Guadeloupe | 1 mei 2014 | Door: boanerges
Zend_View Object
(
[_useViewStream:Zend_View:private] => 1
[_useStreamWrapper:Zend_View:private] =>
[_path:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[script] => Array
(
[0] => /srv/www/tl-www/website/application/layouts/scripts/
[1] => /srv/www/tl-www/website/application/layouts/scripts/
[2] => /srv/www/tl-www/website/application/modules/home/views/scripts/
[3] => ./views/scripts/
)
[helper] => Array
(
)
[filter] => Array
(
)
)
[_file:Zend_View_Abstract:private] => /srv/www/tl-www/website/application/layouts/scripts/home/bodyReports.phtml
[_helper:Zend_View_Abstract:private] => Array
(
[HeadMeta] => Zend_View_Helper_HeadMeta Object
(
[_typeKeys:protected] => Array
(
[0] => name
[1] => http-equiv
[2] => charset
[3] => property
)
[_requiredKeys:protected] => Array
(
[0] => content
)
[_modifierKeys:protected] => Array
(
[0] => lang
[1] => scheme
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadMeta
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
Recente reisverslagen uit Guadeloupe
Guadeloupe
| 1 mei 2014 | Door: boanerges
)
)
[Zend_View_Helper_HeadMeta] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[1] => stdClass Object
(
[type] => name
[name] => robots
[content] => noindex,follow
[modifiers] => Array
(
)
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadLink] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[Zend_View_Helper_HeadScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/ui/exampleHintText.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.mousewheel.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/json2.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cycle.lite.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.jscrollpane.min.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-ui-1.8.16.custom.min.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tagify.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.validationEngine-nl.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.validationEngine.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tools.min.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ba-dotimeout.min.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.store.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.cookie.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.miniColors.js
)
[source] =>
)
[16] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tmpl.js
)
[source] =>
)
[17] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.textCounter.js
)
[source] =>
)
[18] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.rotate.js
)
[source] =>
)
[19] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.easyBGResizer.js
)
[source] =>
)
[20] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.ad-gallery.js
)
[source] =>
)
[21] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Callback.js
)
[source] =>
)
[22] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/Entity.js
)
[source] =>
)
[23] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/setup.js
)
[source] =>
)
[24] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery-example.js
)
[source] =>
)
[25] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.tooltip.min.js
)
[source] =>
)
[26] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.ui.datepicker-nl.js
)
[source] =>
)
[27] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/bas.js
)
[source] =>
)
[28] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/team.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_InlineScript] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/tmpl.min.js
)
[source] =>
)
[1] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/load-image.min.js
)
[source] =>
)
[2] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/bootstrap.min.js
)
[source] =>
)
[3] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.iframe-transport.js
)
[source] =>
)
[4] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload.js
)
[source] =>
)
[5] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.fileupload-ui.js
)
[source] =>
)
[6] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/fileUploadCustomSettings.js
)
[source] =>
)
[7] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/jquery.timeago.js
)
[source] =>
)
[8] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/local/jquery.timeago.nl.js
)
[source] =>
)
[9] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/jquery/fileuploader.js
)
[source] =>
)
[10] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/entity/upload.js
)
[source] =>
)
[11] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/classes/SortableEntities.js
)
[source] =>
)
[12] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/unoslider.js
)
[source] =>
)
[13] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/shop.js
)
[source] =>
)
[14] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/afterLoading.js
)
[source] =>
)
[15] => stdClass Object
(
[type] => text/javascript
[attributes] => Array
(
[src] => https://cdn.easyapps.nl/578/js/custom/clubs.js
)
[source] =>
)
)
)
[Zend_View_Helper_HeadTitle] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] => -
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[0] => Reisverslagen over Guadeloupe
[1] => WaarBenJij.nu
)
)
)
)
[_autoEscape:protected] => 1
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[Doctype] => Zend_View_Helper_Doctype Object
(
[_defaultDoctype:protected] => HTML4_LOOSE
[_registry:protected] => ArrayObject Object
(
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[doctypes] => Array
(
[XHTML11] =>
[XHTML1_STRICT] =>
[XHTML1_TRANSITIONAL] =>
[XHTML1_FRAMESET] =>
[XHTML1_RDFA] =>
[XHTML_BASIC1] =>
[XHTML5] =>
[HTML4_STRICT] =>
[HTML4_LOOSE] =>
[HTML4_FRAMESET] =>
[HTML5] =>
)
[doctype] => HTML4_LOOSE
)
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_Doctype
[view] => Zend_View Object
*RECURSION*
)
[HeadLink] => Zend_View_Helper_HeadLink Object
(
[_itemKeys:protected] => Array
(
[0] => charset
[1] => href
[2] => hreflang
[3] => id
[4] => media
[5] => rel
[6] => rev
[7] => type
[8] => title
[9] => extras
[10] => sizes
)
[_regKey:protected] => Zend_View_Helper_HeadLink
[_container:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
)
)
[_registry:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Registry Object
(
[_containerClass:protected] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container
[_items:protected] => Array
(
[Zend_Layout] => Zend_View_Helper_Placeholder_Container Object
(
[_prefix:protected] =>
[_postfix:protected] =>
[_separator:protected] =>
[_indent:protected] =>
[_captureLock:protected] =>
[_captureType:protected] =>
[_captureKey:protected] =>
[storage:ArrayObject:private] => Array
(
[content] =>
Guadeloupe | 1 mei 2014 | Door: boanerges
Guadeloupe | 1 mei 2014 | Door: boanerges
Guadeloupe | 1 mei 2014 | Door: boanerges
Guadeloupe | 1 mei 2014 | Door: boanerges
Guadeloupe | 1 mei 2014 | Door: boanerges
Met de auto op reis gaan blijft één van de fijnste manieren om vrijheid te voelen. Je bepaalt zelf je tempo, je route en je stops. Geen wachtrijen, geen bagagelimieten, geen vaste schema’s. Maar die vrijheid werkt alleen echt als je je reis goed aanpakt. Zonder voorbereiding wordt een roadtrip al snel vermoeiend in plaats van ontspannend. Met de juiste mindset en een paar slimme keuzes maak je van elke rit een onvergetelijke ervaring.
Veel stress ontstaat al vóór vertrek. Te veel kilometers per dag, te weinig rustmomenten en te hoge verwachtingen.
Probeer je reisdagen niet voller te proppen dan nodig. Vier tot zes uur rijden per dag is voor de meeste mensen meer dan genoeg. Zo hou je tijd over om onderweg te stoppen, iets te eten, een wandeling te maken of gewoon even niets te doen.
Plan je grote lijnen, maar laat ruimte voor spontaniteit. Soms is het net die onverwachte afslag die je bij het mooiste uitzicht brengt.
Op lange ritten merk je snel wat echt telt: een goede zithouding, weinig rijgeluid en een stabiel gevoel op de weg. Niet hoe snel je gaat, maar hoe ontspannen je aankomt.
Daarom kiezen sommige reizigers bewust voor een tweedehands Audi. Niet om indruk te maken, maar omdat die bekendstaan om hun rustige rijervaring en degelijke afwerking. Zeker op lange snelwegtrajecten kan dat het verschil maken tussen uitgeput aankomen of fris uitstappen.
Elektrisch rijden op vakantie klinkt voor sommigen nog spannend, maar in de praktijk valt het goed mee.
Met een tweedehands elektrische auto rijd je stil, soepel en zonder schakelmomenten. Je pauzes worden automatisch rustmomenten: even stoppen om te laden, iets drinken, benen strekken. Dat natuurlijke ritme zorgt ervoor dat je minder gehaast bent en meer in het moment zit.
Bovendien ontdek je onderweg vaak leuke plekken bij laadstations: parkjes, cafés, kleine dorpen waar je anders gewoon voorbij zou rijden.
Een korte controle kan veel ellende voorkomen:
– Bandenspanning
– Olie en koelvloeistof
– Ruitensproeiervloeistof
– Verlichting
– Remmen
Het kost je tien minuten en kan uren stress besparen.
Wie nog op zoek is naar een betrouwbare auto, vindt vandaag veel opties online. Zo is Touring CarSelect een platform waar je rustig kunt kijken naar recente tweedehandswagens met garantie, zonder de typische showroomdruk. Dat is handig als je zonder zorgen wil vertrekken.
[picture] => no [pic1title] => [pic2title] => [pic3title] => [pic4title] => [pic5title] => [titleSlugified] => praktische-tips-voor-een-ontspannen-autoreis [imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png [imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/137/137_1.jpg ) [1] => stdClass Object ( [newsId] => 135 [date] => 2026-01-28 [title] => Van droom naar bezit: hoe je verantwoord een boot of tweede huis koopt [text] =>Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens iets te huren of in een druk hotel te zitten. Maar voordat je die stap zet, is het slim om eerst goed na te denken.
Een eigen boot of vakantiehuis heeft veel aantrekkingskracht: het is jouw eigen plek om tot rust te komen, weg van dagelijkse beslommeringen. Je bepaalt zelf wanneer je gaat, met wie, en hoe lang je blijft. Voor veel reizigers voelt het als een rustpunt.
Tegelijkertijd is bezit geen vanzelfsprekendheid: het brengt verplichtingen en kosten mee die je niet moet onderschatten. Een vakantiehuis of boot is geen hotel of huurwoning. Je bent verantwoordelijk voor onderhoud, stalling, verzekering en alle bijkomende lasten. Denk bijvoorbeeld aan onvoorziene uitgaven voor reparaties, extra kosten bij verhuur of seizoensgebonden beperkingen die het gebruik beïnvloeden.
Locatie en gebruiksfrequentie
Of je nu kiest voor een boot of vakantiehuis: de locatie bepaalt veel. Hoe ver is het van je ‘thuis’? Hoe vaak ga je echt? Als je slechts één of twee weekenden per jaar kunt gaan, is het de vraag of de investering de moeite waard is.
De meeste experts raden aan om vóór aankoop te huren of te logeren op een vergelijkbare plek, om te ervaren of het écht bij je past.
Bij een vakantiehuis moet je ook uitzoeken wat de lokale regels zijn. In Nederland is permanente bewoning van een recreatiewoning bijvoorbeeld niet altijd toegestaan.
Ook kan de omgeving of het seizoen invloed hebben op het gebruiksgemak. Bij een boot spelen zaken als vaargebied, ligplaatsen en bereikbaarheid een rol.
De koopprijs is vaak nog maar het begin. Denk aan overdrachtsbelasting, notariskosten en soms advieskosten. Daarna komen de vaste lasten: energie, belastingen, verzekeringen, onderhoud en eventuele park- of ligplaatskosten.
Bij een boot moet je bijvoorbeeld rekenen op:
Een recreatiewoning vraagt om structureel onderhoud van zowel binnen- als buitenzijde, denk aan schilderwerk, dakonderhoud, cv-installaties of tuinbeheer. Vergeet ook niet de kosten voor schoonmaak bij verhuur of een lokale beheerder.
Reken voor een bescheiden vakantiewoning op €3.000–€6.000 vaste lasten per jaar. Voor een middelgrote boot al snel €2.500–€4.000, afhankelijk van gebruik en stalling.
Een boot biedt ultieme flexibiliteit. Je kunt meerdere locaties aandoen, je ‘verplaatst’ je vakantieplek als het ware. Dat is perfect voor mensen die houden van avontuur op het water en zich makkelijk kunnen aanpassen. Tegelijkertijd vraagt een boot intensief onderhoud, en zijn de jaarlijkse kosten vaak hoger dan verwacht. Zeker als je er niet zelf veel aan doet.
Een vakantiehuis is stabieler qua investering. Je kiest voor een vaste plek die je naar eigen smaak kunt inrichten en verbeteren. Bovendien kun je het huis mogelijk (deels) verhuren als je er zelf niet bent. De keerzijde: minder mobiliteit, en ook hier zijn er terugkerende kosten die vaak onderschat worden.
Let op: De waardeontwikkeling van een vakantiehuis kan aantrekkelijk zijn, maar dit is sterk afhankelijk van locatie, onderhoud en regelgeving.
Welke keuze je ook maakt, je koopt geen luxeproduct maar een bezit met waarde. En waarde vraagt om bescherming. Het risico op schade door brand, storm, inbraak of ongelukjes is niet te vermijden maar je kunt je er wel goed tegen wapenen.
Daarom is het verstandig om je vanaf het begin goed te laten adviseren over passende verzekeringen. Eerdmans is verzekeringsspecialist voor recreatie die precies weet wat belangrijk is bij het verzekeren van een boot of vakantiehuis. Denk aan dekking voor schade, aansprakelijkheid, inboedel of milieuschade.
Een boot of vakantiehuis koop je vaak met het idee om er jarenlang van te genieten. Maar levens veranderen. Misschien gebruik je het minder dan gedacht, wil je overstappen op een ander type vaartuig of woning, of komt er een moment dat je de investering liever liquide maakt. Dan is het goed om een plan B te hebben.
Tip: Bepaal bij aankoop al wat je ideale gebruikstermijn is. Zo kun je tijdig inspelen op veranderingen en voorkom je dat het bezit een last wordt.
Een eigen boot of vakantiehuis kopen is fantastisch. Het kan jouw reislust en behoefte aan vrijheid vervullen. Maar de droom wordt pas echt duurzaam als je realistisch bent over kosten, tijd, onderhoud en verzekeringen.
Neem de tijd om te rekenen, plannen en vergelijken. Kijk of de investering bij je levensstijl past, en maak gebruik van de juiste expertise. Zo wordt je vakantiedroom geen zorgenpost, maar een plek waar je jaar na jaar van kunt genieten.
[picture] => no [pic1title] => [pic2title] => [pic3title] => [pic4title] => [pic5title] => [titleSlugified] => van-droom-naar-bezit-hoe-je-verantwoord-een-boot-of-tweede-huis-koopt [imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png [imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/135/135_1.jpg ) [2] => stdClass Object ( [newsId] => 136 [date] => 2025-12-30 [title] => Vrijheid onderweg begint met overzicht [text] =>Reizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je nodig hebt en hoe je keuzes maakt, wordt reizen pas echt zorgeloos. Dat geldt voor alles onderweg: je route, je bagage, je geld en zelfs de manier waarop je met technologie omgaat. In een wereld waarin innovatie snel vooruitgaat draait vrijheid steeds meer om inzicht.
Spontaan reizen klinkt romantisch, maar zelfs de meest vrije avonturier plant bewust. Een goede voorbereiding betekent niet dat je alles vastlegt, maar dat je ruimte creëert voor improvisatie. Door inzicht te hebben in je budget, je documenten en je route, kun je met vertrouwen loslaten. Overzicht is geen beperking, maar een hulpmiddel. Het maakt dat je keuzes kunt maken zonder stress, omdat je weet wat je achterlaat en waar je naartoe wilt.
Overzicht geeft rust. Niet omdat alles voorspelbaar wordt, maar omdat je beter weet hoe je kunt omgaan met het onverwachte. Een gemiste trein, een omweg of een vertraging voelt minder zwaar als je grip houdt op het geheel.
Reizen anno nu is digitaal. Van tickets tot navigatie, van reserveringen tot communicatie: bijna alles gebeurt online. Dat brengt gemak, maar ook verantwoordelijkheid. De moderne reiziger kiest bewust hoe hij technologie gebruikt. Digitale innovaties laten zien hoe transparantie en flexibiliteit hand in hand kunnen gaan. Ze helpen ons niet om méér vast te leggen, maar om slimmer te plannen.
De kunst van reizen is weten wanneer je moet plannen en wanneer je moet loslaten. Te veel voorbereiding kan spontaniteit doden, maar te weinig overzicht zorgt voor onrust. De balans ligt ergens in het midden. Door vooraf te bedenken wat belangrijk is, of dat nu je budget, vervoer of gezondheid is, maak je ruimte om onderweg te genieten.
Vrijheid is niet hetzelfde als impulsiviteit. Wie met aandacht reist, ziet meer, voelt meer en beleeft meer. Overzicht helpt om dat bewustzijn vast te houden, ook in een wereld vol prikkels en keuzes.
Wie reist, weet dat geld niet alleen een praktisch hulpmiddel is, maar ook invloed heeft op rust en vrijheid. Een overzicht van wat je hebt en wat je uitgeeft voorkomt onnodige stress. Door bewust te kiezen hoe je je middelen beheert, digitaal of contant, houd je de regie. Ook nieuwe vormen van technologie, zoals ethereum, maken het makkelijker om inzicht te krijgen in waarde, transacties en mogelijkheden, waar ter wereld je ook bent.
Een van de mooiste lessen van reizen is leren wat je écht nodig hebt. Vaak blijkt dat veel minder te zijn dan je denkt. Overzicht helpt om dat te ontdekken. Niet alleen in spullen, maar ook in keuzes. Wanneer je weet wat belangrijk is, kun je de rest loslaten. Dat geldt voor bagage, maar ook voor verwachtingen.
Inzicht vervangt geen avontuur, maar maakt het dieper. Het helpt je bewuster te reizen en beter te begrijpen wat je onderweg zoekt. Of het nu gaat om een lange roadtrip, een wereldreis of een weekend in eigen land: inzicht is je kompas. Het laat zien waar je vandaan komt, waar je nu bent en waar je naartoe wilt.
Vrijheid onderweg is meer dan bewegen, het is leven met intentie. Wie bewust reist, kiest niet voor het drukste schema, maar voor het rijkste moment. Overzicht maakt dat mogelijk. In een tijd waarin reizen, technologie en financiën steeds meer met elkaar verweven zijn, wordt inzicht de sleutel tot rust. Ethereum is daar een mooi symbool van: een systeem dat draait om transparantie en autonomie, net als reizen zelf. Want echte vrijheid is niet weglopen van structuur, maar het bewust kiezen van richting.
[picture] => no [pic1title] => [pic2title] => [pic3title] => [pic4title] => [pic5title] => [titleSlugified] => vrijheid-onderweg-begint-met-overzicht [imageLink105x105] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_105x105.jpg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/icons/news_50x50.png [imageUrl] => https://cdn.easyapps.nl/578/img/slideshow/reisinspiratie/136/136_1.jpg ) ) [topCountries] => Array ( [0] => stdClass Object ( [continentId] => 3 [countryId] => 82 [reportCount] => 1 [pictureCount] => 8115 [position] => 1 [countryName] => Haïti [countryIsoCode] => HT [continentName] => Centraal-Amerika ) ) [countryId] => 76 [countryName] => Guadeloupe [continentId] => 3 [continentName] => Centraal-Amerika [countryPopulation] => 0 [countrySurface] => 0 [capitalCityLongitude] => 0.000000 [capitalCitylatitude] => 0.000000 [portalReports] => ArrayIterator Object ( [storage:ArrayIterator:private] => Array ( [45] => stdClass Object ( [reportId] => 4701286 [userId] => 84820 [countryId] => 76 [username] => boanerges [datePublication] => 2014-05-01 [photoRevision] => 0 [title] => empty [message] => empty [vip] => [userRegistrationDate] => 2006-12-21 10:29:37 [totalVisitorCount] => 354846 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 579 [author] => Eddy Dunlop [cityName] => Pointe-à-Pitre [travelId] => 84820 [travelTitle] => Zeilend van Amsterdam, Carieb, Panama and??? [travelTitleSlugified] => zeilend-van-amsterdam-carieb-panama-and [dateDepart] => 2007-06-01 [dateReturn] => 0000-00-00 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,pointe-a-pitre [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/084/820_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => empty ) [46] => stdClass Object ( [reportId] => 4698234 [userId] => 298613 [countryId] => 76 [username] => largo [datePublication] => 2014-04-25 [photoRevision] => 4 [title] => Saint Martin - Antigua – Guadeloupe [message] => Cela ne commence pas très bien : Diederik nous arrive malade comme un chien à la suite d’un magret de canard de La Courte Paille d’Orly, pense-t-il : il restera 48h au lit avec au début 39,3°C de fièvre. Heureusement qu’il y a 3 médecins, une infirmière et une pharmacienne à bord …qui proposent tous un traitement différent ! LJ doit aussi se faire soigner. Un spécialiste Furuno passera 2 jours à étudier notre système électronique mais ne parviendra qu’à brancher le compas électronique directement sur le pilote et en se faisant débranche mon Echopilot qui était ma seule mesure de la profondeur ! Mais nous sommes débarrassés de la corvée de rester à la barre. Patrick, un spécialiste du gréement qui nous a déjà bien aidé lors de notre premier passage à Marigot, remplace l’enrouleur de génois Facnor qui avait rendu l’âme à Cuba et avait eu une réparation de fortune. Mais pendant ce temps, nous visitons l’ile avec nos nouveaux invités : plage-natation-promenade-iguanes-shopping tax-free- apéro dans les bars en bout de piste de l’aérodrome avec les jets qui passent à 40m au-dessus de la plage ce qui ne dérange pas quelques milfs Américaines dont les multiples ti-punchs ont fait enlever le dessus… Le mercredi 16/4 nous quittons Simpson Bay pour St. Barth où nous tombons dans les régates de la semaine de St. Barth. Ici, luxe et volupté : LV, Cartier, Bulgari, Burbery, etc ont presque chassé les petits commerces des anciennes maisons classiques. Diederik, qui est venu ici il y a 30 ans ne reconnait plus rien ! Nous fêtons avec quelques jours d’avance les 60 ans de Philippe dans un resto au milieu d’une végétation luxuriante : chez Eddy’s. Jeudi 17/4 visite de St. Barth : nous allons en taxi jusqu’à St. Jean où les avions décollent aussi en vous décoiffant sur la plage. En fin d’après-midi nous quittons pour Antigua. Une nuit au près serré avec 2 ris dans la GV et le génois dans une mer démontée, nous fait parcourir la petite 100aine de miles et nous jetons l’ancre au lever du jour devant Joly Harbour. Nous recevons ici la visite de Peter et Carol qui ont aussi traversé l’Atlantique avec l’ARC sur leur monocoque « Free Spirit ». Peter est un chirurgien Vasculaire réputé de Londres (ex Liverpool) que nous connaissons depuis plus de 25 ans. Retrouvailles sympas, échanges de tuyaux, de déboires, de victoires… L’après-midi LJ couvre facilement les 15 miles qui nous mènent à English Harbour. Comme il y a une semaine de régates de voiliers classiques, nous ne trouvons pas de place et allons mouiller dans la baie de Farmouth juste à côté. Excellent dîner chez Catherine, un resto Français sur la plage. Vendredi, visite de Nelson’s dockyard : que de souvenirs pour notre Diederik ! C’est un endroit superbe : regardez les photos ! Après déjeuner, vers 15.30h nous levons l’ancre et avec un bon vent de travers, couvrons en 4h les 45 miles qui nous séparent de la baie de Deshaies au NW de Basse Terre en Guadeloupe. C’est déjà le point final pour notre petit groupe sympathique et après une visite du très beau jardin botanique dans l’ancienne demeure de Coluche, ils nous quittent le dimanche après-midi pour rentrer en Belgique de Point-à-Pitre. Encore une belle semaine trop courte avec une super équipe. LJ peut se reposer et se refaire une beauté pendant quelques jours avant de recevoir vendredi 25/4 un nouveau crew exclusivement féminin : Zus, Maria (pharmacienne collègue de Nicole) et Cécile, l’ex secrétaire de Lokeren. …à suivre… [vip] => [userRegistrationDate] => 2011-06-25 10:02:51 [totalVisitorCount] => 407813 [pictureCount] => 18 [visitorCount] => 1423 [author] => JB [cityName] => Guadeloupe [travelId] => 460946 [travelTitle] => World tour in a sailing catamaran "Lazy Jack" [travelTitleSlugified] => world-tour-in-a-sailing-catamaran-lazy-jack [dateDepart] => 2013-12-16 [dateReturn] => 2017-05-30 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/961/747_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/613_50x50.jpg?r=4 [titleSlugified] => saint-martin-antigua-guadeloupe ) [47] => stdClass Object ( [reportId] => 4661515 [userId] => 342952 [countryId] => 76 [username] => Letsgo [datePublication] => 2014-01-25 [photoRevision] => 5 [title] => 19 t/m 24 januari 2014; Frankrijk in de Carieb [message] => Maandag 20 januari; Yachtclub gesloten We hebben de Yachtclub kort na aankomst al gevonden. Het ligt nogal afgelegen helemaal aan de andere kant van de baai. We gaan dagelijks langs. Na twee dagen achtereen een gesloten boel te hebben aangetroffen komen we erachter dat Jerome, de volgens de pilot erg actieve eigenaar, ziek is. Langdurig. Oeps, ons pakketje wordt daar volgens internet morgen geleverd. Gelukkig mogen we het bij de buren of bij het restaurant Couleurs du Monde verderop in het dorp laten afleveren. We maken twee prachtige waterdichte brieven voor UPS en hangen die op het hek en aan de brievenbus van de Yachtclub, stevig met touwtjes en tape vastgebonden. Vrijdag 24 januari; pakje zoek We gaan dagelijks bij alledrie de adressen langs. Het pakje is zoek. Allerlei supervriendelijke mensen van de restaurants, het postkantoor en het toeristenbureau denken en zoeken mee. Maar wie op het eiland voor UPS bezorgd? Het is onbekend. Heel UPS is hier niet echt bekend eerlijk gezegd. Op internet verschijnt vandaag dat we 'exceptionelle' zijn en dat er een briefje is achtergelaten met het nummer dat we moeten bellen. Ja ... en dat briefje zit dus in de brievenbus van ... en daar kunnen we dus voorlopig niet bij. De mevrouw van het alles-servicebedrijfje (internetcafé/wasserette/broodbezorging/watervoorziening) helpt ons uit de brand. Ik ken haar inmiddels aardig, want ik heb al een paar ochtenden voor mijn werk zitten internetten bij haar. In rap Frans belt ze met Pointe A Pitre in Guadeloupe. Daar blijkt de douane eerst invoerrechten te willen ontvangen. Ah, dat verklaart een boel. We betalen meteen maar, hebben we dat gehad. Het zijn intussen boutjes 'exceptionelle'. Dinsdag in de namiddag zal het pakje, als alles goed gaat, bezorgd worden bij het multi-servicebedrijfje. Grandioze zeilmaker Afgelopen maandag hebben we Philippe ontmoet. Tijdens een wandeling langs Marigot bay zoeken we zijn zeilmakerij op. Wat een adembenemende plek. Eenvoudig houten open huis tussen de bomen, natuurlijke windventilatie, naaimachine naast een gat in de vloer waar hij kan zitten, eenvoudig en zeer geordend. Het straalt een enorme rust uit. Twee kleine hondjes blijven welopgevoed achter een denkbeeldige lijn op de vloer waar geen hondenharen mogen komen. We treffen een aards mens, zeer contactueel, zeer vriendelijk. Wat een wereld van verschil met de zeilmaker op St. Maarten die niet kwam opdagen op het werk, waardoor zijn bazin alle boze klanten moest opvangen en zij ons chagrijnig vertelde dat hij zowiezo ontslagen zou worden. Nou, dat gaf vertrouwen. Wat dagen later was de man er wel en vertelde hij ons volkomen ongeïnteresseerd dat er niets meer van ons zeil te maken was. Dat we een nieuwe moesten en dat dat zo'n drie weken zou duren, waarschijnlijk. Hij zou ons een offerte sturen en zei erbij dat als hij dat vergat we hem maar weer moesten mailen. Toen we een week later het oude zeil ophaalden hadden we nog geen offerte. Twee volle weken later wel, peperduur en levertijd onbekend omdat het in Zuid-Afrika gemaakt zou worden. Philippe maakt zijn zeilen zelf. Een ambachtsman. Hij komt ons oude zeil ophalen op een elektronisch rijdend skateboard. Hij legt uit dat ons oude zeil na 12 jaar trouwe dienst 'fatigué' is. Moe dus, kijk, dat is te snappen. En ja, wat wil je, krijgt dat zeil op z'n bejaarde dag zo'n onweersbui over zich heen. Geen wonder dat het scheurt en moe is. Dezelfde avond spreken we af bij het kerkje waar hij toch langs komt met z'n motor om z'n dochter op te halen. Hij heeft een heel redelijke offerte. Hij blij, wij blij. Drie dagen later staat hij bij ons aan boord zijn handwerk te bewonderen. Energiek en trots loopt hij alles na, het past perfect. Hij roept: C'est magnifique! Volkomen terecht. Ontmoeting met dolfijn Als we terugvaren met de bijboot zie ik een mevrouw snorkelen en nogal komisch spartelen. Eenmaal vlakbij gebaar ik haar dat we haar echt gezien hebben en om haar heen zullen varen. Wellicht kan ze niet zo goed zwemmen. Ze gebaart dat er een dolfijn in het water is. Terug bij onze boot trek ik snel mijn zwempak aan. Inderdaad zien we één grote eenzame dolfijn tussen de boten hier rondzwemmen. Ik zet snel mijn snorkelbril op en zwem erheen. Wouw ... De dolfijn is dichtbij en komt echt even kijken. Ik steek m'n arm uit en kan 'm bijna aanraken. Zo tam is 'ie niet. Hij komt eerst met z'n snoet naar m'n hand en zwemt dan op enige afstand langs. Het is een rustige dolfijn. Een tijdlang zwemt 'ie even weg en komt dan weer terug om vervolgens een stukje samen op te zwemmen. Waarom zou 'ie alleen zijn? Hij ziet er niet ziek uit. Oud misschien? Overlijden dolfijnen in eenzaamheid? Als ik wat erg ver van onze eigen boot begin te raken zwaai ik 'm uit. Dag dolfijn! Goede reis, waarheen dan ook. [vip] => [userRegistrationDate] => 2012-03-19 19:04:18 [totalVisitorCount] => 414115 [pictureCount] => 8 [visitorCount] => 1021 [author] => [cityName] => Terre-de-Haut [travelId] => 459196 [travelTitle] => Panama, Ecuador [travelTitleSlugified] => panama-ecuador [dateDepart] => 2013-11-11 [dateReturn] => 2014-04-29 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/751/247_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/952_50x50.jpg?r=5 [titleSlugified] => 19-t-m-24-januari-2014-frankrijk-in-de-carieb ) [48] => stdClass Object ( [reportId] => 4659039 [userId] => 342952 [countryId] => 76 [username] => Letsgo [datePublication] => 2014-01-19 [photoRevision] => 5 [title] => 13 t/m 19 januari 2014; Terug en nog een keer [message] => Maandag 13 januari; Opnieuw Het is nog stikdonker als de wekker gaat, het regent pijpenstelen en de wind loeit door de verstaging. Het lijkt Nederland wel. We hebben ons voorgenomen bij de eerste lichtstraaltjes te vertrekken om voor donker het eiland Montserrat te bereiken. Dat ligt 34 mijl verderop, maal twee wegens 'enigszins tegen de wind in' ligging, dat moeten we met deze wind in 10 tot 12 uur kunnen varen, dachten we uit de losse pols. We gooien om 6.00 uur los en trotseren de regen. Acht uur in de ochtend; ik besef dat de hoek die we tegen de wind in richting eiland maken meer dan 120 graden is. We varen lekker, een knoop of acht, maar erg opschieten richting Montserrat doet het niet. Twaalf uur 's middags; we maken een overstag in de hoop dat de hoek de andere kant op gaat meevallen. De wind is namelijk tegen de verwachting in helaas meer Zuidelijk van Oost gaan waaien. Noop, niks, noppes, nada, de koers valt helemaal niet mee. We trimmen zeilen, zetten er meer bij, het helpt nauwelijks. We hadden natuurlijk een recenter weerbericht moeten ophalen, maar we zijn al drie dagen niet op de kant geweest. Het waait inmiddels een erg ruime zeven BFT. Ik grap dat we natuurlijk ook terug kunnen gaan. In eerste instantie vinden we dat beiden een goeie grap en geen strak plan. Als ik er even over nadenk komen allerlei herinneringen aan de Gudsekop (skûtsje waarop ik veel en graag zeilde) omhoog. Het eerste wat ik leerde was; altijd een alternatief plan hebben en als je de steiger niet haalt, gewoon wegvaren en het nog een keer proberen. Opnieuw, nog een keer en desnoods nog drie keer. Ik begin het terugvaren naar Nevis een steeds beter plan te vinden. We rekenen uit hoe lang we erover gaan doen om bij Montserrat uit te komen. Dat wordt een nacht doorbuffelen en ergens de volgende dag aankomen. Geen punt als je je er mentaal op hebt ingesteld. Wij waren echter een dagje zeilen, een nachtje slapen en dan weer een dagje zeilen van plan. Wat gaan we doen? Ik ben al overstag, Eddy slaapt er nog even een half uurtje over en dan verleggen we ook zijn boeg terug naar Nevis. Hoezo haast? Wouw, heerlijk ruime wind varen! We varen in twee uur terug wat we in vijfeneenhalf uur hadden heengevaren. Geheel tevreden en geen cent opgeschoten gaan we op de kade aan de bar zitten, die helaas gesloten is. Woensdag 15 januari; Haai Nevis is een wat vreemd eiland. In de gids stond dat het een historisch stadje zou hebben met mooie gebouwen, dat er om het uur een veerboot naar het veel grotere St. Kits ging en dat er ruim honderd moorings voor de kust zouden liggen. Wij zien geen goede mooring en gaan, volgens de gids illegaal, toch maar voor anker. Die ene wat vage mooring die er wel was wordt door een andere catamaran opgepikt. Wij doen rustig aan, maar de buren hebben haast. Terwijl manlief de bijboot hoost, maken vrouw en dochter de lijnen aan de mooring vast. Blijkbaar zijn ze zo druk dat ze niet doorhebben dat ze inmiddels met mooring en al van voor ons naar ruim achter ons zijn gedreven. Manlief scheurt met de pittige bijboot naar de kust en vrouw en dochter gaan in de zon liggen. Mijn gezwaai zien ze niet. Samen met de mooring kiest hun catamaran zee. Het kan allemaal niet echt kwaad, maar ze raken wel wat ver weg. Heel erg ver eigenlijk. Ja hoor, eindelijk hebben ze het door gelukkig. Ze gooien los (denk ik, ze zijn zo ver weg dat dat niet te zien is) en komen op de motor terug, waarna ze rondjes cirkelen tot manlief terugkomt en hij het anker uitgooit. Is het tenminste eens een andere boot... De veerboot naar St. Kits heeft duidelijk betere tijden gekend en vaart nog maar twee tot vier keer per dag. De historische gebouwen zijn een soort vergane glorie. Nog voor we met de bijboot hebben aangelegd zijn er meerdere taxichauffeurs die hun diensten aanbieden. De meesten kletsen tegen ons aan terwijl ze doorgaan met bier (!) drinken... Ooit kwamen hier denk ik veel toeristen. De twee dagen die we hier doorbrengen zijn aangenaam. We doen erg rustig aan, hebben het goed en lachen veel. De fruitvliegjesplaag die Melitta behoorlijk onder controle had gekregen rukt weer op, dus ik ga aan de slag met het droogmaken van keukendoeken en soppen. Ik geloof dat het helpt! Leuk om dat soort dingen van iemand op te pikken. Allerlei herinneringen aan gekke en lachwekkende momenten tijdens hun verblijf hier schieten door mijn hoofd. Zeker als Melitta een berichtje stuurt met een herinnering aan de slappe lach tijdens de lift die we kregen op St. Maarten. Ik had niet door dat we bij een mogelijk wat criminele man in de auto zaten, dus ik leefde helemaal mee met zijn stoere verhaal over hoe hij opgepakt was door de politie en hoe onrechtvaardig hij behandeld was. Ik kon het, zeker met de nog verse herinnering aan meneer Colon, levendig voor me zien en reageerde met ondersteunende oh's en ah's. Tenminste, tot ik in mijn ooghoek Melitta dubbelgevouwen van het in stilte lachen naast me op de achterbank zag zitten... Ik hang in de mast om de nieuwe windvaan te installeren. We willen erg graag de stuurautomaat op de windvaan kunnen instellen de komende tocht, zodat de boot uit zichzelf de beste koers aan de wind blijft kiezen. Eerder heb ik het nieuwe vastmaak-aandraai-beugeltje gebroken, dus nu maken we een constructie met tape en epoxy. Eddy wordt elke dag sterker van het mij de mast in hijsen, ik steeds wat gespikkelder van de blauwe plekken door het tegen de mast butsen. Aangezien ik er wat lang over doe wordt de epoxy te hard. Ik laat de tas neer zodat Eddy er nieuwe in kan doen. Terwijl ik in de klimgordel aangesjord op de steps bovenin de mast sta te wachten zie ik in het heldere water een grote vis af en toe naast en onder de boot zwemmen. Het is geen dolfijn, wel zeker zo groot. Is het een rog? Het heeft wat weg van een haai maar die zullen hier toch niet zijn? Ik heb mezelf beloofd na het klussen lekker te gaan zwemmen en snorkelen. De windvaan krijgen we werkend! Nadat ik eerst gekeken heb of dat grote beest niet nog ergens rondhangt plons ik te water. Hè, heerlijk! Ik kijk wat rond onderwater tot ik een fluwelen vis zie. Witte buik, grijze bovenkant en een wel heel erg haai-achtig uiterlijk. Hij is kleiner dan degene die ik vanuit de mast zag. Leven die beesten in groepen? Mijn ratio wil het beest beter bekijken maar mijn gevoel neemt over en ineens zit ik weer op de boot. Veilig hoog en droog. Beetje veel haaienfilms gezien denk ik. Ik weet best dat er maar erg weinig haaiensoorten gevaarlijk zijn en die zitten niet hier. Maar ja, die zie je dus bijna nooit in de film. Veilig vanaf de boot bij de zwemtrap stop ik mijn hoofd weer onder water. Hij is er nog. Ik neem alle kenmerken goed in me op. Hij draait zijn lijfje en kijkt me met zijn linker kraaloogje aan. Blijkbaar is dit geen bang en in elk geval een heel nieuwsgierig haaitje, want erna zwemt hij op snelheid naar me toe. Dat is me iets te veel van het goede vriend. Mijn hoofd gaat weer boven water. Zodra ik mijn hoofd weer onder durf te steken is hij helaas verdwenen. Wat een prachtige ontmoeting! Donderdag 16 januari; En nog een keer Vandaag gaan we het opnieuw proberen. Er waait een Oost-Noord-Oosten wind kracht vier-vijf BFT, de zon schijnt, we hebben voldoende eten, water en diesel en een mindset op meerdaags varen. Volgens onze nieuwe berekening is het minstens 50 uur varen, direct door naar Iles des Saints. We zullen zien. Eenmaal op het water is het geweldig! Veel minder hoge golven dan de vorige keer, veel rustiger varen en een betere koers. De ramen kunnen zelfs open. En jawel, we varen weer op plotter, windvaan en stuurautomaat, wat een luxe! Namiddag; ik ruik een soort mestlucht en registreer dat er een boer net gegierd heeft. Kort erna besef ik dat dàt hier toch echt niet kan. We zijn op zee, 18 mijl van Montserrat verwijderd. Eddy ruikt het ook, inderdaad alleen buiten. Nee, het zijn niet onze kleren. Ineens is het helder, het is een subtiele zwavelgeur van de nog werkzame vulkaan op Montserrat. Geweldig dat je dat zo ruikt zeg. Nu hopen dat hij niet teveel as in de lucht gooit.... Zaterdag 18 januari; Snelheid, divergeren en convergeren De afstand is hemelsbreed 100 mijl. We zijn er al in 32 ipv 50 uur... Zachtere wind, een tikje noordelijke van het oosten en weinig golven maken dus wel heel erg veel uit. 'Opnieuw' is goed bevallen! Omdat we dit absoluut niet verwacht hadden is het echter pas vrijdagavond negen uur in de avond. De baai die we tussen de bergen in zullen moeten varen ziet er erg donker uit. We varen terug naar de luwte van het grote eiland Guadeloupe en gaan daar op open water zeilend de nacht doorbrengen. Als ik op zoek ben naar een manier om bij te gaan liggen met de boot valt de wind weg. Wel zo handig. We dobberen. Wat een bijzondere stilte! Donker, lichtjes van het eiland in zicht, in de verte een visser, in de lucht een vallende ster, zwoele warmte en klotsend water van de nooit stoppende deining. Tegen de ochtend zorgt een lichte bries dat ik terug naar het einde van het eiland kan varen. Daar wordt bij zonsopkomst de wind ook wakker en zet een forse 6 BFT in, ditmaal een tikje zuid van het oosten. De invaart naar Iles des Saintes die we gisteren in anderhalf uur deden, blijkt nu ruim vijf uur varen. Hoge golven en veel wind doen de Let's go flink op drift slaan. Na drie uur beuken ben ik het wel weer zat, maar Eddy heeft goed geslapen en kan met een blij hoofd overnemen. Hij maakt een puzzel van hoe we er toch gaan komen. Hoe zat het volgens onze NIMOS-meteocursus ook alweer met het convergeren en divergeren van de wind. In dit geval tekenen we het uit en zou het aan deze kant minder wind en krimpende wind betekenen. We liggen in een deuk als de wind hier precies het tegenovergestelde doet. Het is genieten! Iles des Saintes is heerlijk. Het heeft een zeer tropische mooie baai en de sfeer aan land is vrolijk en Frans. Overal zijn open strandjes, kleine gebouwen en terrasjes. We moeten wel betalen voor de mooring, maar de op bestelling geleverde kraakverse croisants en baguette om zeven uur s'morgens maken dat helemaal goed. Ik word wakker met een superblij gevoel. Wat een leven! Eddy kan hier zijn nieuwe coupe soleil bijwerken (Sorry Trudy, hij kon de langste stand op de tondeuse geloof ik niet vinden, maar hij is heel blij met de koelte!) en ik wil gaan duiken, zowel als de motoronderdelen aankomen als gewoon voor de lol. [vip] => [userRegistrationDate] => 2012-03-19 19:04:18 [totalVisitorCount] => 414115 [pictureCount] => 9 [visitorCount] => 816 [author] => [cityName] => Terre-de-Haut [travelId] => 459196 [travelTitle] => Panama, Ecuador [travelTitleSlugified] => panama-ecuador [dateDepart] => 2013-11-11 [dateReturn] => 2014-04-29 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/737/981_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/952_50x50.jpg?r=5 [titleSlugified] => 13-t-m-19-januari-2014-terug-en-nog-een-keer ) [49] => stdClass Object ( [reportId] => 4569147 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-07-21 [photoRevision] => 0 [title] => aan-/ver(te)zoeken, plussen-minnen, SXM bedankt! [message] => De laatste, langverwachte week is eindelijk bijna om. In 3 maanden heb ik me aardig wegwijs weten te maken op dit mooie zonnige eiland. De lange reis is bijna ten einde, al komt er nog een lange reis voor mij aan.. Een reis van minimaal 12,5 uur die morgen om half 11 al begint. Vanaf dan ben ik te vinden op het vliegveld Princess Juliana SXM, vanwaar ik om half 1 vertrek naar Curacao. Na een beetje tanken en nieuwe bruine Hollanders ophalen kunnen we weer door naar ons (voor de eerste keer) 'warme en zonnige' kikkerlandje. 'Holland' zoals ze dat hier noemen, alleen omdat we in de oorlog zo heette.. maar voor ieder ander is het gewoon NEDERLAND hoor! Zoals al in eerdere verhalen te lezen is er (te) vaak gevraagd of Laura, Mirelle, ik en andere stagiaires uit 'HOLLAND' komen. Ja, het is nog steeds te zien, ondanks ik aardig bruin ben geworden. Blond haar blijft hier opvallen en ze blijven denken dat je geld hebt.. nou, tegenvaller: mijn ticket is vooruit betaald en mijn rekening staat op een ongeveer €7,28 ofzo. (maarja, zij krijgen mijn rekening niet te zien natuurlijk dus ben ik rijk) Ze hebben hier ondertussen al heel wat aan-/verzoeken gedaan om Laura, Mirelle of mij hier te houden: VER(TE)ZOEKEN Verzoek 1: wedding crashers Na heel wat lekkere dagen aan het strand, avondjes uit bij tantra, beachbarretjes en lekker uitslapen nam ik Mirelle vrijdag mee naar Soggy Dollar. Deze bar staat bekend om de vele Nederlandse stagiaires! Daar aangekomen bleek dat het een 'zwart' feestje was, waar in eerste instantie natuurlijk niks op tegen was. Goede muziek, lekker dansen! Maar, onze bruine locals vonden dit toch nog niet goed genoeg. Pas en te onpas kwamen ze vragen of we met ze wilden dansen.. Dansen? Dat doen we toch al de hele tijd? 'neee, dit is geen dansen, ja misschien bij jullie in Holland ja.. (HOLLAND, alweer zo-eentje die er niks van snapt), hier dansen we heel anders, kom dan laat ik het je zien'. Na een paar keer de 'op en neer beweging' en draaien met de heupen was het wel weer welletjes en zijn we naar de andere bar gelopen. Nog geen paar minuten later was het weer raak, dezelfde mannen vroegen wat we hier kwamen doen, hoe lang we hier al waren, hoe lang we bleven, hoe we heten.. Na een lang gesprek kwam de aap uit de mouw: 'Of we willen emigreren naar hier en met deze kerels wilden trouwen. We zijn doktoren.' (uhu, dit geloof je zelf toch niet?) Waarom we geen vakantieadresje wilden hier op het eiland, waarom we geen leuke doktoren als man wilden.. ze zouden onze tickets betalen en de rest! Helaas begrijpen niet alle mannen de lichaamstaal van vrouwen, hard to get moest er dus gespeeld worden. Verteld dat we allebei al een hele leuke vriend hebben hielp niet, dus Mirelle gooide het over een andere boeg: 'WE ZIJN AL GETROUWD, IN NEDERLAND! EN IK GA NIET HIERHEEN VERHUIZEN, EN IK GA NIET MET JOU TROUWEN! Zo, en daarmee basta. Ik ben dan wel blond, en alle vrouwen soms wel een beetje, maar wij trappen daar dus ECHT niet in! :) Verzoek 2: de stille aanbidder met de losse heupen Diezelfde avond zijn we ook nog achterna gelopen door een man in een wit t-shirt. Ik heb geprobeerd niet te vaak te kijken om hem geen goed gevoel te geven, dus dat is het enige dat ik nog weet. Na een paar gewaagde danspassen vertelde Mirelle dat er een 'hottie' achter mij aan het dansen was.. nou, dat moet ik zien! Ik draaide me verbaasd om, maar nog angstiger weer terug naar Mirelle. BAH! Hoe kom ik hier vanaf? Na heel veel heen en weer geloop tussen de barren waren we van hem af. Hij keek op een afstand, kwam 2 meter achter ons staan en danste. Toch was hij zijn tong niet verloren en vroeg wat ik van de avond vond, of ik de muziek goed vond. Nouja, de muziek was ok! Dus dat was dan ook mijn korte antwoord. Mirelle ging even checken of de wc's schoon waren, en daar zat ik dan.. alleen. De witte greep dit moment aan om zijn kansen te vergroten: 'he, how rrrrr you? I like this song, you?' Na een paar goede negeertrucs kwam Mirelle terug en vluchtten we naar een andere bar. Alweer een paar knipoogjes verder en onze 'witte' stond weer achter me zonder ik dit door had.. hoe deed hij dit toch? Mirelle had er genoeg van en vroeg uiteindelijk of hij AUB op wilde """"""""""""""""" omdat we hier niet op zitten te wachten. BEDANKT MIREL! Aanzoek 3: de bosjesman Over dit aanzoek ga ik niet te veel vertellen, het is al gênant genoeg voor deze meneer die zich moet vermaken in de bossen.. Donderdag, vrijdag en zaterdag heb ik me vermaakt op het strand. Omdat het nogal warm was ben ik met mijn ipadje richting de palmpjes gegaan om wat schaduw op te zoeken en deze vond ik hier. Ik vond niet alleen schaduw, maar ook een bruune die 10m verop zat. Ik snap nu wat mensen met bosjesmannen bedoelen.. het ergste was nog dat er niet echt veel vrouwen in de buurt waren, het goede nieuws: ik zie er dus nog oké uit. Aanzoek 4: candyman Of ik even op de stoel wilde letten van de meneer een stoel verderop, in de bioscoop. Tuurlijk doe ik dat, meneer met de hotdog, XXL cola, 3 repen chocolade en een luxueuze telefoon. Na een paar minuten kwam onze vreter terug met nog wat lekkernijen, of ik ook een reep chocola wilde. Nou, op zichzelf geen slechte versiertruc.. chocolade bij vrouwen.. maar toch; no thanks, ik heb mijn eigen candyman. Alle andere aanzoeken waren niet origineel genoeg om in dit verslag te plaatsen, (mannen, kom op.. dit moet echt beter kunnen hoor!!!!) voor verdere verhalen kunt u contact opnemen met Laura, Mirelle of mij. Naast dansen en bruinen heb ik ook nog lekker gewinkeld in Marigot en ben ik voor de souvenirs nog even Philipsburg ingegaan. Gelukkig had de souvenirwinkel uitverkoop omdat ze gaan verhuizen, TOP MOMENT! Hele leuke souvenirs gekocht en een goed uitgedacht plan verdient een dikke pluim, HET PAST! Mijn handbagage zit nu dan wel vol, maar wel vol met cadeau's. En ook nog 2 jurkjes kunnen scoren voor ik het vliegtuig in stap.. met dank aan de zorgverzekering en studiefinanciering! Mijn boeken beginnen ook aan hun laatste pagina's te geraken, al merk ik dat niet want ik lees ze allemaal digitaal. Een slim plan vond ik zelf, want nu kan mijn koffer met gemak dicht! Heel trots ben ik dat ik deze koffer zonder moeite (lees: erop zitten, staan, slaan, duwen, trekken, mensen die helpen...) dicht heb gekregen. Zelfs ben ik gisteren alleen, ja, jullie lezen het goed, ALLEEN, naar de bioscoop geweest. Iets dat ik in 'Holland' nooit zou doen, maar hier kan het. Omdat alle stagiaires naar huis zijn en ik nogal eenzaam was/ben, maar vooral omdat ik meerdere eenzame mensen zag toen Mirelle en ik ons de vorige keer vermaakten in de bioscoop, ben ik me een avondje gaan vermaken. Wat een rare mensen blijven het toch, die Amerikanen. Een fantastische poster van fantastische acteurs, maar wat een belachelijk slecht verhaal van de film: Grown ups 2. En die Amerikanen maar lachen, echt letterlijk om élke grap..... en ik als blonde, nuchtere, HOLLANDER, glimlachend ertussen. Ook ben ik alleen naar de bar geweest, maar dit was geen ramp. Ik had namelijk beloofd dat ik onze vriend Nigel bij het Divi Resort nog eens ging opzoeken voor ik naar huis zou gaan. Deze goede kerel was net terug van een vakantie en alweer flink aan het werk.. Een paar gratis biertjes verder (tsja, René had gezegd dat hij goed voor me moest zorgen, en hij vat dit op als mij vrijhouden, hoe veel ik ook drink....en maar bijvullen..) en ik kon weer naar huis na een gezellig gesprek met dit keer een ander soort mensen: canadezen. (ja, een apart plekje in mijn verslag, omdat ik deze 'soort' nog niet eerder gezien had) En, aan alles komt een eind. Ook aan dit ellenlange verslag.. Nog eventjes een opsomming voor wat ik ga missen, en wat totaal niet! - auto's met deuken, en mensen die krassen maken op je auto maar geen HOLLANDS briefje achterlaten, geen sorry en geen geld - mensen die hun afspraken niet nakomen - mensen die niet snappen dat je echt weer naar huis gaat na deze 3 maanden en maar blijven vragen of je hier met ze wilt trouwen - mensen die achter het stuur maar blijven fluiten, toeteren en wuiven.. omdat ze dan denken dat ze me verleiden. (waarom denken jullie dat jullie niet in mijn 'verzoeken top 4' staan? HET WERKT NIET!) - de dure supermarkten - het weinige sporten - het slechte organisatietalent van de vele mensen hier - de rare beestjes, vooral de muggen, maar ook kakkerlakken, ratten en andere prikdieren.. ook paarden ga ik niet missen, helaas. + de schattige mensen, kleine bruine kindjes maar ook schattige oude opa's en oma's die langs de weg fruit aan het verkopen zijn en hard werken, als ik niet al een oma had had ik er nog eentje meegenomen hoor! + de palmbomen en de flamboyant (de boom van SXM, met die mooie rode bluumkes) + de sr regina school en de leuke collega's + het heerlijke vakantiegevoel waar je hier elke dag mee wakker wordt (behalve om half 6 in de ochtend, dat valt toch nog steeds een beetje tegen) + HET STRAND, het heldere water, de visjes, een lekker ruikende handdoek en een grote koude fles wijn, ijsklontjes en ijsjes, BBQ op het strand, in de zon liggen met de je maatje, snorkelen waar en wanneer je maar wilt, het geluid van de golven als je in slaap dommelt op het strand. + de aardige mensen die geen bijbedoelingen hebben, en elke dag aan je vragen hoe het met je gaat (bedankt, opa die altijd voor mijn huis op de stoep zat. Hij lachte altijd naar mij en we zeiden altijd tegen elkaar 'Heeeeeej, hauw arrrr joe?' 'Aj em faine, end joe?') + alle leuke kaartjes, woorden en afscheidsbriefjes van vriendinnen, vrienden, familie maar ook van kinderen, de collega's en vrienden van hier Ik ben bang dat ik nog een hele hoop vergeten ben en ik denk dat wanneer ik thuis ben er toch nog een HOLLANDS verslag komt met de bruune boterhammen, bbq's en een fantastisch ontvangst! Maar voor nu, BEDANKT BEDANKT, wie bovenaan moeten staan om te bedanken zijn toch echt papa en mama, want met mijn eigen spaarrekening en zonder enige steun had ik het niet gered! BEDANKT, Laura, die met mij mee ging naar de apotheek, waar ik mee heb gelachen maar ook mee heb gehuild en waar ik van heb geleerd. BEDANKT, vriendinnen en vrienden, die altijd lieve berichtjes stuurden en zelfs kaartjes, die met me skypten om me op te vrolijken maar ook om naar mijn ellenlange verhalen te luisteren. (deze verhalen, daar ben ik nog steeds goed in.. dat is wel te merken) BEDANKT familie, voor het fantastische afscheidsfeestje en de lieve verhaaltjes die ik hier nog vaak heb doorgelezen. Oma: voor de leuke gesprekjes op skype en het gevoel dat je trots op me bent, en het kaartje (dat nog niet aan is gekomen!) BEDANKT Mirelle, zonder jou had ik hier 3 weken alleen moeten doorbrengen, dit had ik nooit overleefd. En door jou heb ik nu (eens maar nooit meer) op een paard gezeten, en heb ik jouw grenzen verlegd. BEDANKT voor de mensen die in mijn geloofden en me deze reis hebben gegund, die me hebben gestimuleerd om dit door te zetten, hoe veel tegenslagen er ook waren. BEDANKT alle lekkere restaurantjes en fantastische koks op dit eiland.. ik heb genoten van jullie kunsten. Inclusief mijn eigen kok, ook van jou heb ik genoten! BEDANKT voor de mensen die mijn verhuizing mogelijk hebben gemaakt, ondanks ik hier zat. Loesje: tophuisgenoot! BEDANKT Rene, die ook mijn tranen heeft weggestreken als het even niet zo goed ging. Maar waarmee ik vooral veel herinneringen heb gemaakt, en gelachen! Gelukkig komen hier alleen nog maar meer herinneringen bij. BEDANKT, SXM, en zoals we in HOLLAND zeggen: tot ziens. Wie weet, you neger know..... Heel veel kriebels zijn er nu al onderweg in mijn buik voor maandag. Voor jullie nog 2, voor mij nog 1 nachtje. Ook tegen jullie zeg ik, welterusten en TOT ZIENS IN HOLLAND. Maandag ga ik jullie allemaal weer knuffelen! PS. Ondanks ik er zelf te laat bij ben, wil ik omaatje een hele fijn verjaardag wensen.. want ze is in jullie tijd NU jarig. HIEP HIEP..... (BEWAAR EEN STUKJE TAART!) [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 141 [visitorCount] => 5006 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/274/965_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => aan-ver-te-zoeken-plussen-minnen-sxm-bedankt ) [50] => stdClass Object ( [reportId] => 4563894 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-13 [photoRevision] => 0 [title] => De laatste daagjes [message] => Hoihoi, Een laatste update van mijn avondturen in Guadeloupe. Chantal, de tropische storm was gelukkig niet heel wild. Dinsdag was er vooral heel veel regen. 's Avonds zijn Tayo en ik gaan eten in de Marina van Basse-Terre. Woensdag heb ik lekker de hele dag aan het strand gelegen. Die avond zijn we wat gaan drinken met vrienden in Point-a-Pitre, en lekker gedanst bij een lokale DJ. Donderdag ben ik mee gaan catamaranzeilen met een collega van Tayo. Het was weer heerlijk weer en er was een zeilwedstrijd gaande waar we naar gekeken hebben. Aan bord genoten van het lokale eten (gebakken banaan, zoete aardappel en vis). Vrijdag was alweer mijn laatste dagje in Guadeloupe, die dag heb ik met Tom de vulkaan la souffriere belommen (zo'n 1400 meter hoog). We hadden mooi weer dus konden over het hele eiland uitkijken. Daarna nog even langs Tayo in de apotheek gereden voor het afscheid :'( en naar het vliegveld doorgereden om mijn vlucht naar NL te pakken. Ondertussen zit ik alweer lekker op de bank in NL. Het was weer een mooie reis, voornamelijk dankzij perfect host Tayo! liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 6 [visitorCount] => 24 [author] => [cityName] => Guadeloupe [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/215/654_640x480.jpg?r=1 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => de-laatste-daagjes ) [51] => stdClass Object ( [reportId] => 4561134 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-07-09 [photoRevision] => 0 [title] => tsunami, souvenirs en de duik-paarden-deal [message] => de deal is gesloten, het is zover.. We hebben afgelopen week lekker aan het strand gelegen, genoten van alle rust en drank in onze omgeving. Daarnaast ook al geprobeerd om souvenirs bij elkaar te sprokkelen voor onze reis terug, ik zie er toch al een beetje tegenop. Vriendinnen: check to do: - pap - mam - rik - vriendinnen - omaatje We gaan dus deze week (of ik anders volgende week) nog eens eventjes winkelen om de laatste dingetjes bij elkaar te krijgen. Anders mag ik natuurlijk niet thuiskomen! Een van de dingen op de to-do-list van Mirelle was nog een keertje naar Pic Paradis en lunchen bij de Loterie Farm. Dit hebben we dan ook gedaan donderdag. Lekker genoten van het zonnetje boven op de berg! Het regent namelijk al weer iets vaker dan hiervoor, het regenseizoen is in volle gang. Een van mijn to-do-dingen was nog een keertje genieten van een kokosnoot, een verse wel te verstaan. In Marigot hebben we dan toch een echte kokosnoten-handelaar gevonden die ons er eentje verkocht voor $4. Bah, smerig dat kokossap. De kokosnoot zelf was wel lekker, dus daar hebben we dan maar van gesmuld. Vrijdag was het dan zover, we gingen onze deal bevestigen. Ik ging met goede moed naar de Scuba Dive shop en Mirelle is met Renier naar de manege gereden. Zo hebben we geregeld dat we konden gaan duiken en helaas, ik moest er vandaag echt aan geloven, paardrijden. Ook moet ik nog eventjes reclame maken voor, alvast, de Nederlandse bioscopen.. we zijn hier al naar de nieuwe film van Johnny Depp geweest en ook de film (met Channing Tatum, JAJAJAJA!) White house down is een dikke aanrader. Als ik hier de dvd nog kan krijgen voor ik ga, neem ik hem voor jullie mee! Zaterdag hebben we een dagje genoten van blote billen, hangtieten en piemeltjes op het strand van Baie Orient. Een naaktstrand (gelukkig niet verplicht), waar je heerlijk kunt chillen. Het aanzicht was raar, maar nog raarder was dat deze mensen ook allemaal naakt naar het restaurant gaan, naakt eten, naakt naar de wc gaan, naakt dansen, naakt lopen, naakt... ALLES! Hier konden we echt niet aan wennen. Ons handdoekje eventjes iets verderop gelegd en in slaap gevallen onder de warme zon. Pfoe, nou, nu komt het.. ons onderwateravontuur. Maandagmorgen nog lekker kunnen uitslapen want om 12u moesten we op onze bestemming zijn. Scuba diving. Daar aangekomen kregen we toch wel kriebels in onze buikjes, whoe, die flessen waren toch best zwaar. Een introductiefilm was verplicht, dus wij netjes gekeken natuurlijk. Alle gevaren, noodgevallen.. alles werd uitgelegd. (fijn, als je nog nooit gedoken hebt en nog moet gaan!) Na de introductiefilm kregen we onze pakjes aan die ons natuurlijk fantastisch stonden, en moesten we naar de wc. Pakjes weer uit, naar de wc, daarna onze pakjes weer aan en hup het zwembad in! Dat ging makkelijk.. tsja, toen hadden we nog geen grote fles op onze rug. Na wat overleg tussen de gasten van de duikclub kregen we onze flessen aangereikt. Gelukkig stonden we al in het water en deed de zwaartekracht z'n werk! Voor het eerst ademen door zo'n gek dingetjes is raar, met duikbril en al. Als je hem verliest, wat doe je dan? (shit, ga ik hem verliezen dan, dan kan ik niet meer ademen?) Natuurlijk kregen Mirelle en ik het al aardig benauwd. Hier kon je nog snel even boven water komen, je duikbril schoonmaken, water uit je ademdingetje halen, en even kletsen. We moesten laten zien wat we konden, onder water. Onze oefeningen werden uitvoerig getest zodat ze zeker wisten dat ze ons konden laten liggen op de bodem (ohnee, dat zou geen reclame zijn). Na wat oefeningen was het eerste dat Mirelle zei, toen ze proestend boven water kwam: 'Ik ga mee, maar alleen op de boot. Ik ga niet duiken, het geld kan me echt niks schelen, ik ga niet mee!!!!!'. De deal was gesloten, dus ze had niet zoveel te willen..... Uiteindelijk zaten we met nog steeds veel kriebels in de boot. We zouden naar Little Bay varen (onder Fort Amsterdam, een super mooie plek met rotsen) en daar zouden we in het water springen. Springen? Gaat dat dan met die fles op je rug? Ik kan niet eens lopen met die fles.... Toen we uiteindelijk een beetje gammel aankwamen bij onze divespot mochten we gaan staan op de rand van de boot en het het water in springen. Tegen mijn verwachting ging dat met flippers en al nog best oke! Niemand geraakt geloof ik? Eenmaal in het water ging Mirelle als een speer. Kriebels waren verdwenen en ze was eerder beneden dan ik! Veel last van de druk op mijn oren, en telkens weer eventjes een stukje naar boven. (zoiets als twee stappen vooruit, eentje achteruit) Gelukkig plopte mijn oor en kon ik eindelijk ook genieten van alles wat we gezien hebben. Gelijk toen we op de bodem waren kreeg ik een zee-egel in mijn hand gedrukt. Heel vet om die vast te mogen houden, hij bleef gewoon aan mijn hand hangen. Ook hebben we een soort koraal/plantje aangeraakt dat wegfloept als je er te dicht bij komt. Heel veel vette, grote, gekleurde en mooie vissen gezien. Je zwemt gewoon tussen de scholen, vissen gaan niet voor je aan de kant! Heel erg jammer dat we met ons goedkope cameraatje van de action niet dieper konden dan 3m, anders zou hij het begeven.. dus geen foto's van deze gespannen meiden omringt door mooie vissen. Het is onderwater echt een oase van rust, dat is heerlijk! Wel is het raar dat je geen controle hebt, je kunt niet eventjes naar boven om iets te zeggen. Onze gebaren hebben we dan ook flink uitgebreid onderwater. Mirelle heeft me nog even een klap verkocht op mijn bril, en per ongeluk met zwemmen mijn adem even weggenomen.. en ik maar denken dat ze boos was. Geschrokken dat ze was! Ik ook natuurlijk. Nu zit mijn oor nog steeds dicht en denken en dromen we nog altijd over die vele gekleurde vissen die we hebben gezien. Maar die droom werd toch verstoord vandaag door die andere dieren... PAARDEN. Mirelle helemaal happy en ik met een niet zo happy gezicht op weg naar de manege. Amber is ook mee gegaan vandaag en werd gebracht door Renier. Pfoe, ik mocht als eerste het paard op.. ze hadden gelukkig een rustig paard gekozen voor mij, naja, dat bleek maar weer. Hupsakkee, niet laten merken dat je eigenlijk geen zin hebt en niet snapt hoe het moet. Ik zat al op het paard voor ik het door had en ik viel er niet af. TOP! Nou, eindelijk kon mijn droom in vervulling gaan........... Na een rustig ritje richting het stand, langs het strand en op het strand mochten we afstappen. (afstappen, shit.. ik hoopte dat ik weer mocht afstappen wanneer we terug waren, zodat ik met het trappetje kon?) Geen trappetje voor mij, maar zonder te vallen en binnen twee seconden stond ik op de grond. Ik werd steeds trotser op mezelf, zonder te zeuren en een moeilijk gezicht heb ik deze taak toch weer volbracht. Na dit rustige tochtje hebben we de zadels van de paarden gehaald en mochten we er weer op (KLIMMEN!). HELL, dat is toch nog best hoog zonder beugels en trapjes. Daarna kwam het leuke deel: zwemmen met de paarden. Hup, de zee in, tot je bijna dreef. Tot je middel, paarden bijna koppie onder en poepen dat ze doen ondertussen... bah! Uiteindelijk kon ik rustig ademen, we gingen terug naar de manege. Of Mirelle nog even in galop mocht.. ja, dat kan, maar dan moeten we allemaal in galop. Het ene paard volgt het andere. Shit, hier had ik me niet op voorbereid, maar stoer en dapper zei ik: tsja, doe maar dan. Nu komt de ronde van de lama's 'beter niet'.. dit had ik namelijk 'beter niet' kunnen zeggen. Mijn paard haalde even de leider in, in galop, en ik vloog van links naar rechts. De instructeur riep nog: 'hold back, just back.. back' en de rest hoorde ik niet meer, ik was een beetje te ver weg. Gelukkig kreeg ik hem weer stilstaand, kon ik weer ademen en hingen mijn schoenen nog aan het zadel. Deze hadden we namelijk uitgedaan toen we de zee in gingen. Ik voelde me pas echt weer gerustgesteld toen ik weer met beide benen op de grond stond. 'tot snel, toch? als je er eenmaal aan gewend raakt ga je er van houden, ik zie je vast nog wel een keer terug hier op de manege'... nou, nee hoor vriend, dit was eens maar nooit meer! Na deze avonturen is er alweer een avontuur onderweg naar mij. Ze heet Chantal en is de volgende tropische storm richting de SSS eilanden (st maarten, saba, st eustatius). Vanavond of morgen zal hij hier aankomen, met hevige buien en stormen. Er stond op internet: geen paniek voor tsunami's. (shit, dat kan hier inderdaad echt.. even vergeten als je die zon elke dag ziet) Dus, ik overleef het wel. En anders doen we nog een keer de hike, tot boven op de berg, zodat we veilig zijn. Daarnaast wil ik nog even een speciaal zinnetje richten aan - Renell, omdat ik hem heel erg mis maar niet in mijn vorige verslag genoemd had. Mattie, ik kom gelijk naar je toe als ik weer terug ben hoor!!! - iedereen die op vakantie is/gaat/zou moeten hebben, goede reis en geniet ervan, het leven is voorbij zonder dat je er erg in hebt! - de mensen in Nederland die eindelijk een beetje zon krijgen - Oma, die bijna jarig is - Aniek, die ik een dikke, virtuele knuffel wil geven! - mensen die de vierdaagse gaan vieren/lopen, geniet van alle mooie muziek bij XXATP. - en aan alle mensen die ik nu eigenlijk vergeet en dan blijft er nog maar eentje over, die ik niet kan vergeten, maar die me zelfs op afstand heel gelukkig maakt!!!! Nog maar 1,5 week en dan stap ik alweer in het vliegtuig, wat gaat de tijd snel hier. We hebben nog veel zonuurtjes voor de boeg, avondjes uit en vooral veel tijd om te genieten. Hopelijk laten mijn vriendinnen mijn stulpje heel wanneer de vierdaagsefeesten begonnen zijn. Raar dat jullie mijn huisje eerder zien dan ik! mam, pap, nog eventjes en dan maak ik jullie geen geld meer afhandig in SXM. Alleen thuis nog... ;) kusjes vanuit de tropische storm [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 868 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => tsunami-souvenirs-en-de-duik-paarden-deal ) [52] => stdClass Object ( [reportId] => 4558356 [userId] => 386755 [countryId] => 76 [username] => LauravanDuijnhovenopSintMaarten [datePublication] => 2013-07-05 [photoRevision] => 0 [title] => Home sweet home!! [message] => Hoe het is om weer in Nederland te zijn? KOUD!! Wat is het wennen hier.. Het is wel ont-zet-tend fijn om weer in mijn eigen bedje te kunnen slapen, Nederlands eten te krijgen, warm te kunnen douchen, tv te kijken én mijn lieve familie, vriendje en vriendinnen weer om me heen te hebben! Stiekem toch wel gemist. Na een lange reis van 12.5 uur zonder slaap, een tussenlanding in Curaçao en huilende kinders was het moment daar: Schiphol. Anders dan in Sint Maarten was de landing meer dan een uur te vroeg. Op mijn gemakje 5 keer mijn paspoort laten zien. Verteld aan de meneer dat ik eindelijk weer terug was in Nederland na een stage van 3 maanden. Oja, wat was de reden van die stage en nog een hoop vragen meer. Wat een nieuwsgierigheid en dat ik terwijl ik gewoon een Nederlander ben. De vakantiegangers hadden het zwaarder te verduren. Wat komt u doen? Wie haalt u op? Hoe lang gaat u blijven? Waar gaat u verblijven. Blablabla. Mijn koffer van de band gevist, nog 5 keer laten controleren en toen.... knuffels, tranen en veel blijdschap. 2 spandoeken, familie, vriendje en zelfs vriendinnen als grote verassing. Welkom terug!! Thuis had Britt een heerlijk ontbijtje in elkaar gezet. Ook oma ontbrak tijdens het ontbijt niet. Na een hoop verhalen, doei iedereen, hallo bed! Ik ging dit verliezen van die jetlag. Helaas. In de avond had mijn lieve mama asperges met biefstuk gemaakt. Nou mam, dat heb ik drie maanden niet gehad! Top hoor. Nu is het langzaamaan back to basic. Wennen aan de kou en het ritme. Het is genieten van deze onvergetelijke ervaring. Wat ik ontzettend ga missen: Het héérlijke zonnetje!! De Subway in mijn achtertuin en de mac donalds op de hoek. De vriendelijke mensen, de 'hello' en de 'how are you?' De vele knuffels en het gefriemel aan mijn haar van die kinders. Ladies night bij Tantra mét de gratis drankjes. Overal palmbomen die je iedere dag het vakantiegevoel geven. Het strand voor je huis. De lekkere broodjes van Atlantico, met normaal stokbrood. De slippers en de gelakte teennagels. Iedere dag uit eten De vele $1 biljetten (deze laten je rijk voelen) De pimkie (enige fatsoenlijke kledingwinkel op het eiland) Overal Happyhour, 2 voor de prijs van 1 Mijn huisgenoten, waar ik stuk voor stuk veel van heb geleerd. Wat ik absoluut niet ga missen: De enorme tropische regenbuien en de daarbij horende flashfloods. De straten met overal kuilen en gaten. Slingeren met de auto dus. De rijstijl van de mensen (langzaam, geen knipperlicht, grootste auto gaat voor) Mensen die zomaar stoppen op de weg om even bij te praten. Afspraken die niet nagekomen worden, mensen die afspraken 'vergeten'. Al mijn huisdieren; spinnen, kakkerlakken en ratten. De muggen die je overal lek steken. De douche die alleen maar koud kan. Teaaaaaaaaaaaaaacher, he did this. Het zand van het strand, dat je eraf moet krabben. De afwas. De wekker iedere ochtend om 6 uur... Nu ga ik verder met het genieten van de vakantie. Voorbereiden op een jaar afstuderen om vervolgens, misschien, terug te gaan. Voor de live verhalen, ik ben beschikbaar voor terrasjes, drankjes en meetings!! Bedankt voor het volgen van mijn reisverhalen van dit grote avontuur, de appjes, de kaarten en alle reacties! BEDANKT! Heel veel liefs [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 17:26:07 [totalVisitorCount] => 16692 [pictureCount] => 46 [visitorCount] => 2196 [author] => Laura [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440340 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-03 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/188/918_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/755_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => home-sweet-home ) [53] => stdClass Object ( [reportId] => 4558235 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-05 [photoRevision] => 0 [title] => Watervallen en la Marina [message] => Hoi, Nog even korte update voordat ik naar St. Lucia vertrek dit weekend. Gisteren hebben Tayo en ik de Chutes de Charbet (watervallen). Eerst goed natgeregeld door een tropical rain maar gelukkig trok daarna weer alles open. Verder hebben we lichtelijk illegaal tot aan de waterval geklommen. Erg mooi om te zien. 's avonds zijn we naar Point-a-Pitre gereden om daar wat op te snuiven van het levendige nachtleven in La Marina. Heerlijk gegeten en daarna buikjerond in ons bed gekropen. Vandaag vroeg opgestaan en Tayo naar haar werk gebracht. Daarna ben ik alleen gereden naar de Cascade aux Ecrevisses, daar Tom (uit Utrecht) opgepikt en samen hebben we daar gewandeld en gezwommen in het mooie maar erg modderige regenwoud. Ik zal een paar mooie jaloersmakende foto's online zetten! Liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 7 [visitorCount] => 35 [author] => [cityName] => Saint-Claude [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/187/467_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => watervallen-en-la-marina ) [54] => stdClass Object ( [reportId] => 4557264 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-03 [photoRevision] => 0 [title] => St. Francois en de Nautilus [message] => Hoi! Afgelopen maandag zijn Tayo en ik helemaal naar het uiterste puntje van het eiland Grande Terre van Guadeloupe gereden. Bij de kust hebben we het Pointe de Chateaux beklommen en daar het prachtige uitzicht bewonderd. Daarna zijn we naar de mooie stranden van St. Francois gereden om even lekker te bakken. Na een paar uurtjes zon hebben we crepe en ijs gegeten in La Marina van St. Francois. Gisteren zijn we naar Plage de Malendure gereden om daar een boot te pakken met glas aan de onderkant zodat je in het water kunt kijken. Bij een verlaten eilandje stopte de boot even zodat we tussen de visjes konden snorkelen. Op de terugweg in de boot voeren we over allemaal schilpadden!! We konden ze supergoed zien, erg leuk! Daarna hebben we nog lekker heeeel veel vis gegeten in Sainte Rose. Zal wat foto's plaatsen! Veel liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 15 [visitorCount] => 29 [author] => [cityName] => Saint-Claude [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/183/066_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => st-francois-en-de-nautilus ) [55] => stdClass Object ( [reportId] => 4557079 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-07-03 [photoRevision] => 0 [title] => Onderwateravonturen en moneymakerssss [message] => Wauw, het is zover.. Daar gaan we dan. Vrijdag rustig gedragen om zaterdag vroeg op te staan. Want: we gaan het leven even van een andere kant bekijken. Koraal, schildpadden, roggen en vooral veeeeeel vissen! Alles wat we hoorden van anderen was precies zoals we het ons hadden voorsteld. Op naar ocean explorer en schuba diving! De huisgenoot van Laura geeft duiklessen en had een mooi prijsje gemaakt voor onze Discovery dive. Een duik waarbij je eigenlijk alles kunt tegenkomen, maar waarbij je niet verder dan 12m onderwater gaat. (Ofja, dat is dan de bedoeling) Laura had netjes gevraagd of er niks kon gebeuren met onze oortjes, ondanks ze een kleine operatie (lees:buisjes) heeft ondergaan. Nee, niks kon er misgaan en we konden gewoon gaan duiken.. (Met of zonder buisjes) Vroeg gearriveerd om ons mooie pakkie aan te trekken. Al bijna met de flessen onderwater gesprongen maar nog net even teruggefloten voor de papiertjes.. Oja, papierwerk, daar hou ik van. De kerel van de papieren vertelde ons dat we alleen overal nee in moesten vullen en verder de rest moesten overleggen. En natuurlijk moesten verklaren dat wanneer we dood zouden gaan, het onze eigen verantwoordelijkheid is. Fijn om zo voor je eigen dood te tekenen, heel raar gevoel. De eerste vraag op de stapel was: 'heb je ooit last van je oren gehad/heb je problemen met je oren?' Hm, beide vullen we in 'ja'. Shit, is dit slecht? Mogen we nu nog wel gaan? Heel overtuigend zegt Laura:'ja natuurlijk, ik heb het Mike nog gevraagd...' Een paar A4-tjes verder, heel vaak nee ingevuld, en met een trots gezicht overhandigen we het papierwerk. Eindelijk, we kunnen gaan! Waarom Laura 'ja' heeft ingevuld bij 'operatie aan oren'.... Hm, omdat ze een kleine ingreep heeft gehad? Of dat een operatie was... Ja, officieel wel ja. Na een fantastische Engelse uitleg over buisjes, in je oor, die er dan weer vanzelf uitvallen en dat dit dagelijkse routine is in een Nederlands ziekenhuis, kunnen we dan eindelijk gaan? Nee, helaas. Het opperhoofd wilde ons niet meenemen.. Te veel risico voor haar onderneming. Logisch natuurlijk, maar wel een beetje balen. Na nog wat discussies met Mike en het opperhoofd (hij wilde ons namelijk wel meenemen, en vond dat het niet zoveel kwaad kon) was het definitief. We kunnen niet samen gaan duiken. Hoppa, 65 dollar voor Laura terug! Gelukkig. We hadden namelijk al betaald bij onze vriend Mike.. Of ik ook mijn geld terug ging krijgen? Nou nee hoor, jij hebt geen medische problemen, 'jij bent ok'. Dus, jij kunt gewoon gaan duiken. Ga je niet, dan krijg je je geld niet terug. Pfoe, zo hard voor gewerkt en dan zomaar een paar tientjes laten liggen achter de balie, ik dacht het niet!!! Ik een heeeeele hoop boze gezichten getrokken, nog net aardig kunnen blijven nadat ik tot ongeveer 38194826 had geteld. (Ik leer het vanzelf, mijn rechten eisen) Na weer heen en weer gepraat, met mooie Engelse termen van Mike en het opperhoofd tegen mij, kreeg ik toch uiteindelijk mijn geld terug. (We hadden namelijk van te voren geïnformeerd, en Mike had goedkeuring gegeven voor het oor van Laura, vandaar dat ik vond dat ik recht had op het geld) Nou, daar viel ons onderwateravontuur in het water..... Getroost door een sprite en wifi bij de MAC. Uiteindelijk onszelf herpakt na deze tegenvaller en hupsakee naar Baie Oriënt. Een lekkere salade met fruit en lobster ging er na die ochtend wel in! In de avond hebben we ons flink vermaakt en gedanst op de muziek van de dj contest in Soggy Dollar. Foto's staan nog niet op de site dus die volgen. En toen was het eindelijk zo ver. Na nog wat onduidelijkheden over welk vliegtuig ze nou zat (huh, KLM herkent het vluchtnummer niet.. Oja, ze vliegt via Parijs met Air France) zijn we (laura en ik) naar MAHO beach gereden om mirelle, inclusief het vliegtuig, in de lucht te fotograferen. Toch blijft het spannend en mooi hoe die vliegtuigen landen hier! Filmpje komt online! Na veel knuffels zijn we in de middag gaan chillen bij Holland House en in de avond genoten van een traktatie op een kaartje van de cinema, van Renier en zijn vriendin. Een echte mannen-actie-film: world war Z. Een heuse Amerikaanse cinema, inclusief hotdogs, popcorn en soda (en het begint bij een liter geloof ik... Alles is hier groot!) En ook nog genoten van de actie in de film. Mirelle genoot van de binnenkant van haar ogen, na de lange reis. Maandag hebben we genoten van de boot die we gehuurd hadden. Heel erg leuk! De hele dag lekker op het water gedreven. Uit de boot gaan was niet zo'n goed idee, bleek maar weer.. Er was namelijk geen trapje aanwezig en met veel moeite en geschaafde benen kwamen we weer binnenboord. Lekkere stokbroodjes en corona's, nog proberen te snorkelen op het naaktstrand Cupecoy (maar helaas, te hoge golven) en uiteindelijk weer heel teruggekomen bij de haven. Sommigen iets roder dan de bedoeling, maar dit overleven we ook wel weer. Genoten van een drankje bij de Yachtclub en toen was het tijd om haast te maken. De huisbaas van Laura nam ons en mike mee uit eten, als afscheid van Laura. Heerlijke beef met noodles gegeten met loempia's als voorafje. Een lelijke tent, maar goed eten. Afgesloten met alweer een drankje bij de Yachtclub. Vanmorgen hebben we ontbeten bij ons fanse tentje en Laura op het vliegveld afgezet. Nadat ze haar koffer (die zeker te zwaar was) had afgegeven konden we naar schoenen en jurkjes op zoek! Mirelle is gelijk op dag 1 goed geslaagd, helaas moet ik nog een paar keer gaan winkelen om mijn voorraadje voor deze Nederlandse late zomer bij elkaar te sprokkelen. Vanmiddag ook mijn geld opgehaald van mijn afternoonschool lessen (een soort huiswerkklas/buitenschoolse opvang) en ook gelijk mijn eerste bijles Nederlands geven. Had ik dit maar geweten, het verdient gooooooed! (20 dollar per uur) Een manager van een casino hier in SXM wilt een inburgeringscursus doen om een paspoort voor zijn zoontje aan te kunnen vragen. Hij is al heel goed op weg en kan al flink wat Nederlandse woorden (schrijven en spreken!) ik help hem bij zijn laatste testjes, de rest heeft hij al geleerd van mijn mentor die nu aan vakantie toe is. Nu liggen we lekker met z'n drietjes in bed, Amber, Mirelle en ik. Mirelle is al ingeslapen en Amber en ik kijken nog een filmpje. Morgen geef ik alweer een uurtje bijles en ga ik Mirelle het onderwaterleven laten zien, dmv snorkels. Bij deze ga ik even onze deal bevestigen zodat jullie ook op de hoogte zijn. Mirelle heeft een fobie voor onderwater gaan Ik heb niet zo veel (zacht uitgedrukt) met paarden Als Mirelle mee gaat duiken, ga ik mee om een strandrit te maken met een paard! Dus, nu kan ik lekker gaan slapen en dromen over onze vriendelijke beesten.... (Ohnee, mijn hoofd zit al vol, paarden zijn niet het hoofdonderwerp, ik denk dat Rene dat is. Beter gezegd, dat weet ik zeker!) Welterusten allemaal, geniet van de komende zonneschijn in jullie dan dus vrolijke gezichtjes. Dit verhaaltje is speciaal voor omaatje omdat ze dadelijk geen internet meer heeft door ziggooooo. Lau, bedankt voor je gezelschap hier in SXM. Vriendinnekes en vrinden, bedankt voor de oppeppende woorden. Mensen die gedoken hebben: waarschijnlijk alvast bedankt voor het overhalen om dit avontuur toch aan te gaan. Pap, mam, Rik en Stefan, alvast veel plezier en niet te zat in Oostenrijk! En de vriendinnen.... Niet teveel genieten! Ik wil jullie heelhuids terug ( dat geldt natuurlijk ook voor de eerste 4 personen!) Een hele grote omarming vanuit de tropische buien Maar achter de wolken....... [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 736 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => onderwateravonturen-en-moneymakerssss ) [56] => stdClass Object ( [reportId] => 4556550 [userId] => 386755 [countryId] => 76 [username] => LauravanDuijnhovenopSintMaarten [datePublication] => 2013-07-02 [photoRevision] => 0 [title] => Time flies when you're having fun [message] => Zoooo, dit is waarschijnlijke het allerlaatste verslag wat gaat komen vanuit Sint Maarten... Ah Jammer, goede nieuws. Ik ben dan wél weer terug in Nederland. Voor de live verhalen. Oké voor de laatste keer dan: Donderdag 29 juni Uit eten bij Cheri’s café. Deze toeristische tent vol blingbling en alles roze staat gegarandeerd voor een avondje lachen, gieren, brullen. Wat een toptent! Met het hele team van de Sr. Regina én natuurlijk Ria, de pricipal, hebben we onze buikjes rond gegeten. Er was keuzemenu met voorafje, hoofdgerecht en nagerecht. Een beetje een magere ceaser salad vooraf, die bestond uit een paar blaadjes sla, met vier croutons en een sausje, een heerlijk kippetje als hoofdgerecht en een mierzoete aardbeien cake en mijn menu was compleet. Ondertussen werden we kostelijk vermaakt door mannen op hakken, veel glitterpakken een heuse shakira etc. Toen was het de beurt aan onze Ria. Dit was helemaal niet van tevoren afgesproken hoor.. Ria heeft eens flink alles losgeschud, met een paar nepbillen. Hierna was de gymleraar nog even aan de beurt om een modeshow te houden. Allemaal een tikkeltje op het randje, hopelijk verstonden de kinderen niet alles wat er gezegd werd. Gezellig avondje gehad, maar afscheid nemen van het team zat er nog even niet in. Nee, dat doen we morgen wel hoor! Vrijdag 28 juni Nu was het toch echt tijd om afscheid te gaan nemen van het superteam van de Sr. Regina. Uitstellen was niet meer mogelijk. Iedereen was druk bezig met het opruimen van de klassen en alle rommelhokken. Verder werden klassen allemaal in de orkaanstand gezet. Jaja, de orkaanstand. Dat is gewoon alles in het midden van de klas zetten en hopen dat het daar netjes blijft staan als er een orkaan komt. Ja, orkanen dat staat dus niet in de reisgidsen, maar is wel jaarlijkse business hier. Of we wilden helpen met opruimen? Nou bedankt we komen alleen maar even afscheid nemen. Na de nodige knuffels en bedankjes en de uitnodiging: ‘Jullie zijn meer dan welkom op weer terug te komen’ (Ja, zeg nooit nooit) was het tijd voor ontspanning. Samen met Auke naar het onbewoonde eiland Pinel geweest om nog even een kleurtje op te doen. Wat een gaaf eiland, met een bootje word je hierheen gebracht. Hier staan palmbomen en zijn er nog twee van de drie eettentjes open. Het is zo, als ze eigenaar dood gaat of besluit te stoppen dan sluit de tent. Dus over enkele jaren gaat dit een natuurreservaat worden. Gewapend met onze snorkelset het water in geweest. We werden nog even gewaarschuwd om niets aan te raken en alles in de zee te laten. Jammer had graag wat koraal in de koffer gedaan. (Kan ik meteen hier langer blijven).Verder was het snorkelen wel oké, de beloofde zeeschildpadden en groepen vissen bleven helaas uit. Zaterdag 29 juni Ken je de grap van de twee duikers? Nou, die gingen niet. Hoe krijg ik het toch ook weer voor elkaar. Even een vriendenprijsje geregeld voor een scuba discover dive, om eindelijk eens een keer te gaan duiken. Wij waren er klaar voor! Even een formuliertje invullen met allerlei gegevens. De beste man vertelde dat we gewoon overal no bij moesten invullen. Ja, dat moet je wel he-le-maal gezond zijn. Vraag1: ooit geopereerd aan oren. Uhm Ja?? Maar moesten we geen nee invullen? Volgende vragen ouder dan 50, zwanger, hartaanval, ingeklapte longen, astma, Nee, nee en nog eens nee. Die man had gelijk, ik kon overal nee invullen behalve die eerste vraag. Laten we het dan toch maar navragen, nou dat hadden we beter niet kunnen doen. De mevrouw ging helemaal over de rode. Snapte niet dat plaatsen van buisjes in Nederland behoort tot de dagelijkse routine van een arts. Waar was de doktersverklaring? Nee ik kon echt niet mee, want stel je eens voor dat mijn trommelvlies zou gaan scheuren, dan zou ik niet kunnen vliegen. Wacht eens, niet kunnen vliegen, hier langer blijven? Oké dan! Aan mijn gezicht was duidelijke te zien dat ik haar niet heel serieus nam, dus deze vrouw gooide het op een andere boeg. Ze liet Mike, die onze instructeur zou zijn, mij uitleggen dat ik doof kon worden en dat zei haar baan zou kwijt raken dan. Jammer van die baan, maar doof worden was geen optie. Ik kreeg mijn geld terug, maar Auke niet. Ja Auke, had je maar een duidelijke reden moet hebben. Auke tot 10000 geteld, boze blik geschonken en uiteindelijk toch het geld terug gekregen! You go! Ja, wat doe je dan na deze flinke domper? Juist chillen op het altijd fijne baie Oriental. Na een lekkere lunch waren we het voorval al snel vergeten. In de avond nog dansjes en drankjes gedaan in Soggy Dollar. Een heus Dj contest was hier georganiseerd. Bambam muziek, podium met dj’s en overal lichtflitsen. Heb tot diep in de ochtend mee kunnen genieten van dit feestje terwijl ik een poging tot slapen deed. Achja, slapen kunnen we thuis ook. Zondag 31 juni Regen, regen en nog eens regen. Zo viel het geregelde boottochtje naar Anguilla in het water. Helaas, had graag met de broer van de man van de huisbazin (jaja) mee gegaan naar het eiland Anguilla. Vandaag is Mireille, vriendin van Auke aangekomen in Sint Maarten. Eerst een drankje bij Sunset, toen foto’s gemaakt van de aankomende vliegtuigen (het derde vliegtuig was pas raak) en toen op naar de aankomsthal. Vast even te sfeer proeven want het is bijna mijn tijd om naar de vertrekhal te gaan. In de middag even bijgekleurd op het oude vertrouwde simpsonbaystrandje. Goh, wat ga ik dat missen thuis. Papa, als jij nou eens een strand voor het huis gaat aanleggen? Maandag 1 juli De laatste volle dag dat ik hier ben. Dus nog even volop genieten. En wel op ons eigen cruiseschip, lees speedbootje. Met de zon op ons bolletje, nog even flink wat zon gepakt. Resultaat: een rode rug. Fijn zo op de laatste dag, hopelijk kan ik morgen vliegen… Als ware kapiteins hebben we, bepakt en bezakt, een dagje lekker gevaren. Nog even een poging tot snorkelen gewaagd op Cupe Coy, maar helaas. Dit was verre van een succes. Om te voorkomen dat we gelanceerd werden door de hoge golven, zijn we maar snel naar ons schip terug gegaan. Oja, papa, als je toch bezig bent met dat strand, een speedboot zou ook tof zijn! Nu klaar maken voor een dinertje met de man van de huisbazin, in het restaurant van de zus van de man van de huisbazin. Natuurlijk voor free. Ook aardig dat Auke én Mike mee mogen. Dat gaat gezellig worden! En dan voor de allerlaatste keer, slapen in mijn bedje in mijn kleine, warme kamertje mét ratten. Wauw dat ga ik echt niet missen! Dit was het dan, mijn avontuur is bijna ten einde… Voor nu een hele dikke virtuele knuffel vanuit Sint Maarten, morgen kan ik ze weer écht geven. X [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 17:26:07 [totalVisitorCount] => 16692 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 448 [author] => Laura [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440340 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-03 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/755_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => time-flies-when-you-re-having-fun ) [57] => stdClass Object ( [reportId] => 4556134 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-01 [photoRevision] => 0 [title] => Les Saintes [message] => Hello! Tijd voor wat nieuwe foto's en een update. Zaterdag zijn we vanaf trois rivières met de boot vertrokken naar de eilanden Les Saintes. Beschrijving van de Lonely Planet: 'These tiny islands to the south of Basse-Terre are many people's highlight of Guadeloupe, as they allow visitors to enjoy a slice of the olde Caribbean (...). These tiny charmers are a real secret (...). Don't miss your chance.' De boot scheurde van Basse-Terre in 20 minuten naar Terre-de-Haut. Lekker natgespetterd kwamen we aan op de tiny charmer. Terre-de-Haut is een heel klein eilandje (5km lang en 2,5 km breed). Tayo had een superschattig hotelletje 'Kanaoa' gevonden met uitkijk op de baai van aankomst. Na eerst in het zwembad te zijn gesprongen zijn we in het stadje gaan eten. Het is regen/hurricane seizoen dus lopend naar het restaurant waren we helemaal natgeregend. Mijn eerste caribische cocktail 'planteur' maakte veel goed. Verder overheerlijke verse vis en cocostoetje met chocolade gegeten (een bord vol met verse bounty smaak waaah). De volgende ochtend werden we wakker met storm en regen dus het was even spanndend wat voor dagje het ging worden maar gelukkig trok alles open en konden we het eiland verkennen. We hebben een klein elektrisch autotje gehuurd en lekker over het eiland geraced. We begonnen bij een oud Frans fort helemaal bovenop het eilandje met een mooi (winderig) uitzicht. Vervolgens hebben we de verschillende stranden bezocht en zijn ze geeindigd bij het Pain de Sucre strand. Daar hebben we lekker aan het strand gelegen wat fantastisch was want er zwommen ook drie dolfijnen waar je vlakbij kon zwemmen! Verder ook nog wat iguanas gespot. Ook zit het hele eiland vol met geiten en overal lopen grote rode krabben rond (wat eigenlijk best creepy is). Daarna een iets minder spetterende boot terug gepakt terug naar Guadeloupe en lekker thuis gechilled op de bank. Vanmiddag gaan we geloof ik naar Saint Francois. Liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 14 [visitorCount] => 36 [author] => [cityName] => Les Saintes [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/176/940_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => les-saintes ) [58] => stdClass Object ( [reportId] => 4555070 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-06-29 [photoRevision] => 0 [title] => Aangekomen! [message] => Hoi! Ondertussen ben ik veilig aangekomen in Guadeloupe! De vlucht ging prima. Het was wel een hele trip van Parijs Charles de Gaule naar Parijs Orly. Door file deed ik er bijna drie uur over. Gelukkig had ik uuuren de tijd dus alles prima gehaald. Aangekomen op Guadeloupe heeft Tayo me opgehaald van het vliegveld. Eerst zijn we gestopt in Basse-terre om van de plaatselijke specialiteit 'bokit' te genieten en daarna naar haar huisje in Saint-Claude gereden. Het lijkt wel bijna alsof ik in Frankrijk ben. De wegen (en bordjes) zijn precies hetzelfde. Bovendien kwam ik nog een bekende uit Utrecht tegen bij de bagegebelt (heel bizar). Het is dat het hier lekker warm is en er palmbomen en mangobomen zijn. Verder heeft Tayo allemaal plannen! Vanochtend moet ze werken maar vanmiddag gaan we ergens (geen idee waar haha) naartoe en daar blijven we dan ook slapen. Ze woont ook vlakbij de vulkaan dus die gaan we ook eens beklimmen. Nu zit ik lekker aan de pain au chocolat en kijk ik uit op de mangoboom van Tayo. Chill-modus aan. Ik zal een paar foto's maken en online zetten. Liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 8 [visitorCount] => 28 [author] => [cityName] => Saint-Claude [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/171/877_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => aangekomen ) [59] => stdClass Object ( [reportId] => 4554768 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-06-29 [photoRevision] => 0 [title] => de 'orkaanstand' en ons privé jacht! [message] => Zo, dat was het dan. Het zit erop, het 'juffen-gedeelte' van mij gaat alvast in de koffer.. al blijft het stiekem toch altijd een beetje aanwezig. En de rest van mij is toe aan RUST. Rust rust en nog eens rust. Niet dat de kinderen je soms geen rust geven, want ze kunnen ook schatjes zijn en je krijgt veel energie van sommige! Maar soms........... Maandag konden ze alle energie kwijt in het net opgezette Kids World! Een moeder van een van de leerlingen op school heeft een soort kinderparadijs geopend en volledig Nederlands! Een binnenspeeltuin (soort trollenland in Deurne maar dan iets kleiner) waar je kinderfeestjes kunt geven maar ook lekker kunt komen spelen. Ik was gevraagd om hier te komen werken. Ze hebben hier namelijk ook een afternoon-school. Hier maken de kinderen eerst huiswerk (kan me niet voorstellen dat dat lukt binnen in een speelomgeving) en daarna kunnen ze de hele middag klauteren! Ik heb deze baan niet aangenomen omdat Mirelle me vanaf zondag nog twee weekjes komt vergezellen, en ik heeeeel veel tijd op het strand ga doorbrengen. Onze liedjes flink geoefend, en eindelijk konden we deze dinsdags in de praktijk brengen. Het podium versierd, kinderen mooi aangekleed en in spanning. Op naar de mis! Iedereen op tijd, behalve de 'father'. De kerk niet open, en dus wachten. (gelukkig zijn we dat hier nu wel gewend) Hij stond bij de verkeerde kerk en gelukkig konden we een klein uurtje later beginnen met de mis. Na de mis snel gegeten en alle grote bogen op het plein gezet, alles versierd en juf Ria geroepen. Trots kwam ze naar buiten met alle genodigden en liep zo onder de bogen naar de gymzaal. Eenmaal in de gymzaal heeft elke klas een mooi optreden gegeven, de PTA en het team hebben ook hun zegje gedaan en alle cadeaus waren overhandigd! Wat een feest en alweer, wat een talent! Naast al dat feest deze week, kinderen die al op vakantie zijn en films die gekeken worden moet ook de klas in 'orkaanstand' komen. Ja, jullie lezen het goed... orkaanstand. Dat is hier heel normaal in de vakantie! Omdat het orkaanseizoen begonnen is deze maand moet alles opgeruimd worden. In het midden van de klas komen de computers, tafels/stoelen en alle overige spullen. Hierover komt een soort zeil, vastgemaakt, zodat er niet zo snel iets kapot kan gaan. Ook de digi-borden aan de wand worden helemaal afgetaped, zodat wanneer het lekt er minder kans op schade is. Na alles geteld te hebben en in orkaanstand gezet te hebben was het tijd voor een drankje bij Greenhouse, ons vaste stekkie tegenwoordig. Hier kwamen we onze bruine vriend tegen en op zijn shirt stond 'Boat rentals'. Met mijn communicatie-skills heb ik even geregeld dat we maandag een bootje gehuurd hebben, (20% korting natuurlijk, PAPA IK LEER HET WEL!), zonder dat we hier een driver voor nodig hebben. Ik mag dus zelf het bootje besturen (hier krijgen we natuurlijk wel uitleg voor, wees niet bang). Genietend gaan Laura, Mirelle en ik dus maandag bruin worden! Of we een eigen koelbox hadden? Ja? Oh, je kunt ook gewoon je drinken en eten meenemen, we hebben hier ijs en een koelbox voor je staan. Snorkelen? Ja hoor, we doen gewoon een snorkelsetje erbij. Je kunt ook nog hengels krijgen als je wilt! Vangst is voor jullie! (nou, dat laten we nog maar even naast ons liggen, maar een ankertje uitgooien en snorkelen... WIEHA!) Na de getrainde communicatie-skills heb ik ook mijn kooktechnieken mogen bijwerken woensdagavond. We hebben voor alle kinderen een worstje in bladerdeeg gemaakt. (alleen het bladerdeeg hier plakt een beetje meer, dus bloem was van harte welkom!) Na een avondje bakken, ochtend ook nog even gebruikt, kwamen we trots met onze meloenen (ja, 4 of 5 verschillende soorten, voor alle juffen!) lolly's, potloden en bladerdeegjes op school aan. Na een mooie speech van de directrice, een speech van mijn mentor en een cadeautje van de klas was het dan echt daar.... Veel knuffels en foto's verder konden we dan echt naar huis. Gelukkig zagen we alle leerkrachten in de avond bij het diner. Bij Cheri's café zouden we met z'n alle genieten van een 3 gangen diner waarna een heuse show zou komen, waarin Ria (directrice) de hoofdrol zou spelen. Nou, dat heeft ze geweten! Travestieten, rare pakken en flikflaks door de tent.. een optreden als 'beste danseres met de dikste (nep) billen' heeft ze toch aardig volbracht, waarna de enige meester op onze school (gymleerkracht) een vrouwelijke modeshow en dans had gewonnen. Heel veel gelachen dus, deze avond. Beloofd dat we vrijdag nog eens terug zouden komen.. we kunnen ze echt niet missen hoor! Gelukkig ga ik volgende week nog even lunchen met Nancy, zodat ik van haar nog geen afscheid hoef te nemen. Vanmorgen zijn we langs alle klassen geweest, helaas weinig kinderen op school. De vrijdag voor de vakantie is het een wonder als je uberhaupt kinderen in je klas hebt, de meeste ouders gaan al een week te vroeg op vakantie namelijk! (met opzet natuurlijk) Geen tranen, wel veel knuffels! Of we nog terug willen komen.. tsja, wie weet? Als je klaar bent kun je hier zo aan de slag. Nou, dat horen we graag! Na het afscheid hebben we een snorkelsetje gehuurd en zijn we naar Pinel gereden (het onbewoonde eiland) en hebben ons vandaag goed vermaakt. Weer een beetje bruin geworden, want het bruine was er al weer een beetje af. Morgen gaat het dan gebeuren, een echte eerste duikles! De huisgenoot van Laura geeft deze lessen en we hebben voor een vriendenprijsje een discovery dive kunnen regelen. (we kunnen steeds beter afdingen) En zondag... tatatataaaaaaaaa ga ik heel vroeg opstaan om het hele huis te poetsen. Want zondag om half 11 sta ik op het vliegveld! enne, ik heb gehoord dat het nog steeds geen perfect zomerweer is? GENIET ERVAN, doe ik ook namelijk, hahaha overleven jullie het nog 3 weekjes? doei muppets [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 714 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => de-orkaanstand-en-ons-prive-jacht ) ) ) [reportsPaginator] => Zend_Paginator Object ( [_cacheEnabled:protected] => 1 [_adapter:protected] => TravelLog\PaginatorAdapter Object ( [_count:protected] => 60 [_array:protected] => Array ( [45] => stdClass Object ( [reportId] => 4701286 [userId] => 84820 [countryId] => 76 [username] => boanerges [datePublication] => 2014-05-01 [photoRevision] => 0 [title] => empty [message] => empty [vip] => [userRegistrationDate] => 2006-12-21 10:29:37 [totalVisitorCount] => 354846 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 579 [author] => Eddy Dunlop [cityName] => Pointe-à-Pitre [travelId] => 84820 [travelTitle] => Zeilend van Amsterdam, Carieb, Panama and??? [travelTitleSlugified] => zeilend-van-amsterdam-carieb-panama-and [dateDepart] => 2007-06-01 [dateReturn] => 0000-00-00 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,pointe-a-pitre [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/084/820_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => empty ) [46] => stdClass Object ( [reportId] => 4698234 [userId] => 298613 [countryId] => 76 [username] => largo [datePublication] => 2014-04-25 [photoRevision] => 4 [title] => Saint Martin - Antigua – Guadeloupe [message] => Cela ne commence pas très bien : Diederik nous arrive malade comme un chien à la suite d’un magret de canard de La Courte Paille d’Orly, pense-t-il : il restera 48h au lit avec au début 39,3°C de fièvre. Heureusement qu’il y a 3 médecins, une infirmière et une pharmacienne à bord …qui proposent tous un traitement différent ! LJ doit aussi se faire soigner. Un spécialiste Furuno passera 2 jours à étudier notre système électronique mais ne parviendra qu’à brancher le compas électronique directement sur le pilote et en se faisant débranche mon Echopilot qui était ma seule mesure de la profondeur ! Mais nous sommes débarrassés de la corvée de rester à la barre. Patrick, un spécialiste du gréement qui nous a déjà bien aidé lors de notre premier passage à Marigot, remplace l’enrouleur de génois Facnor qui avait rendu l’âme à Cuba et avait eu une réparation de fortune. Mais pendant ce temps, nous visitons l’ile avec nos nouveaux invités : plage-natation-promenade-iguanes-shopping tax-free- apéro dans les bars en bout de piste de l’aérodrome avec les jets qui passent à 40m au-dessus de la plage ce qui ne dérange pas quelques milfs Américaines dont les multiples ti-punchs ont fait enlever le dessus… Le mercredi 16/4 nous quittons Simpson Bay pour St. Barth où nous tombons dans les régates de la semaine de St. Barth. Ici, luxe et volupté : LV, Cartier, Bulgari, Burbery, etc ont presque chassé les petits commerces des anciennes maisons classiques. Diederik, qui est venu ici il y a 30 ans ne reconnait plus rien ! Nous fêtons avec quelques jours d’avance les 60 ans de Philippe dans un resto au milieu d’une végétation luxuriante : chez Eddy’s. Jeudi 17/4 visite de St. Barth : nous allons en taxi jusqu’à St. Jean où les avions décollent aussi en vous décoiffant sur la plage. En fin d’après-midi nous quittons pour Antigua. Une nuit au près serré avec 2 ris dans la GV et le génois dans une mer démontée, nous fait parcourir la petite 100aine de miles et nous jetons l’ancre au lever du jour devant Joly Harbour. Nous recevons ici la visite de Peter et Carol qui ont aussi traversé l’Atlantique avec l’ARC sur leur monocoque « Free Spirit ». Peter est un chirurgien Vasculaire réputé de Londres (ex Liverpool) que nous connaissons depuis plus de 25 ans. Retrouvailles sympas, échanges de tuyaux, de déboires, de victoires… L’après-midi LJ couvre facilement les 15 miles qui nous mènent à English Harbour. Comme il y a une semaine de régates de voiliers classiques, nous ne trouvons pas de place et allons mouiller dans la baie de Farmouth juste à côté. Excellent dîner chez Catherine, un resto Français sur la plage. Vendredi, visite de Nelson’s dockyard : que de souvenirs pour notre Diederik ! C’est un endroit superbe : regardez les photos ! Après déjeuner, vers 15.30h nous levons l’ancre et avec un bon vent de travers, couvrons en 4h les 45 miles qui nous séparent de la baie de Deshaies au NW de Basse Terre en Guadeloupe. C’est déjà le point final pour notre petit groupe sympathique et après une visite du très beau jardin botanique dans l’ancienne demeure de Coluche, ils nous quittent le dimanche après-midi pour rentrer en Belgique de Point-à-Pitre. Encore une belle semaine trop courte avec une super équipe. LJ peut se reposer et se refaire une beauté pendant quelques jours avant de recevoir vendredi 25/4 un nouveau crew exclusivement féminin : Zus, Maria (pharmacienne collègue de Nicole) et Cécile, l’ex secrétaire de Lokeren. …à suivre… [vip] => [userRegistrationDate] => 2011-06-25 10:02:51 [totalVisitorCount] => 407813 [pictureCount] => 18 [visitorCount] => 1423 [author] => JB [cityName] => Guadeloupe [travelId] => 460946 [travelTitle] => World tour in a sailing catamaran "Lazy Jack" [travelTitleSlugified] => world-tour-in-a-sailing-catamaran-lazy-jack [dateDepart] => 2013-12-16 [dateReturn] => 2017-05-30 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/961/747_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/613_50x50.jpg?r=4 [titleSlugified] => saint-martin-antigua-guadeloupe ) [47] => stdClass Object ( [reportId] => 4661515 [userId] => 342952 [countryId] => 76 [username] => Letsgo [datePublication] => 2014-01-25 [photoRevision] => 5 [title] => 19 t/m 24 januari 2014; Frankrijk in de Carieb [message] => Maandag 20 januari; Yachtclub gesloten We hebben de Yachtclub kort na aankomst al gevonden. Het ligt nogal afgelegen helemaal aan de andere kant van de baai. We gaan dagelijks langs. Na twee dagen achtereen een gesloten boel te hebben aangetroffen komen we erachter dat Jerome, de volgens de pilot erg actieve eigenaar, ziek is. Langdurig. Oeps, ons pakketje wordt daar volgens internet morgen geleverd. Gelukkig mogen we het bij de buren of bij het restaurant Couleurs du Monde verderop in het dorp laten afleveren. We maken twee prachtige waterdichte brieven voor UPS en hangen die op het hek en aan de brievenbus van de Yachtclub, stevig met touwtjes en tape vastgebonden. Vrijdag 24 januari; pakje zoek We gaan dagelijks bij alledrie de adressen langs. Het pakje is zoek. Allerlei supervriendelijke mensen van de restaurants, het postkantoor en het toeristenbureau denken en zoeken mee. Maar wie op het eiland voor UPS bezorgd? Het is onbekend. Heel UPS is hier niet echt bekend eerlijk gezegd. Op internet verschijnt vandaag dat we 'exceptionelle' zijn en dat er een briefje is achtergelaten met het nummer dat we moeten bellen. Ja ... en dat briefje zit dus in de brievenbus van ... en daar kunnen we dus voorlopig niet bij. De mevrouw van het alles-servicebedrijfje (internetcafé/wasserette/broodbezorging/watervoorziening) helpt ons uit de brand. Ik ken haar inmiddels aardig, want ik heb al een paar ochtenden voor mijn werk zitten internetten bij haar. In rap Frans belt ze met Pointe A Pitre in Guadeloupe. Daar blijkt de douane eerst invoerrechten te willen ontvangen. Ah, dat verklaart een boel. We betalen meteen maar, hebben we dat gehad. Het zijn intussen boutjes 'exceptionelle'. Dinsdag in de namiddag zal het pakje, als alles goed gaat, bezorgd worden bij het multi-servicebedrijfje. Grandioze zeilmaker Afgelopen maandag hebben we Philippe ontmoet. Tijdens een wandeling langs Marigot bay zoeken we zijn zeilmakerij op. Wat een adembenemende plek. Eenvoudig houten open huis tussen de bomen, natuurlijke windventilatie, naaimachine naast een gat in de vloer waar hij kan zitten, eenvoudig en zeer geordend. Het straalt een enorme rust uit. Twee kleine hondjes blijven welopgevoed achter een denkbeeldige lijn op de vloer waar geen hondenharen mogen komen. We treffen een aards mens, zeer contactueel, zeer vriendelijk. Wat een wereld van verschil met de zeilmaker op St. Maarten die niet kwam opdagen op het werk, waardoor zijn bazin alle boze klanten moest opvangen en zij ons chagrijnig vertelde dat hij zowiezo ontslagen zou worden. Nou, dat gaf vertrouwen. Wat dagen later was de man er wel en vertelde hij ons volkomen ongeïnteresseerd dat er niets meer van ons zeil te maken was. Dat we een nieuwe moesten en dat dat zo'n drie weken zou duren, waarschijnlijk. Hij zou ons een offerte sturen en zei erbij dat als hij dat vergat we hem maar weer moesten mailen. Toen we een week later het oude zeil ophaalden hadden we nog geen offerte. Twee volle weken later wel, peperduur en levertijd onbekend omdat het in Zuid-Afrika gemaakt zou worden. Philippe maakt zijn zeilen zelf. Een ambachtsman. Hij komt ons oude zeil ophalen op een elektronisch rijdend skateboard. Hij legt uit dat ons oude zeil na 12 jaar trouwe dienst 'fatigué' is. Moe dus, kijk, dat is te snappen. En ja, wat wil je, krijgt dat zeil op z'n bejaarde dag zo'n onweersbui over zich heen. Geen wonder dat het scheurt en moe is. Dezelfde avond spreken we af bij het kerkje waar hij toch langs komt met z'n motor om z'n dochter op te halen. Hij heeft een heel redelijke offerte. Hij blij, wij blij. Drie dagen later staat hij bij ons aan boord zijn handwerk te bewonderen. Energiek en trots loopt hij alles na, het past perfect. Hij roept: C'est magnifique! Volkomen terecht. Ontmoeting met dolfijn Als we terugvaren met de bijboot zie ik een mevrouw snorkelen en nogal komisch spartelen. Eenmaal vlakbij gebaar ik haar dat we haar echt gezien hebben en om haar heen zullen varen. Wellicht kan ze niet zo goed zwemmen. Ze gebaart dat er een dolfijn in het water is. Terug bij onze boot trek ik snel mijn zwempak aan. Inderdaad zien we één grote eenzame dolfijn tussen de boten hier rondzwemmen. Ik zet snel mijn snorkelbril op en zwem erheen. Wouw ... De dolfijn is dichtbij en komt echt even kijken. Ik steek m'n arm uit en kan 'm bijna aanraken. Zo tam is 'ie niet. Hij komt eerst met z'n snoet naar m'n hand en zwemt dan op enige afstand langs. Het is een rustige dolfijn. Een tijdlang zwemt 'ie even weg en komt dan weer terug om vervolgens een stukje samen op te zwemmen. Waarom zou 'ie alleen zijn? Hij ziet er niet ziek uit. Oud misschien? Overlijden dolfijnen in eenzaamheid? Als ik wat erg ver van onze eigen boot begin te raken zwaai ik 'm uit. Dag dolfijn! Goede reis, waarheen dan ook. [vip] => [userRegistrationDate] => 2012-03-19 19:04:18 [totalVisitorCount] => 414115 [pictureCount] => 8 [visitorCount] => 1021 [author] => [cityName] => Terre-de-Haut [travelId] => 459196 [travelTitle] => Panama, Ecuador [travelTitleSlugified] => panama-ecuador [dateDepart] => 2013-11-11 [dateReturn] => 2014-04-29 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/751/247_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/952_50x50.jpg?r=5 [titleSlugified] => 19-t-m-24-januari-2014-frankrijk-in-de-carieb ) [48] => stdClass Object ( [reportId] => 4659039 [userId] => 342952 [countryId] => 76 [username] => Letsgo [datePublication] => 2014-01-19 [photoRevision] => 5 [title] => 13 t/m 19 januari 2014; Terug en nog een keer [message] => Maandag 13 januari; Opnieuw Het is nog stikdonker als de wekker gaat, het regent pijpenstelen en de wind loeit door de verstaging. Het lijkt Nederland wel. We hebben ons voorgenomen bij de eerste lichtstraaltjes te vertrekken om voor donker het eiland Montserrat te bereiken. Dat ligt 34 mijl verderop, maal twee wegens 'enigszins tegen de wind in' ligging, dat moeten we met deze wind in 10 tot 12 uur kunnen varen, dachten we uit de losse pols. We gooien om 6.00 uur los en trotseren de regen. Acht uur in de ochtend; ik besef dat de hoek die we tegen de wind in richting eiland maken meer dan 120 graden is. We varen lekker, een knoop of acht, maar erg opschieten richting Montserrat doet het niet. Twaalf uur 's middags; we maken een overstag in de hoop dat de hoek de andere kant op gaat meevallen. De wind is namelijk tegen de verwachting in helaas meer Zuidelijk van Oost gaan waaien. Noop, niks, noppes, nada, de koers valt helemaal niet mee. We trimmen zeilen, zetten er meer bij, het helpt nauwelijks. We hadden natuurlijk een recenter weerbericht moeten ophalen, maar we zijn al drie dagen niet op de kant geweest. Het waait inmiddels een erg ruime zeven BFT. Ik grap dat we natuurlijk ook terug kunnen gaan. In eerste instantie vinden we dat beiden een goeie grap en geen strak plan. Als ik er even over nadenk komen allerlei herinneringen aan de Gudsekop (skûtsje waarop ik veel en graag zeilde) omhoog. Het eerste wat ik leerde was; altijd een alternatief plan hebben en als je de steiger niet haalt, gewoon wegvaren en het nog een keer proberen. Opnieuw, nog een keer en desnoods nog drie keer. Ik begin het terugvaren naar Nevis een steeds beter plan te vinden. We rekenen uit hoe lang we erover gaan doen om bij Montserrat uit te komen. Dat wordt een nacht doorbuffelen en ergens de volgende dag aankomen. Geen punt als je je er mentaal op hebt ingesteld. Wij waren echter een dagje zeilen, een nachtje slapen en dan weer een dagje zeilen van plan. Wat gaan we doen? Ik ben al overstag, Eddy slaapt er nog even een half uurtje over en dan verleggen we ook zijn boeg terug naar Nevis. Hoezo haast? Wouw, heerlijk ruime wind varen! We varen in twee uur terug wat we in vijfeneenhalf uur hadden heengevaren. Geheel tevreden en geen cent opgeschoten gaan we op de kade aan de bar zitten, die helaas gesloten is. Woensdag 15 januari; Haai Nevis is een wat vreemd eiland. In de gids stond dat het een historisch stadje zou hebben met mooie gebouwen, dat er om het uur een veerboot naar het veel grotere St. Kits ging en dat er ruim honderd moorings voor de kust zouden liggen. Wij zien geen goede mooring en gaan, volgens de gids illegaal, toch maar voor anker. Die ene wat vage mooring die er wel was wordt door een andere catamaran opgepikt. Wij doen rustig aan, maar de buren hebben haast. Terwijl manlief de bijboot hoost, maken vrouw en dochter de lijnen aan de mooring vast. Blijkbaar zijn ze zo druk dat ze niet doorhebben dat ze inmiddels met mooring en al van voor ons naar ruim achter ons zijn gedreven. Manlief scheurt met de pittige bijboot naar de kust en vrouw en dochter gaan in de zon liggen. Mijn gezwaai zien ze niet. Samen met de mooring kiest hun catamaran zee. Het kan allemaal niet echt kwaad, maar ze raken wel wat ver weg. Heel erg ver eigenlijk. Ja hoor, eindelijk hebben ze het door gelukkig. Ze gooien los (denk ik, ze zijn zo ver weg dat dat niet te zien is) en komen op de motor terug, waarna ze rondjes cirkelen tot manlief terugkomt en hij het anker uitgooit. Is het tenminste eens een andere boot... De veerboot naar St. Kits heeft duidelijk betere tijden gekend en vaart nog maar twee tot vier keer per dag. De historische gebouwen zijn een soort vergane glorie. Nog voor we met de bijboot hebben aangelegd zijn er meerdere taxichauffeurs die hun diensten aanbieden. De meesten kletsen tegen ons aan terwijl ze doorgaan met bier (!) drinken... Ooit kwamen hier denk ik veel toeristen. De twee dagen die we hier doorbrengen zijn aangenaam. We doen erg rustig aan, hebben het goed en lachen veel. De fruitvliegjesplaag die Melitta behoorlijk onder controle had gekregen rukt weer op, dus ik ga aan de slag met het droogmaken van keukendoeken en soppen. Ik geloof dat het helpt! Leuk om dat soort dingen van iemand op te pikken. Allerlei herinneringen aan gekke en lachwekkende momenten tijdens hun verblijf hier schieten door mijn hoofd. Zeker als Melitta een berichtje stuurt met een herinnering aan de slappe lach tijdens de lift die we kregen op St. Maarten. Ik had niet door dat we bij een mogelijk wat criminele man in de auto zaten, dus ik leefde helemaal mee met zijn stoere verhaal over hoe hij opgepakt was door de politie en hoe onrechtvaardig hij behandeld was. Ik kon het, zeker met de nog verse herinnering aan meneer Colon, levendig voor me zien en reageerde met ondersteunende oh's en ah's. Tenminste, tot ik in mijn ooghoek Melitta dubbelgevouwen van het in stilte lachen naast me op de achterbank zag zitten... Ik hang in de mast om de nieuwe windvaan te installeren. We willen erg graag de stuurautomaat op de windvaan kunnen instellen de komende tocht, zodat de boot uit zichzelf de beste koers aan de wind blijft kiezen. Eerder heb ik het nieuwe vastmaak-aandraai-beugeltje gebroken, dus nu maken we een constructie met tape en epoxy. Eddy wordt elke dag sterker van het mij de mast in hijsen, ik steeds wat gespikkelder van de blauwe plekken door het tegen de mast butsen. Aangezien ik er wat lang over doe wordt de epoxy te hard. Ik laat de tas neer zodat Eddy er nieuwe in kan doen. Terwijl ik in de klimgordel aangesjord op de steps bovenin de mast sta te wachten zie ik in het heldere water een grote vis af en toe naast en onder de boot zwemmen. Het is geen dolfijn, wel zeker zo groot. Is het een rog? Het heeft wat weg van een haai maar die zullen hier toch niet zijn? Ik heb mezelf beloofd na het klussen lekker te gaan zwemmen en snorkelen. De windvaan krijgen we werkend! Nadat ik eerst gekeken heb of dat grote beest niet nog ergens rondhangt plons ik te water. Hè, heerlijk! Ik kijk wat rond onderwater tot ik een fluwelen vis zie. Witte buik, grijze bovenkant en een wel heel erg haai-achtig uiterlijk. Hij is kleiner dan degene die ik vanuit de mast zag. Leven die beesten in groepen? Mijn ratio wil het beest beter bekijken maar mijn gevoel neemt over en ineens zit ik weer op de boot. Veilig hoog en droog. Beetje veel haaienfilms gezien denk ik. Ik weet best dat er maar erg weinig haaiensoorten gevaarlijk zijn en die zitten niet hier. Maar ja, die zie je dus bijna nooit in de film. Veilig vanaf de boot bij de zwemtrap stop ik mijn hoofd weer onder water. Hij is er nog. Ik neem alle kenmerken goed in me op. Hij draait zijn lijfje en kijkt me met zijn linker kraaloogje aan. Blijkbaar is dit geen bang en in elk geval een heel nieuwsgierig haaitje, want erna zwemt hij op snelheid naar me toe. Dat is me iets te veel van het goede vriend. Mijn hoofd gaat weer boven water. Zodra ik mijn hoofd weer onder durf te steken is hij helaas verdwenen. Wat een prachtige ontmoeting! Donderdag 16 januari; En nog een keer Vandaag gaan we het opnieuw proberen. Er waait een Oost-Noord-Oosten wind kracht vier-vijf BFT, de zon schijnt, we hebben voldoende eten, water en diesel en een mindset op meerdaags varen. Volgens onze nieuwe berekening is het minstens 50 uur varen, direct door naar Iles des Saints. We zullen zien. Eenmaal op het water is het geweldig! Veel minder hoge golven dan de vorige keer, veel rustiger varen en een betere koers. De ramen kunnen zelfs open. En jawel, we varen weer op plotter, windvaan en stuurautomaat, wat een luxe! Namiddag; ik ruik een soort mestlucht en registreer dat er een boer net gegierd heeft. Kort erna besef ik dat dàt hier toch echt niet kan. We zijn op zee, 18 mijl van Montserrat verwijderd. Eddy ruikt het ook, inderdaad alleen buiten. Nee, het zijn niet onze kleren. Ineens is het helder, het is een subtiele zwavelgeur van de nog werkzame vulkaan op Montserrat. Geweldig dat je dat zo ruikt zeg. Nu hopen dat hij niet teveel as in de lucht gooit.... Zaterdag 18 januari; Snelheid, divergeren en convergeren De afstand is hemelsbreed 100 mijl. We zijn er al in 32 ipv 50 uur... Zachtere wind, een tikje noordelijke van het oosten en weinig golven maken dus wel heel erg veel uit. 'Opnieuw' is goed bevallen! Omdat we dit absoluut niet verwacht hadden is het echter pas vrijdagavond negen uur in de avond. De baai die we tussen de bergen in zullen moeten varen ziet er erg donker uit. We varen terug naar de luwte van het grote eiland Guadeloupe en gaan daar op open water zeilend de nacht doorbrengen. Als ik op zoek ben naar een manier om bij te gaan liggen met de boot valt de wind weg. Wel zo handig. We dobberen. Wat een bijzondere stilte! Donker, lichtjes van het eiland in zicht, in de verte een visser, in de lucht een vallende ster, zwoele warmte en klotsend water van de nooit stoppende deining. Tegen de ochtend zorgt een lichte bries dat ik terug naar het einde van het eiland kan varen. Daar wordt bij zonsopkomst de wind ook wakker en zet een forse 6 BFT in, ditmaal een tikje zuid van het oosten. De invaart naar Iles des Saintes die we gisteren in anderhalf uur deden, blijkt nu ruim vijf uur varen. Hoge golven en veel wind doen de Let's go flink op drift slaan. Na drie uur beuken ben ik het wel weer zat, maar Eddy heeft goed geslapen en kan met een blij hoofd overnemen. Hij maakt een puzzel van hoe we er toch gaan komen. Hoe zat het volgens onze NIMOS-meteocursus ook alweer met het convergeren en divergeren van de wind. In dit geval tekenen we het uit en zou het aan deze kant minder wind en krimpende wind betekenen. We liggen in een deuk als de wind hier precies het tegenovergestelde doet. Het is genieten! Iles des Saintes is heerlijk. Het heeft een zeer tropische mooie baai en de sfeer aan land is vrolijk en Frans. Overal zijn open strandjes, kleine gebouwen en terrasjes. We moeten wel betalen voor de mooring, maar de op bestelling geleverde kraakverse croisants en baguette om zeven uur s'morgens maken dat helemaal goed. Ik word wakker met een superblij gevoel. Wat een leven! Eddy kan hier zijn nieuwe coupe soleil bijwerken (Sorry Trudy, hij kon de langste stand op de tondeuse geloof ik niet vinden, maar hij is heel blij met de koelte!) en ik wil gaan duiken, zowel als de motoronderdelen aankomen als gewoon voor de lol. [vip] => [userRegistrationDate] => 2012-03-19 19:04:18 [totalVisitorCount] => 414115 [pictureCount] => 9 [visitorCount] => 816 [author] => [cityName] => Terre-de-Haut [travelId] => 459196 [travelTitle] => Panama, Ecuador [travelTitleSlugified] => panama-ecuador [dateDepart] => 2013-11-11 [dateReturn] => 2014-04-29 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/737/981_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/952_50x50.jpg?r=5 [titleSlugified] => 13-t-m-19-januari-2014-terug-en-nog-een-keer ) [49] => stdClass Object ( [reportId] => 4569147 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-07-21 [photoRevision] => 0 [title] => aan-/ver(te)zoeken, plussen-minnen, SXM bedankt! [message] => De laatste, langverwachte week is eindelijk bijna om. In 3 maanden heb ik me aardig wegwijs weten te maken op dit mooie zonnige eiland. De lange reis is bijna ten einde, al komt er nog een lange reis voor mij aan.. Een reis van minimaal 12,5 uur die morgen om half 11 al begint. Vanaf dan ben ik te vinden op het vliegveld Princess Juliana SXM, vanwaar ik om half 1 vertrek naar Curacao. Na een beetje tanken en nieuwe bruine Hollanders ophalen kunnen we weer door naar ons (voor de eerste keer) 'warme en zonnige' kikkerlandje. 'Holland' zoals ze dat hier noemen, alleen omdat we in de oorlog zo heette.. maar voor ieder ander is het gewoon NEDERLAND hoor! Zoals al in eerdere verhalen te lezen is er (te) vaak gevraagd of Laura, Mirelle, ik en andere stagiaires uit 'HOLLAND' komen. Ja, het is nog steeds te zien, ondanks ik aardig bruin ben geworden. Blond haar blijft hier opvallen en ze blijven denken dat je geld hebt.. nou, tegenvaller: mijn ticket is vooruit betaald en mijn rekening staat op een ongeveer €7,28 ofzo. (maarja, zij krijgen mijn rekening niet te zien natuurlijk dus ben ik rijk) Ze hebben hier ondertussen al heel wat aan-/verzoeken gedaan om Laura, Mirelle of mij hier te houden: VER(TE)ZOEKEN Verzoek 1: wedding crashers Na heel wat lekkere dagen aan het strand, avondjes uit bij tantra, beachbarretjes en lekker uitslapen nam ik Mirelle vrijdag mee naar Soggy Dollar. Deze bar staat bekend om de vele Nederlandse stagiaires! Daar aangekomen bleek dat het een 'zwart' feestje was, waar in eerste instantie natuurlijk niks op tegen was. Goede muziek, lekker dansen! Maar, onze bruine locals vonden dit toch nog niet goed genoeg. Pas en te onpas kwamen ze vragen of we met ze wilden dansen.. Dansen? Dat doen we toch al de hele tijd? 'neee, dit is geen dansen, ja misschien bij jullie in Holland ja.. (HOLLAND, alweer zo-eentje die er niks van snapt), hier dansen we heel anders, kom dan laat ik het je zien'. Na een paar keer de 'op en neer beweging' en draaien met de heupen was het wel weer welletjes en zijn we naar de andere bar gelopen. Nog geen paar minuten later was het weer raak, dezelfde mannen vroegen wat we hier kwamen doen, hoe lang we hier al waren, hoe lang we bleven, hoe we heten.. Na een lang gesprek kwam de aap uit de mouw: 'Of we willen emigreren naar hier en met deze kerels wilden trouwen. We zijn doktoren.' (uhu, dit geloof je zelf toch niet?) Waarom we geen vakantieadresje wilden hier op het eiland, waarom we geen leuke doktoren als man wilden.. ze zouden onze tickets betalen en de rest! Helaas begrijpen niet alle mannen de lichaamstaal van vrouwen, hard to get moest er dus gespeeld worden. Verteld dat we allebei al een hele leuke vriend hebben hielp niet, dus Mirelle gooide het over een andere boeg: 'WE ZIJN AL GETROUWD, IN NEDERLAND! EN IK GA NIET HIERHEEN VERHUIZEN, EN IK GA NIET MET JOU TROUWEN! Zo, en daarmee basta. Ik ben dan wel blond, en alle vrouwen soms wel een beetje, maar wij trappen daar dus ECHT niet in! :) Verzoek 2: de stille aanbidder met de losse heupen Diezelfde avond zijn we ook nog achterna gelopen door een man in een wit t-shirt. Ik heb geprobeerd niet te vaak te kijken om hem geen goed gevoel te geven, dus dat is het enige dat ik nog weet. Na een paar gewaagde danspassen vertelde Mirelle dat er een 'hottie' achter mij aan het dansen was.. nou, dat moet ik zien! Ik draaide me verbaasd om, maar nog angstiger weer terug naar Mirelle. BAH! Hoe kom ik hier vanaf? Na heel veel heen en weer geloop tussen de barren waren we van hem af. Hij keek op een afstand, kwam 2 meter achter ons staan en danste. Toch was hij zijn tong niet verloren en vroeg wat ik van de avond vond, of ik de muziek goed vond. Nouja, de muziek was ok! Dus dat was dan ook mijn korte antwoord. Mirelle ging even checken of de wc's schoon waren, en daar zat ik dan.. alleen. De witte greep dit moment aan om zijn kansen te vergroten: 'he, how rrrrr you? I like this song, you?' Na een paar goede negeertrucs kwam Mirelle terug en vluchtten we naar een andere bar. Alweer een paar knipoogjes verder en onze 'witte' stond weer achter me zonder ik dit door had.. hoe deed hij dit toch? Mirelle had er genoeg van en vroeg uiteindelijk of hij AUB op wilde """"""""""""""""" omdat we hier niet op zitten te wachten. BEDANKT MIREL! Aanzoek 3: de bosjesman Over dit aanzoek ga ik niet te veel vertellen, het is al gênant genoeg voor deze meneer die zich moet vermaken in de bossen.. Donderdag, vrijdag en zaterdag heb ik me vermaakt op het strand. Omdat het nogal warm was ben ik met mijn ipadje richting de palmpjes gegaan om wat schaduw op te zoeken en deze vond ik hier. Ik vond niet alleen schaduw, maar ook een bruune die 10m verop zat. Ik snap nu wat mensen met bosjesmannen bedoelen.. het ergste was nog dat er niet echt veel vrouwen in de buurt waren, het goede nieuws: ik zie er dus nog oké uit. Aanzoek 4: candyman Of ik even op de stoel wilde letten van de meneer een stoel verderop, in de bioscoop. Tuurlijk doe ik dat, meneer met de hotdog, XXL cola, 3 repen chocolade en een luxueuze telefoon. Na een paar minuten kwam onze vreter terug met nog wat lekkernijen, of ik ook een reep chocola wilde. Nou, op zichzelf geen slechte versiertruc.. chocolade bij vrouwen.. maar toch; no thanks, ik heb mijn eigen candyman. Alle andere aanzoeken waren niet origineel genoeg om in dit verslag te plaatsen, (mannen, kom op.. dit moet echt beter kunnen hoor!!!!) voor verdere verhalen kunt u contact opnemen met Laura, Mirelle of mij. Naast dansen en bruinen heb ik ook nog lekker gewinkeld in Marigot en ben ik voor de souvenirs nog even Philipsburg ingegaan. Gelukkig had de souvenirwinkel uitverkoop omdat ze gaan verhuizen, TOP MOMENT! Hele leuke souvenirs gekocht en een goed uitgedacht plan verdient een dikke pluim, HET PAST! Mijn handbagage zit nu dan wel vol, maar wel vol met cadeau's. En ook nog 2 jurkjes kunnen scoren voor ik het vliegtuig in stap.. met dank aan de zorgverzekering en studiefinanciering! Mijn boeken beginnen ook aan hun laatste pagina's te geraken, al merk ik dat niet want ik lees ze allemaal digitaal. Een slim plan vond ik zelf, want nu kan mijn koffer met gemak dicht! Heel trots ben ik dat ik deze koffer zonder moeite (lees: erop zitten, staan, slaan, duwen, trekken, mensen die helpen...) dicht heb gekregen. Zelfs ben ik gisteren alleen, ja, jullie lezen het goed, ALLEEN, naar de bioscoop geweest. Iets dat ik in 'Holland' nooit zou doen, maar hier kan het. Omdat alle stagiaires naar huis zijn en ik nogal eenzaam was/ben, maar vooral omdat ik meerdere eenzame mensen zag toen Mirelle en ik ons de vorige keer vermaakten in de bioscoop, ben ik me een avondje gaan vermaken. Wat een rare mensen blijven het toch, die Amerikanen. Een fantastische poster van fantastische acteurs, maar wat een belachelijk slecht verhaal van de film: Grown ups 2. En die Amerikanen maar lachen, echt letterlijk om élke grap..... en ik als blonde, nuchtere, HOLLANDER, glimlachend ertussen. Ook ben ik alleen naar de bar geweest, maar dit was geen ramp. Ik had namelijk beloofd dat ik onze vriend Nigel bij het Divi Resort nog eens ging opzoeken voor ik naar huis zou gaan. Deze goede kerel was net terug van een vakantie en alweer flink aan het werk.. Een paar gratis biertjes verder (tsja, René had gezegd dat hij goed voor me moest zorgen, en hij vat dit op als mij vrijhouden, hoe veel ik ook drink....en maar bijvullen..) en ik kon weer naar huis na een gezellig gesprek met dit keer een ander soort mensen: canadezen. (ja, een apart plekje in mijn verslag, omdat ik deze 'soort' nog niet eerder gezien had) En, aan alles komt een eind. Ook aan dit ellenlange verslag.. Nog eventjes een opsomming voor wat ik ga missen, en wat totaal niet! - auto's met deuken, en mensen die krassen maken op je auto maar geen HOLLANDS briefje achterlaten, geen sorry en geen geld - mensen die hun afspraken niet nakomen - mensen die niet snappen dat je echt weer naar huis gaat na deze 3 maanden en maar blijven vragen of je hier met ze wilt trouwen - mensen die achter het stuur maar blijven fluiten, toeteren en wuiven.. omdat ze dan denken dat ze me verleiden. (waarom denken jullie dat jullie niet in mijn 'verzoeken top 4' staan? HET WERKT NIET!) - de dure supermarkten - het weinige sporten - het slechte organisatietalent van de vele mensen hier - de rare beestjes, vooral de muggen, maar ook kakkerlakken, ratten en andere prikdieren.. ook paarden ga ik niet missen, helaas. + de schattige mensen, kleine bruine kindjes maar ook schattige oude opa's en oma's die langs de weg fruit aan het verkopen zijn en hard werken, als ik niet al een oma had had ik er nog eentje meegenomen hoor! + de palmbomen en de flamboyant (de boom van SXM, met die mooie rode bluumkes) + de sr regina school en de leuke collega's + het heerlijke vakantiegevoel waar je hier elke dag mee wakker wordt (behalve om half 6 in de ochtend, dat valt toch nog steeds een beetje tegen) + HET STRAND, het heldere water, de visjes, een lekker ruikende handdoek en een grote koude fles wijn, ijsklontjes en ijsjes, BBQ op het strand, in de zon liggen met de je maatje, snorkelen waar en wanneer je maar wilt, het geluid van de golven als je in slaap dommelt op het strand. + de aardige mensen die geen bijbedoelingen hebben, en elke dag aan je vragen hoe het met je gaat (bedankt, opa die altijd voor mijn huis op de stoep zat. Hij lachte altijd naar mij en we zeiden altijd tegen elkaar 'Heeeeeej, hauw arrrr joe?' 'Aj em faine, end joe?') + alle leuke kaartjes, woorden en afscheidsbriefjes van vriendinnen, vrienden, familie maar ook van kinderen, de collega's en vrienden van hier Ik ben bang dat ik nog een hele hoop vergeten ben en ik denk dat wanneer ik thuis ben er toch nog een HOLLANDS verslag komt met de bruune boterhammen, bbq's en een fantastisch ontvangst! Maar voor nu, BEDANKT BEDANKT, wie bovenaan moeten staan om te bedanken zijn toch echt papa en mama, want met mijn eigen spaarrekening en zonder enige steun had ik het niet gered! BEDANKT, Laura, die met mij mee ging naar de apotheek, waar ik mee heb gelachen maar ook mee heb gehuild en waar ik van heb geleerd. BEDANKT, vriendinnen en vrienden, die altijd lieve berichtjes stuurden en zelfs kaartjes, die met me skypten om me op te vrolijken maar ook om naar mijn ellenlange verhalen te luisteren. (deze verhalen, daar ben ik nog steeds goed in.. dat is wel te merken) BEDANKT familie, voor het fantastische afscheidsfeestje en de lieve verhaaltjes die ik hier nog vaak heb doorgelezen. Oma: voor de leuke gesprekjes op skype en het gevoel dat je trots op me bent, en het kaartje (dat nog niet aan is gekomen!) BEDANKT Mirelle, zonder jou had ik hier 3 weken alleen moeten doorbrengen, dit had ik nooit overleefd. En door jou heb ik nu (eens maar nooit meer) op een paard gezeten, en heb ik jouw grenzen verlegd. BEDANKT voor de mensen die in mijn geloofden en me deze reis hebben gegund, die me hebben gestimuleerd om dit door te zetten, hoe veel tegenslagen er ook waren. BEDANKT alle lekkere restaurantjes en fantastische koks op dit eiland.. ik heb genoten van jullie kunsten. Inclusief mijn eigen kok, ook van jou heb ik genoten! BEDANKT voor de mensen die mijn verhuizing mogelijk hebben gemaakt, ondanks ik hier zat. Loesje: tophuisgenoot! BEDANKT Rene, die ook mijn tranen heeft weggestreken als het even niet zo goed ging. Maar waarmee ik vooral veel herinneringen heb gemaakt, en gelachen! Gelukkig komen hier alleen nog maar meer herinneringen bij. BEDANKT, SXM, en zoals we in HOLLAND zeggen: tot ziens. Wie weet, you neger know..... Heel veel kriebels zijn er nu al onderweg in mijn buik voor maandag. Voor jullie nog 2, voor mij nog 1 nachtje. Ook tegen jullie zeg ik, welterusten en TOT ZIENS IN HOLLAND. Maandag ga ik jullie allemaal weer knuffelen! PS. Ondanks ik er zelf te laat bij ben, wil ik omaatje een hele fijn verjaardag wensen.. want ze is in jullie tijd NU jarig. HIEP HIEP..... (BEWAAR EEN STUKJE TAART!) [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 141 [visitorCount] => 5006 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/274/965_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => aan-ver-te-zoeken-plussen-minnen-sxm-bedankt ) [50] => stdClass Object ( [reportId] => 4563894 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-13 [photoRevision] => 0 [title] => De laatste daagjes [message] => Hoihoi, Een laatste update van mijn avondturen in Guadeloupe. Chantal, de tropische storm was gelukkig niet heel wild. Dinsdag was er vooral heel veel regen. 's Avonds zijn Tayo en ik gaan eten in de Marina van Basse-Terre. Woensdag heb ik lekker de hele dag aan het strand gelegen. Die avond zijn we wat gaan drinken met vrienden in Point-a-Pitre, en lekker gedanst bij een lokale DJ. Donderdag ben ik mee gaan catamaranzeilen met een collega van Tayo. Het was weer heerlijk weer en er was een zeilwedstrijd gaande waar we naar gekeken hebben. Aan bord genoten van het lokale eten (gebakken banaan, zoete aardappel en vis). Vrijdag was alweer mijn laatste dagje in Guadeloupe, die dag heb ik met Tom de vulkaan la souffriere belommen (zo'n 1400 meter hoog). We hadden mooi weer dus konden over het hele eiland uitkijken. Daarna nog even langs Tayo in de apotheek gereden voor het afscheid :'( en naar het vliegveld doorgereden om mijn vlucht naar NL te pakken. Ondertussen zit ik alweer lekker op de bank in NL. Het was weer een mooie reis, voornamelijk dankzij perfect host Tayo! liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 6 [visitorCount] => 24 [author] => [cityName] => Guadeloupe [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/215/654_640x480.jpg?r=1 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => de-laatste-daagjes ) [51] => stdClass Object ( [reportId] => 4561134 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-07-09 [photoRevision] => 0 [title] => tsunami, souvenirs en de duik-paarden-deal [message] => de deal is gesloten, het is zover.. We hebben afgelopen week lekker aan het strand gelegen, genoten van alle rust en drank in onze omgeving. Daarnaast ook al geprobeerd om souvenirs bij elkaar te sprokkelen voor onze reis terug, ik zie er toch al een beetje tegenop. Vriendinnen: check to do: - pap - mam - rik - vriendinnen - omaatje We gaan dus deze week (of ik anders volgende week) nog eens eventjes winkelen om de laatste dingetjes bij elkaar te krijgen. Anders mag ik natuurlijk niet thuiskomen! Een van de dingen op de to-do-list van Mirelle was nog een keertje naar Pic Paradis en lunchen bij de Loterie Farm. Dit hebben we dan ook gedaan donderdag. Lekker genoten van het zonnetje boven op de berg! Het regent namelijk al weer iets vaker dan hiervoor, het regenseizoen is in volle gang. Een van mijn to-do-dingen was nog een keertje genieten van een kokosnoot, een verse wel te verstaan. In Marigot hebben we dan toch een echte kokosnoten-handelaar gevonden die ons er eentje verkocht voor $4. Bah, smerig dat kokossap. De kokosnoot zelf was wel lekker, dus daar hebben we dan maar van gesmuld. Vrijdag was het dan zover, we gingen onze deal bevestigen. Ik ging met goede moed naar de Scuba Dive shop en Mirelle is met Renier naar de manege gereden. Zo hebben we geregeld dat we konden gaan duiken en helaas, ik moest er vandaag echt aan geloven, paardrijden. Ook moet ik nog eventjes reclame maken voor, alvast, de Nederlandse bioscopen.. we zijn hier al naar de nieuwe film van Johnny Depp geweest en ook de film (met Channing Tatum, JAJAJAJA!) White house down is een dikke aanrader. Als ik hier de dvd nog kan krijgen voor ik ga, neem ik hem voor jullie mee! Zaterdag hebben we een dagje genoten van blote billen, hangtieten en piemeltjes op het strand van Baie Orient. Een naaktstrand (gelukkig niet verplicht), waar je heerlijk kunt chillen. Het aanzicht was raar, maar nog raarder was dat deze mensen ook allemaal naakt naar het restaurant gaan, naakt eten, naakt naar de wc gaan, naakt dansen, naakt lopen, naakt... ALLES! Hier konden we echt niet aan wennen. Ons handdoekje eventjes iets verderop gelegd en in slaap gevallen onder de warme zon. Pfoe, nou, nu komt het.. ons onderwateravontuur. Maandagmorgen nog lekker kunnen uitslapen want om 12u moesten we op onze bestemming zijn. Scuba diving. Daar aangekomen kregen we toch wel kriebels in onze buikjes, whoe, die flessen waren toch best zwaar. Een introductiefilm was verplicht, dus wij netjes gekeken natuurlijk. Alle gevaren, noodgevallen.. alles werd uitgelegd. (fijn, als je nog nooit gedoken hebt en nog moet gaan!) Na de introductiefilm kregen we onze pakjes aan die ons natuurlijk fantastisch stonden, en moesten we naar de wc. Pakjes weer uit, naar de wc, daarna onze pakjes weer aan en hup het zwembad in! Dat ging makkelijk.. tsja, toen hadden we nog geen grote fles op onze rug. Na wat overleg tussen de gasten van de duikclub kregen we onze flessen aangereikt. Gelukkig stonden we al in het water en deed de zwaartekracht z'n werk! Voor het eerst ademen door zo'n gek dingetjes is raar, met duikbril en al. Als je hem verliest, wat doe je dan? (shit, ga ik hem verliezen dan, dan kan ik niet meer ademen?) Natuurlijk kregen Mirelle en ik het al aardig benauwd. Hier kon je nog snel even boven water komen, je duikbril schoonmaken, water uit je ademdingetje halen, en even kletsen. We moesten laten zien wat we konden, onder water. Onze oefeningen werden uitvoerig getest zodat ze zeker wisten dat ze ons konden laten liggen op de bodem (ohnee, dat zou geen reclame zijn). Na wat oefeningen was het eerste dat Mirelle zei, toen ze proestend boven water kwam: 'Ik ga mee, maar alleen op de boot. Ik ga niet duiken, het geld kan me echt niks schelen, ik ga niet mee!!!!!'. De deal was gesloten, dus ze had niet zoveel te willen..... Uiteindelijk zaten we met nog steeds veel kriebels in de boot. We zouden naar Little Bay varen (onder Fort Amsterdam, een super mooie plek met rotsen) en daar zouden we in het water springen. Springen? Gaat dat dan met die fles op je rug? Ik kan niet eens lopen met die fles.... Toen we uiteindelijk een beetje gammel aankwamen bij onze divespot mochten we gaan staan op de rand van de boot en het het water in springen. Tegen mijn verwachting ging dat met flippers en al nog best oke! Niemand geraakt geloof ik? Eenmaal in het water ging Mirelle als een speer. Kriebels waren verdwenen en ze was eerder beneden dan ik! Veel last van de druk op mijn oren, en telkens weer eventjes een stukje naar boven. (zoiets als twee stappen vooruit, eentje achteruit) Gelukkig plopte mijn oor en kon ik eindelijk ook genieten van alles wat we gezien hebben. Gelijk toen we op de bodem waren kreeg ik een zee-egel in mijn hand gedrukt. Heel vet om die vast te mogen houden, hij bleef gewoon aan mijn hand hangen. Ook hebben we een soort koraal/plantje aangeraakt dat wegfloept als je er te dicht bij komt. Heel veel vette, grote, gekleurde en mooie vissen gezien. Je zwemt gewoon tussen de scholen, vissen gaan niet voor je aan de kant! Heel erg jammer dat we met ons goedkope cameraatje van de action niet dieper konden dan 3m, anders zou hij het begeven.. dus geen foto's van deze gespannen meiden omringt door mooie vissen. Het is onderwater echt een oase van rust, dat is heerlijk! Wel is het raar dat je geen controle hebt, je kunt niet eventjes naar boven om iets te zeggen. Onze gebaren hebben we dan ook flink uitgebreid onderwater. Mirelle heeft me nog even een klap verkocht op mijn bril, en per ongeluk met zwemmen mijn adem even weggenomen.. en ik maar denken dat ze boos was. Geschrokken dat ze was! Ik ook natuurlijk. Nu zit mijn oor nog steeds dicht en denken en dromen we nog altijd over die vele gekleurde vissen die we hebben gezien. Maar die droom werd toch verstoord vandaag door die andere dieren... PAARDEN. Mirelle helemaal happy en ik met een niet zo happy gezicht op weg naar de manege. Amber is ook mee gegaan vandaag en werd gebracht door Renier. Pfoe, ik mocht als eerste het paard op.. ze hadden gelukkig een rustig paard gekozen voor mij, naja, dat bleek maar weer. Hupsakkee, niet laten merken dat je eigenlijk geen zin hebt en niet snapt hoe het moet. Ik zat al op het paard voor ik het door had en ik viel er niet af. TOP! Nou, eindelijk kon mijn droom in vervulling gaan........... Na een rustig ritje richting het stand, langs het strand en op het strand mochten we afstappen. (afstappen, shit.. ik hoopte dat ik weer mocht afstappen wanneer we terug waren, zodat ik met het trappetje kon?) Geen trappetje voor mij, maar zonder te vallen en binnen twee seconden stond ik op de grond. Ik werd steeds trotser op mezelf, zonder te zeuren en een moeilijk gezicht heb ik deze taak toch weer volbracht. Na dit rustige tochtje hebben we de zadels van de paarden gehaald en mochten we er weer op (KLIMMEN!). HELL, dat is toch nog best hoog zonder beugels en trapjes. Daarna kwam het leuke deel: zwemmen met de paarden. Hup, de zee in, tot je bijna dreef. Tot je middel, paarden bijna koppie onder en poepen dat ze doen ondertussen... bah! Uiteindelijk kon ik rustig ademen, we gingen terug naar de manege. Of Mirelle nog even in galop mocht.. ja, dat kan, maar dan moeten we allemaal in galop. Het ene paard volgt het andere. Shit, hier had ik me niet op voorbereid, maar stoer en dapper zei ik: tsja, doe maar dan. Nu komt de ronde van de lama's 'beter niet'.. dit had ik namelijk 'beter niet' kunnen zeggen. Mijn paard haalde even de leider in, in galop, en ik vloog van links naar rechts. De instructeur riep nog: 'hold back, just back.. back' en de rest hoorde ik niet meer, ik was een beetje te ver weg. Gelukkig kreeg ik hem weer stilstaand, kon ik weer ademen en hingen mijn schoenen nog aan het zadel. Deze hadden we namelijk uitgedaan toen we de zee in gingen. Ik voelde me pas echt weer gerustgesteld toen ik weer met beide benen op de grond stond. 'tot snel, toch? als je er eenmaal aan gewend raakt ga je er van houden, ik zie je vast nog wel een keer terug hier op de manege'... nou, nee hoor vriend, dit was eens maar nooit meer! Na deze avonturen is er alweer een avontuur onderweg naar mij. Ze heet Chantal en is de volgende tropische storm richting de SSS eilanden (st maarten, saba, st eustatius). Vanavond of morgen zal hij hier aankomen, met hevige buien en stormen. Er stond op internet: geen paniek voor tsunami's. (shit, dat kan hier inderdaad echt.. even vergeten als je die zon elke dag ziet) Dus, ik overleef het wel. En anders doen we nog een keer de hike, tot boven op de berg, zodat we veilig zijn. Daarnaast wil ik nog even een speciaal zinnetje richten aan - Renell, omdat ik hem heel erg mis maar niet in mijn vorige verslag genoemd had. Mattie, ik kom gelijk naar je toe als ik weer terug ben hoor!!! - iedereen die op vakantie is/gaat/zou moeten hebben, goede reis en geniet ervan, het leven is voorbij zonder dat je er erg in hebt! - de mensen in Nederland die eindelijk een beetje zon krijgen - Oma, die bijna jarig is - Aniek, die ik een dikke, virtuele knuffel wil geven! - mensen die de vierdaagse gaan vieren/lopen, geniet van alle mooie muziek bij XXATP. - en aan alle mensen die ik nu eigenlijk vergeet en dan blijft er nog maar eentje over, die ik niet kan vergeten, maar die me zelfs op afstand heel gelukkig maakt!!!! Nog maar 1,5 week en dan stap ik alweer in het vliegtuig, wat gaat de tijd snel hier. We hebben nog veel zonuurtjes voor de boeg, avondjes uit en vooral veel tijd om te genieten. Hopelijk laten mijn vriendinnen mijn stulpje heel wanneer de vierdaagsefeesten begonnen zijn. Raar dat jullie mijn huisje eerder zien dan ik! mam, pap, nog eventjes en dan maak ik jullie geen geld meer afhandig in SXM. Alleen thuis nog... ;) kusjes vanuit de tropische storm [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 868 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => tsunami-souvenirs-en-de-duik-paarden-deal ) [52] => stdClass Object ( [reportId] => 4558356 [userId] => 386755 [countryId] => 76 [username] => LauravanDuijnhovenopSintMaarten [datePublication] => 2013-07-05 [photoRevision] => 0 [title] => Home sweet home!! [message] => Hoe het is om weer in Nederland te zijn? KOUD!! Wat is het wennen hier.. Het is wel ont-zet-tend fijn om weer in mijn eigen bedje te kunnen slapen, Nederlands eten te krijgen, warm te kunnen douchen, tv te kijken én mijn lieve familie, vriendje en vriendinnen weer om me heen te hebben! Stiekem toch wel gemist. Na een lange reis van 12.5 uur zonder slaap, een tussenlanding in Curaçao en huilende kinders was het moment daar: Schiphol. Anders dan in Sint Maarten was de landing meer dan een uur te vroeg. Op mijn gemakje 5 keer mijn paspoort laten zien. Verteld aan de meneer dat ik eindelijk weer terug was in Nederland na een stage van 3 maanden. Oja, wat was de reden van die stage en nog een hoop vragen meer. Wat een nieuwsgierigheid en dat ik terwijl ik gewoon een Nederlander ben. De vakantiegangers hadden het zwaarder te verduren. Wat komt u doen? Wie haalt u op? Hoe lang gaat u blijven? Waar gaat u verblijven. Blablabla. Mijn koffer van de band gevist, nog 5 keer laten controleren en toen.... knuffels, tranen en veel blijdschap. 2 spandoeken, familie, vriendje en zelfs vriendinnen als grote verassing. Welkom terug!! Thuis had Britt een heerlijk ontbijtje in elkaar gezet. Ook oma ontbrak tijdens het ontbijt niet. Na een hoop verhalen, doei iedereen, hallo bed! Ik ging dit verliezen van die jetlag. Helaas. In de avond had mijn lieve mama asperges met biefstuk gemaakt. Nou mam, dat heb ik drie maanden niet gehad! Top hoor. Nu is het langzaamaan back to basic. Wennen aan de kou en het ritme. Het is genieten van deze onvergetelijke ervaring. Wat ik ontzettend ga missen: Het héérlijke zonnetje!! De Subway in mijn achtertuin en de mac donalds op de hoek. De vriendelijke mensen, de 'hello' en de 'how are you?' De vele knuffels en het gefriemel aan mijn haar van die kinders. Ladies night bij Tantra mét de gratis drankjes. Overal palmbomen die je iedere dag het vakantiegevoel geven. Het strand voor je huis. De lekkere broodjes van Atlantico, met normaal stokbrood. De slippers en de gelakte teennagels. Iedere dag uit eten De vele $1 biljetten (deze laten je rijk voelen) De pimkie (enige fatsoenlijke kledingwinkel op het eiland) Overal Happyhour, 2 voor de prijs van 1 Mijn huisgenoten, waar ik stuk voor stuk veel van heb geleerd. Wat ik absoluut niet ga missen: De enorme tropische regenbuien en de daarbij horende flashfloods. De straten met overal kuilen en gaten. Slingeren met de auto dus. De rijstijl van de mensen (langzaam, geen knipperlicht, grootste auto gaat voor) Mensen die zomaar stoppen op de weg om even bij te praten. Afspraken die niet nagekomen worden, mensen die afspraken 'vergeten'. Al mijn huisdieren; spinnen, kakkerlakken en ratten. De muggen die je overal lek steken. De douche die alleen maar koud kan. Teaaaaaaaaaaaaaacher, he did this. Het zand van het strand, dat je eraf moet krabben. De afwas. De wekker iedere ochtend om 6 uur... Nu ga ik verder met het genieten van de vakantie. Voorbereiden op een jaar afstuderen om vervolgens, misschien, terug te gaan. Voor de live verhalen, ik ben beschikbaar voor terrasjes, drankjes en meetings!! Bedankt voor het volgen van mijn reisverhalen van dit grote avontuur, de appjes, de kaarten en alle reacties! BEDANKT! Heel veel liefs [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 17:26:07 [totalVisitorCount] => 16692 [pictureCount] => 46 [visitorCount] => 2196 [author] => Laura [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440340 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-03 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/188/918_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/755_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => home-sweet-home ) [53] => stdClass Object ( [reportId] => 4558235 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-05 [photoRevision] => 0 [title] => Watervallen en la Marina [message] => Hoi, Nog even korte update voordat ik naar St. Lucia vertrek dit weekend. Gisteren hebben Tayo en ik de Chutes de Charbet (watervallen). Eerst goed natgeregeld door een tropical rain maar gelukkig trok daarna weer alles open. Verder hebben we lichtelijk illegaal tot aan de waterval geklommen. Erg mooi om te zien. 's avonds zijn we naar Point-a-Pitre gereden om daar wat op te snuiven van het levendige nachtleven in La Marina. Heerlijk gegeten en daarna buikjerond in ons bed gekropen. Vandaag vroeg opgestaan en Tayo naar haar werk gebracht. Daarna ben ik alleen gereden naar de Cascade aux Ecrevisses, daar Tom (uit Utrecht) opgepikt en samen hebben we daar gewandeld en gezwommen in het mooie maar erg modderige regenwoud. Ik zal een paar mooie jaloersmakende foto's online zetten! Liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 7 [visitorCount] => 35 [author] => [cityName] => Saint-Claude [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/187/467_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => watervallen-en-la-marina ) [54] => stdClass Object ( [reportId] => 4557264 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-03 [photoRevision] => 0 [title] => St. Francois en de Nautilus [message] => Hoi! Afgelopen maandag zijn Tayo en ik helemaal naar het uiterste puntje van het eiland Grande Terre van Guadeloupe gereden. Bij de kust hebben we het Pointe de Chateaux beklommen en daar het prachtige uitzicht bewonderd. Daarna zijn we naar de mooie stranden van St. Francois gereden om even lekker te bakken. Na een paar uurtjes zon hebben we crepe en ijs gegeten in La Marina van St. Francois. Gisteren zijn we naar Plage de Malendure gereden om daar een boot te pakken met glas aan de onderkant zodat je in het water kunt kijken. Bij een verlaten eilandje stopte de boot even zodat we tussen de visjes konden snorkelen. Op de terugweg in de boot voeren we over allemaal schilpadden!! We konden ze supergoed zien, erg leuk! Daarna hebben we nog lekker heeeel veel vis gegeten in Sainte Rose. Zal wat foto's plaatsen! Veel liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 15 [visitorCount] => 29 [author] => [cityName] => Saint-Claude [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/183/066_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => st-francois-en-de-nautilus ) [55] => stdClass Object ( [reportId] => 4557079 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-07-03 [photoRevision] => 0 [title] => Onderwateravonturen en moneymakerssss [message] => Wauw, het is zover.. Daar gaan we dan. Vrijdag rustig gedragen om zaterdag vroeg op te staan. Want: we gaan het leven even van een andere kant bekijken. Koraal, schildpadden, roggen en vooral veeeeeel vissen! Alles wat we hoorden van anderen was precies zoals we het ons hadden voorsteld. Op naar ocean explorer en schuba diving! De huisgenoot van Laura geeft duiklessen en had een mooi prijsje gemaakt voor onze Discovery dive. Een duik waarbij je eigenlijk alles kunt tegenkomen, maar waarbij je niet verder dan 12m onderwater gaat. (Ofja, dat is dan de bedoeling) Laura had netjes gevraagd of er niks kon gebeuren met onze oortjes, ondanks ze een kleine operatie (lees:buisjes) heeft ondergaan. Nee, niks kon er misgaan en we konden gewoon gaan duiken.. (Met of zonder buisjes) Vroeg gearriveerd om ons mooie pakkie aan te trekken. Al bijna met de flessen onderwater gesprongen maar nog net even teruggefloten voor de papiertjes.. Oja, papierwerk, daar hou ik van. De kerel van de papieren vertelde ons dat we alleen overal nee in moesten vullen en verder de rest moesten overleggen. En natuurlijk moesten verklaren dat wanneer we dood zouden gaan, het onze eigen verantwoordelijkheid is. Fijn om zo voor je eigen dood te tekenen, heel raar gevoel. De eerste vraag op de stapel was: 'heb je ooit last van je oren gehad/heb je problemen met je oren?' Hm, beide vullen we in 'ja'. Shit, is dit slecht? Mogen we nu nog wel gaan? Heel overtuigend zegt Laura:'ja natuurlijk, ik heb het Mike nog gevraagd...' Een paar A4-tjes verder, heel vaak nee ingevuld, en met een trots gezicht overhandigen we het papierwerk. Eindelijk, we kunnen gaan! Waarom Laura 'ja' heeft ingevuld bij 'operatie aan oren'.... Hm, omdat ze een kleine ingreep heeft gehad? Of dat een operatie was... Ja, officieel wel ja. Na een fantastische Engelse uitleg over buisjes, in je oor, die er dan weer vanzelf uitvallen en dat dit dagelijkse routine is in een Nederlands ziekenhuis, kunnen we dan eindelijk gaan? Nee, helaas. Het opperhoofd wilde ons niet meenemen.. Te veel risico voor haar onderneming. Logisch natuurlijk, maar wel een beetje balen. Na nog wat discussies met Mike en het opperhoofd (hij wilde ons namelijk wel meenemen, en vond dat het niet zoveel kwaad kon) was het definitief. We kunnen niet samen gaan duiken. Hoppa, 65 dollar voor Laura terug! Gelukkig. We hadden namelijk al betaald bij onze vriend Mike.. Of ik ook mijn geld terug ging krijgen? Nou nee hoor, jij hebt geen medische problemen, 'jij bent ok'. Dus, jij kunt gewoon gaan duiken. Ga je niet, dan krijg je je geld niet terug. Pfoe, zo hard voor gewerkt en dan zomaar een paar tientjes laten liggen achter de balie, ik dacht het niet!!! Ik een heeeeele hoop boze gezichten getrokken, nog net aardig kunnen blijven nadat ik tot ongeveer 38194826 had geteld. (Ik leer het vanzelf, mijn rechten eisen) Na weer heen en weer gepraat, met mooie Engelse termen van Mike en het opperhoofd tegen mij, kreeg ik toch uiteindelijk mijn geld terug. (We hadden namelijk van te voren geïnformeerd, en Mike had goedkeuring gegeven voor het oor van Laura, vandaar dat ik vond dat ik recht had op het geld) Nou, daar viel ons onderwateravontuur in het water..... Getroost door een sprite en wifi bij de MAC. Uiteindelijk onszelf herpakt na deze tegenvaller en hupsakee naar Baie Oriënt. Een lekkere salade met fruit en lobster ging er na die ochtend wel in! In de avond hebben we ons flink vermaakt en gedanst op de muziek van de dj contest in Soggy Dollar. Foto's staan nog niet op de site dus die volgen. En toen was het eindelijk zo ver. Na nog wat onduidelijkheden over welk vliegtuig ze nou zat (huh, KLM herkent het vluchtnummer niet.. Oja, ze vliegt via Parijs met Air France) zijn we (laura en ik) naar MAHO beach gereden om mirelle, inclusief het vliegtuig, in de lucht te fotograferen. Toch blijft het spannend en mooi hoe die vliegtuigen landen hier! Filmpje komt online! Na veel knuffels zijn we in de middag gaan chillen bij Holland House en in de avond genoten van een traktatie op een kaartje van de cinema, van Renier en zijn vriendin. Een echte mannen-actie-film: world war Z. Een heuse Amerikaanse cinema, inclusief hotdogs, popcorn en soda (en het begint bij een liter geloof ik... Alles is hier groot!) En ook nog genoten van de actie in de film. Mirelle genoot van de binnenkant van haar ogen, na de lange reis. Maandag hebben we genoten van de boot die we gehuurd hadden. Heel erg leuk! De hele dag lekker op het water gedreven. Uit de boot gaan was niet zo'n goed idee, bleek maar weer.. Er was namelijk geen trapje aanwezig en met veel moeite en geschaafde benen kwamen we weer binnenboord. Lekkere stokbroodjes en corona's, nog proberen te snorkelen op het naaktstrand Cupecoy (maar helaas, te hoge golven) en uiteindelijk weer heel teruggekomen bij de haven. Sommigen iets roder dan de bedoeling, maar dit overleven we ook wel weer. Genoten van een drankje bij de Yachtclub en toen was het tijd om haast te maken. De huisbaas van Laura nam ons en mike mee uit eten, als afscheid van Laura. Heerlijke beef met noodles gegeten met loempia's als voorafje. Een lelijke tent, maar goed eten. Afgesloten met alweer een drankje bij de Yachtclub. Vanmorgen hebben we ontbeten bij ons fanse tentje en Laura op het vliegveld afgezet. Nadat ze haar koffer (die zeker te zwaar was) had afgegeven konden we naar schoenen en jurkjes op zoek! Mirelle is gelijk op dag 1 goed geslaagd, helaas moet ik nog een paar keer gaan winkelen om mijn voorraadje voor deze Nederlandse late zomer bij elkaar te sprokkelen. Vanmiddag ook mijn geld opgehaald van mijn afternoonschool lessen (een soort huiswerkklas/buitenschoolse opvang) en ook gelijk mijn eerste bijles Nederlands geven. Had ik dit maar geweten, het verdient gooooooed! (20 dollar per uur) Een manager van een casino hier in SXM wilt een inburgeringscursus doen om een paspoort voor zijn zoontje aan te kunnen vragen. Hij is al heel goed op weg en kan al flink wat Nederlandse woorden (schrijven en spreken!) ik help hem bij zijn laatste testjes, de rest heeft hij al geleerd van mijn mentor die nu aan vakantie toe is. Nu liggen we lekker met z'n drietjes in bed, Amber, Mirelle en ik. Mirelle is al ingeslapen en Amber en ik kijken nog een filmpje. Morgen geef ik alweer een uurtje bijles en ga ik Mirelle het onderwaterleven laten zien, dmv snorkels. Bij deze ga ik even onze deal bevestigen zodat jullie ook op de hoogte zijn. Mirelle heeft een fobie voor onderwater gaan Ik heb niet zo veel (zacht uitgedrukt) met paarden Als Mirelle mee gaat duiken, ga ik mee om een strandrit te maken met een paard! Dus, nu kan ik lekker gaan slapen en dromen over onze vriendelijke beesten.... (Ohnee, mijn hoofd zit al vol, paarden zijn niet het hoofdonderwerp, ik denk dat Rene dat is. Beter gezegd, dat weet ik zeker!) Welterusten allemaal, geniet van de komende zonneschijn in jullie dan dus vrolijke gezichtjes. Dit verhaaltje is speciaal voor omaatje omdat ze dadelijk geen internet meer heeft door ziggooooo. Lau, bedankt voor je gezelschap hier in SXM. Vriendinnekes en vrinden, bedankt voor de oppeppende woorden. Mensen die gedoken hebben: waarschijnlijk alvast bedankt voor het overhalen om dit avontuur toch aan te gaan. Pap, mam, Rik en Stefan, alvast veel plezier en niet te zat in Oostenrijk! En de vriendinnen.... Niet teveel genieten! Ik wil jullie heelhuids terug ( dat geldt natuurlijk ook voor de eerste 4 personen!) Een hele grote omarming vanuit de tropische buien Maar achter de wolken....... [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 736 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => onderwateravonturen-en-moneymakerssss ) [56] => stdClass Object ( [reportId] => 4556550 [userId] => 386755 [countryId] => 76 [username] => LauravanDuijnhovenopSintMaarten [datePublication] => 2013-07-02 [photoRevision] => 0 [title] => Time flies when you're having fun [message] => Zoooo, dit is waarschijnlijke het allerlaatste verslag wat gaat komen vanuit Sint Maarten... Ah Jammer, goede nieuws. Ik ben dan wél weer terug in Nederland. Voor de live verhalen. Oké voor de laatste keer dan: Donderdag 29 juni Uit eten bij Cheri’s café. Deze toeristische tent vol blingbling en alles roze staat gegarandeerd voor een avondje lachen, gieren, brullen. Wat een toptent! Met het hele team van de Sr. Regina én natuurlijk Ria, de pricipal, hebben we onze buikjes rond gegeten. Er was keuzemenu met voorafje, hoofdgerecht en nagerecht. Een beetje een magere ceaser salad vooraf, die bestond uit een paar blaadjes sla, met vier croutons en een sausje, een heerlijk kippetje als hoofdgerecht en een mierzoete aardbeien cake en mijn menu was compleet. Ondertussen werden we kostelijk vermaakt door mannen op hakken, veel glitterpakken een heuse shakira etc. Toen was het de beurt aan onze Ria. Dit was helemaal niet van tevoren afgesproken hoor.. Ria heeft eens flink alles losgeschud, met een paar nepbillen. Hierna was de gymleraar nog even aan de beurt om een modeshow te houden. Allemaal een tikkeltje op het randje, hopelijk verstonden de kinderen niet alles wat er gezegd werd. Gezellig avondje gehad, maar afscheid nemen van het team zat er nog even niet in. Nee, dat doen we morgen wel hoor! Vrijdag 28 juni Nu was het toch echt tijd om afscheid te gaan nemen van het superteam van de Sr. Regina. Uitstellen was niet meer mogelijk. Iedereen was druk bezig met het opruimen van de klassen en alle rommelhokken. Verder werden klassen allemaal in de orkaanstand gezet. Jaja, de orkaanstand. Dat is gewoon alles in het midden van de klas zetten en hopen dat het daar netjes blijft staan als er een orkaan komt. Ja, orkanen dat staat dus niet in de reisgidsen, maar is wel jaarlijkse business hier. Of we wilden helpen met opruimen? Nou bedankt we komen alleen maar even afscheid nemen. Na de nodige knuffels en bedankjes en de uitnodiging: ‘Jullie zijn meer dan welkom op weer terug te komen’ (Ja, zeg nooit nooit) was het tijd voor ontspanning. Samen met Auke naar het onbewoonde eiland Pinel geweest om nog even een kleurtje op te doen. Wat een gaaf eiland, met een bootje word je hierheen gebracht. Hier staan palmbomen en zijn er nog twee van de drie eettentjes open. Het is zo, als ze eigenaar dood gaat of besluit te stoppen dan sluit de tent. Dus over enkele jaren gaat dit een natuurreservaat worden. Gewapend met onze snorkelset het water in geweest. We werden nog even gewaarschuwd om niets aan te raken en alles in de zee te laten. Jammer had graag wat koraal in de koffer gedaan. (Kan ik meteen hier langer blijven).Verder was het snorkelen wel oké, de beloofde zeeschildpadden en groepen vissen bleven helaas uit. Zaterdag 29 juni Ken je de grap van de twee duikers? Nou, die gingen niet. Hoe krijg ik het toch ook weer voor elkaar. Even een vriendenprijsje geregeld voor een scuba discover dive, om eindelijk eens een keer te gaan duiken. Wij waren er klaar voor! Even een formuliertje invullen met allerlei gegevens. De beste man vertelde dat we gewoon overal no bij moesten invullen. Ja, dat moet je wel he-le-maal gezond zijn. Vraag1: ooit geopereerd aan oren. Uhm Ja?? Maar moesten we geen nee invullen? Volgende vragen ouder dan 50, zwanger, hartaanval, ingeklapte longen, astma, Nee, nee en nog eens nee. Die man had gelijk, ik kon overal nee invullen behalve die eerste vraag. Laten we het dan toch maar navragen, nou dat hadden we beter niet kunnen doen. De mevrouw ging helemaal over de rode. Snapte niet dat plaatsen van buisjes in Nederland behoort tot de dagelijkse routine van een arts. Waar was de doktersverklaring? Nee ik kon echt niet mee, want stel je eens voor dat mijn trommelvlies zou gaan scheuren, dan zou ik niet kunnen vliegen. Wacht eens, niet kunnen vliegen, hier langer blijven? Oké dan! Aan mijn gezicht was duidelijke te zien dat ik haar niet heel serieus nam, dus deze vrouw gooide het op een andere boeg. Ze liet Mike, die onze instructeur zou zijn, mij uitleggen dat ik doof kon worden en dat zei haar baan zou kwijt raken dan. Jammer van die baan, maar doof worden was geen optie. Ik kreeg mijn geld terug, maar Auke niet. Ja Auke, had je maar een duidelijke reden moet hebben. Auke tot 10000 geteld, boze blik geschonken en uiteindelijk toch het geld terug gekregen! You go! Ja, wat doe je dan na deze flinke domper? Juist chillen op het altijd fijne baie Oriental. Na een lekkere lunch waren we het voorval al snel vergeten. In de avond nog dansjes en drankjes gedaan in Soggy Dollar. Een heus Dj contest was hier georganiseerd. Bambam muziek, podium met dj’s en overal lichtflitsen. Heb tot diep in de ochtend mee kunnen genieten van dit feestje terwijl ik een poging tot slapen deed. Achja, slapen kunnen we thuis ook. Zondag 31 juni Regen, regen en nog eens regen. Zo viel het geregelde boottochtje naar Anguilla in het water. Helaas, had graag met de broer van de man van de huisbazin (jaja) mee gegaan naar het eiland Anguilla. Vandaag is Mireille, vriendin van Auke aangekomen in Sint Maarten. Eerst een drankje bij Sunset, toen foto’s gemaakt van de aankomende vliegtuigen (het derde vliegtuig was pas raak) en toen op naar de aankomsthal. Vast even te sfeer proeven want het is bijna mijn tijd om naar de vertrekhal te gaan. In de middag even bijgekleurd op het oude vertrouwde simpsonbaystrandje. Goh, wat ga ik dat missen thuis. Papa, als jij nou eens een strand voor het huis gaat aanleggen? Maandag 1 juli De laatste volle dag dat ik hier ben. Dus nog even volop genieten. En wel op ons eigen cruiseschip, lees speedbootje. Met de zon op ons bolletje, nog even flink wat zon gepakt. Resultaat: een rode rug. Fijn zo op de laatste dag, hopelijk kan ik morgen vliegen… Als ware kapiteins hebben we, bepakt en bezakt, een dagje lekker gevaren. Nog even een poging tot snorkelen gewaagd op Cupe Coy, maar helaas. Dit was verre van een succes. Om te voorkomen dat we gelanceerd werden door de hoge golven, zijn we maar snel naar ons schip terug gegaan. Oja, papa, als je toch bezig bent met dat strand, een speedboot zou ook tof zijn! Nu klaar maken voor een dinertje met de man van de huisbazin, in het restaurant van de zus van de man van de huisbazin. Natuurlijk voor free. Ook aardig dat Auke én Mike mee mogen. Dat gaat gezellig worden! En dan voor de allerlaatste keer, slapen in mijn bedje in mijn kleine, warme kamertje mét ratten. Wauw dat ga ik echt niet missen! Dit was het dan, mijn avontuur is bijna ten einde… Voor nu een hele dikke virtuele knuffel vanuit Sint Maarten, morgen kan ik ze weer écht geven. X [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 17:26:07 [totalVisitorCount] => 16692 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 448 [author] => Laura [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440340 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-03 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/755_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => time-flies-when-you-re-having-fun ) [57] => stdClass Object ( [reportId] => 4556134 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-01 [photoRevision] => 0 [title] => Les Saintes [message] => Hello! Tijd voor wat nieuwe foto's en een update. Zaterdag zijn we vanaf trois rivières met de boot vertrokken naar de eilanden Les Saintes. Beschrijving van de Lonely Planet: 'These tiny islands to the south of Basse-Terre are many people's highlight of Guadeloupe, as they allow visitors to enjoy a slice of the olde Caribbean (...). These tiny charmers are a real secret (...). Don't miss your chance.' De boot scheurde van Basse-Terre in 20 minuten naar Terre-de-Haut. Lekker natgespetterd kwamen we aan op de tiny charmer. Terre-de-Haut is een heel klein eilandje (5km lang en 2,5 km breed). Tayo had een superschattig hotelletje 'Kanaoa' gevonden met uitkijk op de baai van aankomst. Na eerst in het zwembad te zijn gesprongen zijn we in het stadje gaan eten. Het is regen/hurricane seizoen dus lopend naar het restaurant waren we helemaal natgeregend. Mijn eerste caribische cocktail 'planteur' maakte veel goed. Verder overheerlijke verse vis en cocostoetje met chocolade gegeten (een bord vol met verse bounty smaak waaah). De volgende ochtend werden we wakker met storm en regen dus het was even spanndend wat voor dagje het ging worden maar gelukkig trok alles open en konden we het eiland verkennen. We hebben een klein elektrisch autotje gehuurd en lekker over het eiland geraced. We begonnen bij een oud Frans fort helemaal bovenop het eilandje met een mooi (winderig) uitzicht. Vervolgens hebben we de verschillende stranden bezocht en zijn ze geeindigd bij het Pain de Sucre strand. Daar hebben we lekker aan het strand gelegen wat fantastisch was want er zwommen ook drie dolfijnen waar je vlakbij kon zwemmen! Verder ook nog wat iguanas gespot. Ook zit het hele eiland vol met geiten en overal lopen grote rode krabben rond (wat eigenlijk best creepy is). Daarna een iets minder spetterende boot terug gepakt terug naar Guadeloupe en lekker thuis gechilled op de bank. Vanmiddag gaan we geloof ik naar Saint Francois. Liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 14 [visitorCount] => 36 [author] => [cityName] => Les Saintes [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/176/940_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => les-saintes ) [58] => stdClass Object ( [reportId] => 4555070 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-06-29 [photoRevision] => 0 [title] => Aangekomen! [message] => Hoi! Ondertussen ben ik veilig aangekomen in Guadeloupe! De vlucht ging prima. Het was wel een hele trip van Parijs Charles de Gaule naar Parijs Orly. Door file deed ik er bijna drie uur over. Gelukkig had ik uuuren de tijd dus alles prima gehaald. Aangekomen op Guadeloupe heeft Tayo me opgehaald van het vliegveld. Eerst zijn we gestopt in Basse-terre om van de plaatselijke specialiteit 'bokit' te genieten en daarna naar haar huisje in Saint-Claude gereden. Het lijkt wel bijna alsof ik in Frankrijk ben. De wegen (en bordjes) zijn precies hetzelfde. Bovendien kwam ik nog een bekende uit Utrecht tegen bij de bagegebelt (heel bizar). Het is dat het hier lekker warm is en er palmbomen en mangobomen zijn. Verder heeft Tayo allemaal plannen! Vanochtend moet ze werken maar vanmiddag gaan we ergens (geen idee waar haha) naartoe en daar blijven we dan ook slapen. Ze woont ook vlakbij de vulkaan dus die gaan we ook eens beklimmen. Nu zit ik lekker aan de pain au chocolat en kijk ik uit op de mangoboom van Tayo. Chill-modus aan. Ik zal een paar foto's maken en online zetten. Liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 8 [visitorCount] => 28 [author] => [cityName] => Saint-Claude [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/171/877_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => aangekomen ) [59] => stdClass Object ( [reportId] => 4554768 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-06-29 [photoRevision] => 0 [title] => de 'orkaanstand' en ons privé jacht! [message] => Zo, dat was het dan. Het zit erop, het 'juffen-gedeelte' van mij gaat alvast in de koffer.. al blijft het stiekem toch altijd een beetje aanwezig. En de rest van mij is toe aan RUST. Rust rust en nog eens rust. Niet dat de kinderen je soms geen rust geven, want ze kunnen ook schatjes zijn en je krijgt veel energie van sommige! Maar soms........... Maandag konden ze alle energie kwijt in het net opgezette Kids World! Een moeder van een van de leerlingen op school heeft een soort kinderparadijs geopend en volledig Nederlands! Een binnenspeeltuin (soort trollenland in Deurne maar dan iets kleiner) waar je kinderfeestjes kunt geven maar ook lekker kunt komen spelen. Ik was gevraagd om hier te komen werken. Ze hebben hier namelijk ook een afternoon-school. Hier maken de kinderen eerst huiswerk (kan me niet voorstellen dat dat lukt binnen in een speelomgeving) en daarna kunnen ze de hele middag klauteren! Ik heb deze baan niet aangenomen omdat Mirelle me vanaf zondag nog twee weekjes komt vergezellen, en ik heeeeel veel tijd op het strand ga doorbrengen. Onze liedjes flink geoefend, en eindelijk konden we deze dinsdags in de praktijk brengen. Het podium versierd, kinderen mooi aangekleed en in spanning. Op naar de mis! Iedereen op tijd, behalve de 'father'. De kerk niet open, en dus wachten. (gelukkig zijn we dat hier nu wel gewend) Hij stond bij de verkeerde kerk en gelukkig konden we een klein uurtje later beginnen met de mis. Na de mis snel gegeten en alle grote bogen op het plein gezet, alles versierd en juf Ria geroepen. Trots kwam ze naar buiten met alle genodigden en liep zo onder de bogen naar de gymzaal. Eenmaal in de gymzaal heeft elke klas een mooi optreden gegeven, de PTA en het team hebben ook hun zegje gedaan en alle cadeaus waren overhandigd! Wat een feest en alweer, wat een talent! Naast al dat feest deze week, kinderen die al op vakantie zijn en films die gekeken worden moet ook de klas in 'orkaanstand' komen. Ja, jullie lezen het goed... orkaanstand. Dat is hier heel normaal in de vakantie! Omdat het orkaanseizoen begonnen is deze maand moet alles opgeruimd worden. In het midden van de klas komen de computers, tafels/stoelen en alle overige spullen. Hierover komt een soort zeil, vastgemaakt, zodat er niet zo snel iets kapot kan gaan. Ook de digi-borden aan de wand worden helemaal afgetaped, zodat wanneer het lekt er minder kans op schade is. Na alles geteld te hebben en in orkaanstand gezet te hebben was het tijd voor een drankje bij Greenhouse, ons vaste stekkie tegenwoordig. Hier kwamen we onze bruine vriend tegen en op zijn shirt stond 'Boat rentals'. Met mijn communicatie-skills heb ik even geregeld dat we maandag een bootje gehuurd hebben, (20% korting natuurlijk, PAPA IK LEER HET WEL!), zonder dat we hier een driver voor nodig hebben. Ik mag dus zelf het bootje besturen (hier krijgen we natuurlijk wel uitleg voor, wees niet bang). Genietend gaan Laura, Mirelle en ik dus maandag bruin worden! Of we een eigen koelbox hadden? Ja? Oh, je kunt ook gewoon je drinken en eten meenemen, we hebben hier ijs en een koelbox voor je staan. Snorkelen? Ja hoor, we doen gewoon een snorkelsetje erbij. Je kunt ook nog hengels krijgen als je wilt! Vangst is voor jullie! (nou, dat laten we nog maar even naast ons liggen, maar een ankertje uitgooien en snorkelen... WIEHA!) Na de getrainde communicatie-skills heb ik ook mijn kooktechnieken mogen bijwerken woensdagavond. We hebben voor alle kinderen een worstje in bladerdeeg gemaakt. (alleen het bladerdeeg hier plakt een beetje meer, dus bloem was van harte welkom!) Na een avondje bakken, ochtend ook nog even gebruikt, kwamen we trots met onze meloenen (ja, 4 of 5 verschillende soorten, voor alle juffen!) lolly's, potloden en bladerdeegjes op school aan. Na een mooie speech van de directrice, een speech van mijn mentor en een cadeautje van de klas was het dan echt daar.... Veel knuffels en foto's verder konden we dan echt naar huis. Gelukkig zagen we alle leerkrachten in de avond bij het diner. Bij Cheri's café zouden we met z'n alle genieten van een 3 gangen diner waarna een heuse show zou komen, waarin Ria (directrice) de hoofdrol zou spelen. Nou, dat heeft ze geweten! Travestieten, rare pakken en flikflaks door de tent.. een optreden als 'beste danseres met de dikste (nep) billen' heeft ze toch aardig volbracht, waarna de enige meester op onze school (gymleerkracht) een vrouwelijke modeshow en dans had gewonnen. Heel veel gelachen dus, deze avond. Beloofd dat we vrijdag nog eens terug zouden komen.. we kunnen ze echt niet missen hoor! Gelukkig ga ik volgende week nog even lunchen met Nancy, zodat ik van haar nog geen afscheid hoef te nemen. Vanmorgen zijn we langs alle klassen geweest, helaas weinig kinderen op school. De vrijdag voor de vakantie is het een wonder als je uberhaupt kinderen in je klas hebt, de meeste ouders gaan al een week te vroeg op vakantie namelijk! (met opzet natuurlijk) Geen tranen, wel veel knuffels! Of we nog terug willen komen.. tsja, wie weet? Als je klaar bent kun je hier zo aan de slag. Nou, dat horen we graag! Na het afscheid hebben we een snorkelsetje gehuurd en zijn we naar Pinel gereden (het onbewoonde eiland) en hebben ons vandaag goed vermaakt. Weer een beetje bruin geworden, want het bruine was er al weer een beetje af. Morgen gaat het dan gebeuren, een echte eerste duikles! De huisgenoot van Laura geeft deze lessen en we hebben voor een vriendenprijsje een discovery dive kunnen regelen. (we kunnen steeds beter afdingen) En zondag... tatatataaaaaaaaa ga ik heel vroeg opstaan om het hele huis te poetsen. Want zondag om half 11 sta ik op het vliegveld! enne, ik heb gehoord dat het nog steeds geen perfect zomerweer is? GENIET ERVAN, doe ik ook namelijk, hahaha overleven jullie het nog 3 weekjes? doei muppets [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 714 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => de-orkaanstand-en-ons-prive-jacht ) ) ) [_currentItemCount:protected] => 15 [_currentItems:protected] => ArrayIterator Object ( [storage:ArrayIterator:private] => Array ( [45] => stdClass Object ( [reportId] => 4701286 [userId] => 84820 [countryId] => 76 [username] => boanerges [datePublication] => 2014-05-01 [photoRevision] => 0 [title] => empty [message] => empty [vip] => [userRegistrationDate] => 2006-12-21 10:29:37 [totalVisitorCount] => 354846 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 579 [author] => Eddy Dunlop [cityName] => Pointe-à-Pitre [travelId] => 84820 [travelTitle] => Zeilend van Amsterdam, Carieb, Panama and??? [travelTitleSlugified] => zeilend-van-amsterdam-carieb-panama-and [dateDepart] => 2007-06-01 [dateReturn] => 0000-00-00 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,pointe-a-pitre [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/084/820_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => empty ) [46] => stdClass Object ( [reportId] => 4698234 [userId] => 298613 [countryId] => 76 [username] => largo [datePublication] => 2014-04-25 [photoRevision] => 4 [title] => Saint Martin - Antigua – Guadeloupe [message] => Cela ne commence pas très bien : Diederik nous arrive malade comme un chien à la suite d’un magret de canard de La Courte Paille d’Orly, pense-t-il : il restera 48h au lit avec au début 39,3°C de fièvre. Heureusement qu’il y a 3 médecins, une infirmière et une pharmacienne à bord …qui proposent tous un traitement différent ! LJ doit aussi se faire soigner. Un spécialiste Furuno passera 2 jours à étudier notre système électronique mais ne parviendra qu’à brancher le compas électronique directement sur le pilote et en se faisant débranche mon Echopilot qui était ma seule mesure de la profondeur ! Mais nous sommes débarrassés de la corvée de rester à la barre. Patrick, un spécialiste du gréement qui nous a déjà bien aidé lors de notre premier passage à Marigot, remplace l’enrouleur de génois Facnor qui avait rendu l’âme à Cuba et avait eu une réparation de fortune. Mais pendant ce temps, nous visitons l’ile avec nos nouveaux invités : plage-natation-promenade-iguanes-shopping tax-free- apéro dans les bars en bout de piste de l’aérodrome avec les jets qui passent à 40m au-dessus de la plage ce qui ne dérange pas quelques milfs Américaines dont les multiples ti-punchs ont fait enlever le dessus… Le mercredi 16/4 nous quittons Simpson Bay pour St. Barth où nous tombons dans les régates de la semaine de St. Barth. Ici, luxe et volupté : LV, Cartier, Bulgari, Burbery, etc ont presque chassé les petits commerces des anciennes maisons classiques. Diederik, qui est venu ici il y a 30 ans ne reconnait plus rien ! Nous fêtons avec quelques jours d’avance les 60 ans de Philippe dans un resto au milieu d’une végétation luxuriante : chez Eddy’s. Jeudi 17/4 visite de St. Barth : nous allons en taxi jusqu’à St. Jean où les avions décollent aussi en vous décoiffant sur la plage. En fin d’après-midi nous quittons pour Antigua. Une nuit au près serré avec 2 ris dans la GV et le génois dans une mer démontée, nous fait parcourir la petite 100aine de miles et nous jetons l’ancre au lever du jour devant Joly Harbour. Nous recevons ici la visite de Peter et Carol qui ont aussi traversé l’Atlantique avec l’ARC sur leur monocoque « Free Spirit ». Peter est un chirurgien Vasculaire réputé de Londres (ex Liverpool) que nous connaissons depuis plus de 25 ans. Retrouvailles sympas, échanges de tuyaux, de déboires, de victoires… L’après-midi LJ couvre facilement les 15 miles qui nous mènent à English Harbour. Comme il y a une semaine de régates de voiliers classiques, nous ne trouvons pas de place et allons mouiller dans la baie de Farmouth juste à côté. Excellent dîner chez Catherine, un resto Français sur la plage. Vendredi, visite de Nelson’s dockyard : que de souvenirs pour notre Diederik ! C’est un endroit superbe : regardez les photos ! Après déjeuner, vers 15.30h nous levons l’ancre et avec un bon vent de travers, couvrons en 4h les 45 miles qui nous séparent de la baie de Deshaies au NW de Basse Terre en Guadeloupe. C’est déjà le point final pour notre petit groupe sympathique et après une visite du très beau jardin botanique dans l’ancienne demeure de Coluche, ils nous quittent le dimanche après-midi pour rentrer en Belgique de Point-à-Pitre. Encore une belle semaine trop courte avec une super équipe. LJ peut se reposer et se refaire une beauté pendant quelques jours avant de recevoir vendredi 25/4 un nouveau crew exclusivement féminin : Zus, Maria (pharmacienne collègue de Nicole) et Cécile, l’ex secrétaire de Lokeren. …à suivre… [vip] => [userRegistrationDate] => 2011-06-25 10:02:51 [totalVisitorCount] => 407813 [pictureCount] => 18 [visitorCount] => 1423 [author] => JB [cityName] => Guadeloupe [travelId] => 460946 [travelTitle] => World tour in a sailing catamaran "Lazy Jack" [travelTitleSlugified] => world-tour-in-a-sailing-catamaran-lazy-jack [dateDepart] => 2013-12-16 [dateReturn] => 2017-05-30 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/961/747_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/298/613_50x50.jpg?r=4 [titleSlugified] => saint-martin-antigua-guadeloupe ) [47] => stdClass Object ( [reportId] => 4661515 [userId] => 342952 [countryId] => 76 [username] => Letsgo [datePublication] => 2014-01-25 [photoRevision] => 5 [title] => 19 t/m 24 januari 2014; Frankrijk in de Carieb [message] => Maandag 20 januari; Yachtclub gesloten We hebben de Yachtclub kort na aankomst al gevonden. Het ligt nogal afgelegen helemaal aan de andere kant van de baai. We gaan dagelijks langs. Na twee dagen achtereen een gesloten boel te hebben aangetroffen komen we erachter dat Jerome, de volgens de pilot erg actieve eigenaar, ziek is. Langdurig. Oeps, ons pakketje wordt daar volgens internet morgen geleverd. Gelukkig mogen we het bij de buren of bij het restaurant Couleurs du Monde verderop in het dorp laten afleveren. We maken twee prachtige waterdichte brieven voor UPS en hangen die op het hek en aan de brievenbus van de Yachtclub, stevig met touwtjes en tape vastgebonden. Vrijdag 24 januari; pakje zoek We gaan dagelijks bij alledrie de adressen langs. Het pakje is zoek. Allerlei supervriendelijke mensen van de restaurants, het postkantoor en het toeristenbureau denken en zoeken mee. Maar wie op het eiland voor UPS bezorgd? Het is onbekend. Heel UPS is hier niet echt bekend eerlijk gezegd. Op internet verschijnt vandaag dat we 'exceptionelle' zijn en dat er een briefje is achtergelaten met het nummer dat we moeten bellen. Ja ... en dat briefje zit dus in de brievenbus van ... en daar kunnen we dus voorlopig niet bij. De mevrouw van het alles-servicebedrijfje (internetcafé/wasserette/broodbezorging/watervoorziening) helpt ons uit de brand. Ik ken haar inmiddels aardig, want ik heb al een paar ochtenden voor mijn werk zitten internetten bij haar. In rap Frans belt ze met Pointe A Pitre in Guadeloupe. Daar blijkt de douane eerst invoerrechten te willen ontvangen. Ah, dat verklaart een boel. We betalen meteen maar, hebben we dat gehad. Het zijn intussen boutjes 'exceptionelle'. Dinsdag in de namiddag zal het pakje, als alles goed gaat, bezorgd worden bij het multi-servicebedrijfje. Grandioze zeilmaker Afgelopen maandag hebben we Philippe ontmoet. Tijdens een wandeling langs Marigot bay zoeken we zijn zeilmakerij op. Wat een adembenemende plek. Eenvoudig houten open huis tussen de bomen, natuurlijke windventilatie, naaimachine naast een gat in de vloer waar hij kan zitten, eenvoudig en zeer geordend. Het straalt een enorme rust uit. Twee kleine hondjes blijven welopgevoed achter een denkbeeldige lijn op de vloer waar geen hondenharen mogen komen. We treffen een aards mens, zeer contactueel, zeer vriendelijk. Wat een wereld van verschil met de zeilmaker op St. Maarten die niet kwam opdagen op het werk, waardoor zijn bazin alle boze klanten moest opvangen en zij ons chagrijnig vertelde dat hij zowiezo ontslagen zou worden. Nou, dat gaf vertrouwen. Wat dagen later was de man er wel en vertelde hij ons volkomen ongeïnteresseerd dat er niets meer van ons zeil te maken was. Dat we een nieuwe moesten en dat dat zo'n drie weken zou duren, waarschijnlijk. Hij zou ons een offerte sturen en zei erbij dat als hij dat vergat we hem maar weer moesten mailen. Toen we een week later het oude zeil ophaalden hadden we nog geen offerte. Twee volle weken later wel, peperduur en levertijd onbekend omdat het in Zuid-Afrika gemaakt zou worden. Philippe maakt zijn zeilen zelf. Een ambachtsman. Hij komt ons oude zeil ophalen op een elektronisch rijdend skateboard. Hij legt uit dat ons oude zeil na 12 jaar trouwe dienst 'fatigué' is. Moe dus, kijk, dat is te snappen. En ja, wat wil je, krijgt dat zeil op z'n bejaarde dag zo'n onweersbui over zich heen. Geen wonder dat het scheurt en moe is. Dezelfde avond spreken we af bij het kerkje waar hij toch langs komt met z'n motor om z'n dochter op te halen. Hij heeft een heel redelijke offerte. Hij blij, wij blij. Drie dagen later staat hij bij ons aan boord zijn handwerk te bewonderen. Energiek en trots loopt hij alles na, het past perfect. Hij roept: C'est magnifique! Volkomen terecht. Ontmoeting met dolfijn Als we terugvaren met de bijboot zie ik een mevrouw snorkelen en nogal komisch spartelen. Eenmaal vlakbij gebaar ik haar dat we haar echt gezien hebben en om haar heen zullen varen. Wellicht kan ze niet zo goed zwemmen. Ze gebaart dat er een dolfijn in het water is. Terug bij onze boot trek ik snel mijn zwempak aan. Inderdaad zien we één grote eenzame dolfijn tussen de boten hier rondzwemmen. Ik zet snel mijn snorkelbril op en zwem erheen. Wouw ... De dolfijn is dichtbij en komt echt even kijken. Ik steek m'n arm uit en kan 'm bijna aanraken. Zo tam is 'ie niet. Hij komt eerst met z'n snoet naar m'n hand en zwemt dan op enige afstand langs. Het is een rustige dolfijn. Een tijdlang zwemt 'ie even weg en komt dan weer terug om vervolgens een stukje samen op te zwemmen. Waarom zou 'ie alleen zijn? Hij ziet er niet ziek uit. Oud misschien? Overlijden dolfijnen in eenzaamheid? Als ik wat erg ver van onze eigen boot begin te raken zwaai ik 'm uit. Dag dolfijn! Goede reis, waarheen dan ook. [vip] => [userRegistrationDate] => 2012-03-19 19:04:18 [totalVisitorCount] => 414115 [pictureCount] => 8 [visitorCount] => 1021 [author] => [cityName] => Terre-de-Haut [travelId] => 459196 [travelTitle] => Panama, Ecuador [travelTitleSlugified] => panama-ecuador [dateDepart] => 2013-11-11 [dateReturn] => 2014-04-29 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/751/247_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/952_50x50.jpg?r=5 [titleSlugified] => 19-t-m-24-januari-2014-frankrijk-in-de-carieb ) [48] => stdClass Object ( [reportId] => 4659039 [userId] => 342952 [countryId] => 76 [username] => Letsgo [datePublication] => 2014-01-19 [photoRevision] => 5 [title] => 13 t/m 19 januari 2014; Terug en nog een keer [message] => Maandag 13 januari; Opnieuw Het is nog stikdonker als de wekker gaat, het regent pijpenstelen en de wind loeit door de verstaging. Het lijkt Nederland wel. We hebben ons voorgenomen bij de eerste lichtstraaltjes te vertrekken om voor donker het eiland Montserrat te bereiken. Dat ligt 34 mijl verderop, maal twee wegens 'enigszins tegen de wind in' ligging, dat moeten we met deze wind in 10 tot 12 uur kunnen varen, dachten we uit de losse pols. We gooien om 6.00 uur los en trotseren de regen. Acht uur in de ochtend; ik besef dat de hoek die we tegen de wind in richting eiland maken meer dan 120 graden is. We varen lekker, een knoop of acht, maar erg opschieten richting Montserrat doet het niet. Twaalf uur 's middags; we maken een overstag in de hoop dat de hoek de andere kant op gaat meevallen. De wind is namelijk tegen de verwachting in helaas meer Zuidelijk van Oost gaan waaien. Noop, niks, noppes, nada, de koers valt helemaal niet mee. We trimmen zeilen, zetten er meer bij, het helpt nauwelijks. We hadden natuurlijk een recenter weerbericht moeten ophalen, maar we zijn al drie dagen niet op de kant geweest. Het waait inmiddels een erg ruime zeven BFT. Ik grap dat we natuurlijk ook terug kunnen gaan. In eerste instantie vinden we dat beiden een goeie grap en geen strak plan. Als ik er even over nadenk komen allerlei herinneringen aan de Gudsekop (skûtsje waarop ik veel en graag zeilde) omhoog. Het eerste wat ik leerde was; altijd een alternatief plan hebben en als je de steiger niet haalt, gewoon wegvaren en het nog een keer proberen. Opnieuw, nog een keer en desnoods nog drie keer. Ik begin het terugvaren naar Nevis een steeds beter plan te vinden. We rekenen uit hoe lang we erover gaan doen om bij Montserrat uit te komen. Dat wordt een nacht doorbuffelen en ergens de volgende dag aankomen. Geen punt als je je er mentaal op hebt ingesteld. Wij waren echter een dagje zeilen, een nachtje slapen en dan weer een dagje zeilen van plan. Wat gaan we doen? Ik ben al overstag, Eddy slaapt er nog even een half uurtje over en dan verleggen we ook zijn boeg terug naar Nevis. Hoezo haast? Wouw, heerlijk ruime wind varen! We varen in twee uur terug wat we in vijfeneenhalf uur hadden heengevaren. Geheel tevreden en geen cent opgeschoten gaan we op de kade aan de bar zitten, die helaas gesloten is. Woensdag 15 januari; Haai Nevis is een wat vreemd eiland. In de gids stond dat het een historisch stadje zou hebben met mooie gebouwen, dat er om het uur een veerboot naar het veel grotere St. Kits ging en dat er ruim honderd moorings voor de kust zouden liggen. Wij zien geen goede mooring en gaan, volgens de gids illegaal, toch maar voor anker. Die ene wat vage mooring die er wel was wordt door een andere catamaran opgepikt. Wij doen rustig aan, maar de buren hebben haast. Terwijl manlief de bijboot hoost, maken vrouw en dochter de lijnen aan de mooring vast. Blijkbaar zijn ze zo druk dat ze niet doorhebben dat ze inmiddels met mooring en al van voor ons naar ruim achter ons zijn gedreven. Manlief scheurt met de pittige bijboot naar de kust en vrouw en dochter gaan in de zon liggen. Mijn gezwaai zien ze niet. Samen met de mooring kiest hun catamaran zee. Het kan allemaal niet echt kwaad, maar ze raken wel wat ver weg. Heel erg ver eigenlijk. Ja hoor, eindelijk hebben ze het door gelukkig. Ze gooien los (denk ik, ze zijn zo ver weg dat dat niet te zien is) en komen op de motor terug, waarna ze rondjes cirkelen tot manlief terugkomt en hij het anker uitgooit. Is het tenminste eens een andere boot... De veerboot naar St. Kits heeft duidelijk betere tijden gekend en vaart nog maar twee tot vier keer per dag. De historische gebouwen zijn een soort vergane glorie. Nog voor we met de bijboot hebben aangelegd zijn er meerdere taxichauffeurs die hun diensten aanbieden. De meesten kletsen tegen ons aan terwijl ze doorgaan met bier (!) drinken... Ooit kwamen hier denk ik veel toeristen. De twee dagen die we hier doorbrengen zijn aangenaam. We doen erg rustig aan, hebben het goed en lachen veel. De fruitvliegjesplaag die Melitta behoorlijk onder controle had gekregen rukt weer op, dus ik ga aan de slag met het droogmaken van keukendoeken en soppen. Ik geloof dat het helpt! Leuk om dat soort dingen van iemand op te pikken. Allerlei herinneringen aan gekke en lachwekkende momenten tijdens hun verblijf hier schieten door mijn hoofd. Zeker als Melitta een berichtje stuurt met een herinnering aan de slappe lach tijdens de lift die we kregen op St. Maarten. Ik had niet door dat we bij een mogelijk wat criminele man in de auto zaten, dus ik leefde helemaal mee met zijn stoere verhaal over hoe hij opgepakt was door de politie en hoe onrechtvaardig hij behandeld was. Ik kon het, zeker met de nog verse herinnering aan meneer Colon, levendig voor me zien en reageerde met ondersteunende oh's en ah's. Tenminste, tot ik in mijn ooghoek Melitta dubbelgevouwen van het in stilte lachen naast me op de achterbank zag zitten... Ik hang in de mast om de nieuwe windvaan te installeren. We willen erg graag de stuurautomaat op de windvaan kunnen instellen de komende tocht, zodat de boot uit zichzelf de beste koers aan de wind blijft kiezen. Eerder heb ik het nieuwe vastmaak-aandraai-beugeltje gebroken, dus nu maken we een constructie met tape en epoxy. Eddy wordt elke dag sterker van het mij de mast in hijsen, ik steeds wat gespikkelder van de blauwe plekken door het tegen de mast butsen. Aangezien ik er wat lang over doe wordt de epoxy te hard. Ik laat de tas neer zodat Eddy er nieuwe in kan doen. Terwijl ik in de klimgordel aangesjord op de steps bovenin de mast sta te wachten zie ik in het heldere water een grote vis af en toe naast en onder de boot zwemmen. Het is geen dolfijn, wel zeker zo groot. Is het een rog? Het heeft wat weg van een haai maar die zullen hier toch niet zijn? Ik heb mezelf beloofd na het klussen lekker te gaan zwemmen en snorkelen. De windvaan krijgen we werkend! Nadat ik eerst gekeken heb of dat grote beest niet nog ergens rondhangt plons ik te water. Hè, heerlijk! Ik kijk wat rond onderwater tot ik een fluwelen vis zie. Witte buik, grijze bovenkant en een wel heel erg haai-achtig uiterlijk. Hij is kleiner dan degene die ik vanuit de mast zag. Leven die beesten in groepen? Mijn ratio wil het beest beter bekijken maar mijn gevoel neemt over en ineens zit ik weer op de boot. Veilig hoog en droog. Beetje veel haaienfilms gezien denk ik. Ik weet best dat er maar erg weinig haaiensoorten gevaarlijk zijn en die zitten niet hier. Maar ja, die zie je dus bijna nooit in de film. Veilig vanaf de boot bij de zwemtrap stop ik mijn hoofd weer onder water. Hij is er nog. Ik neem alle kenmerken goed in me op. Hij draait zijn lijfje en kijkt me met zijn linker kraaloogje aan. Blijkbaar is dit geen bang en in elk geval een heel nieuwsgierig haaitje, want erna zwemt hij op snelheid naar me toe. Dat is me iets te veel van het goede vriend. Mijn hoofd gaat weer boven water. Zodra ik mijn hoofd weer onder durf te steken is hij helaas verdwenen. Wat een prachtige ontmoeting! Donderdag 16 januari; En nog een keer Vandaag gaan we het opnieuw proberen. Er waait een Oost-Noord-Oosten wind kracht vier-vijf BFT, de zon schijnt, we hebben voldoende eten, water en diesel en een mindset op meerdaags varen. Volgens onze nieuwe berekening is het minstens 50 uur varen, direct door naar Iles des Saints. We zullen zien. Eenmaal op het water is het geweldig! Veel minder hoge golven dan de vorige keer, veel rustiger varen en een betere koers. De ramen kunnen zelfs open. En jawel, we varen weer op plotter, windvaan en stuurautomaat, wat een luxe! Namiddag; ik ruik een soort mestlucht en registreer dat er een boer net gegierd heeft. Kort erna besef ik dat dàt hier toch echt niet kan. We zijn op zee, 18 mijl van Montserrat verwijderd. Eddy ruikt het ook, inderdaad alleen buiten. Nee, het zijn niet onze kleren. Ineens is het helder, het is een subtiele zwavelgeur van de nog werkzame vulkaan op Montserrat. Geweldig dat je dat zo ruikt zeg. Nu hopen dat hij niet teveel as in de lucht gooit.... Zaterdag 18 januari; Snelheid, divergeren en convergeren De afstand is hemelsbreed 100 mijl. We zijn er al in 32 ipv 50 uur... Zachtere wind, een tikje noordelijke van het oosten en weinig golven maken dus wel heel erg veel uit. 'Opnieuw' is goed bevallen! Omdat we dit absoluut niet verwacht hadden is het echter pas vrijdagavond negen uur in de avond. De baai die we tussen de bergen in zullen moeten varen ziet er erg donker uit. We varen terug naar de luwte van het grote eiland Guadeloupe en gaan daar op open water zeilend de nacht doorbrengen. Als ik op zoek ben naar een manier om bij te gaan liggen met de boot valt de wind weg. Wel zo handig. We dobberen. Wat een bijzondere stilte! Donker, lichtjes van het eiland in zicht, in de verte een visser, in de lucht een vallende ster, zwoele warmte en klotsend water van de nooit stoppende deining. Tegen de ochtend zorgt een lichte bries dat ik terug naar het einde van het eiland kan varen. Daar wordt bij zonsopkomst de wind ook wakker en zet een forse 6 BFT in, ditmaal een tikje zuid van het oosten. De invaart naar Iles des Saintes die we gisteren in anderhalf uur deden, blijkt nu ruim vijf uur varen. Hoge golven en veel wind doen de Let's go flink op drift slaan. Na drie uur beuken ben ik het wel weer zat, maar Eddy heeft goed geslapen en kan met een blij hoofd overnemen. Hij maakt een puzzel van hoe we er toch gaan komen. Hoe zat het volgens onze NIMOS-meteocursus ook alweer met het convergeren en divergeren van de wind. In dit geval tekenen we het uit en zou het aan deze kant minder wind en krimpende wind betekenen. We liggen in een deuk als de wind hier precies het tegenovergestelde doet. Het is genieten! Iles des Saintes is heerlijk. Het heeft een zeer tropische mooie baai en de sfeer aan land is vrolijk en Frans. Overal zijn open strandjes, kleine gebouwen en terrasjes. We moeten wel betalen voor de mooring, maar de op bestelling geleverde kraakverse croisants en baguette om zeven uur s'morgens maken dat helemaal goed. Ik word wakker met een superblij gevoel. Wat een leven! Eddy kan hier zijn nieuwe coupe soleil bijwerken (Sorry Trudy, hij kon de langste stand op de tondeuse geloof ik niet vinden, maar hij is heel blij met de koelte!) en ik wil gaan duiken, zowel als de motoronderdelen aankomen als gewoon voor de lol. [vip] => [userRegistrationDate] => 2012-03-19 19:04:18 [totalVisitorCount] => 414115 [pictureCount] => 9 [visitorCount] => 816 [author] => [cityName] => Terre-de-Haut [travelId] => 459196 [travelTitle] => Panama, Ecuador [travelTitleSlugified] => panama-ecuador [dateDepart] => 2013-11-11 [dateReturn] => 2014-04-29 [showDate] => yes [goalId] => 5 [goalName] => Een wereldreis [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/737/981_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/342/952_50x50.jpg?r=5 [titleSlugified] => 13-t-m-19-januari-2014-terug-en-nog-een-keer ) [49] => stdClass Object ( [reportId] => 4569147 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-07-21 [photoRevision] => 0 [title] => aan-/ver(te)zoeken, plussen-minnen, SXM bedankt! [message] => De laatste, langverwachte week is eindelijk bijna om. In 3 maanden heb ik me aardig wegwijs weten te maken op dit mooie zonnige eiland. De lange reis is bijna ten einde, al komt er nog een lange reis voor mij aan.. Een reis van minimaal 12,5 uur die morgen om half 11 al begint. Vanaf dan ben ik te vinden op het vliegveld Princess Juliana SXM, vanwaar ik om half 1 vertrek naar Curacao. Na een beetje tanken en nieuwe bruine Hollanders ophalen kunnen we weer door naar ons (voor de eerste keer) 'warme en zonnige' kikkerlandje. 'Holland' zoals ze dat hier noemen, alleen omdat we in de oorlog zo heette.. maar voor ieder ander is het gewoon NEDERLAND hoor! Zoals al in eerdere verhalen te lezen is er (te) vaak gevraagd of Laura, Mirelle, ik en andere stagiaires uit 'HOLLAND' komen. Ja, het is nog steeds te zien, ondanks ik aardig bruin ben geworden. Blond haar blijft hier opvallen en ze blijven denken dat je geld hebt.. nou, tegenvaller: mijn ticket is vooruit betaald en mijn rekening staat op een ongeveer €7,28 ofzo. (maarja, zij krijgen mijn rekening niet te zien natuurlijk dus ben ik rijk) Ze hebben hier ondertussen al heel wat aan-/verzoeken gedaan om Laura, Mirelle of mij hier te houden: VER(TE)ZOEKEN Verzoek 1: wedding crashers Na heel wat lekkere dagen aan het strand, avondjes uit bij tantra, beachbarretjes en lekker uitslapen nam ik Mirelle vrijdag mee naar Soggy Dollar. Deze bar staat bekend om de vele Nederlandse stagiaires! Daar aangekomen bleek dat het een 'zwart' feestje was, waar in eerste instantie natuurlijk niks op tegen was. Goede muziek, lekker dansen! Maar, onze bruine locals vonden dit toch nog niet goed genoeg. Pas en te onpas kwamen ze vragen of we met ze wilden dansen.. Dansen? Dat doen we toch al de hele tijd? 'neee, dit is geen dansen, ja misschien bij jullie in Holland ja.. (HOLLAND, alweer zo-eentje die er niks van snapt), hier dansen we heel anders, kom dan laat ik het je zien'. Na een paar keer de 'op en neer beweging' en draaien met de heupen was het wel weer welletjes en zijn we naar de andere bar gelopen. Nog geen paar minuten later was het weer raak, dezelfde mannen vroegen wat we hier kwamen doen, hoe lang we hier al waren, hoe lang we bleven, hoe we heten.. Na een lang gesprek kwam de aap uit de mouw: 'Of we willen emigreren naar hier en met deze kerels wilden trouwen. We zijn doktoren.' (uhu, dit geloof je zelf toch niet?) Waarom we geen vakantieadresje wilden hier op het eiland, waarom we geen leuke doktoren als man wilden.. ze zouden onze tickets betalen en de rest! Helaas begrijpen niet alle mannen de lichaamstaal van vrouwen, hard to get moest er dus gespeeld worden. Verteld dat we allebei al een hele leuke vriend hebben hielp niet, dus Mirelle gooide het over een andere boeg: 'WE ZIJN AL GETROUWD, IN NEDERLAND! EN IK GA NIET HIERHEEN VERHUIZEN, EN IK GA NIET MET JOU TROUWEN! Zo, en daarmee basta. Ik ben dan wel blond, en alle vrouwen soms wel een beetje, maar wij trappen daar dus ECHT niet in! :) Verzoek 2: de stille aanbidder met de losse heupen Diezelfde avond zijn we ook nog achterna gelopen door een man in een wit t-shirt. Ik heb geprobeerd niet te vaak te kijken om hem geen goed gevoel te geven, dus dat is het enige dat ik nog weet. Na een paar gewaagde danspassen vertelde Mirelle dat er een 'hottie' achter mij aan het dansen was.. nou, dat moet ik zien! Ik draaide me verbaasd om, maar nog angstiger weer terug naar Mirelle. BAH! Hoe kom ik hier vanaf? Na heel veel heen en weer geloop tussen de barren waren we van hem af. Hij keek op een afstand, kwam 2 meter achter ons staan en danste. Toch was hij zijn tong niet verloren en vroeg wat ik van de avond vond, of ik de muziek goed vond. Nouja, de muziek was ok! Dus dat was dan ook mijn korte antwoord. Mirelle ging even checken of de wc's schoon waren, en daar zat ik dan.. alleen. De witte greep dit moment aan om zijn kansen te vergroten: 'he, how rrrrr you? I like this song, you?' Na een paar goede negeertrucs kwam Mirelle terug en vluchtten we naar een andere bar. Alweer een paar knipoogjes verder en onze 'witte' stond weer achter me zonder ik dit door had.. hoe deed hij dit toch? Mirelle had er genoeg van en vroeg uiteindelijk of hij AUB op wilde """"""""""""""""" omdat we hier niet op zitten te wachten. BEDANKT MIREL! Aanzoek 3: de bosjesman Over dit aanzoek ga ik niet te veel vertellen, het is al gênant genoeg voor deze meneer die zich moet vermaken in de bossen.. Donderdag, vrijdag en zaterdag heb ik me vermaakt op het strand. Omdat het nogal warm was ben ik met mijn ipadje richting de palmpjes gegaan om wat schaduw op te zoeken en deze vond ik hier. Ik vond niet alleen schaduw, maar ook een bruune die 10m verop zat. Ik snap nu wat mensen met bosjesmannen bedoelen.. het ergste was nog dat er niet echt veel vrouwen in de buurt waren, het goede nieuws: ik zie er dus nog oké uit. Aanzoek 4: candyman Of ik even op de stoel wilde letten van de meneer een stoel verderop, in de bioscoop. Tuurlijk doe ik dat, meneer met de hotdog, XXL cola, 3 repen chocolade en een luxueuze telefoon. Na een paar minuten kwam onze vreter terug met nog wat lekkernijen, of ik ook een reep chocola wilde. Nou, op zichzelf geen slechte versiertruc.. chocolade bij vrouwen.. maar toch; no thanks, ik heb mijn eigen candyman. Alle andere aanzoeken waren niet origineel genoeg om in dit verslag te plaatsen, (mannen, kom op.. dit moet echt beter kunnen hoor!!!!) voor verdere verhalen kunt u contact opnemen met Laura, Mirelle of mij. Naast dansen en bruinen heb ik ook nog lekker gewinkeld in Marigot en ben ik voor de souvenirs nog even Philipsburg ingegaan. Gelukkig had de souvenirwinkel uitverkoop omdat ze gaan verhuizen, TOP MOMENT! Hele leuke souvenirs gekocht en een goed uitgedacht plan verdient een dikke pluim, HET PAST! Mijn handbagage zit nu dan wel vol, maar wel vol met cadeau's. En ook nog 2 jurkjes kunnen scoren voor ik het vliegtuig in stap.. met dank aan de zorgverzekering en studiefinanciering! Mijn boeken beginnen ook aan hun laatste pagina's te geraken, al merk ik dat niet want ik lees ze allemaal digitaal. Een slim plan vond ik zelf, want nu kan mijn koffer met gemak dicht! Heel trots ben ik dat ik deze koffer zonder moeite (lees: erop zitten, staan, slaan, duwen, trekken, mensen die helpen...) dicht heb gekregen. Zelfs ben ik gisteren alleen, ja, jullie lezen het goed, ALLEEN, naar de bioscoop geweest. Iets dat ik in 'Holland' nooit zou doen, maar hier kan het. Omdat alle stagiaires naar huis zijn en ik nogal eenzaam was/ben, maar vooral omdat ik meerdere eenzame mensen zag toen Mirelle en ik ons de vorige keer vermaakten in de bioscoop, ben ik me een avondje gaan vermaken. Wat een rare mensen blijven het toch, die Amerikanen. Een fantastische poster van fantastische acteurs, maar wat een belachelijk slecht verhaal van de film: Grown ups 2. En die Amerikanen maar lachen, echt letterlijk om élke grap..... en ik als blonde, nuchtere, HOLLANDER, glimlachend ertussen. Ook ben ik alleen naar de bar geweest, maar dit was geen ramp. Ik had namelijk beloofd dat ik onze vriend Nigel bij het Divi Resort nog eens ging opzoeken voor ik naar huis zou gaan. Deze goede kerel was net terug van een vakantie en alweer flink aan het werk.. Een paar gratis biertjes verder (tsja, René had gezegd dat hij goed voor me moest zorgen, en hij vat dit op als mij vrijhouden, hoe veel ik ook drink....en maar bijvullen..) en ik kon weer naar huis na een gezellig gesprek met dit keer een ander soort mensen: canadezen. (ja, een apart plekje in mijn verslag, omdat ik deze 'soort' nog niet eerder gezien had) En, aan alles komt een eind. Ook aan dit ellenlange verslag.. Nog eventjes een opsomming voor wat ik ga missen, en wat totaal niet! - auto's met deuken, en mensen die krassen maken op je auto maar geen HOLLANDS briefje achterlaten, geen sorry en geen geld - mensen die hun afspraken niet nakomen - mensen die niet snappen dat je echt weer naar huis gaat na deze 3 maanden en maar blijven vragen of je hier met ze wilt trouwen - mensen die achter het stuur maar blijven fluiten, toeteren en wuiven.. omdat ze dan denken dat ze me verleiden. (waarom denken jullie dat jullie niet in mijn 'verzoeken top 4' staan? HET WERKT NIET!) - de dure supermarkten - het weinige sporten - het slechte organisatietalent van de vele mensen hier - de rare beestjes, vooral de muggen, maar ook kakkerlakken, ratten en andere prikdieren.. ook paarden ga ik niet missen, helaas. + de schattige mensen, kleine bruine kindjes maar ook schattige oude opa's en oma's die langs de weg fruit aan het verkopen zijn en hard werken, als ik niet al een oma had had ik er nog eentje meegenomen hoor! + de palmbomen en de flamboyant (de boom van SXM, met die mooie rode bluumkes) + de sr regina school en de leuke collega's + het heerlijke vakantiegevoel waar je hier elke dag mee wakker wordt (behalve om half 6 in de ochtend, dat valt toch nog steeds een beetje tegen) + HET STRAND, het heldere water, de visjes, een lekker ruikende handdoek en een grote koude fles wijn, ijsklontjes en ijsjes, BBQ op het strand, in de zon liggen met de je maatje, snorkelen waar en wanneer je maar wilt, het geluid van de golven als je in slaap dommelt op het strand. + de aardige mensen die geen bijbedoelingen hebben, en elke dag aan je vragen hoe het met je gaat (bedankt, opa die altijd voor mijn huis op de stoep zat. Hij lachte altijd naar mij en we zeiden altijd tegen elkaar 'Heeeeeej, hauw arrrr joe?' 'Aj em faine, end joe?') + alle leuke kaartjes, woorden en afscheidsbriefjes van vriendinnen, vrienden, familie maar ook van kinderen, de collega's en vrienden van hier Ik ben bang dat ik nog een hele hoop vergeten ben en ik denk dat wanneer ik thuis ben er toch nog een HOLLANDS verslag komt met de bruune boterhammen, bbq's en een fantastisch ontvangst! Maar voor nu, BEDANKT BEDANKT, wie bovenaan moeten staan om te bedanken zijn toch echt papa en mama, want met mijn eigen spaarrekening en zonder enige steun had ik het niet gered! BEDANKT, Laura, die met mij mee ging naar de apotheek, waar ik mee heb gelachen maar ook mee heb gehuild en waar ik van heb geleerd. BEDANKT, vriendinnen en vrienden, die altijd lieve berichtjes stuurden en zelfs kaartjes, die met me skypten om me op te vrolijken maar ook om naar mijn ellenlange verhalen te luisteren. (deze verhalen, daar ben ik nog steeds goed in.. dat is wel te merken) BEDANKT familie, voor het fantastische afscheidsfeestje en de lieve verhaaltjes die ik hier nog vaak heb doorgelezen. Oma: voor de leuke gesprekjes op skype en het gevoel dat je trots op me bent, en het kaartje (dat nog niet aan is gekomen!) BEDANKT Mirelle, zonder jou had ik hier 3 weken alleen moeten doorbrengen, dit had ik nooit overleefd. En door jou heb ik nu (eens maar nooit meer) op een paard gezeten, en heb ik jouw grenzen verlegd. BEDANKT voor de mensen die in mijn geloofden en me deze reis hebben gegund, die me hebben gestimuleerd om dit door te zetten, hoe veel tegenslagen er ook waren. BEDANKT alle lekkere restaurantjes en fantastische koks op dit eiland.. ik heb genoten van jullie kunsten. Inclusief mijn eigen kok, ook van jou heb ik genoten! BEDANKT voor de mensen die mijn verhuizing mogelijk hebben gemaakt, ondanks ik hier zat. Loesje: tophuisgenoot! BEDANKT Rene, die ook mijn tranen heeft weggestreken als het even niet zo goed ging. Maar waarmee ik vooral veel herinneringen heb gemaakt, en gelachen! Gelukkig komen hier alleen nog maar meer herinneringen bij. BEDANKT, SXM, en zoals we in HOLLAND zeggen: tot ziens. Wie weet, you neger know..... Heel veel kriebels zijn er nu al onderweg in mijn buik voor maandag. Voor jullie nog 2, voor mij nog 1 nachtje. Ook tegen jullie zeg ik, welterusten en TOT ZIENS IN HOLLAND. Maandag ga ik jullie allemaal weer knuffelen! PS. Ondanks ik er zelf te laat bij ben, wil ik omaatje een hele fijn verjaardag wensen.. want ze is in jullie tijd NU jarig. HIEP HIEP..... (BEWAAR EEN STUKJE TAART!) [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 141 [visitorCount] => 5006 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/274/965_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => aan-ver-te-zoeken-plussen-minnen-sxm-bedankt ) [50] => stdClass Object ( [reportId] => 4563894 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-13 [photoRevision] => 0 [title] => De laatste daagjes [message] => Hoihoi, Een laatste update van mijn avondturen in Guadeloupe. Chantal, de tropische storm was gelukkig niet heel wild. Dinsdag was er vooral heel veel regen. 's Avonds zijn Tayo en ik gaan eten in de Marina van Basse-Terre. Woensdag heb ik lekker de hele dag aan het strand gelegen. Die avond zijn we wat gaan drinken met vrienden in Point-a-Pitre, en lekker gedanst bij een lokale DJ. Donderdag ben ik mee gaan catamaranzeilen met een collega van Tayo. Het was weer heerlijk weer en er was een zeilwedstrijd gaande waar we naar gekeken hebben. Aan bord genoten van het lokale eten (gebakken banaan, zoete aardappel en vis). Vrijdag was alweer mijn laatste dagje in Guadeloupe, die dag heb ik met Tom de vulkaan la souffriere belommen (zo'n 1400 meter hoog). We hadden mooi weer dus konden over het hele eiland uitkijken. Daarna nog even langs Tayo in de apotheek gereden voor het afscheid :'( en naar het vliegveld doorgereden om mijn vlucht naar NL te pakken. Ondertussen zit ik alweer lekker op de bank in NL. Het was weer een mooie reis, voornamelijk dankzij perfect host Tayo! liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 6 [visitorCount] => 24 [author] => [cityName] => Guadeloupe [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/215/654_640x480.jpg?r=1 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => de-laatste-daagjes ) [51] => stdClass Object ( [reportId] => 4561134 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-07-09 [photoRevision] => 0 [title] => tsunami, souvenirs en de duik-paarden-deal [message] => de deal is gesloten, het is zover.. We hebben afgelopen week lekker aan het strand gelegen, genoten van alle rust en drank in onze omgeving. Daarnaast ook al geprobeerd om souvenirs bij elkaar te sprokkelen voor onze reis terug, ik zie er toch al een beetje tegenop. Vriendinnen: check to do: - pap - mam - rik - vriendinnen - omaatje We gaan dus deze week (of ik anders volgende week) nog eens eventjes winkelen om de laatste dingetjes bij elkaar te krijgen. Anders mag ik natuurlijk niet thuiskomen! Een van de dingen op de to-do-list van Mirelle was nog een keertje naar Pic Paradis en lunchen bij de Loterie Farm. Dit hebben we dan ook gedaan donderdag. Lekker genoten van het zonnetje boven op de berg! Het regent namelijk al weer iets vaker dan hiervoor, het regenseizoen is in volle gang. Een van mijn to-do-dingen was nog een keertje genieten van een kokosnoot, een verse wel te verstaan. In Marigot hebben we dan toch een echte kokosnoten-handelaar gevonden die ons er eentje verkocht voor $4. Bah, smerig dat kokossap. De kokosnoot zelf was wel lekker, dus daar hebben we dan maar van gesmuld. Vrijdag was het dan zover, we gingen onze deal bevestigen. Ik ging met goede moed naar de Scuba Dive shop en Mirelle is met Renier naar de manege gereden. Zo hebben we geregeld dat we konden gaan duiken en helaas, ik moest er vandaag echt aan geloven, paardrijden. Ook moet ik nog eventjes reclame maken voor, alvast, de Nederlandse bioscopen.. we zijn hier al naar de nieuwe film van Johnny Depp geweest en ook de film (met Channing Tatum, JAJAJAJA!) White house down is een dikke aanrader. Als ik hier de dvd nog kan krijgen voor ik ga, neem ik hem voor jullie mee! Zaterdag hebben we een dagje genoten van blote billen, hangtieten en piemeltjes op het strand van Baie Orient. Een naaktstrand (gelukkig niet verplicht), waar je heerlijk kunt chillen. Het aanzicht was raar, maar nog raarder was dat deze mensen ook allemaal naakt naar het restaurant gaan, naakt eten, naakt naar de wc gaan, naakt dansen, naakt lopen, naakt... ALLES! Hier konden we echt niet aan wennen. Ons handdoekje eventjes iets verderop gelegd en in slaap gevallen onder de warme zon. Pfoe, nou, nu komt het.. ons onderwateravontuur. Maandagmorgen nog lekker kunnen uitslapen want om 12u moesten we op onze bestemming zijn. Scuba diving. Daar aangekomen kregen we toch wel kriebels in onze buikjes, whoe, die flessen waren toch best zwaar. Een introductiefilm was verplicht, dus wij netjes gekeken natuurlijk. Alle gevaren, noodgevallen.. alles werd uitgelegd. (fijn, als je nog nooit gedoken hebt en nog moet gaan!) Na de introductiefilm kregen we onze pakjes aan die ons natuurlijk fantastisch stonden, en moesten we naar de wc. Pakjes weer uit, naar de wc, daarna onze pakjes weer aan en hup het zwembad in! Dat ging makkelijk.. tsja, toen hadden we nog geen grote fles op onze rug. Na wat overleg tussen de gasten van de duikclub kregen we onze flessen aangereikt. Gelukkig stonden we al in het water en deed de zwaartekracht z'n werk! Voor het eerst ademen door zo'n gek dingetjes is raar, met duikbril en al. Als je hem verliest, wat doe je dan? (shit, ga ik hem verliezen dan, dan kan ik niet meer ademen?) Natuurlijk kregen Mirelle en ik het al aardig benauwd. Hier kon je nog snel even boven water komen, je duikbril schoonmaken, water uit je ademdingetje halen, en even kletsen. We moesten laten zien wat we konden, onder water. Onze oefeningen werden uitvoerig getest zodat ze zeker wisten dat ze ons konden laten liggen op de bodem (ohnee, dat zou geen reclame zijn). Na wat oefeningen was het eerste dat Mirelle zei, toen ze proestend boven water kwam: 'Ik ga mee, maar alleen op de boot. Ik ga niet duiken, het geld kan me echt niks schelen, ik ga niet mee!!!!!'. De deal was gesloten, dus ze had niet zoveel te willen..... Uiteindelijk zaten we met nog steeds veel kriebels in de boot. We zouden naar Little Bay varen (onder Fort Amsterdam, een super mooie plek met rotsen) en daar zouden we in het water springen. Springen? Gaat dat dan met die fles op je rug? Ik kan niet eens lopen met die fles.... Toen we uiteindelijk een beetje gammel aankwamen bij onze divespot mochten we gaan staan op de rand van de boot en het het water in springen. Tegen mijn verwachting ging dat met flippers en al nog best oke! Niemand geraakt geloof ik? Eenmaal in het water ging Mirelle als een speer. Kriebels waren verdwenen en ze was eerder beneden dan ik! Veel last van de druk op mijn oren, en telkens weer eventjes een stukje naar boven. (zoiets als twee stappen vooruit, eentje achteruit) Gelukkig plopte mijn oor en kon ik eindelijk ook genieten van alles wat we gezien hebben. Gelijk toen we op de bodem waren kreeg ik een zee-egel in mijn hand gedrukt. Heel vet om die vast te mogen houden, hij bleef gewoon aan mijn hand hangen. Ook hebben we een soort koraal/plantje aangeraakt dat wegfloept als je er te dicht bij komt. Heel veel vette, grote, gekleurde en mooie vissen gezien. Je zwemt gewoon tussen de scholen, vissen gaan niet voor je aan de kant! Heel erg jammer dat we met ons goedkope cameraatje van de action niet dieper konden dan 3m, anders zou hij het begeven.. dus geen foto's van deze gespannen meiden omringt door mooie vissen. Het is onderwater echt een oase van rust, dat is heerlijk! Wel is het raar dat je geen controle hebt, je kunt niet eventjes naar boven om iets te zeggen. Onze gebaren hebben we dan ook flink uitgebreid onderwater. Mirelle heeft me nog even een klap verkocht op mijn bril, en per ongeluk met zwemmen mijn adem even weggenomen.. en ik maar denken dat ze boos was. Geschrokken dat ze was! Ik ook natuurlijk. Nu zit mijn oor nog steeds dicht en denken en dromen we nog altijd over die vele gekleurde vissen die we hebben gezien. Maar die droom werd toch verstoord vandaag door die andere dieren... PAARDEN. Mirelle helemaal happy en ik met een niet zo happy gezicht op weg naar de manege. Amber is ook mee gegaan vandaag en werd gebracht door Renier. Pfoe, ik mocht als eerste het paard op.. ze hadden gelukkig een rustig paard gekozen voor mij, naja, dat bleek maar weer. Hupsakkee, niet laten merken dat je eigenlijk geen zin hebt en niet snapt hoe het moet. Ik zat al op het paard voor ik het door had en ik viel er niet af. TOP! Nou, eindelijk kon mijn droom in vervulling gaan........... Na een rustig ritje richting het stand, langs het strand en op het strand mochten we afstappen. (afstappen, shit.. ik hoopte dat ik weer mocht afstappen wanneer we terug waren, zodat ik met het trappetje kon?) Geen trappetje voor mij, maar zonder te vallen en binnen twee seconden stond ik op de grond. Ik werd steeds trotser op mezelf, zonder te zeuren en een moeilijk gezicht heb ik deze taak toch weer volbracht. Na dit rustige tochtje hebben we de zadels van de paarden gehaald en mochten we er weer op (KLIMMEN!). HELL, dat is toch nog best hoog zonder beugels en trapjes. Daarna kwam het leuke deel: zwemmen met de paarden. Hup, de zee in, tot je bijna dreef. Tot je middel, paarden bijna koppie onder en poepen dat ze doen ondertussen... bah! Uiteindelijk kon ik rustig ademen, we gingen terug naar de manege. Of Mirelle nog even in galop mocht.. ja, dat kan, maar dan moeten we allemaal in galop. Het ene paard volgt het andere. Shit, hier had ik me niet op voorbereid, maar stoer en dapper zei ik: tsja, doe maar dan. Nu komt de ronde van de lama's 'beter niet'.. dit had ik namelijk 'beter niet' kunnen zeggen. Mijn paard haalde even de leider in, in galop, en ik vloog van links naar rechts. De instructeur riep nog: 'hold back, just back.. back' en de rest hoorde ik niet meer, ik was een beetje te ver weg. Gelukkig kreeg ik hem weer stilstaand, kon ik weer ademen en hingen mijn schoenen nog aan het zadel. Deze hadden we namelijk uitgedaan toen we de zee in gingen. Ik voelde me pas echt weer gerustgesteld toen ik weer met beide benen op de grond stond. 'tot snel, toch? als je er eenmaal aan gewend raakt ga je er van houden, ik zie je vast nog wel een keer terug hier op de manege'... nou, nee hoor vriend, dit was eens maar nooit meer! Na deze avonturen is er alweer een avontuur onderweg naar mij. Ze heet Chantal en is de volgende tropische storm richting de SSS eilanden (st maarten, saba, st eustatius). Vanavond of morgen zal hij hier aankomen, met hevige buien en stormen. Er stond op internet: geen paniek voor tsunami's. (shit, dat kan hier inderdaad echt.. even vergeten als je die zon elke dag ziet) Dus, ik overleef het wel. En anders doen we nog een keer de hike, tot boven op de berg, zodat we veilig zijn. Daarnaast wil ik nog even een speciaal zinnetje richten aan - Renell, omdat ik hem heel erg mis maar niet in mijn vorige verslag genoemd had. Mattie, ik kom gelijk naar je toe als ik weer terug ben hoor!!! - iedereen die op vakantie is/gaat/zou moeten hebben, goede reis en geniet ervan, het leven is voorbij zonder dat je er erg in hebt! - de mensen in Nederland die eindelijk een beetje zon krijgen - Oma, die bijna jarig is - Aniek, die ik een dikke, virtuele knuffel wil geven! - mensen die de vierdaagse gaan vieren/lopen, geniet van alle mooie muziek bij XXATP. - en aan alle mensen die ik nu eigenlijk vergeet en dan blijft er nog maar eentje over, die ik niet kan vergeten, maar die me zelfs op afstand heel gelukkig maakt!!!! Nog maar 1,5 week en dan stap ik alweer in het vliegtuig, wat gaat de tijd snel hier. We hebben nog veel zonuurtjes voor de boeg, avondjes uit en vooral veel tijd om te genieten. Hopelijk laten mijn vriendinnen mijn stulpje heel wanneer de vierdaagsefeesten begonnen zijn. Raar dat jullie mijn huisje eerder zien dan ik! mam, pap, nog eventjes en dan maak ik jullie geen geld meer afhandig in SXM. Alleen thuis nog... ;) kusjes vanuit de tropische storm [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 868 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => tsunami-souvenirs-en-de-duik-paarden-deal ) [52] => stdClass Object ( [reportId] => 4558356 [userId] => 386755 [countryId] => 76 [username] => LauravanDuijnhovenopSintMaarten [datePublication] => 2013-07-05 [photoRevision] => 0 [title] => Home sweet home!! [message] => Hoe het is om weer in Nederland te zijn? KOUD!! Wat is het wennen hier.. Het is wel ont-zet-tend fijn om weer in mijn eigen bedje te kunnen slapen, Nederlands eten te krijgen, warm te kunnen douchen, tv te kijken én mijn lieve familie, vriendje en vriendinnen weer om me heen te hebben! Stiekem toch wel gemist. Na een lange reis van 12.5 uur zonder slaap, een tussenlanding in Curaçao en huilende kinders was het moment daar: Schiphol. Anders dan in Sint Maarten was de landing meer dan een uur te vroeg. Op mijn gemakje 5 keer mijn paspoort laten zien. Verteld aan de meneer dat ik eindelijk weer terug was in Nederland na een stage van 3 maanden. Oja, wat was de reden van die stage en nog een hoop vragen meer. Wat een nieuwsgierigheid en dat ik terwijl ik gewoon een Nederlander ben. De vakantiegangers hadden het zwaarder te verduren. Wat komt u doen? Wie haalt u op? Hoe lang gaat u blijven? Waar gaat u verblijven. Blablabla. Mijn koffer van de band gevist, nog 5 keer laten controleren en toen.... knuffels, tranen en veel blijdschap. 2 spandoeken, familie, vriendje en zelfs vriendinnen als grote verassing. Welkom terug!! Thuis had Britt een heerlijk ontbijtje in elkaar gezet. Ook oma ontbrak tijdens het ontbijt niet. Na een hoop verhalen, doei iedereen, hallo bed! Ik ging dit verliezen van die jetlag. Helaas. In de avond had mijn lieve mama asperges met biefstuk gemaakt. Nou mam, dat heb ik drie maanden niet gehad! Top hoor. Nu is het langzaamaan back to basic. Wennen aan de kou en het ritme. Het is genieten van deze onvergetelijke ervaring. Wat ik ontzettend ga missen: Het héérlijke zonnetje!! De Subway in mijn achtertuin en de mac donalds op de hoek. De vriendelijke mensen, de 'hello' en de 'how are you?' De vele knuffels en het gefriemel aan mijn haar van die kinders. Ladies night bij Tantra mét de gratis drankjes. Overal palmbomen die je iedere dag het vakantiegevoel geven. Het strand voor je huis. De lekkere broodjes van Atlantico, met normaal stokbrood. De slippers en de gelakte teennagels. Iedere dag uit eten De vele $1 biljetten (deze laten je rijk voelen) De pimkie (enige fatsoenlijke kledingwinkel op het eiland) Overal Happyhour, 2 voor de prijs van 1 Mijn huisgenoten, waar ik stuk voor stuk veel van heb geleerd. Wat ik absoluut niet ga missen: De enorme tropische regenbuien en de daarbij horende flashfloods. De straten met overal kuilen en gaten. Slingeren met de auto dus. De rijstijl van de mensen (langzaam, geen knipperlicht, grootste auto gaat voor) Mensen die zomaar stoppen op de weg om even bij te praten. Afspraken die niet nagekomen worden, mensen die afspraken 'vergeten'. Al mijn huisdieren; spinnen, kakkerlakken en ratten. De muggen die je overal lek steken. De douche die alleen maar koud kan. Teaaaaaaaaaaaaaacher, he did this. Het zand van het strand, dat je eraf moet krabben. De afwas. De wekker iedere ochtend om 6 uur... Nu ga ik verder met het genieten van de vakantie. Voorbereiden op een jaar afstuderen om vervolgens, misschien, terug te gaan. Voor de live verhalen, ik ben beschikbaar voor terrasjes, drankjes en meetings!! Bedankt voor het volgen van mijn reisverhalen van dit grote avontuur, de appjes, de kaarten en alle reacties! BEDANKT! Heel veel liefs [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 17:26:07 [totalVisitorCount] => 16692 [pictureCount] => 46 [visitorCount] => 2196 [author] => Laura [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440340 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-03 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/188/918_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/755_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => home-sweet-home ) [53] => stdClass Object ( [reportId] => 4558235 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-05 [photoRevision] => 0 [title] => Watervallen en la Marina [message] => Hoi, Nog even korte update voordat ik naar St. Lucia vertrek dit weekend. Gisteren hebben Tayo en ik de Chutes de Charbet (watervallen). Eerst goed natgeregeld door een tropical rain maar gelukkig trok daarna weer alles open. Verder hebben we lichtelijk illegaal tot aan de waterval geklommen. Erg mooi om te zien. 's avonds zijn we naar Point-a-Pitre gereden om daar wat op te snuiven van het levendige nachtleven in La Marina. Heerlijk gegeten en daarna buikjerond in ons bed gekropen. Vandaag vroeg opgestaan en Tayo naar haar werk gebracht. Daarna ben ik alleen gereden naar de Cascade aux Ecrevisses, daar Tom (uit Utrecht) opgepikt en samen hebben we daar gewandeld en gezwommen in het mooie maar erg modderige regenwoud. Ik zal een paar mooie jaloersmakende foto's online zetten! Liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 7 [visitorCount] => 35 [author] => [cityName] => Saint-Claude [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/187/467_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => watervallen-en-la-marina ) [54] => stdClass Object ( [reportId] => 4557264 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-03 [photoRevision] => 0 [title] => St. Francois en de Nautilus [message] => Hoi! Afgelopen maandag zijn Tayo en ik helemaal naar het uiterste puntje van het eiland Grande Terre van Guadeloupe gereden. Bij de kust hebben we het Pointe de Chateaux beklommen en daar het prachtige uitzicht bewonderd. Daarna zijn we naar de mooie stranden van St. Francois gereden om even lekker te bakken. Na een paar uurtjes zon hebben we crepe en ijs gegeten in La Marina van St. Francois. Gisteren zijn we naar Plage de Malendure gereden om daar een boot te pakken met glas aan de onderkant zodat je in het water kunt kijken. Bij een verlaten eilandje stopte de boot even zodat we tussen de visjes konden snorkelen. Op de terugweg in de boot voeren we over allemaal schilpadden!! We konden ze supergoed zien, erg leuk! Daarna hebben we nog lekker heeeel veel vis gegeten in Sainte Rose. Zal wat foto's plaatsen! Veel liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 15 [visitorCount] => 29 [author] => [cityName] => Saint-Claude [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/183/066_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => st-francois-en-de-nautilus ) [55] => stdClass Object ( [reportId] => 4557079 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-07-03 [photoRevision] => 0 [title] => Onderwateravonturen en moneymakerssss [message] => Wauw, het is zover.. Daar gaan we dan. Vrijdag rustig gedragen om zaterdag vroeg op te staan. Want: we gaan het leven even van een andere kant bekijken. Koraal, schildpadden, roggen en vooral veeeeeel vissen! Alles wat we hoorden van anderen was precies zoals we het ons hadden voorsteld. Op naar ocean explorer en schuba diving! De huisgenoot van Laura geeft duiklessen en had een mooi prijsje gemaakt voor onze Discovery dive. Een duik waarbij je eigenlijk alles kunt tegenkomen, maar waarbij je niet verder dan 12m onderwater gaat. (Ofja, dat is dan de bedoeling) Laura had netjes gevraagd of er niks kon gebeuren met onze oortjes, ondanks ze een kleine operatie (lees:buisjes) heeft ondergaan. Nee, niks kon er misgaan en we konden gewoon gaan duiken.. (Met of zonder buisjes) Vroeg gearriveerd om ons mooie pakkie aan te trekken. Al bijna met de flessen onderwater gesprongen maar nog net even teruggefloten voor de papiertjes.. Oja, papierwerk, daar hou ik van. De kerel van de papieren vertelde ons dat we alleen overal nee in moesten vullen en verder de rest moesten overleggen. En natuurlijk moesten verklaren dat wanneer we dood zouden gaan, het onze eigen verantwoordelijkheid is. Fijn om zo voor je eigen dood te tekenen, heel raar gevoel. De eerste vraag op de stapel was: 'heb je ooit last van je oren gehad/heb je problemen met je oren?' Hm, beide vullen we in 'ja'. Shit, is dit slecht? Mogen we nu nog wel gaan? Heel overtuigend zegt Laura:'ja natuurlijk, ik heb het Mike nog gevraagd...' Een paar A4-tjes verder, heel vaak nee ingevuld, en met een trots gezicht overhandigen we het papierwerk. Eindelijk, we kunnen gaan! Waarom Laura 'ja' heeft ingevuld bij 'operatie aan oren'.... Hm, omdat ze een kleine ingreep heeft gehad? Of dat een operatie was... Ja, officieel wel ja. Na een fantastische Engelse uitleg over buisjes, in je oor, die er dan weer vanzelf uitvallen en dat dit dagelijkse routine is in een Nederlands ziekenhuis, kunnen we dan eindelijk gaan? Nee, helaas. Het opperhoofd wilde ons niet meenemen.. Te veel risico voor haar onderneming. Logisch natuurlijk, maar wel een beetje balen. Na nog wat discussies met Mike en het opperhoofd (hij wilde ons namelijk wel meenemen, en vond dat het niet zoveel kwaad kon) was het definitief. We kunnen niet samen gaan duiken. Hoppa, 65 dollar voor Laura terug! Gelukkig. We hadden namelijk al betaald bij onze vriend Mike.. Of ik ook mijn geld terug ging krijgen? Nou nee hoor, jij hebt geen medische problemen, 'jij bent ok'. Dus, jij kunt gewoon gaan duiken. Ga je niet, dan krijg je je geld niet terug. Pfoe, zo hard voor gewerkt en dan zomaar een paar tientjes laten liggen achter de balie, ik dacht het niet!!! Ik een heeeeele hoop boze gezichten getrokken, nog net aardig kunnen blijven nadat ik tot ongeveer 38194826 had geteld. (Ik leer het vanzelf, mijn rechten eisen) Na weer heen en weer gepraat, met mooie Engelse termen van Mike en het opperhoofd tegen mij, kreeg ik toch uiteindelijk mijn geld terug. (We hadden namelijk van te voren geïnformeerd, en Mike had goedkeuring gegeven voor het oor van Laura, vandaar dat ik vond dat ik recht had op het geld) Nou, daar viel ons onderwateravontuur in het water..... Getroost door een sprite en wifi bij de MAC. Uiteindelijk onszelf herpakt na deze tegenvaller en hupsakee naar Baie Oriënt. Een lekkere salade met fruit en lobster ging er na die ochtend wel in! In de avond hebben we ons flink vermaakt en gedanst op de muziek van de dj contest in Soggy Dollar. Foto's staan nog niet op de site dus die volgen. En toen was het eindelijk zo ver. Na nog wat onduidelijkheden over welk vliegtuig ze nou zat (huh, KLM herkent het vluchtnummer niet.. Oja, ze vliegt via Parijs met Air France) zijn we (laura en ik) naar MAHO beach gereden om mirelle, inclusief het vliegtuig, in de lucht te fotograferen. Toch blijft het spannend en mooi hoe die vliegtuigen landen hier! Filmpje komt online! Na veel knuffels zijn we in de middag gaan chillen bij Holland House en in de avond genoten van een traktatie op een kaartje van de cinema, van Renier en zijn vriendin. Een echte mannen-actie-film: world war Z. Een heuse Amerikaanse cinema, inclusief hotdogs, popcorn en soda (en het begint bij een liter geloof ik... Alles is hier groot!) En ook nog genoten van de actie in de film. Mirelle genoot van de binnenkant van haar ogen, na de lange reis. Maandag hebben we genoten van de boot die we gehuurd hadden. Heel erg leuk! De hele dag lekker op het water gedreven. Uit de boot gaan was niet zo'n goed idee, bleek maar weer.. Er was namelijk geen trapje aanwezig en met veel moeite en geschaafde benen kwamen we weer binnenboord. Lekkere stokbroodjes en corona's, nog proberen te snorkelen op het naaktstrand Cupecoy (maar helaas, te hoge golven) en uiteindelijk weer heel teruggekomen bij de haven. Sommigen iets roder dan de bedoeling, maar dit overleven we ook wel weer. Genoten van een drankje bij de Yachtclub en toen was het tijd om haast te maken. De huisbaas van Laura nam ons en mike mee uit eten, als afscheid van Laura. Heerlijke beef met noodles gegeten met loempia's als voorafje. Een lelijke tent, maar goed eten. Afgesloten met alweer een drankje bij de Yachtclub. Vanmorgen hebben we ontbeten bij ons fanse tentje en Laura op het vliegveld afgezet. Nadat ze haar koffer (die zeker te zwaar was) had afgegeven konden we naar schoenen en jurkjes op zoek! Mirelle is gelijk op dag 1 goed geslaagd, helaas moet ik nog een paar keer gaan winkelen om mijn voorraadje voor deze Nederlandse late zomer bij elkaar te sprokkelen. Vanmiddag ook mijn geld opgehaald van mijn afternoonschool lessen (een soort huiswerkklas/buitenschoolse opvang) en ook gelijk mijn eerste bijles Nederlands geven. Had ik dit maar geweten, het verdient gooooooed! (20 dollar per uur) Een manager van een casino hier in SXM wilt een inburgeringscursus doen om een paspoort voor zijn zoontje aan te kunnen vragen. Hij is al heel goed op weg en kan al flink wat Nederlandse woorden (schrijven en spreken!) ik help hem bij zijn laatste testjes, de rest heeft hij al geleerd van mijn mentor die nu aan vakantie toe is. Nu liggen we lekker met z'n drietjes in bed, Amber, Mirelle en ik. Mirelle is al ingeslapen en Amber en ik kijken nog een filmpje. Morgen geef ik alweer een uurtje bijles en ga ik Mirelle het onderwaterleven laten zien, dmv snorkels. Bij deze ga ik even onze deal bevestigen zodat jullie ook op de hoogte zijn. Mirelle heeft een fobie voor onderwater gaan Ik heb niet zo veel (zacht uitgedrukt) met paarden Als Mirelle mee gaat duiken, ga ik mee om een strandrit te maken met een paard! Dus, nu kan ik lekker gaan slapen en dromen over onze vriendelijke beesten.... (Ohnee, mijn hoofd zit al vol, paarden zijn niet het hoofdonderwerp, ik denk dat Rene dat is. Beter gezegd, dat weet ik zeker!) Welterusten allemaal, geniet van de komende zonneschijn in jullie dan dus vrolijke gezichtjes. Dit verhaaltje is speciaal voor omaatje omdat ze dadelijk geen internet meer heeft door ziggooooo. Lau, bedankt voor je gezelschap hier in SXM. Vriendinnekes en vrinden, bedankt voor de oppeppende woorden. Mensen die gedoken hebben: waarschijnlijk alvast bedankt voor het overhalen om dit avontuur toch aan te gaan. Pap, mam, Rik en Stefan, alvast veel plezier en niet te zat in Oostenrijk! En de vriendinnen.... Niet teveel genieten! Ik wil jullie heelhuids terug ( dat geldt natuurlijk ook voor de eerste 4 personen!) Een hele grote omarming vanuit de tropische buien Maar achter de wolken....... [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 736 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => onderwateravonturen-en-moneymakerssss ) [56] => stdClass Object ( [reportId] => 4556550 [userId] => 386755 [countryId] => 76 [username] => LauravanDuijnhovenopSintMaarten [datePublication] => 2013-07-02 [photoRevision] => 0 [title] => Time flies when you're having fun [message] => Zoooo, dit is waarschijnlijke het allerlaatste verslag wat gaat komen vanuit Sint Maarten... Ah Jammer, goede nieuws. Ik ben dan wél weer terug in Nederland. Voor de live verhalen. Oké voor de laatste keer dan: Donderdag 29 juni Uit eten bij Cheri’s café. Deze toeristische tent vol blingbling en alles roze staat gegarandeerd voor een avondje lachen, gieren, brullen. Wat een toptent! Met het hele team van de Sr. Regina én natuurlijk Ria, de pricipal, hebben we onze buikjes rond gegeten. Er was keuzemenu met voorafje, hoofdgerecht en nagerecht. Een beetje een magere ceaser salad vooraf, die bestond uit een paar blaadjes sla, met vier croutons en een sausje, een heerlijk kippetje als hoofdgerecht en een mierzoete aardbeien cake en mijn menu was compleet. Ondertussen werden we kostelijk vermaakt door mannen op hakken, veel glitterpakken een heuse shakira etc. Toen was het de beurt aan onze Ria. Dit was helemaal niet van tevoren afgesproken hoor.. Ria heeft eens flink alles losgeschud, met een paar nepbillen. Hierna was de gymleraar nog even aan de beurt om een modeshow te houden. Allemaal een tikkeltje op het randje, hopelijk verstonden de kinderen niet alles wat er gezegd werd. Gezellig avondje gehad, maar afscheid nemen van het team zat er nog even niet in. Nee, dat doen we morgen wel hoor! Vrijdag 28 juni Nu was het toch echt tijd om afscheid te gaan nemen van het superteam van de Sr. Regina. Uitstellen was niet meer mogelijk. Iedereen was druk bezig met het opruimen van de klassen en alle rommelhokken. Verder werden klassen allemaal in de orkaanstand gezet. Jaja, de orkaanstand. Dat is gewoon alles in het midden van de klas zetten en hopen dat het daar netjes blijft staan als er een orkaan komt. Ja, orkanen dat staat dus niet in de reisgidsen, maar is wel jaarlijkse business hier. Of we wilden helpen met opruimen? Nou bedankt we komen alleen maar even afscheid nemen. Na de nodige knuffels en bedankjes en de uitnodiging: ‘Jullie zijn meer dan welkom op weer terug te komen’ (Ja, zeg nooit nooit) was het tijd voor ontspanning. Samen met Auke naar het onbewoonde eiland Pinel geweest om nog even een kleurtje op te doen. Wat een gaaf eiland, met een bootje word je hierheen gebracht. Hier staan palmbomen en zijn er nog twee van de drie eettentjes open. Het is zo, als ze eigenaar dood gaat of besluit te stoppen dan sluit de tent. Dus over enkele jaren gaat dit een natuurreservaat worden. Gewapend met onze snorkelset het water in geweest. We werden nog even gewaarschuwd om niets aan te raken en alles in de zee te laten. Jammer had graag wat koraal in de koffer gedaan. (Kan ik meteen hier langer blijven).Verder was het snorkelen wel oké, de beloofde zeeschildpadden en groepen vissen bleven helaas uit. Zaterdag 29 juni Ken je de grap van de twee duikers? Nou, die gingen niet. Hoe krijg ik het toch ook weer voor elkaar. Even een vriendenprijsje geregeld voor een scuba discover dive, om eindelijk eens een keer te gaan duiken. Wij waren er klaar voor! Even een formuliertje invullen met allerlei gegevens. De beste man vertelde dat we gewoon overal no bij moesten invullen. Ja, dat moet je wel he-le-maal gezond zijn. Vraag1: ooit geopereerd aan oren. Uhm Ja?? Maar moesten we geen nee invullen? Volgende vragen ouder dan 50, zwanger, hartaanval, ingeklapte longen, astma, Nee, nee en nog eens nee. Die man had gelijk, ik kon overal nee invullen behalve die eerste vraag. Laten we het dan toch maar navragen, nou dat hadden we beter niet kunnen doen. De mevrouw ging helemaal over de rode. Snapte niet dat plaatsen van buisjes in Nederland behoort tot de dagelijkse routine van een arts. Waar was de doktersverklaring? Nee ik kon echt niet mee, want stel je eens voor dat mijn trommelvlies zou gaan scheuren, dan zou ik niet kunnen vliegen. Wacht eens, niet kunnen vliegen, hier langer blijven? Oké dan! Aan mijn gezicht was duidelijke te zien dat ik haar niet heel serieus nam, dus deze vrouw gooide het op een andere boeg. Ze liet Mike, die onze instructeur zou zijn, mij uitleggen dat ik doof kon worden en dat zei haar baan zou kwijt raken dan. Jammer van die baan, maar doof worden was geen optie. Ik kreeg mijn geld terug, maar Auke niet. Ja Auke, had je maar een duidelijke reden moet hebben. Auke tot 10000 geteld, boze blik geschonken en uiteindelijk toch het geld terug gekregen! You go! Ja, wat doe je dan na deze flinke domper? Juist chillen op het altijd fijne baie Oriental. Na een lekkere lunch waren we het voorval al snel vergeten. In de avond nog dansjes en drankjes gedaan in Soggy Dollar. Een heus Dj contest was hier georganiseerd. Bambam muziek, podium met dj’s en overal lichtflitsen. Heb tot diep in de ochtend mee kunnen genieten van dit feestje terwijl ik een poging tot slapen deed. Achja, slapen kunnen we thuis ook. Zondag 31 juni Regen, regen en nog eens regen. Zo viel het geregelde boottochtje naar Anguilla in het water. Helaas, had graag met de broer van de man van de huisbazin (jaja) mee gegaan naar het eiland Anguilla. Vandaag is Mireille, vriendin van Auke aangekomen in Sint Maarten. Eerst een drankje bij Sunset, toen foto’s gemaakt van de aankomende vliegtuigen (het derde vliegtuig was pas raak) en toen op naar de aankomsthal. Vast even te sfeer proeven want het is bijna mijn tijd om naar de vertrekhal te gaan. In de middag even bijgekleurd op het oude vertrouwde simpsonbaystrandje. Goh, wat ga ik dat missen thuis. Papa, als jij nou eens een strand voor het huis gaat aanleggen? Maandag 1 juli De laatste volle dag dat ik hier ben. Dus nog even volop genieten. En wel op ons eigen cruiseschip, lees speedbootje. Met de zon op ons bolletje, nog even flink wat zon gepakt. Resultaat: een rode rug. Fijn zo op de laatste dag, hopelijk kan ik morgen vliegen… Als ware kapiteins hebben we, bepakt en bezakt, een dagje lekker gevaren. Nog even een poging tot snorkelen gewaagd op Cupe Coy, maar helaas. Dit was verre van een succes. Om te voorkomen dat we gelanceerd werden door de hoge golven, zijn we maar snel naar ons schip terug gegaan. Oja, papa, als je toch bezig bent met dat strand, een speedboot zou ook tof zijn! Nu klaar maken voor een dinertje met de man van de huisbazin, in het restaurant van de zus van de man van de huisbazin. Natuurlijk voor free. Ook aardig dat Auke én Mike mee mogen. Dat gaat gezellig worden! En dan voor de allerlaatste keer, slapen in mijn bedje in mijn kleine, warme kamertje mét ratten. Wauw dat ga ik echt niet missen! Dit was het dan, mijn avontuur is bijna ten einde… Voor nu een hele dikke virtuele knuffel vanuit Sint Maarten, morgen kan ik ze weer écht geven. X [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 17:26:07 [totalVisitorCount] => 16692 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 448 [author] => Laura [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440340 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-03 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/755_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => time-flies-when-you-re-having-fun ) [57] => stdClass Object ( [reportId] => 4556134 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-07-01 [photoRevision] => 0 [title] => Les Saintes [message] => Hello! Tijd voor wat nieuwe foto's en een update. Zaterdag zijn we vanaf trois rivières met de boot vertrokken naar de eilanden Les Saintes. Beschrijving van de Lonely Planet: 'These tiny islands to the south of Basse-Terre are many people's highlight of Guadeloupe, as they allow visitors to enjoy a slice of the olde Caribbean (...). These tiny charmers are a real secret (...). Don't miss your chance.' De boot scheurde van Basse-Terre in 20 minuten naar Terre-de-Haut. Lekker natgespetterd kwamen we aan op de tiny charmer. Terre-de-Haut is een heel klein eilandje (5km lang en 2,5 km breed). Tayo had een superschattig hotelletje 'Kanaoa' gevonden met uitkijk op de baai van aankomst. Na eerst in het zwembad te zijn gesprongen zijn we in het stadje gaan eten. Het is regen/hurricane seizoen dus lopend naar het restaurant waren we helemaal natgeregend. Mijn eerste caribische cocktail 'planteur' maakte veel goed. Verder overheerlijke verse vis en cocostoetje met chocolade gegeten (een bord vol met verse bounty smaak waaah). De volgende ochtend werden we wakker met storm en regen dus het was even spanndend wat voor dagje het ging worden maar gelukkig trok alles open en konden we het eiland verkennen. We hebben een klein elektrisch autotje gehuurd en lekker over het eiland geraced. We begonnen bij een oud Frans fort helemaal bovenop het eilandje met een mooi (winderig) uitzicht. Vervolgens hebben we de verschillende stranden bezocht en zijn ze geeindigd bij het Pain de Sucre strand. Daar hebben we lekker aan het strand gelegen wat fantastisch was want er zwommen ook drie dolfijnen waar je vlakbij kon zwemmen! Verder ook nog wat iguanas gespot. Ook zit het hele eiland vol met geiten en overal lopen grote rode krabben rond (wat eigenlijk best creepy is). Daarna een iets minder spetterende boot terug gepakt terug naar Guadeloupe en lekker thuis gechilled op de bank. Vanmiddag gaan we geloof ik naar Saint Francois. Liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 14 [visitorCount] => 36 [author] => [cityName] => Les Saintes [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/176/940_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => les-saintes ) [58] => stdClass Object ( [reportId] => 4555070 [userId] => 29140 [countryId] => 76 [username] => martinedekoninck [datePublication] => 2013-06-29 [photoRevision] => 0 [title] => Aangekomen! [message] => Hoi! Ondertussen ben ik veilig aangekomen in Guadeloupe! De vlucht ging prima. Het was wel een hele trip van Parijs Charles de Gaule naar Parijs Orly. Door file deed ik er bijna drie uur over. Gelukkig had ik uuuren de tijd dus alles prima gehaald. Aangekomen op Guadeloupe heeft Tayo me opgehaald van het vliegveld. Eerst zijn we gestopt in Basse-terre om van de plaatselijke specialiteit 'bokit' te genieten en daarna naar haar huisje in Saint-Claude gereden. Het lijkt wel bijna alsof ik in Frankrijk ben. De wegen (en bordjes) zijn precies hetzelfde. Bovendien kwam ik nog een bekende uit Utrecht tegen bij de bagegebelt (heel bizar). Het is dat het hier lekker warm is en er palmbomen en mangobomen zijn. Verder heeft Tayo allemaal plannen! Vanochtend moet ze werken maar vanmiddag gaan we ergens (geen idee waar haha) naartoe en daar blijven we dan ook slapen. Ze woont ook vlakbij de vulkaan dus die gaan we ook eens beklimmen. Nu zit ik lekker aan de pain au chocolat en kijk ik uit op de mangoboom van Tayo. Chill-modus aan. Ik zal een paar foto's maken en online zetten. Liefs, Martine [vip] => [userRegistrationDate] => 0000-00-00 00:00:00 [totalVisitorCount] => 36411 [pictureCount] => 8 [visitorCount] => 28 [author] => [cityName] => Saint-Claude [travelId] => 446941 [travelTitle] => Guadeloupe [travelTitleSlugified] => guadeloupe [dateDepart] => 2013-06-28 [dateReturn] => 2013-07-13 [showDate] => yes [goalId] => 1 [goalName] => Backpacken [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://cdn.easyapps.nl/pictures/000/000/000/120/171/877_640x480.jpg?r=0 [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/029/140_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => aangekomen ) [59] => stdClass Object ( [reportId] => 4554768 [userId] => 386721 [countryId] => 76 [username] => aukeinsintmaarten [datePublication] => 2013-06-29 [photoRevision] => 0 [title] => de 'orkaanstand' en ons privé jacht! [message] => Zo, dat was het dan. Het zit erop, het 'juffen-gedeelte' van mij gaat alvast in de koffer.. al blijft het stiekem toch altijd een beetje aanwezig. En de rest van mij is toe aan RUST. Rust rust en nog eens rust. Niet dat de kinderen je soms geen rust geven, want ze kunnen ook schatjes zijn en je krijgt veel energie van sommige! Maar soms........... Maandag konden ze alle energie kwijt in het net opgezette Kids World! Een moeder van een van de leerlingen op school heeft een soort kinderparadijs geopend en volledig Nederlands! Een binnenspeeltuin (soort trollenland in Deurne maar dan iets kleiner) waar je kinderfeestjes kunt geven maar ook lekker kunt komen spelen. Ik was gevraagd om hier te komen werken. Ze hebben hier namelijk ook een afternoon-school. Hier maken de kinderen eerst huiswerk (kan me niet voorstellen dat dat lukt binnen in een speelomgeving) en daarna kunnen ze de hele middag klauteren! Ik heb deze baan niet aangenomen omdat Mirelle me vanaf zondag nog twee weekjes komt vergezellen, en ik heeeeel veel tijd op het strand ga doorbrengen. Onze liedjes flink geoefend, en eindelijk konden we deze dinsdags in de praktijk brengen. Het podium versierd, kinderen mooi aangekleed en in spanning. Op naar de mis! Iedereen op tijd, behalve de 'father'. De kerk niet open, en dus wachten. (gelukkig zijn we dat hier nu wel gewend) Hij stond bij de verkeerde kerk en gelukkig konden we een klein uurtje later beginnen met de mis. Na de mis snel gegeten en alle grote bogen op het plein gezet, alles versierd en juf Ria geroepen. Trots kwam ze naar buiten met alle genodigden en liep zo onder de bogen naar de gymzaal. Eenmaal in de gymzaal heeft elke klas een mooi optreden gegeven, de PTA en het team hebben ook hun zegje gedaan en alle cadeaus waren overhandigd! Wat een feest en alweer, wat een talent! Naast al dat feest deze week, kinderen die al op vakantie zijn en films die gekeken worden moet ook de klas in 'orkaanstand' komen. Ja, jullie lezen het goed... orkaanstand. Dat is hier heel normaal in de vakantie! Omdat het orkaanseizoen begonnen is deze maand moet alles opgeruimd worden. In het midden van de klas komen de computers, tafels/stoelen en alle overige spullen. Hierover komt een soort zeil, vastgemaakt, zodat er niet zo snel iets kapot kan gaan. Ook de digi-borden aan de wand worden helemaal afgetaped, zodat wanneer het lekt er minder kans op schade is. Na alles geteld te hebben en in orkaanstand gezet te hebben was het tijd voor een drankje bij Greenhouse, ons vaste stekkie tegenwoordig. Hier kwamen we onze bruine vriend tegen en op zijn shirt stond 'Boat rentals'. Met mijn communicatie-skills heb ik even geregeld dat we maandag een bootje gehuurd hebben, (20% korting natuurlijk, PAPA IK LEER HET WEL!), zonder dat we hier een driver voor nodig hebben. Ik mag dus zelf het bootje besturen (hier krijgen we natuurlijk wel uitleg voor, wees niet bang). Genietend gaan Laura, Mirelle en ik dus maandag bruin worden! Of we een eigen koelbox hadden? Ja? Oh, je kunt ook gewoon je drinken en eten meenemen, we hebben hier ijs en een koelbox voor je staan. Snorkelen? Ja hoor, we doen gewoon een snorkelsetje erbij. Je kunt ook nog hengels krijgen als je wilt! Vangst is voor jullie! (nou, dat laten we nog maar even naast ons liggen, maar een ankertje uitgooien en snorkelen... WIEHA!) Na de getrainde communicatie-skills heb ik ook mijn kooktechnieken mogen bijwerken woensdagavond. We hebben voor alle kinderen een worstje in bladerdeeg gemaakt. (alleen het bladerdeeg hier plakt een beetje meer, dus bloem was van harte welkom!) Na een avondje bakken, ochtend ook nog even gebruikt, kwamen we trots met onze meloenen (ja, 4 of 5 verschillende soorten, voor alle juffen!) lolly's, potloden en bladerdeegjes op school aan. Na een mooie speech van de directrice, een speech van mijn mentor en een cadeautje van de klas was het dan echt daar.... Veel knuffels en foto's verder konden we dan echt naar huis. Gelukkig zagen we alle leerkrachten in de avond bij het diner. Bij Cheri's café zouden we met z'n alle genieten van een 3 gangen diner waarna een heuse show zou komen, waarin Ria (directrice) de hoofdrol zou spelen. Nou, dat heeft ze geweten! Travestieten, rare pakken en flikflaks door de tent.. een optreden als 'beste danseres met de dikste (nep) billen' heeft ze toch aardig volbracht, waarna de enige meester op onze school (gymleerkracht) een vrouwelijke modeshow en dans had gewonnen. Heel veel gelachen dus, deze avond. Beloofd dat we vrijdag nog eens terug zouden komen.. we kunnen ze echt niet missen hoor! Gelukkig ga ik volgende week nog even lunchen met Nancy, zodat ik van haar nog geen afscheid hoef te nemen. Vanmorgen zijn we langs alle klassen geweest, helaas weinig kinderen op school. De vrijdag voor de vakantie is het een wonder als je uberhaupt kinderen in je klas hebt, de meeste ouders gaan al een week te vroeg op vakantie namelijk! (met opzet natuurlijk) Geen tranen, wel veel knuffels! Of we nog terug willen komen.. tsja, wie weet? Als je klaar bent kun je hier zo aan de slag. Nou, dat horen we graag! Na het afscheid hebben we een snorkelsetje gehuurd en zijn we naar Pinel gereden (het onbewoonde eiland) en hebben ons vandaag goed vermaakt. Weer een beetje bruin geworden, want het bruine was er al weer een beetje af. Morgen gaat het dan gebeuren, een echte eerste duikles! De huisgenoot van Laura geeft deze lessen en we hebben voor een vriendenprijsje een discovery dive kunnen regelen. (we kunnen steeds beter afdingen) En zondag... tatatataaaaaaaaa ga ik heel vroeg opstaan om het hele huis te poetsen. Want zondag om half 11 sta ik op het vliegveld! enne, ik heb gehoord dat het nog steeds geen perfect zomerweer is? GENIET ERVAN, doe ik ook namelijk, hahaha overleven jullie het nog 3 weekjes? doei muppets [vip] => [userRegistrationDate] => 2013-04-10 08:50:38 [totalVisitorCount] => 27973 [pictureCount] => 0 [visitorCount] => 714 [author] => Auke [cityName] => Philipsbourg [travelId] => 440286 [travelTitle] => Sint Maarten [travelTitleSlugified] => sint-maarten [dateDepart] => 2013-04-12 [dateReturn] => 2013-07-21 [showDate] => yes [goalId] => 8 [goalName] => Stage of afstuderen in het buitenland [countryName] => Guadeloupe [countryIsoCode] => gp [imageLink640x480] => https://loremflickr.com/g/640/480/guadeloupe,philipsbourg [imageLink50x50] => https://cdn.easyapps.nl/users/000/000/000/000/386/721_50x50.jpg?r=0 [titleSlugified] => de-orkaanstand-en-ons-prive-jacht ) ) ) [_currentPageNumber:protected] => 4 [_filter:protected] => [_itemCountPerPage:protected] => 15 [_pageCount:protected] => 4 [_pageRange:protected] => 10 [_pages:protected] => stdClass Object ( [pageCount] => 4 [itemCountPerPage] => 15 [first] => 1 [current] => 4 [last] => 4 [previous] => 3 [pagesInRange] => Array ( [1] => 1 [2] => 2 [3] => 3 [4] => 4 ) [firstPageInRange] => 1 [lastPageInRange] => 4 [currentItemCount] => 15 [totalItemCount] => 60 [firstItemNumber] => 46 [lastItemNumber] => 60 ) [_view:protected] => ) [breadcrumb] =>Wij leveren de mooiste reis albums af. Koffietafel boeken van 29 bij 29 cm. Als je de bestelling plaatst ontvang je vrijblijvend een offerte met een preview. Wijzigingen zijn eenvoudig door te voeren. Het boek is een geweldig aandenken aan je onvergetelijke reis. Probeer het uit!.
Met de auto op reis gaan blijft één van de fijnste manieren om vrijheid te voelen. Je bepaalt zelf je tempo, je route en je stops. Geen wachtrijen, geen bagagelimieten, geen vaste schema’s. Maar die vrijheid werkt alleen echt als ...
Stel: je bent al jaren fan van reizen, van vrijheid op het water of de geur van dennen in een bos en je overweegt om een boot of vakantiehuis te kopen. Het klinkt als de ultieme droom: een eigen stekkie voor weekends en vakanties, zonder telkens ...
De paradox van vrijheidReizen staat voor vrijheid. Geen vaste routine, geen agenda, alleen jij en de weg die zich ontvouwt. Toch weet elke reiziger dat echte vrijheid niet ontstaat uit chaos, maar uit overzicht. Wanneer je weet waar je bent, wat je ...
| 0 | |
| 01-06-2007 | |
| 30-11--0001 | |
| 579 |
1 mei 2014 | Door: Eddy Dunlop
| 18 | |
| 16-12-2013 | |
| 30-05-2017 | |
| 1423 |
25 april 2014 | Door: JB
| 8 | |
| 11-11-2013 | |
| 29-04-2014 | |
| 1021 |
25 januari 2014 | Door: Letsgo
| 9 | |
| 11-11-2013 | |
| 29-04-2014 | |
| 816 |
19 januari 2014 | Door: Letsgo
| 141 | |
| 12-04-2013 | |
| 21-07-2013 | |
| 5006 |
21 juli 2013 | Door: Auke
| 6 | |
| 28-06-2013 | |
| 13-07-2013 | |
| 24 |
13 juli 2013 | Door: martinedekoninck
| 0 | |
| 12-04-2013 | |
| 21-07-2013 | |
| 868 |
9 juli 2013 | Door: Auke
| 46 | |
| 12-04-2013 | |
| 03-07-2013 | |
| 2196 |
5 juli 2013 | Door: Laura
| 7 | |
| 28-06-2013 | |
| 13-07-2013 | |
| 35 |
5 juli 2013 | Door: martinedekoninck
| 15 | |
| 28-06-2013 | |
| 13-07-2013 | |
| 29 |
3 juli 2013 | Door: martinedekoninck
| 0 | |
| 12-04-2013 | |
| 21-07-2013 | |
| 736 |
3 juli 2013 | Door: Auke
| 0 | |
| 12-04-2013 | |
| 03-07-2013 | |
| 448 |
2 juli 2013 | Door: Laura
| 14 | |
| 28-06-2013 | |
| 13-07-2013 | |
| 36 |
1 juli 2013 | Door: martinedekoninck
| 8 | |
| 28-06-2013 | |
| 13-07-2013 | |
| 28 |
29 juni 2013 | Door: martinedekoninck
| 0 | |
| 12-04-2013 | |
| 21-07-2013 | |
| 714 |
29 juni 2013 | Door: Auke
Je eigen dagboek
Onze Features
Momenteel maken wij geen gebruik van advertenties. Dit willen wij graag zo houden maar helaas kost het onderhoud van deze site veel geld. Wij hopen dan ook dat dagboekhouders snel overstappen naar een VIP abonnement of dat vaste lezers een VIP abonnement cadeau doen aan hun favoriete reizigers.
Als VIP steun je WaarBenJij.nu en krijg je als dank 25% korting op een foto-album. Deze korting is bij een uitgebreid boek veelal groter dan de kosten van een VIP-abonnement dus alleen hierdoor is het al de moeite waard
Wij leveren de mooiste fotoalbums met persoonlijke aandacht. Bundel je verslagen en foto's en maak een tastbare herinnering van een onvergetelijk avontuur.
Laat je door andere reizigers inspireren. Vind report-informatie over verschillende landen en beleef avonturen van reizigers door ze te volgen.
Standaard 150 foto's. Mocht dit onvoldoende zijn dan kun je contact met ons opnemen en vergroten wij de ruimte vrijblijvend