op het dek van dit slagschip en daarmee was WW2 beëindigd.
We nemen deel aan een rondleiding met een gids die ons veel weet te vertellen over het schip en hoe het er in die tijd aan toe ging. Ook de exacte plek waar WW2 officieel is beëindigd wist hij aan te wijzen. Eenmaal op zo’n immens schip voel je je heel erg klein. Wat een machine. We mogen vrijwel alle ruimtes van het schip betreden en zien onder welke omstandigheden en situaties deze mensen hebben geleefd. Verder krijgen we ook een beeld van wat voor voorzieningen er op zo’n schip zitten en hoeveel er bij komt kijken. Zo lopen we langs de bakkerij, postkantoor, klaslokaal, restaurant, keuken, technische ruimte, douches, toiletten en ga zo nog maar even door. Aan alles is gedacht en dat moet ook! Heel indrukwekkend om te zien. Vanuit de USS Missouri keken we uit op het gedeelte van Pearl Harbor wat nog steeds actief is. Want dat is Pearl Harbor nog steeds. Het is nog steeds een actieve marinebasis. Het gedeelte waar de monumenten zijn is voor bezoekers, uiteraard is het actieve gedeelte dat niet.
Na de USS Missouri gaan we verder naar het Pearl Harbor Aviation Museum. Hier vind je de vliegtuigen en luchtvaartuigen die deelnamen aan de aanval en de gevechten. Zowel originele Japanse als Amerikaanse vliegtuigen zijn er tentoongesteld. En dit zijn serieuze toestellen. Heel veel verschillende soorten luchtvaartuigen kun je er bewonderen. Een gedeelte van deze toestellen staat in een hangaar die de kogelgaten nog in de glazen hebben zitten van de aanval op Pearl Harbor. Bizar.
Vanuit het Aviation Museum gaan we met de shuttle weer terug naar het Visitor Center. Daar nemen we nog een kijkje in de USS Bowfin; een onderzeeër die je een beeld geeft van hoe het leven aan boord tijdens WW2 was. De USS Bowfin is ook actief geweest en heeft 9 patrouilles uitgevoerd. Nu is het een monument en museum. Eenmaal in de onderzeeër dachten we dat het marineschip USS Missouri al heel krap was. Maar dit was nóg krapper en kleiner. En dan met 80 bemanningsleden![e-1f631]Jeetje, ik werd er een beetje claustrofobisch van. En dan is dit een onderzeeër waar je even doorheen kunt lopen. Ik moet er niet aan denken om maanden onder water te zitten met zo weinig (persoonlijke) ruimte. Echt respect! Voor iedereen overigens! Heel indrukwekkend, ook vooral om al deze monumenten van binnen te mogen bekijken.
Inmiddels zijn we uren verder en is het het einde van de middag. Uiteraard moet er nog een magneet gekocht worden en gaan dan terug richting ons hotel. Voor Hawaiiaanse termen was het een zeer warme dag met zo’n 30 graden. Door de hogere vochtigheid is het warm, maar ik denk dat onze lichamen een beetje gewend zijn aan 30 graden. In de tijd dat wij in Hawaii waren was het in Phoenix namelijk nog steeds 40 graden dus dit was voor ons echt perfect. En daarbij koelt het ‘s avonds af in tegenstelling tot Phoenix dus dat is echt een verademing[e-1f60c]
‘s Avonds eten we een (ja echt) heerlijke pizza met een wijntje erbij om deze leerzame en indrukwekkende dag af te sluiten.
Dag drie. Wederom zijn we vroeg uit de veren. Deze keer om te gaan hiken. Omdat de hike die we gaan doen vrij populair is hebben we een tijdslot moeten reserveren. Het gaat hier over de Diamond Head Crater. Een uitgedoofde vulkaankrater waar je een fantastisch uitzicht hebt over het eiland en Honolulu. We beginnen ook bewust vroeg in de ochtend omdat er geen schaduwplekken zijn en het wordt vrij warm. De beste tijd om dit te doen is dan ook in de ochtend[e-1f913]
Het was een hele leuke hike. Op de weg naar boven vonden we ook nog oude bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Hier mocht je ook in. De kers op de taart was natuurlijk het prachtige uitzicht. Wauw, prachtig! En het water is zó blauw en helder. We hebben een tijdje boven gestaan en alles in ons opgenomen. Eenmaal beneden stappen we in de auto en rijden we het binnenland in richting de Dole Plantation. Wellicht komt de naam je bekend voor. Deze staat namelijk vaak op fruit; met name ananassen. Dat is ook waar deze plantage om bekend staat: de ananas plantage. Maar ze verbouwen meer. Bananen, cacao, koffie, rietsuiker en verschillende thee soorten. De ananas is wel het hoofdproduct van Dole. We stappen aan boord van de Pineapple Express; een treintje die ons een klein ritje over de velden geeft en een indruk geeft van hoe ze te werk gaan. Helaas konden we niet veel verstaan van de uitleg, het geluid stond heel erg zacht. Maar ondanks dat was het wel heel leuk en mooi om te zien. Na de treinrit hadden we wel zin in iets te eten. En wat pak je als je op dé bekendste ananasplantage van de wereld bent? Juist! Ananas!! In ons geval een Dole Whip met ananasstukjes. Dole Whip is een soort softijs met ananas smaak. Dit was echt hemels! De verse ananasstukjes waren zo lekker vers en zoet. We hebben lekker zitten smikkelen.
Na dit geniet momentje zijn we de Botanische Tuin ingegaan. Je vind hier heel veel mooie bloemen en planten waaronder de gele hibiscus; de nationale bloem van Hawaii[e-1f33a]
Na een paar uurtjes rondgelopen te hebben op de plantage pakken we de auto en rijden we verder. De Dole Plantation was zeker de moeite waard! Onze volgende stop is Laniakea Beach; ook wel bekend als ‘’Turtle Beach’’. Het is een prachtig strand waar je groene zeeschildpadden (genaamd Honu) in het wild kunt zien. Ze komen naar dit strand om zich op te warmen. We komen het strand op en allereerst zien we hoe mooi dit strand is. Palmbomen, zacht lichtbruin zand, kraakhelder blauw water en… schildpadden![e-1f422]Ze laten zich meeslepen door de golven en zijn lekker aan het eten en chillen. Af en toe komen ze boven met hun hoofdjes om adem te happen, zo schattig! Het was zo bijzonder en mooi om deze dieren in het wild te zien.
Vanuit Laniakea Beach rijden we naar Turtle Bay Beach waar we even relaxen en afkoelen in het heerlijke water. Als we wat opgedroogd zijn rijden we verder en stoppen we nog bij wat uitzichtpunten en Lanikai Beach. Dit strand is rustig en het water is kalm en helderblauw natuurlijk[e-1f61c]Helaas kunnen we hier niet zo lang blijven omdat het al vrij laat is en we hebben nog één stop te gaan. Maar ook dit is weer adembenemend. Het maakt niet uit waar je uitstapt of waar je stopt; alles is mooi.
Onderweg naar onze laatste stop rijden we door groen en bebost gebied. Prachtige valleien die mij persoonlijk doen denken aan ‘’Platvoet’’ zijn woonplaats haha
Over dinosauriërs gesproken; wisten jullie dat de Jurassic Park en Jurassic World films voor een groot gedeelte zijn opgenomen in Hawaii? In de Kualoa Ranch op het eiland Oahu om precies te zijn. Wellicht dat ‘’Platvoet’’ een voorproefje voor deze films was?[e-1f61c][e-1f602]
Oke ik dwaal af, we zijn bijna aan het einde van deel 1 van onze vakantie. We stoppen als laatst nog bij een Macadamia Farm. Macadamia noten zijn big business in Hawaii. Bij deze boerderij mogen we verschillende soorten macadamia noten proeven en hebben ze ook hun eigen koffie. De macadamia noten zijn fantastisch, de koffie daarentegen… een beetje slap en weinig smaak. Maar ja, je kunt niet altijd 6 gooien hè[e-1f913]Verder verkochten ze ook nog verschillende olijfolies, siropen, jams, honing en sausjes.
Jeetje, wat een dag! Wat een drukke dag! Maar wat een leuke dag! We hebben zoveel gezien en gedaan. Oahu is zooo veel meer dan Honolulu en ik ben zo blij en dankbaar dat we dit allemaal mogen zien en meemaken.
Tot zover deel 1. De volgende dag hebben we een korte vlucht naar een ander eiland van Hawaii. In deel 2 zal ik jullie hierin meenemen.
Tot dan![e-1f44b]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2023-01-08 02:06:09
[totalVisitorCount] => 17235
[pictureCount] => 19
[visitorCount] => 163
[author] => Vera
[cityName] => Oahu Island
[travelId] => 528305
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2023-01-08
[dateReturn] => 2023-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/238/006_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/441/796_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => paradijs-op-aarde-deel-1
)
[8] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109478
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-08
[photoRevision] => 266
[title] => Een lang weekend mountainbiken in Vail
[message] =>
Na een korte werkweek van wel drie hele dagen gingen we vrijdag alweer op mini-vakantie. Danko wilde heel graag weer een keer gaan mountainbiken in Vail, met de herfst in aantocht konden we dan beter eerder dan later doen, en zo gingen we dus twee weekenden na elkaar weg. Leuk! En ook maar goed dat we weg gingen, want thuis hing er flink wat rook van Canadese bosbranden in de lucht waardoor je niet buiten had willen sporten de laatste paar dagen. We zijn aan het begin van de middag vertrokken en konden gezien het verkeer nog redelijk goed doorrijden, waardoor we al mooi op tijd bij ons hotel waren. Inchecken kon vanaf vier uur maar gelukkig was onze kamer al klaar, waardoor we om vier uur al op de fiets konden zitten. Omdat we niet superveel tijd hadden was het het makkelijkst om vanaf het hotel een rondje door het skigebied te fietsen, waarbij we hoewel het niet meer zou gaan regenen toch nog even een buitje over ons heen kregen. De zandweg omhoog was al nog nat van een eerdere bui, met de regen leek het helemaal een modderbende te worden en ik had er even een hard hoofd in of het wel een goed idee was om te gaan fietsen. Maar de zon kwam er daarna weer door, hoe hoger we kwamen hoe droger de weg werd, tot we eigenlijk al heel snel bij het skiliftstation waren waar de mountainbikepaadjes beginnen. Klimmen gaat wel zoveel fijner en makkelijker op onze nieuwe fietsen! En dat valt nog in het niks bij het enorme verschil in afdalen. We hebben nu het voor ons nieuwe snufje dat je je zadel iets lager kunt zetten, en de geniaal werkende vering, plus in mijn geval ben ik door de krachttraining een stuk sterker waardoor omlaag rijden veel makkelijker gaat en ik lang niet meer zo vaak afstap dan eerst. En daar wordt het een stuk leuker van! We hebben erg leuke paadjes door het bos omlaag gereden en ik ben wel wat dingen afgefietst die ik eerder nooit gedaan zou hebben. Dat was leuk! We hadden wel lamme armen toen we eenmaal beneden waren, en in mijn herinnering was dit een veel langer rondje toen we het jaren geleden gefietst hebben. We hadden het in ieder geval goed getimed zodat we precies terug waren voordat het begon te schemeren.
Op zaterdag heb ik een beetje uitgeslapen en daarna hebben we een lekker luie ochtend gehouden. We wilden pas ’s middags gaan fietsen omdat het daar ’s morgens nog wel te fris voor was en als je niet thuis bent dan hoeft er verder eigenlijk niks. Heerlijk! We hebben eens bedacht wat we die dag wel wilden fietsen, wat MotoGP gekeken tussen de middag en daarna gingen we op pad om een voor ons nieuw mountainbikepaadje te gaan fietsen naar een uitzichtspunt over de Vail Valley. Eerst via dezelfde zandwegen als de dag ervoor door het onderste gedeelte van het skigebied, en daarna een heel lang mountainbikepaadje dat hoe langer hoe hoger de berg op ging. Eerst door een flink aspenbos, daarna langs wat bergweides en dan een flink stuk door een dennenbos tot we bij het uitzichtspunt waren. Toen hadden we bijna duizend meter geklommen en zijn we redelijk snel verder gefietst omdat er een regenbui aan kwam die we liever niet over ons heen wilden krijgen, en we hebben het droog gehouden gelukkig! Het was nog iets verder tot het hoogste punt, en maar goed ook want ik had het wel gehad met omhoog fietsen, haha! En dan is het fijn als je over wat zandwegen naar beneden kunt vliegen zonder iets te hoeven doen :-). We kwamen uit op de plek waarvan je de leuke paadjes naar beneden kunt fietsen, en hoewel ik eerst had gezegd dat ik gewoon makkelijk de zandweg omlaag wilde nemen hebben we toch de paadjes nog een keer gedaan, net zo leuk als de dag ervoor! Toen we weer bij ons hotel waren was ik wel helemaal gaar, dat was me de monstertocht wel, maar we hebben ook heerlijk gefietst.
Gisteren moesten we allebei even op gang op komen ’s ochtends want we waren wel moe van het fietsen van de dag ervoor! Na nog een heerlijk langzaamaan ochtendje en MotoGP bij de lunch zijn we aan het begin van de middag naar Avon gereden om van daaruit een rondje te gaan fietsen. Als eerste zijn we naar Beaver Creek gefietst, toch al wel een aardig stukje klimmen, en dat ging bij mij niet erg snel want mijn benen waren volkomen leeg, hahaha! Vanuit het plaatsje namen we ook nu eerst een zandweg een stukje het skigebied in, waar we eerst maar eens bij een lift even geschuild hebben voor een plotseling buitje dat even voorbij kwam. En daarna konden we aan de mountainbikepaadjes beginnen, dat was weer zo leuk! Deze kronkelen leuk door het bos en oh wat maakt een fiets toch een verschil met waar je wel en niet overheen kunt fietsen! Ja, we zijn allebei erg blij met onze nieuwe aanwinsten! Vanaf het hoogste punt van de dag namen we het erg leuke paadje waarover je van het skigebied Beaver Creek naar dat van Arrowhead kunt rijden en we hadden er erg mooi zonnig weer bij na dat ene buitje. Daar hebben we geluk mee gehad elke dag! Voor we het wisten waren we eigenlijk al aan het eind en hebben we het laatste stukje teruggereden naar waar we geparkeerd waren. Onderweg kwam Danko op het goede idee om ergens koffie te gaan drinken met iets lekkers erbij, alleen ging de bakker die we daarvoor op het oog hadden om vier uur ’s middags al dicht en bleef het bij alleen het idee. Eenmaal terug in Vail hebben we dan zelf maar koffie en thee gezet en daarmee lekker lui op de bank gezeten :-).
Vandaag hadden we erg luxe ook vrij genomen en erg fijn konden we laat uitchecken uit het hotel waardoor we de hele ochtend nog voor onszelf hadden. En we wilden natuurlijk nog een stukje fietsen ’s middags! We hoefden pas om twaalf uur weg en toen waren we ook klaar om nog wat paadjes te gaan fietsen. Deze keer gingen we de heuvel op tegenover het skigebied en dat was nog even flink klimmen, en uit de wind en in de zon was het nog warm genoeg! Deze paadjes waren een beetje technischer dan de andere die we gedaan hebben, en als je dan een beetje vermoeid en daardoor een beetje onhandig bent helpt zelfs een fijne fiets daar niet bij, hahaha! Ik ben vandaag vaker afgestapt dan alle dagen ervoor, maar we hebben wel weer fijn gefietst met nog een mooi uitzicht vanaf het hoogste punt. Daarna hoefden we alleen nog maar omlaag te rollen en over het fietspad langs het riviertje terug te rijden naar het hotel. Heel fijn konden we daar nog even onder de douche voordat we op weg terug naar gingen, waardoor dat niet meer hoefde toen we net thuis kwamen. We hebben ons flink moe gefietst en een paar hele leuke dagen gehad!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 160
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/868_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => een-lang-weekend-mountainbiken-in-vail
)
[9] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109378
[userId] => 59208
[countryId] => 196
[username] => annemiekkamphuis
[datePublication] => 2025-09-02
[photoRevision] => 266
[title] => Op de motor naar Crested Butte
[message] =>
Na een nachtje slapen op Schiphol (hoewel, slapen... we waren veel te lang voor de wekker al wakker!) vlogen we anderhalve geleden weer terug naar huis. Met enige vertraging, want eerst kon de loopbrug voor het instappen niet afgekoppeld worden, daarna was het wagentje om het vliegtuig van de gate weg te drukken er niet meer, het volgende wagentje was stuk, maar het derde wagentje was uiteindelijk scheepsrecht. Dat was ook voor het eerst, haha! Gelukkig hadden we meer dan genoeg overstaptijd en was de vertraging dus niet erg. We hebben onderweg nog wat bij weten te slapen, hadden nog een kort vluchtje van Minneapolis naar Denver en na nog een omweg via de supermarkt waren we aan het eind van de middag weer thuis.
Zoals altijd was dat weer even omschakelen en daar had ik op zaterdag wel even wat moeite mee, pfff. Maar ik ben ook nog een rondje wezen hardlopen, en we zijn op zondag een paar uur wezen fietsen op onze nieuwe mountainbikes. Het dreigde te gaan regenen dus hebben we wat paadjes dicht bij huis crreatief aan elkaar geplakt voor een leuk tochtje dat gelukkig droog bleef. En daarna was het tijd om een flinke pan nasi te koken, want 's middags was er het jaarlijkse Indonesische etentje van de Nederlandse groep, waarbij iedereen een gerecht meeneemt om van te delen. Dat was weer gezellig, ik heb een groot bord van mijn eigen nasi gegeten omdat het andere eten te scherp was voor mij, en vond het eigenlijk wel erg leuk dat mijn nasi ook Danko's voorkeur had :-). En zo was het weekend alweer om en konden we weer aan het werk. Daardoor ging de week net zo snel om als altijd, voor je het weet is het dan al donderdag en was het al een week geleden dat we naar Schiphol gingen!
Het beste van de week was Danko's fysiotherapie-afspraak op maandag, want hij bleek zijn pink zelf een heel klein beetje te kunnen buigen! Maar een paar graden, en hoe dan ook wil zijn lijf het zeg maar verkeerd om doen, dat als hij wil buigen de spier en pees om de vinger te strekken aangespannen worden, maar dat zou zich weer moeten kunnen corrigeren. Ik kreeg wel even wat vochtige ogen van dat nieuws, en zijn wij blij dat we gezorgd hebben dat Danko die pink nog heeft!
Hij had ondertussen een nieuw paar motorhandschoenen besteld om het kapotgevallen paar te vervangen en op woensdag is hij voor het eerst weer een stukje wezen rijden. Dat was als vanouds goed bevallen en leuk geweest, en toen ik Danko de tuin uit zag rijden (de motoren staan in de kelder, en die komt uit op de tuin) had ik nadat ik een hele poos helemaal geen behoefte eraan had gehad toch wel het gevoel dat samen motorrijden toch wel erg leuk was geweest altijd. Ongeveer op die dag kwamen we er ook achter dat we vanwege Labor Day een lang weekend zouden hebben en zo ontstond het idee iets met die extra vrije dag te gaan doen, we zouden een stukje met de motor op pad kunnen gaan? Ik wist eigenlijk helemaal niet wat ik nou van dat idee vond maar ik wilde het wel gezegd hebben, en Danko bleek dezelfde gedachte gehad te hebben. We hebben direct maar doorgepakt en een hotel in Mt. Crested Butte geboekt, het skidorpje vlakbij Crested Butte zelf. Ik ben op zaterdag nog een fijn eind wezen lopen terwijl Danko is wezen fietsen, 's middags kwamen er nog een stel studenten onze laatste oude bank kopen voor een aantal tientjes (dat we dat ding nog verkocht hebben!) en Danko heeft mijn motor meegenomen voor een ritje om te kijken of die nog goed liep, want hij had al bijna een jaar stilgestaan.
De volgende ochtend hebben we de paar spullen die we mee moesten nemen in Danko's koffers gestopt, brood gesmeerd, en zijn vertrokken richting de Peak to Peak. Ik moest er eventjes een beetje in komen, maar daarna ging het eigenlijk als vanouds, vanouds prettig :-). We hadden al trek tegen de tijd dat we in Nederland waren maar hebben het middageten nog even uitgesteld tot in Idaho Springs want het was bij ons 'vaste' lunchplekje in Black Hawk een beetje te fris om buiten te willen zitten. Daarna zijn we over de parallelweggetjes langs de snelweg naar Georgetown gereden en vanaf daar de Guanella Pass over richting Buena Vista. Het viel ons nog goed mee hoe druk het was met ander verkeer op de pas, en ook over de hoogvlakte aan de andere kant konden we goed doorrijden. En dat is wel zo'n leeg gebied! Op sommige stukken zie je alleen maar met gras begroeide heuvels, de lucht, en de schaduwen van de wolken. Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was ik wel toe aan even zitten en een grote beker thee, en Danko lustte wel een stukje van de huisgemaakte appel-bessentaart. Appel-bessenprak was het betere woord voor wat er daarna werd geserveerd (geen gezicht), maar het smaakte wel lekker. Meer lichtzurig dan zoet zelfs, dat is hier echt een uitzondering! Daarna konden we weer verder, de Cottonwood Pass over, en daar waren we nog nooit geweest. Blijkbaar was dit ooit alleen een zandweg, maar nu ligt er een mooie brede asfaltweg in, en zo aan het eind van de middag hadden we die voor onszelf, dat was leuk rijden! We kregen aan het begin wel even een buitje over ons heen, maar nauwelijks genoeg om nat van te worden gelukkig. We zijn niet gestopt bovenop want daar vonden we het te koud voor en zijn direct doorgereden het volgende dal in. Over een leuke kronkelige weg met alweer heel weinig verkeer :-). Daarna nog het laatste stukje doorgaande (rechte) weg naar Mt. Crested Butte en daar keken we even op onze neus bij het inchecken in het hotel, waar ze ons voor het parkeren op erg onsympathieke manier een poot uit wilden draaien, per motor ook nog. Gelukkig hadden we via Expedia geboekt, die de helft van die kosten op zich genomen hebben en ons nog een extraatje gaven voor de vervelende ervaring, erg aardig vonden we dat. En daarna was het tijd om eens te gaan eten! We hebben de shuttle naar Crested Butte genomen en daar erg lekker gegeten. Een voordeel aan als je aan de late kant bent was in dit geval dat we snel een tafel kregen en ook snel iets lekkers voor onze neus hadden staan.
De volgende ochtend botsten we tegen het volgende probleempje aan, namelijk dat er nergens te ontbijten viel in Mt. Crested Butte. We wilden niet drie kwartier aan de shuttle kwijt zijn en zijn dus maar bij het hotel naast het onze iets wezen eten, waar we niet erg lekkere 'breakfast sandwiches' geserveerd kregen in mandjes in plaats van op een bord, voor de hoofdprijs, in een ongezellig soort van eetzaaltje. We kregen er erg het gevoel van dat het alleen maar gaat om geld verdienen, zonder enige gastvrijheid. Gelukkig was er nog een koffiezaakje waar we terecht konden voor meer koffie en thee in een heel wat gezelligere omgeving! Daarna waren we mooi op tijd om uit te checken en aan de terugrit te beginnen, na eerst nog een kleine expeditie Crested Butte in voor een ansichtkaart. We hebben geprobeerd te bedenken waar we langs zouden willen rijden als we niet dezelfde weg terug wilden nemen, maar eerst besloten om gewoon de Cottonwood Pass nog een keer te doen en dan in Buena Vista wel verder te kijken. Deze keer hadden we de pas niet voor onszelf, maar kwamen we in een zeer langzaam rijdende file terecht van allemaal huiswaarts kerende mensen. Omdat we nu wel bovenop wilden stoppen had het ook totaal geen zin om te proberen de file voorbij te rijden waardoor het wel even duurde voor we eens boven waren. Er was wel een mooi uitzicht! Het was een goed moment om even iets te eten want het ontbijt was er allang doorheen gevallen, en we konden het verkeer even van ons laten weg rijden waardoor we op de afdaling iets harder konden rijden dan twintig kilometer per uur, gelukkig!
Tegen de tijd dat we in Buena Vista waren was het ruim tijd om te eten, en dat was nog even lastig als je zoals wij graag iets van een broodje wilt. We vonden een parkeerplek, daarna belegde bagels, een gesloten bakker, een ander gesloten zaakje, en toen zag ik toevallig op de overkant ergens 'bakkerij' op een gebouw staan. We konden er aansluiten in een flinke rij, maar we hebben er wel erg lekker gegeten, dat was een mooi gelukje! Tegen de tijd dat we klaar waren was het wel duidelijk dat we niet nog een creatieve, of langere, route naar huis wilden rijden want het was ondertussen al halverwege de middag. We zijn dus aangesloten bij de rest van het verkeer richting Denver, en kwamen na Fairplay in een flink file terecht. File rijden op de motor is vreselijk, je kunt gewoon niet de hele tijd maar de koppeling blijven intrekken en weer loslaten. We hebben eerst stukjes file op de gewone manier ingehaald, en later de vluchtstrook gebruikt om er op een langzaam tempootje langs te rijden ook al mag dat hier niet. Ik kon mooi voorop zei Danko, want niemand gaat het erg vinden zodra ze een blonde vlecht onder een helm uit zien steken, haha! Aan het begin van de file werd er nog door iemand "You go girl!" geroepen, waarbij er een duim opgestoken werd, dat was toch wel leuk en grappig! Tien kilometer verder begon het weer iets te rijden, en niet veel verder konden we de afslag nemen voor de Guanella Pass. En waar het op de andere (meer doorgaande) weg zo druk was, was hier helemaal niemand. Dat was nog eens een verbetering! Eenmaal aan de andere kant konden we de file op de snelweg zien, maar was er op de parallelwegen bijna helemaal geen verkeer, fijn voor ons want dan konden we mooi doorrijden. Op naar Idaho Springs en koffie en thee, en vooral even zitten op een stoel in plaats van een motor. Van dat langzame rijden wordt je namelijk wel zo lam! We hebben nog een stuk van de Peak to Peak gereden en zijn daarna via Boulder naar huis gereden. Dat was en een beetje sneller, want we waren wel moe na twee dagen rijden, en dan konden we ook even bij de Chinees gaan eten in plaats van thuis eerst nog te moeten koken. Oh, dat was lekker, en we waren er ook erg aan toe! Daarna het laatste stukje naar huis en toen hadden we twee dagen erg leuk motor gereden, en al gezegd dat we dat voordat het winter wordt nog maar een keertje moeten gaan doen!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2006-08-08 08:16:21
[totalVisitorCount] => 321379
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 143
[author] => Annemiek
[cityName] => Boulder
[travelId] => 59208
[travelTitle] => Wonen in Colorado
[travelTitleSlugified] => wonen-in-colorado
[dateDepart] => 2005-05-04
[dateReturn] => 0000-00-00
[showDate] => yes
[goalId] => 9
[goalName] => Werken in het buitenland
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/325_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/059/208_50x50.jpg?r=266
[titleSlugified] => op-de-motor-naar-crested-butte
)
[10] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109369
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-31
[photoRevision] => 0
[title] => Onze laatste dag samen ...
[message] =>
Wat heerlijk om gisterenavond weer met zijn drieën in slaap te zijn gevallen; iets wat zo ‘normaal’ is geweest de afgelopen jaren tijdens al onze reizen. Alle drie hebben we lang en goed geslapen en worden pas rond 08.45u (l.t.) wakker. Na-oeierend en de ogen pas open wordt er op onze deur wordt geklopt “housekeeping” … klop, klop “housekeeping!” “Die zijn er wel heel vroeg bij op zondagmorgen. Gisteren was onze kamer om, 13.00u nog niet klaar en nu staan ze al voor 09.00u op zondagmorgen al aan de deur”. Half slaapdronken loop ik naar de deur en laat de mevrouw vriendelijk weten dat we eerst nog wakker moeten worden en vraag haar of ze als we gaan ontbijten terug wil komen. “No problem madam I come back later” “Thank you”.
We staan rustig op, wassen ons en kleden ons aan en gaan rond 09.30u (l.t.) richting de ontbijtzaal. Daar is het behoorlijk druk maar gelukkig vinden we nog een plekje voor ons drietjes. Maggie (die eigenlijk Sharon blijkt te heten) herkent ons meteen terug en komt naar ons toe voor een praatje. Ze wil graag weten waar we de afgelopen 11 dagen allemaal geweest zijn. Ook informeert ze bij Ylva hoe haar eerste week is bevallen. Zo lief van deze vrouw en je voelt dat het oprecht is en niet vanwege een evt. fooi. Ook laat ze weten dat ze de wafelijzers heeft omgezet (tijdens ons laatste ontbijt hadden we het er met haar over dat 1 ijzer slecht is en aan vervanging toe maar dat ze afhankelijk is van haar baas of er een nieuwe/andere komt) omdat haar baas het niet nodig vind om een nieuw/ander ijzer te plaatsen. Ze vind het maar niks omdat deze ijzers veel gebruikt worden. Even moet ze haar ongenoegen kwijt en dat mag. Ondertussen is de ontbijtzaal leeggelopen en zijn we de laatste die weggaan. “Sharon kan de tent dichtgooien”.
Terug op onze kamer begin ik al met het uitzoeken, klaarleggen en in laundryzakken inpakken van onze vuile kleren. De zakjes die we hebben meegenomen en superhandig zijn, maak ik leeg en laat ik achter voor Ylva voor als zij terugkomt in December. Roel begint al een gedeelte van zijn kabeltjes bij elkaar te zoeken en Ylva wacht op een belletje van Nonkel. In de tussentijd facetimen we ook nog even met Bomma en ons Lio-ke die Bomma altijd lief even voor de camera houdt, maar die minder fotogeniek als onze Kane is. Rond 11.00u (l.t.) belt Nonkel in en kunnen hij, Ylva en Roel aan de slag met de laatste dingen op haar computer te installeren. Ook is zijn hulp nog even gewenst bij het aankopen van een Frans boek voor Ylva dat wij zelf momenteel niet kunnen aankopen omdat onze creditcards geblokkeerd zijn. Maar ook Nonkel lukt het niet. Blijkbaar kun je bij Amazon vanuit Europa niks kopen voor een afleveradres in Amerika. Dan maar een poging met de Amerikaanse creditcard van Ylva, maar ook dit werkt helaas niet. Reden: geen idee. Misschien omdat er nog niet voldoende geld opstaat hoewel het dubbelde van het bedrag dat ze moet betalen op haar rekening staat. “Dan ga ik dinsdag (want morgen is alles dicht vanwege Labor-day) maar weer naar de bank om te vragen hoe dat kan. Ik krijg er langzaam wel de schijt van en het levert mij stress op”. “Rustig blijven, alles kummt good, we hebben nu ook geld vanuit Nederland naar je Amerikaanse rekening overgeboekt dus één dezer dagen zal het wel in orde zijn”. “Ik hoop het”. We bedanken Nonkel, hij kan bijna naar bed en wij gaan verder met onze laatst dag samen.
De afgelopen 11 dagen hebben we nog van allerlei spulletjes meegebracht voor Ylva en deze gaan we als eerste even naar haar kamer brengen. Van daaruit rijden we verder naar de voor ons inmiddels bekende ‘Walmart’. Wij, maar gelukkig ook Ylva, hebben ons de afgelopen dagen gerealiseerd dat ze toch nog iets meer opbergruimte moet krijgen. De ruimte die ze nu heeft, is volledig in gebruik en nu komen daar de spullen die wij (oa. handdoeken) haar hebben meegebracht en de teamkleding die ze gaat krijgen nog bij. Ze heeft die extra opbergruimte dus echt wel nodig. Terwijl de dames de Walmart binnengaan blijft Roelie buiten bij de auto en doet een wandelingetje en een tukkie. Ylva en ik gaan op jacht naar nog een kastje. Even wordt er getwijfeld over welk kastje omdat ze ook niet wil dat het te vol komt te staan maar al snel zijn we eruit dat als we nog een blokkenkastje kopen en we zetten dit op z’n kant en 2 opklaar dat het dan een mooi blok is en niet te bombastisch. We maken verder nog een rondje voor wat ze nog allemaal nodig heeft (wat schrijfgerei, levensmiddelen, persoonlijke verzorgingsspullen) want “tja nu kan het nog en mama en papa betalen :-)”. “Klopt en gelijk heb je”. Na een goed uurtje komt Roel eens kijken of we nog niet klaar zijn, toevallig (lees: gelukkig) staan we net bij de kassa om te betalen. Alles wordt in de auto geladen en zeggen we de Walmarkt, die hier onze ‘huiswinkel’ was voorlopig gedag.
Het lange wachten en shoppen maakt dorstig en ondertussen is het ook de hoogste tijd voor een bakkie. Ylva wil graag nog naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ maar die ligt helemaal aan de andere kant dus dat is voor nu even geen optie, maar we gaan er zeker nog heen. Nee, we gaan terug ‘Flyboy Donuts’ van gisteren want dat was zo’ n leuk zaakje. De koffie is er goed en het lekkers voor erbij nog beter. Terwijl we genieten van ons bakkie en het lekkers is dit ook de ideale plek en gelegenheid om ons meisje daar de verrassing te geven die we al 3 weken in de oranje rugzak met ons meedragen. Zoals jullie weten hebben we in de weken voorafgaande aan ons vertrek onze familie en vrienden gevraagd of ze misschien iets op papier wilden zetten voor Ylva voor de momenten dat ze het moeilijk heeft of even nood heeft aan iets van ‘thuis’ en dat we dit dan bundelden in een boek. De reacties waren overweldigend (al weten we niet precies wie er allemaal gereageerd heeft, maar daar hopen we in de loop van de tijd achter te komen) en het heeft ons als ouders al geraakt. Het zijn er zoveel geworden dat we niet 1 maar 2 boek-bewaardoosjes en een kaft (met de inzendingen per mail) voor Ylva hebben gemaakt. Dit alles verpakt in een Nijntje rugzak welke Bommatje voor haar gekocht heeft omdat ze een kaartje schrijven moeilijk vond “en zwa dinkt ze toch aan mich”. Voor ons sim dit het moment om deze aan Ylva te overhandigen. Zoals te verwachten viel raakt ons dit alle 3 … en niet zomaar …de emoties gaan alle kanten op en Ylva is oprecht geraakt en er zichtbaar enorm blij mee. Deze had ze niet zien aankomen maar we merken aan haar dat het binnenkomt en haar heel goed doet. “Zo veel, wauw. Die ga ik allemaal in de loop van de tijd of als ik het moeilijk heb lezen”. Natuurlijk pakt en raakt ons dit als ouders ook.
Na deze emotionele onderbreking zijn we in stilte en elk met onze eigen gedachten naar de campus gereden. Rond 14.30u (l.t.) komen we hier aan. Onze ‘vrachtwagen’, want daar lijkt het wel een beetje op met alle spullen,wordt leeggemaakt en alle spullen worden naar de kamer gedragen. Terwijl Roel begint met het in elkaar draaien van het kastje, zetten Ylva en ik eerst nog een wasmachine aan en beginnen dan met het opruimen van de spullen. Rond 16.00u (l.t.) zijn we klaar met alles en zit onze taak, voor wat betreft het inrichting van en zorgen voor spulletjes, erop. Haar kamertje is naar onze mening prachtig. Het is praktisch, maar ook gezellig ingericht en voorzien van alles wat ze nodig heeft om zich thuis te voelen. Meer kunnen we niet voor haar doen.
Ook dit is weer een moment van loslaten … en emoties.
We nemen alles op haar kamertje en op en rond de campus nog 1 keer goed in ons op, maken de laatste foto’s hier en rijden daarna met ons drietjes terug naar ons hotel. Omdat de drogers op de campus bezet of kapot waren, hebben we de mand met natte was meegenomen. In ons hotel staat ook een droger en hier ga ik haar spullen nu drogen. En terwijl de droger draait rijden we, zoals beloofd, naar ‘Mary’s Mountain Cookie’ om daar voor ons meisje nog een paar lekkere koeken in te slaan. Want ook hier geldt: voorlopig komt ze hier niet (of ze moet zich een chauffeur regelen) en nu betalen mama en papa nog met liefde :-).
Met de ingeslagen cookies rijden we terug naar het hotel waar de droger nog steeds aan het werk is en dus besluiten we om een lekkere frappacino te gaan halen bij de Starbucks aan de overkant. Terwijl we hiervan aan het genieten zijn op het terras komt er een donkere wolk over trekken en voordat we het goed en wel in de gaten hebben, begint het te regenen waardoor we verplicht zijn om te gaan schuilen in de lobby van het hotel.
Wat overigens geen straf is want ook hier kunnen we nog lekker kletsen en genieten van elkaar.
Als de was droog is en opgevouwen wordt alles weer in de auto geladen om naar haar kamer te brengen. Maar voordat we dit doen besluiten we eerst om wat te gaan eten omdat het anders wel weer heel laat wordt. We kiezen ervoor om ook vanavond te gaan eten in ‘Oldtown’ omdat we hier gisteren verschillende leuke zaakjes hebben gezien en er pas 1-tje hebben uitgeprobeerd. Het eerst zaakje waar onze keuze op valt mogen we helaas niet binnen. Reden: personen onder de 21jr. worden niet toegelaten en ze zien meteen aan Ylva dat ze nog geen 21 is, wat natuurlijk een mooi compliment is maar voor nu even niet handig. Dan maar naar het naast gelegen Blarney Stone’. Blarney Stone’ is een gezellige Irish Pub met een bar gedeelte (waar het vrij luidruchtig is) en een eetgedeelte maar ook hier geldt geen toegang onder de 21jr maar wel pas vanaf 21.00u dus we hebben geluk. We mogen zelf een plekje uitkiezen en dat is nog wel een dingetje omdat er mensen zijn die met 2 personen aan een tafel van 3-4 personen of meer zitten en waardoor er voor ons niet meteen een tafel vrij is. We wachten even en al snel komt er een tafeltje vrij waar we met z’n drieën aan plaats nemen. We zoeken ons alle 3 iets anders uit met het doel een beetje te delen, echter mijn salade is zo pittig dat Roelie er niet eens aan begint, Ylva een poging doet maar er niet blij van wordt en dus offer ik mij op omdat ik deze salade besteld heb, maar kom er wel in ‘vuur en vlam’ van te staan. Gelukkig hebben we grote glazen koud water gekregen die een blussende werking hebben. We genieten, ondanks dat mijn salade spicy is, van het lekkere eten want lekker dat is het, maar daarnaast ook van het feit dat we vanavond nog een keertje gezellig samen met ons meisje kunnen gaan eten want voorlopig is dit de laatste keer en thuis waren dit ook de momenten waarvan we genoten.
En zoals elke reis op het einde, kijken we ook nu terug op alles wat we hebben gedaan, gezien en meegemaakt. Alleen deze keer is het anders en voelt het anders en dat gevoel overheerst al de hele dag. We hebben een super goed gevoel over deze mooie plaats, de Universiteit, haar kamertje en de eerste indrukken zijn echt goed. Toch zijn dit de momenten in het leven die echt binnen komen, lastig zijn en moeilijk in woorden uit te leggen.
Rond 19.30u (l.t.) zijn we klaar met eten en verlaten het restaurant. We rijden nog één keertje richting de campus om de wasmand met spullen naar de kamer te brengen en op te ruimen. Maria is er ook en zo kunnen we ook afscheid van haar nemen. Daarna rijden we terug naar het hotel waar we muziek horen en Ylva en ik willen er graag even gaan kijken en nog een blokje lopen. Roel die eigenlijk wil gaan zwemmen besluit gelukkig toch met ons mee te gaan. Tijdens de wandeling houden we elkaar nogmaals stevig vast, knuffelen elkaar en ook nu komen er (vooral van Roel en mij) emoties aan te pas. Ylva geeft ons aan dat we niet verdrietig hoeven te zijn. Dat ze zich de afgelopen 2 weken heel goed heeft gevoeld en dat ze nog steeds een goed gevoel heeft. Dat het deze keer héél anders is én voelt dan in Luik. Daar is ze op zondag vaak verdrietig geweest en keek ze vaak uit naar de vrijdag, maar nu is het anders … ze heeft er echt zin in en telt (op dit moment) nog niet de dagen af tot Kerstmis. We geven aan dat we fijn vinden om dit te horen, maar dat als ze zich verdrietig of eenzaam voelt ze dit moet laten weten en dat niks hier moet. En mocht ze naar huis willen komen, dan kan dat. Dan heeft ze het geprobeerd en is er nog steeds niks verloren. “Beter geprobeerd dan de rest van je leven denken had ik maar”. “Ja mama en papa dat weet ik maar momenteel voel ik mij goed en heb ik zeker niet dit gevoel”. “Fijn!”. Ook drukt Roel, als papa én als politieagent, haar nog eens op het hart dat ze voorzichtig moet zijn met jongens en niet in 7 sloten tegelijk moet lopen. We geven haar mee dat ze moet GENIETEN!.
De wandeling doet ons goed en terug op de hotelkamer kleden we ons om, ploffen op ons bed, drinken we een theetje en babbelen nog een beetje . Dan nemen we even de tijd voor ons zelf, Ylva kijkt een serie, Roel tokkelt wat op zijn GSM en ik werk aan het verslag. Rond 22.30-23.00u (l.t.) wordt het tijd om de lichten te gaan doven. We maken ons op voor onze laatste nacht samen, fijn dat ons meisje vannacht nog bij ons kan slapen. Ik kruip lekker bij haar in bed en tegen haar aan … ik ben emotioneel en weet dat ik haar ontzettend ga missen.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 146
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/275_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onze-laatste-dag-samen
)
[11] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109348
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-30
[photoRevision] => 0
[title] => Een fijn weerzien ...
[message] =>
Ondanks de korte nacht en het ‘niet wauw’ hotel hebben we, elk in een eigen bed, goed geslapen. En hoewel het hotel aan een doorgaande weg ligt, hebben we weinig tot geen last gehad en/of gehoord van het verkeer. Het is de wekker die ons om 08.15u (l.t.) wekt. Veel langer slapen is geen optie omdat we maar tot 09.00u (l.t.) kunnen ontbijten. We kijken naar de laatste beelden van Lio bij Jetje [e-38] Leon want vandaag gaat hij weer terug naar Bommatje en wassen en kleden ons daarna snel aan om naar de ontbijtzaal te gaan. Hier zijn we nog net optijd voor een kopje thee en een geroosterde boterham want al de rest (scramble eggs pap) is al op. Dachten we dat we gisteren het slechtste ontbijt van deze reis hadden, dit komt nu met stip op 1.
Als we onze boterhammen met pindakaas en crème cheese (meer was er niet) op hebben gaan we terug naar onze kamer. We facetimen even met Bomma om te vragen of alles gelukt is met Lio-ke (wat gelukkig het geval is), hebben kort contact met ons meisje (zij is ook net wakker en gaat dadelijk naar haar 1e football match kijken) en ruimen daarna de koffers terug in. Alle spullen worden terug op de kar geladen want we hebben gisteren voor de zekerheid toch maar alles mee naar binnen genomen en om 09.50u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. We hadden een slaapplaats, de bedden en handdoeken waren schoon evenals het sanitair maar daar is ook alles mee gezegd. Het is een keuze die we hebben gemaakt en al was het Hotel dan niet top, we zijn blij dat we vandaag niet zolang hoeven te rijden en sneller bij ons meisje zijn.
Ylva heeft ons voor vertrek nog laten weten dat we zeker bij ‘Statue of Dignity’ en ‘Walldrug” moeten stoppen, maar omdat ze niet precies weet bij welke plaatsen dit ligt, is het maar de vraag of we daar al niet voorbij zijn. Volgens haar kunnen we het niet missen want het staat met grote borden aangegeven. “Oké dan zullen we opletten want gisterenavond hebben we daar niks van gezien”. Als we goed en wel op de snelweg zitten, zien we al meteen een bordje met ‘Statue of Dignity’ en voordat we goed en wel kunnen schakelen moeten we er ook alweer vanaf. We twijfelen nog even omdat Ylva zei dat het met grote borden staat aangegeven maar dit was niet echt een groot bord. Terug kunnen we niet meer want we zitten al op de afslag. Maar we zitten goed want opeens zien we het beeld aan onze rechterzijde voor ons opdoemen en het mega groot (en mooi). Heel bijzonder want vanaf de snelweg kan je het niet zien.
We parkeren de auto en we maken een korte wandeling naar het beeld. ‘The Statue of Dignity’. Dit idd een beeld van bijna 15 meter hoog en stelt een inheemse vrouwen van de Lakota en Dakota voor. Het beeld is dan ook een eerbetoon aan de Sioux bevolking en hun cultuur, moes en waardigheid. Het symboliseert ook respecten ndankbaarheid aan de inheemse bevolking van deze regio. Het is echt waanzinnig mooi en hoe dichter je bij het beeld komt, hoe imposanter het wordt. En het mooie is we zijn hier nu bijna alleen terwijl we foto’s van Ylva hebben gezien met tientallen anderen erop en eromheen. Dit gigantische imposante beeld, hoog op de berg en uitkijkend over de vlaktes doet ons meer weer eens beseffen hoe klein en nietig we zijn.
Om 10.15u (l.t.) laten we ‘Vrouwe Dignity’ achter ons en vervolgen onze weg naar Sioux Falls en ons meisje. Na een dik anderhalf uur rijden wordt het dan echt tijd voor een bakkie. Dit hebben we immers vandaag nog niet gehad. Er verschijnt een bord met ‘Fuelmart’ langs de snelweg en dus besluiten we om af te draaien want het is hier niet zo als bij ons dat je om de zoveel kilometer een tankstation tegen komt. De Fuelmart ligt in niemandsland en binnen ziet het eruit alsof de tijd is blijven stil staan. De rekken liggen er half leeg, het personeel valt nog net niet in slaap, de Subway heeft ook geen klanten, maar ze hebben er een koffiehoek daar zou menig tankstation en automobilist bij ons jaloers op worden. Je kunt kiezen uit 6 verschillende soorten bonen, koffie met welk smaakje je maar wil en de prijs … niet normaal hoe goedkoop. We betalen voor 2 kleine bakkies (wat bij ons een medium zou zijn) $3,52! “Hier wil ik voor altijd blijven” (uitspraak Roel). We laten ons het bakkie met uiteraard iets lekkers erbij goed smaken en om 12.10u (l.t.) rijden we verder richting ons meisje. We kijken ernaar uit om haar weer te zien.
Rond 13.00u (l.t.) verlaten we na lange tijd, van gisterenavond tot nu hebben we erop gezeten, de HW 90 East en vervolgen onze weg een klein stukje via de HW 29 South richting het vliegveld van Sioux Falls. Voordat we naar ons hotel rijden willen we hier nog even stoppen om in één van de winkeltjes een draagbare beker voor ons meisje te kopen. Toen we 11 dagen geleden vanuit hier richting Salt Lake City vertrokken, had ik deze beker gezien en naar haar doorgestuurd met de vraag of ze hem leuk vond. Het is n.l. een echte Ylva beker met veel roze. En ze vond hem GEWELDIG dus ja dan moet mama die nu even ophalen voor haar meisje.
Vanuit de HW 29 nemen we de afslag Airport en rond 13.15u (l.t.) stoppen we bij de ‘Shorts Parking’.We mogen hier maximaal 15 minuten parkeren maar dat moet haalbaar zijn. Terwijl Roel bij de auto blijft wachten loop ik de vertrekhal binnen en merk hoe rustig het ook nu weer hier is; net als 11 dagen geleden. Roelie heeft mij precies op het goede punt afgezet want ik kan in een rechte lijn naar het winkeltje lopen. Dat is goed, zo houdt ik de focus en kan ik niet afgeleid worden door andere dingen die ik nog zie. Nu maar hopen dat ze hem nog hebben en dat niet iemand anders hem ook mooi vond en gekocht heeft. Gelukkig hij staat er nog, deze is dan in “ the pocket”. Trots loop ik met het roze gevaarte naar buiten waar Roel staat te wachten.
Daarna is het nog maar een kleine 10 munten rijden tot aan ons hotel. Het voelt bijna als “thuiskomen” wanneer we door de straten van Sioux Falls rijden. Rond 13.30u (l.t.) parkeren we de auto bij het ‘Country Inn en Suites Radisson’, het hotel waar we 11 dagen geleden vertrokken zijn. We gaan naar binnen en zien achter de balie een bekend gezicht maar zij herkent ons niet. Ook is het enthousiasme van de vorige keer volledig verdwenen. Zij heeft er vandaag duidelijk weinig tot geen zin in. We vragen of we al kunnen en mogen inchecken. Mogen wel maar helaas is onze kamer nog niet klaar en dus moeten we nog wachten. De receptioniste stelt voor dat ze ons een berichtje zal sturen zodra de kamer klaar is; dat is fijn.
In plaats van gaan zitten wachten besluiten we om vanuit het hotel naar ‘Oldtown’ te wandelen. Hier zijn we vorige keer niet geweest en omdat we dit toch nog willen zien, combineren we het nuttige met het aangename. En aangenaam is het zeker want het is een heel leuk, gezellig en relaxt‘oud’ centrum. Er zijn leuke winkeltjes, eetgelegenheden, barretjes en daarnaast is er een kunstproject waardoor er om de zoveel meter een leuk en mooi kunstwerk te zien is met daarbij een verhaal. We slenteren hier een goed uurtje rond en lopen dan terug richting ons hotel. “De kamer zal nu toch wel schoon en klaar zijn?”. “Als ze nu niet klaar is, dan komt ze niet meer klaar vandaag”. Terwijl we teruglopen appt Ylva dat ze terug is van de Football wedstrijd en op ons wacht op haar kamertje.
Terug in het hotel vraagt de receptioniste of we haar berichtje niet hebben ontvangen. “No we don’t have a message”. Wat blijkt ze had het nummer letterlijk overgenomen, dus met 31 maar ze had i.p.v. die 00 moeten typen dus het was niet aangekomen. Kan gebeuren maar we kunnen nu inchecken dus dat is prima. We krijgen dezelfde kamer als 11 dagen geleden, dat was zo afgesproken omdat Ylva dan nog bij ons kan komen slapen de komende 2 nachten, dus ook dit voelt een beetje als ‘thuiskomen’. We brengen onze koffers en andere spullen naar de kamer, maken al wat tassen leeg en stallen de spulletjes die we onderweg allemaal mee hebben gebracht voor ons meisje uit.
Tegen 15.15u (l.t.) rijden we, de inmiddels ook al vertrouwde route, richting de campus van Augustana University waar Ylva ons buiten al staat op te wachten. Wat is het fijn om haar weer te zien en weer samen te zijn. Uiteraard krijgt ze eerst een hele dikke knuffel. We lopen nog even mee naar haar kamertje omdat ze zich nog wil omkleden (daar had ze nog geen tijd voor gehad terwijl ze zat te wachten) en ze moet wat spulletjes pakken voor de komende 2 nachten omdat ze dan gezellig bij ons blijft slapen.
Vanuit de campus rijden we als 1ste naar de ‘Imperial Mall’. Ylva heeft n.l. te horen gekregen dat ze voor de fotosessie van het zwemteam allemaal gekleed moeten gaan in het zwart. En aangezien ze niks zwarts bij zich heeft, moeten we op jacht naar een zwarte jurk, want dat wil ze het liefst. Omdat we geen idee hadden waar we hiervoor moesten zijn, had ik in het hotel bij de receptioniste geïnformeerd en zij adviseerde deze Mall. Terwijl we erheen rijden slaat het weer ineens om. De lucht wordt donder en al vrij snel begint het te regenen. Het lijkt erop alsof we het slechte weer hebben meegebracht. Ylva vertelt dat het de afgelopen dagen mooi weer is geweest en sinds vanmiddag is omgeslagen. Als we bij de ‘Imperial Mall’ aankomen besluiten de dames om met z’n tweetjes op jacht te gaan en zetten we Roelie in een zithoek in een luie stoel. “Hier kunt u wat gaffelen en kunnen wij rustig shoppen”. Nou laat rustig maar weg want als je een zwarte jurk moet hebben, dan vind je hem niet. Op een gegeven moment hebben we, op advies van een verkoopster uit een andere winkel, een winkel gevonden waar ze heel veel jurken hebben en gelukkig ook zwarte. Maar de dame heeft ook nog bepaalde noten op haar zang en niet alles is even leuk en/of mooi. We zoeken eerst alles bijelkaar wat ze evt. leuk vind of wil passen en duiken dan, met wel zeker 10 verschillende jurken en 1 broekpak, de paskamers in. Alles wordt gepast en uiteindelijk zijn er 2 dingen die ze leuk vind en wel ziet zitten. Het ene is een broekpak en het andere een jurkje. Omdat mama ze beiden heel mooi en leuk vind, mag ze ze allebei meenemen. Dan is het zoeken naar Roel die we gelukkig snel vinden want ik ben helemaal gaar. “En zijn jullie geslaagd?’ “We zijn zeer zeker geslaagd, maar het was een zware bevalling”. Ach ja, het is voorlopig de laatste keer dat ik met haar ben kunnen gaan shoppen dus het is goed en als ze het straks aan heeft, staat ze er mooi op.
We hebben er dorsten trek van gekregen en omdat het al even geleden is dat we een bakkie hebben gehad, gaan we op zoek naar een tentje. De keuze valt deze keer op ‘Flyboy Donuts’. Eigenlijk per toeval omdat je bij het zaakje waar Ylva eigenlijk heen wilde, Crunch, niet konden zitten en ze er geen koffie hadden. “Flyboy Donut is een leuk klein tentje waar ze lekkere normale koffie hebben maar nog lekkerdere donuts, cinnemonrollsen op eclairs lijkende zoetigheden hebben. We nemen ons een bakkie met iets lekkers erbij en geniet van elkaar en komen even tot rust.
Daarna rijden we terug naar het hotel om ons wat op te frissen en de spullen van Ylva op de kamer te leggen. “Laat papa de nieuwe kleren eens zien” en dus volgt er een kleine modeshow. “Mooi, heel mooi, staat je leuk”. “Ja hè, ik vind het ook echt mooi”. “Gelukkig”.
Als we ons wat hebben opgefrist gaan we eten. Vanmiddag tijdens onze wandeling door Oldtown hebben we een leuk zaakje gezien en we besluiten om daarheen te gaan. Het is ‘Philips Avenue Diner’, een zaak gevestigd in een vintage airstream-trailer die vroeger dienst heeft gedaan als Market Diner op Louise Avenue en nadien verplaatst is naar Oldtown Sioux Falls. De authentieke kitscherige 50’s sfeer zoals soda Fountain krukken, glanzende toonbanken, tegellattenvloeren, een jukebox en ga zo maar door zijn hier nog steeds te zien en terug te vinden. En ook hier is het personeel, net zoals ons dat de hele reis al is opgevallen, heel vriendelijk. Zodra ze horen dat je een ander accent hebt, vragen ze waar je vandaan komt en volgt een heel gesprek, ook nu weer.
Buiten dat het er heel gezellig is en het personeel vriendelijk, is het eten (Ylva en ik hebben een chickenburger en Roel een mac [e-38] cheese) ook heel lekker. Dus genieten we, niet alleen van het eten maar ook van het feit dat we weer even bij elkaar zijn. We luisteren naar de verhalen die Ylva te vertellen heeft en merken dat ze goed in haar vel zit en het naar haar zin heeft. Dat geeft ons een goeden trots gevoel, maar het besef dat we nog maar 1 dag samen hebben en dat we haar dan hier achter laten, begint binnen te komen en valt me zwaar.
Rond 19.45u (l.t.) wandelen we terug naar het hotel. Ik pak haar nog eens stevig vast nu het nog kan. Mijn kleine-grote meid gaat hier straks achterblijven en ik ga haar missen. De tranen branden in mijn ogen maar ik houdt me groot. Terug op de hotelkamer regelen we eerst nog wat bankzaken voor Ylvaen daarna gaat Roel een half uurtje op de loopband. Ik blijf met ons meisje op de kamer, we babbelen en houden elkaar stevig vast. “Mama gaat je missen” en de tranen waggelen over mijn wangen. Als Roel terug is en gedoucht, kletsen we nog wat, drinken een theetje, kijken naar de foto’s van onze reis en genieten van elkaar. Morgen is onze (voorlopig) laatste dag samen, we gaan er van genieten maar het zal ook zwaar worden.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes de Maiskolfjes [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 131
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sioux Falls
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/124_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-fijn-weerzien
)
[12] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109334
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-29
[photoRevision] => 0
[title] => Mount Rushmore ... en een spannende beslissing!
[message] =>
De lange, indrukwekkende maar ook vermoeiende reisdag van gisteren in combinatie met de (bloed)hete spa heeft ons goed gedaan. We hebben allebei niet als een roos maar als een blok geslapen. Beiden hebben we maar 1 sanitaire stop gemaakt en voor de rest aan één stuk door geslapen totdat we vanmorgen niet gewekt werden door de wekken maar door het “toettoettoettoet x100” van een auto-alarm. Het is inmiddels 08.15u (l.t.) en dus een mooie tijd om op te staan. Maar voordat we dit doen eerst ons vaste patroon en dat zijn de filmpjes van Lio-keen andere berichten bekijken en de spraakberichtjes van Ylva beluisteren. Nadat we hier weer van genoten hebben gaan we ons wassen en kleden ons aan want het ontbijt is in dit hotel ‘maar’ tot 09.30u (l.t.).
Als we beneden in de ontbijtzaal komen is het er nog gezellig druk, d.w.z. er zit een groot gezin dat nogal luidruchtig is. We zoeken ons een plaatsje en bereiden ons mentaal voor op het gigantische buffet wat we, gezien de stijl en goed verzorgdheid van het hotel, hier verwachten. Helaas … deze luchtbel wordt al vrij snel doorgeprikt als we zien hoe karig het buffet is. Dachten we in ‘ons’ hotel in Sioux Falls weinig keuze te hebben, nou het kan dus nog minder. Inmiddels zijn we gewend dat de ontbijtbuffetten in Amerika (of toch in dit deel) karig zijn maar dit spant de kroon. Of hebben we onze verwachting gewoon te hoog gelegd gezien de rest van het hotel, dat kan natuurijk ook.
Terug op onze kamer poetsen we onze tanden en zoeken de spullen bij elkaar die we vandaag willen meenemen. We proberen nog even ons meisje aan de lijn te krijgen en gelukkig lukt dat. Ze heeft goed geslapen en neemt ons mee in haar planning van die dag. Eerst moet ze naar de bank om daar nog wat zaken te regelen, daarna heeft ze college en ’s middags hebben ze nog een meeting met alle zwemmers en wordt het komend seizoen besproken. Voor haar dus ook een volle dag. Bomma hoeven we niet te bellen want als het goed is, is die op stap met Tant Griet en dus kunnen we vertrekken.
Vandaag staat ‘Mount Rushmore’ (MR) als 1ste op de planning en al de rest zien we wel. De reden waarom we als 1ste naar ‘MR’ willen is dat momenteel het zonnetje, al is het waterig, nog schijnt. Ze hebben vanaf 12.00u (l.t.) regen voorspelt en als dat uitkomt dan is de kans aanwezig dat je er niks kunt zien. Onderweg zoeken we nog even naar een bank, die we niet vinden of toch niet eentje waar we genoeg kunnen pinnen en zien we vele verleidingen. Dingen waar we graag zouden willen stoppen en gaan kijken, maar we blijven bij ons plan “eerst naar Mount Rushmore en dan kijken wel wel verder”.
De weg naar ‘Mount Rushmore’ is al een ervaring opzicht want ook hier zien we weer mooie natuur en rotsgesteente. Slingerend naar boven zijn we opeens MR voor ons verschijnen; we zijn er bijna. Rond 11.00u (l.t.) rijden we onder het genot van een stralend zonnetje naar de ingang van de parkeerplaats van ‘Mount Rushmore’. Een vriendelijk jongeman vraagt ons of wij de enige 2 in de auto zijn en of er iemand van 60 jaar of ouder bij is. Roel zegt “no” en ik reageer lachend “yes I am”. “Then it’s $5” zegt hij zonder te blikken of te blozen. Blijkbaar is het parkeertarief $10 maar als je iemand van 60 jaar of ouder bij je hebt, dan hoef je maar $5 te betalen. We kijken hem nog een keer aan en vragen wat we moeten betalen “$5” zegt hij lachend. We betalen hem $5, “have a nice day”. “Yes you to and you are a kind person”. Terwijl we naar onze parkeerplek rijden lachen we hartelijk om wat er net is gebeurt, “zou hij het echt niet gezien hebben? Of houdt hij van een geintje en heeft hij het spel meegespeeld?”Het zal hem immers een rotzorg zijn of iemand $5 of $10 betaald, als er maar betaald wordt. Ik hoop op het laatste want anders is het echt geen compliment en moet ik aan de verjongingscrème.
Nadat we de auto geparkeerd hebben in de overdekte parkeergarage lopen we naar de ingang van het monument waar we meteen aangenaam en positief verrast worden. Verrast in de manier hoe het is ingericht en hoe je naar de ‘Mount’ kunt toe lopen en hoe indrukwekkend het is. Ze hebben er een mooie ‘Avenue of Flags’ gemaakt met alle namen en vlaggen van de 50 verschillende staten van Amerika en daarnaast ook de vlaggen van Washington D.C. en Amerikaanse territoria. Op het einde heb je dan een prachtig uitzicht op ‘Mount Rushmore’
‘Mount Rushmore’ toont de gezichten van de 4 Amerikaanse presidenten:
George Washington (1e Amerikaanse president en symbool voor de oprichting van het land), Thomas Jefferson (auteur van de Onafhankelijkheidsverklaring en symbool voor de groei), Theodore Roosevelt (symbool voor ontwikkeling en de rol van de VS als wereldmach) en Abraham Lincoln (symbool voor de eenheid van de natie na de Burgeroorlog). Het monument is gemaakt tussen 1927 en 1941 en elk gezicht is ongeveer 18mtr hoog. We nemen plaats op de bankjes voor het beeld en nemen rustig in ons op waar we naar kijken. Dit is een stukje geschiedenis en wederom adembenemend en indrukwekkend!
We zijn met de laatste foto’s bezig als we opeens een paar druppels voelen. “Het begint wat te regenen, precies wat ze voorspelt hebben”. Ook horen we in de verte wat donderslagen. Omdat we nog in de souvenierswinkel willen kijken, lopen we langzaam die kant uit. Nogmaals genietend van de ‘Avenue of Flags. In de souvenierswinkel lijkt het wel voor niks, zo druk is het er. Maar dat mag de pret niet drukken en op ons gemakje struinen we door de winkel en natuurlijk blijft er ook het e.e.a. aan onze handen plakken. “Hebben we niet al genoeg?” “Jawel, maar voor ons meisje want zij is hier ook geweest en heeft zich niks gekocht”.
Als we naar buiten lopen regent het al een stuk harder, maar gelukkig hoeven we niet ver. Op advies van Ylva moeten we (lees: Roel) een ijsje gaan eten bij ‘Carver’s Café [e-38] Ice Cream Shop’ en als Ylva dat zegt dan doen we dat. En dus rennen we snel naar de andere kant waar het restaurant met ijszaak gelegen is. Ook hier lijkt het wel voor niks, zo druk. Omdat we eerst zin hebben in een bakkie met wat erbij en daarna pas in een ijsje gaan we op zoek naar een plekje om te zitten. Dit is met deze drukte niet snel te vinden, maar er is een oude vriendelijke dame die ziet dat we heen en weer aan het lopen zijn op zoek naar een tafeltje en die naar ons toe komt om te zeggen dat zij en haar man weggaan en we daar kunnen zitten. Zo lief!. Nu we een plekje hebben, haal ik 2 bakkies en wat erbij en ondertussen breekt buiten een noodweer los. De regen valt met bakken uit de lucht en veel mensen vluchten naar binnen. “Hebben wij geluk dat we binnen zitten en een plekje hebben”. “En we hebben geluk gehad dat we MR nog hebben gezien met goed weer want nu is het helemaal dichtgetrokken”. “Wij zitten goed en ik ga mij een ijsje halen”. “Doe dat schat”. Als Roel terugkomt met z’n ijsje wil ik uiteraard ook even proeven en we komen beiden tot de conclusie dat Ylva niks teveel gezegd heeft. Wanneer we zien dat de regen wat is gaan liggen, besluiten we om snel terug te lopen naar onze auto. We kijken nog een keer achterom naar de berg die helemaal in de nevel gehuld is. “We hebben echt geluk gehad”.
Op de buienradar hebben we gezien dat het de eerste uren droog gaat blijven meer dat het niet echt meer zal opentrekken. Daarom hebben we besloten om niet onze route te vervolgen, maar terug te rijden in de richting van het hotel en stoppen bij alle ‘verleidingen’ waar we vanmorgen aan voorbij gereden zijn en zeiden “dat is ook leuk om te stoppen”.
We rijden de berg weer af naar beneden, stoppen nog 1x om uit een andere hoek naar het beeld te kijken en beneden aangekomen is onze eerste stop bij‘Dahls Chainsaw Art’. Hier is het werk te bewonderen van de broers Jarett en Jordan Dahl, twee internationaal bekroonde kettingzaag kunstenaars. De door hun, en van 4 andere ‘carvers’ waar ze mee samen werken, uniek gecreëerde houten sculpturen zijn over het hele terrein te bewonderen. We zien dat de broers momenteel bezig zijn met een nieuw kunstwerk. Met twee kettingzagen zijn ze, staande op 2 etage stellingen, druk doende een paard te zagen.We zijn diep onder de indruk van alles wat we zien. We nemen ons dan ook echt die tijd om alle sculpturen te bewonderen. Jammer dat we nog met het vliegtuig terug naar huis moeten, want een prachtige houten bank met aan bieden uiteinden een beer hadden we direct willen meenemen voor ons huisje in Duitsland. Maar helaas, we zullen het moeten doen met foto’s.
Na ruim een uur genieten lopen we vanuit deze plek een stukje verder het gezellige en authentieke cowboy dorpje ‘Keystone’ binnen. Ook hier heerst een gezellige drukte en we wanen ons even in de Western tijd. We vergapen ons aan de prachtige gevels en alle gezellige winkeltjes. En dan begint het weer, volgens de buienradar, eventjes te regenen. We schuilen in één van de leuke winkeltjes waar ik nu de kans schoon zie om verschillende cowboyhoeden te passen. Zodra het weer droog is, lopen we terug naar de plek waar we de auto geparkeerd hebben en rijden vervolgens het dorpje Keystone uit terug in de richting van Rapid City.
Na ongeveer een kwartiertje rijden komt ‘Christmas Village’ in zicht. Dit hadden we op de heenweg al zien liggen en uiteraard kunnen we daar niet nog een keer voorbij rijden. ‘Christmas Village’ is een kerstwinkel die het hele jaar door geopend is. We weten niet wat we zien als we binnenkomen. Waar je ook kijkt of loopt, zie je de meest prachtige kerstballen, kerstvoorwerpen en kerstartikelen en op de achtergrond klinkt onvervalste kerstmuziek. Zalig!. Ik neem mij uitgebreid de tijd (Roel heeft het na 1 rondje al gezien en gaat buiten in de luie stoel zitten wachten) om hiervan te genieten, alles te aanschouwen en uiteraard blijft ook hier weer e.e.a. aan mijn vingers plakken.
Ik ben ongeveer een uurtje binnen geweest en in dat uur heeft het buiten weer flink geregend. Zelf heb ik er totaal niks van mee gekregen, ik was in Kerstsfeer, maar Roel heeft het zich zitten aanschouwen en geniet nu van de geur van vers nat gras. Het is ondertussen 16.00u (l.t) als we verder rijden naar onze laatste (voorgenomen) stop; ‘Bear Country USA’. Bear CountryU.S.A. is een drive-through Wildlife Park waar je met je eigen auto doorheen kunt rijden. Het park werd geopend in 1972 door de familie Kiehl (familie van dierenliefhebbers en ondernemers). Het idee was om een plek te creëren waar bezoekers Noord-Amerikaanse wilde dieren van dichtbij konden zien, maar dan op een manier die natuurlijker aanvoelt dan een klassieke dierentuin. Sinds de start is ‘Bear Country USA’ uitgegroeid tot een park van meer dan 250 hectare, waar nu honderden verschillende dieren leven.
We rijden langs Rocky Mtn elken, rendieren, Artic wolven, Big Horn schapen, Mule Deer, Mountain Lions en Buffels. Maar het spectaculairste blijft de rit door het gebied met de zwarte en bruine beren. Als je het gebied binnenrijdt staat er een uitkijkpost waar iemand inzit dit continue in de gaten moet houden dat er geen mensen uitstappen en/of hun raampjes open draaien. Dat eerste hebben we uiteraard niet gedaan, het tweede wel. Deze beesten zijn veel te mooi om van achter een raampje te bewonderen en zeker als je er zo dichtbij kunt komen. Ze te kunnen ruiken en bijna lett. voelen echt waanzinnig en een buitengewoon gevoel!
Aan het einde van de autotour is er een wandelgedeelte, de Wildlife Walk, waar je jongere dieren van dichtbij kunt bekijken. Er zitten Bear Cubs (beertjes), Lynxen Otters en diverse andere kleine diersoorten. En natuurlijk is er ook een souvernierswinkel met een heel bijzondere naam: ‘Bear’s Den’ en omdat Roel daar fan van is, gaan we natuurlijk ook hier even een kijkje nemen en tikken we voor Roelie een mooie trui op de kop.
Na deze wederom prachtige ervaring rijden we verder in de richting vanRapid City, waar we bijna zijn en waar we op zoek gaan naar een Burger King. De hele reis hebben we ons al voorgenomen om daar een keer een burgertje te gaan eten maar het is er nog steeds niet van gekomen, vandaag dus wel. Vlak bij ons hotel vinden we er eentje en genieten we van het combo-menu dat we bestellen. Naar de hoeveelheid calorieën die erachter staan, kijken we maar even niet want dan is ons de zin én de honger over.
Rond 18.45u (l.t.) zijn we weer terug in het hotel. De bedoeling is dat Roel een half uurtje gaat rennen en dat ik ga beginnen aan het verslag van vandaag. Echter de ellenlange en pittige rit van morgen, we moeten 550km overbruggen, blijft als het ‘zwaard van Damocles’ boven ons hoofd hangen. Ook het feit dat morgen we een tijdzone passeren en er nog 1 uur bij komt speelt ons door het hoofd. Als we in 1 rechte lijn rijden, zonder nog dingen te gaan bekijken en/of ergens te stoppen, betekend dit minimaal 5u rijden plus 1 uur door de tijdzone. Dat betekend dus dat we óf heel vroeg moeten vertrekken óf pas heel laat bij ons meisje zijn. Beiden scenario’s benauwen ons. We overleggen wat te doen. “Zouden we niet vanavond al een 2-3u gaan rijden en dan de rest morgen? We moeten n.l. ook nog door de tijdzone heen waardoor er ook nog een uur bij komt”. Goede raad is duur, we hebben immers hier het hotel betaald én als we gaan rijden hebben we nog geen andere slaapplek.We hakken de knoop door en begingen als een razende Roeland alles bijelkaar te rapen en de koffers in te pakken.Ylva wordt nog even gebeld om op de hoogte te brengen en een goed uur later checken we uit. De dame aan de receptie kijkt ons verbaast aan “are you leaving now?” “Yes we are leaving and already drive a lot in the direction of our daughter”. “Okay but be careful with the animals”. Hoezo moeten we voorzichtig zijn met de dieren, wij rijden toch op de snelweg?
Om 19.50u (l.t.) verlaten we de parking van het hotel en beginnen we aan iets wat ik misschien wel het spannends vind van deze hele reis en nog nooit eerder (bewust) heb gedaan, n.l. op de ‘bonne fooi’ gaan rijden en maar hopen dat je een hotel vind. Spannend!. Vlak na ons hotel draaien we de HW 90 East op in de richting van Sioux Falls dat al staat aangegeven op de borden. Het is pikke donker en er zit bijna geen verkeer op de weg. Dit in combinatie met het feit dat er nergens lantaarnpalen staan en er dus geen verlichting is, maakt dat het met stukken niet fijn rijden is. We hebben ook totaal geen idee door welk landschap we rijden want er is werkelijk niks, maar dan ook niks te zien.
Na zo’n 2 uurtjes rijden verschijnt er opeens een bord “National Timezone approaching”, we gaan dus zometeen de tijdzone passeren en komt er dus een uurtje bij. Roel had vantevoren nog op de kaart gekeken en de planning was om in Presho te stoppen en een motel te nemen. Toen we daar echter van de wegdraaiden en het motel zagen, hebben we snel besloten om rechtsomkeer weer de HW 90E op te rijden. Dit zag er zo schabbig uit. Hier wilden we echt niet slapen. Dan maar verder rijden tot de volgende plaats waar er logement is want het is hier 1. niet zo dat er veel afslagen zijn en 2. niet bij iedere afslag is een plaatsje en dus slaapgelegenheid. Bij de volgende mogelijk lagen er 3 motels die er alle 3 wel redelijk uitzagen maar alle 3 “volzet”. Dan maar weer doorrijden en ondertussen waren we al bijna 3 uur onderweg en liep de klok (door dat deze een uur vooruit was gegaan) al tegen middernacht. De tijd begint te dringen want stel dat de recepties om 00.00u dichtgaan dan hebben we niks.
Om 23.55u (l.t.) draaien we in Chamberlain voor de 3e keer van de HW af. Hopelijk is 3x scheepsrecht en vinden we nu wel iets. Er liggen hier 3 hotels van sjiek, naar middelmatig, naar “kan net en het is maar om te slapen”. We rijden ze alle 3 af en schrikken wel van de prijs. We hebben zelfs het gevoel omdat het na middernacht is en ze weten dat je slaapplaats nodig hebt, dat ze de prijzen verhogen. We kiezen uiteindelijk voor het “kan net en het is maar om te slapen” Econolodge hotel omdat deze de laagste, maar nog $119, in prijs is. De dame aan de receptie heeft nog 101 vragen alsof het midden op de dag is terwijl wij denken “mens schiet op we willen gaan slapen”. We halen, voor de zekerheid, al onze spullen uit de auto en brengen deze naar de kamer. Uit onze koffer nemen we deze keer alleen onze toilettas en pyjama en springen nog snel onder de douche. Ik wil nog graag een theetje en daar neem ik mij nog de tijd voor. Even afschakelen en in de tussentijd bel ik even met Bomma omdat ik weet dat zij ondertussen (door het tijdsverschil) toch al wakker is; ik wil haar even op de hoogte wil brengen zodat ze weet dat alles goed is.
Inmiddels is het 01.30u (l.t.) en dus de hoogste tijd om de luikjes te gaan sluiten. Het was, door de beslissing die we hebben genomen, een lange en pittige dag maar we hebben dit goed gedaan. We zijn nu op minder dan 200mijl van ons meisje en dat voelt goed. Dit geeft voor morgen of eigenlijk al vandaag RUST.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 145
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Chamberlain
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/237/075_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => mount-rushmore-en-een-spannende-beslissing
)
[13] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109314
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-28
[photoRevision] => 0
[title] => Monsterrit met veel natuurschoon ...
[message] =>
Tuut tuut tuut … voor het eerst deze reis worden we door de wekker, die Roel blijkbaar had ingesteld want stel je voor we verslapen ons, gewekt. En “nee” het is nog niet heel laat want het is ‘pas’ 07.45u (l.t.).We oeieren even na, kijken naar de filmpjes van ons ‘manneke’ die Jetje weer heeft doorgestuurd en waarop we zien dat hij goed verwend wordt door zijn meterke, luisteren naar het spraakbericht van ons meisje die wel al vroeg op weg was naar het ontbijt omdat ze om 08.00u (l.t.) al college heeft, lezen wat andere berichtjes en komen vervolgens in actie.
We wassen ons, kleden ons aan en in de tussentijd doen we een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. En warempel het lukt meteen de 1ste keer. Zou het dan toch nog goed komen zo tegen het einde van de reis? “Beter laat dan nooit zullen we dan maar zeggen”. Als we weer helemaal zijn bijgesproken over wat de dag van vandaag haar heeft gebracht en wat ze morgen gaat doen, ze gaat bij goed weer met Tant Griet naar Maastricht en daarna wat drinken en eten of dat is toch de planning en dus kunnen we haar morgen normaal gezien niet bereiken, hangen we op. Inmiddels zijn wij ook klaar om naar het ontbijt te gaan.
Om in de ontbijtzaal te komen nemen we de ‘Skywalk’ een overdekte brug van de ene kant van de weg naar de andere die onze kamer met de ontbijtzaal verbind. Het is rustig bij het ontbijt en dat kan wel kloppen want Roel heeft (voor zijn gevoel) al heel veel mensen heel vroeg horen weggaan. Ik ben daar blijkbaar doorheen geslapen. Het ontbijtbuffet ziet er goed verzorgd uit maar ook hier niet zoals we dat bij ons gewend zijn. Wel waren er deze keer pancakes en niet die al voorgebakken waren, nee deze moesten we zelf maken met de pancake machine. Een geniale uitvinding: je drukt op een knop, er komt een klodder deeg uit de machine, die valt op een lopende band, wordt vervolgens plat geplet en verwarmd en komt daarna als een heuse pancake eruit gerold. En “nee” het zijn niet de lekkerste die ik ook gegeten heb maar “ja” ze waren heel goed te doen en weer eens wat anders dan toastbrood met ei.
Na het ontbijt stoppen we de laatste spullen in de koffers (het lijkt wel of ze steeds lichter worden), wordt de auto opnieuw volgeladen met koffers en “tig losse tassen, ik word er gek van” en om 10.15u (l.t.) zijn we klaar voor vertrek. Omdat het stadje Sheridan ons gisteren niet echt aansprak besluiten we om meteen op weg te gaan en niet nog eerst een rondje door het centrum te maken. Bij het tankstation houden we nog even halt om te tanken en de ramen te wassen en dan zijn we vertrokken voor een, in 1e instantie, oersaaie rit van 2 uur over de High Way 90 East (HW90E). Tijdens onze rit op de HW90E zien we enkel en alleen uitgestrekte prairie grasvalktes met hier en daar ‘wildlife’ in de vorm van koeien. En wederom vragen we ons af hoe het mogelijk is dat ze hier zo’n mijlen lange rechte wegen aanleggen; voor de bestuurders oer en oer saai en levensgevaarlijk.
Rond 12.15u (l.t.) draaien we bij ‘Moorcroft’ van de HW19E af en slaan meteen linksaf naar ‘Heidi’s (tankstation, koffiebar, eetgelegenheid en supermarkt in één) , we zijn toe aan een bakkie met wat lekkers. We gaan deze keer voor een Latte Caramel en nemen er een lekkere, grote donut (passend bij mijn kleding) bij. Zoeken ons een plaatsje waar we even rustig kunnen zitten en genieten van ons bakkie met donut. Rond 13.05u (l.t.) verlaten we Heidi’s en willen we bij de naast gelegen ‘Drive-inn bank’ gaan pinnen. “Ik wil dat een keer gedaan hebben, bij ons heb je dat niet een drive-inn bank”. Maar dat wordt helaas geen succes, d.w.z. we kunnen er wel pinnen maar niet het bedrag dat ik wil en dus doe ik het niet. “Ik ga geen kosten betalen om maar een klein bedrag te mogen pinnen, dan hebben ze pech”. Van afstand zaten er ook dames aan het loket, die snapten er niks van maar dat is pech.
Inmiddels is het 13.15u (l.t.) en zetten koers richting het ‘Devils Tower National Monument” (DTNM). De ‘Devils Tower’ is een 260m hoge basaltrots die boven het omliggende prairielandschap uitsteekt. De rots is miljoenen jaren geleden ontstaan door vulkanische activiteit. Het bijzondere aan deze rots zijn de verticale groeven die er overduidelijk in te zien zijn. De legende van de ‘Plains Indians-stammern’ verteld dat er jonge meisjes tegen de rots opklommen op de vlucht voor een reusachtige beer. De beer klauwde in de rots waardoor er diepe verticale lijnen ontstonden. Tot op de dag van vandaag wordt ‘Devils Tower’ nog als een spirituele plaats beschouwd, te zien aan de gebedslinten in de bomen rondom de voet van de tower.
We zien ‘Devils Tower’ al van afstand boven de prairievlakte uitsteken en als plots een berichtje krijgen van Ylva of we even kunnen bellen. De schrik slaat ons om het lijf, “er zal toch niks gebeurd zijn”. We laten weten dat we onderweg zijn en zodra we wifi hebben even facetimen. Gelukkig is dat al vrij snel want net voordat we het ‘DTNM’ in kunnen rijden ligt er aan de linkerkant een souveniersschop met wifi. We proberen even contact te leggen, wat lukt, en gelukkig blijkt er niks ernstigs aan de hand te zijn. Ze heeft wat vragen over haar studie waar ze tegenaan loopt en wat haar op dit moment even benauwd. We praten er rustig met haar over en adviseren haar hierover ook contact te leggen met haar studiebegeleider. Dan moeten we plots het gesprek afbreken want ze heeft om 14.15u (l.t.) een meeting met de psychological coach van het team. “Prima dan gaan wij ook verder”.
Het is nog een minuutje rijden tot de ingang van ‘DTNM’. Hoe dichter we bij de toren komen hoe fascinerender en magischer het wordt. Terwijl we ons vergapen aan de enorme rotspartijen die we zien, lijkt de weg er naartoe net alsof we op autosafari zijn. We hebben het nog niet goed en wel tegen elkaar uitgesproken of er duikt een hertje uit de bossen vlak voor onze auto de weg op.
Aangekomen bij het Visitor Centre parkeren we de auto en nemen de ‘Tower Trail’ om naar de ‘Devils Tower’ te wandelen. Hoe dichter we bij komen, hoe imposanter dat het wordt. In het naar boven lopen passeert ons een jongen die de Tower gaat beklimmen. Zijn maten gingen hem al voor en hij ging er nu achteraan. Als een berggeit zien we hem naar boven klimmen en het echte kletteren langs de DT omhoog is huiveringwekkend en angstaanjagend. Wij blijven met de voetjes op de grond en aan de voet van de Tower. Maken een paar mooie schotjes, genieten van dit natuurwonder, bewonderen de gebedslintjes en wandelen dan weer terug naar de auto. Als we terug naar beneden rijden laat Ylva weten dat ze bereikbaar is en dus houden we nog even stil bij de souveniersschop om met haar te facetimen. Inmiddels hangt ze ook met Nonkel aan de lijn die e.e.a. voor haar heeft uitgezocht en heeft kunnen organiseren dat ze nu Amerikaanse apps kan downloaden en daarmee ook haar bankingapp. We zijn Alexander zeer dankbaar dit hij dit allemaal voor haar doet, zelf waren we daar nooit uitgekomen. Omdat we nog een lange weg te gaan hebben, nemen we afscheid en laten hen met z’n 2-tjes achter.
Vanuit ‘DTNM’ nemen we eerst een half uurtje de HW14East om richting HW90 te gaan. Deze weg voert ons door heuvelachtig prairielandschap met hier en daar een ranch maar over het algemeen niemandsland. Aangekomen bij de oprit van de HW90 is het nog ongeveer eenhalf uur tot aan de afslag ’Spearfish’. Hier verlaten we de HW 90 om om vanuit Spearfish de ’Scenic Byway’ / HW14A te nemen die ons dwars door de 30km lange ’Spearfisch Canyon’ voert. De “Spearfish Canyon’ is een smalle kloof met steile kalk- en zandstenen wanden tot wel 300m hoog afgewisseld met dichte bossen. Echt waanzinnig om te zien. Jammer dat het weer vandaag wat druilerig is want anders waren de kleuren van de wanden nog mooier uitgekomen. Als ‘rode draad’ door de canyon stroomt de ’Spearfish Creek’ welke de canyon oorspronkelijk heeft uitgesleten. Onderweg zijn we 2 watervallen tegen gekomen: de ‘Bridal Veil Falls’ een hoge maar smalle waterval die vanaf de weg te zien was. En de ‘Spearfish Falls’ die we konden bereiken via een korte trail, maar die eigenlijk slecht te zien was en heel eerlijk gezegd ook een beetje tegenviel. We hebben ook wildlife gezien tijdens onze tocht door de canyon : 4 mountain goats en een aantal hertjes. De eerste waren alles behalve schuw, de 2e daarentegen des te meer. Het was dan ook een hele kunst om ze op de foto te krijgen. Wat verder opviel was dat er veel electriciteitsdraden door de canyon liepen wat het natuurlijke beeld wel wat verstoorde. Deze draden liepen naar de huizen en lodges die er lagen en dat waren er in verhouding best veel. Of laat ik het anders zeggen: “we hadden dit niet verwacht want wie wil hier nu wonen?” Qua omgeving is het prachtig maar je woont gidsverlaten en mijlen ver van de bewoonde wereld.
Het loopt tegen 18.30u (l.t.) als we de Canyon uitrijden en de HW14A East richting ‘Deadwood’ nemen. We hebben nog getwijfeld of we dit zouden doen maar omdat het toch op onze route naar ‘Rapid City’ ligt, besluiten we ook hier even te stoppen, rond te kijken en wat te eten want ondertussen hebben we toch wel trek gekregen. ‘Deadwood’ ontstond in 1876 tijdens de Black Hills Gold Rush en was berucht als een echte frontier Town met gokhuizen, saloons en beruchte figuren. Die eerste 2 zijn er tot op de dag van vandaag nog steeds terug te vinden. We parkeren de auto net buiten het centrum en lopen dan ’The Main Street’ in waar je meteen terug gaat in de tijd en het gevoel hebt of je in het ‘Wilde Westen’ loopt. Veel oude gebouwen zijn gerestaureerd en zien er uit als saloons, casino’s, banken en winkels uit die tijd. Er lopen heuse cowboys over straat en ook de postkoets rijd op en af. Het ziet er allemaal heel leuk, gezellig en nostalgisch uit maar van de andere kant is het ook heel erg ‘nep’ en toeristisch. “Het is net Valkenburg maar dan in wild west stijl”.
Onze buikjes (of moet ik na 3 weken buiken zeggen) beginnen zich ondertussen ook te melden, we hebben trek en dus gaan we opzoek naar waar we iets kunnen eten. Bars en saloons zijn er genoeg en onze keuze valt op ‘Buffalo Bodega of Bully’s’ Een restaurant helemaal ingericht in historische sfeer en aangezien Roel graag een keer in een saloon wilde eten. We gaan voor een burger en een saladeen beiden smaken goed. Roel is ondertussen enigszins ingekakt. De lange en vermoeiende reisdag begint hem partte te spelen en we moeten dadelijk ook nog een flink stuk rijden. Als we gegeten hebben, rekenen we af en gaan terug naar onze auto.
Het is ondertussen 20.35u (l.t) en we moeten nog een 55 mijl (88km) naar ‘Rapid City’ rijden want hier ligt ons hotel voor de komende 2 nachten. We doen dit via de I-90 omdat dit de snelste route is en we helemaal klaar en gaar zijn voor vandaag. Om 21.25u (l.t.) komen we aan bij het ‘Country Inn [e-38] Suites by Radisson’ in Rapid City. Gelukkig verloopt het inchecken vlot en krijgen we niet allerlei ingewikkelde vragen gesteld zoals de afgelopen 2 dagen. Onze koffers en tassen laden we op een karretje en met de lift gaan we naar de 3e verdieping. Onze kamer is mooi en ruim en een beetje te vergelijken met de kamers bij vd Valk. Omdat we hier maar 2 nachten blijven, laden we op onze toilettas na niks uit en leven we zoals we dat de afgelopen 11 dagen al doen uit de koffer. Het hotel beschikt ook over een zwembad en spa en daar gaan we nog even lekker gebruik van maken. Even lekker ontspannen en relaxen na wederom een hele mooie maar ook vermoeiende dag. We (lees: Roel) hebben vandaag 530km afgelegd, veel mooie dingen gezien maar het was een monsterrit. Zeker ook omdat het hier niet de (snel)wegen van bij ons zijn. Je moet hier constant opletten en alert zijn. Ik ben dan ook zeer trots op mijn manlief dat hij ons weer veilig en wel naar hier heeft gebracht.
Na het zwemmen douchen we ons, haalt Roel een theetjes en terwijl ik aan het verslag werk, tokkelt Roel op z’n gsm en niet lang daarna vallen zijn luikjes dicht. Het was echt een heel intensieve dag; zeker voor hem als chauffeur. De tijdsgrens zijn we, in tegenstelling tot wat we gisteren dachten, nog niet gepasseerd.. South Dakato heeft naar het schijnt 2 tijdszones en wij overschrijden die pas zaterdag weer.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 150
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Rapid City
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/984_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => monsterrit-met-veel-natuurschoon
)
[14] => stdClass Object
(
[reportId] => 5109305
[userId] => 410697
[countryId] => 196
[username] => Maiskolfjes
[datePublication] => 2025-08-27
[photoRevision] => 0
[title] => Weg door niemandsland en lokale ontdekkingen ...
[message] =>
Het is 07.45u (l.t.) als we wakker schieten. We hebben allebei,na ons rodeo uitje van gisterenavond, vast en goed geslapen. We starten rustig op door eerst wat whatsappjes te lezen, naar de filmpjes van ons Lio-ke te kijken die Jetje iedere dag trouw stuurt en te luisteren naar het voiceberichtje van ons meisje. Zij start vandaag met haar 1e officiële universiteitsdag en is zich daar nu pas echt van bewust. De afgelopen anderhalve week waren het enkel activiteiten en wennen, maar nu gaat het echte werk beginnen. Ze geeft aan dat ze het spannend vind. Dat is logisch en mag ook, wij vinden het ook spannend. Maar voor het zover is, moet ze eerst nog naar de bank én heeft ze een zoommeeting met Nonkel.
We wassen ons, kleden ons aan en gaan naar het ontbijt. Als we buiten komen merken we dat, het voor de 1e keer deze reis, fris is en dat het zonnetje niet schijnt. In de ontbijtzaal is het gezellig druk maar we vinden nog een plekje om te zitten. Het buffet ziet er goed uit, er is toast, baggles, wentelteefjes, ei, muesli, yoghurt, (smeer)kaas, jam, koffie, thee, sinaasappelsap oftewel er is voldoende om uit te kiezen. Het smaakt ons goed en als we een ‘bodempje’ hebben aangelegd voor het eerste gedeelte van de dag, gaan we terug naar onze kamen.
Op de kamer leggen we de laatste spullen in de koffers, we hebben deze omdat we hier maar 1 nacht blijven niet helemaal uitgepakt, en als dat is gebeurt begint Roel met het inpakken van de auto. Ik doe een poging om Bomma aan de lijn te krijgen. Poging 1 mislukt maar bij poging 2 heeft ze de juiste knop gevonden, gelukkig. We kletsen bij en horen de nieuwtjes van de laatste 24u. Ze heeft gisteren een hele gezellige maar drukke visite dag gehad; Mémé, Veerle, oma Betty en Herman zijn langs geweest dus aan aandacht en gesprekken geen gebrek. Ik haal de bedden snel af, Roel checkt uit en om 10.00u (l.t.) rijden we richting ‘Oldtown Cody” nadat we eerst nog een rondje langs de beschilderde buffels hebben gemaakt om die vast te leggen.
Cody is een echt cowboy stadje en als je Oldtown komt binnen rijden ademt het één en al Wilde Westen sfeer uit. De huisjes en winkels, alles is in deze stijl ingericht en veel mensen op straat lopen er als echte cowboys bij. Cody is ook nauw verbonden met de legendarische figuur ‘Buffalo Bill Cody’ die hier vandaan kwam en waarnaar de plaats ook is vernoemd. Overal in het plaatsje komt je beelden, schilderingen en verhalen van hem tegen. We parkeren de auto en maken een wandeling dor het stadje om de sfeer op te snuiven. Ook bezoeken we een winkel met cowboy accessoires zoals hoeden en laarzen. Ik twijfel even over een hoed, maar na de verstandige woorden van mijn man “thuis doe je die toch nooit meer op” heb ik besloten om er toch maar geen te kopen. Als we verder lopen komen we langs ‘Chinatown’, dit blijft een All-you-can-eat Buffet restaurant te zijn. We zien er tientallen scholieren (aan de overkant ligt een Highschool) naar binnen gaan. Als ze naar buiten komen hebben ze witte foambakken gevuld met allerlei lekkers van het buffet bij zich. Een kostelijk gezicht om te zien. Bij ons gaan de studenten naar de bakker voor worstenbroodjes en allerlei andere lekkere dingen en hier gaan ze zich een bak met Chinees vullen om vervolgens op te eten. Verschil moet er zijn.
Om 11.25u (.l.t.) stappen we terug in de auto, rijden nog even langs het postkantoor en laten dan Cody achter ons liggen. We nemen de U.S. Highway 14/16/20 East. Vervolgens rijden we (lees: Roel want ik doe tussendoor een nappie) ongeveer een uur over een oer-oer-oer saaie kaarsrechte weg die voor een gedeelte langs de ‘Shoshone River’ loopt en voor de rest door open prairie en landbouwgebied. Iets saaiers hebben we nog niet eerder gezien deze reis en het is knap dat Roel is wakker gebleven.
Als we tegen 12.30u (l.t.) het plaatsje Greybull binnenrijden, zijn we dan ook echt toe aan een bakkie. “Ik snap niet dat ze zo’n rechte, saaie wegen kunnen aanleggen. Dat is echt levensgevaarlijk. Bij ons in Europa is dat zelfs verboden”. “Respect dit je niet in slaap bent gevallen en ons veilig naar hier hebt gebracht. Sorry dat ik wel in slaap gevallen ben”. “Geeft niet sjat, maar nu eerst een bakkie”.
We rijden door de hoofdstraat van Greybull op zoek naar een leuk tentje als we opeens aan de linkerkant ‘Brandi’s Candies Sweet, Sandwiches and Icecream’ zien liggen. “Hier gaan we stoppen want dat ziet er leuk uit”.
We parkeren de auto en bereiden ons voor op een klein, cowboy-achtig ingericht zaakje, echt iets lokaals dat vinden we leuk. Als we de deur openen weten we niet wat we zien en ik wordt er helemaal blij van. De eigenaresse heeft het meteen door en verwelkomt ons hartelijk bij de deur. Wat we zien is een, volledig in Amerikaanse stijl ingericht snoepwinkeltje. Er staan tientallen potten en maanden met allemaal verschillende snoepjes in alle soorten en maten. Ik weet echt niet wat ik zie en ben meteen helemaal “happy”, gewoon door hoe het zaakje is ingericht. De eigenaresse vraagt of ze ons kan helpen en we zeggen dat we eigenlijk graag koffie willen met iets erbij. Ze geeft aan dat ze eigenlijk alleen maar gewone koffie heeft en als we speciale willen we een paar deuren verder moeten gaan. Maar dat willen we helemaal niet, het is hier veel en veel te leuk en gezellig. Ze stelt voor om gewone koffie voor ons te maken en terwijl ze dat doet neus ik lekker rond in de winkel. Ik kom echt ogen tekort want ze heeft niet alleen lekker snoepgoed maar ook nog heel veel andere leuke snuisterijen te koop en mijn oog valt meteen op een ghnome in Amerikaanse stijl. Roel is ondertussen al bezig met het bestuderen van de kaart want hij heeft trek. “Kom je even kijken en focussen”. We kiezen voor een combo van Sandwich [e-38] Soup want soep hebben we al even niet meer gehad. Het is aardappel soep en ze smaakt heerlijk, evenals de sandwich die ze voor ons maakt. En de koffie … je proeft dat die met liefde gemaakt is. In de tussentijd komen er verschillende klanten binnen en tegen iedereen verteld ze dat we uit België komen waardoor er leuke gesprekken ontstaan. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan, ik zou hier nog uren kunnen blijven maar we moeten nog een heel eind en dus gaan we afscheid nemen van de eigenaresse en haar man (een politieagent die ook nog binnen is komen lopen in vol ornaat omdat hij moet gaan werken) maar niet voordat ik nog een aantal lekkere zakjes snoep heb uitgezocht voor ons meisje want die hadden we tussendoor foto’s gestuurd en vraagt of we haar iets meenemen, “natuurlijk lieverd”. Naast de snoep neem ik ook 2 ghnome’s (1 voor Ylva en 1 voor ons). Als we gaan afrekenen en ik zet alles op de toonbank zegt de eigenaresse heel vriendelijk “these (de ghnome’s) are not for selling, these are my decoration”. “Oh realy? But I like them so much”. Ze denkt even na en zegt dan “okay you get them from me because I saw you like them when you came inside”. Natuurijk ben ik haar hartelijk dankbaar en we geven haar een extra tip, gewoon omdat we het hier zo leuk vinden.
Om 13.35u (l.t.) zitten we terug in de auto en zetten we koers richting Sheridan. Dit doen we via de ‘Bighorn Scenic Byway’ (BSB). De BSB is een panoramische weg van 93 km die loopt van Shell (bij Greybull) naar Dayton (bij Sheridan). De weg loopt dwars door de ‘Bighorn Mountains’ en de top van deze weg ligt op ruim 2800 meter!!!! Het landschap wisselt voortdurend af en is adembenemend. Je rijdt door droge prairie, groene bergweiden, langs steile kloven, watervallen, alpine bossen en kale rotspartijen. Het (uit) zicht is fenomenaal in niet in woorden te omschrijven.
Het eerste gedeelte van de ‘BSB’ voert door de ‘Shell Canyon’ die door miljoenen jaren erosie, is uitgesleten. We passeren ook bij de ’Shell Fals; een waterval van 37m hoog die met een enorme kracht naar beneden stroomt. Als we echter bij de ingang van het platform komen, blijkt dit gesloten te zijn. “Dit betekent dat we er dus niet op kunnen”. “Nee inderdaad dan moeten we maar een foto maken vanaf de muur”. Want vanaf de muur rondom de parking kun je de waterval al zien. Het kan ons echter niet bekoren en gezien het feit dat we nog geen 2 auto’s zijn tegen gekomen op de route hiernaartoe en het voor de rest allemaal goed en veilig uitziet, besluiten we toch om naar binnen te gaan. D.w.z. ik ga naar binnen want Roel wil Wzich geen boete of straf hier in Amerika kan veroorloven “en stel er komt een over fanatieke ranger, dan zijn we het haasje”. “Zal ik dan gaan en dan blijf jij op de uitkijk staan en als er iemand komt dan doe je alsof je staat uit te rusten”. “Ja dat doen we en dan maak jij het rondje en maak je foto’s en film je het”. Zo gezegd, zo gedaan en dus ga ik achter het hek alleen op pad op de trail bij de waterval. Natuurlijk vind ik het spannend en dan vooral dat we niet betrapt worden (want als dat gebeurt hebben we echt een vet probleem), maar hier helemaal alleen lopen en genieten van het uitzicht en de waterval heeft ook iets magisch. Als ik terug richting de auto loop voel ik dat mijn hartslag wat toeneemt en loop ik gebukt achter de muur, want stel er staat iemand bij Roel dan zien ze mij niet. Gelukkig is er niemand en kan ik zo weer instappen alsof er niks is gebeurt. “Missie volbracht!”.
We vervolgen de route met enorme hoogteverschillen en de vele (haarspeld)bochten. Er zijn soms stijgingspercentages van 10% en meer. We genieten van de panoramische vergezichten, granieten kliffen en gletsjerdalen en zien hoe gletsjers en erosie het landschap gevormd hebben. Tegen 16.15u (l.t.) naderen we Dayton en laten hiermee de BSB achter ons. Het is dan nog een kleine 15’ rijden tot in Sheridan. Sheridan is een klein, charmant stadje dat wel uitgestorven lijkt. Ons hotel, het ‘Best Western Sheridan Center’ hebben we gelukkig snel gevonden want Roel is moe want het was een zeer intensieve dag en dan met name het rijden. Ik heb respect voor hem, hij heeft dat goed gedaan en ons veilig naar hier gebracht.
Bij het hotel aangekomen gaan we naar binnen om in te checken. Ik geef meteen onze paspoorten en creditcard af omdat dit is wat ze altijd als 1e vragen. Vervolgens begint de dame aan de receptie allerlei vragen te stellen over de auto: “what kind of car do you have?” “A Chrysler”. “What is de colour of the car?.” “Gray”. “What is the state?” “He is in a verry good state” waarna ze me aankijkt alsof ze het in Keulen hoort donderen. “I ment what is the state?” waarmee ze dus niet de staat van de auto, maar uit welke staat hij kwam. “Ja zeg dat dan” … en Roel, die kwam niet meer bij van het lachen.
Onze kamer ligt aan de overkant van de weg en we kunnen de auto voor onze deur neerzetten. De koffers en andere spullen worden uitgeladen en de kamer een beetje ingericht. Daarna maken we een kleine tour door het hotel o.a. om te kijken waar het zwembad ligt. Terug op de kamer gaan we even op bed liggen en bellen we met ons meisje. We zijn natuurlijk heel benieuwd hoe haar 1e college dag is geweest en hoe het is gegaan. Als ze oppakt zien we haar achter haar bureau zitten te leren. Ze vertelt dat het een hele mooie dag maar ook een hele vermoeiende dag was. Er is veel informatie (van school en het zwemmen) op haar af gekomen en ze moet het allemaal nog een beetje laten indalen. Ook het feit dat ze vanmorgen 2u met Nonkel is bezig geweest en dat helaas nog niet alles gelukt en geïnstalleerd is, vind ze vervelend. Gelukkig heeft ze wel al iets kunnen regelen voor een paar boeken, dus ze heeft al iets. Maar veel tijd om met ons te babbelen heeft ze niet want ze gaat met een paar meisje naar de gym. Terwijl we aan het skypen zijn, kleed ze zich dan ook om en showt ons haar nieuwe t-shirt dat ze al heeft gekregen. “Wauw … en ook nog helemaal jou kleur”. “Ja mooi hé”. Dan wordt er op de deur geklopt, “ik moet ophangen” en weg is ze.
Het is ondertussen 18.30u (l.t.) en voordat we gaan kijken waar we wat kunnen gaan eten springen we nog snel even onder de douche. Daarna gaan we op pad. Roel wil graag in een lokaal cowboy restaurant iets eten maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We doorkruisen Sheridan van noord naar zuid en vinden in 1e instantie niet echt wat we zoeken. Dan rijden we voorbij Wyomings Rip en Shop House waar met koeienletters op de muur staat dat ze ribben en steak hebben. “Dit wordt het”. Als we het restaurant binnen lopen, zien we inderdaad meteen dat het een locale zaak is en dat is goed. Het restaurant bestaat uit 2 gedeeltes, het ene gedeelte is koud en ongezellig ingericht en in het ondergedeelte zijn leuke zitjes en de bar. Helaas zijn alle zitjes volzet en dus gaan we aan de bar zitten. De waitres die ons gaat bedienen is erg vriendelijk en heeft er zin in. We krijgen een joekel van een kaart in onze handen geduwd maar we zijn er vrij snel uit. Roel gaat voor een burger en ik kies de spareribs. Omdat het druk is duurt het even voordat we het krijgen, maar ons wachten wordt beloond. De burger smaakt voortreffelijk en de ribben zijn gaarder dan gaar en vallen zo van het bot. Tijdens het wachten heb ik al verschillende toetjes voorbij zien koken, waaronder carrotcake dus als de waiter komt en vraagt of we nog een toetje willen is het antwoord “yes”. Maar omdat we net gegeten hebben en vol zitten vragen we of we de carrotcake mee naar huis mogen nemen en thuis opeten. Natuurlijk kan dat , dat is hier de normaalste zaak van de wereld. Onze carrotcake wordt netje ingepakt, we betalen, bedanken onze waiter en gaan dan terug naar de auto en het hotel.
De klok loopt tegen 21.00u (l.t.) en het is dus nog te vroeg om gaan te slapen. Roel regelt 2 kopjes thee (aan de andere kant van de weg) en onder het genot van een kopje thee en een stukje carrotcake overlopen we de dag nog eens. “Het was heel zwaar en vermoeiend auto rijden”. “Dat wil ik geloven maar ik ben blij dat we veilig hier zijn. Je hebt dat supergoed gedaan. Ik en trots op je!”. We kijken samen even naar de dag van morgen. Als het goed is gaan we dan weer een uur vooruit en zitten we terug op 7u tijdsverschil. Roel tokkelt nog wat op zijn gsm en ik werk aan het dagboek. Om 22.22u (l.t.) vallen de luikjes dicht.
Welterusten en slaap wel!…
Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2014-07-27 04:55:49
[totalVisitorCount] => 75021
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 139
[author] => De Maïskolfjes
[cityName] => Sheridan
[travelId] => 530695
[travelTitle] => The Start of a new Adventure ...
[travelTitleSlugified] => the-start-of-a-new-adventure
[dateDepart] => 2025-08-09
[dateReturn] => 2025-09-02
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Verenigde Staten
[countryIsoCode] => us
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/236/910_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/410/697_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => weg-door-niemandsland-en-lokale-ontdekkingen
)
)
)
[_currentPageNumber:protected] => 1
[_filter:protected] =>
[_itemCountPerPage:protected] => 15
[_pageCount:protected] => 4
[_pageRange:protected] => 10
[_pages:protected] => stdClass Object
(
[pageCount] => 4
[itemCountPerPage] => 15
[first] => 1
[current] => 1
[last] => 4
[next] => 2
[pagesInRange] => Array
(
[1] => 1
[2] => 2
[3] => 3
[4] => 4
)
[firstPageInRange] => 1
[lastPageInRange] => 4
[currentItemCount] => 15
[totalItemCount] => 60
[firstItemNumber] => 1
[lastItemNumber] => 15
)
[_view:protected] =>
)
[breadcrumb] =>
>
Reisverslagen
[styleSheet] => https://cdn.easyapps.nl/578/css/style.css
)
Boulder - Verenigde Staten 
