)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Madagascar
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype Object
(
[_defaultDoctype:protected] => HTML4_LOOSE
[_registry:protected] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[doctypes] => Array
(
[XHTML11] =>
[XHTML1_STRICT] =>
[XHTML1_TRANSITIONAL] =>
[XHTML1_FRAMESET] =>
[XHTML1_RDFA] =>
[XHTML_BASIC1] =>
[XHTML5] =>
[HTML4_STRICT] =>
[HTML4_LOOSE] =>
[HTML4_FRAMESET] =>
[HTML5] =>
)
[doctype] => HTML4_LOOSE
)
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_Doctype
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink Object
(
[_itemKeys:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => href
[2] => hreflang
[3] => id
[4] => media
[5] => rel
[6] => rev
[7] => type
[8] => title
[9] => extras
[10] => sizes
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadLink
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Madagascar
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Madagascar
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_InlineScript
[_arbitraryAttributes:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureScriptType:protected] =>
[_captureScriptAttrs:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_optionalAttributes:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => defer
[2] => language
[3] => src
)
[_requiredAttributes:protected] => Array
(
[0] => type
)
[useCdata] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Madagascar
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle Object
(
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[_translate:protected] =>
[_translator:protected] =>
[_defaultAttachOrder:protected] =>
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Madagascar
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.prettyPhoto.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/aurigma.uploader.installationprogress.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/external/aurigma/local/aurigma.uploader.nl_localization.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/gmaps.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/googleMapsNew.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[29] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[30] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[31] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[32] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[33] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[34] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/PortalTicker.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/commentValidation.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Madagascar
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop Object
(
[partialCounter:protected] => 15
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial Object
(
[_objectKey:protected] =>
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Url] => Zend_View_Helper_Url Object
(
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
)
[_helperLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_helperLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filter:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterClass:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoaded:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_filterLoadedDir:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
)
[_escape:Zend_View_Abstract:private] => htmlspecialchars
[_encoding:Zend_View_Abstract:private] => UTF-8
[_lfiProtectionOn:Zend_View_Abstract:private] => 1
[_loaders:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[filter] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Filter_] => Array
(
[0] => Zend/View/Filter/
[1] => ./views/filters/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/filters/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
[helper] => Zend_Loader_PluginLoader Object
(
[_loadedPluginPaths:protected] => Array
(
)
[_loadedPlugins:protected] => Array
(
[HeadMeta] => Zend_View_Helper_HeadMeta
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink
[HeadScript] => Zend_View_Helper_HeadScript
[InlineScript] => Zend_View_Helper_InlineScript
[HeadTitle] => Zend_View_Helper_HeadTitle
[PartialLoop] => Zend_View_Helper_PartialLoop
[Slugify] => TravelLog\View\Helper\Slugify
[DateTime] => TravelLog\View\Helper\DateTime
[Url] => Zend_View_Helper_Url
[ClickTracking] => TravelLog\View\Helper\ClickTracking
[TruncateWords] => TravelLog\View\Helper\TruncateWords
[PaginationControl] => Zend_View_Helper_PaginationControl
[Partial] => Zend_View_Helper_Partial
)
[_prefixToPaths:protected] => Array
(
[Zend_View_Helper_] => Array
(
[0] => Zend/View/Helper/
[1] => ./views/helpers/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/helpers/
)
[TravelLog\View\Helper\] => Array
(
[0] => /srv/www/tl-www/website/application/library/TravelLog/View/Helper/
)
)
[_useStaticRegistry:protected] =>
)
)
[_loaderTypes:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[0] => filter
[1] => helper
)
[_strictVars:Zend_View_Abstract:private] =>
[module] => home
[controller] => madagascar
[action] => reisverslagen
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
(
[_previous:Zend_Exception:private] =>
[message:protected] => Invalid controller specified (madagascar)
[string:Exception:private] =>
[code:protected] => 0
[file:protected] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Dispatcher/Standard.php
[line:protected] => 248
[trace:Exception:private] => Array
(
[0] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Controller/Front.php
[line] => 954
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Dispatcher_Standard
[type] => ->
[args] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /madagascar/reisverslagen/p/1
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => madagascar/reisverslagen/p/1
[_params:protected] => Array
(
[controller] => madagascar
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[module] => home
[error_handler] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[exception] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
[type] => EXCEPTION_NO_CONTROLLER
[request] => Zend_Controller_Request_Http Object
(
[_paramSources:protected] => Array
(
[0] => _GET
[1] => _POST
)
[_requestUri:protected] => /madagascar/reisverslagen/p/1
[_baseUrl:protected] =>
[_basePath:protected] =>
[_pathInfo:protected] => madagascar/reisverslagen/p/1
[_params:protected] => Array
(
[controller] => madagascar
[action] => reisverslagen
[p] => 1
[module] => home
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => madagascar
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => reisverslagen
[_actionKey:protected] => action
)
)
)
[continentId] => 1
[countryId] => 113
)
[_rawBody:protected] =>
[_aliases:protected] => Array
(
)
[_dispatched:protected] => 1
[_module:protected] => home
[_moduleKey:protected] => module
[_controller:protected] => reports
[_controllerKey:protected] => controller
[_action:protected] => index
[_actionKey:protected] => action
)
[1] => Zend_Controller_Response_Http Object
(
[_body:protected] => Array
(
[default] =>
)
[_exceptions:protected] => Array
(
[0] => Zend_Controller_Dispatcher_Exception Object
*RECURSION*
)
[_headers:protected] => Array
(
)
[_headersRaw:protected] => Array
(
)
[_httpResponseCode:protected] => 200
[_isRedirect:protected] =>
[_renderExceptions:protected] =>
[headersSentThrowsException] => 1
)
)
)
[1] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application/Bootstrap/Bootstrap.php
[line] => 97
[function] => dispatch
[class] => Zend_Controller_Front
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[2] => Array
(
[file] => /opt/ZendFramework/library/Zend/Application.php
[line] => 366
[function] => run
[class] => Zend_Application_Bootstrap_Bootstrap
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
[3] => Array
(
[file] => /srv/www/tl-www/website/public/index.php
[line] => 220
[function] => run
[class] => Zend_Application
[type] => ->
[args] => Array
(
)
)
)
[previous:Exception:private] =>
)
[currentUserId] => 0
[currentUserName] =>
[domainName] => waarbenjij.nu
[protocol] => https://
[cdnRoot] => https://cdn.easyapps.nl/
[cdn] => https://cdn.easyapps.nl/578/
[notificationWindow] =>
[customBannerParameters] => Array
(
)
[analyticsDomain] => .waarbenjij.nu
[analyticsCode] => UA-109425-7
[analyticsClickTracking] =>
[allContinents] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 1
[name] => Afrika
[nameSlugified] => afrika
[nameSlugifiedCrc32] => 1586791595
[info] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 2
[name] => Azië
[nameSlugified] => azie
[nameSlugifiedCrc32] => 1918887877
[info] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 3
[name] => Centraal-Amerika
[nameSlugified] => centraal-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 4250903019
[info] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 4
[name] => Europa
[nameSlugified] => europa
[nameSlugifiedCrc32] => 1342086343
[info] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 5
[name] => Midden Oosten
[nameSlugified] => midden-oosten
[nameSlugifiedCrc32] => 3432809701
[info] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 6
[name] => Noord-Amerika
[nameSlugified] => noord-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 20851603
[info] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 7
[name] => Oceanië
[nameSlugified] => oceanie
[nameSlugifiedCrc32] => 1997821390
[info] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 8
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[nameSlugifiedCrc32] => 2319586005
[info] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[languageId] => 1
[continentId] => 9
[name] => Zuid-Amerika
[nameSlugified] => zuid-amerika
[nameSlugifiedCrc32] => 2250637612
[info] =>
)
)
[allCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 209
[isoCode] => af
[name] => Afghanistan
[nameSlugified] => afghanistan
[continentId] => 2
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 254
[isoCode] => ax
[name] => Åland
[nameSlugified] => aland
[continentId] => 4
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 242
[isoCode] => us
[name] => Alaska
[nameSlugified] => alaska
[continentId] => 6
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 1
[isoCode] => al
[name] => Albanië
[nameSlugified] => albanie
[continentId] => 4
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 2
[isoCode] => dz
[name] => Algerije
[nameSlugified] => algerije
[continentId] => 1
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 3
[isoCode] => as
[name] => Amerikaans Samoa
[nameSlugified] => amerikaans-samoa
[continentId] => 7
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 190
[isoCode] => vi
[name] => Amerikaanse maagdeneilanden
[nameSlugified] => amerikaanse-maagdeneilanden
[continentId] => 3
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 4
[isoCode] => ad
[name] => Andorra
[nameSlugified] => andorra
[continentId] => 4
)
[8] => stdClass Object
(
[countryId] => 5
[isoCode] => ao
[name] => Angola
[nameSlugified] => angola
[continentId] => 1
)
[9] => stdClass Object
(
[countryId] => 6
[isoCode] => ai
[name] => Anguilla
[nameSlugified] => anguilla
[continentId] => 3
)
[10] => stdClass Object
(
[countryId] => 212
[isoCode] => aq
[name] => Antarctica
[nameSlugified] => antarctica
[continentId] => 9
)
[11] => stdClass Object
(
[countryId] => 7
[isoCode] => ag
[name] => Antigua
[nameSlugified] => antigua
[continentId] => 3
)
[12] => stdClass Object
(
[countryId] => 8
[isoCode] => ar
[name] => Argentinië
[nameSlugified] => argentinie
[continentId] => 9
)
[13] => stdClass Object
(
[countryId] => 9
[isoCode] => am
[name] => Armenië
[nameSlugified] => armenie
[continentId] => 2
)
[14] => stdClass Object
(
[countryId] => 10
[isoCode] => aw
[name] => Aruba
[nameSlugified] => aruba
[continentId] => 3
)
[15] => stdClass Object
(
[countryId] => 11
[isoCode] => au
[name] => Australië
[nameSlugified] => australie
[continentId] => 7
)
[16] => stdClass Object
(
[countryId] => 13
[isoCode] => az
[name] => Azerbeidjan
[nameSlugified] => azerbeidjan
[continentId] => 2
)
[17] => stdClass Object
(
[countryId] => 14
[isoCode] => bs
[name] => Bahama's
[nameSlugified] => bahama-s
[continentId] => 3
)
[18] => stdClass Object
(
[countryId] => 15
[isoCode] => bh
[name] => Bahrain
[nameSlugified] => bahrain
[continentId] => 5
)
[19] => stdClass Object
(
[countryId] => 16
[isoCode] => bd
[name] => Bangladesh
[nameSlugified] => bangladesh
[continentId] => 2
)
[20] => stdClass Object
(
[countryId] => 17
[isoCode] => bb
[name] => Barbados
[nameSlugified] => barbados
[continentId] => 3
)
[21] => stdClass Object
(
[countryId] => 19
[isoCode] => be
[name] => België
[nameSlugified] => belgie
[continentId] => 4
)
[22] => stdClass Object
(
[countryId] => 20
[isoCode] => bz
[name] => Belize
[nameSlugified] => belize
[continentId] => 1
)
[23] => stdClass Object
(
[countryId] => 21
[isoCode] => bj
[name] => Benin
[nameSlugified] => benin
[continentId] => 1
)
[24] => stdClass Object
(
[countryId] => 22
[isoCode] => bm
[name] => Bermuda
[nameSlugified] => bermuda
[continentId] => 6
)
[25] => stdClass Object
(
[countryId] => 23
[isoCode] => bt
[name] => Bhutan
[nameSlugified] => bhutan
[continentId] => 2
)
[26] => stdClass Object
(
[countryId] => 24
[isoCode] => bo
[name] => Bolivia
[nameSlugified] => bolivia
[continentId] => 9
)
[27] => stdClass Object
(
[countryId] => 252
[isoCode] => bq
[name] => Bonaire
[nameSlugified] => bonaire
[continentId] => 9
)
[28] => stdClass Object
(
[countryId] => 217
[isoCode] => ba
[name] => Bosnië en Herzegovina
[nameSlugified] => bosnie-en-herzegovina
[continentId] => 4
)
[29] => stdClass Object
(
[countryId] => 25
[isoCode] => bw
[name] => Botswana
[nameSlugified] => botswana
[continentId] => 1
)
[30] => stdClass Object
(
[countryId] => 226
[isoCode] => bv
[name] => Bouve Eilanden
[nameSlugified] => bouve-eilanden
[continentId] => 7
)
[31] => stdClass Object
(
[countryId] => 26
[isoCode] => br
[name] => Brazilië
[nameSlugified] => brazilie
[continentId] => 9
)
[32] => stdClass Object
(
[countryId] => 229
[isoCode] => io
[name] => Brits Territorium
[nameSlugified] => brits-territorium
[continentId] => 2
)
[33] => stdClass Object
(
[countryId] => 27
[isoCode] => vg
[name] => Britse maagdeneilanden
[nameSlugified] => britse-maagdeneilanden
[continentId] => 7
)
[34] => stdClass Object
(
[countryId] => 28
[isoCode] => bn
[name] => Brunei
[nameSlugified] => brunei
[continentId] => 2
)
[35] => stdClass Object
(
[countryId] => 29
[isoCode] => bg
[name] => Bulgarije
[nameSlugified] => bulgarije
[continentId] => 4
)
[36] => stdClass Object
(
[countryId] => 30
[isoCode] => bf
[name] => Burkina Faso
[nameSlugified] => burkina-faso
[continentId] => 1
)
[37] => stdClass Object
(
[countryId] => 31
[isoCode] => bi
[name] => Burundi
[nameSlugified] => burundi
[continentId] => 1
)
[38] => stdClass Object
(
[countryId] => 32
[isoCode] => kh
[name] => Cambodja
[nameSlugified] => cambodja
[continentId] => 2
)
[39] => stdClass Object
(
[countryId] => 34
[isoCode] => ca
[name] => Canada
[nameSlugified] => canada
[continentId] => 6
)
[40] => stdClass Object
(
[countryId] => 36
[isoCode] => ky
[name] => Cayman Eilanden
[nameSlugified] => cayman-eilanden
[continentId] => 3
)
[41] => stdClass Object
(
[countryId] => 37
[isoCode] => cf
[name] => Centraal Afrikaanse Republiek
[nameSlugified] => centraal-afrikaanse-republiek
[continentId] => 1
)
[42] => stdClass Object
(
[countryId] => 40
[isoCode] => cl
[name] => Chili
[nameSlugified] => chili
[continentId] => 9
)
[43] => stdClass Object
(
[countryId] => 41
[isoCode] => cn
[name] => China
[nameSlugified] => china
[continentId] => 2
)
[44] => stdClass Object
(
[countryId] => 42
[isoCode] => co
[name] => Colombia
[nameSlugified] => colombia
[continentId] => 9
)
[45] => stdClass Object
(
[countryId] => 231
[isoCode] => km
[name] => Comoros
[nameSlugified] => comoros
[continentId] => 7
)
[46] => stdClass Object
(
[countryId] => 43
[isoCode] => cg
[name] => Congo - Brazzaville
[nameSlugified] => congo-brazzaville
[continentId] => 1
)
[47] => stdClass Object
(
[countryId] => 44
[isoCode] => cd
[name] => Congo, Democratische Republiek v
[nameSlugified] => congo-democratische-republiek-v
[continentId] => 1
)
[48] => stdClass Object
(
[countryId] => 45
[isoCode] => ck
[name] => Cook Eilanden
[nameSlugified] => cook-eilanden
[continentId] => 7
)
[49] => stdClass Object
(
[countryId] => 46
[isoCode] => cr
[name] => Costa Rica
[nameSlugified] => costa-rica
[continentId] => 3
)
[50] => stdClass Object
(
[countryId] => 208
[isoCode] => cu
[name] => Cuba
[nameSlugified] => cuba
[continentId] => 3
)
[51] => stdClass Object
(
[countryId] => 251
[isoCode] => cw
[name] => Curaçao
[nameSlugified] => curacao
[continentId] => 9
)
[52] => stdClass Object
(
[countryId] => 48
[isoCode] => cy
[name] => Cyprus
[nameSlugified] => cyprus
[continentId] => 5
)
[53] => stdClass Object
(
[countryId] => 249
[isoCode] => gx
[name] => De ruimte
[nameSlugified] => de-ruimte
[continentId] => 0
)
[54] => stdClass Object
(
[countryId] => 50
[isoCode] => dk
[name] => Denemarken
[nameSlugified] => denemarken
[continentId] => 4
)
[55] => stdClass Object
(
[countryId] => 51
[isoCode] => dj
[name] => Djibouti
[nameSlugified] => djibouti
[continentId] => 1
)
[56] => stdClass Object
(
[countryId] => 52
[isoCode] => dm
[name] => Dominica
[nameSlugified] => dominica
[continentId] => 3
)
[57] => stdClass Object
(
[countryId] => 53
[isoCode] => do
[name] => Dominicaanse Republiek
[nameSlugified] => dominicaanse-republiek
[continentId] => 3
)
[58] => stdClass Object
(
[countryId] => 70
[isoCode] => de
[name] => Duitsland
[nameSlugified] => duitsland
[continentId] => 4
)
[59] => stdClass Object
(
[countryId] => 54
[isoCode] => ec
[name] => Ecuador
[nameSlugified] => ecuador
[continentId] => 9
)
[60] => stdClass Object
(
[countryId] => 55
[isoCode] => eg
[name] => Egypte
[nameSlugified] => egypte
[continentId] => 1
)
[61] => stdClass Object
(
[countryId] => 56
[isoCode] => sv
[name] => El Salvador
[nameSlugified] => el-salvador
[continentId] => 3
)
[62] => stdClass Object
(
[countryId] => 57
[isoCode] => gq
[name] => Equatoriaal Guinea
[nameSlugified] => equatoriaal-guinea
[continentId] => 1
)
[63] => stdClass Object
(
[countryId] => 58
[isoCode] => er
[name] => Eritrea
[nameSlugified] => eritrea
[continentId] => 1
)
[64] => stdClass Object
(
[countryId] => 59
[isoCode] => ee
[name] => Estland
[nameSlugified] => estland
[continentId] => 4
)
[65] => stdClass Object
(
[countryId] => 60
[isoCode] => et
[name] => Ethiopië
[nameSlugified] => ethiopie
[continentId] => 1
)
[66] => stdClass Object
(
[countryId] => 219
[isoCode] => fk
[name] => Falkland Eilanden
[nameSlugified] => falkland-eilanden
[continentId] => 9
)
[67] => stdClass Object
(
[countryId] => 61
[isoCode] => fo
[name] => Faroe eilanden
[nameSlugified] => faroe-eilanden
[continentId] => 4
)
[68] => stdClass Object
(
[countryId] => 62
[isoCode] => fj
[name] => Fiji
[nameSlugified] => fiji
[continentId] => 7
)
[69] => stdClass Object
(
[countryId] => 148
[isoCode] => ph
[name] => Filipijnen
[nameSlugified] => filipijnen
[continentId] => 2
)
[70] => stdClass Object
(
[countryId] => 63
[isoCode] => fi
[name] => Finland
[nameSlugified] => finland
[continentId] => 4
)
[71] => stdClass Object
(
[countryId] => 64
[isoCode] => fr
[name] => Frankrijk
[nameSlugified] => frankrijk
[continentId] => 4
)
[72] => stdClass Object
(
[countryId] => 65
[isoCode] => gf
[name] => Frans Guiana
[nameSlugified] => frans-guiana
[continentId] => 9
)
[73] => stdClass Object
(
[countryId] => 66
[isoCode] => pf
[name] => Frans Polynesië
[nameSlugified] => frans-polynesie
[continentId] => 7
)
[74] => stdClass Object
(
[countryId] => 67
[isoCode] => ga
[name] => Gabon
[nameSlugified] => gabon
[continentId] => 1
)
[75] => stdClass Object
(
[countryId] => 68
[isoCode] => gm
[name] => Gambia
[nameSlugified] => gambia
[continentId] => 1
)
[76] => stdClass Object
(
[countryId] => 69
[isoCode] => ge
[name] => Georgië
[nameSlugified] => georgie
[continentId] => 2
)
[77] => stdClass Object
(
[countryId] => 71
[isoCode] => gh
[name] => Ghana
[nameSlugified] => ghana
[continentId] => 1
)
[78] => stdClass Object
(
[countryId] => 72
[isoCode] => gi
[name] => Gibraltar
[nameSlugified] => gibraltar
[continentId] => 4
)
[79] => stdClass Object
(
[countryId] => 73
[isoCode] => gd
[name] => Granada
[nameSlugified] => granada
[continentId] => 4
)
[80] => stdClass Object
(
[countryId] => 74
[isoCode] => gr
[name] => Griekenland
[nameSlugified] => griekenland
[continentId] => 4
)
[81] => stdClass Object
(
[countryId] => 75
[isoCode] => gl
[name] => Groenland
[nameSlugified] => groenland
[continentId] => 4
)
[82] => stdClass Object
(
[countryId] => 76
[isoCode] => gp
[name] => Guadeloupe
[nameSlugified] => guadeloupe
[continentId] => 3
)
[83] => stdClass Object
(
[countryId] => 77
[isoCode] => gu
[name] => Guam
[nameSlugified] => guam
[continentId] => 7
)
[84] => stdClass Object
(
[countryId] => 78
[isoCode] => gt
[name] => Guatemala
[nameSlugified] => guatemala
[continentId] => 3
)
[85] => stdClass Object
(
[countryId] => 80
[isoCode] => gn
[name] => Guinea
[nameSlugified] => guinea
[continentId] => 1
)
[86] => stdClass Object
(
[countryId] => 79
[isoCode] => gw
[name] => Guinea-Bissau
[nameSlugified] => guinea-bissau
[continentId] => 1
)
[87] => stdClass Object
(
[countryId] => 81
[isoCode] => gy
[name] => Guyana
[nameSlugified] => guyana
[continentId] => 9
)
[88] => stdClass Object
(
[countryId] => 82
[isoCode] => ht
[name] => Haïti
[nameSlugified] => haiti
[continentId] => 3
)
[89] => stdClass Object
(
[countryId] => 248
[isoCode] => hi
[name] => Hawaï
[nameSlugified] => hawai
[continentId] => 6
)
[90] => stdClass Object
(
[countryId] => 228
[isoCode] => hm
[name] => Heard en Mc Donald Eilanden
[nameSlugified] => heard-en-mc-donald-eilanden
[continentId] => 7
)
[91] => stdClass Object
(
[countryId] => 83
[isoCode] => hn
[name] => Honduras
[nameSlugified] => honduras
[continentId] => 3
)
[92] => stdClass Object
(
[countryId] => 84
[isoCode] => hk
[name] => Hong Kong
[nameSlugified] => hong-kong
[continentId] => 2
)
[93] => stdClass Object
(
[countryId] => 85
[isoCode] => hu
[name] => Hongarije
[nameSlugified] => hongarije
[continentId] => 4
)
[94] => stdClass Object
(
[countryId] => 91
[isoCode] => ie
[name] => Ierland
[nameSlugified] => ierland
[continentId] => 4
)
[95] => stdClass Object
(
[countryId] => 86
[isoCode] => is
[name] => IJsland
[nameSlugified] => ijsland
[continentId] => 4
)
[96] => stdClass Object
(
[countryId] => 87
[isoCode] => in
[name] => India
[nameSlugified] => india
[continentId] => 2
)
[97] => stdClass Object
(
[countryId] => 88
[isoCode] => id
[name] => Indonesië
[nameSlugified] => indonesie
[continentId] => 2
)
[98] => stdClass Object
(
[countryId] => 90
[isoCode] => iq
[name] => Irak
[nameSlugified] => irak
[continentId] => 5
)
[99] => stdClass Object
(
[countryId] => 89
[isoCode] => ir
[name] => Iran
[nameSlugified] => iran
[continentId] => 5
)
[100] => stdClass Object
(
[countryId] => 92
[isoCode] => il
[name] => Israel
[nameSlugified] => israel
[continentId] => 5
)
[101] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[isoCode] => it
[name] => Italië
[nameSlugified] => italie
[continentId] => 4
)
[102] => stdClass Object
(
[countryId] => 94
[isoCode] => ci
[name] => Ivoorkust
[nameSlugified] => ivoorkust
[continentId] => 1
)
[103] => stdClass Object
(
[countryId] => 95
[isoCode] => jm
[name] => Jamaica
[nameSlugified] => jamaica
[continentId] => 3
)
[104] => stdClass Object
(
[countryId] => 96
[isoCode] => jp
[name] => Japan
[nameSlugified] => japan
[continentId] => 2
)
[105] => stdClass Object
(
[countryId] => 203
[isoCode] => ye
[name] => Jemen
[nameSlugified] => jemen
[continentId] => 5
)
[106] => stdClass Object
(
[countryId] => 97
[isoCode] => jo
[name] => Jordanië
[nameSlugified] => jordanie
[continentId] => 5
)
[107] => stdClass Object
(
[countryId] => 35
[isoCode] => cv
[name] => Kaap Verdië
[nameSlugified] => kaap-verdie
[continentId] => 3
)
[108] => stdClass Object
(
[countryId] => 33
[isoCode] => cm
[name] => Kameroen
[nameSlugified] => kameroen
[continentId] => 1
)
[109] => stdClass Object
(
[countryId] => 39
[isoCode] => cs
[name] => Kanaaleilanden
[nameSlugified] => kanaaleilanden
[continentId] => 4
)
[110] => stdClass Object
(
[countryId] => 98
[isoCode] => kz
[name] => Kazachstan
[nameSlugified] => kazachstan
[continentId] => 2
)
[111] => stdClass Object
(
[countryId] => 99
[isoCode] => ke
[name] => Kenia
[nameSlugified] => kenia
[continentId] => 1
)
[112] => stdClass Object
(
[countryId] => 227
[isoCode] => cx
[name] => Kerst Eiland
[nameSlugified] => kerst-eiland
[continentId] => 7
)
[113] => stdClass Object
(
[countryId] => 230
[isoCode] => ki
[name] => Kiribati
[nameSlugified] => kiribati
[continentId] => 7
)
[114] => stdClass Object
(
[countryId] => 100
[isoCode] => kw
[name] => Koeweit
[nameSlugified] => koeweit
[continentId] => 5
)
[115] => stdClass Object
(
[countryId] => 243
[isoCode] => kx
[name] => Kosovo
[nameSlugified] => kosovo
[continentId] => 4
)
[116] => stdClass Object
(
[countryId] => 47
[isoCode] => hr
[name] => Kroatië
[nameSlugified] => kroatie
[continentId] => 4
)
[117] => stdClass Object
(
[countryId] => 101
[isoCode] => kg
[name] => Kyrgizië
[nameSlugified] => kyrgizie
[continentId] => 2
)
[118] => stdClass Object
(
[countryId] => 102
[isoCode] => la
[name] => Laos
[nameSlugified] => laos
[continentId] => 2
)
[119] => stdClass Object
(
[countryId] => 105
[isoCode] => ls
[name] => Lesotho
[nameSlugified] => lesotho
[continentId] => 1
)
[120] => stdClass Object
(
[countryId] => 103
[isoCode] => lv
[name] => Letland
[nameSlugified] => letland
[continentId] => 4
)
[121] => stdClass Object
(
[countryId] => 104
[isoCode] => lb
[name] => Libanon
[nameSlugified] => libanon
[continentId] => 5
)
[122] => stdClass Object
(
[countryId] => 106
[isoCode] => lr
[name] => Liberië
[nameSlugified] => liberie
[continentId] => 1
)
[123] => stdClass Object
(
[countryId] => 107
[isoCode] => ly
[name] => Libië
[nameSlugified] => libie
[continentId] => 1
)
[124] => stdClass Object
(
[countryId] => 108
[isoCode] => li
[name] => Liechtenstein
[nameSlugified] => liechtenstein
[continentId] => 4
)
[125] => stdClass Object
(
[countryId] => 109
[isoCode] => lt
[name] => Litouwen
[nameSlugified] => litouwen
[continentId] => 4
)
[126] => stdClass Object
(
[countryId] => 110
[isoCode] => lu
[name] => Luxemburg
[nameSlugified] => luxemburg
[continentId] => 4
)
[127] => stdClass Object
(
[countryId] => 111
[isoCode] => mo
[name] => Macau
[nameSlugified] => macau
[continentId] => 2
)
[128] => stdClass Object
(
[countryId] => 112
[isoCode] => mk
[name] => Macedonië
[nameSlugified] => macedonie
[continentId] => 4
)
[129] => stdClass Object
(
[countryId] => 113
[isoCode] => mg
[name] => Madagascar
[nameSlugified] => madagascar
[continentId] => 1
)
[130] => stdClass Object
(
[countryId] => 114
[isoCode] => mw
[name] => Malawi
[nameSlugified] => malawi
[continentId] => 1
)
[131] => stdClass Object
(
[countryId] => 221
[isoCode] => mv
[name] => Malediven
[nameSlugified] => malediven
[continentId] => 2
)
[132] => stdClass Object
(
[countryId] => 115
[isoCode] => my
[name] => Maleisië
[nameSlugified] => maleisie
[continentId] => 2
)
[133] => stdClass Object
(
[countryId] => 116
[isoCode] => ml
[name] => Mali
[nameSlugified] => mali
[continentId] => 1
)
[134] => stdClass Object
(
[countryId] => 117
[isoCode] => mt
[name] => Malta
[nameSlugified] => malta
[continentId] => 4
)
[135] => stdClass Object
(
[countryId] => 128
[isoCode] => ma
[name] => Marokko
[nameSlugified] => marokko
[continentId] => 1
)
[136] => stdClass Object
(
[countryId] => 118
[isoCode] => mh
[name] => Marshall eilanden
[nameSlugified] => marshall-eilanden
[continentId] => 7
)
[137] => stdClass Object
(
[countryId] => 119
[isoCode] => mq
[name] => Martinique
[nameSlugified] => martinique
[continentId] => 3
)
[138] => stdClass Object
(
[countryId] => 120
[isoCode] => mr
[name] => Mauritanië
[nameSlugified] => mauritanie
[continentId] => 1
)
[139] => stdClass Object
(
[countryId] => 121
[isoCode] => mu
[name] => Mauritius
[nameSlugified] => mauritius
[continentId] => 3
)
[140] => stdClass Object
(
[countryId] => 241
[isoCode] => yt
[name] => Mayotte
[nameSlugified] => mayotte
[continentId] => 7
)
[141] => stdClass Object
(
[countryId] => 122
[isoCode] => mx
[name] => Mexico
[nameSlugified] => mexico
[continentId] => 6
)
[142] => stdClass Object
(
[countryId] => 123
[isoCode] => fm
[name] => Micronesië
[nameSlugified] => micronesie
[continentId] => 7
)
[143] => stdClass Object
(
[countryId] => 124
[isoCode] => md
[name] => Moldavië
[nameSlugified] => moldavie
[continentId] => 4
)
[144] => stdClass Object
(
[countryId] => 125
[isoCode] => mc
[name] => Monaco
[nameSlugified] => monaco
[continentId] => 4
)
[145] => stdClass Object
(
[countryId] => 126
[isoCode] => mn
[name] => Mongolië
[nameSlugified] => mongolie
[continentId] => 2
)
[146] => stdClass Object
(
[countryId] => 244
[isoCode] => me
[name] => Montenegro
[nameSlugified] => montenegro
[continentId] => 4
)
[147] => stdClass Object
(
[countryId] => 127
[isoCode] => ms
[name] => Montserat
[nameSlugified] => montserat
[continentId] => 9
)
[148] => stdClass Object
(
[countryId] => 129
[isoCode] => mz
[name] => Mozambique
[nameSlugified] => mozambique
[continentId] => 1
)
[149] => stdClass Object
(
[countryId] => 130
[isoCode] => mm
[name] => Myanmar
[nameSlugified] => myanmar
[continentId] => 2
)
[150] => stdClass Object
(
[countryId] => 131
[isoCode] => na
[name] => Namibië
[nameSlugified] => namibie
[continentId] => 1
)
[151] => stdClass Object
(
[countryId] => 233
[isoCode] => nr
[name] => Nauru
[nameSlugified] => nauru
[continentId] => 7
)
[152] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[isoCode] => nl
[name] => Nederland
[nameSlugified] => nederland
[continentId] => 4
)
[153] => stdClass Object
(
[countryId] => 133
[isoCode] => cw
[name] => Nederlandse Antillen
[nameSlugified] => nederlandse-antillen
[continentId] => 3
)
[154] => stdClass Object
(
[countryId] => 132
[isoCode] => np
[name] => Nepal
[nameSlugified] => nepal
[continentId] => 2
)
[155] => stdClass Object
(
[countryId] => 137
[isoCode] => ni
[name] => Nicaragua
[nameSlugified] => nicaragua
[continentId] => 3
)
[156] => stdClass Object
(
[countryId] => 135
[isoCode] => nc
[name] => Nieuw Caledonië
[nameSlugified] => nieuw-caledonie
[continentId] => 7
)
[157] => stdClass Object
(
[countryId] => 136
[isoCode] => nz
[name] => Nieuw Zeeland
[nameSlugified] => nieuw-zeeland
[continentId] => 7
)
[158] => stdClass Object
(
[countryId] => 138
[isoCode] => ne
[name] => Niger
[nameSlugified] => niger
[continentId] => 1
)
[159] => stdClass Object
(
[countryId] => 139
[isoCode] => ng
[name] => Nigeria
[nameSlugified] => nigeria
[continentId] => 1
)
[160] => stdClass Object
(
[countryId] => 234
[isoCode] => nu
[name] => Niue
[nameSlugified] => niue
[continentId] => 7
)
[161] => stdClass Object
(
[countryId] => 210
[isoCode] => kp
[name] => Noord-Korea
[nameSlugified] => noord-korea
[continentId] => 2
)
[162] => stdClass Object
(
[countryId] => 216
[isoCode] => nt
[name] => Noordpool
[nameSlugified] => noordpool
[continentId] => 4
)
[163] => stdClass Object
(
[countryId] => 140
[isoCode] => no
[name] => Noorwegen
[nameSlugified] => noorwegen
[continentId] => 4
)
[164] => stdClass Object
(
[countryId] => 232
[isoCode] => nf
[name] => Norfolk Eilanden
[nameSlugified] => norfolk-eilanden
[continentId] => 7
)
[165] => stdClass Object
(
[countryId] => 191
[isoCode] => ug
[name] => Oeganda
[nameSlugified] => oeganda
[continentId] => 1
)
[166] => stdClass Object
(
[countryId] => 192
[isoCode] => ua
[name] => Oekraïne
[nameSlugified] => oekraine
[continentId] => 4
)
[167] => stdClass Object
(
[countryId] => 197
[isoCode] => uz
[name] => Oezbekistan
[nameSlugified] => oezbekistan
[continentId] => 2
)
[168] => stdClass Object
(
[countryId] => 141
[isoCode] => om
[name] => Oman
[nameSlugified] => oman
[continentId] => 5
)
[169] => stdClass Object
(
[countryId] => 218
[isoCode] => tl
[name] => Oost Timor
[nameSlugified] => oost-timor
[continentId] => 2
)
[170] => stdClass Object
(
[countryId] => 12
[isoCode] => at
[name] => Oostenrijk
[nameSlugified] => oostenrijk
[continentId] => 4
)
[171] => stdClass Object
(
[countryId] => 246
[isoCode] => rn
[name] => Paaseiland
[nameSlugified] => paaseiland
[continentId] => 7
)
[172] => stdClass Object
(
[countryId] => 142
[isoCode] => pk
[name] => Pakistan
[nameSlugified] => pakistan
[continentId] => 2
)
[173] => stdClass Object
(
[countryId] => 143
[isoCode] => pw
[name] => Palau
[nameSlugified] => palau
[continentId] => 7
)
[174] => stdClass Object
(
[countryId] => 214
[isoCode] => ps
[name] => Palestina
[nameSlugified] => palestina
[continentId] => 5
)
[175] => stdClass Object
(
[countryId] => 144
[isoCode] => pa
[name] => Panama
[nameSlugified] => panama
[continentId] => 3
)
[176] => stdClass Object
(
[countryId] => 145
[isoCode] => pg
[name] => Papua Nieuw Guinea
[nameSlugified] => papua-nieuw-guinea
[continentId] => 7
)
[177] => stdClass Object
(
[countryId] => 146
[isoCode] => py
[name] => Paraguay
[nameSlugified] => paraguay
[continentId] => 9
)
[178] => stdClass Object
(
[countryId] => 147
[isoCode] => pe
[name] => Peru
[nameSlugified] => peru
[continentId] => 9
)
[179] => stdClass Object
(
[countryId] => 236
[isoCode] => pn
[name] => Pitcairn
[nameSlugified] => pitcairn
[continentId] => 7
)
[180] => stdClass Object
(
[countryId] => 149
[isoCode] => pl
[name] => Polen
[nameSlugified] => polen
[continentId] => 4
)
[181] => stdClass Object
(
[countryId] => 150
[isoCode] => pt
[name] => Portugal
[nameSlugified] => portugal
[continentId] => 4
)
[182] => stdClass Object
(
[countryId] => 151
[isoCode] => pr
[name] => Puerto Rico
[nameSlugified] => puerto-rico
[continentId] => 3
)
[183] => stdClass Object
(
[countryId] => 152
[isoCode] => qa
[name] => Qatar
[nameSlugified] => qatar
[continentId] => 5
)
[184] => stdClass Object
(
[countryId] => 999
[isoCode] => rr
[name] => reisinspiratie
[nameSlugified] => reisinspiratie
[continentId] => 4
)
[185] => stdClass Object
(
[countryId] => 153
[isoCode] => re
[name] => Réunion
[nameSlugified] => reunion
[continentId] => 1
)
[186] => stdClass Object
(
[countryId] => 154
[isoCode] => ro
[name] => Roemenië
[nameSlugified] => roemenie
[continentId] => 4
)
[187] => stdClass Object
(
[countryId] => 155
[isoCode] => ru
[name] => Rusland
[nameSlugified] => rusland
[continentId] => 4
)
[188] => stdClass Object
(
[countryId] => 156
[isoCode] => rw
[name] => Rwanda
[nameSlugified] => rwanda
[continentId] => 1
)
[189] => stdClass Object
(
[countryId] => 157
[isoCode] => mp
[name] => Saipan
[nameSlugified] => saipan
[continentId] => 7
)
[190] => stdClass Object
(
[countryId] => 222
[isoCode] => ws
[name] => Samoa
[nameSlugified] => samoa
[continentId] => 7
)
[191] => stdClass Object
(
[countryId] => 158
[isoCode] => sm
[name] => San Marino
[nameSlugified] => san-marino
[continentId] => 4
)
[192] => stdClass Object
(
[countryId] => 239
[isoCode] => st
[name] => Sao Tome en Principe
[nameSlugified] => sao-tome-en-principe
[continentId] => 1
)
[193] => stdClass Object
(
[countryId] => 159
[isoCode] => sa
[name] => Saudi Arabië
[nameSlugified] => saudi-arabie
[continentId] => 5
)
[194] => stdClass Object
(
[countryId] => 160
[isoCode] => sn
[name] => Senegal
[nameSlugified] => senegal
[continentId] => 1
)
[195] => stdClass Object
(
[countryId] => 247
[isoCode] => rs
[name] => Servië
[nameSlugified] => servie
[continentId] => 4
)
[196] => stdClass Object
(
[countryId] => 207
[isoCode] => yu
[name] => Servie en Montenegro
[nameSlugified] => servie-en-montenegro
[continentId] => 4
)
[197] => stdClass Object
(
[countryId] => 161
[isoCode] => sc
[name] => Seychellen
[nameSlugified] => seychellen
[continentId] => 1
)
[198] => stdClass Object
(
[countryId] => 162
[isoCode] => sl
[name] => Sierra Leone
[nameSlugified] => sierra-leone
[continentId] => 1
)
[199] => stdClass Object
(
[countryId] => 163
[isoCode] => sg
[name] => Singapore
[nameSlugified] => singapore
[continentId] => 2
)
[200] => stdClass Object
(
[countryId] => 238
[isoCode] => sh
[name] => Sint Helena
[nameSlugified] => sint-helena
[continentId] => 7
)
[201] => stdClass Object
(
[countryId] => 253
[isoCode] => cx
[name] => Sint Maarten
[nameSlugified] => sint-maarten
[continentId] => 3
)
[202] => stdClass Object
(
[countryId] => 235
[isoCode] => pm
[name] => Sint Pierre en Miquelon
[nameSlugified] => sint-pierre-en-miquelon
[continentId] => 7
)
[203] => stdClass Object
(
[countryId] => 165
[isoCode] => si
[name] => Slovenië
[nameSlugified] => slovenie
[continentId] => 4
)
[204] => stdClass Object
(
[countryId] => 164
[isoCode] => sk
[name] => Slowaakse Republiek
[nameSlugified] => slowaakse-republiek
[continentId] => 4
)
[205] => stdClass Object
(
[countryId] => 175
[isoCode] => sd
[name] => Soedan
[nameSlugified] => soedan
[continentId] => 1
)
[206] => stdClass Object
(
[countryId] => 237
[isoCode] => sb
[name] => Solomon Eilanden
[nameSlugified] => solomon-eilanden
[continentId] => 7
)
[207] => stdClass Object
(
[countryId] => 166
[isoCode] => so
[name] => Somalië
[nameSlugified] => somalie
[continentId] => 1
)
[208] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => South Sudan
[nameSlugified] => south-sudan
[continentId] => 1
)
[209] => stdClass Object
(
[countryId] => 169
[isoCode] => es
[name] => Spanje
[nameSlugified] => spanje
[continentId] => 4
)
[210] => stdClass Object
(
[countryId] => 211
[isoCode] => sj
[name] => Spitsbergen
[nameSlugified] => spitsbergen
[continentId] => 4
)
[211] => stdClass Object
(
[countryId] => 170
[isoCode] => lk
[name] => Sri Lanka
[nameSlugified] => sri-lanka
[continentId] => 2
)
[212] => stdClass Object
(
[countryId] => 172
[isoCode] => kn
[name] => St. Kitts and Nevis
[nameSlugified] => st-kitts-and-nevis
[continentId] => 3
)
[213] => stdClass Object
(
[countryId] => 173
[isoCode] => lc
[name] => St. Lucia
[nameSlugified] => st-lucia
[continentId] => 3
)
[214] => stdClass Object
(
[countryId] => 174
[isoCode] => vc
[name] => St. Vincent
[nameSlugified] => st-vincent
[continentId] => 3
)
[215] => stdClass Object
(
[countryId] => 176
[isoCode] => sr
[name] => Suriname
[nameSlugified] => suriname
[continentId] => 9
)
[216] => stdClass Object
(
[countryId] => 177
[isoCode] => sz
[name] => Swaziland
[nameSlugified] => swaziland
[continentId] => 1
)
[217] => stdClass Object
(
[countryId] => 180
[isoCode] => sy
[name] => Syrië
[nameSlugified] => syrie
[continentId] => 5
)
[218] => stdClass Object
(
[countryId] => 181
[isoCode] => tw
[name] => Taiwan
[nameSlugified] => taiwan
[continentId] => 2
)
[219] => stdClass Object
(
[countryId] => 213
[isoCode] => tj
[name] => Tajikistan
[nameSlugified] => tajikistan
[continentId] => 2
)
[220] => stdClass Object
(
[countryId] => 182
[isoCode] => tz
[name] => Tanzania
[nameSlugified] => tanzania
[continentId] => 1
)
[221] => stdClass Object
(
[countryId] => 183
[isoCode] => th
[name] => Thailand
[nameSlugified] => thailand
[continentId] => 2
)
[222] => stdClass Object
(
[countryId] => 220
[isoCode] => tb
[name] => Tibet
[nameSlugified] => tibet
[continentId] => 2
)
[223] => stdClass Object
(
[countryId] => 184
[isoCode] => tg
[name] => Togo
[nameSlugified] => togo
[continentId] => 1
)
[224] => stdClass Object
(
[countryId] => 240
[isoCode] => tk
[name] => Tokelau
[nameSlugified] => tokelau
[continentId] => 7
)
[225] => stdClass Object
(
[countryId] => 223
[isoCode] => to
[name] => Tonga
[nameSlugified] => tonga
[continentId] => 7
)
[226] => stdClass Object
(
[countryId] => 185
[isoCode] => tt
[name] => Trinidad en Tobago
[nameSlugified] => trinidad-en-tobago
[continentId] => 3
)
[227] => stdClass Object
(
[countryId] => 38
[isoCode] => td
[name] => Tsjaad
[nameSlugified] => tsjaad
[continentId] => 1
)
[228] => stdClass Object
(
[countryId] => 49
[isoCode] => cz
[name] => Tsjechische Republiek
[nameSlugified] => tsjechische-republiek
[continentId] => 4
)
[229] => stdClass Object
(
[countryId] => 186
[isoCode] => tn
[name] => Tunesië
[nameSlugified] => tunesie
[continentId] => 1
)
[230] => stdClass Object
(
[countryId] => 187
[isoCode] => tr
[name] => Turkije
[nameSlugified] => turkije
[continentId] => 5
)
[231] => stdClass Object
(
[countryId] => 188
[isoCode] => tm
[name] => Turkmenistan
[nameSlugified] => turkmenistan
[continentId] => 2
)
[232] => stdClass Object
(
[countryId] => 189
[isoCode] => tc
[name] => Turkse en Caicos Eilanden
[nameSlugified] => turkse-en-caicos-eilanden
[continentId] => 3
)
[233] => stdClass Object
(
[countryId] => 245
[isoCode] => tv
[name] => Tuvalu
[nameSlugified] => tuvalu
[continentId] => 7
)
[234] => stdClass Object
(
[countryId] => 195
[isoCode] => uy
[name] => Uruguay
[nameSlugified] => uruguay
[continentId] => 9
)
[235] => stdClass Object
(
[countryId] => 198
[isoCode] => vu
[name] => Vanuatu
[nameSlugified] => vanuatu
[continentId] => 7
)
[236] => stdClass Object
(
[countryId] => 199
[isoCode] => va
[name] => Vaticaanstad
[nameSlugified] => vaticaanstad
[continentId] => 4
)
[237] => stdClass Object
(
[countryId] => 200
[isoCode] => ve
[name] => Venezuela
[nameSlugified] => venezuela
[continentId] => 9
)
[238] => stdClass Object
(
[countryId] => 194
[isoCode] => gb
[name] => Verenigd Koninkrijk
[nameSlugified] => verenigd-koninkrijk
[continentId] => 4
)
[239] => stdClass Object
(
[countryId] => 193
[isoCode] => ae
[name] => Verenigde Arabische Emiraten
[nameSlugified] => verenigde-arabische-emiraten
[continentId] => 5
)
[240] => stdClass Object
(
[countryId] => 196
[isoCode] => us
[name] => Verenigde Staten
[nameSlugified] => verenigde-staten
[continentId] => 6
)
[241] => stdClass Object
(
[countryId] => 201
[isoCode] => vn
[name] => Vietnam
[nameSlugified] => vietnam
[continentId] => 2
)
[242] => stdClass Object
(
[countryId] => 202
[isoCode] => wf
[name] => Wallis & Futuna
[nameSlugified] => wallis-futuna
[continentId] => 7
)
[243] => stdClass Object
(
[countryId] => 215
[isoCode] => eh
[name] => Westelijke Sahara
[nameSlugified] => westelijke-sahara
[continentId] => 1
)
[244] => stdClass Object
(
[countryId] => 18
[isoCode] => by
[name] => Wit-Rusland
[nameSlugified] => wit-rusland
[continentId] => 4
)
[245] => stdClass Object
(
[countryId] => 204
[isoCode] => zm
[name] => Zambia
[nameSlugified] => zambia
[continentId] => 1
)
[246] => stdClass Object
(
[countryId] => 205
[isoCode] => zw
[name] => Zimbabwe
[nameSlugified] => zimbabwe
[continentId] => 1
)
[247] => stdClass Object
(
[countryId] => 171
[isoCode] => gs
[name] => Zuid Georgia
[nameSlugified] => zuid-georgia
[continentId] => 3
)
[248] => stdClass Object
(
[countryId] => 250
[isoCode] => ss
[name] => Zuid Sudan
[nameSlugified] => zuid-sudan
[continentId] => 1
)
[249] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[isoCode] => za
[name] => Zuid-Afrika
[nameSlugified] => zuid-afrika
[continentId] => 1
)
[250] => stdClass Object
(
[countryId] => 168
[isoCode] => kr
[name] => Zuid-Korea
[nameSlugified] => zuid-korea
[continentId] => 2
)
[251] => stdClass Object
(
[countryId] => 178
[isoCode] => se
[name] => Zweden
[nameSlugified] => zweden
[continentId] => 4
)
[252] => stdClass Object
(
[countryId] => 179
[isoCode] => ch
[name] => Zwitserland
[nameSlugified] => zwitserland
[continentId] => 4
)
)
[portalTicker] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[userId] => 273627
[username] => FredDaniels
[photoRevision] => 0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_105x105.jpg?r=0
[currentContinentId] => 1
[currentContinentName] => Afrika
[currentContinentNameSlugified] => afrika
[currentCountryNameSlugified] => madagascar
[currentCountryName] => Madagascar
[currentCountryIsoCode] => mg
[currentCountryId] => 113
[visitedCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[countryId] => 134
[countryName] => Nederland
[countryIsoCode] => nl
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[1] => stdClass Object
(
[countryId] => 129
[countryName] => Mozambique
[countryIsoCode] => mz
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[2] => stdClass Object
(
[countryId] => 131
[countryName] => Namibië
[countryIsoCode] => na
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[3] => stdClass Object
(
[countryId] => 25
[countryName] => Botswana
[countryIsoCode] => bw
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[4] => stdClass Object
(
[countryId] => 204
[countryName] => Zambia
[countryIsoCode] => zm
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[5] => stdClass Object
(
[countryId] => 167
[countryName] => Zuid-Afrika
[countryIsoCode] => za
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
[6] => stdClass Object
(
[countryId] => 93
[countryName] => Italië
[countryIsoCode] => it
[continentId] => 4
[continentName] => Europa
)
[7] => stdClass Object
(
[countryId] => 113
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
)
)
[name] => Fred Daniels
[firstName] => Fred
[reportsCount] => 492
[travelsCount] => 1
)
)
[latestNews] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[newsId] => 135
[date] => 2026-01-28
[title] => Van droom naar bezit: hoe je verantwoord een boot of tweede huis koopt
[text] =>
Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens iets te huren of in een druk hotel te zitten. Maar voordat je die stap zet, is het slim om eerst goed na te denken.
Een eigen boot of vakantiehuis heeft veel aantrekkingskracht: het is jouw eigen plek om tot rust te komen, weg van dagelijkse beslommeringen. Je bepaalt zelf wanneer je gaat, met wie, en hoe lang je blijft. Voor veel reizigers voelt het als een rustpunt.
Tegelijkertijd is bezit geen vanzelfsprekendheid: het brengt verplichtingen en kosten mee die je niet moet onderschatten. Een vakantiehuis of boot is geen hotel of huurwoning. Je bent verantwoordelijk voor onderhoud, stalling, verzekering en alle bijkomende lasten. Denk bijvoorbeeld aan onvoorziene uitgaven voor reparaties, extra kosten bij verhuur of seizoensgebonden beperkingen die het gebruik beïnvloeden.
Of je nu kiest voor een boot of vakantiehuis: de locatie bepaalt veel. Hoe ver is het van je ‘thuis’? Hoe vaak ga je echt? Als je slechts één of twee weekenden per jaar kunt gaan, is het de vraag of de investering de moeite waard is.
De meeste experts raden aan om vóór aankoop te huren of te logeren op een vergelijkbare plek, om te ervaren of het écht bij je past.
Bij een vakantiehuis moet je ook uitzoeken wat de lokale regels zijn. In Nederland is permanente bewoning van een recreatiewoning bijvoorbeeld niet altijd toegestaan.
Ook kan de omgeving of het seizoen invloed hebben op het gebruiksgemak. Bij een boot spelen zaken als vaargebied, ligplaatsen en bereikbaarheid een rol.
De koopprijs is vaak nog maar het begin. Denk aan overdrachtsbelasting, notariskosten en soms advieskosten. Daarna komen de vaste lasten: energie, belastingen, verzekeringen, onderhoud en eventuele park- of ligplaatskosten.
Winterstalling en antifoulingPeriodiek motoronderhoud en keuringBrandstof, waterkaarten, havengeldenEen recreatiewoning vraagt om structureel onderhoud van zowel binnen- als buitenzijde, denk aan schilderwerk, dakonderhoud, cv-installaties of tuinbeheer. Vergeet ook niet de kosten voor schoonmaak bij verhuur of een lokale beheerder.
Kostenvoorbeeld
Reken voor een bescheiden vakantiewoning op €3.000–€6.000 vaste lasten per jaar. Voor een middelgrote boot al snel €2.500–€4.000, afhankelijk van gebruik en stalling.
Wat past beter bij jou: boot of vakantiehuis?
Een boot biedt ultieme flexibiliteit. Je kunt meerdere locaties aandoen, je ‘verplaatst’ je vakantieplek als het ware. Dat is perfect voor mensen die houden van avontuur op het water en zich makkelijk kunnen aanpassen. Tegelijkertijd vraagt een boot intensief onderhoud, en zijn de jaarlijkse kosten vaak hoger dan verwacht. Zeker als je er niet zelf veel aan doet.
Een vakantiehuis is stabieler qua investering. Je kiest voor een vaste plek die je naar eigen smaak kunt inrichten en verbeteren. Bovendien kun je het huis mogelijk (deels) verhuren als je er zelf niet bent. De keerzijde: minder mobiliteit, en ook hier zijn er terugkerende kosten die vaak onderschat worden.
Let op: De waardeontwikkeling van een vakantiehuis kan aantrekkelijk zijn, maar dit is sterk afhankelijk van locatie, onderhoud en regelgeving.
Een slimme investering bescherm je met een goede verzekering
Welke keuze je ook maakt, je koopt geen luxeproduct maar een bezit met waarde. En waarde vraagt om bescherming. Het risico op schade door brand, storm, inbraak of ongelukjes is niet te vermijden maar je kunt je er wel goed tegen wapenen.
Daarom is het verstandig om je vanaf het begin goed te laten adviseren over passende verzekeringen. Eerdmans is verzekeringsspecialist voor recreatie die precies weet wat belangrijk is bij het verzekeren van een boot of vakantiehuis. Denk aan dekking voor schade, aansprakelijkheid, inboedel of milieuschade.
Wat als je droom verandert?
Een boot of vakantiehuis koop je vaak met het idee om er jarenlang van te genieten. Maar levens veranderen. Misschien gebruik je het minder dan gedacht, wil je overstappen op een ander type vaartuig of woning, of komt er een moment dat je de investering liever liquide maakt. Dan is het goed om een plan B te hebben.
- Restwaarde en marktvraag: Boten schrijven doorgaans sneller af dan recreatiewoningen. Een goed onderhouden huis op een gewilde locatie kan zijn waarde behouden of zelfs stijgen, zeker bij schaarste.
- Verkoopproces: Bij een vakantiehuis moet je denken aan een verkoopmakelaar, juridische afhandeling (zeker in het buitenland), en eventueel het afkopen van erfpacht of parkcontracten. Voor een boot: registratie, keuring en mogelijk btw-status.
- Verhuren als tussenstap: Als verkoop nog geen optie is, kun je overwegen om (tijdelijk) te verhuren om kosten te dekken. Let dan wel op extra regels, vergunningen en verzekeringseisen.
Tip: Bepaal bij aankoop al wat je ideale gebruikstermijn is. Zo kun je tijdig inspelen op veranderingen en voorkom je dat het bezit een last wordt.
Maak van jouw droom een doordacht plan
Een eigen boot of vakantiehuis kopen is fantastisch. Het kan jouw reislust en behoefte aan vrijheid vervullen. Maar de droom wordt pas echt duurzaam als je realistisch bent over kosten, tijd, onderhoud en verzekeringen.
Neem de tijd om te rekenen, plannen en vergelijken. Kijk of de investering bij je levensstijl past, en maak gebruik van de juiste expertise. Zo wordt je vakantiedroom geen zorgenpost, maar een plek waar je jaar na jaar van kunt genieten.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => van-droom-naar-bezit-hoe-je-verantwoord-een-boot-of-tweede-huis-koopt
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/135/135_1.jpg
)
[1] => stdClass Object
(
[newsId] => 136
[date] => 2025-12-30
[title] => Vrijheid onderweg begint met overzicht
[text] => De paradox van vrijheid
Reizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je nodig hebt en hoe je keuzes maakt, wordt reizen pas echt zorgeloos. Dat geldt voor alles onderweg: je route, je bagage, je geld en zelfs de manier waarop je met technologie omgaat. In een wereld waarin innovatie snel vooruitgaat draait vrijheid steeds meer om inzicht.
De voorbereiding als fundament
Spontaan reizen klinkt romantisch, maar zelfs de meest vrije avonturier plant bewust. Een goede voorbereiding betekent niet dat je alles vastlegt, maar dat je ruimte creëert voor improvisatie. Door inzicht te hebben in je budget, je documenten en je route, kun je met vertrouwen loslaten. Overzicht is geen beperking, maar een hulpmiddel. Het maakt dat je keuzes kunt maken zonder stress, omdat je weet wat je achterlaat en waar je naartoe wilt.
Rust in plaats van controle
Overzicht geeft rust. Niet omdat alles voorspelbaar wordt, maar omdat je beter weet hoe je kunt omgaan met het onverwachte. Een gemiste trein, een omweg of een vertraging voelt minder zwaar als je grip houdt op het geheel.
Digitale vrijheid onderweg
Reizen anno nu is digitaal. Van tickets tot navigatie, van reserveringen tot communicatie: bijna alles gebeurt online. Dat brengt gemak, maar ook verantwoordelijkheid. De moderne reiziger kiest bewust hoe hij technologie gebruikt. Digitale innovaties laten zien hoe transparantie en flexibiliteit hand in hand kunnen gaan. Ze helpen ons niet om méér vast te leggen, maar om slimmer te plannen.
Balans tussen plannen en genieten
De kunst van reizen is weten wanneer je moet plannen en wanneer je moet loslaten. Te veel voorbereiding kan spontaniteit doden, maar te weinig overzicht zorgt voor onrust. De balans ligt ergens in het midden. Door vooraf te bedenken wat belangrijk is, of dat nu je budget, vervoer of gezondheid is, maak je ruimte om onderweg te genieten.
Een reis zonder zorgen is een reis met aandacht
Vrijheid is niet hetzelfde als impulsiviteit. Wie met aandacht reist, ziet meer, voelt meer en beleeft meer. Overzicht helpt om dat bewustzijn vast te houden, ook in een wereld vol prikkels en keuzes.
Slim omgaan met middelen
Wie reist, weet dat geld niet alleen een praktisch hulpmiddel is, maar ook invloed heeft op rust en vrijheid. Een overzicht van wat je hebt en wat je uitgeeft voorkomt onnodige stress. Door bewust te kiezen hoe je je middelen beheert, digitaal of contant, houd je de regie. Ook nieuwe vormen van technologie, zoals ethereum, maken het makkelijker om inzicht te krijgen in waarde, transacties en mogelijkheden, waar ter wereld je ook bent.
Vrijheid is weten wat genoeg is
Een van de mooiste lessen van reizen is leren wat je écht nodig hebt. Vaak blijkt dat veel minder te zijn dan je denkt. Overzicht helpt om dat te ontdekken. Niet alleen in spullen, maar ook in keuzes. Wanneer je weet wat belangrijk is, kun je de rest loslaten. Dat geldt voor bagage, maar ook voor verwachtingen.
Inzicht als kompas
Inzicht vervangt geen avontuur, maar maakt het dieper. Het helpt je bewuster te reizen en beter te begrijpen wat je onderweg zoekt. Of het nu gaat om een lange roadtrip, een wereldreis of een weekend in eigen land: inzicht is je kompas. Het laat zien waar je vandaan komt, waar je nu bent en waar je naartoe wilt.
Vrijheid door bewust leven
Vrijheid onderweg is meer dan bewegen, het is leven met intentie. Wie bewust reist, kiest niet voor het drukste schema, maar voor het rijkste moment. Overzicht maakt dat mogelijk. In een tijd waarin reizen, technologie en financiën steeds meer met elkaar verweven zijn, wordt inzicht de sleutel tot rust. Ethereum is daar een mooi symbool van: een systeem dat draait om transparantie en autonomie, net als reizen zelf. Want echte vrijheid is niet weglopen van structuur, maar het bewust kiezen van richting.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => vrijheid-onderweg-begint-met-overzicht
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/136/136_1.jpg
)
[2] => stdClass Object
(
[newsId] => 134
[date] => 2025-12-29
[title] => De juiste reisverzekering voor jouw wereldreis
[text] => Op reis gaan is voor vele reizigers een droom die werkelijkheid wordt. Nieuwe landen ontdekken, culturen beleven, spontane beslissingen nemen en dagen lang niets plannen. Juist daarom is het belangrijk om vóór vertrek goed na te denken over je verzekering. Want stel: je breekt je enkel tijdens een hike in de bergen, of je raakt ernstig ziek in een land ver van huis. Zomaar even naar Nederland terugkeren kan dan vanwege medische en transportkosten een enorme last zijn.
Waarom een standaard reisverzekering vaak niet volstaat voor een wereldreis
Veel Nederlanders denken bij “verzekering op reis” aan hun standaard zorgverzekering plus een kortlopende reisverzekering, die ze afsluiten voor een vakantie van één à twee weken. Voor een kort weekend weg is dat vaak voldoende maar bij een wereldreis of backpacktrip gaat dat meestal niet op.
- Duur en bestemmingen: Op wereldreis verblijf je maanden tot soms jaren buiten Nederland. Veel kortlopende polissen hebben beperkingen op reisduur of aantal aaneengesloten maanden. Je bent dan misschien niet de hele duur van je reis verzekerd.
- Onverwachte omstandigheden: Reizigers doen spullen bijna voortdurend van de hand, verplaatsen zich vaak over grote afstanden, leven in wisselende omstandigheden en bezoeken soms afgelegen gebieden. Dat vergroot het risico op ongelukken, verlies of diefstal. Met een ruimere dekking ga je relaxter op reis.
- Activiteiten en avontuur: Backpacken betekent vaak hiken, duiken, scooters huren of misschien wil je nog wel iets extremers doen. Zulke activiteiten vallen meestal niet onder de basisdekking. Het is slim om dan een uitgebreidere dekking te kiezen.
Voor wereldreizigers is een goede, volledige reisverzekering die bij voorkeur wereldwijd dekking biedt daarom echt van belang.
Kies tussen kortlopend of doorlopend: wat past bij jouw reisstijl?
Als je langere tijd reist of meerdere reizen per jaar maakt, kun je het beste kiezen tussen een kortlopende of een doorlopende reisverzekering.
- Kortlopende reisverzekering: Handig voor een enkele vakantie van een paar weken; vaak goedkoper, maar met beperkingen op duur en dekking.
- Doorlopende reisverzekering: Een doorlopende polis die het hele jaar geldig is, ongeacht aantal reizen of duur. Ideaal voor reizigers die langdurig op pad zijn of regelmatig rondreizen.
Ben je voor een lange periode onderweg? Of maak je een uitgebreide rondreis? Dan is het verstandig om te kiezen voor een doorlopende reisverzekering. Je weet dan dat al je reizen het hele jaar door goed verzekerd zijn.
Let op deze dekkingen bij avontuurlijke reizen
Waar moet je daarna op letten? Niet elke reisverzekering is hetzelfde. Vooral niet als je gaat backpacken, hiken, duiken of andere avontuurlijke activiteiten onderneemt. Let bij het afsluiten op de volgende zaken:
- Werelddekking (en niet alleen Europa): Als je buiten Europa reist, is werelddekking essentieel.
- Medische kosten en spoedeisende zorg: Zorg dat ziekenhuisopname en noodzakelijke behandelingen in het buitenland vergoed zijn. Kijk zelf ook naar hoe het in het land geregeld is. Zijn er (dure)privéklinieken? Of juist niet?
- Repatriëring en medisch transport: Evacuatie of terugkeer naar Nederland moet goed geregeld zijn. Als je dit zelf moet betalen dan kunnen de kosten flink oplopen.
- Avontuurlijke activiteiten: Activiteiten als bergwandelen, duiken of scooterrijden zijn niet altijd standaard gedekt. Ga je juist naar een wintersportgebied? Dan heb je eigenlijk altijd een uitgebreide dekking nodig.
- Bagage en diefstal: Controleer wat vergoed wordt bij verlies of schade. Bereken vooraf wat de waarde is van de spullen die je meeneemt. Reis je licht of juist met heel veel dure tech?
- Aansprakelijkheid en rechtsbijstand: Zeker bij ongelukken of conflicten in het buitenland kan dit waardevol zijn. Je zit niet te wachten op een langlopend conflict als je alweer terug in Nederland bent.
Wat kost een goede dekking?
Wanneer je denkt “ik reis maar zelden” of “ik hoop dat er niets gebeurt”, kan de verleiding groot zijn om te besparen op je verzekering. Maar de financiële risico’s zijn niet te onderschatten. Een medische behandeling in het buitenland of een noodtransport naar huis kan al snel duizenden euro’s kosten. De premie voor een goede reisverzekering weegt hier ruimschoots tegenop.
Check de kleine lettertjes: veelvoorkomende uitsluitingen en voorwaarden
Een verzekeringspolis is geen garantie op zorgeloosheid. De dekking hangt sterk af van de voorwaarden. Let onder andere op:
- Maximale reisduur per reis: Ook doorlopende verzekeringen kunnen een limiet hebben.
- Uitsluiting van risicovolle activiteiten: Zoals extreme sporten of rijden zonder helm.
- Gedrag onder invloed: Schade onder invloed van alcohol of drugs wordt meestal niet vergoed.
- Eigen risico: Sommige polissen hanteren een eigen bijdrage per schadegeval.
- Verplichte melding aan alarmcentrale: Voor bepaalde situaties moet je eerst contact opnemen.
Zorgeloos op wereldreis met de juiste verzekering
Een wereldreis is een unieke ervaring vol vrijheid en avontuur die je waarschijnlijk niet snel vergeet. Maar bij die vrijheid hoort ook verantwoordelijkheid. Een goede reisverzekering voorkomt dat een ongeluk of ziekte jouw droomreis verandert in een financiële nachtmerrie.
Met een doorlopende reisverzekering ben je goed voorbereid, waar je ook naartoe gaat en kun je met een gerust hart het onbekende tegemoet. Alpina heeft een onafhankelijke vergelijker waarbij je verschillende verzekeraars met elkaar vergelijkt. Dan kun je de beste en voordeligste keuze maken voor jouw situatie.
[picture] => no
[pic1title] =>
[pic2title] =>
[pic3title] =>
[pic4title] =>
[pic5title] =>
[titleSlugified] => de-juiste-reisverzekering-voor-jouw-wereldreis
[imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png
[imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/134/134_1.jpg
)
)
[topCountries] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[continentId] => 1
[countryId] => 55
[reportCount] => 2
[pictureCount] => 10307
[position] => 1
[countryName] => Egypte
[countryIsoCode] => EG
[continentName] => Afrika
)
[1] => stdClass Object
(
[continentId] => 1
[countryId] => 128
[reportCount] => 2
[pictureCount] => 21847
[position] => 2
[countryName] => Marokko
[countryIsoCode] => MA
[continentName] => Afrika
)
[2] => stdClass Object
(
[continentId] => 1
[countryId] => 191
[reportCount] => 2
[pictureCount] => 47254
[position] => 3
[countryName] => Oeganda
[countryIsoCode] => UG
[continentName] => Afrika
)
[3] => stdClass Object
(
[continentId] => 1
[countryId] => 71
[reportCount] => 1
[pictureCount] => 65535
[position] => 4
[countryName] => Ghana
[countryIsoCode] => GH
[continentName] => Afrika
)
[4] => stdClass Object
(
[continentId] => 1
[countryId] => 167
[reportCount] => 1
[pictureCount] => 65535
[position] => 5
[countryName] => Zuid-Afrika
[countryIsoCode] => ZA
[continentName] => Afrika
)
)
[countryId] => 113
[countryName] => Madagascar
[continentId] => 1
[continentName] => Afrika
[countryPopulation] => 0
[countrySurface] => 0
[capitalCityLongitude] => 0.000000
[capitalCitylatitude] => 0.000000
[portalReports] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110969
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2026-01-13
[photoRevision] => 0
[title] => Dank voor jullie reacties en een Gelukkig Nieuwjaa
[message] => Dank voor de reacties !
Dank je wel Walter en Jovan en Han en Andree en Daan en Rob en Jolanda voor jullie reacties. Het is altijd leuk om te weten dat jullie mijn inspanning waarderen. Ik heb inmiddels met de jaarwisseling ook een aantal gesprekken gehad met vrienden die zeggen dat ze hebben genoten van de verhalen maar ze hebben zelf geen reacties geschreven op de website. Dat waardeer ik natuurlijk ook.
Inmiddels ben ik alweer drie weken thuis. Ikheb alle lekkere dingen gegeten die ik in de aanloop tot de feestdagen gemist had. Oliebollen had ik geen trek in maar speculaas des te meer.
heb voor het eerst in jaren ook van de sneeuw genoten en foto’s van de sneeuw in mijn tuin gemaakt en van grauwe bomen zonder bladeren en van licht dat door de vensters schijnt. Die heb ik ook gestuurd naar mijn kennissen in Afrika. Ik heb geprobeerd aan ze uit te leggen dat het dan ook echt koud is, maar ze kunnen zich dat niet voorstellen. “Zo koud als in de koelkast of in de vriezer”, zeg ik dan. “Lekker koel”, denken ze. En ze zouden graag ook willen reizen.
Met de kou en gladheid ben ik veel in huis gebleven en ik denk dat ik nooit eerder zoveel uren achtereen in mijn bed heb doorgebracht.
Aan allen wens ik een heel goed en gezond en gelukkig Nieuw Jaar. “ De tijd gaat snel, gebruik hem wel!”
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 277
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/248/635_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dank-voor-jullie-reacties-en-een-gelukkig-nieuwjaa
)
[1] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110821
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-26
[photoRevision] => 0
[title] => Naar huis, overzicht uitgaven en indrukken.
[message] => Epiloog en financien.
Doordat ik naar de hoofdstad ben gaan vliegen heb maar liefs een hele week in deze Bed en Breakfast gebleven. Er werd zo lekker gekookt dat ik in plaats van alleen het inclusieve ontbijt gewoon vol pension heb genoten.
Maar dan is het maandag en tijd om te vertrekken. De rekening wordt gebracht en komt precies overeen met wat ikzelf ingeschat heb. Zeven dagen vol pension in mijn grote kamer met badkamer en een autorit naar de dierentuin (7km) en een autorit naar het paleis (15 km) en vandaag nog naar de luchthaven (2km). Het is bijelkaar 1,165 milioen Ariari. Dat is 216 Euro. 19 Euro per nacht voor de kamer met ontbijt, 4 Euro voor een warme lunch en 4 Euro voor een warm dinner. Ik ben er zeer dankbaar voor en geef 1,2 miloen en nog 4 Euro voor ieder van de drie jonge mensen die hier werken en die zo goed hun best gedaan hebben. Ik geef een mooie lap stof die ik in Isle Saint Marie gekocht had aan de vrouw van de eigenaar. Het was een lakentje en omslagdoek. Ze komt teruglopen met een geschenk. Het is een bundeltje Vanillestokjes in vacuum verpakt.
We nemen hartelijk afscheid en de neef van de familie rijdt mij naar de luchthaven. Hij woont in Frankrijk waar hij voor technisch ingenieur gestudeerd heeft en hij is nu voor de kerstvakantie terug bij zijn familie.
Ik ben mooi op tijd op de Airport. Ik zie het toestel landen en de mensen uitstappen. Een uur later zitten we zelf in de lucht. Het is een groot en heel comfortabel vliegtuig. Je voelt haast niet dat ie vliegt. Om half acht landen we in Addis Abebba in Ethiopie om over te stappen. Ik kan een plekje op een languit zitbank vinden en als ik het voeteneind omhoog breng en laat rusten op een losse stoel kun je erzelfs redelijk op slapen zonder steeds onderuit te glijden. Waarom zetten ze niet gewoon wat echte bedden neer heh? Het eten op de luchthaven is krankzinnig duur dus ik koop niks. Ook zo iets idioots. Wie verzint tot zulke waanzin? Die hele luchtvaartindustrie wordt geleid door halve garen die eigenlijk een hekel lijken te hebben aan hun klanten. Ook de indeling en het zitcomfort in vliegtuigen bewijst een diepe minachting voor de passagiers. Ze stamt regelrecht uit de tijd van de Egyptenaren en de Romeinen die hun slaven lieten roeien in hun trireem of gallei. Zelfs de “raampjes” zijn nog hetzelfde.
In zeven uur vliegen we naar Brussel. Je merkt goed dat België niet hetzelfde is als Nederland. Oud en onhandig. Maar ik ontdek een klein bordje en ik vind de weg naar de ticketmachine op een onlogische plaats en ik vind de weg naar het ongezellige perron en in de ongezellige trein naar Breda. Je kunt goed zien hoe somber en achterlijk België is want als je de Nederlandse grens over rijdt wordt alles ineens wel smaakvol en ruim en goed georganiseerd. In Breda stap ik in een prachtige nieuwe trein, waar je vrolijk van wordt en ik rij snel door naar Den Haag. Een uurtje later sta ik voor mijn voordeur.
Snel de thermostaatkranen openen want het is om het vriespunt. Autootje start ook in een keer en wat is het fijn om weer door Albert Heijn te lopen en lekkere dingen te kopen.
Als ik terugkom is de temperatuur in huis al een stuk beter. Hmm een Hollandse boterham met Hollandse kaas en een beker volle melk. Wel met chocolade uit Madagascar. Hmm wat is mijn eigen bed lekker.
Pas de volgende dag ruim ik mijn bagage uit en gaat alles in de wasmachine en ik kijk naar de betaalrekening. Wat heb ik nu uiteindelijk uitgegeven? Alle accommodaties en drie keer per dag eten in restaurants en Inclusief twee binnenlandse vluchten en twee lange bootreizen (16 uur) en de huur van een paar dagen scooter en mijn expeditie van 8 dagen met vijf mensen in een gecharterde boot. Dat was toch 12 uur varen op de buitenboordmotor en ook voor vijf man zes dagen eten en slapen.
Ik tel bij elkaar op wat ik aan geld heb opgenomen bij de pinautomaten. Het komt op gemiddeld 47,50 euro per dag. 332 Euro per week. Maal tien weken. Ik heb in die tijd niet thuis gegeten en niet thuis gereden en geen benzine getankt en geen winterkleren gekocht en helemaal niks uitgegeven en de thermostaat op laag gehad.
Niet gek heh. Daar komt nog wel de vliegreis naar Madagascar bij: 900 euro plus 90 Euro voor trein en openbaar vervoer in Nederland.
En hoe was het? Madagaskar heeft een diepe indruk op mij nagelaten. Het is echt heel anders dan alle eerder bestemmingen tijdens mijn leven. Het is heel anders dan India, maar het heeft wel zo’n zelfde soort diepe indruk nagelaten van een compleet andere cultuur en een compleet andere manier van leven en hoe de lokale samenleving georganiseerd is. Ik ben heel dicht bij de leefwijze van de gewone bevolking gekomen, in de meest eenvoudige dorpjes die je je (niet) kunt voorstellen en heb ook in zulke huisjes verbleven en dagelijks met zulke mensen gepraat.Dat heb ik in eerdere reizen in Afrika nog niet gedaan waar ik steeds ben gaan kamperen op campings en meer in de blanke cultuur ben gebleven. Madagaskar is groot, van Madrid tot de grens met Denemarken. Ik heb nog maar heel weinig gezien.
Het binnenlands transport is een ramp. De wegen bestaan uit stukjes asfalt tussen de gaten en kuilen. De gemiddelde snelheid van een bus of auto is 15 kilometer per uur. 500 kilometer duurt minstens 30 uur als de bus niet kapot gaat. 65% van de bevolking woont op het platteland in dorpjes in huisjes van palmbladeren en met een eigen stukje grond en eigen vruchtbomen. Er gaat bijna geen geld om in de lokale economie. Die mensen duwen handkarren en hebben ossenwagens en een bijl en een zaag en een vislijn en een netje en wat kippen en eenden en een koetje. Maar er zijn ook zonnepanelen en schotelantennes. Er zijn auto’s die zo oud en kapot zijn dat je je niet kan voorstellen.
Maar er zijn ook nieuwe en dure auto’s en grote villas en zwembaden van mensen die wel op de een of andere manier in de geldeconomie meedoen. Die profiteren dan wel van de mensen die nog wel een dag willen werken om drie euro te kunnen verdienen. Ik moet het allemaal nog verwerken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 184
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/247/401_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => naar-huis-overzicht-uitgaven-en-indrukken
)
[2] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110780
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-21
[photoRevision] => 0
[title] => Avonturen in de Hoofdstad van Madagaskar
[message] => Avonturen in de Hoofdstad.
Er is een andere gast gearriveerd. Hij noemt zich Pastor D.Het is een oudere man die oorspronkelijk uit ZuidAfrika komt maar een “roeping” had om Pastor te worden in Madagascar. Ik ga met hem mee in de auto van het hotel naar de binnenstad. De Pastor moet spareparts voor zijn eigen auto gaan ophalen. Ik ga naar de bank en de informeer naar een sim-card. Ik wil ook graag wat Pure Cacao kopen om mee te nemen. We belanden in de duurste Chocolatier in het centrum van de hoofdstad: Robert.Ik koop er twee pakjes cacao-poeder en een doosje bonbons. De bonbons eten we lekker in de auto op. Ze zijn inderdaad heel lekker.
Savonds eten we aan de tafel in de huiskamer. Ik vraag naar zijn verhaal. Hij woont in Majanga, in get westen van Madagaskar al 15 jaar. Hij voelde zich door Jezus geroepen om pastoor te worden in Madagaskar .
Hij en zijn vrouw laden alles in een container en ze vertrokken per boot naar Madagascar. In Majanga zetten ze een ministerie (zending)op. Voor zover ik kon begrijpen zijn het “ born-again-Christians”. Ze werden dus niet gezonden vanuit een kerkgemeenschap maar ze deden alles geïnspireerd door hun contact met Jezus met de hulp van Jezus en met de hulp van mensen die in hun roeping geloofden. Ze hadden een zware tijd maar uiteindelijk kwam er een stuk grond en een huis en een kantoorruimte en boekjes als lesmateriaal en een auto en een boot om daarmee naar de afgelegen dorpen te kunnen. Hij vertelt dat steeds als ze dingen moesten doen om hun roeping te volgen kregen ze hulp.
Hij is nu 74 en twee maanden geleden is zijn vrouw overleden. Ze is nu bij Jezus dus het is goed zo. Hij heeft nog de zorg voor hun honden en het “werk” gaat door. Hij is naar de hoofdstad gekomen om nieuwe onderdelen voor zijn auto op te halen en wat administratieve zaken. Dat is nu allemaal afgerond. Hij zegt een paar keer dat ie veel stress had.
Ik luister rustig en zeg niet veel. Dan worden de verhalen van zijn gebeurtenissen steeds uitgebreider en steeds persoonlijker. Uiteindelijk barst hij in huilen uit en trekt zich terug in zijn kamer. Het zou me niet verbazen als het de eerste keer is dat hij zo geëmotioneerd is.
De volgende morgen is hij al vroeg vertrokken. Terug naar Majanga. De hondjes wachten op hem en ze zullen blij zijn met de karbonadebotten die wij niet helemaal afgekloven hebben omdat hij die hij in een plastic zakje wilde meenemen.
Als je er ooit over denkt om etnoloog of psycholoog te worden moet je jezelf oefenen om te luisteren zonder te oordelen en om geen domme vragen te stellen of domme opmerkingen te maken. Met dom bedoel ik: alles wat niet precies zo door de ander zelf gezegd is. Niks zeggen is ook niet goed want dan houdt de ander op met praten omdat ie denkt dat je niet geïnteresseerd bent. Bijvoorbeeld: iemand vertelt dat ie naar huis ging. Dan moet je niet vragen: waar woont u dan of woont u daar alleen? Of opmerken: dat was een goed idee. Dat is misschien niet wat hij/zij wilde vertellen. Beter is het om te zeggen: so, you went home …
Dan kan de ander verder praten over wat hij/zij eigenlijk wilde gaan zeggen. Als je dat wel onderbreekt ontstaat er in de spreker spanning tussen wat hij/zij eigenlijk wilde vertellen en zijn/haar beleefdheid om aan jou antwoord te geven. Professionele sprekers kunnen zo’n spanningsmoment wel een paar keer aan en hebben daarom ook hun verhalen voorbereid, maar gewone mensen spreken vanuit hun gevoel en ze vallen soms na een of twee keer zo’n onderbreking terug op oppervlakkigheden of ze houden helemaal om met te vertellen wat ze wilden zeggen.
De volgende dag ga ik met de eigenaar van het hotel en zijn vrouw en dochter naar “ het Paleis” op de Blue Hill: Ambohimanga.
Dit is het eerste paleis van de koning van de Merina stam. De Merina’s zijn de dominante stam in dit deel van Madagaskar. Er is een nobility, waarvan gedacht wordt dat ze oorspronkelijk uit Maleisie gekomen zijn. Ze hebben een lichtere huidskleur en meer Aziatische trekken. Ze zijn nu handelslui en administrateurs en wetenschappers en leraren. Dan is er een kaste van Hova. Zij zijn donkerder van huid en het zijn boeren en middenstanders en vaklieden. Dan is er nog een kaste van mensen die oorspronkelijk uit Afrika gekomen zijn. Zij worden gezien als nazaten van voormalige slaven en zij zijn vooral Andevo (werkers): bouwvakkers, sjouwers en dergelijk laaggeschoold werk.
Er schijnt een oorspronkelijke bevolking in deze enorme vallei in het hoogland geleefd te hebben: de Vazimba. De Merina-stam is met duizend soldaten in het jaar 1610 hier gearriveerd en heeft zich op deze heuveltop gevestigd.
De Blue Hill is ook een heilige plaats, vol met symboliek en plaatsen om rituelen uit te voeren. Het was jarenlang niet toegankelijk voor buitenlanders. Blauw als kleur en als woord staat voor “ goed”.
We klimmen de weg omhoog naar de heuveltop waarop het “paleis” ligt. Het doet mij denken aan een fort, met toegangspoorten en een wachttoren en met palisades en een bronzen kanon en twee kleinere ijzeren kanonnen.
In het huis van de koning mag niet gefotografeerd worden. Het is een eenvoudig houten huis van 10 bij 15 meter. De wanden zijn gemaakt van 8 centimeter dikke palissander planken die verticaal staan en een meter of vijf hoog zijn. In het midden staat een 80 centimeter dikke palissander boomstam van 12 meter hoog. Die steunt het puntdak tot in de nok. Hij zou door tweeduizend slaven vanaf de kust hier naartoe gedragen zijn. Je mag deze centrale huispaal niet aanraken. In het huis is een kookplek voor een houtvuur, want de koning kookte dagelijks zijn eigen eten en jaagde ook zijn eigen wilde dieren.
Dan is er in de noordoost hoek een groot zwaar houten bed op drie meter hoogte met een trap erlangs om erin en eruit te komen. Dat is het bed van de koning. In de noordwest hoek is net zo’n bed maar dat is op normale hoogte. Daar sliep een van de twaalf koninginnen. Elke maand een andere. De koninginnen zijn dochters van de twaalf stamhoofden. De koning heeft vanuit zijn bed uitzicht op de deuropening maar ook op het bed van de koningin.
Als gasten zich in de deuropening aandienden werden ze eerst ontvangen door de koningin en ze mochten alleen binnen gelaten worden als de koning een klein rond steentje op de koningin geworpen had. Dan moesten ze met hun rechtervoet over de drempel stappen.
Als het tijd was voor een seksuele daad kwam de koning naar het bed van de koningin, niet andersom.
Aan de wand is een tafel waarop schalen en kommen voor voedsel klaar staan en aan de wand hangen ijzeren en buffelhoorn opscheplepels.
Aan de andere wand hangen een selectie speren. En aan de oostelijke wand een aantal ophangpunten waaraan tot hoog in het dak dingen konden worden omhoog gehesen.
Naast het huis staat een draagstoel. Die werd door vier dragers gedragen. Tussen de draagarmen zit een eenvoudig stoeltje. Deze draagstoel was niet voor de koning maar volgens de gids was hij alleen voor zieken en voor missionarissen.
Ik denk dat zij de heilige grond niet mocht aanraken.
Later vertelt de gids dat er veel missionarissen gedood zijn in die tijd.
Achter het huis zijn twee stenen baden zo groot als kleine zwembaden. Een grotere voor de koningin(en) en een kleinere voor de koning. Eens per jaar kwamen alle 12 vrouwen en de koning en andere genodigden daar een ritueel bad nemen. Het water werd aangedragen vanuit een zuivere bron door dertig maagdelijke dochters van notabelen. Alleen dochters waarvan beide ouders nog leefden.
Naast de baden zijn vier houten huisjes zonder ramen. Ze geven toegang tot een zeven meter diepe schacht waar onderin een graf van een van de voorouders is. Als er een koning overleed werden zijn persoonlijke bedienden en slaven meebegraven en ook zijn persoonlijke bezittingen.
Naast dit donkerhouten blok-achtige huis staan twee lichtgeverfde houten paleisjes. De macht van de koningen is uiteindelijk overgenomen door een opeenvolging van koninginnen die hier gewoond hebben. Vooral de eerste “koningin” is berucht geworden om haar wreedheid en haar seksualiteit. Ze liet talloze mensen onthoofden en eiste dat zij eerst sex met haar hadden. Op een foto ziet zij er niet erg vrouwelijk uit. Ze werd Ravanalona genoemd. Ze zou ook een intieme relatie gehad hebben met een fransman: Jean Laborde, waarvan gezegd wordt dat ie architect van de twee lichtgeverfde paleisjes was. In die paleisjes staan gewone bedden en sofa’s (voor massages) en er is een franse zinken lavabo: een wasbak of wastafel.
Er is ook een torentje met rondom glazen ramen. Daar staan een stuk of zes stoelen en een tafel met daarop een pennebak om contracten met inkt te ondertekenen.
We lopen nog een beetje rond. Er zijn tuinen en grasveldjes (bleek?) en een stenen pad naar de top van de heuvel. Vandaar heb je uitzicht naar de noord kant over deze enorme vallei. Aan de oostkant zie ik in de verte een van de meren liggen. Daar wordt ook nu nog gevist.
We hadden een jonge vrouw als gids. Ze sprak engels. Ze vertelt dat ze talen heeft gestudeerd: ook Duits en Italiaans naast het normale Frans en Madagassisch.
Ik geef haar een paar Euro fooi en ik koop nog een souvenir voor mezelf, een vis die kunstig gevlochten is van grassen. Ik wil ook iets geven aan de dochter. Ze kiest uiteindelijk een armbandje met kralen die licht geven in het donker.
We rijden terug naar het hotel. Er is een hele nieuwe snelweg aangelegd. Waarschijnlijk de beste autoweg van Madagaskar. Rondom zijn kilometers ver de rijstvelden van deze grote vallei.
Ik ben toch wel heel onder de indruk van wat we gezien en gehoord hebben. Het geheel straalde een sfeer van macht, maar vooral ook van angst uit. Alles wat ik gezien heb en gehoord heb werd door deze koningen gedaan uit angst om macht te verliezen en uit angst om vermoord te worden.
Ik moet er nog veel over nadenken en ook bij het samenvatten en opschrijven vandaag zie ik voor me hoe het het er die tijd uitgezien heeft toen die mensen daar rondliepen en hun leven leidden. Het past zo goed in mijn antropologische kennis van andere culturen en van wat ik gezien heb in Azië en hoe ik denk over de evolutie van zulke koningschappen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 322
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/247/183_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => avonturen-in-de-hoofdstad-van-madagaskar
)
[3] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110756
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-19
[photoRevision] => 0
[title] => Onverwacht vertrek uit Maroantsetra.
[message] => Vertrek uit Maroantsetra
Die middag komt de eigenaar van het hotel vertellen dat hij en zijn vrouw de volgende morgen vroeg vertrekken naar de hoofdstad om de dag daarop naar Parijs te vliegen. Ze willen de kerstdagen bij hun kinderen doorbrengen en ook heeft mevrouw last van haar knie en ze wil naar een ziekenhuis.
Ze hebben voor de lunch een familiebijeenkomst en ik wordt uitgenodigd om aan de grote tafel aan te schuiven. Er zijn 15 mensen en een paar kinderen bij. Schalen met gegrilde kip en eenden biefstuk en salades en rijst en groentes komen op tafel. Flessen franse wijn en Abbaye Chrispin ( frans bier) en vruchtensap en water staan op de gedekte tafel.
Als iedereen gegeten heeft en veel gepraat gaat meneer rond met een Camembert geïmporteerd uit Parijs. Wow dat is de lekkerste Camembert die ik ooit geproefd heb.
Dan komen er nog schalen met stukken mango en ananas en voor mij alleen een espresso.
Na deze heerlijke maaltijd trek ik mij beleefd terug uit het gezelschap want zij willen natuurlijk nog met elkaar praten over hun familieaangelegenheden.
In Madagascar spreken de mensen elkaar aan met Madame en met Monsieur. Ook tussen jongvolwassenen. De meeste mensen hebben ook drie of meer namen. Respect en beleefdheid zijn normaal ook onder de arme mensen en de werkers. Als er gewacht moet worden bijvoorbeeld voor het instappen in een bus of boot of vliegtuig worden de persoonsnamen afgeroepen: Monsieur….. , Madame……
De volgende morgen sta ik vroeg op om hen uit te zwaaien. Dan vertel ik dat ik mijn vertrek met de boot geboekt heb omdat mij verteld was dat het onmogelijk is om een vliegticket te boeken. Maar ik zou ook veel liever zijn gaan vliegen in plaats van de zeer lange en vermoeiende en risicovolle bootreis.
Monsieur gaat meteen bellen naar de airport. Ja, er is nog plaats. We vertrekken over vijf minuten in hun auto. Monsieur stuurt zelf maar de chauffeur rijdt mee om de auto terug te brengen. We stoppen even bij de ATM machine waar ik voldoende geld kan bijpinnen. De vliegreis zal 170 Euro kosten.
Ik geef het geld dat ik nog verschuldigd was aan de manager en een extra tip voor de gids af aan de broer van Mevrouw. Ook mij bootticket in de hoop dat zij die nog kunnen teruggeven.
Dan rijden we door naar de airport buiten de stad. Het is een groot houten gebouw, alleen een vertrek en een aankomsthal. Bij de counter wordt mijn ticket klaargemaakt en mijn bagage ingecheckt. Ik mag maar een enkel stuk bagage in het ruim meenemen, maar ik heb twee tassen. Dan worden er twee gevlochten manden gebracht en een rol plakband. De manden passen over elkaar als een deksel en daar gaat mijn bagage in. Touw eromheen, label erop en alles is klaar.
We stappen in het twee-motor propellor vliegtuig van Air Madagascar. Zo wat een trust produceren die motoren. Ik wordt gewoon in mijn stoel gedrukt zoveel acceleratie. De planning is perfect want er komt nog meer slecht weer aan. Storm en regenwolken overal om ons heen. Blij dat ik niet met de boot ga. Wij stijgen snel boven de wolken uit en vliegen in anderhalf uur naar de hoofdstad van Madagascar.
Het is hoogland en het is hier 20 graden C. Er staat behoorlijk wat wind. Ze bellen een taxi en terwijl we wachten op de taxi nodig ik hen uit om wat te gaan drinken en eten in het cafetaria met een terrasje dat lekker in de zon ligt. Vruchtensap en warme chocolademelk en franse broodjes en we delen een pizza du Chef.
Dan komt de taxi-chauffeur zich melden. Hij brengt vast de bagage naar de auto en neemt dan de laatste twee pizzastukken voor zijn lunch.
We rijden naar mijn hotel en dan rijden zij verder naar hun hotel. Ik ben ze natuurlijk heel dankbaar voor hun snelle actie om mij met het vliegtuig mee te krijgen.
Wat is het hier heerlijk koel en de luchtvochtigheid is ook zoveel aangenamer dan in Masoala. Ik was echt lusteloos en moest veel hoesten toen ik daar was. Nu knap ik weer op. Het eten in dit hotel is voortreffelijk, zo goed dat ik niet alleen het inclusieve ontbijt hier geniet, maar gewoon drie keer per dag. Dat vinden de eigenaar en zijn vrouw en de mensen die hier werken natuurlijk ook heel leuk en ze gaan nog extra hun best doen om steeds iets nieuws en van Madagassische traditie voor mij klaar te maken. Alleen het ontbijt is nog Frans, met koffie en stokbrood en marmelade en mangosap. Het is nu mangoseizoen en er bestaan nog veel meer variëteiten dan ik wist.
Woensdag brengt te hoteleigenaar mij naar de dierentuin. Het heet Crocodile Farm, maar het blijkt een botanische tuin te zijn met allerlei diersoorten en ook een gebouw met terrariums waar diverse soorten Kameleons en kikkers en slangen gehouden worden. Ik maak een aantal foto’s. Er zijn kameleons en gecko’s die welhaast contact proberen te leggen en waar alleen de glasplaat onze handen scheidt. Sinds ik mijn aandacht heb uitgebreid naar de dierenwereld ben ik meer en meer ieder dier als een uniek individu gaan zien. Zij hebben ook ieder voor zich dit leven, tegelijk met mij. Zij hebben hun bewustzijn. Ook zij zijn - net als ik- bepaald door de vorm en functies van het lichaam waarin zij geboren zijn. Hun kooien beperken hen in hun volledige levenservaring., maar ze beschermen hen ook. Ik voel dat sommigen liever met mij mee zouden gaan.
Dan is er een hele grote hal met zand en een watergedeelte. Daar leven honderden kleine krokodillen naast dicht elkaar en soms op elkaar.
Buiten zijn er prachtige vogels in grote moderne volières met veel vliegruimte. En er zijn een aantal grote vijvers met zandbanken eromheen waar Nijl-krokodillen leven. Ze liggen vooral te slapen op de oevers. Het zijn flinke grote exemplaren: de grootste is misschien vier meter lang. Nijlkrokodillen hebben een brede stompe snuit en dikke buiken. In het wild eten ze alles. Denk maar aan de beelden waar Gnoes op hun jaarlijkse trek de Mara rivier moeten oversteken. In het oude Egypte werden ze geëerd. Ik, persoonlijk, denk omdat ze ook mensen aten en dus de lichamen van menselijke (voor)ouders en kinderen in zich droegen.
Ik loop twee en een half uur in de botanische tuin rond en ga dan wat eten in het restaurant. Nee, de sate’s van krokodillenvlees sla ik over. Mensen die het wel aten, vertellen dat het smaakt als kip met een vis-achtige ondertoon.
Ik koop nog een mooie koffiebeker met motieven van kameleons er op in het souvenir winkeltje. Maar geen tasje of riem van krokodillenleer.
Dan komt de eigenaar van het hotel voorrijden.We stoppen onderweg. Er zitten hier een aantal mensen uit grote stenen kleine stenen te hameren. Het is verhardingsgrind. Hij koopt 12 zakken van 50 kilo en die worden in de Hyundai bus geladen. Het kost een Euro per zak. We rijden terug naar het Hotel. Ze laden de stenen uit bij het huis ernaast. Het is een groot huis met twee verdiepingen en met balkons en verandas met bogen. Hij heeft dat huis zelf gebouwd. Het is voor zijn zuster. Hij heeft eerst twee andere flinke bungalows gebouwd op aanliggende percelen. Ieder met woonkamers en keukens en een aantal slaapkamers met badkamers. Dat is het hotel.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 83
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/247/135_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onverwacht-vertrek-uit-maroantsetra
)
[4] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110747
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-16
[photoRevision] => 0
[title] => Nog meer Jurassic Park
[message] => Nog meer jungle
Het is hier echt heel stil. Geen dorpje. Alleen een paar mensen die toezicht houden op de “ lodge”Zij wonen in een apart huisje. Er zijn ook geen andere bezoekers.
Savonds zien we nog een Kameleon op een tak zitten en er komt een grote nachtvlinder onder het afdak zitten. Het is de grootste soort nachtvlinder in Madagascar: ca 15 cm spanwijdte.
De volgende morgen bij het ontbijt komt er een grote grijze vogel een kijkje nemen. Het is een Blue Coua. Het is een geduchte jager op gecko’s en op kameleons en kikkers en insecten.
Hij hopt tussen de bladeren van tak op tak. Als ik dichterbij loop om een foto te nemen verdwijnt hij dieper in de boom.
Dan gaan we met de boot een halve kilometer varen om daar te snorkelen bij de rotsen. Er stroomt een flinke rivier in zee dus het water is niet echt helder. Maar er is wel veel vis. Er zijn rotsen die gedeeltelijk begroeid zijn met zachte koralen en er zijn ook wat grote koraalformaties. Toch mooi om te zien hoeveel vissen er zijn als ergeen vissers elke dag aan het werk zijn. Ook vissen die geliefd zijn voor consumptie zie ik hier. Verder zie ik drie keer een kleine blauwe rog. Die zoeken bescherming half onder rotsen. Een mooie rifbaars jaagt een andere vis weg en ziet dan opeens mij en schiet heel snel terug onder een groot koraalblok.
“Oppassen voor de zee-egels” had de gids gezegd. Nou, wat een grote en prachtige zee-egels zie ik hier. Hun glanzend zwarte stekels lijken op naalden. Ze zijn wel twintig centimeter lang en ze kunnen individueel bewegen. Bovenop de zee-egel zijn allerlei lichtgevende “lampjes” in verschillende kleuren. In het midden is een orange/rode vlek die eruitziet als een opening. Ook dat geeft licht. Er zit een donkere rand omheen en daaromheen zit een kring van kleine blauwe “led” lichtjes. Dan zit er nog een tweede ring van heldere witte “led” lichtjes op een centimeter of vijf van de orange vlek. Er zijn vijf van zulke wittelampjes. Ze fonkelen als sterretjes. Het diepzwarte dier geeft dus drie verschillende kleuren licht af. De geometrie is mathematisch perfect. Het lijkt haast wel een UFO. Ik zie er een paar honderd in water dat maar een meter diep is. Opnieuw krijg ik het gevoel of ik in een jurassic tijd terug ben, waarin de zeebodem bevolkt werd door vele soorten prehistorische dieren
Ik ga altijd op reis met een duikbril en een snorkel en een paar lichtgewicht zwemvinnen.Iedere keer dat ik ergens ga snorkelen of duiken ben ik weer verbaasd over de wonderen van vormen en kleuren en de bewegingen van de levende natuur.
Als ik terug ben bij het strandje waar we met de boot liggen zie ik dat er slecht weer is opgekomen. Wauw, er was niks te zien een uurtje geleden. We varen terug en er komt al meteen een hoop wind en regen. Het is maar een kwartiertje varen maar de booteigenaar en zijn vrouw worden doorweekt als zij de boot nog voor anker moeten leggen nadat ik op het strandje ben uitgestapt.
Het blijft de hele dag en de hele nacht regenen en ook hard waaien. Mijn kleren beginnen te stinken want ze zijn permanent vochtig.
De Franse eigenaar van de “ecolodge” blijkt hoger op de heuvel een stenen huis te hebben gebouwd voor zichzelf. Er wordt nog steeds aan gebouwd. Er is daar Starlink-internet. We lopen er naartoe met de beheerder en hij geeft mij de toegangscode. Op de veranda heb ik snelle ontvangst. Ik doe wat Whatsapp en emails en verstuur het vorige reisverslag en ik kijk naar het nieuws op YouTube.
Daar wordt je niet vrolijk van. Mark Rutte waarschuwt voor onvermijdelijke oorlog met Rusland die ook in onze straten en huizen gevoeld zal worden. Wat een griezelige escalatie.
De volgende dag blijft het de hele dag plensregenen en s’nachts ook. In de bungalow is het droog, maar er is geen verwarming dus alles wordt vochtig. We plannen de boottocht terug maar door het onstabiele weer is dat niet zonder risico.
We besluiten om de volgende morgen om vier uur te vertrekken.
Om vier uur lopen we langs het strandje naar de rivier. Ze hebben de boot hoger op de rivier gebracht. We wachten even dan komt ie aangevaren. De vrouw van de eigenaar heeft hard moeten hozen met een halve jerrycan om het regenwater eruit te scheppen. We stappen in vanaf de rivieroever. Maar dan moeten we nog over de zandbank heen om bij de zee te komen. Er moet nog meer gehoosd worden en de mannen gaan het water in om de boot door de ondiepte te slepen. We schuren over het zand maar het lukt net. De motor wordt weer gestart en we varen de zee op. Het is net evenopgehouden met regenen en we hebben de golven schuin van achteren.
Om vijf uur begint het licht te worden. Rondom zien we dikke regenwolken maar net boven ons hoofd is nog een opening waar we blauwe lucht kunnen zien.
Het wordt langzaam lichter en Masoala laat opnieuw zijn prehistorische schoonheid zien. Tussen de bomen hangen flarden van witte wolken en nevels, erachter is de lucht heel donker. Op zee is de lucht zwart,overal rondom ons heen. Na een uur varen wordt eventjes in de verte het eilandje van Nose Mangabe zichtbaar. Ook daar hangt een witte wolk omheen.
Maar dan begint het ook te regenen waar wij zijnAlles verdwijnt in een waas van regen. Alles in de boot wordt nat en koud. Gelukkig ligt de bagage onder een stuk zeil. Er moet steeds gehoosd worden. We varen stug door totdat we bij de zuidpunt van Nose Mangabe komen. Dat was drie uur varen. We varen dichtbij de oever langs de hoge rotsen en de torenhoge bomen. Hier zijn de golven lager en kan er zonder gevaar overboord gepist worden.
We varen nog ruim een uur door totdat we bij de rivier komen. De booteigenaar weet precies waar de zandbanken liggen en we varen in de stromende regen de rivier op.
We varen langs de aanlegplaats ban de boot en onder de verroeste Baileybrug door rechtstreeks naar mijn hotel. Er is nog geen aanlegsteiger maar met een paar uitgestoken handen stap ik veilig uit en rechtstreeks in de grote keuken waar zeven mensen bezig zijn om een maaltijd voor te bereiden. Kippen en eenden worden geplukt, er liggen stapels fruit en groenten, rijst wordt gesorteerd. Het lijkt wel een middeleeuws schilderij. Ik betaal de booteigenaar het resterende bedrag en iets extra’s.
Dan betaal ik ook de manager maar ik heb net niet genoeg dus hij krijgt later vandaag of morgen de rest.
Ik wordt naar een plekje in de grote eetzaal geleid waar ik kan gaan zitten. Mijn kamer wordt nog schoongemaakt. Dan komt er een ontbijt met warme koffie en twee broodjes en een gebakken ei en honing. Inmiddels heb ik mijn droge donsjack uit de bagage gehaald en wordt ik weer langzaam iets warmer.
Als de kamer klaar is ga ik zo lang als het kan onder de warme douche staan en dan onder de deken. Het blijkt maar regenen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 94
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/976_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => nog-meer-jurassic-park
)
[5] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110733
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-12
[photoRevision] => 0
[title] => Nog vijf dagen in Jurassic Park
[message] => Masoala national Park.
Om half zeven arriveert K. bij mijn bungalow en een kwartiertje laten arriveert de gids in een Tuk Tuk. We laden mijn bagage in en rijden naar de rivierhaven. De spullen worden in de boot geladen en ik ga in een ontbijtstalletje op de hoek nog even een kop koffie drinken met twee versgebakken madeleine cakejes. Ze komen heet uit de oven. Dan stappen we in de boot.
We varen langzaam tussen de zandbanken door de zee op.
Na een uur varen we langs hetzelfde eiland waar ik van de week een nacht heb overnacht.
We zien dolfijnen. Wat zijn ze toch snel. Als je ze ziet en wacht totdat ze weer bovenkomen zijn ze alweer honderden meters verder.
Masoala is nog veel verder varen. Het vormt de oostkant van deze enorme baai die ongeveer 90 kilometer diep is. Masoala is het grootste natuurgebied van Madagaskar. Het is bergachtig en begroeid met dichte en grotendeels ontoegankelijke jungle. Je kunt eromheen varen en dan kom je bij de Indische Oceaan. Wij varen drie en een half uur tot we ongeveer op de helft van de lengte zijn. Onderweg zien we drie keer Bonito’s die springen op scholen kleine visjes. Ze komen helemaal uit het water. Dan arriveren we bij een dorpje. Het is alleen toegankelijk met een bootof je moet twee dagen kunnen lopen langs het strand en door rivieren en over rotsen. Er is voor bezoekers ( met verplichte gids) een afdak gebouwd met een paar tafels en stoelen en er zijn houten huisjes. Er wordt geveegd en gepoetst en schoon beddengoed gebracht. De matras is niet slecht en er is een muskietennet.
De mannen gaan wat eten koken en ik maak een wandeling door het dorp tot ik bij een groot huis kom. Er woont daar een Amerikaans gezin.
Ik zie een lange man van een jaar of veertig en een dochter van zestien. Ik ga een praatje met ze maken. Zijn vrouw is antropoloog en na haar mastersstudy en promotie onderzoek zijn zij hier blijven wonen. Nu al bijna 18 jaar. Zijn vrouw is naar de hoofdstad. Er is nog een tweede dochter van elf. Die is op de laptop bezig in een slaapkamer. Zijn vrouw heeft de job hier. Ze bestudeert de motieven van mensen in de hoop een ingangshoek te vinden dat de plaatselijke bevolking het bos gaat beschermen.
Masoala is het grootste beschermde natuurgebied van Madagaskar. Het is Unesco Heritage. Het is 240.000 hectares.De handhaving is vrijwel onmogelijk. Overal aan de randen hebben plaatselijke vissers zich al gevestigd en de dorpjes groeien snel en ze breiden zich uit met landbouw en ik zie hier zelfs Zebu’s. Alleen het binnenland is heel steil en rotsachtig.
We praten over eigendomsrechten op wilde natuur. Een lastig onderwerp dat overal ter wereld speelt waar mensen graag de natuur willen beschermen. Van wie is de natuur eigenlijk? In verschillende landen in de wereld wordt daar verschillend over gedacht. Het is een onderwerp waar ik door mijn studie van oorspronkelijke jager/verzamelaarvolken natuurlijk ook mee te maken heb gehad.
Die avond raak ik in gesprek met een jonge Madagassische man. Hij is aangesteld om environmental education te geven op scholen en ook landelijk. Hij spreekt goed engels want hij heeft drie jaar engelse taal op de universiteit gestudeerd en is daarna gevraagd voor deze job. Toch fijn dat hij nu weer even lekker kan oefenen op zijn engels want de meeste tijd gaat hier toch nog in het Frans en in het Madagassisch. Hij begeleid nu een paar studenten op een veldtrip. Een mooie afwisseling op zijn kantoorwerk in de “stad”.
In het dorp staat een Leechee boom en een groep lemuren komt ervan eten. Het zijn bruine lemuren, waarvan de mannetjes een witte kop hebben. Er zijn tien soorten Lemuren in Masoala. In heel Madagaskar zijn 112 soorten lemuren.
De volgende dag is het snikheet en ik doe niet veel anders dan in de schaduw van het afdak blijven dicht bij zee, waar nog een beetje luchtstroming is. Gelukkig hebben ze daar een paar banken met dikke kussens staan en die leg op de houten vloer om erop te slapen.
S’avonds drink ik nog een keer BesaBesa. Maar dit is heel anders dan ik in Isle St Marie gedronken heb. Veel sterker in alcohol en er is ook een bittere smaak aanwezig. Ik hoor dat het suikerrietsap wordt gemengd met de verpoederde bast van een bepaalde plant. Die planten zijn vrij zeldzaam en soms moeten er lange tochten in de jungle worden ondernomen om er eentje te vinden. Het drinken van zulke Besa Besa is gerelateerd aan de aanwezigheid vande zielen van voorouders.
De volgende morgen vertrekken we met de boot. We gaan nog twee uren varen verder langs de kust. Een fransman heeft in totaal drie ecolodges gebouwd langs deze kust en dit is de laatste. Het is erg warm in de open boot maar als we arriveren is het aangenaam koel onder een groot afdak van de lodge. Er zijn een paar houten bungalows met een bed en een douche en een toilet. Ik neem mijn intrek in eentje en probeer de rest van de dag vooral koel te blijven door steeds te douchen en in de schaduw te blijven. December is een hete maand hier. Middags eten we gezamenlijk onder het grote afdak: de gids en de manager en de eigenaar van de boot en zijn vrouw en ik.
Er is hier een dorpje op een half uur lopen terug. De vrouw van de booteigenaar is daar geboren.Ik zie vijf piroques op het water.
Als ik dit verhaal zit te schrijven hoor ik een hoop geritsel en geluiden in de bomen naast het afdak. Een groep lemuren is komen kijken wie de nieuwe bezoekers zijn. Ze trekken echt aandacht door aan de takken te schudden en ze maken een geluid zoals wij maken wanneer we instemmend Hm zeggen.Ze zijn zo snel en behendig in de bomen dat ze geen enkele angst hebben. Ik ga ze vriendelijk gedag zeggen en mijn gezicht laten zien en een stukje video van ze maken. Dan gaan ze terug dieper het oerwoud in. Er lopen ook nog zeven kleine hondjes, die mij eerst negeerden, maar als ik zit te eten komen ze onder de tafel liggen. Een teefje heeft twee puppies die bij haar drinken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 89
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/madagascar,antananarivo
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => nog-vijf-dagen-in-jurassic-park
)
[6] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110703
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-07
[photoRevision] => 0
[title] => Twee dagen Jurassic Park. (Nose Mangabe)
[message] => Lemuren, Gecko’s en kikkers
De volgende ochtend om 7 uur lopen K. en ik over de zandweg langs het strand tot we bij het eind komen. Hij heeft al twee grote zakken hier naartoe gebracht achter op zijn fiets. Op dit punt stroomt de rivier in zee. Het water is heel rustig maar ook vol met ondieptes. Dan zien we in de verte de piroque aankomen met daarin ook de wildlife-guide. De boot is vertrokken vanaf de rivierhaven tegenover het grote Mangabe hotel.
Als ze op honderd meter genaderd zijn moeten ze terugkeren om een andere route te zoeken omdat ze niet over deze zandbank kunnen heenkomen. Via een omweg komen ze toch zo dichtbij de oever dat ik in kan stappen. Dan varen we stapvoets tussen de zandbanken door tot we op zee zijn. De piroque is gemaakt van polyester. Zo te zien hebben ze een originele houten piroque als mal gebruikt. Hij is niet afgewerkt en niet geschilderd. Hij voelt slap aan en trilt als ie golven raakt. Hij was goedkoper dan de snelle toeristen-speedboot.
Het is nog geen uur varen om bij het eiland te komen.
Gigantische bomen en planten groeien op grote rotsen van zwarte basalt.Het lijkt wel alsof het door handen van reuzen uit zachte klei gevormd is. Ik moet aan de Jurassic Park film denken.
We varen een kilometer langs de rotsen en dan komen we bij het enige strandje en de enige plek waar je ook aan land kan gaan. Het is oranje kiezel zand met ronde korrels waar je diep in weg zakt. We klimmen tegen de oever via een dicht netwerk van boomwortels. Dan is daar een bezoekerscentrum met een gebouwtje waar ook het beheerders-echtpaar woont. De mannen brengen onze voorraden naar een keuken waar drie houtskoolpotten zijn ingebouwd in een stenen aanrecht. Er staan een paar grote tafels en voorraadschappen. Buiten, dichterbij het “strandje” zijn twee afdaken gebouwd met ieder vier lange tafels met banken. Er is een toilet - en een douche gebouwtje bereikbaar via een paadje van grote stenen en keien. Zonder schoenen kan ik daar niet lopen. Via een voetpaadje wordt ik naar mijn accommodatie geleid. Het is een afdak met daaronder een bak gevuld met schoon en aangeharkt kiezelzand. Daar kun je een tent opzetten of -in mijn geval- een muskietennet ophangen. De gids komt drie matrasjes brengen want ik had gezegd dat ik niet kan slapen op een zo’n matrasje. De mannen slapen in het huis op de cementvloer. Dat is wel lekker koel, maar je moet er mee opgegroeid zijn.
Na een uurtje rust ga ik met de gids een route lopen. Het is maar twee kilometer,maar het gaat stijl omhoog en stijl naar beneden. De gids is 42 jaar oud en de meest ervaren gids van de National Park service. Hij spreekt ook goed engels.Eerst zien we een hele kleine “leafgecko”.Het volwassen diertje is 3.5 cm lang en hij laat zich gewillig oppakken en op mijn hand fotograferen.
Dan hoor ik een gebrul alsof er een troep Bavianen in gevecht is met een andere troep Bavianen. Nee, het zijn maar twee lemuren die dit enorme geluid voortbrengen. Uiteindelijk zie ik ze. Het zijn vrij grote zwarte dieren met witte kragen om hun armen en poten. Ze zien er heel macho uit en zo klinken ze ook. Ze zijn onophoudelijk bezig om hun geursporen op de takken te smeren door met hun achterdelen over een tak te wrijven. Het gebrul is dus ook territoriaal gedrag.
Alle lemuren zijn vooral vruchteneters. Door het seizoen heen zijn er steeds weer andere bomen waarvan de vruchten rijp zijn. Volgens de gids zijn er een aantal soorten vruchtbomen waarvan de zaden niet ontspruiten als ze niet eerst door het spijsverteringskanaal van een lemuur gegaan zijn.
We komen bij een hele grote rots met een soort van shelter eronder. Er staan een stuk of tien grafkisten. Het zijn kleine stenen boxen met stenen deksels erop. Er zitten alleen botten in, zegt de gids. Dit is de laatste rustplaats, na de Famadihana en na de tweede begrafenis.
Het is ook het hoogste punt van deze track. We dalen voorzichtig weer af totdat we terug bij het kamp zijn. Ik kan nog net op mijn voeten staan. Blij dat ik het zonder te vallen gehaald heb. Elke stap was een berekende gok. Dus ook mijn concentratie-vermogen stond twee uur lang in overdrive.
Ik rust uit en loop dan naar het toilethuisje. Het staat tussen 6 meter hoge bamboes. De deur hoef je hier niet dicht te doen, maar dan moet je ook je camera niet uitzetten. Terwijl ik op de troon zit komt er eenLemuur met twee babies op drie meter afstand in de bamboes zitten. Een baby heeft een wit koppie en het andere een bruin koppie.Een jongetje en een meisje. Ze hangen ieder aan een zijkant van hun moeder met hun armen over de rug van de moeder. Hun dunne lichaampjes en hun lange staart sluiten perfect aan op het lichaam van hun moeder.
Dan wordt mijn eten geserveerd. De mamma lemur volgt mij en ze gaat op de dakbalk zitten om te zien wat er op het menu staat. Steak met gebakken aardappeltjes en een tros Leeches. Ik pak de video en begin te filmen. Ze komt naar beneden en klimt op de tafel. Ik denk dat ze er met mijn tros leeches vandoor wil gaan dus die zet ik op de bank net buiten haar zicht. Ze is even verward. Waar zijn die leeches nu gebleven? Maar dan pakt ze de steak in haar bek en gaat er mee vandoor. Heh ….. roep ik verbaasd.You eat only fruit…….. ! Ze klimt snel in de boom naast het dak en er verschijnen twee jonge lemuren onder aan die boom. Het zijn twee jonge mannetjes, ik denk haar kinderen van vorig jaar. Ze wachten onder aan de boom. Af en toe valt er een klein stukje steak naar beneden. Dan valt er een groter stuk. Ik denk dat het de helft is van de steak. Het valt in het zand dus de kinderen moeten het eerst afvegen en ze snuffelen er vooral aan.
Intussen is de gids toegesneld en hij bestelt in de keuken een nieuwe steak. Ik vertel hem dat ik wel de leeches probeerde te beschermen maar niet de steak:“ I think they eat only fruit ?? “
“No, this is a female, they eat everything.”
Om zes uur gaat de zon onder en ik ga met de gids een nachtwandeling maken. Het is een vlakke route net achter het strandje. Na een paar meter zien we al een gecko aan een tak gekleefd. De onderkant van zijn lichaam is lichtblauw of lichtpaars en bijna transparant. Hij heeft zuignappen aan zijn vingers en tenen. De kop lijkt op de kop van een krokodil. De ogen zijn heel groot en steken boven de kop uit. De gele oogbollen hebben een verticale spleet als pupil,, ook net als een krokodil. Aan de rugzijde is ie gecamoufleerd met gekartelde vormen en een huidskleur die op de tak lijkt waarop hij zit. Ze kunnen ook hun huidkleur veranderen net als kameleons maar gecko’s zijn toch een andere soort. Zijn lichaam is 20 centimeter lang en de staart is ook zoiets. Wat een bijzonder dier !
Een paar meter verderop zit een roze kikker. Hij heeft een vrij stompe kop en een gedrongen lijfje.
Vijftig meter verder zit nog zo’n zelfde gecko. Nu kan ik iets betere foto’s maken.
En nog vijftig meter verder hangt een vleermuis op ooghoogte aan een tak. Hij heeft de kleur en de oren en de neus en de ogen van een hollands varkentje. Alleen de neus is meer stomp. Zo’n soort vleermuis heb ik nog nooit gezien.
Dan zien we twee keer een mouse-lemuur. Het is de op een na kleinste soort lemuur. De eerste zit te ver weg maar bij de tweede kunnen we dichterbij komen. Hij kijkt net in onze richting. Hij lijkt meer op een soort goudhamster met aan de buikzijde nog iets lichter van kleur, bijna wit.
Dan komen we aan het eind van dit pad. We lopen via het strandje terug. Het strandje is maar 900 meter lang. De rest van het eiland is ontoegankelijk door hele steile rotsen en dichte jungle.
Terug bij het kampje ga ik mijn muskietennet ophangen onder het afdak en mijn matrasjes op de grond uitspreiden. Het muskietennet is zo groot dat het ook de grond kan bedekken.
Met het geluid van de golfjes op het strand op nog geen tien meter van mijn bed val ik heel snel in slaap.
Boottocht rond het eiland
Ik heb goed geslapen onder mijn tentje van het muskietennet. Meer heb je hier niet nodig: een afdakje tegen regen en een muskietennet. Ik ben heel vroeg wakker en ik luister naar de geluiden van de natuur. Dan rol ik mijn “tent” op.
Ik loop met mijn spullen naar de picknick tafels.
“Are you ready for breakfast” vraagt de gids ? Koffie in een kleine thermos, twee broodjes en een gevulde omelet. De tweede waterfles. Na het ontbijt vraag ik of we vanmiddag ook een rondje om het eiland kunnen varen voordat we terug gaan. De gids gaat bellen. Het zal erg heet worden in de namiddag dus het is beter als we eerst gaan. De boot zal straks al komen en ik moet alleen iets bijbetalen voor de extra benzine. Ik ga intussen snorkelen bij het eind van het strandje. Er zijn hele grote koraalformaties maar het water is troebel en ik zie bijna geen vissen. Dit is te dicht bij de grote rivier van het vaste land, maar wel hoopgevend dat de koralen zo groot zijn.
Een uur later komt de boot aanvaren met drie mensen aan boord. De eigenaar en zijn vriendin zijn ook meegekomen. Zij stappen uit.
De gids en ik en de manager en ook de beheerder van het park stappen aan boord. De beheerder heeft een vislijn bij zich. We varen in zuidelijke richting langs het eiland. Enorme basalt rotsen en ondoordringbaar oerwoud torenen honderden meters boven ons uit.
In de verte zien we veel beroering in het water. Bonito’s jagen op een school kleine visjes. De beheerder zet meteen zijn vislijn uit en heeft ook meteen beet. We moeten met de boot achteruit varen om de Bonito te volgen want hij trekt harder dan je met de vislijn alleen kan tegenhouden. Het gevecht duurt tien minuten en dan breekt de Bonito vrij van de haak. Het was ook maar een heel klein kustvisje met een hele kleine haak.
We varen rond de zuidpunt van het eiland en dan via de oostkust naar het noorden.
Rondom zie ik grote koraalformaties in het water. Het water is hier helderder dan aan de andere kant maar nog niet echt geweldig. We maken nog een stop bij een strandje van vijf meter waar we net in het water kunnen uitstappen. Er is een enorme boom die een dichte schaduw geeft maar ik ga eerst nog een keer snorkelen. Ik hou mijn kleren aan en mijn hoed op.
Ook hier valt het snorkelen nog tegen en we varen verder. We passeren een reiger-kolonie. Honderden witte reigers nestelen in de bomen hoog boven ons uit.
Dan varen we rond de noordpunt van het eiland.
We gaan nog een keer aan land bij een groot rotsblok waarin allerlei namen gekerfd zijn. Het wordt Beach Hollandais genoemd. De namen zijn van Hollanders die hier precies 400 jaar geleden geland zijn. In 1626 zegt de inscriptie. Grote ingekerfde hoofdletters uit die tijd. Even kijken of ik de namen herken, maar nee, het is teveel begroeid.
We stappen weer in en dan varen we terug naar het kampje.
Dan opeens heeft de beheerder toch nog een vis gevangen. Het is een makreel van veertig centimeter.
We zijn weer terug bij ons kampje. De manager gaat mijn lunch klaarmaken. Twee grote moten makreel, gebakken in uitjes en met tomaat en witte rijst. Dat is nog eens verse vis. Heerlijk. Ik laat een kwart over zodat hij er zelf ook van kan genieten.
Na de lunch zien we nog een kameleon. Dangaan we met zijn allen terug in de boot en we varen in een uur tijd terug naar de rivierhaven.
We gaan in een restaurantje een fles CocaCola drinken en de manager blijft bij onze bagage terwijl ik met de gids in een TukTuk eerst naar de bank rij om geld op te nemen en dan terug om de het resterende bedrag aan de booteigenaar te betalen.
Ik check in bij een ander hotel, dat veel comfortabeler is, maar niet zo mooi gelegen aan zee. Een prachtige nieuwe bungalow met een luxe badkamer en warme douche. Alles werkt. Goede verlichting en heel schoon. Een heerlijk opgemaakt bed met een goede nieuwe matras. De Madagassische eigenaar en zijn vrouw hebben 25 jaar in Parijs gewoond en gewerkt. Op een hectare grond langs de rivieroever hebben ze een gebouw gezet voor feesten en partijen, met een hele grote keuken en een 14 bungalows. Alles is nieuw en perfect geconstrueerd met dure materialen en afwerking. Gemanicuurde tuinen en honderden sierplanten in bakken.Het kost twintig euro per nacht inclusief ontbijt. Ik ben wel even toe aan wat luxe.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 124
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/706_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => twee-dagen-jurassic-park-nose-mangabe
)
[7] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110679
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-02
[photoRevision] => 0
[title] => Dertig uur reizen naar het noorden.
[message] => Wat een avontuurlijk land
Om half drie gaat mijn wekker af en om drie uur loop ik met twee tassennaar de weg voor het hotel. Ja, daar komt de Tuk tuk aanrijden. Het is niet ver naar de haven, maar ik ga toch liever met de scootertaxi dan dat ik met mijn bagage in het donker moet gaan lopen. De Tuk Tuk was besteld door een receptioniste van Melissa. We rijden meteen naar de boot. Ik ben een van de eersten, maar een halfuur later stappen er toch wel 30 mensen aan boord. De bagage van de passagiers en de vracht is dan ook al aan boord gedragen door een vijftal heel hard werkende porters. De boot is ca 35 meter lang en 6 meter breed. De krachtige motor start vlot en om kwart voor vier varen we de haven uit en de zee op. Richting het westen, naar het vaste land van Madagaskar.
Om vijf uur wordt het licht. We varen naar een riviermonding. Er ligt een zandbank voor en de boot stuurt er omheen totdat ie bij een gedeelte komt waar net voldoende water staat om er overheen te gaan. Ik voel hoe de kiel door het zand sleept. Dan varen we op de rivier. Langs de oever lopen mensen en er liggen piroques en iets verder staan ook huizen. We meren af langszij een andere boot van Melissa-expres die al aan een houten steiger ligt. De passagiers stappen aan wal en de porters gaan weer heel hard aan de slag om de bagage van de boot af te halen. Als mijn bagage arriveert staat er al weer een andere porter klaar om het verder te brengen. Aan mijn rolkoffer heb ik niks want hier is alleen zand en houten steigers. We lopen het dorpje in. Daar is wel een geplaveide straat. Er staan een paar lokale bussen en minibussen. De bus van Melissa staat vooraan. De bagage wordt op het dak van de bus gehesen en onder een afdekzeil vastgesjord.
Deze expressbus rijdt in een keer naar de grote havenstad Tamatave. Dat is wel 7 uur rijden. Maar ik ga niet verder mee dan Foulpointe. Dat is 4 uur rijden. Dus mijn bagage gaat niet op het dak maar achterin de bus, waar ook een bagagebak is. Ik koop intussen nog een paar cakejes en twee kuipjes yogurt erbij. Gisteren had ik al een flesje citroenlimonade en een stuk bananencake en een reep Madagasische chocolade gekocht. Dat was mijn ontbijt toen ik wakker werd.
De bus vertrekt en we rijden door een prachtig landschap. Ik heb veel tijd om te kijken wantde weg is zo slecht dat we misschien een gemiddelde snelheid van 30 kilometer per uur halen. Overal zitten er grote gaten in het asfalt en diepe kuilen. Hier hoeven ze geen verkeersdrempels te maken! Toch wordt de weg op een paar plekken “verbeterd”, maar daar duurt het oponthoud pas echt lang want er is geen alternatieve route en de het verkeer moet steeds wachten om de machines de gelegenheid te geven een kwartiertje te werken. Als je in Madagascar haast heb ben je het beste af met een scooter of motorfiets. Maar als je veel wil zien moet je gaan lopen.
Langs de weg liggen kleine dorpjes met net zulke simpele huisjes van palmblad als ik eerder beschreven heb. Maar wat een natuur! Enorme vruchtbomen, knalgroene rijstakkertjes, grote kokospalmen, uitzichten op zee en het prachtige strand. De lecheebomen zijn nu rijp. Het zijn hele grote bomen, tot wel 40 meter hoog, de duizenden rode leeches hangen in trossen.
Ik zie diverse keren vissers met een ringnet vanaf het strand vissen. Er zijn scholen sardines die belaagd worden door grotere roofvissen. De roofvissen drijven de sardines naar het ondiepe water van het strand zodat ze niet verder kunnen vluchten. Door al die jagende en vluchtende vissen komt het water in hevige beroering. Zeevogels zien dat en storten zich vanuit de lucht op de sardines. Als de vissers dat zien hollen ze het strand op en ze gaan met een bootje een heel lang net achter de school vissen om trekken.Als het net is rond gevaren zit de hele school vis, groot en klein gevangen.
Dan wordt het net langzaam aangetrokken door de vissers die op het strand aan de beide uiteinden trekken. Dat is zwaar werk. Aan iedere kant van het net staan wel vijf man te trekken.
In het begin hebben de vissen nog niks in de gaten want de roofvissen zijn op jacht en de kleine visjes zijn op de vlucht voor de roofvissen.
Vanuit de bus zie ik twee keer een flink aantal grote vissen op een stapel liggen. Ik zie een stapel van minstens 25 vissen van 80 centimeter tot een meter lang. Daarna nog een stapel van naar schatting 50 vissen van ca 60 centimeter lang. Er gaat een geroezemoes van opwinding door de mensen in de bus als ze zoveel vis bij elkaar zien. Ik zie op andere plaatsen op het strand ook nog vissers bezig met het uitvaren of het binnentrekken van zo’n net, dus er zit nog veel meer vis “op de kust”.
Om 11 uur rijdt de bus Foulpointe binnen. Het is een klein stadje met nog een paar geasfalteerde straten. Bij een zandweg stopt de bus en stap ik uit. Er wordt een fietsricksha aangeroepen en daar stap ik in. De ricksha loopt een paar keer vast in het zand en dan moet ik uitstappen en meelopen totdat we hem weer op hard zand hebben getrokken.
Dan rijden we een landengte of zandbank op waar twee schepen van Melissa aangemeerd liggen. De passagiersboot en ook een ferry waar auto’s en ook grotere voertuigen op kunnen. Er liggen ook twee schepen op de oever. Eentje ligt nog op opblaasbare rolkussens waarmee hij in het water gelaten wordt. Hij zit met een sterk touw vast aan een vrachtwagen.
De MelissaExpress is een flink groot schip. Ik denk minstens 50 meter lang en 12 meter breed. Er is een ruwhouten loopbrug gemaakt om aan boord te kunnen zonder door het water te waden. Maar het is pas 11 uur en ze is gepland om 16:00 te vertrekken. Er zijn een paar banboestalletjes waar je wat kunt eten en drinken. In een ervan zit de ticketmaster van Melissa. Mijn bagage wordt gelabeld en aan boord gebracht.
Ik vraag waar ze het lekkerste koken en dat blijkt, geheel toevallig, het restaurantje te zijn waar we zitten. Wat kunt u maken? Als eerste noemt ze kip in saus met rijst dus dan bestel ik dat. Het is inderdaad heel lekker. Met Madagassische stevige rijst. Een fles koud bier erbij kan ik nu wel doen. Ik moet nog minstens vijf uur wachten. Er staat wel veel wind. Ik hoop dat de boottocht veilig zal zijn. Ze zeggen dat het minstens 16 uur varen is. Aankomst morgen in de loop van de ochtend.
Er komen een paar vrachtwagens die goederen brengen voor de boot. Dan ook minibusjes enparticuliere auto’s die passagiers brengen. Uit een bestelbusje worden zes grote bloemstukken gehaald en naar de boot gebracht. Dan komt er nog een grote charterbus aanrijden met wel vijftig passagiers. Om half vijf beginnen ze de nummers af te roepen die ze op de tickets hadden geschreven. Ik heb nummer 119. Ik denk dat er zo’n 200 mensen aan boord gaan.
Er staan stoelen in dubbele rijen van vier. Op het bovendek liggen ook nog een aantal slaapmatten. Ik denk dat er voor 350 passagiers plaats is.
Om half zes gaan we echt varen. De wind is dan al iets afgenomen. Maar de golven zijn nog wel behoorlijk. De boot vaart er recht tegenin. Het water slaat aanbeide kanten omhoog maar op een enkele keer na blijven de gangboorden droog. Het is nu helemaal donker en we varen dus in Noordoostelijke richting, tegen de wind in. Rond middernacht voel ik nog nauwelijks golven. Dat betekent dat we in de luwte van Ile Saint Marie gekomen zijn. Rond half vier krijgen we opnieuw golven, dus we zijn Ile Saint Marie gepasseerd. Het duurt maar een uur en dan varen we opnieuw rustig water in, het schiereiland van Masoala beschermt ons tegen de wind en de golven van de Indische oceaan.
Het wordt weer licht. Ik kan nog nergens land zien. Deze Golf D’Antongill is heel groot. Als ik eindelijk een contour van land links en rechts zie denk ik dat de Golf hier wel 100 kilometer breed moet zijn. Vooruitkijkend zie ik nog steeds niets. Dan zie ik voor het eerst in mijn leven vliegende vissen. Ze spingen echt uit het water en met hun lange borstvinnen vliegen ze ervandoor. Sommigen vliegen wel honderd meter of meer voordat ze weer in het water duiken. Sommigen blijven met de punt van hun staart het water raken en veroorzaken dan een spoor van kleine waterkringen. Maar ze kunnen ook helemaal los komen van het water en wel een halve meter hoog vliegen. Om tien uur passeren we een paar kleine eilandjes. Dat is een beschermd natuurgebied. Ik zie ongerept oerbos op een berg van rotsen. Een meneer vertelt dat er niet gekapt en niks geplant of geoogst mag worden. We passeren de eilandjes en we komen dichter bij de oever van het vaste land. Het blijkt dat we een rivier moeten opvaren maar er ligt een zandbank voor. De boot keert en met de motoren in achteruit graven de schroeven zich een weg door de zanderige bodem. Het gaat heet traag maar we krijgen hulp van golven die op de zandbank beuken. Ze tillen het schip steeds iets op en zo ploegen we ons een weg over de ondieptes. Na ca een half uur lijkt het of we weer iets meer water onder de kiel hebben. De boot keert weer en vaart dan richting de mond van de rivier. Hij loopt nog een paar keer vast. Als er wel voldoende water staat vaart ie met veel snelheid om zich zo een sleuf te kunnen boren door de ondieptes.
Ik heb nog nooit zo gevaren. Het doet me denken aan een ijsbreker. Een mevrouw met haar dochter die wat engels spreekt, vertelt dat ze de stad hebben verplaatst omdat de oude riviermond helemaal dichtgeslibd was. Daarom varen we nu over deze rivier naar binnen. Maar ook hier gaat het nog maar net.
Ook op de rivier loopt de boot nog diverse keren aan de grond en hij moet veel gas geven om zich een weg te kunnen boren door de zanderige bodem heen. De rivier wordt zo smal als een kanaal en de boot werpt grote golven op de oevers. Een familie ganzen die daar stond krijgen het even moeilijk.
En dan arriveren we bij de bootjetty. Er liggen twee barges. Dat zijn stalen duw- of trekbakken met een platte bodem en rechte wanden. Daar kun je veel in laden terwijl de diepgang maar weinig toeneemt.
Onze boot legt aan en de mensen gaan van boord. Het is drukkend warm. De porters werken verschrikkelijk hard om alle persoonlijke bagage, maar ook de talloze bundels met goederen en een aantal motorfietsen en fietsen van de boot af te halen.
Onder een golfplaten afdak is een houten plankier waarop de bagage wordt neergezet. De mensen staan eromheen en worden door een touw verhinderd dichterbij te komen. Als iemand zijn bagage herkent mag ie die meenemen naar de deur. Bij de deur zit een man die de persoonsnamen op labels vergelijkt met de namen die op zijn passagierslijst staan en met de tickets die de passagiers laten zien. Dan zie ik dat ook de bloemstukken uit de boot worden gedragen. Daarna een doodskist met een witte doek erover. Op zes sterke schouders. Er zijn wel vijftig mensen die een stoet vormen. Ik zie een paar vrouwen huilen dus dit is geen Famadihana maar een eerste begrafenis.
Het duurt heel lang voordat mijn bagage uit de boot komt. Ik was natuurlijk ook de eerste wiens bagage aan boord ging.
Vanaf hier vertrekken er ook boten naar andere bestemmingen. Ik maak gauw een foto van het uithangbord.
Ik rij met mijn bagage in een TukTuk“de stad” in. Aan weerszijden staan huizen in georganiseerde woonblokken met zijstraten en daar weer zijstraten van. Net als een woonwijk ergens anders in de wereld.Maar er zijn alleen zandwegen met kuilen en gaten. Na een half uur hobbelen en slingeren komen we uiteindelijk we bij een hoofdstraat die geasfalteerd is.
We zijn op zoek naar een geschikte accommodatie. Ik wil niet in een luxe toeristenhotel zitten, maar ergens tussen de gewone mensen. Wel rustig slapen maar toch veel te zien.
In het centrum zien we twee motels. Rijtjes bungalowtjes aan een parkeerplaats. Dan kijken we bij een tuin achter een huis. Ook daar staan rijtjes bungalows in de volle zon er is geen electriciteit. Dan rijden we door naar het strand. Er is een lokaal restaurant daar in een soort tuin van ongeveer een acre (100x40 meter). Er staan stoelen en tafels en loungezitjes. Er zijn speel- en klimrekken voor kinderen en mooie planten en bomen. Het is direct aan zee met een smal stuk strand. Ze hebben er ook drie houten huisjes. Er lopen wat kippen en parelhoenders en een hondje, er staan kokosnoot bomen. Orchideeën groeien op de bomen en er staan andere bloeiende planten. Dat lijkt me de juiste plek. De huisjes kosten vier euro per stuk. Zou ik het wel goed begrepen hebben? Ik zal wel zien. Ik neem het eerste huisje.
Er komt steeds meer wind en het wordt regenachtig. Het lijkt me dat de wind nu uit het zuidwesten komt.
Ik bestel een poisson grillee met rijst en een fles bier. Het is een flinke stekelbaars en heerlijk klaargemaakt. Even bijkomen van deze indrukwekkende reis. Drie en dertig uur onderweg en weinig geslapen. De volgende keer moet ik assertiever zijn in het claimen van minstens drie stoelen om te kunnen liggen, of ik moet tussen de families op het bovendek gaan liggen. Of zou daar het begrafenis gezelschap gelegen hebben? Ik ben wel goed een eind van de motorruimte weggebleven maar toch wordt het in zo’n stalen schip nog heel warm. Ik had een stoel aan de raamkant.
Nou ja. Ik ga douchen en schone kleren aantrekken en dan nog meer relaxen op een van de zitjes met loungestoelen. Er zijn nog drie madagasische stellen met kinderen, die hier eten en drinken en spelen. Het is zaterdag.
In de namiddag bestel ik een jus naturel. Ze brengen een hele liter voor een prijs waar ik eerder een glaasje voor kreeg. En goed gekoeld en heerlijk vers gemaakt van rijpe zoetige citroenen. Ik bestel er een bord gebakken aardappeltjes bij en dan eet en drink ik dat samen met de mensen die hier werken. Ze vinden het leuk om een praatje te komen maken en met een beetje engels en frans en een glaasje jus en wat te eten erbij gaat dat heel relaxed.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 11
[visitorCount] => 166
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/480_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dertig-uur-reizen-naar-het-noorden
)
[8] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110609
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-25
[photoRevision] => 0
[title] => Bezoek Middelbare School, levend voedsel, burgemee
[message] => De middelbare school, levend voedsel en de burgemeester.
Na het ontbijt lopen we opnieuw het dorp in. We stoppen bij diverse huizen en winkeltjes met een praatje hier en een groet daar. Ik zie een paar grote zakken met 50 kilo rijst liggen. Import uit India. Het is witte rijst en kost 65 eurocent per kilo. De dorpelingen eten drie keer per dag rijst. Ik vraag wat de rijst in het restaurant kost. Dat is rode rijst van Madagaskar zelf. Het vliesje is roze/rood. Dat is de kwaliteit die de Madagassische toeristen willen. Het kost 4 Euro per kilo.
Ik vraag me af of deze rijst uit India de genetisch gemodificeerde rijst van Monsanto is. Die kan niet meer zelf ontkiemen en daardoor niet door de boeren opnieuw uitgezaaid worden. Ze moeten voor iedere zaaiing nieuwe gepatenteerde rijst van Monsanto kopen of lenen dus zijn ze levenslang afhankelijk. (Monsanto zit in Bleiswijk heh.)
Ik vraag me ook af of er dan nog wel voedingswaarde in die rijst zit als er geen kiemkern meer in zit, geen leven. De rode rijst van Madagaskar zelf is in ieder geval heel lekker en voedzaam.
We lopen verder en we komen bij de Middelbare School. Er zijn drie stenen gebouwen. Er heerst een stilte, want er wordt hard gewerkt. De adjunct-directeur komt aanlopen en daarna de directeur. Er zijn 314 leerlingen hier. Er is een eerste klas, klas twee A en twee B, en een derde klas. Ik wordt naar iedere klas geleid en ik hou een praatje voor de leerlingen en de leraren. In de ene klas wordt wiskundeles gegeven en in de andere klas Madagassisch en in de volgende klas Engels.Twee leraren spreken goed engels. Ik vertel iets over Nederland, hoe het gelegen is aan zee en aan de monding van de Rijn, die uit Zwitserland komt en dan tussen Duitsland en Frankrijk stroomt. Dat daardoor Nederland de grootste haven van Europa heeft. Per dag passeren er 10.000 containers, per jaar 3,5 miljoen.En nog veel en veel meer goederen die niet in containers vervoerd worden. Na aankomst over de zee moet dat verder vervoerd worden. Door al die business heeft het ook de grootste luchthaven van Europa.
Ik vertel van mijn eigen professor in de Taalkunde Dr. Anceaux die 17 talen sprak. En toen ik hem vroeg hoe en waarom zei hij: “omdat ik het leuk vind en het wil.”
En ik vertel dat er op de hele planeet ook nu nog 6000 talen gesproken worden. Maar sommige talen worden door heel veel mensen gesproken zoals Engels en Chinees, terwijl er ook talen zijn met nog maar een paar honderd sprekers.
Ik probeer hun wetenschappelijk bewustzijn te openen door hen te vragen waar dat geheugen voor talen eigenlijk zit. Hoe kan het zijn dat ik na bijna 60 jaar nog iets herinner van wat ik als 12 jarig kind geleerd heb ? Dat is een van de grote vraagstukken van deze tijd. Misschien dat hun generatie het antwoord kan vinden. De computerdeskundigen zijn bezig met machines die talen kunnen spreken: kunstmatige Intelligentie. Maar waar zit het geheugen van levende wezens, natuurlijke intelligentie ?
De school heeft moderne electriciteit met 220 Volt via zonnepanelen en batterijen en Victron omvormers. Maar alleen de directeur heeft een computer en een scanner en een printer. Er zijn geen tablets of laptops.
Dan nemen we afscheid. Op het schoolplein wordt gevoetbald. Ze kennen geen Nederlandse voetballers. Er wordt geen basketbal en geen volleybal gespeeld. Volgens de directeur wordt er wel aan atletiek gedaan. Ik had gelezen dat Madagaskar wereldkampioen Petanque is (jeu des boules) en Frankrijk daarin steeds verslaat. Ik denk dat ze ook heel goed zouden kunnen zijn in Tennis en in Golf als deze sporten hier bekend zouden worden.
We lopen terug via de BesaBesa pers. Ik koop er nog een liter. Die nemen we mee in een plastic fles om in de koelkast te doen.
Als we terugkomen bij het restaurant ga ik even afkoelen en afdouchen en dan wordt het eten geserveerd in een van de paviljoentjes. Inkvisstukken in currysaus met rode rijst en kokos en met BesaBesa. Het valt me opnieuw op hoe rijk van smaak die drank is. Het zit barstens vol met gistbacterien en is dus springlevend. Wat een sensatie als je het vergelijkt met de “dode” dranken die wij tegenwoordig consumeren.
Vroeger werd er in heel Europa alleen zelfgemaakt bier gedronken, waar dus ook de gisting nog aan de gang is, en zelfgemaakte wijn. Ook in deze rode rijst van Madagaskar zit nog alle kiemkracht. Maar het prijsverschil heh ?
Ik denk dat je al heel goed kan leven van alleen deze rode rijst en deze BesaBesa drank. Maar er is zoveel meer. De cassave en de aardappelen en de zoete aardappelen en de broodvruchten ( fruit de pain) zijn heerlijk.
De zoete rijpe vruchten die overal aan de bomen groeien, de kokosnoten die je kunt drinken en eten en olie van maken. Het gevarieerde eten dat dagelijks vers uit de oceaan komt.De scharrelkippen en hun eieren, de ganzen en af en toe een Zebu als het feest is. Wortelen, boontjes, uien, komkommers en tomaten en knoflook, het groene blad van de cassave, kool en sla, paprikas en aubergines. De talloze specerijen die hier groeien en die vers gegeten worden, enz enz. Het is allemaal vol voedingskracht en heel gezond. Ik hoop dat het de regering van Madagaskar zal lukken om de junkfoodindustrie buiten de deur te houden. Gelukkig dat ze nog traditionele banden hebben met Frankrijk en Italië waar ze ook niet van junkfood houden.
Laat in de namiddag ga ik nog een keer mee met de eigenaar van het restaurant. Hij moet iets bespreken met de Chef de Village. Er is een administratie gebouwtje op een kilometer lopen. De Chef komt ook aanlopen en de mannen praten samen op de veranda van het kantoor. Als ze klaar zijn maak ik kennis met de Chef. Het lijkt me een hele vriendelijke man. Hij spreekt een beetje engels. Hij vertelt dat er totaal 102.000 bewoners zijn in de dorpen waar hij chef over is. Ik had geen idee dat het zoveel mensen zijn. Dat is evenveel als in de Gemeente waar ik woon. Maar toen ik een gesprek met onze burgemeester aanvroeg lukte het mij niet om door het cordon van -meest vrouwelijke- secretarissen en assistenten heen te komen. Hoeveel “ bestuurders” zijn er eigenlijk?Je gaat je dan toch afvragen waarom, heh?
Dan lopen we terug. Het is drukkend warm. Onderweg is er nog een vrouw die versgeroosterde cashewnoten aanbiedt. Ongeveer twee ons en ze vraagt een Euro. Ik had ook al pinda’s gezien. Bij het restaurant laat ik de BesaBesa uit de koelkast halen. De vrouw van de eigenaar en ik drinken een flink bierglas vol en dan heeft zij trek in nog meer, maar ik ben nog voorzichtig dus ik hou op. De cashewnoten smaken er goed bij.
Ze hebben een emmer vol met takken met leeches op tafel staan en we eten er zoveel van dat ik daarna geen trek meer heb in eten. Hmm deze zijn lekkerder dan die ik van de week kocht. “Een andere boom”, zeggen ze.
Ik ga douchen en naar bed. Het is half acht. Nog even mijn verslagje bijschrijven
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 407
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/704_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bezoek-middelbare-school-levend-voedsel-burgemee
)
[9] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110606
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-24
[photoRevision] => 0
[title] => Boottocht en ik drink BasaBesa
[message] => Boottocht en we drinken BesaBesa en ik eet Cigal
Na het ontbijt varen de eigenaar en ik met de motorboot naar het zuiden. We varen langzaam want het water is vol met ondieptes en zandbanken. Middenin staat een reiger met zijn voeten net onder water en er zijn ook al bosjes van mangroveplanten als kleine “eilandjes”. Ik vraag van wie de witte bungalow is die ik gisteren zag. Het is van Indiërs. Het is een vakantiehuis van een rijke Indiase zakenman.
We varen langs de begraafplaats van mensen uit het dorp. Ik kan een rijtje kisten zien staan op de oever van het schiereiland. Als er hier een begrafenis is of een Famadihana ceremonie komen de mensen met piroques hier naartoe varen. Dat is een heel eind peddelen.
Wij varen verder. Het is totaal een kilometer of vijf totdat we bij het einde van het schiereiland komen. Hier kunnen we de zoutwater lagune opvaren. In de verte zie ik de golven van de zee op het rif slaan. Ook hier is het water heel ondiep. We passeren vijf keer een piroque met vissers en we kopen een paar vissen van hen.
We gaan aan land op de punt van het schiereiland. De Bora-lodge heeft hier een stuk land in beheer. Het is van alle lage begroeiing ontdaan en keurig onderhouden. Alleen de grote bomen zijn blijven staan. Enorme casuarina’s en grote kokospalmen. Er groeit gras op het licht glooiende terrein. Het lijkt meer op een golfbaan. Er zijn vier tuinmannen aan het werk, maar er is geen restaurant of lodge waar we wat kunnen drinken. We lopen langs de oever, deels over de strandjes en een stukje door de tuin. Het water van de lagune is hier ook heel ondiep. In de verte zie ik nog wel vijf piroques met vissers. Als er eentje dichtbij langs komt peddelen blijkt die Cigals te hebben gevangen. Dat zijn een soort dieren die ik nooit eerder gezien heb. Ze lijken op krabben met een kreeftenstaart. Maar anders dan bij krabben en kreeften zitten hun acht pootjes helemaal onder hun dekschaal. Ze zijn lichtgeling van kleur met kleine lichtblauwe stippen op hun dekschaal. De ogen zijn tweezwarte ronde kraaltjes die in holletjes in het schild zitten. Rond de ogen is een cirkel van lichtblauwe stippen. De rand van het schild is getand met scherpe stekels net als de krabben hier hebben en net als de voelsprieten van de langoesten scherpe punten hebben. De visser heeft er een stuk of acht in een net. Het is bijna twee kilo. De eigenaar van het restaurant koopt ze. De visser brengt het net met Cigales naar onze boot.
Ik ga nog een stukje zwemmen. Het water is heel ondiep en er groeit alleen zeegras op de zanderige bodem. Driehonderd meter van het strand kan ik nog staan. Ik zie een paar hele kleine visjes maar verder niks. De wind is flink toegenomen maar we zitten hier in de luwte.
Dan lopen we terug naar de boot en we varen naar de overkant van de brakwater ingang. Daar op de vaste oever ligt nog een dorpje. Er ligt een wrak van een houten vissersboot die met een orkaan daar is terechtgekomen. Het was een zeewaardig schip van ca 15 meter lang. Er liggen ook een stuk of acht piroques aan een strandje.
We gaan aan land en lopen door het dorpje totdat we aan de weg komen. Daar is een barretje waar we een fles Coca-Cola bestellen met twee glaasjes. Het is Coca-Cola van de Madagassische Star Company. Het barretje heeft geen koelkast. Ik vraag wat de mensen hier traditioneel drinken voordat er bier en Coca-Cola naar het eiland kwam. Het is een drank gemaakt van het sap van suikerriet. Het heet BesaBesa Het wordt nog steeds gemaakt.
We gaan terug naar de boot en we varen tegen de straffe wind in terug. Er staan veel korte golven en de boot neemt flink wat buiswater over.
We zijn om twee uur terug in het restaurant. Er zijn vandaag geen dagjesmensen gekomen.
Er wordt een gebakken vis geserveerd en ik ga mijn iPhone opladen en het zoute water uit mijn kleren wassen.
Om half vijf vraagt de eigenaar of ik zin heb om BesaBesa te proeven. We lopen het dorp in en we gaan bij diverse huizen langs. Er is nergens BesaBesa te koop. Ik vraag wat ze hier dan wel drinken. Een oudere vrouw zegt dat ze meer van Pastis houdt. Of ik een glaasje voor haar wil kopen. Het kost 40 Eurocent. Ik bestel een glaasje Pastis voor haar. Ze drinkt het zonder water.
We lopen verder. Er wordt hier gewerkt aan een fundament voor een nieuw kerkgebouw. Het oude gebouw staat er nog. Het is van hout en palmbladeren. Het werd door een zware storm vijf jaar geleden zwaar beschadigd en daarna alleen opgelapt. Het oude gebouw was betaald door de katholieke missie in Frankrijk, maar het nieuwe gebouw moeten de dorpelingen zelf betalen.
Uiteindelijk komen we bij een paar huisjes waar de suikerrietpers staat. Het is een hardhouten boomstam van vijf meter lang. Hij ligt aan de uiteinden ondersteund. De zwaarste kant steunt op een zwaar houtblok waarin een sleuf is uitgehold. De andere kant steunt op een sterke tak die in het midden is doorgebogen of van nature krom was. In de stam zelf zijn een paar stokken van hout als handgrepen gestoken en daarmee kan de stam heen en weer gerold worden. Door de kromme tak keert hij steeds weer terug naar een ruststand in het midden. De man die de pers bedient grijpt met zijn linkerhand stukken suikerriet van een stapel. De stukken zijn dertig centimeter lang. Met zijn rechterhand grijpt hij de handvatten en rolt de stam heen en weer. De stukken suikerriet worden een voor een op het houtblok met de sleuf gelegd terwijl de stam heen en weer eroverheen rolt. Zo wordt het riet gekraakt en geplet terwijl het sap via de gleuf in het houtblok naar een klaarstaande plastic emmer geleid wordt. Als het eerste stuk suikerriet driemaal onder de pers geweest is wordt er een tweede stuk bijgelegd. Als dat ook geplet is komt er een derde stuk bij. Dan wordt het bundeltje van de geplette stukken nog een paar maal gedraaid en verder geplet totdat bijna al het sap eruit is. Achter de pers ligt een grote stapel uitgeperste stukken suikerriet. Die worden weer gebruikt bij het aanplanten van bomen als een structuurverbetering in het plantgat. Verschillende kubieke meters van zulke uitgeperste stengels liggen achter de pers.
We gaan naar de huisjes naast de pers.
Er worden een paar stoeltjes gebracht en ik wordt geadviseerd om een liter BesaBesa te kopen. Het kost een euro per liter. De restauranteigenaar drinkt zelf niet mee, maar twee andere mannen wel. Ik drink een glaasje. Het zijn kleine limonadeglazen. Je kunt hier Besa Besa kopen die vier dagen gefermenteerd is of vijf dagen of zes dagen. Daarna is het niet meer goed. Ik drink de BesaBesa van vijf dagen. Het is licht alcoholisch, misschien 4 procent. De oudere versie wordt wel 10 procent. Het smaakt verrassend lekker. Het heeft niet een enkele smaak zoals een industriële drank maar er zijn meerdere smaken die elkaar afwisselen zoals bij oesters ook het geval is. Er zit zelfs een lichte rooksmaak in. Waarschijnlijk van de overal aanwezige houtvuurtjes. De liter gaat snel op en ik bestel er nog een liter bij. Ook daarvan neem ik zelf een enkel glas en de mannen drinken de rest. Als we teruglopen voel ik van de alcohol niks. Om dat te bewijzen “marcheer” ik even heel strak en dat vinden ze vreselijk leuk, dus doe ik het nog een keer
Terug bij het restaurant wordt er een Cigales geserveerd en ook een kleinere langoest. Alleen gesauteerde groenten erbij want ik heb gezegd dat ik veel te dik wordt hier. De Cigales smaakt net als de Langoest en ziet er van binnen ook net zo uit. De staart is gevuld met wit spiervlees en in de kop is niets eetbaars. Het lijkt van binnen dus op een garnaal, maar dan veel groter.
Er is slecht weer op komst. Ik hoor het al onweren. S’nachts begint het flink hard te regenen en ik sta op om het wasgoed van de lijn te halen en om het binnen op te hangen. Dan val ik weer in slaap.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 91
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/696_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => boottocht-en-ik-drink-basabesa
)
[10] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110599
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-23
[photoRevision] => 0
[title] => Bezoek aan de dorpsschool.
[message] => Op bezoek bij de dorpsschool: kleuterschool en lagere school.
Na het ontbijt loop ik met de eigenaar van het restaurant naar de dorpsschool: de lagere school. Er zijn drie gebouwen. Het eerste gebouw is van hout en palmbladeren net als de meeste huizen in het dorp. Daarin zijn drie klaslokalen: eentje voor kinderen van drie jaar oud en een voor kinderen van vier jaar oud en een voor kinderen van vijf jaar oud. Er hangen tekeningen aan de wand. In het klaslokaal voor de vijf-jarigen zie ik ook een stapel schriftjes. De andere gebouwen staan iets verder en ze zijn van steen. Daarin zijn klaslokalen voor kinderen van zes tot dertien. De directrice komt aanlopen en geeft mij een rondleiding. Er zijn totaal 234 kinderen op deze school. Overal staan de houten raamluiken open. Er zijn geen glazen ramen, zoals ook nergens in de huizen in de dorpen glas in de ramen zit. Ieder klaslokaal heeft zijn eigen deur naar buiten, dus niet naar een gang. Ik moet aan mijn eigen lagere school denken, met holle ruimtes aan een gang met gesloten deuren. Ik wilde altijd naar buiten. In elk lokaal wordt lesgegeven. Ook Franse les, maar geen Engelse les . Thuis spreken de kinderen Madagassisch. Ik vertel dat overal in de wereld nu Engels als tweede taal wordt geleerd. De leraren zeggen dat ze het Engels heel moeilijk vinden en dat het pas in het voortgezet onderwijs wordt gegeven. Zouden ze niet al een beetje ermee kunnen beginnen? Jongere kinderen leren gemakkelijker en de leraar kan misschien in de avond of vroege morgen even iets voorbereiden en het zo ook zelf leren. Met een paar woordjes tegelijk. Ik hoor ook dat de salarissen van de leraren niet uitbetaald wordt. Vorige week hoorde ik dat er een staking was geweest van leraren in de hoofdstad. Of dat ook daarover ging weet ik niet.
Na onze rondgang langs de lokalen gaan we terug naar de speelplaats van de pre-school. De allerkleinsten van drie jaar oud gaan buiten spelen. Ik herken een paar kinderen die ik zondag in het dorp heb gezien. Ze gaan spelen op het schoolplein. Net als overal in het dorp is er alleen zandgrond. Ze spelen hier dus niet in een zandbak, er is alleen maar zand. De kinderen zijn aan het tekenen in het zand en ze graven en ze bouwen zandheuvels. Er is geen speelgoed, alles met handen en voeten. Door je teenslippers als een slee te gebruiken kun je ook spelen dat je met een auto rijdt. Als je de slippers met zand vult heb je een vrachtwagen. Ik zie nergens “speelgoed” zoals wij dat kennen. Maar ze zijn wel heel leuk bezig en ik zie nergens een spoor van afgunst of willen hebben of ruzie om Iets te bezitten. Ze dragen een schooluniform dat bestaat uit een wit t-shirt en een rode broek. Of gewone kleren, met een roze soort van over-hemd. Het lijkt mij dat die “ overhemden “ door de school zelf verstrekt zijn. Ik denk dat de slippers ook deel van het school uniform zijn, want in het dorp en het bos loopt iedereen op blote voeten. Er zijn drie toezichthouders of onderwijzers op deze groep van ca 20 kleintjes. Als ik foto’s maak, en die aan hen toon, ontstaat er een gejoel en gedrang om ernaar te kijken. Daar maak ik dan nog meer foto’s van.
Ik vraag me af of deze kleintjes nu op school meer leren dan thuis bij hun ouders in het dorp. Ik denk ook aan hun ouders en aan de grootouders in het dorp die hun kinderen en kleinkinderen nu niet steeds zien.
En ook dat kinderen van verschillende leeftijden in klaslokalen van elkaar worden gescheiden in plaats van dat ze elkaar zien en van elkaar leren. De kleintjes gehoorzamen wel meteen om op te houden met joelen en dringen als ik ophou met het laten zien van de foto’s.
Ik maak nog een foto met de directrice en we gaan teruglopen naar het restaurant. Langs het “schoolplein” staat een rij hele grote oude mangobomen.
Er komt een man langsfietsen met een grote mand achter op zijn fiets. Een van de leraren koopt iets van hem. Ik hoor dat hij elke dag met groenten uit Le Ville hier naartoe komt fietsen.
Ik heb het warm gekregen in de volle zon en ik ga douchen. Dan is de lunch klaargemaakt. Het is octopus. De eerste keer dat ik dat eet. Omdat het zulke intelligente dieren zijn heb ik wat moeite met octopus te bestellen, maar nu wordt het voor mij neergezet en het is heerlijk. Mijn kamer is ook keurig schoongemaakt en met nieuw beddengoed. De lichtgroene lakens en kussenslopen hebben borduursels.
Na de middag wordt ik met een piroque nog een keer naar het strand gevaren. Er staat een straffe tegenwind en de piroque-man moet krachtig peddelen. Het lijkt mij heel zwaar, maar hij zegt dat het “pas grave” is.Hij doet dit elke dag. Ik ben best sterk maar dit zou ik toch niet kunnen. Hij zit achterop de punt van de piroque en peddelt met hele krachtige bewegingen. Er is geen roer dus om rechtuit te blijven varen wisselt hij slagen aan de linkerkant van de boot af met slagen aan de rechterkant. Ik ga op de bodem van de boot zitten om het iets gemakkelijker te maken: minder windvang. Deze piroque is best groot. Wel vijf meter lang en 90 centimeter breed. Hij is uit een enkele stam rood hardhout gehakt. De wand is niet dikker dan 2,5 centimeter. Er zitten wat spanten in die uit kromme takken zijn gehakt en er zijn vijf bankjes die ook de wanden uit elkaar houden. Er kunnen totaal wel acht passagiers tegelijk in. Zes mensen kunnen twee aan twee naast elkaar op drie bankjes zitten en nog een in de voorpunt en een achterin. De peddelaar zelf zit achterop. Als we aan de overkant zijn spreek ik af dat hij mij om vier uur weer komt ophalen.
Er staat veel wind op het strand. Ik ga een eind lopen in zuidelijke richting tot ik niet verder kan. Onderweg kom ik langs een grote witte bungalow. Hij staat net achter de eerste bomenrij op een verhoging met een stenen trap naar het strand. Ik zie er geen mensen.
Dan loop ik terug. In het midden van de ronding in de baai is iets meer beschutting tegen de noordoosten wind en het rif loopt er iets dichter langs de kust waardoor er minder hoge golven zijn. Ik ga even zwemmen en genieten van de wijdse stilte.Er is helemaal niemand. Om kwart voor vier begin ik terug te lopen en dan komt de piroque-man mij al tegemoet lopen. We varen het riviertje op dat door de mangroven slingert. Ik zie nu ook een zijriviertje en hij vertelt dat er een heel netwerk van zulke riviertjes is. Ze zijn helemaal natuurlijk ontstaan en het zijn geen uitgehakte kanalen. Het water is nog licht zout. Er zit veel vis en krabben. Ik maak weer een heleboel fotos.
Als we bij het restaurant terugkomen geef ik hem een extra tip en hij loopt meteen door naar zijn huis in het dorp. Zijn werkdag zit erop. Ik wacht tot het donker is en dan bestel ik een fles bier. Er wordt weer een Crabe Farcigeserveerd en het is heerlijk.
Dan ga ik douchen om het zout af te spoelen en naar bed. Ik val heel snel in slaap na zo’n bijzondere dag. Even na twaalf uur wordt ik wakker en dan schrijf ik dit verhaal. Het is nu half drie. Ik ga nog even een paar uur slapenwant om vijf uur wordt het alweer licht.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 11
[visitorCount] => 80
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/645_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bezoek-aan-de-dorpsschool
)
[11] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110593
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-23
[photoRevision] => 0
[title] => Dansgroep komt voor een ceremonie
[message] => Een rituele zang- en dansgroep.
De hele nacht blijft het regenen en waaien. Ook nog de volgende morgen, zondagochtend.
Pas na negen uur trekken de regenwolken weg en komt er een zonnetje door. Maar de wind blijft stevig waaien uit het zuidwesten.
Voor het ontbijt hebben ze oliebollen voor mij gebakken.Ik wist niet dat ze die hier ook kennen. Ze smaken net als bij ons, alleen zitten er geen rozijnen of sukade in. Er komt ook nog een omelet bij en natuurlijk een kannetje met lekkere Madagaskar koffie. Koffiestruiken staan in alle tuinen. Ik krijg vier oliebollen. Ze zijn zeker bang dat ik af zou vallen.
Ik heb de keuze van wat ze drie keer per dag serveren nu helemaal aan hen overgelaten. Dat is het gemakkelijkste en ik hoop dat ik daardoor steeds het beste krijg van wat er op dat moment is.
De batterij van de IPhone kan ik steeds opladen in de keuken waar vier zonnepanelen van 250 Watt een lithium accu en twee grote vrachtwagen accu’s opladen. Daar draait ook een koelkast op. In off-grid en sustainable zijn de Madagassis ons ver vooruit. Ik gun ze van harte dat ze die voorsprong vast kunnen houden, hoewel ik mij zorgen maak over de hoeveelheid zwerfplastic en misschien ook motorolie en andere synthetische stoffen en geïmporteerde alcoholische dranken en junkfood.
De volwassen ganzen lopen nu ook weer vrij rond. Ze zijn nog heel waaks over hun jongen, maar ze blijven uit de buurt van de mensen dus dan hoeven ze ook niet steeds in hun dreigende gedrag te vervallen. Als ze om de hoek van de deur van mijn bungalowtje komen kijken en mij dan zien zitten dreigen ze helemaal niet. Het is dus echt een instinct reactie op iemand die op hen toe komt lopen.
Het is zondag en er komen veel dagjesmensen. Tot mijn verbazing ook de eigenaresse en de manager van het hotelrestaurant bij Piscine Naturel. Ik bied ze iets te drinken aan en we praten. Ze zijn hier nog nooit eerder geweest. Ze gaan een tochtje met een piroque maken naar het strand en door de mangroven en daarna gaan ze lunchen. Ze willen wel graag mijn accommodatie zien en weten wat ik ervoor betaal. Ze vinden dat redelijk maar het eten op de menulijst te duur. Het is inderdaad iets duurder dan bij hen en duurder dan in de stad. Dan begeleid ik hen terug naar hun auto waar de chauffeur in zit te wachten. Het is een hele oude Renault met een dieselmotor, de voorloper van de Renault Berlingo.
Als het donker wordt hoor ik trommelen en zingen. Vanuit het dorpje komt een zang- en dansgroep aan. Twee mannen zijn trommelaars en er zijn 12 vrouwen in danskleding. Ze dragen witte blouses en allemaal dezelfde wikkelrokken met een kleurrijk patroon. Een van de mannen draagt ook zo’n rok. Ze komen dansend en zingend hier naartoe lopen. Er is nog net genoeg licht om ze op de video te zetten totdat ze vlak voor mij staan. Ik wordt uitgenodigd om mee te dansen en dan doe ik dat.
Het is niet zomaar een optreden. Het dorp heeft een meerdaags feest voor de herdenking van overledenen en deze traditionele dansgroep gaat naar ieder huis. Twee dames zingen een text en de andere dames zingen als een koor. De trommel en de ratel en de koorzang gaan in hoog tempo, zonder stiltes. Ze lijken onvermoeibaar en het optreden duurt meer dan een half uur.
Ik zie nu dat de voorzangers steeds een nieuwe text uit brengen en het koor reageert of antwoord daar dan op. De eigenaar van het restaurant had mij vanmiddag al gezegd dat zij zouden komen en wat een gepast geschenk voor mij is om te geven. 20 of 30 of 40 duizend Ariari. (4 of 6 of 8 Euro).Ik geef 40.000 en dat wordt door een van de leadsingers echt heel dankbaar in ontvangst genomen.
Als ze vertrekken praat ik in het restaurant met de eigenaar. Zoals ik al gedacht had zijn de lead-zangers de meest naaste verwanten van de overledene. Misschien een vrouw of een dochter. De andere dames zijn ook familie maar iets verder weg.
Iedere familie geeft vijf tot zeven jaar na het overlijden zo’n feest. Het heet Famadihana. Het is een dure ceremonie zegt de eigenaar van het restaurant. Familieleden uit de wijde omtrek komen een paar dogen logeren en moeten in die dagen te eten krijgen en te drinken. Meestal worden er meerdere overleden in een dorp tegelijk zo “herdacht”. Er wordt per overledene minstens één zebu voor geslacht en die kosten al 3 miljoen Ariari (600 Euro).
De familie gaat gezamenlijk naar de grafkamer van de familie. Die wordt dan geopend en de lichamen van de overledenen worden er door hun naasten uitgehaald. Dan worden ze in nieuwe witte doeken gewikkeld en met parfum besprenkeld en vervolgens feestelijk rondgedragen van hand tot hand. Dan wordt er met de overledenen erbij feestelijk gedronken en gegeten. Daarna gaat de dansgroep van huis tot huis. De stemmen van de koorzangers vertegenwoordigen de ziel van de overledene. Die geeft dus antwoord op wat de leadzangers te berde brengen. Ik kan niet verstaan wat ze zingen maar ik vermoed dat het over het dagelijkse leven en de goede daden van de overledene gaat. Na een paar dagen feesten is het eten en de drank op. Dan worden de lichamen van de overledenen weer teruggebracht naar de familie grafkamer.
Ook gasten van buiten worden soms op het feest uitgenodigd want de familie is er trots op dat ze dit feest kunnen geven.
Mijn antropologische brein begint allerlei associaties te leggen en hypotheses te vormen, maar ik heb mij nog niet echt ingelezen in wetenschappelijke studies van de cultuur van Madagaskar dus ik hou het in mijn achterhoofd. “Wat als…. en wat als…. , en hoe zou ik dan die link kunnen vinden of dat bewijs kunnen leveren?”
Het is avond geworden en ik nodig de eigenaar en zijn vrouw uit om een bier en een cola met mij te delen. We praten nog wat verder en dan wordt een heerlijk malse gestoofde kip met kokossaus geserveerd. Zou dat ook van de bestelling van gisteren zijn? In een half uur kan je natuurlijk nooit een verse kip goed klaarmaken. Het is hier geen restaurant in London heh? Maar vandaag is ie heerlijk. Met kokosrijst erbij. Ik moet wel oppassen dat ik niet te dik wordt hier.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 85
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/592_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dansgroep-komt-voor-een-ceremonie
)
[12] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110587
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-22
[photoRevision] => 0
[title] => Authentiek dorpje. In de huisjes en de winkeltjes,
[message] => Bezoek aan een authentiek dorpje
S’nachts wordt het drukkend warm en helemaal windstil. Ik kan slecht slapen zo vochtig en warm is het.
Maar om vijf uur komt er opeens een harde windstoot. De luiken van mijn huisje klapperen en er valt een tak van een hoge kokospalm. Hij komt terecht net naast mijn dak. Dan begint het te regenen. Heel hard. Ik sluit de luiken en de deur. De regen waait nog naar binnen door de ventilatieopeningen in de punt van het dak. Zelfs het voeteneind van mijn bed wordt nat. Als ik een beetje aan de geluiden gewend raak val ik weer in slaap. De drukkende warmte is nu voorbij. Ik trek het laken en het dekbed over mij heen. Het plensregent de hele nacht en de hele ochtend.De harde wind komt nu uit het zuidwesten.
“Vandaag regen” zegt de eigenaar: “morgen wordt het weer droog.” Hij heeft zijn plan om boodschappen te gaan doen in LaVille uitgesteld. Ik ga in de keuken zitten bij de houtvuren. De twee jonge vrouwen en twee jonge mannen zijn aan het werk. De mannen brengen brandhout en emmers water en een grote vis en een zak vol krabben. Ze lopen door de plenzende regen.
De vrouwen stoken de vuren op en ze vullen de pannen en sorteren de rijst en ze schillen de aardappels en ze snijden groenten en dekken de tafels. Tussendoor wordt er koffie voor mij gezet en een omelet gebakken. Ik blijf aan de keukentafel zitten want dit is nu de enige warme en droge plek. Ik vind het leuk om te zien hoe ze dat allemaal doen. “een kijkje in de keuken”.
Met lunchtijd wordt er een langoustvoor mij gegrild. Een kreeft, zonder scharen maar met lange sprieten. Het is leuk voor een keer, maar ik vind het niet echt bijzonder lekker. Het kopstuk is gevuld met fijngesneden specerijen en gember.
Dan arriveert er toch nog een auto. Het is een dure Landcruiser van een van de luxe lodges. Twee Madagassische vrouwen en twee jonge kinderen stappen uit. Ik hoor ze niet alleen perfect Frans tegen elkaar praten, maar ook perfect Engels. Ze wonen en ze werken in London.
Ze hadden vier porties krab besteld en in de keuken is dat voorbereid. Met drie mensen hebben ze een aantal grote krabben volledig met de hand leeggepeuterd en toen het krabvlees gemengd met groenten en kruiden. Daarna is het mengsel teruggedaan in vier omgekeerde krabschalen. Die zijn daarna om en om gebakken in een koekenpan met een beetje olie. Het is een soort hamburger van krab. Crabe Farcie heet dat.
Maar nu de gasten zijn gearriveerd willen ze iets anders: twee keer kip in kokossaus. Ja, dan moeten ze nog minstens een half uur wachten. Maar het blijft regenen. Ook hun boeking van een boottochtje in de piroques zeggen ze af.
Terwijl in de keuken de vuren opnieuw worden opgestookt gaan ze in de auto zitten wachten want het is koud. Gelukkig wordt het nog even droog en kunnen ze alsnog hun lunch in het restaurant eten. De chauffeur eet apart in een van de paviljoens. Het valt mij op hoe westers hun kinderen zijn. Ze staan niet stevig op hun benen. Het jongetje van vier speelt dat hij met een geweer schiet. Dat heb ik in heel Madagaskar nog niet een kind zien doen. Het meisje van tweeeneenhalf zet een paar keer een huilbui in en laat zich niet snel troosten.
Veel rust hebben de dames dus niet. Na de maaltijd wordt er afgerekend en ze rijden weg.
Ook in de middag vallen er af en toe nog buien.
Ik ga met de eigenaar een wandeling maken in het dorpje. Hij is hier geboren, maar opgegroeid in de hoofdstad. Hij praat hier en daar met de dorpelingen en we gaan een paar keer een kleine winkel in die helemaal volgestouwd is met huishoudelijke producten. Ik kijk ook binnen in een paar huisjes en maak wat foto’s als de bewoners toestemming hebben gegeven en anders niet. De mensen van Madagaskar zijn heel beleefd en respectvol voor de autonomie van anderen en vooral ouderen en mannen willen meestal niet gefotografeerd worden. Toen ik jonger was, was dat in Nederland ook zo.De huisjes zien er aan de buitenkant heel sjofel uit, sommige daken en muurtjes zijn scheef en verzakt. Na verloop van tijd beginnen de wanden, die gemaakt zijn van de harde midden-nerf van palmbladeren, aan de onderzijde weg te rotten. Het lijkt de bewoners niet te deren. Alles is gemaakt van ruw gehakt hout en palmbladeren. Een bijl een zaag en spijkers zijn genoeg.
Maar van binnen zijn de huisjes verrassend gezellig ingericht als tiny-houses. Met leuke gordijntjes en vrolijke beddenspreien, foto’s aan de wand en hoedjes en mandjes en tasjes en decoratieve spulletjes. De meesten hebben een zonnepaneel op het dak en ik zie ook veel schotelantennes.
We lopen ook een winkel binnen waar alles netjes geordend in schappen staat en overal staat een bordje met de naam van het product en de prijs erbij. Er ligt een grote stapel met zakken cement, wel 20 zakken. Er staat geen prijs bij en ik laat vragen wat het kost: 7 euro voor een zak van 50 kilo. Achter in de winkel is ook een uitgebreide collectie alcoholische dranken te koop. Het is een kast vol, net achter de etalage-tafel waarop mandjes rijst en macaroni en cassavemeel en andere dagelijkse voeding uitgestald ligt. De wegwerp plastic boodschappentasjes die overal ter wereld zo’n schade aan het milieu toebrengen komen ook hier vandaan. In debergen oude bladeren en tuinafval achter ieder huis zit nu ook al heel wat plastic. En op de zandpaden ook. Het zou mooi zijn als de dorpelingen een inzamelactie voor plastic zouden organiseren want er komt steeds meer bij en op de duur wonen ze op een vuilnisbelt.
Deze winkel wordt beheerd door een Chinees. Ook dat is typisch voor Afrika. Tot in het allerkleinste dorpje vind je wel een Chinese winkel. Je vraagt je af of dat van hogerhand zo georganiseerd is want welke Chinees wil er nu hier vestigen om een paar producten te verkopen? Ik heb wel eens gelezen dat de CCP 200 miljoen Chinezen permanent in Afrika wil hebben. Ik denk aan Biden, die tijdens zijn gehele inauguratie omringd was door Chinese lijfwachten en chauffeurs. Bij de grote ceremonie op de trappen van het Congress stond er in het midden een Chinese militaire officier. Rechts van hem stond op een afstand van vijf meter de Bidens en links van hem op een afstand van vijf meter stonden vice-president Harris met haar man. Iedereen, ook alle geüniformeerde bewakers eromheen, droegen zwarte mondkappen. Toch kon je duidelijk zien dat er een flink aantal chinezenop prominente plaatsen stonden. Lady Gaga zong het Amerikaanse volkslied gekleed in een Chinese vlag. Biden werd door insiders: China-Joe genoemd. Ik dacht nog aan het spreekwoord: “waar twee honden vechten om een been, eet een Chinees ze allebei op.”
Ik maak kennis met het dorpshoofd maar hij spreekt te weinig Engels en ik spreek te weinig Frans. Er zijn een paar woonkernen met totaal wel duizend mensen.
Ik vraag of ik ook leeches kan kopen. De enorme leeche bomen hangen vol met trossen leeches. De meesten zijn nog niet rood, maar een man gaat op zoek naar een paar takjes die al verder zijn. Dan krijg ik een aantal takken met totaal ca twee kilo mee. Er wordt een plastic boodschappentasje gehaald om het in te doen. Ik betaal de man twee euro.
Als het opnieuw begint te regenen lopen we terug.
Na donker eet ik in het restaurant de krab op die die mensen niet wilden. Heerlijk klaargemaakt. Crabe Farcie.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 2
[visitorCount] => 225
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/541_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => authentiek-dorpje-in-de-huisjes-en-de-winkeltjes
)
[13] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110581
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-21
[photoRevision] => 0
[title] => Varen in de Mangroven
[message] => Varen in het Mangrovenbos.
Om acht uur ontbijt ik met koffie en een stokbroodje met omelet en honing. Dan gaat de eigenaar zijn boot klaarmaken: regenwater eruit scheppen en een beetje schoonmaken. Een van de jonge mannen brengt de buitenboordmotor en die hangen ze aan de boot, de benzinetank wordt gehaald en bijgevuld. Het is een Yamaha 8 pk tweetakt motor. Hij start in een keer.
We varen het meertje op en dan naar het noorden. We varen op brak-water dat gevoed wordt door riviertjes vanuit het binnenland. Rondom zijn mangrovebossen. Het water is ondiep, op sommige plaatsen nog geen meter diep. Er staan staken in het water waaraan visnetten of vangkooien voor krabben en langoesten hangen en er zijn ook rijen met drijvende plasticflessen waarmee een staand net omhoog gehouden wordt. We sturen de boot voorzichtig langs die obstakels. We varen een kilometer of vijf naar het noorden. Er is tegenwind en we blijven onder de oever omdat de golven daar lager zijn. Het water wordt steeds ondieper totdat het minder dan een halve meter diep is en we keren om.
Nu hebben we de wind en de golven mee. Op nog geen kilometer van het restaurant maken we een stop op de andere oever. Daar stappen we uit. Vijf minuten wandelen door een bos en dan sta ik op een spierwit zandstand aan een azuurblauwe baai. Het strand is 9 kilometer lang. In het noorden is het verbonden met het strand dat doorloopt tot aan het uiterste noordpunt van het eiland. In het zuiden eindigt het in zee zoals een schiereiland. Daar kun je er omheen varen en daar mengt het brakke water van het mangrovemeer zich met het zeewater.
In de oudheid is de Nederlandse kust ook zo geweest. De zee werpt een duinenrij op die ook de uitstroom van het rivierwater tegenhoudt. Achter de duinen ontstaan dan meertjes. Waar de duinenrij laag is breekt het rivierwater door de duinen heen en ontstaat er een open verbinding met de zee. Zo is ook de Nederlandsekust ontstaan en de waddeneilanden. Hier is dit schiereiland 9 kilometer lang maar heel smal, hoogstens een paar honderd meter.
Ik heb mijn zwemvliezen en snorkel en duikbril bij me dus ik ga een stukje zwemmen vanaf het strand. Er is onderwater alleen maar zand en wat algen en verder niks te zien. Het koraalrif dat deze lagune omsluit ligt wel een kilometer verder in zee; helemaal langs de kust.
De wind staat hier altijd langs de kust en waait zes maanden per jaar uit het noordoosten. Van oktober tot maart. Dan kunnen er ook orkanen en grote tornado’s Madagaskar treffen. Die ontwikkelen zich veel verder naar het oosten op de Indische oceaan. Na maart draait de wind naar het zuidwesten, tot ongeveer october.Die zuidwesten wind is altijd krachtig en brengt ook veel regen. Vandaag is het rustig weer. Er staat er een windkracht drie uit het noordoosten. Maar het kan hier dus heel heftig tekeer gaan.
Het eiland wordt dus beschermd door drie gordels van natuur: eerst het rif in zee dat bijna het hele eiland omringt. Dan op deze plaats de duinenrij met vooral veel eucalyptus bomen die aan weinig regenwater genoeg hebben en enorm veel wind kunnen hebben. Er staan ook enkele casuarinabomen met enorme grote stammen en diepe wortels. Achter de duinenrij ligt de derde beschermingsgordel: het brakwater met mangrovebossen. Mangroven kunnen goed en diep wortelen in brak water en zelfs in zout water en in water met flink veel eb en vloed. Hun dunne taaie wortels groeien uit de takken naar beneden waardoor ze op heel veel plekken gesteund zijn. Ze waaien niet weg en ze spoelen niet weg. Ze krijgen hun drinkwater niet uit hun wortels maar van regen.
We gaan terug naar de boot en we varen een riviertje op dat zich door het mangrovebos slingert. De kruinen van de bomen van beide oevers sluiten zich boven ons hoofd en het is alsof we door een tunnel varen. Deze route is misschien een kilometer lang. Het zonlicht filtert mooi door de dichte begroeiing. Dan stappen we uit en we moeten nog een paar honderd meter lopen voordat we ineens bij de achterzijde van het restaurant staan. Het is twaalf uur dus de timing was perfect.
De eigenaar gaat snel aan de slag om te helpen bij het voorbereiden van de lunch voor de dagelijkse gasten die inmiddels ook zijn gearriveerd. Ik eet kip in kokos saus met rijst.
Ik heb weer heel wat foto’s gemaakt dus die ga ik nu bekijken en bewerken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 82
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/474_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => varen-in-de-mangroven
)
[14] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110576
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-21
[photoRevision] => 0
[title] => Ik ga naar het mangrovebos ik
[message] => Terug naar La Ville en vertrek naar de Mangroven
S’nachts wordt ik wakker en het valt mij op hoe helder de maan is. Het is nog maar een halve maan maar ik denk dat de lucht zo schoon is.Je kunt gemakkelijk buiten alles zien. Ik loop het strand op en ik maak wel 20 foto’s. Het is half een !
De volgende morgen neem ik afscheid. Na het ontbijt arriveert de Tuk Tuk om mij terug te brengen naar de enige stad op het eiland. LaVille , zeg je dan tegen de taxichauffeur. Dan komt de masseuse aanlopen met een grote tas. Ik had gezegd dat ik zou gaan vertrekken en zij wil graag meerijden naar haar jongste dochter die in la Ville woont. Onderweg laat zij mij nog wat foto’s zien op haar telefoon: De grootvader door wie ze uiteindelijk is opgevoed en die 98 is geworden. Ik zie een rijzige man met een vriendelijke, bijna nobele uitstraling. Dan haar neef die een flink stuk land heeft waarop hij van alles verbouwt.Ook heel veel vanille-orchideeën. Ze groeien op koffiestruiken. Ze moeten met de hand bestoven worden en dat is veel werk. De vanille”stokjes” zijn een soort dunne sperziebonen. Ze worden geplukt en gedroogd.
De eigenaresse van het hotelrestaurant, waar ik net bijna twee weken geweest ben, heeft nog een restaurant in la Ville en zij heeft mij een gratis maaltijd-naar-keuze daar aangeboden. Ik stel voor dat we haar dochter daar ontmoeten en dan een afscheids-etentje daar hebben. Ze gaat bellen en als we bij het restaurant arriveren komt daar ook de dochter aanlopen. Het eten is er nog beter dan in het restaurant op het strand. Het voorste deel van het gebouw wordt verbouwd en ik zou het nooit gevonden hebben zonder deze aanwijzing. Toch zitten er genoeg gasten die daar kennelijk al eerder hebben gegeten. De TukTuk met onze bagage blijft op de straat wachten. Dan rijden we nog een halve kilometer tot het zijweggetje vanwaar het huisje van de dochter via een voetpad bereikbaar is. Het ligt iets hoger tegen de heuvel.
De masseuse wil wel mij mee en ze wil ook mij op verdere reizen in Madagascar “begeleiden” en nog liever wil ze ook naar Nederland mee, maar dat wil hier Iedereen wel en daar heb ik allemaal geen zin in. Ik ben liever vrij en doe graag mijn dingen op mijn eigen manier.
Dus we nemen afscheid en ik rij met de TukTuk naar de ATM machine bij de bank en dan door naar een hotelletje waar ik twee nachten boek. Savonds ga ik nog een keer eten bij een van de restaurants waar ik eerder geweest was: ze maken daar een heerlijke dikke roast-beef van mals Zebu-vlees. Met gemengde groenten sauté en heerlijke frietjes en 0,65 liter bier. Ik reken 8 Euro af. Ik had op YouTube een advertentie gezien waar een restaurant in Limburg hun biefstuk, net zo groot, aanprijst voor 40 euro. Deze Zebus weten echt niet wat een stal is, maar misschien worden de Limburgse koeien ook wel gemasseerd ?
Ik slaap niet lekker want naast mijn kamer is een waterput waarvan de elektrische pomp de halve nacht staat te piepen. Het klinkt als een zoomlens die niet op kan houden.
De volgende morgen loop ik wat hotels in de omgeving binnen om een betere accommodatie te zoeken. Ik ontdek ook een nieuw ontbijtstalletje waar ze maar zes tafeltjes hebben en alleen koffie en thee en versgebakken croissants en franse lekkernijen verkopen. Ook de Malagasische mensen stoppen er met hun auto of scooter om doosjes of zakjes met lekkers mee te nemen.
Ik drink op het terrasje een goede kop koffie en eet er een kersverse quiche en een krokant versgebakken chocoladebroodje bij. Het kost bij elkaar twee euro.
Ik loop wat souvernierwinkels binnen. Ze maken echt heel leuke dingen voor weinig geld. Mooie manden en gevlochten tassen en tasjes, leuk houtsnijwerk en geslepen half-edelstenen. Maar ik heb geen zin om nu al met nog meer souvenirs te gaan sjouwen. Ik had al twee hele mooie schelpen gekocht op het strand en dat zijn geen kleintjes !
Savonds stap ik bij een van de duurdere hotels binnen met een prachtig terras aan het water. De zon gaat bijna onder in zee. Ik had vanmorgen gezien dat hun Italiaanse restaurant niet duurder is dan ergens anders. De kamers zijn wel drie keer zo duur. Daar zit ook een Zwitsers stel die ik vanmorgen hun kamer had zien inlopen. Ze zitten nu op het terras.We eten samen en praten gezellig. Even weer Duits en Engels praten want het Frans kost mij nog steeds wel moeite omdat ik geen grote woordenschat heb. Ik heb alleen twee jaar Franse les gehad op school toen ik 12 en 13 was en daarna nooit meer gebruikt of gesproken. Nog een wonder dat die herinneringen na zoveel jaren nog aanwezig zijn ! Waar zit dat nou hehh? De zee is hier spiegelglad en als de zon onder gaat maak ik nog een paar mooie foto’s. Ik bestel hier een zebu-carpaccio. Het is heerlijk gerookt en flinterdun gesneden, met groenten en frietjes. Een groot glas verse passionfruit sap erbij. Voor toe nog een heerlijke chocolademousse van Madagassische chocolade. Opnieuw reken ik 8 Euro af voor alles. De Zwitsers bestellen een spaghetti en een biefstuk met frietjes en een fles bier en een glas rode wijn. Ik geef nog een Euro fooi aan de goede serveerster die ook engels spreekt en heel goed advies gaf wat hier de lekkerste gerechten zijn.
Een hele dikke man, die de eigenaar van het hotel/restaurant blijkt te zijn, zit bij de deur te praten met een andere man. Ik bedankt de eigenaar voor het lekkers. “Number one”, zegt hij.
De volgende morgen rij ik met een TukTuk naar een lagune ongeveer halverwege het eiland. Het is aan de oostkust. Ik had gelezen dat de wegen hier zeer slecht zijn maar dat is niet meer zo, want de doorgaande weg is nu verhard en gedeeltelijk geasfalteerd. Ik maak een heleboel foto’s vanuit de TukTuk. Hele authentieke dorpjes, maar er zijn ook een paar drogerijen, waar zeewier gedroogd wordt. Dat zou voor export zijn. Naar China, volgens de TukTuk chauffeur.
Mijn bestemming is een restaurant in het mangrovenbos. Ik heb hier een bamboehutje gereserveerd. Er is maar een enkel hutje, er is maar een accommodatie.
Mensen uit de stad komen hier voor tochtje door de mangroven en een oversteek naar het strand. Ze arriveren gewoonlijk in de loop van de ochtend en steken dan met een Piroque een meertje over. Een korte wandeling over de duinenrij aan de overkant brengt hen naar een prachtig strand met een azuurblauwe lagune. Daarachter ligt nog een enorm lang koraalrif in zee langs de kust. En pas daarachter is de open oceaan.
Ik maak kennis met de Madagassische eigenaar en zijn vrouw en ik neem mijn intrek in het huisje. Er werken hier nog een paar jongere vrouwen en een paar jonge mannen. Er wordt schoon beddengoed gebracht en de waterton in de douche wordt gevuld. Een badlaken wordt gebracht en een stukje zeep. Er is geen elektriciteit in het huisje en nergens Wifi.
Dan komen er een paar TukTuks aanrijden met Madagassische dagjesmensen en ook twee Europese stellen. Ze drinken wat en stappen daarna in twee uitgeholde boomstamkano’s die gepeddeld worden door een van de jonge mannen. Ik wacht rustig tot de eigenaar klaar is met het organiseren van alles. Niet iedereen is gewend om in een boomstamkano te stappen, dus de eigenaar begeleidt de mensen totdat iedereen goed en veilig zit.
Ik kijk intussen wat rond. Er is een restaurantje met een flinke keuken erachter. Er zijn drie paviljoentjes gebouwd met uitzicht op het meertje. Daar staan eettafels en stoelen. Er hangen posters: Specialité Crabe de Mangrove.
Wat wilt u eten voor de lunch ? , vraagt de eigenaar als hij weer tijd heeft omdat de piroques zijn vertrokken. Crabe de Mangrovenatuurlijk. Jus naturel ( vruchtensap) heeft hij niet, maar wel een Pastis met een fles koud water. Het is behoorlijk sterk spul en hij serveert geen klein glaasje, maar ik kan het steeds verder verdunnen.
Hij legt mij uit welke routes er met de piroques gemaakt kunnen worden en hij heeft ook een polyester boot met een buitenboordmotor voor een langere tocht door de mangroven. Die tocht doet hij zelf en het zou morgenochtend.
Dat spreken we af. Morgen na het ontbijt en dan zijn we terug voor lunchtijd.
De dagjesmensen komen twee uur later terug en gaan eten. Het is best druk want ook de Tuktuk chauffeurs wachten, met een muziekje erbij.
Maar daarna vertrekken de gasten in hun voertuigen en er valt een complete stilte. In de keuken wordt nog wel alles opgeruimd en het restaurant moet worden aangeveegd en de zandpaden worden weer aangeharkt.
Er lopen wat jonge ganzen. Ze grazen van het gras en blijven dicht bij elkaar. Ze waggelen op hun grote voeten met hun ronde lijfjes. Hun vleugeltjes zijn nog maar stompjes van vijf centimeter. Wat zal dat een sensatie voor ze zijn als hun vleugels uiteindelijk groot en sterk worden en ze kunnen vliegen. Ik hoor ook volwassen ganzen. Het zijn hun ouders. Ze zitten vast achter gaas. Als ik bij ze ga kijken klinken ze treurig dat ze vastzitten. Als ze hun jongen roepen komen die meteen en op een holletje aangewaggeld ook al waren ze honderd meter verder.
Wilt u vanavond nog iets eten ? Ja, wat is uw voorstel en hoe laat ? Vis met rijst, na donker.
Als het donker wordt ga ik in het restaurant zitten, de enige plek waar een acculampje brandt. Ik bestel een fles bier met twee glazen en we praten en drinken tot de vis met rijst klaar is.
Dan eet ik aan de tafel en hij eet met zijn vrouw in de keuken. De keuken is best gezellig met de smeulende houtvuren die een warm licht verspreiden. Er staan wel twaalf potten en pannen. Dan ga ik terug naar mijn huisje. De ramen en de deur blijven open.
Ik kijk uit op mangrovebomen en kokospalmen. Er staan ook een paar enorme waaierpalmen. Het maanlicht is net genoeg om de prachtige contouren te zien. De bladeren zijn wel vier meter lang en als er een beetje wind opkomt maken ze een laag geruis alsof het regent. Ik hoor de zee in de verte. Dan val ik snel in slaap. S’nachts wordt ik nog wakker van plonsen op het water. Ik zie lichtjes. Het zijn vissers die met een lange stok op het water slaan om de vissen in hun netten te drijven.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 87
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/458_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => ik-ga-naar-het-mangrovebos-ik
)
)
)
[reportsPaginator] => Zend_Paginator Object
(
[_cacheEnabled:protected] => 1
[_adapter:protected] => TravelLog\PaginatorAdapter Object
(
[_count:protected] => 60
[_array:protected] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110969
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2026-01-13
[photoRevision] => 0
[title] => Dank voor jullie reacties en een Gelukkig Nieuwjaa
[message] => Dank voor de reacties !
Dank je wel Walter en Jovan en Han en Andree en Daan en Rob en Jolanda voor jullie reacties. Het is altijd leuk om te weten dat jullie mijn inspanning waarderen. Ik heb inmiddels met de jaarwisseling ook een aantal gesprekken gehad met vrienden die zeggen dat ze hebben genoten van de verhalen maar ze hebben zelf geen reacties geschreven op de website. Dat waardeer ik natuurlijk ook.
Inmiddels ben ik alweer drie weken thuis. Ikheb alle lekkere dingen gegeten die ik in de aanloop tot de feestdagen gemist had. Oliebollen had ik geen trek in maar speculaas des te meer.
heb voor het eerst in jaren ook van de sneeuw genoten en foto’s van de sneeuw in mijn tuin gemaakt en van grauwe bomen zonder bladeren en van licht dat door de vensters schijnt. Die heb ik ook gestuurd naar mijn kennissen in Afrika. Ik heb geprobeerd aan ze uit te leggen dat het dan ook echt koud is, maar ze kunnen zich dat niet voorstellen. “Zo koud als in de koelkast of in de vriezer”, zeg ik dan. “Lekker koel”, denken ze. En ze zouden graag ook willen reizen.
Met de kou en gladheid ben ik veel in huis gebleven en ik denk dat ik nooit eerder zoveel uren achtereen in mijn bed heb doorgebracht.
Aan allen wens ik een heel goed en gezond en gelukkig Nieuw Jaar. “ De tijd gaat snel, gebruik hem wel!”
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 277
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/248/635_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dank-voor-jullie-reacties-en-een-gelukkig-nieuwjaa
)
[1] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110821
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-26
[photoRevision] => 0
[title] => Naar huis, overzicht uitgaven en indrukken.
[message] => Epiloog en financien.
Doordat ik naar de hoofdstad ben gaan vliegen heb maar liefs een hele week in deze Bed en Breakfast gebleven. Er werd zo lekker gekookt dat ik in plaats van alleen het inclusieve ontbijt gewoon vol pension heb genoten.
Maar dan is het maandag en tijd om te vertrekken. De rekening wordt gebracht en komt precies overeen met wat ikzelf ingeschat heb. Zeven dagen vol pension in mijn grote kamer met badkamer en een autorit naar de dierentuin (7km) en een autorit naar het paleis (15 km) en vandaag nog naar de luchthaven (2km). Het is bijelkaar 1,165 milioen Ariari. Dat is 216 Euro. 19 Euro per nacht voor de kamer met ontbijt, 4 Euro voor een warme lunch en 4 Euro voor een warm dinner. Ik ben er zeer dankbaar voor en geef 1,2 miloen en nog 4 Euro voor ieder van de drie jonge mensen die hier werken en die zo goed hun best gedaan hebben. Ik geef een mooie lap stof die ik in Isle Saint Marie gekocht had aan de vrouw van de eigenaar. Het was een lakentje en omslagdoek. Ze komt teruglopen met een geschenk. Het is een bundeltje Vanillestokjes in vacuum verpakt.
We nemen hartelijk afscheid en de neef van de familie rijdt mij naar de luchthaven. Hij woont in Frankrijk waar hij voor technisch ingenieur gestudeerd heeft en hij is nu voor de kerstvakantie terug bij zijn familie.
Ik ben mooi op tijd op de Airport. Ik zie het toestel landen en de mensen uitstappen. Een uur later zitten we zelf in de lucht. Het is een groot en heel comfortabel vliegtuig. Je voelt haast niet dat ie vliegt. Om half acht landen we in Addis Abebba in Ethiopie om over te stappen. Ik kan een plekje op een languit zitbank vinden en als ik het voeteneind omhoog breng en laat rusten op een losse stoel kun je erzelfs redelijk op slapen zonder steeds onderuit te glijden. Waarom zetten ze niet gewoon wat echte bedden neer heh? Het eten op de luchthaven is krankzinnig duur dus ik koop niks. Ook zo iets idioots. Wie verzint tot zulke waanzin? Die hele luchtvaartindustrie wordt geleid door halve garen die eigenlijk een hekel lijken te hebben aan hun klanten. Ook de indeling en het zitcomfort in vliegtuigen bewijst een diepe minachting voor de passagiers. Ze stamt regelrecht uit de tijd van de Egyptenaren en de Romeinen die hun slaven lieten roeien in hun trireem of gallei. Zelfs de “raampjes” zijn nog hetzelfde.
In zeven uur vliegen we naar Brussel. Je merkt goed dat België niet hetzelfde is als Nederland. Oud en onhandig. Maar ik ontdek een klein bordje en ik vind de weg naar de ticketmachine op een onlogische plaats en ik vind de weg naar het ongezellige perron en in de ongezellige trein naar Breda. Je kunt goed zien hoe somber en achterlijk België is want als je de Nederlandse grens over rijdt wordt alles ineens wel smaakvol en ruim en goed georganiseerd. In Breda stap ik in een prachtige nieuwe trein, waar je vrolijk van wordt en ik rij snel door naar Den Haag. Een uurtje later sta ik voor mijn voordeur.
Snel de thermostaatkranen openen want het is om het vriespunt. Autootje start ook in een keer en wat is het fijn om weer door Albert Heijn te lopen en lekkere dingen te kopen.
Als ik terugkom is de temperatuur in huis al een stuk beter. Hmm een Hollandse boterham met Hollandse kaas en een beker volle melk. Wel met chocolade uit Madagascar. Hmm wat is mijn eigen bed lekker.
Pas de volgende dag ruim ik mijn bagage uit en gaat alles in de wasmachine en ik kijk naar de betaalrekening. Wat heb ik nu uiteindelijk uitgegeven? Alle accommodaties en drie keer per dag eten in restaurants en Inclusief twee binnenlandse vluchten en twee lange bootreizen (16 uur) en de huur van een paar dagen scooter en mijn expeditie van 8 dagen met vijf mensen in een gecharterde boot. Dat was toch 12 uur varen op de buitenboordmotor en ook voor vijf man zes dagen eten en slapen.
Ik tel bij elkaar op wat ik aan geld heb opgenomen bij de pinautomaten. Het komt op gemiddeld 47,50 euro per dag. 332 Euro per week. Maal tien weken. Ik heb in die tijd niet thuis gegeten en niet thuis gereden en geen benzine getankt en geen winterkleren gekocht en helemaal niks uitgegeven en de thermostaat op laag gehad.
Niet gek heh. Daar komt nog wel de vliegreis naar Madagascar bij: 900 euro plus 90 Euro voor trein en openbaar vervoer in Nederland.
En hoe was het? Madagaskar heeft een diepe indruk op mij nagelaten. Het is echt heel anders dan alle eerder bestemmingen tijdens mijn leven. Het is heel anders dan India, maar het heeft wel zo’n zelfde soort diepe indruk nagelaten van een compleet andere cultuur en een compleet andere manier van leven en hoe de lokale samenleving georganiseerd is. Ik ben heel dicht bij de leefwijze van de gewone bevolking gekomen, in de meest eenvoudige dorpjes die je je (niet) kunt voorstellen en heb ook in zulke huisjes verbleven en dagelijks met zulke mensen gepraat.Dat heb ik in eerdere reizen in Afrika nog niet gedaan waar ik steeds ben gaan kamperen op campings en meer in de blanke cultuur ben gebleven. Madagaskar is groot, van Madrid tot de grens met Denemarken. Ik heb nog maar heel weinig gezien.
Het binnenlands transport is een ramp. De wegen bestaan uit stukjes asfalt tussen de gaten en kuilen. De gemiddelde snelheid van een bus of auto is 15 kilometer per uur. 500 kilometer duurt minstens 30 uur als de bus niet kapot gaat. 65% van de bevolking woont op het platteland in dorpjes in huisjes van palmbladeren en met een eigen stukje grond en eigen vruchtbomen. Er gaat bijna geen geld om in de lokale economie. Die mensen duwen handkarren en hebben ossenwagens en een bijl en een zaag en een vislijn en een netje en wat kippen en eenden en een koetje. Maar er zijn ook zonnepanelen en schotelantennes. Er zijn auto’s die zo oud en kapot zijn dat je je niet kan voorstellen.
Maar er zijn ook nieuwe en dure auto’s en grote villas en zwembaden van mensen die wel op de een of andere manier in de geldeconomie meedoen. Die profiteren dan wel van de mensen die nog wel een dag willen werken om drie euro te kunnen verdienen. Ik moet het allemaal nog verwerken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 184
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/247/401_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => naar-huis-overzicht-uitgaven-en-indrukken
)
[2] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110780
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-21
[photoRevision] => 0
[title] => Avonturen in de Hoofdstad van Madagaskar
[message] => Avonturen in de Hoofdstad.
Er is een andere gast gearriveerd. Hij noemt zich Pastor D.Het is een oudere man die oorspronkelijk uit ZuidAfrika komt maar een “roeping” had om Pastor te worden in Madagascar. Ik ga met hem mee in de auto van het hotel naar de binnenstad. De Pastor moet spareparts voor zijn eigen auto gaan ophalen. Ik ga naar de bank en de informeer naar een sim-card. Ik wil ook graag wat Pure Cacao kopen om mee te nemen. We belanden in de duurste Chocolatier in het centrum van de hoofdstad: Robert.Ik koop er twee pakjes cacao-poeder en een doosje bonbons. De bonbons eten we lekker in de auto op. Ze zijn inderdaad heel lekker.
Savonds eten we aan de tafel in de huiskamer. Ik vraag naar zijn verhaal. Hij woont in Majanga, in get westen van Madagaskar al 15 jaar. Hij voelde zich door Jezus geroepen om pastoor te worden in Madagaskar .
Hij en zijn vrouw laden alles in een container en ze vertrokken per boot naar Madagascar. In Majanga zetten ze een ministerie (zending)op. Voor zover ik kon begrijpen zijn het “ born-again-Christians”. Ze werden dus niet gezonden vanuit een kerkgemeenschap maar ze deden alles geïnspireerd door hun contact met Jezus met de hulp van Jezus en met de hulp van mensen die in hun roeping geloofden. Ze hadden een zware tijd maar uiteindelijk kwam er een stuk grond en een huis en een kantoorruimte en boekjes als lesmateriaal en een auto en een boot om daarmee naar de afgelegen dorpen te kunnen. Hij vertelt dat steeds als ze dingen moesten doen om hun roeping te volgen kregen ze hulp.
Hij is nu 74 en twee maanden geleden is zijn vrouw overleden. Ze is nu bij Jezus dus het is goed zo. Hij heeft nog de zorg voor hun honden en het “werk” gaat door. Hij is naar de hoofdstad gekomen om nieuwe onderdelen voor zijn auto op te halen en wat administratieve zaken. Dat is nu allemaal afgerond. Hij zegt een paar keer dat ie veel stress had.
Ik luister rustig en zeg niet veel. Dan worden de verhalen van zijn gebeurtenissen steeds uitgebreider en steeds persoonlijker. Uiteindelijk barst hij in huilen uit en trekt zich terug in zijn kamer. Het zou me niet verbazen als het de eerste keer is dat hij zo geëmotioneerd is.
De volgende morgen is hij al vroeg vertrokken. Terug naar Majanga. De hondjes wachten op hem en ze zullen blij zijn met de karbonadebotten die wij niet helemaal afgekloven hebben omdat hij die hij in een plastic zakje wilde meenemen.
Als je er ooit over denkt om etnoloog of psycholoog te worden moet je jezelf oefenen om te luisteren zonder te oordelen en om geen domme vragen te stellen of domme opmerkingen te maken. Met dom bedoel ik: alles wat niet precies zo door de ander zelf gezegd is. Niks zeggen is ook niet goed want dan houdt de ander op met praten omdat ie denkt dat je niet geïnteresseerd bent. Bijvoorbeeld: iemand vertelt dat ie naar huis ging. Dan moet je niet vragen: waar woont u dan of woont u daar alleen? Of opmerken: dat was een goed idee. Dat is misschien niet wat hij/zij wilde vertellen. Beter is het om te zeggen: so, you went home …
Dan kan de ander verder praten over wat hij/zij eigenlijk wilde gaan zeggen. Als je dat wel onderbreekt ontstaat er in de spreker spanning tussen wat hij/zij eigenlijk wilde vertellen en zijn/haar beleefdheid om aan jou antwoord te geven. Professionele sprekers kunnen zo’n spanningsmoment wel een paar keer aan en hebben daarom ook hun verhalen voorbereid, maar gewone mensen spreken vanuit hun gevoel en ze vallen soms na een of twee keer zo’n onderbreking terug op oppervlakkigheden of ze houden helemaal om met te vertellen wat ze wilden zeggen.
De volgende dag ga ik met de eigenaar van het hotel en zijn vrouw en dochter naar “ het Paleis” op de Blue Hill: Ambohimanga.
Dit is het eerste paleis van de koning van de Merina stam. De Merina’s zijn de dominante stam in dit deel van Madagaskar. Er is een nobility, waarvan gedacht wordt dat ze oorspronkelijk uit Maleisie gekomen zijn. Ze hebben een lichtere huidskleur en meer Aziatische trekken. Ze zijn nu handelslui en administrateurs en wetenschappers en leraren. Dan is er een kaste van Hova. Zij zijn donkerder van huid en het zijn boeren en middenstanders en vaklieden. Dan is er nog een kaste van mensen die oorspronkelijk uit Afrika gekomen zijn. Zij worden gezien als nazaten van voormalige slaven en zij zijn vooral Andevo (werkers): bouwvakkers, sjouwers en dergelijk laaggeschoold werk.
Er schijnt een oorspronkelijke bevolking in deze enorme vallei in het hoogland geleefd te hebben: de Vazimba. De Merina-stam is met duizend soldaten in het jaar 1610 hier gearriveerd en heeft zich op deze heuveltop gevestigd.
De Blue Hill is ook een heilige plaats, vol met symboliek en plaatsen om rituelen uit te voeren. Het was jarenlang niet toegankelijk voor buitenlanders. Blauw als kleur en als woord staat voor “ goed”.
We klimmen de weg omhoog naar de heuveltop waarop het “paleis” ligt. Het doet mij denken aan een fort, met toegangspoorten en een wachttoren en met palisades en een bronzen kanon en twee kleinere ijzeren kanonnen.
In het huis van de koning mag niet gefotografeerd worden. Het is een eenvoudig houten huis van 10 bij 15 meter. De wanden zijn gemaakt van 8 centimeter dikke palissander planken die verticaal staan en een meter of vijf hoog zijn. In het midden staat een 80 centimeter dikke palissander boomstam van 12 meter hoog. Die steunt het puntdak tot in de nok. Hij zou door tweeduizend slaven vanaf de kust hier naartoe gedragen zijn. Je mag deze centrale huispaal niet aanraken. In het huis is een kookplek voor een houtvuur, want de koning kookte dagelijks zijn eigen eten en jaagde ook zijn eigen wilde dieren.
Dan is er in de noordoost hoek een groot zwaar houten bed op drie meter hoogte met een trap erlangs om erin en eruit te komen. Dat is het bed van de koning. In de noordwest hoek is net zo’n bed maar dat is op normale hoogte. Daar sliep een van de twaalf koninginnen. Elke maand een andere. De koninginnen zijn dochters van de twaalf stamhoofden. De koning heeft vanuit zijn bed uitzicht op de deuropening maar ook op het bed van de koningin.
Als gasten zich in de deuropening aandienden werden ze eerst ontvangen door de koningin en ze mochten alleen binnen gelaten worden als de koning een klein rond steentje op de koningin geworpen had. Dan moesten ze met hun rechtervoet over de drempel stappen.
Als het tijd was voor een seksuele daad kwam de koning naar het bed van de koningin, niet andersom.
Aan de wand is een tafel waarop schalen en kommen voor voedsel klaar staan en aan de wand hangen ijzeren en buffelhoorn opscheplepels.
Aan de andere wand hangen een selectie speren. En aan de oostelijke wand een aantal ophangpunten waaraan tot hoog in het dak dingen konden worden omhoog gehesen.
Naast het huis staat een draagstoel. Die werd door vier dragers gedragen. Tussen de draagarmen zit een eenvoudig stoeltje. Deze draagstoel was niet voor de koning maar volgens de gids was hij alleen voor zieken en voor missionarissen.
Ik denk dat zij de heilige grond niet mocht aanraken.
Later vertelt de gids dat er veel missionarissen gedood zijn in die tijd.
Achter het huis zijn twee stenen baden zo groot als kleine zwembaden. Een grotere voor de koningin(en) en een kleinere voor de koning. Eens per jaar kwamen alle 12 vrouwen en de koning en andere genodigden daar een ritueel bad nemen. Het water werd aangedragen vanuit een zuivere bron door dertig maagdelijke dochters van notabelen. Alleen dochters waarvan beide ouders nog leefden.
Naast de baden zijn vier houten huisjes zonder ramen. Ze geven toegang tot een zeven meter diepe schacht waar onderin een graf van een van de voorouders is. Als er een koning overleed werden zijn persoonlijke bedienden en slaven meebegraven en ook zijn persoonlijke bezittingen.
Naast dit donkerhouten blok-achtige huis staan twee lichtgeverfde houten paleisjes. De macht van de koningen is uiteindelijk overgenomen door een opeenvolging van koninginnen die hier gewoond hebben. Vooral de eerste “koningin” is berucht geworden om haar wreedheid en haar seksualiteit. Ze liet talloze mensen onthoofden en eiste dat zij eerst sex met haar hadden. Op een foto ziet zij er niet erg vrouwelijk uit. Ze werd Ravanalona genoemd. Ze zou ook een intieme relatie gehad hebben met een fransman: Jean Laborde, waarvan gezegd wordt dat ie architect van de twee lichtgeverfde paleisjes was. In die paleisjes staan gewone bedden en sofa’s (voor massages) en er is een franse zinken lavabo: een wasbak of wastafel.
Er is ook een torentje met rondom glazen ramen. Daar staan een stuk of zes stoelen en een tafel met daarop een pennebak om contracten met inkt te ondertekenen.
We lopen nog een beetje rond. Er zijn tuinen en grasveldjes (bleek?) en een stenen pad naar de top van de heuvel. Vandaar heb je uitzicht naar de noord kant over deze enorme vallei. Aan de oostkant zie ik in de verte een van de meren liggen. Daar wordt ook nu nog gevist.
We hadden een jonge vrouw als gids. Ze sprak engels. Ze vertelt dat ze talen heeft gestudeerd: ook Duits en Italiaans naast het normale Frans en Madagassisch.
Ik geef haar een paar Euro fooi en ik koop nog een souvenir voor mezelf, een vis die kunstig gevlochten is van grassen. Ik wil ook iets geven aan de dochter. Ze kiest uiteindelijk een armbandje met kralen die licht geven in het donker.
We rijden terug naar het hotel. Er is een hele nieuwe snelweg aangelegd. Waarschijnlijk de beste autoweg van Madagaskar. Rondom zijn kilometers ver de rijstvelden van deze grote vallei.
Ik ben toch wel heel onder de indruk van wat we gezien en gehoord hebben. Het geheel straalde een sfeer van macht, maar vooral ook van angst uit. Alles wat ik gezien heb en gehoord heb werd door deze koningen gedaan uit angst om macht te verliezen en uit angst om vermoord te worden.
Ik moet er nog veel over nadenken en ook bij het samenvatten en opschrijven vandaag zie ik voor me hoe het het er die tijd uitgezien heeft toen die mensen daar rondliepen en hun leven leidden. Het past zo goed in mijn antropologische kennis van andere culturen en van wat ik gezien heb in Azië en hoe ik denk over de evolutie van zulke koningschappen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 322
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/247/183_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => avonturen-in-de-hoofdstad-van-madagaskar
)
[3] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110756
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-19
[photoRevision] => 0
[title] => Onverwacht vertrek uit Maroantsetra.
[message] => Vertrek uit Maroantsetra
Die middag komt de eigenaar van het hotel vertellen dat hij en zijn vrouw de volgende morgen vroeg vertrekken naar de hoofdstad om de dag daarop naar Parijs te vliegen. Ze willen de kerstdagen bij hun kinderen doorbrengen en ook heeft mevrouw last van haar knie en ze wil naar een ziekenhuis.
Ze hebben voor de lunch een familiebijeenkomst en ik wordt uitgenodigd om aan de grote tafel aan te schuiven. Er zijn 15 mensen en een paar kinderen bij. Schalen met gegrilde kip en eenden biefstuk en salades en rijst en groentes komen op tafel. Flessen franse wijn en Abbaye Chrispin ( frans bier) en vruchtensap en water staan op de gedekte tafel.
Als iedereen gegeten heeft en veel gepraat gaat meneer rond met een Camembert geïmporteerd uit Parijs. Wow dat is de lekkerste Camembert die ik ooit geproefd heb.
Dan komen er nog schalen met stukken mango en ananas en voor mij alleen een espresso.
Na deze heerlijke maaltijd trek ik mij beleefd terug uit het gezelschap want zij willen natuurlijk nog met elkaar praten over hun familieaangelegenheden.
In Madagascar spreken de mensen elkaar aan met Madame en met Monsieur. Ook tussen jongvolwassenen. De meeste mensen hebben ook drie of meer namen. Respect en beleefdheid zijn normaal ook onder de arme mensen en de werkers. Als er gewacht moet worden bijvoorbeeld voor het instappen in een bus of boot of vliegtuig worden de persoonsnamen afgeroepen: Monsieur….. , Madame……
De volgende morgen sta ik vroeg op om hen uit te zwaaien. Dan vertel ik dat ik mijn vertrek met de boot geboekt heb omdat mij verteld was dat het onmogelijk is om een vliegticket te boeken. Maar ik zou ook veel liever zijn gaan vliegen in plaats van de zeer lange en vermoeiende en risicovolle bootreis.
Monsieur gaat meteen bellen naar de airport. Ja, er is nog plaats. We vertrekken over vijf minuten in hun auto. Monsieur stuurt zelf maar de chauffeur rijdt mee om de auto terug te brengen. We stoppen even bij de ATM machine waar ik voldoende geld kan bijpinnen. De vliegreis zal 170 Euro kosten.
Ik geef het geld dat ik nog verschuldigd was aan de manager en een extra tip voor de gids af aan de broer van Mevrouw. Ook mij bootticket in de hoop dat zij die nog kunnen teruggeven.
Dan rijden we door naar de airport buiten de stad. Het is een groot houten gebouw, alleen een vertrek en een aankomsthal. Bij de counter wordt mijn ticket klaargemaakt en mijn bagage ingecheckt. Ik mag maar een enkel stuk bagage in het ruim meenemen, maar ik heb twee tassen. Dan worden er twee gevlochten manden gebracht en een rol plakband. De manden passen over elkaar als een deksel en daar gaat mijn bagage in. Touw eromheen, label erop en alles is klaar.
We stappen in het twee-motor propellor vliegtuig van Air Madagascar. Zo wat een trust produceren die motoren. Ik wordt gewoon in mijn stoel gedrukt zoveel acceleratie. De planning is perfect want er komt nog meer slecht weer aan. Storm en regenwolken overal om ons heen. Blij dat ik niet met de boot ga. Wij stijgen snel boven de wolken uit en vliegen in anderhalf uur naar de hoofdstad van Madagascar.
Het is hoogland en het is hier 20 graden C. Er staat behoorlijk wat wind. Ze bellen een taxi en terwijl we wachten op de taxi nodig ik hen uit om wat te gaan drinken en eten in het cafetaria met een terrasje dat lekker in de zon ligt. Vruchtensap en warme chocolademelk en franse broodjes en we delen een pizza du Chef.
Dan komt de taxi-chauffeur zich melden. Hij brengt vast de bagage naar de auto en neemt dan de laatste twee pizzastukken voor zijn lunch.
We rijden naar mijn hotel en dan rijden zij verder naar hun hotel. Ik ben ze natuurlijk heel dankbaar voor hun snelle actie om mij met het vliegtuig mee te krijgen.
Wat is het hier heerlijk koel en de luchtvochtigheid is ook zoveel aangenamer dan in Masoala. Ik was echt lusteloos en moest veel hoesten toen ik daar was. Nu knap ik weer op. Het eten in dit hotel is voortreffelijk, zo goed dat ik niet alleen het inclusieve ontbijt hier geniet, maar gewoon drie keer per dag. Dat vinden de eigenaar en zijn vrouw en de mensen die hier werken natuurlijk ook heel leuk en ze gaan nog extra hun best doen om steeds iets nieuws en van Madagassische traditie voor mij klaar te maken. Alleen het ontbijt is nog Frans, met koffie en stokbrood en marmelade en mangosap. Het is nu mangoseizoen en er bestaan nog veel meer variëteiten dan ik wist.
Woensdag brengt te hoteleigenaar mij naar de dierentuin. Het heet Crocodile Farm, maar het blijkt een botanische tuin te zijn met allerlei diersoorten en ook een gebouw met terrariums waar diverse soorten Kameleons en kikkers en slangen gehouden worden. Ik maak een aantal foto’s. Er zijn kameleons en gecko’s die welhaast contact proberen te leggen en waar alleen de glasplaat onze handen scheidt. Sinds ik mijn aandacht heb uitgebreid naar de dierenwereld ben ik meer en meer ieder dier als een uniek individu gaan zien. Zij hebben ook ieder voor zich dit leven, tegelijk met mij. Zij hebben hun bewustzijn. Ook zij zijn - net als ik- bepaald door de vorm en functies van het lichaam waarin zij geboren zijn. Hun kooien beperken hen in hun volledige levenservaring., maar ze beschermen hen ook. Ik voel dat sommigen liever met mij mee zouden gaan.
Dan is er een hele grote hal met zand en een watergedeelte. Daar leven honderden kleine krokodillen naast dicht elkaar en soms op elkaar.
Buiten zijn er prachtige vogels in grote moderne volières met veel vliegruimte. En er zijn een aantal grote vijvers met zandbanken eromheen waar Nijl-krokodillen leven. Ze liggen vooral te slapen op de oevers. Het zijn flinke grote exemplaren: de grootste is misschien vier meter lang. Nijlkrokodillen hebben een brede stompe snuit en dikke buiken. In het wild eten ze alles. Denk maar aan de beelden waar Gnoes op hun jaarlijkse trek de Mara rivier moeten oversteken. In het oude Egypte werden ze geëerd. Ik, persoonlijk, denk omdat ze ook mensen aten en dus de lichamen van menselijke (voor)ouders en kinderen in zich droegen.
Ik loop twee en een half uur in de botanische tuin rond en ga dan wat eten in het restaurant. Nee, de sate’s van krokodillenvlees sla ik over. Mensen die het wel aten, vertellen dat het smaakt als kip met een vis-achtige ondertoon.
Ik koop nog een mooie koffiebeker met motieven van kameleons er op in het souvenir winkeltje. Maar geen tasje of riem van krokodillenleer.
Dan komt de eigenaar van het hotel voorrijden.We stoppen onderweg. Er zitten hier een aantal mensen uit grote stenen kleine stenen te hameren. Het is verhardingsgrind. Hij koopt 12 zakken van 50 kilo en die worden in de Hyundai bus geladen. Het kost een Euro per zak. We rijden terug naar het Hotel. Ze laden de stenen uit bij het huis ernaast. Het is een groot huis met twee verdiepingen en met balkons en verandas met bogen. Hij heeft dat huis zelf gebouwd. Het is voor zijn zuster. Hij heeft eerst twee andere flinke bungalows gebouwd op aanliggende percelen. Ieder met woonkamers en keukens en een aantal slaapkamers met badkamers. Dat is het hotel.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 83
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/247/135_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onverwacht-vertrek-uit-maroantsetra
)
[4] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110747
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-16
[photoRevision] => 0
[title] => Nog meer Jurassic Park
[message] => Nog meer jungle
Het is hier echt heel stil. Geen dorpje. Alleen een paar mensen die toezicht houden op de “ lodge”Zij wonen in een apart huisje. Er zijn ook geen andere bezoekers.
Savonds zien we nog een Kameleon op een tak zitten en er komt een grote nachtvlinder onder het afdak zitten. Het is de grootste soort nachtvlinder in Madagascar: ca 15 cm spanwijdte.
De volgende morgen bij het ontbijt komt er een grote grijze vogel een kijkje nemen. Het is een Blue Coua. Het is een geduchte jager op gecko’s en op kameleons en kikkers en insecten.
Hij hopt tussen de bladeren van tak op tak. Als ik dichterbij loop om een foto te nemen verdwijnt hij dieper in de boom.
Dan gaan we met de boot een halve kilometer varen om daar te snorkelen bij de rotsen. Er stroomt een flinke rivier in zee dus het water is niet echt helder. Maar er is wel veel vis. Er zijn rotsen die gedeeltelijk begroeid zijn met zachte koralen en er zijn ook wat grote koraalformaties. Toch mooi om te zien hoeveel vissen er zijn als ergeen vissers elke dag aan het werk zijn. Ook vissen die geliefd zijn voor consumptie zie ik hier. Verder zie ik drie keer een kleine blauwe rog. Die zoeken bescherming half onder rotsen. Een mooie rifbaars jaagt een andere vis weg en ziet dan opeens mij en schiet heel snel terug onder een groot koraalblok.
“Oppassen voor de zee-egels” had de gids gezegd. Nou, wat een grote en prachtige zee-egels zie ik hier. Hun glanzend zwarte stekels lijken op naalden. Ze zijn wel twintig centimeter lang en ze kunnen individueel bewegen. Bovenop de zee-egel zijn allerlei lichtgevende “lampjes” in verschillende kleuren. In het midden is een orange/rode vlek die eruitziet als een opening. Ook dat geeft licht. Er zit een donkere rand omheen en daaromheen zit een kring van kleine blauwe “led” lichtjes. Dan zit er nog een tweede ring van heldere witte “led” lichtjes op een centimeter of vijf van de orange vlek. Er zijn vijf van zulke wittelampjes. Ze fonkelen als sterretjes. Het diepzwarte dier geeft dus drie verschillende kleuren licht af. De geometrie is mathematisch perfect. Het lijkt haast wel een UFO. Ik zie er een paar honderd in water dat maar een meter diep is. Opnieuw krijg ik het gevoel of ik in een jurassic tijd terug ben, waarin de zeebodem bevolkt werd door vele soorten prehistorische dieren
Ik ga altijd op reis met een duikbril en een snorkel en een paar lichtgewicht zwemvinnen.Iedere keer dat ik ergens ga snorkelen of duiken ben ik weer verbaasd over de wonderen van vormen en kleuren en de bewegingen van de levende natuur.
Als ik terug ben bij het strandje waar we met de boot liggen zie ik dat er slecht weer is opgekomen. Wauw, er was niks te zien een uurtje geleden. We varen terug en er komt al meteen een hoop wind en regen. Het is maar een kwartiertje varen maar de booteigenaar en zijn vrouw worden doorweekt als zij de boot nog voor anker moeten leggen nadat ik op het strandje ben uitgestapt.
Het blijft de hele dag en de hele nacht regenen en ook hard waaien. Mijn kleren beginnen te stinken want ze zijn permanent vochtig.
De Franse eigenaar van de “ecolodge” blijkt hoger op de heuvel een stenen huis te hebben gebouwd voor zichzelf. Er wordt nog steeds aan gebouwd. Er is daar Starlink-internet. We lopen er naartoe met de beheerder en hij geeft mij de toegangscode. Op de veranda heb ik snelle ontvangst. Ik doe wat Whatsapp en emails en verstuur het vorige reisverslag en ik kijk naar het nieuws op YouTube.
Daar wordt je niet vrolijk van. Mark Rutte waarschuwt voor onvermijdelijke oorlog met Rusland die ook in onze straten en huizen gevoeld zal worden. Wat een griezelige escalatie.
De volgende dag blijft het de hele dag plensregenen en s’nachts ook. In de bungalow is het droog, maar er is geen verwarming dus alles wordt vochtig. We plannen de boottocht terug maar door het onstabiele weer is dat niet zonder risico.
We besluiten om de volgende morgen om vier uur te vertrekken.
Om vier uur lopen we langs het strandje naar de rivier. Ze hebben de boot hoger op de rivier gebracht. We wachten even dan komt ie aangevaren. De vrouw van de eigenaar heeft hard moeten hozen met een halve jerrycan om het regenwater eruit te scheppen. We stappen in vanaf de rivieroever. Maar dan moeten we nog over de zandbank heen om bij de zee te komen. Er moet nog meer gehoosd worden en de mannen gaan het water in om de boot door de ondiepte te slepen. We schuren over het zand maar het lukt net. De motor wordt weer gestart en we varen de zee op. Het is net evenopgehouden met regenen en we hebben de golven schuin van achteren.
Om vijf uur begint het licht te worden. Rondom zien we dikke regenwolken maar net boven ons hoofd is nog een opening waar we blauwe lucht kunnen zien.
Het wordt langzaam lichter en Masoala laat opnieuw zijn prehistorische schoonheid zien. Tussen de bomen hangen flarden van witte wolken en nevels, erachter is de lucht heel donker. Op zee is de lucht zwart,overal rondom ons heen. Na een uur varen wordt eventjes in de verte het eilandje van Nose Mangabe zichtbaar. Ook daar hangt een witte wolk omheen.
Maar dan begint het ook te regenen waar wij zijnAlles verdwijnt in een waas van regen. Alles in de boot wordt nat en koud. Gelukkig ligt de bagage onder een stuk zeil. Er moet steeds gehoosd worden. We varen stug door totdat we bij de zuidpunt van Nose Mangabe komen. Dat was drie uur varen. We varen dichtbij de oever langs de hoge rotsen en de torenhoge bomen. Hier zijn de golven lager en kan er zonder gevaar overboord gepist worden.
We varen nog ruim een uur door totdat we bij de rivier komen. De booteigenaar weet precies waar de zandbanken liggen en we varen in de stromende regen de rivier op.
We varen langs de aanlegplaats ban de boot en onder de verroeste Baileybrug door rechtstreeks naar mijn hotel. Er is nog geen aanlegsteiger maar met een paar uitgestoken handen stap ik veilig uit en rechtstreeks in de grote keuken waar zeven mensen bezig zijn om een maaltijd voor te bereiden. Kippen en eenden worden geplukt, er liggen stapels fruit en groenten, rijst wordt gesorteerd. Het lijkt wel een middeleeuws schilderij. Ik betaal de booteigenaar het resterende bedrag en iets extra’s.
Dan betaal ik ook de manager maar ik heb net niet genoeg dus hij krijgt later vandaag of morgen de rest.
Ik wordt naar een plekje in de grote eetzaal geleid waar ik kan gaan zitten. Mijn kamer wordt nog schoongemaakt. Dan komt er een ontbijt met warme koffie en twee broodjes en een gebakken ei en honing. Inmiddels heb ik mijn droge donsjack uit de bagage gehaald en wordt ik weer langzaam iets warmer.
Als de kamer klaar is ga ik zo lang als het kan onder de warme douche staan en dan onder de deken. Het blijkt maar regenen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 94
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/976_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => nog-meer-jurassic-park
)
[5] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110733
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-12
[photoRevision] => 0
[title] => Nog vijf dagen in Jurassic Park
[message] => Masoala national Park.
Om half zeven arriveert K. bij mijn bungalow en een kwartiertje laten arriveert de gids in een Tuk Tuk. We laden mijn bagage in en rijden naar de rivierhaven. De spullen worden in de boot geladen en ik ga in een ontbijtstalletje op de hoek nog even een kop koffie drinken met twee versgebakken madeleine cakejes. Ze komen heet uit de oven. Dan stappen we in de boot.
We varen langzaam tussen de zandbanken door de zee op.
Na een uur varen we langs hetzelfde eiland waar ik van de week een nacht heb overnacht.
We zien dolfijnen. Wat zijn ze toch snel. Als je ze ziet en wacht totdat ze weer bovenkomen zijn ze alweer honderden meters verder.
Masoala is nog veel verder varen. Het vormt de oostkant van deze enorme baai die ongeveer 90 kilometer diep is. Masoala is het grootste natuurgebied van Madagaskar. Het is bergachtig en begroeid met dichte en grotendeels ontoegankelijke jungle. Je kunt eromheen varen en dan kom je bij de Indische Oceaan. Wij varen drie en een half uur tot we ongeveer op de helft van de lengte zijn. Onderweg zien we drie keer Bonito’s die springen op scholen kleine visjes. Ze komen helemaal uit het water. Dan arriveren we bij een dorpje. Het is alleen toegankelijk met een bootof je moet twee dagen kunnen lopen langs het strand en door rivieren en over rotsen. Er is voor bezoekers ( met verplichte gids) een afdak gebouwd met een paar tafels en stoelen en er zijn houten huisjes. Er wordt geveegd en gepoetst en schoon beddengoed gebracht. De matras is niet slecht en er is een muskietennet.
De mannen gaan wat eten koken en ik maak een wandeling door het dorp tot ik bij een groot huis kom. Er woont daar een Amerikaans gezin.
Ik zie een lange man van een jaar of veertig en een dochter van zestien. Ik ga een praatje met ze maken. Zijn vrouw is antropoloog en na haar mastersstudy en promotie onderzoek zijn zij hier blijven wonen. Nu al bijna 18 jaar. Zijn vrouw is naar de hoofdstad. Er is nog een tweede dochter van elf. Die is op de laptop bezig in een slaapkamer. Zijn vrouw heeft de job hier. Ze bestudeert de motieven van mensen in de hoop een ingangshoek te vinden dat de plaatselijke bevolking het bos gaat beschermen.
Masoala is het grootste beschermde natuurgebied van Madagaskar. Het is Unesco Heritage. Het is 240.000 hectares.De handhaving is vrijwel onmogelijk. Overal aan de randen hebben plaatselijke vissers zich al gevestigd en de dorpjes groeien snel en ze breiden zich uit met landbouw en ik zie hier zelfs Zebu’s. Alleen het binnenland is heel steil en rotsachtig.
We praten over eigendomsrechten op wilde natuur. Een lastig onderwerp dat overal ter wereld speelt waar mensen graag de natuur willen beschermen. Van wie is de natuur eigenlijk? In verschillende landen in de wereld wordt daar verschillend over gedacht. Het is een onderwerp waar ik door mijn studie van oorspronkelijke jager/verzamelaarvolken natuurlijk ook mee te maken heb gehad.
Die avond raak ik in gesprek met een jonge Madagassische man. Hij is aangesteld om environmental education te geven op scholen en ook landelijk. Hij spreekt goed engels want hij heeft drie jaar engelse taal op de universiteit gestudeerd en is daarna gevraagd voor deze job. Toch fijn dat hij nu weer even lekker kan oefenen op zijn engels want de meeste tijd gaat hier toch nog in het Frans en in het Madagassisch. Hij begeleid nu een paar studenten op een veldtrip. Een mooie afwisseling op zijn kantoorwerk in de “stad”.
In het dorp staat een Leechee boom en een groep lemuren komt ervan eten. Het zijn bruine lemuren, waarvan de mannetjes een witte kop hebben. Er zijn tien soorten Lemuren in Masoala. In heel Madagaskar zijn 112 soorten lemuren.
De volgende dag is het snikheet en ik doe niet veel anders dan in de schaduw van het afdak blijven dicht bij zee, waar nog een beetje luchtstroming is. Gelukkig hebben ze daar een paar banken met dikke kussens staan en die leg op de houten vloer om erop te slapen.
S’avonds drink ik nog een keer BesaBesa. Maar dit is heel anders dan ik in Isle St Marie gedronken heb. Veel sterker in alcohol en er is ook een bittere smaak aanwezig. Ik hoor dat het suikerrietsap wordt gemengd met de verpoederde bast van een bepaalde plant. Die planten zijn vrij zeldzaam en soms moeten er lange tochten in de jungle worden ondernomen om er eentje te vinden. Het drinken van zulke Besa Besa is gerelateerd aan de aanwezigheid vande zielen van voorouders.
De volgende morgen vertrekken we met de boot. We gaan nog twee uren varen verder langs de kust. Een fransman heeft in totaal drie ecolodges gebouwd langs deze kust en dit is de laatste. Het is erg warm in de open boot maar als we arriveren is het aangenaam koel onder een groot afdak van de lodge. Er zijn een paar houten bungalows met een bed en een douche en een toilet. Ik neem mijn intrek in eentje en probeer de rest van de dag vooral koel te blijven door steeds te douchen en in de schaduw te blijven. December is een hete maand hier. Middags eten we gezamenlijk onder het grote afdak: de gids en de manager en de eigenaar van de boot en zijn vrouw en ik.
Er is hier een dorpje op een half uur lopen terug. De vrouw van de booteigenaar is daar geboren.Ik zie vijf piroques op het water.
Als ik dit verhaal zit te schrijven hoor ik een hoop geritsel en geluiden in de bomen naast het afdak. Een groep lemuren is komen kijken wie de nieuwe bezoekers zijn. Ze trekken echt aandacht door aan de takken te schudden en ze maken een geluid zoals wij maken wanneer we instemmend Hm zeggen.Ze zijn zo snel en behendig in de bomen dat ze geen enkele angst hebben. Ik ga ze vriendelijk gedag zeggen en mijn gezicht laten zien en een stukje video van ze maken. Dan gaan ze terug dieper het oerwoud in. Er lopen ook nog zeven kleine hondjes, die mij eerst negeerden, maar als ik zit te eten komen ze onder de tafel liggen. Een teefje heeft twee puppies die bij haar drinken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 89
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/madagascar,antananarivo
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => nog-vijf-dagen-in-jurassic-park
)
[6] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110703
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-07
[photoRevision] => 0
[title] => Twee dagen Jurassic Park. (Nose Mangabe)
[message] => Lemuren, Gecko’s en kikkers
De volgende ochtend om 7 uur lopen K. en ik over de zandweg langs het strand tot we bij het eind komen. Hij heeft al twee grote zakken hier naartoe gebracht achter op zijn fiets. Op dit punt stroomt de rivier in zee. Het water is heel rustig maar ook vol met ondieptes. Dan zien we in de verte de piroque aankomen met daarin ook de wildlife-guide. De boot is vertrokken vanaf de rivierhaven tegenover het grote Mangabe hotel.
Als ze op honderd meter genaderd zijn moeten ze terugkeren om een andere route te zoeken omdat ze niet over deze zandbank kunnen heenkomen. Via een omweg komen ze toch zo dichtbij de oever dat ik in kan stappen. Dan varen we stapvoets tussen de zandbanken door tot we op zee zijn. De piroque is gemaakt van polyester. Zo te zien hebben ze een originele houten piroque als mal gebruikt. Hij is niet afgewerkt en niet geschilderd. Hij voelt slap aan en trilt als ie golven raakt. Hij was goedkoper dan de snelle toeristen-speedboot.
Het is nog geen uur varen om bij het eiland te komen.
Gigantische bomen en planten groeien op grote rotsen van zwarte basalt.Het lijkt wel alsof het door handen van reuzen uit zachte klei gevormd is. Ik moet aan de Jurassic Park film denken.
We varen een kilometer langs de rotsen en dan komen we bij het enige strandje en de enige plek waar je ook aan land kan gaan. Het is oranje kiezel zand met ronde korrels waar je diep in weg zakt. We klimmen tegen de oever via een dicht netwerk van boomwortels. Dan is daar een bezoekerscentrum met een gebouwtje waar ook het beheerders-echtpaar woont. De mannen brengen onze voorraden naar een keuken waar drie houtskoolpotten zijn ingebouwd in een stenen aanrecht. Er staan een paar grote tafels en voorraadschappen. Buiten, dichterbij het “strandje” zijn twee afdaken gebouwd met ieder vier lange tafels met banken. Er is een toilet - en een douche gebouwtje bereikbaar via een paadje van grote stenen en keien. Zonder schoenen kan ik daar niet lopen. Via een voetpaadje wordt ik naar mijn accommodatie geleid. Het is een afdak met daaronder een bak gevuld met schoon en aangeharkt kiezelzand. Daar kun je een tent opzetten of -in mijn geval- een muskietennet ophangen. De gids komt drie matrasjes brengen want ik had gezegd dat ik niet kan slapen op een zo’n matrasje. De mannen slapen in het huis op de cementvloer. Dat is wel lekker koel, maar je moet er mee opgegroeid zijn.
Na een uurtje rust ga ik met de gids een route lopen. Het is maar twee kilometer,maar het gaat stijl omhoog en stijl naar beneden. De gids is 42 jaar oud en de meest ervaren gids van de National Park service. Hij spreekt ook goed engels.Eerst zien we een hele kleine “leafgecko”.Het volwassen diertje is 3.5 cm lang en hij laat zich gewillig oppakken en op mijn hand fotograferen.
Dan hoor ik een gebrul alsof er een troep Bavianen in gevecht is met een andere troep Bavianen. Nee, het zijn maar twee lemuren die dit enorme geluid voortbrengen. Uiteindelijk zie ik ze. Het zijn vrij grote zwarte dieren met witte kragen om hun armen en poten. Ze zien er heel macho uit en zo klinken ze ook. Ze zijn onophoudelijk bezig om hun geursporen op de takken te smeren door met hun achterdelen over een tak te wrijven. Het gebrul is dus ook territoriaal gedrag.
Alle lemuren zijn vooral vruchteneters. Door het seizoen heen zijn er steeds weer andere bomen waarvan de vruchten rijp zijn. Volgens de gids zijn er een aantal soorten vruchtbomen waarvan de zaden niet ontspruiten als ze niet eerst door het spijsverteringskanaal van een lemuur gegaan zijn.
We komen bij een hele grote rots met een soort van shelter eronder. Er staan een stuk of tien grafkisten. Het zijn kleine stenen boxen met stenen deksels erop. Er zitten alleen botten in, zegt de gids. Dit is de laatste rustplaats, na de Famadihana en na de tweede begrafenis.
Het is ook het hoogste punt van deze track. We dalen voorzichtig weer af totdat we terug bij het kamp zijn. Ik kan nog net op mijn voeten staan. Blij dat ik het zonder te vallen gehaald heb. Elke stap was een berekende gok. Dus ook mijn concentratie-vermogen stond twee uur lang in overdrive.
Ik rust uit en loop dan naar het toilethuisje. Het staat tussen 6 meter hoge bamboes. De deur hoef je hier niet dicht te doen, maar dan moet je ook je camera niet uitzetten. Terwijl ik op de troon zit komt er eenLemuur met twee babies op drie meter afstand in de bamboes zitten. Een baby heeft een wit koppie en het andere een bruin koppie.Een jongetje en een meisje. Ze hangen ieder aan een zijkant van hun moeder met hun armen over de rug van de moeder. Hun dunne lichaampjes en hun lange staart sluiten perfect aan op het lichaam van hun moeder.
Dan wordt mijn eten geserveerd. De mamma lemur volgt mij en ze gaat op de dakbalk zitten om te zien wat er op het menu staat. Steak met gebakken aardappeltjes en een tros Leeches. Ik pak de video en begin te filmen. Ze komt naar beneden en klimt op de tafel. Ik denk dat ze er met mijn tros leeches vandoor wil gaan dus die zet ik op de bank net buiten haar zicht. Ze is even verward. Waar zijn die leeches nu gebleven? Maar dan pakt ze de steak in haar bek en gaat er mee vandoor. Heh ….. roep ik verbaasd.You eat only fruit…….. ! Ze klimt snel in de boom naast het dak en er verschijnen twee jonge lemuren onder aan die boom. Het zijn twee jonge mannetjes, ik denk haar kinderen van vorig jaar. Ze wachten onder aan de boom. Af en toe valt er een klein stukje steak naar beneden. Dan valt er een groter stuk. Ik denk dat het de helft is van de steak. Het valt in het zand dus de kinderen moeten het eerst afvegen en ze snuffelen er vooral aan.
Intussen is de gids toegesneld en hij bestelt in de keuken een nieuwe steak. Ik vertel hem dat ik wel de leeches probeerde te beschermen maar niet de steak:“ I think they eat only fruit ?? “
“No, this is a female, they eat everything.”
Om zes uur gaat de zon onder en ik ga met de gids een nachtwandeling maken. Het is een vlakke route net achter het strandje. Na een paar meter zien we al een gecko aan een tak gekleefd. De onderkant van zijn lichaam is lichtblauw of lichtpaars en bijna transparant. Hij heeft zuignappen aan zijn vingers en tenen. De kop lijkt op de kop van een krokodil. De ogen zijn heel groot en steken boven de kop uit. De gele oogbollen hebben een verticale spleet als pupil,, ook net als een krokodil. Aan de rugzijde is ie gecamoufleerd met gekartelde vormen en een huidskleur die op de tak lijkt waarop hij zit. Ze kunnen ook hun huidkleur veranderen net als kameleons maar gecko’s zijn toch een andere soort. Zijn lichaam is 20 centimeter lang en de staart is ook zoiets. Wat een bijzonder dier !
Een paar meter verderop zit een roze kikker. Hij heeft een vrij stompe kop en een gedrongen lijfje.
Vijftig meter verder zit nog zo’n zelfde gecko. Nu kan ik iets betere foto’s maken.
En nog vijftig meter verder hangt een vleermuis op ooghoogte aan een tak. Hij heeft de kleur en de oren en de neus en de ogen van een hollands varkentje. Alleen de neus is meer stomp. Zo’n soort vleermuis heb ik nog nooit gezien.
Dan zien we twee keer een mouse-lemuur. Het is de op een na kleinste soort lemuur. De eerste zit te ver weg maar bij de tweede kunnen we dichterbij komen. Hij kijkt net in onze richting. Hij lijkt meer op een soort goudhamster met aan de buikzijde nog iets lichter van kleur, bijna wit.
Dan komen we aan het eind van dit pad. We lopen via het strandje terug. Het strandje is maar 900 meter lang. De rest van het eiland is ontoegankelijk door hele steile rotsen en dichte jungle.
Terug bij het kampje ga ik mijn muskietennet ophangen onder het afdak en mijn matrasjes op de grond uitspreiden. Het muskietennet is zo groot dat het ook de grond kan bedekken.
Met het geluid van de golfjes op het strand op nog geen tien meter van mijn bed val ik heel snel in slaap.
Boottocht rond het eiland
Ik heb goed geslapen onder mijn tentje van het muskietennet. Meer heb je hier niet nodig: een afdakje tegen regen en een muskietennet. Ik ben heel vroeg wakker en ik luister naar de geluiden van de natuur. Dan rol ik mijn “tent” op.
Ik loop met mijn spullen naar de picknick tafels.
“Are you ready for breakfast” vraagt de gids ? Koffie in een kleine thermos, twee broodjes en een gevulde omelet. De tweede waterfles. Na het ontbijt vraag ik of we vanmiddag ook een rondje om het eiland kunnen varen voordat we terug gaan. De gids gaat bellen. Het zal erg heet worden in de namiddag dus het is beter als we eerst gaan. De boot zal straks al komen en ik moet alleen iets bijbetalen voor de extra benzine. Ik ga intussen snorkelen bij het eind van het strandje. Er zijn hele grote koraalformaties maar het water is troebel en ik zie bijna geen vissen. Dit is te dicht bij de grote rivier van het vaste land, maar wel hoopgevend dat de koralen zo groot zijn.
Een uur later komt de boot aanvaren met drie mensen aan boord. De eigenaar en zijn vriendin zijn ook meegekomen. Zij stappen uit.
De gids en ik en de manager en ook de beheerder van het park stappen aan boord. De beheerder heeft een vislijn bij zich. We varen in zuidelijke richting langs het eiland. Enorme basalt rotsen en ondoordringbaar oerwoud torenen honderden meters boven ons uit.
In de verte zien we veel beroering in het water. Bonito’s jagen op een school kleine visjes. De beheerder zet meteen zijn vislijn uit en heeft ook meteen beet. We moeten met de boot achteruit varen om de Bonito te volgen want hij trekt harder dan je met de vislijn alleen kan tegenhouden. Het gevecht duurt tien minuten en dan breekt de Bonito vrij van de haak. Het was ook maar een heel klein kustvisje met een hele kleine haak.
We varen rond de zuidpunt van het eiland en dan via de oostkust naar het noorden.
Rondom zie ik grote koraalformaties in het water. Het water is hier helderder dan aan de andere kant maar nog niet echt geweldig. We maken nog een stop bij een strandje van vijf meter waar we net in het water kunnen uitstappen. Er is een enorme boom die een dichte schaduw geeft maar ik ga eerst nog een keer snorkelen. Ik hou mijn kleren aan en mijn hoed op.
Ook hier valt het snorkelen nog tegen en we varen verder. We passeren een reiger-kolonie. Honderden witte reigers nestelen in de bomen hoog boven ons uit.
Dan varen we rond de noordpunt van het eiland.
We gaan nog een keer aan land bij een groot rotsblok waarin allerlei namen gekerfd zijn. Het wordt Beach Hollandais genoemd. De namen zijn van Hollanders die hier precies 400 jaar geleden geland zijn. In 1626 zegt de inscriptie. Grote ingekerfde hoofdletters uit die tijd. Even kijken of ik de namen herken, maar nee, het is teveel begroeid.
We stappen weer in en dan varen we terug naar het kampje.
Dan opeens heeft de beheerder toch nog een vis gevangen. Het is een makreel van veertig centimeter.
We zijn weer terug bij ons kampje. De manager gaat mijn lunch klaarmaken. Twee grote moten makreel, gebakken in uitjes en met tomaat en witte rijst. Dat is nog eens verse vis. Heerlijk. Ik laat een kwart over zodat hij er zelf ook van kan genieten.
Na de lunch zien we nog een kameleon. Dangaan we met zijn allen terug in de boot en we varen in een uur tijd terug naar de rivierhaven.
We gaan in een restaurantje een fles CocaCola drinken en de manager blijft bij onze bagage terwijl ik met de gids in een TukTuk eerst naar de bank rij om geld op te nemen en dan terug om de het resterende bedrag aan de booteigenaar te betalen.
Ik check in bij een ander hotel, dat veel comfortabeler is, maar niet zo mooi gelegen aan zee. Een prachtige nieuwe bungalow met een luxe badkamer en warme douche. Alles werkt. Goede verlichting en heel schoon. Een heerlijk opgemaakt bed met een goede nieuwe matras. De Madagassische eigenaar en zijn vrouw hebben 25 jaar in Parijs gewoond en gewerkt. Op een hectare grond langs de rivieroever hebben ze een gebouw gezet voor feesten en partijen, met een hele grote keuken en een 14 bungalows. Alles is nieuw en perfect geconstrueerd met dure materialen en afwerking. Gemanicuurde tuinen en honderden sierplanten in bakken.Het kost twintig euro per nacht inclusief ontbijt. Ik ben wel even toe aan wat luxe.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 124
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/706_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => twee-dagen-jurassic-park-nose-mangabe
)
[7] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110679
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-02
[photoRevision] => 0
[title] => Dertig uur reizen naar het noorden.
[message] => Wat een avontuurlijk land
Om half drie gaat mijn wekker af en om drie uur loop ik met twee tassennaar de weg voor het hotel. Ja, daar komt de Tuk tuk aanrijden. Het is niet ver naar de haven, maar ik ga toch liever met de scootertaxi dan dat ik met mijn bagage in het donker moet gaan lopen. De Tuk Tuk was besteld door een receptioniste van Melissa. We rijden meteen naar de boot. Ik ben een van de eersten, maar een halfuur later stappen er toch wel 30 mensen aan boord. De bagage van de passagiers en de vracht is dan ook al aan boord gedragen door een vijftal heel hard werkende porters. De boot is ca 35 meter lang en 6 meter breed. De krachtige motor start vlot en om kwart voor vier varen we de haven uit en de zee op. Richting het westen, naar het vaste land van Madagaskar.
Om vijf uur wordt het licht. We varen naar een riviermonding. Er ligt een zandbank voor en de boot stuurt er omheen totdat ie bij een gedeelte komt waar net voldoende water staat om er overheen te gaan. Ik voel hoe de kiel door het zand sleept. Dan varen we op de rivier. Langs de oever lopen mensen en er liggen piroques en iets verder staan ook huizen. We meren af langszij een andere boot van Melissa-expres die al aan een houten steiger ligt. De passagiers stappen aan wal en de porters gaan weer heel hard aan de slag om de bagage van de boot af te halen. Als mijn bagage arriveert staat er al weer een andere porter klaar om het verder te brengen. Aan mijn rolkoffer heb ik niks want hier is alleen zand en houten steigers. We lopen het dorpje in. Daar is wel een geplaveide straat. Er staan een paar lokale bussen en minibussen. De bus van Melissa staat vooraan. De bagage wordt op het dak van de bus gehesen en onder een afdekzeil vastgesjord.
Deze expressbus rijdt in een keer naar de grote havenstad Tamatave. Dat is wel 7 uur rijden. Maar ik ga niet verder mee dan Foulpointe. Dat is 4 uur rijden. Dus mijn bagage gaat niet op het dak maar achterin de bus, waar ook een bagagebak is. Ik koop intussen nog een paar cakejes en twee kuipjes yogurt erbij. Gisteren had ik al een flesje citroenlimonade en een stuk bananencake en een reep Madagasische chocolade gekocht. Dat was mijn ontbijt toen ik wakker werd.
De bus vertrekt en we rijden door een prachtig landschap. Ik heb veel tijd om te kijken wantde weg is zo slecht dat we misschien een gemiddelde snelheid van 30 kilometer per uur halen. Overal zitten er grote gaten in het asfalt en diepe kuilen. Hier hoeven ze geen verkeersdrempels te maken! Toch wordt de weg op een paar plekken “verbeterd”, maar daar duurt het oponthoud pas echt lang want er is geen alternatieve route en de het verkeer moet steeds wachten om de machines de gelegenheid te geven een kwartiertje te werken. Als je in Madagascar haast heb ben je het beste af met een scooter of motorfiets. Maar als je veel wil zien moet je gaan lopen.
Langs de weg liggen kleine dorpjes met net zulke simpele huisjes van palmblad als ik eerder beschreven heb. Maar wat een natuur! Enorme vruchtbomen, knalgroene rijstakkertjes, grote kokospalmen, uitzichten op zee en het prachtige strand. De lecheebomen zijn nu rijp. Het zijn hele grote bomen, tot wel 40 meter hoog, de duizenden rode leeches hangen in trossen.
Ik zie diverse keren vissers met een ringnet vanaf het strand vissen. Er zijn scholen sardines die belaagd worden door grotere roofvissen. De roofvissen drijven de sardines naar het ondiepe water van het strand zodat ze niet verder kunnen vluchten. Door al die jagende en vluchtende vissen komt het water in hevige beroering. Zeevogels zien dat en storten zich vanuit de lucht op de sardines. Als de vissers dat zien hollen ze het strand op en ze gaan met een bootje een heel lang net achter de school vissen om trekken.Als het net is rond gevaren zit de hele school vis, groot en klein gevangen.
Dan wordt het net langzaam aangetrokken door de vissers die op het strand aan de beide uiteinden trekken. Dat is zwaar werk. Aan iedere kant van het net staan wel vijf man te trekken.
In het begin hebben de vissen nog niks in de gaten want de roofvissen zijn op jacht en de kleine visjes zijn op de vlucht voor de roofvissen.
Vanuit de bus zie ik twee keer een flink aantal grote vissen op een stapel liggen. Ik zie een stapel van minstens 25 vissen van 80 centimeter tot een meter lang. Daarna nog een stapel van naar schatting 50 vissen van ca 60 centimeter lang. Er gaat een geroezemoes van opwinding door de mensen in de bus als ze zoveel vis bij elkaar zien. Ik zie op andere plaatsen op het strand ook nog vissers bezig met het uitvaren of het binnentrekken van zo’n net, dus er zit nog veel meer vis “op de kust”.
Om 11 uur rijdt de bus Foulpointe binnen. Het is een klein stadje met nog een paar geasfalteerde straten. Bij een zandweg stopt de bus en stap ik uit. Er wordt een fietsricksha aangeroepen en daar stap ik in. De ricksha loopt een paar keer vast in het zand en dan moet ik uitstappen en meelopen totdat we hem weer op hard zand hebben getrokken.
Dan rijden we een landengte of zandbank op waar twee schepen van Melissa aangemeerd liggen. De passagiersboot en ook een ferry waar auto’s en ook grotere voertuigen op kunnen. Er liggen ook twee schepen op de oever. Eentje ligt nog op opblaasbare rolkussens waarmee hij in het water gelaten wordt. Hij zit met een sterk touw vast aan een vrachtwagen.
De MelissaExpress is een flink groot schip. Ik denk minstens 50 meter lang en 12 meter breed. Er is een ruwhouten loopbrug gemaakt om aan boord te kunnen zonder door het water te waden. Maar het is pas 11 uur en ze is gepland om 16:00 te vertrekken. Er zijn een paar banboestalletjes waar je wat kunt eten en drinken. In een ervan zit de ticketmaster van Melissa. Mijn bagage wordt gelabeld en aan boord gebracht.
Ik vraag waar ze het lekkerste koken en dat blijkt, geheel toevallig, het restaurantje te zijn waar we zitten. Wat kunt u maken? Als eerste noemt ze kip in saus met rijst dus dan bestel ik dat. Het is inderdaad heel lekker. Met Madagassische stevige rijst. Een fles koud bier erbij kan ik nu wel doen. Ik moet nog minstens vijf uur wachten. Er staat wel veel wind. Ik hoop dat de boottocht veilig zal zijn. Ze zeggen dat het minstens 16 uur varen is. Aankomst morgen in de loop van de ochtend.
Er komen een paar vrachtwagens die goederen brengen voor de boot. Dan ook minibusjes enparticuliere auto’s die passagiers brengen. Uit een bestelbusje worden zes grote bloemstukken gehaald en naar de boot gebracht. Dan komt er nog een grote charterbus aanrijden met wel vijftig passagiers. Om half vijf beginnen ze de nummers af te roepen die ze op de tickets hadden geschreven. Ik heb nummer 119. Ik denk dat er zo’n 200 mensen aan boord gaan.
Er staan stoelen in dubbele rijen van vier. Op het bovendek liggen ook nog een aantal slaapmatten. Ik denk dat er voor 350 passagiers plaats is.
Om half zes gaan we echt varen. De wind is dan al iets afgenomen. Maar de golven zijn nog wel behoorlijk. De boot vaart er recht tegenin. Het water slaat aanbeide kanten omhoog maar op een enkele keer na blijven de gangboorden droog. Het is nu helemaal donker en we varen dus in Noordoostelijke richting, tegen de wind in. Rond middernacht voel ik nog nauwelijks golven. Dat betekent dat we in de luwte van Ile Saint Marie gekomen zijn. Rond half vier krijgen we opnieuw golven, dus we zijn Ile Saint Marie gepasseerd. Het duurt maar een uur en dan varen we opnieuw rustig water in, het schiereiland van Masoala beschermt ons tegen de wind en de golven van de Indische oceaan.
Het wordt weer licht. Ik kan nog nergens land zien. Deze Golf D’Antongill is heel groot. Als ik eindelijk een contour van land links en rechts zie denk ik dat de Golf hier wel 100 kilometer breed moet zijn. Vooruitkijkend zie ik nog steeds niets. Dan zie ik voor het eerst in mijn leven vliegende vissen. Ze spingen echt uit het water en met hun lange borstvinnen vliegen ze ervandoor. Sommigen vliegen wel honderd meter of meer voordat ze weer in het water duiken. Sommigen blijven met de punt van hun staart het water raken en veroorzaken dan een spoor van kleine waterkringen. Maar ze kunnen ook helemaal los komen van het water en wel een halve meter hoog vliegen. Om tien uur passeren we een paar kleine eilandjes. Dat is een beschermd natuurgebied. Ik zie ongerept oerbos op een berg van rotsen. Een meneer vertelt dat er niet gekapt en niks geplant of geoogst mag worden. We passeren de eilandjes en we komen dichter bij de oever van het vaste land. Het blijkt dat we een rivier moeten opvaren maar er ligt een zandbank voor. De boot keert en met de motoren in achteruit graven de schroeven zich een weg door de zanderige bodem. Het gaat heet traag maar we krijgen hulp van golven die op de zandbank beuken. Ze tillen het schip steeds iets op en zo ploegen we ons een weg over de ondieptes. Na ca een half uur lijkt het of we weer iets meer water onder de kiel hebben. De boot keert weer en vaart dan richting de mond van de rivier. Hij loopt nog een paar keer vast. Als er wel voldoende water staat vaart ie met veel snelheid om zich zo een sleuf te kunnen boren door de ondieptes.
Ik heb nog nooit zo gevaren. Het doet me denken aan een ijsbreker. Een mevrouw met haar dochter die wat engels spreekt, vertelt dat ze de stad hebben verplaatst omdat de oude riviermond helemaal dichtgeslibd was. Daarom varen we nu over deze rivier naar binnen. Maar ook hier gaat het nog maar net.
Ook op de rivier loopt de boot nog diverse keren aan de grond en hij moet veel gas geven om zich een weg te kunnen boren door de zanderige bodem heen. De rivier wordt zo smal als een kanaal en de boot werpt grote golven op de oevers. Een familie ganzen die daar stond krijgen het even moeilijk.
En dan arriveren we bij de bootjetty. Er liggen twee barges. Dat zijn stalen duw- of trekbakken met een platte bodem en rechte wanden. Daar kun je veel in laden terwijl de diepgang maar weinig toeneemt.
Onze boot legt aan en de mensen gaan van boord. Het is drukkend warm. De porters werken verschrikkelijk hard om alle persoonlijke bagage, maar ook de talloze bundels met goederen en een aantal motorfietsen en fietsen van de boot af te halen.
Onder een golfplaten afdak is een houten plankier waarop de bagage wordt neergezet. De mensen staan eromheen en worden door een touw verhinderd dichterbij te komen. Als iemand zijn bagage herkent mag ie die meenemen naar de deur. Bij de deur zit een man die de persoonsnamen op labels vergelijkt met de namen die op zijn passagierslijst staan en met de tickets die de passagiers laten zien. Dan zie ik dat ook de bloemstukken uit de boot worden gedragen. Daarna een doodskist met een witte doek erover. Op zes sterke schouders. Er zijn wel vijftig mensen die een stoet vormen. Ik zie een paar vrouwen huilen dus dit is geen Famadihana maar een eerste begrafenis.
Het duurt heel lang voordat mijn bagage uit de boot komt. Ik was natuurlijk ook de eerste wiens bagage aan boord ging.
Vanaf hier vertrekken er ook boten naar andere bestemmingen. Ik maak gauw een foto van het uithangbord.
Ik rij met mijn bagage in een TukTuk“de stad” in. Aan weerszijden staan huizen in georganiseerde woonblokken met zijstraten en daar weer zijstraten van. Net als een woonwijk ergens anders in de wereld.Maar er zijn alleen zandwegen met kuilen en gaten. Na een half uur hobbelen en slingeren komen we uiteindelijk we bij een hoofdstraat die geasfalteerd is.
We zijn op zoek naar een geschikte accommodatie. Ik wil niet in een luxe toeristenhotel zitten, maar ergens tussen de gewone mensen. Wel rustig slapen maar toch veel te zien.
In het centrum zien we twee motels. Rijtjes bungalowtjes aan een parkeerplaats. Dan kijken we bij een tuin achter een huis. Ook daar staan rijtjes bungalows in de volle zon er is geen electriciteit. Dan rijden we door naar het strand. Er is een lokaal restaurant daar in een soort tuin van ongeveer een acre (100x40 meter). Er staan stoelen en tafels en loungezitjes. Er zijn speel- en klimrekken voor kinderen en mooie planten en bomen. Het is direct aan zee met een smal stuk strand. Ze hebben er ook drie houten huisjes. Er lopen wat kippen en parelhoenders en een hondje, er staan kokosnoot bomen. Orchideeën groeien op de bomen en er staan andere bloeiende planten. Dat lijkt me de juiste plek. De huisjes kosten vier euro per stuk. Zou ik het wel goed begrepen hebben? Ik zal wel zien. Ik neem het eerste huisje.
Er komt steeds meer wind en het wordt regenachtig. Het lijkt me dat de wind nu uit het zuidwesten komt.
Ik bestel een poisson grillee met rijst en een fles bier. Het is een flinke stekelbaars en heerlijk klaargemaakt. Even bijkomen van deze indrukwekkende reis. Drie en dertig uur onderweg en weinig geslapen. De volgende keer moet ik assertiever zijn in het claimen van minstens drie stoelen om te kunnen liggen, of ik moet tussen de families op het bovendek gaan liggen. Of zou daar het begrafenis gezelschap gelegen hebben? Ik ben wel goed een eind van de motorruimte weggebleven maar toch wordt het in zo’n stalen schip nog heel warm. Ik had een stoel aan de raamkant.
Nou ja. Ik ga douchen en schone kleren aantrekken en dan nog meer relaxen op een van de zitjes met loungestoelen. Er zijn nog drie madagasische stellen met kinderen, die hier eten en drinken en spelen. Het is zaterdag.
In de namiddag bestel ik een jus naturel. Ze brengen een hele liter voor een prijs waar ik eerder een glaasje voor kreeg. En goed gekoeld en heerlijk vers gemaakt van rijpe zoetige citroenen. Ik bestel er een bord gebakken aardappeltjes bij en dan eet en drink ik dat samen met de mensen die hier werken. Ze vinden het leuk om een praatje te komen maken en met een beetje engels en frans en een glaasje jus en wat te eten erbij gaat dat heel relaxed.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 11
[visitorCount] => 166
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/480_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dertig-uur-reizen-naar-het-noorden
)
[8] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110609
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-25
[photoRevision] => 0
[title] => Bezoek Middelbare School, levend voedsel, burgemee
[message] => De middelbare school, levend voedsel en de burgemeester.
Na het ontbijt lopen we opnieuw het dorp in. We stoppen bij diverse huizen en winkeltjes met een praatje hier en een groet daar. Ik zie een paar grote zakken met 50 kilo rijst liggen. Import uit India. Het is witte rijst en kost 65 eurocent per kilo. De dorpelingen eten drie keer per dag rijst. Ik vraag wat de rijst in het restaurant kost. Dat is rode rijst van Madagaskar zelf. Het vliesje is roze/rood. Dat is de kwaliteit die de Madagassische toeristen willen. Het kost 4 Euro per kilo.
Ik vraag me af of deze rijst uit India de genetisch gemodificeerde rijst van Monsanto is. Die kan niet meer zelf ontkiemen en daardoor niet door de boeren opnieuw uitgezaaid worden. Ze moeten voor iedere zaaiing nieuwe gepatenteerde rijst van Monsanto kopen of lenen dus zijn ze levenslang afhankelijk. (Monsanto zit in Bleiswijk heh.)
Ik vraag me ook af of er dan nog wel voedingswaarde in die rijst zit als er geen kiemkern meer in zit, geen leven. De rode rijst van Madagaskar zelf is in ieder geval heel lekker en voedzaam.
We lopen verder en we komen bij de Middelbare School. Er zijn drie stenen gebouwen. Er heerst een stilte, want er wordt hard gewerkt. De adjunct-directeur komt aanlopen en daarna de directeur. Er zijn 314 leerlingen hier. Er is een eerste klas, klas twee A en twee B, en een derde klas. Ik wordt naar iedere klas geleid en ik hou een praatje voor de leerlingen en de leraren. In de ene klas wordt wiskundeles gegeven en in de andere klas Madagassisch en in de volgende klas Engels.Twee leraren spreken goed engels. Ik vertel iets over Nederland, hoe het gelegen is aan zee en aan de monding van de Rijn, die uit Zwitserland komt en dan tussen Duitsland en Frankrijk stroomt. Dat daardoor Nederland de grootste haven van Europa heeft. Per dag passeren er 10.000 containers, per jaar 3,5 miljoen.En nog veel en veel meer goederen die niet in containers vervoerd worden. Na aankomst over de zee moet dat verder vervoerd worden. Door al die business heeft het ook de grootste luchthaven van Europa.
Ik vertel van mijn eigen professor in de Taalkunde Dr. Anceaux die 17 talen sprak. En toen ik hem vroeg hoe en waarom zei hij: “omdat ik het leuk vind en het wil.”
En ik vertel dat er op de hele planeet ook nu nog 6000 talen gesproken worden. Maar sommige talen worden door heel veel mensen gesproken zoals Engels en Chinees, terwijl er ook talen zijn met nog maar een paar honderd sprekers.
Ik probeer hun wetenschappelijk bewustzijn te openen door hen te vragen waar dat geheugen voor talen eigenlijk zit. Hoe kan het zijn dat ik na bijna 60 jaar nog iets herinner van wat ik als 12 jarig kind geleerd heb ? Dat is een van de grote vraagstukken van deze tijd. Misschien dat hun generatie het antwoord kan vinden. De computerdeskundigen zijn bezig met machines die talen kunnen spreken: kunstmatige Intelligentie. Maar waar zit het geheugen van levende wezens, natuurlijke intelligentie ?
De school heeft moderne electriciteit met 220 Volt via zonnepanelen en batterijen en Victron omvormers. Maar alleen de directeur heeft een computer en een scanner en een printer. Er zijn geen tablets of laptops.
Dan nemen we afscheid. Op het schoolplein wordt gevoetbald. Ze kennen geen Nederlandse voetballers. Er wordt geen basketbal en geen volleybal gespeeld. Volgens de directeur wordt er wel aan atletiek gedaan. Ik had gelezen dat Madagaskar wereldkampioen Petanque is (jeu des boules) en Frankrijk daarin steeds verslaat. Ik denk dat ze ook heel goed zouden kunnen zijn in Tennis en in Golf als deze sporten hier bekend zouden worden.
We lopen terug via de BesaBesa pers. Ik koop er nog een liter. Die nemen we mee in een plastic fles om in de koelkast te doen.
Als we terugkomen bij het restaurant ga ik even afkoelen en afdouchen en dan wordt het eten geserveerd in een van de paviljoentjes. Inkvisstukken in currysaus met rode rijst en kokos en met BesaBesa. Het valt me opnieuw op hoe rijk van smaak die drank is. Het zit barstens vol met gistbacterien en is dus springlevend. Wat een sensatie als je het vergelijkt met de “dode” dranken die wij tegenwoordig consumeren.
Vroeger werd er in heel Europa alleen zelfgemaakt bier gedronken, waar dus ook de gisting nog aan de gang is, en zelfgemaakte wijn. Ook in deze rode rijst van Madagaskar zit nog alle kiemkracht. Maar het prijsverschil heh ?
Ik denk dat je al heel goed kan leven van alleen deze rode rijst en deze BesaBesa drank. Maar er is zoveel meer. De cassave en de aardappelen en de zoete aardappelen en de broodvruchten ( fruit de pain) zijn heerlijk.
De zoete rijpe vruchten die overal aan de bomen groeien, de kokosnoten die je kunt drinken en eten en olie van maken. Het gevarieerde eten dat dagelijks vers uit de oceaan komt.De scharrelkippen en hun eieren, de ganzen en af en toe een Zebu als het feest is. Wortelen, boontjes, uien, komkommers en tomaten en knoflook, het groene blad van de cassave, kool en sla, paprikas en aubergines. De talloze specerijen die hier groeien en die vers gegeten worden, enz enz. Het is allemaal vol voedingskracht en heel gezond. Ik hoop dat het de regering van Madagaskar zal lukken om de junkfoodindustrie buiten de deur te houden. Gelukkig dat ze nog traditionele banden hebben met Frankrijk en Italië waar ze ook niet van junkfood houden.
Laat in de namiddag ga ik nog een keer mee met de eigenaar van het restaurant. Hij moet iets bespreken met de Chef de Village. Er is een administratie gebouwtje op een kilometer lopen. De Chef komt ook aanlopen en de mannen praten samen op de veranda van het kantoor. Als ze klaar zijn maak ik kennis met de Chef. Het lijkt me een hele vriendelijke man. Hij spreekt een beetje engels. Hij vertelt dat er totaal 102.000 bewoners zijn in de dorpen waar hij chef over is. Ik had geen idee dat het zoveel mensen zijn. Dat is evenveel als in de Gemeente waar ik woon. Maar toen ik een gesprek met onze burgemeester aanvroeg lukte het mij niet om door het cordon van -meest vrouwelijke- secretarissen en assistenten heen te komen. Hoeveel “ bestuurders” zijn er eigenlijk?Je gaat je dan toch afvragen waarom, heh?
Dan lopen we terug. Het is drukkend warm. Onderweg is er nog een vrouw die versgeroosterde cashewnoten aanbiedt. Ongeveer twee ons en ze vraagt een Euro. Ik had ook al pinda’s gezien. Bij het restaurant laat ik de BesaBesa uit de koelkast halen. De vrouw van de eigenaar en ik drinken een flink bierglas vol en dan heeft zij trek in nog meer, maar ik ben nog voorzichtig dus ik hou op. De cashewnoten smaken er goed bij.
Ze hebben een emmer vol met takken met leeches op tafel staan en we eten er zoveel van dat ik daarna geen trek meer heb in eten. Hmm deze zijn lekkerder dan die ik van de week kocht. “Een andere boom”, zeggen ze.
Ik ga douchen en naar bed. Het is half acht. Nog even mijn verslagje bijschrijven
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 407
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/704_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bezoek-middelbare-school-levend-voedsel-burgemee
)
[9] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110606
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-24
[photoRevision] => 0
[title] => Boottocht en ik drink BasaBesa
[message] => Boottocht en we drinken BesaBesa en ik eet Cigal
Na het ontbijt varen de eigenaar en ik met de motorboot naar het zuiden. We varen langzaam want het water is vol met ondieptes en zandbanken. Middenin staat een reiger met zijn voeten net onder water en er zijn ook al bosjes van mangroveplanten als kleine “eilandjes”. Ik vraag van wie de witte bungalow is die ik gisteren zag. Het is van Indiërs. Het is een vakantiehuis van een rijke Indiase zakenman.
We varen langs de begraafplaats van mensen uit het dorp. Ik kan een rijtje kisten zien staan op de oever van het schiereiland. Als er hier een begrafenis is of een Famadihana ceremonie komen de mensen met piroques hier naartoe varen. Dat is een heel eind peddelen.
Wij varen verder. Het is totaal een kilometer of vijf totdat we bij het einde van het schiereiland komen. Hier kunnen we de zoutwater lagune opvaren. In de verte zie ik de golven van de zee op het rif slaan. Ook hier is het water heel ondiep. We passeren vijf keer een piroque met vissers en we kopen een paar vissen van hen.
We gaan aan land op de punt van het schiereiland. De Bora-lodge heeft hier een stuk land in beheer. Het is van alle lage begroeiing ontdaan en keurig onderhouden. Alleen de grote bomen zijn blijven staan. Enorme casuarina’s en grote kokospalmen. Er groeit gras op het licht glooiende terrein. Het lijkt meer op een golfbaan. Er zijn vier tuinmannen aan het werk, maar er is geen restaurant of lodge waar we wat kunnen drinken. We lopen langs de oever, deels over de strandjes en een stukje door de tuin. Het water van de lagune is hier ook heel ondiep. In de verte zie ik nog wel vijf piroques met vissers. Als er eentje dichtbij langs komt peddelen blijkt die Cigals te hebben gevangen. Dat zijn een soort dieren die ik nooit eerder gezien heb. Ze lijken op krabben met een kreeftenstaart. Maar anders dan bij krabben en kreeften zitten hun acht pootjes helemaal onder hun dekschaal. Ze zijn lichtgeling van kleur met kleine lichtblauwe stippen op hun dekschaal. De ogen zijn tweezwarte ronde kraaltjes die in holletjes in het schild zitten. Rond de ogen is een cirkel van lichtblauwe stippen. De rand van het schild is getand met scherpe stekels net als de krabben hier hebben en net als de voelsprieten van de langoesten scherpe punten hebben. De visser heeft er een stuk of acht in een net. Het is bijna twee kilo. De eigenaar van het restaurant koopt ze. De visser brengt het net met Cigales naar onze boot.
Ik ga nog een stukje zwemmen. Het water is heel ondiep en er groeit alleen zeegras op de zanderige bodem. Driehonderd meter van het strand kan ik nog staan. Ik zie een paar hele kleine visjes maar verder niks. De wind is flink toegenomen maar we zitten hier in de luwte.
Dan lopen we terug naar de boot en we varen naar de overkant van de brakwater ingang. Daar op de vaste oever ligt nog een dorpje. Er ligt een wrak van een houten vissersboot die met een orkaan daar is terechtgekomen. Het was een zeewaardig schip van ca 15 meter lang. Er liggen ook een stuk of acht piroques aan een strandje.
We gaan aan land en lopen door het dorpje totdat we aan de weg komen. Daar is een barretje waar we een fles Coca-Cola bestellen met twee glaasjes. Het is Coca-Cola van de Madagassische Star Company. Het barretje heeft geen koelkast. Ik vraag wat de mensen hier traditioneel drinken voordat er bier en Coca-Cola naar het eiland kwam. Het is een drank gemaakt van het sap van suikerriet. Het heet BesaBesa Het wordt nog steeds gemaakt.
We gaan terug naar de boot en we varen tegen de straffe wind in terug. Er staan veel korte golven en de boot neemt flink wat buiswater over.
We zijn om twee uur terug in het restaurant. Er zijn vandaag geen dagjesmensen gekomen.
Er wordt een gebakken vis geserveerd en ik ga mijn iPhone opladen en het zoute water uit mijn kleren wassen.
Om half vijf vraagt de eigenaar of ik zin heb om BesaBesa te proeven. We lopen het dorp in en we gaan bij diverse huizen langs. Er is nergens BesaBesa te koop. Ik vraag wat ze hier dan wel drinken. Een oudere vrouw zegt dat ze meer van Pastis houdt. Of ik een glaasje voor haar wil kopen. Het kost 40 Eurocent. Ik bestel een glaasje Pastis voor haar. Ze drinkt het zonder water.
We lopen verder. Er wordt hier gewerkt aan een fundament voor een nieuw kerkgebouw. Het oude gebouw staat er nog. Het is van hout en palmbladeren. Het werd door een zware storm vijf jaar geleden zwaar beschadigd en daarna alleen opgelapt. Het oude gebouw was betaald door de katholieke missie in Frankrijk, maar het nieuwe gebouw moeten de dorpelingen zelf betalen.
Uiteindelijk komen we bij een paar huisjes waar de suikerrietpers staat. Het is een hardhouten boomstam van vijf meter lang. Hij ligt aan de uiteinden ondersteund. De zwaarste kant steunt op een zwaar houtblok waarin een sleuf is uitgehold. De andere kant steunt op een sterke tak die in het midden is doorgebogen of van nature krom was. In de stam zelf zijn een paar stokken van hout als handgrepen gestoken en daarmee kan de stam heen en weer gerold worden. Door de kromme tak keert hij steeds weer terug naar een ruststand in het midden. De man die de pers bedient grijpt met zijn linkerhand stukken suikerriet van een stapel. De stukken zijn dertig centimeter lang. Met zijn rechterhand grijpt hij de handvatten en rolt de stam heen en weer. De stukken suikerriet worden een voor een op het houtblok met de sleuf gelegd terwijl de stam heen en weer eroverheen rolt. Zo wordt het riet gekraakt en geplet terwijl het sap via de gleuf in het houtblok naar een klaarstaande plastic emmer geleid wordt. Als het eerste stuk suikerriet driemaal onder de pers geweest is wordt er een tweede stuk bijgelegd. Als dat ook geplet is komt er een derde stuk bij. Dan wordt het bundeltje van de geplette stukken nog een paar maal gedraaid en verder geplet totdat bijna al het sap eruit is. Achter de pers ligt een grote stapel uitgeperste stukken suikerriet. Die worden weer gebruikt bij het aanplanten van bomen als een structuurverbetering in het plantgat. Verschillende kubieke meters van zulke uitgeperste stengels liggen achter de pers.
We gaan naar de huisjes naast de pers.
Er worden een paar stoeltjes gebracht en ik wordt geadviseerd om een liter BesaBesa te kopen. Het kost een euro per liter. De restauranteigenaar drinkt zelf niet mee, maar twee andere mannen wel. Ik drink een glaasje. Het zijn kleine limonadeglazen. Je kunt hier Besa Besa kopen die vier dagen gefermenteerd is of vijf dagen of zes dagen. Daarna is het niet meer goed. Ik drink de BesaBesa van vijf dagen. Het is licht alcoholisch, misschien 4 procent. De oudere versie wordt wel 10 procent. Het smaakt verrassend lekker. Het heeft niet een enkele smaak zoals een industriële drank maar er zijn meerdere smaken die elkaar afwisselen zoals bij oesters ook het geval is. Er zit zelfs een lichte rooksmaak in. Waarschijnlijk van de overal aanwezige houtvuurtjes. De liter gaat snel op en ik bestel er nog een liter bij. Ook daarvan neem ik zelf een enkel glas en de mannen drinken de rest. Als we teruglopen voel ik van de alcohol niks. Om dat te bewijzen “marcheer” ik even heel strak en dat vinden ze vreselijk leuk, dus doe ik het nog een keer
Terug bij het restaurant wordt er een Cigales geserveerd en ook een kleinere langoest. Alleen gesauteerde groenten erbij want ik heb gezegd dat ik veel te dik wordt hier. De Cigales smaakt net als de Langoest en ziet er van binnen ook net zo uit. De staart is gevuld met wit spiervlees en in de kop is niets eetbaars. Het lijkt van binnen dus op een garnaal, maar dan veel groter.
Er is slecht weer op komst. Ik hoor het al onweren. S’nachts begint het flink hard te regenen en ik sta op om het wasgoed van de lijn te halen en om het binnen op te hangen. Dan val ik weer in slaap.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 91
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/696_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => boottocht-en-ik-drink-basabesa
)
[10] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110599
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-23
[photoRevision] => 0
[title] => Bezoek aan de dorpsschool.
[message] => Op bezoek bij de dorpsschool: kleuterschool en lagere school.
Na het ontbijt loop ik met de eigenaar van het restaurant naar de dorpsschool: de lagere school. Er zijn drie gebouwen. Het eerste gebouw is van hout en palmbladeren net als de meeste huizen in het dorp. Daarin zijn drie klaslokalen: eentje voor kinderen van drie jaar oud en een voor kinderen van vier jaar oud en een voor kinderen van vijf jaar oud. Er hangen tekeningen aan de wand. In het klaslokaal voor de vijf-jarigen zie ik ook een stapel schriftjes. De andere gebouwen staan iets verder en ze zijn van steen. Daarin zijn klaslokalen voor kinderen van zes tot dertien. De directrice komt aanlopen en geeft mij een rondleiding. Er zijn totaal 234 kinderen op deze school. Overal staan de houten raamluiken open. Er zijn geen glazen ramen, zoals ook nergens in de huizen in de dorpen glas in de ramen zit. Ieder klaslokaal heeft zijn eigen deur naar buiten, dus niet naar een gang. Ik moet aan mijn eigen lagere school denken, met holle ruimtes aan een gang met gesloten deuren. Ik wilde altijd naar buiten. In elk lokaal wordt lesgegeven. Ook Franse les, maar geen Engelse les . Thuis spreken de kinderen Madagassisch. Ik vertel dat overal in de wereld nu Engels als tweede taal wordt geleerd. De leraren zeggen dat ze het Engels heel moeilijk vinden en dat het pas in het voortgezet onderwijs wordt gegeven. Zouden ze niet al een beetje ermee kunnen beginnen? Jongere kinderen leren gemakkelijker en de leraar kan misschien in de avond of vroege morgen even iets voorbereiden en het zo ook zelf leren. Met een paar woordjes tegelijk. Ik hoor ook dat de salarissen van de leraren niet uitbetaald wordt. Vorige week hoorde ik dat er een staking was geweest van leraren in de hoofdstad. Of dat ook daarover ging weet ik niet.
Na onze rondgang langs de lokalen gaan we terug naar de speelplaats van de pre-school. De allerkleinsten van drie jaar oud gaan buiten spelen. Ik herken een paar kinderen die ik zondag in het dorp heb gezien. Ze gaan spelen op het schoolplein. Net als overal in het dorp is er alleen zandgrond. Ze spelen hier dus niet in een zandbak, er is alleen maar zand. De kinderen zijn aan het tekenen in het zand en ze graven en ze bouwen zandheuvels. Er is geen speelgoed, alles met handen en voeten. Door je teenslippers als een slee te gebruiken kun je ook spelen dat je met een auto rijdt. Als je de slippers met zand vult heb je een vrachtwagen. Ik zie nergens “speelgoed” zoals wij dat kennen. Maar ze zijn wel heel leuk bezig en ik zie nergens een spoor van afgunst of willen hebben of ruzie om Iets te bezitten. Ze dragen een schooluniform dat bestaat uit een wit t-shirt en een rode broek. Of gewone kleren, met een roze soort van over-hemd. Het lijkt mij dat die “ overhemden “ door de school zelf verstrekt zijn. Ik denk dat de slippers ook deel van het school uniform zijn, want in het dorp en het bos loopt iedereen op blote voeten. Er zijn drie toezichthouders of onderwijzers op deze groep van ca 20 kleintjes. Als ik foto’s maak, en die aan hen toon, ontstaat er een gejoel en gedrang om ernaar te kijken. Daar maak ik dan nog meer foto’s van.
Ik vraag me af of deze kleintjes nu op school meer leren dan thuis bij hun ouders in het dorp. Ik denk ook aan hun ouders en aan de grootouders in het dorp die hun kinderen en kleinkinderen nu niet steeds zien.
En ook dat kinderen van verschillende leeftijden in klaslokalen van elkaar worden gescheiden in plaats van dat ze elkaar zien en van elkaar leren. De kleintjes gehoorzamen wel meteen om op te houden met joelen en dringen als ik ophou met het laten zien van de foto’s.
Ik maak nog een foto met de directrice en we gaan teruglopen naar het restaurant. Langs het “schoolplein” staat een rij hele grote oude mangobomen.
Er komt een man langsfietsen met een grote mand achter op zijn fiets. Een van de leraren koopt iets van hem. Ik hoor dat hij elke dag met groenten uit Le Ville hier naartoe komt fietsen.
Ik heb het warm gekregen in de volle zon en ik ga douchen. Dan is de lunch klaargemaakt. Het is octopus. De eerste keer dat ik dat eet. Omdat het zulke intelligente dieren zijn heb ik wat moeite met octopus te bestellen, maar nu wordt het voor mij neergezet en het is heerlijk. Mijn kamer is ook keurig schoongemaakt en met nieuw beddengoed. De lichtgroene lakens en kussenslopen hebben borduursels.
Na de middag wordt ik met een piroque nog een keer naar het strand gevaren. Er staat een straffe tegenwind en de piroque-man moet krachtig peddelen. Het lijkt mij heel zwaar, maar hij zegt dat het “pas grave” is.Hij doet dit elke dag. Ik ben best sterk maar dit zou ik toch niet kunnen. Hij zit achterop de punt van de piroque en peddelt met hele krachtige bewegingen. Er is geen roer dus om rechtuit te blijven varen wisselt hij slagen aan de linkerkant van de boot af met slagen aan de rechterkant. Ik ga op de bodem van de boot zitten om het iets gemakkelijker te maken: minder windvang. Deze piroque is best groot. Wel vijf meter lang en 90 centimeter breed. Hij is uit een enkele stam rood hardhout gehakt. De wand is niet dikker dan 2,5 centimeter. Er zitten wat spanten in die uit kromme takken zijn gehakt en er zijn vijf bankjes die ook de wanden uit elkaar houden. Er kunnen totaal wel acht passagiers tegelijk in. Zes mensen kunnen twee aan twee naast elkaar op drie bankjes zitten en nog een in de voorpunt en een achterin. De peddelaar zelf zit achterop. Als we aan de overkant zijn spreek ik af dat hij mij om vier uur weer komt ophalen.
Er staat veel wind op het strand. Ik ga een eind lopen in zuidelijke richting tot ik niet verder kan. Onderweg kom ik langs een grote witte bungalow. Hij staat net achter de eerste bomenrij op een verhoging met een stenen trap naar het strand. Ik zie er geen mensen.
Dan loop ik terug. In het midden van de ronding in de baai is iets meer beschutting tegen de noordoosten wind en het rif loopt er iets dichter langs de kust waardoor er minder hoge golven zijn. Ik ga even zwemmen en genieten van de wijdse stilte.Er is helemaal niemand. Om kwart voor vier begin ik terug te lopen en dan komt de piroque-man mij al tegemoet lopen. We varen het riviertje op dat door de mangroven slingert. Ik zie nu ook een zijriviertje en hij vertelt dat er een heel netwerk van zulke riviertjes is. Ze zijn helemaal natuurlijk ontstaan en het zijn geen uitgehakte kanalen. Het water is nog licht zout. Er zit veel vis en krabben. Ik maak weer een heleboel fotos.
Als we bij het restaurant terugkomen geef ik hem een extra tip en hij loopt meteen door naar zijn huis in het dorp. Zijn werkdag zit erop. Ik wacht tot het donker is en dan bestel ik een fles bier. Er wordt weer een Crabe Farcigeserveerd en het is heerlijk.
Dan ga ik douchen om het zout af te spoelen en naar bed. Ik val heel snel in slaap na zo’n bijzondere dag. Even na twaalf uur wordt ik wakker en dan schrijf ik dit verhaal. Het is nu half drie. Ik ga nog even een paar uur slapenwant om vijf uur wordt het alweer licht.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 11
[visitorCount] => 80
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/645_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bezoek-aan-de-dorpsschool
)
[11] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110593
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-23
[photoRevision] => 0
[title] => Dansgroep komt voor een ceremonie
[message] => Een rituele zang- en dansgroep.
De hele nacht blijft het regenen en waaien. Ook nog de volgende morgen, zondagochtend.
Pas na negen uur trekken de regenwolken weg en komt er een zonnetje door. Maar de wind blijft stevig waaien uit het zuidwesten.
Voor het ontbijt hebben ze oliebollen voor mij gebakken.Ik wist niet dat ze die hier ook kennen. Ze smaken net als bij ons, alleen zitten er geen rozijnen of sukade in. Er komt ook nog een omelet bij en natuurlijk een kannetje met lekkere Madagaskar koffie. Koffiestruiken staan in alle tuinen. Ik krijg vier oliebollen. Ze zijn zeker bang dat ik af zou vallen.
Ik heb de keuze van wat ze drie keer per dag serveren nu helemaal aan hen overgelaten. Dat is het gemakkelijkste en ik hoop dat ik daardoor steeds het beste krijg van wat er op dat moment is.
De batterij van de IPhone kan ik steeds opladen in de keuken waar vier zonnepanelen van 250 Watt een lithium accu en twee grote vrachtwagen accu’s opladen. Daar draait ook een koelkast op. In off-grid en sustainable zijn de Madagassis ons ver vooruit. Ik gun ze van harte dat ze die voorsprong vast kunnen houden, hoewel ik mij zorgen maak over de hoeveelheid zwerfplastic en misschien ook motorolie en andere synthetische stoffen en geïmporteerde alcoholische dranken en junkfood.
De volwassen ganzen lopen nu ook weer vrij rond. Ze zijn nog heel waaks over hun jongen, maar ze blijven uit de buurt van de mensen dus dan hoeven ze ook niet steeds in hun dreigende gedrag te vervallen. Als ze om de hoek van de deur van mijn bungalowtje komen kijken en mij dan zien zitten dreigen ze helemaal niet. Het is dus echt een instinct reactie op iemand die op hen toe komt lopen.
Het is zondag en er komen veel dagjesmensen. Tot mijn verbazing ook de eigenaresse en de manager van het hotelrestaurant bij Piscine Naturel. Ik bied ze iets te drinken aan en we praten. Ze zijn hier nog nooit eerder geweest. Ze gaan een tochtje met een piroque maken naar het strand en door de mangroven en daarna gaan ze lunchen. Ze willen wel graag mijn accommodatie zien en weten wat ik ervoor betaal. Ze vinden dat redelijk maar het eten op de menulijst te duur. Het is inderdaad iets duurder dan bij hen en duurder dan in de stad. Dan begeleid ik hen terug naar hun auto waar de chauffeur in zit te wachten. Het is een hele oude Renault met een dieselmotor, de voorloper van de Renault Berlingo.
Als het donker wordt hoor ik trommelen en zingen. Vanuit het dorpje komt een zang- en dansgroep aan. Twee mannen zijn trommelaars en er zijn 12 vrouwen in danskleding. Ze dragen witte blouses en allemaal dezelfde wikkelrokken met een kleurrijk patroon. Een van de mannen draagt ook zo’n rok. Ze komen dansend en zingend hier naartoe lopen. Er is nog net genoeg licht om ze op de video te zetten totdat ze vlak voor mij staan. Ik wordt uitgenodigd om mee te dansen en dan doe ik dat.
Het is niet zomaar een optreden. Het dorp heeft een meerdaags feest voor de herdenking van overledenen en deze traditionele dansgroep gaat naar ieder huis. Twee dames zingen een text en de andere dames zingen als een koor. De trommel en de ratel en de koorzang gaan in hoog tempo, zonder stiltes. Ze lijken onvermoeibaar en het optreden duurt meer dan een half uur.
Ik zie nu dat de voorzangers steeds een nieuwe text uit brengen en het koor reageert of antwoord daar dan op. De eigenaar van het restaurant had mij vanmiddag al gezegd dat zij zouden komen en wat een gepast geschenk voor mij is om te geven. 20 of 30 of 40 duizend Ariari. (4 of 6 of 8 Euro).Ik geef 40.000 en dat wordt door een van de leadsingers echt heel dankbaar in ontvangst genomen.
Als ze vertrekken praat ik in het restaurant met de eigenaar. Zoals ik al gedacht had zijn de lead-zangers de meest naaste verwanten van de overledene. Misschien een vrouw of een dochter. De andere dames zijn ook familie maar iets verder weg.
Iedere familie geeft vijf tot zeven jaar na het overlijden zo’n feest. Het heet Famadihana. Het is een dure ceremonie zegt de eigenaar van het restaurant. Familieleden uit de wijde omtrek komen een paar dogen logeren en moeten in die dagen te eten krijgen en te drinken. Meestal worden er meerdere overleden in een dorp tegelijk zo “herdacht”. Er wordt per overledene minstens één zebu voor geslacht en die kosten al 3 miljoen Ariari (600 Euro).
De familie gaat gezamenlijk naar de grafkamer van de familie. Die wordt dan geopend en de lichamen van de overledenen worden er door hun naasten uitgehaald. Dan worden ze in nieuwe witte doeken gewikkeld en met parfum besprenkeld en vervolgens feestelijk rondgedragen van hand tot hand. Dan wordt er met de overledenen erbij feestelijk gedronken en gegeten. Daarna gaat de dansgroep van huis tot huis. De stemmen van de koorzangers vertegenwoordigen de ziel van de overledene. Die geeft dus antwoord op wat de leadzangers te berde brengen. Ik kan niet verstaan wat ze zingen maar ik vermoed dat het over het dagelijkse leven en de goede daden van de overledene gaat. Na een paar dagen feesten is het eten en de drank op. Dan worden de lichamen van de overledenen weer teruggebracht naar de familie grafkamer.
Ook gasten van buiten worden soms op het feest uitgenodigd want de familie is er trots op dat ze dit feest kunnen geven.
Mijn antropologische brein begint allerlei associaties te leggen en hypotheses te vormen, maar ik heb mij nog niet echt ingelezen in wetenschappelijke studies van de cultuur van Madagaskar dus ik hou het in mijn achterhoofd. “Wat als…. en wat als…. , en hoe zou ik dan die link kunnen vinden of dat bewijs kunnen leveren?”
Het is avond geworden en ik nodig de eigenaar en zijn vrouw uit om een bier en een cola met mij te delen. We praten nog wat verder en dan wordt een heerlijk malse gestoofde kip met kokossaus geserveerd. Zou dat ook van de bestelling van gisteren zijn? In een half uur kan je natuurlijk nooit een verse kip goed klaarmaken. Het is hier geen restaurant in London heh? Maar vandaag is ie heerlijk. Met kokosrijst erbij. Ik moet wel oppassen dat ik niet te dik wordt hier.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 85
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/592_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dansgroep-komt-voor-een-ceremonie
)
[12] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110587
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-22
[photoRevision] => 0
[title] => Authentiek dorpje. In de huisjes en de winkeltjes,
[message] => Bezoek aan een authentiek dorpje
S’nachts wordt het drukkend warm en helemaal windstil. Ik kan slecht slapen zo vochtig en warm is het.
Maar om vijf uur komt er opeens een harde windstoot. De luiken van mijn huisje klapperen en er valt een tak van een hoge kokospalm. Hij komt terecht net naast mijn dak. Dan begint het te regenen. Heel hard. Ik sluit de luiken en de deur. De regen waait nog naar binnen door de ventilatieopeningen in de punt van het dak. Zelfs het voeteneind van mijn bed wordt nat. Als ik een beetje aan de geluiden gewend raak val ik weer in slaap. De drukkende warmte is nu voorbij. Ik trek het laken en het dekbed over mij heen. Het plensregent de hele nacht en de hele ochtend.De harde wind komt nu uit het zuidwesten.
“Vandaag regen” zegt de eigenaar: “morgen wordt het weer droog.” Hij heeft zijn plan om boodschappen te gaan doen in LaVille uitgesteld. Ik ga in de keuken zitten bij de houtvuren. De twee jonge vrouwen en twee jonge mannen zijn aan het werk. De mannen brengen brandhout en emmers water en een grote vis en een zak vol krabben. Ze lopen door de plenzende regen.
De vrouwen stoken de vuren op en ze vullen de pannen en sorteren de rijst en ze schillen de aardappels en ze snijden groenten en dekken de tafels. Tussendoor wordt er koffie voor mij gezet en een omelet gebakken. Ik blijf aan de keukentafel zitten want dit is nu de enige warme en droge plek. Ik vind het leuk om te zien hoe ze dat allemaal doen. “een kijkje in de keuken”.
Met lunchtijd wordt er een langoustvoor mij gegrild. Een kreeft, zonder scharen maar met lange sprieten. Het is leuk voor een keer, maar ik vind het niet echt bijzonder lekker. Het kopstuk is gevuld met fijngesneden specerijen en gember.
Dan arriveert er toch nog een auto. Het is een dure Landcruiser van een van de luxe lodges. Twee Madagassische vrouwen en twee jonge kinderen stappen uit. Ik hoor ze niet alleen perfect Frans tegen elkaar praten, maar ook perfect Engels. Ze wonen en ze werken in London.
Ze hadden vier porties krab besteld en in de keuken is dat voorbereid. Met drie mensen hebben ze een aantal grote krabben volledig met de hand leeggepeuterd en toen het krabvlees gemengd met groenten en kruiden. Daarna is het mengsel teruggedaan in vier omgekeerde krabschalen. Die zijn daarna om en om gebakken in een koekenpan met een beetje olie. Het is een soort hamburger van krab. Crabe Farcie heet dat.
Maar nu de gasten zijn gearriveerd willen ze iets anders: twee keer kip in kokossaus. Ja, dan moeten ze nog minstens een half uur wachten. Maar het blijft regenen. Ook hun boeking van een boottochtje in de piroques zeggen ze af.
Terwijl in de keuken de vuren opnieuw worden opgestookt gaan ze in de auto zitten wachten want het is koud. Gelukkig wordt het nog even droog en kunnen ze alsnog hun lunch in het restaurant eten. De chauffeur eet apart in een van de paviljoens. Het valt mij op hoe westers hun kinderen zijn. Ze staan niet stevig op hun benen. Het jongetje van vier speelt dat hij met een geweer schiet. Dat heb ik in heel Madagaskar nog niet een kind zien doen. Het meisje van tweeeneenhalf zet een paar keer een huilbui in en laat zich niet snel troosten.
Veel rust hebben de dames dus niet. Na de maaltijd wordt er afgerekend en ze rijden weg.
Ook in de middag vallen er af en toe nog buien.
Ik ga met de eigenaar een wandeling maken in het dorpje. Hij is hier geboren, maar opgegroeid in de hoofdstad. Hij praat hier en daar met de dorpelingen en we gaan een paar keer een kleine winkel in die helemaal volgestouwd is met huishoudelijke producten. Ik kijk ook binnen in een paar huisjes en maak wat foto’s als de bewoners toestemming hebben gegeven en anders niet. De mensen van Madagaskar zijn heel beleefd en respectvol voor de autonomie van anderen en vooral ouderen en mannen willen meestal niet gefotografeerd worden. Toen ik jonger was, was dat in Nederland ook zo.De huisjes zien er aan de buitenkant heel sjofel uit, sommige daken en muurtjes zijn scheef en verzakt. Na verloop van tijd beginnen de wanden, die gemaakt zijn van de harde midden-nerf van palmbladeren, aan de onderzijde weg te rotten. Het lijkt de bewoners niet te deren. Alles is gemaakt van ruw gehakt hout en palmbladeren. Een bijl een zaag en spijkers zijn genoeg.
Maar van binnen zijn de huisjes verrassend gezellig ingericht als tiny-houses. Met leuke gordijntjes en vrolijke beddenspreien, foto’s aan de wand en hoedjes en mandjes en tasjes en decoratieve spulletjes. De meesten hebben een zonnepaneel op het dak en ik zie ook veel schotelantennes.
We lopen ook een winkel binnen waar alles netjes geordend in schappen staat en overal staat een bordje met de naam van het product en de prijs erbij. Er ligt een grote stapel met zakken cement, wel 20 zakken. Er staat geen prijs bij en ik laat vragen wat het kost: 7 euro voor een zak van 50 kilo. Achter in de winkel is ook een uitgebreide collectie alcoholische dranken te koop. Het is een kast vol, net achter de etalage-tafel waarop mandjes rijst en macaroni en cassavemeel en andere dagelijkse voeding uitgestald ligt. De wegwerp plastic boodschappentasjes die overal ter wereld zo’n schade aan het milieu toebrengen komen ook hier vandaan. In debergen oude bladeren en tuinafval achter ieder huis zit nu ook al heel wat plastic. En op de zandpaden ook. Het zou mooi zijn als de dorpelingen een inzamelactie voor plastic zouden organiseren want er komt steeds meer bij en op de duur wonen ze op een vuilnisbelt.
Deze winkel wordt beheerd door een Chinees. Ook dat is typisch voor Afrika. Tot in het allerkleinste dorpje vind je wel een Chinese winkel. Je vraagt je af of dat van hogerhand zo georganiseerd is want welke Chinees wil er nu hier vestigen om een paar producten te verkopen? Ik heb wel eens gelezen dat de CCP 200 miljoen Chinezen permanent in Afrika wil hebben. Ik denk aan Biden, die tijdens zijn gehele inauguratie omringd was door Chinese lijfwachten en chauffeurs. Bij de grote ceremonie op de trappen van het Congress stond er in het midden een Chinese militaire officier. Rechts van hem stond op een afstand van vijf meter de Bidens en links van hem op een afstand van vijf meter stonden vice-president Harris met haar man. Iedereen, ook alle geüniformeerde bewakers eromheen, droegen zwarte mondkappen. Toch kon je duidelijk zien dat er een flink aantal chinezenop prominente plaatsen stonden. Lady Gaga zong het Amerikaanse volkslied gekleed in een Chinese vlag. Biden werd door insiders: China-Joe genoemd. Ik dacht nog aan het spreekwoord: “waar twee honden vechten om een been, eet een Chinees ze allebei op.”
Ik maak kennis met het dorpshoofd maar hij spreekt te weinig Engels en ik spreek te weinig Frans. Er zijn een paar woonkernen met totaal wel duizend mensen.
Ik vraag of ik ook leeches kan kopen. De enorme leeche bomen hangen vol met trossen leeches. De meesten zijn nog niet rood, maar een man gaat op zoek naar een paar takjes die al verder zijn. Dan krijg ik een aantal takken met totaal ca twee kilo mee. Er wordt een plastic boodschappentasje gehaald om het in te doen. Ik betaal de man twee euro.
Als het opnieuw begint te regenen lopen we terug.
Na donker eet ik in het restaurant de krab op die die mensen niet wilden. Heerlijk klaargemaakt. Crabe Farcie.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 2
[visitorCount] => 225
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/541_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => authentiek-dorpje-in-de-huisjes-en-de-winkeltjes
)
[13] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110581
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-21
[photoRevision] => 0
[title] => Varen in de Mangroven
[message] => Varen in het Mangrovenbos.
Om acht uur ontbijt ik met koffie en een stokbroodje met omelet en honing. Dan gaat de eigenaar zijn boot klaarmaken: regenwater eruit scheppen en een beetje schoonmaken. Een van de jonge mannen brengt de buitenboordmotor en die hangen ze aan de boot, de benzinetank wordt gehaald en bijgevuld. Het is een Yamaha 8 pk tweetakt motor. Hij start in een keer.
We varen het meertje op en dan naar het noorden. We varen op brak-water dat gevoed wordt door riviertjes vanuit het binnenland. Rondom zijn mangrovebossen. Het water is ondiep, op sommige plaatsen nog geen meter diep. Er staan staken in het water waaraan visnetten of vangkooien voor krabben en langoesten hangen en er zijn ook rijen met drijvende plasticflessen waarmee een staand net omhoog gehouden wordt. We sturen de boot voorzichtig langs die obstakels. We varen een kilometer of vijf naar het noorden. Er is tegenwind en we blijven onder de oever omdat de golven daar lager zijn. Het water wordt steeds ondieper totdat het minder dan een halve meter diep is en we keren om.
Nu hebben we de wind en de golven mee. Op nog geen kilometer van het restaurant maken we een stop op de andere oever. Daar stappen we uit. Vijf minuten wandelen door een bos en dan sta ik op een spierwit zandstand aan een azuurblauwe baai. Het strand is 9 kilometer lang. In het noorden is het verbonden met het strand dat doorloopt tot aan het uiterste noordpunt van het eiland. In het zuiden eindigt het in zee zoals een schiereiland. Daar kun je er omheen varen en daar mengt het brakke water van het mangrovemeer zich met het zeewater.
In de oudheid is de Nederlandse kust ook zo geweest. De zee werpt een duinenrij op die ook de uitstroom van het rivierwater tegenhoudt. Achter de duinen ontstaan dan meertjes. Waar de duinenrij laag is breekt het rivierwater door de duinen heen en ontstaat er een open verbinding met de zee. Zo is ook de Nederlandsekust ontstaan en de waddeneilanden. Hier is dit schiereiland 9 kilometer lang maar heel smal, hoogstens een paar honderd meter.
Ik heb mijn zwemvliezen en snorkel en duikbril bij me dus ik ga een stukje zwemmen vanaf het strand. Er is onderwater alleen maar zand en wat algen en verder niks te zien. Het koraalrif dat deze lagune omsluit ligt wel een kilometer verder in zee; helemaal langs de kust.
De wind staat hier altijd langs de kust en waait zes maanden per jaar uit het noordoosten. Van oktober tot maart. Dan kunnen er ook orkanen en grote tornado’s Madagaskar treffen. Die ontwikkelen zich veel verder naar het oosten op de Indische oceaan. Na maart draait de wind naar het zuidwesten, tot ongeveer october.Die zuidwesten wind is altijd krachtig en brengt ook veel regen. Vandaag is het rustig weer. Er staat er een windkracht drie uit het noordoosten. Maar het kan hier dus heel heftig tekeer gaan.
Het eiland wordt dus beschermd door drie gordels van natuur: eerst het rif in zee dat bijna het hele eiland omringt. Dan op deze plaats de duinenrij met vooral veel eucalyptus bomen die aan weinig regenwater genoeg hebben en enorm veel wind kunnen hebben. Er staan ook enkele casuarinabomen met enorme grote stammen en diepe wortels. Achter de duinenrij ligt de derde beschermingsgordel: het brakwater met mangrovebossen. Mangroven kunnen goed en diep wortelen in brak water en zelfs in zout water en in water met flink veel eb en vloed. Hun dunne taaie wortels groeien uit de takken naar beneden waardoor ze op heel veel plekken gesteund zijn. Ze waaien niet weg en ze spoelen niet weg. Ze krijgen hun drinkwater niet uit hun wortels maar van regen.
We gaan terug naar de boot en we varen een riviertje op dat zich door het mangrovebos slingert. De kruinen van de bomen van beide oevers sluiten zich boven ons hoofd en het is alsof we door een tunnel varen. Deze route is misschien een kilometer lang. Het zonlicht filtert mooi door de dichte begroeiing. Dan stappen we uit en we moeten nog een paar honderd meter lopen voordat we ineens bij de achterzijde van het restaurant staan. Het is twaalf uur dus de timing was perfect.
De eigenaar gaat snel aan de slag om te helpen bij het voorbereiden van de lunch voor de dagelijkse gasten die inmiddels ook zijn gearriveerd. Ik eet kip in kokos saus met rijst.
Ik heb weer heel wat foto’s gemaakt dus die ga ik nu bekijken en bewerken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 82
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/474_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => varen-in-de-mangroven
)
[14] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110576
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-21
[photoRevision] => 0
[title] => Ik ga naar het mangrovebos ik
[message] => Terug naar La Ville en vertrek naar de Mangroven
S’nachts wordt ik wakker en het valt mij op hoe helder de maan is. Het is nog maar een halve maan maar ik denk dat de lucht zo schoon is.Je kunt gemakkelijk buiten alles zien. Ik loop het strand op en ik maak wel 20 foto’s. Het is half een !
De volgende morgen neem ik afscheid. Na het ontbijt arriveert de Tuk Tuk om mij terug te brengen naar de enige stad op het eiland. LaVille , zeg je dan tegen de taxichauffeur. Dan komt de masseuse aanlopen met een grote tas. Ik had gezegd dat ik zou gaan vertrekken en zij wil graag meerijden naar haar jongste dochter die in la Ville woont. Onderweg laat zij mij nog wat foto’s zien op haar telefoon: De grootvader door wie ze uiteindelijk is opgevoed en die 98 is geworden. Ik zie een rijzige man met een vriendelijke, bijna nobele uitstraling. Dan haar neef die een flink stuk land heeft waarop hij van alles verbouwt.Ook heel veel vanille-orchideeën. Ze groeien op koffiestruiken. Ze moeten met de hand bestoven worden en dat is veel werk. De vanille”stokjes” zijn een soort dunne sperziebonen. Ze worden geplukt en gedroogd.
De eigenaresse van het hotelrestaurant, waar ik net bijna twee weken geweest ben, heeft nog een restaurant in la Ville en zij heeft mij een gratis maaltijd-naar-keuze daar aangeboden. Ik stel voor dat we haar dochter daar ontmoeten en dan een afscheids-etentje daar hebben. Ze gaat bellen en als we bij het restaurant arriveren komt daar ook de dochter aanlopen. Het eten is er nog beter dan in het restaurant op het strand. Het voorste deel van het gebouw wordt verbouwd en ik zou het nooit gevonden hebben zonder deze aanwijzing. Toch zitten er genoeg gasten die daar kennelijk al eerder hebben gegeten. De TukTuk met onze bagage blijft op de straat wachten. Dan rijden we nog een halve kilometer tot het zijweggetje vanwaar het huisje van de dochter via een voetpad bereikbaar is. Het ligt iets hoger tegen de heuvel.
De masseuse wil wel mij mee en ze wil ook mij op verdere reizen in Madagascar “begeleiden” en nog liever wil ze ook naar Nederland mee, maar dat wil hier Iedereen wel en daar heb ik allemaal geen zin in. Ik ben liever vrij en doe graag mijn dingen op mijn eigen manier.
Dus we nemen afscheid en ik rij met de TukTuk naar de ATM machine bij de bank en dan door naar een hotelletje waar ik twee nachten boek. Savonds ga ik nog een keer eten bij een van de restaurants waar ik eerder geweest was: ze maken daar een heerlijke dikke roast-beef van mals Zebu-vlees. Met gemengde groenten sauté en heerlijke frietjes en 0,65 liter bier. Ik reken 8 Euro af. Ik had op YouTube een advertentie gezien waar een restaurant in Limburg hun biefstuk, net zo groot, aanprijst voor 40 euro. Deze Zebus weten echt niet wat een stal is, maar misschien worden de Limburgse koeien ook wel gemasseerd ?
Ik slaap niet lekker want naast mijn kamer is een waterput waarvan de elektrische pomp de halve nacht staat te piepen. Het klinkt als een zoomlens die niet op kan houden.
De volgende morgen loop ik wat hotels in de omgeving binnen om een betere accommodatie te zoeken. Ik ontdek ook een nieuw ontbijtstalletje waar ze maar zes tafeltjes hebben en alleen koffie en thee en versgebakken croissants en franse lekkernijen verkopen. Ook de Malagasische mensen stoppen er met hun auto of scooter om doosjes of zakjes met lekkers mee te nemen.
Ik drink op het terrasje een goede kop koffie en eet er een kersverse quiche en een krokant versgebakken chocoladebroodje bij. Het kost bij elkaar twee euro.
Ik loop wat souvernierwinkels binnen. Ze maken echt heel leuke dingen voor weinig geld. Mooie manden en gevlochten tassen en tasjes, leuk houtsnijwerk en geslepen half-edelstenen. Maar ik heb geen zin om nu al met nog meer souvenirs te gaan sjouwen. Ik had al twee hele mooie schelpen gekocht op het strand en dat zijn geen kleintjes !
Savonds stap ik bij een van de duurdere hotels binnen met een prachtig terras aan het water. De zon gaat bijna onder in zee. Ik had vanmorgen gezien dat hun Italiaanse restaurant niet duurder is dan ergens anders. De kamers zijn wel drie keer zo duur. Daar zit ook een Zwitsers stel die ik vanmorgen hun kamer had zien inlopen. Ze zitten nu op het terras.We eten samen en praten gezellig. Even weer Duits en Engels praten want het Frans kost mij nog steeds wel moeite omdat ik geen grote woordenschat heb. Ik heb alleen twee jaar Franse les gehad op school toen ik 12 en 13 was en daarna nooit meer gebruikt of gesproken. Nog een wonder dat die herinneringen na zoveel jaren nog aanwezig zijn ! Waar zit dat nou hehh? De zee is hier spiegelglad en als de zon onder gaat maak ik nog een paar mooie foto’s. Ik bestel hier een zebu-carpaccio. Het is heerlijk gerookt en flinterdun gesneden, met groenten en frietjes. Een groot glas verse passionfruit sap erbij. Voor toe nog een heerlijke chocolademousse van Madagassische chocolade. Opnieuw reken ik 8 Euro af voor alles. De Zwitsers bestellen een spaghetti en een biefstuk met frietjes en een fles bier en een glas rode wijn. Ik geef nog een Euro fooi aan de goede serveerster die ook engels spreekt en heel goed advies gaf wat hier de lekkerste gerechten zijn.
Een hele dikke man, die de eigenaar van het hotel/restaurant blijkt te zijn, zit bij de deur te praten met een andere man. Ik bedankt de eigenaar voor het lekkers. “Number one”, zegt hij.
De volgende morgen rij ik met een TukTuk naar een lagune ongeveer halverwege het eiland. Het is aan de oostkust. Ik had gelezen dat de wegen hier zeer slecht zijn maar dat is niet meer zo, want de doorgaande weg is nu verhard en gedeeltelijk geasfalteerd. Ik maak een heleboel foto’s vanuit de TukTuk. Hele authentieke dorpjes, maar er zijn ook een paar drogerijen, waar zeewier gedroogd wordt. Dat zou voor export zijn. Naar China, volgens de TukTuk chauffeur.
Mijn bestemming is een restaurant in het mangrovenbos. Ik heb hier een bamboehutje gereserveerd. Er is maar een enkel hutje, er is maar een accommodatie.
Mensen uit de stad komen hier voor tochtje door de mangroven en een oversteek naar het strand. Ze arriveren gewoonlijk in de loop van de ochtend en steken dan met een Piroque een meertje over. Een korte wandeling over de duinenrij aan de overkant brengt hen naar een prachtig strand met een azuurblauwe lagune. Daarachter ligt nog een enorm lang koraalrif in zee langs de kust. En pas daarachter is de open oceaan.
Ik maak kennis met de Madagassische eigenaar en zijn vrouw en ik neem mijn intrek in het huisje. Er werken hier nog een paar jongere vrouwen en een paar jonge mannen. Er wordt schoon beddengoed gebracht en de waterton in de douche wordt gevuld. Een badlaken wordt gebracht en een stukje zeep. Er is geen elektriciteit in het huisje en nergens Wifi.
Dan komen er een paar TukTuks aanrijden met Madagassische dagjesmensen en ook twee Europese stellen. Ze drinken wat en stappen daarna in twee uitgeholde boomstamkano’s die gepeddeld worden door een van de jonge mannen. Ik wacht rustig tot de eigenaar klaar is met het organiseren van alles. Niet iedereen is gewend om in een boomstamkano te stappen, dus de eigenaar begeleidt de mensen totdat iedereen goed en veilig zit.
Ik kijk intussen wat rond. Er is een restaurantje met een flinke keuken erachter. Er zijn drie paviljoentjes gebouwd met uitzicht op het meertje. Daar staan eettafels en stoelen. Er hangen posters: Specialité Crabe de Mangrove.
Wat wilt u eten voor de lunch ? , vraagt de eigenaar als hij weer tijd heeft omdat de piroques zijn vertrokken. Crabe de Mangrovenatuurlijk. Jus naturel ( vruchtensap) heeft hij niet, maar wel een Pastis met een fles koud water. Het is behoorlijk sterk spul en hij serveert geen klein glaasje, maar ik kan het steeds verder verdunnen.
Hij legt mij uit welke routes er met de piroques gemaakt kunnen worden en hij heeft ook een polyester boot met een buitenboordmotor voor een langere tocht door de mangroven. Die tocht doet hij zelf en het zou morgenochtend.
Dat spreken we af. Morgen na het ontbijt en dan zijn we terug voor lunchtijd.
De dagjesmensen komen twee uur later terug en gaan eten. Het is best druk want ook de Tuktuk chauffeurs wachten, met een muziekje erbij.
Maar daarna vertrekken de gasten in hun voertuigen en er valt een complete stilte. In de keuken wordt nog wel alles opgeruimd en het restaurant moet worden aangeveegd en de zandpaden worden weer aangeharkt.
Er lopen wat jonge ganzen. Ze grazen van het gras en blijven dicht bij elkaar. Ze waggelen op hun grote voeten met hun ronde lijfjes. Hun vleugeltjes zijn nog maar stompjes van vijf centimeter. Wat zal dat een sensatie voor ze zijn als hun vleugels uiteindelijk groot en sterk worden en ze kunnen vliegen. Ik hoor ook volwassen ganzen. Het zijn hun ouders. Ze zitten vast achter gaas. Als ik bij ze ga kijken klinken ze treurig dat ze vastzitten. Als ze hun jongen roepen komen die meteen en op een holletje aangewaggeld ook al waren ze honderd meter verder.
Wilt u vanavond nog iets eten ? Ja, wat is uw voorstel en hoe laat ? Vis met rijst, na donker.
Als het donker wordt ga ik in het restaurant zitten, de enige plek waar een acculampje brandt. Ik bestel een fles bier met twee glazen en we praten en drinken tot de vis met rijst klaar is.
Dan eet ik aan de tafel en hij eet met zijn vrouw in de keuken. De keuken is best gezellig met de smeulende houtvuren die een warm licht verspreiden. Er staan wel twaalf potten en pannen. Dan ga ik terug naar mijn huisje. De ramen en de deur blijven open.
Ik kijk uit op mangrovebomen en kokospalmen. Er staan ook een paar enorme waaierpalmen. Het maanlicht is net genoeg om de prachtige contouren te zien. De bladeren zijn wel vier meter lang en als er een beetje wind opkomt maken ze een laag geruis alsof het regent. Ik hoor de zee in de verte. Dan val ik snel in slaap. S’nachts wordt ik nog wakker van plonsen op het water. Ik zie lichtjes. Het zijn vissers die met een lange stok op het water slaan om de vissen in hun netten te drijven.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 87
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/458_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => ik-ga-naar-het-mangrovebos-ik
)
)
)
[_currentItemCount:protected] => 15
[_currentItems:protected] => ArrayIterator Object
(
[storage:ArrayIterator:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110969
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2026-01-13
[photoRevision] => 0
[title] => Dank voor jullie reacties en een Gelukkig Nieuwjaa
[message] => Dank voor de reacties !
Dank je wel Walter en Jovan en Han en Andree en Daan en Rob en Jolanda voor jullie reacties. Het is altijd leuk om te weten dat jullie mijn inspanning waarderen. Ik heb inmiddels met de jaarwisseling ook een aantal gesprekken gehad met vrienden die zeggen dat ze hebben genoten van de verhalen maar ze hebben zelf geen reacties geschreven op de website. Dat waardeer ik natuurlijk ook.
Inmiddels ben ik alweer drie weken thuis. Ikheb alle lekkere dingen gegeten die ik in de aanloop tot de feestdagen gemist had. Oliebollen had ik geen trek in maar speculaas des te meer.
heb voor het eerst in jaren ook van de sneeuw genoten en foto’s van de sneeuw in mijn tuin gemaakt en van grauwe bomen zonder bladeren en van licht dat door de vensters schijnt. Die heb ik ook gestuurd naar mijn kennissen in Afrika. Ik heb geprobeerd aan ze uit te leggen dat het dan ook echt koud is, maar ze kunnen zich dat niet voorstellen. “Zo koud als in de koelkast of in de vriezer”, zeg ik dan. “Lekker koel”, denken ze. En ze zouden graag ook willen reizen.
Met de kou en gladheid ben ik veel in huis gebleven en ik denk dat ik nooit eerder zoveel uren achtereen in mijn bed heb doorgebracht.
Aan allen wens ik een heel goed en gezond en gelukkig Nieuw Jaar. “ De tijd gaat snel, gebruik hem wel!”
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 277
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/248/635_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dank-voor-jullie-reacties-en-een-gelukkig-nieuwjaa
)
[1] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110821
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-26
[photoRevision] => 0
[title] => Naar huis, overzicht uitgaven en indrukken.
[message] => Epiloog en financien.
Doordat ik naar de hoofdstad ben gaan vliegen heb maar liefs een hele week in deze Bed en Breakfast gebleven. Er werd zo lekker gekookt dat ik in plaats van alleen het inclusieve ontbijt gewoon vol pension heb genoten.
Maar dan is het maandag en tijd om te vertrekken. De rekening wordt gebracht en komt precies overeen met wat ikzelf ingeschat heb. Zeven dagen vol pension in mijn grote kamer met badkamer en een autorit naar de dierentuin (7km) en een autorit naar het paleis (15 km) en vandaag nog naar de luchthaven (2km). Het is bijelkaar 1,165 milioen Ariari. Dat is 216 Euro. 19 Euro per nacht voor de kamer met ontbijt, 4 Euro voor een warme lunch en 4 Euro voor een warm dinner. Ik ben er zeer dankbaar voor en geef 1,2 miloen en nog 4 Euro voor ieder van de drie jonge mensen die hier werken en die zo goed hun best gedaan hebben. Ik geef een mooie lap stof die ik in Isle Saint Marie gekocht had aan de vrouw van de eigenaar. Het was een lakentje en omslagdoek. Ze komt teruglopen met een geschenk. Het is een bundeltje Vanillestokjes in vacuum verpakt.
We nemen hartelijk afscheid en de neef van de familie rijdt mij naar de luchthaven. Hij woont in Frankrijk waar hij voor technisch ingenieur gestudeerd heeft en hij is nu voor de kerstvakantie terug bij zijn familie.
Ik ben mooi op tijd op de Airport. Ik zie het toestel landen en de mensen uitstappen. Een uur later zitten we zelf in de lucht. Het is een groot en heel comfortabel vliegtuig. Je voelt haast niet dat ie vliegt. Om half acht landen we in Addis Abebba in Ethiopie om over te stappen. Ik kan een plekje op een languit zitbank vinden en als ik het voeteneind omhoog breng en laat rusten op een losse stoel kun je erzelfs redelijk op slapen zonder steeds onderuit te glijden. Waarom zetten ze niet gewoon wat echte bedden neer heh? Het eten op de luchthaven is krankzinnig duur dus ik koop niks. Ook zo iets idioots. Wie verzint tot zulke waanzin? Die hele luchtvaartindustrie wordt geleid door halve garen die eigenlijk een hekel lijken te hebben aan hun klanten. Ook de indeling en het zitcomfort in vliegtuigen bewijst een diepe minachting voor de passagiers. Ze stamt regelrecht uit de tijd van de Egyptenaren en de Romeinen die hun slaven lieten roeien in hun trireem of gallei. Zelfs de “raampjes” zijn nog hetzelfde.
In zeven uur vliegen we naar Brussel. Je merkt goed dat België niet hetzelfde is als Nederland. Oud en onhandig. Maar ik ontdek een klein bordje en ik vind de weg naar de ticketmachine op een onlogische plaats en ik vind de weg naar het ongezellige perron en in de ongezellige trein naar Breda. Je kunt goed zien hoe somber en achterlijk België is want als je de Nederlandse grens over rijdt wordt alles ineens wel smaakvol en ruim en goed georganiseerd. In Breda stap ik in een prachtige nieuwe trein, waar je vrolijk van wordt en ik rij snel door naar Den Haag. Een uurtje later sta ik voor mijn voordeur.
Snel de thermostaatkranen openen want het is om het vriespunt. Autootje start ook in een keer en wat is het fijn om weer door Albert Heijn te lopen en lekkere dingen te kopen.
Als ik terugkom is de temperatuur in huis al een stuk beter. Hmm een Hollandse boterham met Hollandse kaas en een beker volle melk. Wel met chocolade uit Madagascar. Hmm wat is mijn eigen bed lekker.
Pas de volgende dag ruim ik mijn bagage uit en gaat alles in de wasmachine en ik kijk naar de betaalrekening. Wat heb ik nu uiteindelijk uitgegeven? Alle accommodaties en drie keer per dag eten in restaurants en Inclusief twee binnenlandse vluchten en twee lange bootreizen (16 uur) en de huur van een paar dagen scooter en mijn expeditie van 8 dagen met vijf mensen in een gecharterde boot. Dat was toch 12 uur varen op de buitenboordmotor en ook voor vijf man zes dagen eten en slapen.
Ik tel bij elkaar op wat ik aan geld heb opgenomen bij de pinautomaten. Het komt op gemiddeld 47,50 euro per dag. 332 Euro per week. Maal tien weken. Ik heb in die tijd niet thuis gegeten en niet thuis gereden en geen benzine getankt en geen winterkleren gekocht en helemaal niks uitgegeven en de thermostaat op laag gehad.
Niet gek heh. Daar komt nog wel de vliegreis naar Madagascar bij: 900 euro plus 90 Euro voor trein en openbaar vervoer in Nederland.
En hoe was het? Madagaskar heeft een diepe indruk op mij nagelaten. Het is echt heel anders dan alle eerder bestemmingen tijdens mijn leven. Het is heel anders dan India, maar het heeft wel zo’n zelfde soort diepe indruk nagelaten van een compleet andere cultuur en een compleet andere manier van leven en hoe de lokale samenleving georganiseerd is. Ik ben heel dicht bij de leefwijze van de gewone bevolking gekomen, in de meest eenvoudige dorpjes die je je (niet) kunt voorstellen en heb ook in zulke huisjes verbleven en dagelijks met zulke mensen gepraat.Dat heb ik in eerdere reizen in Afrika nog niet gedaan waar ik steeds ben gaan kamperen op campings en meer in de blanke cultuur ben gebleven. Madagaskar is groot, van Madrid tot de grens met Denemarken. Ik heb nog maar heel weinig gezien.
Het binnenlands transport is een ramp. De wegen bestaan uit stukjes asfalt tussen de gaten en kuilen. De gemiddelde snelheid van een bus of auto is 15 kilometer per uur. 500 kilometer duurt minstens 30 uur als de bus niet kapot gaat. 65% van de bevolking woont op het platteland in dorpjes in huisjes van palmbladeren en met een eigen stukje grond en eigen vruchtbomen. Er gaat bijna geen geld om in de lokale economie. Die mensen duwen handkarren en hebben ossenwagens en een bijl en een zaag en een vislijn en een netje en wat kippen en eenden en een koetje. Maar er zijn ook zonnepanelen en schotelantennes. Er zijn auto’s die zo oud en kapot zijn dat je je niet kan voorstellen.
Maar er zijn ook nieuwe en dure auto’s en grote villas en zwembaden van mensen die wel op de een of andere manier in de geldeconomie meedoen. Die profiteren dan wel van de mensen die nog wel een dag willen werken om drie euro te kunnen verdienen. Ik moet het allemaal nog verwerken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 184
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/247/401_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => naar-huis-overzicht-uitgaven-en-indrukken
)
[2] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110780
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-21
[photoRevision] => 0
[title] => Avonturen in de Hoofdstad van Madagaskar
[message] => Avonturen in de Hoofdstad.
Er is een andere gast gearriveerd. Hij noemt zich Pastor D.Het is een oudere man die oorspronkelijk uit ZuidAfrika komt maar een “roeping” had om Pastor te worden in Madagascar. Ik ga met hem mee in de auto van het hotel naar de binnenstad. De Pastor moet spareparts voor zijn eigen auto gaan ophalen. Ik ga naar de bank en de informeer naar een sim-card. Ik wil ook graag wat Pure Cacao kopen om mee te nemen. We belanden in de duurste Chocolatier in het centrum van de hoofdstad: Robert.Ik koop er twee pakjes cacao-poeder en een doosje bonbons. De bonbons eten we lekker in de auto op. Ze zijn inderdaad heel lekker.
Savonds eten we aan de tafel in de huiskamer. Ik vraag naar zijn verhaal. Hij woont in Majanga, in get westen van Madagaskar al 15 jaar. Hij voelde zich door Jezus geroepen om pastoor te worden in Madagaskar .
Hij en zijn vrouw laden alles in een container en ze vertrokken per boot naar Madagascar. In Majanga zetten ze een ministerie (zending)op. Voor zover ik kon begrijpen zijn het “ born-again-Christians”. Ze werden dus niet gezonden vanuit een kerkgemeenschap maar ze deden alles geïnspireerd door hun contact met Jezus met de hulp van Jezus en met de hulp van mensen die in hun roeping geloofden. Ze hadden een zware tijd maar uiteindelijk kwam er een stuk grond en een huis en een kantoorruimte en boekjes als lesmateriaal en een auto en een boot om daarmee naar de afgelegen dorpen te kunnen. Hij vertelt dat steeds als ze dingen moesten doen om hun roeping te volgen kregen ze hulp.
Hij is nu 74 en twee maanden geleden is zijn vrouw overleden. Ze is nu bij Jezus dus het is goed zo. Hij heeft nog de zorg voor hun honden en het “werk” gaat door. Hij is naar de hoofdstad gekomen om nieuwe onderdelen voor zijn auto op te halen en wat administratieve zaken. Dat is nu allemaal afgerond. Hij zegt een paar keer dat ie veel stress had.
Ik luister rustig en zeg niet veel. Dan worden de verhalen van zijn gebeurtenissen steeds uitgebreider en steeds persoonlijker. Uiteindelijk barst hij in huilen uit en trekt zich terug in zijn kamer. Het zou me niet verbazen als het de eerste keer is dat hij zo geëmotioneerd is.
De volgende morgen is hij al vroeg vertrokken. Terug naar Majanga. De hondjes wachten op hem en ze zullen blij zijn met de karbonadebotten die wij niet helemaal afgekloven hebben omdat hij die hij in een plastic zakje wilde meenemen.
Als je er ooit over denkt om etnoloog of psycholoog te worden moet je jezelf oefenen om te luisteren zonder te oordelen en om geen domme vragen te stellen of domme opmerkingen te maken. Met dom bedoel ik: alles wat niet precies zo door de ander zelf gezegd is. Niks zeggen is ook niet goed want dan houdt de ander op met praten omdat ie denkt dat je niet geïnteresseerd bent. Bijvoorbeeld: iemand vertelt dat ie naar huis ging. Dan moet je niet vragen: waar woont u dan of woont u daar alleen? Of opmerken: dat was een goed idee. Dat is misschien niet wat hij/zij wilde vertellen. Beter is het om te zeggen: so, you went home …
Dan kan de ander verder praten over wat hij/zij eigenlijk wilde gaan zeggen. Als je dat wel onderbreekt ontstaat er in de spreker spanning tussen wat hij/zij eigenlijk wilde vertellen en zijn/haar beleefdheid om aan jou antwoord te geven. Professionele sprekers kunnen zo’n spanningsmoment wel een paar keer aan en hebben daarom ook hun verhalen voorbereid, maar gewone mensen spreken vanuit hun gevoel en ze vallen soms na een of twee keer zo’n onderbreking terug op oppervlakkigheden of ze houden helemaal om met te vertellen wat ze wilden zeggen.
De volgende dag ga ik met de eigenaar van het hotel en zijn vrouw en dochter naar “ het Paleis” op de Blue Hill: Ambohimanga.
Dit is het eerste paleis van de koning van de Merina stam. De Merina’s zijn de dominante stam in dit deel van Madagaskar. Er is een nobility, waarvan gedacht wordt dat ze oorspronkelijk uit Maleisie gekomen zijn. Ze hebben een lichtere huidskleur en meer Aziatische trekken. Ze zijn nu handelslui en administrateurs en wetenschappers en leraren. Dan is er een kaste van Hova. Zij zijn donkerder van huid en het zijn boeren en middenstanders en vaklieden. Dan is er nog een kaste van mensen die oorspronkelijk uit Afrika gekomen zijn. Zij worden gezien als nazaten van voormalige slaven en zij zijn vooral Andevo (werkers): bouwvakkers, sjouwers en dergelijk laaggeschoold werk.
Er schijnt een oorspronkelijke bevolking in deze enorme vallei in het hoogland geleefd te hebben: de Vazimba. De Merina-stam is met duizend soldaten in het jaar 1610 hier gearriveerd en heeft zich op deze heuveltop gevestigd.
De Blue Hill is ook een heilige plaats, vol met symboliek en plaatsen om rituelen uit te voeren. Het was jarenlang niet toegankelijk voor buitenlanders. Blauw als kleur en als woord staat voor “ goed”.
We klimmen de weg omhoog naar de heuveltop waarop het “paleis” ligt. Het doet mij denken aan een fort, met toegangspoorten en een wachttoren en met palisades en een bronzen kanon en twee kleinere ijzeren kanonnen.
In het huis van de koning mag niet gefotografeerd worden. Het is een eenvoudig houten huis van 10 bij 15 meter. De wanden zijn gemaakt van 8 centimeter dikke palissander planken die verticaal staan en een meter of vijf hoog zijn. In het midden staat een 80 centimeter dikke palissander boomstam van 12 meter hoog. Die steunt het puntdak tot in de nok. Hij zou door tweeduizend slaven vanaf de kust hier naartoe gedragen zijn. Je mag deze centrale huispaal niet aanraken. In het huis is een kookplek voor een houtvuur, want de koning kookte dagelijks zijn eigen eten en jaagde ook zijn eigen wilde dieren.
Dan is er in de noordoost hoek een groot zwaar houten bed op drie meter hoogte met een trap erlangs om erin en eruit te komen. Dat is het bed van de koning. In de noordwest hoek is net zo’n bed maar dat is op normale hoogte. Daar sliep een van de twaalf koninginnen. Elke maand een andere. De koninginnen zijn dochters van de twaalf stamhoofden. De koning heeft vanuit zijn bed uitzicht op de deuropening maar ook op het bed van de koningin.
Als gasten zich in de deuropening aandienden werden ze eerst ontvangen door de koningin en ze mochten alleen binnen gelaten worden als de koning een klein rond steentje op de koningin geworpen had. Dan moesten ze met hun rechtervoet over de drempel stappen.
Als het tijd was voor een seksuele daad kwam de koning naar het bed van de koningin, niet andersom.
Aan de wand is een tafel waarop schalen en kommen voor voedsel klaar staan en aan de wand hangen ijzeren en buffelhoorn opscheplepels.
Aan de andere wand hangen een selectie speren. En aan de oostelijke wand een aantal ophangpunten waaraan tot hoog in het dak dingen konden worden omhoog gehesen.
Naast het huis staat een draagstoel. Die werd door vier dragers gedragen. Tussen de draagarmen zit een eenvoudig stoeltje. Deze draagstoel was niet voor de koning maar volgens de gids was hij alleen voor zieken en voor missionarissen.
Ik denk dat zij de heilige grond niet mocht aanraken.
Later vertelt de gids dat er veel missionarissen gedood zijn in die tijd.
Achter het huis zijn twee stenen baden zo groot als kleine zwembaden. Een grotere voor de koningin(en) en een kleinere voor de koning. Eens per jaar kwamen alle 12 vrouwen en de koning en andere genodigden daar een ritueel bad nemen. Het water werd aangedragen vanuit een zuivere bron door dertig maagdelijke dochters van notabelen. Alleen dochters waarvan beide ouders nog leefden.
Naast de baden zijn vier houten huisjes zonder ramen. Ze geven toegang tot een zeven meter diepe schacht waar onderin een graf van een van de voorouders is. Als er een koning overleed werden zijn persoonlijke bedienden en slaven meebegraven en ook zijn persoonlijke bezittingen.
Naast dit donkerhouten blok-achtige huis staan twee lichtgeverfde houten paleisjes. De macht van de koningen is uiteindelijk overgenomen door een opeenvolging van koninginnen die hier gewoond hebben. Vooral de eerste “koningin” is berucht geworden om haar wreedheid en haar seksualiteit. Ze liet talloze mensen onthoofden en eiste dat zij eerst sex met haar hadden. Op een foto ziet zij er niet erg vrouwelijk uit. Ze werd Ravanalona genoemd. Ze zou ook een intieme relatie gehad hebben met een fransman: Jean Laborde, waarvan gezegd wordt dat ie architect van de twee lichtgeverfde paleisjes was. In die paleisjes staan gewone bedden en sofa’s (voor massages) en er is een franse zinken lavabo: een wasbak of wastafel.
Er is ook een torentje met rondom glazen ramen. Daar staan een stuk of zes stoelen en een tafel met daarop een pennebak om contracten met inkt te ondertekenen.
We lopen nog een beetje rond. Er zijn tuinen en grasveldjes (bleek?) en een stenen pad naar de top van de heuvel. Vandaar heb je uitzicht naar de noord kant over deze enorme vallei. Aan de oostkant zie ik in de verte een van de meren liggen. Daar wordt ook nu nog gevist.
We hadden een jonge vrouw als gids. Ze sprak engels. Ze vertelt dat ze talen heeft gestudeerd: ook Duits en Italiaans naast het normale Frans en Madagassisch.
Ik geef haar een paar Euro fooi en ik koop nog een souvenir voor mezelf, een vis die kunstig gevlochten is van grassen. Ik wil ook iets geven aan de dochter. Ze kiest uiteindelijk een armbandje met kralen die licht geven in het donker.
We rijden terug naar het hotel. Er is een hele nieuwe snelweg aangelegd. Waarschijnlijk de beste autoweg van Madagaskar. Rondom zijn kilometers ver de rijstvelden van deze grote vallei.
Ik ben toch wel heel onder de indruk van wat we gezien en gehoord hebben. Het geheel straalde een sfeer van macht, maar vooral ook van angst uit. Alles wat ik gezien heb en gehoord heb werd door deze koningen gedaan uit angst om macht te verliezen en uit angst om vermoord te worden.
Ik moet er nog veel over nadenken en ook bij het samenvatten en opschrijven vandaag zie ik voor me hoe het het er die tijd uitgezien heeft toen die mensen daar rondliepen en hun leven leidden. Het past zo goed in mijn antropologische kennis van andere culturen en van wat ik gezien heb in Azië en hoe ik denk over de evolutie van zulke koningschappen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 322
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/247/183_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => avonturen-in-de-hoofdstad-van-madagaskar
)
[3] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110756
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-19
[photoRevision] => 0
[title] => Onverwacht vertrek uit Maroantsetra.
[message] => Vertrek uit Maroantsetra
Die middag komt de eigenaar van het hotel vertellen dat hij en zijn vrouw de volgende morgen vroeg vertrekken naar de hoofdstad om de dag daarop naar Parijs te vliegen. Ze willen de kerstdagen bij hun kinderen doorbrengen en ook heeft mevrouw last van haar knie en ze wil naar een ziekenhuis.
Ze hebben voor de lunch een familiebijeenkomst en ik wordt uitgenodigd om aan de grote tafel aan te schuiven. Er zijn 15 mensen en een paar kinderen bij. Schalen met gegrilde kip en eenden biefstuk en salades en rijst en groentes komen op tafel. Flessen franse wijn en Abbaye Chrispin ( frans bier) en vruchtensap en water staan op de gedekte tafel.
Als iedereen gegeten heeft en veel gepraat gaat meneer rond met een Camembert geïmporteerd uit Parijs. Wow dat is de lekkerste Camembert die ik ooit geproefd heb.
Dan komen er nog schalen met stukken mango en ananas en voor mij alleen een espresso.
Na deze heerlijke maaltijd trek ik mij beleefd terug uit het gezelschap want zij willen natuurlijk nog met elkaar praten over hun familieaangelegenheden.
In Madagascar spreken de mensen elkaar aan met Madame en met Monsieur. Ook tussen jongvolwassenen. De meeste mensen hebben ook drie of meer namen. Respect en beleefdheid zijn normaal ook onder de arme mensen en de werkers. Als er gewacht moet worden bijvoorbeeld voor het instappen in een bus of boot of vliegtuig worden de persoonsnamen afgeroepen: Monsieur….. , Madame……
De volgende morgen sta ik vroeg op om hen uit te zwaaien. Dan vertel ik dat ik mijn vertrek met de boot geboekt heb omdat mij verteld was dat het onmogelijk is om een vliegticket te boeken. Maar ik zou ook veel liever zijn gaan vliegen in plaats van de zeer lange en vermoeiende en risicovolle bootreis.
Monsieur gaat meteen bellen naar de airport. Ja, er is nog plaats. We vertrekken over vijf minuten in hun auto. Monsieur stuurt zelf maar de chauffeur rijdt mee om de auto terug te brengen. We stoppen even bij de ATM machine waar ik voldoende geld kan bijpinnen. De vliegreis zal 170 Euro kosten.
Ik geef het geld dat ik nog verschuldigd was aan de manager en een extra tip voor de gids af aan de broer van Mevrouw. Ook mij bootticket in de hoop dat zij die nog kunnen teruggeven.
Dan rijden we door naar de airport buiten de stad. Het is een groot houten gebouw, alleen een vertrek en een aankomsthal. Bij de counter wordt mijn ticket klaargemaakt en mijn bagage ingecheckt. Ik mag maar een enkel stuk bagage in het ruim meenemen, maar ik heb twee tassen. Dan worden er twee gevlochten manden gebracht en een rol plakband. De manden passen over elkaar als een deksel en daar gaat mijn bagage in. Touw eromheen, label erop en alles is klaar.
We stappen in het twee-motor propellor vliegtuig van Air Madagascar. Zo wat een trust produceren die motoren. Ik wordt gewoon in mijn stoel gedrukt zoveel acceleratie. De planning is perfect want er komt nog meer slecht weer aan. Storm en regenwolken overal om ons heen. Blij dat ik niet met de boot ga. Wij stijgen snel boven de wolken uit en vliegen in anderhalf uur naar de hoofdstad van Madagascar.
Het is hoogland en het is hier 20 graden C. Er staat behoorlijk wat wind. Ze bellen een taxi en terwijl we wachten op de taxi nodig ik hen uit om wat te gaan drinken en eten in het cafetaria met een terrasje dat lekker in de zon ligt. Vruchtensap en warme chocolademelk en franse broodjes en we delen een pizza du Chef.
Dan komt de taxi-chauffeur zich melden. Hij brengt vast de bagage naar de auto en neemt dan de laatste twee pizzastukken voor zijn lunch.
We rijden naar mijn hotel en dan rijden zij verder naar hun hotel. Ik ben ze natuurlijk heel dankbaar voor hun snelle actie om mij met het vliegtuig mee te krijgen.
Wat is het hier heerlijk koel en de luchtvochtigheid is ook zoveel aangenamer dan in Masoala. Ik was echt lusteloos en moest veel hoesten toen ik daar was. Nu knap ik weer op. Het eten in dit hotel is voortreffelijk, zo goed dat ik niet alleen het inclusieve ontbijt hier geniet, maar gewoon drie keer per dag. Dat vinden de eigenaar en zijn vrouw en de mensen die hier werken natuurlijk ook heel leuk en ze gaan nog extra hun best doen om steeds iets nieuws en van Madagassische traditie voor mij klaar te maken. Alleen het ontbijt is nog Frans, met koffie en stokbrood en marmelade en mangosap. Het is nu mangoseizoen en er bestaan nog veel meer variëteiten dan ik wist.
Woensdag brengt te hoteleigenaar mij naar de dierentuin. Het heet Crocodile Farm, maar het blijkt een botanische tuin te zijn met allerlei diersoorten en ook een gebouw met terrariums waar diverse soorten Kameleons en kikkers en slangen gehouden worden. Ik maak een aantal foto’s. Er zijn kameleons en gecko’s die welhaast contact proberen te leggen en waar alleen de glasplaat onze handen scheidt. Sinds ik mijn aandacht heb uitgebreid naar de dierenwereld ben ik meer en meer ieder dier als een uniek individu gaan zien. Zij hebben ook ieder voor zich dit leven, tegelijk met mij. Zij hebben hun bewustzijn. Ook zij zijn - net als ik- bepaald door de vorm en functies van het lichaam waarin zij geboren zijn. Hun kooien beperken hen in hun volledige levenservaring., maar ze beschermen hen ook. Ik voel dat sommigen liever met mij mee zouden gaan.
Dan is er een hele grote hal met zand en een watergedeelte. Daar leven honderden kleine krokodillen naast dicht elkaar en soms op elkaar.
Buiten zijn er prachtige vogels in grote moderne volières met veel vliegruimte. En er zijn een aantal grote vijvers met zandbanken eromheen waar Nijl-krokodillen leven. Ze liggen vooral te slapen op de oevers. Het zijn flinke grote exemplaren: de grootste is misschien vier meter lang. Nijlkrokodillen hebben een brede stompe snuit en dikke buiken. In het wild eten ze alles. Denk maar aan de beelden waar Gnoes op hun jaarlijkse trek de Mara rivier moeten oversteken. In het oude Egypte werden ze geëerd. Ik, persoonlijk, denk omdat ze ook mensen aten en dus de lichamen van menselijke (voor)ouders en kinderen in zich droegen.
Ik loop twee en een half uur in de botanische tuin rond en ga dan wat eten in het restaurant. Nee, de sate’s van krokodillenvlees sla ik over. Mensen die het wel aten, vertellen dat het smaakt als kip met een vis-achtige ondertoon.
Ik koop nog een mooie koffiebeker met motieven van kameleons er op in het souvenir winkeltje. Maar geen tasje of riem van krokodillenleer.
Dan komt de eigenaar van het hotel voorrijden.We stoppen onderweg. Er zitten hier een aantal mensen uit grote stenen kleine stenen te hameren. Het is verhardingsgrind. Hij koopt 12 zakken van 50 kilo en die worden in de Hyundai bus geladen. Het kost een Euro per zak. We rijden terug naar het Hotel. Ze laden de stenen uit bij het huis ernaast. Het is een groot huis met twee verdiepingen en met balkons en verandas met bogen. Hij heeft dat huis zelf gebouwd. Het is voor zijn zuster. Hij heeft eerst twee andere flinke bungalows gebouwd op aanliggende percelen. Ieder met woonkamers en keukens en een aantal slaapkamers met badkamers. Dat is het hotel.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 9
[visitorCount] => 83
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/247/135_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => onverwacht-vertrek-uit-maroantsetra
)
[4] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110747
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-16
[photoRevision] => 0
[title] => Nog meer Jurassic Park
[message] => Nog meer jungle
Het is hier echt heel stil. Geen dorpje. Alleen een paar mensen die toezicht houden op de “ lodge”Zij wonen in een apart huisje. Er zijn ook geen andere bezoekers.
Savonds zien we nog een Kameleon op een tak zitten en er komt een grote nachtvlinder onder het afdak zitten. Het is de grootste soort nachtvlinder in Madagascar: ca 15 cm spanwijdte.
De volgende morgen bij het ontbijt komt er een grote grijze vogel een kijkje nemen. Het is een Blue Coua. Het is een geduchte jager op gecko’s en op kameleons en kikkers en insecten.
Hij hopt tussen de bladeren van tak op tak. Als ik dichterbij loop om een foto te nemen verdwijnt hij dieper in de boom.
Dan gaan we met de boot een halve kilometer varen om daar te snorkelen bij de rotsen. Er stroomt een flinke rivier in zee dus het water is niet echt helder. Maar er is wel veel vis. Er zijn rotsen die gedeeltelijk begroeid zijn met zachte koralen en er zijn ook wat grote koraalformaties. Toch mooi om te zien hoeveel vissen er zijn als ergeen vissers elke dag aan het werk zijn. Ook vissen die geliefd zijn voor consumptie zie ik hier. Verder zie ik drie keer een kleine blauwe rog. Die zoeken bescherming half onder rotsen. Een mooie rifbaars jaagt een andere vis weg en ziet dan opeens mij en schiet heel snel terug onder een groot koraalblok.
“Oppassen voor de zee-egels” had de gids gezegd. Nou, wat een grote en prachtige zee-egels zie ik hier. Hun glanzend zwarte stekels lijken op naalden. Ze zijn wel twintig centimeter lang en ze kunnen individueel bewegen. Bovenop de zee-egel zijn allerlei lichtgevende “lampjes” in verschillende kleuren. In het midden is een orange/rode vlek die eruitziet als een opening. Ook dat geeft licht. Er zit een donkere rand omheen en daaromheen zit een kring van kleine blauwe “led” lichtjes. Dan zit er nog een tweede ring van heldere witte “led” lichtjes op een centimeter of vijf van de orange vlek. Er zijn vijf van zulke wittelampjes. Ze fonkelen als sterretjes. Het diepzwarte dier geeft dus drie verschillende kleuren licht af. De geometrie is mathematisch perfect. Het lijkt haast wel een UFO. Ik zie er een paar honderd in water dat maar een meter diep is. Opnieuw krijg ik het gevoel of ik in een jurassic tijd terug ben, waarin de zeebodem bevolkt werd door vele soorten prehistorische dieren
Ik ga altijd op reis met een duikbril en een snorkel en een paar lichtgewicht zwemvinnen.Iedere keer dat ik ergens ga snorkelen of duiken ben ik weer verbaasd over de wonderen van vormen en kleuren en de bewegingen van de levende natuur.
Als ik terug ben bij het strandje waar we met de boot liggen zie ik dat er slecht weer is opgekomen. Wauw, er was niks te zien een uurtje geleden. We varen terug en er komt al meteen een hoop wind en regen. Het is maar een kwartiertje varen maar de booteigenaar en zijn vrouw worden doorweekt als zij de boot nog voor anker moeten leggen nadat ik op het strandje ben uitgestapt.
Het blijft de hele dag en de hele nacht regenen en ook hard waaien. Mijn kleren beginnen te stinken want ze zijn permanent vochtig.
De Franse eigenaar van de “ecolodge” blijkt hoger op de heuvel een stenen huis te hebben gebouwd voor zichzelf. Er wordt nog steeds aan gebouwd. Er is daar Starlink-internet. We lopen er naartoe met de beheerder en hij geeft mij de toegangscode. Op de veranda heb ik snelle ontvangst. Ik doe wat Whatsapp en emails en verstuur het vorige reisverslag en ik kijk naar het nieuws op YouTube.
Daar wordt je niet vrolijk van. Mark Rutte waarschuwt voor onvermijdelijke oorlog met Rusland die ook in onze straten en huizen gevoeld zal worden. Wat een griezelige escalatie.
De volgende dag blijft het de hele dag plensregenen en s’nachts ook. In de bungalow is het droog, maar er is geen verwarming dus alles wordt vochtig. We plannen de boottocht terug maar door het onstabiele weer is dat niet zonder risico.
We besluiten om de volgende morgen om vier uur te vertrekken.
Om vier uur lopen we langs het strandje naar de rivier. Ze hebben de boot hoger op de rivier gebracht. We wachten even dan komt ie aangevaren. De vrouw van de eigenaar heeft hard moeten hozen met een halve jerrycan om het regenwater eruit te scheppen. We stappen in vanaf de rivieroever. Maar dan moeten we nog over de zandbank heen om bij de zee te komen. Er moet nog meer gehoosd worden en de mannen gaan het water in om de boot door de ondiepte te slepen. We schuren over het zand maar het lukt net. De motor wordt weer gestart en we varen de zee op. Het is net evenopgehouden met regenen en we hebben de golven schuin van achteren.
Om vijf uur begint het licht te worden. Rondom zien we dikke regenwolken maar net boven ons hoofd is nog een opening waar we blauwe lucht kunnen zien.
Het wordt langzaam lichter en Masoala laat opnieuw zijn prehistorische schoonheid zien. Tussen de bomen hangen flarden van witte wolken en nevels, erachter is de lucht heel donker. Op zee is de lucht zwart,overal rondom ons heen. Na een uur varen wordt eventjes in de verte het eilandje van Nose Mangabe zichtbaar. Ook daar hangt een witte wolk omheen.
Maar dan begint het ook te regenen waar wij zijnAlles verdwijnt in een waas van regen. Alles in de boot wordt nat en koud. Gelukkig ligt de bagage onder een stuk zeil. Er moet steeds gehoosd worden. We varen stug door totdat we bij de zuidpunt van Nose Mangabe komen. Dat was drie uur varen. We varen dichtbij de oever langs de hoge rotsen en de torenhoge bomen. Hier zijn de golven lager en kan er zonder gevaar overboord gepist worden.
We varen nog ruim een uur door totdat we bij de rivier komen. De booteigenaar weet precies waar de zandbanken liggen en we varen in de stromende regen de rivier op.
We varen langs de aanlegplaats ban de boot en onder de verroeste Baileybrug door rechtstreeks naar mijn hotel. Er is nog geen aanlegsteiger maar met een paar uitgestoken handen stap ik veilig uit en rechtstreeks in de grote keuken waar zeven mensen bezig zijn om een maaltijd voor te bereiden. Kippen en eenden worden geplukt, er liggen stapels fruit en groenten, rijst wordt gesorteerd. Het lijkt wel een middeleeuws schilderij. Ik betaal de booteigenaar het resterende bedrag en iets extra’s.
Dan betaal ik ook de manager maar ik heb net niet genoeg dus hij krijgt later vandaag of morgen de rest.
Ik wordt naar een plekje in de grote eetzaal geleid waar ik kan gaan zitten. Mijn kamer wordt nog schoongemaakt. Dan komt er een ontbijt met warme koffie en twee broodjes en een gebakken ei en honing. Inmiddels heb ik mijn droge donsjack uit de bagage gehaald en wordt ik weer langzaam iets warmer.
Als de kamer klaar is ga ik zo lang als het kan onder de warme douche staan en dan onder de deken. Het blijkt maar regenen.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 5
[visitorCount] => 94
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/976_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => nog-meer-jurassic-park
)
[5] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110733
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-12
[photoRevision] => 0
[title] => Nog vijf dagen in Jurassic Park
[message] => Masoala national Park.
Om half zeven arriveert K. bij mijn bungalow en een kwartiertje laten arriveert de gids in een Tuk Tuk. We laden mijn bagage in en rijden naar de rivierhaven. De spullen worden in de boot geladen en ik ga in een ontbijtstalletje op de hoek nog even een kop koffie drinken met twee versgebakken madeleine cakejes. Ze komen heet uit de oven. Dan stappen we in de boot.
We varen langzaam tussen de zandbanken door de zee op.
Na een uur varen we langs hetzelfde eiland waar ik van de week een nacht heb overnacht.
We zien dolfijnen. Wat zijn ze toch snel. Als je ze ziet en wacht totdat ze weer bovenkomen zijn ze alweer honderden meters verder.
Masoala is nog veel verder varen. Het vormt de oostkant van deze enorme baai die ongeveer 90 kilometer diep is. Masoala is het grootste natuurgebied van Madagaskar. Het is bergachtig en begroeid met dichte en grotendeels ontoegankelijke jungle. Je kunt eromheen varen en dan kom je bij de Indische Oceaan. Wij varen drie en een half uur tot we ongeveer op de helft van de lengte zijn. Onderweg zien we drie keer Bonito’s die springen op scholen kleine visjes. Ze komen helemaal uit het water. Dan arriveren we bij een dorpje. Het is alleen toegankelijk met een bootof je moet twee dagen kunnen lopen langs het strand en door rivieren en over rotsen. Er is voor bezoekers ( met verplichte gids) een afdak gebouwd met een paar tafels en stoelen en er zijn houten huisjes. Er wordt geveegd en gepoetst en schoon beddengoed gebracht. De matras is niet slecht en er is een muskietennet.
De mannen gaan wat eten koken en ik maak een wandeling door het dorp tot ik bij een groot huis kom. Er woont daar een Amerikaans gezin.
Ik zie een lange man van een jaar of veertig en een dochter van zestien. Ik ga een praatje met ze maken. Zijn vrouw is antropoloog en na haar mastersstudy en promotie onderzoek zijn zij hier blijven wonen. Nu al bijna 18 jaar. Zijn vrouw is naar de hoofdstad. Er is nog een tweede dochter van elf. Die is op de laptop bezig in een slaapkamer. Zijn vrouw heeft de job hier. Ze bestudeert de motieven van mensen in de hoop een ingangshoek te vinden dat de plaatselijke bevolking het bos gaat beschermen.
Masoala is het grootste beschermde natuurgebied van Madagaskar. Het is Unesco Heritage. Het is 240.000 hectares.De handhaving is vrijwel onmogelijk. Overal aan de randen hebben plaatselijke vissers zich al gevestigd en de dorpjes groeien snel en ze breiden zich uit met landbouw en ik zie hier zelfs Zebu’s. Alleen het binnenland is heel steil en rotsachtig.
We praten over eigendomsrechten op wilde natuur. Een lastig onderwerp dat overal ter wereld speelt waar mensen graag de natuur willen beschermen. Van wie is de natuur eigenlijk? In verschillende landen in de wereld wordt daar verschillend over gedacht. Het is een onderwerp waar ik door mijn studie van oorspronkelijke jager/verzamelaarvolken natuurlijk ook mee te maken heb gehad.
Die avond raak ik in gesprek met een jonge Madagassische man. Hij is aangesteld om environmental education te geven op scholen en ook landelijk. Hij spreekt goed engels want hij heeft drie jaar engelse taal op de universiteit gestudeerd en is daarna gevraagd voor deze job. Toch fijn dat hij nu weer even lekker kan oefenen op zijn engels want de meeste tijd gaat hier toch nog in het Frans en in het Madagassisch. Hij begeleid nu een paar studenten op een veldtrip. Een mooie afwisseling op zijn kantoorwerk in de “stad”.
In het dorp staat een Leechee boom en een groep lemuren komt ervan eten. Het zijn bruine lemuren, waarvan de mannetjes een witte kop hebben. Er zijn tien soorten Lemuren in Masoala. In heel Madagaskar zijn 112 soorten lemuren.
De volgende dag is het snikheet en ik doe niet veel anders dan in de schaduw van het afdak blijven dicht bij zee, waar nog een beetje luchtstroming is. Gelukkig hebben ze daar een paar banken met dikke kussens staan en die leg op de houten vloer om erop te slapen.
S’avonds drink ik nog een keer BesaBesa. Maar dit is heel anders dan ik in Isle St Marie gedronken heb. Veel sterker in alcohol en er is ook een bittere smaak aanwezig. Ik hoor dat het suikerrietsap wordt gemengd met de verpoederde bast van een bepaalde plant. Die planten zijn vrij zeldzaam en soms moeten er lange tochten in de jungle worden ondernomen om er eentje te vinden. Het drinken van zulke Besa Besa is gerelateerd aan de aanwezigheid vande zielen van voorouders.
De volgende morgen vertrekken we met de boot. We gaan nog twee uren varen verder langs de kust. Een fransman heeft in totaal drie ecolodges gebouwd langs deze kust en dit is de laatste. Het is erg warm in de open boot maar als we arriveren is het aangenaam koel onder een groot afdak van de lodge. Er zijn een paar houten bungalows met een bed en een douche en een toilet. Ik neem mijn intrek in eentje en probeer de rest van de dag vooral koel te blijven door steeds te douchen en in de schaduw te blijven. December is een hete maand hier. Middags eten we gezamenlijk onder het grote afdak: de gids en de manager en de eigenaar van de boot en zijn vrouw en ik.
Er is hier een dorpje op een half uur lopen terug. De vrouw van de booteigenaar is daar geboren.Ik zie vijf piroques op het water.
Als ik dit verhaal zit te schrijven hoor ik een hoop geritsel en geluiden in de bomen naast het afdak. Een groep lemuren is komen kijken wie de nieuwe bezoekers zijn. Ze trekken echt aandacht door aan de takken te schudden en ze maken een geluid zoals wij maken wanneer we instemmend Hm zeggen.Ze zijn zo snel en behendig in de bomen dat ze geen enkele angst hebben. Ik ga ze vriendelijk gedag zeggen en mijn gezicht laten zien en een stukje video van ze maken. Dan gaan ze terug dieper het oerwoud in. Er lopen ook nog zeven kleine hondjes, die mij eerst negeerden, maar als ik zit te eten komen ze onder de tafel liggen. Een teefje heeft twee puppies die bij haar drinken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 0
[visitorCount] => 89
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/madagascar,antananarivo
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => nog-vijf-dagen-in-jurassic-park
)
[6] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110703
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-07
[photoRevision] => 0
[title] => Twee dagen Jurassic Park. (Nose Mangabe)
[message] => Lemuren, Gecko’s en kikkers
De volgende ochtend om 7 uur lopen K. en ik over de zandweg langs het strand tot we bij het eind komen. Hij heeft al twee grote zakken hier naartoe gebracht achter op zijn fiets. Op dit punt stroomt de rivier in zee. Het water is heel rustig maar ook vol met ondieptes. Dan zien we in de verte de piroque aankomen met daarin ook de wildlife-guide. De boot is vertrokken vanaf de rivierhaven tegenover het grote Mangabe hotel.
Als ze op honderd meter genaderd zijn moeten ze terugkeren om een andere route te zoeken omdat ze niet over deze zandbank kunnen heenkomen. Via een omweg komen ze toch zo dichtbij de oever dat ik in kan stappen. Dan varen we stapvoets tussen de zandbanken door tot we op zee zijn. De piroque is gemaakt van polyester. Zo te zien hebben ze een originele houten piroque als mal gebruikt. Hij is niet afgewerkt en niet geschilderd. Hij voelt slap aan en trilt als ie golven raakt. Hij was goedkoper dan de snelle toeristen-speedboot.
Het is nog geen uur varen om bij het eiland te komen.
Gigantische bomen en planten groeien op grote rotsen van zwarte basalt.Het lijkt wel alsof het door handen van reuzen uit zachte klei gevormd is. Ik moet aan de Jurassic Park film denken.
We varen een kilometer langs de rotsen en dan komen we bij het enige strandje en de enige plek waar je ook aan land kan gaan. Het is oranje kiezel zand met ronde korrels waar je diep in weg zakt. We klimmen tegen de oever via een dicht netwerk van boomwortels. Dan is daar een bezoekerscentrum met een gebouwtje waar ook het beheerders-echtpaar woont. De mannen brengen onze voorraden naar een keuken waar drie houtskoolpotten zijn ingebouwd in een stenen aanrecht. Er staan een paar grote tafels en voorraadschappen. Buiten, dichterbij het “strandje” zijn twee afdaken gebouwd met ieder vier lange tafels met banken. Er is een toilet - en een douche gebouwtje bereikbaar via een paadje van grote stenen en keien. Zonder schoenen kan ik daar niet lopen. Via een voetpaadje wordt ik naar mijn accommodatie geleid. Het is een afdak met daaronder een bak gevuld met schoon en aangeharkt kiezelzand. Daar kun je een tent opzetten of -in mijn geval- een muskietennet ophangen. De gids komt drie matrasjes brengen want ik had gezegd dat ik niet kan slapen op een zo’n matrasje. De mannen slapen in het huis op de cementvloer. Dat is wel lekker koel, maar je moet er mee opgegroeid zijn.
Na een uurtje rust ga ik met de gids een route lopen. Het is maar twee kilometer,maar het gaat stijl omhoog en stijl naar beneden. De gids is 42 jaar oud en de meest ervaren gids van de National Park service. Hij spreekt ook goed engels.Eerst zien we een hele kleine “leafgecko”.Het volwassen diertje is 3.5 cm lang en hij laat zich gewillig oppakken en op mijn hand fotograferen.
Dan hoor ik een gebrul alsof er een troep Bavianen in gevecht is met een andere troep Bavianen. Nee, het zijn maar twee lemuren die dit enorme geluid voortbrengen. Uiteindelijk zie ik ze. Het zijn vrij grote zwarte dieren met witte kragen om hun armen en poten. Ze zien er heel macho uit en zo klinken ze ook. Ze zijn onophoudelijk bezig om hun geursporen op de takken te smeren door met hun achterdelen over een tak te wrijven. Het gebrul is dus ook territoriaal gedrag.
Alle lemuren zijn vooral vruchteneters. Door het seizoen heen zijn er steeds weer andere bomen waarvan de vruchten rijp zijn. Volgens de gids zijn er een aantal soorten vruchtbomen waarvan de zaden niet ontspruiten als ze niet eerst door het spijsverteringskanaal van een lemuur gegaan zijn.
We komen bij een hele grote rots met een soort van shelter eronder. Er staan een stuk of tien grafkisten. Het zijn kleine stenen boxen met stenen deksels erop. Er zitten alleen botten in, zegt de gids. Dit is de laatste rustplaats, na de Famadihana en na de tweede begrafenis.
Het is ook het hoogste punt van deze track. We dalen voorzichtig weer af totdat we terug bij het kamp zijn. Ik kan nog net op mijn voeten staan. Blij dat ik het zonder te vallen gehaald heb. Elke stap was een berekende gok. Dus ook mijn concentratie-vermogen stond twee uur lang in overdrive.
Ik rust uit en loop dan naar het toilethuisje. Het staat tussen 6 meter hoge bamboes. De deur hoef je hier niet dicht te doen, maar dan moet je ook je camera niet uitzetten. Terwijl ik op de troon zit komt er eenLemuur met twee babies op drie meter afstand in de bamboes zitten. Een baby heeft een wit koppie en het andere een bruin koppie.Een jongetje en een meisje. Ze hangen ieder aan een zijkant van hun moeder met hun armen over de rug van de moeder. Hun dunne lichaampjes en hun lange staart sluiten perfect aan op het lichaam van hun moeder.
Dan wordt mijn eten geserveerd. De mamma lemur volgt mij en ze gaat op de dakbalk zitten om te zien wat er op het menu staat. Steak met gebakken aardappeltjes en een tros Leeches. Ik pak de video en begin te filmen. Ze komt naar beneden en klimt op de tafel. Ik denk dat ze er met mijn tros leeches vandoor wil gaan dus die zet ik op de bank net buiten haar zicht. Ze is even verward. Waar zijn die leeches nu gebleven? Maar dan pakt ze de steak in haar bek en gaat er mee vandoor. Heh ….. roep ik verbaasd.You eat only fruit…….. ! Ze klimt snel in de boom naast het dak en er verschijnen twee jonge lemuren onder aan die boom. Het zijn twee jonge mannetjes, ik denk haar kinderen van vorig jaar. Ze wachten onder aan de boom. Af en toe valt er een klein stukje steak naar beneden. Dan valt er een groter stuk. Ik denk dat het de helft is van de steak. Het valt in het zand dus de kinderen moeten het eerst afvegen en ze snuffelen er vooral aan.
Intussen is de gids toegesneld en hij bestelt in de keuken een nieuwe steak. Ik vertel hem dat ik wel de leeches probeerde te beschermen maar niet de steak:“ I think they eat only fruit ?? “
“No, this is a female, they eat everything.”
Om zes uur gaat de zon onder en ik ga met de gids een nachtwandeling maken. Het is een vlakke route net achter het strandje. Na een paar meter zien we al een gecko aan een tak gekleefd. De onderkant van zijn lichaam is lichtblauw of lichtpaars en bijna transparant. Hij heeft zuignappen aan zijn vingers en tenen. De kop lijkt op de kop van een krokodil. De ogen zijn heel groot en steken boven de kop uit. De gele oogbollen hebben een verticale spleet als pupil,, ook net als een krokodil. Aan de rugzijde is ie gecamoufleerd met gekartelde vormen en een huidskleur die op de tak lijkt waarop hij zit. Ze kunnen ook hun huidkleur veranderen net als kameleons maar gecko’s zijn toch een andere soort. Zijn lichaam is 20 centimeter lang en de staart is ook zoiets. Wat een bijzonder dier !
Een paar meter verderop zit een roze kikker. Hij heeft een vrij stompe kop en een gedrongen lijfje.
Vijftig meter verder zit nog zo’n zelfde gecko. Nu kan ik iets betere foto’s maken.
En nog vijftig meter verder hangt een vleermuis op ooghoogte aan een tak. Hij heeft de kleur en de oren en de neus en de ogen van een hollands varkentje. Alleen de neus is meer stomp. Zo’n soort vleermuis heb ik nog nooit gezien.
Dan zien we twee keer een mouse-lemuur. Het is de op een na kleinste soort lemuur. De eerste zit te ver weg maar bij de tweede kunnen we dichterbij komen. Hij kijkt net in onze richting. Hij lijkt meer op een soort goudhamster met aan de buikzijde nog iets lichter van kleur, bijna wit.
Dan komen we aan het eind van dit pad. We lopen via het strandje terug. Het strandje is maar 900 meter lang. De rest van het eiland is ontoegankelijk door hele steile rotsen en dichte jungle.
Terug bij het kampje ga ik mijn muskietennet ophangen onder het afdak en mijn matrasjes op de grond uitspreiden. Het muskietennet is zo groot dat het ook de grond kan bedekken.
Met het geluid van de golfjes op het strand op nog geen tien meter van mijn bed val ik heel snel in slaap.
Boottocht rond het eiland
Ik heb goed geslapen onder mijn tentje van het muskietennet. Meer heb je hier niet nodig: een afdakje tegen regen en een muskietennet. Ik ben heel vroeg wakker en ik luister naar de geluiden van de natuur. Dan rol ik mijn “tent” op.
Ik loop met mijn spullen naar de picknick tafels.
“Are you ready for breakfast” vraagt de gids ? Koffie in een kleine thermos, twee broodjes en een gevulde omelet. De tweede waterfles. Na het ontbijt vraag ik of we vanmiddag ook een rondje om het eiland kunnen varen voordat we terug gaan. De gids gaat bellen. Het zal erg heet worden in de namiddag dus het is beter als we eerst gaan. De boot zal straks al komen en ik moet alleen iets bijbetalen voor de extra benzine. Ik ga intussen snorkelen bij het eind van het strandje. Er zijn hele grote koraalformaties maar het water is troebel en ik zie bijna geen vissen. Dit is te dicht bij de grote rivier van het vaste land, maar wel hoopgevend dat de koralen zo groot zijn.
Een uur later komt de boot aanvaren met drie mensen aan boord. De eigenaar en zijn vriendin zijn ook meegekomen. Zij stappen uit.
De gids en ik en de manager en ook de beheerder van het park stappen aan boord. De beheerder heeft een vislijn bij zich. We varen in zuidelijke richting langs het eiland. Enorme basalt rotsen en ondoordringbaar oerwoud torenen honderden meters boven ons uit.
In de verte zien we veel beroering in het water. Bonito’s jagen op een school kleine visjes. De beheerder zet meteen zijn vislijn uit en heeft ook meteen beet. We moeten met de boot achteruit varen om de Bonito te volgen want hij trekt harder dan je met de vislijn alleen kan tegenhouden. Het gevecht duurt tien minuten en dan breekt de Bonito vrij van de haak. Het was ook maar een heel klein kustvisje met een hele kleine haak.
We varen rond de zuidpunt van het eiland en dan via de oostkust naar het noorden.
Rondom zie ik grote koraalformaties in het water. Het water is hier helderder dan aan de andere kant maar nog niet echt geweldig. We maken nog een stop bij een strandje van vijf meter waar we net in het water kunnen uitstappen. Er is een enorme boom die een dichte schaduw geeft maar ik ga eerst nog een keer snorkelen. Ik hou mijn kleren aan en mijn hoed op.
Ook hier valt het snorkelen nog tegen en we varen verder. We passeren een reiger-kolonie. Honderden witte reigers nestelen in de bomen hoog boven ons uit.
Dan varen we rond de noordpunt van het eiland.
We gaan nog een keer aan land bij een groot rotsblok waarin allerlei namen gekerfd zijn. Het wordt Beach Hollandais genoemd. De namen zijn van Hollanders die hier precies 400 jaar geleden geland zijn. In 1626 zegt de inscriptie. Grote ingekerfde hoofdletters uit die tijd. Even kijken of ik de namen herken, maar nee, het is teveel begroeid.
We stappen weer in en dan varen we terug naar het kampje.
Dan opeens heeft de beheerder toch nog een vis gevangen. Het is een makreel van veertig centimeter.
We zijn weer terug bij ons kampje. De manager gaat mijn lunch klaarmaken. Twee grote moten makreel, gebakken in uitjes en met tomaat en witte rijst. Dat is nog eens verse vis. Heerlijk. Ik laat een kwart over zodat hij er zelf ook van kan genieten.
Na de lunch zien we nog een kameleon. Dangaan we met zijn allen terug in de boot en we varen in een uur tijd terug naar de rivierhaven.
We gaan in een restaurantje een fles CocaCola drinken en de manager blijft bij onze bagage terwijl ik met de gids in een TukTuk eerst naar de bank rij om geld op te nemen en dan terug om de het resterende bedrag aan de booteigenaar te betalen.
Ik check in bij een ander hotel, dat veel comfortabeler is, maar niet zo mooi gelegen aan zee. Een prachtige nieuwe bungalow met een luxe badkamer en warme douche. Alles werkt. Goede verlichting en heel schoon. Een heerlijk opgemaakt bed met een goede nieuwe matras. De Madagassische eigenaar en zijn vrouw hebben 25 jaar in Parijs gewoond en gewerkt. Op een hectare grond langs de rivieroever hebben ze een gebouw gezet voor feesten en partijen, met een hele grote keuken en een 14 bungalows. Alles is nieuw en perfect geconstrueerd met dure materialen en afwerking. Gemanicuurde tuinen en honderden sierplanten in bakken.Het kost twintig euro per nacht inclusief ontbijt. Ik ben wel even toe aan wat luxe.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 10
[visitorCount] => 124
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/706_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => twee-dagen-jurassic-park-nose-mangabe
)
[7] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110679
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-12-02
[photoRevision] => 0
[title] => Dertig uur reizen naar het noorden.
[message] => Wat een avontuurlijk land
Om half drie gaat mijn wekker af en om drie uur loop ik met twee tassennaar de weg voor het hotel. Ja, daar komt de Tuk tuk aanrijden. Het is niet ver naar de haven, maar ik ga toch liever met de scootertaxi dan dat ik met mijn bagage in het donker moet gaan lopen. De Tuk Tuk was besteld door een receptioniste van Melissa. We rijden meteen naar de boot. Ik ben een van de eersten, maar een halfuur later stappen er toch wel 30 mensen aan boord. De bagage van de passagiers en de vracht is dan ook al aan boord gedragen door een vijftal heel hard werkende porters. De boot is ca 35 meter lang en 6 meter breed. De krachtige motor start vlot en om kwart voor vier varen we de haven uit en de zee op. Richting het westen, naar het vaste land van Madagaskar.
Om vijf uur wordt het licht. We varen naar een riviermonding. Er ligt een zandbank voor en de boot stuurt er omheen totdat ie bij een gedeelte komt waar net voldoende water staat om er overheen te gaan. Ik voel hoe de kiel door het zand sleept. Dan varen we op de rivier. Langs de oever lopen mensen en er liggen piroques en iets verder staan ook huizen. We meren af langszij een andere boot van Melissa-expres die al aan een houten steiger ligt. De passagiers stappen aan wal en de porters gaan weer heel hard aan de slag om de bagage van de boot af te halen. Als mijn bagage arriveert staat er al weer een andere porter klaar om het verder te brengen. Aan mijn rolkoffer heb ik niks want hier is alleen zand en houten steigers. We lopen het dorpje in. Daar is wel een geplaveide straat. Er staan een paar lokale bussen en minibussen. De bus van Melissa staat vooraan. De bagage wordt op het dak van de bus gehesen en onder een afdekzeil vastgesjord.
Deze expressbus rijdt in een keer naar de grote havenstad Tamatave. Dat is wel 7 uur rijden. Maar ik ga niet verder mee dan Foulpointe. Dat is 4 uur rijden. Dus mijn bagage gaat niet op het dak maar achterin de bus, waar ook een bagagebak is. Ik koop intussen nog een paar cakejes en twee kuipjes yogurt erbij. Gisteren had ik al een flesje citroenlimonade en een stuk bananencake en een reep Madagasische chocolade gekocht. Dat was mijn ontbijt toen ik wakker werd.
De bus vertrekt en we rijden door een prachtig landschap. Ik heb veel tijd om te kijken wantde weg is zo slecht dat we misschien een gemiddelde snelheid van 30 kilometer per uur halen. Overal zitten er grote gaten in het asfalt en diepe kuilen. Hier hoeven ze geen verkeersdrempels te maken! Toch wordt de weg op een paar plekken “verbeterd”, maar daar duurt het oponthoud pas echt lang want er is geen alternatieve route en de het verkeer moet steeds wachten om de machines de gelegenheid te geven een kwartiertje te werken. Als je in Madagascar haast heb ben je het beste af met een scooter of motorfiets. Maar als je veel wil zien moet je gaan lopen.
Langs de weg liggen kleine dorpjes met net zulke simpele huisjes van palmblad als ik eerder beschreven heb. Maar wat een natuur! Enorme vruchtbomen, knalgroene rijstakkertjes, grote kokospalmen, uitzichten op zee en het prachtige strand. De lecheebomen zijn nu rijp. Het zijn hele grote bomen, tot wel 40 meter hoog, de duizenden rode leeches hangen in trossen.
Ik zie diverse keren vissers met een ringnet vanaf het strand vissen. Er zijn scholen sardines die belaagd worden door grotere roofvissen. De roofvissen drijven de sardines naar het ondiepe water van het strand zodat ze niet verder kunnen vluchten. Door al die jagende en vluchtende vissen komt het water in hevige beroering. Zeevogels zien dat en storten zich vanuit de lucht op de sardines. Als de vissers dat zien hollen ze het strand op en ze gaan met een bootje een heel lang net achter de school vissen om trekken.Als het net is rond gevaren zit de hele school vis, groot en klein gevangen.
Dan wordt het net langzaam aangetrokken door de vissers die op het strand aan de beide uiteinden trekken. Dat is zwaar werk. Aan iedere kant van het net staan wel vijf man te trekken.
In het begin hebben de vissen nog niks in de gaten want de roofvissen zijn op jacht en de kleine visjes zijn op de vlucht voor de roofvissen.
Vanuit de bus zie ik twee keer een flink aantal grote vissen op een stapel liggen. Ik zie een stapel van minstens 25 vissen van 80 centimeter tot een meter lang. Daarna nog een stapel van naar schatting 50 vissen van ca 60 centimeter lang. Er gaat een geroezemoes van opwinding door de mensen in de bus als ze zoveel vis bij elkaar zien. Ik zie op andere plaatsen op het strand ook nog vissers bezig met het uitvaren of het binnentrekken van zo’n net, dus er zit nog veel meer vis “op de kust”.
Om 11 uur rijdt de bus Foulpointe binnen. Het is een klein stadje met nog een paar geasfalteerde straten. Bij een zandweg stopt de bus en stap ik uit. Er wordt een fietsricksha aangeroepen en daar stap ik in. De ricksha loopt een paar keer vast in het zand en dan moet ik uitstappen en meelopen totdat we hem weer op hard zand hebben getrokken.
Dan rijden we een landengte of zandbank op waar twee schepen van Melissa aangemeerd liggen. De passagiersboot en ook een ferry waar auto’s en ook grotere voertuigen op kunnen. Er liggen ook twee schepen op de oever. Eentje ligt nog op opblaasbare rolkussens waarmee hij in het water gelaten wordt. Hij zit met een sterk touw vast aan een vrachtwagen.
De MelissaExpress is een flink groot schip. Ik denk minstens 50 meter lang en 12 meter breed. Er is een ruwhouten loopbrug gemaakt om aan boord te kunnen zonder door het water te waden. Maar het is pas 11 uur en ze is gepland om 16:00 te vertrekken. Er zijn een paar banboestalletjes waar je wat kunt eten en drinken. In een ervan zit de ticketmaster van Melissa. Mijn bagage wordt gelabeld en aan boord gebracht.
Ik vraag waar ze het lekkerste koken en dat blijkt, geheel toevallig, het restaurantje te zijn waar we zitten. Wat kunt u maken? Als eerste noemt ze kip in saus met rijst dus dan bestel ik dat. Het is inderdaad heel lekker. Met Madagassische stevige rijst. Een fles koud bier erbij kan ik nu wel doen. Ik moet nog minstens vijf uur wachten. Er staat wel veel wind. Ik hoop dat de boottocht veilig zal zijn. Ze zeggen dat het minstens 16 uur varen is. Aankomst morgen in de loop van de ochtend.
Er komen een paar vrachtwagens die goederen brengen voor de boot. Dan ook minibusjes enparticuliere auto’s die passagiers brengen. Uit een bestelbusje worden zes grote bloemstukken gehaald en naar de boot gebracht. Dan komt er nog een grote charterbus aanrijden met wel vijftig passagiers. Om half vijf beginnen ze de nummers af te roepen die ze op de tickets hadden geschreven. Ik heb nummer 119. Ik denk dat er zo’n 200 mensen aan boord gaan.
Er staan stoelen in dubbele rijen van vier. Op het bovendek liggen ook nog een aantal slaapmatten. Ik denk dat er voor 350 passagiers plaats is.
Om half zes gaan we echt varen. De wind is dan al iets afgenomen. Maar de golven zijn nog wel behoorlijk. De boot vaart er recht tegenin. Het water slaat aanbeide kanten omhoog maar op een enkele keer na blijven de gangboorden droog. Het is nu helemaal donker en we varen dus in Noordoostelijke richting, tegen de wind in. Rond middernacht voel ik nog nauwelijks golven. Dat betekent dat we in de luwte van Ile Saint Marie gekomen zijn. Rond half vier krijgen we opnieuw golven, dus we zijn Ile Saint Marie gepasseerd. Het duurt maar een uur en dan varen we opnieuw rustig water in, het schiereiland van Masoala beschermt ons tegen de wind en de golven van de Indische oceaan.
Het wordt weer licht. Ik kan nog nergens land zien. Deze Golf D’Antongill is heel groot. Als ik eindelijk een contour van land links en rechts zie denk ik dat de Golf hier wel 100 kilometer breed moet zijn. Vooruitkijkend zie ik nog steeds niets. Dan zie ik voor het eerst in mijn leven vliegende vissen. Ze spingen echt uit het water en met hun lange borstvinnen vliegen ze ervandoor. Sommigen vliegen wel honderd meter of meer voordat ze weer in het water duiken. Sommigen blijven met de punt van hun staart het water raken en veroorzaken dan een spoor van kleine waterkringen. Maar ze kunnen ook helemaal los komen van het water en wel een halve meter hoog vliegen. Om tien uur passeren we een paar kleine eilandjes. Dat is een beschermd natuurgebied. Ik zie ongerept oerbos op een berg van rotsen. Een meneer vertelt dat er niet gekapt en niks geplant of geoogst mag worden. We passeren de eilandjes en we komen dichter bij de oever van het vaste land. Het blijkt dat we een rivier moeten opvaren maar er ligt een zandbank voor. De boot keert en met de motoren in achteruit graven de schroeven zich een weg door de zanderige bodem. Het gaat heet traag maar we krijgen hulp van golven die op de zandbank beuken. Ze tillen het schip steeds iets op en zo ploegen we ons een weg over de ondieptes. Na ca een half uur lijkt het of we weer iets meer water onder de kiel hebben. De boot keert weer en vaart dan richting de mond van de rivier. Hij loopt nog een paar keer vast. Als er wel voldoende water staat vaart ie met veel snelheid om zich zo een sleuf te kunnen boren door de ondieptes.
Ik heb nog nooit zo gevaren. Het doet me denken aan een ijsbreker. Een mevrouw met haar dochter die wat engels spreekt, vertelt dat ze de stad hebben verplaatst omdat de oude riviermond helemaal dichtgeslibd was. Daarom varen we nu over deze rivier naar binnen. Maar ook hier gaat het nog maar net.
Ook op de rivier loopt de boot nog diverse keren aan de grond en hij moet veel gas geven om zich een weg te kunnen boren door de zanderige bodem heen. De rivier wordt zo smal als een kanaal en de boot werpt grote golven op de oevers. Een familie ganzen die daar stond krijgen het even moeilijk.
En dan arriveren we bij de bootjetty. Er liggen twee barges. Dat zijn stalen duw- of trekbakken met een platte bodem en rechte wanden. Daar kun je veel in laden terwijl de diepgang maar weinig toeneemt.
Onze boot legt aan en de mensen gaan van boord. Het is drukkend warm. De porters werken verschrikkelijk hard om alle persoonlijke bagage, maar ook de talloze bundels met goederen en een aantal motorfietsen en fietsen van de boot af te halen.
Onder een golfplaten afdak is een houten plankier waarop de bagage wordt neergezet. De mensen staan eromheen en worden door een touw verhinderd dichterbij te komen. Als iemand zijn bagage herkent mag ie die meenemen naar de deur. Bij de deur zit een man die de persoonsnamen op labels vergelijkt met de namen die op zijn passagierslijst staan en met de tickets die de passagiers laten zien. Dan zie ik dat ook de bloemstukken uit de boot worden gedragen. Daarna een doodskist met een witte doek erover. Op zes sterke schouders. Er zijn wel vijftig mensen die een stoet vormen. Ik zie een paar vrouwen huilen dus dit is geen Famadihana maar een eerste begrafenis.
Het duurt heel lang voordat mijn bagage uit de boot komt. Ik was natuurlijk ook de eerste wiens bagage aan boord ging.
Vanaf hier vertrekken er ook boten naar andere bestemmingen. Ik maak gauw een foto van het uithangbord.
Ik rij met mijn bagage in een TukTuk“de stad” in. Aan weerszijden staan huizen in georganiseerde woonblokken met zijstraten en daar weer zijstraten van. Net als een woonwijk ergens anders in de wereld.Maar er zijn alleen zandwegen met kuilen en gaten. Na een half uur hobbelen en slingeren komen we uiteindelijk we bij een hoofdstraat die geasfalteerd is.
We zijn op zoek naar een geschikte accommodatie. Ik wil niet in een luxe toeristenhotel zitten, maar ergens tussen de gewone mensen. Wel rustig slapen maar toch veel te zien.
In het centrum zien we twee motels. Rijtjes bungalowtjes aan een parkeerplaats. Dan kijken we bij een tuin achter een huis. Ook daar staan rijtjes bungalows in de volle zon er is geen electriciteit. Dan rijden we door naar het strand. Er is een lokaal restaurant daar in een soort tuin van ongeveer een acre (100x40 meter). Er staan stoelen en tafels en loungezitjes. Er zijn speel- en klimrekken voor kinderen en mooie planten en bomen. Het is direct aan zee met een smal stuk strand. Ze hebben er ook drie houten huisjes. Er lopen wat kippen en parelhoenders en een hondje, er staan kokosnoot bomen. Orchideeën groeien op de bomen en er staan andere bloeiende planten. Dat lijkt me de juiste plek. De huisjes kosten vier euro per stuk. Zou ik het wel goed begrepen hebben? Ik zal wel zien. Ik neem het eerste huisje.
Er komt steeds meer wind en het wordt regenachtig. Het lijkt me dat de wind nu uit het zuidwesten komt.
Ik bestel een poisson grillee met rijst en een fles bier. Het is een flinke stekelbaars en heerlijk klaargemaakt. Even bijkomen van deze indrukwekkende reis. Drie en dertig uur onderweg en weinig geslapen. De volgende keer moet ik assertiever zijn in het claimen van minstens drie stoelen om te kunnen liggen, of ik moet tussen de families op het bovendek gaan liggen. Of zou daar het begrafenis gezelschap gelegen hebben? Ik ben wel goed een eind van de motorruimte weggebleven maar toch wordt het in zo’n stalen schip nog heel warm. Ik had een stoel aan de raamkant.
Nou ja. Ik ga douchen en schone kleren aantrekken en dan nog meer relaxen op een van de zitjes met loungestoelen. Er zijn nog drie madagasische stellen met kinderen, die hier eten en drinken en spelen. Het is zaterdag.
In de namiddag bestel ik een jus naturel. Ze brengen een hele liter voor een prijs waar ik eerder een glaasje voor kreeg. En goed gekoeld en heerlijk vers gemaakt van rijpe zoetige citroenen. Ik bestel er een bord gebakken aardappeltjes bij en dan eet en drink ik dat samen met de mensen die hier werken. Ze vinden het leuk om een praatje te komen maken en met een beetje engels en frans en een glaasje jus en wat te eten erbij gaat dat heel relaxed.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 11
[visitorCount] => 166
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/246/480_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dertig-uur-reizen-naar-het-noorden
)
[8] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110609
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-25
[photoRevision] => 0
[title] => Bezoek Middelbare School, levend voedsel, burgemee
[message] => De middelbare school, levend voedsel en de burgemeester.
Na het ontbijt lopen we opnieuw het dorp in. We stoppen bij diverse huizen en winkeltjes met een praatje hier en een groet daar. Ik zie een paar grote zakken met 50 kilo rijst liggen. Import uit India. Het is witte rijst en kost 65 eurocent per kilo. De dorpelingen eten drie keer per dag rijst. Ik vraag wat de rijst in het restaurant kost. Dat is rode rijst van Madagaskar zelf. Het vliesje is roze/rood. Dat is de kwaliteit die de Madagassische toeristen willen. Het kost 4 Euro per kilo.
Ik vraag me af of deze rijst uit India de genetisch gemodificeerde rijst van Monsanto is. Die kan niet meer zelf ontkiemen en daardoor niet door de boeren opnieuw uitgezaaid worden. Ze moeten voor iedere zaaiing nieuwe gepatenteerde rijst van Monsanto kopen of lenen dus zijn ze levenslang afhankelijk. (Monsanto zit in Bleiswijk heh.)
Ik vraag me ook af of er dan nog wel voedingswaarde in die rijst zit als er geen kiemkern meer in zit, geen leven. De rode rijst van Madagaskar zelf is in ieder geval heel lekker en voedzaam.
We lopen verder en we komen bij de Middelbare School. Er zijn drie stenen gebouwen. Er heerst een stilte, want er wordt hard gewerkt. De adjunct-directeur komt aanlopen en daarna de directeur. Er zijn 314 leerlingen hier. Er is een eerste klas, klas twee A en twee B, en een derde klas. Ik wordt naar iedere klas geleid en ik hou een praatje voor de leerlingen en de leraren. In de ene klas wordt wiskundeles gegeven en in de andere klas Madagassisch en in de volgende klas Engels.Twee leraren spreken goed engels. Ik vertel iets over Nederland, hoe het gelegen is aan zee en aan de monding van de Rijn, die uit Zwitserland komt en dan tussen Duitsland en Frankrijk stroomt. Dat daardoor Nederland de grootste haven van Europa heeft. Per dag passeren er 10.000 containers, per jaar 3,5 miljoen.En nog veel en veel meer goederen die niet in containers vervoerd worden. Na aankomst over de zee moet dat verder vervoerd worden. Door al die business heeft het ook de grootste luchthaven van Europa.
Ik vertel van mijn eigen professor in de Taalkunde Dr. Anceaux die 17 talen sprak. En toen ik hem vroeg hoe en waarom zei hij: “omdat ik het leuk vind en het wil.”
En ik vertel dat er op de hele planeet ook nu nog 6000 talen gesproken worden. Maar sommige talen worden door heel veel mensen gesproken zoals Engels en Chinees, terwijl er ook talen zijn met nog maar een paar honderd sprekers.
Ik probeer hun wetenschappelijk bewustzijn te openen door hen te vragen waar dat geheugen voor talen eigenlijk zit. Hoe kan het zijn dat ik na bijna 60 jaar nog iets herinner van wat ik als 12 jarig kind geleerd heb ? Dat is een van de grote vraagstukken van deze tijd. Misschien dat hun generatie het antwoord kan vinden. De computerdeskundigen zijn bezig met machines die talen kunnen spreken: kunstmatige Intelligentie. Maar waar zit het geheugen van levende wezens, natuurlijke intelligentie ?
De school heeft moderne electriciteit met 220 Volt via zonnepanelen en batterijen en Victron omvormers. Maar alleen de directeur heeft een computer en een scanner en een printer. Er zijn geen tablets of laptops.
Dan nemen we afscheid. Op het schoolplein wordt gevoetbald. Ze kennen geen Nederlandse voetballers. Er wordt geen basketbal en geen volleybal gespeeld. Volgens de directeur wordt er wel aan atletiek gedaan. Ik had gelezen dat Madagaskar wereldkampioen Petanque is (jeu des boules) en Frankrijk daarin steeds verslaat. Ik denk dat ze ook heel goed zouden kunnen zijn in Tennis en in Golf als deze sporten hier bekend zouden worden.
We lopen terug via de BesaBesa pers. Ik koop er nog een liter. Die nemen we mee in een plastic fles om in de koelkast te doen.
Als we terugkomen bij het restaurant ga ik even afkoelen en afdouchen en dan wordt het eten geserveerd in een van de paviljoentjes. Inkvisstukken in currysaus met rode rijst en kokos en met BesaBesa. Het valt me opnieuw op hoe rijk van smaak die drank is. Het zit barstens vol met gistbacterien en is dus springlevend. Wat een sensatie als je het vergelijkt met de “dode” dranken die wij tegenwoordig consumeren.
Vroeger werd er in heel Europa alleen zelfgemaakt bier gedronken, waar dus ook de gisting nog aan de gang is, en zelfgemaakte wijn. Ook in deze rode rijst van Madagaskar zit nog alle kiemkracht. Maar het prijsverschil heh ?
Ik denk dat je al heel goed kan leven van alleen deze rode rijst en deze BesaBesa drank. Maar er is zoveel meer. De cassave en de aardappelen en de zoete aardappelen en de broodvruchten ( fruit de pain) zijn heerlijk.
De zoete rijpe vruchten die overal aan de bomen groeien, de kokosnoten die je kunt drinken en eten en olie van maken. Het gevarieerde eten dat dagelijks vers uit de oceaan komt.De scharrelkippen en hun eieren, de ganzen en af en toe een Zebu als het feest is. Wortelen, boontjes, uien, komkommers en tomaten en knoflook, het groene blad van de cassave, kool en sla, paprikas en aubergines. De talloze specerijen die hier groeien en die vers gegeten worden, enz enz. Het is allemaal vol voedingskracht en heel gezond. Ik hoop dat het de regering van Madagaskar zal lukken om de junkfoodindustrie buiten de deur te houden. Gelukkig dat ze nog traditionele banden hebben met Frankrijk en Italië waar ze ook niet van junkfood houden.
Laat in de namiddag ga ik nog een keer mee met de eigenaar van het restaurant. Hij moet iets bespreken met de Chef de Village. Er is een administratie gebouwtje op een kilometer lopen. De Chef komt ook aanlopen en de mannen praten samen op de veranda van het kantoor. Als ze klaar zijn maak ik kennis met de Chef. Het lijkt me een hele vriendelijke man. Hij spreekt een beetje engels. Hij vertelt dat er totaal 102.000 bewoners zijn in de dorpen waar hij chef over is. Ik had geen idee dat het zoveel mensen zijn. Dat is evenveel als in de Gemeente waar ik woon. Maar toen ik een gesprek met onze burgemeester aanvroeg lukte het mij niet om door het cordon van -meest vrouwelijke- secretarissen en assistenten heen te komen. Hoeveel “ bestuurders” zijn er eigenlijk?Je gaat je dan toch afvragen waarom, heh?
Dan lopen we terug. Het is drukkend warm. Onderweg is er nog een vrouw die versgeroosterde cashewnoten aanbiedt. Ongeveer twee ons en ze vraagt een Euro. Ik had ook al pinda’s gezien. Bij het restaurant laat ik de BesaBesa uit de koelkast halen. De vrouw van de eigenaar en ik drinken een flink bierglas vol en dan heeft zij trek in nog meer, maar ik ben nog voorzichtig dus ik hou op. De cashewnoten smaken er goed bij.
Ze hebben een emmer vol met takken met leeches op tafel staan en we eten er zoveel van dat ik daarna geen trek meer heb in eten. Hmm deze zijn lekkerder dan die ik van de week kocht. “Een andere boom”, zeggen ze.
Ik ga douchen en naar bed. Het is half acht. Nog even mijn verslagje bijschrijven
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 6
[visitorCount] => 407
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/704_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bezoek-middelbare-school-levend-voedsel-burgemee
)
[9] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110606
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-24
[photoRevision] => 0
[title] => Boottocht en ik drink BasaBesa
[message] => Boottocht en we drinken BesaBesa en ik eet Cigal
Na het ontbijt varen de eigenaar en ik met de motorboot naar het zuiden. We varen langzaam want het water is vol met ondieptes en zandbanken. Middenin staat een reiger met zijn voeten net onder water en er zijn ook al bosjes van mangroveplanten als kleine “eilandjes”. Ik vraag van wie de witte bungalow is die ik gisteren zag. Het is van Indiërs. Het is een vakantiehuis van een rijke Indiase zakenman.
We varen langs de begraafplaats van mensen uit het dorp. Ik kan een rijtje kisten zien staan op de oever van het schiereiland. Als er hier een begrafenis is of een Famadihana ceremonie komen de mensen met piroques hier naartoe varen. Dat is een heel eind peddelen.
Wij varen verder. Het is totaal een kilometer of vijf totdat we bij het einde van het schiereiland komen. Hier kunnen we de zoutwater lagune opvaren. In de verte zie ik de golven van de zee op het rif slaan. Ook hier is het water heel ondiep. We passeren vijf keer een piroque met vissers en we kopen een paar vissen van hen.
We gaan aan land op de punt van het schiereiland. De Bora-lodge heeft hier een stuk land in beheer. Het is van alle lage begroeiing ontdaan en keurig onderhouden. Alleen de grote bomen zijn blijven staan. Enorme casuarina’s en grote kokospalmen. Er groeit gras op het licht glooiende terrein. Het lijkt meer op een golfbaan. Er zijn vier tuinmannen aan het werk, maar er is geen restaurant of lodge waar we wat kunnen drinken. We lopen langs de oever, deels over de strandjes en een stukje door de tuin. Het water van de lagune is hier ook heel ondiep. In de verte zie ik nog wel vijf piroques met vissers. Als er eentje dichtbij langs komt peddelen blijkt die Cigals te hebben gevangen. Dat zijn een soort dieren die ik nooit eerder gezien heb. Ze lijken op krabben met een kreeftenstaart. Maar anders dan bij krabben en kreeften zitten hun acht pootjes helemaal onder hun dekschaal. Ze zijn lichtgeling van kleur met kleine lichtblauwe stippen op hun dekschaal. De ogen zijn tweezwarte ronde kraaltjes die in holletjes in het schild zitten. Rond de ogen is een cirkel van lichtblauwe stippen. De rand van het schild is getand met scherpe stekels net als de krabben hier hebben en net als de voelsprieten van de langoesten scherpe punten hebben. De visser heeft er een stuk of acht in een net. Het is bijna twee kilo. De eigenaar van het restaurant koopt ze. De visser brengt het net met Cigales naar onze boot.
Ik ga nog een stukje zwemmen. Het water is heel ondiep en er groeit alleen zeegras op de zanderige bodem. Driehonderd meter van het strand kan ik nog staan. Ik zie een paar hele kleine visjes maar verder niks. De wind is flink toegenomen maar we zitten hier in de luwte.
Dan lopen we terug naar de boot en we varen naar de overkant van de brakwater ingang. Daar op de vaste oever ligt nog een dorpje. Er ligt een wrak van een houten vissersboot die met een orkaan daar is terechtgekomen. Het was een zeewaardig schip van ca 15 meter lang. Er liggen ook een stuk of acht piroques aan een strandje.
We gaan aan land en lopen door het dorpje totdat we aan de weg komen. Daar is een barretje waar we een fles Coca-Cola bestellen met twee glaasjes. Het is Coca-Cola van de Madagassische Star Company. Het barretje heeft geen koelkast. Ik vraag wat de mensen hier traditioneel drinken voordat er bier en Coca-Cola naar het eiland kwam. Het is een drank gemaakt van het sap van suikerriet. Het heet BesaBesa Het wordt nog steeds gemaakt.
We gaan terug naar de boot en we varen tegen de straffe wind in terug. Er staan veel korte golven en de boot neemt flink wat buiswater over.
We zijn om twee uur terug in het restaurant. Er zijn vandaag geen dagjesmensen gekomen.
Er wordt een gebakken vis geserveerd en ik ga mijn iPhone opladen en het zoute water uit mijn kleren wassen.
Om half vijf vraagt de eigenaar of ik zin heb om BesaBesa te proeven. We lopen het dorp in en we gaan bij diverse huizen langs. Er is nergens BesaBesa te koop. Ik vraag wat ze hier dan wel drinken. Een oudere vrouw zegt dat ze meer van Pastis houdt. Of ik een glaasje voor haar wil kopen. Het kost 40 Eurocent. Ik bestel een glaasje Pastis voor haar. Ze drinkt het zonder water.
We lopen verder. Er wordt hier gewerkt aan een fundament voor een nieuw kerkgebouw. Het oude gebouw staat er nog. Het is van hout en palmbladeren. Het werd door een zware storm vijf jaar geleden zwaar beschadigd en daarna alleen opgelapt. Het oude gebouw was betaald door de katholieke missie in Frankrijk, maar het nieuwe gebouw moeten de dorpelingen zelf betalen.
Uiteindelijk komen we bij een paar huisjes waar de suikerrietpers staat. Het is een hardhouten boomstam van vijf meter lang. Hij ligt aan de uiteinden ondersteund. De zwaarste kant steunt op een zwaar houtblok waarin een sleuf is uitgehold. De andere kant steunt op een sterke tak die in het midden is doorgebogen of van nature krom was. In de stam zelf zijn een paar stokken van hout als handgrepen gestoken en daarmee kan de stam heen en weer gerold worden. Door de kromme tak keert hij steeds weer terug naar een ruststand in het midden. De man die de pers bedient grijpt met zijn linkerhand stukken suikerriet van een stapel. De stukken zijn dertig centimeter lang. Met zijn rechterhand grijpt hij de handvatten en rolt de stam heen en weer. De stukken suikerriet worden een voor een op het houtblok met de sleuf gelegd terwijl de stam heen en weer eroverheen rolt. Zo wordt het riet gekraakt en geplet terwijl het sap via de gleuf in het houtblok naar een klaarstaande plastic emmer geleid wordt. Als het eerste stuk suikerriet driemaal onder de pers geweest is wordt er een tweede stuk bijgelegd. Als dat ook geplet is komt er een derde stuk bij. Dan wordt het bundeltje van de geplette stukken nog een paar maal gedraaid en verder geplet totdat bijna al het sap eruit is. Achter de pers ligt een grote stapel uitgeperste stukken suikerriet. Die worden weer gebruikt bij het aanplanten van bomen als een structuurverbetering in het plantgat. Verschillende kubieke meters van zulke uitgeperste stengels liggen achter de pers.
We gaan naar de huisjes naast de pers.
Er worden een paar stoeltjes gebracht en ik wordt geadviseerd om een liter BesaBesa te kopen. Het kost een euro per liter. De restauranteigenaar drinkt zelf niet mee, maar twee andere mannen wel. Ik drink een glaasje. Het zijn kleine limonadeglazen. Je kunt hier Besa Besa kopen die vier dagen gefermenteerd is of vijf dagen of zes dagen. Daarna is het niet meer goed. Ik drink de BesaBesa van vijf dagen. Het is licht alcoholisch, misschien 4 procent. De oudere versie wordt wel 10 procent. Het smaakt verrassend lekker. Het heeft niet een enkele smaak zoals een industriële drank maar er zijn meerdere smaken die elkaar afwisselen zoals bij oesters ook het geval is. Er zit zelfs een lichte rooksmaak in. Waarschijnlijk van de overal aanwezige houtvuurtjes. De liter gaat snel op en ik bestel er nog een liter bij. Ook daarvan neem ik zelf een enkel glas en de mannen drinken de rest. Als we teruglopen voel ik van de alcohol niks. Om dat te bewijzen “marcheer” ik even heel strak en dat vinden ze vreselijk leuk, dus doe ik het nog een keer
Terug bij het restaurant wordt er een Cigales geserveerd en ook een kleinere langoest. Alleen gesauteerde groenten erbij want ik heb gezegd dat ik veel te dik wordt hier. De Cigales smaakt net als de Langoest en ziet er van binnen ook net zo uit. De staart is gevuld met wit spiervlees en in de kop is niets eetbaars. Het lijkt van binnen dus op een garnaal, maar dan veel groter.
Er is slecht weer op komst. Ik hoor het al onweren. S’nachts begint het flink hard te regenen en ik sta op om het wasgoed van de lijn te halen en om het binnen op te hangen. Dan val ik weer in slaap.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 7
[visitorCount] => 91
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/696_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => boottocht-en-ik-drink-basabesa
)
[10] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110599
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-23
[photoRevision] => 0
[title] => Bezoek aan de dorpsschool.
[message] => Op bezoek bij de dorpsschool: kleuterschool en lagere school.
Na het ontbijt loop ik met de eigenaar van het restaurant naar de dorpsschool: de lagere school. Er zijn drie gebouwen. Het eerste gebouw is van hout en palmbladeren net als de meeste huizen in het dorp. Daarin zijn drie klaslokalen: eentje voor kinderen van drie jaar oud en een voor kinderen van vier jaar oud en een voor kinderen van vijf jaar oud. Er hangen tekeningen aan de wand. In het klaslokaal voor de vijf-jarigen zie ik ook een stapel schriftjes. De andere gebouwen staan iets verder en ze zijn van steen. Daarin zijn klaslokalen voor kinderen van zes tot dertien. De directrice komt aanlopen en geeft mij een rondleiding. Er zijn totaal 234 kinderen op deze school. Overal staan de houten raamluiken open. Er zijn geen glazen ramen, zoals ook nergens in de huizen in de dorpen glas in de ramen zit. Ieder klaslokaal heeft zijn eigen deur naar buiten, dus niet naar een gang. Ik moet aan mijn eigen lagere school denken, met holle ruimtes aan een gang met gesloten deuren. Ik wilde altijd naar buiten. In elk lokaal wordt lesgegeven. Ook Franse les, maar geen Engelse les . Thuis spreken de kinderen Madagassisch. Ik vertel dat overal in de wereld nu Engels als tweede taal wordt geleerd. De leraren zeggen dat ze het Engels heel moeilijk vinden en dat het pas in het voortgezet onderwijs wordt gegeven. Zouden ze niet al een beetje ermee kunnen beginnen? Jongere kinderen leren gemakkelijker en de leraar kan misschien in de avond of vroege morgen even iets voorbereiden en het zo ook zelf leren. Met een paar woordjes tegelijk. Ik hoor ook dat de salarissen van de leraren niet uitbetaald wordt. Vorige week hoorde ik dat er een staking was geweest van leraren in de hoofdstad. Of dat ook daarover ging weet ik niet.
Na onze rondgang langs de lokalen gaan we terug naar de speelplaats van de pre-school. De allerkleinsten van drie jaar oud gaan buiten spelen. Ik herken een paar kinderen die ik zondag in het dorp heb gezien. Ze gaan spelen op het schoolplein. Net als overal in het dorp is er alleen zandgrond. Ze spelen hier dus niet in een zandbak, er is alleen maar zand. De kinderen zijn aan het tekenen in het zand en ze graven en ze bouwen zandheuvels. Er is geen speelgoed, alles met handen en voeten. Door je teenslippers als een slee te gebruiken kun je ook spelen dat je met een auto rijdt. Als je de slippers met zand vult heb je een vrachtwagen. Ik zie nergens “speelgoed” zoals wij dat kennen. Maar ze zijn wel heel leuk bezig en ik zie nergens een spoor van afgunst of willen hebben of ruzie om Iets te bezitten. Ze dragen een schooluniform dat bestaat uit een wit t-shirt en een rode broek. Of gewone kleren, met een roze soort van over-hemd. Het lijkt mij dat die “ overhemden “ door de school zelf verstrekt zijn. Ik denk dat de slippers ook deel van het school uniform zijn, want in het dorp en het bos loopt iedereen op blote voeten. Er zijn drie toezichthouders of onderwijzers op deze groep van ca 20 kleintjes. Als ik foto’s maak, en die aan hen toon, ontstaat er een gejoel en gedrang om ernaar te kijken. Daar maak ik dan nog meer foto’s van.
Ik vraag me af of deze kleintjes nu op school meer leren dan thuis bij hun ouders in het dorp. Ik denk ook aan hun ouders en aan de grootouders in het dorp die hun kinderen en kleinkinderen nu niet steeds zien.
En ook dat kinderen van verschillende leeftijden in klaslokalen van elkaar worden gescheiden in plaats van dat ze elkaar zien en van elkaar leren. De kleintjes gehoorzamen wel meteen om op te houden met joelen en dringen als ik ophou met het laten zien van de foto’s.
Ik maak nog een foto met de directrice en we gaan teruglopen naar het restaurant. Langs het “schoolplein” staat een rij hele grote oude mangobomen.
Er komt een man langsfietsen met een grote mand achter op zijn fiets. Een van de leraren koopt iets van hem. Ik hoor dat hij elke dag met groenten uit Le Ville hier naartoe komt fietsen.
Ik heb het warm gekregen in de volle zon en ik ga douchen. Dan is de lunch klaargemaakt. Het is octopus. De eerste keer dat ik dat eet. Omdat het zulke intelligente dieren zijn heb ik wat moeite met octopus te bestellen, maar nu wordt het voor mij neergezet en het is heerlijk. Mijn kamer is ook keurig schoongemaakt en met nieuw beddengoed. De lichtgroene lakens en kussenslopen hebben borduursels.
Na de middag wordt ik met een piroque nog een keer naar het strand gevaren. Er staat een straffe tegenwind en de piroque-man moet krachtig peddelen. Het lijkt mij heel zwaar, maar hij zegt dat het “pas grave” is.Hij doet dit elke dag. Ik ben best sterk maar dit zou ik toch niet kunnen. Hij zit achterop de punt van de piroque en peddelt met hele krachtige bewegingen. Er is geen roer dus om rechtuit te blijven varen wisselt hij slagen aan de linkerkant van de boot af met slagen aan de rechterkant. Ik ga op de bodem van de boot zitten om het iets gemakkelijker te maken: minder windvang. Deze piroque is best groot. Wel vijf meter lang en 90 centimeter breed. Hij is uit een enkele stam rood hardhout gehakt. De wand is niet dikker dan 2,5 centimeter. Er zitten wat spanten in die uit kromme takken zijn gehakt en er zijn vijf bankjes die ook de wanden uit elkaar houden. Er kunnen totaal wel acht passagiers tegelijk in. Zes mensen kunnen twee aan twee naast elkaar op drie bankjes zitten en nog een in de voorpunt en een achterin. De peddelaar zelf zit achterop. Als we aan de overkant zijn spreek ik af dat hij mij om vier uur weer komt ophalen.
Er staat veel wind op het strand. Ik ga een eind lopen in zuidelijke richting tot ik niet verder kan. Onderweg kom ik langs een grote witte bungalow. Hij staat net achter de eerste bomenrij op een verhoging met een stenen trap naar het strand. Ik zie er geen mensen.
Dan loop ik terug. In het midden van de ronding in de baai is iets meer beschutting tegen de noordoosten wind en het rif loopt er iets dichter langs de kust waardoor er minder hoge golven zijn. Ik ga even zwemmen en genieten van de wijdse stilte.Er is helemaal niemand. Om kwart voor vier begin ik terug te lopen en dan komt de piroque-man mij al tegemoet lopen. We varen het riviertje op dat door de mangroven slingert. Ik zie nu ook een zijriviertje en hij vertelt dat er een heel netwerk van zulke riviertjes is. Ze zijn helemaal natuurlijk ontstaan en het zijn geen uitgehakte kanalen. Het water is nog licht zout. Er zit veel vis en krabben. Ik maak weer een heleboel fotos.
Als we bij het restaurant terugkomen geef ik hem een extra tip en hij loopt meteen door naar zijn huis in het dorp. Zijn werkdag zit erop. Ik wacht tot het donker is en dan bestel ik een fles bier. Er wordt weer een Crabe Farcigeserveerd en het is heerlijk.
Dan ga ik douchen om het zout af te spoelen en naar bed. Ik val heel snel in slaap na zo’n bijzondere dag. Even na twaalf uur wordt ik wakker en dan schrijf ik dit verhaal. Het is nu half drie. Ik ga nog even een paar uur slapenwant om vijf uur wordt het alweer licht.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 11
[visitorCount] => 80
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/645_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => bezoek-aan-de-dorpsschool
)
[11] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110593
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-23
[photoRevision] => 0
[title] => Dansgroep komt voor een ceremonie
[message] => Een rituele zang- en dansgroep.
De hele nacht blijft het regenen en waaien. Ook nog de volgende morgen, zondagochtend.
Pas na negen uur trekken de regenwolken weg en komt er een zonnetje door. Maar de wind blijft stevig waaien uit het zuidwesten.
Voor het ontbijt hebben ze oliebollen voor mij gebakken.Ik wist niet dat ze die hier ook kennen. Ze smaken net als bij ons, alleen zitten er geen rozijnen of sukade in. Er komt ook nog een omelet bij en natuurlijk een kannetje met lekkere Madagaskar koffie. Koffiestruiken staan in alle tuinen. Ik krijg vier oliebollen. Ze zijn zeker bang dat ik af zou vallen.
Ik heb de keuze van wat ze drie keer per dag serveren nu helemaal aan hen overgelaten. Dat is het gemakkelijkste en ik hoop dat ik daardoor steeds het beste krijg van wat er op dat moment is.
De batterij van de IPhone kan ik steeds opladen in de keuken waar vier zonnepanelen van 250 Watt een lithium accu en twee grote vrachtwagen accu’s opladen. Daar draait ook een koelkast op. In off-grid en sustainable zijn de Madagassis ons ver vooruit. Ik gun ze van harte dat ze die voorsprong vast kunnen houden, hoewel ik mij zorgen maak over de hoeveelheid zwerfplastic en misschien ook motorolie en andere synthetische stoffen en geïmporteerde alcoholische dranken en junkfood.
De volwassen ganzen lopen nu ook weer vrij rond. Ze zijn nog heel waaks over hun jongen, maar ze blijven uit de buurt van de mensen dus dan hoeven ze ook niet steeds in hun dreigende gedrag te vervallen. Als ze om de hoek van de deur van mijn bungalowtje komen kijken en mij dan zien zitten dreigen ze helemaal niet. Het is dus echt een instinct reactie op iemand die op hen toe komt lopen.
Het is zondag en er komen veel dagjesmensen. Tot mijn verbazing ook de eigenaresse en de manager van het hotelrestaurant bij Piscine Naturel. Ik bied ze iets te drinken aan en we praten. Ze zijn hier nog nooit eerder geweest. Ze gaan een tochtje met een piroque maken naar het strand en door de mangroven en daarna gaan ze lunchen. Ze willen wel graag mijn accommodatie zien en weten wat ik ervoor betaal. Ze vinden dat redelijk maar het eten op de menulijst te duur. Het is inderdaad iets duurder dan bij hen en duurder dan in de stad. Dan begeleid ik hen terug naar hun auto waar de chauffeur in zit te wachten. Het is een hele oude Renault met een dieselmotor, de voorloper van de Renault Berlingo.
Als het donker wordt hoor ik trommelen en zingen. Vanuit het dorpje komt een zang- en dansgroep aan. Twee mannen zijn trommelaars en er zijn 12 vrouwen in danskleding. Ze dragen witte blouses en allemaal dezelfde wikkelrokken met een kleurrijk patroon. Een van de mannen draagt ook zo’n rok. Ze komen dansend en zingend hier naartoe lopen. Er is nog net genoeg licht om ze op de video te zetten totdat ze vlak voor mij staan. Ik wordt uitgenodigd om mee te dansen en dan doe ik dat.
Het is niet zomaar een optreden. Het dorp heeft een meerdaags feest voor de herdenking van overledenen en deze traditionele dansgroep gaat naar ieder huis. Twee dames zingen een text en de andere dames zingen als een koor. De trommel en de ratel en de koorzang gaan in hoog tempo, zonder stiltes. Ze lijken onvermoeibaar en het optreden duurt meer dan een half uur.
Ik zie nu dat de voorzangers steeds een nieuwe text uit brengen en het koor reageert of antwoord daar dan op. De eigenaar van het restaurant had mij vanmiddag al gezegd dat zij zouden komen en wat een gepast geschenk voor mij is om te geven. 20 of 30 of 40 duizend Ariari. (4 of 6 of 8 Euro).Ik geef 40.000 en dat wordt door een van de leadsingers echt heel dankbaar in ontvangst genomen.
Als ze vertrekken praat ik in het restaurant met de eigenaar. Zoals ik al gedacht had zijn de lead-zangers de meest naaste verwanten van de overledene. Misschien een vrouw of een dochter. De andere dames zijn ook familie maar iets verder weg.
Iedere familie geeft vijf tot zeven jaar na het overlijden zo’n feest. Het heet Famadihana. Het is een dure ceremonie zegt de eigenaar van het restaurant. Familieleden uit de wijde omtrek komen een paar dogen logeren en moeten in die dagen te eten krijgen en te drinken. Meestal worden er meerdere overleden in een dorp tegelijk zo “herdacht”. Er wordt per overledene minstens één zebu voor geslacht en die kosten al 3 miljoen Ariari (600 Euro).
De familie gaat gezamenlijk naar de grafkamer van de familie. Die wordt dan geopend en de lichamen van de overledenen worden er door hun naasten uitgehaald. Dan worden ze in nieuwe witte doeken gewikkeld en met parfum besprenkeld en vervolgens feestelijk rondgedragen van hand tot hand. Dan wordt er met de overledenen erbij feestelijk gedronken en gegeten. Daarna gaat de dansgroep van huis tot huis. De stemmen van de koorzangers vertegenwoordigen de ziel van de overledene. Die geeft dus antwoord op wat de leadzangers te berde brengen. Ik kan niet verstaan wat ze zingen maar ik vermoed dat het over het dagelijkse leven en de goede daden van de overledene gaat. Na een paar dagen feesten is het eten en de drank op. Dan worden de lichamen van de overledenen weer teruggebracht naar de familie grafkamer.
Ook gasten van buiten worden soms op het feest uitgenodigd want de familie is er trots op dat ze dit feest kunnen geven.
Mijn antropologische brein begint allerlei associaties te leggen en hypotheses te vormen, maar ik heb mij nog niet echt ingelezen in wetenschappelijke studies van de cultuur van Madagaskar dus ik hou het in mijn achterhoofd. “Wat als…. en wat als…. , en hoe zou ik dan die link kunnen vinden of dat bewijs kunnen leveren?”
Het is avond geworden en ik nodig de eigenaar en zijn vrouw uit om een bier en een cola met mij te delen. We praten nog wat verder en dan wordt een heerlijk malse gestoofde kip met kokossaus geserveerd. Zou dat ook van de bestelling van gisteren zijn? In een half uur kan je natuurlijk nooit een verse kip goed klaarmaken. Het is hier geen restaurant in London heh? Maar vandaag is ie heerlijk. Met kokosrijst erbij. Ik moet wel oppassen dat ik niet te dik wordt hier.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 4
[visitorCount] => 85
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/592_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => dansgroep-komt-voor-een-ceremonie
)
[12] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110587
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-22
[photoRevision] => 0
[title] => Authentiek dorpje. In de huisjes en de winkeltjes,
[message] => Bezoek aan een authentiek dorpje
S’nachts wordt het drukkend warm en helemaal windstil. Ik kan slecht slapen zo vochtig en warm is het.
Maar om vijf uur komt er opeens een harde windstoot. De luiken van mijn huisje klapperen en er valt een tak van een hoge kokospalm. Hij komt terecht net naast mijn dak. Dan begint het te regenen. Heel hard. Ik sluit de luiken en de deur. De regen waait nog naar binnen door de ventilatieopeningen in de punt van het dak. Zelfs het voeteneind van mijn bed wordt nat. Als ik een beetje aan de geluiden gewend raak val ik weer in slaap. De drukkende warmte is nu voorbij. Ik trek het laken en het dekbed over mij heen. Het plensregent de hele nacht en de hele ochtend.De harde wind komt nu uit het zuidwesten.
“Vandaag regen” zegt de eigenaar: “morgen wordt het weer droog.” Hij heeft zijn plan om boodschappen te gaan doen in LaVille uitgesteld. Ik ga in de keuken zitten bij de houtvuren. De twee jonge vrouwen en twee jonge mannen zijn aan het werk. De mannen brengen brandhout en emmers water en een grote vis en een zak vol krabben. Ze lopen door de plenzende regen.
De vrouwen stoken de vuren op en ze vullen de pannen en sorteren de rijst en ze schillen de aardappels en ze snijden groenten en dekken de tafels. Tussendoor wordt er koffie voor mij gezet en een omelet gebakken. Ik blijf aan de keukentafel zitten want dit is nu de enige warme en droge plek. Ik vind het leuk om te zien hoe ze dat allemaal doen. “een kijkje in de keuken”.
Met lunchtijd wordt er een langoustvoor mij gegrild. Een kreeft, zonder scharen maar met lange sprieten. Het is leuk voor een keer, maar ik vind het niet echt bijzonder lekker. Het kopstuk is gevuld met fijngesneden specerijen en gember.
Dan arriveert er toch nog een auto. Het is een dure Landcruiser van een van de luxe lodges. Twee Madagassische vrouwen en twee jonge kinderen stappen uit. Ik hoor ze niet alleen perfect Frans tegen elkaar praten, maar ook perfect Engels. Ze wonen en ze werken in London.
Ze hadden vier porties krab besteld en in de keuken is dat voorbereid. Met drie mensen hebben ze een aantal grote krabben volledig met de hand leeggepeuterd en toen het krabvlees gemengd met groenten en kruiden. Daarna is het mengsel teruggedaan in vier omgekeerde krabschalen. Die zijn daarna om en om gebakken in een koekenpan met een beetje olie. Het is een soort hamburger van krab. Crabe Farcie heet dat.
Maar nu de gasten zijn gearriveerd willen ze iets anders: twee keer kip in kokossaus. Ja, dan moeten ze nog minstens een half uur wachten. Maar het blijft regenen. Ook hun boeking van een boottochtje in de piroques zeggen ze af.
Terwijl in de keuken de vuren opnieuw worden opgestookt gaan ze in de auto zitten wachten want het is koud. Gelukkig wordt het nog even droog en kunnen ze alsnog hun lunch in het restaurant eten. De chauffeur eet apart in een van de paviljoens. Het valt mij op hoe westers hun kinderen zijn. Ze staan niet stevig op hun benen. Het jongetje van vier speelt dat hij met een geweer schiet. Dat heb ik in heel Madagaskar nog niet een kind zien doen. Het meisje van tweeeneenhalf zet een paar keer een huilbui in en laat zich niet snel troosten.
Veel rust hebben de dames dus niet. Na de maaltijd wordt er afgerekend en ze rijden weg.
Ook in de middag vallen er af en toe nog buien.
Ik ga met de eigenaar een wandeling maken in het dorpje. Hij is hier geboren, maar opgegroeid in de hoofdstad. Hij praat hier en daar met de dorpelingen en we gaan een paar keer een kleine winkel in die helemaal volgestouwd is met huishoudelijke producten. Ik kijk ook binnen in een paar huisjes en maak wat foto’s als de bewoners toestemming hebben gegeven en anders niet. De mensen van Madagaskar zijn heel beleefd en respectvol voor de autonomie van anderen en vooral ouderen en mannen willen meestal niet gefotografeerd worden. Toen ik jonger was, was dat in Nederland ook zo.De huisjes zien er aan de buitenkant heel sjofel uit, sommige daken en muurtjes zijn scheef en verzakt. Na verloop van tijd beginnen de wanden, die gemaakt zijn van de harde midden-nerf van palmbladeren, aan de onderzijde weg te rotten. Het lijkt de bewoners niet te deren. Alles is gemaakt van ruw gehakt hout en palmbladeren. Een bijl een zaag en spijkers zijn genoeg.
Maar van binnen zijn de huisjes verrassend gezellig ingericht als tiny-houses. Met leuke gordijntjes en vrolijke beddenspreien, foto’s aan de wand en hoedjes en mandjes en tasjes en decoratieve spulletjes. De meesten hebben een zonnepaneel op het dak en ik zie ook veel schotelantennes.
We lopen ook een winkel binnen waar alles netjes geordend in schappen staat en overal staat een bordje met de naam van het product en de prijs erbij. Er ligt een grote stapel met zakken cement, wel 20 zakken. Er staat geen prijs bij en ik laat vragen wat het kost: 7 euro voor een zak van 50 kilo. Achter in de winkel is ook een uitgebreide collectie alcoholische dranken te koop. Het is een kast vol, net achter de etalage-tafel waarop mandjes rijst en macaroni en cassavemeel en andere dagelijkse voeding uitgestald ligt. De wegwerp plastic boodschappentasjes die overal ter wereld zo’n schade aan het milieu toebrengen komen ook hier vandaan. In debergen oude bladeren en tuinafval achter ieder huis zit nu ook al heel wat plastic. En op de zandpaden ook. Het zou mooi zijn als de dorpelingen een inzamelactie voor plastic zouden organiseren want er komt steeds meer bij en op de duur wonen ze op een vuilnisbelt.
Deze winkel wordt beheerd door een Chinees. Ook dat is typisch voor Afrika. Tot in het allerkleinste dorpje vind je wel een Chinese winkel. Je vraagt je af of dat van hogerhand zo georganiseerd is want welke Chinees wil er nu hier vestigen om een paar producten te verkopen? Ik heb wel eens gelezen dat de CCP 200 miljoen Chinezen permanent in Afrika wil hebben. Ik denk aan Biden, die tijdens zijn gehele inauguratie omringd was door Chinese lijfwachten en chauffeurs. Bij de grote ceremonie op de trappen van het Congress stond er in het midden een Chinese militaire officier. Rechts van hem stond op een afstand van vijf meter de Bidens en links van hem op een afstand van vijf meter stonden vice-president Harris met haar man. Iedereen, ook alle geüniformeerde bewakers eromheen, droegen zwarte mondkappen. Toch kon je duidelijk zien dat er een flink aantal chinezenop prominente plaatsen stonden. Lady Gaga zong het Amerikaanse volkslied gekleed in een Chinese vlag. Biden werd door insiders: China-Joe genoemd. Ik dacht nog aan het spreekwoord: “waar twee honden vechten om een been, eet een Chinees ze allebei op.”
Ik maak kennis met het dorpshoofd maar hij spreekt te weinig Engels en ik spreek te weinig Frans. Er zijn een paar woonkernen met totaal wel duizend mensen.
Ik vraag of ik ook leeches kan kopen. De enorme leeche bomen hangen vol met trossen leeches. De meesten zijn nog niet rood, maar een man gaat op zoek naar een paar takjes die al verder zijn. Dan krijg ik een aantal takken met totaal ca twee kilo mee. Er wordt een plastic boodschappentasje gehaald om het in te doen. Ik betaal de man twee euro.
Als het opnieuw begint te regenen lopen we terug.
Na donker eet ik in het restaurant de krab op die die mensen niet wilden. Heerlijk klaargemaakt. Crabe Farcie.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 2
[visitorCount] => 225
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/541_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => authentiek-dorpje-in-de-huisjes-en-de-winkeltjes
)
[13] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110581
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-21
[photoRevision] => 0
[title] => Varen in de Mangroven
[message] => Varen in het Mangrovenbos.
Om acht uur ontbijt ik met koffie en een stokbroodje met omelet en honing. Dan gaat de eigenaar zijn boot klaarmaken: regenwater eruit scheppen en een beetje schoonmaken. Een van de jonge mannen brengt de buitenboordmotor en die hangen ze aan de boot, de benzinetank wordt gehaald en bijgevuld. Het is een Yamaha 8 pk tweetakt motor. Hij start in een keer.
We varen het meertje op en dan naar het noorden. We varen op brak-water dat gevoed wordt door riviertjes vanuit het binnenland. Rondom zijn mangrovebossen. Het water is ondiep, op sommige plaatsen nog geen meter diep. Er staan staken in het water waaraan visnetten of vangkooien voor krabben en langoesten hangen en er zijn ook rijen met drijvende plasticflessen waarmee een staand net omhoog gehouden wordt. We sturen de boot voorzichtig langs die obstakels. We varen een kilometer of vijf naar het noorden. Er is tegenwind en we blijven onder de oever omdat de golven daar lager zijn. Het water wordt steeds ondieper totdat het minder dan een halve meter diep is en we keren om.
Nu hebben we de wind en de golven mee. Op nog geen kilometer van het restaurant maken we een stop op de andere oever. Daar stappen we uit. Vijf minuten wandelen door een bos en dan sta ik op een spierwit zandstand aan een azuurblauwe baai. Het strand is 9 kilometer lang. In het noorden is het verbonden met het strand dat doorloopt tot aan het uiterste noordpunt van het eiland. In het zuiden eindigt het in zee zoals een schiereiland. Daar kun je er omheen varen en daar mengt het brakke water van het mangrovemeer zich met het zeewater.
In de oudheid is de Nederlandse kust ook zo geweest. De zee werpt een duinenrij op die ook de uitstroom van het rivierwater tegenhoudt. Achter de duinen ontstaan dan meertjes. Waar de duinenrij laag is breekt het rivierwater door de duinen heen en ontstaat er een open verbinding met de zee. Zo is ook de Nederlandsekust ontstaan en de waddeneilanden. Hier is dit schiereiland 9 kilometer lang maar heel smal, hoogstens een paar honderd meter.
Ik heb mijn zwemvliezen en snorkel en duikbril bij me dus ik ga een stukje zwemmen vanaf het strand. Er is onderwater alleen maar zand en wat algen en verder niks te zien. Het koraalrif dat deze lagune omsluit ligt wel een kilometer verder in zee; helemaal langs de kust.
De wind staat hier altijd langs de kust en waait zes maanden per jaar uit het noordoosten. Van oktober tot maart. Dan kunnen er ook orkanen en grote tornado’s Madagaskar treffen. Die ontwikkelen zich veel verder naar het oosten op de Indische oceaan. Na maart draait de wind naar het zuidwesten, tot ongeveer october.Die zuidwesten wind is altijd krachtig en brengt ook veel regen. Vandaag is het rustig weer. Er staat er een windkracht drie uit het noordoosten. Maar het kan hier dus heel heftig tekeer gaan.
Het eiland wordt dus beschermd door drie gordels van natuur: eerst het rif in zee dat bijna het hele eiland omringt. Dan op deze plaats de duinenrij met vooral veel eucalyptus bomen die aan weinig regenwater genoeg hebben en enorm veel wind kunnen hebben. Er staan ook enkele casuarinabomen met enorme grote stammen en diepe wortels. Achter de duinenrij ligt de derde beschermingsgordel: het brakwater met mangrovebossen. Mangroven kunnen goed en diep wortelen in brak water en zelfs in zout water en in water met flink veel eb en vloed. Hun dunne taaie wortels groeien uit de takken naar beneden waardoor ze op heel veel plekken gesteund zijn. Ze waaien niet weg en ze spoelen niet weg. Ze krijgen hun drinkwater niet uit hun wortels maar van regen.
We gaan terug naar de boot en we varen een riviertje op dat zich door het mangrovebos slingert. De kruinen van de bomen van beide oevers sluiten zich boven ons hoofd en het is alsof we door een tunnel varen. Deze route is misschien een kilometer lang. Het zonlicht filtert mooi door de dichte begroeiing. Dan stappen we uit en we moeten nog een paar honderd meter lopen voordat we ineens bij de achterzijde van het restaurant staan. Het is twaalf uur dus de timing was perfect.
De eigenaar gaat snel aan de slag om te helpen bij het voorbereiden van de lunch voor de dagelijkse gasten die inmiddels ook zijn gearriveerd. Ik eet kip in kokos saus met rijst.
Ik heb weer heel wat foto’s gemaakt dus die ga ik nu bekijken en bewerken.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 1
[visitorCount] => 82
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/474_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => varen-in-de-mangroven
)
[14] => stdClass Object
(
[reportId] => 5110576
[userId] => 273627
[countryId] => 113
[username] => FredDaniels
[datePublication] => 2025-11-21
[photoRevision] => 0
[title] => Ik ga naar het mangrovebos ik
[message] => Terug naar La Ville en vertrek naar de Mangroven
S’nachts wordt ik wakker en het valt mij op hoe helder de maan is. Het is nog maar een halve maan maar ik denk dat de lucht zo schoon is.Je kunt gemakkelijk buiten alles zien. Ik loop het strand op en ik maak wel 20 foto’s. Het is half een !
De volgende morgen neem ik afscheid. Na het ontbijt arriveert de Tuk Tuk om mij terug te brengen naar de enige stad op het eiland. LaVille , zeg je dan tegen de taxichauffeur. Dan komt de masseuse aanlopen met een grote tas. Ik had gezegd dat ik zou gaan vertrekken en zij wil graag meerijden naar haar jongste dochter die in la Ville woont. Onderweg laat zij mij nog wat foto’s zien op haar telefoon: De grootvader door wie ze uiteindelijk is opgevoed en die 98 is geworden. Ik zie een rijzige man met een vriendelijke, bijna nobele uitstraling. Dan haar neef die een flink stuk land heeft waarop hij van alles verbouwt.Ook heel veel vanille-orchideeën. Ze groeien op koffiestruiken. Ze moeten met de hand bestoven worden en dat is veel werk. De vanille”stokjes” zijn een soort dunne sperziebonen. Ze worden geplukt en gedroogd.
De eigenaresse van het hotelrestaurant, waar ik net bijna twee weken geweest ben, heeft nog een restaurant in la Ville en zij heeft mij een gratis maaltijd-naar-keuze daar aangeboden. Ik stel voor dat we haar dochter daar ontmoeten en dan een afscheids-etentje daar hebben. Ze gaat bellen en als we bij het restaurant arriveren komt daar ook de dochter aanlopen. Het eten is er nog beter dan in het restaurant op het strand. Het voorste deel van het gebouw wordt verbouwd en ik zou het nooit gevonden hebben zonder deze aanwijzing. Toch zitten er genoeg gasten die daar kennelijk al eerder hebben gegeten. De TukTuk met onze bagage blijft op de straat wachten. Dan rijden we nog een halve kilometer tot het zijweggetje vanwaar het huisje van de dochter via een voetpad bereikbaar is. Het ligt iets hoger tegen de heuvel.
De masseuse wil wel mij mee en ze wil ook mij op verdere reizen in Madagascar “begeleiden” en nog liever wil ze ook naar Nederland mee, maar dat wil hier Iedereen wel en daar heb ik allemaal geen zin in. Ik ben liever vrij en doe graag mijn dingen op mijn eigen manier.
Dus we nemen afscheid en ik rij met de TukTuk naar de ATM machine bij de bank en dan door naar een hotelletje waar ik twee nachten boek. Savonds ga ik nog een keer eten bij een van de restaurants waar ik eerder geweest was: ze maken daar een heerlijke dikke roast-beef van mals Zebu-vlees. Met gemengde groenten sauté en heerlijke frietjes en 0,65 liter bier. Ik reken 8 Euro af. Ik had op YouTube een advertentie gezien waar een restaurant in Limburg hun biefstuk, net zo groot, aanprijst voor 40 euro. Deze Zebus weten echt niet wat een stal is, maar misschien worden de Limburgse koeien ook wel gemasseerd ?
Ik slaap niet lekker want naast mijn kamer is een waterput waarvan de elektrische pomp de halve nacht staat te piepen. Het klinkt als een zoomlens die niet op kan houden.
De volgende morgen loop ik wat hotels in de omgeving binnen om een betere accommodatie te zoeken. Ik ontdek ook een nieuw ontbijtstalletje waar ze maar zes tafeltjes hebben en alleen koffie en thee en versgebakken croissants en franse lekkernijen verkopen. Ook de Malagasische mensen stoppen er met hun auto of scooter om doosjes of zakjes met lekkers mee te nemen.
Ik drink op het terrasje een goede kop koffie en eet er een kersverse quiche en een krokant versgebakken chocoladebroodje bij. Het kost bij elkaar twee euro.
Ik loop wat souvernierwinkels binnen. Ze maken echt heel leuke dingen voor weinig geld. Mooie manden en gevlochten tassen en tasjes, leuk houtsnijwerk en geslepen half-edelstenen. Maar ik heb geen zin om nu al met nog meer souvenirs te gaan sjouwen. Ik had al twee hele mooie schelpen gekocht op het strand en dat zijn geen kleintjes !
Savonds stap ik bij een van de duurdere hotels binnen met een prachtig terras aan het water. De zon gaat bijna onder in zee. Ik had vanmorgen gezien dat hun Italiaanse restaurant niet duurder is dan ergens anders. De kamers zijn wel drie keer zo duur. Daar zit ook een Zwitsers stel die ik vanmorgen hun kamer had zien inlopen. Ze zitten nu op het terras.We eten samen en praten gezellig. Even weer Duits en Engels praten want het Frans kost mij nog steeds wel moeite omdat ik geen grote woordenschat heb. Ik heb alleen twee jaar Franse les gehad op school toen ik 12 en 13 was en daarna nooit meer gebruikt of gesproken. Nog een wonder dat die herinneringen na zoveel jaren nog aanwezig zijn ! Waar zit dat nou hehh? De zee is hier spiegelglad en als de zon onder gaat maak ik nog een paar mooie foto’s. Ik bestel hier een zebu-carpaccio. Het is heerlijk gerookt en flinterdun gesneden, met groenten en frietjes. Een groot glas verse passionfruit sap erbij. Voor toe nog een heerlijke chocolademousse van Madagassische chocolade. Opnieuw reken ik 8 Euro af voor alles. De Zwitsers bestellen een spaghetti en een biefstuk met frietjes en een fles bier en een glas rode wijn. Ik geef nog een Euro fooi aan de goede serveerster die ook engels spreekt en heel goed advies gaf wat hier de lekkerste gerechten zijn.
Een hele dikke man, die de eigenaar van het hotel/restaurant blijkt te zijn, zit bij de deur te praten met een andere man. Ik bedankt de eigenaar voor het lekkers. “Number one”, zegt hij.
De volgende morgen rij ik met een TukTuk naar een lagune ongeveer halverwege het eiland. Het is aan de oostkust. Ik had gelezen dat de wegen hier zeer slecht zijn maar dat is niet meer zo, want de doorgaande weg is nu verhard en gedeeltelijk geasfalteerd. Ik maak een heleboel foto’s vanuit de TukTuk. Hele authentieke dorpjes, maar er zijn ook een paar drogerijen, waar zeewier gedroogd wordt. Dat zou voor export zijn. Naar China, volgens de TukTuk chauffeur.
Mijn bestemming is een restaurant in het mangrovenbos. Ik heb hier een bamboehutje gereserveerd. Er is maar een enkel hutje, er is maar een accommodatie.
Mensen uit de stad komen hier voor tochtje door de mangroven en een oversteek naar het strand. Ze arriveren gewoonlijk in de loop van de ochtend en steken dan met een Piroque een meertje over. Een korte wandeling over de duinenrij aan de overkant brengt hen naar een prachtig strand met een azuurblauwe lagune. Daarachter ligt nog een enorm lang koraalrif in zee langs de kust. En pas daarachter is de open oceaan.
Ik maak kennis met de Madagassische eigenaar en zijn vrouw en ik neem mijn intrek in het huisje. Er werken hier nog een paar jongere vrouwen en een paar jonge mannen. Er wordt schoon beddengoed gebracht en de waterton in de douche wordt gevuld. Een badlaken wordt gebracht en een stukje zeep. Er is geen elektriciteit in het huisje en nergens Wifi.
Dan komen er een paar TukTuks aanrijden met Madagassische dagjesmensen en ook twee Europese stellen. Ze drinken wat en stappen daarna in twee uitgeholde boomstamkano’s die gepeddeld worden door een van de jonge mannen. Ik wacht rustig tot de eigenaar klaar is met het organiseren van alles. Niet iedereen is gewend om in een boomstamkano te stappen, dus de eigenaar begeleidt de mensen totdat iedereen goed en veilig zit.
Ik kijk intussen wat rond. Er is een restaurantje met een flinke keuken erachter. Er zijn drie paviljoentjes gebouwd met uitzicht op het meertje. Daar staan eettafels en stoelen. Er hangen posters: Specialité Crabe de Mangrove.
Wat wilt u eten voor de lunch ? , vraagt de eigenaar als hij weer tijd heeft omdat de piroques zijn vertrokken. Crabe de Mangrovenatuurlijk. Jus naturel ( vruchtensap) heeft hij niet, maar wel een Pastis met een fles koud water. Het is behoorlijk sterk spul en hij serveert geen klein glaasje, maar ik kan het steeds verder verdunnen.
Hij legt mij uit welke routes er met de piroques gemaakt kunnen worden en hij heeft ook een polyester boot met een buitenboordmotor voor een langere tocht door de mangroven. Die tocht doet hij zelf en het zou morgenochtend.
Dat spreken we af. Morgen na het ontbijt en dan zijn we terug voor lunchtijd.
De dagjesmensen komen twee uur later terug en gaan eten. Het is best druk want ook de Tuktuk chauffeurs wachten, met een muziekje erbij.
Maar daarna vertrekken de gasten in hun voertuigen en er valt een complete stilte. In de keuken wordt nog wel alles opgeruimd en het restaurant moet worden aangeveegd en de zandpaden worden weer aangeharkt.
Er lopen wat jonge ganzen. Ze grazen van het gras en blijven dicht bij elkaar. Ze waggelen op hun grote voeten met hun ronde lijfjes. Hun vleugeltjes zijn nog maar stompjes van vijf centimeter. Wat zal dat een sensatie voor ze zijn als hun vleugels uiteindelijk groot en sterk worden en ze kunnen vliegen. Ik hoor ook volwassen ganzen. Het zijn hun ouders. Ze zitten vast achter gaas. Als ik bij ze ga kijken klinken ze treurig dat ze vastzitten. Als ze hun jongen roepen komen die meteen en op een holletje aangewaggeld ook al waren ze honderd meter verder.
Wilt u vanavond nog iets eten ? Ja, wat is uw voorstel en hoe laat ? Vis met rijst, na donker.
Als het donker wordt ga ik in het restaurant zitten, de enige plek waar een acculampje brandt. Ik bestel een fles bier met twee glazen en we praten en drinken tot de vis met rijst klaar is.
Dan eet ik aan de tafel en hij eet met zijn vrouw in de keuken. De keuken is best gezellig met de smeulende houtvuren die een warm licht verspreiden. Er staan wel twaalf potten en pannen. Dan ga ik terug naar mijn huisje. De ramen en de deur blijven open.
Ik kijk uit op mangrovebomen en kokospalmen. Er staan ook een paar enorme waaierpalmen. Het maanlicht is net genoeg om de prachtige contouren te zien. De bladeren zijn wel vier meter lang en als er een beetje wind opkomt maken ze een laag geruis alsof het regent. Ik hoor de zee in de verte. Dan val ik snel in slaap. S’nachts wordt ik nog wakker van plonsen op het water. Ik zie lichtjes. Het zijn vissers die met een lange stok op het water slaan om de vissen in hun netten te drijven.
[vip] =>
[userRegistrationDate] => 2010-12-26 10:40:27
[totalVisitorCount] => 431537
[pictureCount] => 3
[visitorCount] => 87
[author] => Fred
[cityName] => Antananarivo
[travelId] => 306103
[travelTitle] => Zuidelijk Afrika
[travelTitleSlugified] => zuidelijk-afrika
[dateDepart] => 2010-12-27
[dateReturn] => 2023-08-15
[showDate] => yes
[goalId] => 4
[goalName] => Een verre reis
[countryName] => Madagascar
[countryIsoCode] => mg
[imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/123/245/458_640x480.jpg?r=0
[imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/273/627_50x50.jpg?r=0
[titleSlugified] => ik-ga-naar-het-mangrovebos-ik
)
)
)
[_currentPageNumber:protected] => 1
[_filter:protected] =>
[_itemCountPerPage:protected] => 15
[_pageCount:protected] => 4
[_pageRange:protected] => 10
[_pages:protected] => stdClass Object
(
[pageCount] => 4
[itemCountPerPage] => 15
[first] => 1
[current] => 1
[last] => 4
[next] => 2
[pagesInRange] => Array
(
[1] => 1
[2] => 2
[3] => 3
[4] => 4
)
[firstPageInRange] => 1
[lastPageInRange] => 4
[currentItemCount] => 15
[totalItemCount] => 60
[firstItemNumber] => 1
[lastItemNumber] => 15
)
[_view:protected] =>
)
[breadcrumb] =>
>
Reisverslagen
[styleSheet] => https://cdn.easyapps.nl/578/css/style.css
)
Antananarivo - Madagascar 
