)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Nepal
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype Object
(
[_defaultDoctype:protected] => HTML4_LOOSE
[_registry:protected] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[doctypes] => Array
(
[XHTML11] =>
[XHTML1_STRICT] =>
[XHTML1_TRANSITIONAL] =>
[XHTML1_FRAMESET] =>
[XHTML1_RDFA] =>
[XHTML_BASIC1] =>
[XHTML5] =>
[HTML4_STRICT] =>
[HTML4_LOOSE] =>
[HTML4_FRAMESET] =>
[HTML5] =>
)
[doctype] => HTML4_LOOSE
)
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_Doctype
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink Object
(
[_itemKeys:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => href
[2] => hreflang
[3] => id
[4] => media
[5] => rel
[6] => rev
[7] => type
[8] => title
[9] => extras
[10] => sizes
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadLink
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Nepal
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Nepal
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_InlineScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Nepal
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[_translate:protected] =>
[_translator:protected] =>
[_defaultAttachOrder:protected] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Nepal
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Nepal
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop Object
(
[partialCounter:protected] => 15
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial Object
(
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Url] => Zend_View_Helper_Url Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
)
[_helperLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_helperLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filter:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterClass:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_escape:Zend_View_Abstract:private] => htmlspecialchars
[_encoding:Zend_View_Abstract:private] => UTF-8
[_lfiProtectionOn:Zend_View_Abstract:private] => 1
[_loaders:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[filter] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Filter_] => Array
(
[0] => Zend/View/Filter/
[1] => ./views/filters/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/filters/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
[helper] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
[HeadMeta] => Zend_View_Helper_HeadMeta
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop
[Slugify] => TravelLog\View\Helper\Slugify
[DateTime] => TravelLog\View\Helper\DateTime
[Url] => Zend_View_Helper_Url
[ClickTracking] => TravelLog\View\Helper\ClickTracking
[TruncateWords] => TravelLog\View\Helper\TruncateWords
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Helper_] => Array
(
[0] => Zend/View/Helper/
[1] => ./views/helpers/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/helpers/
)
[TravelLog\View\Helper\] => Array
(
[0] => /srv/www/tl-www/website/application/library/TravelLog/View/Helper/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
)
[_loaderTypes:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[0] => filter
[1] => helper
)
[_strictVars:Zend_View_Abstract:private] =>
[module] => home
[controller] => nepal
[action] => reisverslagen
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
(
[_previous:Zend_Exception:private] =>
[message:protected] => Invalid controller specified (nepal)
[string:Exception:private] =>
[code:protected] => 0
[file:protected] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Dispatcher/Standard.php
[line:protected] => 248
[trace:Exception:private] => Array
(
[0] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Front.php
[line] => 954
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Dispatcher_Standard
[type] => ->
[args] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /nepal/reisverslagen/p/1/page/2
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => nepal/reisverslagen/p/1/page/2
[_params:protected] => Array
(
[controller] => nepal
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[page] => 2
[module] => home
[error_handler] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
[type] => EXCEPTION_NO_CONTROLLER
[request] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /nepal/reisverslagen/p/1/page/2
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => nepal/reisverslagen/p/1/page/2
[_params:protected] => Array
(
[controller] => nepal
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[page] => 2
[module] => home
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => nepal
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => reisverslagen
[_actionKey:protected] => action
)
)
)
[continentId] => 2
[countryId] => 132
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => reports
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => index
[_actionKey:protected] => action
)
[1] => Zend_Controller_Response_Http Object
(
[_body:protected] => Array
(
[default] =>
)
[_exceptions:protected] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
)
[_headers:protected] => Array
(
)
[_headersRaw:protected] => Array
(
)
[_httpResponseCode:protected] => 200
[_isRedirect:protected] =>
[_renderExceptions:protected] =>
[headersSentThrowsException] => 1
)
)
)
[1] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application/Bootstrap/Bootstrap.php
[line] => 97
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Front
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[2] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application.php
[line] => 366
[function] => run
[class] => Zend_Application_Bootstrap_Bootstrap
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[3] => Array
(
[file] => /srv/www/tl-www/website/public/index.php
[line] => 220
[function] => run
[class] => Zend_Application
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
)
[previous:Exception:private] =>
)
[currentUserId] => 0
[currentUserName] =>
[domainName] => waarbenjij.nu
[protocol] => https://
[cdnRoot] => https://cdn.easyapps.nl/
[cdn] => https://cdn.easyapps.nl/578/
[notificationWindow] =>
[customBannerParameters] => Array
(
)
[analyticsDomain] => .waarbenjij.nu
[analyticsCode] => UA-109425-7
[analyticsClickTracking] =>
[allContinents] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 1
[name] => Afrika
[nameSlugified] => afrika
[nameSlugifiedCrc32] => 1586791595
[info] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 2
[name] => Azië
[nameSlugified] => azie
[nameSlugifiedCrc32] => 1918887877
[info] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 3
[name] => Centraal-Amerika
[nameSlugified] => centraal-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 4250903019
[info] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 4
[name] => Europa
[nameSlugified] => europa
[nameSlugifiedCrc32] => 1342086343
[info] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 5
[name] => Midden Oosten
[nameSlugified] => midden-oosten
[nameSlugifiedCrc32] => 3432809701
[info] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 6
[name] => Noord-Amerika
[nameSlugified] => noord-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 20851603
[info] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 7
[name] => Oceanië
[nameSlugified] => oceanie
[nameSlugifiedCrc32] => 1997821390
[info] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 8
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[nameSlugifiedCrc32] => 2319586005
[info] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 9
[name] => Zuid-Amerika
[nameSlugified] => zuid-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 2250637612
[info] =>
)
)
[allCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 209
[isoCode] => af
[name] => Afghanistan
[nameSlugified] => afghanistan
[continentId] => 2
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 254
[isoCode] => ax
[name] => Åland
[nameSlugified] => aland
[continentId] => 4
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 242
[isoCode] => us
[name] => Alaska
[nameSlugified] => alaska
[continentId] => 6
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 1
[isoCode] => al
[name] => Albanië
[nameSlugified] => albanie
[continentId] => 4
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 2
[isoCode] => dz
[name] => Algerije
[nameSlugified] => algerije
[continentId] => 1
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 3
[isoCode] => as
[name] => Amerikaans Samoa
[nameSlugified] => amerikaans-samoa
[continentId] => 7
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[isoCode] => vi
[name] => Amerikaanse maagdeneilanden
[nameSlugified] => amerikaanse-maagdeneilanden
[continentId] => 3
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 4
[isoCode] => ad
[name] => Andorra
[nameSlugified] => andorra
[continentId] => 4
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 5
[isoCode] => ao
[name] => Angola
[nameSlugified] => angola
[continentId] => 1
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 6
[isoCode] => ai
[name] => Anguilla
[nameSlugified] => anguilla
[continentId] => 3
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 212
[isoCode] => aq
[name] => Antarctica
[nameSlugified] => antarctica
[continentId] => 9
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 7
[isoCode] => ag
[name] => Antigua
[nameSlugified] => antigua
[continentId] => 3
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[isoCode] => ar
[name] => Argentinië
[nameSlugified] => argentinie
[continentId] => 9
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 9
[isoCode] => am
[name] => Armenië
[nameSlugified] => armenie
[continentId] => 2
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[isoCode] => aw
[name] => Aruba
[nameSlugified] => aruba
[continentId] => 3
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[isoCode] => au
[name] => Australië
[nameSlugified] => australie
[continentId] => 7
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 13
[isoCode] => az
[name] => Azerbeidjan
[nameSlugified] => azerbeidjan
[continentId] => 2
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[isoCode] => bs
[name] => Bahama's
[nameSlugified] => bahama-s
[continentId] => 3
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 15
[isoCode] => bh
[name] => Bahrain
[nameSlugified] => bahrain
[continentId] => 5
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 16
[isoCode] => bd
[name] => Bangladesh
[nameSlugified] => bangladesh
[continentId] => 2
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 17
[isoCode] => bb
[name] => Barbados
[nameSlugified] => barbados
[continentId] => 3
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[isoCode] => be
[name] => België
[nameSlugified] => belgie
[continentId] => 4
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 20
[isoCode] => bz
[name] => Belize
[nameSlugified] => belize
[continentId] => 1
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 21
[isoCode] => bj
[name] => Benin
[nameSlugified] => benin
[continentId] => 1
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 22
[isoCode] => bm
[name] => Bermuda
[nameSlugified] => bermuda
[continentId] => 6
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 23
[isoCode] => bt
[name] => Bhutan
[nameSlugified] => bhutan
[continentId] => 2
)
[26] => stdClass Object
(
[countryId] => 24
[isoCode] => bo
[name] => Bolivia
[nameSlugified] => bolivia
[continentId] => 9
)
[27] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[isoCode] => bq
[name] => Bonaire
[nameSlugified] => bonaire
[continentId] => 9
)
[28] => stdClass Object
(
[countryId] => 217
[isoCode] => ba
[name] => Bosnië en Herzegovina
[nameSlugified] => bosnie-en-herzegovina
[continentId] => 4
)
[29] => stdClass Object
(
[countryId] => 25
[isoCode] => bw
[name] => Botswana
[nameSlugified] => botswana
[continentId] => 1
)
[30] => stdClass Object
(
[countryId] => 226
[isoCode] => bv
[name] => Bouve Eilanden
[nameSlugified] => bouve-eilanden
[continentId] => 7
)
[31] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[isoCode] => br
[name] => Brazilië
[nameSlugified] => brazilie
[continentId] => 9
)
[32] => stdClass Object
(
[countryId] => 229
[isoCode] => io
[name] => Brits Territorium
[nameSlugified] => brits-territorium
[continentId] => 2
)
[33] => stdClass Object
(
[countryId] => 27
[isoCode] => vg
[name] => Britse maagdeneilanden
[nameSlugified] => britse-maagdeneilanden
[continentId] => 7
)
[34] => stdClass Object
(
[countryId] => 28
[isoCode] => bn
[name] => Brunei
[nameSlugified] => brunei
[continentId] => 2
)
[35] => stdClass Object
(
[countryId] => 29
[isoCode] => bg
[name] => Bulgarije
[nameSlugified] => bulgarije
[continentId] => 4
)
[36] => stdClass Object
(
[countryId] => 30
[isoCode] => bf
[name] => Burkina Faso
[nameSlugified] => burkina-faso
[continentId] => 1
)
[37] => stdClass Object
(
[countryId] => 31
[isoCode] => bi
[name] => Burundi
[nameSlugified] => burundi
[continentId] => 1
)
[38] => stdClass Object
(
[countryId] => 32
[isoCode] => kh
[name] => Cambodja
[nameSlugified] => cambodja
[continentId] => 2
)
[39] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[isoCode] => ca
[name] => Canada
[nameSlugified] => canada
[continentId] => 6
)
[40] => stdClass Object
(
[countryId] => 36
[isoCode] => ky
[name] => Cayman Eilanden
[nameSlugified] => cayman-eilanden
[continentId] => 3
)
[41] => stdClass Object
(
[countryId] => 37
[isoCode] => cf
[name] => Centraal Afrikaanse Republiek
[nameSlugified] => centraal-afrikaanse-republiek
[continentId] => 1
)
[42] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[isoCode] => cl
[name] => Chili
[nameSlugified] => chili
[continentId] => 9
)
[43] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[isoCode] => cn
[name] => China
[nameSlugified] => china
[continentId] => 2
)
[44] => stdClass Object
(
[countryId] => 42
[isoCode] => co
[name] => Colombia
[nameSlugified] => colombia
[continentId] => 9
)
[45] => stdClass Object
(
[countryId] => 231
[isoCode] => km
[name] => Comoros
[nameSlugified] => comoros
[continentId] => 7
)
[46] => stdClass Object
(
[countryId] => 43
[isoCode] => cg
[name] => Congo - Brazzaville
[nameSlugified] => congo-brazzaville
[continentId] => 1
)
[47] => stdClass Object
(
[countryId] => 44
[isoCode] => cd
[name] => Congo, Democratische Republiek v
[nameSlugified] => congo-democratische-republiek-v
[continentId] => 1
)
[48] => stdClass Object
(
[countryId] => 45
[isoCode] => ck
[name] => Cook Eilanden
[nameSlugified] => cook-eilanden
[continentId] => 7
)
[49] => stdClass Object
(
[countryId] => 46
[isoCode] => cr
[name] => Costa Rica
[nameSlugified] => costa-rica
[continentId] => 3
)
[50] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[isoCode] => cu
[name] => Cuba
[nameSlugified] => cuba
[continentId] => 3
)
[51] => stdClass Object
(
[countryId] => 251
[isoCode] => cw
[name] => Curaçao
[nameSlugified] => curacao
[continentId] => 9
)
[52] => stdClass Object
(
[countryId] => 48
[isoCode] => cy
[name] => Cyprus
[nameSlugified] => cyprus
[continentId] => 5
)
[53] => stdClass Object
(
[countryId] => 249
[isoCode] => gx
[name] => De ruimte
[nameSlugified] => de-ruimte
[continentId] => 0
)
[54] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[isoCode] => dk
[name] => Denemarken
[nameSlugified] => denemarken
[continentId] => 4
)
[55] => stdClass Object
(
[countryId] => 51
[isoCode] => dj
[name] => Djibouti
[nameSlugified] => djibouti
[continentId] => 1
)
[56] => stdClass Object
(
[countryId] => 52
[isoCode] => dm
[name] => Dominica
[nameSlugified] => dominica
[continentId] => 3
)
[57] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[isoCode] => do
[name] => Dominicaanse Republiek
[nameSlugified] => dominicaanse-republiek
[continentId] => 3
)
[58] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[isoCode] => de
[name] => Duitsland
[nameSlugified] => duitsland
[continentId] => 4
)
[59] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[isoCode] => ec
[name] => Ecuador
[nameSlugified] => ecuador
[continentId] => 9
)
[60] => stdClass Object
(
[countryId] => 55
[isoCode] => eg
[name] => Egypte
[nameSlugified] => egypte
[continentId] => 1
)
[61] => stdClass Object
(
[countryId] => 56
[isoCode] => sv
[name] => El Salvador
[nameSlugified] => el-salvador
[continentId] => 3
)
[62] => stdClass Object
(
[countryId] => 57
[isoCode] => gq
[name] => Equatoriaal Guinea
[nameSlugified] => equatoriaal-guinea
[continentId] => 1
)
[63] => stdClass Object
(
[countryId] => 58
[isoCode] => er
[name] => Eritrea
[nameSlugified] => eritrea
[continentId] => 1
)
[64] => stdClass Object
(
[countryId] => 59
[isoCode] => ee
[name] => Estland
[nameSlugified] => estland
[continentId] => 4
)
[65] => stdClass Object
(
[countryId] => 60
[isoCode] => et
[name] => Ethiopië
[nameSlugified] => ethiopie
[continentId] => 1
)
[66] => stdClass Object
(
[countryId] => 219
[isoCode] => fk
[name] => Falkland Eilanden
[nameSlugified] => falkland-eilanden
[continentId] => 9
)
[67] => stdClass Object
(
[countryId] => 61
[isoCode] => fo
[name] => Faroe eilanden
[nameSlugified] => faroe-eilanden
[continentId] => 4
)
[68] => stdClass Object
(
[countryId] => 62
[isoCode] => fj
[name] => Fiji
[nameSlugified] => fiji
[continentId] => 7
)
[69] => stdClass Object
(
[countryId] => 148
[isoCode] => ph
[name] => Filipijnen
[nameSlugified] => filipijnen
[continentId] => 2
)
[70] => stdClass Object
(
[countryId] => 63
[isoCode] => fi
[name] => Finland
[nameSlugified] => finland
[continentId] => 4
)
[71] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[isoCode] => fr
[name] => Frankrijk
[nameSlugified] => frankrijk
[continentId] => 4
)
[72] => stdClass Object
(
[countryId] => 65
[isoCode] => gf
[name] => Frans Guiana
[nameSlugified] => frans-guiana
[continentId] => 9
)
[73] => stdClass Object
(
[countryId] => 66
[isoCode] => pf
[name] => Frans Polynesië
[nameSlugified] => frans-polynesie
[continentId] => 7
)
[74] => stdClass Object
(
[countryId] => 67
[isoCode] => ga
[name] => Gabon
[nameSlugified] => gabon
[continentId] => 1
)
[75] => stdClass Object
(
[countryId] => 68
[isoCode] => gm
[name] => Gambia
[nameSlugified] => gambia
[continentId] => 1
)
[76] => stdClass Object
(
[countryId] => 69
[isoCode] => ge
[name] => Georgië
[nameSlugified] => georgie
[continentId] => 2
)
[77] => stdClass Object
(
[countryId] => 71
[isoCode] => gh
[name] => Ghana
[nameSlugified] => ghana
[continentId] => 1
)
[78] => stdClass Object
(
[countryId] => 72
[isoCode] => gi
[name] => Gibraltar
[nameSlugified] => gibraltar
[continentId] => 4
)
[79] => stdClass Object
(
[countryId] => 73
[isoCode] => gd
[name] => Granada
[nameSlugified] => granada
[continentId] => 4
)
[80] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[isoCode] => gr
[name] => Griekenland
[nameSlugified] => griekenland
[continentId] => 4
)
[81] => stdClass Object
(
[countryId] => 75
[isoCode] => gl
[name] => Groenland
[nameSlugified] => groenland
[continentId] => 4
)
[82] => stdClass Object
(
[countryId] => 76
[isoCode] => gp
[name] => Guadeloupe
[nameSlugified] => guadeloupe
[continentId] => 3
)
[83] => stdClass Object
(
[countryId] => 77
[isoCode] => gu
[name] => Guam
[nameSlugified] => guam
[continentId] => 7
)
[84] => stdClass Object
(
[countryId] => 78
[isoCode] => gt
[name] => Guatemala
[nameSlugified] => guatemala
[continentId] => 3
)
[85] => stdClass Object
(
[countryId] => 80
[isoCode] => gn
[name] => Guinea
[nameSlugified] => guinea
[continentId] => 1
)
[86] => stdClass Object
(
[countryId] => 79
[isoCode] => gw
[name] => Guinea-Bissau
[nameSlugified] => guinea-bissau
[continentId] => 1
)
[87] => stdClass Object
(
[countryId] => 81
[isoCode] => gy
[name] => Guyana
[nameSlugified] => guyana
[continentId] => 9
)
[88] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[isoCode] => ht
[name] => Haïti
[nameSlugified] => haiti
[continentId] => 3
)
[89] => stdClass Object
(
[countryId] => 248
[isoCode] => hi
[name] => Hawaï
[nameSlugified] => hawai
[continentId] => 6
)
[90] => stdClass Object
(
[countryId] => 228
[isoCode] => hm
[name] => Heard en Mc Donald Eilanden
[nameSlugified] => heard-en-mc-donald-eilanden
[continentId] => 7
)
[91] => stdClass Object
(
[countryId] => 83
[isoCode] => hn
[name] => Honduras
[nameSlugified] => honduras
[continentId] => 3
)
[92] => stdClass Object
(
[countryId] => 84
[isoCode] => hk
[name] => Hong Kong
[nameSlugified] => hong-kong
[continentId] => 2
)
[93] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[isoCode] => hu
[name] => Hongarije
[nameSlugified] => hongarije
[continentId] => 4
)
[94] => stdClass Object
(
[countryId] => 91
[isoCode] => ie
[name] => Ierland
[nameSlugified] => ierland
[continentId] => 4
)
[95] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[isoCode] => is
[name] => IJsland
[nameSlugified] => ijsland
[continentId] => 4
)
[96] => stdClass Object
(
[countryId] => 87
[isoCode] => in
[name] => India
[nameSlugified] => india
[continentId] => 2
)
[97] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[isoCode] => id
[name] => Indonesië
[nameSlugified] => indonesie
[continentId] => 2
)
[98] => stdClass Object
(
[countryId] => 90
[isoCode] => iq
[name] => Irak
[nameSlugified] => irak
[continentId] => 5
)
[99] => stdClass Object
(
[countryId] => 89
[isoCode] => ir
[name] => Iran
[nameSlugified] => iran
[continentId] => 5
)
[100] => stdClass Object
(
[countryId] => 92
[isoCode] => il
[name] => Israel
[nameSlugified] => israel
[continentId] => 5
)
[101] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[isoCode] => it
[name] => Italië
[nameSlugified] => italie
[continentId] => 4
)
[102] => stdClass Object
(
[countryId] => 94
[isoCode] => ci
[name] => Ivoorkust
[nameSlugified] => ivoorkust
[continentId] => 1
)
[103] => stdClass Object
(
[countryId] => 95
[isoCode] => jm
[name] => Jamaica
[nameSlugified] => jamaica
[continentId] => 3
)
[104] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[isoCode] => jp
[name] => Japan
[nameSlugified] => japan
[continentId] => 2
)
[105] => stdClass Object
(
[countryId] => 203
[isoCode] => ye
[name] => Jemen
[nameSlugified] => jemen
[continentId] => 5
)
[106] => stdClass Object
(
[countryId] => 97
[isoCode] => jo
[name] => Jordanië
[nameSlugified] => jordanie
[continentId] => 5
)
[107] => stdClass Object
(
[countryId] => 35
[isoCode] => cv
[name] => Kaap Verdië
[nameSlugified] => kaap-verdie
[continentId] => 3
)
[108] => stdClass Object
(
[countryId] => 33
[isoCode] => cm
[name] => Kameroen
[nameSlugified] => kameroen
[continentId] => 1
)
[109] => stdClass Object
(
[countryId] => 39
[isoCode] => cs
[name] => Kanaaleilanden
[nameSlugified] => kanaaleilanden
[continentId] => 4
)
[110] => stdClass Object
(
[countryId] => 98
[isoCode] => kz
[name] => Kazachstan
[nameSlugified] => kazachstan
[continentId] => 2
)
[111] => stdClass Object
(
[countryId] => 99
[isoCode] => ke
[name] => Kenia
[nameSlugified] => kenia
[continentId] => 1
)
[112] => stdClass Object
(
[countryId] => 227
[isoCode] => cx
[name] => Kerst Eiland
[nameSlugified] => kerst-eiland
[continentId] => 7
)
[113] => stdClass Object
(
[countryId] => 230
[isoCode] => ki
[name] => Kiribati
[nameSlugified] => kiribati
[continentId] => 7
)
[114] => stdClass Object
(
[countryId] => 100
[isoCode] => kw
[name] => Koeweit
[nameSlugified] => koeweit
[continentId] => 5
)
[115] => stdClass Object
(
[countryId] => 243
[isoCode] => kx
[name] => Kosovo
[nameSlugified] => kosovo
[continentId] => 4
)
[116] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[isoCode] => hr
[name] => Kroatië
[nameSlugified] => kroatie
[continentId] => 4
)
[117] => stdClass Object
(
[countryId] => 101
[isoCode] => kg
[name] => Kyrgizië
[nameSlugified] => kyrgizie
[continentId] => 2
)
[118] => stdClass Object
(
[countryId] => 102
[isoCode] => la
[name] => Laos
[nameSlugified] => laos
[continentId] => 2
)
[119] => stdClass Object
(
[countryId] => 105
[isoCode] => ls
[name] => Lesotho
[nameSlugified] => lesotho
[continentId] => 1
)
[120] => stdClass Object
(
[countryId] => 103
[isoCode] => lv
[name] => Letland
[nameSlugified] => letland
[continentId] => 4
)
[121] => stdClass Object
(
[countryId] => 104
[isoCode] => lb
[name] => Libanon
[nameSlugified] => libanon
[continentId] => 5
)
[122] => stdClass Object
(
[countryId] => 106
[isoCode] => lr
[name] => Liberië
[nameSlugified] => liberie
[continentId] => 1
)
[123] => stdClass Object
(
[countryId] => 107
[isoCode] => ly
[name] => Libië
[nameSlugified] => libie
[continentId] => 1
)
[124] => stdClass Object
(
[countryId] => 108
[isoCode] => li
[name] => Liechtenstein
[nameSlugified] => liechtenstein
[continentId] => 4
)
[125] => stdClass Object
(
[countryId] => 109
[isoCode] => lt
[name] => Litouwen
[nameSlugified] => litouwen
[continentId] => 4
)
[126] => stdClass Object
(
[countryId] => 110
[isoCode] => lu
[name] => Luxemburg
[nameSlugified] => luxemburg
[continentId] => 4
)
[127] => stdClass Object
(
[countryId] => 111
[isoCode] => mo
[name] => Macau
[nameSlugified] => macau
[continentId] => 2
)
[128] => stdClass Object
(
[countryId] => 112
[isoCode] => mk
[name] => Macedonië
[nameSlugified] => macedonie
[continentId] => 4
)
[129] => stdClass Object
(
[countryId] => 113
[isoCode] => mg
[name] => Madagascar
[nameSlugified] => madagascar
[continentId] => 1
)
[130] => stdClass Object
(
[countryId] => 114
[isoCode] => mw
[name] => Malawi
[nameSlugified] => malawi
[continentId] => 1
)
[131] => stdClass Object
(
[countryId] => 221
[isoCode] => mv
[name] => Malediven
[nameSlugified] => malediven
[continentId] => 2
)
[132] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[isoCode] => my
[name] => Maleisië
[nameSlugified] => maleisie
[continentId] => 2
)
[133] => stdClass Object
(
[countryId] => 116
[isoCode] => ml
[name] => Mali
[nameSlugified] => mali
[continentId] => 1
)
[134] => stdClass Object
(
[countryId] => 117
[isoCode] => mt
[name] => Malta
[nameSlugified] => malta
[continentId] => 4
)
[135] => stdClass Object
(
[countryId] => 128
[isoCode] => ma
[name] => Marokko
[nameSlugified] => marokko
[continentId] => 1
)
[136] => stdClass Object
(
[countryId] => 118
[isoCode] => mh
[name] => Marshall eilanden
[nameSlugified] => marshall-eilanden
[continentId] => 7
)
[137] => stdClass Object
(
[countryId] => 119
[isoCode] => mq
[name] => Martinique
[nameSlugified] => martinique
[continentId] => 3
)
[138] => stdClass Object
(
[countryId] => 120
[isoCode] => mr
[name] => Mauritanië
[nameSlugified] => mauritanie
[continentId] => 1
)
[139] => stdClass Object
(
[countryId] => 121
[isoCode] => mu
[name] => Mauritius
[nameSlugified] => mauritius
[continentId] => 3
)
[140] => stdClass Object
(
[countryId] => 241
[isoCode] => yt
[name] => Mayotte
[nameSlugified] => mayotte
[continentId] => 7
)
[141] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[isoCode] => mx
[name] => Mexico
[nameSlugified] => mexico
[continentId] => 6
)
[142] => stdClass Object
(
[countryId] => 123
[isoCode] => fm
[name] => Micronesië
[nameSlugified] => micronesie
[continentId] => 7
)
[143] => stdClass Object
(
[countryId] => 124
[isoCode] => md
[name] => Moldavië
[nameSlugified] => moldavie
[continentId] => 4
)
[144] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[isoCode] => mc
[name] => Monaco
[nameSlugified] => monaco
[continentId] => 4
)
[145] => stdClass Object
(
[countryId] => 126
[isoCode] => mn
[name] => Mongolië
[nameSlugified] => mongolie
[continentId] => 2
)
[146] => stdClass Object
(
[countryId] => 244
[isoCode] => me
[name] => Montenegro
[nameSlugified] => montenegro
[continentId] => 4
)
[147] => stdClass Object
(
[countryId] => 127
[isoCode] => ms
[name] => Montserat
[nameSlugified] => montserat
[continentId] => 9
)
[148] => stdClass Object
(
[countryId] => 129
[isoCode] => mz
[name] => Mozambique
[nameSlugified] => mozambique
[continentId] => 1
)
[149] => stdClass Object
(
[countryId] => 130
[isoCode] => mm
[name] => Myanmar
[nameSlugified] => myanmar
[continentId] => 2
)
[150] => stdClass Object
(
[countryId] => 131
[isoCode] => na
[name] => Namibië
[nameSlugified] => namibie
[continentId] => 1
)
[151] => stdClass Object
(
[countryId] => 233
[isoCode] => nr
[name] => Nauru
[nameSlugified] => nauru
[continentId] => 7
)
[152] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[isoCode] => nl
[name] => Nederland
[nameSlugified] => nederland
[continentId] => 4
)
[153] => stdClass Object
(
[countryId] => 133
[isoCode] => cw
[name] => Nederlandse Antillen
[nameSlugified] => nederlandse-antillen
[continentId] => 3
)
[154] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[isoCode] => np
[name] => Nepal
[nameSlugified] => nepal
[continentId] => 2
)
[155] => stdClass Object
(
[countryId] => 137
[isoCode] => ni
[name] => Nicaragua
[nameSlugified] => nicaragua
[continentId] => 3
)
[156] => stdClass Object
(
[countryId] => 135
[isoCode] => nc
[name] => Nieuw Caledonië
[nameSlugified] => nieuw-caledonie
[continentId] => 7
)
[157] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[isoCode] => nz
[name] => Nieuw Zeeland
[nameSlugified] => nieuw-zeeland
[continentId] => 7
)
[158] => stdClass Object
(
[countryId] => 138
[isoCode] => ne
[name] => Niger
[nameSlugified] => niger
[continentId] => 1
)
[159] => stdClass Object
(
[countryId] => 139
[isoCode] => ng
[name] => Nigeria
[nameSlugified] => nigeria
[continentId] => 1
)
[160] => stdClass Object
(
[countryId] => 234
[isoCode] => nu
[name] => Niue
[nameSlugified] => niue
[continentId] => 7
)
[161] => stdClass Object
(
[countryId] => 210
[isoCode] => kp
[name] => Noord-Korea
[nameSlugified] => noord-korea
[continentId] => 2
)
[162] => stdClass Object
(
[countryId] => 216
[isoCode] => nt
[name] => Noordpool
[nameSlugified] => noordpool
[continentId] => 4
)
[163] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[isoCode] => no
[name] => Noorwegen
[nameSlugified] => noorwegen
[continentId] => 4
)
[164] => stdClass Object
(
[countryId] => 232
[isoCode] => nf
[name] => Norfolk Eilanden
[nameSlugified] => norfolk-eilanden
[continentId] => 7
)
[165] => stdClass Object
(
[countryId] => 191
[isoCode] => ug
[name] => Oeganda
[nameSlugified] => oeganda
[continentId] => 1
)
[166] => stdClass Object
(
[countryId] => 192
[isoCode] => ua
[name] => Oekraïne
[nameSlugified] => oekraine
[continentId] => 4
)
[167] => stdClass Object
(
[countryId] => 197
[isoCode] => uz
[name] => Oezbekistan
[nameSlugified] => oezbekistan
[continentId] => 2
)
[168] => stdClass Object
(
[countryId] => 141
[isoCode] => om
[name] => Oman
[nameSlugified] => oman
[continentId] => 5
)
[169] => stdClass Object
(
[countryId] => 218
[isoCode] => tl
[name] => Oost Timor
[nameSlugified] => oost-timor
[continentId] => 2
)
[170] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[isoCode] => at
[name] => Oostenrijk
[nameSlugified] => oostenrijk
[continentId] => 4
)
[171] => stdClass Object
(
[countryId] => 246
[isoCode] => rn
[name] => Paaseiland
[nameSlugified] => paaseiland
[continentId] => 7
)
[172] => stdClass Object
(
[countryId] => 142
[isoCode] => pk
[name] => Pakistan
[nameSlugified] => pakistan
[continentId] => 2
)
[173] => stdClass Object
(
[countryId] => 143
[isoCode] => pw
[name] => Palau
[nameSlugified] => palau
[continentId] => 7
)
[174] => stdClass Object
(
[countryId] => 214
[isoCode] => ps
[name] => Palestina
[nameSlugified] => palestina
[continentId] => 5
)
[175] => stdClass Object
(
[countryId] => 144
[isoCode] => pa
[name] => Panama
[nameSlugified] => panama
[continentId] => 3
)
[176] => stdClass Object
(
[countryId] => 145
[isoCode] => pg
[name] => Papua Nieuw Guinea
[nameSlugified] => papua-nieuw-guinea
[continentId] => 7
)
[177] => stdClass Object
(
[countryId] => 146
[isoCode] => py
[name] => Paraguay
[nameSlugified] => paraguay
[continentId] => 9
)
[178] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[isoCode] => pe
[name] => Peru
[nameSlugified] => peru
[continentId] => 9
)
[179] => stdClass Object
(
[countryId] => 236
[isoCode] => pn
[name] => Pitcairn
[nameSlugified] => pitcairn
[continentId] => 7
)
[180] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[isoCode] => pl
[name] => Polen
[nameSlugified] => polen
[continentId] => 4
)
[181] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[isoCode] => pt
[name] => Portugal
[nameSlugified] => portugal
[continentId] => 4
)
[182] => stdClass Object
(
[countryId] => 151
[isoCode] => pr
[name] => Puerto Rico
[nameSlugified] => puerto-rico
[continentId] => 3
)
[183] => stdClass Object
(
[countryId] => 152
[isoCode] => qa
[name] => Qatar
[nameSlugified] => qatar
[continentId] => 5
)
[184] => stdClass Object
(
[countryId] => 999
[isoCode] => rr
[name] => reisinspiratie
[nameSlugified] => reisinspiratie
[continentId] => 4
)
[185] => stdClass Object
(
[countryId] => 153
[isoCode] => re
[name] => Réunion
[nameSlugified] => reunion
[continentId] => 1
)
[186] => stdClass Object
(
[countryId] => 154
[isoCode] => ro
[name] => Roemenië
[nameSlugified] => roemenie
[continentId] => 4
)
[187] => stdClass Object
(
[countryId] => 155
[isoCode] => ru
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[continentId] => 4
)
[188] => stdClass Object
(
[countryId] => 156
[isoCode] => rw
[name] => Rwanda
[nameSlugified] => rwanda
[continentId] => 1
)
[189] => stdClass Object
(
[countryId] => 157
[isoCode] => mp
[name] => Saipan
[nameSlugified] => saipan
[continentId] => 7
)
[190] => stdClass Object
(
[countryId] => 222
[isoCode] => ws
[name] => Samoa
[nameSlugified] => samoa
[continentId] => 7
)
[191] => stdClass Object
(
[countryId] => 158
[isoCode] => sm
[name] => San Marino
[nameSlugified] => san-marino
[continentId] => 4
)
[192] => stdClass Object
(
[countryId] => 239
[isoCode] => st
[name] => Sao Tome en Principe
[nameSlugified] => sao-tome-en-principe
[continentId] => 1
)
[193] => stdClass Object
(
[countryId] => 159
[isoCode] => sa
[name] => Saudi Arabië
[nameSlugified] => saudi-arabie
[continentId] => 5
)
[194] => stdClass Object
(
[countryId] => 160
[isoCode] => sn
[name] => Senegal
[nameSlugified] => senegal
[continentId] => 1
)
[195] => stdClass Object
(
[countryId] => 247
[isoCode] => rs
[name] => Servië
[nameSlugified] => servie
[continentId] => 4
)
[196] => stdClass Object
(
[countryId] => 207
[isoCode] => yu
[name] => Servie en Montenegro
[nameSlugified] => servie-en-montenegro
[continentId] => 4
)
[197] => stdClass Object
(
[countryId] => 161
[isoCode] => sc
[name] => Seychellen
[nameSlugified] => seychellen
[continentId] => 1
)
[198] => stdClass Object
(
[countryId] => 162
[isoCode] => sl
[name] => Sierra Leone
[nameSlugified] => sierra-leone
[continentId] => 1
)
[199] => stdClass Object
(
[countryId] => 163
[isoCode] => sg
[name] => Singapore
[nameSlugified] => singapore
[continentId] => 2
)
[200] => stdClass Object
(
[countryId] => 238
[isoCode] => sh
[name] => Sint Helena
[nameSlugified] => sint-helena
[continentId] => 7
)
[201] => stdClass Object
(
[countryId] => 253
[isoCode] => cx
[name] => Sint Maarten
[nameSlugified] => sint-maarten
[continentId] => 3
)
[202] => stdClass Object
(
[countryId] => 235
[isoCode] => pm
[name] => Sint Pierre en Miquelon
[nameSlugified] => sint-pierre-en-miquelon
[continentId] => 7
)
[203] => stdClass Object
(
[countryId] => 165
[isoCode] => si
[name] => Slovenië
[nameSlugified] => slovenie
[continentId] => 4
)
[204] => stdClass Object
(
[countryId] => 164
[isoCode] => sk
[name] => Slowaakse Republiek
[nameSlugified] => slowaakse-republiek
[continentId] => 4
)
[205] => stdClass Object
(
[countryId] => 175
[isoCode] => sd
[name] => Soedan
[nameSlugified] => soedan
[continentId] => 1
)
[206] => stdClass Object
(
[countryId] => 237
[isoCode] => sb
[name] => Solomon Eilanden
[nameSlugified] => solomon-eilanden
[continentId] => 7
)
[207] => stdClass Object
(
[countryId] => 166
[isoCode] => so
[name] => Somalië
[nameSlugified] => somalie
[continentId] => 1
)
[208] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => South Sudan
[nameSlugified] => south-sudan
[continentId] => 1
)
[209] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[isoCode] => es
[name] => Spanje
[nameSlugified] => spanje
[continentId] => 4
)
[210] => stdClass Object
(
[countryId] => 211
[isoCode] => sj
[name] => Spitsbergen
[nameSlugified] => spitsbergen
[continentId] => 4
)
[211] => stdClass Object
(
[countryId] => 170
[isoCode] => lk
[name] => Sri Lanka
[nameSlugified] => sri-lanka
[continentId] => 2
)
[212] => stdClass Object
(
[countryId] => 172
[isoCode] => kn
[name] => St. Kitts and Nevis
[nameSlugified] => st-kitts-and-nevis
[continentId] => 3
)
[213] => stdClass Object
(
[countryId] => 173
[isoCode] => lc
[name] => St. Lucia
[nameSlugified] => st-lucia
[continentId] => 3
)
[214] => stdClass Object
(
[countryId] => 174
[isoCode] => vc
[name] => St. Vincent
[nameSlugified] => st-vincent
[continentId] => 3
)
[215] => stdClass Object
(
[countryId] => 176
[isoCode] => sr
[name] => Suriname
[nameSlugified] => suriname
[continentId] => 9
)
[216] => stdClass Object
(
[countryId] => 177
[isoCode] => sz
[name] => Swaziland
[nameSlugified] => swaziland
[continentId] => 1
)
[217] => stdClass Object
(
[countryId] => 180
[isoCode] => sy
[name] => Syrië
[nameSlugified] => syrie
[continentId] => 5
)
[218] => stdClass Object
(
[countryId] => 181
[isoCode] => tw
[name] => Taiwan
[nameSlugified] => taiwan
[continentId] => 2
)
[219] => stdClass Object
(
[countryId] => 213
[isoCode] => tj
[name] => Tajikistan
[nameSlugified] => tajikistan
[continentId] => 2
)
[220] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[isoCode] => tz
[name] => Tanzania
[nameSlugified] => tanzania
[continentId] => 1
)
[221] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[isoCode] => th
[name] => Thailand
[nameSlugified] => thailand
[continentId] => 2
)
[222] => stdClass Object
(
[countryId] => 220
[isoCode] => tb
[name] => Tibet
[nameSlugified] => tibet
[continentId] => 2
)
[223] => stdClass Object
(
[countryId] => 184
[isoCode] => tg
[name] => Togo
[nameSlugified] => togo
[continentId] => 1
)
[224] => stdClass Object
(
[countryId] => 240
[isoCode] => tk
[name] => Tokelau
[nameSlugified] => tokelau
[continentId] => 7
)
[225] => stdClass Object
(
[countryId] => 223
[isoCode] => to
[name] => Tonga
[nameSlugified] => tonga
[continentId] => 7
)
[226] => stdClass Object
(
[countryId] => 185
[isoCode] => tt
[name] => Trinidad en Tobago
[nameSlugified] => trinidad-en-tobago
[continentId] => 3
)
[227] => stdClass Object
(
[countryId] => 38
[isoCode] => td
[name] => Tsjaad
[nameSlugified] => tsjaad
[continentId] => 1
)
[228] => stdClass Object
(
[countryId] => 49
[isoCode] => cz
[name] => Tsjechische Republiek
[nameSlugified] => tsjechische-republiek
[continentId] => 4
)
[229] => stdClass Object
(
[countryId] => 186
[isoCode] => tn
[name] => Tunesië
[nameSlugified] => tunesie
[continentId] => 1
)
[230] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[isoCode] => tr
[name] => Turkije
[nameSlugified] => turkije
[continentId] => 5
)
[231] => stdClass Object
(
[countryId] => 188
[isoCode] => tm
[name] => Turkmenistan
[nameSlugified] => turkmenistan
[continentId] => 2
)
[232] => stdClass Object
(
[countryId] => 189
[isoCode] => tc
[name] => Turkse en Caicos Eilanden
[nameSlugified] => turkse-en-caicos-eilanden
[continentId] => 3
)
[233] => stdClass Object
(
[countryId] => 245
[isoCode] => tv
[name] => Tuvalu
[nameSlugified] => tuvalu
[continentId] => 7
)
[234] => stdClass Object
(
[countryId] => 195
[isoCode] => uy
[name] => Uruguay
[nameSlugified] => uruguay
[continentId] => 9
)
[235] => stdClass Object
(
[countryId] => 198
[isoCode] => vu
[name] => Vanuatu
[nameSlugified] => vanuatu
[continentId] => 7
)
[236] => stdClass Object
(
[countryId] => 199
[isoCode] => va
[name] => Vaticaanstad
[nameSlugified] => vaticaanstad
[continentId] => 4
)
[237] => stdClass Object
(
[countryId] => 200
[isoCode] => ve
[name] => Venezuela
[nameSlugified] => venezuela
[continentId] => 9
)
[238] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[isoCode] => gb
[name] => Verenigd Koninkrijk
[nameSlugified] => verenigd-koninkrijk
[continentId] => 4
)
[239] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[isoCode] => ae
[name] => Verenigde Arabische Emiraten
[nameSlugified] => verenigde-arabische-emiraten
[continentId] => 5
)
[240] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[isoCode] => us
[name] => Verenigde Staten
[nameSlugified] => verenigde-staten
[continentId] => 6
)
[241] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[isoCode] => vn
[name] => Vietnam
[nameSlugified] => vietnam
[continentId] => 2
)
[242] => stdClass Object
(
[countryId] => 202
[isoCode] => wf
[name] => Wallis & Futuna
[nameSlugified] => wallis-futuna
[continentId] => 7
)
[243] => stdClass Object
(
[countryId] => 215
[isoCode] => eh
[name] => Westelijke Sahara
[nameSlugified] => westelijke-sahara
[continentId] => 1
)
[244] => stdClass Object
(
[countryId] => 18
[isoCode] => by
[name] => Wit-Rusland
[nameSlugified] => wit-rusland
[continentId] => 4
)
[245] => stdClass Object
(
[countryId] => 204
[isoCode] => zm
[name] => Zambia
[nameSlugified] => zambia
[continentId] => 1
)
[246] => stdClass Object
(
[countryId] => 205
[isoCode] => zw
[name] => Zimbabwe
[nameSlugified] => zimbabwe
[continentId] => 1
)
[247] => stdClass Object
(
[countryId] => 171
[isoCode] => gs
[name] => Zuid Georgia
[nameSlugified] => zuid-georgia
[continentId] => 3
)
[248] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => Zuid Sudan
[nameSlugified] => zuid-sudan
[continentId] => 1
)
[249] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[isoCode] => za
[name] => Zuid-Afrika
[nameSlugified] => zuid-afrika
[continentId] => 1
)
[250] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[isoCode] => kr
[name] => Zuid-Korea
[nameSlugified] => zuid-korea
[continentId] => 2
)
[251] => stdClass Object
(
[countryId] => 178
[isoCode] => se
[name] => Zweden
[nameSlugified] => zweden
[continentId] => 4
)
[252] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[isoCode] => ch
[name] => Zwitserland
[nameSlugified] => zwitserland
[continentId] => 4
)
)
[portalTicker] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[userId] => 464097
[username] => volunteerinnepal
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 2
[currentContinentName] => Azië
[currentContinentNameSlugified] => azie
[currentCountryNameSlugified] => nepal
[currentCountryName] => Nepal
[currentCountryIsoCode] => np
[currentCountryId] => 132
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
)
[name] => Corine Bakhuizen
[firstName] => Corine
[reportsCount] => 24
[travelsCount] => 1
)
[1] => stdClass Object
(
[userId] => 424114
[username] => MiekeSimons
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 4
[currentContinentName] => Europa
[currentContinentNameSlugified] => europa
[currentCountryNameSlugified] => nederland
[currentCountryName] => Nederland
[currentCountryIsoCode] => nl
[currentCountryId] => 134
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 87
[countryName] => India
[countryIsoCode] => in
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
)
[name] => Mieke Simons
[firstName] => Mieke
[reportsCount] => 192
[travelsCount] => 5
)
)
[latestNews] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[newsId] => 137
[date] => 2026-02-10
[title] => Praktische tips voor een ontspannen autoreis
[text] =>
Met de auto op reis gaan blijft één van de fijnste manieren om vrijheid te voelen. Je bepaalt zelf je tempo, je route en je stops. Geen wachtrijen, geen bagagelimieten, geen vaste schema’s. Maar die vrijheid werkt alleen echt als je je reis goed aanpakt. Zonder voorbereiding wordt een roadtrip al snel vermoeiend in plaats van ontspannend. Met de juiste mindset en een paar slimme keuzes maak je van elke rit een onvergetelijke ervaring.
Veel stress ontstaat al vóór vertrek. Te veel kilometers per dag, te weinig rustmomenten en te hoge verwachtingen.
Probeer je reisdagen niet voller te proppen dan nodig. Vier tot zes uur rijden per dag is voor de meeste mensen meer dan genoeg. Zo hou je tijd over om onderweg te stoppen, iets te eten, een wandeling te maken of gewoon even niets te doen.
Plan je grote lijnen, maar laat ruimte voor spontaniteit. Soms is het net die onverwachte afslag die je bij het mooiste uitzicht brengt.
Op lange ritten merk je snel wat echt telt: een goede zithouding, weinig rijgeluid en een stabiel gevoel op de weg. Niet hoe snel je gaat, maar hoe ontspannen je aankomt.
Elektrisch rijden op vakantie klinkt voor sommigen nog spannend, maar in de praktijk valt het goed mee.
Bovendien ontdek je onderweg vaak leuke plekken bij laadstations: parkjes, cafés, kleine dorpen waar je anders gewoon voorbij zou rijden.
Het kost je tien minuten en kan uren stress besparen.
Wie nog op zoek is naar een betrouwbare auto, vindt vandaag veel opties online. Zo is Touring CarSelect een platform waar je rustig kunt kijken naar recente tweedehandswagens met garantie, zonder de typische showroomdruk. Dat is handig als je zonder zorgen wil vertrekken.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => praktische-tips-voor-een-ontspannen-autoreis
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/137/137_1.jpg
)
[1] => stdClass Object
(
[newsId] => 135
[date] => 2026-01-28
[title] => Van droom naar bezit: hoe je verantwoord een boot of tweede huis koopt
[text] =>
Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens iets te huren of in een druk hotel te zitten. Maar voordat je die stap zet, is het slim om eerst goed na te denken.
Een eigen boot of vakantiehuis heeft veel aantrekkingskracht: het is jouw eigen plek om tot rust te komen, weg van dagelijkse beslommeringen. Je bepaalt zelf wanneer je gaat, met wie, en hoe lang je blijft. Voor veel reizigers voelt het als een rustpunt.
Tegelijkertijd is bezit geen vanzelfsprekendheid: het brengt verplichtingen en kosten mee die je niet moet onderschatten. Een vakantiehuis of boot is geen hotel of huurwoning. Je bent verantwoordelijk voor onderhoud, stalling, verzekering en alle bijkomende lasten. Denk bijvoorbeeld aan onvoorziene uitgaven voor reparaties, extra kosten bij verhuur of seizoensgebonden beperkingen die het gebruik beïnvloeden.
Of je nu kiest voor een boot of vakantiehuis: de locatie bepaalt veel. Hoe ver is het van je ‘thuis’? Hoe vaak ga je echt? Als je slechts één of twee weekenden per jaar kunt gaan, is het de vraag of de investering de moeite waard is.
De meeste experts raden aan om vóór aankoop te huren of te logeren op een vergelijkbare plek, om te ervaren of het écht bij je past.
Bij een vakantiehuis moet je ook uitzoeken wat de lokale regels zijn. In Nederland is permanente bewoning van een recreatiewoning bijvoorbeeld niet altijd toegestaan.
Ook kan de omgeving of het seizoen invloed hebben op het gebruiksgemak. Bij een boot spelen zaken als vaargebied, ligplaatsen en bereikbaarheid een rol.
De koopprijs is vaak nog maar het begin. Denk aan overdrachtsbelasting, notariskosten en soms advieskosten. Daarna komen de vaste lasten: energie, belastingen, verzekeringen, onderhoud en eventuele park- of ligplaatskosten.
Winterstalling en antifoulingPeriodiek motoronderhoud en keuringBrandstof, waterkaarten, havengeldenEen recreatiewoning vraagt om structureel onderhoud van zowel binnen- als buitenzijde, denk aan schilderwerk, dakonderhoud, cv-installaties of tuinbeheer. Vergeet ook niet de kosten voor schoonmaak bij verhuur of een lokale beheerder.
Kostenvoorbeeld
Reken voor een bescheiden vakantiewoning op €3.000–€6.000 vaste lasten per jaar. Voor een middelgrote boot al snel €2.500–€4.000, afhankelijk van gebruik en stalling.
Wat past beter bij jou: boot of vakantiehuis?
Een boot biedt ultieme flexibiliteit. Je kunt meerdere locaties aandoen, je ‘verplaatst’ je vakantieplek als het ware. Dat is perfect voor mensen die houden van avontuur op het water en zich makkelijk kunnen aanpassen. Tegelijkertijd vraagt een boot intensief onderhoud, en zijn de jaarlijkse kosten vaak hoger dan verwacht. Zeker als je er niet zelf veel aan doet.
Een vakantiehuis is stabieler qua investering. Je kiest voor een vaste plek die je naar eigen smaak kunt inrichten en verbeteren. Bovendien kun je het huis mogelijk (deels) verhuren als je er zelf niet bent. De keerzijde: minder mobiliteit, en ook hier zijn er terugkerende kosten die vaak onderschat worden.
Let op: De waardeontwikkeling van een vakantiehuis kan aantrekkelijk zijn, maar dit is sterk afhankelijk van locatie, onderhoud en regelgeving.
Een slimme investering bescherm je met een goede verzekering
Welke keuze je ook maakt, je koopt geen luxeproduct maar een bezit met waarde. En waarde vraagt om bescherming. Het risico op schade door brand, storm, inbraak of ongelukjes is niet te vermijden maar je kunt je er wel goed tegen wapenen.
Daarom is het verstandig om je vanaf het begin goed te laten adviseren over passende verzekeringen. Eerdmans is verzekeringsspecialist voor recreatie die precies weet wat belangrijk is bij het verzekeren van een boot of vakantiehuis. Denk aan dekking voor schade, aansprakelijkheid, inboedel of milieuschade.
Wat als je droom verandert?
Een boot of vakantiehuis koop je vaak met het idee om er jarenlang van te genieten. Maar levens veranderen. Misschien gebruik je het minder dan gedacht, wil je overstappen op een ander type vaartuig of woning, of komt er een moment dat je de investering liever liquide maakt. Dan is het goed om een plan B te hebben.
- Restwaarde en marktvraag: Boten schrijven doorgaans sneller af dan recreatiewoningen. Een goed onderhouden huis op een gewilde locatie kan zijn waarde behouden of zelfs stijgen, zeker bij schaarste.
- Verkoopproces: Bij een vakantiehuis moet je denken aan een verkoopmakelaar, juridische afhandeling (zeker in het buitenland), en eventueel het afkopen van erfpacht of parkcontracten. Voor een boot: registratie, keuring en mogelijk btw-status.
- Verhuren als tussenstap: Als verkoop nog geen optie is, kun je overwegen om (tijdelijk) te verhuren om kosten te dekken. Let dan wel op extra regels, vergunningen en verzekeringseisen.
Tip: Bepaal bij aankoop al wat je ideale gebruikstermijn is. Zo kun je tijdig inspelen op veranderingen en voorkom je dat het bezit een last wordt.
Maak van jouw droom een doordacht plan
Een eigen boot of vakantiehuis kopen is fantastisch. Het kan jouw reislust en behoefte aan vrijheid vervullen. Maar de droom wordt pas echt duurzaam als je realistisch bent over kosten, tijd, onderhoud en verzekeringen.
Neem de tijd om te rekenen, plannen en vergelijken. Kijk of de investering bij je levensstijl past, en maak gebruik van de juiste expertise. Zo wordt je vakantiedroom geen zorgenpost, maar een plek waar je jaar na jaar van kunt genieten.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => van-droom-naar-bezit-hoe-je-verantwoord-een-boot-of-tweede-huis-koopt
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/135/135_1.jpg
)
[2] => stdClass Object
(
[newsId] => 136
[date] => 2025-12-30
[title] => Vrijheid onderweg begint met overzicht
[text] => De paradox van vrijheid
Reizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je nodig hebt en hoe je keuzes maakt, wordt reizen pas echt zorgeloos. Dat geldt voor alles onderweg: je route, je bagage, je geld en zelfs de manier waarop je met technologie omgaat. In een wereld waarin innovatie snel vooruitgaat draait vrijheid steeds meer om inzicht.
De voorbereiding als fundament
Spontaan reizen klinkt romantisch, maar zelfs de meest vrije avonturier plant bewust. Een goede voorbereiding betekent niet dat je alles vastlegt, maar dat je ruimte creëert voor improvisatie. Door inzicht te hebben in je budget, je documenten en je route, kun je met vertrouwen loslaten. Overzicht is geen beperking, maar een hulpmiddel. Het maakt dat je keuzes kunt maken zonder stress, omdat je weet wat je achterlaat en waar je naartoe wilt.
Rust in plaats van controle
Overzicht geeft rust. Niet omdat alles voorspelbaar wordt, maar omdat je beter weet hoe je kunt omgaan met het onverwachte. Een gemiste trein, een omweg of een vertraging voelt minder zwaar als je grip houdt op het geheel.
Digitale vrijheid onderweg
Reizen anno nu is digitaal. Van tickets tot navigatie, van reserveringen tot communicatie: bijna alles gebeurt online. Dat brengt gemak, maar ook verantwoordelijkheid. De moderne reiziger kiest bewust hoe hij technologie gebruikt. Digitale innovaties laten zien hoe transparantie en flexibiliteit hand in hand kunnen gaan. Ze helpen ons niet om méér vast te leggen, maar om slimmer te plannen.
Balans tussen plannen en genieten
De kunst van reizen is weten wanneer je moet plannen en wanneer je moet loslaten. Te veel voorbereiding kan spontaniteit doden, maar te weinig overzicht zorgt voor onrust. De balans ligt ergens in het midden. Door vooraf te bedenken wat belangrijk is, of dat nu je budget, vervoer of gezondheid is, maak je ruimte om onderweg te genieten.
Een reis zonder zorgen is een reis met aandacht
Vrijheid is niet hetzelfde als impulsiviteit. Wie met aandacht reist, ziet meer, voelt meer en beleeft meer. Overzicht helpt om dat bewustzijn vast te houden, ook in een wereld vol prikkels en keuzes.
Slim omgaan met middelen
Wie reist, weet dat geld niet alleen een praktisch hulpmiddel is, maar ook invloed heeft op rust en vrijheid. Een overzicht van wat je hebt en wat je uitgeeft voorkomt onnodige stress. Door bewust te kiezen hoe je je middelen beheert, digitaal of contant, houd je de regie. Ook nieuwe vormen van technologie, zoals ethereum, maken het makkelijker om inzicht te krijgen in waarde, transacties en mogelijkheden, waar ter wereld je ook bent.
Vrijheid is weten wat genoeg is
Een van de mooiste lessen van reizen is leren wat je écht nodig hebt. Vaak blijkt dat veel minder te zijn dan je denkt. Overzicht helpt om dat te ontdekken. Niet alleen in spullen, maar ook in keuzes. Wanneer je weet wat belangrijk is, kun je de rest loslaten. Dat geldt voor bagage, maar ook voor verwachtingen.
Inzicht als kompas
Inzicht vervangt geen avontuur, maar maakt het dieper. Het helpt je bewuster te reizen en beter te begrijpen wat je onderweg zoekt. Of het nu gaat om een lange roadtrip, een wereldreis of een weekend in eigen land: inzicht is je kompas. Het laat zien waar je vandaan komt, waar je nu bent en waar je naartoe wilt.
Vrijheid door bewust leven
Vrijheid onderweg is meer dan bewegen, het is leven met intentie. Wie bewust reist, kiest niet voor het drukste schema, maar voor het rijkste moment. Overzicht maakt dat mogelijk. In een tijd waarin reizen, technologie en financiën steeds meer met elkaar verweven zijn, wordt inzicht de sleutel tot rust. Ethereum is daar een mooi symbool van: een systeem dat draait om transparantie en autonomie, net als reizen zelf. Want echte vrijheid is niet weglopen van structuur, maar het bewust kiezen van richting.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => vrijheid-onderweg-begint-met-overzicht
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/136/136_1.jpg
)
)
[topCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[continentId] => 2
[countryId] => 88
[reportCount] => 7
[pictureCount] => 65535
[position] => 1
[countryName] => Indonesië
[countryIsoCode] => ID
[continentName] => Azië
)
[1] => stdClass Object
(
[continentId] => 2
[countryId] => 183
[reportCount] => 4
[pictureCount] => 65535
[position] => 2
[countryName] => Thailand
[countryIsoCode] => TH
[continentName] => Azië
)
[2] => stdClass Object
(
[continentId] => 2
[countryId] => 115
[reportCount] => 2
[pictureCount] => 65535
[position] => 3
[countryName] => Maleisië
[countryIsoCode] => MY
[continentName] => Azië
)
[3] => stdClass Object
(
[continentId] => 2
[countryId] => 201
[reportCount] => 2
[pictureCount] => 65535
[position] => 4
[countryName] => Vietnam
[countryIsoCode] => VN
[continentName] => Azië
)
[4] => stdClass Object
(
[continentId] => 2
[countryId] => 87
[reportCount] => 1
[pictureCount] => 65535
[position] => 5
[countryName] => India
[countryIsoCode] => IN
[continentName] => Azië
)
[5] => stdClass Object
(
[continentId] => 2
[countryId] => 170
[reportCount] => 1
[pictureCount] => 36442
[position] => 6
[countryName] => Sri Lanka
[countryIsoCode] => LK
[continentName] => Azië
)
)
[countryId] => 132
[countryName] => Nepal
[continentId] => 2
[continentName] => Azië
[countryPopulation] => 0
[countrySurface] => 0
[capitalCityLongitude] => 0.000000
[capitalCitylatitude] => 0.000000
[portalReports] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[15] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106806
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-03
[photoRevision] => 0
[title] => Dag twee in het ziekenhuis
[message] => Dag twee in het ziekenhuis. Ik heb aan Ilse gevraagd of ik mag vragen wanneer ik naar een andere afdeling wil. Assertief zijn mag zeker, nou dat lukt mij wel.
De taxichauffeur die mij elke dag naar het ziekenhuis zal brengen heeft zich vandaag niet gedoucht en ook zijn deo niet gebruikt. Net als gisteren overigens [e-1f601]. Hij heeft een driftige rijstijl misschien ruikt hij daarom een beetje. Maar hij brengt me veilig bij het ziekenhuis. Elke chauffeur neemt weer een andere route, van en naar huis. Zo zie ik veel van de stad. Ik blijf mij elke dag verbazen wat ik zie. Fietskarren vol met fruit, voortgeduwd door de arbeider. Hij moet met heel zijn gewicht tegenhangen anders valt hij en zijn fiets om. Een vrouwtje op de hoek doet de was bij de stoeprand. En de man die ligt te rusten op een stapel stenen buizen. Dit is Kathamandu ten top.
Aangekomen in het ziekenhuis loop ik naar het kantoor van Indira, maar het kantoor is nog afgesloten. Ik ga nog even buiten zitten. Om half negen is ze er nog niet, ik bel haar maar even. Ze zegt dat ik weer naar de labor room mag. Nou.....liever iets anders vandaag. Het wordt de afdeling waar de dames liggen te puffen, bed aan bed, zonder privacy, 8 bedden per block. Later hoor ik dat er 70 tot 80 bevallingen per etmaal zijn, te weinig ruimte voor een beetje privacy.
Ik word gekoppeld aan een student die ik echt niet kan verstaan. Uiteindelijk sta ik letterlijk met mij rug tegen de muur, ze blijft maar kletsen, hoe kom ik hier vandaan [e-1f60a]?
Ik loop rond en zie van alles gebeuren. Het blijft een drukte rondom de bedden, familie, studenten, verloskundigen enz. Er komt een bewaker aan....ik denk wat doet deze heer in ons midden? Ze leggen uit dat hij zorgt dat de familie naar buiten gaat, de dokter begint aan haar controle ronde.
Er loopt een assistent voorop en check met een doptone de hartslag vd baby. Daarna komt de dokter langs, zonder pardon, hup, even toucheren. En door naar de volgende. Ze pakt gelukkig na elke moeder een paar nieuwe handschoenen uit de rvs pannetje met deksel. Dat is zo steriel als het maar kan in Nepal, denk ik.
Elk bed heeft een nummer en eigen dossiermap, daar worden alle controle papieren in bewaard. Er wordt veel geroepen van de een naar de ander, wat er genoteerd moet worden in de papieren. Zouden ze nooit een fout maken met de bednummers?? Elke 4 uur komt de dokter langs voor de controle, ze oogt heel druk. Tussendoor heeft ze nog wel tijd om te vragen wie ik ben en waar ik voor kom. Ze heeft meer tijd voor mij dan voor de moeders. Ze verontschuldigd zich dat ze druk is en het er ruw aan toegaat. Maar ze heeft veel moeders te controleren dus ze moet de gang erin houden.
Als er een paar "bekende" studenten gaan lunchen vraag ik of ik mee mag lopen? Ja hoor, vinden ze akkoord. Op de bovenste verdieping staat hun kluisje, daar pakken ze hun eten. We gaan zitten aan een tafeltje in een gangetje bij het raam. Al gauw krijg ik eten aangeboden, ik voel mij bezwaard en wijs het af. Maar volgens de Nepalese cultuur deel je je eten. Er is geen ontkomen aan, ik ga weer aan de lekkele lice [e-1f601] met kikkererwten, gekookte aardappelen. Ik mag haar lepel gebruiken en zelf leent ze de lepel van haar vriendin, zo lief toch? Eerlijk is eerlijk, het is erg smaakvol. We kletsen wat over onze levens, zij zijn alle 3 getrouwd. En de kleinste van het stel is 36 weken zwanger, ze is nog steeds aan het werk.
Terug op de afdeling gaan op een gegeven moment een aantal moeders met familie in colonne ergens heen. De dossiermappen worden verzameld en daar lopen alle moeders met weeën de afdeling af. Ik besluit mee te lopen om te kijken wat ze gaan doen. Ze gaan langs de dokter met het echoapparaat. Er zijn verschillende units waar je aan kan sluiten in de rij. Ik wip mee naar binnen met de jonge moeder die al dik in haar weeën zit. Gelukkig mag ze zo als eerste. Want er zitten 10 mensen in deze unit, gewoon bij de dame die de echo krijgt.
Om 13 uur hou ik voor gezien. Op naar een kopje cappuccino bij de ekta bookstore. Even rust.... mijn zus appt of we even zullen videobellen met pa en ma erbij. Inmiddels aangekomen in Thamel laat ik hun even het drukke straatleven zien. Ik vertel over mijn belevenissen van deze ochtend. Fijn om ze weer even gesproken te hebben. Daarna ga ik naar the garden of dreams, vlakbij Thamel. Een prachtige tuin met bloemen, zo'n oase van rust in deze drukke stad. De influencers zijn druk met foto's maken want het is er prachtig.
Ik haal geld bij de geldautomaat en koop een Nepalese portemonnee om al die flappen in op te bergen. Het zijn er namelijk 70!! [e-1f923] Ik eet een heerlijke kip cordonbleu bij het roof top terras van het third eye restaurant. Ik koop een eerste souvenir voor thuis en laat me afzetten bij The bakery, even een cappuccino voor ik naar huis wandel. Ik fotografeer wat oude ambachten in de straat, hier het normale avondleven.
Thuis neem ik met Ilse nog wat sightseeing tips door, heel handig zo! Het is hier echt een hele fijne plek, ze weten en regelen alles voor je! Top!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 12
[visitorCount] => 256
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/729_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dag-twee-in-het-ziekenhuis
)
[16] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106796
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-02
[photoRevision] => 0
[title] => Eén kraamkamer vol moeders
[message] => Het eerste dagje ziekenhuis, ik ga op weg met de prachtige reference letter van Iveta. Thanks again! [e-1f49c] De taxi brengt mij naar het ziekenhuis, het verkeer is veel minder druk dan gisteren, we zijn er zo. Op zoek naar Indira, die ik snel gevonden heb. De rondleiding betekent regelrecht naar de labor room. Daar word ik overgedragen aan een andere supervisor. Het blijft lastig te verstaan....een Nepalees die Engels spreekt. Ze legt wat dingen uit die me later wat meer duidelijk worden zoals bijvoorbeeld de verschillende kleuren uniform van de verpleegsters.
Ik val met mij neus in de boter, ik hoor een vrouw in baringsnood. Maar eerst uitleg over de kraamafdeling. De bedden staan naast elkaar opgesteld, er hangt een gordijn dat alleen in de lengte dicht kan. De bedden zijn van een heel ander level dan wij ze kennen, oud en verroest. De net bevallen moeder ligt naast de moeder die nog dik in haar laatste weeën zit. Kijk gewoon maar even de andere kant op wordt er geadviseerd.
Om het bed van de bevallende vrouw is het druk met verschillende mensen. Op een afstandje kijk ik wat er allemaal gebeurd. Stiekem aan steeds een stukje dichterbij [e-1f643] ik vind het interessant!
De kraamvrouw heeft het moeilijk, ik zie een hoop getrek en geduw. Maar dan hoor ik de baby huilen, gelukkig want het zag er zo woest uit. Als de baby wordt meegenomen naar het warmtebedje zie ik hoe hij zijn controles krijgt. Hij krijgt kleertjes aan, door de familie meegebracht in een tasje waar ze bij ons de groente op de markt mee verpakken. Een roze babypakje voor deze mooie donkere jongen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 226
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/659_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-kraamkamer-vol-moeders
)
[17] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106784
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-02
[photoRevision] => 0
[title] => Alleen vermaken lukt mij prima
[message] => Opnieuw goed geslapen, zeker nu ik het dikke dekbed uit de hoes heb gehaald.
Om half tien moet ik klaar zijn, Shiva zal mij begeleiden naar en in het ziekenhuis. We gaan op de scooter, ik hou ervan. In de wijk is het verkeer nog rustig vergeleken bij de main road. Gelukkig heb ik ervaring bij Remco op de motor, dus ik zit relaxed. Het is een aardig stuk rijden, zo kan ik alles rustig bekijken.
In het ziekenhuis moeten we ons melden bij de administratie waar ik word ingeschreven. Er moet nog wel een referentie letter komen want wie zegt dat ik wel echt een nurse ben. Ik besluit mijn collega Iveta te vragen, zij schudt zo'n mooi briefje zo uit haar mouw. Na wat heen en weer lopen naar verschillende mensen staat het licht op groen, ik kan morgen beginnen. Om 8.30 uur moet ik er zijn, de persoon waar ik mij moet melden is er nu niet. Hij/zij zal mij morgen een rondleiding geven. Ik hoop te mogen kijken op de neonatologie en een bevalling bij te wonen. Maar laat ik beginnen bij de kraamdames die na hun bevalling nog even in het ziekenhuis blijven. Daar kunnen ze wat extra handjes gebruiken.
In Nepal heeft men geen zorgverzekering of huisarts. Je gaat gelijk naar het ziekenhuis, dan betaal je voor een consult. Er zitten heel veel mensen te wachten om een ticket te kopen, er staat zelfs een beveiliger bij, om orde te houden. Als iets niet naar wens gaat wordt er streng op haar fluit geblazen.
De familie van de kraamvrouw blijft bij haar ten tijde van haar ziekenhuis opname. Ze blijven slapen en liggen dan op matjes in de gang. Wanneer er medicijnen moeten komen dan gaat de familie dit eerst kopen ( buiten het ziekenhuis zijn medicijn loketten ) daarna worden de medicijnen pas gegeven. Als je geopereerd wordt gaat dit op dezelfde manier, je koopt eerst alle spullen die nodig zijn, dit geef je af aan het operatieteam en dan kan de operatie beginnen. Zo ook bij een evt . bloedtransfusie. Je krijgt het zakje bloed mee in een tempex box. Wordt het bloed niet gebruikt, dan gaat het bloed weer terug, in de tempex box zonder koeling, richting de bloedbank.
Als we klaar zijn in het ziekenhuis vraag ik of Shiva mij ergens af kan zetten zodat ik de taxi kan nemen naar de stuppa. We moeten nog een heel stuk de andere kant uitrijden voor hij mij afzet. We komen weer uit op de main road. Het verkeer is nog drukker dan vanmorgen. We proberen vanaf een zijstraat in te voegen maar dat lukt pas na een aantal minuten als de stoet gaat rijden. De meneer met zijn huishoudspullen probeert haaks tussen alle auto's en scooters door te lopen. Het lukt hem wel want hij is er eerder dan wij. Shiva gaat eerst met de stroom mee maar wanneer we ver genoeg naar het midden zijn gemaneuvreerd, maakt hij een haakse draai en we gaan de andere kant op. Anders moeten we nog een heel stuk de andere kant op voor we kunnen draaien. Dit is een betere optie, well done Shiva [e-1f44c]. Onderweg gaan we even tanken, er staat een beveiliger in militair pak, hij wijst ons de rij voor de scooters. Er staan er een stuk of twintig voor ons [e-1f604], het is opstellen in drie rijen. Eerst een ticket kopen, je krijgt een geschreven bonnetje mee met het bedrag wat je hebt betaald en wat je kunt tanken. Wel een maf gezicht al die mensen met helm op voor het ticketlocket [e-1f603] Eenmaal volgetankt bedankt Shiva mij voor het wachten, ik bedank hem voor de leuke ervaring. [e-1f60d] Gelukkig voel ik mij ontspannen op de scooter, hier en daar mij knie intrekken om niet te botsen of mijn been optrekken om niet in aanraking te komen met een warme uitlaat. Na een half uur scooteren zet Shiva mij af. Ik kan inmiddels wel een plasmomentje gebruiken, dus ik loop eerst verder de straat in. Hey, ik zie de Nepalese Starbucks. Daar had Roos mij op gewezen toen we in Thamel waren. Thanks Roos [e-1f929] Tijd voor een zen moment in de airco waar ik even kan afschalen van de benzine dampen, het stof, de temperatuur en de drukte [e-1f92d].
Ik bestel een croissant met bacon, gebakken ei en wat gestoofde groente. Heerlijk!! Maar tijdens het eten van mijn gebakken ei vraag ik mij af of dat een goed idee is. Hoewel je hier prima een ijsklontje in je drinken kunt nemen weet ik het met een gebakken ei niet zo zeker. We gaan het zien.....
Het is het eerste stevige voedsel wat ik krijg sinds dagen, het valt daarom wat zwaar op de maag. Later in de middag neem ik een lemon soda. Deze stevige citroen smaak zullen de bacteriën wel klein krijgen.
Ik bestel een taxi met de indrive app. Waar ik eerst een scooter bevestig, kan ik deze gelukkig nog cancelen. Een witte Suzuki moet mij oppikken. Maar daar zijn er meer van, dus ehhhhh..... gelukkig hebben we gisteren de cijfers geleerd. Ik herken de 1. En zie twee keer hetzelfde cijfer, dat is 75% van mij nummerbord. Bingo, het is Suraj, een goedlachse twintiger die moeiteloos door het verkeer heen gaat. Toettoet.... want hij wil inhalen met zijn witte Suzuki Maruti [e-1f602] ondertussen heeft hij nog een telefoongesprekje, schakelen, het maakt hem allemaal niet uit! Geweldig toch.
Deze stuppa ( tempel) vind ik mooier dan die van gisteren. Het is een indrukwekkende stuppa, zijn muts blinkt mooi in de zon. Ik loop er in en omheen. Rondom de stuppa zijn allemaal souvenier winkels..... armbanden, kralenkettingen en rozenkransen te over. In een zijstraatje zie ik de locals in hun winkeltjes en maak de nodige foto's. Hier hou ik zo van. [e-1f9e1]
Terug naar huis een taxi scooter geboekt, het is nog een half uur naar huis rijden. Als we eenmaal rijden bedenk ik mij dat ik geen helm draag en de chauffeur wel, misschien niet zo'n handig idee. Maar hij rijdt super netjes dus geen paniek, relaxed rijden we over de Kathmandu ring. Eenmaal thuis een heerlijke douche genomen want ik voelde mij enorm stoffig. Maar als ik mijn haar wil föhnen, doet het elektra het niet. Welkom in de Nepalese wereld. [e-270c]️
We eten in het privé huis daar is stroom. Ik besluit na het eten een koffietje te doen bij The bakery. Op mijn kamer is toch geen licht of iets. Maar nog steeds met slappe haren, geen krul erin. Degene die mij kennen weten hoe mijn haren dan zitten.....niet!! Volgens Hans ziet het er goed uit maar als ik naar Hans kijk, bedenk ik mij dat hij geen maatstaaf is. [e-1f605]
Lekker boekje gelezen en koffie met een taartje op. Na half negen de pas erin, we moeten om 21 uur binnen zijn. Maar dat is zeker prima want het wordt al rustig op straat. Aangekomen bij het guesthouse zie ik dat de lichten weer branden, gelukkig. Gauw aan de gang met de föhn en borstels. Maar heb je wel eens geföhnd zonder spiegel, niet te doen zeg maar. Na wat plukken op de tast bedenk ik dat ik mijn camera vd telefoon kan gebruiken. Ik hang mijn telefoon met koord aan de kapstok aan de deur. Precies op goede hoogte met het schuifkoord. Ik ben best tevreden met deze oplossing en mijn uiteindelijke kapsel!! Minimaliseren kun je leren, zoals föhnen zonder spiegel en douchen met koud water! [e-1f970]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 13
[visitorCount] => 229
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/696_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => alleen-vermaken-lukt-mij-prima
)
[18] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106762
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-01
[photoRevision] => 0
[title] => Heilige tempel en de Nepalese cultuur
[message] => Het duurde lang voordat ik sliep gisteren, alle indrukken, ik kon niet in slaap komen. Wel weer goed geslapen.
Na het ontbijt zeg ik gedag tegen 2 reizigers, zij vertrekken vandaag uit het guesthouse. Ik ga vandaag op pad met Shiva, naar monkey tempel. Ik mag achter op de scooter, zonder helm. Alleen de bestuurder heeft een helm op. Het verkeer blijft een belevenis op zich, oversteken is elke keer een challenge. Brutaal zijn en blijven doorrijden, dan laten ze je er wel door.
De tempelmuren staan om een soort bos op een heuvel. Bovenop de heuvel staat het heilige oog. We rijden helemaal om de muur heen, op en om de muren zie ik de eerste apen al! Bovenop de heuvel parkeren we de scooter en gaan naar binnen. In de tempeltuin is het druk en rommelig. Er zijn veel shops met Nepalese souveniers. Ik brand een kaarsje en draai net als Shiva aan de mantra klokken. Het uitzicht op de stad is niet optimaal, er hangt veel smok.
Shiva vraagt wat mijn plannen zijn. Of hij mij moet afzetten in Thamel? Mezelf alleen vermaken moet ik nog een beetje leren dus ik zeg twijfelachtig: ja doe maar. Gelukkig drinken we eerst nog samen wat, een lekkere bananen yoghurt. Ik vind het best nog lastig om Nepalese Shiva in het Engels te verstaan, ik zeg maar heel vaak jaha. Maar dan zie ik aan zijn gezicht dat het antwoord misschien wel nee moet zijn. [e-1f601]
Uiteindelijk vraag ik of Shiva mij bij het ontmoetingspunt "the bakery" af te zetten, dat is wat dichter bij huis. Dat voelt voor nu nog wat prettiger. Tis pas dag twee he [e-1f606]
Amelie komt ook langs en samen eten we de lunch. The bakery heeft overigens heuse westerse gebakjes, goed dat ik dat weet.
Om 14 uur thuis, dan krijg ik verdere introductie over de Nepalese cultuur, van uithuwelijken en trouwen, tot geboorte en de maanden erna. Gelukkig wordt er bij het uithuwelijken wel gekeken of de man en de vrouw bij elkaar passen, ook op astrologisch gebied moet alles kloppen. Er wordt getrouwd op een astrologische feestdag, dit zijn er een paar per jaar. Dat kan dus ook al over een week zijn. De dochters gaan bij hun schoonfamilie wonen. Het huwelijk is niet gebaseerd op liefde maar je hebt elkaar nodig voor een zoon in de familielijn. De kinderen blijven voor hun ouders zorgen, de zoon blijft thuis wonen en de schoondocher komt erbij.
Na de geboorte krijgt het kind nog geen naam, na 11 dagen krijgen ze een heilige naam van de priester. De kinderen worden genoemd, oudste kind, kleine(ste) dochter, kind met grote oren. Pas als ze naar school gaan krijgen ze een naam. De baby worden groot gebracht met borstvoeding. En als moeder even niet thuis is, wordt de baby gewoon bij een andere vrouw aan de borst gelegd. Na de bevalling wordt de vroedvrouw en de baby de eerste maanden alleen maar verzorgd met eten en massages. Eerst bij haar schoonouders en dan nog 2 tot 3 maanden bij haar moeder. De rest van haar gezin blijft thuis.
Na het eten hebben we de Nepalese test want Roos en Amelie gaan morgen het guesthouse verlaten. We proberen onze naam in Nepalese schrijftekens te schrijven. Ook houden we een Nepalees gesprekje maar na 5 minuten ben ik het alweer vergeten. Ilse en Shiva doen zo hun best om het de vrijwilligers en reizigers naar hun zin te maken. Je bouwt echt een band met elkaar op door zo met elkaar op te trekken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 265
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/506_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => heilige-tempel-en-de-nepalese-cultuur
)
[19] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106753
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-01
[photoRevision] => 0
[title] => Lekker geslapen
[message] => Lekker geslapen!!! Eerst om 6.00 wakker en de tweede keer was het al 9.20 uur. Snel eruit, een plens water in mijn gezicht, op naar het ontbijt want dat is tot 9.00 uur. Gelukkig houden ze rekening met mensen die een jetlag kunnen hebben. Aan tafel maak ik kennis met Ameli en Roos. Ik word gevraagd om mee te gaan in hun plannen van vandaag. Maar eerst wachten op de moeder van Roos, zij komt vandaag ook aan in Kathmandu.
We gaan naar Thamel, een toeristische gedeelte van de stad, hier een half uurtje vandaan. Dit kan met de taxi of lokale bus. Al hoewel je dan niet precies weet hoe lang je onderweg bent. Want als het druk is stopt de bus overal en kan het zijn dat er zomaar een baby op je schoot wordt gezet.
We gaan met de bus, goed voor de beleving. Nou dat is het zeker.... mooie gehaakte gordijntjes bij de voorruit. Een lekker Indiase muziekje hard uit de speakers. Er rijdt een extra chauffeur mee die in de opening van de deur hangt. Hij houdt alles buiten in de gaten.....zijn er reizigers die mee willen, past het passeren langs het andere verkeer? Als de bus moet stoppen dan geeft hij een harde klap tegen de zijkant. Een teken dat de chauffeur moet stoppen. [e-1f923]
Het verkeer is druk en chaotisch, er wordt veel getoeterd. Waar we gisteren via een hobbel weg de wijk in gingen, dat ik nog dacht.... hij gaat hier toch niet met de auto in? Ging vandaag de bus ook via deze hobbelweg omhoog. Precies op dat stuk staan we stil om nog wat extra passagiers mee te nemen. En dus een aardige helling proef voordat we weer verder hobbelen. Gewoon maar vertrouwen op de chauffeur en de bus. [e-270c]️
Thamel is erg leuk, allemaal kleine winkeltjes. Als je er een uur rondloopt voel je je op je gemak. We eten lunch in een restaurant waar we westerse gerechten kunnen kiezen. Het worden tacos met een peach ice tea. Weer eens wat anders dan water en kruidenthee, het smaakt mij goed. Roos en Amelie zijn op zoek naar een rugzak voor hun trekking. De keuze is reuze is deze winkel en zoveel goedkoper dan in NL. Rustig wordt er gepast, gekozen en gekocht.
Na Thamel staat er nog een bezoek aan de judoschool op het programma. Door het programma " kerst met ballen" heeft de judoka Dennis vd Geest € 25.000,- gesponsord en zo deze dojo kunnen bouwen. Hier wonen kinderen waarvan meestal vader, de moeder heeft omgebracht. Vader beland in de gevangenis en deze kinderen worden hier opgevangen. Ze krijgen school en judolessen. De leraar is een heuse vader voor hen. Amelie heeft hier vrijwilligerswerk gedaan en al die kinderen in haar hart gesloten. Ze zijn zo tof en toch onbevangen ondanks hun trauma.
We worden welkom geheten met een sjaal en bloemen. Op het eind van de ceremonie komen ze allemaal bij ons praten. Ze willen je naam weten en ze leren mij hun naam. Die zijn echt moeilijk te onthouden.
Bij het afscheid wordt er stevig geknuffeld, wat een lieve kids!!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 234
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/677_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => lekker-geslapen
)
[20] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106743
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-01
[photoRevision] => 0
[title] => Goed aangekomen in het guesthouse
[message] => De vlucht naar New Dehli ging goed, gelijk na het eten gaan slapen en voordat ik het wist was daar het ontbijt. Daarna nog wat gedommeld want Krien heeft niet genoeg aan 4 uur slaap.
Op de airport in Dehli worden we gelijk de juiste route gewezen voor de volgende gate. Opnieuw moeten we langs de controle. Maar wat een onrustig gedoe is dat. De douaniers roepen en wijzen op een gestreste manier waardoor iedereen niet leest op de instructieborden en dan ontstaan juist de schoonheidsfoutjes. De dames moeten door een aparte controle rij, dan mag je naar de mobiele paskamer, gordijn gaat dicht. Op voorhand denk je.... wat zal ze allemaal gaan fouilleren? [e-1f609] Maar het valt reuze mee, alleen met de elektronica staaf langs je op. Als ik het heb overleeft, kom ik terug bij mijn bagage. Mijn rugtas staat apart. Oh oh..... Er komt een hogere meneer kijken, met een militair uniform aan, hij wil in mijn tas zien. Nadat ik al mijn spullen eruit heb gehaald, werpt hij nog een blik in de tas en ik mag doorlopen. Thanks guy..... nu kan ik mijn tas ff opnieuw organiseren, hou ik van! Hij lacht heel gezellig en gebaard dat ik rustig aan kan doen, geen stress. [e-1f643]
Ik ga even rustig naar het toilet en eet wat. Daarna zie in op het bord: final incheck. Ik moet nog doorlopen om niet te laat aan te komen bij de gate. Een kleiner vliegtuig, op weg naar Kathmandu.
De eerste curry smurry kreeg in het vliegtuig, niet mijn ding, zo niet lekker.
Eenmaal geland het visum geregeld, dat ging best snel. Stempel, stickertje en betalen maar. Buiten staat mijn Nepalese vriend, met een blaadje met mijn naam, op mij te wachten. Tas in de auto en gaan. Dacht ik in Bali al het een en ander gezien te hebben, dat is hier nog tien keer erger. Hele trossen elektriciteits draden hangen langs de straat, je snapt niet dat dat goed gaat. Er zijn geen stoepen of ze zijn half afgebroken, stenen, zand. Het lijkt op sommige plekken of er net een aardbeving is geweest, allemaal brokken en puin. Er is zelfs een soort marktje op gesitueerd, je weet niet wat je ziet.
Aangekomen bij het guesthouse word ik welkom geheten door Ilse. Even een kopje thee, spullen op mijn kamer en gelijk mee naar het klooster. Dat ligt achter het guesthouse. En dan een heerlijke echte Nepalese maaltijd met Dal Bhat ( lekker weer een curry achtig prutje met rijst, overgoten met linzensoep). Eet smakelijk!!
Even Remco bellen, douchen en naar bed. Het was een kort nachtje afgelopen nacht.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 12
[visitorCount] => 250
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/307_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => goed-aangekomen-in-het-guesthouse
)
[21] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106267
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-23
[photoRevision] => 0
[title] => Ons gat laten rijden
[message] => Ons gat laten rijden
Zo begon Clementine gisterochtend toen we op onze vertrekdag vanuit Bardia ons per touctouc naar het dorp lieten rijden. Het autootje stopte op elke plek waar wij moesten zijn, bleef keurig wachten, ook toen we nog drie kwartier in het Tharu historisch museum en het begin van Bardia National Parc doorbrachten. Mina meldde zich rond elf uur om ons te vergezellen naar de luchthaven van Nepalganj. Afscheid met een tikka door Sonja en Budhi, een Tharu-mandje met bloemetje en het hele team samen op de foto. Partir c’est mourir un peu.
Clementine naast de chauffeur, Mina en ik achterin, zo rijden we twee uur lang naar het vliegveld. Langs de weg regelmatig ellenlange rijen lokale mensen, komend vanuit de jungle met enorme takkenbossen. Brandhout dat slechts twee dagen in het jaar gesprokkeld mag worden om een heel jaar te kunnen stoken. Daar kunnen wij ons als westerling niets meer bij voorstellen. Mijn laatste uurtjes met Mina voorlopig. Het is een groot geschenk dat zij speciaal voor mij gekomen is en we enkele dagen met elkaar konden optrekken. Het voelt alsof we elkaar gisteren nog gezien hebben, en dat klopt ook enigszins gezien de videogesprekken die we regelmatig voeren. In Nepalganj zal zij vriend Deelip even ontmoeten, ook na drie jaar van afwezigheid. Haar leven ziet er nu zo anders uit, met weinig tijd voor het onderhouden van vriendschappen. Elke week een aantal vluchten, merendeels in Azië, vaak verblijf in hotels en verder herstellen van al deze onregelmatigheid. Alhoewel een baan als stewardess een glamour-uitstraling heeft is Mina allerminst glamourous. Oké, ze ziet er prachtig uit in haar uniform en ik zie ook hoe elegant haar bewegingen geworden zijn, maar zij voelt zich vooral lekker bij mensen die haar vertrouwen genieten en zij zichzelf kan zijn.
Weer een afscheid. Mina helpt onze bagage naar de juiste plek en dan zijn Clementine en ik weer over. Veel houtje-touwtje op deze luchthaven, die dringend aan vernieuwing toe is. Met enige vertraging zitten we een uur later in een vliegtuigje van Yeti Airlines, beiden aan het raam aan de linkerkant, voor het beste uitzicht op de Himalayatoppen. Deze laten zich niet zien, maar er is wel vrij zicht op het veranderende landschap beneden ons. Veilig geland in Kathmandu brengt een prepaid taxi ons naar Patan, een van de historische plekken rondom de hoofdstad. Het is spitsuur en wij voelen deze dag in al onze vezels. Ons hotelletje vormt met haar bouwstijl onderdeel van deze historie. Veel houtsnijwerk, gezellige hoekjes, nissen in muren en een slot op onze kamerdeur alsof je een kerker binnentreedt. Voor de eigenaar is geen moeite te veel, de gast is koning. Later vinden we iets verderop een zeer schoon tentje om te eten. Het toilet bevindt zich echter buiten in een donker hok, waarvoor ik vriendelijk bedank.
Vroeg naar bed en vroeg op, een zonovergoten ontbijt op het dakterras. Er moet vandaag geshopt worden in Thamel, laatste kans voor onze terugreis. Op vervoer kan al bespaard worden, twee motorfietsen in plaats van een taxi. Onze man regelt dit snel en even later staan twee mannen klaar om ons te vervoeren, dwars door de hectische ochtendspits van Kathmandu. Het blijft fascinerend, deze organische stroom van allerlei dicht opeengepakte voertuigen. Wat extra gas zodra het kan. Bij de Garden of Dreams gaan we te voet verder en start onze jacht op de laatste aankopen voor een aantal achtergeblevenen. Sjaals, mutsen, zeep, thee, armbandjes, om maar wat te noemen. In rap tempo vergaren we de meeste bestellingen, nemen een cappuccino in de heerlijke tuin van Gaia en bezoeken de boekwinkel voor betaling van de verzendkosten. Helaas, Raman is er even niet. Clementine oppert de mogelijkheid tot aankoop van enkele muziekinstrumenten voor het weeshuis, bij de winkel om de hoek. Mooi idee dat we even later al volledig tot uitvoer brengen.
Halverwege de dag een laatste massage bij Seeing Hands, opnieuw naast elkaar, door Bhima en Lalu. De dames zijn blij ons terug te ‘zien’, Bhima geeft na afloop een cadeautje mee voor Anton en mij. Nepal is prachtig en veelzijdig, maar de uitwisseling met mensen geeft veel extra glans.
Nu het kan laten we ons nog even verder ‘de vot nadragen’, ofwel ‘ons gat rijden’, met een lunch en een biertje op twee favoriete plekken. En dan moet er toch echt een taxi komen, terug naar Patan, het aantal tassen is flink toegenomen. Het is weer gelukt, de uitdaging om alles binnen de marges van de luchtvaartmaatschappij ingepakt te krijgen. Morgenochtend, met een fris hoofd, de laatste loodjes.
Het zit er bijna op, mijn achtste Nepalreis. Voor Clementine de eerste, en ik heb zo’n flauw vermoeden dat het niet de laatste zal zijn. Insjallah…
ENGLISH VERSION
Letting our ass drive
That's how Clementine started yesterday morning when we let ourselves be driven to the village by touctouc on our departure day from Bardia. The little car stopped at every place we had to be, waited patiently, even when we spent another three quarters of an hour in the Tharu historical museum and the beginning of Bardia National Park. Mina reported around eleven o'clock to accompany us to the airport of Nepalganj. Farewell with a tikka by Sonja and Budhi, a Tharu basket with flowers and the whole team together in a photo. Partir c'est mourir un peu.
Clementine next to the driver, Mina and I in the back, that's how we drive for two hours to the airport. Along the road there are often endless lines of local people, coming from the jungle with enormous bundles of branches. Firewood that can only be collected two days a year to be able to burn for a whole year. As westerners we can no longer imagine that. My last hours with Mina for the time being. It is a great gift that she came especially for me and that we could spend a few days together. It feels like we saw each other yesterday, and that is somewhat true considering the video calls we have regularly. In Nepalganj she will meet her friend Deelip for a while, even after three years of absence. Her life looks so different now, with little time to maintain friendships. A number of flights every week, mostly in Asia, often staying in hotels and further recovering from all this irregularity. Although a job as a stewardess has a glamorous appearance, Mina is anything but glamorous. Okay, she looks beautiful in her uniform and I can also see how elegant her movements have become, but she feels most comfortable with people who have her trust and she can be herself.
Another farewell. Mina helps our luggage to the right place and then Clementine and I are over again. A lot of tinkering at this airport, which is in urgent need of renovation. With some delay, we are an hour later in a Yeti Airlines plane, both at the window on the left, for the best view of the Himalayan peaks. They do not show themselves, but there is a clear view of the changing landscape below us. Safely landed in Kathmandu, a prepaid taxi takes us to Patan, one of the historical places around the capital. It is rush hour and we feel this day in every fiber of our being. Our little hotel forms part of this history with its architectural style. Lots of wood carvings, cozy corners, niches in the walls and a lock on our room door as if you are entering a dungeon. No effort is too much for the owner, the guest is king. Later we find a very clean tent a little further on to eat. However, the toilet is outside in a dark room, for which I politely decline.
Early to bed and early to rise, a sun-drenched breakfast on the roof terrace. Today we have to go shopping in Thamel, the last chance before our return journey. We can already save on transport, two motorbikes instead of a taxi. Our man arranges this quickly and a little later two men are ready to transport us, right through the hectic morning rush hour of Kathmandu. It remains fascinating, this organic flow of all kinds of tightly packed vehicles. Some extra gas as soon as possible. At the Garden of Dreams we continue on foot and start our hunt for the last purchases for a number of those who stayed behind. Scarves, hats, soap, tea, bracelets, to name a few. We quickly collect most of the orders, have a cappuccino in the lovely garden of Gaia and visit the bookshop to pay for the shipping costs. Unfortunately, Raman is not there for a moment. Clementine suggests the possibility of purchasing a few musical instruments for the orphanage, at the shop around the corner. A nice idea that we fully implement a little later.
Halfway through the day a final massage at Seeing Hands, again next to each other, by Bhima and Lalu. The ladies are happy to ‘see’ us again, Bhima gives Anton and me a present afterwards. Nepal is beautiful and versatile, but the exchange with people gives a lot of extra shine.
While we still can, we let ourselves be ‘de vot nadragen’, or ‘driven our ass’, with a lunch and a beer at two favourite places. And then a taxi really has to come, back to Patan, the number of bags has increased considerably. We have succeeded again, the challenge to get everything packed within the margins of the airline. Tomorrow morning, with a fresh head, I will continue.
It is almost over, my eighth Nepal trip. The first for Clementine, and I have a sneaking suspicion that it will not be the last. Inshallah…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 368
[author] => Mieke
[cityName] => Pātan
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/213/186_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => ons-gat-laten-rijden
)
[22] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106244
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-21
[photoRevision] => 0
[title] => Scheikunde, schilderen en olifanten
[message] => Lieve lezers,
Conform afspraak met Bikram en Birendra togen we gisteren tijdig naar school, een uur voor aanvang van de lessen. Clementine had er ook zin in, gelukkig nog een kans om haar scheikundeproefjes los te laten op een aantal leerlingen. Zelf had ik mijn jaarlijks terugkerende schilderworkshop voorbereid met de aanschaf van schilderdoekjes, verf, kwasten, paletjes en doekjes. Eenmaal op school komt er dan assistentie uit alle richtingen, die je vervolgens weer moet afremmen omdat men elkaar voor de voeten loopt. Clementine zoekt een ruimte op de eerste verdieping, bij de oudere leerlingen, ik mag de veranda gebruiken waar vanuit klaslokalen tafels en bankjes worden neergezet. Maar liefst 25 creatieve geesten hadden zich ingeschreven voor mijn workshop. Docente Amrita houdt toezicht op het geheel en vertaalt naar het Nepalees, indien nodig.
Swashka, het meest creatieve meisje van deze school en winnares van de portretwedstrijd, helpt met het vullen van de paletjes met basiskleuren. De vele andere kleuren kunnen desgewenst worden toegevoegd. Als iedereen aanwezig is geef ik tekst en uitleg. Van een bekende ontving ik ooit mooie kunstboeken om hier te gebruiken en elke keer knip ik afbeeldingen van Matisse, Miro, Klee, Rembrandt of Esscher uit deze boeken – tot ergernis van Anton ‘zo’n boek verknip je niet!’ – om de leerlingen te inspireren. Vaak blijkt dan dat hun eigen fantasie wordt aangewakkerd, ook nu. Gaandeweg komen sublieme creaties tot stand, ik ben soms sprakeloos. Mina is inmiddels ook aanbeland en biedt assistentie waar mogelijk. Vooral haar foto’s zijn echt goed, dus dit onderdeel laat ik volledig aan haar over. Tussendoor bezoekt zij de klas van Clementine, waar men ook met kleuren bezig is, maar dan om chemische effecten te onderzoeken. Na drie kwartier zie ik steeds een klas leerlingen vertrekken en een nieuwe binnengaan in haar lokaal. Ik neem er af en toe een kijkje en geniet van het enthousiasme van de kinderen en daardoor ook bij Clementine zelf. Mina, die jarenlang op deze school les kreeg, heeft zulke proefjes nooit eerder gezien. Voor een goede impressie voeg ik beeldmateriaal toe aan dit verhaal, zowel van de scheikundeles als de schilderworkshop. Uiteindelijk zijn we zo’n drie uur bezig geweest.
Na afloop lunchen Mina, Clementine en ik samen in ons bekende eettentje in het dorp, waar vooral de samosa’s lokken. Clementine zal Bardia niet verlaten zonder deze geproefd te hebben, vinden Mina en ik. Helaas worden deze snacks koud geserveerd, maar smaken desondanks. We besluiten nog even terug te gaan naar school en alvast een touctouc te ronselen, die geduldig op ons wacht aan de schoolpoort. Deze week is ook de vrijdag een vrije dag, dus dat betekent onze laatste schooldag hier. We halen de laatste spullen op en ontvangen beiden enkele tikka’s op voorhoofd en wangen. Plakkerig van het stof en de warmte kruipen we met z’n drieën op de achterbank van de touctouc, onderwijl zingend ‘ik heb mijn wagen volgeladen’. Terug in onze homestay heeft Clementine nog energie over en wil haar kans grijpen de olifanten te zien binnenkomen vanuit de jungle. Daarvoor moeten we een eindje verderop naar de rivier. Elke dag tussen drie en vier is dit tafereel te aanschouwen, de zeven olifanten die de rivier doorwaden, terug naar hun stal. Ze patrouilleren dagelijks een aantal uren in de jungle en worden ook ingezet bij reddingsacties. Het is er vredig en rustig. We zien vissers bezig, kuddes koeien die terugkeren uit de jungle en vanuit diverse richtingen de olifanten met hun gids. Op hun slagtanden een flink stuk brandhout, de slurf houdt dit op haar plek.
Onze douche is deze ochtend gerepareerd en biedt warm water. Geen overbodige luxe nu, al die rode poeder moet er ook nog af. Vaak neem ik in Nepal een koude douche, goed voor huid en haar. Het is even doorbijten, maar dan krijg je ook wat. En dan is het goed toeven bij het kampvuur, samen met Sonja, Sandesh en Mina. Een kippenboutje gaat er wel in, rumpunch ook. Het wordt weer gezellig met hilarische verhalen over en weer.
In de nacht word ik rond drie uur opgeschrikt door donder, bliksem en een helse regenbui. Een grote uitzondering in dit seizoen. De omgekeerde wereld, want in Louisiana vriest het hard en in Nederland is het lente. Tja, hoe lang houdt uncle Donald nog vol dat er geen klimaatcrisis heerst?
Vandaag een ontspannen dagje, alleen Mina en ik samen. Mina heeft de scooter van zus Susila te leen en ik ben haar eerste passagier. Go with the flow maar weer, loslaten en vertrouwen. In Thakurdwara dorp nemen we een cappucino, bezoeken haar oma, lopen lekker wat rond, wisselen vele verhalen uit, bezoeken het voorste deel van Bardia National Park waar tijger, neushoorn, vele krokodillen en schildpadden zijn opgesloten als in een dierentuin. De enige loslopers zijn apen. Dan een lunch op ons bekende terras. Zodra je je hier buiten begeeft ontmoet je steeds bekenden, waardoor je altijd later dan gepland op je bestemming komt. Ik durf te zeggen dat ik hier meer bekenden ontmoet dan in mijn eigen dorp Munstergeleen. We halen de scooter op en bezoeken Manmohans weduwe Shanti een laatste keer. Mina verzorgt daarna mijn voeten en haar, gaat naar huis om uit te rusten en ik schrijf deze blog.
Vanavond een gezamenlijke barbecue hier, onze laatste avond in Bardia. Morgenmiddag vliegen we terug naar Kathmandu en zullen verblijven in Patan. Mooi om deze historische plek ook te bezoeken, we hebben een heerlijk hotel gevonden. Voor de Finse Kirsikka bezoek ik haar vrienden daar om een envelop te overhandigen. Komende april zal Kirsikka mij in Nederland bezoeken voor twee dagen, gecombineerd met een symposium in Delft voor haar werk als Montessori-docente. En zo heb ik in de loop der jaren een internationale vriendenkring opgebouwd, mensen die ook zelf initiatieven nemen. Goed voor een ruime blik op de wereld.
ENGLISH VERSION
Chemistry, painting and elephants
Dear readers,
As agreed with Bikram and Birendra, we went to school on time yesterday, an hour before the start of lessons. Clementine was also looking forward to it, fortunately still a chance to let loose her chemistry experiments on a number of students. I myself had prepared my annual painting workshop by purchasing canvases, paint, brushes, palettes and cloths. Once at school, assistance comes from all directions, which you then have to slow down because people get in each other's way. Clementine is looking for a space on the first floor, with the older students, I am allowed to use the veranda where tables and benches are placed from classrooms. No fewer than 25 creative minds had registered for my workshop. Teacher Amrita supervises the whole thing and translates into Nepali, if necessary.
Swashka, the most creative girl at this school and winner of the portrait competition, helps to fill the palettes with basic colours. The many other colours can be added if desired. When everyone is present I give the text and explanation. I once received beautiful art books from an acquaintance to use here and every time I cut out images of Matisse, Miro, Klee, Rembrandt or Escher from these books – to Anton’s annoyance ‘you don’t cut up a book like that!’ – to inspire the students. It often turns out that their own imagination is stimulated, also now. Sublime creations are gradually created, I am sometimes speechless. Mina has also arrived in the meantime and offers assistance where possible. Her photos in particular are really good, so I leave this part entirely to her. In between she visits Clementine’s class, where they are also working with colours, but then to investigate chemical effects. After three quarters of an hour I always see a class of students leave and a new one enter her classroom. I take a look every now and then and enjoy the enthusiasm of the children and therefore also of Clementine herself. Mina, who was taught at this school for years, has never seen such experiments before. For a good impression I add images to this story, both from the chemistry lesson and the painting workshop. In the end we were busy for about three hours.
Afterwards Mina, Clementine and I have lunch together in our familiar eatery in the village, where the samosas are especially tempting. Clementine will not leave Bardia without having tasted them, Mina and I think. Unfortunately these snacks are served cold, but they taste good nonetheless. We decide to go back to school and collect a touctouc, which is patiently waiting for us at the school gate. This week Friday is also a day off, so that means our last day of school here. We collect the last things and both receive a few tikkas on our foreheads and cheeks. Sticky from the dust and the heat, the three of us crawl onto the back seat of the touctouc, singing ‘I have loaded my car’. Back at our homestay, Clementine still has energy left and wants to seize her chance to see the elephants coming in from the jungle. For that, we have to go a little further to the river. Every day between three and four this scene can be seen, the seven elephants wading through the river, back to their stable. They patrol the jungle for a few hours every day and are also used in rescue operations. It is peaceful and quiet there. We see fishermen busy, herds of cows returning from the jungle and from various directions the elephants with their guide. On their tusks a large piece of firewood, the trunk keeps it in place.
Our shower was repaired this morning and provides hot water. No unnecessary luxury now, all that red powder also has to come off. I often take a cold shower in Nepal, good for skin and hair. It takes some perseverance, but then you get what you pay for. And then it is nice to stay by the campfire, together with Sonja, Sandesh and Mina. A chicken leg goes down well, rum punch too. It becomes cozy again with hilarious stories back and forth.
At night I am startled around three o'clock by thunder, lightning and a hellish rain shower. A big exception in this season. The world upside down, because in Louisiana it is freezing hard and in the Netherlands it is spring. Well, how long can uncle Donald keep insisting that there is no climate crisis?
Today is a relaxing day, just Mina and me together. Mina has borrowed her sister Susila's scooter and I am her first passenger. Go with the flow again, let go and trust. In Thakurdwara village we have a cappuccino, visit her grandmother, walk around a bit, exchange many stories, visit the front part of Bardia National Park where tiger, rhino, many crocodiles and turtles are locked up like in a zoo. The only strays are monkeys. Then a lunch on our familiar terrace. As soon as you venture outside here you meet acquaintances, which means you always arrive at your destination later than planned. I dare say that I meet more acquaintances here than in my own village Munstergeleen. We pick up the scooter and visit Manmohan's widow Shanti one last time. Mina then takes care of my feet and hair, goes home to rest and I write this blog.
Tonight a joint barbecue here, our last evening in Bardia. Tomorrow afternoon we fly back to Kathmandu and will stay in Patan. Nice to visit this historical place too, we have found a lovely hotel. For the Finnish Kirsikka I visit her friends there to hand over an envelope. Next April Kirsikka will visit me in the Netherlands for two days, combined with a symposium in Delft for her work as a Montessori teacher. And so I have built up an international circle of friends over the years, people who also take initiatives themselves. Good for a broad view of the world.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 259
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/nepal,bardiya
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => scheikunde-schilderen-en-olifanten
)
[23] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106243
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-21
[photoRevision] => 0
[title] => Scheikunde, schilderen en olifanten
[message] => Lieve lezers,
Conform afspraak met Bikram en Birendra togen we gisteren tijdig naar school, een uur voor aanvang van de lessen. Clementine had er ook zin in, gelukkig nog een kans om haar scheikundeproefjes los te laten op een aantal leerlingen. Zelf had ik mijn jaarlijks terugkerende schilderworkshop voorbereid met de aanschaf van schilderdoekjes, verf, kwasten, paletjes en doekjes. Eenmaal op school komt er dan assistentie uit alle richtingen, die je vervolgens weer moet afremmen omdat men elkaar voor de voeten loopt. Clementine zoekt een ruimte op de eerste verdieping, bij de oudere leerlingen, ik mag de veranda gebruiken waar vanuit klaslokalen tafels en bankjes worden neergezet. Maar liefst 25 creatieve geesten hadden zich ingeschreven voor mijn workshop. Docente Amrita houdt toezicht op het geheel en vertaalt naar het Nepalees, indien nodig.
Swashka, het meest creatieve meisje van deze school en winnares van de portretwedstrijd, helpt met het vullen van de paletjes met basiskleuren. De vele andere kleuren kunnen desgewenst worden toegevoegd. Als iedereen aanwezig is geef ik tekst en uitleg. Van een bekende ontving ik ooit mooie kunstboeken om hier te gebruiken en elke keer knip ik afbeeldingen van Matisse, Miro, Klee, Rembrandt of Esscher uit deze boeken – tot ergernis van Anton ‘zo’n boek verknip je niet!’ – om de leerlingen te inspireren. Vaak blijkt dan dat hun eigen fantasie wordt aangewakkerd, ook nu. Gaandeweg komen sublieme creaties tot stand, ik ben soms sprakeloos. Mina is inmiddels ook aanbeland en biedt assistentie waar mogelijk. Vooral haar foto’s zijn echt goed, dus dit onderdeel laat ik volledig aan haar over. Tussendoor bezoekt zij de klas van Clementine, waar men ook met kleuren bezig is, maar dan om chemische effecten te onderzoeken. Na drie kwartier zie ik steeds een klas leerlingen vertrekken en een nieuwe binnengaan in haar lokaal. Ik neem er af en toe een kijkje en geniet van het enthousiasme van de kinderen en daardoor ook bij Clementine zelf. Mina, die jarenlang op deze school les kreeg, heeft zulke proefjes nooit eerder gezien. Voor een goede impressie voeg ik beeldmateriaal toe aan dit verhaal, zowel van de scheikundeles als de schilderworkshop. Uiteindelijk zijn we zo’n drie uur bezig geweest.
Na afloop lunchen Mina, Clementine en ik samen in ons bekende eettentje in het dorp, waar vooral de samosa’s lokken. Clementine zal Bardia niet verlaten zonder deze geproefd te hebben, vinden Mina en ik. Helaas worden deze snacks koud geserveerd, maar smaken desondanks. We besluiten nog even terug te gaan naar school en alvast een touctouc te ronselen, die geduldig op ons wacht aan de schoolpoort. Deze week is ook de vrijdag een vrije dag, dus dat betekent onze laatste schooldag hier. We halen de laatste spullen op en ontvangen beiden enkele tikka’s op voorhoofd en wangen. Plakkerig van het stof en de warmte kruipen we met z’n drieën op de achterbank van de touctouc, onderwijl zingend ‘ik heb mijn wagen volgeladen’. Terug in onze homestay heeft Clementine nog energie over en wil haar kans grijpen de olifanten te zien binnenkomen vanuit de jungle. Daarvoor moeten we een eindje verderop naar de rivier. Elke dag tussen drie en vier is dit tafereel te aanschouwen, de zeven olifanten die de rivier doorwaden, terug naar hun stal. Ze patrouilleren dagelijks een aantal uren in de jungle en worden ook ingezet bij reddingsacties. Het is er vredig en rustig. We zien vissers bezig, kuddes koeien die terugkeren uit de jungle en vanuit diverse richtingen de olifanten met hun gids. Op hun slagtanden een flink stuk brandhout, de slurf houdt dit op haar plek.
Onze douche is deze ochtend gerepareerd en biedt warm water. Geen overbodige luxe nu, al die rode poeder moet er ook nog af. Vaak neem ik in Nepal een koude douche, goed voor huid en haar. Het is even doorbijten, maar dan krijg je ook wat. En dan is het goed toeven bij het kampvuur, samen met Sonja, Sandesh en Mina. Een kippenboutje gaat er wel in, rumpunch ook. Het wordt weer gezellig met hilarische verhalen over en weer.
In de nacht word ik rond drie uur opgeschrikt door donder, bliksem en een helse regenbui. Een grote uitzondering in dit seizoen. De omgekeerde wereld, want in Louisiana vriest het hard en in Nederland is het lente. Tja, hoe lang houdt uncle Donald nog vol dat er geen klimaatcrisis heerst?
Vandaag een ontspannen dagje, alleen Mina en ik samen. Mina heeft de scooter van zus Susila te leen en ik ben haar eerste passagier. Go with the flow maar weer, loslaten en vertrouwen. In Thakurdwara dorp nemen we een cappucino, bezoeken haar oma, lopen lekker wat rond, wisselen vele verhalen uit, bezoeken het voorste deel van Bardia National Park waar tijger, neushoorn, vele krokodillen en schildpadden zijn opgesloten als in een dierentuin. De enige loslopers zijn apen. Dan een lunch op ons bekende terras. Zodra je je hier buiten begeeft ontmoet je steeds bekenden, waardoor je altijd later dan gepland op je bestemming komt. Ik durf te zeggen dat ik hier meer bekenden ontmoet dan in mijn eigen dorp Munstergeleen. We halen de scooter op en bezoeken Manmohans weduwe Shanti een laatste keer. Mina verzorgt daarna mijn voeten en haar, gaat naar huis om uit te rusten en ik schrijf deze blog.
Vanavond een gezamenlijke barbecue hier, onze laatste avond in Bardia. Morgenmiddag vliegen we terug naar Kathmandu en zullen verblijven in Patan. Mooi om deze historische plek ook te bezoeken, we hebben een heerlijk hotel gevonden. Voor de Finse Kirsikka bezoek ik haar vrienden daar om een envelop te overhandigen. Komende april zal Kirsikka mij in Nederland bezoeken voor twee dagen, gecombineerd met een symposium in Delft voor haar werk als Montessori-docente. En zo heb ik in de loop der jaren een internationale vriendenkring opgebouwd, mensen die ook zelf initiatieven nemen. Goed voor een ruime blik op de wereld.
ENGLISH VERSION
Chemistry, painting and elephants
Dear readers,
As agreed with Bikram and Birendra, we went to school on time yesterday, an hour before the start of lessons. Clementine was also looking forward to it, fortunately still a chance to let loose her chemistry experiments on a number of students. I myself had prepared my annual painting workshop by purchasing canvases, paint, brushes, palettes and cloths. Once at school, assistance comes from all directions, which you then have to slow down because people get in each other's way. Clementine is looking for a space on the first floor, with the older students, I am allowed to use the veranda where tables and benches are placed from classrooms. No fewer than 25 creative minds had registered for my workshop. Teacher Amrita supervises the whole thing and translates into Nepali, if necessary.
Swashka, the most creative girl at this school and winner of the portrait competition, helps to fill the palettes with basic colours. The many other colours can be added if desired. When everyone is present I give the text and explanation. I once received beautiful art books from an acquaintance to use here and every time I cut out images of Matisse, Miro, Klee, Rembrandt or Escher from these books – to Anton’s annoyance ‘you don’t cut up a book like that!’ – to inspire the students. It often turns out that their own imagination is stimulated, also now. Sublime creations are gradually created, I am sometimes speechless. Mina has also arrived in the meantime and offers assistance where possible. Her photos in particular are really good, so I leave this part entirely to her. In between she visits Clementine’s class, where they are also working with colours, but then to investigate chemical effects. After three quarters of an hour I always see a class of students leave and a new one enter her classroom. I take a look every now and then and enjoy the enthusiasm of the children and therefore also of Clementine herself. Mina, who was taught at this school for years, has never seen such experiments before. For a good impression I add images to this story, both from the chemistry lesson and the painting workshop. In the end we were busy for about three hours.
Afterwards Mina, Clementine and I have lunch together in our familiar eatery in the village, where the samosas are especially tempting. Clementine will not leave Bardia without having tasted them, Mina and I think. Unfortunately these snacks are served cold, but they taste good nonetheless. We decide to go back to school and collect a touctouc, which is patiently waiting for us at the school gate. This week Friday is also a day off, so that means our last day of school here. We collect the last things and both receive a few tikkas on our foreheads and cheeks. Sticky from the dust and the heat, the three of us crawl onto the back seat of the touctouc, singing ‘I have loaded my car’. Back at our homestay, Clementine still has energy left and wants to seize her chance to see the elephants coming in from the jungle. For that, we have to go a little further to the river. Every day between three and four this scene can be seen, the seven elephants wading through the river, back to their stable. They patrol the jungle for a few hours every day and are also used in rescue operations. It is peaceful and quiet there. We see fishermen busy, herds of cows returning from the jungle and from various directions the elephants with their guide. On their tusks a large piece of firewood, the trunk keeps it in place.
Our shower was repaired this morning and provides hot water. No unnecessary luxury now, all that red powder also has to come off. I often take a cold shower in Nepal, good for skin and hair. It takes some perseverance, but then you get what you pay for. And then it is nice to stay by the campfire, together with Sonja, Sandesh and Mina. A chicken leg goes down well, rum punch too. It becomes cozy again with hilarious stories back and forth.
At night I am startled around three o'clock by thunder, lightning and a hellish rain shower. A big exception in this season. The world upside down, because in Louisiana it is freezing hard and in the Netherlands it is spring. Well, how long can uncle Donald keep insisting that there is no climate crisis?
Today is a relaxing day, just Mina and me together. Mina has borrowed her sister Susila's scooter and I am her first passenger. Go with the flow again, let go and trust. In Thakurdwara village we have a cappuccino, visit her grandmother, walk around a bit, exchange many stories, visit the front part of Bardia National Park where tiger, rhino, many crocodiles and turtles are locked up like in a zoo. The only strays are monkeys. Then a lunch on our familiar terrace. As soon as you venture outside here you meet acquaintances, which means you always arrive at your destination later than planned. I dare say that I meet more acquaintances here than in my own village Munstergeleen. We pick up the scooter and visit Manmohan's widow Shanti one last time. Mina then takes care of my feet and hair, goes home to rest and I write this blog.
Tonight a joint barbecue here, our last evening in Bardia. Tomorrow afternoon we fly back to Kathmandu and will stay in Patan. Nice to visit this historical place too, we have found a lovely hotel. For the Finnish Kirsikka I visit her friends there to hand over an envelope. Next April Kirsikka will visit me in the Netherlands for two days, combined with a symposium in Delft for her work as a Montessori teacher. And so I have built up an international circle of friends over the years, people who also take initiatives themselves. Good for a broad view of the world.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 279
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/212/234_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => scheikunde-schilderen-en-olifanten
)
[24] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106229
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-20
[photoRevision] => 0
[title] => Een enerverende dag
[message] => Dag allemaal,
Het is vijf uur in de ochtend, ik ben net wakker en heb nog een paar uurtjes alvorens de wereld om mij heen ontwaakt. De dag van gisteren was een enerverende, in diverse opzichten. Clementine lijkt zich weer bij de levenden aan te sluiten, de dokter van Bardia heeft kennelijk iets goeds gedaan. Niet te vroeg juichen, maar ze heeft in ieder geval weer zin om aan de slag te gaan.
Nadat ik de vorige dag al een kennismakingsbezoekje aan het weeshuis bracht, samen met Sonja, staat vandaag een uitgebreid bezoek op de planning. Sonja bestuurt de jeep, zoon Sandesh geniet van de plek naast haar, Clementine en ik klimmen op de achterbak en onderweg halen we drie kindertjes op die deze vrije dag gezellig met ons meegaan, de zesjarige Biten en Nilaxi tussen Clementine en mij ingeklemd. Zalig, per jeep door een stukje jungle.
Op het middenterrein van het weeshuis verzamelen zich een aantal kinderen, vele andere zijn naar de dokter. Een vrije dag voor alle scholen, dus dan is er ruimte voor andere zaken. Tafeltjes en bankjes worden aangeschoven en als iedereen zit begint Sonja een voorstelrondje. Ik deel lolly’s en snoepjes uit, het is tenslotte een beetje feest. De kinderen happen gretig toe. Ik voorzie alle paletjes van waterverf, deel kwasten, vellen papier, bakjes water en doekjes uit en geef wat aanwijzingen voor de beginnende schilders. Voor de meesten is het even wennen, schilderen vraagt om andere vaardigheden dan tekenen, maar dan ontstaat een diepe concentratie op hun creatie. Waar nodig helpen Clementine, Sonja en ik. De een tekent eerst zorgvuldig een basis van een huis, bomen, bloemen, olifant of regenboog, de ander start direct met moderne kunst en gooit wat klodders verf op papier. Voorop staat het plezier en in vrijheid iets nieuws ontdekken, je kunnen uitleven zonder grenzen van buiten. Ook een tweede schildering is voor velen een uitdaging.
Terug van doktersbezoek sluiten de andere kinderen aan en haal ik andere materialen tevoorschijn. Badmintonsets, een voetbal, een serie kinderboeken, het spelletje tangram en gekleurd vouwpapier. Overal ontstaat een strijd om voorrang, nauwelijks te beteugelen. Dit is wat kinderen doen en zeker bij schaarste zoals hier. De school aan de overkant ziet er verzorgd uit, de woongedeeltes kunnen duidelijk nog vele opknapbeurten gebruiken. Bedjes voor twee personen, elk kind een doos voor kleding, een eetruimte, om over het middeleeuwse sanitair maar helemaal te zwijgen. Alles blijkt weer een kwestie van geld. Deze dag is een leuk begin, een verzetje voor de kinderen, maar in de basis is er veel meer nodig. Vanuit enkele betrokken buitenlanders wordt al voorzichtig steun geboden en alle beetjes helpen, maar een solide gebouw met schoon en voldoende sanitair vraagt om meer en vormt een basisvoorziening, geen luxe.
Na enkele uren ronden we af, iedereen in een kring. De gedoneerde materialen worden officieel overhandigd, we delen mandarijnen uit en Sonja vraagt om een liedje samen. Na enige stilte komt langzaam het mooie Nepalese volkslied op gang. Ik hoop volgend jaar terug te keren met meer materialen, donaties en aandacht voor deze kinderen, die in hun jonge leven al een zware achterstand hebben opgelopen. Nu op naar de rest van de dag.
Een safari zal niet meer lukken, daar hebben we ons bij neergelegd, maar enkele activiteiten op school zou al mooi zijn. Een dag eerder heb ik enkele uren doorgebracht in twee verschillende klassen bij iets oudere leerlingen. Gewapend met een soort scheurkalender van sudoku’s heb ik deze cijferpuzzel uitgelegd en toen het kwartje eenmaal gevallen was waren de leerlingen niet meer te stoppen. Steekproefsgewijs de resultaten nagekeken en steeds minder foutjes ontdekt. Snelle leerlingen, die in anderhalf uur tijd van niveau twee naar drie en later niveau vier opschoven, totdat mijn scheurkalender leeg was. Misschien vind ik op internet nog nieuwe sudoku’s, die ik in veelvoud kan later afdrukken bij de kopieerservice in het dorp. In de volgende klas heb ik het vouwen van kraanvogels gedemonstreerd. Afgelopen jaar heb ik er duizend gevouwen als verrassing voor de bruiloft van mijn Weense vriendin Marlene, ooit hier in Bardia ontmoet, dus ik heb wel wat ervaring opgedaan. Maar om het vervolgens over te brengen valt nog niet mee. Toch lukt het een aantal leerlingen om een eerste exemplaar te voltooien. Ook dit is een begin van iets nieuws, waardoor elk kind kan ontdekken waar voorkeur en talent ligt.
Vandaag de grote schilderworkshop op school, waarvoor vijfentwintig leerlingen zich hebben opgegeven. Evenzoveel schildersdoeken kon ik meenemen vanuit Nederland, plus bijbehorende materialen als verf, kwasten, paletjes en doekjes. Clementine gaat starten met haar scheikundeproefjes. De bedoeling is een uur voor aanvang op school te zijn om alles in gereedheid te brengen. En daarbij krijgen we spontaan hele goede assistentie, van iemand met ervaring.
Mijn grootste verrassing van gisteren verscheen in de avond. Een nieuwe uitnodiging bij de familie Mahatara. Gezien de jarenlange band vind ik het waardevol om daaraan gehoor te geven, ondanks de domper van afgelopen maandag. Clementine kiest ervoor thuis te blijven voor wat extra rust, Sonja en Budhu bezoeken een bruiloft. Aan de poort staat moeder Mahatara, ik zie verder niemand. ‘Dat wordt weer niks vanavond’, denk ik bij mezelf, vraag in gebarentaal of het uitkomt en anders geen probleem. Ik heb me nauwelijks omgedraaid en moeder roept ‘Miekie’. Ik moet echt terugkomen, want het eten is al bijna klaar. Oké, dat klinkt al anders, heel graag. Al wachtend in de woonkamer informeer ik naar alle dochters, ik heb ze nog niet gezien vandaag. Plots wordt de deur van de logeerkamer geopend, ik vermoed een gast. Sprakeloos kijk ik in het gezicht van Mina, mijn meest dierbare dochter die speciaal voor mij is overgekomen uit Oman, haar standplaats als stewardess. Eerder gaf ze aan dit te willen proberen, maar het zou lastig worden. En nu staat ze hier voor mij, om alsnog mijn verjaardag te vieren en mij te verwennen. Hier kon ik alleen maar van dromen. Drie jaar geleden zagen we elkaar voor het laatst en daarna moesten we ons beperken tot videogesprekken. Ook haar ouders wisten niet van haar komst, alleen enkele zussen. Na vele omhelzingen en mooie woorden verdwijnt Mina in de keuken voor het afronden van een feestelijke maaltijd.
De andere zussen zijn ook aangeland, iedereen is uitgelaten over deze verrassing. Gegrilde kip, knapperige groente, kroepoek en papadums, daarna rijst met linzencurry, alles overgoten met een rumcola. Over en weer worden verhalen uitgewisseld, als vanouds. De zussen Susila en Manju die in hun functie van junglegids bezig zijn met opnames voor de BBC, Mina met twee jaar ervaring als stewardess, vader en moeder trots. Als kers op de taart is daar het toetje, een speciale verjaardagtaart voor mij, mét brandend kaarsje. Mina wil deze resterende dagen bij mij zijn en helpt vandaag mee op school. Drie jaar geleden assisteerde zij ook hierbij en maakte goede foto’s. Beiden hopen we samen nog mooie avonturen te beleven, waar ook ter wereld. Zij solliciteert dit jaar naar een baan bij Emirates of Qatar Airways, waar betere condities en wereldwijde bestemmingen nieuwe deuren openen voor deze prachtige jonge vrouw.
ENGLISH VERSION
Hello everyone,
It is five o'clock in the morning, I have just woken up and have a few hours before the world around me wakes up. Yesterday was an exciting day, in several ways. Clementine seems to be rejoining the living, the doctor of Bardia has apparently done something good. Don't cheer too soon, but she is at least eager to get back to work.
After I had already paid an introductory visit to the orphanage the day before, together with Sonja, an extensive visit is planned today. Sonja drives the jeep, son Sandesh enjoys the spot next to her, Clementine and I climb into the back and on the way we pick up three children who will happily join us on this free day, six-year-old Biten and Nilaxi wedged between Clementine and me. Bliss, by jeep through a piece of jungle.
A number of children gather in the middle of the orphanage, many others are at the doctor. A free day for all schools, so there is room for other things. Tables and benches are pushed in and when everyone is seated, Sonja starts an introduction round. I hand out lollipops and sweets, after all, it is a bit of a party. The children eagerly bite in. I provide all the palettes with watercolours, hand out brushes, sheets of paper, bowls of water and cloths and give some instructions for the beginning painters. For most of them it takes some getting used to, painting requires different skills than drawing, but then a deep concentration on their creation arises. Where necessary, Clementine, Sonja and I help. One first carefully draws a base of a house, trees, flowers, elephant or rainbow, the other starts straight away with modern art and throws a few blobs of paint on paper. The most important thing is the fun and discovering something new in freedom, being able to live it up without external limits. A second painting is also a challenge for many. Back from the doctor's visit, the other children join in and I get out other materials. Badminton sets, a football, a series of children's books, the tangram game and coloured folding paper. Everywhere a battle for priority arises, almost impossible to control. This is what children do and certainly in times of scarcity like here. The school across the street looks well-kept, the living areas can clearly still use many renovations. Beds for two people, a box for each child's clothes, a dining area, not to mention the medieval sanitary facilities. Everything appears to be a question of money again. This day is a nice start, a distraction for the children, but basically much more is needed. Some involved foreigners are already offering cautious support and every little bit helps, but a solid building with clean and sufficient sanitary facilities requires more and is a basic facility, not a luxury.
After a few hours we finish, everyone in a circle. The donated materials are officially handed over, we hand out mandarins and Sonja asks for a song together. After some silence, the beautiful Nepalese national anthem slowly starts. I hope to return next year with more materials, donations and attention for these children, who have already fallen behind in their young lives. Now on to the rest of the day.
A safari will not be possible anymore, we have accepted that, but a few activities at school would be nice. The day before I spent a few hours in two different classes with slightly older students. Armed with a kind of tear-off calendar of sudokus I explained this number puzzle and once the penny had dropped the students were unstoppable. I checked the results at random and discovered fewer and fewer mistakes. Fast students, who moved from level two to three and later level four in an hour and a half, until my tear-off calendar was empty. Maybe I will find new sudoku puzzles on the internet, which I can later print out in multiple copies at the copy service in the village. In the next class I demonstrated folding cranes. Last year I folded a thousand of them as a surprise for the wedding of my Viennese friend Marlene, who I once met here in Bardia, so I have gained some experience. But then transferring it is not easy. Nevertheless, a number of students manage to complete a first copy. This is also the start of something new, so that each child can discover where their preference and talent lies.
Today the big painting workshop at school, for which twenty-five students have registered. I was able to bring the same number of canvases from the Netherlands, plus associated materials such as paint, brushes, palettes and cloths. Clementine is going to start her chemistry experiments. The intention is to be at school an hour before the start to get everything ready. And we spontaneously get very good assistance, from someone with experience.
My biggest surprise of yesterday arrived in the evening. A new invitation to the Mahatara family. Given our long-standing bond, I think it is valuable to accept it, despite the disappointment of last Monday. Clementine chooses to stay home for some extra rest, Sonja and Budhu attend a wedding. At the gate is mother Mahatara, I don't see anyone else. 'That won't work out tonight', I think to myself, ask in sign language if it's okay and if not, no problem. I've barely turned around and mother calls 'Miekie'. I really have to come back, because dinner is almost ready. Okay, that sounds different, very much so. While waiting in the living room, I ask about all the daughters, I haven't seen them yet today. Suddenly the door to the guest room opens, I suspect a guest. Speechless, I look into the face of Mina, my dearest daughter who came over especially for me from Oman, her station as a stewardess. She had previously indicated that she wanted to try this, but it would be difficult. And now she is standing here in front of me, to celebrate my birthday after all and to spoil me. I could only dream of this. We last saw each other three years ago and after that we had to limit ourselves to video calls. Her parents did not know about her arrival either, only a few sisters. After many hugs and nice words, Mina disappears into the kitchen to finish a festive meal.
The other sisters have also arrived, everyone is excited about this surprise. Grilled chicken, crispy vegetables, prawn crackers and papadums, then rice with lentil curry, all poured over with a rum and coke. Stories are exchanged back and forth, as of old. Sisters Susila and Manju who are busy recording for the BBC in their function as jungle guides, Mina with two years of experience as a flight attendant. The icing on the cake is the dessert, a special birthday cake for me, with a burning candle. Mina wants to be with me for the remaining days and is helping out at school today. Three years ago she also assisted with this and took good pictures. We both hope to have beautiful adventures together, wherever in the world. She is applying for a job at Emirates or Qatar Airways this year, where better conditions and worldwide destinations open new doors for this beautiful young woman.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 15
[visitorCount] => 330
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/998_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-enerverende-dag
)
[25] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106214
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-18
[photoRevision] => 0
[title] => Het loopt altijd anders
[message] => Namaste,
In vogelvlucht probeer ik de dag van gisteren samen te vatten, met plussen en minnen. Clementine is aardig opgeknapt maar moet nog voorzichtig zijn. Ze heeft weer zin om naar buiten te gaan, wat in dit geval betekent dat zij voor het eerst buiten de poorten van Bardia Homestay gaat kijken.
In de ochtend maken we een wandeling in de richting van de olifantenstal. Eerst passeren we de imkerij waar ik normaliter Nirajan ontmoet, die momenteel voor lange tijd in het Verenigd Koninkrijk verblijft. Zijn familie is wel thuis, we krijgen een stoel aangeboden en proberen met wat gebroken engels en gebaren te communiceren. Ik informeer naar de honing, vraag om een klein potje. Ze komen terug met een pot van een hele kilo. Oké dan, onze bagage wordt steeds lichter, dus deze gaat mee naar huis voor Anton die daar vast wel raad mee weet. We vervolgen het pad en komen bij het huis van de zeven zusters. Moeder Mahatara komt net aangelopen, de dochters zijn allen druk bezig. Ik omhels moeder Vishnu en zeg dat we vanavond terugkeren voor hun uitnodiging op de barbecue. Het ontbijt begint Clementine parten te spelen, dus keren we om en even later komt een touctouc voorbij die ons hobbelend maar iets sneller thuisbrengt. Ik stel voor daarna BBAS, de school, te bezoeken voor een eerste kennismaking en later pas te lunchen.
En weer hebben we geluk, klimmen op het open gedeelte van de jeep, waarmee Budhi ons naar school brengt. Nehru, de jonge financieel medewerkster, staat aan de poort, nog zwaar vermoeid van de Kumbh Mela in India, een hindoeïstisch pelgrimsfestival waar miljoenen mensen samenkomen. Onze vrienden Marian en Jules hebben het ook nog aangedurfd dit festival recent te bezoeken, ondanks hun leeftijd van zeventigplus. Clementine wordt rondgeleid langs alle schoolklassen en straalt zichtbaar bij de aanblik van al die mooie vriendelijke gezichtjes. Kinderen die en groupe opstaan, hun handjes tegen elkaar drukken en antwoorden ‘we are fine, how are you’ op de vraag ‘how are you’. Besloten wordt om vanmiddag rond drie uur terug te komen met alle materialen die Clementine nodig heeft voor haar scheikundeproefjes en overlegt met de betreffende docent hoe dit verder in te vullen. Er moeten nog batterijen gekocht worden en enkele andere artikelen, die we vlakbij in het dorp kunnen vinden. Ik probeer alvast een riksja te regelen voor onze terugweg en ja hoor, daar is Prem, de man die ik nog ken van de Jungle Cottage. Tegenwoordig heeft hij zijn eigen riksja en is nu op het juiste moment op de juiste plaats, voor ons.
Na een noedelsoepje en een korte siësta terug naar school met twee tassen aan scheikundemateriaal, dat we alvast meenemen voor de volgende dag én om de betreffende docent te laten zien wat de bedoeling is. De schooldag is voorbij, maar de science teacher wil ook snel naar huis, dus weinig tijd om een en ander te bespreken. Hij krijgt zijn telefoon niet goed aangekoppeld aan de miscroscoop, vraagt tevergeefs om advies. Tevens vraagt hij om de aanschaf van meer materialen voor zijn lessen, maar dit moet helaas wachten. Clementine legt uit dat scheikundeproefjes vaak met eenvoudige materialen gedaan kunnen worden zoals water, zout of azijn. In ieder geval gaat zij daarmee deze week werken en zien we daarna weer verder.
Dan even naar de nabijgelegen ingang van Bardia National Park, waaromheen druk gebouwd wordt. Ik zie geen apen, die hier normaliter rondstruinen. Als we besluiten terug naar onze Homestay te lopen is daar opeens een leuke nieuwe bar die uitnodigt om neer te strijken. Eenmaal met een biertje op het terras zie ik een bekend gezicht naderen: Jack Kinross, de luipaardenvriend uit Nieuw-Zeeland. Leuk om hem eindelijk weer te ontmoeten en dat blijkt wederzijds. Jack heeft echter haast, is druk bezig met allerlei zaken rondom de dood van een kind, opnieuw in de wildernis. Gelijktijdig meldt zich ene Rajan, met wie we ons een tijdje onderhouden. We blijken nogal wat gemeenschappelijke kennissen hier te hebben. Een slimme jongen met ervaring in diverse takken van werkzaamheden. Op onze slippers lopen we terug en ja hoor, daar is de familie Aap, enigszins opgeschoven vanuit hun voormalige territorium. Clementine vindt de beestjes schattig, ik niet, zeker na mijn ervaring met apen op mijn hotelkamer in Rishikesh destijds. Zij wil een baby-aap in een boom fotograferen, maar als de baby geluid maakt komt moeder-aap in het geweer en hapt in Clementines nieuwe broek. Dan is de lol er snel af en lopen we door.
De terugtocht valt zwaar, maar we hebben tijd om even te rusten alvorens bij de barbecue bij de familie Mahatara te verschijnen. Ook daar gaan we lopend heen. Dochter Manju ontvangt ons, vader en moeder zijn er ook. Nu is het wachten op de andere thuiswonende dochters Susila en Ranju. In deze wachttijd lopen we even met Manju naar de olifantenstal, waar zeven olifanten van diverse leeftijd gevoed worden, met hun voorpoten aan een ketting gebonden. Als we bij de familie uiteindelijk anderhalf uur gewacht hebben op de andere dochters, zonder ook maar enig aanbod van een drankje of aanstalten tot eten koken, geef ik aan dat we graag op tijd terug willen zijn en elkaar mogelijk een andere dag kunnen ontmoeten. Een zware domper en zeker ongebruikelijke ontvangst bij deze familie. Ik probeer het niet persoonlijk op te vatten en laat het los. We zien wel wat er deze week nog mogelijk is en anders, jammer dan. We hebben de jongste dochters al ontmoet in Kathmandu en Pokhara.
Terug bij Sonja en Budhi blijkt ook daar weer een spannend verhaal toegevoegd aan deze dag. De jeep die mijn buurman Torsten en zijn zoontje Bila naar de boomhut bracht voor een overnachting blijkt geconfronteerd te zijn met een neushoorn. Het beest volgend zagen zij een motorrijder naderen die de neushoorn nauwelijks kon ontwijken, maar nog net wel. Wederom een angstige situatie met een neushoorn, die steeds vaker lijkt voor te komen. Gelukkig geen ongelukken deze keer, maar met de schrik vrij. Gids Bale heeft een video kunnen maken en zo kunnen we het gebeurde bekijken. Torsten en Bila zijn veilig in de boomhut terecht gekomen en blijven er de hele nacht, zonder gids. Bila sprak deze dag al een aantal keren over ein Nashorn, alsof hij iets voorvoelde. Gelukkig hoeven wij niet zonder eten en drinken naar bed, er wordt nog iets bereid in de keuken en dan lonkt toch echt een nieuwe nacht in diepe slaap.
Inmiddels is er weer een dag voorbij, waarin Clementine helaas een terugval had en mij niet kon vergezellen naar school en naar het weeshuis. Na afloop zijn we samen met Sonja in hun jeep naar de artsenpost in het dorp geweest en heeft zij een paardenmiddel gekregen dat snel beterschap belooft. Laten we het hopen. Onze dagen hier zijn schaars en het zou fijn zijn als zij nog wat nieuwe ervaringen kan opdoen. Morgen meer over deze dag.
ENGLISH VERSION
It always turns out differently
Namaste,
I try to summarise yesterday's day in a nutshell, with pros and cons. Clementine has recovered nicely but still has to be careful. She feels like going outside again, which in this case means that she will look outside the gates of Bardia Homestay for the first time.
In the morning we take a walk in the direction of the elephant stable. First we pass the beekeeping where I normally meet Nirajan, who is currently staying in the United Kingdom for a long time. His family is at home, we are offered a chair and try to communicate with some broken English and gestures. I ask about the honey, ask for a small jar. They come back with a jar of a whole kilo. Okay then, our luggage is getting lighter, so this goes home with Anton who will surely know what to do with it. We continue along the path and arrive at the house of the seven sisters. Mother Mahatara is just walking by, the daughters are all busy. I hug mother Vishnu and say that we will return tonight for their invitation to the barbecue. Breakfast is starting to play tricks on Clementine, so we turn around and a little later a touctouc passes by that brings us home, bumping but a little faster. I suggest that we then visit BBAS, the school, for an initial introduction and then have lunch.
And again we are lucky, climbing onto the open part of the jeep, with which Budhi takes us to school. Nehru, the young financial employee, is standing at the gate, still very tired from the Kumbh Mela in India, a Hindu pilgrimage festival where millions of people come together. Our friends Marian and Jules also dared to visit this festival recently, despite their age of over seventy. Clementine is shown around all the school classes and visibly beams at the sight of all those beautiful, friendly faces. Children who stand up en groupe, press their hands together and answer ‘we are fine, how are you’ to the question ‘how are you’. It is decided to return this afternoon around three o'clock with all the materials that Clementine needs for her chemistry experiments and discusses with the teacher in question how to fill this in further. Batteries still need to be bought and a few other items, which we can find nearby in the village. I try to arrange a rickshaw for our way back and yes, there is Prem, the man I still know from the Jungle Cottage. Nowadays he has his own rickshaw and is now at the right time in the right place, for us.
After a noodle soup and a short siesta back to school with two bags of chemistry material, which we already take with us for the next day and to show the teacher in question what the intention is. The school day is over, but the science teacher also wants to go home quickly, so little time to discuss things. He can't get his phone connected to the microscope properly, asks for advice in vain. He also asks for the purchase of more materials for his lessons, but unfortunately this has to wait. Clementine explains that chemistry experiments can often be done with simple materials such as water, salt or vinegar. In any case, she will be working with that this week and then we will see.
Then we go to the nearby entrance of Bardia National Park, which is being built around. I don't see any monkeys, which normally roam around here. When we decide to walk back to our Homestay, there is suddenly a nice new bar that invites you to sit down. Once with a beer on the terrace I see a familiar face approaching: Jack Kinross, the leopard friend from New Zealand. Nice to finally meet him again and the feeling is mutual. However, Jack is in a hurry, is busy with all kinds of things surrounding the death of a child, again in the wilderness. At the same time, a certain Rajan shows up, with whom we chat for a while. It turns out that we have quite a few mutual acquaintances here. A smart boy with experience in various branches of work. We walk back in our slippers and yes, there is the Monkey family, somewhat moved from their former territory. Clementine thinks the animals are cute, I don't, especially after my experience with monkeys in my hotel room in Rishikesh at the time. She wants to photograph a baby monkey in a tree, but when the baby makes a sound, the mother monkey takes up arms and bites Clementine's new pants. Then the fun quickly wears off and we walk on.
The return journey is tough, but we have time to rest before appearing at the barbecue at the Mahatara family. We walk there too. Daughter Manju receives us, father and mother are there too. Now we wait for the other daughters living at home, Susila and Ranju. During this waiting time, we walk with Manju to the elephant stable, where seven elephants of various ages are being fed, with their front legs tied to a chain. When we have finally waited an hour and a half at the family's for the other daughters, without any offer of a drink or start-up of cooking, I indicate that we would like to be back on time and possibly meet each other another day. A big disappointment and certainly an unusual reception at this family. I try not to take it personally and let it go. We'll see what is still possible this week and if not, too bad.
Back at Sonja and Budhi's, another exciting story has been added to this day. The jeep that brought my neighbor Torsten and his son Bila to the tree house for an overnight stay has been confronted with a rhino. Following the animal, they saw a motorcyclist approaching who could barely avoid the rhino, but just barely. Another scary situation with a rhino, which seems to occur more and more often. Fortunately, no accidents this time, but with the fright spared. Guide Bale was able to make a video and so we can watch what happened. Torsten and Bila ended up safely in the tree house and will stay there all night, without a guide. Bila already spoke about a Nashorn a few times that day, as if he had a premonition of something. Fortunately, we don't have to go to bed without food and drink, something is still being prepared in the kitchen and then a new night in deep sleep really beckons.
In the meantime, a new day has passed, in which Clementine unfortunately had another relapse and could not accompany me to school and to the orphanage. Afterwards we went with Sonja in their jeep to the medical post in the village and she was given a strong remedy that promises a quick recovery. Let's hope so. Our days here are few and it would be nice if she could gain some new experiences. More about this day tomorrow.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 306
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/647_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => het-loopt-altijd-anders
)
[26] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106196
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-17
[photoRevision] => 0
[title] => Daten in de jungle
[message] => Lieve lezers,
When I’m sixty-four , zongen de Beatles lang geleden. In je jonge jaren is deze leeftijd nog heel ver weg, iets voor je ouders of grootouders maar niet voor jezelf. De tijd gaat voort en als je in leven blijft is daar opeens die leeftijd. Ik zag het natuurlijk wel aankomen, maar toch lijkt de tijd sneller te gaan als je ouder wordt. En dat gegeven is ook onderzocht in het boek van Douwe Draaisma ‘waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt’.Nieuwe ervaringen maken dat de tijd meer bewust wordt beleefd en dus minder snel lijkt te gaan, zoals bij kinderen. Naarmate je meer routine hebt opgebouwd verandert dat. Tijdens een reis bijvoorbeeld voelt het weer even anders, dóór die nieuwe ervaringen. En zo heb ik mijn tijdsbeleving even wat afgeremd hier in Nepal.
Nadat ik de vele online felicitaties van een bedankje had voorzien kwam gestaag mijn feestje op gang. Vanwege het trouwseizoen hier – er is bijna elke dag wel ergens een bruiloft – waren sommige genodigden afwezig, anderen waren ziek of niet in de buurt. De oude heer Khadka, 82 jaar inmiddels, kwam feestelijk gekleed per touctouc. Zoon Bikram kwam apart. Zijn vrouw Alka verblijft al twee jaar bij haar tweelingdochters in Kathmandu, allen samen op een kamer. Hun huis hier is verkocht en Bikram bewoont een kamer op school. Bikram is goddank weer schoolhoofd geworden nadat hij een korte periode was afgelost door Tilak, tot grote onvrede van vele docenten en leerlingen. Maar de financiële privé-situatie heeft er flink ingehakt met deze nieuwe woonsituatie tot gevolg. Nadat hun moeder overleed zijn de broers gebrouilleerd geraakt en waar zij voorheen een groot terrein gezamenlijk bewoonden staat er nu een afscheiding in het midden van de Jungle Cottage. In deze lodge verbleef ik de eerste jaren in Bardia. Bikram wilde duidelijk niet in de buurt van zijn vader gaan zitten en verdween met vrienden Kiran, Birendra en Budhi in de loungeroom. Drinken in het zicht van je vader wordt als respectloos beschouwd, hoe oud je ook bent en hoeveel diezelfde vader ook drinkt. Vader Khadka lustte ook wel een rumpunch en werd wat loslippig. Vier jaar geleden overleed zijn vrouw en nu is hij wel toe aan een nieuwe liefde. Ik vroeg hem of hij op zoek is en zo ja, waar. ‘In the jungle’ was zijn antwoord en hij lachte er vrolijk bij. Mooi toch? Liefde kent geen leeftijd.
Eerder die avond verscheen Shanti met haar zesjarige dochtertje Nilaxi, nabestaanden van de recent overleden Manmohan. We hebben elkaar enkele keren ontmoet en nu voor het eerst na het tragische ongeluk. We omhelzen elkaar en raken meteen aan de praat. Ondanks haar groot verdriet probeert zij haar leven voort te zetten, met warme ondersteuning van Sonja en Budhi. Ze volgt Engelse les, geeft kook workshops en hoopt Manmohans grote droom alsnog ooit te verwezenlijken, een eigen huisje in plaats van wonend op het terrein van haar schoonfamilie. Ik geef haar een van mijn nieuwe sjaals cadeau. Alsof één ramp nog niet genoeg was werd deze familie even later opnieuw getroffen door het noodlot. Een losgebroken olifant vernielde een deel van hun Freedombar, de bar waar ik de afgelopen jaren mijn feestjes heb gehouden. Eerst de neushoorn, later de olifant die hun leven overhoop gooit. Zo dichtbij zijn de gevaren van de jungle hier.
Clementine voelt zich nog steeds niet lekker, probeert er nog even bij te blijven maar neemt op tijd haar rust voor een snel herstel. Vele malen werd ik hier ook getroffen door ziekte, het hoort helaas bij deze totaal andere omgeving. Mogelijk ben ik iets meer resistent geraakt, maar laat ik niet te vroeg juichen. Enfin, ook de andere gasten in deze lodge blijven nog een tijdje hangen. Een Amerikaans koppel, werkzaam op de ambassade van Kathmandu en mijn buurman hier, een jonge vader uit Berlijn die met zijn zesjarige zoontje een reis maakt door enkele Aziatische landen. Zijn vriendin reisde eerder met hun oudste kind en nu is het zijn beurt. Het jongetje Bila is heel enthousiast en vertelt over de vele dieren die hij al gezien heeft. Zelfs waren zij uitverkoren die middag enkele tijgers in de lage rivier te zien, gewoon buiten de jungle. Toch gaan ze de volgende dag nog op safari. Het lijkt erop dat de tijgers zich in deze periode wat gemakkelijker laten zien, dus er is hoop voor Clementine en mij tijdens onze geplande safari deze week. Het feestje eindigt in een vrolijk dansfestijn en als de laatste gasten weg zijn praten Sonja, Budhi en ik nog even na bij het kampvuur. Het was een mooie dag, when I’m sixty-four.
De volgende ochtend brengt Budhi mij achter op zijn motorfiets naar BBAS Memorial School. In mijn rugzak ongeveer dertig boeken en twee microscopen. Op school maak ik kennis met de nieuwe scienceteacher, een ambitieuze jonge man. Verder word ik welkom geheten in alle klassen en vertel wat mijn plannen zijn voor deze week. Belangstellenden kunnen deelnemen aan de schilderworkshop en ik kondig de scheikundeproefjes van Clementine aan, die vanuit Amerikamateriaal hiervoor heeft meegenomen. Eerst herstellen en dan kan zij hopelijk aan de slag. In Pokhara ben ik tevergeefs op zoek geweest naar nieuwe muziekinstrumenten. Nu dit niet gelukt is kies ik voor uitbreiding van sportmaterialen, in overleg met de docenten. En die zijn steeds meer te koop in het eigen dorp, dus ga ik op zoek. In een van de winkeltjes sla ik mijn slag en vertrek met drie leren voetballen, drie volleyballen, drie tafeltennissetjes, drie badmintonsetsen een cricketset terug naar school. Daar laat ik het voorlopig bij, de rest is voor het weeshuis. Computerdocent Birendra biedt aan mij thuis te brengen achterop zijn motorfiets, daar zeg ik nooit nee tegen.
Clementine heeft weer wat kleur op haar gezicht en samen eten we een kop verse groentesoep. Dan val ik als een blok in slaap, waardoor ik deze blog nu midden in de nacht schrijf om niet veel achterop te raken. Rond 7 uur werd de verjaardagstaart aangesneden, verrassing door Sonja en Budhi. Medewerkster Sila was gelijktijdig met mij jarig, voor haar de 19e verjaardag. Onze namen en leeftijden in de vorm van kaarsjes staan op de versierde taart, elke aanwezige mag meesmullen. Opnieuw een mooie afsluiting van een welbestede dag. Morgen meer. Foto’s worden later toegevoegd.
ENGLISH VERSION
Dear readers,
When I’m sixty-four, the Beatles sang a long time ago. In your younger years, this age is still very far away, something for your parents or grandparents but not for yourself. Time goes on and if you stay alive, that age is suddenly there. Of course I saw it coming, but time still seems to go faster as you get older. And that fact is also investigated in the book by Douwe Draaisma ‘why life goes faster as you get older’. New experiences make time more consciously experienced and therefore seem to go less quickly, like with children. As you have built up more routine, that changes. During a trip, for example, it feels different again, because of those new experiences. And so I have slowed down my perception of time a bit here in Nepal.
After I had thanked the many online congratulations, my party gradually got going. Because of the wedding season here – there is a wedding somewhere almost every day – some guests were absent, others were sick or not around. Old Mr Khadka, now 82, arrived festively dressed by touctouc. Son Bikram came separately. His wife Alka has been staying with her twin daughters in Kathmandu for two years, all together in one room. Their house here has been sold and Bikram lives in a room at the school. Bikram has thankfully become headmaster again after being replaced by Tilak for a short period, much to the dissatisfaction of many teachers and students. But the private financial situation has taken its toll, resulting in this new living situation. After their mother died, the brothers fell out and where they used to live together on a large property, there is now a fence in the middle of the Jungle Cottage. I stayed in this lodge for the first few years in Bardia. Bikram clearly did not want to sit near his father and disappeared into the lounge room with friends Kiran, Birendra and Budhi. Drinking in sight of your father is considered disrespectful, no matter how old you are and how much that same father drinks. Father Khadka also liked a rum punch and became a bit loose-lipped. His wife passed away four years ago and now he is ready for a new love. I asked him if he is looking and if so, where. ‘In the jungle’ was his answer and he laughed happily. Beautiful, isn’t it? Love knows no age.
Earlier that evening, Shanti appeared with her six-year-old daughter Nilaxi, relatives of the recently deceased Manmohan. We have met a few times and now for the first time since the tragic accident. We hug each other and immediately start talking. Despite her great sorrow, she tries to continue her life, with warm support from Sonja and Budhi. She takes English lessons, gives cooking workshops and hopes to one day realize Manmohan’s big dream, her own house instead of living on her in-laws’ property. I give her one of my new scarves as a gift. As if one disaster wasn’t enough, this family was struck by fate again shortly afterwards. A loose elephant destroyed part of their Freedombar, the bar where I have held my parties in recent years. First the rhino, later the elephant that turns their lives upside down. The dangers of the jungle are so close here.
Clementine still doesn't feel well, tries to stay with it for a while but takes her rest in time for a quick recovery. I have also been struck by illness many times here, unfortunately it is part of this completely different environment. Perhaps I have become a bit more resistant, but I am not cheering too soon. Anyway, the other guests in this lodge also stay for a while. An American couple, working at the embassy in Kathmandu and my neighbor here, a young father from Berlin who is traveling with his six-year-old son through several Asian countries. His girlfriend traveled with their eldest child before and now it is his turn. The boy Bila is very enthusiastic and tells about the many animals he has already seen. They were even chosen to see several tigers in the low river that afternoon, just outside the jungle. Nevertheless, they go on safari the next day. It seems that the tigers are more easily seen during this period, so there is hope for Clementine and me during our planned safari this week. The party ends in a cheerful dance party and when the last guests have left, Sonja, Budhi and I chat for a while by the campfire. It was a beautiful day, when I’m sixty-four.
The next morning, Budhi takes me to BBAS Memorial School on the back of his motorbike. In my backpack about thirty books and two microscopes. At school I meet the new science teacher, an ambitious young man. Furthermore, I am welcomed in all classes and told what my plans are for this week. Interested parties can participate in the painting workshop and I announce Clementine's chemistry experiments, who has brought materials for this from America. First recover and then she can hopefully get started. In Pokhara I have searched in vain for new musical instruments. Now that this has not been successful, I opt for expansion of sports materials, in consultation with the teachers. And these are increasingly for sale in my own village, so I start looking. In one of the shops I strike my blow and leave with three leather footballs, three volleyballs, three table tennis sets, three badminton sets and a cricket set back to school. I leave it at that for now, the rest is for the orphanage. Computer teacher Birendra offers to take me home on the back of his motorbike, I never say no to that.
Clementine has some colour back in her face and together we eat a cup of fresh vegetable soup. Then I fall asleep like a log, which is why I am now writing this blog in the middle of the night so as not to fall too far behind. Around 7 o'clock the birthday cake was cut, a surprise by Sonja and Budhi. Employee Sila had the same birthday as me, her 19th birthday. Our names and ages in the form of candles are on the decorated cake, everyone present can enjoy it. Again a nice ending to a well-spent day. More tomorrow. Photos will be added later.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 14
[visitorCount] => 285
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/987_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => daten-in-de-jungle
)
[27] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106168
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-15
[photoRevision] => 0
[title] => Kacha kacha
[message] => Namaste,
Gisteren zijn we neergestreken in mijn geliefde Bardia, in de oase van Sonja en Budhi. Het voelt zo goed om terug te zijn, als een vorm van thuiskomen. Ongeacht het weer, de andere gasten of mijn eigen gemoedstoestand, hier ervaar ik rust en positieve energie. Dé combinatie voor extra geluk.
Onze laatste dag in Pokhara stond in het teken van een bezoek aan de agrarische faculteit. Onze gastheer in het hotel had voor ons twee motorfietsen geregeld en deze arriveerden op tijd. Een grotere voor Clementine’s lange benen, een kleinere voor mij. De berijder mét helm, wij zonder. Nauwelijks zittend en een momentje voor een foto stoven de jongemannen al weg met een behoorlijke vaart. Niet nadenken over wat zou kunnen gebeuren maar totale overgave maakt zo’n ritje altijd weer tot een avontuur. Als we een grote bocht naar rechts nemen komt er een bus aangeraasd die mijn chauffeur in kalmte voorblijft, de bus remt af. Het lijkt meestal wel goed te komen, dat zesde zintuig waarmee men zich hier in het verkeer begeeft. De statistieken zullen aantonen dat het ongevallencijfer hier stukken hoger ligt dan bij ons, maar ik ben altijd weer onder de indruk van hoe goed men elkaar feilloos weet te ontwijken.
Op de campus wacht ons een hartelijk welkom. Onder een grote boom wachten we op Chitra, die even later met vriendin Laxmi arriveert, beiden keurig gekleed in college-uniform. Het hele terrein ademt een sfeer van rust en vrede, ruimte, veel groen en daartussen de collegezalen, bibliotheek, laboratoria, hostals voor de studenten en woningen voor docenten met hun families. Iedere betrokkene woont en werkt op de campus. De bibliotheek ziet er professioneel uit met een keur aan boeken en rustige ruimtes om te werken. Chitra en Laxmi leiden ons rond en geven antwoord op al onze vragen. Buiten ontmoeten we een groepje docenten en raken in gesprek. Een van de leiders heeft diverse studies gedaan, ook in Europa. De landbouwuniversiteit van Wageningen staat hoog aangeschreven, als een van de beste ter wereld zelfs. We spreken onze hoop uit dat de meisjes na deze vier jaren studie ook daar een tijdje te mogen rondlopen. Keep on dreaming.
Na afloop van deze rondleiding bieden we de laatste laptops en telefoons aan. Chitra verzorgt verdere verdeling, in alle vertrouwen. Vriendin Rada is erbij gekomen en samen genieten we in de buurt nog van een fastfood ‘maaltijd’ van pizza en frites. De meisjes zijn ambitieus, willen door middel van hun studie verder komen in het leven dan hun ouders en bijdragen aan hun land. Vooral armoede en de situatie van meisjes hebben hun aandacht. Rada is in armoede opgegroeid en weet hoe dit voelt. Vanuit die ervaring hoopt zij een waardevolle rol te spelen voor vele anderen die ook dromen over een beter bestaan. Laxmi wil haar overleden grootvader eren door zijn rol als natuurfotograaf over te nemen, zo leeft haar grootvader voort in haar. Bescherming van flora en fauna heeft een hoge prioriteit in Nepal , voor de hele aarde trouwens. Fotografie vormt een onmisbaar onderdeel voor publicaties en beleid. En Chitra zelf wil ook van betekenis zijn voor de connectie tussen mens en natuur, zoals ik eerder al vertelde. Onze wereld mag dan in slechte conditie verkeren, klimaat en politiek met name, mensen als deze meisjes geven hoop die we zo hard nodig hebben. Vaak niet zichtbaar voor wie het nieuws volgt, maar op de achtergrond voltrekken zich ook positieve processen. Laten we ons daar aan vastklampen.
Met een voldaan gevoel verlaten we Pokhara de volgende ochtend en zijn klaar voor een nieuw avontuur, in het laagland van Nepal, de Terai. Pokhara is voorzien van een ultramoderne nieuwe luchthaven, de formaliteiten lopen soepel. Wachtend in de vertrekhal worden we aangesproken door een Nepalese vrouw van middelbare leeftijd, mooi gekleed en met waardige uitstraling. Ze wil weten waar we vandaan komen, wat we zoal doen in Nepal en thuis. Zelf heeft ze hier een bruiloft bezocht, is op weg naar huis in Kathmandu. Ze heeft een man en een zoon, de laatste woont nog thuis tot haar vreugde. Maar ze weet ook dat hij gaat uitvliegen zodra hij een vrouw gevonden heeft en een goede plek voor zijn toekomst. Dat is de moderne tijd hier, waar men voorheen blindelings kon vertrouwen op de zorg van kinderen op je oude dag. De keerzijde van de kans op studeren en een beter leven voor de jonge generatie. Ook over haar huwelijk is zij open, zelfs over het huwelijk in het algemeen. Kacha kacha, waarbij ze een gebaar maakt van comme ci comme ça. Wij moeten er hartelijk om lachen, hebben beiden ook wel wat ervaring met ieder een tweede huwelijk. Ze gaat er nog even op door, dat er misschien te veel verwacht wordt van een huwelijk, maar de realiteit veelal bestaat uit compromissen, aanpassing en pogingen tot behoud van je eigen identiteit. Heerlijk, die eerlijkheid, wat mij betreft.
De lucht zit nog steeds dicht, maar als we op hoogte zijn verschijnt daar opeens een uitgestrekte Himalayaketen in een heldere hemel. Het landschap onder ons verandert van hoog- naar middelgebergte en tenslotte de Terai-vlakte. In de aankomstruimte van Nepalganj worden we gevolgd door een jongeman die onze bagage wil dragen. Bij gebrek aan kleingeld voor een fooi weiger ik zijn hulp en voel me onvriendelijk. Hij laat zich niet zomaar wegjagen en eenmaal buiten noemt hij de naam Sonja. Onze chauffeur! Had dat dan meteen gezegd. Zijn Engels is beperkt, ik probeer mijn excuses over te brengen. En zo glijden we geluidloos per elektrische auto naar Thakurdwara, zoals het dorp bij Bardia National Park heet.
Bij een paar kopjes thee praten we uitgebreid bij met Sonja, dan installeren we ons voor de komende acht dagen op eenvoudige schone kamer met veranda. Later komen Budhi, zoon Sandesh en gasten uit Duitsland, Italië en Nederland terug van een safari en zoals dat hier meestal gaat, raak je meteen met elkaar in gesprek. Manmohan wordt sterk gemist. Deze veelzijdige trouwe gids werd afgelopen september gedood door een neushoorn en heeft diepe sporen van verdriet nagelaten in deze gemeenschap. Ook hier gaan de levenden door met hun leven, zonder wrok naar hun dieren. Clementine vraagt of men wapens mag dragen in de jungle, in het geval het nodig is om mensen te beschermen. Dit is onbespreekbaar - én terecht -, de mens betreedt het woongebied van het dier en als het dier vervolgens niet altijd doet wat de mens wil geeft dat nog niet het recht om een wapen te gebruiken, hooguit een bamboestok ter verjaging van een tijger of neushoorn naar iets meer afstand.
Het is 15 februari, mijn verjaardag. De eerste felicitatie kwam van Mina, precies om 12 uur. Zij noemt mij haar tweede moeder en gids in haar leven. Helaas kan ze hier niet zijn vanwege haar werk als stewardess in Oman, maar zodra het kan zullen we elkaar ontmoeten. Mijn verzoek om een bijdrage voor het weeshuis heeft veel moois opgeleverd, nogmaals dank aan allen hiervoor. De komende week ga ik deze donaties verder verzilveren. De boeken zijn gearriveerd vanuit Kathmandu, schilderspullen en microscopen zijn meegenomen vanuit Nederland en de ervaring leert dat hier ter plekke zichtbaar wordt welke bijdragen we verder kunnen leveren.
Vanavond mijn feestje hier op het erf. Nu nog even slapen en in de loop van deze dag mijn gezicht laten zien bij enkele families.
Tot de volgende…
ENGLISH VERSION
Kacha kacha
Namaste,
Yesterday we settled down in my beloved Bardia, in the oasis of Sonja and Budhi. It feels so good to be back, like a form of coming home. Regardless of the weather, the other guests or my own state of mind, here I experience peace and positive energy. The combination for extra happiness.
Our last day in Pokhara was dedicated to a visit to the agricultural faculty. Our host at the hotel had arranged two motorbikes for us and they arrived on time. A larger one for Clementine's long legs, a smaller one for me. The rider with a helmet, us without. Barely sitting down and a moment for a photo, the young men already sped away at a considerable speed. Not thinking about what could happen but total surrender always makes such a ride an adventure. When we take a large bend to the right, a bus comes rushing towards me, calmly staying ahead of my driver, the bus slows down. It usually seems to work out well, that sixth sense with which people here engage in traffic. Statistics will show that the accident rate here is much higher than in our country, but I am always impressed by how well people manage to avoid each other flawlessly.
A warm welcome awaits us on campus. Under a large tree we wait for Chitra, who arrives a little later with her friend Laxmi, both neatly dressed in college uniforms. The entire area exudes an atmosphere of peace and quiet, space, lots of greenery and in between the lecture halls, library, laboratories, hostels for students and homes for teachers and their families. Everyone involved lives and works on campus. The library looks professional with a selection of books and quiet spaces to work. Chitra and Laxmi show us around and answer all our questions. Outside we meet a group of teachers and start talking. One of the leaders has done various studies, also in Europe. The agricultural university of Wageningen is highly regarded, even as one of the best in the world. We express our hope that after these four years of study, the girls will also be able to walk around there for a while. Keep on dreaming.
After this tour, we offer the last laptops and phones. Chitra takes care of the further distribution, in all confidence. Friend Rada has joined us and together we enjoy a fast food ‘meal’ of pizza and fries nearby. The girls are ambitious, want to get further in life than their parents through their studies and contribute to their country. Poverty and the situation of girls in particular have their attention. Rada grew up in poverty and knows how this feels. From that experience, she hopes to play a valuable role for many others who also dream of a better life. Laxmi wants to honour her deceased grandfather by taking over his role as a nature photographer, so her grandfather lives on in her. Protection of flora and fauna is a high priority in Nepal, for the entire world for that matter. Photography is an indispensable part of publications and policy. And Chitra herself also wants to be of significance for the connection between man and nature, as I mentioned earlier. Our world may be in bad shape, climate and politics in particular, but people like these girls give us the hope we so desperately need. Often not visible to those who follow the news, but positive processes are also taking place in the background. Let us cling to that.
With a satisfied feeling we leave Pokhara the next morning and are ready for a new adventure, in the lowlands of Nepal, the Terai. Pokhara has an ultra-modern new airport, the formalities run smoothly. Waiting in the departure hall we are approached by a middle-aged Nepalese woman, beautifully dressed and with a dignified appearance. She wants to know where we come from, what we do in Nepal and at home. She herself has attended a wedding here, is on her way home to Kathmandu. She has a husband and a son, the latter still lives at home to her delight. But she also knows that he will fly out as soon as he has found a wife and a good place for his future. That is the modern era here, where previously one could blindly trust the care of children in your old age. The other side of the chance to study and a better life for the younger generation. She is also open about her marriage, even about marriage in general. Kacha kacha, where she makes a gesture of comme ci comme ça. We have to laugh heartily about it, both have some experience with a second marriage. She continues for a moment, that perhaps too much is expected of a marriage, but the reality often consists of compromises, adjustment and a attempts to keep your own identity. Wonderful, that honesty, as far as I'm concerned.
The air is still thick, but when we reach altitude, a vast Himalayan range suddenly appears in a clear sky. The landscape below us changes from high to medium mountains and finally the Terai plain. In the arrival area of Nepalganj we are followed by a young man who wants to carry our luggage. In the absence of change for a tip, I refuse his help and feel unfriendly. He does not let himself be chased away and once outside he mentions the name Sonja. Our driver! Should have said that right away. His English is limited, I try to convey my apologies. And so we glide silently in an electric car to Thakurdwara, as the village near Bardia National Park is called.
Over a few cups of tea we chat extensively with Sonja, then we settle down for the next eight days in a simple, clean room with a veranda. Later, Budhi, son Sandesh and guests from Germany, Italy and the Netherlands return from a safari and, as is usually the case here, you immediately start talking to each other. Manmohan is greatly missed. This versatile, faithful guide was killed by a rhino last September and has left deep traces of sorrow in this community. Here too, the living continue with their lives, without resentment towards their animals. Clementine asks if one is allowed to carry weapons in the jungle, in case it is necessary to protect people. This is non-negotiable - and rightly so -, the human being enters the habitat of the animal and if the animal then does not always do what the human wants, that does not give the right to use a weapon, at most a bamboo stick to chase a tiger or rhino to a little more distance.
It is February 15, my birthday. The first congratulations came from Mina, exactly at 12 o'clock. She calls me her second mother and guide in her life. Unfortunately, she cannot be here because of her work as a stewardess in Oman, but we will meet as soon as possible. My request for a contribution for the orphanage has yielded many beautiful things, thanks again to everyone for this. In the coming week I will continue to cash in these donations. The books have arrived from Kathmandu, painting supplies and microscopes have been brought from the Netherlands and experience has taught us that it is visible here on the spot which contributions we can make.
Tonight my party here on the yard. Now I just need to sleep and show my face to a few families in the course of the day.
Until next time…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 337
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/209/979_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => kacha-kacha
)
[28] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106127
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-12
[photoRevision] => 0
[title] => Boeddha in Nepal
[message] => Dag lezers, namaste,
Hier in Pokhara hangen we al enkele dagen de toerist uit, daar leent deze plek zich uitstekend voor. Nu hoor ik regelmatig mensen zeggen dat ze graag naar niet-toeristische gebieden reizen, maar hoe je het ook wendt of keert, vaak ben je gewoon toch een toerist. Of een reiziger, zoals je wilt. Ik begrijp wel wat mensen bedoelen, wars van massatoerisme. Hutje mutje op het strand liggen of in een kudde achter een gids aanlopen is nou niet bepaald stoer. In Nepal kun je avontuur en wat lanterfanten ideaal combineren. Ook ik zie mezelf niet dagenlang op het strand liggen, hooguit een uur, dan is mijn geduld wel op.
Clementine en ik hebben de afgelopen dagen geleefd als God in Frankrijk, oftewel als Boeddha in Nepal. Nu staat Boeddha niet bepaald voor aards genot, maar vooral voor verheffing van de ziel en afstand nemen van wereldse dingen. Maar in dit van boeddhisme doordrenkte land kun je wel degelijk genieten van alles wat onze God in Frankrijk zo aantrekkelijk maakt. Grootse natuur, heerlijk eten en drinken, mooie spullen om te kopen en bovenal uiterst vriendelijke mensen. Clementine valt het ook steeds meer op, hoe meegaand Nepalezen doorgaans zijn. En dat is o zo prettig in de omgang, mits je er geen misbruik van maakt. En dan denk ik aan de vaak Hollandse botheid en directheid, waar zoveel waarde aan wordt gehecht, aan het gezeur en geklaag over alles wat niet meteen aan onze hoge verwachtingen voldoet, is dat wat je moet willen? In mijn beleving is deze ambitie al lang achterhaald en wordt vriendelijkheid zwaar onderschat. Met deze smeerolie van contact tussen mensen kun je zoveel meer bereiken dan steeds op je hoede zijn, wantrouwen en botheid. Omdat brutalen de halve wereld hebben wil dat nog niet zeggen dat het oké is. Maar goed, het gebeurt helaas wel vaak, kijk naar onze grote ‘wereldleiders’ van dit moment.
We hebben dus geshopt, mooie sjaals en mutsen gekocht vooral. En deze kunnen nog steeds bij Clementine of bij mij besteld worden. In bijgaande foto’s zie je een aantal voorbeelden. Heerlijke warme gevoerde (niet kriebelende) mutsen, ook voor kinderen. De bekende yaksjaals in alle kleuren, superzachte cashmere sjaals, al dan niet gemengd met zijde. De sjaals zijn 180 x 90 cm en kunnen als omslagdoek of geknoopte wintersjaal gedragen worden. Ook vonden we vandaag prachtige dessins van beroemde impressionistische schilderijen. Voor meer informatie zie mijn e-mailadres en telefoonnummer onder deze tekst.
Gisteren wilden we de omgeving eens vanaf het water bekijken en huurden eind van de middag een bootje, inclusief een Nepalese vrouw die de roeispaan bediende. Onze blik werd zo steeds een beetje verlegd en we zagen de zon achter de bergen verdwijnen. Om de zon vervolgens te zien opkomen konden we vanochtend per kabelbaan omhoog naar Sarangkot. Een ultramoderne installatie, hoogstwaarschijnlijk aangelegd met buitenlands geld, voert cabines 800 meter omhoog en op dat punt kun je na een klimmetje te voet hét uitzichtpunt bereiken om de sunrise te aanschouwen. Langs de route overal prikkeldraad, zodat je tijdens een val in ieder geval niet naar beneden kunt storten. Velen met ons waren vroeg uit de veren en wachtten langdurig bijna tevergeefs op de gouden bol. De lucht zit hier al dagen dicht, dus de zon moet hard werken om daar doorheen te raken. Toen we het bijna opgaven verscheen ie opeens. In november 2015 was van al deze moderniteiten nog niets te bekennen, ik werd per jeep omhoog gereden om te gaan paragliden. En nu kun je er ook zipflyeren, luchtfietsen, bungeejumpen en nog veel meer.
Na afloop ontbijt in ons hotel en meteen weer op pad voor nieuwe aankopen en het hoogtepunt van deze dag: een lichaamsmassage. We besluiten er een wellness-dag van te maken en ’s middags een schoonheidsbehandeling te ondergaan. Zowel Clementine als ik doen dit normaliter niet, voor Clementine is het zelfs de eerste keer in haar leven. Deze me-time heeft zij dubbel en dik verdiend, wat mij betreft en heel leuk dat ze er voor open staat. Voor mezelf beschouw ik dit als een vroeg verjaardagscadeau. Omdat de dames van beauty parlour te laat zijn krijgen we een kwartiertje extra. Na afloop glimmen we van de olie en de creme. Het was een waar genot. Deze verwendag sluiten we af met een tandoori-kip, natuurlijk tijdens het happy hour.
Al deze gezellige en verkwikkende activiteiten zijn niet altijd interessant om te beschrijven. Over twee dagen bereiken we Bardia en dat belooft weer een boeiend avontuur te worden, ver weg van massatoerisme. Reizen jullie mee?
e-mail:miesim@live.nl
tel/whatsapp: 06-28371803
ENGLISH VERSION
Buddha in Nepal
Hello readers, namaste,
Here in Pokhara we have been playing the tourist for a few days, this place lends itself perfectly for that. Now I often hear people say that they like to travel to non-touristy areas, but no matter how you look at it, you are often just a tourist. Or a traveler, if you like. I understand what people mean, averse to mass tourism. Lying on the beach in a clump or following a guide in a herd is not exactly cool. In Nepal you can ideally combine adventure and loitering. I also do not see myself lying on the beach for days, at most an hour, then my patience is exhausted.
Clementine and I have lived the past few days like God in France, or rather like Buddha in Nepal. Now Buddha does not exactly stand for earthly pleasure, but mainly for elevation of the soul and distancing yourself from worldly things. But in this country steeped in Buddhism you can certainly enjoy everything that makes our God in France so attractive. Great nature, delicious food and drinks, beautiful things to buy and above all extremely friendly people. Clementine also notices more and more how easy-going Nepalese people generally are. And that is oh so pleasant in dealing with, as long as you don't abuse it. And then I think of the often Dutch bluntness and directness, which is so much valued, of the whining and complaining about everything that does not immediately meet our high expectations, is that what you should want? In my experience this ambition has long been outdated and friendliness is seriously underestimated. With this lubricant of contact between people you can achieve so much more than always being on your guard, distrust and bluntness. Just because rude people own half the world does not mean that it is okay. But well, it does happen quite often, look at our great 'world leaders' of the moment.
So we went shopping, bought beautiful scarves and hats in particular. And these can still be ordered from Clementine or from me. In the attached photos you can see a number of examples. Lovely warm lined (non-itchy) hats, also for children. The well-known yak scarves in all colours, super soft cashmere scarves, mixed with silk or not. The scarves are 180 x 90 cm and can be worn as a shawl or knotted winter scarf. Today we also found beautiful designs of famous impressionist paintings. For more information see my e-mail address and telephone number below this text.
Yesterday we wanted to see the area from the water and at the end of the afternoon we rented a boat, including a Nepalese woman who operated the oar. Our view was thus gradually shifted and we saw the sun disappear behind the mountains. In order to see the sun rise, we could take the cable car up to Sarangkot this morning. An ultra-modern installation, most likely built with foreign money, carries cabins 800 metres up and at that point you can reach the viewpoint after a short climb on foot to see the sunrise. Barbed wire everywhere along the route, so that you can't fall down in any case. Many of us got up early and waited for a long time, almost in vain, for the golden ball. The sky has been overcast here for days, so the sun has to work hard to get through it. When we almost gave up, it suddenly appeared. In November 2015, none of these modern conveniences were to be seen, I was driven up by jeep to go paragliding. And now you can also go zip-flying, air biking, bungee jumping and much more.
Afterwards, breakfast in our hotel and immediately on the road again for new purchases and the highlight of the day: a body massage. We decide to make it a wellness day and have a beauty treatment in the afternoon. Neither Clementine nor I normally do this, for Clementine it is even the first time in her life. She has more than earned this me-time, as far as I'm concerned, and it's great that she is open to it. For myself, I consider this an early birthday present. Because the ladies from the beauty parlour are late, we get an extra fifteen minutes. Afterwards, we shine from the oil and cream. It was a real treat. We end this pampering day with a tandoori chicken, of course during happy hour.
All these pleasant and refreshing activities are not always interesting to describe. In two days we will reach Bardia and that promises to be another exciting adventure, far away from mass tourism. Are you traveling with us?
e-mail:miesim@live.nl
tel/whatsapp: 06-28371803
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 15
[visitorCount] => 326
[author] => Mieke
[cityName] => Pokhara
[travelId] => 525218
[travelTitle] => Relativeren.
[travelTitleSlugified] => relativeren
[dateDepart] => 2020-01-22
[dateReturn] => 2020-02-21
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/209/609_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => boeddha-in-nepal
)
[29] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106104
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-10
[photoRevision] => 0
[title] => Slow travel
[message] => Lieve lezers,
In mijn vorige verhaal noemde ik onze omschakeling naar slow travel. Dit kun je op twee manieren opvatten. Enerzijds kun je denken aan onze busreis die heel langzaam verliep omdat de route weinig snelheid toestaat, anderzijds aan de dagen die met minder afspraken worden ingevuld en veel ruimte laten voor ontspanning en spontaniteit. En dat laatste is vooral waarmee we nu een begin hebben gemaakt na de eerste volle dagen. Ook om die reden reizen wij komende vrijdag grotendeels – en in snel tempo - door de lucht richting Bardia, om aldus tijd en energie te sparen. In het dagelijkse leven is dit ook vaak mijn streven, niet meer meedoen aan het moordende tempo van de moderne samenleving.
Als herboren begonnen wij deze eerste volle dag in Pokhara met een ontbijt in de weelderige bloementuin. Waar ik zelf echt kan genieten van een omgeving van bloemen en planten, zonder echte kennis, weet Clementine elk detail van deze flora haarfijn te benoemen. Na drie dagen in een grote hectische Aziatische stad voelt deze plek als een verademing waar we ons graag aan overgeven. Op pad maar weer, met als enig doel op zoek te gaan naar mogelijke aankopen zonder verplichting én een verkwikkende massage. Tijdens mijn laatste bezoek aan Pokhara – al ruim zes jaar geleden – kwam ik op de valreep terecht bij een massagesalon waar ik een soort shiatsu onderging. Deze behandeling ben ik nooit vergeten, in positieve zin. De locatie wist ik nog ongeveer en deze sloot naadloos aan op ons idee om een wandeling langs het Fewameer te maken. Zo gezegd zo gedaan. Vele eettentjes kwamen voorbij, maar niet dé massagesalon. Heel raar als je denkt dat je herinnering aan een bepaalde plek mogelijk niet blijkt te kloppen, maar het komt hier ook regelmatig voor dat een zaak gewoon niet meer bestaat. Ik hou het op het laatste. Dus verder zoeken.
Waar de een enkel een mannelijke masseur kon aanbieden had de ander alleen maar plek voor één persoon.
En toen werd ons wachten beloond. Een salon met een aantal ruimtes en vrouwelijke medewerkers. Slechts gescheiden door een dun wandje konden Clementine en ik elkaar goed horen, beiden behandeld door een jonge vrouw die van wanten wist. Eerlijk gezegd nog beter dan bij Seeing Hands, minder pijnlijk en meer ontspannen. Zo wil je wel een hele dag blijven liggen, wat ons betreft. Zelfs gezicht en schedel werden met professionele grepen en gevoel bewerkt. Bij ons beiden geen twijfel over herhaling van deze weldaad. We maken na afloop meteen een afspraak voor woensdag. Op die dag zijn we tevens van plan vroeg in de ochtend per kabelbaan omhoog te gaan naar Sarangkot voor de zonsopkomst. Vanaf die plek sprong ik ruim negen jaar geleden in het diepe, paragliden met een instructeur erbij. Dit avontuur gaan we nu niet aan, maar de mogelijkheden hier zijn enorm uitgebreid, dus kun je als senior ook nog heel wat beleven.
Na afloop verwachten we studente Chitra uit Bardia bij ons hotel. Zij studeert bosbouw en heeft elke werkdag college tot 2 uur in de middag. Heel fijn om haar terug te zien na ongeveer veertien maanden. Ze heeft het duidelijk naar haar zin in deze groene omgeving, vertelt gepassioneerd over haar studie en innovatieve toekomstplannen. Zij is zelfs regelmatig in contact met Jack Kinross, de Nieuwzeelander die zich hard maakt voor bescherming van luipaarden en die ik ook eerder ontmoette. Hij heeft zelf ooit een tijdje met een luipaard geleefd. Chitra wil zich inzetten voor een betere verbinding tussen mens en wilde dieren en kan over een tijdje bij Jack Kinross terecht voor een stage. Hoe gek het ook klinkt, ondanks dat jaarlijks nog steeds mensen gedood worden door tijgers of olifanten houden zij ook van hun dieren en willen dat deze beschermd worden. Komende donderdag ontvangen wij een rondleiding door Chitra op haar campus en vandaag mogen wij haar blij maken met een goede laptop van haar Nederlandse vrienden, plus een verrekijker van ons. In onze tuin nemen we een drankje met een snack en vervolgens eten we samen in een restaurant in onze straat.
Tot slot, velen van jullie weten dat ik elk jaar prachtige sjaals van diverse soorten wol kan meenemen naar Nederland. Yakwol, cashmere of pashmina, het kan nog steeds in vele kleuren en patronen. Voor wie deze keer interesse heeft stel ik voor mij persoonlijk te benaderen via Whatsapp of e-mail. Op verzoek kan ik foto’s laten zien, prijzen noemen en vervolgens hoor ik waar je voorkeur naar uitgaat. Via mij ben je nog steeds veel goedkoper uit dan via verkopers in Nederland.
Morgen een heerlijke hangdag die vast weer waardevol en gezellig wordt ingevuld door Clementine en mij.
E-mail: miesim@live.nl
Whatsapp: 06-28371803
ENGLISH VERSION
Slow travel
In my previous story I mentioned our switch to slow travel. You can interpret this in two ways. On the one hand you can think of our bus journey that was very slow because the route does not allow for much speed, on the other hand you can think of the days that are filled with fewer appointments and leave a lot of room for relaxation and spontaneity. And the latter is mainly what we have now started after the first full days. For that reason too, we will travel largely - and at a fast pace - by air to Bardia next Friday, in order to save time and energy. In daily life this is also often my goal, to no longer participate in the murderous pace of modern society.
As if reborn, we started this first full day in Pokhara with breakfast in the lush flower garden. Where I can really enjoy an environment of flowers and plants, without any real knowledge, Clementine knows every detail of this flora down to the last detail. After three days in a large hectic Asian city, this place feels like a breath of fresh air that we gladly surrender to. Off we went again, with the sole purpose of looking for possible purchases without obligation and an invigorating massage. During my last visit to Pokhara – more than six years ago – I ended up at the last minute at a massage parlour where I underwent a kind of shiatsu. I have never forgotten this treatment, in a positive sense. I still knew the location more or less and it fitted in perfectly with our idea to take a walk along Lake Fewa. No sooner said than done. Many eateries passed by, but not the massage parlour. Very strange if you think that your memory of a certain place may not be correct, but it also happens regularly here that a business simply no longer exists. I think it is the latter. So we continued looking.
Where one could only offer a male masseur, the other only had room for one person. And then our wait was rewarded. A parlour with a number of rooms and female employees. Only separated by a thin wall, Clementine and I could hear each other well, both treated by a young woman who knew what she was doing. To be honest, even better than at Seeing Hands, less painful and more relaxing. You want to stay like this all day, as far as we are concerned. Even the face and skull were treated with professional grips and feeling. Neither of us have any doubts about repeating this bliss. Afterwards, we immediately make an appointment for Wednesday. On that day, we also plan to go up to Sarangkhot early in the morning by cable car for the sunrise. From that place, I jumped into the deep end more than nine years ago, paragliding with an instructor. We are not going on this adventure now, but the possibilities here are enormous, so you can still experience a lot as a senior.
Afterwards, we expect student Chitra from Bardia at our hotel. She studies forestry and has lectures every working day until 2 o'clock in the afternoon. It was great to see her again after about fourteen months. She clearly enjoys this green environment, talks passionately about her studies and innovative plans for the future. She is even in regular contact with Jack Kinross, the New Zealander who is committed to protecting leopards and whom I also met earlier. He himself once lived with a leopard for a while. Chitra wants to work towards a better connection between humans and wild animals and can soon do an internship at Jack Kinross. As crazy as it sounds, despite the fact that people are still killed by tigers or elephants every year, they also love their animals and want them to be protected. Next Thursday we will receive a tour of Chitra's campus and today we can make her happy with a good laptop from her Dutch friends, plus a pair of binoculars from us. In our garden we will have a drink and a snack and then we will eat together in a restaurant in our street.
Finally, many of you know that every year I can bring beautiful scarves made of various types of wool to the Netherlands. Yak wool, cashmere or pashmina, it is still possible in many colors and patterns. For those who are interested this time, I suggest you contact me personally via Whatsapp or e-mail. On request I can show you photos, mention prices and then I will hear what you prefer. Through me you are still much cheaper than through sellers in the Netherlands. Tomorrow will be a wonderful day of hanging out, which will undoubtedly be filled with value and fun by Clementine and me.
E-mail: miesim@live.nl
Whatsapp: 06-28371803
.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 293
[author] => Mieke
[cityName] => Pokhara
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/209/400_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => slow-travel
)
)
)
[reportsPaginator] => Zend_Paginator Object
(
[_cacheEnabled:protected] => 1
[_adapter:protected] => TravelLog\PaginatorAdapter Object
(
[_count:protected] => 60
[_array:protected] => Array
(
[15] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106806
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-03
[photoRevision] => 0
[title] => Dag twee in het ziekenhuis
[message] => Dag twee in het ziekenhuis. Ik heb aan Ilse gevraagd of ik mag vragen wanneer ik naar een andere afdeling wil. Assertief zijn mag zeker, nou dat lukt mij wel.
De taxichauffeur die mij elke dag naar het ziekenhuis zal brengen heeft zich vandaag niet gedoucht en ook zijn deo niet gebruikt. Net als gisteren overigens [e-1f601]. Hij heeft een driftige rijstijl misschien ruikt hij daarom een beetje. Maar hij brengt me veilig bij het ziekenhuis. Elke chauffeur neemt weer een andere route, van en naar huis. Zo zie ik veel van de stad. Ik blijf mij elke dag verbazen wat ik zie. Fietskarren vol met fruit, voortgeduwd door de arbeider. Hij moet met heel zijn gewicht tegenhangen anders valt hij en zijn fiets om. Een vrouwtje op de hoek doet de was bij de stoeprand. En de man die ligt te rusten op een stapel stenen buizen. Dit is Kathamandu ten top.
Aangekomen in het ziekenhuis loop ik naar het kantoor van Indira, maar het kantoor is nog afgesloten. Ik ga nog even buiten zitten. Om half negen is ze er nog niet, ik bel haar maar even. Ze zegt dat ik weer naar de labor room mag. Nou.....liever iets anders vandaag. Het wordt de afdeling waar de dames liggen te puffen, bed aan bed, zonder privacy, 8 bedden per block. Later hoor ik dat er 70 tot 80 bevallingen per etmaal zijn, te weinig ruimte voor een beetje privacy.
Ik word gekoppeld aan een student die ik echt niet kan verstaan. Uiteindelijk sta ik letterlijk met mij rug tegen de muur, ze blijft maar kletsen, hoe kom ik hier vandaan [e-1f60a]?
Ik loop rond en zie van alles gebeuren. Het blijft een drukte rondom de bedden, familie, studenten, verloskundigen enz. Er komt een bewaker aan....ik denk wat doet deze heer in ons midden? Ze leggen uit dat hij zorgt dat de familie naar buiten gaat, de dokter begint aan haar controle ronde.
Er loopt een assistent voorop en check met een doptone de hartslag vd baby. Daarna komt de dokter langs, zonder pardon, hup, even toucheren. En door naar de volgende. Ze pakt gelukkig na elke moeder een paar nieuwe handschoenen uit de rvs pannetje met deksel. Dat is zo steriel als het maar kan in Nepal, denk ik.
Elk bed heeft een nummer en eigen dossiermap, daar worden alle controle papieren in bewaard. Er wordt veel geroepen van de een naar de ander, wat er genoteerd moet worden in de papieren. Zouden ze nooit een fout maken met de bednummers?? Elke 4 uur komt de dokter langs voor de controle, ze oogt heel druk. Tussendoor heeft ze nog wel tijd om te vragen wie ik ben en waar ik voor kom. Ze heeft meer tijd voor mij dan voor de moeders. Ze verontschuldigd zich dat ze druk is en het er ruw aan toegaat. Maar ze heeft veel moeders te controleren dus ze moet de gang erin houden.
Als er een paar "bekende" studenten gaan lunchen vraag ik of ik mee mag lopen? Ja hoor, vinden ze akkoord. Op de bovenste verdieping staat hun kluisje, daar pakken ze hun eten. We gaan zitten aan een tafeltje in een gangetje bij het raam. Al gauw krijg ik eten aangeboden, ik voel mij bezwaard en wijs het af. Maar volgens de Nepalese cultuur deel je je eten. Er is geen ontkomen aan, ik ga weer aan de lekkele lice [e-1f601] met kikkererwten, gekookte aardappelen. Ik mag haar lepel gebruiken en zelf leent ze de lepel van haar vriendin, zo lief toch? Eerlijk is eerlijk, het is erg smaakvol. We kletsen wat over onze levens, zij zijn alle 3 getrouwd. En de kleinste van het stel is 36 weken zwanger, ze is nog steeds aan het werk.
Terug op de afdeling gaan op een gegeven moment een aantal moeders met familie in colonne ergens heen. De dossiermappen worden verzameld en daar lopen alle moeders met weeën de afdeling af. Ik besluit mee te lopen om te kijken wat ze gaan doen. Ze gaan langs de dokter met het echoapparaat. Er zijn verschillende units waar je aan kan sluiten in de rij. Ik wip mee naar binnen met de jonge moeder die al dik in haar weeën zit. Gelukkig mag ze zo als eerste. Want er zitten 10 mensen in deze unit, gewoon bij de dame die de echo krijgt.
Om 13 uur hou ik voor gezien. Op naar een kopje cappuccino bij de ekta bookstore. Even rust.... mijn zus appt of we even zullen videobellen met pa en ma erbij. Inmiddels aangekomen in Thamel laat ik hun even het drukke straatleven zien. Ik vertel over mijn belevenissen van deze ochtend. Fijn om ze weer even gesproken te hebben. Daarna ga ik naar the garden of dreams, vlakbij Thamel. Een prachtige tuin met bloemen, zo'n oase van rust in deze drukke stad. De influencers zijn druk met foto's maken want het is er prachtig.
Ik haal geld bij de geldautomaat en koop een Nepalese portemonnee om al die flappen in op te bergen. Het zijn er namelijk 70!! [e-1f923] Ik eet een heerlijke kip cordonbleu bij het roof top terras van het third eye restaurant. Ik koop een eerste souvenir voor thuis en laat me afzetten bij The bakery, even een cappuccino voor ik naar huis wandel. Ik fotografeer wat oude ambachten in de straat, hier het normale avondleven.
Thuis neem ik met Ilse nog wat sightseeing tips door, heel handig zo! Het is hier echt een hele fijne plek, ze weten en regelen alles voor je! Top!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 12
[visitorCount] => 256
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/729_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dag-twee-in-het-ziekenhuis
)
[16] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106796
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-02
[photoRevision] => 0
[title] => Eén kraamkamer vol moeders
[message] => Het eerste dagje ziekenhuis, ik ga op weg met de prachtige reference letter van Iveta. Thanks again! [e-1f49c] De taxi brengt mij naar het ziekenhuis, het verkeer is veel minder druk dan gisteren, we zijn er zo. Op zoek naar Indira, die ik snel gevonden heb. De rondleiding betekent regelrecht naar de labor room. Daar word ik overgedragen aan een andere supervisor. Het blijft lastig te verstaan....een Nepalees die Engels spreekt. Ze legt wat dingen uit die me later wat meer duidelijk worden zoals bijvoorbeeld de verschillende kleuren uniform van de verpleegsters.
Ik val met mij neus in de boter, ik hoor een vrouw in baringsnood. Maar eerst uitleg over de kraamafdeling. De bedden staan naast elkaar opgesteld, er hangt een gordijn dat alleen in de lengte dicht kan. De bedden zijn van een heel ander level dan wij ze kennen, oud en verroest. De net bevallen moeder ligt naast de moeder die nog dik in haar laatste weeën zit. Kijk gewoon maar even de andere kant op wordt er geadviseerd.
Om het bed van de bevallende vrouw is het druk met verschillende mensen. Op een afstandje kijk ik wat er allemaal gebeurd. Stiekem aan steeds een stukje dichterbij [e-1f643] ik vind het interessant!
De kraamvrouw heeft het moeilijk, ik zie een hoop getrek en geduw. Maar dan hoor ik de baby huilen, gelukkig want het zag er zo woest uit. Als de baby wordt meegenomen naar het warmtebedje zie ik hoe hij zijn controles krijgt. Hij krijgt kleertjes aan, door de familie meegebracht in een tasje waar ze bij ons de groente op de markt mee verpakken. Een roze babypakje voor deze mooie donkere jongen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 226
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/659_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-kraamkamer-vol-moeders
)
[17] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106784
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-02
[photoRevision] => 0
[title] => Alleen vermaken lukt mij prima
[message] => Opnieuw goed geslapen, zeker nu ik het dikke dekbed uit de hoes heb gehaald.
Om half tien moet ik klaar zijn, Shiva zal mij begeleiden naar en in het ziekenhuis. We gaan op de scooter, ik hou ervan. In de wijk is het verkeer nog rustig vergeleken bij de main road. Gelukkig heb ik ervaring bij Remco op de motor, dus ik zit relaxed. Het is een aardig stuk rijden, zo kan ik alles rustig bekijken.
In het ziekenhuis moeten we ons melden bij de administratie waar ik word ingeschreven. Er moet nog wel een referentie letter komen want wie zegt dat ik wel echt een nurse ben. Ik besluit mijn collega Iveta te vragen, zij schudt zo'n mooi briefje zo uit haar mouw. Na wat heen en weer lopen naar verschillende mensen staat het licht op groen, ik kan morgen beginnen. Om 8.30 uur moet ik er zijn, de persoon waar ik mij moet melden is er nu niet. Hij/zij zal mij morgen een rondleiding geven. Ik hoop te mogen kijken op de neonatologie en een bevalling bij te wonen. Maar laat ik beginnen bij de kraamdames die na hun bevalling nog even in het ziekenhuis blijven. Daar kunnen ze wat extra handjes gebruiken.
In Nepal heeft men geen zorgverzekering of huisarts. Je gaat gelijk naar het ziekenhuis, dan betaal je voor een consult. Er zitten heel veel mensen te wachten om een ticket te kopen, er staat zelfs een beveiliger bij, om orde te houden. Als iets niet naar wens gaat wordt er streng op haar fluit geblazen.
De familie van de kraamvrouw blijft bij haar ten tijde van haar ziekenhuis opname. Ze blijven slapen en liggen dan op matjes in de gang. Wanneer er medicijnen moeten komen dan gaat de familie dit eerst kopen ( buiten het ziekenhuis zijn medicijn loketten ) daarna worden de medicijnen pas gegeven. Als je geopereerd wordt gaat dit op dezelfde manier, je koopt eerst alle spullen die nodig zijn, dit geef je af aan het operatieteam en dan kan de operatie beginnen. Zo ook bij een evt . bloedtransfusie. Je krijgt het zakje bloed mee in een tempex box. Wordt het bloed niet gebruikt, dan gaat het bloed weer terug, in de tempex box zonder koeling, richting de bloedbank.
Als we klaar zijn in het ziekenhuis vraag ik of Shiva mij ergens af kan zetten zodat ik de taxi kan nemen naar de stuppa. We moeten nog een heel stuk de andere kant uitrijden voor hij mij afzet. We komen weer uit op de main road. Het verkeer is nog drukker dan vanmorgen. We proberen vanaf een zijstraat in te voegen maar dat lukt pas na een aantal minuten als de stoet gaat rijden. De meneer met zijn huishoudspullen probeert haaks tussen alle auto's en scooters door te lopen. Het lukt hem wel want hij is er eerder dan wij. Shiva gaat eerst met de stroom mee maar wanneer we ver genoeg naar het midden zijn gemaneuvreerd, maakt hij een haakse draai en we gaan de andere kant op. Anders moeten we nog een heel stuk de andere kant op voor we kunnen draaien. Dit is een betere optie, well done Shiva [e-1f44c]. Onderweg gaan we even tanken, er staat een beveiliger in militair pak, hij wijst ons de rij voor de scooters. Er staan er een stuk of twintig voor ons [e-1f604], het is opstellen in drie rijen. Eerst een ticket kopen, je krijgt een geschreven bonnetje mee met het bedrag wat je hebt betaald en wat je kunt tanken. Wel een maf gezicht al die mensen met helm op voor het ticketlocket [e-1f603] Eenmaal volgetankt bedankt Shiva mij voor het wachten, ik bedank hem voor de leuke ervaring. [e-1f60d] Gelukkig voel ik mij ontspannen op de scooter, hier en daar mij knie intrekken om niet te botsen of mijn been optrekken om niet in aanraking te komen met een warme uitlaat. Na een half uur scooteren zet Shiva mij af. Ik kan inmiddels wel een plasmomentje gebruiken, dus ik loop eerst verder de straat in. Hey, ik zie de Nepalese Starbucks. Daar had Roos mij op gewezen toen we in Thamel waren. Thanks Roos [e-1f929] Tijd voor een zen moment in de airco waar ik even kan afschalen van de benzine dampen, het stof, de temperatuur en de drukte [e-1f92d].
Ik bestel een croissant met bacon, gebakken ei en wat gestoofde groente. Heerlijk!! Maar tijdens het eten van mijn gebakken ei vraag ik mij af of dat een goed idee is. Hoewel je hier prima een ijsklontje in je drinken kunt nemen weet ik het met een gebakken ei niet zo zeker. We gaan het zien.....
Het is het eerste stevige voedsel wat ik krijg sinds dagen, het valt daarom wat zwaar op de maag. Later in de middag neem ik een lemon soda. Deze stevige citroen smaak zullen de bacteriën wel klein krijgen.
Ik bestel een taxi met de indrive app. Waar ik eerst een scooter bevestig, kan ik deze gelukkig nog cancelen. Een witte Suzuki moet mij oppikken. Maar daar zijn er meer van, dus ehhhhh..... gelukkig hebben we gisteren de cijfers geleerd. Ik herken de 1. En zie twee keer hetzelfde cijfer, dat is 75% van mij nummerbord. Bingo, het is Suraj, een goedlachse twintiger die moeiteloos door het verkeer heen gaat. Toettoet.... want hij wil inhalen met zijn witte Suzuki Maruti [e-1f602] ondertussen heeft hij nog een telefoongesprekje, schakelen, het maakt hem allemaal niet uit! Geweldig toch.
Deze stuppa ( tempel) vind ik mooier dan die van gisteren. Het is een indrukwekkende stuppa, zijn muts blinkt mooi in de zon. Ik loop er in en omheen. Rondom de stuppa zijn allemaal souvenier winkels..... armbanden, kralenkettingen en rozenkransen te over. In een zijstraatje zie ik de locals in hun winkeltjes en maak de nodige foto's. Hier hou ik zo van. [e-1f9e1]
Terug naar huis een taxi scooter geboekt, het is nog een half uur naar huis rijden. Als we eenmaal rijden bedenk ik mij dat ik geen helm draag en de chauffeur wel, misschien niet zo'n handig idee. Maar hij rijdt super netjes dus geen paniek, relaxed rijden we over de Kathmandu ring. Eenmaal thuis een heerlijke douche genomen want ik voelde mij enorm stoffig. Maar als ik mijn haar wil föhnen, doet het elektra het niet. Welkom in de Nepalese wereld. [e-270c]️
We eten in het privé huis daar is stroom. Ik besluit na het eten een koffietje te doen bij The bakery. Op mijn kamer is toch geen licht of iets. Maar nog steeds met slappe haren, geen krul erin. Degene die mij kennen weten hoe mijn haren dan zitten.....niet!! Volgens Hans ziet het er goed uit maar als ik naar Hans kijk, bedenk ik mij dat hij geen maatstaaf is. [e-1f605]
Lekker boekje gelezen en koffie met een taartje op. Na half negen de pas erin, we moeten om 21 uur binnen zijn. Maar dat is zeker prima want het wordt al rustig op straat. Aangekomen bij het guesthouse zie ik dat de lichten weer branden, gelukkig. Gauw aan de gang met de föhn en borstels. Maar heb je wel eens geföhnd zonder spiegel, niet te doen zeg maar. Na wat plukken op de tast bedenk ik dat ik mijn camera vd telefoon kan gebruiken. Ik hang mijn telefoon met koord aan de kapstok aan de deur. Precies op goede hoogte met het schuifkoord. Ik ben best tevreden met deze oplossing en mijn uiteindelijke kapsel!! Minimaliseren kun je leren, zoals föhnen zonder spiegel en douchen met koud water! [e-1f970]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 13
[visitorCount] => 229
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/696_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => alleen-vermaken-lukt-mij-prima
)
[18] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106762
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-01
[photoRevision] => 0
[title] => Heilige tempel en de Nepalese cultuur
[message] => Het duurde lang voordat ik sliep gisteren, alle indrukken, ik kon niet in slaap komen. Wel weer goed geslapen.
Na het ontbijt zeg ik gedag tegen 2 reizigers, zij vertrekken vandaag uit het guesthouse. Ik ga vandaag op pad met Shiva, naar monkey tempel. Ik mag achter op de scooter, zonder helm. Alleen de bestuurder heeft een helm op. Het verkeer blijft een belevenis op zich, oversteken is elke keer een challenge. Brutaal zijn en blijven doorrijden, dan laten ze je er wel door.
De tempelmuren staan om een soort bos op een heuvel. Bovenop de heuvel staat het heilige oog. We rijden helemaal om de muur heen, op en om de muren zie ik de eerste apen al! Bovenop de heuvel parkeren we de scooter en gaan naar binnen. In de tempeltuin is het druk en rommelig. Er zijn veel shops met Nepalese souveniers. Ik brand een kaarsje en draai net als Shiva aan de mantra klokken. Het uitzicht op de stad is niet optimaal, er hangt veel smok.
Shiva vraagt wat mijn plannen zijn. Of hij mij moet afzetten in Thamel? Mezelf alleen vermaken moet ik nog een beetje leren dus ik zeg twijfelachtig: ja doe maar. Gelukkig drinken we eerst nog samen wat, een lekkere bananen yoghurt. Ik vind het best nog lastig om Nepalese Shiva in het Engels te verstaan, ik zeg maar heel vaak jaha. Maar dan zie ik aan zijn gezicht dat het antwoord misschien wel nee moet zijn. [e-1f601]
Uiteindelijk vraag ik of Shiva mij bij het ontmoetingspunt "the bakery" af te zetten, dat is wat dichter bij huis. Dat voelt voor nu nog wat prettiger. Tis pas dag twee he [e-1f606]
Amelie komt ook langs en samen eten we de lunch. The bakery heeft overigens heuse westerse gebakjes, goed dat ik dat weet.
Om 14 uur thuis, dan krijg ik verdere introductie over de Nepalese cultuur, van uithuwelijken en trouwen, tot geboorte en de maanden erna. Gelukkig wordt er bij het uithuwelijken wel gekeken of de man en de vrouw bij elkaar passen, ook op astrologisch gebied moet alles kloppen. Er wordt getrouwd op een astrologische feestdag, dit zijn er een paar per jaar. Dat kan dus ook al over een week zijn. De dochters gaan bij hun schoonfamilie wonen. Het huwelijk is niet gebaseerd op liefde maar je hebt elkaar nodig voor een zoon in de familielijn. De kinderen blijven voor hun ouders zorgen, de zoon blijft thuis wonen en de schoondocher komt erbij.
Na de geboorte krijgt het kind nog geen naam, na 11 dagen krijgen ze een heilige naam van de priester. De kinderen worden genoemd, oudste kind, kleine(ste) dochter, kind met grote oren. Pas als ze naar school gaan krijgen ze een naam. De baby worden groot gebracht met borstvoeding. En als moeder even niet thuis is, wordt de baby gewoon bij een andere vrouw aan de borst gelegd. Na de bevalling wordt de vroedvrouw en de baby de eerste maanden alleen maar verzorgd met eten en massages. Eerst bij haar schoonouders en dan nog 2 tot 3 maanden bij haar moeder. De rest van haar gezin blijft thuis.
Na het eten hebben we de Nepalese test want Roos en Amelie gaan morgen het guesthouse verlaten. We proberen onze naam in Nepalese schrijftekens te schrijven. Ook houden we een Nepalees gesprekje maar na 5 minuten ben ik het alweer vergeten. Ilse en Shiva doen zo hun best om het de vrijwilligers en reizigers naar hun zin te maken. Je bouwt echt een band met elkaar op door zo met elkaar op te trekken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 265
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/506_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => heilige-tempel-en-de-nepalese-cultuur
)
[19] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106753
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-01
[photoRevision] => 0
[title] => Lekker geslapen
[message] => Lekker geslapen!!! Eerst om 6.00 wakker en de tweede keer was het al 9.20 uur. Snel eruit, een plens water in mijn gezicht, op naar het ontbijt want dat is tot 9.00 uur. Gelukkig houden ze rekening met mensen die een jetlag kunnen hebben. Aan tafel maak ik kennis met Ameli en Roos. Ik word gevraagd om mee te gaan in hun plannen van vandaag. Maar eerst wachten op de moeder van Roos, zij komt vandaag ook aan in Kathmandu.
We gaan naar Thamel, een toeristische gedeelte van de stad, hier een half uurtje vandaan. Dit kan met de taxi of lokale bus. Al hoewel je dan niet precies weet hoe lang je onderweg bent. Want als het druk is stopt de bus overal en kan het zijn dat er zomaar een baby op je schoot wordt gezet.
We gaan met de bus, goed voor de beleving. Nou dat is het zeker.... mooie gehaakte gordijntjes bij de voorruit. Een lekker Indiase muziekje hard uit de speakers. Er rijdt een extra chauffeur mee die in de opening van de deur hangt. Hij houdt alles buiten in de gaten.....zijn er reizigers die mee willen, past het passeren langs het andere verkeer? Als de bus moet stoppen dan geeft hij een harde klap tegen de zijkant. Een teken dat de chauffeur moet stoppen. [e-1f923]
Het verkeer is druk en chaotisch, er wordt veel getoeterd. Waar we gisteren via een hobbel weg de wijk in gingen, dat ik nog dacht.... hij gaat hier toch niet met de auto in? Ging vandaag de bus ook via deze hobbelweg omhoog. Precies op dat stuk staan we stil om nog wat extra passagiers mee te nemen. En dus een aardige helling proef voordat we weer verder hobbelen. Gewoon maar vertrouwen op de chauffeur en de bus. [e-270c]️
Thamel is erg leuk, allemaal kleine winkeltjes. Als je er een uur rondloopt voel je je op je gemak. We eten lunch in een restaurant waar we westerse gerechten kunnen kiezen. Het worden tacos met een peach ice tea. Weer eens wat anders dan water en kruidenthee, het smaakt mij goed. Roos en Amelie zijn op zoek naar een rugzak voor hun trekking. De keuze is reuze is deze winkel en zoveel goedkoper dan in NL. Rustig wordt er gepast, gekozen en gekocht.
Na Thamel staat er nog een bezoek aan de judoschool op het programma. Door het programma " kerst met ballen" heeft de judoka Dennis vd Geest € 25.000,- gesponsord en zo deze dojo kunnen bouwen. Hier wonen kinderen waarvan meestal vader, de moeder heeft omgebracht. Vader beland in de gevangenis en deze kinderen worden hier opgevangen. Ze krijgen school en judolessen. De leraar is een heuse vader voor hen. Amelie heeft hier vrijwilligerswerk gedaan en al die kinderen in haar hart gesloten. Ze zijn zo tof en toch onbevangen ondanks hun trauma.
We worden welkom geheten met een sjaal en bloemen. Op het eind van de ceremonie komen ze allemaal bij ons praten. Ze willen je naam weten en ze leren mij hun naam. Die zijn echt moeilijk te onthouden.
Bij het afscheid wordt er stevig geknuffeld, wat een lieve kids!!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 234
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/677_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => lekker-geslapen
)
[20] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106743
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-01
[photoRevision] => 0
[title] => Goed aangekomen in het guesthouse
[message] => De vlucht naar New Dehli ging goed, gelijk na het eten gaan slapen en voordat ik het wist was daar het ontbijt. Daarna nog wat gedommeld want Krien heeft niet genoeg aan 4 uur slaap.
Op de airport in Dehli worden we gelijk de juiste route gewezen voor de volgende gate. Opnieuw moeten we langs de controle. Maar wat een onrustig gedoe is dat. De douaniers roepen en wijzen op een gestreste manier waardoor iedereen niet leest op de instructieborden en dan ontstaan juist de schoonheidsfoutjes. De dames moeten door een aparte controle rij, dan mag je naar de mobiele paskamer, gordijn gaat dicht. Op voorhand denk je.... wat zal ze allemaal gaan fouilleren? [e-1f609] Maar het valt reuze mee, alleen met de elektronica staaf langs je op. Als ik het heb overleeft, kom ik terug bij mijn bagage. Mijn rugtas staat apart. Oh oh..... Er komt een hogere meneer kijken, met een militair uniform aan, hij wil in mijn tas zien. Nadat ik al mijn spullen eruit heb gehaald, werpt hij nog een blik in de tas en ik mag doorlopen. Thanks guy..... nu kan ik mijn tas ff opnieuw organiseren, hou ik van! Hij lacht heel gezellig en gebaard dat ik rustig aan kan doen, geen stress. [e-1f643]
Ik ga even rustig naar het toilet en eet wat. Daarna zie in op het bord: final incheck. Ik moet nog doorlopen om niet te laat aan te komen bij de gate. Een kleiner vliegtuig, op weg naar Kathmandu.
De eerste curry smurry kreeg in het vliegtuig, niet mijn ding, zo niet lekker.
Eenmaal geland het visum geregeld, dat ging best snel. Stempel, stickertje en betalen maar. Buiten staat mijn Nepalese vriend, met een blaadje met mijn naam, op mij te wachten. Tas in de auto en gaan. Dacht ik in Bali al het een en ander gezien te hebben, dat is hier nog tien keer erger. Hele trossen elektriciteits draden hangen langs de straat, je snapt niet dat dat goed gaat. Er zijn geen stoepen of ze zijn half afgebroken, stenen, zand. Het lijkt op sommige plekken of er net een aardbeving is geweest, allemaal brokken en puin. Er is zelfs een soort marktje op gesitueerd, je weet niet wat je ziet.
Aangekomen bij het guesthouse word ik welkom geheten door Ilse. Even een kopje thee, spullen op mijn kamer en gelijk mee naar het klooster. Dat ligt achter het guesthouse. En dan een heerlijke echte Nepalese maaltijd met Dal Bhat ( lekker weer een curry achtig prutje met rijst, overgoten met linzensoep). Eet smakelijk!!
Even Remco bellen, douchen en naar bed. Het was een kort nachtje afgelopen nacht.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 12
[visitorCount] => 250
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/307_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => goed-aangekomen-in-het-guesthouse
)
[21] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106267
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-23
[photoRevision] => 0
[title] => Ons gat laten rijden
[message] => Ons gat laten rijden
Zo begon Clementine gisterochtend toen we op onze vertrekdag vanuit Bardia ons per touctouc naar het dorp lieten rijden. Het autootje stopte op elke plek waar wij moesten zijn, bleef keurig wachten, ook toen we nog drie kwartier in het Tharu historisch museum en het begin van Bardia National Parc doorbrachten. Mina meldde zich rond elf uur om ons te vergezellen naar de luchthaven van Nepalganj. Afscheid met een tikka door Sonja en Budhi, een Tharu-mandje met bloemetje en het hele team samen op de foto. Partir c’est mourir un peu.
Clementine naast de chauffeur, Mina en ik achterin, zo rijden we twee uur lang naar het vliegveld. Langs de weg regelmatig ellenlange rijen lokale mensen, komend vanuit de jungle met enorme takkenbossen. Brandhout dat slechts twee dagen in het jaar gesprokkeld mag worden om een heel jaar te kunnen stoken. Daar kunnen wij ons als westerling niets meer bij voorstellen. Mijn laatste uurtjes met Mina voorlopig. Het is een groot geschenk dat zij speciaal voor mij gekomen is en we enkele dagen met elkaar konden optrekken. Het voelt alsof we elkaar gisteren nog gezien hebben, en dat klopt ook enigszins gezien de videogesprekken die we regelmatig voeren. In Nepalganj zal zij vriend Deelip even ontmoeten, ook na drie jaar van afwezigheid. Haar leven ziet er nu zo anders uit, met weinig tijd voor het onderhouden van vriendschappen. Elke week een aantal vluchten, merendeels in Azië, vaak verblijf in hotels en verder herstellen van al deze onregelmatigheid. Alhoewel een baan als stewardess een glamour-uitstraling heeft is Mina allerminst glamourous. Oké, ze ziet er prachtig uit in haar uniform en ik zie ook hoe elegant haar bewegingen geworden zijn, maar zij voelt zich vooral lekker bij mensen die haar vertrouwen genieten en zij zichzelf kan zijn.
Weer een afscheid. Mina helpt onze bagage naar de juiste plek en dan zijn Clementine en ik weer over. Veel houtje-touwtje op deze luchthaven, die dringend aan vernieuwing toe is. Met enige vertraging zitten we een uur later in een vliegtuigje van Yeti Airlines, beiden aan het raam aan de linkerkant, voor het beste uitzicht op de Himalayatoppen. Deze laten zich niet zien, maar er is wel vrij zicht op het veranderende landschap beneden ons. Veilig geland in Kathmandu brengt een prepaid taxi ons naar Patan, een van de historische plekken rondom de hoofdstad. Het is spitsuur en wij voelen deze dag in al onze vezels. Ons hotelletje vormt met haar bouwstijl onderdeel van deze historie. Veel houtsnijwerk, gezellige hoekjes, nissen in muren en een slot op onze kamerdeur alsof je een kerker binnentreedt. Voor de eigenaar is geen moeite te veel, de gast is koning. Later vinden we iets verderop een zeer schoon tentje om te eten. Het toilet bevindt zich echter buiten in een donker hok, waarvoor ik vriendelijk bedank.
Vroeg naar bed en vroeg op, een zonovergoten ontbijt op het dakterras. Er moet vandaag geshopt worden in Thamel, laatste kans voor onze terugreis. Op vervoer kan al bespaard worden, twee motorfietsen in plaats van een taxi. Onze man regelt dit snel en even later staan twee mannen klaar om ons te vervoeren, dwars door de hectische ochtendspits van Kathmandu. Het blijft fascinerend, deze organische stroom van allerlei dicht opeengepakte voertuigen. Wat extra gas zodra het kan. Bij de Garden of Dreams gaan we te voet verder en start onze jacht op de laatste aankopen voor een aantal achtergeblevenen. Sjaals, mutsen, zeep, thee, armbandjes, om maar wat te noemen. In rap tempo vergaren we de meeste bestellingen, nemen een cappuccino in de heerlijke tuin van Gaia en bezoeken de boekwinkel voor betaling van de verzendkosten. Helaas, Raman is er even niet. Clementine oppert de mogelijkheid tot aankoop van enkele muziekinstrumenten voor het weeshuis, bij de winkel om de hoek. Mooi idee dat we even later al volledig tot uitvoer brengen.
Halverwege de dag een laatste massage bij Seeing Hands, opnieuw naast elkaar, door Bhima en Lalu. De dames zijn blij ons terug te ‘zien’, Bhima geeft na afloop een cadeautje mee voor Anton en mij. Nepal is prachtig en veelzijdig, maar de uitwisseling met mensen geeft veel extra glans.
Nu het kan laten we ons nog even verder ‘de vot nadragen’, ofwel ‘ons gat rijden’, met een lunch en een biertje op twee favoriete plekken. En dan moet er toch echt een taxi komen, terug naar Patan, het aantal tassen is flink toegenomen. Het is weer gelukt, de uitdaging om alles binnen de marges van de luchtvaartmaatschappij ingepakt te krijgen. Morgenochtend, met een fris hoofd, de laatste loodjes.
Het zit er bijna op, mijn achtste Nepalreis. Voor Clementine de eerste, en ik heb zo’n flauw vermoeden dat het niet de laatste zal zijn. Insjallah…
ENGLISH VERSION
Letting our ass drive
That's how Clementine started yesterday morning when we let ourselves be driven to the village by touctouc on our departure day from Bardia. The little car stopped at every place we had to be, waited patiently, even when we spent another three quarters of an hour in the Tharu historical museum and the beginning of Bardia National Park. Mina reported around eleven o'clock to accompany us to the airport of Nepalganj. Farewell with a tikka by Sonja and Budhi, a Tharu basket with flowers and the whole team together in a photo. Partir c'est mourir un peu.
Clementine next to the driver, Mina and I in the back, that's how we drive for two hours to the airport. Along the road there are often endless lines of local people, coming from the jungle with enormous bundles of branches. Firewood that can only be collected two days a year to be able to burn for a whole year. As westerners we can no longer imagine that. My last hours with Mina for the time being. It is a great gift that she came especially for me and that we could spend a few days together. It feels like we saw each other yesterday, and that is somewhat true considering the video calls we have regularly. In Nepalganj she will meet her friend Deelip for a while, even after three years of absence. Her life looks so different now, with little time to maintain friendships. A number of flights every week, mostly in Asia, often staying in hotels and further recovering from all this irregularity. Although a job as a stewardess has a glamorous appearance, Mina is anything but glamorous. Okay, she looks beautiful in her uniform and I can also see how elegant her movements have become, but she feels most comfortable with people who have her trust and she can be herself.
Another farewell. Mina helps our luggage to the right place and then Clementine and I are over again. A lot of tinkering at this airport, which is in urgent need of renovation. With some delay, we are an hour later in a Yeti Airlines plane, both at the window on the left, for the best view of the Himalayan peaks. They do not show themselves, but there is a clear view of the changing landscape below us. Safely landed in Kathmandu, a prepaid taxi takes us to Patan, one of the historical places around the capital. It is rush hour and we feel this day in every fiber of our being. Our little hotel forms part of this history with its architectural style. Lots of wood carvings, cozy corners, niches in the walls and a lock on our room door as if you are entering a dungeon. No effort is too much for the owner, the guest is king. Later we find a very clean tent a little further on to eat. However, the toilet is outside in a dark room, for which I politely decline.
Early to bed and early to rise, a sun-drenched breakfast on the roof terrace. Today we have to go shopping in Thamel, the last chance before our return journey. We can already save on transport, two motorbikes instead of a taxi. Our man arranges this quickly and a little later two men are ready to transport us, right through the hectic morning rush hour of Kathmandu. It remains fascinating, this organic flow of all kinds of tightly packed vehicles. Some extra gas as soon as possible. At the Garden of Dreams we continue on foot and start our hunt for the last purchases for a number of those who stayed behind. Scarves, hats, soap, tea, bracelets, to name a few. We quickly collect most of the orders, have a cappuccino in the lovely garden of Gaia and visit the bookshop to pay for the shipping costs. Unfortunately, Raman is not there for a moment. Clementine suggests the possibility of purchasing a few musical instruments for the orphanage, at the shop around the corner. A nice idea that we fully implement a little later.
Halfway through the day a final massage at Seeing Hands, again next to each other, by Bhima and Lalu. The ladies are happy to ‘see’ us again, Bhima gives Anton and me a present afterwards. Nepal is beautiful and versatile, but the exchange with people gives a lot of extra shine.
While we still can, we let ourselves be ‘de vot nadragen’, or ‘driven our ass’, with a lunch and a beer at two favourite places. And then a taxi really has to come, back to Patan, the number of bags has increased considerably. We have succeeded again, the challenge to get everything packed within the margins of the airline. Tomorrow morning, with a fresh head, I will continue.
It is almost over, my eighth Nepal trip. The first for Clementine, and I have a sneaking suspicion that it will not be the last. Inshallah…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 368
[author] => Mieke
[cityName] => Pātan
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/213/186_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => ons-gat-laten-rijden
)
[22] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106244
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-21
[photoRevision] => 0
[title] => Scheikunde, schilderen en olifanten
[message] => Lieve lezers,
Conform afspraak met Bikram en Birendra togen we gisteren tijdig naar school, een uur voor aanvang van de lessen. Clementine had er ook zin in, gelukkig nog een kans om haar scheikundeproefjes los te laten op een aantal leerlingen. Zelf had ik mijn jaarlijks terugkerende schilderworkshop voorbereid met de aanschaf van schilderdoekjes, verf, kwasten, paletjes en doekjes. Eenmaal op school komt er dan assistentie uit alle richtingen, die je vervolgens weer moet afremmen omdat men elkaar voor de voeten loopt. Clementine zoekt een ruimte op de eerste verdieping, bij de oudere leerlingen, ik mag de veranda gebruiken waar vanuit klaslokalen tafels en bankjes worden neergezet. Maar liefst 25 creatieve geesten hadden zich ingeschreven voor mijn workshop. Docente Amrita houdt toezicht op het geheel en vertaalt naar het Nepalees, indien nodig.
Swashka, het meest creatieve meisje van deze school en winnares van de portretwedstrijd, helpt met het vullen van de paletjes met basiskleuren. De vele andere kleuren kunnen desgewenst worden toegevoegd. Als iedereen aanwezig is geef ik tekst en uitleg. Van een bekende ontving ik ooit mooie kunstboeken om hier te gebruiken en elke keer knip ik afbeeldingen van Matisse, Miro, Klee, Rembrandt of Esscher uit deze boeken – tot ergernis van Anton ‘zo’n boek verknip je niet!’ – om de leerlingen te inspireren. Vaak blijkt dan dat hun eigen fantasie wordt aangewakkerd, ook nu. Gaandeweg komen sublieme creaties tot stand, ik ben soms sprakeloos. Mina is inmiddels ook aanbeland en biedt assistentie waar mogelijk. Vooral haar foto’s zijn echt goed, dus dit onderdeel laat ik volledig aan haar over. Tussendoor bezoekt zij de klas van Clementine, waar men ook met kleuren bezig is, maar dan om chemische effecten te onderzoeken. Na drie kwartier zie ik steeds een klas leerlingen vertrekken en een nieuwe binnengaan in haar lokaal. Ik neem er af en toe een kijkje en geniet van het enthousiasme van de kinderen en daardoor ook bij Clementine zelf. Mina, die jarenlang op deze school les kreeg, heeft zulke proefjes nooit eerder gezien. Voor een goede impressie voeg ik beeldmateriaal toe aan dit verhaal, zowel van de scheikundeles als de schilderworkshop. Uiteindelijk zijn we zo’n drie uur bezig geweest.
Na afloop lunchen Mina, Clementine en ik samen in ons bekende eettentje in het dorp, waar vooral de samosa’s lokken. Clementine zal Bardia niet verlaten zonder deze geproefd te hebben, vinden Mina en ik. Helaas worden deze snacks koud geserveerd, maar smaken desondanks. We besluiten nog even terug te gaan naar school en alvast een touctouc te ronselen, die geduldig op ons wacht aan de schoolpoort. Deze week is ook de vrijdag een vrije dag, dus dat betekent onze laatste schooldag hier. We halen de laatste spullen op en ontvangen beiden enkele tikka’s op voorhoofd en wangen. Plakkerig van het stof en de warmte kruipen we met z’n drieën op de achterbank van de touctouc, onderwijl zingend ‘ik heb mijn wagen volgeladen’. Terug in onze homestay heeft Clementine nog energie over en wil haar kans grijpen de olifanten te zien binnenkomen vanuit de jungle. Daarvoor moeten we een eindje verderop naar de rivier. Elke dag tussen drie en vier is dit tafereel te aanschouwen, de zeven olifanten die de rivier doorwaden, terug naar hun stal. Ze patrouilleren dagelijks een aantal uren in de jungle en worden ook ingezet bij reddingsacties. Het is er vredig en rustig. We zien vissers bezig, kuddes koeien die terugkeren uit de jungle en vanuit diverse richtingen de olifanten met hun gids. Op hun slagtanden een flink stuk brandhout, de slurf houdt dit op haar plek.
Onze douche is deze ochtend gerepareerd en biedt warm water. Geen overbodige luxe nu, al die rode poeder moet er ook nog af. Vaak neem ik in Nepal een koude douche, goed voor huid en haar. Het is even doorbijten, maar dan krijg je ook wat. En dan is het goed toeven bij het kampvuur, samen met Sonja, Sandesh en Mina. Een kippenboutje gaat er wel in, rumpunch ook. Het wordt weer gezellig met hilarische verhalen over en weer.
In de nacht word ik rond drie uur opgeschrikt door donder, bliksem en een helse regenbui. Een grote uitzondering in dit seizoen. De omgekeerde wereld, want in Louisiana vriest het hard en in Nederland is het lente. Tja, hoe lang houdt uncle Donald nog vol dat er geen klimaatcrisis heerst?
Vandaag een ontspannen dagje, alleen Mina en ik samen. Mina heeft de scooter van zus Susila te leen en ik ben haar eerste passagier. Go with the flow maar weer, loslaten en vertrouwen. In Thakurdwara dorp nemen we een cappucino, bezoeken haar oma, lopen lekker wat rond, wisselen vele verhalen uit, bezoeken het voorste deel van Bardia National Park waar tijger, neushoorn, vele krokodillen en schildpadden zijn opgesloten als in een dierentuin. De enige loslopers zijn apen. Dan een lunch op ons bekende terras. Zodra je je hier buiten begeeft ontmoet je steeds bekenden, waardoor je altijd later dan gepland op je bestemming komt. Ik durf te zeggen dat ik hier meer bekenden ontmoet dan in mijn eigen dorp Munstergeleen. We halen de scooter op en bezoeken Manmohans weduwe Shanti een laatste keer. Mina verzorgt daarna mijn voeten en haar, gaat naar huis om uit te rusten en ik schrijf deze blog.
Vanavond een gezamenlijke barbecue hier, onze laatste avond in Bardia. Morgenmiddag vliegen we terug naar Kathmandu en zullen verblijven in Patan. Mooi om deze historische plek ook te bezoeken, we hebben een heerlijk hotel gevonden. Voor de Finse Kirsikka bezoek ik haar vrienden daar om een envelop te overhandigen. Komende april zal Kirsikka mij in Nederland bezoeken voor twee dagen, gecombineerd met een symposium in Delft voor haar werk als Montessori-docente. En zo heb ik in de loop der jaren een internationale vriendenkring opgebouwd, mensen die ook zelf initiatieven nemen. Goed voor een ruime blik op de wereld.
ENGLISH VERSION
Chemistry, painting and elephants
Dear readers,
As agreed with Bikram and Birendra, we went to school on time yesterday, an hour before the start of lessons. Clementine was also looking forward to it, fortunately still a chance to let loose her chemistry experiments on a number of students. I myself had prepared my annual painting workshop by purchasing canvases, paint, brushes, palettes and cloths. Once at school, assistance comes from all directions, which you then have to slow down because people get in each other's way. Clementine is looking for a space on the first floor, with the older students, I am allowed to use the veranda where tables and benches are placed from classrooms. No fewer than 25 creative minds had registered for my workshop. Teacher Amrita supervises the whole thing and translates into Nepali, if necessary.
Swashka, the most creative girl at this school and winner of the portrait competition, helps to fill the palettes with basic colours. The many other colours can be added if desired. When everyone is present I give the text and explanation. I once received beautiful art books from an acquaintance to use here and every time I cut out images of Matisse, Miro, Klee, Rembrandt or Escher from these books – to Anton’s annoyance ‘you don’t cut up a book like that!’ – to inspire the students. It often turns out that their own imagination is stimulated, also now. Sublime creations are gradually created, I am sometimes speechless. Mina has also arrived in the meantime and offers assistance where possible. Her photos in particular are really good, so I leave this part entirely to her. In between she visits Clementine’s class, where they are also working with colours, but then to investigate chemical effects. After three quarters of an hour I always see a class of students leave and a new one enter her classroom. I take a look every now and then and enjoy the enthusiasm of the children and therefore also of Clementine herself. Mina, who was taught at this school for years, has never seen such experiments before. For a good impression I add images to this story, both from the chemistry lesson and the painting workshop. In the end we were busy for about three hours.
Afterwards Mina, Clementine and I have lunch together in our familiar eatery in the village, where the samosas are especially tempting. Clementine will not leave Bardia without having tasted them, Mina and I think. Unfortunately these snacks are served cold, but they taste good nonetheless. We decide to go back to school and collect a touctouc, which is patiently waiting for us at the school gate. This week Friday is also a day off, so that means our last day of school here. We collect the last things and both receive a few tikkas on our foreheads and cheeks. Sticky from the dust and the heat, the three of us crawl onto the back seat of the touctouc, singing ‘I have loaded my car’. Back at our homestay, Clementine still has energy left and wants to seize her chance to see the elephants coming in from the jungle. For that, we have to go a little further to the river. Every day between three and four this scene can be seen, the seven elephants wading through the river, back to their stable. They patrol the jungle for a few hours every day and are also used in rescue operations. It is peaceful and quiet there. We see fishermen busy, herds of cows returning from the jungle and from various directions the elephants with their guide. On their tusks a large piece of firewood, the trunk keeps it in place.
Our shower was repaired this morning and provides hot water. No unnecessary luxury now, all that red powder also has to come off. I often take a cold shower in Nepal, good for skin and hair. It takes some perseverance, but then you get what you pay for. And then it is nice to stay by the campfire, together with Sonja, Sandesh and Mina. A chicken leg goes down well, rum punch too. It becomes cozy again with hilarious stories back and forth.
At night I am startled around three o'clock by thunder, lightning and a hellish rain shower. A big exception in this season. The world upside down, because in Louisiana it is freezing hard and in the Netherlands it is spring. Well, how long can uncle Donald keep insisting that there is no climate crisis?
Today is a relaxing day, just Mina and me together. Mina has borrowed her sister Susila's scooter and I am her first passenger. Go with the flow again, let go and trust. In Thakurdwara village we have a cappuccino, visit her grandmother, walk around a bit, exchange many stories, visit the front part of Bardia National Park where tiger, rhino, many crocodiles and turtles are locked up like in a zoo. The only strays are monkeys. Then a lunch on our familiar terrace. As soon as you venture outside here you meet acquaintances, which means you always arrive at your destination later than planned. I dare say that I meet more acquaintances here than in my own village Munstergeleen. We pick up the scooter and visit Manmohan's widow Shanti one last time. Mina then takes care of my feet and hair, goes home to rest and I write this blog.
Tonight a joint barbecue here, our last evening in Bardia. Tomorrow afternoon we fly back to Kathmandu and will stay in Patan. Nice to visit this historical place too, we have found a lovely hotel. For the Finnish Kirsikka I visit her friends there to hand over an envelope. Next April Kirsikka will visit me in the Netherlands for two days, combined with a symposium in Delft for her work as a Montessori teacher. And so I have built up an international circle of friends over the years, people who also take initiatives themselves. Good for a broad view of the world.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 259
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/nepal,bardiya
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => scheikunde-schilderen-en-olifanten
)
[23] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106243
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-21
[photoRevision] => 0
[title] => Scheikunde, schilderen en olifanten
[message] => Lieve lezers,
Conform afspraak met Bikram en Birendra togen we gisteren tijdig naar school, een uur voor aanvang van de lessen. Clementine had er ook zin in, gelukkig nog een kans om haar scheikundeproefjes los te laten op een aantal leerlingen. Zelf had ik mijn jaarlijks terugkerende schilderworkshop voorbereid met de aanschaf van schilderdoekjes, verf, kwasten, paletjes en doekjes. Eenmaal op school komt er dan assistentie uit alle richtingen, die je vervolgens weer moet afremmen omdat men elkaar voor de voeten loopt. Clementine zoekt een ruimte op de eerste verdieping, bij de oudere leerlingen, ik mag de veranda gebruiken waar vanuit klaslokalen tafels en bankjes worden neergezet. Maar liefst 25 creatieve geesten hadden zich ingeschreven voor mijn workshop. Docente Amrita houdt toezicht op het geheel en vertaalt naar het Nepalees, indien nodig.
Swashka, het meest creatieve meisje van deze school en winnares van de portretwedstrijd, helpt met het vullen van de paletjes met basiskleuren. De vele andere kleuren kunnen desgewenst worden toegevoegd. Als iedereen aanwezig is geef ik tekst en uitleg. Van een bekende ontving ik ooit mooie kunstboeken om hier te gebruiken en elke keer knip ik afbeeldingen van Matisse, Miro, Klee, Rembrandt of Esscher uit deze boeken – tot ergernis van Anton ‘zo’n boek verknip je niet!’ – om de leerlingen te inspireren. Vaak blijkt dan dat hun eigen fantasie wordt aangewakkerd, ook nu. Gaandeweg komen sublieme creaties tot stand, ik ben soms sprakeloos. Mina is inmiddels ook aanbeland en biedt assistentie waar mogelijk. Vooral haar foto’s zijn echt goed, dus dit onderdeel laat ik volledig aan haar over. Tussendoor bezoekt zij de klas van Clementine, waar men ook met kleuren bezig is, maar dan om chemische effecten te onderzoeken. Na drie kwartier zie ik steeds een klas leerlingen vertrekken en een nieuwe binnengaan in haar lokaal. Ik neem er af en toe een kijkje en geniet van het enthousiasme van de kinderen en daardoor ook bij Clementine zelf. Mina, die jarenlang op deze school les kreeg, heeft zulke proefjes nooit eerder gezien. Voor een goede impressie voeg ik beeldmateriaal toe aan dit verhaal, zowel van de scheikundeles als de schilderworkshop. Uiteindelijk zijn we zo’n drie uur bezig geweest.
Na afloop lunchen Mina, Clementine en ik samen in ons bekende eettentje in het dorp, waar vooral de samosa’s lokken. Clementine zal Bardia niet verlaten zonder deze geproefd te hebben, vinden Mina en ik. Helaas worden deze snacks koud geserveerd, maar smaken desondanks. We besluiten nog even terug te gaan naar school en alvast een touctouc te ronselen, die geduldig op ons wacht aan de schoolpoort. Deze week is ook de vrijdag een vrije dag, dus dat betekent onze laatste schooldag hier. We halen de laatste spullen op en ontvangen beiden enkele tikka’s op voorhoofd en wangen. Plakkerig van het stof en de warmte kruipen we met z’n drieën op de achterbank van de touctouc, onderwijl zingend ‘ik heb mijn wagen volgeladen’. Terug in onze homestay heeft Clementine nog energie over en wil haar kans grijpen de olifanten te zien binnenkomen vanuit de jungle. Daarvoor moeten we een eindje verderop naar de rivier. Elke dag tussen drie en vier is dit tafereel te aanschouwen, de zeven olifanten die de rivier doorwaden, terug naar hun stal. Ze patrouilleren dagelijks een aantal uren in de jungle en worden ook ingezet bij reddingsacties. Het is er vredig en rustig. We zien vissers bezig, kuddes koeien die terugkeren uit de jungle en vanuit diverse richtingen de olifanten met hun gids. Op hun slagtanden een flink stuk brandhout, de slurf houdt dit op haar plek.
Onze douche is deze ochtend gerepareerd en biedt warm water. Geen overbodige luxe nu, al die rode poeder moet er ook nog af. Vaak neem ik in Nepal een koude douche, goed voor huid en haar. Het is even doorbijten, maar dan krijg je ook wat. En dan is het goed toeven bij het kampvuur, samen met Sonja, Sandesh en Mina. Een kippenboutje gaat er wel in, rumpunch ook. Het wordt weer gezellig met hilarische verhalen over en weer.
In de nacht word ik rond drie uur opgeschrikt door donder, bliksem en een helse regenbui. Een grote uitzondering in dit seizoen. De omgekeerde wereld, want in Louisiana vriest het hard en in Nederland is het lente. Tja, hoe lang houdt uncle Donald nog vol dat er geen klimaatcrisis heerst?
Vandaag een ontspannen dagje, alleen Mina en ik samen. Mina heeft de scooter van zus Susila te leen en ik ben haar eerste passagier. Go with the flow maar weer, loslaten en vertrouwen. In Thakurdwara dorp nemen we een cappucino, bezoeken haar oma, lopen lekker wat rond, wisselen vele verhalen uit, bezoeken het voorste deel van Bardia National Park waar tijger, neushoorn, vele krokodillen en schildpadden zijn opgesloten als in een dierentuin. De enige loslopers zijn apen. Dan een lunch op ons bekende terras. Zodra je je hier buiten begeeft ontmoet je steeds bekenden, waardoor je altijd later dan gepland op je bestemming komt. Ik durf te zeggen dat ik hier meer bekenden ontmoet dan in mijn eigen dorp Munstergeleen. We halen de scooter op en bezoeken Manmohans weduwe Shanti een laatste keer. Mina verzorgt daarna mijn voeten en haar, gaat naar huis om uit te rusten en ik schrijf deze blog.
Vanavond een gezamenlijke barbecue hier, onze laatste avond in Bardia. Morgenmiddag vliegen we terug naar Kathmandu en zullen verblijven in Patan. Mooi om deze historische plek ook te bezoeken, we hebben een heerlijk hotel gevonden. Voor de Finse Kirsikka bezoek ik haar vrienden daar om een envelop te overhandigen. Komende april zal Kirsikka mij in Nederland bezoeken voor twee dagen, gecombineerd met een symposium in Delft voor haar werk als Montessori-docente. En zo heb ik in de loop der jaren een internationale vriendenkring opgebouwd, mensen die ook zelf initiatieven nemen. Goed voor een ruime blik op de wereld.
ENGLISH VERSION
Chemistry, painting and elephants
Dear readers,
As agreed with Bikram and Birendra, we went to school on time yesterday, an hour before the start of lessons. Clementine was also looking forward to it, fortunately still a chance to let loose her chemistry experiments on a number of students. I myself had prepared my annual painting workshop by purchasing canvases, paint, brushes, palettes and cloths. Once at school, assistance comes from all directions, which you then have to slow down because people get in each other's way. Clementine is looking for a space on the first floor, with the older students, I am allowed to use the veranda where tables and benches are placed from classrooms. No fewer than 25 creative minds had registered for my workshop. Teacher Amrita supervises the whole thing and translates into Nepali, if necessary.
Swashka, the most creative girl at this school and winner of the portrait competition, helps to fill the palettes with basic colours. The many other colours can be added if desired. When everyone is present I give the text and explanation. I once received beautiful art books from an acquaintance to use here and every time I cut out images of Matisse, Miro, Klee, Rembrandt or Escher from these books – to Anton’s annoyance ‘you don’t cut up a book like that!’ – to inspire the students. It often turns out that their own imagination is stimulated, also now. Sublime creations are gradually created, I am sometimes speechless. Mina has also arrived in the meantime and offers assistance where possible. Her photos in particular are really good, so I leave this part entirely to her. In between she visits Clementine’s class, where they are also working with colours, but then to investigate chemical effects. After three quarters of an hour I always see a class of students leave and a new one enter her classroom. I take a look every now and then and enjoy the enthusiasm of the children and therefore also of Clementine herself. Mina, who was taught at this school for years, has never seen such experiments before. For a good impression I add images to this story, both from the chemistry lesson and the painting workshop. In the end we were busy for about three hours.
Afterwards Mina, Clementine and I have lunch together in our familiar eatery in the village, where the samosas are especially tempting. Clementine will not leave Bardia without having tasted them, Mina and I think. Unfortunately these snacks are served cold, but they taste good nonetheless. We decide to go back to school and collect a touctouc, which is patiently waiting for us at the school gate. This week Friday is also a day off, so that means our last day of school here. We collect the last things and both receive a few tikkas on our foreheads and cheeks. Sticky from the dust and the heat, the three of us crawl onto the back seat of the touctouc, singing ‘I have loaded my car’. Back at our homestay, Clementine still has energy left and wants to seize her chance to see the elephants coming in from the jungle. For that, we have to go a little further to the river. Every day between three and four this scene can be seen, the seven elephants wading through the river, back to their stable. They patrol the jungle for a few hours every day and are also used in rescue operations. It is peaceful and quiet there. We see fishermen busy, herds of cows returning from the jungle and from various directions the elephants with their guide. On their tusks a large piece of firewood, the trunk keeps it in place.
Our shower was repaired this morning and provides hot water. No unnecessary luxury now, all that red powder also has to come off. I often take a cold shower in Nepal, good for skin and hair. It takes some perseverance, but then you get what you pay for. And then it is nice to stay by the campfire, together with Sonja, Sandesh and Mina. A chicken leg goes down well, rum punch too. It becomes cozy again with hilarious stories back and forth.
At night I am startled around three o'clock by thunder, lightning and a hellish rain shower. A big exception in this season. The world upside down, because in Louisiana it is freezing hard and in the Netherlands it is spring. Well, how long can uncle Donald keep insisting that there is no climate crisis?
Today is a relaxing day, just Mina and me together. Mina has borrowed her sister Susila's scooter and I am her first passenger. Go with the flow again, let go and trust. In Thakurdwara village we have a cappuccino, visit her grandmother, walk around a bit, exchange many stories, visit the front part of Bardia National Park where tiger, rhino, many crocodiles and turtles are locked up like in a zoo. The only strays are monkeys. Then a lunch on our familiar terrace. As soon as you venture outside here you meet acquaintances, which means you always arrive at your destination later than planned. I dare say that I meet more acquaintances here than in my own village Munstergeleen. We pick up the scooter and visit Manmohan's widow Shanti one last time. Mina then takes care of my feet and hair, goes home to rest and I write this blog.
Tonight a joint barbecue here, our last evening in Bardia. Tomorrow afternoon we fly back to Kathmandu and will stay in Patan. Nice to visit this historical place too, we have found a lovely hotel. For the Finnish Kirsikka I visit her friends there to hand over an envelope. Next April Kirsikka will visit me in the Netherlands for two days, combined with a symposium in Delft for her work as a Montessori teacher. And so I have built up an international circle of friends over the years, people who also take initiatives themselves. Good for a broad view of the world.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 279
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/212/234_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => scheikunde-schilderen-en-olifanten
)
[24] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106229
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-20
[photoRevision] => 0
[title] => Een enerverende dag
[message] => Dag allemaal,
Het is vijf uur in de ochtend, ik ben net wakker en heb nog een paar uurtjes alvorens de wereld om mij heen ontwaakt. De dag van gisteren was een enerverende, in diverse opzichten. Clementine lijkt zich weer bij de levenden aan te sluiten, de dokter van Bardia heeft kennelijk iets goeds gedaan. Niet te vroeg juichen, maar ze heeft in ieder geval weer zin om aan de slag te gaan.
Nadat ik de vorige dag al een kennismakingsbezoekje aan het weeshuis bracht, samen met Sonja, staat vandaag een uitgebreid bezoek op de planning. Sonja bestuurt de jeep, zoon Sandesh geniet van de plek naast haar, Clementine en ik klimmen op de achterbak en onderweg halen we drie kindertjes op die deze vrije dag gezellig met ons meegaan, de zesjarige Biten en Nilaxi tussen Clementine en mij ingeklemd. Zalig, per jeep door een stukje jungle.
Op het middenterrein van het weeshuis verzamelen zich een aantal kinderen, vele andere zijn naar de dokter. Een vrije dag voor alle scholen, dus dan is er ruimte voor andere zaken. Tafeltjes en bankjes worden aangeschoven en als iedereen zit begint Sonja een voorstelrondje. Ik deel lolly’s en snoepjes uit, het is tenslotte een beetje feest. De kinderen happen gretig toe. Ik voorzie alle paletjes van waterverf, deel kwasten, vellen papier, bakjes water en doekjes uit en geef wat aanwijzingen voor de beginnende schilders. Voor de meesten is het even wennen, schilderen vraagt om andere vaardigheden dan tekenen, maar dan ontstaat een diepe concentratie op hun creatie. Waar nodig helpen Clementine, Sonja en ik. De een tekent eerst zorgvuldig een basis van een huis, bomen, bloemen, olifant of regenboog, de ander start direct met moderne kunst en gooit wat klodders verf op papier. Voorop staat het plezier en in vrijheid iets nieuws ontdekken, je kunnen uitleven zonder grenzen van buiten. Ook een tweede schildering is voor velen een uitdaging.
Terug van doktersbezoek sluiten de andere kinderen aan en haal ik andere materialen tevoorschijn. Badmintonsets, een voetbal, een serie kinderboeken, het spelletje tangram en gekleurd vouwpapier. Overal ontstaat een strijd om voorrang, nauwelijks te beteugelen. Dit is wat kinderen doen en zeker bij schaarste zoals hier. De school aan de overkant ziet er verzorgd uit, de woongedeeltes kunnen duidelijk nog vele opknapbeurten gebruiken. Bedjes voor twee personen, elk kind een doos voor kleding, een eetruimte, om over het middeleeuwse sanitair maar helemaal te zwijgen. Alles blijkt weer een kwestie van geld. Deze dag is een leuk begin, een verzetje voor de kinderen, maar in de basis is er veel meer nodig. Vanuit enkele betrokken buitenlanders wordt al voorzichtig steun geboden en alle beetjes helpen, maar een solide gebouw met schoon en voldoende sanitair vraagt om meer en vormt een basisvoorziening, geen luxe.
Na enkele uren ronden we af, iedereen in een kring. De gedoneerde materialen worden officieel overhandigd, we delen mandarijnen uit en Sonja vraagt om een liedje samen. Na enige stilte komt langzaam het mooie Nepalese volkslied op gang. Ik hoop volgend jaar terug te keren met meer materialen, donaties en aandacht voor deze kinderen, die in hun jonge leven al een zware achterstand hebben opgelopen. Nu op naar de rest van de dag.
Een safari zal niet meer lukken, daar hebben we ons bij neergelegd, maar enkele activiteiten op school zou al mooi zijn. Een dag eerder heb ik enkele uren doorgebracht in twee verschillende klassen bij iets oudere leerlingen. Gewapend met een soort scheurkalender van sudoku’s heb ik deze cijferpuzzel uitgelegd en toen het kwartje eenmaal gevallen was waren de leerlingen niet meer te stoppen. Steekproefsgewijs de resultaten nagekeken en steeds minder foutjes ontdekt. Snelle leerlingen, die in anderhalf uur tijd van niveau twee naar drie en later niveau vier opschoven, totdat mijn scheurkalender leeg was. Misschien vind ik op internet nog nieuwe sudoku’s, die ik in veelvoud kan later afdrukken bij de kopieerservice in het dorp. In de volgende klas heb ik het vouwen van kraanvogels gedemonstreerd. Afgelopen jaar heb ik er duizend gevouwen als verrassing voor de bruiloft van mijn Weense vriendin Marlene, ooit hier in Bardia ontmoet, dus ik heb wel wat ervaring opgedaan. Maar om het vervolgens over te brengen valt nog niet mee. Toch lukt het een aantal leerlingen om een eerste exemplaar te voltooien. Ook dit is een begin van iets nieuws, waardoor elk kind kan ontdekken waar voorkeur en talent ligt.
Vandaag de grote schilderworkshop op school, waarvoor vijfentwintig leerlingen zich hebben opgegeven. Evenzoveel schildersdoeken kon ik meenemen vanuit Nederland, plus bijbehorende materialen als verf, kwasten, paletjes en doekjes. Clementine gaat starten met haar scheikundeproefjes. De bedoeling is een uur voor aanvang op school te zijn om alles in gereedheid te brengen. En daarbij krijgen we spontaan hele goede assistentie, van iemand met ervaring.
Mijn grootste verrassing van gisteren verscheen in de avond. Een nieuwe uitnodiging bij de familie Mahatara. Gezien de jarenlange band vind ik het waardevol om daaraan gehoor te geven, ondanks de domper van afgelopen maandag. Clementine kiest ervoor thuis te blijven voor wat extra rust, Sonja en Budhu bezoeken een bruiloft. Aan de poort staat moeder Mahatara, ik zie verder niemand. ‘Dat wordt weer niks vanavond’, denk ik bij mezelf, vraag in gebarentaal of het uitkomt en anders geen probleem. Ik heb me nauwelijks omgedraaid en moeder roept ‘Miekie’. Ik moet echt terugkomen, want het eten is al bijna klaar. Oké, dat klinkt al anders, heel graag. Al wachtend in de woonkamer informeer ik naar alle dochters, ik heb ze nog niet gezien vandaag. Plots wordt de deur van de logeerkamer geopend, ik vermoed een gast. Sprakeloos kijk ik in het gezicht van Mina, mijn meest dierbare dochter die speciaal voor mij is overgekomen uit Oman, haar standplaats als stewardess. Eerder gaf ze aan dit te willen proberen, maar het zou lastig worden. En nu staat ze hier voor mij, om alsnog mijn verjaardag te vieren en mij te verwennen. Hier kon ik alleen maar van dromen. Drie jaar geleden zagen we elkaar voor het laatst en daarna moesten we ons beperken tot videogesprekken. Ook haar ouders wisten niet van haar komst, alleen enkele zussen. Na vele omhelzingen en mooie woorden verdwijnt Mina in de keuken voor het afronden van een feestelijke maaltijd.
De andere zussen zijn ook aangeland, iedereen is uitgelaten over deze verrassing. Gegrilde kip, knapperige groente, kroepoek en papadums, daarna rijst met linzencurry, alles overgoten met een rumcola. Over en weer worden verhalen uitgewisseld, als vanouds. De zussen Susila en Manju die in hun functie van junglegids bezig zijn met opnames voor de BBC, Mina met twee jaar ervaring als stewardess, vader en moeder trots. Als kers op de taart is daar het toetje, een speciale verjaardagtaart voor mij, mét brandend kaarsje. Mina wil deze resterende dagen bij mij zijn en helpt vandaag mee op school. Drie jaar geleden assisteerde zij ook hierbij en maakte goede foto’s. Beiden hopen we samen nog mooie avonturen te beleven, waar ook ter wereld. Zij solliciteert dit jaar naar een baan bij Emirates of Qatar Airways, waar betere condities en wereldwijde bestemmingen nieuwe deuren openen voor deze prachtige jonge vrouw.
ENGLISH VERSION
Hello everyone,
It is five o'clock in the morning, I have just woken up and have a few hours before the world around me wakes up. Yesterday was an exciting day, in several ways. Clementine seems to be rejoining the living, the doctor of Bardia has apparently done something good. Don't cheer too soon, but she is at least eager to get back to work.
After I had already paid an introductory visit to the orphanage the day before, together with Sonja, an extensive visit is planned today. Sonja drives the jeep, son Sandesh enjoys the spot next to her, Clementine and I climb into the back and on the way we pick up three children who will happily join us on this free day, six-year-old Biten and Nilaxi wedged between Clementine and me. Bliss, by jeep through a piece of jungle.
A number of children gather in the middle of the orphanage, many others are at the doctor. A free day for all schools, so there is room for other things. Tables and benches are pushed in and when everyone is seated, Sonja starts an introduction round. I hand out lollipops and sweets, after all, it is a bit of a party. The children eagerly bite in. I provide all the palettes with watercolours, hand out brushes, sheets of paper, bowls of water and cloths and give some instructions for the beginning painters. For most of them it takes some getting used to, painting requires different skills than drawing, but then a deep concentration on their creation arises. Where necessary, Clementine, Sonja and I help. One first carefully draws a base of a house, trees, flowers, elephant or rainbow, the other starts straight away with modern art and throws a few blobs of paint on paper. The most important thing is the fun and discovering something new in freedom, being able to live it up without external limits. A second painting is also a challenge for many. Back from the doctor's visit, the other children join in and I get out other materials. Badminton sets, a football, a series of children's books, the tangram game and coloured folding paper. Everywhere a battle for priority arises, almost impossible to control. This is what children do and certainly in times of scarcity like here. The school across the street looks well-kept, the living areas can clearly still use many renovations. Beds for two people, a box for each child's clothes, a dining area, not to mention the medieval sanitary facilities. Everything appears to be a question of money again. This day is a nice start, a distraction for the children, but basically much more is needed. Some involved foreigners are already offering cautious support and every little bit helps, but a solid building with clean and sufficient sanitary facilities requires more and is a basic facility, not a luxury.
After a few hours we finish, everyone in a circle. The donated materials are officially handed over, we hand out mandarins and Sonja asks for a song together. After some silence, the beautiful Nepalese national anthem slowly starts. I hope to return next year with more materials, donations and attention for these children, who have already fallen behind in their young lives. Now on to the rest of the day.
A safari will not be possible anymore, we have accepted that, but a few activities at school would be nice. The day before I spent a few hours in two different classes with slightly older students. Armed with a kind of tear-off calendar of sudokus I explained this number puzzle and once the penny had dropped the students were unstoppable. I checked the results at random and discovered fewer and fewer mistakes. Fast students, who moved from level two to three and later level four in an hour and a half, until my tear-off calendar was empty. Maybe I will find new sudoku puzzles on the internet, which I can later print out in multiple copies at the copy service in the village. In the next class I demonstrated folding cranes. Last year I folded a thousand of them as a surprise for the wedding of my Viennese friend Marlene, who I once met here in Bardia, so I have gained some experience. But then transferring it is not easy. Nevertheless, a number of students manage to complete a first copy. This is also the start of something new, so that each child can discover where their preference and talent lies.
Today the big painting workshop at school, for which twenty-five students have registered. I was able to bring the same number of canvases from the Netherlands, plus associated materials such as paint, brushes, palettes and cloths. Clementine is going to start her chemistry experiments. The intention is to be at school an hour before the start to get everything ready. And we spontaneously get very good assistance, from someone with experience.
My biggest surprise of yesterday arrived in the evening. A new invitation to the Mahatara family. Given our long-standing bond, I think it is valuable to accept it, despite the disappointment of last Monday. Clementine chooses to stay home for some extra rest, Sonja and Budhu attend a wedding. At the gate is mother Mahatara, I don't see anyone else. 'That won't work out tonight', I think to myself, ask in sign language if it's okay and if not, no problem. I've barely turned around and mother calls 'Miekie'. I really have to come back, because dinner is almost ready. Okay, that sounds different, very much so. While waiting in the living room, I ask about all the daughters, I haven't seen them yet today. Suddenly the door to the guest room opens, I suspect a guest. Speechless, I look into the face of Mina, my dearest daughter who came over especially for me from Oman, her station as a stewardess. She had previously indicated that she wanted to try this, but it would be difficult. And now she is standing here in front of me, to celebrate my birthday after all and to spoil me. I could only dream of this. We last saw each other three years ago and after that we had to limit ourselves to video calls. Her parents did not know about her arrival either, only a few sisters. After many hugs and nice words, Mina disappears into the kitchen to finish a festive meal.
The other sisters have also arrived, everyone is excited about this surprise. Grilled chicken, crispy vegetables, prawn crackers and papadums, then rice with lentil curry, all poured over with a rum and coke. Stories are exchanged back and forth, as of old. Sisters Susila and Manju who are busy recording for the BBC in their function as jungle guides, Mina with two years of experience as a flight attendant. The icing on the cake is the dessert, a special birthday cake for me, with a burning candle. Mina wants to be with me for the remaining days and is helping out at school today. Three years ago she also assisted with this and took good pictures. We both hope to have beautiful adventures together, wherever in the world. She is applying for a job at Emirates or Qatar Airways this year, where better conditions and worldwide destinations open new doors for this beautiful young woman.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 15
[visitorCount] => 330
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/998_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-enerverende-dag
)
[25] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106214
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-18
[photoRevision] => 0
[title] => Het loopt altijd anders
[message] => Namaste,
In vogelvlucht probeer ik de dag van gisteren samen te vatten, met plussen en minnen. Clementine is aardig opgeknapt maar moet nog voorzichtig zijn. Ze heeft weer zin om naar buiten te gaan, wat in dit geval betekent dat zij voor het eerst buiten de poorten van Bardia Homestay gaat kijken.
In de ochtend maken we een wandeling in de richting van de olifantenstal. Eerst passeren we de imkerij waar ik normaliter Nirajan ontmoet, die momenteel voor lange tijd in het Verenigd Koninkrijk verblijft. Zijn familie is wel thuis, we krijgen een stoel aangeboden en proberen met wat gebroken engels en gebaren te communiceren. Ik informeer naar de honing, vraag om een klein potje. Ze komen terug met een pot van een hele kilo. Oké dan, onze bagage wordt steeds lichter, dus deze gaat mee naar huis voor Anton die daar vast wel raad mee weet. We vervolgen het pad en komen bij het huis van de zeven zusters. Moeder Mahatara komt net aangelopen, de dochters zijn allen druk bezig. Ik omhels moeder Vishnu en zeg dat we vanavond terugkeren voor hun uitnodiging op de barbecue. Het ontbijt begint Clementine parten te spelen, dus keren we om en even later komt een touctouc voorbij die ons hobbelend maar iets sneller thuisbrengt. Ik stel voor daarna BBAS, de school, te bezoeken voor een eerste kennismaking en later pas te lunchen.
En weer hebben we geluk, klimmen op het open gedeelte van de jeep, waarmee Budhi ons naar school brengt. Nehru, de jonge financieel medewerkster, staat aan de poort, nog zwaar vermoeid van de Kumbh Mela in India, een hindoeïstisch pelgrimsfestival waar miljoenen mensen samenkomen. Onze vrienden Marian en Jules hebben het ook nog aangedurfd dit festival recent te bezoeken, ondanks hun leeftijd van zeventigplus. Clementine wordt rondgeleid langs alle schoolklassen en straalt zichtbaar bij de aanblik van al die mooie vriendelijke gezichtjes. Kinderen die en groupe opstaan, hun handjes tegen elkaar drukken en antwoorden ‘we are fine, how are you’ op de vraag ‘how are you’. Besloten wordt om vanmiddag rond drie uur terug te komen met alle materialen die Clementine nodig heeft voor haar scheikundeproefjes en overlegt met de betreffende docent hoe dit verder in te vullen. Er moeten nog batterijen gekocht worden en enkele andere artikelen, die we vlakbij in het dorp kunnen vinden. Ik probeer alvast een riksja te regelen voor onze terugweg en ja hoor, daar is Prem, de man die ik nog ken van de Jungle Cottage. Tegenwoordig heeft hij zijn eigen riksja en is nu op het juiste moment op de juiste plaats, voor ons.
Na een noedelsoepje en een korte siësta terug naar school met twee tassen aan scheikundemateriaal, dat we alvast meenemen voor de volgende dag én om de betreffende docent te laten zien wat de bedoeling is. De schooldag is voorbij, maar de science teacher wil ook snel naar huis, dus weinig tijd om een en ander te bespreken. Hij krijgt zijn telefoon niet goed aangekoppeld aan de miscroscoop, vraagt tevergeefs om advies. Tevens vraagt hij om de aanschaf van meer materialen voor zijn lessen, maar dit moet helaas wachten. Clementine legt uit dat scheikundeproefjes vaak met eenvoudige materialen gedaan kunnen worden zoals water, zout of azijn. In ieder geval gaat zij daarmee deze week werken en zien we daarna weer verder.
Dan even naar de nabijgelegen ingang van Bardia National Park, waaromheen druk gebouwd wordt. Ik zie geen apen, die hier normaliter rondstruinen. Als we besluiten terug naar onze Homestay te lopen is daar opeens een leuke nieuwe bar die uitnodigt om neer te strijken. Eenmaal met een biertje op het terras zie ik een bekend gezicht naderen: Jack Kinross, de luipaardenvriend uit Nieuw-Zeeland. Leuk om hem eindelijk weer te ontmoeten en dat blijkt wederzijds. Jack heeft echter haast, is druk bezig met allerlei zaken rondom de dood van een kind, opnieuw in de wildernis. Gelijktijdig meldt zich ene Rajan, met wie we ons een tijdje onderhouden. We blijken nogal wat gemeenschappelijke kennissen hier te hebben. Een slimme jongen met ervaring in diverse takken van werkzaamheden. Op onze slippers lopen we terug en ja hoor, daar is de familie Aap, enigszins opgeschoven vanuit hun voormalige territorium. Clementine vindt de beestjes schattig, ik niet, zeker na mijn ervaring met apen op mijn hotelkamer in Rishikesh destijds. Zij wil een baby-aap in een boom fotograferen, maar als de baby geluid maakt komt moeder-aap in het geweer en hapt in Clementines nieuwe broek. Dan is de lol er snel af en lopen we door.
De terugtocht valt zwaar, maar we hebben tijd om even te rusten alvorens bij de barbecue bij de familie Mahatara te verschijnen. Ook daar gaan we lopend heen. Dochter Manju ontvangt ons, vader en moeder zijn er ook. Nu is het wachten op de andere thuiswonende dochters Susila en Ranju. In deze wachttijd lopen we even met Manju naar de olifantenstal, waar zeven olifanten van diverse leeftijd gevoed worden, met hun voorpoten aan een ketting gebonden. Als we bij de familie uiteindelijk anderhalf uur gewacht hebben op de andere dochters, zonder ook maar enig aanbod van een drankje of aanstalten tot eten koken, geef ik aan dat we graag op tijd terug willen zijn en elkaar mogelijk een andere dag kunnen ontmoeten. Een zware domper en zeker ongebruikelijke ontvangst bij deze familie. Ik probeer het niet persoonlijk op te vatten en laat het los. We zien wel wat er deze week nog mogelijk is en anders, jammer dan. We hebben de jongste dochters al ontmoet in Kathmandu en Pokhara.
Terug bij Sonja en Budhi blijkt ook daar weer een spannend verhaal toegevoegd aan deze dag. De jeep die mijn buurman Torsten en zijn zoontje Bila naar de boomhut bracht voor een overnachting blijkt geconfronteerd te zijn met een neushoorn. Het beest volgend zagen zij een motorrijder naderen die de neushoorn nauwelijks kon ontwijken, maar nog net wel. Wederom een angstige situatie met een neushoorn, die steeds vaker lijkt voor te komen. Gelukkig geen ongelukken deze keer, maar met de schrik vrij. Gids Bale heeft een video kunnen maken en zo kunnen we het gebeurde bekijken. Torsten en Bila zijn veilig in de boomhut terecht gekomen en blijven er de hele nacht, zonder gids. Bila sprak deze dag al een aantal keren over ein Nashorn, alsof hij iets voorvoelde. Gelukkig hoeven wij niet zonder eten en drinken naar bed, er wordt nog iets bereid in de keuken en dan lonkt toch echt een nieuwe nacht in diepe slaap.
Inmiddels is er weer een dag voorbij, waarin Clementine helaas een terugval had en mij niet kon vergezellen naar school en naar het weeshuis. Na afloop zijn we samen met Sonja in hun jeep naar de artsenpost in het dorp geweest en heeft zij een paardenmiddel gekregen dat snel beterschap belooft. Laten we het hopen. Onze dagen hier zijn schaars en het zou fijn zijn als zij nog wat nieuwe ervaringen kan opdoen. Morgen meer over deze dag.
ENGLISH VERSION
It always turns out differently
Namaste,
I try to summarise yesterday's day in a nutshell, with pros and cons. Clementine has recovered nicely but still has to be careful. She feels like going outside again, which in this case means that she will look outside the gates of Bardia Homestay for the first time.
In the morning we take a walk in the direction of the elephant stable. First we pass the beekeeping where I normally meet Nirajan, who is currently staying in the United Kingdom for a long time. His family is at home, we are offered a chair and try to communicate with some broken English and gestures. I ask about the honey, ask for a small jar. They come back with a jar of a whole kilo. Okay then, our luggage is getting lighter, so this goes home with Anton who will surely know what to do with it. We continue along the path and arrive at the house of the seven sisters. Mother Mahatara is just walking by, the daughters are all busy. I hug mother Vishnu and say that we will return tonight for their invitation to the barbecue. Breakfast is starting to play tricks on Clementine, so we turn around and a little later a touctouc passes by that brings us home, bumping but a little faster. I suggest that we then visit BBAS, the school, for an initial introduction and then have lunch.
And again we are lucky, climbing onto the open part of the jeep, with which Budhi takes us to school. Nehru, the young financial employee, is standing at the gate, still very tired from the Kumbh Mela in India, a Hindu pilgrimage festival where millions of people come together. Our friends Marian and Jules also dared to visit this festival recently, despite their age of over seventy. Clementine is shown around all the school classes and visibly beams at the sight of all those beautiful, friendly faces. Children who stand up en groupe, press their hands together and answer ‘we are fine, how are you’ to the question ‘how are you’. It is decided to return this afternoon around three o'clock with all the materials that Clementine needs for her chemistry experiments and discusses with the teacher in question how to fill this in further. Batteries still need to be bought and a few other items, which we can find nearby in the village. I try to arrange a rickshaw for our way back and yes, there is Prem, the man I still know from the Jungle Cottage. Nowadays he has his own rickshaw and is now at the right time in the right place, for us.
After a noodle soup and a short siesta back to school with two bags of chemistry material, which we already take with us for the next day and to show the teacher in question what the intention is. The school day is over, but the science teacher also wants to go home quickly, so little time to discuss things. He can't get his phone connected to the microscope properly, asks for advice in vain. He also asks for the purchase of more materials for his lessons, but unfortunately this has to wait. Clementine explains that chemistry experiments can often be done with simple materials such as water, salt or vinegar. In any case, she will be working with that this week and then we will see.
Then we go to the nearby entrance of Bardia National Park, which is being built around. I don't see any monkeys, which normally roam around here. When we decide to walk back to our Homestay, there is suddenly a nice new bar that invites you to sit down. Once with a beer on the terrace I see a familiar face approaching: Jack Kinross, the leopard friend from New Zealand. Nice to finally meet him again and the feeling is mutual. However, Jack is in a hurry, is busy with all kinds of things surrounding the death of a child, again in the wilderness. At the same time, a certain Rajan shows up, with whom we chat for a while. It turns out that we have quite a few mutual acquaintances here. A smart boy with experience in various branches of work. We walk back in our slippers and yes, there is the Monkey family, somewhat moved from their former territory. Clementine thinks the animals are cute, I don't, especially after my experience with monkeys in my hotel room in Rishikesh at the time. She wants to photograph a baby monkey in a tree, but when the baby makes a sound, the mother monkey takes up arms and bites Clementine's new pants. Then the fun quickly wears off and we walk on.
The return journey is tough, but we have time to rest before appearing at the barbecue at the Mahatara family. We walk there too. Daughter Manju receives us, father and mother are there too. Now we wait for the other daughters living at home, Susila and Ranju. During this waiting time, we walk with Manju to the elephant stable, where seven elephants of various ages are being fed, with their front legs tied to a chain. When we have finally waited an hour and a half at the family's for the other daughters, without any offer of a drink or start-up of cooking, I indicate that we would like to be back on time and possibly meet each other another day. A big disappointment and certainly an unusual reception at this family. I try not to take it personally and let it go. We'll see what is still possible this week and if not, too bad.
Back at Sonja and Budhi's, another exciting story has been added to this day. The jeep that brought my neighbor Torsten and his son Bila to the tree house for an overnight stay has been confronted with a rhino. Following the animal, they saw a motorcyclist approaching who could barely avoid the rhino, but just barely. Another scary situation with a rhino, which seems to occur more and more often. Fortunately, no accidents this time, but with the fright spared. Guide Bale was able to make a video and so we can watch what happened. Torsten and Bila ended up safely in the tree house and will stay there all night, without a guide. Bila already spoke about a Nashorn a few times that day, as if he had a premonition of something. Fortunately, we don't have to go to bed without food and drink, something is still being prepared in the kitchen and then a new night in deep sleep really beckons.
In the meantime, a new day has passed, in which Clementine unfortunately had another relapse and could not accompany me to school and to the orphanage. Afterwards we went with Sonja in their jeep to the medical post in the village and she was given a strong remedy that promises a quick recovery. Let's hope so. Our days here are few and it would be nice if she could gain some new experiences. More about this day tomorrow.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 306
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/647_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => het-loopt-altijd-anders
)
[26] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106196
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-17
[photoRevision] => 0
[title] => Daten in de jungle
[message] => Lieve lezers,
When I’m sixty-four , zongen de Beatles lang geleden. In je jonge jaren is deze leeftijd nog heel ver weg, iets voor je ouders of grootouders maar niet voor jezelf. De tijd gaat voort en als je in leven blijft is daar opeens die leeftijd. Ik zag het natuurlijk wel aankomen, maar toch lijkt de tijd sneller te gaan als je ouder wordt. En dat gegeven is ook onderzocht in het boek van Douwe Draaisma ‘waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt’.Nieuwe ervaringen maken dat de tijd meer bewust wordt beleefd en dus minder snel lijkt te gaan, zoals bij kinderen. Naarmate je meer routine hebt opgebouwd verandert dat. Tijdens een reis bijvoorbeeld voelt het weer even anders, dóór die nieuwe ervaringen. En zo heb ik mijn tijdsbeleving even wat afgeremd hier in Nepal.
Nadat ik de vele online felicitaties van een bedankje had voorzien kwam gestaag mijn feestje op gang. Vanwege het trouwseizoen hier – er is bijna elke dag wel ergens een bruiloft – waren sommige genodigden afwezig, anderen waren ziek of niet in de buurt. De oude heer Khadka, 82 jaar inmiddels, kwam feestelijk gekleed per touctouc. Zoon Bikram kwam apart. Zijn vrouw Alka verblijft al twee jaar bij haar tweelingdochters in Kathmandu, allen samen op een kamer. Hun huis hier is verkocht en Bikram bewoont een kamer op school. Bikram is goddank weer schoolhoofd geworden nadat hij een korte periode was afgelost door Tilak, tot grote onvrede van vele docenten en leerlingen. Maar de financiële privé-situatie heeft er flink ingehakt met deze nieuwe woonsituatie tot gevolg. Nadat hun moeder overleed zijn de broers gebrouilleerd geraakt en waar zij voorheen een groot terrein gezamenlijk bewoonden staat er nu een afscheiding in het midden van de Jungle Cottage. In deze lodge verbleef ik de eerste jaren in Bardia. Bikram wilde duidelijk niet in de buurt van zijn vader gaan zitten en verdween met vrienden Kiran, Birendra en Budhi in de loungeroom. Drinken in het zicht van je vader wordt als respectloos beschouwd, hoe oud je ook bent en hoeveel diezelfde vader ook drinkt. Vader Khadka lustte ook wel een rumpunch en werd wat loslippig. Vier jaar geleden overleed zijn vrouw en nu is hij wel toe aan een nieuwe liefde. Ik vroeg hem of hij op zoek is en zo ja, waar. ‘In the jungle’ was zijn antwoord en hij lachte er vrolijk bij. Mooi toch? Liefde kent geen leeftijd.
Eerder die avond verscheen Shanti met haar zesjarige dochtertje Nilaxi, nabestaanden van de recent overleden Manmohan. We hebben elkaar enkele keren ontmoet en nu voor het eerst na het tragische ongeluk. We omhelzen elkaar en raken meteen aan de praat. Ondanks haar groot verdriet probeert zij haar leven voort te zetten, met warme ondersteuning van Sonja en Budhi. Ze volgt Engelse les, geeft kook workshops en hoopt Manmohans grote droom alsnog ooit te verwezenlijken, een eigen huisje in plaats van wonend op het terrein van haar schoonfamilie. Ik geef haar een van mijn nieuwe sjaals cadeau. Alsof één ramp nog niet genoeg was werd deze familie even later opnieuw getroffen door het noodlot. Een losgebroken olifant vernielde een deel van hun Freedombar, de bar waar ik de afgelopen jaren mijn feestjes heb gehouden. Eerst de neushoorn, later de olifant die hun leven overhoop gooit. Zo dichtbij zijn de gevaren van de jungle hier.
Clementine voelt zich nog steeds niet lekker, probeert er nog even bij te blijven maar neemt op tijd haar rust voor een snel herstel. Vele malen werd ik hier ook getroffen door ziekte, het hoort helaas bij deze totaal andere omgeving. Mogelijk ben ik iets meer resistent geraakt, maar laat ik niet te vroeg juichen. Enfin, ook de andere gasten in deze lodge blijven nog een tijdje hangen. Een Amerikaans koppel, werkzaam op de ambassade van Kathmandu en mijn buurman hier, een jonge vader uit Berlijn die met zijn zesjarige zoontje een reis maakt door enkele Aziatische landen. Zijn vriendin reisde eerder met hun oudste kind en nu is het zijn beurt. Het jongetje Bila is heel enthousiast en vertelt over de vele dieren die hij al gezien heeft. Zelfs waren zij uitverkoren die middag enkele tijgers in de lage rivier te zien, gewoon buiten de jungle. Toch gaan ze de volgende dag nog op safari. Het lijkt erop dat de tijgers zich in deze periode wat gemakkelijker laten zien, dus er is hoop voor Clementine en mij tijdens onze geplande safari deze week. Het feestje eindigt in een vrolijk dansfestijn en als de laatste gasten weg zijn praten Sonja, Budhi en ik nog even na bij het kampvuur. Het was een mooie dag, when I’m sixty-four.
De volgende ochtend brengt Budhi mij achter op zijn motorfiets naar BBAS Memorial School. In mijn rugzak ongeveer dertig boeken en twee microscopen. Op school maak ik kennis met de nieuwe scienceteacher, een ambitieuze jonge man. Verder word ik welkom geheten in alle klassen en vertel wat mijn plannen zijn voor deze week. Belangstellenden kunnen deelnemen aan de schilderworkshop en ik kondig de scheikundeproefjes van Clementine aan, die vanuit Amerikamateriaal hiervoor heeft meegenomen. Eerst herstellen en dan kan zij hopelijk aan de slag. In Pokhara ben ik tevergeefs op zoek geweest naar nieuwe muziekinstrumenten. Nu dit niet gelukt is kies ik voor uitbreiding van sportmaterialen, in overleg met de docenten. En die zijn steeds meer te koop in het eigen dorp, dus ga ik op zoek. In een van de winkeltjes sla ik mijn slag en vertrek met drie leren voetballen, drie volleyballen, drie tafeltennissetjes, drie badmintonsetsen een cricketset terug naar school. Daar laat ik het voorlopig bij, de rest is voor het weeshuis. Computerdocent Birendra biedt aan mij thuis te brengen achterop zijn motorfiets, daar zeg ik nooit nee tegen.
Clementine heeft weer wat kleur op haar gezicht en samen eten we een kop verse groentesoep. Dan val ik als een blok in slaap, waardoor ik deze blog nu midden in de nacht schrijf om niet veel achterop te raken. Rond 7 uur werd de verjaardagstaart aangesneden, verrassing door Sonja en Budhi. Medewerkster Sila was gelijktijdig met mij jarig, voor haar de 19e verjaardag. Onze namen en leeftijden in de vorm van kaarsjes staan op de versierde taart, elke aanwezige mag meesmullen. Opnieuw een mooie afsluiting van een welbestede dag. Morgen meer. Foto’s worden later toegevoegd.
ENGLISH VERSION
Dear readers,
When I’m sixty-four, the Beatles sang a long time ago. In your younger years, this age is still very far away, something for your parents or grandparents but not for yourself. Time goes on and if you stay alive, that age is suddenly there. Of course I saw it coming, but time still seems to go faster as you get older. And that fact is also investigated in the book by Douwe Draaisma ‘why life goes faster as you get older’. New experiences make time more consciously experienced and therefore seem to go less quickly, like with children. As you have built up more routine, that changes. During a trip, for example, it feels different again, because of those new experiences. And so I have slowed down my perception of time a bit here in Nepal.
After I had thanked the many online congratulations, my party gradually got going. Because of the wedding season here – there is a wedding somewhere almost every day – some guests were absent, others were sick or not around. Old Mr Khadka, now 82, arrived festively dressed by touctouc. Son Bikram came separately. His wife Alka has been staying with her twin daughters in Kathmandu for two years, all together in one room. Their house here has been sold and Bikram lives in a room at the school. Bikram has thankfully become headmaster again after being replaced by Tilak for a short period, much to the dissatisfaction of many teachers and students. But the private financial situation has taken its toll, resulting in this new living situation. After their mother died, the brothers fell out and where they used to live together on a large property, there is now a fence in the middle of the Jungle Cottage. I stayed in this lodge for the first few years in Bardia. Bikram clearly did not want to sit near his father and disappeared into the lounge room with friends Kiran, Birendra and Budhi. Drinking in sight of your father is considered disrespectful, no matter how old you are and how much that same father drinks. Father Khadka also liked a rum punch and became a bit loose-lipped. His wife passed away four years ago and now he is ready for a new love. I asked him if he is looking and if so, where. ‘In the jungle’ was his answer and he laughed happily. Beautiful, isn’t it? Love knows no age.
Earlier that evening, Shanti appeared with her six-year-old daughter Nilaxi, relatives of the recently deceased Manmohan. We have met a few times and now for the first time since the tragic accident. We hug each other and immediately start talking. Despite her great sorrow, she tries to continue her life, with warm support from Sonja and Budhi. She takes English lessons, gives cooking workshops and hopes to one day realize Manmohan’s big dream, her own house instead of living on her in-laws’ property. I give her one of my new scarves as a gift. As if one disaster wasn’t enough, this family was struck by fate again shortly afterwards. A loose elephant destroyed part of their Freedombar, the bar where I have held my parties in recent years. First the rhino, later the elephant that turns their lives upside down. The dangers of the jungle are so close here.
Clementine still doesn't feel well, tries to stay with it for a while but takes her rest in time for a quick recovery. I have also been struck by illness many times here, unfortunately it is part of this completely different environment. Perhaps I have become a bit more resistant, but I am not cheering too soon. Anyway, the other guests in this lodge also stay for a while. An American couple, working at the embassy in Kathmandu and my neighbor here, a young father from Berlin who is traveling with his six-year-old son through several Asian countries. His girlfriend traveled with their eldest child before and now it is his turn. The boy Bila is very enthusiastic and tells about the many animals he has already seen. They were even chosen to see several tigers in the low river that afternoon, just outside the jungle. Nevertheless, they go on safari the next day. It seems that the tigers are more easily seen during this period, so there is hope for Clementine and me during our planned safari this week. The party ends in a cheerful dance party and when the last guests have left, Sonja, Budhi and I chat for a while by the campfire. It was a beautiful day, when I’m sixty-four.
The next morning, Budhi takes me to BBAS Memorial School on the back of his motorbike. In my backpack about thirty books and two microscopes. At school I meet the new science teacher, an ambitious young man. Furthermore, I am welcomed in all classes and told what my plans are for this week. Interested parties can participate in the painting workshop and I announce Clementine's chemistry experiments, who has brought materials for this from America. First recover and then she can hopefully get started. In Pokhara I have searched in vain for new musical instruments. Now that this has not been successful, I opt for expansion of sports materials, in consultation with the teachers. And these are increasingly for sale in my own village, so I start looking. In one of the shops I strike my blow and leave with three leather footballs, three volleyballs, three table tennis sets, three badminton sets and a cricket set back to school. I leave it at that for now, the rest is for the orphanage. Computer teacher Birendra offers to take me home on the back of his motorbike, I never say no to that.
Clementine has some colour back in her face and together we eat a cup of fresh vegetable soup. Then I fall asleep like a log, which is why I am now writing this blog in the middle of the night so as not to fall too far behind. Around 7 o'clock the birthday cake was cut, a surprise by Sonja and Budhi. Employee Sila had the same birthday as me, her 19th birthday. Our names and ages in the form of candles are on the decorated cake, everyone present can enjoy it. Again a nice ending to a well-spent day. More tomorrow. Photos will be added later.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 14
[visitorCount] => 285
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/987_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => daten-in-de-jungle
)
[27] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106168
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-15
[photoRevision] => 0
[title] => Kacha kacha
[message] => Namaste,
Gisteren zijn we neergestreken in mijn geliefde Bardia, in de oase van Sonja en Budhi. Het voelt zo goed om terug te zijn, als een vorm van thuiskomen. Ongeacht het weer, de andere gasten of mijn eigen gemoedstoestand, hier ervaar ik rust en positieve energie. Dé combinatie voor extra geluk.
Onze laatste dag in Pokhara stond in het teken van een bezoek aan de agrarische faculteit. Onze gastheer in het hotel had voor ons twee motorfietsen geregeld en deze arriveerden op tijd. Een grotere voor Clementine’s lange benen, een kleinere voor mij. De berijder mét helm, wij zonder. Nauwelijks zittend en een momentje voor een foto stoven de jongemannen al weg met een behoorlijke vaart. Niet nadenken over wat zou kunnen gebeuren maar totale overgave maakt zo’n ritje altijd weer tot een avontuur. Als we een grote bocht naar rechts nemen komt er een bus aangeraasd die mijn chauffeur in kalmte voorblijft, de bus remt af. Het lijkt meestal wel goed te komen, dat zesde zintuig waarmee men zich hier in het verkeer begeeft. De statistieken zullen aantonen dat het ongevallencijfer hier stukken hoger ligt dan bij ons, maar ik ben altijd weer onder de indruk van hoe goed men elkaar feilloos weet te ontwijken.
Op de campus wacht ons een hartelijk welkom. Onder een grote boom wachten we op Chitra, die even later met vriendin Laxmi arriveert, beiden keurig gekleed in college-uniform. Het hele terrein ademt een sfeer van rust en vrede, ruimte, veel groen en daartussen de collegezalen, bibliotheek, laboratoria, hostals voor de studenten en woningen voor docenten met hun families. Iedere betrokkene woont en werkt op de campus. De bibliotheek ziet er professioneel uit met een keur aan boeken en rustige ruimtes om te werken. Chitra en Laxmi leiden ons rond en geven antwoord op al onze vragen. Buiten ontmoeten we een groepje docenten en raken in gesprek. Een van de leiders heeft diverse studies gedaan, ook in Europa. De landbouwuniversiteit van Wageningen staat hoog aangeschreven, als een van de beste ter wereld zelfs. We spreken onze hoop uit dat de meisjes na deze vier jaren studie ook daar een tijdje te mogen rondlopen. Keep on dreaming.
Na afloop van deze rondleiding bieden we de laatste laptops en telefoons aan. Chitra verzorgt verdere verdeling, in alle vertrouwen. Vriendin Rada is erbij gekomen en samen genieten we in de buurt nog van een fastfood ‘maaltijd’ van pizza en frites. De meisjes zijn ambitieus, willen door middel van hun studie verder komen in het leven dan hun ouders en bijdragen aan hun land. Vooral armoede en de situatie van meisjes hebben hun aandacht. Rada is in armoede opgegroeid en weet hoe dit voelt. Vanuit die ervaring hoopt zij een waardevolle rol te spelen voor vele anderen die ook dromen over een beter bestaan. Laxmi wil haar overleden grootvader eren door zijn rol als natuurfotograaf over te nemen, zo leeft haar grootvader voort in haar. Bescherming van flora en fauna heeft een hoge prioriteit in Nepal , voor de hele aarde trouwens. Fotografie vormt een onmisbaar onderdeel voor publicaties en beleid. En Chitra zelf wil ook van betekenis zijn voor de connectie tussen mens en natuur, zoals ik eerder al vertelde. Onze wereld mag dan in slechte conditie verkeren, klimaat en politiek met name, mensen als deze meisjes geven hoop die we zo hard nodig hebben. Vaak niet zichtbaar voor wie het nieuws volgt, maar op de achtergrond voltrekken zich ook positieve processen. Laten we ons daar aan vastklampen.
Met een voldaan gevoel verlaten we Pokhara de volgende ochtend en zijn klaar voor een nieuw avontuur, in het laagland van Nepal, de Terai. Pokhara is voorzien van een ultramoderne nieuwe luchthaven, de formaliteiten lopen soepel. Wachtend in de vertrekhal worden we aangesproken door een Nepalese vrouw van middelbare leeftijd, mooi gekleed en met waardige uitstraling. Ze wil weten waar we vandaan komen, wat we zoal doen in Nepal en thuis. Zelf heeft ze hier een bruiloft bezocht, is op weg naar huis in Kathmandu. Ze heeft een man en een zoon, de laatste woont nog thuis tot haar vreugde. Maar ze weet ook dat hij gaat uitvliegen zodra hij een vrouw gevonden heeft en een goede plek voor zijn toekomst. Dat is de moderne tijd hier, waar men voorheen blindelings kon vertrouwen op de zorg van kinderen op je oude dag. De keerzijde van de kans op studeren en een beter leven voor de jonge generatie. Ook over haar huwelijk is zij open, zelfs over het huwelijk in het algemeen. Kacha kacha, waarbij ze een gebaar maakt van comme ci comme ça. Wij moeten er hartelijk om lachen, hebben beiden ook wel wat ervaring met ieder een tweede huwelijk. Ze gaat er nog even op door, dat er misschien te veel verwacht wordt van een huwelijk, maar de realiteit veelal bestaat uit compromissen, aanpassing en pogingen tot behoud van je eigen identiteit. Heerlijk, die eerlijkheid, wat mij betreft.
De lucht zit nog steeds dicht, maar als we op hoogte zijn verschijnt daar opeens een uitgestrekte Himalayaketen in een heldere hemel. Het landschap onder ons verandert van hoog- naar middelgebergte en tenslotte de Terai-vlakte. In de aankomstruimte van Nepalganj worden we gevolgd door een jongeman die onze bagage wil dragen. Bij gebrek aan kleingeld voor een fooi weiger ik zijn hulp en voel me onvriendelijk. Hij laat zich niet zomaar wegjagen en eenmaal buiten noemt hij de naam Sonja. Onze chauffeur! Had dat dan meteen gezegd. Zijn Engels is beperkt, ik probeer mijn excuses over te brengen. En zo glijden we geluidloos per elektrische auto naar Thakurdwara, zoals het dorp bij Bardia National Park heet.
Bij een paar kopjes thee praten we uitgebreid bij met Sonja, dan installeren we ons voor de komende acht dagen op eenvoudige schone kamer met veranda. Later komen Budhi, zoon Sandesh en gasten uit Duitsland, Italië en Nederland terug van een safari en zoals dat hier meestal gaat, raak je meteen met elkaar in gesprek. Manmohan wordt sterk gemist. Deze veelzijdige trouwe gids werd afgelopen september gedood door een neushoorn en heeft diepe sporen van verdriet nagelaten in deze gemeenschap. Ook hier gaan de levenden door met hun leven, zonder wrok naar hun dieren. Clementine vraagt of men wapens mag dragen in de jungle, in het geval het nodig is om mensen te beschermen. Dit is onbespreekbaar - én terecht -, de mens betreedt het woongebied van het dier en als het dier vervolgens niet altijd doet wat de mens wil geeft dat nog niet het recht om een wapen te gebruiken, hooguit een bamboestok ter verjaging van een tijger of neushoorn naar iets meer afstand.
Het is 15 februari, mijn verjaardag. De eerste felicitatie kwam van Mina, precies om 12 uur. Zij noemt mij haar tweede moeder en gids in haar leven. Helaas kan ze hier niet zijn vanwege haar werk als stewardess in Oman, maar zodra het kan zullen we elkaar ontmoeten. Mijn verzoek om een bijdrage voor het weeshuis heeft veel moois opgeleverd, nogmaals dank aan allen hiervoor. De komende week ga ik deze donaties verder verzilveren. De boeken zijn gearriveerd vanuit Kathmandu, schilderspullen en microscopen zijn meegenomen vanuit Nederland en de ervaring leert dat hier ter plekke zichtbaar wordt welke bijdragen we verder kunnen leveren.
Vanavond mijn feestje hier op het erf. Nu nog even slapen en in de loop van deze dag mijn gezicht laten zien bij enkele families.
Tot de volgende…
ENGLISH VERSION
Kacha kacha
Namaste,
Yesterday we settled down in my beloved Bardia, in the oasis of Sonja and Budhi. It feels so good to be back, like a form of coming home. Regardless of the weather, the other guests or my own state of mind, here I experience peace and positive energy. The combination for extra happiness.
Our last day in Pokhara was dedicated to a visit to the agricultural faculty. Our host at the hotel had arranged two motorbikes for us and they arrived on time. A larger one for Clementine's long legs, a smaller one for me. The rider with a helmet, us without. Barely sitting down and a moment for a photo, the young men already sped away at a considerable speed. Not thinking about what could happen but total surrender always makes such a ride an adventure. When we take a large bend to the right, a bus comes rushing towards me, calmly staying ahead of my driver, the bus slows down. It usually seems to work out well, that sixth sense with which people here engage in traffic. Statistics will show that the accident rate here is much higher than in our country, but I am always impressed by how well people manage to avoid each other flawlessly.
A warm welcome awaits us on campus. Under a large tree we wait for Chitra, who arrives a little later with her friend Laxmi, both neatly dressed in college uniforms. The entire area exudes an atmosphere of peace and quiet, space, lots of greenery and in between the lecture halls, library, laboratories, hostels for students and homes for teachers and their families. Everyone involved lives and works on campus. The library looks professional with a selection of books and quiet spaces to work. Chitra and Laxmi show us around and answer all our questions. Outside we meet a group of teachers and start talking. One of the leaders has done various studies, also in Europe. The agricultural university of Wageningen is highly regarded, even as one of the best in the world. We express our hope that after these four years of study, the girls will also be able to walk around there for a while. Keep on dreaming.
After this tour, we offer the last laptops and phones. Chitra takes care of the further distribution, in all confidence. Friend Rada has joined us and together we enjoy a fast food ‘meal’ of pizza and fries nearby. The girls are ambitious, want to get further in life than their parents through their studies and contribute to their country. Poverty and the situation of girls in particular have their attention. Rada grew up in poverty and knows how this feels. From that experience, she hopes to play a valuable role for many others who also dream of a better life. Laxmi wants to honour her deceased grandfather by taking over his role as a nature photographer, so her grandfather lives on in her. Protection of flora and fauna is a high priority in Nepal, for the entire world for that matter. Photography is an indispensable part of publications and policy. And Chitra herself also wants to be of significance for the connection between man and nature, as I mentioned earlier. Our world may be in bad shape, climate and politics in particular, but people like these girls give us the hope we so desperately need. Often not visible to those who follow the news, but positive processes are also taking place in the background. Let us cling to that.
With a satisfied feeling we leave Pokhara the next morning and are ready for a new adventure, in the lowlands of Nepal, the Terai. Pokhara has an ultra-modern new airport, the formalities run smoothly. Waiting in the departure hall we are approached by a middle-aged Nepalese woman, beautifully dressed and with a dignified appearance. She wants to know where we come from, what we do in Nepal and at home. She herself has attended a wedding here, is on her way home to Kathmandu. She has a husband and a son, the latter still lives at home to her delight. But she also knows that he will fly out as soon as he has found a wife and a good place for his future. That is the modern era here, where previously one could blindly trust the care of children in your old age. The other side of the chance to study and a better life for the younger generation. She is also open about her marriage, even about marriage in general. Kacha kacha, where she makes a gesture of comme ci comme ça. We have to laugh heartily about it, both have some experience with a second marriage. She continues for a moment, that perhaps too much is expected of a marriage, but the reality often consists of compromises, adjustment and a attempts to keep your own identity. Wonderful, that honesty, as far as I'm concerned.
The air is still thick, but when we reach altitude, a vast Himalayan range suddenly appears in a clear sky. The landscape below us changes from high to medium mountains and finally the Terai plain. In the arrival area of Nepalganj we are followed by a young man who wants to carry our luggage. In the absence of change for a tip, I refuse his help and feel unfriendly. He does not let himself be chased away and once outside he mentions the name Sonja. Our driver! Should have said that right away. His English is limited, I try to convey my apologies. And so we glide silently in an electric car to Thakurdwara, as the village near Bardia National Park is called.
Over a few cups of tea we chat extensively with Sonja, then we settle down for the next eight days in a simple, clean room with a veranda. Later, Budhi, son Sandesh and guests from Germany, Italy and the Netherlands return from a safari and, as is usually the case here, you immediately start talking to each other. Manmohan is greatly missed. This versatile, faithful guide was killed by a rhino last September and has left deep traces of sorrow in this community. Here too, the living continue with their lives, without resentment towards their animals. Clementine asks if one is allowed to carry weapons in the jungle, in case it is necessary to protect people. This is non-negotiable - and rightly so -, the human being enters the habitat of the animal and if the animal then does not always do what the human wants, that does not give the right to use a weapon, at most a bamboo stick to chase a tiger or rhino to a little more distance.
It is February 15, my birthday. The first congratulations came from Mina, exactly at 12 o'clock. She calls me her second mother and guide in her life. Unfortunately, she cannot be here because of her work as a stewardess in Oman, but we will meet as soon as possible. My request for a contribution for the orphanage has yielded many beautiful things, thanks again to everyone for this. In the coming week I will continue to cash in these donations. The books have arrived from Kathmandu, painting supplies and microscopes have been brought from the Netherlands and experience has taught us that it is visible here on the spot which contributions we can make.
Tonight my party here on the yard. Now I just need to sleep and show my face to a few families in the course of the day.
Until next time…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 337
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/209/979_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => kacha-kacha
)
[28] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106127
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-12
[photoRevision] => 0
[title] => Boeddha in Nepal
[message] => Dag lezers, namaste,
Hier in Pokhara hangen we al enkele dagen de toerist uit, daar leent deze plek zich uitstekend voor. Nu hoor ik regelmatig mensen zeggen dat ze graag naar niet-toeristische gebieden reizen, maar hoe je het ook wendt of keert, vaak ben je gewoon toch een toerist. Of een reiziger, zoals je wilt. Ik begrijp wel wat mensen bedoelen, wars van massatoerisme. Hutje mutje op het strand liggen of in een kudde achter een gids aanlopen is nou niet bepaald stoer. In Nepal kun je avontuur en wat lanterfanten ideaal combineren. Ook ik zie mezelf niet dagenlang op het strand liggen, hooguit een uur, dan is mijn geduld wel op.
Clementine en ik hebben de afgelopen dagen geleefd als God in Frankrijk, oftewel als Boeddha in Nepal. Nu staat Boeddha niet bepaald voor aards genot, maar vooral voor verheffing van de ziel en afstand nemen van wereldse dingen. Maar in dit van boeddhisme doordrenkte land kun je wel degelijk genieten van alles wat onze God in Frankrijk zo aantrekkelijk maakt. Grootse natuur, heerlijk eten en drinken, mooie spullen om te kopen en bovenal uiterst vriendelijke mensen. Clementine valt het ook steeds meer op, hoe meegaand Nepalezen doorgaans zijn. En dat is o zo prettig in de omgang, mits je er geen misbruik van maakt. En dan denk ik aan de vaak Hollandse botheid en directheid, waar zoveel waarde aan wordt gehecht, aan het gezeur en geklaag over alles wat niet meteen aan onze hoge verwachtingen voldoet, is dat wat je moet willen? In mijn beleving is deze ambitie al lang achterhaald en wordt vriendelijkheid zwaar onderschat. Met deze smeerolie van contact tussen mensen kun je zoveel meer bereiken dan steeds op je hoede zijn, wantrouwen en botheid. Omdat brutalen de halve wereld hebben wil dat nog niet zeggen dat het oké is. Maar goed, het gebeurt helaas wel vaak, kijk naar onze grote ‘wereldleiders’ van dit moment.
We hebben dus geshopt, mooie sjaals en mutsen gekocht vooral. En deze kunnen nog steeds bij Clementine of bij mij besteld worden. In bijgaande foto’s zie je een aantal voorbeelden. Heerlijke warme gevoerde (niet kriebelende) mutsen, ook voor kinderen. De bekende yaksjaals in alle kleuren, superzachte cashmere sjaals, al dan niet gemengd met zijde. De sjaals zijn 180 x 90 cm en kunnen als omslagdoek of geknoopte wintersjaal gedragen worden. Ook vonden we vandaag prachtige dessins van beroemde impressionistische schilderijen. Voor meer informatie zie mijn e-mailadres en telefoonnummer onder deze tekst.
Gisteren wilden we de omgeving eens vanaf het water bekijken en huurden eind van de middag een bootje, inclusief een Nepalese vrouw die de roeispaan bediende. Onze blik werd zo steeds een beetje verlegd en we zagen de zon achter de bergen verdwijnen. Om de zon vervolgens te zien opkomen konden we vanochtend per kabelbaan omhoog naar Sarangkot. Een ultramoderne installatie, hoogstwaarschijnlijk aangelegd met buitenlands geld, voert cabines 800 meter omhoog en op dat punt kun je na een klimmetje te voet hét uitzichtpunt bereiken om de sunrise te aanschouwen. Langs de route overal prikkeldraad, zodat je tijdens een val in ieder geval niet naar beneden kunt storten. Velen met ons waren vroeg uit de veren en wachtten langdurig bijna tevergeefs op de gouden bol. De lucht zit hier al dagen dicht, dus de zon moet hard werken om daar doorheen te raken. Toen we het bijna opgaven verscheen ie opeens. In november 2015 was van al deze moderniteiten nog niets te bekennen, ik werd per jeep omhoog gereden om te gaan paragliden. En nu kun je er ook zipflyeren, luchtfietsen, bungeejumpen en nog veel meer.
Na afloop ontbijt in ons hotel en meteen weer op pad voor nieuwe aankopen en het hoogtepunt van deze dag: een lichaamsmassage. We besluiten er een wellness-dag van te maken en ’s middags een schoonheidsbehandeling te ondergaan. Zowel Clementine als ik doen dit normaliter niet, voor Clementine is het zelfs de eerste keer in haar leven. Deze me-time heeft zij dubbel en dik verdiend, wat mij betreft en heel leuk dat ze er voor open staat. Voor mezelf beschouw ik dit als een vroeg verjaardagscadeau. Omdat de dames van beauty parlour te laat zijn krijgen we een kwartiertje extra. Na afloop glimmen we van de olie en de creme. Het was een waar genot. Deze verwendag sluiten we af met een tandoori-kip, natuurlijk tijdens het happy hour.
Al deze gezellige en verkwikkende activiteiten zijn niet altijd interessant om te beschrijven. Over twee dagen bereiken we Bardia en dat belooft weer een boeiend avontuur te worden, ver weg van massatoerisme. Reizen jullie mee?
e-mail:miesim@live.nl
tel/whatsapp: 06-28371803
ENGLISH VERSION
Buddha in Nepal
Hello readers, namaste,
Here in Pokhara we have been playing the tourist for a few days, this place lends itself perfectly for that. Now I often hear people say that they like to travel to non-touristy areas, but no matter how you look at it, you are often just a tourist. Or a traveler, if you like. I understand what people mean, averse to mass tourism. Lying on the beach in a clump or following a guide in a herd is not exactly cool. In Nepal you can ideally combine adventure and loitering. I also do not see myself lying on the beach for days, at most an hour, then my patience is exhausted.
Clementine and I have lived the past few days like God in France, or rather like Buddha in Nepal. Now Buddha does not exactly stand for earthly pleasure, but mainly for elevation of the soul and distancing yourself from worldly things. But in this country steeped in Buddhism you can certainly enjoy everything that makes our God in France so attractive. Great nature, delicious food and drinks, beautiful things to buy and above all extremely friendly people. Clementine also notices more and more how easy-going Nepalese people generally are. And that is oh so pleasant in dealing with, as long as you don't abuse it. And then I think of the often Dutch bluntness and directness, which is so much valued, of the whining and complaining about everything that does not immediately meet our high expectations, is that what you should want? In my experience this ambition has long been outdated and friendliness is seriously underestimated. With this lubricant of contact between people you can achieve so much more than always being on your guard, distrust and bluntness. Just because rude people own half the world does not mean that it is okay. But well, it does happen quite often, look at our great 'world leaders' of the moment.
So we went shopping, bought beautiful scarves and hats in particular. And these can still be ordered from Clementine or from me. In the attached photos you can see a number of examples. Lovely warm lined (non-itchy) hats, also for children. The well-known yak scarves in all colours, super soft cashmere scarves, mixed with silk or not. The scarves are 180 x 90 cm and can be worn as a shawl or knotted winter scarf. Today we also found beautiful designs of famous impressionist paintings. For more information see my e-mail address and telephone number below this text.
Yesterday we wanted to see the area from the water and at the end of the afternoon we rented a boat, including a Nepalese woman who operated the oar. Our view was thus gradually shifted and we saw the sun disappear behind the mountains. In order to see the sun rise, we could take the cable car up to Sarangkot this morning. An ultra-modern installation, most likely built with foreign money, carries cabins 800 metres up and at that point you can reach the viewpoint after a short climb on foot to see the sunrise. Barbed wire everywhere along the route, so that you can't fall down in any case. Many of us got up early and waited for a long time, almost in vain, for the golden ball. The sky has been overcast here for days, so the sun has to work hard to get through it. When we almost gave up, it suddenly appeared. In November 2015, none of these modern conveniences were to be seen, I was driven up by jeep to go paragliding. And now you can also go zip-flying, air biking, bungee jumping and much more.
Afterwards, breakfast in our hotel and immediately on the road again for new purchases and the highlight of the day: a body massage. We decide to make it a wellness day and have a beauty treatment in the afternoon. Neither Clementine nor I normally do this, for Clementine it is even the first time in her life. She has more than earned this me-time, as far as I'm concerned, and it's great that she is open to it. For myself, I consider this an early birthday present. Because the ladies from the beauty parlour are late, we get an extra fifteen minutes. Afterwards, we shine from the oil and cream. It was a real treat. We end this pampering day with a tandoori chicken, of course during happy hour.
All these pleasant and refreshing activities are not always interesting to describe. In two days we will reach Bardia and that promises to be another exciting adventure, far away from mass tourism. Are you traveling with us?
e-mail:miesim@live.nl
tel/whatsapp: 06-28371803
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 15
[visitorCount] => 326
[author] => Mieke
[cityName] => Pokhara
[travelId] => 525218
[travelTitle] => Relativeren.
[travelTitleSlugified] => relativeren
[dateDepart] => 2020-01-22
[dateReturn] => 2020-02-21
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/209/609_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => boeddha-in-nepal
)
[29] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106104
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-10
[photoRevision] => 0
[title] => Slow travel
[message] => Lieve lezers,
In mijn vorige verhaal noemde ik onze omschakeling naar slow travel. Dit kun je op twee manieren opvatten. Enerzijds kun je denken aan onze busreis die heel langzaam verliep omdat de route weinig snelheid toestaat, anderzijds aan de dagen die met minder afspraken worden ingevuld en veel ruimte laten voor ontspanning en spontaniteit. En dat laatste is vooral waarmee we nu een begin hebben gemaakt na de eerste volle dagen. Ook om die reden reizen wij komende vrijdag grotendeels – en in snel tempo - door de lucht richting Bardia, om aldus tijd en energie te sparen. In het dagelijkse leven is dit ook vaak mijn streven, niet meer meedoen aan het moordende tempo van de moderne samenleving.
Als herboren begonnen wij deze eerste volle dag in Pokhara met een ontbijt in de weelderige bloementuin. Waar ik zelf echt kan genieten van een omgeving van bloemen en planten, zonder echte kennis, weet Clementine elk detail van deze flora haarfijn te benoemen. Na drie dagen in een grote hectische Aziatische stad voelt deze plek als een verademing waar we ons graag aan overgeven. Op pad maar weer, met als enig doel op zoek te gaan naar mogelijke aankopen zonder verplichting én een verkwikkende massage. Tijdens mijn laatste bezoek aan Pokhara – al ruim zes jaar geleden – kwam ik op de valreep terecht bij een massagesalon waar ik een soort shiatsu onderging. Deze behandeling ben ik nooit vergeten, in positieve zin. De locatie wist ik nog ongeveer en deze sloot naadloos aan op ons idee om een wandeling langs het Fewameer te maken. Zo gezegd zo gedaan. Vele eettentjes kwamen voorbij, maar niet dé massagesalon. Heel raar als je denkt dat je herinnering aan een bepaalde plek mogelijk niet blijkt te kloppen, maar het komt hier ook regelmatig voor dat een zaak gewoon niet meer bestaat. Ik hou het op het laatste. Dus verder zoeken.
Waar de een enkel een mannelijke masseur kon aanbieden had de ander alleen maar plek voor één persoon.
En toen werd ons wachten beloond. Een salon met een aantal ruimtes en vrouwelijke medewerkers. Slechts gescheiden door een dun wandje konden Clementine en ik elkaar goed horen, beiden behandeld door een jonge vrouw die van wanten wist. Eerlijk gezegd nog beter dan bij Seeing Hands, minder pijnlijk en meer ontspannen. Zo wil je wel een hele dag blijven liggen, wat ons betreft. Zelfs gezicht en schedel werden met professionele grepen en gevoel bewerkt. Bij ons beiden geen twijfel over herhaling van deze weldaad. We maken na afloop meteen een afspraak voor woensdag. Op die dag zijn we tevens van plan vroeg in de ochtend per kabelbaan omhoog te gaan naar Sarangkot voor de zonsopkomst. Vanaf die plek sprong ik ruim negen jaar geleden in het diepe, paragliden met een instructeur erbij. Dit avontuur gaan we nu niet aan, maar de mogelijkheden hier zijn enorm uitgebreid, dus kun je als senior ook nog heel wat beleven.
Na afloop verwachten we studente Chitra uit Bardia bij ons hotel. Zij studeert bosbouw en heeft elke werkdag college tot 2 uur in de middag. Heel fijn om haar terug te zien na ongeveer veertien maanden. Ze heeft het duidelijk naar haar zin in deze groene omgeving, vertelt gepassioneerd over haar studie en innovatieve toekomstplannen. Zij is zelfs regelmatig in contact met Jack Kinross, de Nieuwzeelander die zich hard maakt voor bescherming van luipaarden en die ik ook eerder ontmoette. Hij heeft zelf ooit een tijdje met een luipaard geleefd. Chitra wil zich inzetten voor een betere verbinding tussen mens en wilde dieren en kan over een tijdje bij Jack Kinross terecht voor een stage. Hoe gek het ook klinkt, ondanks dat jaarlijks nog steeds mensen gedood worden door tijgers of olifanten houden zij ook van hun dieren en willen dat deze beschermd worden. Komende donderdag ontvangen wij een rondleiding door Chitra op haar campus en vandaag mogen wij haar blij maken met een goede laptop van haar Nederlandse vrienden, plus een verrekijker van ons. In onze tuin nemen we een drankje met een snack en vervolgens eten we samen in een restaurant in onze straat.
Tot slot, velen van jullie weten dat ik elk jaar prachtige sjaals van diverse soorten wol kan meenemen naar Nederland. Yakwol, cashmere of pashmina, het kan nog steeds in vele kleuren en patronen. Voor wie deze keer interesse heeft stel ik voor mij persoonlijk te benaderen via Whatsapp of e-mail. Op verzoek kan ik foto’s laten zien, prijzen noemen en vervolgens hoor ik waar je voorkeur naar uitgaat. Via mij ben je nog steeds veel goedkoper uit dan via verkopers in Nederland.
Morgen een heerlijke hangdag die vast weer waardevol en gezellig wordt ingevuld door Clementine en mij.
E-mail: miesim@live.nl
Whatsapp: 06-28371803
ENGLISH VERSION
Slow travel
In my previous story I mentioned our switch to slow travel. You can interpret this in two ways. On the one hand you can think of our bus journey that was very slow because the route does not allow for much speed, on the other hand you can think of the days that are filled with fewer appointments and leave a lot of room for relaxation and spontaneity. And the latter is mainly what we have now started after the first full days. For that reason too, we will travel largely - and at a fast pace - by air to Bardia next Friday, in order to save time and energy. In daily life this is also often my goal, to no longer participate in the murderous pace of modern society.
As if reborn, we started this first full day in Pokhara with breakfast in the lush flower garden. Where I can really enjoy an environment of flowers and plants, without any real knowledge, Clementine knows every detail of this flora down to the last detail. After three days in a large hectic Asian city, this place feels like a breath of fresh air that we gladly surrender to. Off we went again, with the sole purpose of looking for possible purchases without obligation and an invigorating massage. During my last visit to Pokhara – more than six years ago – I ended up at the last minute at a massage parlour where I underwent a kind of shiatsu. I have never forgotten this treatment, in a positive sense. I still knew the location more or less and it fitted in perfectly with our idea to take a walk along Lake Fewa. No sooner said than done. Many eateries passed by, but not the massage parlour. Very strange if you think that your memory of a certain place may not be correct, but it also happens regularly here that a business simply no longer exists. I think it is the latter. So we continued looking.
Where one could only offer a male masseur, the other only had room for one person. And then our wait was rewarded. A parlour with a number of rooms and female employees. Only separated by a thin wall, Clementine and I could hear each other well, both treated by a young woman who knew what she was doing. To be honest, even better than at Seeing Hands, less painful and more relaxing. You want to stay like this all day, as far as we are concerned. Even the face and skull were treated with professional grips and feeling. Neither of us have any doubts about repeating this bliss. Afterwards, we immediately make an appointment for Wednesday. On that day, we also plan to go up to Sarangkhot early in the morning by cable car for the sunrise. From that place, I jumped into the deep end more than nine years ago, paragliding with an instructor. We are not going on this adventure now, but the possibilities here are enormous, so you can still experience a lot as a senior.
Afterwards, we expect student Chitra from Bardia at our hotel. She studies forestry and has lectures every working day until 2 o'clock in the afternoon. It was great to see her again after about fourteen months. She clearly enjoys this green environment, talks passionately about her studies and innovative plans for the future. She is even in regular contact with Jack Kinross, the New Zealander who is committed to protecting leopards and whom I also met earlier. He himself once lived with a leopard for a while. Chitra wants to work towards a better connection between humans and wild animals and can soon do an internship at Jack Kinross. As crazy as it sounds, despite the fact that people are still killed by tigers or elephants every year, they also love their animals and want them to be protected. Next Thursday we will receive a tour of Chitra's campus and today we can make her happy with a good laptop from her Dutch friends, plus a pair of binoculars from us. In our garden we will have a drink and a snack and then we will eat together in a restaurant in our street.
Finally, many of you know that every year I can bring beautiful scarves made of various types of wool to the Netherlands. Yak wool, cashmere or pashmina, it is still possible in many colors and patterns. For those who are interested this time, I suggest you contact me personally via Whatsapp or e-mail. On request I can show you photos, mention prices and then I will hear what you prefer. Through me you are still much cheaper than through sellers in the Netherlands. Tomorrow will be a wonderful day of hanging out, which will undoubtedly be filled with value and fun by Clementine and me.
E-mail: miesim@live.nl
Whatsapp: 06-28371803
.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 293
[author] => Mieke
[cityName] => Pokhara
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/209/400_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => slow-travel
)
)
)
[_currentItemCount:protected] => 15
[_currentItems:protected] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[15] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106806
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-03
[photoRevision] => 0
[title] => Dag twee in het ziekenhuis
[message] => Dag twee in het ziekenhuis. Ik heb aan Ilse gevraagd of ik mag vragen wanneer ik naar een andere afdeling wil. Assertief zijn mag zeker, nou dat lukt mij wel.
De taxichauffeur die mij elke dag naar het ziekenhuis zal brengen heeft zich vandaag niet gedoucht en ook zijn deo niet gebruikt. Net als gisteren overigens [e-1f601]. Hij heeft een driftige rijstijl misschien ruikt hij daarom een beetje. Maar hij brengt me veilig bij het ziekenhuis. Elke chauffeur neemt weer een andere route, van en naar huis. Zo zie ik veel van de stad. Ik blijf mij elke dag verbazen wat ik zie. Fietskarren vol met fruit, voortgeduwd door de arbeider. Hij moet met heel zijn gewicht tegenhangen anders valt hij en zijn fiets om. Een vrouwtje op de hoek doet de was bij de stoeprand. En de man die ligt te rusten op een stapel stenen buizen. Dit is Kathamandu ten top.
Aangekomen in het ziekenhuis loop ik naar het kantoor van Indira, maar het kantoor is nog afgesloten. Ik ga nog even buiten zitten. Om half negen is ze er nog niet, ik bel haar maar even. Ze zegt dat ik weer naar de labor room mag. Nou.....liever iets anders vandaag. Het wordt de afdeling waar de dames liggen te puffen, bed aan bed, zonder privacy, 8 bedden per block. Later hoor ik dat er 70 tot 80 bevallingen per etmaal zijn, te weinig ruimte voor een beetje privacy.
Ik word gekoppeld aan een student die ik echt niet kan verstaan. Uiteindelijk sta ik letterlijk met mij rug tegen de muur, ze blijft maar kletsen, hoe kom ik hier vandaan [e-1f60a]?
Ik loop rond en zie van alles gebeuren. Het blijft een drukte rondom de bedden, familie, studenten, verloskundigen enz. Er komt een bewaker aan....ik denk wat doet deze heer in ons midden? Ze leggen uit dat hij zorgt dat de familie naar buiten gaat, de dokter begint aan haar controle ronde.
Er loopt een assistent voorop en check met een doptone de hartslag vd baby. Daarna komt de dokter langs, zonder pardon, hup, even toucheren. En door naar de volgende. Ze pakt gelukkig na elke moeder een paar nieuwe handschoenen uit de rvs pannetje met deksel. Dat is zo steriel als het maar kan in Nepal, denk ik.
Elk bed heeft een nummer en eigen dossiermap, daar worden alle controle papieren in bewaard. Er wordt veel geroepen van de een naar de ander, wat er genoteerd moet worden in de papieren. Zouden ze nooit een fout maken met de bednummers?? Elke 4 uur komt de dokter langs voor de controle, ze oogt heel druk. Tussendoor heeft ze nog wel tijd om te vragen wie ik ben en waar ik voor kom. Ze heeft meer tijd voor mij dan voor de moeders. Ze verontschuldigd zich dat ze druk is en het er ruw aan toegaat. Maar ze heeft veel moeders te controleren dus ze moet de gang erin houden.
Als er een paar "bekende" studenten gaan lunchen vraag ik of ik mee mag lopen? Ja hoor, vinden ze akkoord. Op de bovenste verdieping staat hun kluisje, daar pakken ze hun eten. We gaan zitten aan een tafeltje in een gangetje bij het raam. Al gauw krijg ik eten aangeboden, ik voel mij bezwaard en wijs het af. Maar volgens de Nepalese cultuur deel je je eten. Er is geen ontkomen aan, ik ga weer aan de lekkele lice [e-1f601] met kikkererwten, gekookte aardappelen. Ik mag haar lepel gebruiken en zelf leent ze de lepel van haar vriendin, zo lief toch? Eerlijk is eerlijk, het is erg smaakvol. We kletsen wat over onze levens, zij zijn alle 3 getrouwd. En de kleinste van het stel is 36 weken zwanger, ze is nog steeds aan het werk.
Terug op de afdeling gaan op een gegeven moment een aantal moeders met familie in colonne ergens heen. De dossiermappen worden verzameld en daar lopen alle moeders met weeën de afdeling af. Ik besluit mee te lopen om te kijken wat ze gaan doen. Ze gaan langs de dokter met het echoapparaat. Er zijn verschillende units waar je aan kan sluiten in de rij. Ik wip mee naar binnen met de jonge moeder die al dik in haar weeën zit. Gelukkig mag ze zo als eerste. Want er zitten 10 mensen in deze unit, gewoon bij de dame die de echo krijgt.
Om 13 uur hou ik voor gezien. Op naar een kopje cappuccino bij de ekta bookstore. Even rust.... mijn zus appt of we even zullen videobellen met pa en ma erbij. Inmiddels aangekomen in Thamel laat ik hun even het drukke straatleven zien. Ik vertel over mijn belevenissen van deze ochtend. Fijn om ze weer even gesproken te hebben. Daarna ga ik naar the garden of dreams, vlakbij Thamel. Een prachtige tuin met bloemen, zo'n oase van rust in deze drukke stad. De influencers zijn druk met foto's maken want het is er prachtig.
Ik haal geld bij de geldautomaat en koop een Nepalese portemonnee om al die flappen in op te bergen. Het zijn er namelijk 70!! [e-1f923] Ik eet een heerlijke kip cordonbleu bij het roof top terras van het third eye restaurant. Ik koop een eerste souvenir voor thuis en laat me afzetten bij The bakery, even een cappuccino voor ik naar huis wandel. Ik fotografeer wat oude ambachten in de straat, hier het normale avondleven.
Thuis neem ik met Ilse nog wat sightseeing tips door, heel handig zo! Het is hier echt een hele fijne plek, ze weten en regelen alles voor je! Top!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 12
[visitorCount] => 256
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/729_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dag-twee-in-het-ziekenhuis
)
[16] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106796
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-02
[photoRevision] => 0
[title] => Eén kraamkamer vol moeders
[message] => Het eerste dagje ziekenhuis, ik ga op weg met de prachtige reference letter van Iveta. Thanks again! [e-1f49c] De taxi brengt mij naar het ziekenhuis, het verkeer is veel minder druk dan gisteren, we zijn er zo. Op zoek naar Indira, die ik snel gevonden heb. De rondleiding betekent regelrecht naar de labor room. Daar word ik overgedragen aan een andere supervisor. Het blijft lastig te verstaan....een Nepalees die Engels spreekt. Ze legt wat dingen uit die me later wat meer duidelijk worden zoals bijvoorbeeld de verschillende kleuren uniform van de verpleegsters.
Ik val met mij neus in de boter, ik hoor een vrouw in baringsnood. Maar eerst uitleg over de kraamafdeling. De bedden staan naast elkaar opgesteld, er hangt een gordijn dat alleen in de lengte dicht kan. De bedden zijn van een heel ander level dan wij ze kennen, oud en verroest. De net bevallen moeder ligt naast de moeder die nog dik in haar laatste weeën zit. Kijk gewoon maar even de andere kant op wordt er geadviseerd.
Om het bed van de bevallende vrouw is het druk met verschillende mensen. Op een afstandje kijk ik wat er allemaal gebeurd. Stiekem aan steeds een stukje dichterbij [e-1f643] ik vind het interessant!
De kraamvrouw heeft het moeilijk, ik zie een hoop getrek en geduw. Maar dan hoor ik de baby huilen, gelukkig want het zag er zo woest uit. Als de baby wordt meegenomen naar het warmtebedje zie ik hoe hij zijn controles krijgt. Hij krijgt kleertjes aan, door de familie meegebracht in een tasje waar ze bij ons de groente op de markt mee verpakken. Een roze babypakje voor deze mooie donkere jongen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 226
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/659_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-kraamkamer-vol-moeders
)
[17] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106784
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-02
[photoRevision] => 0
[title] => Alleen vermaken lukt mij prima
[message] => Opnieuw goed geslapen, zeker nu ik het dikke dekbed uit de hoes heb gehaald.
Om half tien moet ik klaar zijn, Shiva zal mij begeleiden naar en in het ziekenhuis. We gaan op de scooter, ik hou ervan. In de wijk is het verkeer nog rustig vergeleken bij de main road. Gelukkig heb ik ervaring bij Remco op de motor, dus ik zit relaxed. Het is een aardig stuk rijden, zo kan ik alles rustig bekijken.
In het ziekenhuis moeten we ons melden bij de administratie waar ik word ingeschreven. Er moet nog wel een referentie letter komen want wie zegt dat ik wel echt een nurse ben. Ik besluit mijn collega Iveta te vragen, zij schudt zo'n mooi briefje zo uit haar mouw. Na wat heen en weer lopen naar verschillende mensen staat het licht op groen, ik kan morgen beginnen. Om 8.30 uur moet ik er zijn, de persoon waar ik mij moet melden is er nu niet. Hij/zij zal mij morgen een rondleiding geven. Ik hoop te mogen kijken op de neonatologie en een bevalling bij te wonen. Maar laat ik beginnen bij de kraamdames die na hun bevalling nog even in het ziekenhuis blijven. Daar kunnen ze wat extra handjes gebruiken.
In Nepal heeft men geen zorgverzekering of huisarts. Je gaat gelijk naar het ziekenhuis, dan betaal je voor een consult. Er zitten heel veel mensen te wachten om een ticket te kopen, er staat zelfs een beveiliger bij, om orde te houden. Als iets niet naar wens gaat wordt er streng op haar fluit geblazen.
De familie van de kraamvrouw blijft bij haar ten tijde van haar ziekenhuis opname. Ze blijven slapen en liggen dan op matjes in de gang. Wanneer er medicijnen moeten komen dan gaat de familie dit eerst kopen ( buiten het ziekenhuis zijn medicijn loketten ) daarna worden de medicijnen pas gegeven. Als je geopereerd wordt gaat dit op dezelfde manier, je koopt eerst alle spullen die nodig zijn, dit geef je af aan het operatieteam en dan kan de operatie beginnen. Zo ook bij een evt . bloedtransfusie. Je krijgt het zakje bloed mee in een tempex box. Wordt het bloed niet gebruikt, dan gaat het bloed weer terug, in de tempex box zonder koeling, richting de bloedbank.
Als we klaar zijn in het ziekenhuis vraag ik of Shiva mij ergens af kan zetten zodat ik de taxi kan nemen naar de stuppa. We moeten nog een heel stuk de andere kant uitrijden voor hij mij afzet. We komen weer uit op de main road. Het verkeer is nog drukker dan vanmorgen. We proberen vanaf een zijstraat in te voegen maar dat lukt pas na een aantal minuten als de stoet gaat rijden. De meneer met zijn huishoudspullen probeert haaks tussen alle auto's en scooters door te lopen. Het lukt hem wel want hij is er eerder dan wij. Shiva gaat eerst met de stroom mee maar wanneer we ver genoeg naar het midden zijn gemaneuvreerd, maakt hij een haakse draai en we gaan de andere kant op. Anders moeten we nog een heel stuk de andere kant op voor we kunnen draaien. Dit is een betere optie, well done Shiva [e-1f44c]. Onderweg gaan we even tanken, er staat een beveiliger in militair pak, hij wijst ons de rij voor de scooters. Er staan er een stuk of twintig voor ons [e-1f604], het is opstellen in drie rijen. Eerst een ticket kopen, je krijgt een geschreven bonnetje mee met het bedrag wat je hebt betaald en wat je kunt tanken. Wel een maf gezicht al die mensen met helm op voor het ticketlocket [e-1f603] Eenmaal volgetankt bedankt Shiva mij voor het wachten, ik bedank hem voor de leuke ervaring. [e-1f60d] Gelukkig voel ik mij ontspannen op de scooter, hier en daar mij knie intrekken om niet te botsen of mijn been optrekken om niet in aanraking te komen met een warme uitlaat. Na een half uur scooteren zet Shiva mij af. Ik kan inmiddels wel een plasmomentje gebruiken, dus ik loop eerst verder de straat in. Hey, ik zie de Nepalese Starbucks. Daar had Roos mij op gewezen toen we in Thamel waren. Thanks Roos [e-1f929] Tijd voor een zen moment in de airco waar ik even kan afschalen van de benzine dampen, het stof, de temperatuur en de drukte [e-1f92d].
Ik bestel een croissant met bacon, gebakken ei en wat gestoofde groente. Heerlijk!! Maar tijdens het eten van mijn gebakken ei vraag ik mij af of dat een goed idee is. Hoewel je hier prima een ijsklontje in je drinken kunt nemen weet ik het met een gebakken ei niet zo zeker. We gaan het zien.....
Het is het eerste stevige voedsel wat ik krijg sinds dagen, het valt daarom wat zwaar op de maag. Later in de middag neem ik een lemon soda. Deze stevige citroen smaak zullen de bacteriën wel klein krijgen.
Ik bestel een taxi met de indrive app. Waar ik eerst een scooter bevestig, kan ik deze gelukkig nog cancelen. Een witte Suzuki moet mij oppikken. Maar daar zijn er meer van, dus ehhhhh..... gelukkig hebben we gisteren de cijfers geleerd. Ik herken de 1. En zie twee keer hetzelfde cijfer, dat is 75% van mij nummerbord. Bingo, het is Suraj, een goedlachse twintiger die moeiteloos door het verkeer heen gaat. Toettoet.... want hij wil inhalen met zijn witte Suzuki Maruti [e-1f602] ondertussen heeft hij nog een telefoongesprekje, schakelen, het maakt hem allemaal niet uit! Geweldig toch.
Deze stuppa ( tempel) vind ik mooier dan die van gisteren. Het is een indrukwekkende stuppa, zijn muts blinkt mooi in de zon. Ik loop er in en omheen. Rondom de stuppa zijn allemaal souvenier winkels..... armbanden, kralenkettingen en rozenkransen te over. In een zijstraatje zie ik de locals in hun winkeltjes en maak de nodige foto's. Hier hou ik zo van. [e-1f9e1]
Terug naar huis een taxi scooter geboekt, het is nog een half uur naar huis rijden. Als we eenmaal rijden bedenk ik mij dat ik geen helm draag en de chauffeur wel, misschien niet zo'n handig idee. Maar hij rijdt super netjes dus geen paniek, relaxed rijden we over de Kathmandu ring. Eenmaal thuis een heerlijke douche genomen want ik voelde mij enorm stoffig. Maar als ik mijn haar wil föhnen, doet het elektra het niet. Welkom in de Nepalese wereld. [e-270c]️
We eten in het privé huis daar is stroom. Ik besluit na het eten een koffietje te doen bij The bakery. Op mijn kamer is toch geen licht of iets. Maar nog steeds met slappe haren, geen krul erin. Degene die mij kennen weten hoe mijn haren dan zitten.....niet!! Volgens Hans ziet het er goed uit maar als ik naar Hans kijk, bedenk ik mij dat hij geen maatstaaf is. [e-1f605]
Lekker boekje gelezen en koffie met een taartje op. Na half negen de pas erin, we moeten om 21 uur binnen zijn. Maar dat is zeker prima want het wordt al rustig op straat. Aangekomen bij het guesthouse zie ik dat de lichten weer branden, gelukkig. Gauw aan de gang met de föhn en borstels. Maar heb je wel eens geföhnd zonder spiegel, niet te doen zeg maar. Na wat plukken op de tast bedenk ik dat ik mijn camera vd telefoon kan gebruiken. Ik hang mijn telefoon met koord aan de kapstok aan de deur. Precies op goede hoogte met het schuifkoord. Ik ben best tevreden met deze oplossing en mijn uiteindelijke kapsel!! Minimaliseren kun je leren, zoals föhnen zonder spiegel en douchen met koud water! [e-1f970]
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 13
[visitorCount] => 229
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/696_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => alleen-vermaken-lukt-mij-prima
)
[18] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106762
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-01
[photoRevision] => 0
[title] => Heilige tempel en de Nepalese cultuur
[message] => Het duurde lang voordat ik sliep gisteren, alle indrukken, ik kon niet in slaap komen. Wel weer goed geslapen.
Na het ontbijt zeg ik gedag tegen 2 reizigers, zij vertrekken vandaag uit het guesthouse. Ik ga vandaag op pad met Shiva, naar monkey tempel. Ik mag achter op de scooter, zonder helm. Alleen de bestuurder heeft een helm op. Het verkeer blijft een belevenis op zich, oversteken is elke keer een challenge. Brutaal zijn en blijven doorrijden, dan laten ze je er wel door.
De tempelmuren staan om een soort bos op een heuvel. Bovenop de heuvel staat het heilige oog. We rijden helemaal om de muur heen, op en om de muren zie ik de eerste apen al! Bovenop de heuvel parkeren we de scooter en gaan naar binnen. In de tempeltuin is het druk en rommelig. Er zijn veel shops met Nepalese souveniers. Ik brand een kaarsje en draai net als Shiva aan de mantra klokken. Het uitzicht op de stad is niet optimaal, er hangt veel smok.
Shiva vraagt wat mijn plannen zijn. Of hij mij moet afzetten in Thamel? Mezelf alleen vermaken moet ik nog een beetje leren dus ik zeg twijfelachtig: ja doe maar. Gelukkig drinken we eerst nog samen wat, een lekkere bananen yoghurt. Ik vind het best nog lastig om Nepalese Shiva in het Engels te verstaan, ik zeg maar heel vaak jaha. Maar dan zie ik aan zijn gezicht dat het antwoord misschien wel nee moet zijn. [e-1f601]
Uiteindelijk vraag ik of Shiva mij bij het ontmoetingspunt "the bakery" af te zetten, dat is wat dichter bij huis. Dat voelt voor nu nog wat prettiger. Tis pas dag twee he [e-1f606]
Amelie komt ook langs en samen eten we de lunch. The bakery heeft overigens heuse westerse gebakjes, goed dat ik dat weet.
Om 14 uur thuis, dan krijg ik verdere introductie over de Nepalese cultuur, van uithuwelijken en trouwen, tot geboorte en de maanden erna. Gelukkig wordt er bij het uithuwelijken wel gekeken of de man en de vrouw bij elkaar passen, ook op astrologisch gebied moet alles kloppen. Er wordt getrouwd op een astrologische feestdag, dit zijn er een paar per jaar. Dat kan dus ook al over een week zijn. De dochters gaan bij hun schoonfamilie wonen. Het huwelijk is niet gebaseerd op liefde maar je hebt elkaar nodig voor een zoon in de familielijn. De kinderen blijven voor hun ouders zorgen, de zoon blijft thuis wonen en de schoondocher komt erbij.
Na de geboorte krijgt het kind nog geen naam, na 11 dagen krijgen ze een heilige naam van de priester. De kinderen worden genoemd, oudste kind, kleine(ste) dochter, kind met grote oren. Pas als ze naar school gaan krijgen ze een naam. De baby worden groot gebracht met borstvoeding. En als moeder even niet thuis is, wordt de baby gewoon bij een andere vrouw aan de borst gelegd. Na de bevalling wordt de vroedvrouw en de baby de eerste maanden alleen maar verzorgd met eten en massages. Eerst bij haar schoonouders en dan nog 2 tot 3 maanden bij haar moeder. De rest van haar gezin blijft thuis.
Na het eten hebben we de Nepalese test want Roos en Amelie gaan morgen het guesthouse verlaten. We proberen onze naam in Nepalese schrijftekens te schrijven. Ook houden we een Nepalees gesprekje maar na 5 minuten ben ik het alweer vergeten. Ilse en Shiva doen zo hun best om het de vrijwilligers en reizigers naar hun zin te maken. Je bouwt echt een band met elkaar op door zo met elkaar op te trekken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 8
[visitorCount] => 265
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/506_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => heilige-tempel-en-de-nepalese-cultuur
)
[19] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106753
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-01
[photoRevision] => 0
[title] => Lekker geslapen
[message] => Lekker geslapen!!! Eerst om 6.00 wakker en de tweede keer was het al 9.20 uur. Snel eruit, een plens water in mijn gezicht, op naar het ontbijt want dat is tot 9.00 uur. Gelukkig houden ze rekening met mensen die een jetlag kunnen hebben. Aan tafel maak ik kennis met Ameli en Roos. Ik word gevraagd om mee te gaan in hun plannen van vandaag. Maar eerst wachten op de moeder van Roos, zij komt vandaag ook aan in Kathmandu.
We gaan naar Thamel, een toeristische gedeelte van de stad, hier een half uurtje vandaan. Dit kan met de taxi of lokale bus. Al hoewel je dan niet precies weet hoe lang je onderweg bent. Want als het druk is stopt de bus overal en kan het zijn dat er zomaar een baby op je schoot wordt gezet.
We gaan met de bus, goed voor de beleving. Nou dat is het zeker.... mooie gehaakte gordijntjes bij de voorruit. Een lekker Indiase muziekje hard uit de speakers. Er rijdt een extra chauffeur mee die in de opening van de deur hangt. Hij houdt alles buiten in de gaten.....zijn er reizigers die mee willen, past het passeren langs het andere verkeer? Als de bus moet stoppen dan geeft hij een harde klap tegen de zijkant. Een teken dat de chauffeur moet stoppen. [e-1f923]
Het verkeer is druk en chaotisch, er wordt veel getoeterd. Waar we gisteren via een hobbel weg de wijk in gingen, dat ik nog dacht.... hij gaat hier toch niet met de auto in? Ging vandaag de bus ook via deze hobbelweg omhoog. Precies op dat stuk staan we stil om nog wat extra passagiers mee te nemen. En dus een aardige helling proef voordat we weer verder hobbelen. Gewoon maar vertrouwen op de chauffeur en de bus. [e-270c]️
Thamel is erg leuk, allemaal kleine winkeltjes. Als je er een uur rondloopt voel je je op je gemak. We eten lunch in een restaurant waar we westerse gerechten kunnen kiezen. Het worden tacos met een peach ice tea. Weer eens wat anders dan water en kruidenthee, het smaakt mij goed. Roos en Amelie zijn op zoek naar een rugzak voor hun trekking. De keuze is reuze is deze winkel en zoveel goedkoper dan in NL. Rustig wordt er gepast, gekozen en gekocht.
Na Thamel staat er nog een bezoek aan de judoschool op het programma. Door het programma " kerst met ballen" heeft de judoka Dennis vd Geest € 25.000,- gesponsord en zo deze dojo kunnen bouwen. Hier wonen kinderen waarvan meestal vader, de moeder heeft omgebracht. Vader beland in de gevangenis en deze kinderen worden hier opgevangen. Ze krijgen school en judolessen. De leraar is een heuse vader voor hen. Amelie heeft hier vrijwilligerswerk gedaan en al die kinderen in haar hart gesloten. Ze zijn zo tof en toch onbevangen ondanks hun trauma.
We worden welkom geheten met een sjaal en bloemen. Op het eind van de ceremonie komen ze allemaal bij ons praten. Ze willen je naam weten en ze leren mij hun naam. Die zijn echt moeilijk te onthouden.
Bij het afscheid wordt er stevig geknuffeld, wat een lieve kids!!
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 234
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/249/677_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => lekker-geslapen
)
[20] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106743
[userId] => 464097
[countryId] => 132
[username] => volunteerinnepal
[datePublication] => 2025-04-01
[photoRevision] => 0
[title] => Goed aangekomen in het guesthouse
[message] => De vlucht naar New Dehli ging goed, gelijk na het eten gaan slapen en voordat ik het wist was daar het ontbijt. Daarna nog wat gedommeld want Krien heeft niet genoeg aan 4 uur slaap.
Op de airport in Dehli worden we gelijk de juiste route gewezen voor de volgende gate. Opnieuw moeten we langs de controle. Maar wat een onrustig gedoe is dat. De douaniers roepen en wijzen op een gestreste manier waardoor iedereen niet leest op de instructieborden en dan ontstaan juist de schoonheidsfoutjes. De dames moeten door een aparte controle rij, dan mag je naar de mobiele paskamer, gordijn gaat dicht. Op voorhand denk je.... wat zal ze allemaal gaan fouilleren? [e-1f609] Maar het valt reuze mee, alleen met de elektronica staaf langs je op. Als ik het heb overleeft, kom ik terug bij mijn bagage. Mijn rugtas staat apart. Oh oh..... Er komt een hogere meneer kijken, met een militair uniform aan, hij wil in mijn tas zien. Nadat ik al mijn spullen eruit heb gehaald, werpt hij nog een blik in de tas en ik mag doorlopen. Thanks guy..... nu kan ik mijn tas ff opnieuw organiseren, hou ik van! Hij lacht heel gezellig en gebaard dat ik rustig aan kan doen, geen stress. [e-1f643]
Ik ga even rustig naar het toilet en eet wat. Daarna zie in op het bord: final incheck. Ik moet nog doorlopen om niet te laat aan te komen bij de gate. Een kleiner vliegtuig, op weg naar Kathmandu.
De eerste curry smurry kreeg in het vliegtuig, niet mijn ding, zo niet lekker.
Eenmaal geland het visum geregeld, dat ging best snel. Stempel, stickertje en betalen maar. Buiten staat mijn Nepalese vriend, met een blaadje met mijn naam, op mij te wachten. Tas in de auto en gaan. Dacht ik in Bali al het een en ander gezien te hebben, dat is hier nog tien keer erger. Hele trossen elektriciteits draden hangen langs de straat, je snapt niet dat dat goed gaat. Er zijn geen stoepen of ze zijn half afgebroken, stenen, zand. Het lijkt op sommige plekken of er net een aardbeving is geweest, allemaal brokken en puin. Er is zelfs een soort marktje op gesitueerd, je weet niet wat je ziet.
Aangekomen bij het guesthouse word ik welkom geheten door Ilse. Even een kopje thee, spullen op mijn kamer en gelijk mee naar het klooster. Dat ligt achter het guesthouse. En dan een heerlijke echte Nepalese maaltijd met Dal Bhat ( lekker weer een curry achtig prutje met rijst, overgoten met linzensoep). Eet smakelijk!!
Even Remco bellen, douchen en naar bed. Het was een kort nachtje afgelopen nacht.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2025-03-12 18:54:04
[totalVisitorCount] => 5924
[pictureCount] => 12
[visitorCount] => 250
[author] => Corine
[cityName] => Kathmandu
[travelId] => 530441
[travelTitle] => Mijn eerste reis
[travelTitleSlugified] => mijn-eerste-reis
[dateDepart] => 2025-03-12
[dateReturn] => 2025-12-31
[showDate] => yes
[goalId] => 1
[goalName] => Backpacken
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/220/307_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/464/097_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => goed-aangekomen-in-het-guesthouse
)
[21] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106267
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-23
[photoRevision] => 0
[title] => Ons gat laten rijden
[message] => Ons gat laten rijden
Zo begon Clementine gisterochtend toen we op onze vertrekdag vanuit Bardia ons per touctouc naar het dorp lieten rijden. Het autootje stopte op elke plek waar wij moesten zijn, bleef keurig wachten, ook toen we nog drie kwartier in het Tharu historisch museum en het begin van Bardia National Parc doorbrachten. Mina meldde zich rond elf uur om ons te vergezellen naar de luchthaven van Nepalganj. Afscheid met een tikka door Sonja en Budhi, een Tharu-mandje met bloemetje en het hele team samen op de foto. Partir c’est mourir un peu.
Clementine naast de chauffeur, Mina en ik achterin, zo rijden we twee uur lang naar het vliegveld. Langs de weg regelmatig ellenlange rijen lokale mensen, komend vanuit de jungle met enorme takkenbossen. Brandhout dat slechts twee dagen in het jaar gesprokkeld mag worden om een heel jaar te kunnen stoken. Daar kunnen wij ons als westerling niets meer bij voorstellen. Mijn laatste uurtjes met Mina voorlopig. Het is een groot geschenk dat zij speciaal voor mij gekomen is en we enkele dagen met elkaar konden optrekken. Het voelt alsof we elkaar gisteren nog gezien hebben, en dat klopt ook enigszins gezien de videogesprekken die we regelmatig voeren. In Nepalganj zal zij vriend Deelip even ontmoeten, ook na drie jaar van afwezigheid. Haar leven ziet er nu zo anders uit, met weinig tijd voor het onderhouden van vriendschappen. Elke week een aantal vluchten, merendeels in Azië, vaak verblijf in hotels en verder herstellen van al deze onregelmatigheid. Alhoewel een baan als stewardess een glamour-uitstraling heeft is Mina allerminst glamourous. Oké, ze ziet er prachtig uit in haar uniform en ik zie ook hoe elegant haar bewegingen geworden zijn, maar zij voelt zich vooral lekker bij mensen die haar vertrouwen genieten en zij zichzelf kan zijn.
Weer een afscheid. Mina helpt onze bagage naar de juiste plek en dan zijn Clementine en ik weer over. Veel houtje-touwtje op deze luchthaven, die dringend aan vernieuwing toe is. Met enige vertraging zitten we een uur later in een vliegtuigje van Yeti Airlines, beiden aan het raam aan de linkerkant, voor het beste uitzicht op de Himalayatoppen. Deze laten zich niet zien, maar er is wel vrij zicht op het veranderende landschap beneden ons. Veilig geland in Kathmandu brengt een prepaid taxi ons naar Patan, een van de historische plekken rondom de hoofdstad. Het is spitsuur en wij voelen deze dag in al onze vezels. Ons hotelletje vormt met haar bouwstijl onderdeel van deze historie. Veel houtsnijwerk, gezellige hoekjes, nissen in muren en een slot op onze kamerdeur alsof je een kerker binnentreedt. Voor de eigenaar is geen moeite te veel, de gast is koning. Later vinden we iets verderop een zeer schoon tentje om te eten. Het toilet bevindt zich echter buiten in een donker hok, waarvoor ik vriendelijk bedank.
Vroeg naar bed en vroeg op, een zonovergoten ontbijt op het dakterras. Er moet vandaag geshopt worden in Thamel, laatste kans voor onze terugreis. Op vervoer kan al bespaard worden, twee motorfietsen in plaats van een taxi. Onze man regelt dit snel en even later staan twee mannen klaar om ons te vervoeren, dwars door de hectische ochtendspits van Kathmandu. Het blijft fascinerend, deze organische stroom van allerlei dicht opeengepakte voertuigen. Wat extra gas zodra het kan. Bij de Garden of Dreams gaan we te voet verder en start onze jacht op de laatste aankopen voor een aantal achtergeblevenen. Sjaals, mutsen, zeep, thee, armbandjes, om maar wat te noemen. In rap tempo vergaren we de meeste bestellingen, nemen een cappuccino in de heerlijke tuin van Gaia en bezoeken de boekwinkel voor betaling van de verzendkosten. Helaas, Raman is er even niet. Clementine oppert de mogelijkheid tot aankoop van enkele muziekinstrumenten voor het weeshuis, bij de winkel om de hoek. Mooi idee dat we even later al volledig tot uitvoer brengen.
Halverwege de dag een laatste massage bij Seeing Hands, opnieuw naast elkaar, door Bhima en Lalu. De dames zijn blij ons terug te ‘zien’, Bhima geeft na afloop een cadeautje mee voor Anton en mij. Nepal is prachtig en veelzijdig, maar de uitwisseling met mensen geeft veel extra glans.
Nu het kan laten we ons nog even verder ‘de vot nadragen’, ofwel ‘ons gat rijden’, met een lunch en een biertje op twee favoriete plekken. En dan moet er toch echt een taxi komen, terug naar Patan, het aantal tassen is flink toegenomen. Het is weer gelukt, de uitdaging om alles binnen de marges van de luchtvaartmaatschappij ingepakt te krijgen. Morgenochtend, met een fris hoofd, de laatste loodjes.
Het zit er bijna op, mijn achtste Nepalreis. Voor Clementine de eerste, en ik heb zo’n flauw vermoeden dat het niet de laatste zal zijn. Insjallah…
ENGLISH VERSION
Letting our ass drive
That's how Clementine started yesterday morning when we let ourselves be driven to the village by touctouc on our departure day from Bardia. The little car stopped at every place we had to be, waited patiently, even when we spent another three quarters of an hour in the Tharu historical museum and the beginning of Bardia National Park. Mina reported around eleven o'clock to accompany us to the airport of Nepalganj. Farewell with a tikka by Sonja and Budhi, a Tharu basket with flowers and the whole team together in a photo. Partir c'est mourir un peu.
Clementine next to the driver, Mina and I in the back, that's how we drive for two hours to the airport. Along the road there are often endless lines of local people, coming from the jungle with enormous bundles of branches. Firewood that can only be collected two days a year to be able to burn for a whole year. As westerners we can no longer imagine that. My last hours with Mina for the time being. It is a great gift that she came especially for me and that we could spend a few days together. It feels like we saw each other yesterday, and that is somewhat true considering the video calls we have regularly. In Nepalganj she will meet her friend Deelip for a while, even after three years of absence. Her life looks so different now, with little time to maintain friendships. A number of flights every week, mostly in Asia, often staying in hotels and further recovering from all this irregularity. Although a job as a stewardess has a glamorous appearance, Mina is anything but glamorous. Okay, she looks beautiful in her uniform and I can also see how elegant her movements have become, but she feels most comfortable with people who have her trust and she can be herself.
Another farewell. Mina helps our luggage to the right place and then Clementine and I are over again. A lot of tinkering at this airport, which is in urgent need of renovation. With some delay, we are an hour later in a Yeti Airlines plane, both at the window on the left, for the best view of the Himalayan peaks. They do not show themselves, but there is a clear view of the changing landscape below us. Safely landed in Kathmandu, a prepaid taxi takes us to Patan, one of the historical places around the capital. It is rush hour and we feel this day in every fiber of our being. Our little hotel forms part of this history with its architectural style. Lots of wood carvings, cozy corners, niches in the walls and a lock on our room door as if you are entering a dungeon. No effort is too much for the owner, the guest is king. Later we find a very clean tent a little further on to eat. However, the toilet is outside in a dark room, for which I politely decline.
Early to bed and early to rise, a sun-drenched breakfast on the roof terrace. Today we have to go shopping in Thamel, the last chance before our return journey. We can already save on transport, two motorbikes instead of a taxi. Our man arranges this quickly and a little later two men are ready to transport us, right through the hectic morning rush hour of Kathmandu. It remains fascinating, this organic flow of all kinds of tightly packed vehicles. Some extra gas as soon as possible. At the Garden of Dreams we continue on foot and start our hunt for the last purchases for a number of those who stayed behind. Scarves, hats, soap, tea, bracelets, to name a few. We quickly collect most of the orders, have a cappuccino in the lovely garden of Gaia and visit the bookshop to pay for the shipping costs. Unfortunately, Raman is not there for a moment. Clementine suggests the possibility of purchasing a few musical instruments for the orphanage, at the shop around the corner. A nice idea that we fully implement a little later.
Halfway through the day a final massage at Seeing Hands, again next to each other, by Bhima and Lalu. The ladies are happy to ‘see’ us again, Bhima gives Anton and me a present afterwards. Nepal is beautiful and versatile, but the exchange with people gives a lot of extra shine.
While we still can, we let ourselves be ‘de vot nadragen’, or ‘driven our ass’, with a lunch and a beer at two favourite places. And then a taxi really has to come, back to Patan, the number of bags has increased considerably. We have succeeded again, the challenge to get everything packed within the margins of the airline. Tomorrow morning, with a fresh head, I will continue.
It is almost over, my eighth Nepal trip. The first for Clementine, and I have a sneaking suspicion that it will not be the last. Inshallah…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 368
[author] => Mieke
[cityName] => Pātan
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/213/186_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => ons-gat-laten-rijden
)
[22] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106244
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-21
[photoRevision] => 0
[title] => Scheikunde, schilderen en olifanten
[message] => Lieve lezers,
Conform afspraak met Bikram en Birendra togen we gisteren tijdig naar school, een uur voor aanvang van de lessen. Clementine had er ook zin in, gelukkig nog een kans om haar scheikundeproefjes los te laten op een aantal leerlingen. Zelf had ik mijn jaarlijks terugkerende schilderworkshop voorbereid met de aanschaf van schilderdoekjes, verf, kwasten, paletjes en doekjes. Eenmaal op school komt er dan assistentie uit alle richtingen, die je vervolgens weer moet afremmen omdat men elkaar voor de voeten loopt. Clementine zoekt een ruimte op de eerste verdieping, bij de oudere leerlingen, ik mag de veranda gebruiken waar vanuit klaslokalen tafels en bankjes worden neergezet. Maar liefst 25 creatieve geesten hadden zich ingeschreven voor mijn workshop. Docente Amrita houdt toezicht op het geheel en vertaalt naar het Nepalees, indien nodig.
Swashka, het meest creatieve meisje van deze school en winnares van de portretwedstrijd, helpt met het vullen van de paletjes met basiskleuren. De vele andere kleuren kunnen desgewenst worden toegevoegd. Als iedereen aanwezig is geef ik tekst en uitleg. Van een bekende ontving ik ooit mooie kunstboeken om hier te gebruiken en elke keer knip ik afbeeldingen van Matisse, Miro, Klee, Rembrandt of Esscher uit deze boeken – tot ergernis van Anton ‘zo’n boek verknip je niet!’ – om de leerlingen te inspireren. Vaak blijkt dan dat hun eigen fantasie wordt aangewakkerd, ook nu. Gaandeweg komen sublieme creaties tot stand, ik ben soms sprakeloos. Mina is inmiddels ook aanbeland en biedt assistentie waar mogelijk. Vooral haar foto’s zijn echt goed, dus dit onderdeel laat ik volledig aan haar over. Tussendoor bezoekt zij de klas van Clementine, waar men ook met kleuren bezig is, maar dan om chemische effecten te onderzoeken. Na drie kwartier zie ik steeds een klas leerlingen vertrekken en een nieuwe binnengaan in haar lokaal. Ik neem er af en toe een kijkje en geniet van het enthousiasme van de kinderen en daardoor ook bij Clementine zelf. Mina, die jarenlang op deze school les kreeg, heeft zulke proefjes nooit eerder gezien. Voor een goede impressie voeg ik beeldmateriaal toe aan dit verhaal, zowel van de scheikundeles als de schilderworkshop. Uiteindelijk zijn we zo’n drie uur bezig geweest.
Na afloop lunchen Mina, Clementine en ik samen in ons bekende eettentje in het dorp, waar vooral de samosa’s lokken. Clementine zal Bardia niet verlaten zonder deze geproefd te hebben, vinden Mina en ik. Helaas worden deze snacks koud geserveerd, maar smaken desondanks. We besluiten nog even terug te gaan naar school en alvast een touctouc te ronselen, die geduldig op ons wacht aan de schoolpoort. Deze week is ook de vrijdag een vrije dag, dus dat betekent onze laatste schooldag hier. We halen de laatste spullen op en ontvangen beiden enkele tikka’s op voorhoofd en wangen. Plakkerig van het stof en de warmte kruipen we met z’n drieën op de achterbank van de touctouc, onderwijl zingend ‘ik heb mijn wagen volgeladen’. Terug in onze homestay heeft Clementine nog energie over en wil haar kans grijpen de olifanten te zien binnenkomen vanuit de jungle. Daarvoor moeten we een eindje verderop naar de rivier. Elke dag tussen drie en vier is dit tafereel te aanschouwen, de zeven olifanten die de rivier doorwaden, terug naar hun stal. Ze patrouilleren dagelijks een aantal uren in de jungle en worden ook ingezet bij reddingsacties. Het is er vredig en rustig. We zien vissers bezig, kuddes koeien die terugkeren uit de jungle en vanuit diverse richtingen de olifanten met hun gids. Op hun slagtanden een flink stuk brandhout, de slurf houdt dit op haar plek.
Onze douche is deze ochtend gerepareerd en biedt warm water. Geen overbodige luxe nu, al die rode poeder moet er ook nog af. Vaak neem ik in Nepal een koude douche, goed voor huid en haar. Het is even doorbijten, maar dan krijg je ook wat. En dan is het goed toeven bij het kampvuur, samen met Sonja, Sandesh en Mina. Een kippenboutje gaat er wel in, rumpunch ook. Het wordt weer gezellig met hilarische verhalen over en weer.
In de nacht word ik rond drie uur opgeschrikt door donder, bliksem en een helse regenbui. Een grote uitzondering in dit seizoen. De omgekeerde wereld, want in Louisiana vriest het hard en in Nederland is het lente. Tja, hoe lang houdt uncle Donald nog vol dat er geen klimaatcrisis heerst?
Vandaag een ontspannen dagje, alleen Mina en ik samen. Mina heeft de scooter van zus Susila te leen en ik ben haar eerste passagier. Go with the flow maar weer, loslaten en vertrouwen. In Thakurdwara dorp nemen we een cappucino, bezoeken haar oma, lopen lekker wat rond, wisselen vele verhalen uit, bezoeken het voorste deel van Bardia National Park waar tijger, neushoorn, vele krokodillen en schildpadden zijn opgesloten als in een dierentuin. De enige loslopers zijn apen. Dan een lunch op ons bekende terras. Zodra je je hier buiten begeeft ontmoet je steeds bekenden, waardoor je altijd later dan gepland op je bestemming komt. Ik durf te zeggen dat ik hier meer bekenden ontmoet dan in mijn eigen dorp Munstergeleen. We halen de scooter op en bezoeken Manmohans weduwe Shanti een laatste keer. Mina verzorgt daarna mijn voeten en haar, gaat naar huis om uit te rusten en ik schrijf deze blog.
Vanavond een gezamenlijke barbecue hier, onze laatste avond in Bardia. Morgenmiddag vliegen we terug naar Kathmandu en zullen verblijven in Patan. Mooi om deze historische plek ook te bezoeken, we hebben een heerlijk hotel gevonden. Voor de Finse Kirsikka bezoek ik haar vrienden daar om een envelop te overhandigen. Komende april zal Kirsikka mij in Nederland bezoeken voor twee dagen, gecombineerd met een symposium in Delft voor haar werk als Montessori-docente. En zo heb ik in de loop der jaren een internationale vriendenkring opgebouwd, mensen die ook zelf initiatieven nemen. Goed voor een ruime blik op de wereld.
ENGLISH VERSION
Chemistry, painting and elephants
Dear readers,
As agreed with Bikram and Birendra, we went to school on time yesterday, an hour before the start of lessons. Clementine was also looking forward to it, fortunately still a chance to let loose her chemistry experiments on a number of students. I myself had prepared my annual painting workshop by purchasing canvases, paint, brushes, palettes and cloths. Once at school, assistance comes from all directions, which you then have to slow down because people get in each other's way. Clementine is looking for a space on the first floor, with the older students, I am allowed to use the veranda where tables and benches are placed from classrooms. No fewer than 25 creative minds had registered for my workshop. Teacher Amrita supervises the whole thing and translates into Nepali, if necessary.
Swashka, the most creative girl at this school and winner of the portrait competition, helps to fill the palettes with basic colours. The many other colours can be added if desired. When everyone is present I give the text and explanation. I once received beautiful art books from an acquaintance to use here and every time I cut out images of Matisse, Miro, Klee, Rembrandt or Escher from these books – to Anton’s annoyance ‘you don’t cut up a book like that!’ – to inspire the students. It often turns out that their own imagination is stimulated, also now. Sublime creations are gradually created, I am sometimes speechless. Mina has also arrived in the meantime and offers assistance where possible. Her photos in particular are really good, so I leave this part entirely to her. In between she visits Clementine’s class, where they are also working with colours, but then to investigate chemical effects. After three quarters of an hour I always see a class of students leave and a new one enter her classroom. I take a look every now and then and enjoy the enthusiasm of the children and therefore also of Clementine herself. Mina, who was taught at this school for years, has never seen such experiments before. For a good impression I add images to this story, both from the chemistry lesson and the painting workshop. In the end we were busy for about three hours.
Afterwards Mina, Clementine and I have lunch together in our familiar eatery in the village, where the samosas are especially tempting. Clementine will not leave Bardia without having tasted them, Mina and I think. Unfortunately these snacks are served cold, but they taste good nonetheless. We decide to go back to school and collect a touctouc, which is patiently waiting for us at the school gate. This week Friday is also a day off, so that means our last day of school here. We collect the last things and both receive a few tikkas on our foreheads and cheeks. Sticky from the dust and the heat, the three of us crawl onto the back seat of the touctouc, singing ‘I have loaded my car’. Back at our homestay, Clementine still has energy left and wants to seize her chance to see the elephants coming in from the jungle. For that, we have to go a little further to the river. Every day between three and four this scene can be seen, the seven elephants wading through the river, back to their stable. They patrol the jungle for a few hours every day and are also used in rescue operations. It is peaceful and quiet there. We see fishermen busy, herds of cows returning from the jungle and from various directions the elephants with their guide. On their tusks a large piece of firewood, the trunk keeps it in place.
Our shower was repaired this morning and provides hot water. No unnecessary luxury now, all that red powder also has to come off. I often take a cold shower in Nepal, good for skin and hair. It takes some perseverance, but then you get what you pay for. And then it is nice to stay by the campfire, together with Sonja, Sandesh and Mina. A chicken leg goes down well, rum punch too. It becomes cozy again with hilarious stories back and forth.
At night I am startled around three o'clock by thunder, lightning and a hellish rain shower. A big exception in this season. The world upside down, because in Louisiana it is freezing hard and in the Netherlands it is spring. Well, how long can uncle Donald keep insisting that there is no climate crisis?
Today is a relaxing day, just Mina and me together. Mina has borrowed her sister Susila's scooter and I am her first passenger. Go with the flow again, let go and trust. In Thakurdwara village we have a cappuccino, visit her grandmother, walk around a bit, exchange many stories, visit the front part of Bardia National Park where tiger, rhino, many crocodiles and turtles are locked up like in a zoo. The only strays are monkeys. Then a lunch on our familiar terrace. As soon as you venture outside here you meet acquaintances, which means you always arrive at your destination later than planned. I dare say that I meet more acquaintances here than in my own village Munstergeleen. We pick up the scooter and visit Manmohan's widow Shanti one last time. Mina then takes care of my feet and hair, goes home to rest and I write this blog.
Tonight a joint barbecue here, our last evening in Bardia. Tomorrow afternoon we fly back to Kathmandu and will stay in Patan. Nice to visit this historical place too, we have found a lovely hotel. For the Finnish Kirsikka I visit her friends there to hand over an envelope. Next April Kirsikka will visit me in the Netherlands for two days, combined with a symposium in Delft for her work as a Montessori teacher. And so I have built up an international circle of friends over the years, people who also take initiatives themselves. Good for a broad view of the world.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 259
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/nepal,bardiya
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => scheikunde-schilderen-en-olifanten
)
[23] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106243
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-21
[photoRevision] => 0
[title] => Scheikunde, schilderen en olifanten
[message] => Lieve lezers,
Conform afspraak met Bikram en Birendra togen we gisteren tijdig naar school, een uur voor aanvang van de lessen. Clementine had er ook zin in, gelukkig nog een kans om haar scheikundeproefjes los te laten op een aantal leerlingen. Zelf had ik mijn jaarlijks terugkerende schilderworkshop voorbereid met de aanschaf van schilderdoekjes, verf, kwasten, paletjes en doekjes. Eenmaal op school komt er dan assistentie uit alle richtingen, die je vervolgens weer moet afremmen omdat men elkaar voor de voeten loopt. Clementine zoekt een ruimte op de eerste verdieping, bij de oudere leerlingen, ik mag de veranda gebruiken waar vanuit klaslokalen tafels en bankjes worden neergezet. Maar liefst 25 creatieve geesten hadden zich ingeschreven voor mijn workshop. Docente Amrita houdt toezicht op het geheel en vertaalt naar het Nepalees, indien nodig.
Swashka, het meest creatieve meisje van deze school en winnares van de portretwedstrijd, helpt met het vullen van de paletjes met basiskleuren. De vele andere kleuren kunnen desgewenst worden toegevoegd. Als iedereen aanwezig is geef ik tekst en uitleg. Van een bekende ontving ik ooit mooie kunstboeken om hier te gebruiken en elke keer knip ik afbeeldingen van Matisse, Miro, Klee, Rembrandt of Esscher uit deze boeken – tot ergernis van Anton ‘zo’n boek verknip je niet!’ – om de leerlingen te inspireren. Vaak blijkt dan dat hun eigen fantasie wordt aangewakkerd, ook nu. Gaandeweg komen sublieme creaties tot stand, ik ben soms sprakeloos. Mina is inmiddels ook aanbeland en biedt assistentie waar mogelijk. Vooral haar foto’s zijn echt goed, dus dit onderdeel laat ik volledig aan haar over. Tussendoor bezoekt zij de klas van Clementine, waar men ook met kleuren bezig is, maar dan om chemische effecten te onderzoeken. Na drie kwartier zie ik steeds een klas leerlingen vertrekken en een nieuwe binnengaan in haar lokaal. Ik neem er af en toe een kijkje en geniet van het enthousiasme van de kinderen en daardoor ook bij Clementine zelf. Mina, die jarenlang op deze school les kreeg, heeft zulke proefjes nooit eerder gezien. Voor een goede impressie voeg ik beeldmateriaal toe aan dit verhaal, zowel van de scheikundeles als de schilderworkshop. Uiteindelijk zijn we zo’n drie uur bezig geweest.
Na afloop lunchen Mina, Clementine en ik samen in ons bekende eettentje in het dorp, waar vooral de samosa’s lokken. Clementine zal Bardia niet verlaten zonder deze geproefd te hebben, vinden Mina en ik. Helaas worden deze snacks koud geserveerd, maar smaken desondanks. We besluiten nog even terug te gaan naar school en alvast een touctouc te ronselen, die geduldig op ons wacht aan de schoolpoort. Deze week is ook de vrijdag een vrije dag, dus dat betekent onze laatste schooldag hier. We halen de laatste spullen op en ontvangen beiden enkele tikka’s op voorhoofd en wangen. Plakkerig van het stof en de warmte kruipen we met z’n drieën op de achterbank van de touctouc, onderwijl zingend ‘ik heb mijn wagen volgeladen’. Terug in onze homestay heeft Clementine nog energie over en wil haar kans grijpen de olifanten te zien binnenkomen vanuit de jungle. Daarvoor moeten we een eindje verderop naar de rivier. Elke dag tussen drie en vier is dit tafereel te aanschouwen, de zeven olifanten die de rivier doorwaden, terug naar hun stal. Ze patrouilleren dagelijks een aantal uren in de jungle en worden ook ingezet bij reddingsacties. Het is er vredig en rustig. We zien vissers bezig, kuddes koeien die terugkeren uit de jungle en vanuit diverse richtingen de olifanten met hun gids. Op hun slagtanden een flink stuk brandhout, de slurf houdt dit op haar plek.
Onze douche is deze ochtend gerepareerd en biedt warm water. Geen overbodige luxe nu, al die rode poeder moet er ook nog af. Vaak neem ik in Nepal een koude douche, goed voor huid en haar. Het is even doorbijten, maar dan krijg je ook wat. En dan is het goed toeven bij het kampvuur, samen met Sonja, Sandesh en Mina. Een kippenboutje gaat er wel in, rumpunch ook. Het wordt weer gezellig met hilarische verhalen over en weer.
In de nacht word ik rond drie uur opgeschrikt door donder, bliksem en een helse regenbui. Een grote uitzondering in dit seizoen. De omgekeerde wereld, want in Louisiana vriest het hard en in Nederland is het lente. Tja, hoe lang houdt uncle Donald nog vol dat er geen klimaatcrisis heerst?
Vandaag een ontspannen dagje, alleen Mina en ik samen. Mina heeft de scooter van zus Susila te leen en ik ben haar eerste passagier. Go with the flow maar weer, loslaten en vertrouwen. In Thakurdwara dorp nemen we een cappucino, bezoeken haar oma, lopen lekker wat rond, wisselen vele verhalen uit, bezoeken het voorste deel van Bardia National Park waar tijger, neushoorn, vele krokodillen en schildpadden zijn opgesloten als in een dierentuin. De enige loslopers zijn apen. Dan een lunch op ons bekende terras. Zodra je je hier buiten begeeft ontmoet je steeds bekenden, waardoor je altijd later dan gepland op je bestemming komt. Ik durf te zeggen dat ik hier meer bekenden ontmoet dan in mijn eigen dorp Munstergeleen. We halen de scooter op en bezoeken Manmohans weduwe Shanti een laatste keer. Mina verzorgt daarna mijn voeten en haar, gaat naar huis om uit te rusten en ik schrijf deze blog.
Vanavond een gezamenlijke barbecue hier, onze laatste avond in Bardia. Morgenmiddag vliegen we terug naar Kathmandu en zullen verblijven in Patan. Mooi om deze historische plek ook te bezoeken, we hebben een heerlijk hotel gevonden. Voor de Finse Kirsikka bezoek ik haar vrienden daar om een envelop te overhandigen. Komende april zal Kirsikka mij in Nederland bezoeken voor twee dagen, gecombineerd met een symposium in Delft voor haar werk als Montessori-docente. En zo heb ik in de loop der jaren een internationale vriendenkring opgebouwd, mensen die ook zelf initiatieven nemen. Goed voor een ruime blik op de wereld.
ENGLISH VERSION
Chemistry, painting and elephants
Dear readers,
As agreed with Bikram and Birendra, we went to school on time yesterday, an hour before the start of lessons. Clementine was also looking forward to it, fortunately still a chance to let loose her chemistry experiments on a number of students. I myself had prepared my annual painting workshop by purchasing canvases, paint, brushes, palettes and cloths. Once at school, assistance comes from all directions, which you then have to slow down because people get in each other's way. Clementine is looking for a space on the first floor, with the older students, I am allowed to use the veranda where tables and benches are placed from classrooms. No fewer than 25 creative minds had registered for my workshop. Teacher Amrita supervises the whole thing and translates into Nepali, if necessary.
Swashka, the most creative girl at this school and winner of the portrait competition, helps to fill the palettes with basic colours. The many other colours can be added if desired. When everyone is present I give the text and explanation. I once received beautiful art books from an acquaintance to use here and every time I cut out images of Matisse, Miro, Klee, Rembrandt or Escher from these books – to Anton’s annoyance ‘you don’t cut up a book like that!’ – to inspire the students. It often turns out that their own imagination is stimulated, also now. Sublime creations are gradually created, I am sometimes speechless. Mina has also arrived in the meantime and offers assistance where possible. Her photos in particular are really good, so I leave this part entirely to her. In between she visits Clementine’s class, where they are also working with colours, but then to investigate chemical effects. After three quarters of an hour I always see a class of students leave and a new one enter her classroom. I take a look every now and then and enjoy the enthusiasm of the children and therefore also of Clementine herself. Mina, who was taught at this school for years, has never seen such experiments before. For a good impression I add images to this story, both from the chemistry lesson and the painting workshop. In the end we were busy for about three hours.
Afterwards Mina, Clementine and I have lunch together in our familiar eatery in the village, where the samosas are especially tempting. Clementine will not leave Bardia without having tasted them, Mina and I think. Unfortunately these snacks are served cold, but they taste good nonetheless. We decide to go back to school and collect a touctouc, which is patiently waiting for us at the school gate. This week Friday is also a day off, so that means our last day of school here. We collect the last things and both receive a few tikkas on our foreheads and cheeks. Sticky from the dust and the heat, the three of us crawl onto the back seat of the touctouc, singing ‘I have loaded my car’. Back at our homestay, Clementine still has energy left and wants to seize her chance to see the elephants coming in from the jungle. For that, we have to go a little further to the river. Every day between three and four this scene can be seen, the seven elephants wading through the river, back to their stable. They patrol the jungle for a few hours every day and are also used in rescue operations. It is peaceful and quiet there. We see fishermen busy, herds of cows returning from the jungle and from various directions the elephants with their guide. On their tusks a large piece of firewood, the trunk keeps it in place.
Our shower was repaired this morning and provides hot water. No unnecessary luxury now, all that red powder also has to come off. I often take a cold shower in Nepal, good for skin and hair. It takes some perseverance, but then you get what you pay for. And then it is nice to stay by the campfire, together with Sonja, Sandesh and Mina. A chicken leg goes down well, rum punch too. It becomes cozy again with hilarious stories back and forth.
At night I am startled around three o'clock by thunder, lightning and a hellish rain shower. A big exception in this season. The world upside down, because in Louisiana it is freezing hard and in the Netherlands it is spring. Well, how long can uncle Donald keep insisting that there is no climate crisis?
Today is a relaxing day, just Mina and me together. Mina has borrowed her sister Susila's scooter and I am her first passenger. Go with the flow again, let go and trust. In Thakurdwara village we have a cappuccino, visit her grandmother, walk around a bit, exchange many stories, visit the front part of Bardia National Park where tiger, rhino, many crocodiles and turtles are locked up like in a zoo. The only strays are monkeys. Then a lunch on our familiar terrace. As soon as you venture outside here you meet acquaintances, which means you always arrive at your destination later than planned. I dare say that I meet more acquaintances here than in my own village Munstergeleen. We pick up the scooter and visit Manmohan's widow Shanti one last time. Mina then takes care of my feet and hair, goes home to rest and I write this blog.
Tonight a joint barbecue here, our last evening in Bardia. Tomorrow afternoon we fly back to Kathmandu and will stay in Patan. Nice to visit this historical place too, we have found a lovely hotel. For the Finnish Kirsikka I visit her friends there to hand over an envelope. Next April Kirsikka will visit me in the Netherlands for two days, combined with a symposium in Delft for her work as a Montessori teacher. And so I have built up an international circle of friends over the years, people who also take initiatives themselves. Good for a broad view of the world.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 279
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/212/234_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => scheikunde-schilderen-en-olifanten
)
[24] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106229
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-20
[photoRevision] => 0
[title] => Een enerverende dag
[message] => Dag allemaal,
Het is vijf uur in de ochtend, ik ben net wakker en heb nog een paar uurtjes alvorens de wereld om mij heen ontwaakt. De dag van gisteren was een enerverende, in diverse opzichten. Clementine lijkt zich weer bij de levenden aan te sluiten, de dokter van Bardia heeft kennelijk iets goeds gedaan. Niet te vroeg juichen, maar ze heeft in ieder geval weer zin om aan de slag te gaan.
Nadat ik de vorige dag al een kennismakingsbezoekje aan het weeshuis bracht, samen met Sonja, staat vandaag een uitgebreid bezoek op de planning. Sonja bestuurt de jeep, zoon Sandesh geniet van de plek naast haar, Clementine en ik klimmen op de achterbak en onderweg halen we drie kindertjes op die deze vrije dag gezellig met ons meegaan, de zesjarige Biten en Nilaxi tussen Clementine en mij ingeklemd. Zalig, per jeep door een stukje jungle.
Op het middenterrein van het weeshuis verzamelen zich een aantal kinderen, vele andere zijn naar de dokter. Een vrije dag voor alle scholen, dus dan is er ruimte voor andere zaken. Tafeltjes en bankjes worden aangeschoven en als iedereen zit begint Sonja een voorstelrondje. Ik deel lolly’s en snoepjes uit, het is tenslotte een beetje feest. De kinderen happen gretig toe. Ik voorzie alle paletjes van waterverf, deel kwasten, vellen papier, bakjes water en doekjes uit en geef wat aanwijzingen voor de beginnende schilders. Voor de meesten is het even wennen, schilderen vraagt om andere vaardigheden dan tekenen, maar dan ontstaat een diepe concentratie op hun creatie. Waar nodig helpen Clementine, Sonja en ik. De een tekent eerst zorgvuldig een basis van een huis, bomen, bloemen, olifant of regenboog, de ander start direct met moderne kunst en gooit wat klodders verf op papier. Voorop staat het plezier en in vrijheid iets nieuws ontdekken, je kunnen uitleven zonder grenzen van buiten. Ook een tweede schildering is voor velen een uitdaging.
Terug van doktersbezoek sluiten de andere kinderen aan en haal ik andere materialen tevoorschijn. Badmintonsets, een voetbal, een serie kinderboeken, het spelletje tangram en gekleurd vouwpapier. Overal ontstaat een strijd om voorrang, nauwelijks te beteugelen. Dit is wat kinderen doen en zeker bij schaarste zoals hier. De school aan de overkant ziet er verzorgd uit, de woongedeeltes kunnen duidelijk nog vele opknapbeurten gebruiken. Bedjes voor twee personen, elk kind een doos voor kleding, een eetruimte, om over het middeleeuwse sanitair maar helemaal te zwijgen. Alles blijkt weer een kwestie van geld. Deze dag is een leuk begin, een verzetje voor de kinderen, maar in de basis is er veel meer nodig. Vanuit enkele betrokken buitenlanders wordt al voorzichtig steun geboden en alle beetjes helpen, maar een solide gebouw met schoon en voldoende sanitair vraagt om meer en vormt een basisvoorziening, geen luxe.
Na enkele uren ronden we af, iedereen in een kring. De gedoneerde materialen worden officieel overhandigd, we delen mandarijnen uit en Sonja vraagt om een liedje samen. Na enige stilte komt langzaam het mooie Nepalese volkslied op gang. Ik hoop volgend jaar terug te keren met meer materialen, donaties en aandacht voor deze kinderen, die in hun jonge leven al een zware achterstand hebben opgelopen. Nu op naar de rest van de dag.
Een safari zal niet meer lukken, daar hebben we ons bij neergelegd, maar enkele activiteiten op school zou al mooi zijn. Een dag eerder heb ik enkele uren doorgebracht in twee verschillende klassen bij iets oudere leerlingen. Gewapend met een soort scheurkalender van sudoku’s heb ik deze cijferpuzzel uitgelegd en toen het kwartje eenmaal gevallen was waren de leerlingen niet meer te stoppen. Steekproefsgewijs de resultaten nagekeken en steeds minder foutjes ontdekt. Snelle leerlingen, die in anderhalf uur tijd van niveau twee naar drie en later niveau vier opschoven, totdat mijn scheurkalender leeg was. Misschien vind ik op internet nog nieuwe sudoku’s, die ik in veelvoud kan later afdrukken bij de kopieerservice in het dorp. In de volgende klas heb ik het vouwen van kraanvogels gedemonstreerd. Afgelopen jaar heb ik er duizend gevouwen als verrassing voor de bruiloft van mijn Weense vriendin Marlene, ooit hier in Bardia ontmoet, dus ik heb wel wat ervaring opgedaan. Maar om het vervolgens over te brengen valt nog niet mee. Toch lukt het een aantal leerlingen om een eerste exemplaar te voltooien. Ook dit is een begin van iets nieuws, waardoor elk kind kan ontdekken waar voorkeur en talent ligt.
Vandaag de grote schilderworkshop op school, waarvoor vijfentwintig leerlingen zich hebben opgegeven. Evenzoveel schildersdoeken kon ik meenemen vanuit Nederland, plus bijbehorende materialen als verf, kwasten, paletjes en doekjes. Clementine gaat starten met haar scheikundeproefjes. De bedoeling is een uur voor aanvang op school te zijn om alles in gereedheid te brengen. En daarbij krijgen we spontaan hele goede assistentie, van iemand met ervaring.
Mijn grootste verrassing van gisteren verscheen in de avond. Een nieuwe uitnodiging bij de familie Mahatara. Gezien de jarenlange band vind ik het waardevol om daaraan gehoor te geven, ondanks de domper van afgelopen maandag. Clementine kiest ervoor thuis te blijven voor wat extra rust, Sonja en Budhu bezoeken een bruiloft. Aan de poort staat moeder Mahatara, ik zie verder niemand. ‘Dat wordt weer niks vanavond’, denk ik bij mezelf, vraag in gebarentaal of het uitkomt en anders geen probleem. Ik heb me nauwelijks omgedraaid en moeder roept ‘Miekie’. Ik moet echt terugkomen, want het eten is al bijna klaar. Oké, dat klinkt al anders, heel graag. Al wachtend in de woonkamer informeer ik naar alle dochters, ik heb ze nog niet gezien vandaag. Plots wordt de deur van de logeerkamer geopend, ik vermoed een gast. Sprakeloos kijk ik in het gezicht van Mina, mijn meest dierbare dochter die speciaal voor mij is overgekomen uit Oman, haar standplaats als stewardess. Eerder gaf ze aan dit te willen proberen, maar het zou lastig worden. En nu staat ze hier voor mij, om alsnog mijn verjaardag te vieren en mij te verwennen. Hier kon ik alleen maar van dromen. Drie jaar geleden zagen we elkaar voor het laatst en daarna moesten we ons beperken tot videogesprekken. Ook haar ouders wisten niet van haar komst, alleen enkele zussen. Na vele omhelzingen en mooie woorden verdwijnt Mina in de keuken voor het afronden van een feestelijke maaltijd.
De andere zussen zijn ook aangeland, iedereen is uitgelaten over deze verrassing. Gegrilde kip, knapperige groente, kroepoek en papadums, daarna rijst met linzencurry, alles overgoten met een rumcola. Over en weer worden verhalen uitgewisseld, als vanouds. De zussen Susila en Manju die in hun functie van junglegids bezig zijn met opnames voor de BBC, Mina met twee jaar ervaring als stewardess, vader en moeder trots. Als kers op de taart is daar het toetje, een speciale verjaardagtaart voor mij, mét brandend kaarsje. Mina wil deze resterende dagen bij mij zijn en helpt vandaag mee op school. Drie jaar geleden assisteerde zij ook hierbij en maakte goede foto’s. Beiden hopen we samen nog mooie avonturen te beleven, waar ook ter wereld. Zij solliciteert dit jaar naar een baan bij Emirates of Qatar Airways, waar betere condities en wereldwijde bestemmingen nieuwe deuren openen voor deze prachtige jonge vrouw.
ENGLISH VERSION
Hello everyone,
It is five o'clock in the morning, I have just woken up and have a few hours before the world around me wakes up. Yesterday was an exciting day, in several ways. Clementine seems to be rejoining the living, the doctor of Bardia has apparently done something good. Don't cheer too soon, but she is at least eager to get back to work.
After I had already paid an introductory visit to the orphanage the day before, together with Sonja, an extensive visit is planned today. Sonja drives the jeep, son Sandesh enjoys the spot next to her, Clementine and I climb into the back and on the way we pick up three children who will happily join us on this free day, six-year-old Biten and Nilaxi wedged between Clementine and me. Bliss, by jeep through a piece of jungle.
A number of children gather in the middle of the orphanage, many others are at the doctor. A free day for all schools, so there is room for other things. Tables and benches are pushed in and when everyone is seated, Sonja starts an introduction round. I hand out lollipops and sweets, after all, it is a bit of a party. The children eagerly bite in. I provide all the palettes with watercolours, hand out brushes, sheets of paper, bowls of water and cloths and give some instructions for the beginning painters. For most of them it takes some getting used to, painting requires different skills than drawing, but then a deep concentration on their creation arises. Where necessary, Clementine, Sonja and I help. One first carefully draws a base of a house, trees, flowers, elephant or rainbow, the other starts straight away with modern art and throws a few blobs of paint on paper. The most important thing is the fun and discovering something new in freedom, being able to live it up without external limits. A second painting is also a challenge for many. Back from the doctor's visit, the other children join in and I get out other materials. Badminton sets, a football, a series of children's books, the tangram game and coloured folding paper. Everywhere a battle for priority arises, almost impossible to control. This is what children do and certainly in times of scarcity like here. The school across the street looks well-kept, the living areas can clearly still use many renovations. Beds for two people, a box for each child's clothes, a dining area, not to mention the medieval sanitary facilities. Everything appears to be a question of money again. This day is a nice start, a distraction for the children, but basically much more is needed. Some involved foreigners are already offering cautious support and every little bit helps, but a solid building with clean and sufficient sanitary facilities requires more and is a basic facility, not a luxury.
After a few hours we finish, everyone in a circle. The donated materials are officially handed over, we hand out mandarins and Sonja asks for a song together. After some silence, the beautiful Nepalese national anthem slowly starts. I hope to return next year with more materials, donations and attention for these children, who have already fallen behind in their young lives. Now on to the rest of the day.
A safari will not be possible anymore, we have accepted that, but a few activities at school would be nice. The day before I spent a few hours in two different classes with slightly older students. Armed with a kind of tear-off calendar of sudokus I explained this number puzzle and once the penny had dropped the students were unstoppable. I checked the results at random and discovered fewer and fewer mistakes. Fast students, who moved from level two to three and later level four in an hour and a half, until my tear-off calendar was empty. Maybe I will find new sudoku puzzles on the internet, which I can later print out in multiple copies at the copy service in the village. In the next class I demonstrated folding cranes. Last year I folded a thousand of them as a surprise for the wedding of my Viennese friend Marlene, who I once met here in Bardia, so I have gained some experience. But then transferring it is not easy. Nevertheless, a number of students manage to complete a first copy. This is also the start of something new, so that each child can discover where their preference and talent lies.
Today the big painting workshop at school, for which twenty-five students have registered. I was able to bring the same number of canvases from the Netherlands, plus associated materials such as paint, brushes, palettes and cloths. Clementine is going to start her chemistry experiments. The intention is to be at school an hour before the start to get everything ready. And we spontaneously get very good assistance, from someone with experience.
My biggest surprise of yesterday arrived in the evening. A new invitation to the Mahatara family. Given our long-standing bond, I think it is valuable to accept it, despite the disappointment of last Monday. Clementine chooses to stay home for some extra rest, Sonja and Budhu attend a wedding. At the gate is mother Mahatara, I don't see anyone else. 'That won't work out tonight', I think to myself, ask in sign language if it's okay and if not, no problem. I've barely turned around and mother calls 'Miekie'. I really have to come back, because dinner is almost ready. Okay, that sounds different, very much so. While waiting in the living room, I ask about all the daughters, I haven't seen them yet today. Suddenly the door to the guest room opens, I suspect a guest. Speechless, I look into the face of Mina, my dearest daughter who came over especially for me from Oman, her station as a stewardess. She had previously indicated that she wanted to try this, but it would be difficult. And now she is standing here in front of me, to celebrate my birthday after all and to spoil me. I could only dream of this. We last saw each other three years ago and after that we had to limit ourselves to video calls. Her parents did not know about her arrival either, only a few sisters. After many hugs and nice words, Mina disappears into the kitchen to finish a festive meal.
The other sisters have also arrived, everyone is excited about this surprise. Grilled chicken, crispy vegetables, prawn crackers and papadums, then rice with lentil curry, all poured over with a rum and coke. Stories are exchanged back and forth, as of old. Sisters Susila and Manju who are busy recording for the BBC in their function as jungle guides, Mina with two years of experience as a flight attendant. The icing on the cake is the dessert, a special birthday cake for me, with a burning candle. Mina wants to be with me for the remaining days and is helping out at school today. Three years ago she also assisted with this and took good pictures. We both hope to have beautiful adventures together, wherever in the world. She is applying for a job at Emirates or Qatar Airways this year, where better conditions and worldwide destinations open new doors for this beautiful young woman.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 15
[visitorCount] => 330
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/998_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => een-enerverende-dag
)
[25] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106214
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-18
[photoRevision] => 0
[title] => Het loopt altijd anders
[message] => Namaste,
In vogelvlucht probeer ik de dag van gisteren samen te vatten, met plussen en minnen. Clementine is aardig opgeknapt maar moet nog voorzichtig zijn. Ze heeft weer zin om naar buiten te gaan, wat in dit geval betekent dat zij voor het eerst buiten de poorten van Bardia Homestay gaat kijken.
In de ochtend maken we een wandeling in de richting van de olifantenstal. Eerst passeren we de imkerij waar ik normaliter Nirajan ontmoet, die momenteel voor lange tijd in het Verenigd Koninkrijk verblijft. Zijn familie is wel thuis, we krijgen een stoel aangeboden en proberen met wat gebroken engels en gebaren te communiceren. Ik informeer naar de honing, vraag om een klein potje. Ze komen terug met een pot van een hele kilo. Oké dan, onze bagage wordt steeds lichter, dus deze gaat mee naar huis voor Anton die daar vast wel raad mee weet. We vervolgen het pad en komen bij het huis van de zeven zusters. Moeder Mahatara komt net aangelopen, de dochters zijn allen druk bezig. Ik omhels moeder Vishnu en zeg dat we vanavond terugkeren voor hun uitnodiging op de barbecue. Het ontbijt begint Clementine parten te spelen, dus keren we om en even later komt een touctouc voorbij die ons hobbelend maar iets sneller thuisbrengt. Ik stel voor daarna BBAS, de school, te bezoeken voor een eerste kennismaking en later pas te lunchen.
En weer hebben we geluk, klimmen op het open gedeelte van de jeep, waarmee Budhi ons naar school brengt. Nehru, de jonge financieel medewerkster, staat aan de poort, nog zwaar vermoeid van de Kumbh Mela in India, een hindoeïstisch pelgrimsfestival waar miljoenen mensen samenkomen. Onze vrienden Marian en Jules hebben het ook nog aangedurfd dit festival recent te bezoeken, ondanks hun leeftijd van zeventigplus. Clementine wordt rondgeleid langs alle schoolklassen en straalt zichtbaar bij de aanblik van al die mooie vriendelijke gezichtjes. Kinderen die en groupe opstaan, hun handjes tegen elkaar drukken en antwoorden ‘we are fine, how are you’ op de vraag ‘how are you’. Besloten wordt om vanmiddag rond drie uur terug te komen met alle materialen die Clementine nodig heeft voor haar scheikundeproefjes en overlegt met de betreffende docent hoe dit verder in te vullen. Er moeten nog batterijen gekocht worden en enkele andere artikelen, die we vlakbij in het dorp kunnen vinden. Ik probeer alvast een riksja te regelen voor onze terugweg en ja hoor, daar is Prem, de man die ik nog ken van de Jungle Cottage. Tegenwoordig heeft hij zijn eigen riksja en is nu op het juiste moment op de juiste plaats, voor ons.
Na een noedelsoepje en een korte siësta terug naar school met twee tassen aan scheikundemateriaal, dat we alvast meenemen voor de volgende dag én om de betreffende docent te laten zien wat de bedoeling is. De schooldag is voorbij, maar de science teacher wil ook snel naar huis, dus weinig tijd om een en ander te bespreken. Hij krijgt zijn telefoon niet goed aangekoppeld aan de miscroscoop, vraagt tevergeefs om advies. Tevens vraagt hij om de aanschaf van meer materialen voor zijn lessen, maar dit moet helaas wachten. Clementine legt uit dat scheikundeproefjes vaak met eenvoudige materialen gedaan kunnen worden zoals water, zout of azijn. In ieder geval gaat zij daarmee deze week werken en zien we daarna weer verder.
Dan even naar de nabijgelegen ingang van Bardia National Park, waaromheen druk gebouwd wordt. Ik zie geen apen, die hier normaliter rondstruinen. Als we besluiten terug naar onze Homestay te lopen is daar opeens een leuke nieuwe bar die uitnodigt om neer te strijken. Eenmaal met een biertje op het terras zie ik een bekend gezicht naderen: Jack Kinross, de luipaardenvriend uit Nieuw-Zeeland. Leuk om hem eindelijk weer te ontmoeten en dat blijkt wederzijds. Jack heeft echter haast, is druk bezig met allerlei zaken rondom de dood van een kind, opnieuw in de wildernis. Gelijktijdig meldt zich ene Rajan, met wie we ons een tijdje onderhouden. We blijken nogal wat gemeenschappelijke kennissen hier te hebben. Een slimme jongen met ervaring in diverse takken van werkzaamheden. Op onze slippers lopen we terug en ja hoor, daar is de familie Aap, enigszins opgeschoven vanuit hun voormalige territorium. Clementine vindt de beestjes schattig, ik niet, zeker na mijn ervaring met apen op mijn hotelkamer in Rishikesh destijds. Zij wil een baby-aap in een boom fotograferen, maar als de baby geluid maakt komt moeder-aap in het geweer en hapt in Clementines nieuwe broek. Dan is de lol er snel af en lopen we door.
De terugtocht valt zwaar, maar we hebben tijd om even te rusten alvorens bij de barbecue bij de familie Mahatara te verschijnen. Ook daar gaan we lopend heen. Dochter Manju ontvangt ons, vader en moeder zijn er ook. Nu is het wachten op de andere thuiswonende dochters Susila en Ranju. In deze wachttijd lopen we even met Manju naar de olifantenstal, waar zeven olifanten van diverse leeftijd gevoed worden, met hun voorpoten aan een ketting gebonden. Als we bij de familie uiteindelijk anderhalf uur gewacht hebben op de andere dochters, zonder ook maar enig aanbod van een drankje of aanstalten tot eten koken, geef ik aan dat we graag op tijd terug willen zijn en elkaar mogelijk een andere dag kunnen ontmoeten. Een zware domper en zeker ongebruikelijke ontvangst bij deze familie. Ik probeer het niet persoonlijk op te vatten en laat het los. We zien wel wat er deze week nog mogelijk is en anders, jammer dan. We hebben de jongste dochters al ontmoet in Kathmandu en Pokhara.
Terug bij Sonja en Budhi blijkt ook daar weer een spannend verhaal toegevoegd aan deze dag. De jeep die mijn buurman Torsten en zijn zoontje Bila naar de boomhut bracht voor een overnachting blijkt geconfronteerd te zijn met een neushoorn. Het beest volgend zagen zij een motorrijder naderen die de neushoorn nauwelijks kon ontwijken, maar nog net wel. Wederom een angstige situatie met een neushoorn, die steeds vaker lijkt voor te komen. Gelukkig geen ongelukken deze keer, maar met de schrik vrij. Gids Bale heeft een video kunnen maken en zo kunnen we het gebeurde bekijken. Torsten en Bila zijn veilig in de boomhut terecht gekomen en blijven er de hele nacht, zonder gids. Bila sprak deze dag al een aantal keren over ein Nashorn, alsof hij iets voorvoelde. Gelukkig hoeven wij niet zonder eten en drinken naar bed, er wordt nog iets bereid in de keuken en dan lonkt toch echt een nieuwe nacht in diepe slaap.
Inmiddels is er weer een dag voorbij, waarin Clementine helaas een terugval had en mij niet kon vergezellen naar school en naar het weeshuis. Na afloop zijn we samen met Sonja in hun jeep naar de artsenpost in het dorp geweest en heeft zij een paardenmiddel gekregen dat snel beterschap belooft. Laten we het hopen. Onze dagen hier zijn schaars en het zou fijn zijn als zij nog wat nieuwe ervaringen kan opdoen. Morgen meer over deze dag.
ENGLISH VERSION
It always turns out differently
Namaste,
I try to summarise yesterday's day in a nutshell, with pros and cons. Clementine has recovered nicely but still has to be careful. She feels like going outside again, which in this case means that she will look outside the gates of Bardia Homestay for the first time.
In the morning we take a walk in the direction of the elephant stable. First we pass the beekeeping where I normally meet Nirajan, who is currently staying in the United Kingdom for a long time. His family is at home, we are offered a chair and try to communicate with some broken English and gestures. I ask about the honey, ask for a small jar. They come back with a jar of a whole kilo. Okay then, our luggage is getting lighter, so this goes home with Anton who will surely know what to do with it. We continue along the path and arrive at the house of the seven sisters. Mother Mahatara is just walking by, the daughters are all busy. I hug mother Vishnu and say that we will return tonight for their invitation to the barbecue. Breakfast is starting to play tricks on Clementine, so we turn around and a little later a touctouc passes by that brings us home, bumping but a little faster. I suggest that we then visit BBAS, the school, for an initial introduction and then have lunch.
And again we are lucky, climbing onto the open part of the jeep, with which Budhi takes us to school. Nehru, the young financial employee, is standing at the gate, still very tired from the Kumbh Mela in India, a Hindu pilgrimage festival where millions of people come together. Our friends Marian and Jules also dared to visit this festival recently, despite their age of over seventy. Clementine is shown around all the school classes and visibly beams at the sight of all those beautiful, friendly faces. Children who stand up en groupe, press their hands together and answer ‘we are fine, how are you’ to the question ‘how are you’. It is decided to return this afternoon around three o'clock with all the materials that Clementine needs for her chemistry experiments and discusses with the teacher in question how to fill this in further. Batteries still need to be bought and a few other items, which we can find nearby in the village. I try to arrange a rickshaw for our way back and yes, there is Prem, the man I still know from the Jungle Cottage. Nowadays he has his own rickshaw and is now at the right time in the right place, for us.
After a noodle soup and a short siesta back to school with two bags of chemistry material, which we already take with us for the next day and to show the teacher in question what the intention is. The school day is over, but the science teacher also wants to go home quickly, so little time to discuss things. He can't get his phone connected to the microscope properly, asks for advice in vain. He also asks for the purchase of more materials for his lessons, but unfortunately this has to wait. Clementine explains that chemistry experiments can often be done with simple materials such as water, salt or vinegar. In any case, she will be working with that this week and then we will see.
Then we go to the nearby entrance of Bardia National Park, which is being built around. I don't see any monkeys, which normally roam around here. When we decide to walk back to our Homestay, there is suddenly a nice new bar that invites you to sit down. Once with a beer on the terrace I see a familiar face approaching: Jack Kinross, the leopard friend from New Zealand. Nice to finally meet him again and the feeling is mutual. However, Jack is in a hurry, is busy with all kinds of things surrounding the death of a child, again in the wilderness. At the same time, a certain Rajan shows up, with whom we chat for a while. It turns out that we have quite a few mutual acquaintances here. A smart boy with experience in various branches of work. We walk back in our slippers and yes, there is the Monkey family, somewhat moved from their former territory. Clementine thinks the animals are cute, I don't, especially after my experience with monkeys in my hotel room in Rishikesh at the time. She wants to photograph a baby monkey in a tree, but when the baby makes a sound, the mother monkey takes up arms and bites Clementine's new pants. Then the fun quickly wears off and we walk on.
The return journey is tough, but we have time to rest before appearing at the barbecue at the Mahatara family. We walk there too. Daughter Manju receives us, father and mother are there too. Now we wait for the other daughters living at home, Susila and Ranju. During this waiting time, we walk with Manju to the elephant stable, where seven elephants of various ages are being fed, with their front legs tied to a chain. When we have finally waited an hour and a half at the family's for the other daughters, without any offer of a drink or start-up of cooking, I indicate that we would like to be back on time and possibly meet each other another day. A big disappointment and certainly an unusual reception at this family. I try not to take it personally and let it go. We'll see what is still possible this week and if not, too bad.
Back at Sonja and Budhi's, another exciting story has been added to this day. The jeep that brought my neighbor Torsten and his son Bila to the tree house for an overnight stay has been confronted with a rhino. Following the animal, they saw a motorcyclist approaching who could barely avoid the rhino, but just barely. Another scary situation with a rhino, which seems to occur more and more often. Fortunately, no accidents this time, but with the fright spared. Guide Bale was able to make a video and so we can watch what happened. Torsten and Bila ended up safely in the tree house and will stay there all night, without a guide. Bila already spoke about a Nashorn a few times that day, as if he had a premonition of something. Fortunately, we don't have to go to bed without food and drink, something is still being prepared in the kitchen and then a new night in deep sleep really beckons.
In the meantime, a new day has passed, in which Clementine unfortunately had another relapse and could not accompany me to school and to the orphanage. Afterwards we went with Sonja in their jeep to the medical post in the village and she was given a strong remedy that promises a quick recovery. Let's hope so. Our days here are few and it would be nice if she could gain some new experiences. More about this day tomorrow.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 306
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/647_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => het-loopt-altijd-anders
)
[26] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106196
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-17
[photoRevision] => 0
[title] => Daten in de jungle
[message] => Lieve lezers,
When I’m sixty-four , zongen de Beatles lang geleden. In je jonge jaren is deze leeftijd nog heel ver weg, iets voor je ouders of grootouders maar niet voor jezelf. De tijd gaat voort en als je in leven blijft is daar opeens die leeftijd. Ik zag het natuurlijk wel aankomen, maar toch lijkt de tijd sneller te gaan als je ouder wordt. En dat gegeven is ook onderzocht in het boek van Douwe Draaisma ‘waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt’.Nieuwe ervaringen maken dat de tijd meer bewust wordt beleefd en dus minder snel lijkt te gaan, zoals bij kinderen. Naarmate je meer routine hebt opgebouwd verandert dat. Tijdens een reis bijvoorbeeld voelt het weer even anders, dóór die nieuwe ervaringen. En zo heb ik mijn tijdsbeleving even wat afgeremd hier in Nepal.
Nadat ik de vele online felicitaties van een bedankje had voorzien kwam gestaag mijn feestje op gang. Vanwege het trouwseizoen hier – er is bijna elke dag wel ergens een bruiloft – waren sommige genodigden afwezig, anderen waren ziek of niet in de buurt. De oude heer Khadka, 82 jaar inmiddels, kwam feestelijk gekleed per touctouc. Zoon Bikram kwam apart. Zijn vrouw Alka verblijft al twee jaar bij haar tweelingdochters in Kathmandu, allen samen op een kamer. Hun huis hier is verkocht en Bikram bewoont een kamer op school. Bikram is goddank weer schoolhoofd geworden nadat hij een korte periode was afgelost door Tilak, tot grote onvrede van vele docenten en leerlingen. Maar de financiële privé-situatie heeft er flink ingehakt met deze nieuwe woonsituatie tot gevolg. Nadat hun moeder overleed zijn de broers gebrouilleerd geraakt en waar zij voorheen een groot terrein gezamenlijk bewoonden staat er nu een afscheiding in het midden van de Jungle Cottage. In deze lodge verbleef ik de eerste jaren in Bardia. Bikram wilde duidelijk niet in de buurt van zijn vader gaan zitten en verdween met vrienden Kiran, Birendra en Budhi in de loungeroom. Drinken in het zicht van je vader wordt als respectloos beschouwd, hoe oud je ook bent en hoeveel diezelfde vader ook drinkt. Vader Khadka lustte ook wel een rumpunch en werd wat loslippig. Vier jaar geleden overleed zijn vrouw en nu is hij wel toe aan een nieuwe liefde. Ik vroeg hem of hij op zoek is en zo ja, waar. ‘In the jungle’ was zijn antwoord en hij lachte er vrolijk bij. Mooi toch? Liefde kent geen leeftijd.
Eerder die avond verscheen Shanti met haar zesjarige dochtertje Nilaxi, nabestaanden van de recent overleden Manmohan. We hebben elkaar enkele keren ontmoet en nu voor het eerst na het tragische ongeluk. We omhelzen elkaar en raken meteen aan de praat. Ondanks haar groot verdriet probeert zij haar leven voort te zetten, met warme ondersteuning van Sonja en Budhi. Ze volgt Engelse les, geeft kook workshops en hoopt Manmohans grote droom alsnog ooit te verwezenlijken, een eigen huisje in plaats van wonend op het terrein van haar schoonfamilie. Ik geef haar een van mijn nieuwe sjaals cadeau. Alsof één ramp nog niet genoeg was werd deze familie even later opnieuw getroffen door het noodlot. Een losgebroken olifant vernielde een deel van hun Freedombar, de bar waar ik de afgelopen jaren mijn feestjes heb gehouden. Eerst de neushoorn, later de olifant die hun leven overhoop gooit. Zo dichtbij zijn de gevaren van de jungle hier.
Clementine voelt zich nog steeds niet lekker, probeert er nog even bij te blijven maar neemt op tijd haar rust voor een snel herstel. Vele malen werd ik hier ook getroffen door ziekte, het hoort helaas bij deze totaal andere omgeving. Mogelijk ben ik iets meer resistent geraakt, maar laat ik niet te vroeg juichen. Enfin, ook de andere gasten in deze lodge blijven nog een tijdje hangen. Een Amerikaans koppel, werkzaam op de ambassade van Kathmandu en mijn buurman hier, een jonge vader uit Berlijn die met zijn zesjarige zoontje een reis maakt door enkele Aziatische landen. Zijn vriendin reisde eerder met hun oudste kind en nu is het zijn beurt. Het jongetje Bila is heel enthousiast en vertelt over de vele dieren die hij al gezien heeft. Zelfs waren zij uitverkoren die middag enkele tijgers in de lage rivier te zien, gewoon buiten de jungle. Toch gaan ze de volgende dag nog op safari. Het lijkt erop dat de tijgers zich in deze periode wat gemakkelijker laten zien, dus er is hoop voor Clementine en mij tijdens onze geplande safari deze week. Het feestje eindigt in een vrolijk dansfestijn en als de laatste gasten weg zijn praten Sonja, Budhi en ik nog even na bij het kampvuur. Het was een mooie dag, when I’m sixty-four.
De volgende ochtend brengt Budhi mij achter op zijn motorfiets naar BBAS Memorial School. In mijn rugzak ongeveer dertig boeken en twee microscopen. Op school maak ik kennis met de nieuwe scienceteacher, een ambitieuze jonge man. Verder word ik welkom geheten in alle klassen en vertel wat mijn plannen zijn voor deze week. Belangstellenden kunnen deelnemen aan de schilderworkshop en ik kondig de scheikundeproefjes van Clementine aan, die vanuit Amerikamateriaal hiervoor heeft meegenomen. Eerst herstellen en dan kan zij hopelijk aan de slag. In Pokhara ben ik tevergeefs op zoek geweest naar nieuwe muziekinstrumenten. Nu dit niet gelukt is kies ik voor uitbreiding van sportmaterialen, in overleg met de docenten. En die zijn steeds meer te koop in het eigen dorp, dus ga ik op zoek. In een van de winkeltjes sla ik mijn slag en vertrek met drie leren voetballen, drie volleyballen, drie tafeltennissetjes, drie badmintonsetsen een cricketset terug naar school. Daar laat ik het voorlopig bij, de rest is voor het weeshuis. Computerdocent Birendra biedt aan mij thuis te brengen achterop zijn motorfiets, daar zeg ik nooit nee tegen.
Clementine heeft weer wat kleur op haar gezicht en samen eten we een kop verse groentesoep. Dan val ik als een blok in slaap, waardoor ik deze blog nu midden in de nacht schrijf om niet veel achterop te raken. Rond 7 uur werd de verjaardagstaart aangesneden, verrassing door Sonja en Budhi. Medewerkster Sila was gelijktijdig met mij jarig, voor haar de 19e verjaardag. Onze namen en leeftijden in de vorm van kaarsjes staan op de versierde taart, elke aanwezige mag meesmullen. Opnieuw een mooie afsluiting van een welbestede dag. Morgen meer. Foto’s worden later toegevoegd.
ENGLISH VERSION
Dear readers,
When I’m sixty-four, the Beatles sang a long time ago. In your younger years, this age is still very far away, something for your parents or grandparents but not for yourself. Time goes on and if you stay alive, that age is suddenly there. Of course I saw it coming, but time still seems to go faster as you get older. And that fact is also investigated in the book by Douwe Draaisma ‘why life goes faster as you get older’. New experiences make time more consciously experienced and therefore seem to go less quickly, like with children. As you have built up more routine, that changes. During a trip, for example, it feels different again, because of those new experiences. And so I have slowed down my perception of time a bit here in Nepal.
After I had thanked the many online congratulations, my party gradually got going. Because of the wedding season here – there is a wedding somewhere almost every day – some guests were absent, others were sick or not around. Old Mr Khadka, now 82, arrived festively dressed by touctouc. Son Bikram came separately. His wife Alka has been staying with her twin daughters in Kathmandu for two years, all together in one room. Their house here has been sold and Bikram lives in a room at the school. Bikram has thankfully become headmaster again after being replaced by Tilak for a short period, much to the dissatisfaction of many teachers and students. But the private financial situation has taken its toll, resulting in this new living situation. After their mother died, the brothers fell out and where they used to live together on a large property, there is now a fence in the middle of the Jungle Cottage. I stayed in this lodge for the first few years in Bardia. Bikram clearly did not want to sit near his father and disappeared into the lounge room with friends Kiran, Birendra and Budhi. Drinking in sight of your father is considered disrespectful, no matter how old you are and how much that same father drinks. Father Khadka also liked a rum punch and became a bit loose-lipped. His wife passed away four years ago and now he is ready for a new love. I asked him if he is looking and if so, where. ‘In the jungle’ was his answer and he laughed happily. Beautiful, isn’t it? Love knows no age.
Earlier that evening, Shanti appeared with her six-year-old daughter Nilaxi, relatives of the recently deceased Manmohan. We have met a few times and now for the first time since the tragic accident. We hug each other and immediately start talking. Despite her great sorrow, she tries to continue her life, with warm support from Sonja and Budhi. She takes English lessons, gives cooking workshops and hopes to one day realize Manmohan’s big dream, her own house instead of living on her in-laws’ property. I give her one of my new scarves as a gift. As if one disaster wasn’t enough, this family was struck by fate again shortly afterwards. A loose elephant destroyed part of their Freedombar, the bar where I have held my parties in recent years. First the rhino, later the elephant that turns their lives upside down. The dangers of the jungle are so close here.
Clementine still doesn't feel well, tries to stay with it for a while but takes her rest in time for a quick recovery. I have also been struck by illness many times here, unfortunately it is part of this completely different environment. Perhaps I have become a bit more resistant, but I am not cheering too soon. Anyway, the other guests in this lodge also stay for a while. An American couple, working at the embassy in Kathmandu and my neighbor here, a young father from Berlin who is traveling with his six-year-old son through several Asian countries. His girlfriend traveled with their eldest child before and now it is his turn. The boy Bila is very enthusiastic and tells about the many animals he has already seen. They were even chosen to see several tigers in the low river that afternoon, just outside the jungle. Nevertheless, they go on safari the next day. It seems that the tigers are more easily seen during this period, so there is hope for Clementine and me during our planned safari this week. The party ends in a cheerful dance party and when the last guests have left, Sonja, Budhi and I chat for a while by the campfire. It was a beautiful day, when I’m sixty-four.
The next morning, Budhi takes me to BBAS Memorial School on the back of his motorbike. In my backpack about thirty books and two microscopes. At school I meet the new science teacher, an ambitious young man. Furthermore, I am welcomed in all classes and told what my plans are for this week. Interested parties can participate in the painting workshop and I announce Clementine's chemistry experiments, who has brought materials for this from America. First recover and then she can hopefully get started. In Pokhara I have searched in vain for new musical instruments. Now that this has not been successful, I opt for expansion of sports materials, in consultation with the teachers. And these are increasingly for sale in my own village, so I start looking. In one of the shops I strike my blow and leave with three leather footballs, three volleyballs, three table tennis sets, three badminton sets and a cricket set back to school. I leave it at that for now, the rest is for the orphanage. Computer teacher Birendra offers to take me home on the back of his motorbike, I never say no to that.
Clementine has some colour back in her face and together we eat a cup of fresh vegetable soup. Then I fall asleep like a log, which is why I am now writing this blog in the middle of the night so as not to fall too far behind. Around 7 o'clock the birthday cake was cut, a surprise by Sonja and Budhi. Employee Sila had the same birthday as me, her 19th birthday. Our names and ages in the form of candles are on the decorated cake, everyone present can enjoy it. Again a nice ending to a well-spent day. More tomorrow. Photos will be added later.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 14
[visitorCount] => 285
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/211/987_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => daten-in-de-jungle
)
[27] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106168
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-15
[photoRevision] => 0
[title] => Kacha kacha
[message] => Namaste,
Gisteren zijn we neergestreken in mijn geliefde Bardia, in de oase van Sonja en Budhi. Het voelt zo goed om terug te zijn, als een vorm van thuiskomen. Ongeacht het weer, de andere gasten of mijn eigen gemoedstoestand, hier ervaar ik rust en positieve energie. Dé combinatie voor extra geluk.
Onze laatste dag in Pokhara stond in het teken van een bezoek aan de agrarische faculteit. Onze gastheer in het hotel had voor ons twee motorfietsen geregeld en deze arriveerden op tijd. Een grotere voor Clementine’s lange benen, een kleinere voor mij. De berijder mét helm, wij zonder. Nauwelijks zittend en een momentje voor een foto stoven de jongemannen al weg met een behoorlijke vaart. Niet nadenken over wat zou kunnen gebeuren maar totale overgave maakt zo’n ritje altijd weer tot een avontuur. Als we een grote bocht naar rechts nemen komt er een bus aangeraasd die mijn chauffeur in kalmte voorblijft, de bus remt af. Het lijkt meestal wel goed te komen, dat zesde zintuig waarmee men zich hier in het verkeer begeeft. De statistieken zullen aantonen dat het ongevallencijfer hier stukken hoger ligt dan bij ons, maar ik ben altijd weer onder de indruk van hoe goed men elkaar feilloos weet te ontwijken.
Op de campus wacht ons een hartelijk welkom. Onder een grote boom wachten we op Chitra, die even later met vriendin Laxmi arriveert, beiden keurig gekleed in college-uniform. Het hele terrein ademt een sfeer van rust en vrede, ruimte, veel groen en daartussen de collegezalen, bibliotheek, laboratoria, hostals voor de studenten en woningen voor docenten met hun families. Iedere betrokkene woont en werkt op de campus. De bibliotheek ziet er professioneel uit met een keur aan boeken en rustige ruimtes om te werken. Chitra en Laxmi leiden ons rond en geven antwoord op al onze vragen. Buiten ontmoeten we een groepje docenten en raken in gesprek. Een van de leiders heeft diverse studies gedaan, ook in Europa. De landbouwuniversiteit van Wageningen staat hoog aangeschreven, als een van de beste ter wereld zelfs. We spreken onze hoop uit dat de meisjes na deze vier jaren studie ook daar een tijdje te mogen rondlopen. Keep on dreaming.
Na afloop van deze rondleiding bieden we de laatste laptops en telefoons aan. Chitra verzorgt verdere verdeling, in alle vertrouwen. Vriendin Rada is erbij gekomen en samen genieten we in de buurt nog van een fastfood ‘maaltijd’ van pizza en frites. De meisjes zijn ambitieus, willen door middel van hun studie verder komen in het leven dan hun ouders en bijdragen aan hun land. Vooral armoede en de situatie van meisjes hebben hun aandacht. Rada is in armoede opgegroeid en weet hoe dit voelt. Vanuit die ervaring hoopt zij een waardevolle rol te spelen voor vele anderen die ook dromen over een beter bestaan. Laxmi wil haar overleden grootvader eren door zijn rol als natuurfotograaf over te nemen, zo leeft haar grootvader voort in haar. Bescherming van flora en fauna heeft een hoge prioriteit in Nepal , voor de hele aarde trouwens. Fotografie vormt een onmisbaar onderdeel voor publicaties en beleid. En Chitra zelf wil ook van betekenis zijn voor de connectie tussen mens en natuur, zoals ik eerder al vertelde. Onze wereld mag dan in slechte conditie verkeren, klimaat en politiek met name, mensen als deze meisjes geven hoop die we zo hard nodig hebben. Vaak niet zichtbaar voor wie het nieuws volgt, maar op de achtergrond voltrekken zich ook positieve processen. Laten we ons daar aan vastklampen.
Met een voldaan gevoel verlaten we Pokhara de volgende ochtend en zijn klaar voor een nieuw avontuur, in het laagland van Nepal, de Terai. Pokhara is voorzien van een ultramoderne nieuwe luchthaven, de formaliteiten lopen soepel. Wachtend in de vertrekhal worden we aangesproken door een Nepalese vrouw van middelbare leeftijd, mooi gekleed en met waardige uitstraling. Ze wil weten waar we vandaan komen, wat we zoal doen in Nepal en thuis. Zelf heeft ze hier een bruiloft bezocht, is op weg naar huis in Kathmandu. Ze heeft een man en een zoon, de laatste woont nog thuis tot haar vreugde. Maar ze weet ook dat hij gaat uitvliegen zodra hij een vrouw gevonden heeft en een goede plek voor zijn toekomst. Dat is de moderne tijd hier, waar men voorheen blindelings kon vertrouwen op de zorg van kinderen op je oude dag. De keerzijde van de kans op studeren en een beter leven voor de jonge generatie. Ook over haar huwelijk is zij open, zelfs over het huwelijk in het algemeen. Kacha kacha, waarbij ze een gebaar maakt van comme ci comme ça. Wij moeten er hartelijk om lachen, hebben beiden ook wel wat ervaring met ieder een tweede huwelijk. Ze gaat er nog even op door, dat er misschien te veel verwacht wordt van een huwelijk, maar de realiteit veelal bestaat uit compromissen, aanpassing en pogingen tot behoud van je eigen identiteit. Heerlijk, die eerlijkheid, wat mij betreft.
De lucht zit nog steeds dicht, maar als we op hoogte zijn verschijnt daar opeens een uitgestrekte Himalayaketen in een heldere hemel. Het landschap onder ons verandert van hoog- naar middelgebergte en tenslotte de Terai-vlakte. In de aankomstruimte van Nepalganj worden we gevolgd door een jongeman die onze bagage wil dragen. Bij gebrek aan kleingeld voor een fooi weiger ik zijn hulp en voel me onvriendelijk. Hij laat zich niet zomaar wegjagen en eenmaal buiten noemt hij de naam Sonja. Onze chauffeur! Had dat dan meteen gezegd. Zijn Engels is beperkt, ik probeer mijn excuses over te brengen. En zo glijden we geluidloos per elektrische auto naar Thakurdwara, zoals het dorp bij Bardia National Park heet.
Bij een paar kopjes thee praten we uitgebreid bij met Sonja, dan installeren we ons voor de komende acht dagen op eenvoudige schone kamer met veranda. Later komen Budhi, zoon Sandesh en gasten uit Duitsland, Italië en Nederland terug van een safari en zoals dat hier meestal gaat, raak je meteen met elkaar in gesprek. Manmohan wordt sterk gemist. Deze veelzijdige trouwe gids werd afgelopen september gedood door een neushoorn en heeft diepe sporen van verdriet nagelaten in deze gemeenschap. Ook hier gaan de levenden door met hun leven, zonder wrok naar hun dieren. Clementine vraagt of men wapens mag dragen in de jungle, in het geval het nodig is om mensen te beschermen. Dit is onbespreekbaar - én terecht -, de mens betreedt het woongebied van het dier en als het dier vervolgens niet altijd doet wat de mens wil geeft dat nog niet het recht om een wapen te gebruiken, hooguit een bamboestok ter verjaging van een tijger of neushoorn naar iets meer afstand.
Het is 15 februari, mijn verjaardag. De eerste felicitatie kwam van Mina, precies om 12 uur. Zij noemt mij haar tweede moeder en gids in haar leven. Helaas kan ze hier niet zijn vanwege haar werk als stewardess in Oman, maar zodra het kan zullen we elkaar ontmoeten. Mijn verzoek om een bijdrage voor het weeshuis heeft veel moois opgeleverd, nogmaals dank aan allen hiervoor. De komende week ga ik deze donaties verder verzilveren. De boeken zijn gearriveerd vanuit Kathmandu, schilderspullen en microscopen zijn meegenomen vanuit Nederland en de ervaring leert dat hier ter plekke zichtbaar wordt welke bijdragen we verder kunnen leveren.
Vanavond mijn feestje hier op het erf. Nu nog even slapen en in de loop van deze dag mijn gezicht laten zien bij enkele families.
Tot de volgende…
ENGLISH VERSION
Kacha kacha
Namaste,
Yesterday we settled down in my beloved Bardia, in the oasis of Sonja and Budhi. It feels so good to be back, like a form of coming home. Regardless of the weather, the other guests or my own state of mind, here I experience peace and positive energy. The combination for extra happiness.
Our last day in Pokhara was dedicated to a visit to the agricultural faculty. Our host at the hotel had arranged two motorbikes for us and they arrived on time. A larger one for Clementine's long legs, a smaller one for me. The rider with a helmet, us without. Barely sitting down and a moment for a photo, the young men already sped away at a considerable speed. Not thinking about what could happen but total surrender always makes such a ride an adventure. When we take a large bend to the right, a bus comes rushing towards me, calmly staying ahead of my driver, the bus slows down. It usually seems to work out well, that sixth sense with which people here engage in traffic. Statistics will show that the accident rate here is much higher than in our country, but I am always impressed by how well people manage to avoid each other flawlessly.
A warm welcome awaits us on campus. Under a large tree we wait for Chitra, who arrives a little later with her friend Laxmi, both neatly dressed in college uniforms. The entire area exudes an atmosphere of peace and quiet, space, lots of greenery and in between the lecture halls, library, laboratories, hostels for students and homes for teachers and their families. Everyone involved lives and works on campus. The library looks professional with a selection of books and quiet spaces to work. Chitra and Laxmi show us around and answer all our questions. Outside we meet a group of teachers and start talking. One of the leaders has done various studies, also in Europe. The agricultural university of Wageningen is highly regarded, even as one of the best in the world. We express our hope that after these four years of study, the girls will also be able to walk around there for a while. Keep on dreaming.
After this tour, we offer the last laptops and phones. Chitra takes care of the further distribution, in all confidence. Friend Rada has joined us and together we enjoy a fast food ‘meal’ of pizza and fries nearby. The girls are ambitious, want to get further in life than their parents through their studies and contribute to their country. Poverty and the situation of girls in particular have their attention. Rada grew up in poverty and knows how this feels. From that experience, she hopes to play a valuable role for many others who also dream of a better life. Laxmi wants to honour her deceased grandfather by taking over his role as a nature photographer, so her grandfather lives on in her. Protection of flora and fauna is a high priority in Nepal, for the entire world for that matter. Photography is an indispensable part of publications and policy. And Chitra herself also wants to be of significance for the connection between man and nature, as I mentioned earlier. Our world may be in bad shape, climate and politics in particular, but people like these girls give us the hope we so desperately need. Often not visible to those who follow the news, but positive processes are also taking place in the background. Let us cling to that.
With a satisfied feeling we leave Pokhara the next morning and are ready for a new adventure, in the lowlands of Nepal, the Terai. Pokhara has an ultra-modern new airport, the formalities run smoothly. Waiting in the departure hall we are approached by a middle-aged Nepalese woman, beautifully dressed and with a dignified appearance. She wants to know where we come from, what we do in Nepal and at home. She herself has attended a wedding here, is on her way home to Kathmandu. She has a husband and a son, the latter still lives at home to her delight. But she also knows that he will fly out as soon as he has found a wife and a good place for his future. That is the modern era here, where previously one could blindly trust the care of children in your old age. The other side of the chance to study and a better life for the younger generation. She is also open about her marriage, even about marriage in general. Kacha kacha, where she makes a gesture of comme ci comme ça. We have to laugh heartily about it, both have some experience with a second marriage. She continues for a moment, that perhaps too much is expected of a marriage, but the reality often consists of compromises, adjustment and a attempts to keep your own identity. Wonderful, that honesty, as far as I'm concerned.
The air is still thick, but when we reach altitude, a vast Himalayan range suddenly appears in a clear sky. The landscape below us changes from high to medium mountains and finally the Terai plain. In the arrival area of Nepalganj we are followed by a young man who wants to carry our luggage. In the absence of change for a tip, I refuse his help and feel unfriendly. He does not let himself be chased away and once outside he mentions the name Sonja. Our driver! Should have said that right away. His English is limited, I try to convey my apologies. And so we glide silently in an electric car to Thakurdwara, as the village near Bardia National Park is called.
Over a few cups of tea we chat extensively with Sonja, then we settle down for the next eight days in a simple, clean room with a veranda. Later, Budhi, son Sandesh and guests from Germany, Italy and the Netherlands return from a safari and, as is usually the case here, you immediately start talking to each other. Manmohan is greatly missed. This versatile, faithful guide was killed by a rhino last September and has left deep traces of sorrow in this community. Here too, the living continue with their lives, without resentment towards their animals. Clementine asks if one is allowed to carry weapons in the jungle, in case it is necessary to protect people. This is non-negotiable - and rightly so -, the human being enters the habitat of the animal and if the animal then does not always do what the human wants, that does not give the right to use a weapon, at most a bamboo stick to chase a tiger or rhino to a little more distance.
It is February 15, my birthday. The first congratulations came from Mina, exactly at 12 o'clock. She calls me her second mother and guide in her life. Unfortunately, she cannot be here because of her work as a stewardess in Oman, but we will meet as soon as possible. My request for a contribution for the orphanage has yielded many beautiful things, thanks again to everyone for this. In the coming week I will continue to cash in these donations. The books have arrived from Kathmandu, painting supplies and microscopes have been brought from the Netherlands and experience has taught us that it is visible here on the spot which contributions we can make.
Tonight my party here on the yard. Now I just need to sleep and show my face to a few families in the course of the day.
Until next time…
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 337
[author] => Mieke
[cityName] => Bardiya
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/209/979_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => kacha-kacha
)
[28] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106127
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-12
[photoRevision] => 0
[title] => Boeddha in Nepal
[message] => Dag lezers, namaste,
Hier in Pokhara hangen we al enkele dagen de toerist uit, daar leent deze plek zich uitstekend voor. Nu hoor ik regelmatig mensen zeggen dat ze graag naar niet-toeristische gebieden reizen, maar hoe je het ook wendt of keert, vaak ben je gewoon toch een toerist. Of een reiziger, zoals je wilt. Ik begrijp wel wat mensen bedoelen, wars van massatoerisme. Hutje mutje op het strand liggen of in een kudde achter een gids aanlopen is nou niet bepaald stoer. In Nepal kun je avontuur en wat lanterfanten ideaal combineren. Ook ik zie mezelf niet dagenlang op het strand liggen, hooguit een uur, dan is mijn geduld wel op.
Clementine en ik hebben de afgelopen dagen geleefd als God in Frankrijk, oftewel als Boeddha in Nepal. Nu staat Boeddha niet bepaald voor aards genot, maar vooral voor verheffing van de ziel en afstand nemen van wereldse dingen. Maar in dit van boeddhisme doordrenkte land kun je wel degelijk genieten van alles wat onze God in Frankrijk zo aantrekkelijk maakt. Grootse natuur, heerlijk eten en drinken, mooie spullen om te kopen en bovenal uiterst vriendelijke mensen. Clementine valt het ook steeds meer op, hoe meegaand Nepalezen doorgaans zijn. En dat is o zo prettig in de omgang, mits je er geen misbruik van maakt. En dan denk ik aan de vaak Hollandse botheid en directheid, waar zoveel waarde aan wordt gehecht, aan het gezeur en geklaag over alles wat niet meteen aan onze hoge verwachtingen voldoet, is dat wat je moet willen? In mijn beleving is deze ambitie al lang achterhaald en wordt vriendelijkheid zwaar onderschat. Met deze smeerolie van contact tussen mensen kun je zoveel meer bereiken dan steeds op je hoede zijn, wantrouwen en botheid. Omdat brutalen de halve wereld hebben wil dat nog niet zeggen dat het oké is. Maar goed, het gebeurt helaas wel vaak, kijk naar onze grote ‘wereldleiders’ van dit moment.
We hebben dus geshopt, mooie sjaals en mutsen gekocht vooral. En deze kunnen nog steeds bij Clementine of bij mij besteld worden. In bijgaande foto’s zie je een aantal voorbeelden. Heerlijke warme gevoerde (niet kriebelende) mutsen, ook voor kinderen. De bekende yaksjaals in alle kleuren, superzachte cashmere sjaals, al dan niet gemengd met zijde. De sjaals zijn 180 x 90 cm en kunnen als omslagdoek of geknoopte wintersjaal gedragen worden. Ook vonden we vandaag prachtige dessins van beroemde impressionistische schilderijen. Voor meer informatie zie mijn e-mailadres en telefoonnummer onder deze tekst.
Gisteren wilden we de omgeving eens vanaf het water bekijken en huurden eind van de middag een bootje, inclusief een Nepalese vrouw die de roeispaan bediende. Onze blik werd zo steeds een beetje verlegd en we zagen de zon achter de bergen verdwijnen. Om de zon vervolgens te zien opkomen konden we vanochtend per kabelbaan omhoog naar Sarangkot. Een ultramoderne installatie, hoogstwaarschijnlijk aangelegd met buitenlands geld, voert cabines 800 meter omhoog en op dat punt kun je na een klimmetje te voet hét uitzichtpunt bereiken om de sunrise te aanschouwen. Langs de route overal prikkeldraad, zodat je tijdens een val in ieder geval niet naar beneden kunt storten. Velen met ons waren vroeg uit de veren en wachtten langdurig bijna tevergeefs op de gouden bol. De lucht zit hier al dagen dicht, dus de zon moet hard werken om daar doorheen te raken. Toen we het bijna opgaven verscheen ie opeens. In november 2015 was van al deze moderniteiten nog niets te bekennen, ik werd per jeep omhoog gereden om te gaan paragliden. En nu kun je er ook zipflyeren, luchtfietsen, bungeejumpen en nog veel meer.
Na afloop ontbijt in ons hotel en meteen weer op pad voor nieuwe aankopen en het hoogtepunt van deze dag: een lichaamsmassage. We besluiten er een wellness-dag van te maken en ’s middags een schoonheidsbehandeling te ondergaan. Zowel Clementine als ik doen dit normaliter niet, voor Clementine is het zelfs de eerste keer in haar leven. Deze me-time heeft zij dubbel en dik verdiend, wat mij betreft en heel leuk dat ze er voor open staat. Voor mezelf beschouw ik dit als een vroeg verjaardagscadeau. Omdat de dames van beauty parlour te laat zijn krijgen we een kwartiertje extra. Na afloop glimmen we van de olie en de creme. Het was een waar genot. Deze verwendag sluiten we af met een tandoori-kip, natuurlijk tijdens het happy hour.
Al deze gezellige en verkwikkende activiteiten zijn niet altijd interessant om te beschrijven. Over twee dagen bereiken we Bardia en dat belooft weer een boeiend avontuur te worden, ver weg van massatoerisme. Reizen jullie mee?
e-mail:miesim@live.nl
tel/whatsapp: 06-28371803
ENGLISH VERSION
Buddha in Nepal
Hello readers, namaste,
Here in Pokhara we have been playing the tourist for a few days, this place lends itself perfectly for that. Now I often hear people say that they like to travel to non-touristy areas, but no matter how you look at it, you are often just a tourist. Or a traveler, if you like. I understand what people mean, averse to mass tourism. Lying on the beach in a clump or following a guide in a herd is not exactly cool. In Nepal you can ideally combine adventure and loitering. I also do not see myself lying on the beach for days, at most an hour, then my patience is exhausted.
Clementine and I have lived the past few days like God in France, or rather like Buddha in Nepal. Now Buddha does not exactly stand for earthly pleasure, but mainly for elevation of the soul and distancing yourself from worldly things. But in this country steeped in Buddhism you can certainly enjoy everything that makes our God in France so attractive. Great nature, delicious food and drinks, beautiful things to buy and above all extremely friendly people. Clementine also notices more and more how easy-going Nepalese people generally are. And that is oh so pleasant in dealing with, as long as you don't abuse it. And then I think of the often Dutch bluntness and directness, which is so much valued, of the whining and complaining about everything that does not immediately meet our high expectations, is that what you should want? In my experience this ambition has long been outdated and friendliness is seriously underestimated. With this lubricant of contact between people you can achieve so much more than always being on your guard, distrust and bluntness. Just because rude people own half the world does not mean that it is okay. But well, it does happen quite often, look at our great 'world leaders' of the moment.
So we went shopping, bought beautiful scarves and hats in particular. And these can still be ordered from Clementine or from me. In the attached photos you can see a number of examples. Lovely warm lined (non-itchy) hats, also for children. The well-known yak scarves in all colours, super soft cashmere scarves, mixed with silk or not. The scarves are 180 x 90 cm and can be worn as a shawl or knotted winter scarf. Today we also found beautiful designs of famous impressionist paintings. For more information see my e-mail address and telephone number below this text.
Yesterday we wanted to see the area from the water and at the end of the afternoon we rented a boat, including a Nepalese woman who operated the oar. Our view was thus gradually shifted and we saw the sun disappear behind the mountains. In order to see the sun rise, we could take the cable car up to Sarangkot this morning. An ultra-modern installation, most likely built with foreign money, carries cabins 800 metres up and at that point you can reach the viewpoint after a short climb on foot to see the sunrise. Barbed wire everywhere along the route, so that you can't fall down in any case. Many of us got up early and waited for a long time, almost in vain, for the golden ball. The sky has been overcast here for days, so the sun has to work hard to get through it. When we almost gave up, it suddenly appeared. In November 2015, none of these modern conveniences were to be seen, I was driven up by jeep to go paragliding. And now you can also go zip-flying, air biking, bungee jumping and much more.
Afterwards, breakfast in our hotel and immediately on the road again for new purchases and the highlight of the day: a body massage. We decide to make it a wellness day and have a beauty treatment in the afternoon. Neither Clementine nor I normally do this, for Clementine it is even the first time in her life. She has more than earned this me-time, as far as I'm concerned, and it's great that she is open to it. For myself, I consider this an early birthday present. Because the ladies from the beauty parlour are late, we get an extra fifteen minutes. Afterwards, we shine from the oil and cream. It was a real treat. We end this pampering day with a tandoori chicken, of course during happy hour.
All these pleasant and refreshing activities are not always interesting to describe. In two days we will reach Bardia and that promises to be another exciting adventure, far away from mass tourism. Are you traveling with us?
e-mail:miesim@live.nl
tel/whatsapp: 06-28371803
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 15
[visitorCount] => 326
[author] => Mieke
[cityName] => Pokhara
[travelId] => 525218
[travelTitle] => Relativeren.
[travelTitleSlugified] => relativeren
[dateDepart] => 2020-01-22
[dateReturn] => 2020-02-21
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/209/609_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => boeddha-in-nepal
)
[29] => stdClass Object
(
[reportId] => 5106104
[userId] => 424114
[countryId] => 132
[username] => MiekeSimons
[datePublication] => 2025-02-10
[photoRevision] => 0
[title] => Slow travel
[message] => Lieve lezers,
In mijn vorige verhaal noemde ik onze omschakeling naar slow travel. Dit kun je op twee manieren opvatten. Enerzijds kun je denken aan onze busreis die heel langzaam verliep omdat de route weinig snelheid toestaat, anderzijds aan de dagen die met minder afspraken worden ingevuld en veel ruimte laten voor ontspanning en spontaniteit. En dat laatste is vooral waarmee we nu een begin hebben gemaakt na de eerste volle dagen. Ook om die reden reizen wij komende vrijdag grotendeels – en in snel tempo - door de lucht richting Bardia, om aldus tijd en energie te sparen. In het dagelijkse leven is dit ook vaak mijn streven, niet meer meedoen aan het moordende tempo van de moderne samenleving.
Als herboren begonnen wij deze eerste volle dag in Pokhara met een ontbijt in de weelderige bloementuin. Waar ik zelf echt kan genieten van een omgeving van bloemen en planten, zonder echte kennis, weet Clementine elk detail van deze flora haarfijn te benoemen. Na drie dagen in een grote hectische Aziatische stad voelt deze plek als een verademing waar we ons graag aan overgeven. Op pad maar weer, met als enig doel op zoek te gaan naar mogelijke aankopen zonder verplichting én een verkwikkende massage. Tijdens mijn laatste bezoek aan Pokhara – al ruim zes jaar geleden – kwam ik op de valreep terecht bij een massagesalon waar ik een soort shiatsu onderging. Deze behandeling ben ik nooit vergeten, in positieve zin. De locatie wist ik nog ongeveer en deze sloot naadloos aan op ons idee om een wandeling langs het Fewameer te maken. Zo gezegd zo gedaan. Vele eettentjes kwamen voorbij, maar niet dé massagesalon. Heel raar als je denkt dat je herinnering aan een bepaalde plek mogelijk niet blijkt te kloppen, maar het komt hier ook regelmatig voor dat een zaak gewoon niet meer bestaat. Ik hou het op het laatste. Dus verder zoeken.
Waar de een enkel een mannelijke masseur kon aanbieden had de ander alleen maar plek voor één persoon.
En toen werd ons wachten beloond. Een salon met een aantal ruimtes en vrouwelijke medewerkers. Slechts gescheiden door een dun wandje konden Clementine en ik elkaar goed horen, beiden behandeld door een jonge vrouw die van wanten wist. Eerlijk gezegd nog beter dan bij Seeing Hands, minder pijnlijk en meer ontspannen. Zo wil je wel een hele dag blijven liggen, wat ons betreft. Zelfs gezicht en schedel werden met professionele grepen en gevoel bewerkt. Bij ons beiden geen twijfel over herhaling van deze weldaad. We maken na afloop meteen een afspraak voor woensdag. Op die dag zijn we tevens van plan vroeg in de ochtend per kabelbaan omhoog te gaan naar Sarangkot voor de zonsopkomst. Vanaf die plek sprong ik ruim negen jaar geleden in het diepe, paragliden met een instructeur erbij. Dit avontuur gaan we nu niet aan, maar de mogelijkheden hier zijn enorm uitgebreid, dus kun je als senior ook nog heel wat beleven.
Na afloop verwachten we studente Chitra uit Bardia bij ons hotel. Zij studeert bosbouw en heeft elke werkdag college tot 2 uur in de middag. Heel fijn om haar terug te zien na ongeveer veertien maanden. Ze heeft het duidelijk naar haar zin in deze groene omgeving, vertelt gepassioneerd over haar studie en innovatieve toekomstplannen. Zij is zelfs regelmatig in contact met Jack Kinross, de Nieuwzeelander die zich hard maakt voor bescherming van luipaarden en die ik ook eerder ontmoette. Hij heeft zelf ooit een tijdje met een luipaard geleefd. Chitra wil zich inzetten voor een betere verbinding tussen mens en wilde dieren en kan over een tijdje bij Jack Kinross terecht voor een stage. Hoe gek het ook klinkt, ondanks dat jaarlijks nog steeds mensen gedood worden door tijgers of olifanten houden zij ook van hun dieren en willen dat deze beschermd worden. Komende donderdag ontvangen wij een rondleiding door Chitra op haar campus en vandaag mogen wij haar blij maken met een goede laptop van haar Nederlandse vrienden, plus een verrekijker van ons. In onze tuin nemen we een drankje met een snack en vervolgens eten we samen in een restaurant in onze straat.
Tot slot, velen van jullie weten dat ik elk jaar prachtige sjaals van diverse soorten wol kan meenemen naar Nederland. Yakwol, cashmere of pashmina, het kan nog steeds in vele kleuren en patronen. Voor wie deze keer interesse heeft stel ik voor mij persoonlijk te benaderen via Whatsapp of e-mail. Op verzoek kan ik foto’s laten zien, prijzen noemen en vervolgens hoor ik waar je voorkeur naar uitgaat. Via mij ben je nog steeds veel goedkoper uit dan via verkopers in Nederland.
Morgen een heerlijke hangdag die vast weer waardevol en gezellig wordt ingevuld door Clementine en mij.
E-mail: miesim@live.nl
Whatsapp: 06-28371803
ENGLISH VERSION
Slow travel
In my previous story I mentioned our switch to slow travel. You can interpret this in two ways. On the one hand you can think of our bus journey that was very slow because the route does not allow for much speed, on the other hand you can think of the days that are filled with fewer appointments and leave a lot of room for relaxation and spontaneity. And the latter is mainly what we have now started after the first full days. For that reason too, we will travel largely - and at a fast pace - by air to Bardia next Friday, in order to save time and energy. In daily life this is also often my goal, to no longer participate in the murderous pace of modern society.
As if reborn, we started this first full day in Pokhara with breakfast in the lush flower garden. Where I can really enjoy an environment of flowers and plants, without any real knowledge, Clementine knows every detail of this flora down to the last detail. After three days in a large hectic Asian city, this place feels like a breath of fresh air that we gladly surrender to. Off we went again, with the sole purpose of looking for possible purchases without obligation and an invigorating massage. During my last visit to Pokhara – more than six years ago – I ended up at the last minute at a massage parlour where I underwent a kind of shiatsu. I have never forgotten this treatment, in a positive sense. I still knew the location more or less and it fitted in perfectly with our idea to take a walk along Lake Fewa. No sooner said than done. Many eateries passed by, but not the massage parlour. Very strange if you think that your memory of a certain place may not be correct, but it also happens regularly here that a business simply no longer exists. I think it is the latter. So we continued looking.
Where one could only offer a male masseur, the other only had room for one person. And then our wait was rewarded. A parlour with a number of rooms and female employees. Only separated by a thin wall, Clementine and I could hear each other well, both treated by a young woman who knew what she was doing. To be honest, even better than at Seeing Hands, less painful and more relaxing. You want to stay like this all day, as far as we are concerned. Even the face and skull were treated with professional grips and feeling. Neither of us have any doubts about repeating this bliss. Afterwards, we immediately make an appointment for Wednesday. On that day, we also plan to go up to Sarangkhot early in the morning by cable car for the sunrise. From that place, I jumped into the deep end more than nine years ago, paragliding with an instructor. We are not going on this adventure now, but the possibilities here are enormous, so you can still experience a lot as a senior.
Afterwards, we expect student Chitra from Bardia at our hotel. She studies forestry and has lectures every working day until 2 o'clock in the afternoon. It was great to see her again after about fourteen months. She clearly enjoys this green environment, talks passionately about her studies and innovative plans for the future. She is even in regular contact with Jack Kinross, the New Zealander who is committed to protecting leopards and whom I also met earlier. He himself once lived with a leopard for a while. Chitra wants to work towards a better connection between humans and wild animals and can soon do an internship at Jack Kinross. As crazy as it sounds, despite the fact that people are still killed by tigers or elephants every year, they also love their animals and want them to be protected. Next Thursday we will receive a tour of Chitra's campus and today we can make her happy with a good laptop from her Dutch friends, plus a pair of binoculars from us. In our garden we will have a drink and a snack and then we will eat together in a restaurant in our street.
Finally, many of you know that every year I can bring beautiful scarves made of various types of wool to the Netherlands. Yak wool, cashmere or pashmina, it is still possible in many colors and patterns. For those who are interested this time, I suggest you contact me personally via Whatsapp or e-mail. On request I can show you photos, mention prices and then I will hear what you prefer. Through me you are still much cheaper than through sellers in the Netherlands. Tomorrow will be a wonderful day of hanging out, which will undoubtedly be filled with value and fun by Clementine and me.
E-mail: miesim@live.nl
Whatsapp: 06-28371803
.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2015-11-06 21:17:35
[totalVisitorCount] => 129954
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 293
[author] => Mieke
[cityName] => Pokhara
[travelId] => 509743
[travelTitle] => Terug naar Nepal.
[travelTitleSlugified] => terug-naar-nepal
[dateDepart] => 2017-02-16
[dateReturn] => 2017-03-17
[showDate] => yes
[goalId] => 11
[goalName] => Vrijwilligerswerk in het buitenland
[countryName] => Nepal
[countryIsoCode] => np
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/209/400_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/424/114_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => slow-travel
)
)
)
[_currentPageNumber:protected] => 2
[_filter:protected] =>
[_itemCountPerPage:protected] => 15
[_pageCount:protected] => 4
[_pageRange:protected] => 10
[_pages:protected] => stdClass Object
(
[pageCount] => 4
[itemCountPerPage] => 15
[first] => 1
[current] => 2
[last] => 4
[previous] => 1
[next] => 3
[pagesInRange] => Array
(
[1] => 1
[2] => 2
[3] => 3
[4] => 4
)
[firstPageInRange] => 1
[lastPageInRange] => 4
[currentItemCount] => 15
[totalItemCount] => 60
[firstItemNumber] => 16
[lastItemNumber] => 30
)
[_view:protected] =>
)
[breadcrumb] =>
>
Reisverslagen
[styleSheet] => https://cdn.easyapps.nl/578/css/style.css
)
Kathmandu - Nepal 
